P. 1
slownik_h_b

slownik_h_b

|Views: 2,418|Likes:

More info:

Published by: Monika Zalewska on Jul 21, 2012
Prawo autorskie:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

01/05/2013

pdf

text

original

Zamojszczyzna. Słownik historyczno – biograficzny.

praca zbiorowa pod redakcją Reginy Smoter Grzeszkiewicz

Słowo wstępne Zamojszczyzna pomimo wielu publikacji, które ukazały się na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat nadal pozostaje obszarem nie odkrytym do końca – ciągle pojawiają się nowe fakty, odkrywane są nowe dokumenty, co w sposób znaczący poszerza naszą wiedzę o tym, bogatym historycznie regionie. "Zamojszczyzna. Słownik historyczno – biograficzny" jest kolejną próbą ogarnięcia tej historii. Podczas pisania niniejszej pracy współpracowało ze mną kilkanaście osób przekazując cenne informacje, na podstawie których mogły być zredagowane niektóre z haseł (podano pod nimi nazwisko autora), relacje innych zaczerpnęłam z dostępnych publikacji, wykaz których znajduje się w dołączonej bibliografii. autory haseł Leszek Balicki, Melchior Batorski, Aniela z Osmanów Bielecka, Mieczysław Bondzia, Jan Borsuk, Maria Brażek, ks. Julian Brzezicki (proboszcz parafii Trzęsiny), Aleksandra Bulak, Helena z Majewskich Bulakowa, Feliksa z Kurów Czajkowa, Stanisław Ferenc, Magdalena Fudala, Izabela z Bakońskich Gajewska, Aleksander Garbacik, Bogusław Garbacik, Katarzyna Jasina – Tońka, komandor Eugeniusz Jereczek, Jan Jurczykowski, Maria Kiszka, Romuald Kołodziejczyk, Aniela z Kimaczyńskich Kowalikowa, Helena z Batorskich Krukowska, Wiesław Krzeszowski, Katarzyna Książek, Magdalena z Piwowarków Kozakowa, Krzysztof Leszczyński, Bożena Ligaj, Maria z Rzepeckich Lisowska, Edward Litwin, Elżbieta Litwin, Józef Lotz, Albina Lubowiecka, Barbara Łabudzińska, Jan Łupina, Sebastian Mirek, ks. prof. Jerzy Myszor, Wiesława i Alicji Niewidziajło, Marii Loc – Oczkoś, Helena z Biziorów Odrzywolska, Joanna Pawlas, Marian Petryka, Aleksander Piwowarek, Irena Poździk "Kora", Bronisław Rak, Bożena Romańska, Waldemar Seroka, Roman Skóra, Marianna Smoter, Anny z Koziarów Szeptuchowa, Marian Tarka, Teresa Wikiera, Stanisława Zybała, Marta Zych. podziękowania dla: Edwarda Bulaka, Stanisława Ferenca, Honoraty Książek, Małgorzaty Mazur (redaktor Tygodnika Zamojskiego), Bolesława i Tomasza Misy, Tadeusza Sokołowskiego, Zofii Sykały, Bogdana Szykuły, Agnieszki Szykuły (redaktor Zamojskiego Kwartalnika Kulturalnego), Janiny Wieczerskiej (korespondent Dziennika Bałtyckiego Rejsy), Teodory Wypych, Barbary Zbyryt, Kazimiery Zwolak, pracowników Państwowego Archiwum w Zamościu, Powiatowej i Miejskiej Biblioteki w Biłgoraju, Gminnej Biblioteki Publicznej w Goraju, Filii Biblioteki Pedagogicznej w Hrubieszowie, Biblioteki Miejskiej w Szczebrzeszynie, Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnogrodzie, Publicznej i Miejskiej Biblioteki w Tomaszowie, Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego w Lublinie, Muzeum Ziemi Biłgorajskiej (Zagroda Sitarska), Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi ze Zgromadzenia w Łabuniach.

A

"Akt uroczysty zakończenia prac w szkole hrubieszowskiej" Dokument o charakterze informacyjnym, opublikowany przez hrubieszowska szkołę wydziałową (istniała od roku 1829), w którym inspektor zawiadamiał mieszkańców miasta i osoby zainteresowane, że zapisy uczniów na kolejny rok szkolny odbywać się będą w dniach 15 – 30 września, informował również tych, którzy trzymali uczniów na stancji, że "na utrzymanie stancji uczniowskich powinni otrzymać zgodę od władzy policyjnej". akt urodzenia Bolesława Prusa Znajduje się w Księgach urodzonych parafii Hrubieszów za rok 1834 – 1844 (s. 525, nr 102), gdzie czytamy: "działo się w mieście Hrubieszowie dnia dwudziestego szóstego grudnia tysiąc osiemset czterdziestego siódmego roku o godzinie piątej wieczór. Stawił się Antoni Głowacki lat czterdzieści sześc mający, oficjalista prywatny, w Żabczu zamieszkały w obecności Tomasza Radomskiego, organisty lat pięćdziesiąt sześć i Macieja Patkowskiego, sługi kościelnego lat czterdzieści sześć mającego, obywateli w Hrubieszowie zamieszkałych. I okazał nam dziecię płci męskiej urodzone w Hrubieszowie w dniu 20 sierpnia roku bieżącego o godzinie jedenastej w nocy, z jego małżonki Apolonii z Trembińskich lat trzydzieści sześć mającej. Dziecięciu temu na chrzcie świętym dziś odbytym nadane zostało imię Alexander, a rodzicami jego chrzestnemi byli X. Feliks Troszczyński, proboszcz z Joanną Grodecką, dziedziczką Gródka. Akt ten stawającemu i świadkom przeczytany [został]". Akta Xawerego Koisiewicza... Zbiór akt mecenasa Koisiewicza obrońcy praw przy Warszawskich Departamentach Rządzącego Senatu (zachowany w zespole Akt Ordynacji Zamoyskiej przechowywanym w zbiorach Archiwum Państwowego w Lublinie), wśród których zachowały się wykazy przywilejów nadane miastu Szczebrzeszyn przez: Stanisława Górkę, Michała Korybuta Wiśniowieckiego, Stanisława Koniecpolskiego i Klemensa Zamoyskiego. O prawo korzystania ze wspomnianych przywilejów ubiegali się w 1832 roku mieszkańcy Szczebrzeszyna wytyczając w tej sprawie proces przeciwko ordynatowi Stanisławowi Zamoyskiemu Xawery Koisiewicz reprezentował w powyższym procesie szczebrzeszyńską społeczność. akta miasta Szczebrzeszyna w zasobach archiwalnych Akta miasta Szczebrzeszyna przechowywane w zasobach Archiwum Państwowego w Lublinie (APL) – obejmują: • Akta Urzędu Stanu Cywilnego (USC) wyznania grecko – katolickiego z lat 1810 – 1875 [- 1889] • Księgi Grodzkie Szczebrzeskie z lat 1612 – 1807 • Akta miasta Szczebrzeszyna z lat 1720 – 1813 (w obrębie tych akt zachował się dokument z 1800 roku; jest to zezwolenie na zawarcie związku małżeńskiego przez jednego z mieszkańców) • Księgi wójtowsko – ławnicze z lat 1720 – 1771 • Księgi Rady Miejskiej z lat 1766 – 1813 • Księgi jurydyki po proboszczowskiej z lat 1720 – 1753 Akta klasztoru franciszkanów z 1828 roku • Akta USC wyznania rzymsko – katolickiego z lat 1810 – 1874; Akta USC wyznania prawosławnego 1816 – 1895 [- 1901] • Akta USC wyznania mojżeszowego z lat 1815 – 1894 [- 1939] • Dokumenty ze Szkoły Powiatowej Realnej w Szczebrzeszynie z lat 1850 – 1855 obejmujące raporty o stanie szkół elementarnych, świadectwa uczniów; Akta szpitala św. Katarzyny z lat 1857 – 1943 – obejmują: 1) zarządzenia, sprawozdania , statystykę z lat 1874 – 1934, 2), 2) sprawy przyjęć chorych, opieki nad nimi, opłat za leczenie, księgi chorych, personel szpitala z lat 1857 – 1941, 3) sprawy gospodarcze szpitala i apteki, dochody i wydatki, inwentarz majątku szpitalnego z lat 1869 – 1943, sprawy przytułku dla starców – lata 1874 – 1913, 4) prace kancelaryjne: dzienniki korespondencji z lat 1870 – 1915. • APL, AOZ. Adm[inistracja?] 1672. Opis statystyczny m. Szczebrzeszyna 1860 r. s.166 – 185 • Archiwum parafialne zostało zabrane przez Niemców i przeniesione do do Lublina, obecnie znajduje się w zbiorach Archiwum Państwowego w Lublinie. wydawnictwa

Matricularum Regni Poloniae Summaria (wydanie T. Wierzbalski, c. I – IV. Warszawa 1905 – 1961); zawiera dokument traktujący o przejęciu Szczebrzeszyna przez bratanka Dymitra z Goraja – Prokopa.

Zbiór Dokumentów Małopolskich IV s. 307 nr 1136; potwierdzenie nadania Szczebrzeszyna Władysławowi Opolczykowi (wydanie I. Sułkowska – Kuraś, S. Kuras cz. I – VIII. Ossolineum 1962 – 1975)

Archiwum Państwowe w Zamościu • Akta miasta Szczebrzeszyna z lat [1836], 1920 – 1950 Narodowe Archiwum Republiki Białoruskiej w Mińsku  przechowywane są dwie księgi ziemskie z lat 1634 – 1647, oraz jedna księga grodzka z roku 1699 określane jako "zamojskie". Ponieważ nieznane są są księgi ziemskie i grodzkie zamojskie można domniemywać, że są to księgi sądów funkcjonujących w Szczebrzeszynie (lub innych sądów zamojskich). Albert ze Szczebrzeszyna Nieznany z nazwiska bednarz, figuruje w księgach wójtowskich Zamościa z lat 1583 – 1591 jako właściciel domu przy ul. Ormiańskiej w Zamościu. Alfabet Żydów Zamojszczyzny Żydzi na Zamojszczyźnie pojawili się w początkach XVI wieku – zamieszkali w miastach i wioskach; obecność Żydów w Szczebrzeszynie datuje się już od 1507 roku, kolejni pojawili się w Zamościu i innych miejscowościach. Historię niektórych gmin żydowskich możemy odczytać z pinkasów – Ksiąg Pamięci wydawanych przez Ziomkostwa poszczególnych miast przedwojennej Polski funkcjonujących w Izraelu lub Stanach Zjednoczonych. Losy poszczególnych osób, czy rodzin (w tym także Żydów mieszkających na wsiach) są mniej znane – mając to na uwadze opracowałam (w miarę dostępnych informacji) poniższy tekst. Zabrakło w nim danych o losach Żydów zamojskich (tą tematyką na łamach Zamojskiego Kwartalnika Kulturalnego zajmował się w ubiegłych latach Adam Kopciowski), oraz danych o Żydach szczebrzeszyńskich, o których traktuje publikacja "Poza miastem, poza historią. Rzecz o szczebrzeszyńskich Żydach" (Szczebrzeszyn 2009). A Abram z Wojsławic - pierwszy aszkenazyjski Żyd, który za zgodą ordynata – Jana Zamoyskiego zamieszkał w Zamościu. Adler Icek - mieszkał w początkach XX wieku w Zwierzyńcu – zajmował się sprzedażą pieczywa. Aszkenazy Izaak - urodzony 10 sierpnia 1887 roku w Zamościu. Od najmłodszych lat związany z ruchem robotniczym – za udział w 1904 roku w strajku szkolnym w Puławach został usunięty ze szkoły. W rok później zaznaczył swoją działalność w zamojskim Bundzie. Aresztowany, przebywał w więzieniach w Zamościu i Lublinie. W latach 1912 – 1916 ukończył kursy a następnie studia stomatologiczne w Witebsku i Charkowie; w zawodzie dentysty pracował od 1916 roku na terenie guberni czernihowskiej. Uważany jest za jednego ze współorganizatorów Czerwonej Gwardii. Brał udział w Konferencji i V Zjeździe Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji (bolszewików) - SDPRR (b), ukrywał również samego Lenina i organizował nielegalne posiedzenia Komitetu Centralnego SDPRR (b) w Piotrogrodzie w dniach 6 – 19 lipca 1917 roku. Po zwycięstwie Rewolucji przez wiele lat pracował na kierowniczych stanowiskach w radzieckich instytucjach eksportowych (lata 1930 – 1938) w przemyśle chemicznym (1939 – 1942), w arbitrażu państwowym (1942 – 1944), budownictwie (1944 – 1951). B Bankier Mosze Cwi - W roku 1907 wybrany został na stanowisko rabina we wsi gminnej – Żółkiewka; gdy zachorował jego funkcję przyjął Naftali Czerwony Kamień – rabin z Krasnegostawu. Baumfeld z Perelmuterów Ita - wraz z braćmi – Boruchem i Mendlem posiadała młyn wodny w Krasnymstawie. Beglajbter Szmul – w środowisku szczebrzeszyńskim znany był jako "Kulawy Szmul" (z hebr. "Lumer Szmuel"); z zawodu snycerz. Bardzo oddany swojej rodzinie – podczas jednego z kozackich napadów na Szczebrzeszyn jako kilkuletni chłopiec stanął w obronie znajdujących się w domu kobiet. Za swój wyczyn został porządnie pobity przez Kozaków – złamali mu nogę w dwóch miejscach; krzywo się zrosła i odtąd utykał. Szmul miał sześciu synów – wszyscy byli stolarzami, i nawet jego zięć – Bibel, wykształcony rabin (w roku 1927 wyjechał z rodziną do Stanów Zjednoczonych) został stolarzem. Biberman Hersz - na początku XX wieku mieszkał w Rudce k/Zwierzyńca – zajmował się kamasznictwem i

sprzedażą skór. Biberman Luzer - mieszkał w Rudce k/Zwierzyńca – przedmiotem jego działalności była sprzedaż wody sodowej. Biberman Srul - początku XX wieku prowadził na jatkę mięsną w Rudce k/Zwierzyńca. Bibermanowie Rajzla i Haskiel - w latach 1870 – 1889 dzierżawili w Zwierzyńcu rzeźnię i piekarnię (na określenie budynków, w których te zakłady się znajdowały używano określenia "Marianka") zaopatrując mieszkańców osady w chleb i mięso. Dzierżawę przejęli ich potomkowie – Chana i Wolf Bibermanowie – okres ich działalności przypadł na lata 1889 – 1897. Binder Mendel - w okresie międzywojennym mieszkał wraz z żoną Itą – Łają Z Cukiermanów w Krasnymstawie. Z małżeństwa tego urodziło się troje dzieci: Jonas, Zelka i Miriam. Mendel Binder handlował materiałami tekstylnymi;w jego domu przy ulicy 3 – Maja 11 znajdował się sklep. Boruch - nieznany z nazwiska mieszkaniec Rudki /Zwierzyńca; około 1780 roku dzierżawił miejscowy młyn. O tym, że że ten "interes") był dla Borucha opłacalny świadczy fakt, zatrudnienia młynarza – Jana Borowca. Za dzierżawę młyna Boruch uiszczał czynsz w wysokości 300 złotych rocznie. Brandt Rajzla - w okresie międzywojennym uczęszczała do szkoły powszechnej w Zaburzu. C Chaim - nieznany z nazwiska chłopiec żydowski, zarabiał na życie pasąc krowy u gospodyni Mrówkowej w Zaburzu; raniony przez Niemców wrócił do zdrowia dzięki opiece swojej pracodawczyni. Ukrywał się w lasach zaburskich. D Diament Chana - zajmowała się w pocz. XX wieku sprzedażą artykułów spożywczych w Zwierzyńcu. Drajer Moszko - w początkach XX wieku mieszkał w Zwierzyńcu – utrzymywał się ze sprzedaży mięsa. E Ettinger Salomon - urodził się w roku 1800, wcześnie osierocony wychowywał się pod opieką dziadka – rabina z Łęczycy, który słynął zarówno z europejskiego wykształcenia jak i religijnego fanatyzmu. Za namową bogatego zamojskiego Żyda – Jakóba Natansona wyjechał razem z jego synem na studia farmaceutyczne do Lwowa. Po powrocie zajął się działalnością społeczną i literacką. Jemu przypisuje się założenie żydowskiej kolonii rolniczej w Żdanowie k/ Zamościa. Salomon Ettinger pisał bajki, jest autorem komedii obyczajowej; jego prace znane były tylko w odpisach rękopiśmiennych – "widocznie warunki materialne uniemożliwiały mu wydawanie swoich dzieł". F Farber Efraim - zmarł w 1999 roku w Kiriat Yam, z pochodzenia szczebrzeszynianin. W tym mieście spędził dzieciństwo i wczesną młodość. Służył w Armii Polskiej, po klęsce kampanii wrześniowej powrócił do Szczebrzeszyna. Obawiając się aresztowania wyjechał (a właściwie poszedł pieszo) do Tarnogrodu – zatrzymany z grupą miejscowych Żydów został deportowany do Bełżca. Uciekł z obozu w początkowej fazie jego rozwoju gdy funkcjonował jako obóz pracy. W roku 1946 poznał w Polsce swoją przyszła żonę – Rosę. Kilka jego wspomnień zostało zamieszczonych w "Book of Memory to the Jewisch Community of Shebreshin". ( Kiriat Yam 1984); wspomnienia z pobytu w Bełżcu znajdują się w panelu "okupacja") na strone internetowej; www.republika.pl/horajec. Fink Rochama - w latach dwudziestych XX wieku prowadziła w Zwierzyńcu sklep łokciowy. Finkelsztajn Chana - w początkach XX wieku prowadziła w Zwierzyńcu sklep galanteryjny. Fleischer Devora - pochodzi ze znanej, bogatej rodziny w Szczebrzeszynie; w okresie międzywojennym pracowała w kinie "Muza") założonym przez Marię i Wacława Krzeszowskich w Szczebrzeszynie w roku 1931 – czytała tekst i grała na pianinie dając podkład muzyczny Po wyzwoleniu zaangażowała się w akcję odzyskiwania dzieci żydowskich pozostających w polskich rodzinach. Podróżowała po Polsce ( w swoich wspomnieniach – "24 dzieci uratowanych od katolików"), które opublikowano na łamach "Book of Memory to the Jewisch Community of Shebreshin" (Kiriat Yam 1984) opisuje jak odnajdywano wojenne sieroty, warunki ich pobytu w Łodzi (która po wyzwoleniu była największym skupiskiem ludności żydowskiej na terenie Polski), wspomina o domach dziecka zlokalizowanych w Łodzi i na Śląsku - dzieci żydowskie przebywające w tych placówkach z czasem odsyłano poprzez Niemcy do Palestyny, do ich ocalałych rodzin, albo pod opiekę ówczesnych władz żydowskich. Fronowicz Etla – w latach dwudziestych XX wieku mieszkała w Zwierzyńcu – zajmowała się sprzedażą wyrobów żelaznych.

Frydling Syma - kierowniczka szkoły "Kadimah") w Zamościu, gdzie pracowała w latach trzydziestych XX wieku; ukończyła studia magisterskie i zdała egzamin praktyczny dla nauczycieli szkół średnich. G Goldstein Ludwik - zwierzyniecki chirurg z początków XX wieku – w1836 roku oceniał stan zdrowotny zwierząt przeznaczonych do uboju Gojdszlagier Josef – w styczniu 1925 roku stanął na czele organizacji Ogólnych Syjonistów w Żółkiewce; funkcję prezesa sprawował do roku 1929, później zastąpił go Gutman Herszek. Greber z Binderów Miriam - córka Mendla i Ity – Łai z Binderów; urodziła się w 1931 roku w Warszawie – do wybuchu wojny mieszkała z rodzicami w Krasnymstawie. Gdy Niemcy utworzyli getto, rodzina Binderów została tam przesiedlona. Latem 1942 roku podczas likwidacji getta zginął brat Miriam – Zelka, miał wówczas 18 lat. Miriam wraz z rodzicami i starszym bratem ukrywała się u różnych ludzi. Jednymi z ostatnich, którzy udzielili im schronienia byli Niewidziajłowie z Krasnegostawu. Rodzice Miriam i brat Jonas zostali rozstrzelani w 1943 roku. Po wyzwoleniu Miriam Binder ukończyła szkołę średnią. H Hana - nieznana z nazwiska Żydówka z Tworyczowa, zginęła rozszarpana przez niemieckie psy, gdy ukrywała się w stercie słomy na terenie wsi. Holcberg Icek Majer - mieszkaniec Rudki k/Zwierzyńca – w początkach XX wieku prowadził w tej wiosce sklep z materiałami łokciowymi. Holcberg Szloma - w okresie międzywojennym prowadził w Zwierzyńcu sklep obuwniczy J Juma - Żyd z Dąbia - gmina Żółkiewka, pracował jako szklarz K Kac Sura i Zelman – w początkach XX wieku mieszkali w Zwierzyńcu, gdzie trudnili się sprzedażą pieczywa. Kalmansohn Jakub - pochodził z Hrubieszowa, studiował medycynę we Francji i Niemczech, po czym powrócił do kraju. Podczas obrad Sejmu Wielkiego wypowiedział się w "kwestii żydowskiej", ponadto brał udział w posiedzeniach Sejmu występując tłumacz języka hebrajskiego. W roku 1796 ogłosił drukiem (w języku francuskim) własny projekt reformy żydostwa - Essai sur l'ĕtat actuel des Juis de Pologne et leur perfictbilietĕ. L Laks Ruchla - mieszkała w początkach XX wieku w Zwierzyńcu utrzymując się ze sprzedaży owoców. Lam Lejzor - rodem z Krasnobrodu, w okresie międzywojennym handlował drzewem. Skupował je i obrabiał w swoim tartaku, co przynosiło mu niezłe dochody. Lebersztejn Moszek Pinchas - nauczyciel w chederze w Żółkiewce; w roku 1932 nauczał 19 dzieci Leflerowie – w początkach XX wieku prowadzili w Zwierzyńcu trzy zakłady krawieckie. Licht Jehuda Lejbusz - rabin z Żółkiewki – mieszkał tutaj w drugiej połowie XIX wieku, następnie został rabinem w Preszburgu (Bratysławie) Litwak Szmul - mieszkaniec Zwierzyńca – w początkach XX wieku prowadził tutaj zakład krawiecki. M Markowicze - rodzina utrzymująca się z dzierżaw - w roku 1639 dzierżawili młyn w Rudcek/Zwierzyńca; oprócz młynów ordynaci Zamoyscy oddawali im w arendę karczmy. W Archiwum Ordynacji Zamoyskiej zachował się tekst umowy zawartej pomiędzy żoną IV ordynata – Anną z Gnińskich Zamoyską a Mawrem Markowiczem z roku 1690. Małka - nieznana z nazwiska Żydówka, córka Jankla rodem z Dąbia – gm. Żółkiewka. Ukrywana przez Marię Boblową, następnie uratowana przez Zofię Poklepównę z Częstoborowic – przeżyła wojnę pracując w Wupertalu na terenie Niemiec Mandelfort Jojna – z zawodu felczer, mieszkał w Krasnymstawie Margules Bernard - w latach siedemdziesiątych XIX wieku prowadził w Zamościu wraz z Samuelem Elianbergiem destylarnię i fabrykę słodkich wódek likieru i rumu. W roku 1878 zatrudnili sześciu robotników

Znaleźli broń i z tą bronią przedostali się aż do Izbicy. Gdy Niemcy zajęli miasto i zaczęli pastwić się nad ludnością żydowską uciekł wraz z grupą młodych ludzi w pobliskie lasy kawęczyńskie – z nadzieją. L. że uda im się przeżyć. Praca ukazała się w roku 1766 z uzupełnieniem . hebrajskim "Markebet ha Miszna "("Powóz Miszny"). Jego biografia autorstwa I.mieszkanka Zwierzyńca (pocz.Żyd. w myśl zarządzeń władz zaborczych do "wszelakiej praktyki lekarskiej i do czynienia dochodzeń sądowych – lekarskich. tym sposobem uratował im życie.w początkach XX wieku mieszkali w Zwierzyńcu – utrzymywali się ze sprzedaży mięsa. Żoną reb Salomona była córka rabbi Mojżesza z Leszna. L. a później w Janowie u biednego chłopa. Jakub Reifman uważany w szczebrzeszyńskim środowisku żydowskim za heretyka był zwolennikiem ruchu oświeceniowego Haskali. byli to ludzie tej miary co: S.na zaproszenie pierwszego ordynata Jana Zamoyskiego osiedlił się w Zamościu.– ogółem w omawianym roku wyprodukowano alkohol o wartości 36. wybitnego uczonego.lekarz medycyny III klasy upoważniony. W roku 1946 wyjechali do Izraela. wśród Żydów funkcjonuje taki zwrot "zdolna głowa do pojmowania wiedzy") . Podczas wojny ukrywali się oboje w Dąbiu u Jana Terentiewicza. B.pracował jako brukarz drzewny w lasach janowskich. w roku 1758 przeniósł się do Zamościa.040 rubli Retlich Natan . Z małżeństwa tego urodził się jedyny syn – Natan. Rajska . Jakow Reifman dużo pisał.po arciu do Izbicy trafił do miejscowego getta. W roku 1597 wraz z Abrahamem Mizrachi sprzedał wspólnie posiadany dom za cenę 650 florenów Anglikowi – Izaakowi Wettkaffowi. Przez sześć lat sprawował funkcję rabina lwowskiego – jego pragnieniem był wyjazd do Palestyny. w roku 1882 zatrudnionych było 25 osób a wartość produkcji wyniosła 12. Pupiski . można go z powodzeniem odnosić do osoby reb Jakowa Reifmana. (Kiriat Yam 1948). uważany jest za jednego z (obok Meira Szapiro) założycieli Jeszywas Chachmej Lublin. I. Reifman Jakow . Mendelsbergowie Wolf i Zelig . Zinger Rajber zmarł w roku 1948 na nowojorskim Brooklynie w wieku 22 lat. Dał się poznać jako wybitnie uzdolniony człowiek . Markus Salomon .w latach 1877 – 1885 kierował urządzoną przez siebie w budynku dawnych koszar w Wólce Infułackiej k/ Zamościa fabryką zapałek.pochodził ze Szczebrzeszyna. prowadził rozległą korespondencję ówczesnymi "potężnymi") umysłami swojej epoki.") W latach trzydziestych XIX wieku zatrudniony był w szczebrzeszyńskim szpitalu. w roku 1751 wydał we Frankfurcie n/Odrą dzieło w jęz. obiekt zlokalizowany był na rzece Żółkiewce.właściciele młyna wodnego w Krasnymstawie. M. które dla tejże młodzieży wygłaszał. Początkowo zatrudniał pięciu robotników. Rejneman .458 rubli.rabin gminy żydowskiej w Zamościu .kierownik szkoły świeckiej j im. w roku 1863 wydano w Wilnie zbiór odczytów. XX).w latach poprzedzających wybuch II wojny światowej mieszkała w Krasnobrodzie zajmując się drobnym handlem. Jost. Singera zamieszczona została w "Book of Memory to the Jewisch Community of Shebreshin". hebrajskim o zasadach tonacji w religijnej muzyce hebrajskiej "Szaarej Neimo"("Wrota słodyczy"). R Rajber Zinger . Salomon syn Mojżesza jest autorem obszernego traktatu napisanego w jęz. W roku Salomon był rabinem w Chełmie. S Salomon syn Mojżesza . Podczas Generalnego Zjazdu Gmin żydowskich w Brodach reprezentował Żydów z Ordynacji Zamoyskiej.do Szczebrzeszyna przybył w początkach XIX z Opatowa (Opty -jak mawiali Żydzi) w celach matrymonialnych. W partyzantce Rajber przyjął pseudonim "Zenik") . czyniąc pewne starania w tym kierunku wyjechał do Salonik – tutaj zmarł. jego żoną została Frajda Wagner z Dąbia. gdzie zaprzyjaźnił się z rodziną Pelc – dwanaście osób z tej rodziny wyprowadził pojedynczo do pobliskiego lasu. Rapoport. rodem z Wenecji. Luzatto. Pereca funkcjonującej od 23 maja 1925 roku przy Zjednoczeniu Szkół Żydowskich w Zamościu P Perelmutowie Boruch i Mendel .w szczebrzeszyńskim środowisku znany był jako "Reb Niusołe") . Ponadto pracował z młodzieżą żydowską w Zamościu. był synem Josła i Fajgi z domu Kadil Rajberów. Mendelsówna Estera . Wraz z córką Edzią przeżyli okupację. D. Z woli rodziców ożeniony został z córka szczebrzeszyńskiego bogatego Żyda – Josefa Majmona (niestety nie znamy jej imienia). Rendler Gitla . wieku zajmowała się sprzedażą artykułów żywnościowych Rajman Natan .

mieszkał z rodziną w Krasnymstawie. 42 – 43). Wank Szol . Blank Moszek. ukrywał się w Sobieskiej Woli u Władysława Sawickiego. Wildman Jankiel . Berko – prowadził dom noclegowy. Trumpeldora) w Żółkiewce.został zabity przez Niemców. przerabiano wówczas 750q zboża. Pochlebnik Szloma. w roku 1753 opublikowano w Berlinie jego dzieło w jęz. Niemcy zamordowali jego żonę. Żółkiewka. Wagnerowie . Rotgold Herszek. stolarz - . był nauczycielem Mosesa Mendelssohna.Adler Szaja. chorował na serce – zmarł w 1943 roku w swoim mieszkaniu – "ludzie. T Traub Srul . gm. Warman Chil – mieszkał w Zwierzyńcu (pocz. Zamość Izrael . Sznajder Moszko . w początkach XX wieku zajmował się sprzedażą mięsa.dokonanym przez rabina z Dubna. Dawid – wyrabiał i sprzedawał czapki. hebrajskim – "Bet Abraham" ("Dom Abrahama"). Wajszczuk Edmund . rymarze . jego syna Joska popędzono do getta w Izbicy.w latach dwudziestych XX wieku mieszkał w Zwierzyńcu . Kalmanowicz Szulim. Wajemus Chaim. Żydzi z Łęcznej Wykaz nazwisk Żydów z Łęcznej według wykonywanych przez nich zawodów sporządzony został na podstawie pracy J.Żyd zamojski. Szyc Szulim . Srul – sprzedawał artykuły spożywcze. Wagner Josek .nieznana z nazwiska żydowska dziewczyna. Gdy wybuchła wojna Szajkę ukrywała kobieta z Tworyczowa o nazwisku Wyłupek – pomagał jej ksiądz z Tarnogóry lub Krasnegostawu (informacja nie jest do końca ścisła). Enszpejn Berek. W Wagner Abram . 1933 roku odbył się w Lublinie Zjazd tej partii – z Żółkiewki uczestniczyło 21 osób. Radzika "Z dziejów społeczności żydowskiej na Lubelszczyźnie w latach 1918 – 1939" (Lublin 1992. Jelipta Moszek.syn Abrama Wagnera z Dąbia. Kuperszmied Abraham. zajmował się sprzedażą pieczywa. 06.mieszkaniec Zwierzyńca – w początkach XX wieku prowadził sklep obuwniczy. pod ich opieką dziewczyna prawdopodobnie przeżyła wojnę. Wagon Chaim Dawid .prawdopodobnie rodem z Zamościa. Byli to: Blank Herszek. żona . Volksdeutscha – Józefa Żernickiego 19 lipca 1943 roku. Brafman Jankiel. córkę Rajzę i najmłodszego syna. dzierżawił młyn. Występował ostro przeciwko nauce głoszonej przez pseudo – mesjasza – Sabbataja Cwi. Żółkiewka. Zendel . Szmajsner Szloma. Bronsztejn Fejwel. fizyk. Waks Syma . W dniach 21 – 23.lekarz. Milchaus Chil. Ż Żydzi z Izbicy Informacje o wymienionych poniżej Żydach izbickich – więźniach uciekinierach z Sobiboru zamieścił w swoich wspomnieniach "Z Żółkiewki do Izraela" Chaim Zylberklang (Lublin 2003 s. Jej uczucia religijne skłaniały się w stronę katolicyzmu. Singer Daniel Lejb. Matematyk. Izaak Zamość pełnił funkcję "skarbnika samorządu żydowskiego w Polsce") w pierwszej połowie XVIII wieku.małamed (nauczyciel)Talmud – Tory funkcjonującej w okresie międzywojennym przy synagodze w Żółkiewce. dlatego miejscowe dziewczęta – koleżanki ochrzciły ją w 1938 roku w tajemnicy przed rodziną.od 1932 roku kierował partią Bejtar (Stowarzyszenie Młodzieży Żydowskiej im. mieszkała w okresie międzywojennym w Sułówku.zajmował się sprzedażą owoców. Morawiec Srul. Szajka . Blatt Tojwie.prowadził mały sklep we wsi Dąbie gm. przypis 19) robotnicy .mieszkał we wsi Dąbie.w latach osiemdziesiątych XIX wieku dzierżawił we wsi Wieprzec młyn.zamożna rodzina mieszkająca w pocz.Bronsztajn Moszek. żył w latach 1715 – 1772. oraz u innych Polaków z tej miejscowości. którzy byli jego pacjentami wspominają go jako dobrego lekarza a nade wszystko człowieka". astronom – zajmował się również filozofią. w roku 1885 zatrudniał czterech robotników. XX wieku).Ruchla został rozstrzelana przez ukraińskiego burmistrza Żółkiewki. Po wyzwoleniu wyjechał do Izraela. Szapson Szlomo Lejb. XX wieku w Rudce /k Zwierzyńca. Edelsztejn Hele.pierwszy przewodniczący powstałej w 1925 roku w Żółkiewce organizacji pod nazwą: "Szlomej Emanuej Izrael") ("Pokój Wiernych Izraelitów") Z Zamość Abraham syn Izaaka Zamość . Doroszewskiego i T.mieszkaniec Zwierzyńca.

Szmul Gildyner.Zagrobli . w Czarnymstoku Kiestenbaum Dawid. Klajner Dawid. uganiał się za dziećmi żydowskimi. Z. Bohdanowicz "terroryzował ich. Szmul Rostenbaum. Kopf Jojna. Met Dawid. Met Lejb.urodzona 30 listopada 1925 roku. gdy Niemcy wkroczyli do osady zabrali co najcenniejsze towary wysyłając je swoim rodzinom do rzeszy.Gildyner Berek. W likwidacji zwierzynieckich Żydów zasłużył się stróż z miejscowej rzeźni – Ignacy Kulik – jak podaje S.dowiadujemy się iż na terenie gminy Radecznica w okresie międzywojennym mieszkali: w Radecznicy . in. Osjasz Wiselberg z synem Alfredem. Zynerman Moszek. Josf Kleiner."Zamojszczyzna w walce z Niemcami "(s. oraz najbiedniejsi. Met Chaskiel. którzy nie mogli się wykupić). które błądziły bez rodziców. Gorajcu . 1949" przechowywanym w Archiwum Państwowym w Zamościu . ślusarz. Met Abram.Birman Chaim. wówczas w miejscowej szkole powszechnej uczyły się dwie dziewczynki pochodzenia żydowskiego o tym nazwisku . Gildyner Szmul. Hersz Basowicz . w takiej sytuacji Żydzi zajęli się handlem domokrążnym. Zaporze Szmul Grünbaum.podczas okupacji uratowany został przez Jana Dziwotę mieszkającego w gorajeckiej kolonii tzw. Pogrom zwierzynieckich Żydów rozpoczął się w październiku 1942 roku – zebrano wszystkich i popędzono w kierunku Szczebrzeszyna – wraz z Żydami szczebrzeskimi zostali wywiezieni do Bełżca. Honik Judka. oraz Fajga urodzona 17 marca 1928 roku. Icek Mantel Gorajec . Dym Jankiel.Hersz Met.miał kołnierz.Zajdman Dawid. Godgraber Hana. Na podstawie "Wykazu posiadłości opuszczonych pożydowskich 1945 .Aszenberg Icek. Mantel Icek. Boruch Mantel. które zwierające "Wykaz podatników gminy żydowskiej Szczebrzeszyn zamieszkujących w gminę Radecznica". Klukowskiego (Zamość 1945) . Met Ela. Gorajcu Zastawie . Nazwisko Met pojawia się w Gorajcu w roku szkolnym 1936/1937. Łaja z domu Met Kastenbaumowa. Niemcy w nagrodę za gorliwość pozwolili mu strzelać do Żydów. Jankiel Met.brak nazwy miejscowości. ale bardzo tani. Chłopkowie .ich domy położone były za "starą rzeką") . Met Moszek. Gildyner Lejba. Zaporzu . Zynerman Lejba.Fluk Abram. Hil Honig. Chaja z domu Met Metowa . jakie nosiły biłgorajskie kobiety w początkach XX wieku . Do gorajeckiej szkoły uczęszczał jeszcze jeden chłopiec żydowski o nazwisku Jankiel Zimerman Oprócz wymienionych osób w Gorajcu w okresie międzywojennym mieszkał Dawid Godgraber . W tartaku m.Zylbersztejn Szmul. Jako ostatni rozstrzelany został Jurfest. Kiedy zabił Żydówkę kołkiem wyrwanym z płotu przebrała się miarka – wyrokiem Podziemia został rozstrzelany wraz z żoną we własnym domu 29 grudnia 1942 roku. Żydzi ze Zwierzyńca Tekst opracowano na podstawie relacji Stanisława Bohdanowicza "Likwidacja Żydów ze Zwierzyńca" zamieszczonych w II tomie Wydawnictwa Materiałów do dziejów Zamojszczyzny w latach wojny 1939 – 1944 pod red. Niektórzy znajdowali zatrudnienie w miejscowym tartaku prowadzonym przez Ernsta Schalhorna – przyjmując ich do pracy stwierdzał: to słaby robotnik. Chaja Gold. Moszko Szafran i jego syn Dawid – uczeń szkoły handlowej. szewcy . Met Josef. Przy każdym nazwisku a jest ich 16 podano nazwę wioski z której pochodził dany podatnik: Radecznica . klapy i mankiety białe wyszywane różową włóczką Antczak Franciszek Komendant policji w Szczebrzeszynie. pracowali: Tobiasz Hagen – z wykształcenia muzyk. Gorajcu Starawieś .Fajn Szmul. Podlesiu Małym .Altman Hersz.Met Abusz. Oberferst Mira. Huna Kafenbaum . Chaim Fink. We wrześniu 1942 roku grupa około 52 osób została wywieziona do Bełżca (w liczbie tej byli też Żydzi z innych miejscowości. Żydzi z terenu gminy Radecznica W roku 2001 podczas rozbiórki starego budynku Urzędu Gminy Radecznica znaleziono dokumenty z 1918 roku. Złapanych zaprowadzał na posterunek żandarmerii. Huf Sura." algierka nazwa kaftana (dłuższego niż normalny). Po likwidacji Żydów tylko on jeden ich łapał.Hersz Goldblit. w Zaporzu Honik Jankiel. żądał łapówek.Aszenberg Mira . Mantel Szaja. .nazwa wioski nieczytelna. we wrześniu 1942 roku zmarł w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu. Izrael Samborski. Chłopków . "Kalinowym Dołku"). przed wojną bogaty kupiec drzewny i właściciel tartaku – rozstrzelano go za to że "był niepotrzebny". 77 – 86) *** Gros Żydów ze Zwierzyńca zajmowało się handlem.Chajka . Ela Met. Szulgajcer Josek. gdzie ich zabijano.1947. wcześniej wskazał Niemcom dom w którym mieszkali Żydzi w Borku pod Zwierzyńcem. Met Jankiel. wyciągał z ukrycia. Fink Abram.

"Siewu". do rodzinnej wsi. ożenionego w 1839 r. w Gródku n. 20 morgowe gospodarstwo i praktykę weterynaryjną na terenie zarządzanej przez siebie gminy. urodziła się w Udryczach. Stanisława Staszica. Mieszkał w Żurawnicy w domu pod nr 4. pracował także jako np. Piotra Ściegiennego rysunki i malowidła wykonane przez uczniów szczebrzeszyńskiej szkoły z lat czterdziestych XIX wieku.Arbeitsamty Niemieckie Urzędy Pracy. w zawodzie nauczyciela pracował do 1925 roku po czym pełnił obowiązki wójta gminy Miączyn. Bakuniakówna Zofia ps. Zmarł w 1970 roku. Wrócił w 1939 r. ps. który zatrzymał się podczas swojej wędrówki na jakiś czas w wiosce. zmarł 30 czerwca 1977 roku. Aussenstellen (Niemcy zatrudniali w nim 18 osób). bliski współpracownik ks. co zdaniem Ewy i Andrzeja Kokowskich wskazuje iż Awarowie arli w swoich wędrówkach co najmniej do środkowego Bugu. Balicki Władysław Urodził się w 23 IX 1911 roku. Kierownikiem zamojskiego Arbeitsamtu był R. R. na Zamojszczyźnie obecność Awarów odnotowano m. Początkowo w Żurawnicy. przewodniczący rady . Piotr pełnił obowiązki proboszcza. angażując się w działalność konspiracyjną – walczył w szeregach Batalionów Chłopskich. zamieszkałego na powrót w Żurawnicy. Balicki Bazyli Urodzony w 1724 r. Biłgoraj. Marvan "arcydzieła" uczniów szczebrzeszyńskiej szkoły Tak określił Szymon Tokarzewski. Dzięki jej staraniom powstał w Udryczach teatr amatorski. Podjął pracę w tej spółdzielni i pracował w niej do końca życia (do 31 VII 1973 r. prowadził ponadto własne. żołnierza II pułku piechoty liniowej.. Arbeitsamt w Zamościu powstał w okresie 10 – 17 października 1939 roku. "Dorotka" Komendantka Wojskowej Służby Kobiet w obwodzie hrubieszowskim w okresie: listopad 1941 – maj 1944. w swoich wyprawach posuwali się w głąb Europy.Artykuły i wiersze Franciszki Bakuniak publikowane były na łamach "Głosu Zamojskiego". żonatego z Marianną z Dąbrowskich. później w Zwierzyńcu. 1833 r . zmarł 20. Bakuniak Franciszka Poetyka i działaczka ludowa. oraz dostarczanie jej na teren III Rzeszy. oraz grot z VI – VII wieku. Po wyzwoleniu wraz z kilkoma mieszkańcami Żurawnicy założył Spółdzielnię Spożywców "Jutrzenka" – placówka funkcjonowała do 1948 roku. pochowany jest na cmentarzu w Szczebrzeszynie). "Ziemi Zamojskiej". później spółdzielnię przejęła pozostająca pod państwową kontrolą GS "Samopomoc Chłopska". które zdobiły ściany plebanii w Chodlu. jako delegat z terenu Zamojszczyzny brała udział w Krajowych Zjazdach Kółek Rolniczych. Bugiem – odkryto tutaj grób wojownika – koczownika datowany na XII – XIII wiek. także magazynierem. pisać i czytać nauczył ją tułacz – powstaniec. Jacentego (we wcześniejszych zapisach – Hiacynta) Jakuba (dwojga imion) (1797 . gdzie 10 listopada zorganizowano zamiejscowa placówkę."Chmura". tzw. Malowidła były kompozycjami twórców – ustępy z Biblii i sentencje dopisywał osobiście ks Piotr Ściegienny. oprócz powiatu zamojskiego obejmował m. miały na celu przygotowywanie i zabezpieczanie rezerw siły roboczej.05. dymisjonowanego w 1827 r. W 1938 roku wyjechał do Warszawy. B Baj Jan Nauczyciel. tam zamierzał się kształcić.). pracować. hrubieszowski) w 1915 roku.). Wojna pokrzyżowała te plany. gdzie od 1843 roku ks. kurs przygotowujący ją do tej pracy ukończyła w Lublinie.dragon Ordynacji Zamojskiej zwolniony ze służby po I rozbiorze Polski. Była członkiem miejscowego Kółka Rolniczego im. Awarowie Koczownicze plemiona pochodzące z Azji Środkowej. Był głównie handlowcem. organizator polskiej szkoły w Zawalowie (pow. Ożeniony był z się z Zofią z Łabuników i miał z nią trzech synów: Jana (1777 – 1841). in. z Anną ze Szmigów oraz Grzegorza (1800 – 1859).

Michalowie (później G [minna] S[ półdzielnia] Deszkowice. Szczebrzeszyna. 000 złotych.) Burmistrz Tomaszowa Ordynackiego. Do końca 1971 roku spłaciliśmy w Banku Rolnym udzielony nam kredyt.Józef Ząbek. S. (Leszek Balicki) Banachowicz (.ów. był mocny finansowo. który udzielił kredytu w kwocie 500. pojawia się ponownie w roku 1695 roku. We wtorki i czwartki załatwialiśmy interesantów spółdzielni oszczędnościowo .zakładowej związku zawodowego. Zespół był żywą wizytówką szkoły i Szczebrzeszyna. Był to pierwszy po wojnie nowy budynek powstały w Szczebrzeszynie. Organizowaliśmy wycieczki po Polsce na które było zapotrzebowanie dla członków i pracowników Banku Spółdzielczego i ich rodzin. nie raz brutalny. Zarząd B. Byliśmy w tym okresie zdolni do wspierania inicjatyw i potrzeb w środowisku. Ciągle wzrastały zyski z obsługi kont i kredytów. Był również radnym Gromadzkiej Rady Narodowej (wówczas w Brodach Małych). 000 złotych.placu Tadeusza Kościuszki. Walne zgromadzenie Delegatów podjęło uchwałę o konieczności wybudowania nowego. in. własnego budynku dla potrzeb Banku Spółdzielczego. z zawodu garncarz. Urząd swój sprawował pod koniec XVII wieku. Zainteresowanie naszą placówka było duże. Po wyzwoleniu. Uchwałą Rady Miejskiej przydzielono Bankowi Spółdzielczemu pusty plac w obrębie centralnego placu Szczebrzeszyna . S. Osada kadrowa: kierownik .100. Od stycznia 1951 przejęliśmy obsługę bankową Gminnych Spółdzielni w: Szczebrzeszynie. która od 1925 roku aż do wysiedlenia 5 grudnia 1942 roku funkcjonowała w Wielączy. sekretarzem Komitetu Gminnego i członkiem Powiatowego Komitetu PSL.S z mojej inicjatywy fundował nagrody dla wyróżniających się uczniów oraz opiekunów.ulokowano ją w domu p.Aleksander Garbacik.Wawrzyniec Hałasa. Przez pierwsze trzy lata pracowaliśmy bez zapłaty. Był duma i wizytówką miasta. Radecznicę.. wymagający. Zawadę. to trudne zadanie powierzył mnie. Zarząd Kasy zatrudnił mnie[Aleksandra Garbacika] na stanowisku księgowego. (Aleksander Garbacik) "Bartek" Kryptonim plutonu stacjonującego w rejonie Szczebrzeszyna → kryptonimy . Aktywizowaliśmy środowisko wiejskie poprzez organizację szkoleń i kursów w ramach współpracy z Kołami Gospodyń Wiejskich. Skończyła się wojna. Dla upowszechnienia nawyku oszczędzania i racjonalnej gospodarki pieniądzem wśród młodzieży. brak komunikacji. na którym m.. Na skutek licznych zatargów z mieszczanami udało się na pewien czas zdjąć go z urzędu – w okresie 1689 – 1694 nazwisko Banachowicz nie występuje w wykazie pracowników tomaszowskiego magistratu. która rozpoczęliśmy w 1975 roku. Sułowie.uciążliwy dojazd. Zakupiliśmy 20 kompletów strojów dla zespołu tańca ludowego przy Liceum Ogólnokształcącym. Michalowie. jesienią 1947 roku dawni działacze Kasy postanowili reaktywować jej działalność. Kasa obsługiwała rozległy teren: Wielączę. całkowicie wypracowanych jako zysk B. Zapotrzebowanie na pożyczki było duże. Dużą pomoc i zrozumienie wykazały władze Szczebrzeszyna. Kółka Rolnicze chętnie u nas lokowały wypracowane dochody. zapraszano go do obsługi imprez i uroczystości w okolicznych wsiach oraz okolicznych zakładach pracy. trzeba było wszystko odbudowywać. Koszt całkowity inwestycji wyniósł 1."tępił dostrzeżone błahostki w sposób twardy. Dużą pomoc i zrozumienie wykazał Inspektorat Kas Stefczyka w Lublinie oraz Bank Rolny w Zamościu.Sułów. W maju 1954 roku w Warszawie w siedzibie "Domu Chłopa" odbył się Zjazd Krajowy Delegatów Kas Stefczyka. Wiosną 1950 roku Kasa została przeniesiona z Wielączy do znajdującego się w centrum obsługiwania Szczebrzeszyna . Surowy.. zatrudnialiśmy już dwunastu pracowników. Bank Spółdzielczy wzmocnił swoją pozycję. bo Kasa nie miała pieniędzy.. Kąty I i II. twardą ręką rządził miastem (jak odnotował dr Janusz Peter). kasjer . uczniów Zarząd B. ale znaczne utrudnienie stanowiła jej lokalizacja . a szczególnie Przewodniczący Rady Miejskiej. ponieważ byliśmy blisko i nie ograniczaliśmy swobody dysponowania ich pieniędzmi. Z chwilą oddania budynku Banku Spółdzielczego do użytku Cukrownia Klemensów2 zleciła nam swoją obsługę z czasem zrobiła to Mleczarnia Szczebrzeszyn. Celem usprawnienia obsługi rolników GS . uciążliwe okazały się przepisy regulujące wymagania jakim powinny odpowiadać Kasy. Pomieszczenia Kasy stały się ciasne. a w Szczebrzeszynie brakło lokalu spełniającego te wymagania.000 zł. szkół oraz powstających instytucji otworzyliśmy punkty kasowe w: Radecznicy. przyjęto nazwę Bank Spółdzielczy. Zamojskiej.". w zasadzie wszyscy podróżowali furmankami. pracownik umysłowy . całe gminy . Józefa Ząbka przy ul. Bank Spółdzielczy w Szczebrzeszynie Początek Banku Spółdzielczego w Szczebrzeszynie dała "Kasa Stefczyka". np.pożyczkowych a w niedzielę po południu wykonywałem swoje obowiązki. uzyskaliśmy pozwolenie na budowę. majątek Kasy i zasoby gotówkowe przejęli Niemcy. Niedzieliska. Po pokonaniu wielu barier administracyjnych sporządziliśmy dokumentacje. mieliśmy wypracowany zysk w kwocie 500.

na mocy pozwolenia Zygmunta III Wazy lokował miasto Bełżec. Bełżec został wyzwolony przez żołnierzy Armii Krajowej w liczbie 700. ponieważ w pobliżu rozwijał się Tomaszów Ordynacki stanowiąc zagrożenie głównie w zakresie handlu miasto Bełżec nie ostało się zbyt długo – w roku 1676 wymieniany jest jako wieś. jaglaną. w roku 2008 otwarto muzeum – jego dyrektorem został lubelski historyk dr Robert Kuwałek. Obydwoje już nie żyją. W 1942 roku zorganizował oddział partyzancki Batalionów Chłopskich "Rysia". Osadzeni zostali w józefowskim areszcie gminnym. w którym od wiosny 1940 osadzano ludność cygańską. Od marca 1942 roku obóz w Bełżcu stał się obozem zagłady – łącznie poniosło tutaj śmierć około 600. uzyskując nazwę "Apteka Społeczna nr 110 w Radecznicy"). "Ryś" (24. naczelnikiem Urzędu Pocztowego w Józefowie.. biedni byli. ps. który pod koniec okupacji liczył około 700 osób. Odbili ich partyzanci po brawurowej akcji.1917 – 25.1945). Piński). w roku 1809 Bełżec wszedł w skład Księstwa Warszawskiego. W roku 1607 Samuel Lipski. komendant Rejonu Józefów. W aptece pracował do końca swoich dni – zmarł w 1953 roku.03. urodzony 14 sierpnia 1879 roku w Jońcu (pow. Niemcy zajęli Bełżec 18 września 1939 roku – założyli tutaj obóz pracy. Benderowie Jan i Sabina Właściciele kaszarni zlokalizowanej przy ulicy Zamojskiej (funkcjonowała do lat 90 XX wieku) w Szczebrzeszynie – "obrabiali kaszę jęczmienną. urodził się w Polankach (powiat tomaszowski). iż jest "podporą świętej gminy Szczebrzeszyn położonej w Rosji. Kiriat Yam 1984).000 Żydów z Polski i Europy. Bączkowski Gustaw Z zawodu farmaceuta.. W roku 1931 przybył do Radecznicy. (Stanisław Zybała) Bełżec Miejscowość położona na Roztoczu Środkowym – początkami sięga wieku XV.". wcześniej pracował w kilku miasteczkach na terenie Galicji. 25 lutego 1943 został aresztowany wraz z Hieronimem Miącem. oraz "Dary kapłaństwa". "Korsarz". kilka lat pracował na Bałkanach. Na niewielkim drewnianym budynku. 29 września 1400 roku z nadania Władysława Jagiełły otrzymał wójtostwo w Rubieszowie /Hrubieszowie/. siostrę. wtedy na tych terenach pojawili się pasterze wołoscy.. i gryczaną. ps. (relacja Łaszkiewiczowej – sąsiadki Benderów) Ber Issachar Do Szczebrzeszyna przybył na zaproszenie miejscowego kahału (XVI w ) by objąć posadę rabina.. "Zwierciadło kapłaństwa" napisane została w roku 1550 . podczas I rozbioru Polski miejscowość znalazła się pod zaborem austriackim.11. gdzie mieścił się zakład zachował się do dziś szyld z nazwiskiem Sabiny Bender. Bartoszewski Konrad "Wir" Porucznik AK. a następnie żydowską – więźniowie budowali umocnienia przeciwlotnicze na granicy ze Związkiem Radzieckim. którzy utrzymali pozycje do czasu nadejścia I Frontu Ukraińskiego. w styczniu tegoż roku została upaństwowiona. Jednym z więźniów w początkowym okresie funkcjonowania obozu był szczebrzeszyński Żyd – Efraim Farber – swoje przeżycia z tego okresu opisał we wspomnieniach zatytułowanych "W bełżeckim piekle" (zostały opublikowane na łamach Księgi Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie. Jest autorem dwu prac: "Zwierciadło kapłaństwa". Za karę Niemcy rozstrzelali na oczach mieszkańców tej miejscowości jego rodziców. jego oddział stoczył wiele walk z Niemcami. Basaj Stanisław. We wstępie do Darów kapłaństwa żartował sobie. ich dom zrównali z ziemią. tutaj założył prywatną aptekę (przetrwała do końca 1951 roku. gdzie zdobył gruntowne farmaceutyczne wykształcenie.zmordowany został przez bandę UPA (Ukraińska Powstańcza Armia. uczył się w Warszawie.. W czasie okupacji Gustaw Bączkowski zaangażowany był w działalność konspiracyjną – służył pomocą partyzantom z terenu całej gminy. w tym znaczna część żydowskiej społeczności Szczebrzeszyna. ponad 13 lat". Po wyzwoleniu organizował w powiecie hrubieszowskim Milicję Obywatelską .Bartłomiej Z pochodzenia chełmianin. W roku 1963 na terenie byłego obozu odsłonięto pomnik upamiętniający Zagładę. W roku 1756 zbudowano w Bełżcu drewnianą cerkiew greckokatolicką. faszystowska nacjonalistyczna organizacja wojskowa działająca na wschodnich terenach Polski).

Aniela Dziwota (100). Aniela Basajewska (200). matematyczne. Działalność placówki reaktywowano w 1948 roku – pracami organizacyjnymi zajęła się żona doktora – Wanda z Szymańskich Klukowska. wspomina w niej rabi Ber o swoim nauczycielu Remu z Krakowa. na mocy uchwały z dnia 13 lipca 1949 roku również 3000 złotych. mało znanej tematyce). wymowy Akadami Zamojskiej . Komitet Organizacyjny Biblioteki. Władysława Guzowska (100). Z. W odpowiedzi na apel zaczęły napływać pierwsze książki i pieniądze – lista darczyńców jest długa. rodzina Szczygłowskich (13). Wincenty Szyduczyński (50). warto jednak poznać nazwiska osób.Andrzeja Krobskiego. Biblioteka Miejska w Szczebrzeszynie Historia Biblioteki Miejskiej w Szczebrzeszynie początkami sięga roku 1906. pod datą 5 lutego 1949 roku (nr 35) – Mieszkańcy Szczebrzeszyna wierzą. Klukowski – przewodniczący biblioteki i S. Naprawiał broń dla partyzantów zgrupowanych w Armii Krajowej. Kaucha. Jakóba Abramowicza Funkcjonowała (w połączeniu z czytelnią) w okresie międzywojennym. że miarodajne czynniki pamiętając o ich potrzebach kulturalnych . Związek Kupców Polskich . poetycko – gramatyczne. Gwardii Ludowej oraz dla partyzantów radzieckich. podczas wojny polsko – rosyjskiej w 1920 roku kierował obroną Zamościa przed Rosjanami. Podstawę księgozbioru stanowiły książki z jej prywatnych zbiorów. Jasina (100). Pieniądze ofiarowali: Kilarski (500 złotych). Zamoyski przeniósł zbiory do Warszawy – dały one początek Bibliotece Ordynacji Zamoyskiej. M. Smarkalowa (50). Maćkiewicz (50). B. Anna Mystowska (6). Anna Piróg (100). pełny tekst apelu znajduje się w Księdze Pamiątkowej przechowywanej w zbiorach obecnej biblioteki. Kilarski . które w trudnym powojennym okresie wykazały się obywatelskim poczuciem obowiązku – w nawiasie podano ilość książek lub kwotę przekazaną przez poszczególne osoby: dr Z. historyczne.oddział Szczebrzeszyn ofiarował na mocy uchwały z dnia 11 lutego 1949 roku 3000 złotych. Krobski skatalogował księgozbiór według wydziałów Akademii jako: teologiczne. oraz libri exotici (książki o oryginalnej.(żydowskim 5310). Biblioteka im. Z księgozbioru korzystało (stan na rok 1926) około 200 osób. prof. Po raz pierwszy zbiory Biblioteki Akademii Zamojskiej zostały skatalogowane w latach 1674 – 1675 przez prof. Spółdzielnia Wydawnicza "Książka" z Warszawy (6. Bezruczko Marko Ukraiński pułkownik. który zapoczątkował budowę gmachu biblioteki – otwarcie miało miejsce w 1668 roku. Przy bibliotece zorganizowano Kółko Dramatyczne. w tym 5 dla dzieci). który powołano w osobach: K. Drożdżykowie (8 książek. Okolicznościowe przemówienie na temat "Człowiek i książka" wygłosił dr Klukowski. Bezuch Czesław Podczas okupacji pełnił funkcję rusznikarza w rejonie Skierbieszów i w gminie Grabowiec w obwodzie hrubieszowskim. retoryczne. Guzowski (100). przed jej zamknięciem zdołano część zbiorów rozproszyć u czytelników celem uratowania przed zniszczeniem przez Niemców. medyczne. (część nazwisk z powodu trudności odczytania nieczytelnych podpisów nie została w tym przekazie uwzględniona). któremu przewodniczył dr Zygmunt Klukowski otwarto Bibliotekę Miejską. filozoficzne. Na lokal biblioteczny przeznaczono pomieszczenie będące własnością obywatela Budzyńskiego. w tym Manifest Komunistyczny Marksa). uroczyste otwarcie oczekiwanej od dawna biblioteki. oraz wsparcie finansowe. w roku 1929 na uposażeniu biblioteki znajdowało się 500 tomów autorów polskich i żydowskich łącznie. swoje prywatne zbiory mocą zapisu testamentowego przekazał także Tomasz Zamoyski. Kołłątajówna (100). Władysław Budzyńska (100). była własnością gminy żydowskiej w Szczebrzeszynie.wystosował w dniu 1 października apel do mieszkańców miasta z prośbą zwrot przechowywanych książek. O działalności szczebrzeszyńskiej biblioteki pisała ówczesna prasa: pod datą 27 stycznia 1949 roku "Życie Lubelskie" (nr 26) zanotowało – "nastąpiło wreszcie dnia 16 bm. Kolejne dary przekazywali zamojscy profesorowie. Nieco więcej informacji na temat tej placówki pochodzi z roku 1938 – staraniem Koła Miłośników Książki. W roku 1785 Stanisław hr. Biblioteka funkcjonowała do roku 1940. prawne. wtedy nowo powstały oddział Macierzy Szkolnej jako jedno z najpilniejszych zadań przyjął założenie biblioteki. Klukowski (15 książek). który ofiarowując uczelni swoje bogate o dużej wartości naukowej zbiory zapoczątkował rozwój placówki. Biblioteka Akademii Zamojskiej Powstała w roku 1596 staraniem Jana hetmana Zamoyskiego. rodzina Adamusów z Klemensowa (500). Zajdlicowa (100). oraz ze zbiorów męża.

Andrzeja Waligóry. pod datą 15 kwietnia 1949 (nr 104) "Życie Lubelskie" pisało: Niedawno uruchomiona Miejska Biblioteka Publiczna liczy już obecnie blisko 200 czytelników. W bibliotece Kazimierza Zaremby znalazły się zbiory z zakresu sztuki i literatury pięknej. Nie ukończył żadnej szkoły samodzielnie zdobywając wykształcenie. Edwarda Kopcińskiego – posiadał zbiory z zakresu sztuki i bibliofilstwa. które oznakowane są okrągłą pieczątką o treści: "Państwowy Dom Młodzieży w Szczebrzeszynie". Stan księgozbioru znany jest na podstawie relacji Jadwigi Syrkowej – kierowniczki Szkoły Powszechnej (żeńskiej nr 2) – "książki stare. Bielak Antoni Pochodził z Domorowa (pow. tysiąca tomów z dziejów Zamościa i geografii. Gdy odeszła w 1997 roku na zasłużoną emeryturę obowiązki kierownika biblioteki przejęła Maria Krępa . biblioteki zamojskich bibliofilów Do grona zamojskich bibliofilów. Łopacińskiego w Lublinie. Bolączką nowo otwartej placówki jest zbyt mała ilość książek . do najcenniejszych należał niewątpliwie "Statut Jana Łaskiego z 1506 roku". którzy posiadali niezwykle cenne z uwagi na zgromadzony księgozbiór. w centralnej części pieczątki widnieje orzeł. w roku 1971 w "Bibliotecznej Służbie Informacyjnej nr 1 " ukazał się artykuł jej autorstwa informujący o działalności placówki. wiadomo. Biblioteka Szkoły Zamoyskich Nazwa pieczątki (o owalnym kształcie) z charakterystycznym koziołkiem. oraz Władysław Romuald – posiadał księgozbiór religioznawczy. H.funkcję tę sprawuje do dziś. obecnie mieści się w budynku Urzędu Miejskiego. Michała Pieszkę – zebrał ok. Biblioteka w szczebrzeszyńskim Magistracie W roku 1929 liczyła 455 tomów . dobór nieszczególny. że jej opiekunem był Złomaniec (jego imię nie jest znane). która zaadaptowano na Dom Kultury biblioteka została z prywatnego domu przeniesiona do nowego lokalu. Od października 1919 roku członek . 2 tys. Placówkę zlokalizowano prawdopodobnie w świetlicy "Sokoła" (obecny budynek stolarni przy Szkole Zawodowej) wybudowanej staraniem dyrektora Fabryki Kalafonii i Terpentyny "Alwa" . u stóp gór Ural stanowiących granicę między Europą a Azją). filozofii. Zofię Pohoską – jej zainteresowania oscylowały wokół literatury pięknej i humanistyki. Ryszarda Ostrowskiego – zgromadził szereg z zakresu sztuki drukowanej i grafiki. tysiąca tomów z zakresu nauk humanistycznych i literatury pięknej. Biblioteki im.ze zbiorów bibliotecznych korzystało 15 osób. Pieniędzy na kupienie nowych książek nie ma". Wandę Madlerową – jej księgozbiór liczył 500 tomów. którą sygnowano książki będące na uposażeniu biblioteki szkolnej w Szczebrzeszynie do roku 1852. Swoje biblioteki posiadali także: Janina Zubowiczowa – jej księgozbiór obejmował ok. posiada ona bowiem zaledwie 700 tomów". Bogaty zbiór ex librisów oraz dzieł z zakresu nauk prawniczych zgromadził Henryk Rosiński. Po zamknięciu ówczesnej Szkoły Realnej książki zostały przekazane do Biblioteki Rządowej. Pracował na roli. brak książek pisarzy współczesnych. Biblioteki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. były to dzieła o treści przyrodniczo – humanistycznej. nie wiadomo też jak była zasobna i jakie publikacje składały się na jej księgozbiór. tomów z zakresu: literatury pięknej. Biblioteka "Sokoła" w Szczebrzeszynie Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół"/o Szczebrzeszyn prowadziło dla potrzeb swoich członków bibliotekę. Długoletnim kierownikiem biblioteki była Maria Wójcik. Biblioteki Uniwersytetu Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie. urodzony w 1889 roku. sztuki i ludoznawstwa w językach polskim. W roku 1965 po odrestaurowaniu bóżnicy. wśród liczących około tysiąca tomów. prywatne biblioteki należy zaliczyć: Bolesława Leśmiana – zgromadzony przez poetę księgozbiór liczył około 1. francuskim. Biblioteka Państwowego Domu Młodzieży w Szczebrzeszynie O jej istnieniu świadczą pojedyncze już dziś egzemplarze książek zachowane w zbiorach biblioteki przy Liceum Ogólnokształcącym. stąd zgromadzone o takiej treści dzieła.(Szczebrzeszyn nie ma nawet kina) przyjdą bibliotece z pomocą w powiększeniu skromnego na razie księgozbioru. Przed wybuchem Rewolucji Październikowej powołany został do armii carskiej. biłgorajski). wypożyczania książek odbywały się we w czwartki. od października 1917 roku pracował jako milicjant w Permie (miasto w Rosji nad rzeką Kamą. Na pojedyncze egzemplarz sygnowane wspomnianą pieczątką natrafić można w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej. rosyjskim i niemieckim. Kazimierza Lewickiego – jego zbiory zyskały miano "biblioteki polonistycznej".

Targi odbywały się w czwartki. na pograniczu Bidaczowa i Łazor.Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików). W latach trzydziestych XIX wieku istniały w mieście dwie parafie – grecko . W początkach XX wieku miasto zamieszkiwało ponad 3500 Żydów. Założył własny zakład wodoleczniczy w Nowym mieście n/Pilicą. wyrabianiem sit zajmowali się także miejscowi Żydzi – były to sita tzw. funkcję tę sprawował do roku 1913. 1886) – pochowany jest na cmentarzu w Puszczy Solskiej. Matka Boża Bolesna w 1938 roku trafiła do Muzeum Etnograficznego w Krakowie "Bilder fun a prowinc" ("Obrazki z podróży na prowincję". pierwszy w Polsce hydroterapeuta.. administratorem której był Eliasz Sajkiewicz. Z wytworzonymi sitami i przetakami wędrowali w Polskę. na ślady którego możemy dziś natrafić w opracowaniach etnograficznych. bardzo ładne. Biłgoraj zasłynął jako prężny ośrodek sitarsko – przetakarski.000 rubli. Kolejny obiekt sakralny ufundował w 1755 roku Eustachy Potocki – wzniesiono wówczas barokowy kościółek. Odbudowany po wyzwoleniu.. domów murowanych było 483. Przy ul. Jego dziełem są znane na terenie Biłgorajszczyzny światki znajdujące się w miejscowych kapliczkach. trzy domy modlitwy. Założone zostało w XVI wieku przez Adama Gorajskiego. Jedna z rzeźb Pawła Bienia. Biłgoraj był dużym skupiskiem ludności żydowskiej – tutaj żył i pracował dziadek Isaaca Bashevisa Singera ze strony matki – Mordechaj Zylberman. uczestnik walk o Monte Cassino. O wywodzeniu się rodziny Gorajskich. protoplastą której był Dymitr z Goraja od szlachty ruskiej .unicka. specyficzny język. O Biłgoraju pisał Ignacy Krasicki" "zaszczyt jego wieloraki. znajdowała się synagoga. (19. już od XVII wieku poczynając całe rodziny biłgorajan trudniły się tym rzemiosłem. Wytworzyli własny.. W roku 1860 w mieście było: 3. drewniane. słynny w sita i przetaki. 10. IX. kilkanaście chederów.804 Żydów. Biedne i brzydkie. m. 01. "niemieckie". w parafii Biłgoraj w omawianym okresie na takie posunięcie zdecydowały się aż 304 osoby. oraz obrządku łacińskiego." (relacja Haliny Różańskiej). w których ukazał życie społeczności żydowskich z okolic Tomaszowa Lubelskiego. Z roku . lepsze gatunkowo od polskich.. Rzeźbiarz ludowy. przebudowany u schyłku XIX wieku został zniszczony przez Niemców podczas bombardowania Biłgoraja w 1939 roku. 1. Rynek wyłożony był kamieniami. W okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej w Biłgoraju znajdowało się sporo Żydów – "ich domy stały w rynku. Reportaż powstał jako wynik badań grupy osób zorganizowanej przez filantropa Jana Blocha celem zbadania warunków w jakich żyją i pracują Żydzi z Tomaszowa Lubelskiego i okolicznych miejscowości. 215 Polaków. które musiała płacić co tydzień ąd aż nie powróci do obrządku unickiego.bojarów świadczy dziś nazwa jednej z dzielnic Biłgoraja – Bojary. Bień Paweł (16. in. Jedną z parafianek Biłgoraja obłożono karą 25 rubli. 1828 – 21. 1883 roku – 12 stycznia 1884 roku naczelnik powiatu biłgorajskiego zatwierdził jego wybór na rabina. pełni dziś funkcje kościoła parafialnego. W roku 1699 staraniem ówczesnego właściciela miasta – Marcina Szczuki powstał pierwszy kościół parafialny. 1985). Biłgoraj Miasto położone nad rzeką Ładą na skraju Puszczy Solskiej w obrębie Kotliny Sandomierskiej. pochowany na cmentarzu w Tomaszowie Lubelskim. płk. którą zarządzał Antoni Płaszkiewicz. Oprócz warsztatów sitarskich w Biłgoraju funkcjonowała fabryka kapeluszy. Prawa miejskie wraz z przywilejem na jarmark i targi otrzymał Biłgoraj z rak Stefana Batorego w roku 1578. 1891) Cykl reportaży autorstwa Icchoka Lejbusza Pereca. Bieliński Jan dr Absolwent szkół szczebrzeskich. w Banachach. W wieku XIX wartość rocznej produkcji sit i przetaków wynosiła 40. Biliński Wojciech. Pamiątki po biłgorajskich sitarzach przechowywane są w miejscowym muzeum – Zagrodzie Sitarskiej. W latach 1916 – 1918 z inicjatywy koła Polskiej Macierzy Szkolnej zorganizowano pięć bibliotek. 1903 – 6. Do miasta przybył ok.". Kościuszki (dawnej Tarnopolskiej) znajdowały się zabudowania bogatych Żydów. dwa cmentarze. IV. szkoła żydowska. Po stłumieniu powstania styczniowego władze zaborcze za wszelką cenę dążyły do likwidacji obrządku unickiego chcąc by unici przechodzili na prawosławie – ci protestując zmieniali swój obrządek na łaciński. uczestnik powstania styczniowego.

Walerian Szczepankiewicz (od 1942 roku). kamienna figura Chrystusa z 1907 roku . za staraniem IDX Sebastyana Szczerkowskiego Ręką zaś Aug.. Stefan Szmidt. starosta wąwolnicki. 1830 roku pomnik Ignacego Krasickiego. W roku 1936 gmina żydowska posiadała własną bibliotekę. Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich . przełożonymi których były: Alojza Zielińska (do 24.. Program szkoły podobny jak w placówkach tego typu na terenie kraju..siostry zakonne. W roku 1630 decyzją [Zbigniewa?] Gorajskiego powołano na nauczyciela Jakuba Marcellusa. studenci medycyny – Tadeusz Błachuta. zachowana w zbiorach Muzeum Lubelskiego Dąbrowica – krzyż "morowy" z 1848 roku Dąbrowica – Ciosmy – kaplica kłodowa poświęcona powstańcom 1863 roku Korytków Duży – kapliczka słupkowa z 1848 roku.Michał Kowalik.dr Stanisław Pojasek.MS. Na terenie miast i powiatu aktywnie zaznaczyli swoją obecność partyzanci z Gwardii Ludowej. przyklasztorne zabudowania OO. Jana Nepomucena z zachowaną inskrypcją: Bogu na chwałę Wiekowi na Pamięć dla Honoru S.ich walkę i poświęcenie upamiętnia wzniesiony staraniem mieszkańców miast pomnik. Joachim Juhnke. W roku 1608 synod bełżycki skierował do Biłgoraja katechetę Wojciecha Czechowica – pracował do roku 1610. istnieją dwie wersje) funkcjonował w 1944 roku obóz pracy dla przesiedlonej ludności. Świeżego (nr. utrzymywana była z dochodów zboru kalwińskiego i dostępna dla wszystkich. Kuczyńskiego te Postument wystawili Roku 1821 Biłgoraj – Puszcza Solska – kapliczka z 1860 roku na cmentarzu. z zabytków warto wymienić wzniesiony ok. Pamiątki z przeszłości Biłgoraja przechowywane są w Muzeum Regionalnym. personel pomocniczy . Andrzejówka – kapliczka z 1935 roku Andrzejówka – Bukowa – krzyż z daszkiem z 1909 roku Biłgoraj – kamienna figura z 1699 roku.. autorstwa J. fundatorem którego był właściciel majątku Różnówka – Nowakowski. Jana Obywatele Biłgorayscy Sebastyan y Maryanna Grabińscy Stanisław y Franciszka Józefy y Doroty Grabińscy Stanisława Zofia Mazurkowie y inni przykładni do tey Fundacyi. Roman Szymański. biłgorajska szkoła przy zborowa Założona staraniem Adama Gorajskiego. za jej fundatora uważany jest Marcin Szczuka o czym świadczy zachowana na jednej z bocznych ścian inskrypcja. W Biłgoraju (lub Dylach. gdzie Niemcy dopuścili się wielu zbrodni. Prowadzili ja nauczyciele rekrutujący się z katechetów lub alumnów przygotowujących się do stanu duchownego. negatywu: 4968) Ciosmy – kapliczka domkowa z 1892 roku. Poniżej wykaz najstarszych kapliczek z omawianego regionu sporządzony na podstawie podane pracy. IV. w powiecie – Teodorówka funkcjonowała Szkoła Rolnicza Ludowa Żeńska.1919 pochodzą informacje o istnieniu w Biłgoraju Szkoły Handlowej. biłgorajska służba medyczna w okresie okupacji Dyrektor . następnie Andrzeja Jezierskiego (1610 – 1611). fotografia z 1938 roku przedstawiająca krzyż wykonany przez Franciszka Ciosmaka w 1851 roku. Franciszkanów z końca XVIII wieku. lekarze . Lucjan Kopeć. Armii Ludowej. Zbigniew Krynicki. Z chwilą wybuchu wojny miasto zostało zbombardowane i zniszczone. kapliczka domkowa z 1894 roku także znajdująca się na miejscowym cmentarzu Biłgoraj – Sól – w zbiorach Muzeum Lubelskiego zachowało się zdjęcie kapliczki z 1934 roku. Andrzej Muranowicz (pracował od roku 1942). 1942 roku) oraz Symplicja Pietrzniak. biłgorajskie kapliczki Kompendium wiedzy na temat biłgorajskich kapliczek (zlokalizowanych w samym mieście Biłgoraju i na terenie powiatu) stanowi praca Krzysztofa Garbacza "Na szlaku biłgorajskich kapliczek i krzyży przydrożnych" (Zielona Góra 2009). − krzyż żelazny na kamiennym cokole z XIX wieku. na którym w początkach ubiegłego stulecia mieszkańcy Biłgoraja zawiesili tabliczkę z napisem "Chwała bohaterom 1863 roku" − figura s.

Agronom Powiatowy (Kreislandwirt).kapliczka kłodowa z 1918 roku Potok Górny – kapliczka domkowa z 1898 roku Tarnogród – kamienna figura św. który został sekretarzem Powiatowego Komitetu Wykonawczego PPS w Biłgoraju. Wstąpił do partyzantki. obowiązki prezesa pełnił Josef Wajsman  Bank Udziałowy w Biłgoraju – powstał w 1928 roku. Żandarmeria. Bin Szymon Prezes biłgorajskiego Judenratu. Stanisław Nahajski. Kościuszko zyskał awans na generała lejtnanta i szefa 4 regimentu buławy polnej koronnej. bitwa pod Dubienką Rozpoczęła się 18 lipca 1792 roku pomiędzy oddziałami armii koronnej dowodzonej przez gen. Tadeusza Kościuszkę a oddziałami armii rosyjskiej pod dowództwem płk. pełnił obowiązki proboszcza w Tereszpolu. Czynni biłgorajscy działacze PPS to: Jan Jabłoński. Dywizja Kościuszki poniosła znaczne straty – około 900 zabitych i rannych. W mieście stacjonował także oddział Policji Ochronnej Schultzpolizei (Schupo). Organizatorem był adwokat Wincenty Bubko. Palmenbacha – była najbardziej krwawą bitwa stoczoną w 1792 roku. w sierpniu 1940 roku wraz z vice prezesem Hillelem Janowerem odmówił wytypowania grupy Żydów do obozu w Bełżcu. utraconych 6 dział. Pomimo klęski zachowała nadal sprawność bojową. czyli Tajna Policja Państwowa. nie cieszył się zaufaniem ludności ani żydowskiej . biłgorajskie urzędy okupacyjne Utworzone zostały po opanowaniu miasta przez Niemców. nie miał obrotów. którzy uczynili z Biłgoraja siedzibę powiatu wchodzącego w skład dystryktu lubelskiego: Starostwo Powiatowe (Kreishauptmanschaft). Policja Żydowska. Zmarł w 1878 roku. mjr. Urząd Techniczny. Bojarski Michał Urodził się w roku 1806. W Biłgoraju posiadały swoje siedziby powiatowe komendy rożnych rodzajów policji: Gestapo (Geheime Staatzpolizei). biłgorajskie placówki finansowe okresu międzywojennego W latach dwudziestych ubiegłego stulecia w Biłgoraju funkcjonowały placówki finansowe. Jana Nepomucena z 1848 roku biłgorajscy działacze Polskiej Partii Socjalistycznej PPS rozwinęła swoja działalność w Biłgoraju na przełomie XIX i XX wieku. oraz garnizon Wermahtu. Pomocnicza Policja Porządkowa (Sonderdienst). Jan Głogowski. Wydział Powiatowy (Gemeindeverband). Antoni Markiewicz. w dwa lata później został naczelnym wodzem powstania. . W 1949 roku wyjechał do Izraela. Bolesław Zarzycki. III. po wyzwoleniu w szeregi Wojska Polskiego. w roku 1875 przeszedł na prawosławie. Urząd Skarbowy. oraz utworzenia Policji Żydowskiej – obydwaj wraz z pozostałymi członkami Judenratu zostali rozstrzelani. Ukończył 5 klas szkoły średniej w Szczebrzeszynie. Policja Ukraińska. założycielami których byli miejscowi Żydzi:  Biłgorajski Bank Spółdzielczy – utworzony został w 1925 roku. w tej liczbie 91 wziętych do rosyjskiej niewoli. Policja Kryminalna (Kripo). syn parocha. Kazimierz Szul. Józef Stryjecki. na prezesa wybrano Icka Wircnera  Bank Kupiecki – utworzony został w 1929 roku. jego działalność trwała zaledwie trzy lata – "prowadził on podejrzane transakcje finansowe. Policja Leśna (Vertschutzkommando). Sąd Grodzki. Biskupowicz Jakub (17. skąd uciekł podczas słynnego sobiborskiego buntu (wrzesień 1943 rok). Policja Polska (granatowa). Wykształcenie duchowne otrzymał w Chełmie w 1831 roku. ani polskiej". Inspektorat Szkolny. W maju 1942 roku został wraz z grupą 2000 osób pochodzenia żydowskiego (i z własną rodziną) wywieziony do obozu w Sobiborze. urodzony w Hrubieszowie. Skład osobowy Komitetu stanowili ponadto: Seweryn Rutański. Urząd Pracy (Arbeitsamt). 1926 – 2002).Korytków Mały – Andrzejówka – kapliczka z 1837 roku Majdan Stary .

"Blumkowie" Popularna w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku w Zamościu rodzinna orkiestra żydowska.) Ostatni z biłgorajskich sitarzy – według przeprowadzonych przez studentów Zakładu Etnografii i Etnologii UMCS badań (1951 rok) "trudnił się tkaniem siatki na krojscach (zamienna nazwa krosen). Kaczała Jakub. mieszkał na terenie powiatu biłgorajskiego. We wrześniu 1939 r. Telesz Wojciech. jej skład osobowy stanowiło pięciu braci Blumów. Pochowany jest na cmentarzu w Hrubieszowie – na jego nagrobku zamieszczono napis "Zostawił imię nieskalane. znana jako bitwa pod Komarowem.. W mieście zapanował spokój. Stoczona została stoczona przez ułanów 1 Dywizji Jazdy pułkownika Juliusza Rómmla i 1 Armii Konnej generała Siemiona Budionnego. bitwy komarowskie Na terenie gminy Komarów miały miejsce trzy bitwy. Remberger/Rainberger. Pierwsza potyczka pomiędzy XIX korpusem rosyjskim (stanowiącym część 5 armii rosyjskiej) a częścią IV korpusu austriackiego (wchodzącego w skład 4 armii austriackiej) rozegrała się na terenie gminy Komarów w 1914 roku. ich nazwiska spisano i długo były przechowywane.bitwa pod Panasówką Stoczona została 3 września 1863 roku pomiędzy oddziałem Marcina "Lelewela" Borelowskiego a Rosjanami. rejent powiatu hrubieszowskiego. Po odkryciu błędu i zdemaskowaniu winowajcy sabatajczycy opuścili Szczebrzeszyn. na stanowisku tym przepracował 30 lat. mieszkał na przedmieściu Biłgoraja – Bojarach. był kaleką. pożar. w końcu lista zaginęła). powiastce tkwi jakaś część prawdy. Blumberg Ignacy Pierwszy burmistrz miasta Józefowa powołany na stanowisko nominacją króla saskiego Fryderyka Augusta z dnia 15 marca 1811 roku. Przy pochówku poległych powstańców brał udział Robert Przegaliński pod pisarz sądu Pokoju w Szczebrzeszynie – ich ciała złożono we wspólnej mogile naprzeciwko byłej Fabryki Mebli w Zwierzyńcu. Dulęba Bronisław. to też chętnie zapraszani byli celem przygrywania do tańca na organizowanych w Zamościu... Skałowski Mieczysław. Roller Seweryn. Dulęba Walery Dominik. często przechowywał zagrożonych aresztowaniem. Historia milczy. Neumark Lambert. Bogdanowicz (. "Błędy " Opowiadanie Isaaca Bashevisa Singera o działalności sekty Sabataja Cwi w Szczebrzeszynie. Neumark Bogusław. Szmot Jan. Bocheński Hipolit (1829 – 1891). Bitwa pod Komorowem miała miejsce na polach Woli Śniatyckiej w 1920 roku. podczas wojny udzielał pomocy potrzebującym. Dulęba Walenty. Grywane przez nich utwory miały charakter rozrywkowo – zabawowy. Zmagania zakończyły się porażką i wycofaniem żołnierzy rosyjskich w głąb Królestwa Polskiego. Przyjmij go Panie w progi wiekuiste". Zawirski Józef. Błazik Franciszek (1927 – 2005). czyste. gdy sporządził tekst dla szanowanego w mieście obywatela i bogatego człowieka – Motła Wolbroma z błędem w domu tego ostatniego zaczęły dziać się dziwne i przykre rzeczy: choroba żony rabiego Motła. z których szczególnie jedna na trwałe zapisała się w historii Zamojszczyzny. bądź okolicach balach. W 1923 roku zwierzynieccy harcerze wykonali brązowe tablice z nazwiskami poległych i umieścili je na obelisku (według Przegalińskiego poległo 51 powstańców. Walczące strony stoczyły ją w szyku konnym z użyciem broni białej.. Horodyński Władysław. Jeden z jej członków był soferem(pisarzem). Bitwa zakończyła się sukcesem strony polskiej. ale dlaczego pisarz o tym wspomniał? W każdej opowieści. Nowacki Jan. Wiszin. mjr. miał wówczas 60 lat. Gdy sporządzano wspomnianą tablicę z trudem udało się odtworzyć 19 nazwisk. . czy to tylko literacka fikcja. bajce.. Mieszkańcy Józefowa na jego uposażenie zebrali kwotę w wysokości 300 złotych rocznie. Nyary. w Komarowie i jego okolicach walczyły oddziały Frontu Północnego z niemiecką 4 Dywizją Lekką. Zagorski Jan. byli to: Bartołd Józef.. z tego 100 chrześcijanie i 200 złotych Żydzi. Poruszony przez Singera problem rodzi pytanie: czy rzeczywiście w Szczebrzeszynie byli zwolennicy Sabataja.

w okresie okupacji pełnił obowiązki burmistrza w Szczebrzeszynie.Bogucki Bolesław W 1906 roku założył w Szczebrzeszynie Towarzystwo Pożyczkowo – Oszczędnościowe. towarzystwa tego typu były najbardziej rozpowszechnionymi instytucjami kredytowymi w początkach XX wieku na Lubelszczyźnie. zmarł w 1878 roku. kawaler Orderu Legii Honorowej. Lublin 1958).. chociaż był Volksdeutschem (co odnotował dr Klukowskim. w wydawaniu tajnej prasy. gdzie poległ wraz ze swym adiutantem Wallischem Borman Jan Uczeń Szkoły Wojewódzkiej W Szczebrzeszynie – niezwykle staranny i pilny na co wskazują jego notatki z przedmiotów "dawanych w Szkole Wojewódzkiej Zamoyskiej na rok 1825/1826. W roku 1934 zostały przekazane przez ks. Borelowski Marcin Lelewel Marcin Borelowski urodził się 29 października 1829 roku w Półwsiu Zwierzynieckim (Podlasie).. Bohun Piotr Nauczyciel szczebrzeszyńskiego gimnazjum. ukończył 5 klas szkoły średniej w Szczebrzeszynie. Gostyńskiego do zbiorów Biblioteki Wojewódzkiej im. wykształcenie duchowne otrzymał w Chełmie w 1831 roku. ulotek. pierwszy komendant placówki a potem rejonu Radecznica. Urodził się w 1806 roku. 3 września 1863 roku stoczył zwycięską bitwę pod Panasówką. wykorzystując spadek terenu przy drodze wiodącej do Zamościa (tuż za dzierżawioną wioską) pozakładał w 1894 roku liczne stawy. współpracował z "Podkową". zmarł w 2008 roku. Łopacińskiego w Lublinie. z jego inicjatywy spalono kukłę Hitlera puszczając ją jako Marzannę na wody Wieprza. następnie uczył się studniarstwa. gdzie czynnie uczestniczył w tworzeniu tajnych kółek patriotycznych. Tereszpol). Marcin Borelowski "Lelewel" walczył pod: Krasnobrodem. 6 września tegoż roku został śmiertelnie raniony pod Batorzem. tereszpolski.. . był synem parocha ( (duchownego unickiego). jego pomnik znajduje się w Hrubieszowie. zginął w styczniu 1943 roku zastrzelony przez Niemców w obejściu gospodarza Furlepy w Czarnymstoku. akowiec. Borsuk Bolesław Wieloletni sołtys wsi Lipowiec (gm. Zdobył zawód blacharza. jego oddział w połączeniu z grupą powstańców dowodzonych przez Kajetana Cieszkowskiego oraz 17 kompanią węgierska pod dowództwem Edwarda Nyary stoczył 3 września 1863 roku bitwę pod Panasówką (→ bitwa pod Pansówką) – połączone siły trzech ugrupowań wynosiły 1100 żołnierzy. Bohlen Antoni Długoletni dzierżawca Rogoźna. Bojarski Michał Proboszcz unicki." zapisane w dwu brulionach na papierze czerpanym ze znakiem wodnym papierni ordynackiej nad rzeką Sopot. Brał udział w organizowaniu policji narodowej.) Z zawodu weterynarz. a także produkował bron i amunicję. H. Boromirski Gasper Komisarz obwodu hrubieszowskiego (XIX wiek). Centralny Komitet narodowy mając na uwadze jego zasługi mianował go pułkownikiem i oddelegował na Podlasie celem organizacji sil zbrojnych.. powstańcy mieli 35 zabitych i 109 rannych. Prawosławie przyjął w 1875 roku. Od 1860 roku zamieszkał w Warszawie. Bohun przyjaźnił się z Zygmuntem Kimaczyńskim. odezw. Nauczyciel szkoły powszechnej w w Czarnymstoku. Borucki (. straty Rosjan w tej potyczce zamknęły się liczbą 300 żołnierzy (z 4000 biorących udział w walce). Wiosną 1939 roku przemawiał na wiecu mieszkańców Szczebrzeszyna. w połowie 1863 roku pod Tomaszowem Lubelskim. w Dzienniku z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944. Po roku urzędowania został zastrzelony przez Niemców.

W roku 1858 wraz z domem w którym została zlokalizowana odsprzedano ja Władysławowi Raczyńskiemu. zatwierdził je biskup chełmski – Jacek na Święcach Święcicki specjalnym pismem z dnia 19 maja 1684 roku. Biblioteka szkolna wzbogaciła się wówczas o:  Dziennik Powszechny Krajowy z 1834 roku  Tygodnik Polski z 1839 roku  Dziennik Sylwan z 1832/ 1833 roku  figury geometryczne ze skrzynką  pamiętnik rolniczo – techniczno z roku 1833/ 1834  łańcuch mierniczy do pomiaru gruntu Bractwo Szkaplerne Najświętszej Maryi Panny Założone zostało w 1684 roku przez cechy rzemieślników tomaszowskich. Rapperswil. proboszcz łaszczowski po porozumieniu z rodziną zmarłego i za zgodą Sadu Pokoju w Tomaszowie przeprowadził licytację zadłużonej apteki. w roku szkolnym 1828/ 1829. Biłgoraj" (Wisła 1903. Plan autorstwa ks. Kielcach. Zamoyskich – Fortunata Janiszewskiego. W roku 1855 osiadł w Łaszczowie. Toruniu. XVII. Józef Brandt mieszkał w Szczebrzeszynie zaledwie kilka lat. on sam zmarł niedługo potem. Monachium. Gimnazjum im. z przekonania wielki patriota i społecznik. Lublinie. "Przemysł drobny w powiecie biłgorajskim" (Wisła 1902. oraz w posiadaniu prywatnych kolekcjonerów. oraz ojca – Fryderyka Alfonsa i brata matki – Józefa Lessla 29 lipca 1841 roku. Bractwo św. gdy jego ojciec otrzymał posadę akuszera gubernialnego rodzina Brandtów przeniosła się do Warszawy. Krakowie. po czym wyjechał do Warszawy by podjąć studia filologiczne. Opiekun jego nieletnich synów Konstantego i Maurycego. Antoni Kostkiewicz. Borzęcki Teofil Absolwent szczebrzeszyńskiego gimnazjum. Prace Józefa Brandta znajdują się w krajowych i zagranicznych muzeach: Tarnowie. Niewielkie dochody uzyskiwane ze sprzedaży medykamentów stały się przyczyną znacznego zadłużenia. 29 lipca 1833 roku ukończył Uniwersytet w Charkowie. było umacnianie wiary członków oraz dbałość o ich morale.. ks. 20 marca tegoż roku. syn lekarza ordynackiego – Fryderyka Alfonsa i Krystyny Lessel. Pierwsza wystawa prac artysty miała miejsce w latach 1860 – 1862.Borowski Józef Aptekarz z Łaszczowa. Praca została pomyślana jako podręcznik dla słuchaczy kursów przygotowawczych do Szkoły Głównej. Brandt Józef Stanisław Adam Malarz batalista. s. s. z zamiłowania etnograf. Celem działalności Bractwa. przez pierwsze dwa lata po złożeniu egzaminu dojrzałości pracował w miejscowej szkole jako nauczyciel przedmiotów filologicznych. W roku 1834 wyjeżdżał do Warszawy celem zakupienia książek i pomocy naukowych do szkoły. Podczas I wojny światowej zajmował się przemytem broni . Rektor hrubieszowskiej szkoły wydziałowej. 27 lutego 1855 roku zmarła mu żona. urodzony 11 lutego 1841 roku w Szczebrzeszynie. Poznaniu. ks. t.326). Anny Utworzone zostało 8 maja 1598 roku przy kościele tarnogrodzkim z inicjatywy arcybiskupa lwowskiego Dymitra Solikowskiego za pozwoleniem biskupa przemyskiego. w placówce nauczano wg. ks. t.511). proboszcza parafii Szczebrzeszyn – Marcina Gosiewskiego. prezentował swoje płótna w Towarzystwie Sztuk Pięknych w Warszawie.. ułożonego przezeń planu lekcji. Wrocławiu. Boryski Jan Kanty. Brandt Jan Właściciel majątku Smoryń (powiat biłgorajski). Józef Brandt zmarł 12 czerwca 1915 roku w Radomiu. Bytomiu. W roku 1926 w Muzeum Okręgowym w . kolejnym właścicielem placówki został "prowizor farmacji Henryk Koskowski". W roku 1826 opublikował pracę "Treść logiki popularnej poprzedzona krótkim wykładem psychologicznym". Boryskiego obowiązywał do roku 1833. Dreźnie. Po raz pierwszy w historii szkoły połączył nauczanie religii z nauką o moralności. XVI. Warszawie. Jan Brandt jest autorem szkiców etnograficznych publikowanych na łamach miesięcznika geograficzno – etnograficznego "Wisła": "Lud z okolic Smorynia w pow. Świadectwo urodzenia zostało spisane w obecności prof.gdy Rosjanie zbliżali się do Smorynia wysadził skład broni zlokalizowany w obrębie zabudowań na jego posesji.

a w roku 1797 – "Bubiłko". "Dąb" Urzędnik ordynacki ze Zwierzyńca. rozstrzelany 25 listopada 1942 roku Brandwoj Menia Zamojska Żydówka. pracę poświęcona życiu i twórczości Karola Namysłowskiego . nauczyciel. Bryk Aleksander Urodził się 6." (Krzysztof Leszczyński) . Jednym z najstarszych przodków jest Maciej. w roku 1789 nazywany "Bubiłek". muzykolog. Jarosława Dąbrowskiego Rejonem jej działań były lasy Zamojszczyzny na wschód od szosy Sieniawa – Biłgoraj – Frampol w kierunku północnym aż do Krasnegostawu. 1905 roku w Zamościu. W latach 30 . wydał: 10 pieśni lubelskich (Lublin 1954). którą prowadziła w Zamościu przy Lubelskim Przedmieściu nr 142. " Bratniak" Organ prasowy uczniów szkoły handlowej w Zamościu (okres międzywojenny). absolwent Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Szczebrzeszynie. Tańce lubelskie – Mazur (1957). Autor "Oberka od Szczebrzeszyna". Karol Namysłowski (Literatura Ludowa 1959. Aleksander Bryk opracował: lubelskie pieśni regionalne na chór mieszany męski i żeński. spisany został dla potrzeb Polskiego Radia.Lublinie prezentowano jego prace malarskie i rysunki. oraz krótką notatkę biograficzną zamieścił Henryk Zwolakiewicz w Studiach i Materiałach Lubelskich. Brandt Stanisław. Mach – taniec lubelski (1953)."Karol Namysłowski" (Lublin 1961). "Poradnik dla kierowników zespołów instrumentalnych". ps. komendant miejscowej szturmówki. właścicielka budki ze słodyczami. "Suity biłgorajskiej". jest autorem "Obrazków lubelskich". tańce lubelskiego. oraz szos: Biłgoraj – Szczebrzeszyn – Zamość Wola Obszańska – Józefów – Tomaszów Lubelski Zamość – Tomaszów Lubelski – Rawa Ruska Józefów – Zwierzyniec Zamość – Hrubieszów Zamość – Krasnystaw Szczebrzeszyn – Turobin – Żółkiewka – Krasnystaw z pośród żołnierzy brygady wyodrębniono ponadto jeden baon. "Suity lubelskiej". południowym do Rawy Ruskiej i Niemirowa. Lublin 1962. którego nutowy zapis sporządzony 15 lutego 1951 roku znajduje się w Zbiorach Specjalnych Biblioteki Wojewódzkiej im. Fundatorzy – Tomasz i żona Maryanna Bubiłki. Wykaz prac Aleksandra Bryka. Etnografia I. Do zadań Brygady należało utrzymanie w stałym zagrożeniu dla Niemców szlaku kolejowego na trasie Rejowiec – Lwów. w czerwcu 1926 roku został ograbiona przez drobnych włamywaczy na kwotę 200 złotych. H Łopacińskiego w Lublinie. Aresztowany w styczniu 1942 roku na skutek donosu "Wismana" (agenta Gestapo na Zamojszczyznę) przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu – nr obozowy 68777. 5 tańców lubelskich (Lublin 1952). zaangażowany w działalność konspiracyjną. który miał za zadanie utrzymywanie kontaktów z oddziałami Armii Czerwonej. nr 5 – 6). kompozytor.tych XX wieku małżeństwo Bubiłków – Marianna i Tomasz ufundowali w Wielączy figurę przydrożną: "Boże zmiłuj się nad nami. s 13 – 14. IX. 1934 r. wschodnim do Hrubieszowa. Brygada 2 im. Bubiłkowie Wielopokoleniowa rodzina z Wielączy. W roku 1932 podjął pracę nauczyciela w gimnazjum w Łukowie. artykuł O muzyce ludowej (Kalendarz lubelski 1958). tańce symfoniczne.

hr. Bzdziuch "Twardowski" Franciszek (13. Goraja. biłgorajskim. Na stanowisko wybrany został przez okupacyjne władze Zwierzyńca w styczniu 1940 roku. oraz Białą Ładę. trochę bogatszych. sytych używali nazwy "sutry"..)/Bünsch (. istniał tutaj założony na początku okupacji obóz pracy dla Żydów Bulak Andrzej → Woźniak Marcin Bulakówna Magda Rodem z Sułówka. Bukowa – miejscowość w pow. Stanisław Nowak – klarnet.. Butler Franciszek Właściciel dóbr Radzięcin (powiat biłgorajski).. Roczny dochód uzyskiwany przez akademię wynosił 1400 złotych – rektor Akademii razem z kwestorem "kontrolowali zarządzanie wsią i godzili spory gromadzkie".) Magister farmacji. Bukowina k/Biłgoraja Wieś należąca do Akademii Zamojskiej. które oddane zostało im w zamian za serwituty. Pierwotny skład założonej przez niego orkiestry stanowili: Jan Bzdziuch (syn założyciela) – tenor. biłgorajski). Doszło do zatargu z policją – aresztowano Chwiejczaka i jego pomocników. lubiła jeździć konno w męskim przebraniu.02. gdzie w okresie międzywojennym i w pierwszych latach po wyzwoleniu istniała bardzo licha (tzw. Być może (są to tylko domysły) mieszkańcy Zastawia w odniesieniu do gorajaków.. (Tomasz Misa) Buhaczowski (. 07. (Aleksandra Bulak) Bunsch (. Butler Antoni. Grzegorz Bzdziuch (z Aleksandrowa III) – klarnet. Całe zajście opisano na łamach ówczesnego "Słowa Zamojskiego". w roku 1705 założył wioskę Frampol – w roku 1735 uzyskała prawa miejskie.) Podczas okupacji pełnił funkcję generalnego dyrektora Ordynacji Zamoyskiej. kursował ze Szczebrzeszyna do Zamościa w okresie międzywojennym – jednorazowo mógł pomieścić około 20 osób. które to określenie funkcjonuje w Goraju do dziś. "budziarze" Trochę złośliwe określenie używane w odniesieniu do mieszkańców wsi Zastawie k. dochody czerpane tytułem opłat czynszowych przez miejscowych włościan. oraz dochody z dzierżawy miejscowej karczmy stanowiły uposażenie dla siedmiu profesorów zamojskich. Jak głosi rodzinna opowieść w roku 1863 ocaliła życie swemu starszemu bratu Janowi Bulak. "Dopiero po wyzwoleniu zaczęli podpalać te budy i brać odszkodowanie by postawić przyzwoity dom" (relacja Tomasza Misy z Goraja). 1906 – 26. biłgorajski). wówczas kilkunastu mieszkańców wsi Deszkowice pod "wodzą" Pawła Chwiejczaka chciało skosić pszenicę rosnącą na polu folwarcznym. pracowników Ordynacji. Właściciel Radzięcina (pow. dzięki jego staraniom zwolniono z obozu przejściowego w Zwierzyńcu 100 osób. 1979). lokował Frampol (Marek Butler fundował dla kościoła we Frampolu rokokowe ołtarze).. "budy") zabudowa."buda" Kitowskiego Konny środek transportu. którym z nominacji władz niemieckich został Grosenik. skrzypek i założyciel orkiestry dętej (1951 rok) w Aleksandrowie (pow. właściciel składu aptecznego w Szczebrzeszynie – 15 listopada 1941 roku został rozstrzelany wraz z grupą mężczyzn ze Szczebrzeszyna w Zamościu.. w zarządzaniu majątkiem ordynackim pomagał mu główny księgowy. bunt deszkowicki Miał miejsce w lipcu 1930 roku. który został ranny podczas potyczki z Rosjanami pod Sułówkiem. Tomasz Przytuła – .

kotlarski. Były to cechy: rymarski. ślusarski. cechy rzemieślnicze hrubieszowskie Początek organizacji cechów hrubieszowskich przypada na początek XVII wieku – w roku 1616 (starostą hrubieszowskim był wówczas Jan Żółkiewski. 1616). Od "cebularzy" wzięła swoją nazwę gazeta "Cebulanka" (czyli Lokalne Nowiny Gorajskiej Gminy. w roku 1920 sitarze założyli stowarzyszenie pod nazwa "Stowarzyszenie Wytwórców Sit w Biłgoraju" – pierwszym prezesem został Stanisław Znak. a to z tej racji iż w przeszłości (okres międzywojenny) wiele osób. informacji zebranych przez Jana Brandta) w Biłgoraju pracowało 343 sitarzy. lub przez Jana Żółkiewskiego (cech tkacki. w roku 1815 w Hrubieszowie istniały cechy: szewski. Tu ukończył szkołę powszechną Dzięki sugestiom miejscowego nauczyciela podjął naukę w Gimnazjum Męskim w Sandomierzu. tkacki (ich skład osobowy stanowili wyłącznie Polacy). grabarski. od roku 1840 mieszkał w Odessie.trąbka. . Urodził się w Zamościu w 1816 roku. s. Od 1929 roku prowadził sekretariat generalny Ligi Katolickiej Diecezji Lubelskiej. krawiecki. Kapituła Kolegiacka nadała mu ponadto tytuł prałata scholastyka (1952) i kustosza Kapituły (1959). z rąk biskupa lubelskiego Leona Fulmana otrzymał święcenia kapłańskie. Pierwszy występ orkiestry miał miejsce podczas Świąt Wielkanocnych 1954 roku. dwumiesięcznik Kółka Dziennikarskiego działającego przy Gminnym Ośrodku Kultury w Goraju). Wiosną 1932 r. w której w maju 1939 r. ks Wikariusz szczebrzeszyński. Bystrzycki. zaś w Petersburgu jego staraniem zaczęto wydawać "Wiestnik ruskich Jewrejew". Franciszek Muca – bębenek i trąbka. złożony z Polaków i Żydów. W roku 1871 wyjechał do Palestyny. Pawła w Lublinie. powtórne zatwierdzenie ustaw cechowych miało miejsce w 1724 roku. Jan Torba (Tarnowski) – tenor. szewski. cech sitarski biłgorajski Powstał na początku XVIII wieku. stelmachowski. tenor. Bronisław Sokal – trąbka. w Urzędowie. mieczników oraz tkacki. oraz cechy stricte żydowskie – krawiecki i szklarski. tam kontynuował wydawnictwo "Hamelic'a". W 1930 roku. Gdy 30 czerwca 1933 roku dekanat szczebrzeszyński połączono z zamojskim. Tarnogórze. Cieślicki Józef ks. kowalski. Wrocław 1961. gdzie w dwadzieścia lat później wydawał tygodnik hebrajski "Hamelic" ("Orędownik"). (1896-1988) Urodził się 14 marca 1896 r. 19 kwietnia 1919 r. Funkcję wikariusza pełnił w parafiach: w Konopnicy. w roku 1720 biłgorajscy sitarze otrzymali przywilej nadany im przez Katarzynę Szczucką. Wraz z inż. 296 – 299). Ustawy cechów zostały zatwierdzone przez Zygmunta III Wazę (cech szewski 7 marca 1616 roku). Adam Seroka – trąbka. Waligórą brał udział w próbie rozbiórki cerkwi unickiej Akcja ta została powstrzymana z inicjatywy dra Klukowskiego. stolarski. bednarski. W jego dekanacie znalazła się także Kolegiata Zamojska. ukazująca się od maja 2009 roku pod red. Upadek cechów następuje wraz z utratą przez Polskę niepodległości (1772). Cederbaum Alexander Redaktor. cech złotników. C "cebularze" Lokalna nazwa stosowana na określenie mieszkańców Goraja. bednarski. Mikołaja Biskupa i dziekanem w Szczebrzeszynie. Funkcję dziekana pełnił do 20 marca 1946 r. syn Stanisława) powstało ich czternaście.dekanatu zamojskiego. dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury. Kolegiacie Zamojskiej oraz parafii św. głównie kobiet handlowało czosnkiem i cebulą. istniał cech mieszany – kuśnierski. a później w Seminarium Duchownym w Lublinie. kolejny dokument regulujący działalność cechu to "Dekret dla cechu sitarskiego z 1746 roku" (obszerna treść dekretu została opublikowana w XVIII tomie "Prac i Materiałów Etnograficznych". W Lublinie pracował przez osiem lat (1924-1932) angażując się w działalność Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej i Akcji Katolickiej. Marty Miszczak. Cieślicki stanął na czele największego dekanatu w diecezji . dziennikarz. Roman Przytuła – bębenek. został mianowany proboszczem parafii św. w wieku 34 lat nominowany został na kanonika honorowego Kapituły Zamojskiej. Jan Nizio – klarnet. działacz społeczny i wydawca. piekarski. został kanonikiem gremialnym. kowalski. w roku szkolnym 1815/1816 uczył religii w miejscowej Szkole Wydziałowej. W roku 1827 (wg. wówczas ks.

Jan Krukowski z Zaburza . melodramat "Tysiąc lat. aktorzy zagrali m.zmarł 31 grudnia 1988 r. a Chwiejda wstał z siedzenia i zaczął batem okładać Cymberskiego po rękach. Później ukrywał się na terenie diecezji tarnowskiej. Również tutaj uzyskał kolejne dowody uznania ze strony władz kościelnych .z więzienia na Zamku w Lublinie został wywieziony do Oświęcimia. Manczyn i Mikołaj z Chłaniowa wybudowali kościół pw. w okresie międzywojennym wieś liczyła 571 mieszkańców. w tym 16 osób pochodzenia żydowskiego. Po wyjściu cały czas był nachodzony i prześladowany przez policję granatową. in. Pozostał w Zaklikowie w charakterze rezydenta. Podczas II wojny światowej mieszkańcy wiele wycierpieli od Niemców – 19 października 1942 roku hitlerowcy w nocy okrążyli wieś.w 1952 roku godność prałata scholastyka.". św. a za nami cały konwój. Tu spędził ostatnich 16 lat życia. dowódca 3 batalionu 75 pp. że tacy ludzie jak Chwiejda światła dziennego nie zobaczą. i był oskarżony do Niemców jako komunista . Chwiejda Jan Mieszkaniec Latyczyna (gm.organizował na terenie gminy Radecznica obchody świąt ludowych. Przyszła jednak ciężka choroba.. Filipa i Mateusza. Chorował. W XIX wieku w Chłaniowie istniała karczma. Chwiejda również nie chciał się zatrzymać . dramat "Sen. Stanął na moście i znów chciał zatrzymać cały konwój. w roku 1419 dziedzice wsi – Gworko. Tak też się stało . Cymberski jednak nie chciał dać za wygraną. 23 lipca 1944 roku wieś została spacyfikowana. czyli kaplica Clenthorn" oraz farsę "Żoko. powrócił do Szczebrzeszyna w rok później nowy biskup lubelski .. działacz ludowy okresu międzywojennego . rozstrzelano 45 mężczyzn. miał obchodzić 70 -lecie stanu kapłańskiego. ciekawą przeszłość. szpital i śmierć . a w 1959 roku awansował na najwyższe po dziekanie stanowisko . Po ostatnim pobycie u niego wprost mi oświadczył.tak mi oświadczył adwokat Ukrainiec . Zawsze towarzyszyła mu zaburska orkiestra w pełnym komplecie. Jakuba. W czerwcu 1969 roku z uwagi na stan zdrowia. w 1972 roku przyjął stanowisko kapelana Zgromadzenia Sióstr Opatrzności Bożej w Irenie. który miał wpływy w gestapo i urzędował przy Sądzie Okręgowym w Lublinie." jadąc na święto ludowe do Zamościa przez Szczebrzeszyn zastąpił nam drogę komendant posterunku w Szczebrzeszynie – Cymberski.*** Ks. nie chciał się zatrzymać i pojechaliśmy dalej w stronę Zamościa. Po tym zdarzeniu Chwiejdę aresztowano i osadzono na trzy miesiące. W kwietniu 1989 r. aresztując 25 osób. wyminął nas i pojechał w stronę cukrowni w Klemensowie. Chłaniów Wieś w powiecie zamojskim posiada bogatą historię. że był lewicowych poglądów.prałata kustosza w Kapitule Zamojskiej.wtedy Cymberski złapał konie za wędzidło.(Leszek Balicki) Chechłowski Tomasz Andrzej Kierownik objazdowej trupy teatralnej. W czerwcu 1940 roku został aresztowany przez Niemców i wywieziony na Rotundę w Zamościu.. Pracował tu długo. małpa brazylijska". Obrocz). Radecznica). Później jednak. która miał miejsce w dniach 17 – 18 września 1939 roku. i na własną prośbę. Po kilku dniach nastąpiło zwolnienie. a ja robiąc starania o Chwiejdę. powoli wracając do zdrowia. ponieważ zgłosił się za niego (dobrowolnie) ks. Cymberski wtedy puścił konie i my ruszyliśmy w stronę Zamościa. czyli życie szulera". wyjeżdżał też na tego rodzaju uroczystości do Szczebrzeszyna i Zamościa. przeszedł na emeryturę."to jego aresztowanie – wspominał Jan Krukowski . około 100 furmanek . skąd nie . Józef Cieślicki był organizatorem komitetu pomocy dla Żydów zwłaszcza w początkowym okresie okupacji. wikary Władysław Kłos. Chodorowski Tadeusz Major. gdyż był moim szwagrem byłem kilka razy u tego adwokata.bo po drodze furmanki z okolic Szczebrzeszyna dołączyły do nas. W roku 1943 jak wspominał jego szwagier . siadł na rower.miało coś wspólnego z tym.Stefan Wyszyński.Sewer Krasnopera. W 1945 r. komedię "Lekarstwo co minutę". Z tej grupy 17 osób już nie wróciło do rodzinnej wioski. przeniósł go na probostwo do Zaklikowa. Chwiejda wyciął konie. Cieślickiego. w tym Wojciecha Pełczyńskiego ojca ludowej poetki Honoraty Banach (zginął na Majdanku). został zwolniony z probostwa. W czerwcu 1940 roku został ponownie aresztowany tym razem przez Niemców . która w roku 1832 dwa razy odwiedziła Hrubieszów (w kwietniu i czerwcu) – "przedstawienia odbywały się w murowanej stajni na rynku. gdyż jest to przedwojenny komunista. zginął podczas potyczki z Niemcami w okolicach Zwierzyńca (stacje kolejowe Biały Słup. początki miejscowości sięgają połowy XV wieku. Były to dowody uznania poprzednich zasług ks.

ciągnienie losów Odbywało się podczas każdego egzaminu w Szkole Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie – istniały wykonane w tym celu przez tokarzy drewniane kulki (gałki) z drewna bukowego . Został zlikwidowany w czerwcu 1941 roku przez miejscowych partyzantów na drodze między Sułowem a Deszkowicami. która kulka została wylosowana uczeń odpowiadał na parzyste. znany jest jako wynalazca pługów. " Chyliczkowski Jan.powrócił. Jan nie pozostał obojętnym wobec rozgrywających się wydarzeń – w maju 1863 roku udzielił na swojej plebanii schronienia mjr. Wg. Na zesłaniu zbierał informacje. W styczniu 1864 roku ks. Gdy wybuchło powstanie styczniowe ks. których Niemcy rozstrzelali na zamojskiej Rotundzie. o których poinformował pracowników Państwowego Muzeum Archeologicznego (PMA) w Warszawie nauczyciel szczebrzeszyńskiego gimnazjum – Paweł Fenc. często wymierzał (nawet dziewczynkom) kare chłosty bijąc w przysłowiową "łapę". Znaleziono cały szereg naczyń. "Cook Haitim" "Ucisk Czasów" . rolniczym i przemysłowo – handlowym" (Włocławek 1898). Źle odnosił się do dzieci i ich rodziców. Przeprowadzone badania pozwoliły na ustalenie istnienia cmentarzyska kultury łużyckiej.tytuł pracy autorstwa Meira ben Samuela. gromadził materiały etnograficzne o mieszkańcach krasnojarska i okolic. Ukończył Seminarium Duchowne i Akademię Duchowna w Warszawie. Bartłomieja Apostoła Goraju. Jan Chyliczkowski wywieziony został do Wołogdy. wydana w 1650 . ks. Jan jest także autorem "Kazań pasyjnych" (Warszawa 1890). z pochodzenia Czech. gdzie rozpoczął pracę w miejscowej szkole powszechnej. W zależności od tego. administracyjnym. na temat istnienia których nie ukazała się żadna publikacja. Cichocki Roman Absolwent szczebrzeszyńskiego gimnazjum. Podczas okupacji współpracował z Niemcami – na skutek jego donosu zginęło z Sułówka i okolic kilku mężczyzn. Stępnickiemu ze sztabu płk. W latach 1948 – 1985 w Łaszczowie odkryto i przebadano dwadzieścia pięć grobów należących do kultury łużyckiej. Zmarł w Brześciu Kujawskim. Fiodora F. cmentarzysko kultury łużyckiej w Łaszczowie Położone jest na niewielkim wzniesieniu w pobliżu rzeki Białki – taki sposób lokowania cmentarzysk zdaniem Józefa Niedźwiedzia jest charakterystyczny dla kultury łużyckiej. losując uczeń ykiem dłoni wyczuwał które drewno jest bardziej miękkie. (Helena z Majewskich Bulakowa) ciałopalne cmentarzysko z końca epoki brązu w Bodaczowie Odkryte zostało w 1933 roku podczas naprawy drogi bitej. co zaowocowało wydaniem po powrocie do kraju interesującej pracy "Syberia pod względem etnograficznym. Aresztowany i skazany za ten czyn przez najwyższe instancje sądu wojennego (Audytoriat Polowy) na karę śmierci ocalał dzięki łasce Namiestnika hr.. pow. lub nieparzyste pytanie. który z uwagi na młody wiek skazanego (ks. Berga (1790 – 1874. danych PMA w Warszawie znajdowało się wówczas (stan na rok 1933) kilkanaście naczyń z Bodaczowa. Chytroś (. w 1937 roku przybył do Sułówka (gm. Chyliczkowski liczył wówczas 33 lata)zamienił wyrok na zsyłkę w głąb Syberii. Chyliczkowski powrócił po 20 latach.) Z zawodu nauczyciel. a następnie Krasnojarska. ks. Sułów. Marcina Borelowskiego → Borelowski Marcin "Lelewel". zamojski). w latach 1855 – 1858 pełnił obowiązki katechety w II Gimnazjum Realnym w Warszawie.. został wówczas proboszczem parafii św. VI. X. (24.. co w konsekwencji bardzo ułatwiało naukę. Obecność ks. nie mógł jednak na mocy decyzji władz zaborczych sprawować posługi kapłańskiej na terenie diecezji lubelskiej i warszawskiej wobec czego rozpoczął prace w w diecezji kujawsko – kaliskiej). prowadzącej od Bodaczowa do pobliskiej cukrowni w Klemensowie na głębokości 60 – 100 cm. gdy przeprawiali się przez Goraj. Jana Chyliczkowskiego na Zamojszczyźnie datuje się od roku 1859. Waliszowi i kpt. Z zesłania ks. ostatni namiestnik carski w Królestwie Polskim). oraz pięć obiektów wczesnośredniowiecznych. 1830 Warszawa – 3. Święcenia kapłańskie otrzymał 27 maja 1854 roku. szczebrzeszyńskiego Żyda. Wraz z nim zginęli dwaj Niemcy. 1902 Brześć Kujawski). Jak się później okazało był członkiem niemieckiej V Kolumny..opatrzone były numerami parzystymi i z drzewa grabowego – te opatrzono numerami nieparzystymi.

butelki. w półroczu zimowym 1529/1530 rozpoczął naukę na Uniwersytecie Krakowskim – studia ukończył w 1535 roku bakalaureatem sztuk wyzwolonych. największą moc przerobową uzyskał zakład w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku – produkowano wówczas rocznie ok. buraki uprawiano na gruntach ordynackich. X.. Po wyzwoleniu cukrownia została zmodernizowana. polski policjant aresztowany przez Niemców i zamordowany w Oświęcimiu. działacz administracji państwowej. Cruciger Feliks Urodzony w Szczebrzeszynie. w latach 1934 – 1944 pełnił obowiązki prezesa Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego. meble. Na lamach Tygodnika Zamojskiego (15 – 21 września 2010 r. szkło stołowe i galanteryjne.) Rodem z Zamościa. w 1943 . obrazy i. W roku 1940 obowiązki dyrektora pełnił Stanisław Maliński. na której prezentowano przedmioty codziennego użytku (opakowania po artykułach spożywczych.) Aptekarz w Nowym Zamościu (1591) czarnostocki wiatrak Zlokalizowany w części wsi zwanej "Rusią" stanowił podczas okupacji punkt obserwacyjny dla partyzantów z oddziału "Podkowy". sygnowana (skrót) "J. Zdzisława Szeląga. Pierwszy superintendent zborów kalwińskich w Małopolsce. Spłonął w 1967 roku. Wyszyński. ale ją wychować w duchu patriotyzmu. także miejscowi chłopi mogli sprzedawać zasiane przez siebie buraki.).. poszanowania wspólnego dobra. Dla potrzeb zakładu (jak podaje Krzysztof Czubara) uruchomiono sieć kolei wąskotorowej o długości 50 km łącznie.roku w Krakowie. ziemianin. Mieszkał w Niedźwiedziu. do druku zostały udostępnione przez prof. Czarnołuski (. t. który to synod stworzył podstawy organizacyjne kalwinizmu w Małopolsce wybrano Crucigera superintendentem. 12. syn Andrzeja. Pierwsza kampania cukrownicza uruchomiona został pod koniec 1895 roku – surowiec przerobowy. fajans. Zamość  gięte krzesło wyprodukowane w Fabryce Wyrobów Drzewnych w Zwierzyńcu. porcelanę. Czekanowski Stanisław (1868 – 1963). w listopadzie 1550 roku uczestniczył w I Synodzie Kalwińskim w Pińczowie. judaika. Zawiera opis pogromu społeczności żydowskiej podczas powstania Chmielnickiego w 1648 roku. artykuły piśmienne i papiernicze. którą obsługiwało 6 parowozów i 90 wagonów. Wśród prezentowanych eksponatów z terenu Zamojszczyzny znalazły się:  butelka szklana po alkoholu. założonej przez Ordynację Zamoyską w 1884 roku  narzędzie stolarskie z Goraja (okres międzywojenny) credo Bronisław Pietruszyńskiego Cytowane poniżej słowa stanowiły życiowe motto zasłużonego dla Szczebrzeszyna i polskiej kultury fizycznej Bronisław Pietruszyńskiego – wypowiedział je podczas uroczystości wręczania mu nagrody przyznanej przez "Sztandar Ludu" w 1978 roku -"wspólnym naszym zadaniem jest nie tylko nauczyć czegoś młodzież. W latach trzydziestych ubiegłego wieku cukrownie wydzierżawiono spółce akcyjnej "Towarzystwo Cukrowni i Rafinerii Klemensów".. opakowania po środkach czystości. Cukrownia Klemensów Powstała z inicjatywy Maurycego hr. Około 1546 roku wraz z dziedzicem tej miejscowości – Stanisławem Stadnickim przeszedł na protestantyzm. nr 37 (1605) ukazały się jego wspomnienia z przełomu września i października 1939 roku obrazujące ówczesną sytuacje na terenie ziemi hrubieszowskiej. opakowania po artykułach aptecznych. ubiory. Na synodzie w Słomnikach (25. 1554 rok). "Coraz krótsza pamięć" Tytuł wystawy zorganizowanej przez Muzeum Wsi Lubelskiej w 1987 roku w lubelskim salonie PP Desa przy Krakowskim przedmieściu 58 w Lublinie. Czernicki (.000 ton cukru. p.. Zamoyskiego w 1895 roku (funkcjonowała do roku 2004) – obiekt został zlokalizowany został na gruntach wsi Bodaczów. dr hab. Pierwszym dyrektorem cukrowni był Michał Lubiński. w roku 1912 funkcję tę pełnił inż. Oster". niesienia sobie w razie potrzeby wzajemnej pomocy".

a następnie ks. Szkoła mieściła się w starym budynku należącym do Urzędu Gminy w Turobinie. Wzdłuż wsi płynie rzeka Por.1966/67. gdy Jan Zamoyski nabył do swojej ordynacji Czernięcin wypędził stąd kalwinów i oddał kościół katolikom. (Joanna Pawlas. przy bliższym poznaniu wieś ta odkrywa swoje walory: czyste powietrze. W powojennym wyżu demograficznym na jednego nauczyciela przypadało około 60 uczniów.założył szkółkę parafialną. Były tam dwa pomieszczenia używane jako sale lekcyjne.republika.. więzień obozu na Majdanku (1941 -1943) i Borowicze (1944 – 1946). Od 1937 roku szkoła w Czernięcinie funkcjonowała jako 7. budynku jednak nie rozbudowano. administracyjnie podlegał Gubernium Lubelskiemu.1966 w ramach akcji "Tysiąc szkół na tysiąclecie państwa polskiego".brak tu wielkich tradycji historycznych. Cybulska Jadwiga Nauczycielka ze szkoły powszechnej w Szczebrzeszynie – opiekowała się pierwszą drużyną szczebrzeszyńskich skautek powstałą w dwudziestoleciu międzywojennym. żołnierz Armii Krajowej. W latach wojennych szkoła pracowała na okrojonym programie nauczania i w zmniejszonej do 3 obsadzie nauczycieli. ciekawe. Stefan Chamerski . Dopiero w 1595 roku. Nowy budynek szkolny wybudowany został po II wojnie światowej w latach 1964. "Czernięcin . jego fundatorem był dziedzic Bogdan Świdwa z Szamotuł . mająca swoje ujście w Wieprzu. Nowy budynek mieścił 8 sal lekcyjnych. który rwał do 1736 r. 1326 roku.powstała w kooperacji z uczniami szkoły podstawowej w Czernięcinie (klasy I . W 1923 r.IV). Cyrkuł zamojski Powstał na mocy decyzji władz carskich w 1782 roku. dostępna w bibliotece szkolnej. Jej kierownikiem został Józef Książek. oraz na stronie internetowej: www." .. Antoniego Górskiego zbudowano trzecią z kolei świątynię przy której istniał szpital. Wraz z żoną Zofią objęli 2 etaty nauczycielskie. Jednocześnie nauczyciele prowadzili komplety tajnego nauczania. Kościół wraz z budynkiem szpitalnym po 117 latach został rozebrany i na jego miejscu postawiono nowy. stając się jednocześnie szkołą rządową. W 1740 roku z inicjatywy ks. bogatego folkloru. ks. Leży na granicy Roztocza i Wyżyny Lubelskiej. Piękno Czernięcina opiewał w swoich Sielankach żyjący i tworzący tutaj w XVI wieku sławny poeta Szymon Szymonowicz. W 1868 r.kościół katolicki w Czernięcinie został zamknięty. liczące po kilku uczniów.roku została aresztowana jego córka Halina – członek Armii Krajowej. patronką parafii czernięcińskiej została św. W 1648 roku Czernięcin przeżył najazd Kozaków. Należała do nich również szkoła jednoklasowa w Czernięcinie. czasem tajemnicze miejsca. szkołę jednoklasową przekształcono na dwuklasową szkołę rozwojową. Na jego miejscu w 1416 r oku miejscowy dziedzic Dobrogost z Szamotuł Świdwa wybudował drugi z kolei kościół ( również drewniany). W czasie najazdów tatarskich kościół został spalony. W budynku szkoły obecnie znajduje się Izba Pamięci Szymona Szymonowicza. (Joanna Pawlas. którzy znów zniszczyli kościół. pochowany na cmentarzu w Kosobudach. Na czele urzędu cyrkularnego stał . wielu sławnych ludzi."Czernięcin to jedna z większych wiosek gminy Turobin w województwie lubelskim. Andrzeja Fabiańskiego. Między 1928 a 1930 rokiem szkoła stała się 4 . która mieściła się na plebanii. A jednak. Po odzyskaniu niepodległości w 1918r. do pełnej obsady brakowało 3 nauczycieli. Katarzyna Panna.dzieje wsi" Praca autorstwa Joanny Pawlas i Bożeny Romańskiej . w której zgromadzono przedmioty znajdujące się niegdyś w dworku poety. rozebranym przed II wojną światową. piękne krajobrazy.klasową szkołą powszechną z pięcioma nauczycielami. Bożena Romańska) czernięcińskie szkolnictwo podstawowe Rozpowszechnianie oświaty w Czernięcinie zapoczątkował w 1860 r.. do jej dyspozycji oddano budynek szkoły w Żurawiu z dwoma izbami lekcyjnymi.pl/horajec czernięcińskie obiekty sakralne Pierwszy kościół (drewniany wystawiono w Czernięcinie ok. W 1574 roku pojawili się we wsi kalwini . Na pierwszy rzut oka nie odznacza się niczym szczególnym . przeniesiona została do budynku gminnego.. Bożena Romańska) Czerwienic Seweryn (1911 – 1948).klasowa realizując trzy szczeble programu w pełnym zakresie. pośrednio Zjednoczonej Kancelarii Austriacko – Czeskiej w Wiedniu. władze oświatowe zaczęły przejmować szkoły. Uroczysta inauguracja roku szkolnego odbyła się po raz pierwszy w r.

W roku 1963 Czarnystok został zelektryzowany. Czajka Henryk (1926 – 2005). Jan Makowski. w ich użytkowaniu pozostawało 2. 31 grudnia 1954 roku rozwiązano gminę Radecznicę. koronny. podczas okupacji zaangażowany w działalność Ruchu Oporu. Trzy osoby we wsi (rok 1912) zajmowały się handlem: Maria Mazurek – prowadziła skład piwa sprzedając je beczkami. grupa mężczyzn. w okresie wykonywania zleconych zadań otrzymywali dietę tzw. Żłób Jan znalazła się w obozie przejściowym w Zwierzyńcu. powiatu zamojskiego. do Zgorzelca Tadeusz Wrona. w jej miejsce ustanowiono pięć gromad: Czarnystok. Po wyzwoleniu – daje się zauważyć niewielkie w skali wsi migracje – mieszkańcy Czarnegostoku wyjeżdżają bądź w celach matrymonialnych. XIX wieku wyjaśniono sporną kwestię co do istnienia Czerwienia → Czerwień Czarnystok Wieś w powiecie zamojskim zlokalizowana na Roztoczu. Zaburze. praktykant. Jan Ducher. Do powiatu chełmskiego . obydwie rodziny żydowskie wywieziono we wrześniu 1942 roku do Szczebrzeszyna. parafii katolickiej w Szczebrzeszynie – sprawy sądowe rozstrzygano w Sądzie Pokoju w Szczebrzeszynie (tutaj też funkcjonowała poczta obsługująca wioskę). Kozłowski (. pełnili służbę przy kancelarii ordynackiej wykonując różne polecenia.miejscowość Chredków wyjechał Kazimierz Sidor. w 1964 roku powstało Kółko Rolnicze. W roku 1564 Czarnystok należał do braci Latyczyńskich – Jana i Mikołaja. ponadto wieś została włączona do obwodu lecznictwa otwartego z . sekretarz. Początkami sięga schyłku XVI wieku – pierwsza wzmianka pochodzi z roku 1526. Młodzi nie zorganizowani chłopcy próbowali walczyć z wkraczającymi do wioski Niemcami – dwóch zginęło: Jan Małysz i Leonard Furlepa . W roku 1960 połączono Czarnystok z Gorajcem w jedną gromadę z siedzibą w Gorajcu. Lublinem. zastrzelony został w obejściu gospodarza Antoniego Furlepy. oprócz niego zatrudnionych było 2 – 3 komisarzy. spokrewniony z hetmanem Czarnieckim. etnograf. Dragoni nie odrabiali pańszczyzny. Położył duże zasługi w odbudowie zamojskiej Starówki.z ćwierci łana 75 złotych rocznie. na przełomie XVIII – XIX wieku cała wieś znajdowała się w posiadaniu Zamoyskich. 15 stycznia 1944 roku w Czarnymstoku zginął nauczyciel Piotr Bohun. W skaład gromady Czarnystok weszły wówczas trzy wsie – Czarnystok. Cyrkuł dzielił się na 15 dystryktów sądowych – praca każdego z nich kierował justycjariusz. Zamościem.starosta. Według spisu z roku 1827 we wsi znajdowało się 100 domostw zamieszkałych przez 662 osoby. W latach 1955 – 1975 mieszkańcy Czarnegostoku przy wydatnym poparciu rządowym zbudowali szosę łączącą wieś z Lipowcem. Malec Stnisław. Czarniecki Stefan Stanisław Pisarz polny. Gorajec. z Kafenbaumów ocalała Nesia i jej mąż Szloma. Podczas pożaru wsi (lipiec 1944 roku) mieszkańcy ratowali się ucieczką do pobliskiego lasu. gminy Radecznica. Tutaj podobnie jak w innych wsiach ordynackich stacjonowali dragoni żołnierze pozostający do bezpośredniej dyspozycji ordynata i jego sukcesorów. Koczot Stanisław. W początkach XVIII wieku dzierżawcami Czarnegostoku byli Młodeccy. w tym w Zamościu i Wojsławicach właścicielem których został w roku 1666 po ożenku z Katarzyną Hulewicz. kasa cyrkułu zlokalizowana była w Żółkwi. dwóch posłańców. dwaj kanceliści. W 1973 roku uruchomiono linię autobusową łączącą Czarnystok z Radecznicą. według danych z roku 1877 administracyjnie przynależał do Guberni Lubelskiej. pierwszy polski archeolog. bądź tytułem pracy zarobkowej: na Zachód wyjechał Stanisław Furlepa do powiatu hrubieszowskiego – Bolesław Terejko. Dokonał wielu zapisów na rzecz kościołów i i klasztorów. W roku 1906 wójtem gminy Radecznica został włościanin z Czarnegostoku – Kruszyński. w roku 1603 część wsi odkupił od nich Jan Zamoyski i włączył do Ordynacji – odtąd Czarnystok położony był w obrębie klucza gorajeckiego dóbr ordynackich. Jan Smoter.. w roku 1880 domów było 75 – mieszkańców 635. Bruch Kletensbaum i Chuna Kafenbaum – handlowali tytoniem i innymi drobiazgami.).052 mórg gruntu włościańskiego. w rezultacie uzyskano połączenie samochodowe z: Biłgorajem. W roku 1868 po ustanowieniu gminy państwowej Radecznica Czarnystok został do niej włączony. Czarnystok został częściowo wysiedlony w lipcu 1943 roku.. dzięki jego odkryciom w pocz. Czarnocki Adam (Dołęga Chodakowski Dorian) (1784 – 1825). 1 stycznia 1973 roku połączono gromady Gorajec i Radecznica tworząc w ten sposób gminę Radecznica o 14 wsiach. za użytkowanie ziemi płacili czynsz . Radecznica i Zakłodzie. "strawne". w tej liczbie Michał Łyp. Koprowski Seweryn. w Dachau. więziony na Zamku w Lublinie. Trzęsiny i Wólka Czarnostocka.

Wśród absolwentów szkoły podstawowej w Czarnymstoku znaleźli się ludzie tej miary co: bracia Ferdynand i Czesław Braszko (z zawodu lekarze). po kampanii wrześniowej dostał się do niewoli niemieckiej. W pamięci mieszkańców Czarnegostoku szczególnie zapisali się: ksiądz Gąsiorowski – sprawował duszpasterską opiekę nad Związkiem Maryi Niepokalanej założonym przez parafianki – młode kobiety. która wzniesiono staraniem wójta gminy Radecznica na miejscu dawnego domu żydowskiego i kuźni – żydowską rodzinę usunięto z zajmowanej posesji. A. W roku 1916 na bazie tej szkoły zorganizowano szkołę ludową. stąd wyjechał do Dukli. *** Poprzedniczką straży pożarnej w Czarnymstoku była "straż ogniowa" założona przez ks. Czarnostocki oddział straży pożarnej powstał w 1923 roku – naczelnikiem został podoficer WP Michał Bzdziuch. z Wólki Czrnostockiej. Michał Małysz. Natalia i Genowefa. Józef Jaskóła. były wojewoda zamojski – Stanisław Rapa. Malinowska z Wólki Czarnostockiej.1983). *** Od 1896 roku funkcjonowała we wsi szkoła. Marcin Mrozek. do tej pory w obrządku cerkiewnym taka oprawa Świąt Wielkiej Nocy nie występowała. w rok później . Pierwszym proboszczem został ks. Jurek. Genowefa Smoter. Jan Kijek. po wyzwoleniu komendantem został Jan Furlepa po nim opiekę nad strażakami przejął Feliks Smoter – funkcję te pełnił przez kilkanaście lat na ile pozwalało mu zdrowie i kondycja fizyczna – powołany w 1937 roku do wojska. Leon Rapa. Leokadia Pacyk. Z chwilą powstania parafii założono cmentarz. siostry Krzysztoniówny – Janina. Michał Furlepa. Jan Misiąg – nauczyciel miejscowej szkoły (zm. Józef Grygiel. Bzdziuch. Zmarł 28 grudnia 1947 roku w Łodzi. Paweł Krzak – malarz (zm. Byli to: Kruszyński. Po nim pracowało trzech nauczycieli i jedna nauczycielka.był proboszczem parafii Zawalów. Ostatnią nauczycielką w okresie poprzedzającym wybuch I wojny światowej była córka popa z Łaszczowa – Halina Łopatyńska. Pierwszym nauczycielem był Zbyszkow z guberni orłowskiej. Smoter. Na trzęsińskim cmentarzu spoczywają także: Feliks Smoter – długoletni opiekun oddziału OSP (zm. Janina Wrona z Wólki Czarnostockiej. Maria Mrozek – siostra w Zgromadzeniu Sióstr "Wspólnej Pracy" od Niepokalanej Maryi. Pięciórek. który po ukończeniu Kolegium Serafickiego w Radecznicy i Wyższego Seminarium Duchownego został księdzem zakonnym o imieniu Anzelm w Zgromadzeniu Bernardynów. Helena z Sobczaków Wronowa. ludowy poeta – Władysław Koczot. Aleksander Harkot – pełnił obowiązki przewodniczącego Rady Gminy Radecznica. (jego jednostka stacjonowała w Kowlu). Marianna Smoter. Przez osiemdziesiąt lat działalności czarnostockiej straży pożarnej przewinęło się przez jej szeregi około 70% ogółu męskiej społeczności Czarnegostoku.1983). jednego z pierwszych proboszczów parafii Trzęsiny zapewne potrzebna do obrządku paschalnego przy symbolicznym grobie Chrystusa. Władysław Olech. kanonik Julian Brzezicki jest jedenastym proboszczem na tej placówce. Czarnegostoku) trafił do . cmentarz zlokalizowany jest na obrzeżu lasu będącego częścią składową Puszczy Solskiej. Józef Perskiewicz – w 1943 roku wraz z mieszkańcami parafii (ludnością z Trzęsin. Józefa Gładysza. pracą których kierowała Antonina Pięciórek – do Związku należały: Sitarz. Działalność oddziału została przerwana na czas okupacji. W okresie międzywojennym gdy wzrosła liczba dzieci objętych powszechnym nauczaniem poza pomieszczeniami w szkole miejscowi gospodarze udostępniali swoje izby na zajęcia lekcyjne. Jan Byk. Janina Sobczak. Prezesem Zarządu wybrano ks.Zofię Zdunek ze Stańczyków i Magdalenę Bzdziuch ze Stępników. Marcin Małysz. Inni czarnostoccy strażacy znani z ofiarnej pracy to: Józef Furlepa. powierzone mu obowiązki pełnił do roku 1930. Józef Gładysz. Janina Ryba. mieszkał we Lwowie i Samborze . Gładysza. Janina Łosiewicz z Wólki Czarnostockiej. ślubowania zakonne złożyła dnia 15 sierpnia 1987 roku we Włocławku. gdzie do maja 1945 roku zatrudniony był jako robotnik rolny. Paulina Furlepa. za jego czasów założono przy szkole sad. Józef Kruszyński. Józef Małysz. ks. Leokadia Furlepa. *** Czarnystok należy do parafii Trzęsiny – erygowanie której miało miejsce w 1925 roku. 1992). najstarsze nagrobki pochodzą z lat dwudziestych XX wieku – w 1925 roku pochowano: Janinę Jaskułę i Józefa Duchera. Stanisław Łosiewicz. Helena Furlepa. Helena Furlepa. W latach 1943 – 1946 pełnił funkcje kapelana w radecznickim kościele.przychodnią zlokalizowana w Gorajcu. obecnie rezydujący od 1996 roku ks. Kazimierz Siemczyk. Na duchownego prymicjonowany został w 1933 roku. która współpracowała z Rosjanami – to za jej sprawą dwaj gospodarze: Marcin Sitarz z Wólki Czarnostockiej i Andrzej Poznański z Gorajca zostali zesłani na Sybir. Antoni Mazur. Trzęsińską parafią na przestrzeni lat 1922 – 1995 zarządzało dziesięciu księży. emerytowny major WP – Alfred Smoter. swoją pracą w szeregach OSP dobrze przysłużyli się wsi.

od 1949 Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. 1859 – 12. w której uczestniczyło około 25. Za swoją postawę podczas okupacji i walkę z wrogiem odznaczona mi. autor podręcznika z zakresu pszczelarstwa. grody zlokalizowane były na wschodnich ziemiach Polski rozciągały się od Horodła po Przemyśl. wymienione zostało w "Powieści dobroczynnej". kiedy zniszczyli je Tatarzy rozbierając na rozkaz Batu – Chana wały obronne. w tym ok. Daruk Wacław. Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. Dniem "Czynu chłopskiego" ogłoszono 15 sierpnia 1937. w latach dwudziestych ubiegłego wieku skierowana została do pracy w czteroklasowej szkole powszechnej w Podborczu (gm. absolwentka Szkoły Rolniczej w Sitnie.) Nauczycielka pochodząca z Galicji. VI.. "Czyn chłopski" Określenie największej w dziejach Zamojszczyzny manifestacji antysanacyjnej. Upadek Czerwienia nastąpił w wieku XIII. Zygmunta Pisarskiego. Radecznica).obozu przejściowego w Zwierzyńcu – gdzie służył duchową i fizyczną pomocą swoim współwyznawcom. Czerwieniec Agnieszka Mieszkanka Wielączy. gdzie została ciężko ranna. (Bogusław Garbacik) Czuwara z Lipików Paulina Urodzona 25. W czasie okupacji wstąpiła w szeregi BCh. Tomaszów Lubelski. Pierwsze wzmianki o Czermnie pochodzą z 981 roku. Tyszowiec → Czermno) funkcje obronne pełnił na przełomie X. Pomieszczenia lekcyjne mieściły się w domu Franciszka Krzaka. od jego nazwy wzięło się określenie "Grody Czerwieńskie" dla zespołu grodów rozmieszczonych między górnym Wieprzem a Bugiem. Krzyżem Partyzanckim. pełniła również funkcję radnej Powiatowej i Miejskiej Rady Narodowej w Tomaszowie Lubelskim. nestor pszczelarstwa w regionie hrubieszowskim. Czerwień i innych. Szczebrzeszyn. znane były jako ośrodki o charakterze gospodarczym. 1909 w Zadnodze. Urodził się dnia 15 sierpnia 1928 roku we wsi Zadębce. w przeszłości znana jako Czerwień ("Złoty Gród") i wchodziła w skład Grodów Czerwieńskich stanowiących system obronnych umocnień. Jan Mazur – zarządzał parafią w latach 1953 – 1957. Zygmunt administrował trzęsińską parafią w okresie od 2 maja 1930 roku do 8 lutego 1932 roku – zginął 30 stycznia 1943 roku męczeńską śmiercią w Goleszynie. W roku 1999 Jan Paweł II wyniósł na ołtarze ks. 30% stanowiła młodzież wiejska. Andrzeja Kokowskiego kierownika Katedry Archeologii UMCS. Pochowany jest na cmentarzu w Hrubieszowie. Czyńka Onufry (23. po ukończeniu . V. Od roku 1945 członek Polskiego Stronnictwa Ludowego. Od lat na terenie Czermna prowadzone są prace wykopaliskowe pod kierunkiem prof. 01.. a także zaangażowała się w działalność Ludowego Związku Kobiet – w roku 1942 została przewodnicząca na powiat tomaszowski. Wacław Daruk.XII. pośród których Czerwień i Wołyń (Gródek Nadbużański) pełniły funkcję obronną. Krzyżem Walecznych. Czermno Miejscowość położona na północnym skraju powiatu tomaszowskiego. ks. 1922). Gród Czerwień (obecnie wieś Czermno k. Czerwień Gród obronny zlokalizowany nad Huczwą. w powiecie hrubieszowskim. konstruktor ula. 000 robotników folwarcznych i chłopów. Sąsiadka. Szubartowski. tam Niemcy wrzucili zwłoki. Rodzinie nie pozwolono dokonać pochówku – wyznaczeni sąsiedzi wykopali dół obok stodoły. Lipsko. Brała udział w bitwie pod Zaborecznem i Różą. ks. pow. in. D Dankiewiczówna (. na ten okres archeolodzy datują ślady osadnictwa. pozostałe: Guciów. W latach 1936 – 1939 pełniła funkcję sekretarza Zarządu Związku Młodzieży Wiejskiej RP (Rzeczpospolitej Polskiej). ks. gdzie opisano wyprawę Włodzimierza I na Lachów i zajęcie przez jego wojsko grodów: Przemyśl. rozstrzelana przez Niemców we własnym obejściu gospodarczym za opóźnienie w dostawie kontyngentu.

co zaowocowało napisaniem (uznanej dziś za czołową w jego twórczości) powieści poetyckiej Tehe.całkowity dochód ze sprzedaży opracowania przeznaczony został na potrzeby kościoła. s. sam redagował Wędrowca. dzierżawcy chmielnickiego. Wydawał także znakomite i bardzo poczytne w ówczesnej Polsce prace z zakresu pedagogiki: Krótka gramatyka polska (Warszawa – Lublin 1882). "Dekady czytelnicze" Spotkania organizowane w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku na terenie województwa zamojskiego we wszystkich gminach. Pracował jako wikariusz w parafiach Łabunie i Milejów. W roku 1970 został mianowany proboszczem parafii Trzęsiny. Ks. Szkoły szczebrzeskiej po roku 1830. Szewnia). czyli zburzenie aułu Dubby. Ksiądz Wacław Daruk zmarł 12 kwietnia 2005 roku w szpitalu w Szczebrzeszynie po długiej i ciężkiej chorobie. w tym utrzymanie jedynego polskiego kościoła w tych okolicach . Kosobudy. 15 kwietnia w parafii Trzęsiny. współpracował z Redakcjami kilku czasopism. rolnictwo. słuchał ich legend. pogrzeb odbył się w piątek. Jego nazwisko figuruje w "Katalogach i spisach duchowieństwa diecezji chełmskiej i lubelskiej z 1858 roku". 16 cerkwi parafialnych i 7 filialnych (Bortatycze. gdzie przebywał do roku 1853. Krótka gramatyka polska dla dzieci polskich (Warszawa 1864). Po powrocie do kraju podjął prace w szkolnictwie – pracował w Lublinie. Po zakończeniu nauki pracował kolejno w Suwałkach i Lublinie. z tego okresu znana jest treść kontraktu jaki zawarł z Elżbietą Kalinowską. (Warszawa 1860). tudzież spamiętywanie imion własnych i cyfr w jeografii. Warszawie. Wincentemu Dawidowi nie obce były zmagania ludności polskiej mieszkającej w rejonie Kaukazu o przetrwanie i zachowanie własnej tożsamości. które cytuje w pracy "Dzieje kapituły zamojskiej" Franciszek Stopniak (Lublin 1962). dekanat szczebrzeski należało 95 wsi tworzących 14 parafii. tradycje kulturalne regionu dekanat szczebrzeski diecezji unickiej chełmskiej Informacje odnośnie jego istnienia pochodzą z lat 1772 – 1914.przejęty ich losem wydał po powrocie do kraju Wiadomości o kościółku katolickim w Diszlagarze na Kaukazie (Warszawa 1857) . czyli sposób ułatwiający naukę języków obcych. Rzecz yczy dwojga młodych ludzi. pogrzebowej przewodniczył zamojski biskup pomocniczy Mariusz Leszczyński. Mszy św. Największe uznanie jako pedagogowi przyniosła mu praca Nowa mnemonika. podań. Rozłopy. stanowił wówczas jeden z 22 dekanatów tej diecezji. W roku 1965 został rektorem kościoła Świętego Ducha w Kraśniku. Podczas pobytu na zsyłce Dawid obserwował życie miejscowej ludności. W latach 1837 – 1841 Wincenty Dawid studiował na wydziale filologicznym Uniwersytetu Petersburskiego. Dawid Wincenty Syn Pawła i Anny ze Skubińskich Dawidów . technika. . statystyce i. W roku 1643 sam Boruch był dzierżawcą tarnogrodzkim. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Trzęsinach. początkujących nauczycieli i w ogóle dla osób kierujących pierwsza nauką dzieci (Lublin 1868). Święcenia kapłańskie otrzymał dnia 20 lutego 1955 roku z rak biskupa lubelskiego Piotra Kałwy.Gimnazjum i Liceum Biskupiego w Lublinie w 1949 roku rozpoczął studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie.urodził się 1816 roku w Szczebrzeszynie – tutaj uczęszczał do szkoły średniej – wspomnienia Wincentego Dawida z lat szkolnych opublikowane zostały na łamach Kalendarza Lubelskiego (Notatki z życia. t. Kalendarz Lubelski 1879. Dawidkowicz Boruch Faktor Żyda Dawida. Dawidowski Tomasz Proboszcz szczebrzeszyński. Lipsko. Czarnystok. Tematami spotkań były: problematyka wychowania. Płocku. starościną kamieniecką na zakup zboża w należących do niej dobrach. (Warszawa 1854). Metoda początkowego nauczania czyli przewodnik dla rodziców. w której pracował do przejścia na emeryturę w 1996 roku. w roku 1816. często o podłożu polityczno – plemiennym (rodowym) wydarzeń. Powieść kaukazka. p. Wincenty Dawid zmarł 15 marca 1897 roku w Warszawie. 18 . Zaangażowany w działalność Stowarzyszenia Ludu Polskiego został aresztowany w 1844 roku jako "podejrzanego politycznie wcielono go do armii rosyjskiej i wysłano na Kaukaz". Dawidowski zmarł około 1865 roku. auł to osada górali kaukaskich. żył na przełomie XVIII i XIX wieku. Tygodnik poświęcony podróżom i krajoznawstwu. W roku 1772 w obrębie dekanatu znajdowało się 26 cerkwi parafialnych.25). których miłość zagrożona została splotem wielu. W 1840 roku do diecezji chełmskiej ukraińskiej. Kolejną pracą z czasów służby wojskowej są Wspomnienia z podróży i wycieczek po Kaukazie (wydane w latach 1854 – 1855). Ruskie Piaski.

Branew. proboszcz z Topólczy /k Szczebrzeszyna. Kosobudy. W roku 1970 nakładem Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Tarnogrodzie ukazał się praca ks. Kolejne transporty miały miejsce w maju. (20. bowiem Pesach to święto wolności upamiętniające wyjście Żydów z niewoli egipskiej. Siedliska (filia w Bortatyczach). Od 6 listopada 1951roku – 10 lipca 1977 roku pełnił obowiązki dziekana i proboszcza parafii Tarnogród. lata 1922 – 1923). 000 Majdanku. W okresie od stycznia do kwietnia 1918 roku pełnił obowiązki intendenta w mińskim szpitalu wojskowym. Zamościa. od kwietnia 1917 roku uczestniczył wraz z 17 Dywizją Strzelców w walkach na froncie zachodnim).000 w Oświęcimiu. Pracował ponadto w handlu (Mińsk. wywieziono wówczas ok. Deportacja nie ominęła najmłodszych mieszkańców germanizacji wywieziono do Niemiec 4. w tej liczbie 16. Uczestnik powstania zamojskiego 1918 roku – poszukiwany przez policję ratował się ucieczką na teren Rosji. 1905 Krasnystaw – 30. Jedną z pierwszych wysiedlonych miejscowości z Zamojszczyzny deportowano kilkadziesiąt tysięcy osób. badań przeprowadzonych przez Witolda Kołbuka średnia liczba miejscowości składających się na jedną parafię wynosiła 6. Sól. Depczyński Wincenty. Ad eius filium Thomam pro consolatione epistola i Honori herois Zamoscii" Tytuł pośmiertnych wspomnień o Janie Zamoyskich .wg. którzy pracowali w diecezji lubelskiej oraz Martyrologium duchownych diecezji lubelskiej. w roku 1948 wstąpił do PZPR. Władysława Jagiełły w Krasnymstawie. dzieci. Historię osady Krzeszów nad Sanem. W latach 1912 – 1914 pracował jako stolarz i robotnik na kolei w Smoleńsku. niektóre z nich. Depczyńskiego Tarnogród 1567 – 1967. 1979 Lublin). "De obitu magnii Zamosci. "Descriptio veteris et novae Poloniae" Dzieło Stanisława Sarnickiego wydane w 1585 roku w Krakowie. Monografia historyczno – gospodarcza stanowiąca cenny przyczynek do poznania dziejów Tarnogrodu (egzemplarz dostępny jest m. Pierwszy transport miał miejsce 11 kwietnia 1942 roku w przeddzień święta Pesach. wcielony do armii carskiej odsłużył w jej szeregach cztery lata (1914 – 1918. Suchowola (filia w Krasnobrodzie). Ukończył Gimnazjum im. jako "fortecy murowanej w miejscu niezwykle dogodnym przeciwko najazdom Scytów. w roku 1963 otrzymał godność szambelana papieskiego. 2500 osób. Współpracował z KPP. Ogółem znalazło się w obozie na zostało wywiezionych na Zamojszczyzny – celem deportacje Żydów zamojskich Żydzi z Zamościa a także przywiezieni tutaj z okolicznych miejscowości. wrześniu i październiku tegoż roku. obowiązki dziekana pełnił ks.5 tys. W roku 1923 ponownie powrócił do Polski. w roku 1929 Seminarium Duchowne w Lublinie. co stanowiło dla nich dodatkowy. Potoczek (filia w Szewni). sierpniu. Ukończył dwie klasy progimnazjum oraz kursy rzemieślnicze. kilka tysięcy osób. deportacja ludności Zamojszczyzny Rozpoczęła się zimą 1942 roku. Brał udział w rewolucji 1917 roku. podczas okupacji niemieckiej więziony w obozach w Oświęcimiu i Mathausen. bolesny cios. Niemiec. literata z Rygi w Brunszwiku. a następnie jako współwłaściciel sklepu. W roku 1950 uzyskał doktorat z prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. wydanych w 1605 roku przez Dawida Hilchena. Wincenty Depczyński jest ponadto autorem kilku prac. był Skierbieszów. 2. Szczebrzeszyn (w roku 1842 proboszczem parafii był ks. w lutym 1918 roku powrócił do kraju. głównie ludności wiejskiej roboty do III Rzeszy. ks. 03. zatrudniając się jako robotnik sezonowy i stolarz w Chełmie. Denkiewicz Michał Urodzony we wrześniu 1893 roku w Wierzbie k. Józef Lisowski. w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Tarnogrodzie). Aleksander Górski). Katalog kapłanów diecezjalnych i niediecezjalnych zmarłych w latach 1918 – 1978. z centralnej Polski. Ks. in. skąd deportowano ich do obozu zagłady w Bełżcu. zakonników oraz duchownych poza diecezjalnych nękanych w miejscach kaźni na terenie Lubelszczyzny w latach 1939 – 1945. jak najlepiej uzbrojone na . w latach 1942 – 1945 członek PPS. znajduje się w nim opis Kryłowa. Opracował ponadto: Historię parafii Krzeszów. 01. Lipsko. W połowie XIX wieku (1863 rok) w obrębie dekanatu znajdowały się parafie: Biłgoraj. jak: Historia parafii Tarnogród ukazały się drukiem. Czech i Węgier zostali zatrzymani w getcie na Nowym Mieście.8 wsi. Obrocz (filia parafii w Tarnowie).

pracy i pasjom znanego lekarza. mówiły o nim. byłej siedzibie Towarzystwa. Horyszów. Dokument regulujący sprawy pomiędzy Żydami a chrześcijanami rozsądzane przez sąd jarmarczny w Zamościu Wydany został w 1604 roku przez ordynata Jana Zamoyskiego . Wycofująca się grupa szturmowców dowodzona przez "Narbuta" wrzuciła do pomieszczenia w którym leżał zabity "Dolina" wiązkę granatów by Niemcy nie rozpoznali zwłok. Brody Małe. który żył i pracował w Tomaszowie Lubelskim. Michała Golejowskiego.funkcjonował dzięki zabezpieczeniom na 38 morgach 76 prętach ziemi ornej i łąkowej. gdzie do dziś istnieje okazały dworek. Andrzeja Zamoyskiego w Szczebrzeszynie . Pracownicy szpitala wspominali go jako budowniczego nowego szpitala tomaszowskiego. będąc na wycieczkach w Muzeum Regionalnym słuchałem opowieści o Januszu Peterze.wzór miast niemieckich". Rogoźno. którego to języka Żydzi nie znali." Praca została wydana w roku 1997 nakładem Tomaszowskiego Towarzystwa Regionalnego. "Doktor Janusz Peter. "Dolina" Zginął w wieku 21 lat 4 lipca 1941 roku podczas akcji na kasę gminną w Sułowie. Dom Starców i Kalek . utwór ten napisał podczas pobytu w twierdzy zamojskiej.. Sitaniec. "Do moich towarzyszy oblężenia" (przy szklance) Utwór Franciszka Kowalskiego. Huszczkę. W wyniku przeprowadzonego rozeznania przez policje SS dystryktu Lublin akcją zdecydowano się objąć wsie: Antoniówka.lekarza. dzierżawa których przynosiła rocznego dochodu 137 rubli. gdzie w stopniu podporucznika dowodził plutonem w szwadronie kpt. a nie jak dotdotychczas po łacinie.". Białobrzegi.zgodnie z treścią Dokumentu. Alzacji i Lotaryngii. dobromierzyckie żetony Służyły jako lokalny środek płatniczy podczas zakupu towarów produkowanych w folwarku Dobromierzyce gdy zarządzał nim Stanisław Gąsiorowski (żył w latach 1838 – 1886). Społecznik i regionalista" Praca autorstwa Janusza Brodowskiego. Z okresu powstańczego pochodzą 22 piosenki Franciszka Kowalskiego. Gdy wybuchło powstanie listopadowe F. społecznika i regionalisty w jednej osobie – dr Janusza Petera z Tomaszowa Lubelskiego – autor pracy / biografii o swoim bohaterze wypowiada się tak: " w domu rodzinnym często słyszałem wymieniane przez rodziców nazwisko doktora Janusza Petera . przy ogniskach. najbardziej popularną. Płoskie. orzeczenia wydawane przez sąd jarmarczny dla Żydów winny być wpisywane do akt po polsku. śpiewaną do dziś jest zaczynająca się od słów: "tam na błoniu błyszczy kwiecie. polegała na lokalizacji osiedlonych na Zamojszczyźnie na mocy dekretu cesarza Józefa II z 14 marca 1784 roku potomków byłych kolonistów niemieckich z: Palatynatu. członka Tomaszowskiego Towarzystwa Regionalnego poświęcona życiu. jako o lekarzu . kilka żetonów znaleziono w obrębie wsi. W przytułku znajdowało schronienie sześć osób. jako o regionaliście i twórcy tego muzeum. Główne obchody uroczystości mają zawsze miejsce w Dziekanowie. dawne locum Zarządu. Nazwisko doktora Janusza Petera na stałe związało się z Tomaszowem Lubelskim.. Tego dnia w kościołach parafialnych na terenie gminy Hrubieszów odbywają się msze w jego intencji. W szkole podstawowej. Dom schronienia dla ubogich starców i kalek Utworzony został w 1845 roku staraniem hr. Deutschstämmige Akcja wyszukiwania spolonizowanych wsi niemieckich. Kowalski wstąpił do powstańczego wojska. nauczyciela literatury polskiej w Szkole Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie.partyzancie. Brody Duże. Wspomnienia byłych żołnierzy AK i BCh snute na zbiórkach harcerskich.. który w czasie okupacji uratował życie wielu partyzantom polskim i radzieckim. Mówiono o nim.. Doleżal Kazimierz ps. Dni Staszicowskie Obchodzone są w dniu imienin (8 maja) założyciela Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego Stanisława Staszica. a tym samym rodzina uniknęła represji.

Wojska zorganizowane były w regimenty lub szwadrony składające się z kompanii. którzy dragonami służą i wolni od czynszu". 26 maja 1791 roku uzyskał dyplom lekarski. Wszyscy oni posiadali gospodarstwa półłanowe.Funkcjonował w Zamościu w okresie międzywojennym – o jego nie najlepszej kondycji finansowej świadczy fakt dokonywania darowizny przez obywateli Zamościa – dr Dulewskiego i Tobiasza Fuksa. pierwotnie piechota. Oprócz tej nazwy na określenie Szczebrzeszyna używano zwrotów "Hauptordf Szczebrzeszyn". której sens już wyjaśniano. arkebuzerii. W późniejszych latach w rejestrach poborowych spotykamy ponadto zapis: "z osobna półłanków 4 kniaziowych. a ponadto "służyli". oficer Batalionu Korpusu Pogranicza "Ostróg". Szara Wola. które składały się z rajtarii. w tym 13 polskich i 18 niemieckich – w tych mieli zamieszkać wyłącznie niemieccy koloniści. przemieszczająca się konno i prowadząca walkę pieszo. Zawadki. być może zainteresowanych. Pierwsze oddziały dragońskie pojawiły się we Francji w połowie XVI w.000 złotych wypłacało Siostrom 800 złotych rocznego procentu. Dorfgemeinde Szczebrzeszyn Kreis Zamosc Gmina niemiecka utworzona 31 sierpnia 1943 roku po uprzednim wysiedleniu ze Szczebrzeszyna około 1000 osób. Jednak nazwiska aż sześciu osiadłych gospodarzy opatrzono klauzulą "dragon. dyplom publikowany był w "Statutach Ordynacji Zamoyskiej". Machnio Hlipczyk (później Lipczyk). Hwiedko Tarabara.Waśko Sierko. Zostały wszystkie wyliczone dyplomem cesarza Józefa II z 1786 roku zatwierdzającym Ordynacje Zamoyską. dragoni stali się jednym z najliczniejszych rodzajów jazdy w armiach europejskich. Jeniec Kozielska. dominium Sióstr Miłosierdzia Do roku 1864 stanowiły miejscowości: Wólka Panieńska i Kalinowice. prowadził szczebrzeszyńską i okoliczną szlachtę pod własną chorągwią na wojnę. Dla pamięci potomnych. Turobin. dragoni Formacja wojskowa. co wynika z list poboru. Maziły i inne miejscowości. Stanowiły ją lekkie oddziały kawalerii. uzbrojone w krócice i szable. które z lokowanych na nim 31. wyszkoloną również do walki w szyku pieszym. W skład gminy oprócz miasta Szczebrzeszyn weszło 31 wsi. W inwentarzu włości szczebrzeskiej z 1653 r. a więc. służy". Ich zaletą byłą wielka mobilność. Goraj i okoliczne wsie. zginął w Katyniu. Dragonia należała do wojsk autoramentu cudzoziemskiego. Dostal Franciszek Lekarz medycyny. zatwierdzał powagą swego imienia ("swoją zwierzchnością") układy majątkowe szlachty. "Dominium Tomasovience" Dobra wchodzące w skład klucza tomaszowskiego Ordynacji Zamoyskiej . lub "Stedgemeinde Szczebrzeszyn". Pasieki.Rogoźno. Wieprzowe Jezioro "z wsiami i dobrami przynależnymi". spotykamy listę nazwisk mieszkańców wsi Żurawnica. Byli to: Piotr Padrzyk. Z czasem dragonia została przekształcona w jazdę. Łosiniec. Składały się nań: Szczebrzeszyn. biłgorajski) "dominium scebresinum" Posiadłość Dymitra z Goraja nadanie której potwierdził przywilejem z 1388 roku Władysław Jagiełło. Trzech z nich jest "na posłudze". Dragonów było zatem więcej o . "państwo łabuńskie" odziedziczyły siostry po Braciach Bonifratrach – wówczas sprowadzone je z Zamościa do Szczebrzeszyna. Domański Eugeniusz (1913 – kwiecień /maj 1940). siedzieli więc na półłankach. Michał Wróbel. jak na warunki Żurawnicy pełnowymiarowe. skąd przyjeżdżał do Tomaszowa celem świadczenia usług medycznych. Dymitr jako dziedzic Szczebrzeszyna posiadał władzę sądowniczą. Wólka Łosiniecka. Świetnie walczyli w zwarciu. W roku 1795 zamieszkał w Tyszowcach. ponadto Siostry posiadały zabezpieczenie na "państwie łabuńskim". obydwaj wpłacili pewne kwoty pieniężne. zanotujmy nazwiska tych dragonów.. ich posiadłości i powinności ("osiadłość wsi Żurawnica"). Byli więc zwolnieni z czynszów. w Polsce w pierwszej połowie XVII w. absolwent Akademii Wiedeńskiej. w miejsce których sprowadzono kolonistów niemieckich. piechoty oraz dragonii. Eugeniusz Domański pochodził z Korytkowa Dużego (pow. Kraśnik. W XVIII w. Jacko Jurkowic.

Łączna liczba dragonów w służbie ordynackiej wynosiła 12 lub 13. że służyli. członek Zarządu Gminnego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Kładniow. Lustracji z 1765 roku składało się z: Dubienki. Wskutek tego posunięcia 200 dotdotychczasowych stałych dragonów. Drużyna zakończyła działalność w listopadzie 1939 roku. członkini Armii Krajowej – w okresie okupacji pracowała jako sanitariuszka. 25 rodzin. W Żurawnicy gospodarstwa były półłanowe. którą już wcześniej prezentowano. którzy nie zostali nie wymienieni z nazwiska. pozostało bez źródeł utrzymania. wartach. Co druga rodzina miała zatem swego przedstawiciela w wojskach ordynackich. po zakończeniu wojny w Ośrodku Zdrowia we Frampolu. Dubicki Stanisław Mieszkaniec Zwierzyńca. założycieli wsi. Chodziło jednak najprawdopodobniej o potomków Tarabarów. córka Leopolda. Wprawdzie po usilnych staraniach ordynata cesarz Józef II w 1786 roku zatwierdził istnienie ordynacji i część jej praw. Ziemię tę otrzymywali na własność. że w połowie XVII wieku w Żurawnicy mieszkało ok. Musieli więc bywać w świecie. Jeśli przyjąć. urzędnik ordynacki. w tym zastrzelona wraz z matką w sierpniu 1944 roku Maria Rytko. Po pierwszym rozbiorze duża część Ordynacji znalazła się pod zaborem austriackim. Starostami byli kolejno: w roku 1765 – Eustachy Potocki. że żołd pobierano za czas rzeczywistej służby.następców zasadźcy Żurawnicy. Oczywiste jest też. Skład osobowy Drużyny. tym bardziej zapisów o ich udziale w walkach. konwojach itp.. Zginął w czerwcu 1941 roku . Nie jest to jednak koniec dragońskiej historii Żurawnicy. Musieli więc oddawać się tej służbie. Dubiel Marianna Rodem z Frampola. Strzelce. podkomorzy łucki Starostowie z tytułu sprawowanych urzędów opłacali podatek od zarządzanych przez siebie dóbr: kwarty – ¼ dochodów w skali roku (5802 zł. artylerii litewskiej 1770 – Adam Chołoniewski. Byli także w korzystniejszej niż inni sytuacji materialnej. że roczny dochód netto kmiecia z gospodarstwa jedno łanowego w latach 1560-1570 wynosił 30-35 zł. a więc równowartość dochodu z jedno łanowego gospodarstwa. obowiązkach. Szacuje się w literaturze. choć pewnie żołnierzy i innych formacji. Uchanki. Nie ma bowiem dzienników służby. in. folwarku Janów – Ostrów. już w 1773 r. dubienieccy starostowie Starostwo dubienieckie niegrodowe (nazwane od miasta Dubienki) powstało przez wydzielenie niektórych dóbr z dawniejszego starostwa horodelskiego. Jóźwiakowskiego Skauting i harcerstwo w Szczebrzeszynie 1915 – 1939 (Szczebrzeszyn 1994. uczestniczyć w ćwiczeniach. Musiało to być poważne zasilenie gospodarstwa. eskortach. stanowiło 38 harcerek (imienny wykaz znajduje się w pracy S. Drużyna Pogotowia Powołana została we wrześniu 1939 roku w obrębie Placówki Pogotowia Społecznego w Szczebrzeszynie. gen. zaangażowany w działalność konspiracyjną. Gorajec a także sama Żurawnica. kasztelan buski 1771 – Celestyn Czaplic . (Leszek Balicki) Drozd Lucjan Członek zwierzynieckiego Koła Śpiewaczego zginął w 1941 roku wraz z Franciszkiem Sierpińskim. Berezowiec. miejscowości Starosiele. Weźmy jednak najmniejszą kwotę – 144 zł rocznie. także śpiewakiem. wiedzy i kultury. Pewne jest jednak. Nie mamy bliższych wiadomości o przebiegu tej służby. Przynosili później te wartości do rodzinnej wsi. 1658. komendant zwierzynieckiej szturmówki. Z leżących bliżej Żurawnicy wsi były to m. egzemplarz dostępny w zbiorach Biblioteki Miejskiej w Szczebrzeszynie). Ordynat postanowił ulokować ich w 22 wsiach swoich dóbr przyznając im nadziały gruntów. Nawet dzisiaj wieś taka zyskałaby miano wojskowej. 1665.. Lipowiec. Nie wiemy przede w wszystkim jak ścisłe były związki żurawnickich dragonów ze służbą. Wg. 8 gr) oraz hiberny (podatek z dóbr królewskich na utrzymanie wojska) – . Zlikwidowano przede wszystkim wojsko ordynacji.: Kosobudy. 1667. Nie można więc ocenić ich zasług bojowych. Warto zauważyć. nabywać doświadczenia. że rzeczywisty czas służby wynosił tylko ¼ nominalnego – dawał on 36 zł. Kwoty żołdu w wojsku ordynackim są także różnie określane. Ten zapis powtarza się w latach 1656. nie wszystkie przywileje udało się zachować. Czarnystok.

dworek przez wiele lat funkcjonował jako rezydencja i kancelaria kolejnych prezesów Towarzystwa.. w roku 1800 odkupił ja Stanisław Staszic . kapitan rezerwy Wojska Polskiego. "Dubno" przemianowano na "Dubienkę" na mocy przywileju Zygmunta II wydanego w początkach XVIII wieku. z.. W tych latach. jak wspominał pracujący tutaj Aleksander Garbacik "był punktem zbornym żołnierzy Armii Krajowej. Do folwarku w Zawadzie doprowadził i przekazał hr. niosącego pokój i miłość wszystkim bez różnicy . Obiekt zbudowany został w roku 1911 . dziedzicznych prezesów Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego. że wszyscy synowie Izraela podzielają radość katolików. istota. Upadek Dubienki jako miasta nastąpił po pierwszej wojnie szwedzkiej (1563 – 1570).był również w Szczebrzeszynie.aleksandryjski." figura postawiona rzekomo przez Machałków jest figurą postawioną przez Dygasa Andrzeja w 1911 roku. technikach medycznych stosowanych podczas leczenia złamań kości.przez długi czas fundację przypisywano rodzinie Machałków." (Bogusław Garbacik) Dygas Andrzej Fundator przydrożnej figury zlokalizowanej około 500 m od skrzyżowania szosy szczebrzeskiej z Wielączą Komasacją. oraz kaplica Grotthausów.. jak i miejscowa ludność żydowska . III. Nazwę "Dębno". zamieszkiwał tutaj również Stanisław Staszic podczas pobytu w dobrach hrubieszowskich. W wieku Dubienka XIX stanowiła jeden z głównych punktów składowych dla zboża spławianego po Bugu. a sam folwark. bo i oni w biskupie katolickim widzą posłańca Bożego. Po pożarze i po komasacji nastąpiła zmiana miejsca pola na Wielączę nr 102 wraz z przyległymi gruntami i od tej pory .z chwilą utworzenia Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego → Towarzystwo Rolnicze Hrubieszowskie. w roku 1815 dworek został spalony przez Moskali. t. Kuźnia z 1810 roku. jako taka przynależała administracyjnie do starostwa horodelskiego. gdzie bardzo serdecznie podejmowali go zarówno katolicy. metodach. Dubienka Początkowo miejscowość funkcjonowała pod nazwa "Dębno" lub z jęz.starzec mieszczanin wyrażając radość miasta i parafii całej podał chleb i sól.. do roku 1939 pracował w (nazwa nieznana) majątku na Wołyniu. duszpasterska wizyta Miała miejsce w czerwcu 1905 roku.. 3 gr rocznie. "Dzieje. proboszcz włostowicki i dziekan nowo. ówczesny biskup lubelski – ks. od roku 1799 stanowiła własność Ignacego Cetnera. "dwoista danina dawna" Zobowiązanie pieniężne. I. Płoskiem I. Tekst drukowany był na łamach "Chirurgii Narządów Ruchu". ponadto Andrzej Górka poddał Żydów sądownictwu miejskiemu. Płoskiem II. Wdzięczny za ten nieoczekiwany dar Jan Zamoyski zatrzymał Dyakowskiego zatrudniając go jako administratora folwarków. Aleksandra Ledóchowskiego w Smrodanie. aż w końcu sprawa została wyjaśniona . aż do pożaru prawdopodobnie w latach 30 . światła i cienie przyrządów rozciąganych" Praca dr Janusza Petera. rosyjskiego "Dubno".472 zł. Z tamtego okresu zachowały się we wsi: zarządzówka Staszicowska . Dyakowski Kazimierz Były członek Polskiej Organizacji Wojskowej. które uratował ze stadniny hr. Dziekanów był jedną z gmin Towarzystwa. które w roku 1557 szczebrzeszyńscy Żydzi zadeklarowali się płacić panu miasta – Andrzejowi Górce tytułem wdzięczności za "uchylenie zakazu zajmowania się handlem". kahał przez usta swego rabina zaznaczył. Karol Dębiński – kanonik katedralny lubelski. Na przełomie 1941/1942 roku. W czasie okupacji administrator folwarków Ordynacji Zamoyskiej w Zawadzie. Janowi Zamoyskiemu 80 sztuk koni.zanotował relacjonujący na łamach "Kroniki Rodzinnej" przebieg podróży ks. kiedy na Zamojszczyźnie Niemcy wysiedlali poszczególne wsi Kazimierz Dyakowski zatrudniał w administrowanym przez siebie folwarku wielu ludzi z AK. Dziekanów Wieś zlokalizowana we wschodniej części gminy Hrubieszów. IV 1935 r. odbitka tego unikalnego dziś opracowania w ilości 39 stron znajduje się w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Tomaszowie. dyrektora szpitala w Tomaszowie Lubelskim traktująca o sposobach. Franciszek Jaczewski odwiedził Zamojszczyznę .tych. pole po drugiej stronie szosy (po stronie Niedzielisk) należało do Dygasów. VIII.

w roku 1398 wzniósł drugi kościół pod wezwaniem św. t. jego opiekunem został nieznany z nazwiska rektor Jan. Dymitrowi przysługiwało prawo sądzenia osiadłej w nim szlachty. Czernięcin. x. czy posług kapłańskich – małych kobierców po nieboszczyku x. Trójcy. Bolesław Kumor. IV. Spaliły się również prawa. rozporządzenia i zapisy kolegiaty przechowywane w archiwum kapitulnym – zeznania w tej sprawie składał 18 maja 1658 roku przed Trybunałem Lubelskim ówczesny kanonik i prokurator (pełnomocnik w sprawach kontaktów z instytucjami rządowymi) kapituły zamojskiej – Jan Unikowski. notariusz lubelski. Lektura protokołu z przeprowadzonej wizytacji w kolegiacie zamojskiej (24 kwietnia 1765 roku) dostarcza także kilku innych ważnych informacji biblioteka kapitulna[znajdowała się] w szafie za . Dymitr z Goraja Z pochodzenia Rusin. Materiały źródłowe dotyczące kapituły i kolegiaty zamojskiej zachowały się w Zespole [Akt] Kapituły i Kolegiaty przechowywanym w zbiorach Archiwum Państwowego w Lublinie – zebrał je i opublikował ks. który otrzymał wraz z powiatem szczebrzeskim w 1379 roku od Ludwika Węgierskiego. kiedy pontificaliter celebrują od J. Cichońskiego "Lisa". przy którym osadził Franciszkanów.zapisał J. który dokonał rewizji na skutek jakiegoś donosu na mnie. Fołtynowiczu 4. nadanie to potwierdził w 1388 roku Władysław Jagiełło dodając mu klucz turobiński.. fundacje. W dniach 5 – 14 maja 1671 roku biskup Krzysztof Żegocki dokonał wizytacji kolegiaty zamojskiej. ze stołą i manipularzem od JW. Wola Czernięcińska. przywileje. ornat na dnie białem w kwiaty.chociaż nie bezpośrednio. Prze wiele lat Dymitr z Goraja pełnił obowiązki podskarbiego koronnego – w roku 1398 jego staraniem parafia szczebrzeszyńska została podporządkowana w obrębie administracji kościelnej arcybiskupowi halickiemu – Jakubowi Strepie. . Żabno. o wadze od 40 do 50 kilogramów.W. Pawłowicza dziekana zamojskiego. Warszawa 1998. *** W roku 1658 (w Wielki Czwartek) wybuchł w Zamościu pożar. Godzisza "Kraśnika" i innych) przechowywał egzemplarze konspiracyjnego pisma "Z Ziemi wysiedlonych" oraz "pisma różnych wydawnictw i organizacji o różnych odcieniach politycznych. oraz zestawienie sum i czynszów kapitulnych. Grygla "Orła". fundatorów. tekst których dostępny jest w Bibliotece Publicznej Gminy Radecznica w Radecznicy. Malinowskiego "Kosa". Wszystko to zostało zabrane i na pewno zniszczone przez Michała Dyma byłego pracownika Urzędu Bezpieczeństwa w Zamościu. na który składały się Turobin. Podczas swojej bytności w Szczebrzeszynie Dymitr fundował w 1394 roku kościół drewniany. protokół sporządził Feliks Szaniawski.W. były sołtys wsi Podborcze (jego wspomnienia zatytułowane "Mój pamiętnik" opublikowane zostały w: "Pamiętnikach Nowego Pokolenia Chłopów Polskich". pierwszy właściciel Szczebrzeszyna. Grabowskiego "Tośka" – oficer szkoleniowy komendy okręgu IV BCh.imc. Jako pracownik zamojskiego UB dokonał również rewizji w domu Jana Krukowskiego w Zaburzu. oraz część domów kapitulnych przy nim. wskazania osób.relacja Mariusza Dygasa – potomka wieląckich Dygasów. O jego poczynaniach wspomina Stanisław Ferenc. który strawił część kościoła.Machałkowie mieszkający przy figurze w wyniku upływu czasu i potrzeby konserwacji podpisali figurę swoim nazwiskiem. Tak powiada ciotka – siostra mego dziadka Mariana. Biskupie. Tarnawa. wówczas cały powiat wraz miastem włączony został do metropolii halickiej .. pieczętował się herbem "Korczak". Tomasza i Teresy ordynatów Zamoyskich fundatorów anno 1746.intendenta szczebrzeszyńskiego szpitala. (Krzysztof Leszczyński) Dym Michał Pracownik Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w Zamościu od 10 listopada 1944 roku. a córka Walentego i Anny Dygas". w sporządzonym przez siebie protokóle wizytacyjnym zamieścił dodatkowo spis inwentarza kolegiaty i poszczególnych kaplic funkcjonujących przy niej. przegradzało go z metropolią księstwo bełskie. który (oprócz meldunków kierowanych do niego podczas okupacji przez Wyłupka "Wartę". którego jest łokci trzy i podany ad usum infułatom zamojskim tylko w ten czas. Mazurka "Przemysława". łańcuch złoty w pancerz robiony. które z nich korzystały podczas sprawowania liturgii. Dzieje kapituły i kolegiaty zamojskiej w świetle zachowanych materiałów źródłowych. Dokument ten ma niezwykłą wartość historyczną – stanowi szczegółowy wykaz pozostających na uposażeniu zamojskiej świątyni przedmiotów i szat liturgicznych z uwzględnieniem ich walorów artystycznych. Madeja "Mrówkę". Krukowski w swoich wspomnieniach. w roku 1398 dla nowo powstałej parafii wyznaczył uposażenie potwierdzone przez Jakuba Strepę. róznego koloru wyszywane jedwabiem.

. kolegiatę. Każdy dziekan infułat zamojski z chwilą utworzenia kapituły otrzymywał przywilej noszenia infuły podczas spełniania czynności liturgicznych – 17 października 1791 roku rząd austriacki mając na uwadze prośbę kapituły zamojskiej zaakceptował ks. kościół Matki Bożej Loretańskiej i św. actis commisorialibus zeznanej i zapisanej sumy zl pol. na których Żydzi starsi zamojscy iuxta oboquentiam iuscriptionis in Castro Bełsensi facte tenetur censuum corocznie płacić binis rathis [musieli] od sumy kapitalnej zł pol. Zamość z racji włączenia do Księstwa Warszawskiego znalazł się pod jurysdykcją biskupa przemyskiego – Antoniego Gołaszewskiego (jak podaje Zygmunt Gloger "biskup przemyski siedział ósmy z rzędu niżej warmińskiego.000. Zamoyskiego jak i władz duchowych kolegiackich o zachowanie priorytetowych dla Zamościa i jego mieszkańców wartości. gdzie zamościanie zawsze w trudnych chwilach szukali (i szukają) wsparcia polecając się opiece swojej Matki Bożej Hetmańskiej. a przed chełmińskim. Przemyśl w swoim czasie był siedliskiem wykształcenia humanitarnego. W roku 1772 przeszła diecezya pod rządy austriackie"). przy kolegiacie pozostawało 4 wikariuszy i kaznodzieja. ostoja polskości. działalność najważniejszych instytucji społecznych w mieście została wstrzymana – zamknięto Akademię zamojską. szczególny nacisk kładąc dziekanię kolegiaty i beneficjów parafii szczebrzeszyńskiej. Seminarium Duchowne.kratą w kaplicy św. Fundatorem kapeli muzycznej był Mathiam Pawłowicz. tym samym potwierdził przywilej noszenia infuły przez dziekanów kapituły zamojskiej. 6. który przekazał administrację na d okręgiem zamojskim z miastem Zamość włącznie biskupowi lubelskiemu Wojciechowi Skarszewskiemu. który w 1790 roku w imieniu kapituły zamojskiej zwrócił się do cesarza z prośbą o przywrócenie do życia innych. po unii lubelskiej siedział między [biskupem] łuckim a żmudzkim. 4 stycznia 1786 roku Andrzej hr. przecież kolegiata to "serce" miasta. W roku 1809 Zamość został zdobyty przez wojska ks. Zaistniała sytuacja niosła ze sobą zrozumiale komplikacje – stała się przedmiotem wielu zabiegów zarówno ordynata Andrzeja hr. Poczynania ordynata czynnie wspierał dziekan infułat zamojski – Aleksander Trębiński. Podczas I rozbioru Polski w 1772 roku Zamość znalazł się pod zaborem austriackim. Wojciecha. parafia unicka pozostawały zamknięte. Na mocy kolejnej decyzji – nadwornego dekretu sygnowanego datą 10 luty 1792 cesarz Leopold przywraca do życia zamojską świątynię. nieudolnego przerażają przydanym ciężarem nowych obowiązków pasterskich. Zamoyski powołując się na postanowienia konstytucji sejmowych Rzeczpospolitej. Zamojskie duchowieństwo odzyskując kolegiatę czyni dalsze starania o przywrócenie funkcjonującej przy świątyni kapituły wszystkich praw i przywilejów potwierdzonych przez papieży i polskie sejmy. − 4º Na kahale janowskim itidem coram iisdem actis commisorialibus zapisanej zl pol. zawieszono działalność funkcjonującej przy świątyni kapituły zamojskiej. że inne obiekty sakralne klasztor bonifratrów. − 2º Na kahale turobińskim według inskrypcyjej in actis commissorialbus arcis Zamoscensis uczynionej zł pol. Decyzja cesarza Leopolda tym bardzie podniosła na duchu zamojskie społeczeństwo.000. która przez lat trzydzieści kilka razem z krajem oderwana była od pasterstwa poprzedników moich. Dekanatów liczyła diecezja 9 "przez samych wysoko wykształconych biskupów. Piotra z Bunina i Andrzeja Krzyckiego. Możemy sobie wyobrazić jakie zapanowały wówczas w Zamościu nastroje. . infułat zamojski na którą de propio peculis viva manu dał i lokował sumy kapitalnej zł pol[skich] 19 500 et quidem: − 1º Na Żydach starszych wołyńskich. Sama tylko obietnica Zbawiciela naszego pokrzepia mnie i mogę być pewny pomocy Jego w zarządzaniu ta częścią diecezji. parafia ormiańska. czyniąc miasto jego siedzibą – na stanowisko oficjała "wraz z odpowiednią władzą w zakresie jurysdykcji kościelnej" powołany został ks. oraz związanych z Ordynacją Zamoyską przedłożył cesarzowi Józefowi II prośbę w sprawie przywrócenia do życia kolegiaty zamojskiej. skoro w piśmie skierowanym do duchowieństwa i ludności świeckiej zamieszkującej w obrębie diecezji przemyskiej napisał: okoliczności te mnie. Biskup Skarszewski zdawał sobie doskonale sprawę z doniosłości i znaczenia tej decyzji. − 3º Na kahale szczebrzeskim coram itidem. Ten krótki okres wolności przyniósł istotne zmiany natury administracyjno – kościelnej. 1000. 3.. duchowy bastion. ograniczone zostały przywileje infułata zamojskiego. Baltazara Dulewskiego jako koadiutora dziekana infułata zamojskiego. Wraz z uzyskaniem stanowiska administratora diecezji przemyskiej biskup Skarszewski eryguje oficjałat okręgowy dla tej części diecezji w obrębie której położony jest Zamość. Katarzyny. 7500. ważnych dla życia społecznego miasta instytucji – obok kolegiaty wymienia także akademię i seminarium duchowne. Józefa Poniatowskiego – miasto krótko cieszyło się wolnością – już w roku 1813 po ośmiomiesięcznym oblężeniu do Zamościa wkroczyli Rosjanie.

Bezpośrednim administratorem kolegiaty zamojskiej został w tym momencie biskup lubelski – Józef Marcelin Dzięcielski.. który usiłował stworzyć oddane mu stronnictwo. Fabian Sędrowski – proboszcz w starym Zamościu. kanonikiem zamojskim został w roku 1838. Swoją decyzję członkowie kapituły zamojskiej uzasadnili tak: ma on być pamiątką okrucieństw okupacji niemieckiej na Zamojszczyźnie w czasie drugiej wojny światowej. W maju 1817 roku duchowieństwo zamojskie gościło biskupa Wojciecha Skarszewskiego – po dokonaniu wizytacji kapituły administrator wydał częściowy dekret dotyczący: kolegium wikariuszy.. duszpasterstwa wśród więźniów. przywilejów odpustowych.. pełnił obowiązki prokuratora . Możemy sobie postawić w tym miejscu pytanie: co skłoniło członków kapituły zamojskiej do udzielenia wsparcia Fryderykowi Augustowi? Z treści zachowanego dokumentu dowiadujemy się. służby Bożej. iż duchem jedności i miłości braterskiej tchnąc na zawsze. co stanowi cenny przyczynek do poznania historii zamojskiego duchowieństwa: Aleksander Ulidowicz – pełnił obowiązki kapelana wojska w Królestwie Polskim. VI. W okresie tym rządy w Polsce sprawował (w całkowitej zależności od Napoleona I) Fryderyk August. od 1838 roku kanonik zamojski. stąd pomysł zwołania konfederacji generalnej. kanonik zamojski. Antoni Kościakiewicz – kanonik zamojski (1838). Mateusz Bełcikowski – proboszcz w Potoku. Pełna wersja dekretu ukazała się 5 sierpnia 1817 roku.000 wyłożył Rząd Królestwa Kongresowego. w roku 1829 kanonikiem penitencjarzem (uprawnionym przez biskupa do udzielania rozgrzeszenia w wypadkach podlegających jurysdykcji ordynariusza). Odpowiedź/brewe papieża odnośnie noszenia opisanego powyżej stroju otrzymała kapituła zamojska w lutym 1958 roku – dokument . Kumor – podaję za nim: dotyczy on stałej rezydencji kanoników przy kolegiacie.gruntowa przebudowa kolegiaty miał miejsce w latach 1824 – 1826. w roku 1858 został kanonikiem lubelskim. zaręczając uroczyście. Zamojszczyzna ucierpiała szczególnie – pacyfikacja. w dokumencie nr 148 sygnowanym datą 29 lipca 1812 roku spotykamy ciekawy zapis o przystąpieniu kapituły zamojskiej do konfederacji generalnej. od 1830 roku pełnił obowiązki sekretarza kapituły zamojskiej. prepozyt tomaszowski. w dokumencie – projekcie reorganizacji kolegiaty zamojskiej wydanym 20 czerwca 1832 roku (oryginał w jęz. wywiezionych do Rzeszy. a najszczególniejszym zapałem ujęta wszystko. od roku 1838 kanonik zamojski. Ignacy Czarnołuski – od roku 1806 pełnił funkcję kanonika honorowego zamojskiego. pełnił obowiązki proboszcza w Kumowie. łożyć ku potrzebie i ratunkowi ojczyzny chce i będzie. Okres okupacji przyniósł ogromne straty w potencjale ludzkim naszego kraju. łacińskim) znajduje się lista ówczesnych kanoników zamojskich. Joachim Jędrzejewicz – proboszcz w Rachaniach. od roku 1828 kanonik zamojski.wspólnego stołu wikariuszy i prowadzenia odpowiednich ksiąg w kancelarii parafialnej. W roku 1924 dziekan kapituły zamojskiej otrzymał od papieża Piusa XI brewe mocą którego potwierdzone zostały dotdotychczasowe przywileje dotdotyczące używania przez niego pontyfikaliów. w roku 1838został scholastykiem zamojskim. w roku 1834 pełnił obowiązki kanonika penitencjarza. porządku nabożeństw i katechizacji w kolegiacie. Józef Biesch – senior wikariusz przy kolegiacie zamojskiej (1815 rok). kanonikiem zamojskim został w 1838 roku. następnie prokurator kapituły zamojskiej. Bolesława Kumora. Streszczenia obszernego łacińskiego tekstu dokonał ks. Początek XIX wieku przynosi kolejne zmiany w dziejach zamojskiej świątyni – na skutek administracyjnej zmiany granic państwa. Feliks Troszyński – pełnił obowiązki proboszcza w Hrubieszowie. zgładzonych w obozach.. zapewne celem umocnienia swojej pozycji politycznej. w roku 1830 pełnił obowiązki prokuratora kapituły. w roku 1838 został kanonikiem zamojskim.Mateusz Kosiarski. Zamojscy duchowni chcąc upamiętnić te bolesne wydarzenia zwrócili się do papieża Piusa XII z prośbą o udzielenie przywileju noszenia nowego stroju kanonickiego koloru czarnego i rubinowego. Antoni Gosiecki – prepozyt turobiński. odprawiania mszy fundacyjnych. cokolwiek w jej mocy jako zgromadzenia duchownych byłoby. zmarł w 1856 roku. 1818) wytyczone zostały nowe granice diecezji lubelskiej w obręb której decyzją biskupa Skarszewskiego z dnia 15 grudnia 1818 roku włączono Zamojszczyznę. że kapituła przystępuje chętnie do akcesu konfederacji generalnej.. fundusze w wysokości 100. germanizacja... On także wzorem swego poprzednika podjął istotne decyzje odnośnie kolegiaty zamojskiej. oraz zmian wewnątrz diecezjalnych (na mocy bulli papieża Piusa VII Ex imposita nobis a Deo z 30.Był proboszczem w Dubience. był również jej prokuratorem. Kajetan Straz – prepozyt tarnogrodzki. w roku 1815 mianowany został vice kustoszem. stanem i restauracją budynków kościelnych . kustosz zamojski. archiwum i biblioteką kapitulna. od 1830 sekretarz kapituły zamojskiej. Walenty Wojtasiewicz – proboszcz z Sitańca. W Zbiorze Dokumentów Kolegiaty i Kapituły Zamojskiej opracowanym prze ks. dziekanem infułatem zamojskim został w 1828 roku. Jan Dynowski – kanonik honorowy zamojski. historyk kolegiaty zamojskiej. był kanonikiem honorowym płockim. tysiące dzieci oderwanych od rodziców. śpiewów liturgicznych i obowiązków chórowych w kapitule. Zajmuje się uposażeniem kapituły. od roku 1838 kanonik zamojski. Przypomina o obowiązku odprawiania aniwersarzy.

wówczas w miejscowej szkole powszechnej uczyły się dwie dziewczynki pochodzenia żydowskiego o tym nazwisku .urodzona 30 listopada 1925 roku. Jankiel Met – Gorajec.o imionach .Altman Hersz. Aszenberg Mira. Prawdopodobnie były to dzieci Rywki mieszkającej na "Rusi". Na podstawie Wykazu posiadłości opuszczonych pożydowskich 1945 . Klajner Dawid. Abusz Met . Izrael Samborski – Radecznica. Met Moszek. oraz Fajga urodzona 17 marca 1928 roku. Kopf Jojna. w Czarnymstoku . ani szynkowania zapewniać. W roku 2001 podczas rozbiórki starego budynku Urzędu Gminy Radecznica znaleziono dokumenty z 1918 roku. Met Jankiel.otrzymał wówczas pozwolenie od Zarządu Ordynacji Zamoyskiej na zamieszkanie w wiosce . Zynerman Lejba.zwrot użyty w jego tytule . Na "Rusi" mieszkał także Dawid Kiestenbaum.jednym z nich był kupiec i sklepikarz . Met Dawid.zapisany na pergaminie o wymiarach 47 x 34 cm z pieczęcią Rybaka. Met Abram. skoro ludzie ci wznieśli własnym sumptem okazała bóżnicę. Prawdopodobnie w Gorajcu mieszkała w przeszłości najliczniejsza. Honik Judka. Met Lejb. Hersz Met – Gorajec. oraz współpracująca z nim Zarząd byli bezpośrednimi przełożonymi radecznickich Żydów w kwestiach natury religijnej. działalnością usługową . Gmina Żydowska Gorajecka istniała jako prężny ośrodek do początków XX wieku.Żydzi mieszkujący na tych terenach znajdowali się: w Czarnymstoku . iż do Radecznicy przybył Żyd o nazwisku Oberweis Icek . wyciśnięta na czerwonym tuszu.że pobyt temu Żydowi dopóki się dobrze sprawować będzie może być pozwolonym. dzieje ludności żydowskiej z terenu gminy Radecznica Z lat czterdziestych XIX wieku pochodzą informacje o tym. Chaja Gold – Radecznica. Huf Sura. Szmul Gildyner – Chłopków. "Kalinowym Dołku". Szmul Grünbaum – Zaporze. Nazwisko Met pojawia się w Gorajcu w roku szkolnym 1936/1937. Oprócz wymienionych osób w Gorajcu w okresie międzywojennym mieszkał Dawid Godgraber .byli to: Bruch Kletensbaum i Chuna Kafenbaum handlowali tytoniem i innymi drobiazgami.) Bardziej znany w historii gminy jest okres międzywojenny . Żyd był kowalem. który zamordowany został przez hitlerowców w 1942 roku. Podlesiu Małym .Lejzor Honig. Icek Mantel – Radecznica. Met Josef. Dużym skupiskiem ludności żydowskiej była Radecznica . Fajga i Mojsze.Starawieś . Met Chaskiel. W roku 1896 w Czarnymstoku.Fluk Abram. wniosek taki nasuwa się po przeczytaniu wyżej cytowanego dokumentu . posiadał własne gospodarstwo. Gildyner Szmul. Ela Met – Gorajec. Mantel Icek. pieczenia chleba. Fink Abram. Dym Jankiel.ich domy położone były za "starą rzeką". z rodziny Kafenbaumów ocalał z wojennej pożogi Szloma i jego żona Nesia. . Chłopkowie . w Zaporzu Honik Jankiel. Przy każdym nazwisku a jest ich 16 podano nazwę wioski z której pochodził dany podatnik: Hersz Goldblit – Radecznica.Birman Chaim. *** .. Oberferst Mira.1947.Zagrobli . Chaim Fink – Gorajec. Mantel Szaja.miejscowi Żydzi zajmowali się drobnym handlem.nazwa wioski nieczytelna.Kiestenbaum Dawid. Do gorajeckiej szkoły uczęszczał wówczas jeszcze jeden chłopiec żydowski o nazwisku Jankiel Zimerman. prawnej (mam na myśli wewnątrz gminne przepisy żydowskie i uwarunkowania prawne. która miała sklep z materiałami.podatnicy gminy żydowskiej w Szczebrzeszynie wskazuje na jedną istotną sprawę . Josf Kleiner – Gorajec. ani z tym Żydem w ugodę wchodzić nie trzeba.Łopatyński wyraził zgodę na pobudowanie wspomnianej szkoły. Zynerman Moszek...rodzinę usunięto z zajmowanej posesji z chwilą gdy wójt gminy . Gorajcu ..brak nazwy miejscowości. Łaja z domu Met Kastenbaumowa.Zastawie . Met Ela.podczas okupacji uratowany został przez Jana Dziwotę mieszkającego w gorajeckiej kolonii tzw.Gildyner Berek. Hil Honig – Radecznica. Chaja z domu Met Metowa .Żydzi z terenu gminy Radecznica organizacyjnie podporządkowani byli kahałowi szczebrzeszyńskiemu. Huna Kafenbaum . Boruch Mantel – Radecznica. bo monopolu na ten artykuł zaprowadzić nie można. Godgraber Hana. z rodziny Metów zamieszkałych w Gorajcu z wojennej pożogi ocaleli: Pesia Rajzla z domu Fink Metowa. posiadał własną kuźnię .Aszenberg Icek. Gorajcu . Szmul Rostenbaum – Radecznica. zatem przewodniczący tej gminy. albo najbogatsza grupa ludności żydowskiej z terenu gminy.Szangla. z podpisem Gildo Brungola de speciali mandato cardinali a publicis Ecclesiae negotiis przechowywany jest w Archiwum Kapituły Zamojskiej. które zwierające Wykaz podatników gminy żydowskiej Szczebrzeszyn zamieszkujących w gminę Radecznica. w miejscu. Do szkoły powszechnej w Czarnymstoku uczęszczało w 1939 roku troje żydowskich dzieci . 1949 przechowywanym w Archiwum Państwowym w Zamościu dowiadujemy się iż na terenie gminy Radecznica w okresie międzywojennym mieszkali: w Radecznicy . Gildyner Lejba. gdzie znajduje się drewniany budynek starej szkoły mieszkała rodzina żydowska. Hersz Basowicz ..Chajka . Gorajcu .Met Abusz.

Prawdopodobnie .. Budynek ten był wzniesiony kosztem gminy żydowskiej mieszkańców wsi Gorajec i obecnie nikt do niego nie rości prawa. urodził się w Polankach (powiat tomaszowski). że ów nieznany z nazwiska gospodarz Gruszki. które prowadziły głównie działalność rabunkową .Zarządu gminnego budynku murowanego /bożnicy/. Po zakończeniu działań wojennych nikt z gorajeckich Żydów nie rościł pretensji do budynku bóżnicy. 75 oraz zgodnie z art.Żydzi z terenu gminy byli albo rozstrzeliwani na miejscu. W czasie wojny zginęło ogółem w Radecznicy ponda pięćdziesiąt osób pochodzenia żydowskiego. Wiadomo. Podczas okupacji pracował w Komendzie BCh Obwodu Hrubieszów. Jest autorem zbiorku pieśni chłopskich wydanych w 1928 roku na powielaczu – utwory powstały z okazji 10 – lecia powstania pierwszego Rządu Ludowego. zaś obecnie korzystając z dobrodziejstw wyżej cytowanej ustawy Zarząd gminy chce przejąć go na własność.1917 – 25.Zagroble obecnie już przerobionego na szkołę powszechną. Innym miejscowa ludność udzielał schronienia i dostarczała żywność. − Błasiak Józef. W 1942 roku zorganizował oddział partyzancki Batalionów Chłopskich "Rysia". Stanisław Zybała) działacze ruchu ludowego na Zamojszczyźnie Ruch ludowy na Zamojszczyźnie ma wieloletnią tradycje.bo do końca zagadnienie to nie zostało wyjaśnione . "Ryś" (24. Po wyzwoleniu córka Batorskiego Helena została zaproszona tytułem wdzięczności przez wspomnianego Rubina do Hajfy w Izraelu.jedna z tych grup zabiła na tle rabunkowym ukrywającego się w Czarnymstoku Żyda (jego nazwisko nie jest znane). więzienie. faszystowska nacjonalistyczna organizacja wojskowa działająca na wschodnich terenach Polski). celem przydzielenia go na szkołę. Żydów z terenu gminy zabierano także do pobliskiego Szczebrzeszyna.jedna z rodzin uratowała żydowskie małżeństwo z dzieckiem. miejsce gdzie został pochowany mieszkańcy wsi określają dziś jako "Żydów dół". ps. Grupę Żydów ukrywających się na łąkach pod Smoryniem rozstrzelali (prawdopodobnie na skutek donosu) Niemcy. który jednemu z nich Rubinowi Weistuch umożliwił wyjazd na roboty do Rzeszy. na bagnach i na łąkach pod Smoryniem. W piśmie z dnia 17 marca 1948 roku skierowanym przez Zarząd Gminy w Radecznicy do Biura Obwodowego Okręgowego Urzędu Likwidacyjnego w Zamościu28 czytamy: Na Zasadzie ustawy z dnia 30 stycznia 1948 roku ogłoszonej w Dz. który jest niezbędnie potrzebny Zarządowi gminnemu na ten cel. (Regina Smoter Grzeszkiewcz. Dziś w nocy ( 22 marca 1943 ) roku) umarł Żydów rozstrzelali polscy policjanci z Radecznicy. od listopada 1939 roku związany z Zamojszczyzną . Żył w latach 1904 – 1973. Do najbardziej znanych na Zamojszczyźnie działaczy ludowych należeli: − Basaj Stanisław. w lasach czarnostockich. gdzie się osiedlił ze swoją żoną . 1 zarząd gminy niniejszym zgłasza wniosek o przejęcie na rzecz samorządu . Ustaw R.11. Zagładę radecznickich Żydów przeżyło dwóch chłopców .03. skutkiem czego w miesiącu lutym 1947 został przejęty pod zarząd Zarządu gminnego. spora ilość osób z tego regionu narażając życie aresztowania.Żydówką czeską. położonego we wsi Gorajec .zarabiał na życie pasąc krowy. banda Dyma.po rozmowie z Heleną z Batorskich Krukowską wiemy. . w Zaburzu żydowskim chłopcem o imieniu Chaim opiekowała Mrówkowa . 8 pkt. Nr 10/48r poz. W Gruszce Zaporskiej także ukrywano Żydów .poświęcała się pracy mającej przynieść lepsze jutro. poprawę warunków bytowych dla nich i przyszłych pokoleń. Zginęła również jego żona i dzieci . o którym pisał Zygmunt Klukowski w Dzienniku z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944 (Lublin 1958 ) to Sulowski. wobec czego władze gminne pozwoliły zająć go na potrzeby szkoły powszechnej.Szpugowie z Topólczy. w tym słynne w Berezie Kartuskiej .ukryli się w piwnicy Batorskiego na Zaporzu. Po wyzwoleniu ludzie ci wyjechali do Ameryki. Po wyzwoleniu organizował w powiecie hrubieszowskim Milicję Obywatelską zmordowany został przez bandę UPA (Ukraińska Powstańcza Armia. skąd przysyłali paczki żywnościowe jako dowód swojej wdzięczności. że miał czysty . Niektórzy z nich ukrywali się w okolicznych lasach – w Podborczu w kompleksie leśnym zwanym "Cetnarem".nieznany z nazwiska mieszkaniec Gruszki przechowywał w oborze sześciu Żydów z Radecznicy. że na terenie gminy grasowały bandy . Nazwisko Hany Wofson z Gorajca figuruje w "Księdze Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie" (Kiriat Yam 1984) na liście zawierającej nazwiska pomordowanych szczebrzeszyńskich Żydów. P. gdzie ginęli wraz z miejscową ludnością żydowską. jednym z okrutnych eksternistów był nieznany z imienia Baranowski.1945). Ukrywał się w lasach zaburskich.Okres okupacji przyniósł całkowita zagładę .podjął wówczas pracę w spółdzielni Spożywców "Społem" w Hrubieszowie. Gdy zjawiła się policja zaczął uciekać i wówczas został postrzelony.aryjski wygląd. z tej racji. Zdarzenie takie miało miejsce w Czarnymstoku . raniony przez Niemców wrócił do zdrowia dzięki opiece swojej pracodawczyni.posiadamy informacje przynajmniej o trzech. który pod koniec okupacji liczył około 700 osób. rodzina Zawiślaków z Czarnegostoku (ich poczynania odnotowano jeszcze przed wybuchem wojny).

od roku 1959 Kuratora Szkolnego Warszawskiego. uciekł z więzienia. Do kraju powrócił w 1945 roku. Aresztowany podczas okupacji przez Niemców zmarł w Oświęcimiu. W 1918 roku wybrany został na wójta gminy Sól. Gryn Jan ps. Żołnierz armii rosyjskiej. współautorem opracowania "Kościuszko w pieśni i poezji" ( 1946).(20. W 1941 roku wstąpił do Batalionów Chłopskich. 1945 okolice Tomaszowa Lubelskiego). W roku 1922 otrzymał mandat poselski z listy Chłopskiego Stronnictwa Radykalnego (ChSR). zginął w Oświęcimiu. od 1933 roku członek Związku Młodzieży Wiejskiej RP (Rzeczpospolitej Polskiej) w Trzeszczanach. uczestniczył w wojnie obronnej 1939 roku.12 luty 1943roku pozostające pod jego dowództwem oddziały BCh podjęły działania przeciw siłom okupanta na pograniczu powiatów biłgorajskiego i tomaszowskiego. powiat tomaszowski. aresztowany w 1944 roku wywieziony został w głąb ZSRR. 1923 Sabaudia. Był również zastępca dowódcy oddziału.02. Klimaszewski Ignacy – z zawodu nauczyciel. Po upadku kampanii wrześniowej przedostał się do Turcji. Jest autorem kilku zbiorków etnograficznych i materiałów świetlicowych: "W naszej świetlicy" (1946). W roku 1944 wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej RP "Wici". Zginął zamordowany przez bandę (nie wiadomo przez jaką) we własnym mieszkaniu w Gorajcu wraz z rodzicami Anną i Antonim. w latach 1927 – 1931 należał do Stronnictwa Chłopskiego. Działacz Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej. Pisał również artykuły traktujące o sztuce ludowej i przemyśle ludowym. w 1922 roku otrzymał mandat z listy Polskiego Stronnictwa Radykalnego . a w marcu 1943 roku grupa której przewodził przekształciła się w oddział partyzancki Po wyzwoleniu wstąpił do Milicji Obywatelskiej. Dzioch Jan. Ukończył szkołę podstawowa. "Dziennik jednego roku" (1973). Za swoją działalność odznaczony został . pow. 1893 Sól. Pracował jako nauczyciel w powiecie hrubieszowskim. Od roku 1918 sprawował w swojej gminie funkcję wójta. wkrótce wszyscy przeszli do BCh. Pełnił funkcję komendanta Obwodu BCh Biłgoraj oraz członka Powiatowego Kierownictwa Ruchu Ludowego. podległe mu oddziały udzielały pomocy wysiedlonej ludności z powiatów: zamojskiego. XI. W dniach 3 . Uczestnik wojny obronnej 1939 roku. oraz Janem Mazurkiem. Ur.18. hrubieszowski. 1916 roku w miejscowości Trzeszczany. W roku 1941 zorganizował grupę ZWZ. Udzielał się w pracach Koła Związku Młodzieży Wiejskiej RP w Tomaszowie. Po wyzwoleniu zaangażował się w działalność Stronnictwa Ludowego. "Plon niesiemy plon"( 1946). biłgorajski – zm. Związku Młodzieży Wiejskiej RP. 05. urodzony w lutym 1904 roku w Kotlicach. rolnik urodzony w Huszczce w powiecie zamojskim. Od roku 1931 należał do Stronnictwa Ludowego. Mieszkaniec Gorajca. Tomaszowski – 9. W 1941 roku objął funkcję komendanta Obwodu BCh Zamość. W latach 1948 – 1950 zorganizował Uniwersytet Ludowy\Szkołę Wieczorową dla dorosłych w rodzinnej wsi.zmarła w szpitalu więziennym w Zamościu.inżynier. "Miron" . gdzie wstąpił (8 lutego 1940 roku) do II dywizji Armii Polskiej. w Oświęcimiu). oraz jednostki Batalionów Chłopskich. gdzie pełnił funkcję łącznika i kolportera prasy Stronnictwa Ludowego "Roch". udzielał się również w pracach na rzecz harcerstwa – w latach 1928 – 1933 pełnił obowiązki komendanta hufca Hrubieszów: w roku 1932 zorganizował Muzeum Etnograficzne Ziemi Hrubieszowskiej. rolnik (2. Ukończył Gimnazjum Humanistyczne w Zamościu oraz Wydział Rolniczy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. w kwietniu 1925 roku został wiceprezesem Zarządu Naczelnego ChSR. VII.05. Zaangażowany w działalność związku Młodzieży Wiejskiej RP oraz stronnictwa Ludowego. Pasją jego życia poza praca w szkolnictwie była etnografia i etnologia. "Znicz". internowany do Szwajcarii pracował jako nauczyciel w gimnazjum i liceum ogólnokształcącym dla żołnierzy i uchodźców. Zadenuncjowany do gestapo podczas likwidacji grasującej na terenie powiatu bandy został aresztowany wraz z żoną Anną . a następnie Stronnictwa Ludowego. hrubieszowskiego i tomaszowskiego. ps. ułan I Pułku Ułanów Krechowieckch. Kędra Jan.− − − − − − − − Daruk Wacław. od roku 1922 członek PSL "Piast". w mieście Hrubieszowie ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski oraz Wydział Pedagogiczny Wolnej Wszechnicy Polskiej. Greniuk Piotr (1902 – 1955). pow. 1908 . absolwent Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Szczebrzeszynie. a następnie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. 16. W okresie 1945 1947 pełnił obowiązki inspektora szkolnego w Nowym Sączu. Wacław Daruk jest autorem wspomnień: "Bez głaskania po głowie" (1973). Dziduch Jan (ur. W latach 1943 – 1944 organizował pomoc dla osób wysiedlonych i prześladowanych przez Niemców. Rodem z Soli k/Biłgoraja. oraz poruszające problematykę społeczno – oświatową.1943). na przełomie sierpnia i października 1942 roku był komendantem Okręgu IV BCh (województwo lubelskie). oraz wydawanej przez BCh.09. powrócił w listopadzie 1947 roku. pow. Grygiel Jan. Od początku okupacji organizował na terenie powiatu zamojskiego a później biłgorajskiego komórki Stronnictwa Ludowego "Roch". uczył się krawiectwa a następnie prowadził własne gospodarstwo rolne. 23.

Pełnił obowiązki komendanta Obwodu BCh Krasnystaw – pod jego dowództwem oddziały BCh rozbiły we wrześniu 1943 roku więzienie w Krasnymstawie uwalniając wszystkich przetrzymywanych Polaków. żyła w latach 1925 – 1944. od roku 1942 komendant placówki BCh w swojej wsi. Świdziński Lucjan Ryszard (1890 – 1963) urodzony w Hrubieszowie. inżynier rolnik. W latach 1919 – 1931 pełnił funkcję prezesa Powiatowego Zarządu PSL "Wyzwolenie" w Hrubieszowie. Członek BCh – organizowała placówki Zielonego Krzyża (wydział sanitarny Ludowego Związku Kobiet. Michoński Edward ( 1913 – 1979). Działalność konspiracyjną w ruchu ludowym rozpoczął w 1940 roku – o jego poczynaniach na terenie gminy Radecznica (pow. zginęła podczas operacji "Wicher" skierowanej przez Niemców przeciwko partyzantom w Puszczy Solskiej w czerwcu 1944 roku. W roku 1914 ukończył matematykę na Uniwersytecie w Kijowie. W okresie międzywojennym członek Polskiego Stronnictwa Ludowego i Lubelskiego Związku Młodzieży Wiejskiej RP. "Szarotka" (1925 – 1944) urodzona w Hrubieszowie. urodzony w Łabuńkach w powiecie zamojskim. Od 1945 roku była członkiem Polskiego Stronnictwa Ludowego.szpitale polowe. pełniła funkcję członka Zarządu Koła we własnej wsi. w latach 1936 – 1939 studiował w Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego. pow. zamojski) pisze w swoich wspomnieniach ("Moje wspomnienia z lat okupacji niemieckiej. Po upadku Powstania warszawskiego zbiegła z transportu do obozu przejściowego w Pruszkowie. szkolenie sanitariuszek). Absolwent Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Szczebrzeszynie (1934).. tomaszowski – 14. W latach 1952 – 1956 Petryk Feliks więziony był na podstawie fałszywych oskarżeń. w okresie okupacji członek Stronnictwa Ludowego "Roch" i Batalionów Chłopskich. 1943 Rachanie). W roku 1936 wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej RP i Stronnictwa Ludowego. .− − − − − − − − − − Orderem Sztandaru Pracy II Klasy. "Niezapominajka". Pracował ponadto w organizacjach: Związek Nauczycielstwa Polskiego. We wrześniu 1939 roku założył na terenie powiatu hrubieszowskiego organizację ruchu oporu pod nazwą "Gwardia Chłopska".lipiec 1944 rok" – maszynopis dostępny w Bibliotece Gminnej w Radecznicy) Jan Krukowski z Zaburza . Liga Przyjaciół Żołnierza. z zawodu nauczyciel. organizował służbę sanitarną dla BCh. Wrzesień 1939 . gdzie uczył matematyki. ps. 01. Odznaczony został złotym krzyżem Orderu Virutri Militari. Sokołowski Stanisław. Kołodziej Genowefa – mieszkanka powiatu tomaszowskiego. Ludowej Straży Bezpieczeństwa i ludności cywilnej . Lewicy PSL.. W okresie międzywojennym był współorganizatorem manifestacji chłopskich w powiecie zamojskim – aresztowany przebywał przez osiem miesięcy w wiezieniach w Zamościu i Janowie Lubelskim. Podczas okupacji pełnił funkcję komendanta placówki Związku Walki Zbrojnej w Łabuńkach. ps. Munkiewicz z Zagłoskich Michalina ps. 1913 Krynice. utworzony 1942. w latach 1947 – 1954 trzykrotnie aresztowany i osadzany w aresztach śledczych. gdzie zginęła 2 lutego 1943 roku w obronie punktu sanitarnego. Podczas okupacji zaangażowany w działalność Stronnictwa Ludowego "Roch" i Batalionów Chłopskich na terenie powiatu tomaszowskiego. W maju 1944 roku Edward Michoński współorganizował z dowództwem oddziałów partyzanckich skupionych w rejonie Szczebrzeszyna i Radecznicy wielką manifestację patriotyczną z udziałem Komendanta Głównego Batalionów Chłopskich. Towarzystwo Szkoły Świeckiej. urodzona w Łaskarzewie. w roku 1918 rozpoczął pracę w Prywatnej Szkole im. Wiejak Maria. Jana Hetmana Zamoyskiego w Szczebrzeszynie. w roku 1942 do Batalionów Chłopskich. Łopuszyński Stanisław – (23. Współorganizator I Kadrowej Kompanii BCh. Jest autorem wspomnień z okresu okupacji "Konspiracja nad Wisłą i Sanem 1939 – 1944 " (1967). rodem z Łaszczowa powiat tomaszowski. Sokół Jan ps. W latach 1930 – 1938 członek Związku Młodzieży wiejskiej RP w rodzinnej wsi.. który najwięcej kwaterował i przebywał w Zakłodziu u Krukowskiego Nikodema. "Lilia"."Komendantem tego podokręgu (IV zamojskiego)) był Edward Michoński. W roku 1931 wstąpiła do Związku Młodzieży Wiejskiej RP. "Kmieć" (1913 – 1987). "Marysia" (1908 – 1968). Uczestniczyła w bitwie pod Zaborecznem i Różą. 01. od 1949 roku należała do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W okresie okupacji zaangażowana w działalność konspiracyjną – była łączniczką i kolporterką Centralnego Kierownictwa Ruchu Ludowego i Komendy Głównej Batalionów Chłopskich w Warszawie – z jej mieszkania rozdzielano centralnie prasę konspiracyjną. był jednym ze współzałożycieli Banku Spółdzielczego Rolniczo – Handlowego w Hrubieszowie. od jesieni 1943 podporządkowany wydziałowi sanitarnemu KG BCh. uczestnik wojny obronnej 1939 roku. "Rolnik" (1913 – 1944) urodzony w Zamościu.". Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku – pod koniec tegoż roku wstąpił do Związku Walki Zbrojnej. "Lis". "Skrzydło" – z zawodu nauczyciel. aresztowany przez Niemców zbiegł po dwóch tygodniach pobytu na Majdanku. Piskorska Irena ps. która brała udział w bitwie pod Wojdą. Śledzia i Zycha. Petryk Feliks ps. ps.

Po wyzwoleniu klasztor nadal pozostawał ich punktem kontaktowym. bo "Jar" z klasztoru często chodził w teren i kontaktował się na miejscu z partyzantami "Krukiem" (zginął we wrześniu 1946) i [. dawny znajomy O. Ksiądz Płonka odnotował ten fakt w swoich wspomnieniach: do Radecznicy dawni partyzanci prawie nie przybywają. Kaleta Kazimierz. Płonka. Szczurka i Jana Rzepeckiego przystępuje do organizacji II Inspektoratu Zamojskiego. za co należą mu się serdeczne podziękowania. prof. Płonka wyraża zgodę by punkt pocztowo – kontaktowy dowódców i członków Inspektoratu Zamojskiego Wolność i Niezawisłość mieścił się w klasztorze OO. siedzą spokojnie. Prezesa Stowarzyszenia Żołnierzy Oddziałów Partyzanckich Okręgu Lubelskiego "Wolność i Niezawisłość".. Konspiracyjna działalność radecznickich Bernardynów datuje się od czasów II wojny światowej. Na razie nie było to nic groźnego. Wacławowi. Działalność Ojców Bernardynów w Radecznicy w latach 1945 – 1950 Tekst został napisany w oparciu o materiały udostępnione przez Karolinę Krzysztoń. że na terenie klasztoru konspiracji organizować nie będzie."Jar" wysunął propozycję współpracy O. uczniów Liceum Ogólnokształcącego im. za udostępnienie informacji o ks. gdzie została rozstrzelana. urodzony 16 stycznia 1908 roku w koloni Frank – Kamionka (pow. "Działalność 2 Pułku Strzelców Konnych w latach 1939 – 1945" Praca maturalna autorstwa Andrzeja Ciesielczuka i Krzysztofa Papugi. ale w charakterze gościa. Z czasem "Jar" takiej jak opisano roli i sytuacji zadomowił się w klasztorze i zaczął bywać w odwiedzinach raz i dwa w miesiącu bawiąc po parę dni. bo na razie nie było i sensu. po roku 1939 podporucznik. wydana w 1978 roku przez Towarzystwo Regionalne Hrubieszowskie w ramach konkursu na prace maturalne o tematyce hrubieszowskiej. Działalność Inspektoratu miała miejsce w latach od września 1945 do października 1950 (jako ostatni aresztowany został ks.. były członek Polskiej . bo "Jara" krępowało dane O. Podczas okupacji zaangażowana w działalność Wojskowej Służby Kobiet jako łączniczka AK Obwodu Hrubieszowskiego. który jednak z tego wymówił się. a także ks. Wacława jeszcze z okupacji "Jar" (Marian Pilarski) inspektor podziemnego inspektoratu zamojskiego. Skowera Władysław – urodził się 11 kwietnia 1904 roku w Przeworsku (pow. Ryba Jan. hrubieszowski).zmarła na Zamku w Lublinie. a zgodził jedynie na wizyty "Jara" w klasztorze i gimnazjum. Aresztowany 8 kwietnia 1950 roku. Bernardynów w Radecznicy. Bokszczanina. zjawił się natomiast inny. Biała Krakowska). Józef Wacław Płonka zaangażowali się we współpracę z miejscowym Ruchem Oporu. który na mocy decyzji podjętej we wrześniu 1945 roku w Warszawie przez pięciu pułkowników Armii Krajowej: Niepokólczyckiego. Jerzemu Myszorowi z Chełma Ślaskiego. o. ps. Rola jaką "Jar" pełnił nie była tajemnicą na "Górce Radecznickiej". Punkt ten otrzymał kryptonim "Zamek". Pilarski Marian – urodzony 30 sierpnia 1902 roku w Pisarzowicach (gm. Wacławowi słowo. w Armii Krajowej kapitan (stopień niezweryfikowany. Tor Alfred. Obowiązki gwardiana pełnił wówczas ks. Aresztowany 12 kwietnia 1950 roku. Z chwilą utworzenia II Inspektoratu Zamojskiego współpracę z "Jarem" przy akceptacji ówczesnego Prowincjała Zakonu Bernardynów Andrzeja Szepelaka podjęli: ks. Andrzej Szepelak). chorąży zawodowy w Wojsku Polskim do 1939 roku. Aresztowana (z pocztą konspiracyjna.] do których z Zamościa różnymi okazjami przysyłał instrukcje i wiadomości podziemne. Józef Wacław Płonka – to z nim spotyka się kpt. wtedy to – jak odnotował ks. Pochodzący z Latyczyna Zdzisław Kiepek przekazał wycinki z prasy lubelskiej traktującej o procesie Mariana Pilarskiego oraz Ojców Bernardynów. Tomaszów Lubelski). Józef Wacław Płonka. Dziękuję również serdecznie kierownik Biblioteki Publicznej Gminy Radecznica Zofii Sykała za udostępnienie materiałów prasowych odnośnie omawianego zagadnienia oraz prywatnego listu skierowanego do niej przez syna Mariana Pilarskiego "Jara" – Janusza Mariana Pilarskiego. Ks. ps. Aresztowania rozpoczęły się w kwietniu 1950 roku. Z czasem dopiero. Już wtedy niepodległościowcy zamojscy znaleźli schronienie w radecznickim klasztorze. gdy odwiedziny się powtarzały . "Czarny" był kapelanem stacjonujących na terenie gminy Radecznica oddziałów partyzanckich..Jadwigą Wiącek. ze przybył w gościnę jako znajomy O. Wykształcenie średnie. Woźniacki Marian.. jak podano w Wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 16 października 1951 roku). Wacława i przybył z ze swoją sekretarką "Wiską" . Stanisława Staszica w Hrubieszowie. którą miała przy sobie) na trasie Hrubieszów – Sahryń przez policje ukraińską trafiła na Zamek w Lublinie. Marian Pilarski. brat zakonny Golba Piotr (organista) oraz: Skowera Władysław. plutonowy rezerwy. Sanojcy. Wołoszczuk Józef. "Grom". Janie Hugolinie Ryba. do roku 1939 chorąży zawodowy. o jakiejś współpracy w podziemiu kogoś z klasztoru czy gimnazjum nie było mowy. Ze względu na rolę tego człowieka zaznaczyć należy. Kolejno zostali zatrzymani: Wołoszczuk Józef – syn Antoniego i Magdaleny z Kliszczów. sam ks. Bizior Stanisław.

Z zawodu stolarz (ukończył szkolę powszechną i rzemieślniczą). pozycję społeczną. Przed aresztowaniem zamieszkiwał w Dębicy Kaszubskiej (pow. Stanisław Bizior ps. W uzasadnieniu wyroku napisano m. do dokonania morderstwa na służącej klasztoru OO. Tor Alfred – urodzony 19 lipca 1917 roku w Horyszowie Polskim.zmierzających bezpośrednio do urzeczywistnienia zamiaru obalenia władzy ludowej" . VI. Ryby: "złożył zeznania szczere i obszerne. Płonka zeznawał że: poznał Mariana Pilarskiego we wrześniu 1945 roku podczas spotkania na imieninach u Kalety. "Marian"."Jar". Akt oskarżenia stawiał zarzuty wszystkim podejrzanym z art.Organizacji Wojskowej. którego przedstawiono mu jako komendanta . Uwolniony został natomiast od zarzutu podżegania Mariana Pilarskiego ps.objął funkcję nauczyciela religii w Radecznicy i pobliskim Podlesiu. Józef Włoszczuk ps. 27 KKWP w zw[iązku]. Krosno. w sprawie o. z jednej strony jego aktywność przestępczą..urodzony w Chłaniowie 25 sierpnia 1906 roku. 10. wykształcenie wyższe teologiczne. "Czad". "Orkan". Sądzony był wraz z innymi 3 zakonnikami i 6 świeckimi członkami "WiN" . z art. inteligencję i wykształcenie . Józef Wacław Płonka. Bernardynów w Radecznicy w czerwcu 1941 roku .w czasie od jesieni 1946 r. wykształcenie średnie. 1913 r. na podstawie art.z drugiej zaś strony. Władysław Skowera ps. urzędnik. Ze względu na współpracę z władzami podczas śledztwa i procesu. Woźniacki Marian – urodzony 28 kwietnia 1909 roku w Tyszowcach ( pow. "Robak".. pow. syn Jakuba i Tekli z domu Kawa. 86 § 2 KKWP popełnionego na terenie powiatu zamojskiego i okolicy. Krosno). Prokuratorem był mjr. szpiegowskich i terrorystycznych. Bernardynów w Radecznicy Marii Milińskiej. Bernardynów. Bernardynów w Radecznicy i w Dukli. w miejscowości Trzemeszna pow. 1946 r oraz wymienionym w pkt.. Józef Płonka ps. szczere przyznanie się do winy. Kazimierz Kaleta ps. ps.. 7 Dekret z dn. gdzie dnia 20. Krzyżem Zasługi. Henryk Ligęza. okazaną na rozprawie skruchę. "usiłowaniem dokonania przemocą zmiany ustroju Państwa Polskiego. 11 z art. "Zakręt". IV.autor notki biograficznej w "Leksykonie duchowieństwa represjonowanego w PRL". Członek Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. por. Tadeusz Jankowski. zerwanie z przestępczością oraz czynny żal. Do chwili aresztowania mieszkał w Zamościu. Tarnów). 13. Aresztowany 13 kwietnia 1950 roku. Bernardynów w Radecznicy. Krzyżem Virtuti Militari. Aresztowany 20 kwietnia 1950 roku. w składzie: mjr Mieczysław Widaj (przewodniczący). Do roku 1939 odznaczony został: Krzyżem Niepodległości. Rozprawa przeciwko o. Ur. Kaleta Kazimierz ." Płonka Józef – urodzony 10 marca 1912 roku w miejscowości Biała (pow. Podczas przesłuchania prowadzonego przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Lublinie pisała lubelska prasa . 1950 r. Aresztowany 13 kwietnia 1950 roku. nie tylko co do tego zarzutu. Nieco więcej informacji podaje Mirosław Piotrowski . a także Marian Pilarski ps. Ojca Rybę bronił adwokat Stanisław Wiśniewski. "Zych". in. brat zakonny Piotr Golba. o. ppor. "Grom". 01. "Czarny". związków przestępczych. Aresztowany 12 kwietnia 1950 roku. gdzie ukończył Wyższe Seminarium Duchowne. [arżonego] Ryby. W roku 1939 odznaczony został medalem Dziesięciolecia. sierżant zawodowy w Wojsku Polskim do 1939 roku. został aresztowany i oskarżony o przestępstwa z art.) Co do osk. Tarnów. 2. występujących pod nazwą "WiN" oraz później Inspektorat zamojski AK . Leszek Basiński (asesor). Andrzej Szepelak. Aresztowany 13 kwietnia 1950 roku. Marian Woźniacki ps. członek Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. "Pistolet". Słupsk). a ponadto wymienionym w pkt. Wraz z innymi oskarżonymi uznany został winnym przestępstwa z art. gdzie dojeżdżał na zajęcia z dziećmi młodzieżą dwa razy w tygodniu napisał o nim ks. redagowanego przez ks. Władysław Poninkiewicz i sekretarz Maria Kalamarzówna. 86 § 2 KKWP. do jesieni 1948 r. Wstąpił do zakonu OO. Bogdan Szymański. IV. Przed aresztowaniem przebywał w klasztorze Ojców Bernardynów w Dukli ( pow. 86 § 2 KKWP. W Armii Krajowej porucznik. urzędnik. Rybie i innym odbywała się w Wojskowym Sądzie Rejonowym w Lublinie w dniach 9 -12 i 15 października 1951 r. gwardian klasztoru OO. o. Tomaszów Lubelski). co następuje: (. 1950 r. przez uczestnictwo w działaniach konspiracyjnych. I dalej: "Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze. prof. że klasztor w Radecznicy służył jako miejsce zebrań członków "WiN". syn Pawła i Katarzyny z Jóźwiakowskich. Ojciec Ryba potraktowany został łagodniej. Jerzego Myszora: Ojciec Jan Hugolin Ryba. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 16. Bizior Stanisław – urodzony 15 kwietnia 1918 roku w Szczebrzeszynie. 8 i 9 z art. Na poczet kary zaliczono mu areszt tymczasowy od 20. ściganych przez organa państwowe. skazany został na 6 lat więzienia. lecz także co do wszystkich innych faktów mających znaczenie w niniejszym procesie". Twierdzono.ks. Alfred Tor. Krzyżem Walecznych. 4. "Śmigło". 86 § 2 KKWP [Kodeks Karny Wojska Polskiego]. 1951 r. pozbawienie praw publicznych i honorowych na 3 lata oraz przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa. z art. ps. 225 §1KK[kodeksu Karnego]. a także był miejscem przechowywania broni i archiwum organizacji. Ukończył wyższe seminarium duchowne. Rzeszów). ppor. 225 Kodeksu Karnego i cały szereg innych. 28. "Eam". Stanisław Chadam.byli to: o. członek organizacji "WiN". Aresztowany 12 kwietnia 1950 roku. Aresztowany 13 kwietnia 1950. Protokolantami byli: por. Ryba Jan – urodzony 28 stycznia 1913 roku w miejscowości Trzemeszna (pow. jako syn Jakuba i Tekli z domu Kawa. Ojciec Hugolin Ryba przybył do klasztoru OO. Przebywał w klasztorze OO.

atach 1950 – 1952 brał udział w ruchu oporu kościelnego przeciw ingerencji władz bezpieczeństwa PRL w sprawy wewnętrzne zakonu OO. że ona jest konfidentem UB.została zabita. Zaprzysiężony został w 1942 roku przez ks. i w przededniu wyjazdu O. Stanisława Chadama urodzonego w Zaburzu 15 marca 1916 roku w rodzinie Marcina i Franciszki z Tujaków. Jego następcę gwardiana ks. Brunona Olbrychta (1942 – 1943). przedstawiając bandytę jako swego prywatnego gościa. Wacława Płonkę – otrzymał stanowisko kierownika wywiadu na rejon Radecznica – Zwierzyniec.zamojskiego obwodu WiN. która została zlikwidowana z polecenia "Zapory" . Jarosław). Kazimierz Kaleta i Józef Włoszczuk. Płonki z hersztem bandy. Opinia ogółu społeczeństwa – społeczeństwa trzeźwo i rozsądnie myślącego była zupełnie inna. Józefa Wacława Płonkę posądzając go o morderstwo Marii Milińskiej konfidentki UB (pracowała jako kucharka w radecznickim klasztorze). Hugolin przyjął do kuchni nową służącą Marię Milińską. Hugolina i "Jara". Przemówienie prokuratora i wyrok w procesie "Inspektoratu Zamojskiego" prawdopodobnie opublikowane zostały na łamach "Sztandaru Ludu" z października 1951 roku – dla potrzeb niniejszej publikacji.O. Jana Rybę na 6 lat więzienia. dekretu z dnia . o czym wspomniałam wcześniej przekazał je Zdzisław Kiepek pochodzący z Latyczyna: Działalność bandy Pilarskiego nie mogłaby osiągnąć takiego rozmiaru. Jest to opinia jednostronna ukazana przez prasę. Szepelaka na 15 lat więzienia. Od tej pory datuje się współpraca ks. tym bardziej.. Antoniego Malczewskiego w Sokalu – maturę zdał w 1938 roku. pow. W latach 1938 – 1939 studiował filozofię i teologię we Lwowie. Bernardynów.. Oskarżony twierdzi. Jeden ze świadków. Płonkę na 12 lat więzienia. Tam rządził kat i szpieg Pilarski. Co o fakcie znanym i doborze czasu i okoliczności sądzić . z czasem okazało się według oceny O. Tam w radecznickim klasztorze ukrywały się zarówno bandy dawno już zlikwidowane. Pisząc o radecznickich Bernardynach nie sposób pominąć jeszcze jednego z nich – o. a jak wiadomo dziennikarze i redaktorzy poddani surowej cenzurze (tym bardziej że "Sztandar Ludu" był ówczesnym organem prasowym PZPR) nie mogli pisać inaczej pod groźbą utraty pracy i kto wie czy nie zostali by pociągnięci do odpowiedzialności karnej pod zarzutem współpracy z oskarżonymi. Uznając winę oskarżonych za udowodnioną Sąd skazał: Dowódcę bandy Mariana Pilarskiego oraz szefa "żandarmerii" Stanisława Biziora na karę śmierci. Golba Piotr – syn Franciszka i Ludwiki z Kisielów. Hugolina i "Jara" służąca została zabrana z klasztoru (przez "Zaporę") i nie wróciła więcej . Proces Ojców Bernardynów nagłośniła lubelska prasa. Wacława do Łęczycy w obecności O. Bernardynów ks. Aresztowany 28 sierpnia 1950 roku. Z pośród aresztowanych dodatkowymi zarzutami obciążono ks. Prowincjała zakonu oo. 5.. ojciec Kaperniak wyraził nie tylko swoje uczucia. urodzony 29 [. Gwardiana zakonnego ks. brat zakonny. gdyby nie znalazł on wspólników w klasztorze radecznickim. Były organista. Odprawiał nabożeństwa partyzanckie. braciszek zakonny Piotr Golba oraz członkowie bandy Alfred Tor i Marian Woźniacki. Wadowice wszedł w porozumienie z osobą działająca w interesie obcego państwa w celu działania na szkodę Państwa Polskiego W czynie zarzuconym Ojcu Chadamowi uznano że mieszczą się w nim cechy przestępstwa z art. Cytowane poniżej wypowiedzi zamieszczone w tekście " Na usługach Waszyngtonu i Watykanu prowadzili zbrodniczą działalność przeciw Polsce Ludowej. Przed aresztowaniem mieszkał w klasztorze Ojców Bernardynów w Radecznicy.. Na 10 lat więzienia skazani zostali: Władysław Skowera. kapelana AK na terenie klasztoru Ojców Bernardynów w Radecznicy. Ukończył gimnazjum neoklasyczne im. jak i zlikwidowana przed kilku dniami banda "Żelaznego". Tam odprawiano sady bandytów nad bezbronnymi dziewczętami – przechowywano ociekające krwią legitymacje zabrane zamordowanym przez bandytów żołnierzom i robotnikom. że postawienie w stan oskarżenia katolickiego kleru stanowiło doskonałą pożywkę ideologiczną dla władz komunistycznych. którzy odżegnują się i odcinają od Szepelaka. W latach 1945 – 1947 zaangażował się w działalność Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość". Ryby i Płonki. ukrywał w zabudowaniach klasztornych gen. ale także uczucia zdrowego odłamu członków zakonu Bernardynów. O. Rejonowy Sąd Wojskowy w Lublinie wydał wyrok na członków bandy Pilarskiego pod nazwa " Inspektorat Zamojski". ks.trudno powiedzieć. w okresie 1939 – 1942 ukończył w Krakowie tajny Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego już jako członek zakonu Bernardynów (do Zakonu Braci Mniejszych Bernardynów wstąpił w 1934 roku) W okresie okupacji Stanisław Chadam działał czynnie w Ruchu Oporu jako kapelan Armii Krajowej (marzec 1942 – styczeń 1945). Na 5 lat więzienia organista klasztoru w Radecznicy. opiekował się również ukrywającym się w tym samym klasztorze w kalwarii Zebrzydowskiej profesorem Józefem Feldmanem (1944 – 1945). że wizyty Pilarskiego w klasztorze starał się ukryć przed zakonnikami.] 1910 roku w miejscowości Wiązownica (pow. Stanisław Chadam zatrzymany został 12 stycznia 1952 roku tytułem podejrzenia o to iż w roku 1951 w Kalwarii Zebrzydowskiej. Był ponadto związany z działalnością partyzancką w Kalwarii Zebrzydowskiej (swoim macierzystym klasztorze).

Akt III Ko . Łopacińskiego w Lublinie.tutaj obchody uświetnił wieczór teatralny podczas którego odśpiewano pieśń "Śląsk moja ojczyzna" (słowa Stanisław Splowacz). co potwierdza Odpis postanowienia Sądu wojewódzkiego w Krakowie z dnia 15 września 1997 roku. dzieje poszczególnych wsi. Andrzej Flak.. M.I. Jakub Jachymek. Pamiątka obchodu "Dnia Śląska Cieszyńskiego ". Aresztowany przez krakowskie UB przetrzymywany był w więzieniu Montelupich w Krakowie bez wyroku Sadu w okresie od 12 stycznia do 13 grudnia 1952 roku.... zawiera: informacje wstępne dotdotyczące całości pracy. dzieje ludności żydowskiej. Pieszko.). Dzień Śląska Cieszyńskiego Obchodzony był uroczyście dnia 23 maja 1920 roku w Szczebrzeszynie ( zorganizowano z tej okazji kwestę na rzecz Macierzy Szkolnej Księstwa Cieszyńskiego) i Klemensowie ... W odpowiedzi na apel mieszkańcy Szczebrzeszyna. historię gminnego pożarnictwa.. Franciszek Buśko. historia obiektów sakralnych. Antoni Marchewka. obszerne dane o działalności niektórych z mieszkańców gminy.zawierał zarówno treści teoretyczne jak również porady praktyczne. która dzierżawili okoliczni włościanie. Ojców Bernardynów. Marcin Sikora. Obchody zorganizowano jako wyraz solidarności z mieszkańcami Śląska trwały wówczas pertraktacje z z rządem czeskim odnośnie aneksji Śląska do Czech. Tekla Świeżawska. sygn. Michał (. Józef Sokołowski.). Mniszki wraz z klasztorem otrzymały znaczny areał ziemi uprawnej. technologii.13 czerwca 1946 roku. rozmaitości gospodarczych. ciekawe teksty o działalności radecznickiego teatru amatorskiego. Borkowski "Klemensów i Szczebrzeszyn Cieszynowi. H.praca powstała we współautorstwie z mieszkańcami gminy..1804 w Zamościu . Bibliotece Gminnej w Radecznicy..wydano 18 numerów. Bibliotece Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Zamościu. Michał Bartorski. Marcin (. sporządzonym przez Antona Osipowicza Rogaczewskiego. oraz "Piosenkę Ślązaków". Władimir (. A.dostępny jest w zbiorach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. ukazała się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu Gminy w Radecznicy. byli to: Paweł Jasiński. Na łamach Dziennika . Paweł Guzowski . Wadowski. dzierżawcy ziemi radecznickiego monastyru Radecznicki klasztor OO. Franciszek Olbiński. Łopacińskiego w Lublinie. Klemensowa i okolicznych wsi zebrali znaczne kwoty pieniężne (w koronach i markach) przekazując je na rzecz Macierzy Szkolnej na Śląsku Cieszyńskim – pełny wykaz darczyńców oraz kwota jaka został zebrana opublikowano na łamach okolicznościowej broszury zredagowanej przez zespół w składzie: A. Broszurę wydano nakładem Koła Macierzy Szkolnej w Klemensowie. już w roku 1919 na łamach "Nowin Zamojskich" (z dnia 9 lutego) ogłoszony został apel o finansowe wsparcie dla Kresów Cieszyńskich. geometrę powiatu zamojskiego w 1896 roku..). Pismo dedykowane jest "Jaśnie Wielmożnemu Jegomości Panu Stanisławowi Hrabi Ordynatowi na Zamościu Zamoyskiemu Fundatorowi Liceum Zamojskiego Kunsztów i Nauk łaskawemu Protektorowi. H. a całość zamyka niezwykle ciekawy przewodnik po Radecznicy autorstwa Stanisława Zybały . w Bibliotece UMCS w Lublinie. S. Jakub Kabat. Wojciech Wdowiak. 207/97 w przedmiocie zasadzenia zadośćuczynienia. "Dzieje Gminy Radecznica" Praca zbiorowa pod redakcją Reginy Smoter Grzeszkiewicz.. Michał Mazur.Po wyjściu z więzienia w latach 1954 – 1957 pełnił obowiązki prowincjała Zakonu Bernardynów. Bernardynów przejął po roku 1869 w swoje posiadanie Żeński Zakon Mniszek Prawosławnych . w latach 1957 .ich obecność datowana jest w klasztorze do roku 1916. Wydarzenie to odbiło się szerokim echem na Zamojszczyźnie. Maciej Bałka. omawiano zagadnienia dotyczące ekonomii. oraz w Książnicy Zamojskiej. Marianna Krukowska. "Dziennik Ekonomiczny Zamojski" Ukazywał się w latach 1803 . Józef Mazur. Andrzej Rybicki. Ludwik Dąbrowski. Franciszek Żuk. Sebastian Kubik. Bibliotece im.profesor fizyki. W najbliższym regionie Dziennik. Ich nazwiska znalazły się na Planie Ziem Klasztoru Radecznica Lubelskiej Guberni Gminy Radecznica. Cenną pozycją w tej pracy są okupacyjne wspomnienia mieszkańców gminy. Miler.1963 był przełożonym klasztoru w Kalwarii Zebrzydowskiej." Obowiązki redaktora naczelnego pełnił Bazyli Kukulnik . Piotr Popławski.. szczególnie dla niej zasłużonych. Marcin Krzyszczak. Egzemplarze "Dziejów gminy Radecznica" dostępne są w: Bibliotece Miejskiej w Szczebrzeszynie. Dziennik Ekonomiczny Zamojski był jak na owe czasy pismem na wskroś nowatorskim . mechaniki i budownictwa wiejskiego. historii naturalnej i nauk ekonomicznych w Liceum Zamojskim.

osoby ze Szczebrzeszyna i Tomaszowa . W latach 1830 – 1860 prenumeratę książek prowadziło 8 osób z Hrubieszowa. Biblioteka Szkoły Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie prenumerowała "Zoologię" F. Zafascynowany poczynaniami ks. ukazywał się w latach 1820–1828). znany tylko z imienia – handlował towarami wschodnimi. Urzędnicy administracyjni Ordynacji Zamoyskiej ze Szczebrzeszyna prenumerowali "Izys Polską" (Dziennik Umiejętności. Po zajęciu Lwowa przez Niemców ukrywał się na terenie Ordynacji Zamoyskiej . Z pamiętników powstańca. E "Echo Biłgorajskie" Miesięcznik oświatowo – społeczny wydawany przez Powiatowy Związek Polskiego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych w Biłgoraju. oraz zsyłkę na Syberię opisał w tomie wspomnień "Ciernistym szlakiem". Warszawa  Siedem lat katorgi. Kraków 1910  Katorżnicy. Lublin 1992) dowiadujemy się że spośród mieszkańców Zamościa w omawianym okresie aż 8 osób nabyło "Zasady algebry" autorstwa P. dziewiętnastowieczni zamojscy prenumeratorzy książek Prenumerata książek na terenie Zamojszczyzny w początkach XIX wieku jest zagadnieniem mało znanym.przedmiotem ich czytelniczych zainteresowań były praca Zenona Sierpińskiego "Obraz miasta Lublina" Czasopisma naukowe prenumerował ponadto mieszkający w Klemensowie Andrzej hr. Kraków 1911  Pośród cywilnie umarłych. P. gdzie zbierał materiały dotyczące . aresztowany w październiku 1939 roku ("wiedział o schowanych aktach [dokumentach] władz polskich i nie zameldował i tym " . były to prace z zakresu hodowli owiec. prawnik... Inne prace Szymona Tokarzewskiego to:  Bez paszportu. Eljasz Żyd hrubieszowski. Obrazki z życia Polaków na Syberii. Opowiadania wygnańca. Warszawa  Z roku 1863 i lat następnych.wspominał Ignacy Kurzępa ze Zwierzyńca). "Echo. Wynalazków. emisariusz ks... z okresu jego działalności w tym mieście zachowała się znaczna ilość dokumentów przechowywanych obecnie w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Bydgoszczy. po kilkumiesięcznym pobycie na Zamku Lubelskim został zwolniony.lektura tego rodzaju pism wynikała z rozlicznych zainteresowań hrabiego. Erlich Ludwik (1889 – 1968).1857. przed rokiem 1445 jeździł po nie przez Łuck do Kijowa. Swoje przeżycia tamtego okresu. handlował artykułami leczniczymi. Poświęcony Krajowemu Przemysłowi tudzież Potrzebie Wiejskiego i Miejskiego Gospodarstwa.(ze Szczebrzeszyna).3 egzemplarzy.". Zamoyski. Filię swego przedsiębiorstwa ulokował w Zamościu. Czasopismo redagowane było przez Konrada Lindnera i Juliana Sobotę. z pochodzenia Szwed.. chemikaliami." drukowano w drukarni Sejmiku Powiatowego w Zamościu. surowcami przemysłowymi i artykułami spożywczymi. Opowieść w dwóch częściach. Sędzia Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze. Warszawa 1918  O ucieczce. Piotra Ściegiennego wciągnięty został przez tegoż do pracy konspiracyjnej "od sioła do do sioła wędrował po kraju. Pamiętnik Szymona Tokarzewskiego 1846 . podobnie urzędy Miejskie w Goraju i Tomaszowie. i nawoływał lud. Warszawa po roku 1900  Na tułactwie. Warszawa. Bourdona. Engelhardt Gustaw Szef kancelarii Ordynacji Zamoyskiej. Jarockiego w ilości od 1 .. Kunsztów i Rękodzieł. Piotra Uczeń szczebrzeszyńskiej Szkoły Wojewódzkiej – Szymon Tokarzewski. z opracowania Anny Dymmel (Prenumeratorzy piśmiennictwa naukowego wydawanego w Królestwie Polskim w pierwszej połowie XIX wieku). Edwards Samuel Kupiec toruński. pisma o treści geograficznej . od września 1928 roku przemianowano je w "Głos Zamojszczyzny".

tym bardziej.. fabryka zapałek Uruchomiona została w 1877 roku w Wólce Infułackiej w budynku byłych koszar przez Rejnemana. wartość produkcji w 1880 roku wyniosła 34.pl/horajec). Na stałe zamieszkali w Izraelu. Od połowy maja 1944 roku zamieszkiwał w radecznickim klasztorze. w którym zawarł opis synagogi z czasów jej świetności (prezentowany jest poniżej).wspomniany wcześniej Efraim dzieciństwo i młodość spędził w Szczebrzeszynie. Po otrząśnięciu się z wojennych koszmarów Efraim zabrał się energicznie do pracy by ocalić to. Aresztowany wraz z grupą tarnogrodzkich Żydów znalazł się w obozie w Bełżcu . autor "Wspomnień z lat 1939 – 1946" (dostępne na stronie internetowej: www. sprawowałem się dobrze.Ludwik i Bolesław Kabasowie wytwarzali powozy." Zmarł w 1991 roku. Ferenc Edward Wieloletni sołtys wsi Zaburze (gm. W zbrojnej walce. O Ester nie wiemy nic poza tym. powiedział wówczas: "Ziomkowie uratowani cudem od hitlerowskiej zagłady składają hołd nad grobem pomordowanych ojców . który przynosił rocznego dochodu rubli 50... Aktywnie uczestniczył w pracach powstałego w Izraelu Ziomkostwa Szczebrzeszyńskich Żydów. ks. codzienną egzystencję miejscowych Żydów. W roku 1991 Efraim Farber przemawiał podczas uroczystości odsłonięcia na szczebrzeszyńskim kirkucie obelisku upamiętniającego zagładę Żydów ze Szczebrzeszyna i okolic. że pochodziła z rodziny Majmonów . strach. Zakład funkcjonował do 1885 roku. W szatach arianina w Belgii . a właściwie poszedł do Tarnogrodu. przez długi czas stanowiła pod względem administracyjnym przedmieście Łaszczowa) i Podlodowie Zakład istniał od 1878 roku. głównie z przeznaczeniem do eksportu na Litwę i na Ukrainę. Radecznica). Opisuje również warunki panujące w obozie w Bełżcu. W roku 1878 wyprodukowano 200 000 pudełek zapałek.. wspomina o prof. Tadeusza Sztumberk – Rychtera. Był żołnierzem kampanii wrześniowej. W roku 1946 poznał w Polsce swoją przyszła żonę .jako ciekawostkę mogę jedynie dodać iż tej rodziny wywodziła się także żona szczebrzeszyńskiego uczonego z początków XIX wieku .matek . F fabryka braci Kabasów Funkcjonowała w Zamościu u schyłku XIX wieku (1896) . a szczególnie członkom Judenratu (nie podał jednak ich nazwisk). Po powrocie z frontu. Szczęśliwy dziadek..polityki władz niemieckich odnośnie okupowanej ludności polskiej. zmarł w 2008 roku.Jakowa Reifmana. Jest to rzecz wyjątkowa . Nadgorliwi fanatycy. oraz teksty: Na cmentarzu. Ukazuje w nich Efraim obraz zajętego przez Niemców Szczebrzeszyna. zakłamanie nie obce również społeczności żydowskiej. że brakuje dokumentacji traktującej o przeszłości szczebrzeszyńskich Żydów.Rosę. 200 rubli. prowadzili w 1880 roku sklepik zlokalizowany w okolicach szpitala.w "Księdze Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie" ( Kiriat Yam 1984) znajduje się tekst jego autorstwa.rodzin. które to Ziomkostwo po wielu wysiłkach i staraniach wydało omawianą Księgę. które zostały opublikowane na łamach Księgi pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie: Zakończyć sprawy przed terminem . Feldmanowie Berko i Icek Ubodzy szczebrzeszyńscy sklepikarze żydowscy. Pracowałem ciężko. fabryki krochmalu Funkcjonowały w XIX wieku na terenie powiatu tomaszowskiego w Czerkasach (wieś powstała prawdopodobnie w XVIII wieku. Lekarz i mohel. Tak zrodził się pomysł napisania Księgi Pamięci w terminologii hebrajskiej nazywanej krótko "pinchasem". Wacław Płonka. . co z przedwojennej żydowskiej szczebrzeszyńskiej rzeczywistości pozostało w pamięci Tych.W niemieckiej niewoli .republika. Aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu w biłgorajskim więzieniu uwolniony został w nocy z 23 na 24 września 1943 roku przez oddział AK pod dowództwem kpt. gdy Niemcy zaczęli stosować coraz bardziej rygorystyczne środki wobec miejscowych Żydów wyjechał. którzy przeżyli. podając jego imię jako Stanisław. Syn Mendla i Ester . Oprócz wymienionych powyżej wspomnień Efraim Farber jest autorem tekstów. ból. Mendel pełnił obowiązki szamesa w szczebrzeszyńskiej synagodze .z tego okresu pochodzą jego wspomnienia zamieszczone we wspomnianej na wstępie Księdze Pamięci. Farberowie Ester z Majmonów i Mendel Farberowie byli rodzicami Efraima.

u schyłku XVII wieku Foglar uczynił na nich spory zapis na szpital tomaszowski. Piotrkowskiej 88 i Narutowicza 18. Walenty Piwowarek. podróżowałam przez wiele miesięcy chcąc odnaleźć moje jedyne dziecko. kiedy we Frampolu rozpoczął swoją działalność cech tkaczy. który we współpracy z Centralną Historyczną Komisją w Łodzi kierowaną przez człowieka o nazwisku Szeptl poszukiwał żydowskich dzieci na terenie wyzwolonej Polski – bądź to w klasztorach. gdzie spotkał uratowane dzieci z polskich rąk śpiące beztrosko i w białych łóżeczkach.Ferenc Kazimierz Pierwszy prezes powstałego w Podborczu w okresie międzywojennym Kółka Rolniczego. którego "Dziennik z czasów okupacji" publikowany był w 2008 roku na łamach "Tygodnika Zamojskiego". Fitelberg Grzegorz (1879 – 1953). Michał Olech. Jan Wypych z Grygli (lokalna nazwa części wsi Podborcze). dotdotychczas jej utwory nie zostały opublikowane.. w Kamieńcu. frampolski ośrodek tkactwa Za początek jego funkcjonowania uważa się rok 1773. obrusy. po wyzwoleniu na własną rękę rozpoczęła poszukiwania swego dziecka. Relacje Devory Fleischer z tamtego okresu są cennym przyczynkiem do odsłonięcia mało znanej i nie nagłośnionej historii odzyskiwania żydowskich dzieci – te. na którym pobudowano dla potrzeb miasta bydłobójnię. która ocalała z hitlerowskiego pogromu. siostrę i brata. którzy zgłaszali się dobrowolnie lub zostali do tego zmuszeni". serwety. następnie odsyłane do Niemiec. 27 z 2003 roku Jan Adamowski. ludowa poetka rodem z Błonia/k Szczebrzeszyna. które udało się odnaleźć (oddawano je dobrowolnie lub za pieniądze) .." (tekst pochodzi ze wspomnień Devory opublikowanych na łamach "Book of Memory to the Jewisch Community of Shebreshin" (Kiriat Yam 1984. Marcin Bartnik. tekst poświęcony Stanisławie Flis znajduje się na stronie:www. 50 % kosztów zakupu siewnika rządowego – użytkowany był przez całą społeczność wsi. ale samotne. "Foglarowszczyzna" Grunty należące do obywatela m. Tutaj znajdowało się większe skupisko Żydów. Jan Wypych s. hr. wiolonczelę i fortepian. zwrotu tego używa Adam Mastaliński.. Tomaszowa.moll op. 10 na skrzypce.pl/scebreshinum. kompozytor. Kółko Rolnicze funkcjonowało pod patronatem Sejmiku Samorządowego w Zamościu. notatkę o autorce i trzy wiersze ("Przy żłobku". jak podawał na łamach "Tygodnika Zamojskiego" Krzysztof Czubara . na Dolnym Śląsku. dyrygent i pedagog. "on później [żydowski pisarz Chaim Grade] odwiedził Dom Dziecka w Łodzi na Piotrkowskiej 88. inni członkowie to: Maciej Ferenc. brata i siostry przemierzając teren Lubelszczyzny i kraju -". pełne sieroty. "Turek". "W dniach starości i rozpaczy". Ukazał się również w grudniowym (2010 rok) numerze szczebrzeszyńskiego "Chrząszcza". Devora. ok. "folks" Spolszczona nazwa Volksdeutscha. Sejmik pokrył m. czy u polskich rodzin. Po dłuższych wędrówkach po miastach i wsiach osiadłam w Łodzi". Maurycego Zamoyskiego w Warszawie za Trio F. skrzypek. szczególnym uznanie cieszyły się frampolskie obrusy.. Nowej 12 – jak podaje Mastaliśki " chrzest na folksa przechodzili ci. W Zamościu celem werbowania chętnych do do zniemczenia utworzono specjalny urząd przy ul. Przedmiotem produkcji było: płótno lniane. . 1823 roku władze miejskie odkupiły od niego grunt zlokalizowany nad strumykiem (od tarnogrodzkiego rynku prowadziła do niego nienazwana uliczka). Foglara zlokalizowane w okolicach wsi Rogoźno. a stamtąd do Palestyny. in.. Fleischer Devora Do wybuchu drugiej wojny światowej mieszkała w Szczebrzeszynie. W roku 1901 otrzymał nagrodę im. jej rodzice byli zamożnymi ludźmi – rodzina Fleischerów była znana i ceniona w mieście.płótno produkowano we Frampolu przez około 250 lat! Frayman Moszko Żyd tarnogrodzki.. W Łodzi Devora nawiązała kontakt z Lejbelem Goldberg ps. "Na pożegnanie obrazu Matki Bożej") zamieścił na łamach Twórczości Ludowej nr 3(55) s. Kazimierza.umieszczane były początkowo w Domach Dziecka w Łodzi na ul.republika. przekład z jidysz Adam Altman) Flis Stanisława (1918 – 1984). czysto.

budowniczowie i projektanci obiektów sakralnych (kościoły i cerkwie). kościół drewniany oraz z dzwonnicą na froncie murowaną kaplicę. Kazula Stefan – w roku 1630 wybudował w Hrubieszowie cerkiew murowaną. Kluszowski Andrzej – w 1639 roku fundował kościół w Dzierążni. Krzyżanowski Jan – w latach 1872 – 1875 ufundował w Liskach drewnianą cerkiew. Rylski Henryk – w 1882 roku fundował w Dłużniowie (pow. św. Makomaskich rodzina – fundowała w 1860 roku w Dąbrowie (pow. Łysakowska Katarzyna – przed rokiem 1672 fundowała w Hrubieszowie nowy. ks. Mikołaja w Hrubieszowie. Dołęga Żył w latach 1831-1901. syn Ignacego. Kobylański Józef. Niedźwiedzia "Leksykon historyczny miejscowości dawnego województwa zamojskiego". Ukończył Szkołę Nauk Politycznych w Paryżu. drewnianą kaplicę. który wybudowano w latach 1857 – 1858. konsekracja miała . zniszczony w 1648 roku przez Kozaków został ponownie odbudowany. Łabuński Adam – w 1435 roku wybudował w Łabuniach drewniany kościół. Zamość 2003 Abrek Andrzej – prof. Akademii Zamojskiej. Frąckiewicz Wacław – projektował murowany kościół we wsi Czołki (pow. Losenau Losa de – projektował wybudowany w latach 1795 – 1828 cerkiew p w. od roku 1935 piastował godność senatora RP. Tomaszów Lubelski). żonaty z Ludwiką Saryusz . Antoniego. oraz studia na Uniwersytecie w Monachium. W roku 1923 został prezesem Centralnego Towarzystwa Rolniczego. Jest autorem wspomnień "Moje wspomnienia 1892 – 1932" .w latach pięćdziesiątych XVIII wieku wybudował w Jarczowie cerkiew. w latach 1674 – 1765 wybudował w Bukowinie drewnianą kaplicę. Gisges Władysław – projektował kościół w Czernięcinie. Kurdwanowski Maurycy . tekst opracowany na podstawie pracy J. ks. Makomaska Konstancja – fundowała w 1828 roku cerkiew unicką.projektował cerkiew klasycystyczna w Luchowie.). Pawłowski Mateusz. . św. ks. który uległ zniszczeniu podczas pożaru miasta w 1561 roku. obiekt wzniesiono w latach 1841 – 1866. niewielkich rozmiarów w Dzierążni (pow. Górka Stanisław – przed rokiem 1561 wybudował w Goraju drewniany kościół. biłgorajski) małą. Radziszewski Ludwik.Bielską. Strutyńscy Ambroży i Julianna – w roku 1738 rozpoczęli budowę kościoła w Horodle. Mańczykowscy Tobiasz i Dorota – w roku 1705 wystawili murowaną kaplice przy kościele w Goraju.. . hrubieszowski) cerkiew drewnianą.w 1732 roku rozpoczął w Biłgoraju budowę kościoła (istnieje do dziś). obiekt wybudowany został w latach 1983 – 1985. obiekt murowany istnieje do dziś. Ćwikła Michał – w 1880 roku w miejscowości Gózd Lipiński wybudował drewniany kościół Dzierżkowa z Krasińskich Aniela – w 1766 roku jej staraniem wybudowano w Dyniskach cerkiew Dulewski Baltazar – w 1782 roku z jego fundacji wybudowano w Goraju murowany kościół. inż. które w maszynopisie przekazał do zbiorów "Ossolineum". Blacha Adam – około 1903 roku wybudował w Dąbrowicy (pow. fundatorzy. Klimek Adam – projektował drewniany kościół w Bondyrzu. Był właścicielem dóbr w Krasnobrodzie i okolicy. Sapieha Jerzy – w I połowie XVIII wieku fundował w Hostynnem drewnianą cerkiew unicką. Myszkowski Aleksander – w 1626 w miejscowości Dub będącej jego własnością wybudował drewniany kościółek. Myszkowski Jan – w latach 1667 – 1678 wybudował w Dubie drewniany kościół. jego dzieło dokończył w 1755 roku Eustachy Potocki. Myszkowski Adam Kazimierz – w 1622 roku wybudował w Dubnie drewnianą cerkiew. Kurdwanowskich rodzina – w wieku XVIII fundowała drewnianą cerkiew unicką w Czumowie Kuria Biskupia w Lublinie – fundowała w latach 1929 – 1932 drewniany kościół w Gilowie.w 1677 roku wystawił w Hrubieszowie kościół. tomaszowski) murowaną kaplicę p w. Granowskich rodzina – fundowała w 1757 roku kościół drewniany w Chodywańcach. Sarbiewska Zofia – w roku 1671 fundowała w Goleszynie cerkiew unicką.Fudakowski Kazimierz h.w latach 1777 – 1778 wystawił w Dubie drewniany kościół Kostyński (. obiekt wybudowano w latach 1948 – 1949. . zamojski)..

Maczka. wg. Zmarł 29 stycznia 1955 roku. Członek Centralnego Związku Młodej Wsi. Został burmistrzem w jednym z miasteczek. z pochodzenia mieszczanin. do czasu aresztowania w 1940 roku uczestniczył w pracach Chłopskie Organizacji Wolności "Racławice".miejsce w 1759 roku. obiekt wzniesiono wg. Zamoyscy – w latach 1842 – 1848 fundowali w Kosobudach cerkiew unicka. od roku 1868 pracował w diecezji chełmskiej – był kolejno administratorem w: Lublinie. święcenia kapłańskie otrzymał w 1860 roku. oraz polską szkołę i sierociniec dla polskich dzieci. W 1875 roku przeszedł na prawosławie. zmarł po roku 1885. skąd zbiegł. Futa Mieczysław Nauczyciel. 1906 – 23. Wieniawski Antoni – w 1836 roku wybudował w Horodle cerkiew. W roku 1987 staraniem społeczeństwa Dziekanowa wmurowano na budynku miejscowego urzędu gminnego tablicę upamiętniającą postać Mieczysława Futy. biłgorajski). Biłgoraj) oddział stronnictwa ludowego.. Wykształcenie duchowne otrzymał w latach 1855 – 1859 we Lwowie. Tracz Jan – w 1920 roku z inicjatywy mieszkańców Krynic przy poparciu dziedzica Grzegorza Lipczyńskiego skończył budowę kościoła. Radecznicy. w latach 1936 – 1940 pełnił obowiązki kierownika szkoły powszechnej w Dziekanowie. uczestnik powstania 1863 roku. Drȍgen. w 1934 roku budował kościół w tej miejscowości.. Szuka Marcin – dziedzic Biłgoraja. w Przemyślu ukończył 8 klas szkoły średniej świeckiej. Wraz z oddziałem zorganizowanym przez radecznickiego Bernardyna O. jest m. Kolejne miejsca pobytu to obozy koncentracyjne w: Sachsenhausen. długoletnia nauczycielka w Teodorówce. Władysław. książę Mazowiecki i Bełski – fundował kościół i klasztor dominikański w Hrubieszowie. G Gajda Jan Urodzony 1836 roku w Galicji. To on przywiózł rannego O. Hilarego w rodzinne strony. Monice i Buchenwald. malarz. Założył ośrodek dla Polaków. spoczywa na polskim cmentarzu w Toronto. Aresztowany w 1940 roku został przewieziony na posterunek w Moniatyczach a następnie na Zamek w Lublinie. Biszcza. Zygmunt III Waza – w roku 1625 ofiarował drewno na budowę cerkwi w Grabowcu. gdzie został poddany torturom. Dotarł do granicy niemiecko – belgijskiej. Zaroślak Jan – cieśla z Aleksandrowa (pow. pełnił obowiązki dziekana zamojskiego. pow. pochowana na cmentarzu w Radzięcinie. z których zachowały się dwie "wiosna" i "lato". Tajna prasę bukowńskim politykom dostarczali Michał Fus (pochodzący z Różańca) i Dubiel (pochodzący z Majdanu Siennickiego). Świeżawski Stefan – inwestował w 1910 roku w budowę kościoła w Dołhobyczowie. danych z 1965 roku płótna stanowiły . Zamoyski Marcin – w roku 1668 fundował w górecku Kościelny kościół i klasztor. Zienkiewicz Jan – w latach 17901793 wybudował cerkiew unicką w Biłgoraju. Po roku 1936 prezes Powiatowego Związku Młodej Wsi w Hrubieszowie. W roku 1947 wyjechał z polecenia Polonii Belgijskiej na leczenie do Kanady. IX. VIII. którzy ucierpieli na skutek działań wojennych. Gajewski Paweł Twórca szkół kilimiarskich → społeczne szkoły kilimiarskie. były to tereny już wyzwolone przez żołnierzy gen. Hilarego brał udział w potyczce z Rosjanami pod Batorzem gdzie grupa radecznickich powstańców została rozbita. Oświęcim. Fus Andrzej W roku 1934 przy współudziale Tomasza Bulicza zorganizował we wsi Bukowina (gm. w 1699 roku fundował drewniany kościół parafialny. ponieważ wokół Radecznicy znajdowały się rosyjskie posterunki zatrzymali się w Andrzejówce położonej kilka kilometrów od Radecznicy.) Mieszkaniec jednej spod radecznickich wiosek. Furmanek z Pochwatów Katarzyna (12. autorem cyklu prac "cztery pory roku". projektu Wiesława Kononowicza. Furmanek (. in. 1953). obiekt został rekoncyliowany na kościół rzymsko – katolicki.

spokojnym usposobieniem Ludwika i władczą naturą obu dam. a więc syn brata Antoniego Balickiego.w 1839 r. Gucma (ur. że wszystkich nie uda mi się przypomnieć.własność Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Hrubieszowie. adoptowali dziewczynkę z rodziny Zofii. Antoni – ur. i Jana ur. dorosła już Wanda. w 1867 r. Po wojnie odnalazła się jej ciocia. Później. 07.06. 1833 r. Józefa (1812 .05.). Baliccy wywodzący się od Bazylego Balickiego. Władysława (24. zdaje się. 1813). W 1966 r. 25. Wkrótce zmarła Janina. oprócz gospodarstwa.1996) Feliksa (10. gospodarstwo było bowiem niemałe. ale radził sobie nieźle. Bolesław został sam. Za dzisiejszym kościołem mieszkała także Aniela Balicka. z Anną ze Szmigów oraz Grzegorza (1800 – 1859).). 1906 r. lub jego ojca – Justyna. tak dużo. Teść Ludwika. żonaty z Franciszką z Tymickich mieli czworo dzieci: Aleksego (1807 . Aleksy i jego żona Anna z Dąbrowskich (ur. dzieci jednak także nie mieli. Byli więc. Być może stało się tak za sprawą jego małomówności: wyjątkowo długo trzeba było czekać na to. ożenił się z Agnieszką Skwarek z Kawęczyna.. Piotr miał kilkoro dzieci. wyłącznie synów. tj. wyjechała do Staszowa.1919) i Bolesława (28. i Wojciech – ur. w wieku 82 lat. przyjeżdżała odwiedzać "ciocię" z Żurawnicy – bardzo często nawet z mężem i z dziećmi. Gdy opadły zahamowania. Jan miał również co najmniej dwóch synów (Piotra i Wojciecha). którzy zaprawieni od młodości do pracy wyszli na ludzi. Jacentego (we wcześniejszych zapisach – Hiacynta) Jakuba (dwojga imion) (1797 . Były i boczne odgałęzienia tej rodziny. 11. Była to już bowiem druga Wandzia. by się odezwał. Mieszkał on w Żurawnicy w domu pod nr 4 i . żonatego z Marianną z Dąbrowskich. poszła na swoje. cóż to był za uroczy człowiek.06. Zofia. Ludwik miał troje dzieci: Stanisława. Ma jednak wsparcie w córce i jej rodzinie. Mieszkał tam także Piotr Balicki. Bolesław. 1872 r. że zgłaszający jego zgon synowie "rodziców zmarłego nie umieli".09. Żył więc 109 lat. przeniósł się do żony i tam zaczęli gospodarować. rodzinę dobrze radzących sobie gospodarzy. Wandzia. Wspominałem już o Piotrze. teściowej (zwanej Stachową) i żony. po Józefie. Czterej pierwsi mieszkali i gospodarzyli w Żurawnicy z tym. po śmierci żony.). Tam też się ożenił. Ludwik wżenił się w rodzinę Sekreckich. 1909 . Basia zdążyła już wyjść za mąż.05. Nie znam jej dalszych losów. właśnie Wandzię. Antoni i Agnieszka mieli synów aż pięciu: Leonarda (30. Na co dzień zaś milczący. Ludwik więc przejął rolę gospodarza. zamieszkałego na powrót w Żurawnicy. ożenionego w 1839 r. lecz zmarł w wieku dwóch lat.01. 09. ostrym.). Był jeszcze syn Andrzej. Mariannę (1816 .trzeba podkreślić – mieszkał długo.). Najbardziej pamiętam Stanisława.05. zmarła pod koniec lat 80-tych. po pierwsze. 1841 r. z ojca Jana i Antoniny z Witoszków. Wkrótce po tym. Mimo swojej osiemdziesiątki trzyma się jednak nadzwyczaj dobrze. Najmłodszy z tej rodziny. w 1875 r. Tam ukończył szkołę zawodową. galeria postaci i rodzin żurawnickich Baliccy Reprezentantów tego nazwiska było w Żurawnicy chyba najwięcej. 1911 – 30. mieli dwóch synów: Justyna ur. mało komunikatywny. gdy z okazji udanej transakcji leśnej (cechowanie).1914 – 2. Ludwik. Bazyli. Antoni zaś. Urodzona 18. Ożenił się Feliks w końcu z Janiną z Poznańskich (tych od "Czarnego"). Wojciechu. którą poślubił 24. w okresie powojennym ciągle pracował w Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Zwierzyńcu. 10. Ożenił się z Zofią z Łabuników i miał z nią trzech synów: Jana (1777 – 1841). skończyli szkoły i urządzili się w życiu. Marysię. dymisjonowanego w 1827 r. wkrótce po wojnie wyjechał na tzw. Jana i Halinę.). który był mniej . gdy w 1957 r. s. 1781 r. która mieszkała w Brzegu n/Odrą. które wiodły prym w tym gospodarstwie. która zabrała dziewczynkę. wesoły. Feliks długo pozostawał w stanie kawalerskim. Jan. niespotykanym wręcz dowcipem. po wyjściu za mąż. Aleksego i Anny pojął za żonę Antoninę z d. ożenił się po raz drugi z Heleną Sałabonówną (ur. Stanisław jednak ciężko chorował i dość szybko zmarł. 1882 r. w 1845 r. też chyba spokrewnionym z rodziną Antoniego.07. rozpoczął pracę w fabryce elektrotechniki motoryzacyjnej. dragona Ordynacji Zamojskiej zwolnionego ze służby po I rozbiorze. to kontrast między cichym. żona Bolesława.. Imię Wandzia miało w tej rodzinie niekonwencjonalną historię. ur. stryjeczny brat Władysława.) i Annę (1817 . pracował ciężko.1922). 1977). po ciężkiej chorobie. zmarł 20. Byli to: Jan – ur. że Władysław. Ludwika (19. śliczna brunetka. adoptowali dziewczynkę. wypadło wypić po parę kieliszków wódki. Justyn. Marysia. co było zresztą niemal zasadą w tej rodzinie.). Dzieci mieli czworo. urodzony w 1724 r. W wyniku słynnej akcji ratowania dzieci zza zwierzynieckich drutów moja stryjenka wzięła bowiem na wychowanie dziewczynkę. zmarł 2 lipca 1996 r. 1836 r.. Jedyny mankament w tym ożenku. Ziemie Zachodnie. w 1864 r. Małżeństwo z Antonim zostało zawarte 26. uśmiechem. Syn Bazylego i Zofii – Jan. Obserwowałem go jednak kiedyś. żołnierza II pułku piechoty liniowej.11. Primo voto Sekrecka. z celnym. wdowa. Feliks żyje do dzisiaj. Basia okazała się wdzięczną córką i podporą na starość. Osiedlił się w Świdnicy. 06. zmarła jego niespełna roczna córka. O Leonardzie i Władysławie jest mowa poniżej. żony Bolesława. W 1825 r. Tak długo.

Ożenił się z Heleną Chwiejczak (ur. mieszkali również Baliccy. Dwóch z ich synów. Mężem Eli okazał się również Balicki. Obok Wojciecha. ojciec Wojciecha. cierpiał na chorobę Bergera. 28 V 1935). byli bowiem mniej więcej w moim wieku. trochę gospodarował. Jeden ze starszych synów. Starszy od Romka i Cześka. druga wyszła za Czesława Sasa i jest chyba matką obecnej dyrektorki Szkoły Podstawowej w Żurawnicy. Wziął za żonę Celinę Kuczmowską. która bywała w Żurawnicy na wakacjach. Dziś mieszkają już wygodnie i spokojnie. Najpierw amputowano mu nogę. nie miałem tam rówieśników. razem występowały w zespole artystycznym młodzieży wiejskiej. (Szczepan. to bardzo dalekie i nie stanowiły przeszkody dla małżeństwa. zdaje się. że była piękna. w 1948 r. jeśli właściwie pamiętam. tam stracił zdrowie. Wiem tylko. skończył Technikum Ekonomiczne w Zamościu. Trudno przewidzieć losy życiowe. . Żyje gdzieś w okolicach Wrocławia. Jej wybrankiem okazał się Janek Balicki z tej właśnie rodziny. Mieszkali dość daleko. Cześka i Romka. Hankę pamiętam głównie ze zdjęcia. Zrąb dość okazałego budynku długo straszył i denerwował ludzi. Halinę. po drugiej stronie drogi na starej wsi. Jedna. widziałem ją wprawdzie. poszedł na swoje gospodarstwo. mojego nieco starszego kolegę z żurawnickich czasów. Fatum jednak trwa dalej: syn Cześka. na tzw. Jedna to Walenty Balicki i jego żona. imieniem Jan. Były jeszcze co najmniej dwie rodziny Balickich..). Ani. mój brat spotkał kilka lat temu jej syna. Stanisława i Jana Bębenków). by odpocząć. Czochra. w wieku 33 lat. Druga. Dowodzi to. przystojniak z wielkimi. pracował początkowo przy odbiorze buraków w Klemensowie. ale byłem zbyt mały. Traf chciał. i to długo. Tymczasem w ostatnim skupisku zabudowań Żurawnicy. Jan. Agnieszka) dokończyli budowę. dość rozległa rodzina Balickich mieszkała za czasów mojej młodości (tj. że żadnych koneksji rodzinnych między nimi nie było. Mieli chyba siódemkę albo ósemkę dzieci. Józef. Hanny. gdy moja kuzynka i sąsiadka. znałem dobrze. Najstarszymi dziećmi Michała byli jednak Józef i dwie córki. Zawał.. by ją zapamiętać.). Nie jedyny to przypadek w Żurawnicy.1936). Później jednak byli serdeczni. Ale to dopiero jedna z rodzin Balickich. Skończył technikum i gospodarował w Żurawnicy. Byli zresztą z Bębenkami skoligaceni: żona Michała Bębenka (ojca Józefa. Wojciech. Ludwika. oboje długo nie mogli stwierdzić. A jeszcze w 1982 r. Później pobudował się przy głównej szosie. Wybrali się do Fabryki Dywanów w Kowarach. by zakupić kobierce do świeżo zbudowanego kościoła w Żurawnicy. Zmarł chyba w rok po swojej żonie (23 I 1995 r. wkrótce i to okazało się półśrodkiem. Oboje Bartnikowie gospodarują do dziś i nieźle się mają. ożenił się ze wspominaną już córką Leonarda. Michał to syn Bazylego (ur. a jeśli były. Nie znam jego dalszych losów. Oto po śmierci mojej mamy postanowiliśmy sprzedać nasza ojcowiznę. ładną dziewczynę. która wyszła za Edka Bartnika. oboje już chyba na emeryturze. Dopiero w końcu lat osiemdziesiątych Józef. Po raz drugi zetknąłem się z tą rodziną stosunkowo niedawno. Nie wszystkie z nich pamiętam. bezpośrednio po wojnie). również jeszcze w sile wieku. jego żona zaś była Tekla. Został w Żurawnicy. O istnieniu tej rodziny dowiedziałem się. a miał ich bodaj czworo (Krysia. Bronisława i Antoniego(zm. ojca Walentego (jeśli czegoś nie pomieszałem). ożeniwszy się. Romek szukał swojego miejsca na Śląsku. w 1984 r. 1842) i Katarzyny Hajduk. Była serdeczną koleżanką mojej mamy.Fatum jakieś ciążyło nad tą rodziną. którzy mieszkali na parceli zajmowanej także przez rodzinę Bębenków. Jego syn. a ponadto był maszynistą kolejowym. przy budowie domu. Mało jej jednak pamiętam. Michał Balicki i jego żona Marianna z d. Gdzieś w początkach lat siedemdziesiątych rozpoczął budowę domu. w 1940 r. W wieku czterdziestu czterech lat. Zostałem nawet chrzestnym ich syna. córka Lucjana Sierkowskiego. Początkowo nawet o nich nie wiedziałem. Gienia Hołowińska wyszła za mąż. jak się okazuje. wżenił się poniekąd w moją rodzinę. Czesiek Balicki. Jacek zmarł nagle we śnie. Walentego już prawie nie znałem. wraz z dorosłymi już dziećmi. Po wojnie wyjechała na Zachód. Przyznawał się do żurawnickich korzeni. On miał na imię Michał (s. Kolejna rodzina Balickich z Żurawnicy. To Ela Sierkowska. razem chodziliśmy do szkół. by uchronić ją przed zmarnowaniem i rozkradzeniem. gdy Balicki żenił się z Balicką. mieszkała jeszcze jedna rodzina Balickich. później w PZU w Zamościu. w laboratorium przy szczebrzeszyńskim szpitalu. Gdy odwiedziłem ich ostatnio (lato 2001 r. Obecnie pełni kolejną misję – jest kościelnym w miejscowym kościółku. Maria Balicka była siostrą Michała. Trochę pracował. był bratankiem Aleksego Balickiego). Tę znam najmniej.więcej z mojego wieku i w latach pięćdziesiątych dojeżdżał do Technikum Rolniczego w Zamościu. mieszka gdzieś w Lublinie. Janek (ur. że w latach podeszłych był już głuchy. Marią (Manią). że nie było mnie wtedy w domu. Miał jedyną córkę. Celina bowiem także pracowała. siostra Ignaca). ale już przy szosie. Kupiło tę schedę (zresztą za grosze) młode małżeństwo. Jola. Mieszkał tam. 12 V 2002 r. Szczepana). Jarek. starej wsi. Ona była koleżanką zabaw wakacyjnych mojej córki. ur. przed Wnukami i Smołami. zdaje się przy likwidacji szkód. niebieskimi jak len oczami. Nagle się przewrócił i więcej już nie wstał. Ma równie ładną córkę i syna Mirka. jadąc w stronę Zwierzyńca po lewej stronie. podobno był w Jeleniej Górze i usiłował się ze mną skontaktować. Był dość zaradny. mojego szkolnego kolegi i sąsiada. jak zwykle. usiadł na odwróconym wiadrze. Pamiętam tylko. moją cioteczną siostrę. Początkowo mieszkał naprzeciwko ojca. z kim mają do czynienia).

gdy w 1772 r. pracownik naukowy Politechniki Wrocławskiej. i Marię . Gospodarowali na swoich "półłankach".. Ponadto. że był to Wojciech Balicki. zm. Marcin Balicki (prawdopodobnie wnuk Grzegorza. jako jednostka podstawowa liczył ok. Nawet urzędujący w Ordynacji Zamojskiej w 1624 r.Odtąd. zm.ur. Długo szukałem prawdy. m. żyła bowiem 34 lata (zm. Balicki Leonard Najstarszy z pięciu synów Antoniego (ur. (wymieniam bliższe miejscowości) w Kosobudach. ur. drugi był mężem Gieni Hołowińskiej. w 1871 r. Kazimierz – ekonomista.XI. Wrócił w 1939 r.. W Żurawnicy otrzymali oni 23 "ćwierci" i tyluż było prawdopodobnie obdarowanych. "ludzki" dla swych poddanych. później już samodzielnie ( Relacja Bolesława Balickiego (22 maja 2003 r. 30 I 1944 r. i w Królestwie. Ordynacja Zamojska znalazła się częściowo w zaborze austriackim. Rodzice: Antoni ur. których nie pamięta. głównie o historii Żurawnicy. I bądź tu mądry o kogo chodzi! Ostatnio wyjaśniono mi. w Żurawnicy był sklep z artykułami spożywczymi. ur. Nina.IX.) – absolwent Technikum Drzewnego. 23 I 1995 r. Leszek – pracownik naukowy. co robią Baliccy w tych swoich mikrogospodarstwach żurawnickich. łączniczka. w 1939 r. s. 17 ha. Wojna pokrzyżowała te plany. a ponadto. Był czynny w Ochotniczej Straży Pożarnej w Żurawnicy (np. a także w Żurawnicy. przypomniał mi o owych dragonach osiedlanych w Żurawnicy. m. pracować. rzekomo w nagrodę za jakieś zasługi wobec króla i ojczyzny. Po wojnie na gospodarstwie. Brat Leonarda. Nadano im ziemię jako źródło utrzymania. Pozostał wdowcem do końca życia. do rodzinnej wsi. Feliksa i Bolesława. żył w latach 1880-1930 (daty przybliżone). w 1941 r. Żonaty z Marianną z Dąbrowskich. Balicki Władysław Urodził się w 23 IX 1911 r. Prowadzili ją do 1948 r. Wraz z kilkoma podobnymi zapaleńcami założyli Spółdzielnię Spożywców "Jutrzenka". "Chmura"). Kazimierza – ur. Agnieszka. wraz z matką Agnieszką. żył 83 lata. okrojono jej przywileje. Później spółdzielnię przejęła pozostająca pod państwową kontrolą GS "Samopomoc Chłopska". Ulokowano ich w 22 wsiach. Był ojcem Józefa i Jana. Także w BCH. Batalionach Chłopskich (pseud. Maria – dziennikarz. Marek (ur.in. 4. każdy dostał więc "ćwierć". który zdaje się po powrocie z "Ameryki" założył sklep. brata mej babci.1992 r. i jak zwykle. 6 "Dragoni"). Z Janiną miał Władysław troje dzieci: Leszka. W latach 1900-1920 przebywał "za chlebem" w Stanach Zjednoczonych. Mimo młodego wieku chłopak dużo wie. ur. 28 V 1935 zm. Początkowo w Żurawnicy. Miał naturę społecznika.właśnie z opisywanej rodziny.). W czasie wojny – w partyzantce. obsługiwał końmi dowóz do pożaru). Maria do Świdnika. Gorajcu. Leszek i Kazimierz do Wrocławia. tam już bowiem mieszkała ich część. i nawet na Ukrainie.1883 r. 29 IX 1961 r.).. 18 I 1882 zm. Leonard prowadzi gospodarstwo rolne i wychowuje dzieci. czy we wsi nie znalazłby się jeszcze jakiś Balicki. Przyjazny... 30 I 1944 r. 12 II 1994. Podobno do dziś czasami nazywają ich "dragonami". I w Galicji. Skwarek. zmarł 2. Przed wojną i po wojnie zajmował się dodatkowo wyrębem i wywozem drewna z lasów. Skwarek (ur. s. pisarz prewentowy nazywał się Jan Balicki. ps. Wyszła za mąż za Jana Balickiego. Bazylego). W 1938 r. która urodziwszy troje dzieci zmarła w młodym wieku. tam zamierzał się kształcić. To on. zabroniono jej utrzymywania własnego wojska. w 1948 r.1871.).). Dzieci wyjechały z Żurawnicy. . Baliccy byli szlachtą herbową. wyjechał do Warszawy. Leonard spoczywa na cmentarzu parafialnym w Szczebrzeszynie. W końcu znalazłem. w 1941 r. zm. Pierwszy to ojciec mego "następcy na włościach". Czarnymstoku. także o czasach.) A w ogóle to po wielu szperaniach w historii zastanawiam się. obecnie na emeryturze. Podjął pracę w tej spółdzielni i pracował w niej do końca życia (do 31 VII 1973 r.. a powtarzającym się herbem był "Topór". później córką Marią. Dlatego właśnie wie. z d.. mieli być gotowi do służby. Dzieci: Maria (zwana i znana niemal wyłącznie jako Mania). co jest rzadkością – umie słuchać.) i Agnieszki z d. zięciem Jana Hołowińskiego. Jej bracia: Stanisław (ur. Rzecz okazała się nieco bardziej prozaiczna: w Żurawnicy mieszkali dragoni hetmana i kanclerza Zamojskiego. człowiek z autorytetem w środowisku. Michała i Tekli. I na koniec: nie dam głowy. Ponieważ łan.: rozdz. Lipowcu. Urodził się w 1909 r. ordynat zamojski rozmieścił swoich "dragonów" w dobrach swoich posiadłości. Jego dziadek. 17 I 1938 r. ur.5 ha i został gospodarzem (por. W czasie wojny w partyzantce. Prowadził go Balicki W.. 23. pracownik przemysłu drzewnego w Miliczu. jako jeden z pięciu (drugi z kolei) synów Agnieszki i Antoniego Balickich. 15 IX 1945 r.5 zagonów. nadając im 232 ćwierci i 345. Wiedliśmy długie rozmowy. Młodego Janka odwiedziłem niedawno kilkakrotnie.in. zm. czyli po ok. że w 1929 r. obecnie na emeryturze. Wszyscy zdobyli wyższe wykształcenie i podjęli pracę zawodową. w końcu młodzieniec.1961 r. początkowo ze swym bratem Mikołajem. w 1944 r. Szanowany gospodarz. Wyszperałem.. a także Ludwika. w wyniku I rozbioru Polski. W 1941 ożenił się z Janiną Wróblewską.

pracował jednak także jako np.). Anna zmarła 9. czytał wielkie ilości książek. Ożenił się z Genowefą z d. – syn Jan. W dniu 9.04. zmarła 10. Następnie. (Była ona córką Stefana i Marianny z d. Miał wielkie doświadczenie w sprawach rolniczych. czego się podejmował i uczynny w stosunku do innych. za dzisiejszą wewnętrzną drogę żurawnicką ("szosę"). Leon. syn Józef został początkowo odnotowany w księgach metrykalnych jako Balicki (nazwisko panieńskie matki) i dopiero po uznaniu (22 VII 1905 r. córka Helena (zm. Ożenił się z Marią z Bielców. urodził się syn Stanisław. budynki znalazły się blisko torów.) – Jan. Nowe zabudowania zasiedlił z rodziną w 1951 roku. Marianna z Balickich urodziła się 8 V 1869 r. ciągle pracujący.). Wcześniej. złotą rączką. w domu nr 47 mieszkał wówczas Jan Bembenek (pisownia z ksiąg metrykalnych). później zaś (20 III 1899 r. był dwukrotnie żonaty. 1831) 1834 r. Marianny. Michał Bębenek zmarł w 1943 r. O ich dzieciach mamy skąpe wiadomości. .). w stronę lasu. przewodniczący rady zakładowej związku zawodowego. – bliźniaki: s. Mieli dwoje dzieci. (4 XI) wziął za żonę Katarzynę Hołowińską ur. 28. Jan urodził się w 1788 roku. zmarł 29 grudnia 1853 r. Bębenkowie Niektórzy pisali się: Benbenkowie lub Bembenkowie I to nie z powodu jakichś fochów. Mimo podstawowego zaledwie wykształcenia. Obawiali się nowego wynalazku: "wystarczy iskra na strzechę i wszystkie zabudowania pójdą z dymem" – mawiano.05. że 4 XI 1854 r. w wieku 75 lat. Był on synem Anny Bembenek. Na miejscu starego domu postawił swoje "gniazdo" syn Józefa. Michała i Józefy. Jedno (syn Tadeusz-Mikołaj) zmarło po miesiącu od urodzenia w 1937 r. trzecie . Tam urządzili swe lokum trzej bracia Bębenkowie: Józef. szczególnie w zakresie upraw roślinnych. Był również radnym gromadzkiej rady narodowej (wówczas w Brodach Małych). 22 I 1898 r. Ciągle aktywny.później w Zwierzyńcu. Na początku lat 50-tych inwestuje we własne gospodarstwo. 1826 r. z d.córka Anna 1819 r. Z trzech braci Bębenków zostało wkrótce tylko dwóch. która zmarła w 1871 r.09. (zm. Wówczas Bębenkowie przenieśli się wyżej. Na parceli za obecną "szosą" były więc kolejne zabudowania: pierwsze – Balickich (Walenty). Obie panny były wyjątkowo urodziwe. Wymieniony jako ostatni w kolejności syn. Jan. także magazynierem. Michał Bembenek pojął za żonę Mariannę z Balickich. – córka Agnieszka. po powrocie z wojska. Stanisława znałem najmniej. Z tego właśnie powodu urodzony 4 I 1897 r. Pod koniec życia chorował na serce i astmę. o jej dalszych kolejach życia nie mamy jednak wiadomości. w 1921 r. Surmacz. 1844 r. synowie Michała. zwłaszcza we własnym gospodarstwie. W Żurawnicy. zm. wdowy po Danielu.. 1936 r. Wiadomo.1940 r. Był ponadto tzw. 18 X 1831 r. (zm. dobrze .Stanisława.) 1820 r. zamężna (od 1841 r. uruchomiono kolej. w 1796 r. 1876 r. Był głównie handlowcem. Stanisław i Jan. ur. urodził się syn Michał (zm. trafił do Majdanka i nigdy już nie wrócił.) z Bartłomiejem Kowalskim 1816 r. 4 I 1834 r. który zmarł 16 XI tegoż roku. 25 V 1949 r. urodził się im syn Tomasz. Był wyjątkowo rzetelny we wszystkim. W 1874 r. Lista może być niepełna. najbliżej szosy mieszkała rodzina Balickich. żonaty z Marią Szpuga z Topólczy. Jego żoną była Marianna z Kowalskich ur. żona Michała. 1827) 1829 r. W rzeczywistości małżeństwo to istniało znacznie wcześniej choć ze względu na prześladowania religijne nie mogło być zawarte. Często służył radą i pomocą sąsiadom. Ale to było już w czasach współczesnych. 11.. Jan i Marianna Bembenkowie mieli dość spory przychówek. aresztowany w czasie wojny przez Niemców. ożenił się więc po raz drugi z Marianną z Tulejów (ur. siostrę mojej babki. 25 V 1905 r. Józef. Szymona Romańskiego i Katarzyny z Lepionków (oboje z Lipowca).02.).. – syn Daniel. powojennych. Kurzawska). starej wsi obok Kapuścińskich. ciągle się uczył. Mieszkali oni na tzw. Kapuścińska). Zmarł 30 czerwca 1977 r. Gdy w 1916 r. Marysia (ur. liczne dzieci jednak zmarły w okresie niemowlęcym. sekretarzem komitetu gminnego i członkiem powiatowego komitetu PSL. Gdy wyszła za mąż (Trusz). urodziła się Marianna (później zamężna z Kieszem. był więc lubiany i poważany. Maria w 1950 r. 1822 r. Najmłodszy. Została im jedyna córka. w wieku 16 lat.) małżeństwa Michała i Marianny zaczął nosić nazwisko Bembenek. poszła za mężem. Najwcześniejsze wiadomości o tym rodzie pochodzą z końca XVIII wieku.. – syn Józef. Pierwsza żona Józefa jednak szybko zmarła. c. lecz za przyczyną niechlujstwa różnych pisarzy gminnych i magistrackich. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Szczebrzeszynie. drugie – Józefa i Katarzyny Bębenków. z której wywodziła się Marianna. Prawdopodobnie z pierwszego małżeństwa pochodziła córka Ewa. urodziła się jeszcze jedna córka – Anastazja.12. (c. 1869 r. w 1834 r.. zm. 20 II 1939 r. Po śmierci jej rodziców przejęli gospodarstwo. – syn Jozafat (zm. Ślub formalnie odbył się w dniu 22 VII 1905 r.). Józef. Jerzy.Prawdopodobnie niepełna lista dzieci wyglądała następująco: 1813 r. W 1867 r.

Od lat czterdziestych Józef. obok Poznańskich. ok. morwy zostały na pociechę dzieci z całej wsi. z nowatorską żyłką choć o różnych charakterach. Henryka wyprowadziła się z Żurawnicy i nie znam jej losów. Najstarsza . jeszcze przed wojną. oprócz talentów życiowych potrafił także spisać i pozostawić rodzinie ciekawe wspomnienia opisujące historię rodu Bębenków. Ich protoplasta wżenił się do Żurawnicy. którzy mieszkają do dzisiaj w Żurawnicy i oboje doczekali się już wnuków.Janka oraz Fela zostały pochowane na cmentarzu parafii św. Był przez długi czas prezesem Oddziału Wojewódzkiego Centrali Nasiennictwa. który zmarł zaledwie przed kilku laty. Katarzyna przeżyła męża o kilkanaście lat. Leon i Stanisława zostali w Żurawnicy.). Franciszek. wziętym szewcem. Wasąg (ur. Próbowali chyba. I to właśnie Marcin mieszkał na Wólce. 1942).wychowane. Wawrzyńca przy ul. w 1862 r. Wykorzystując swoje wszechstronne zdolności. ok. pracowite. a później jego żona. Mikołaj Budzyński ur. 1939) i Stanisława (ur.) mieli jedynego syna Jana (ur. Marcin (ur. Po wojnie Budzyńscy wybudowali nowe budynki. pochodzą z Brodów Dużych. 31 X 1913 r. Reszta opuściła gniazdo rodzinne: Janina. Z tego. Obok zresztą mieszkała samotnie jego siostra Anna. Wiadomo. W latach sześćdziesiątych w ich domu zamieszkiwała jeszcze matka i jej dzieci: Henryka (ur. Annę (1889). Leon (1926). ludzi – własną pracą dorobili się godziwych warunków bytu i szacunku otoczenia. Jego praprzodkami byli: Jerzy Budzynski i Marianna z Sierkowskich. Dodać należy. Tomasza Wróblewskiego i Katarzyny. Był to przede wszystkim Marcin Budzyński. w 1909 r. Po drugiej stronie drogi mieszkała także rodzina Budzyńskich. grał na klarnecie. Z tak licznego rodzeństwa żyje już tylko dwoje: Marysia w Choszcznie i Stasia w Żurawnicy. Marcina (1897) i Zofię (1907 – później żona Jana Wróblewskiego). odziedziczył po ojcu niemal wszystkie zdolności (nie tylko zresztą on. "Śmiga" podjął pracę w Zakładach Mięsnych w Zamościu i tam zamieszkał. próbował zakładać koło Stronnictwa Ludowego.. Ciężka praca i warunki życia zrobiły swoje. do Wrocławia. co wiem. gdy tego zaniechali. hodować jedwabniki. że Jan zajmował się kopaniem kamienia (do dziś chyba istnieje "kamieniarnia" Budzynskiego). Na dodatek był jeszcze pomocnikiem sołtysa. Leonarda (ur. wydanej w Warszawie 1971roku.). Wszystkie dzieci wyszły na tzw. Rzadko zdarzało mu się . 13 X 1897 r. prawdopodobnie skoligaconych z poprzednimi. Mieli dwoje dzieci. Mieszkali w środku wsi. z d. Marysia skończyła 70 lat (2002 r. Jan nie był już tak zapobiegliwy jak ojciec. Halinę (ur. ona chorowała na ischias. Ich syn. Liczna rodzina rozproszyła się po świecie. Bujwida we Wrocławiu. Janinę (1922). Był jeszcze jeden Chwiejczak – Stanisław. w 1889 r. Józef powoli się dorabiał. "Gajku" Budzyńscy Dwie. zaledwie zdołał utrzymać gospodarstwo w stanie. Później. ok. 23 IX 1907 r.1887 r. Po wojnie. W lipcu 1962 r. Józef był przed wojną sołtysem wsi. a właściwie trzy rodziny Budzyńskich mieszkały pod Przekopem. 1935 r. Zbudował swoje gospodarstwo. jego brat Stanisław oraz Katarzyna i Leon spoczywają na cmentarzu parafialnym w Szczebrzeszynie. podupadali na zdrowiu. Jan ożenił się z Feliksą z d. żył w latach 1882-1949. Janek – prawdopodobnie w Zgorzelcu.) już tylko Maria (w Choszcznie) i Stanisława w Żurawnicy. Ogrodnictwa i Sadownictwa (CNOS) we Wrocławiu. ok. Mikołaj i Katarzyna mieli czworo dzieci: Agnieszkę (ur. ożenił i mieszkał. 1990 r. Gienek – w Zamościu. Chwiejczakowie Rodowodu rodziny Chwiejczaków nie znam zbyt dokładnie. Stanisława(1936). Józefa (1914).). Bronisławę (1926) i Zofię (1933). W latach sześćdziesiątych oboje zmarli.). Opisuje to w swojej pracy wspomnieniowej "Kolczasty trakt". ożenił się z Katarzyną Sierkowską (ur. bodaj czy nie do Wróblewskich. Janek (1924). ma obecnie lat 66. Jego brat znalazł się w Tomaszowie Lubelskim i także już nie żyje. Najmłodsza z rodzeństwa. 1940).1919 – później mieszkał w Świdnicy. Mieli ono sześcioro dzieci: Jana (ur. Dobrzy gospodarze. Był stolarzem i cieślą. Zresztą Jan także żył krótko – zmarł kilka lat po rodzicach. przed "górą" mieszka bodaj najliczniejsza rodzina Budzyńskich. Wywodzą się oni od Marcina i Marianny Budzyńskich. Ich syn. w wieku 65 lat. Zmarła w 1979 r.). On miewał ataki padaczki. Marysia i Janek wywędrowali na ziemie zachodnie. miał żonę Teklę. Spędził ok. Akceptowali to obrywanie nikomu niepotrzebnych. zm.) oraz najmłodszy – Romek. Bliższych danych o nich nie mamy. w 1857 r. Gienek. 1942 r. Widać usiłowali wdrażać nowinki – pamiętam bowiem alejkę dojazdową do ich gospodarstwa. że Eugeniusz. Byli to Jan i Florentyna Budzyńscy. na nowym cmentarzu na tzw. wychowywali siedmioro dzieci: Janina (1922). Gienek – do Szczebrzeszyna. po kolejnym ataku padaczki zmarł w szpitalu w Szczebrzeszynie Józef. 1990 r. Z siódemki dzieci żyją do dzisiaj (2002 r. Maria.).) i jego żona Marianna z d. a później do Zamościa. Zmarł jednak ok.). Józef. W centrum wsi. wyemigrował na Zachód. już w dorosłym wieku.). Tu się wykształcił. Synowie Walenty i Piotr zostali na ojcowiźnie. Jan (zwany Śmigą) (ur. Mimo tego pracowali do końca życia. Fela. Feliksa (1928). jaki zastał. Rozproszone są również ich groby. Obsadzona była czarnymi i białymi morwami. Eugeniusz (oboje 1932). roku w obozie koncentracyjnym na Majdanku. także Leon). Stasia. Ojciec. Jończak (ur. Wróblewską (ur. pszczelarzem. a słodkich jak miód owoców. c.

wtedy. że nie palił. nie było natomiast spirytusu. czy pochodzą z jednego pnia. Miał Piotr dwie córki: Teresę (po mężu Wędzina). że nie wiadomo. wynajął na warsztat stolarski. Był zmyślnym cieślą. w wieku 74 lat. W rezultacie zatrzymano 4 młodzieńców: Jóźwiaka Piotra z Brodów. Drugą była Elżbieta. U tej ostatniej. Helena wyszła za mąż w Żurawnicy (za Cześka Balickiego) i poszła "na swoje". upiła się wczoraj wieczorem i zaczęła robić pijackie awantury. b.. Osadzono ich w areszcie przy magistracie. starsza mieszka w Zamościu . dzieciakom. Próbował tam zagospodarowywać wołyński czarnoziem. Maciej. a z powrotem .1893-1942. Chwiejczaka z Żurawnicy (. która wówczas szalała. Lubił zresztą opowiadać i miał do tego talent. czy jak kto woli. częściowo murowaną. Marcin -1920-42" Tu już nie ma wątpliwości. To Katyń i okolice. Noszono więc do Galicji spirytus w pęcherzach uzyskiwanych podczas świniobicia. z porażeniem mózgowym. Pod datą 28 lutego 1941 r. był spokojnego charakteru. że są rodziną. syn Macieja. trochę gospodarzył. niemal równocześnie z rodzicami. Później jednak zdecydował się wyjechać na Kresy. 366. był elektrykiem. Gienia wyszła za mąż za Kazimierza Szutego z Turzyńca. moim uczniem. Przekopie.1903-1919.bolszewickiej. zaborze austriackim na odwrót: soli było w bród (tam przecież leżała Wieliczka. po śmierci Teresy. R[ada]M[iejska] Zwierzyniec 1991. Walenty głównie gospodarzył. H. oraz sześcioro. s. czyli w zaborze rosyjskim. Już 30 września 1944 r. Piotr. Ignacy skończył Technikum Rolnicze w Zamościu. (Por. Ożenił się biorąc pannę z . Kapuściński Wojciech Jeden z tych. jak przemycali do Galicji spirytus. tj. prawdopodobnie z 1940 r.1918-42. gdy wielu miało kłopoty z wyborem postawy wobec nowej rzeczywistości. przez pewien czas nawet kierownikiem Szkoły Podstawowej w Żurawnicy. mieszka w Żurawnicy i ma trzech synów). których nie znałem. czy mówiąc dokładniej – złotą rączką. Niestety. Podaję więc dane spisane z pomnika na cmentarzu szczebrzeszyńskim: na tablicy pierwszej: Marianna . było tego towaru w bród. Znany był z ostrego. W Galicji. żył dość krótko. Maciej miał troje dzieci: Gienię.sól z Galicji. pracował w Bodaczowie w Zakładach Tłuszczowych. który nam. Dzieci owego Kniaziowskiego to Józef. wybudowali sobie dom naprzeciwko ojca (nawiasem mówiąc: w tym miejscu były jakieś kamienne ruiny. wychowywał się na ziemiach zachodnich najmłodszy jej syn – Wojtek (Sławek?). mieszkało troje Kniaziowskich. nie pił. a może grypy. sprowadzano ją bowiem aż z Rosji. którzy bezpośrednio po wojnie. staruszka.przyjechać do Żurawnicy. Jadwigę i Marysię. Józef mieszkał przed wojną na Wólce pod Przekopem. wciąż kawaler). Bochnia). kalekę. zostawiając dwoje dzieci. a więc pod lasem. został wybrany pierwszym przewodniczącym Gminnej Rady Narodowej w Zwierzyńcu. pewnie fundamenty domu lub piwnicy – prawdopodobnie Józefa) i gospodarowali sobie na posiadanych żurawnicko -turzynieckich hektarach. porywczego charakteru i języka. Urzędował tam stolarz z Brodów. Jak można sądzić na podstawie epitafium – zapłacił za to najwyższą cenę. Być może są to ofiary wojny polsko . dobrze jeszcze utrzymaną. Młodszy syn. Mieli jednak syna. Nie było natomiast soli. Był też kopalnią wiedzy o historii Żurawnicy i jej ludziach.. Starą chatę zaś. miał też wiele innych zalet. Antoni . Wojciech . Starszy Heniek. Walenty miał czworo dzieci: Ignacego (zwanego Ignac . tzw. Janek. Maciej wybudował po wojnie nowy dom. niejaki Jastrzębski. wysoki. który mieszkał obok.1905-1919. Na drugiej tablicy obok: "zginęli w Rosji: Józef . Pamiętam jeszcze ich ojca (być może był to ojciec żony). Na koniec został inspektorem oświaty szkolnej. jak to często bywa. Walenty i Agnieszka (1895-1983). Marian.najstarszy. po skończeniu szkół był również nauczycielem. Zmarł w 1978 r. zmarł chyba na początku lat sześćdziesiątych na raka żołądka. miał wykształcenie pedagogiczne (Studium Nauczycielskie? później studia) był nauczycielem. Później był zaangażowanym działaczem Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" (skarbnik w pierwszym Zarządzie GS. powołanym 9 lutego 1945). Mimo. W Królestwie Kongresowym. Kniaziowscy Nazwisko w Żurawnicy tak częste. upamiętnił dr Klukowski w swojej "Kronice z lat okupacji" [Dzienniku z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944]. która również ukończyła Technikum Rolnicze(a może Liceum Ogólnokształcące?) i zmarła w dość młodym wieku. opowiadał o tym. kawał chłopa. zieloną granicę. Po kolei więc: na tzw. trochę pomagał ojcu w gospodarstwie. wszystko potrafił zrobić. To chyba jego i jego charakter. Trochę pracował w gminie. Ten ma 2 starsze siostry: Renatę (obecnie Łosiewicz. Matławska: Zwierzyniec. zapisał: "Złota młodzież szczebrzeszyńska z Piotrem Jóźwiakiem. Helenę. zresztą o tym się mówiło niemal otwarcie. oficerem rezerwy na czele. następnie dyrektorem zbiorczej szkoły gminnej w Zwierzyńcu. wybrał i zaczął aktywnie się udzielać. Zofia 1896-42. Miał dwóch synów: Heńka i Mariana. wszystko przez tzw. pobito przy tym kliwie". 389). trochę dorabiał prywatnie. Janka i najmłodszą Marysię. lub była ona droga.). Wólce. Jednym słowem był aktywnym obywatelem gminy. Postawny. o których wiadomo na pewno.hiszpanki.

ukończył Technikum Leśne w Zwierzyńcu. wszystkie zaś narożniki. Najsmutniejszy żywot pędziła Agnieszka. w osobnym budynku zawierającym trzy w jednym. pozostałe: Janina i Władysław pozostali w Żurawnicy. otwory okienne. gdzieś w Bieszczadach. miał około pięćdziesiątki. skończył szkołę pożarniczą i do niedawna pracował w zawodzie. Tomasz miał braci: Jakuba i Michała. w Przekopie) było moc. znalazła dodatkowe źródło dochodów. ale zawsze ładnym i raczej pociągowej budowy perszeronem. Miała więc mleko. małomównymi a pracowitymi. a suszarnia i obora – murowane. w zawodowej straży pożarnej jako oficer. Skończyła jakieś tam szkoły. żonaty z Zofią. Toteż po ukończeniu szkoły podstawowej Edek wkrótce się ożenił. Miała kawałek pola. Pracuje w zawodzie. Ładna. Jego żona także nie pracowała – wychowywała dzieci. Stasię. wybudował własną. Oto po latach odnalazł się jeszcze jeden członek tej rodziny.powtarzała tę procedurę. dość okazałą posiadłość i zaczął gospodarować. Walenty zadowalał się zwykle jednym. doliczając sobie odpowiednią marżę. Agnieszka przez lata samotności stała się nieufna. Jego dzieci nadal mieszkają w Żurawnicy. Najmłodszy ich syn. Wkrótce więc oboje wyjechali do Puław. Znałem ją dobrze. na posesji naszej sąsiadki. ona gdzieś w laboratorium. w 1940 r. (Informacja na podstawie relacji H. Ciekawe. niż ona. Jako jedni z nielicznych w Żurawnicy. pracował w "Alwie". w lesie. Żywiła ją pasąc na miedzach. że dom był drewniany. mieszkał po prawej stronie drogi (idąc w dół). czy byli spokrewnieni. jak to się mówi dzisiaj. pracowita i tak można wyliczać jej zalety w nieskończoność. jej mąż zresztą bardzo szybko się przystosował do swego szczęścia. ok. a zwłaszcza czym wykarmić. Bardzo ceniła ją i przyjaźniła się z nią moja mama. Młodsza. lecz przeżyła ją o dziesięć lat. Kniaziowskiego. Osąd to subiektywny. Jej zaletą były wielkie. już jednak nie żyją. Jakub. krewny Macieja. czarne oczy. Ale jest i suplement do sagi tej rodziny. Nie miała jej bowiem gdzie przechować. Tomasz prawie w ogóle nie posiadał ziemi (miał zaledwie 40 arów). choć jeszcze przedwojenne. Nie zdecydowała się na małżeństwo. Wyglądało to dość zgrabnie i ze smakiem. mieszkańca Żurawnicy oraz Andrzeja Kniaziowskiego). W październiku zwykle krowę sprzedawała. na weselu Stasi i Janka. która miała. Stąd Edward poszedł na emeryturę. żona Walentego.. rowach. Walenty i Maciej byli solidnymi gospodarzami. brata Walentego) można nazwać "ordynackim" W podobny bowiem sposób budowane były niemal wszystkie budynki ordynacji: kamień wapienny.5 ha. Nie mam pojęcia. Edek – rok czy dwa lata starszy. spokojniutka. Był on nauczycielem historii w LO im. tj. Obok Walentego mieszkał Tomasz Kniaziowski. Spotkanie odbyło się w Żurawnicy zaledwie kilka lat temu. lecz nie spotkałem jeszcze bardziej idealnego człowieka pod względem przymiotów charakteru. Sąsiedztwo by na to wskazywało. ukończył jakiś kurs krawiecki. Walenty i Zofia Kniaziowscy mieli trzech synów: Edwarda.. najmłodsza latorośl Macieja. Była to część mieszkalna. Agnieszki Kniaziowskiej. Była równieśniczką mojej babci.1-1.ur. tak jak Tomasz. Doszło do spotkania tej wielkiej rodziny z dorosłymi już wnukami. Agnieszka zmarła w 1983 r. była moją rówieśnicą. mini -stodoła i mini . obaj mieli sady owocowe. Obaj raczej nie mieli głowy do nauki i nie kwapili się do tego. jako sąsiad. w pierwszym. Stefan. Mają dwie córki: Anię (po historii) i Monikę (po Akademii Medycznej). Jako najmłodsza była też szczególnie wypieszczona i traktowana. Niestety. Maciej miał zawsze parę ładnych koni. Walentego i Agnieszki i chyba wielu pozostałych Kniaziowskich. Mieszkała samotnie. Stefan był z 1940 r. Jej taktyka była następująca: wiosną Agnieszka kupowała krowę. Jakoś sobie jednak radziła. Byłem nawet. Jan. zmarł dość wcześnie. to maliny. cicha. b. spokojny. wybudował dom i do dziś opływa w dostatki. trochę oryginalna w zachowaniach. Krystyna i Edward wyjechały gdzieś w rejon Zgorzelca. była dość ładna. Janek. została laborantką medyczną. w stopniu podpułkownika. Do Żurawnicy ciągnął jednak bardziej jej mąż. A mieli ich czworo: Henryk . doszli więc do względnego dobrobytu. wrócili do Zamościa gdzie on pracował w archiwum KP PZPR. najtrudniejszym po wojnie okresie. Byli i inni Kniaziowscy. O datach śmierci Walentego i Macieja nie mam wiadomości. kupowała tam kilka bel tkanin różnego rodzaju i sprzedawała w Żurawnicy i okolicach. pobudował dom i zaczął uprawiać to pszczoły. Kazia .obora razem. którego w okolicy (np.wręcz przeciwnie. Zofia. Pracował w "Alwie" pobliskiej fabryce i to było jego główne źródło utrzymania. i ma ąd. Stefana i Jana. Miała osiemdziesiąt osiem lat. charakter i wszystkie inne okoliczności . Przeniósł się do Biłgoraja. obecnie na emeryturze). Marysia. Hodowała też kilka kur i z tego miała parę złotych. drzwiowe wykończone były cegłą. jednym słowem wybrał fach – został krawcem. (Ostatnio chyba w Zamościu. Dość szybko wyszła za mąż za Edwarda Hołowińskiego z Topólczy. Osiedlił się w Żurawnicy. Walenty Kniaziowski.Brodów Dużych. tam się ożenił. Rzadko utrzymywała kontakty nawet z mieszkającymi obok braćmi. chyba same zalety. to porzeczki. cierpliwy. miał również dość ładne zabudowania. zresztą był podobnie cichy. zdał egzamin mistrzowski. Styl tych murowanych budynków (podobny był u Macieja. W latach 70. Nie mógł tego procederu ścierpieć mój tata – nigdy nie uznał dochodu z handlu (taniej kupić – drożej sprzedać) za uczciwy. Jeździła mianowicie co pewien czas do Łodzi. Czartoryskich w Puławach. Gdy przyszła następna wiosna . Natomiast dzieci Michała: Bronisława.

Jest obecnie jej prezydentem. Prawdopodobnie tak było. Po wojnie znaleźli się w Anglii. Przy głównym trakcie do Szczebrzeszyna. zawsze uśmiechnięta ale także wyjątkowo solidna i zdaje się pozostała taką do dzisiaj. Chatka. chodziliśmy do tej samej klasy. Walter wstąpił do armii gen. Po ukończeniu colleg`u i odbyciu służby wojskowej znalazł się na Alasce. Była bardzo grzeczna. mieszkają podobno w Bilgoraju. 1938 r.. mieszkali na tzw. Od czasu do czasu odwiedziło ją któreś z dzieci. Po wojnie mieszkali w Żurawnicy: Wojciech został na ojcowskich "śmieciach" Jan wybudował się po drugiej stronie drogi. I tu ykamy jednocześnie historii owego "odnalezionego" niedawno jeszcze jednego członka rodziny Kniaziowskich (tych spod Przekopu). Pierwsi od strony Brodów. że byli to już starsi ludzie. zmarł w 1985 r. Była to stryjeczna linia tych "drugich" Kniaziowskich spod Przekopu (ojciec Tomasza. gospodarza światłego. Studium Podyplomowe w Wyższej Szkole Ubezpieczeń i Bankowości w Warszawie oraz Studium dla Analityków Bankowych w SGH. obok zabudowań Leona Kołodziejczyka. Wojciech Kniaziowski miał 4 córki: Gienię (zmarla kilka lat temu). Wojciecha i Jana. W 1943 r. wygon.Walter kupili ziemię na Podolu i tam się przenieśli. Obecnie ma 50 lat i pracuje jako wysoki urzędnik managementu portowego Dutch Harbor na Alasce. Ten rodzaj lokacji tym się różnił od innych."Jubka" Byłem nawet kiedyś w odwiedzinach u Jubki. Jest nauczycielką w Opolu Lubelskim. Krystynę (mieszka w Płocku) oraz Stanisławę (mieszka w Rumi). Jednego tylko problemu nie zdążyłem wyjaśnić. Nazwiska bowiem ewoluowały. Oto w połowie 19 wieku wójt gminy Zwierzyniec wykazał w sprawozdaniu. miał dzieci dwoje: Danusię. z wołoskich stawały się polskie. że miał kniaziów. Drugi z synów Pawła. Ziemi nie mieli z wyjątkiem ogródka przy domu. Byli to potomkowie Pawła. doszło w Żurawnicy do spotkania rodziny Kniaziowskich mieszkających pod Przekopem z rodziną Ricka z USA. W 2003 r. Dzieci mieli kilkoro. Bartników i Sierkowskich istniało jeszcze jedno gniazdo rodzinne Kniaziowskich. zduna i kolejarza w jednej osobie. Obecnie mieszka w Zamościu na stałe. a następnie Akademię Rolniczą w Lublinie. Z Marysią chodziłem do szkoły. Edek. naprzeciwko Michała Sierkowskiego. Nie wiem o nich nic bliższego poza tym. Tomasz zmarł gdzieś pod koniec lat sześćdziesiątych. Przy wylocie drogi z Przekopu na tzw. za nim poszły także siostry. a nie sołtysów. Obecnie. Józio (tak go wszyscy nazywali) skończył Liceum w Zamościu. pochodziła z Hołowińskich. wygonie. dobrze sobie radzącego. nie wiedzieć czemu – charakterystyczny przydomek . dwóch synów.) Wojciech Kniaziowski i ojciec "odnalezionego" niedawno Ricka Kniaziowskiego . W końcu żona Tomasza. Mieszka w Żurawnicy. misji wspomagającej rozwój szkolnictwa. Kurzawscy. Nie wiodło się im więc najlepiej. przedwojennego długoletniego sołtysa. mieszkała także rodzina Kniaziowskich. ojca Heńka. Tam. byli już w Palestynie. czy Kniaziowscy to nie potomkowie owych kniaziów. Dąbrownia. Ma syna Andrzeja. miejscowego murarza. który chodził ze mną do klasy. Ten typ osadnictwa kresowego był zresztą forsowany przez ówczesne władze państwowe. od 1993 r. która mieszka w Żurawnicy. w latach 1983-1992 pracował jako dyrektor Biura Wojewódzkiej Rady Narodowej w Zamościu oraz w Urzędzie Wojewódzkim w Zamościu. Przeszedł cały szlak bojowy z ZSRR do Berlina. Najmłodsi . Kniaziowa – to pola uprawne. Jan. wyszła za mąż i wyjechała. obok Brusiów. Jednocześnie udziela się czynnie w Association School Boards. był rodzonym bratem Pawła). uosobienie grzeczności oraz Józefa. Żurawnica była założona jako wieś na tzw. On.– skończyła jakąś szkołę pedagogiczną. wesoła. Wielka i Kniaziowa. Która z nich to Kniaziowa Góra? Kurzawscy Dość bogato reprezentowane było w Żurawnicy nazwisko Kurzawskich. znacznie młodszego. Po zajęciu kresów przez Armię Czerwoną zostali zesłani na wschód. . chyba Józia. prawie wołoskim. był moim rówieśnikiem. w 1964 r. Natomiast Wojciech Kniaziowski z rodziną wylądował w republice Kirgiskiej. Reszty rodzeństwa.Irena i Staś wyjechali w ślad za Heńkiem. nazywana wśród sąsiadów "Tomkową" została sama i do końca życia biedowała. Marianna. Zanim jednak Wojciech osiadł po wojnie w Żurawnicy przebył długą drogę. Marysię. Jeden z nich. Józio zimą i latem. jest prezesem Zarządu Banku Spółdzielczego w Szczebrzeszynie. dobrze sytuowanego gospodarza. miał zdaje się na imię Jakub i był bratem Tomasza. Danusia początkowo dojeżdżała do pracy w Zamościu. że w Żurawnicy istnieją cztery góry: Podlipy. Trzy pierwsze porastały lasy. Otóż bezpośrednio przed wybuchem II wojny światowej (prawdopodobnie ok. Ma dwoje dzieci. Zmarła ok. mieszkali w bardzo leciwej chatce i mieli syna. jak mniemam. a następnie wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego formowanego na terenie ZSRR. bodaj liceum w Szczebrzeszynie. osiedlając się obok siebie. Paweł był synem Tomasza i Magdaleny z Kowalskich Jego żona. Andersa. W ostatnich latach życia odwiedzała często moją mamę. głowa rodziny. Miał Paweł. Kto wie. 1990 r. Potem. nie znałem. była jakąś urzędniczką. wiosną i jesienią nosił czapkę-pilotkę a ponadto. został nawet wybrany człowiekiem roku w tej działalności. Bodaj w 1995 r. Zesłanie przeżył jedynie Walter i jego dwie siostry. Rodzina Waltera w 1941 roku znalazła się w Kazachstanie. urodził się syn Waltera – Rick. Utrzymywali się również z pracy ojca w pobliskiej fabryce. W latach 1974-1982 był Naczelnikiem Miasta i Gminy Szczebrzeszyn. było biednie. Wrócił do Żurawnicy po wojnie.

mimo starości trzymała się nieźle, była schludna i czysta, a Józio poczęstował mnie jakąś zupą. Drudzy z kolei, to to rodzina Józefa Kurzawskiego, "glaglusia". Obok istniejącego do niedawna sklepu, (tego głównego, historycznego), choć nieco bardziej w głąb, mieszkał Leonard Kurzawski. Znam go tylko z tego, że zawsze miał silnego konia – perszerona, a także filigranową, szczuplutką córkę – Marysię, z którą chodziłem do szkoły. Miał też inne dzieci. Najliczniejszą rodziną Kurzawskich byli chyba nasi sąsiedzi ze starej wsi. Było to rodzinne gniazdo Andrzeja Kurzawskiego, zresztą spokrewnionego z nami (czy to on zginął w czasie okupacji w Szczebrzeszynie, zastrzelony przez Niemców? - wspomina o tym Z. Klukowski w swojej "Kronice...") [Dzienniku z lat okupacji...] . Moja prababcia po kądzieli, Józefa, była z domu Kurzawska, po mężu Hołowińska. Tenże Andrzej miał liczną progeniturę. Tak liczną, że nie wiem czy uda mi się całą wyliczyć. Spróbujmy jednak, według starszeństwa byli to: Jan, Piotr, Janina, Genowefa, Bronek, Tadeusz, Maria, Stach, Zosia i Heniek. Chyba wszyscy. Nie było u Kurzawskich luksusów, lecz był porządek, wszyscy musieli pracować i wzajemnie sobie pomagać. Ja kolegowałem się z Heńkiem, najmłodszym z nich, razem byliśmy w szkole, mieszkaliśmy obok siebie, byliśmy zdani na swoje towarzystwo. Razem więc wchodziliśmy w tajniki życia. O jedno zabudowanie wstecz, w stronę Szczebrzeszyna mieszkali jeszcze jedni Kurzawscy. Było to dwoje staruszków, bez dzieci (ostatnio zwróciła mi uwagę moja siostra, że mieli jednak córkę, Zosię, która niedawno zmarła). Niewiele o nich wiem poza tym, że nazywano ich "olejarzami" Prawdopodobnie w przeszłości stary Kurzawski tłoczył olej (w Żurawnicy mówiło się "bił olej"). I jeszcze jeden Kurzawski, dość zresztą oryginalny. Nazywano go "Dzian" Długo nie wiedziałem skąd taka nazwa. W końcu wyjaśniła mi to babcia. Mianowicie Kurzawski wyjeżdżał do Stanów Zjednoczonych na zarobek. Gdy wrócił podobno chodził w kapeluszu i kazał się nazywać "Dzian", co miało w wymowie amerykańskiej oznaczać "Dżon", a więc John. Był to przecież Jan Kurzawski. Odtąd już został "Dzianem" Nic o nim nie wiem. I chyba nie tylko ja. Dzian żył samotnie, z nikim nie utrzymywał kontaktów. A był już stareńki w latach sześćdziesiątych. Wkrótce zmarł. Tylu Kurzawskich pamiętam choć z pewnością to nie wszyscy przedstawiciele rodu. Z list mieszkańców wynika bowiem, że w różnych czasach była to bodaj najbardziej rozgałęziony ród w Żurawnicy. Ja niestety tylko tylu ich pamiętam. Kurzawski Józef Należał do grupy dość znanych osobistości, był bowiem po wojnie jednym z najbardziej przedsiębiorczych obywateli Żurawnicy. Jest jeszcze jednym dowodem na to, że nawet w tamtych czasach łatwiej było zapewnić byt sobie i rodzinie w obsłudze rolnictwa, a nie w samym rolnictwie. Utrzymywał się głównie z zajęcia zarobkowego. Józef był urzędnikiem (tzw. klasyfikatorem) w systemie kontraktacji i skupu żywca. Ponieważ umiał robić to, co robił, wiodło mu się nieźle. Ziemi prawie wcale nie uprawiał. Jeśli w tym zakresie coś się robiło, to za sprawą Stanisławy z Sekreckich, jego żony. Wybudował dom i wszystkie zabudowania gospodarcze. Kurzawscy mieli troje dzieci: Marka (ur. w 1945 r.) - dziś przedsiębiorca w Jeleniej Górze; ładną jak laleczka Marysię (ur. w 1948 r.), która w najlepszych latach swego życia, mając lat osiemnaście nagle zachorowała i wkrótce zmarła na białaczkę. Była starsza o kilka lat od najmłodszego swego brata, Krzysztofa. Marysia wyszła za mąż za Wacława Kowalskiego z Brodów Małych, osierociła syna Wojtka, którego wychowywała Bożena, później żona Stanisława Balickiego, syna Ludwika. Stach i Wojtek mieszkają do dzisiaj w Brodach Małych. Trzecim, dzieckiem Józefa był Krzysztof. Ten został w Żurawnicy, choć także miał ochotę na "emigrację", potem powiększył i unowocześnił gospodarstwo. Wkrótce zmarli także rodzice. Józef Kurzawski żył 55 lat zm.19 VII 1966 r. Dziś na gospodarstwie został Krzysztof, który radzi sobie nieźle. Poznański Bronisław Pochodził z rodziny leśników pozostających w służbie u Zamoyskich. Jego pradziad był gajowym, czy może leśniczym w Michalowie. Na koniec służby ordynat Zamoyski obdarzył go nadaniem ziemi i skierował do Hedwiżyna. Sprzeciw małżonki wobec leśnych ostępów Hedwiżyna spowodował, że wybrał Żurawnicę. I był to dobry wybór, przynajmniej dla Żurawnicy. Bronisław zaś był niekwestionowanym autorytetem społeczności żurawnickiej w całym powojennym okresie. Urodzony w 1913 r., zmarł 28 V 1991 r. Pochodził z rodziny osiadłej w Żurawnicy od dawna. Miał siostrę Jankę (po mężu Sierkowską, zamieszkałą w Rozdołach) oraz Marię, po mężu Świstek, która mieszkała w Topólczy. Był żonaty z Apolonią z d. Wróblewską (ur. w 1915 r. zm. 2 IV 1990 r.). Miał dwie córki: Helenę (ur. 1940 r.) (obecnie farmaceutka, właścicielka apteki w Zwierzyńcu) i Wandę (ur. 1948 r.) (ekonomistka - obecnie pracuje w spółdzielni mieszkaniowej w Lublinie). Nie są łatwe i całkiem jasne koneksje rodzinne Bronisława z pozostałymi Poznańskimi w Żurawnicy. Za

moich czasów było ich dwóch i obaj mieli imiona Jan. Miejscowa społeczność bardzo szybko sobie poradziła z tym kłopotem: jeden otrzymał przydomek "Siwy", drugi zaś "Czarny". Chodziło, oczywiście, o kolor włosów. "Siwy" był prawdopodobnie stryjecznym bratem Bronka (po Janie). Był jeszcze jeden Poznański – Leonard, stryj Bronka. Jak wszyscy Poznańscy, był obywatelem aktywnym i świadomym. Bezpośrednio po I wojnie był sołtysem wsi, radnym w gminie. To jego synem był "Czarny", a córką (jedną z trzech) Janka Poznańska, późniejsza żona Feliksa Balickiego. W rejestrach poborowych Żurawnicy z 1845 r. można znaleźć jeszcze Stanisława, a później (np. w 1864 r.) - Antoniego Poznańskiego. Kolejnymi przedstawicielami rodu byli Franciszek (dziad Bronisława) oraz Jakub (ojciec). Autorytet środowiskowy Bronisława wynikał z jego wykształcenia, nowoczesnej postawy życiowej i uczciwości. Był absolwentem szkół rolniczych, znał się na tajnikach pracy rolnika. To do niego szło się po radę w sytuacjach trudnych i ostatecznych. On radził jak założyć sad, jak pomóc choremu zwierzęciu. On pierwszy w Żurawnicy założył wodociąg, łazienkę, kupił radio, telewizor. On pierwszy w Żurawnicy jeździł wspaniałą na owe czasy czeską Javą-250. Stąd np. szczególny obrazek z początku lat 50-tych: wieczór, kuchnia Poznańskich pełna ludzi, którzy nie chcąc nadużywać gościnności, siedzą nawet na podłodze - przyszli posłuchać wieczornego dziennika radiowego. Podobnie było później z pierwszym we wsi telewizorem. Mimo tych prekursorskich pozycji zawsze otwarty, szczery, uczynny, skłonny do pomocy innym. Wspaniały ojciec rodziny. Oboje zresztą kochali, wręcz wypieścili obie swoje córki. Wywianowali je także na nowe życie mieszkaniami. Dziś obie córki wywędrowały z Żurawnicy, dawną posiadłość, zwłaszcza zaś dom zajmuje dorosła już wnuczka, Ania z rodziną. Bronek był ponadto zapalonym myśliwym. Zawsze w wigilię, wracając z tradycyjnego polowania, podrzucał nam zająca. Przez cały okres powojenny związany był z Zakładami Tytoniowymi w Zwierzyńcu gdzie pracował. Jednocześnie prowadził gospodarstwo rolne. Podczas wojny działał w partyzantce, bodaj w AK. Był także więziony "za drutami" w Zwierzyńcu. M. in. jego relacje stamtąd można znaleźć w opracowaniu Cz. Służewskiego: Hitlerowski obóz przejściowy w Zwierzyńcu.(Zwierzyniec 1993). Po wojnie represjonowany. Mimo to zawsze przyznawał się do swojej kombatanckiej przeszłości. Do ruchu oporu należały obie siostry Bronisława. Janina, aresztowana przez UB, siedziała 6 tygodni w więzieniu w Zamościu. Bronisław spoczywa na cmentarzu w Zwierzyńcu wraz ze swoją małżonką Apolonią. Sierkowscy Popularne jest w Żurawnicy także nazwisko Sierkowski. Pierwszy w kolejności, od Brodów zaczynając, mieszkał Michał Sierkowski, którego nazywano niekiedy Łuka- MIchał. Wyjaśnienie tego przydomka jest proste – ojciec Michała to Łukasz, a Łuka to rosyjska wersja tego imienia, tak je zapisywali zaborcy. Właściwie to niewiele o Michale wiem, poza tym, że miał kawałek pola nieopodal naszego domu i czasami, w czasie żniw, on lub jego żniwiarze przychodzili po wodę do picia. Ważniejsze dla mnie było jednak to, że Michał miał córkę, Dankę, w której podkochiwałem się jeszcze w Szkole Podstawowej. Danka jednak po wodę nie przychodziła z tej prostej przyczyny, że tata nie pozwalał jej pracować. Była wszak jedynaczką. Została nauczycielką, lecz jej losów nie znam. Następna rodzina Sierkowskich mieszka do dzisiaj na Przekopie. Dziś jest to Lucjan Sierkowski i jego dzieci. Za moich czasów był to Kuba Sierkowski (dla odróżnieniu od innego Jakuba Sierkowskiego (zwanego "Czeku"), ten nazywany Wasylowym). Rzeczywiście, był to syn Bazylego (Rosjanie pisali – Wasyla), wnuk Grzegorza Sierkowskiego i Marii z d. Danilewicz. Pamiętam Kubę jako człowieka wyjątkowo radosnego, wesołego, pełnego optymizmu. Przy nim zrozumiałem, że mimo wieku, można być pogodnym, radosnym. Toteż bardzo się zasmuciłem, gdy gdzieś w 1962 lub 1963 roku przyszła wiadomość, że Kuba Sierkowski zmarł. Zmarł w wieku 52 lat po tym, jak nabawił się zapalenia płuc rozładowując wagon. Budował dom, w którym obecnie mieszka jego rodzina. Tyle kosztuje poświęcenie. Ostatnio dowiedziałem się, że i Lucjan podupadł na zdrowiu – miał wylew. Lutek ma dwie siostry (Krysię i Zosię) i troje dzieci: Elżbietę, tę która z mężem objęła naszą schedę rodzinną. Jej starszy brat Andrzej, z żoną Moniką mieszka i pracuje w Londynie (ma tam firmę budowlaną). Od czasu do czasu młodsze rodzeństwo jeździ w odwiedziny do brata, okazyjnie reperując swoje finanse. Najmłodszy syn Lutka, Piotrek, mieszka w Żurawnicy, ma czteroletnią córkę Ewę. Kolejna rodzina Sierkowskich mieszkała na tzw. wygonie, obok Bartników, Danielewiczów. Jeśli mnie pamięć nie myli głową tej rodziny był także Jakub Sierkowski, właściciel dość dużego gospodarstwa. Jedynym jego następcą był syn, Władek. Drugi brat, chyba Leonard, wyjechał do Warszawy, mówiono, że pracował gdzieś w dyplomacji, czy też w handlu zagranicznym. Ich ojciec już wtedy poważnie chorował. Władek więc, gdy tylko skończył szkołę podstawową musiał przejąć gospodarstwo i pracować, pracować i pracować. Tak jest do dziś. Następni Sierkowscy mieszkali za Dąbrowskimi. Była to wdowa po Andrzeju (chyba) – Aleksandra, z domu Dąbrowska, zwana powszechnie Oleszką. Mieszkała z dorosłym już synem Jaśkiem, następcą rodu. Nie znałem ich bliżej. W rodzinę Poznańskiego, zwanego Siwym, wżenił się Staszek Sierkowski. Tak powstała jeszcze jedna

rodzina o tym nazwisku. Za tzw. górą, czyli za szczytem, na który wspina się wewnętrzna droga Żurawnicy, za zabudowaniami Głowackich, mieszkał kolejny Sierkowski – Andrzej. Kiedyś była to podobno duża rodzina. Została jednak zdziesiątkowana w czasie wojny. O jednym z nich, Franciszku, pisze Z. Klukowski w swoim "Dzienniku z lat okupacji". Autor nie podaje przyczyny represji okupanta. Z opowieści mojej Mamy wiem, że był to młody, niespełna dwudziestoletni chłopak, a chodziło o wykrycie u Sierkowskich nielegalnego w czasach okupacji odbiornika radiowego. Wtedy zmarł i sam Andrzej. Został syn, Stanisław, który wybudował nowe gospodarstwo po drugiej stronie żurawnickiego traktu. Staszek (tak go zwano) był znany z tego, że miał nieco liberalny stosunek do obowiązków rolnika. Podśmiewano się więc z niego, że potrafi odłożyć kopanie ziemniaków aż do pierwszego śniegu. Ile w tym prawdy – nie wiem, powtarzam tylko com słyszał. Ponadto miał sad owocowy, który był przedmiotem pożądania nas, małolatów. Jego właściciel miał zresztą niekonwencjonalne metody walki z nami, szkodnikami sadu. Używał mianowicie do tego celu ...pokrzywy wkładanej w tylną część spodni schwytanego "przestępcy". To skutecznie odstraszało naśladowców. Staszek miał syna, Heńka, utykającego całe życie, prawdopodobnie po chorobie HeinegoMediny. Ostatnio słyszałem, że zmarł, w nietypowy zresztą sposób – znaleziono rower i Heńka w przydrożnym rowie obok posesji Poznańskich i Chwiejczaków. Podobno zawał, lub wylew. Prawdopodobnie znaleźć można Sierkowskich także na przeciwległym krańcu wsi, tym przy zwierzynieckim. Tam jednak miałem rzadsze okazje bywać, mniej ludzi znałem. Nie mogę więc nic o nich powiedzieć. A jeśli już chodzi o pochodzenie nazwisk: w początkach 17 wieku, w rejestrach ordynackich znalazłem kilka nazwisk "Sirko" lub "Sierko", najpewniej byli to protoplaści Sierkowskich. Tymicki Władysław Nie należał być może do wybijających się postaci w Żurawnicy. Mnie zaimponował jego chłopski upór i determinacja w osiąganiu tego, co jest konieczne, zamierzone, upragnione. Tymiccy mieszkali na tzw. starej wsi, między Czochrami i Naklickimi, w starej, chylącej się ze starości chałupince. Mieszkali blisko rzeki, na podmokłym terenie. Tu warto dodać, że było w Żurawnicy jeszcze kilku innych Tymickich. Był Tymicki Jan (zwany Tymczakiem), który mieszkał mniej więcej w okolicach dzisiejszego sklepu. Tymiccy mieszkali jako pierwszy numer na wsi od strony Brodów. Była też rodzina Tymickich w okolicach Bębenków, po przeciwnej stronie szosy. Ten Tymicki, o imieniu Jan, znany był jako "druciarz". Pracował bowiem na poczcie, a ściślej w telefonii. Jako jedyny w Żurawnicy miał telefon już w latach 50-tych. Wróćmy jednak do Władysława. Gdzieś pod koniec lat czterdziestych Tymicki zdecydował się na budowę domu. Zgodnie z panującymi wówczas trendami, nową zagrodę zaczął budować przy głównej wówczas szosie, między Sierkowskimi (Andrzej I Stanisław) i Balickimi (Michałem i Teklą). Podjął ten trud, mimo że, jak mawiają, "bida aż piszczała". Mieli Tymiccy dwóch synów: Ryszarda (1939) i Jana (1941). Z tym młodszym chodziłem do szkoły podstawowej, ze starszym, choć był on dwie klasy wyżej – do Liceum w Zamościu. Czasy były wówczas ciężkie. Obowiązkowe dostawy zabierały niemal wszystkie dochody. Kto nie pracował gdzieś poza rolnictwem – nie miał praktycznie ani grosza – za dostawy przecież nie płacono, a zabierano wszystko. Miasto potrzebowało – brzmiał propagandowy slogan. Tymczasem Władysław budował. Ślamazarnie, głównie własnymi i chłopaków siłami, ale budował. W końcu cel osiągnął – budowę zakończył. "Po drodze" niejako Ryszard potrafił skończyć studia (stomatologia). Do dziś jest dentystą, choć po przejściach (nagła ciężka choroba i śmierć żony), gdzieś w Skierniewicach, czy Sieradzu. Co dzieje się z młodszym – nie wiem. Początkowo gospodarował w Żurawnicy. I ciągle te skojarzenia. Żurawnica, zakładana na prawie wołoskim, miała początkowo wiele nazwisk i imion właśnie wołoskich. Powtarzało się często imię Timko, później Tymko. Prawdopodobnie stąd wzięły się później nazwiska Tymickich, a także przydomki "Tymczaków". Wróblewscy Nazwisko Wróblewskich już prawie w Żurawnicy nie występuje. A były to rody znane i zasłużone dla miejscowej społeczności. Wywodzili się z dragonów Zamoyskiego: kapral Teodor Wróblewski, Stefan Wróblewski oraz trzeci, prawdopodobnie Jan Wróblewski, wszyscy "libertowani" (tj. zwolnieni ze służby) dragoni, osiedleni w Żurawnicy po 1772 r. (por. tab. 1 w rozdz. 6). Później, jeszcze w XIX w. kapral Jan Wróblewski "dawnym zwyczajem służbę pełnił", a jednocześnie był przysiężnym w zwierzynieckiej gminie. Odpowiadało to funkcji sołtysa i przedstawiciela społeczności wsi w gminie. Także w XX wieku niemal na każdym zebraniu gminnym spotykamy nazwisko Wróblewskich: początkowo Franciszka, a później jego synów Wincentego i Tomasza. Ten ostatni był także członkiem zarządu powstałej w 1925 r. gminnej kasy zapomogowo- pożyczkowej w Zwierzyńcu. Prawdopodobnie od Jana Wróblewskiego (1777 – 1855) (wtedy jeszcze pisano Wróblowski), można prowadzić dalsze koleje rodu. Jan, syn Jacentego i Marianny, a później jego syn, Maciej (ur. 1808) i jego żona, Antonina z d. Petrów są przodkami tej rodziny. Maciej i Antonina

mieli czworo dzieci: Michała (1839), Mariannę (1842), Grzegorza (1846) i najmłodszego Franciszka ur. 1.09. 1853 r. Franciszek i jego żona Magdalena z d. Danilewicz mieli także czwórkę następców: dwóch synów – Tomasza (1880) i Wincentego (1882) oraz dwie córki: Mariannę (ur. w 1876 r., wyszła za Józefa Chwiejczaka) i Katarzynę (ur. w 1884 r., wyszła za J. Kimaka). Franciszek zmarł 29. 02.1931 r. w wieku 78 lat. Jego syn, Wincenty, żył krótko, zaledwie 46 lat, zmarł bowiem 1. XI. 1928 r. Drugi syn, Tomasz zmarł 15.08.1949 r. w wieku 69 lat. Miał Franciszek ponadto córki, które przez małżeństwa weszły w rodzinne koligacje z rodzinami Chwiejczaków i Kapuścińskich. Wincenty miał trzy córki: Apolonię (po mężu Poznańska), Genowefę (po mężu – Kuczmowska) i Janinę (po mężu - Balicka). Tomasz zaś podtrzymał nazwisko rodowe. Oprócz córek miał bowiem syna – Walentego. Ten z kolei miał także synów: Janusza i Bogdana. Miał także córki. Dalszych losów synów nie znam zbyt szczegółowo. Dopiero ostatnio dostałem nowe wiadomości. Janusz podobno stale mieszkał w Żurawnicy, zmarł w 1999 r. Bogdan wywędrował z Żurawnicy, osiedlił się w Zielonej Górze.Także już nie żyje, zmarł kilka dni przed Bożym Narodzeniem 2003 r. Syn Bogdana mieszka także w Zielonej Górze, syn Janusza wyjechał do Warszawy. W Żurawnicy mieszka jeszcze młodszy brat Janusza i Bogdana – Marian. Ma on cztery córki, a w starej, podupadłej chałupce swych rodziców mieszka jeszcze bezdzietny Tomek. Bezdzietny był również,nieżyjący już, a mieszkający w Czechowicach Julek. Najmłodszy z braci Mirek mieszka w Obroczy. Córki powychodziły za mąż. Tak więc nazwisko Wróblewskich stopniowo, ale skutecznie zanika (Na podstawie relacji Bożeny Smolarczyk (z d. Swacha), córki Alicji (z d. Wróblewskiej) i Stanisława. Swachy. Idąc w kierunku Zwierzyńca, "za górą", za zabudowaniami Szpugów (także stare nazwisko – spotykaliśmy je w Żurawnicy wśród pierwszych osadników) mieszkała druga rodzina Wróblewskich: Jan i Zofia. Zofia ma dziś (2003 r.) 96 lat i jest podobno w dobrej formie. Jan już nie żyje. Mieli dwóch synów: Józefa i Stanisława. Józef był moim kolegą z klasy, później ukończył szkołę oficerską i służył jako oficer zawodowy. Dość wcześnie jednak przeszedł na emeryturę (czy może rentę) ze względu na stan zdrowia. Stanisław był nauczycielem. Pełnił nawet, choć dość krótko, funkcję dyrektora Szkoły Podstawowej w Żurawnicy. Ze względu na poważne kłopoty ze zdrowiem musiał odejść z tego stanowiska. Ich dalsze koleje życia nie są mi znane. W każdym razie w Żurawnicy już nie mieszkają. Nazwisko Wróblewski w Żurawnicy zanika także i w tej gałęzi. Zubrzyccy Irena i Stanisław Nauczyciel. On, od 1952 roku (lub blisko tej daty) był kierownikiem Szkoły Podstawowej w Żurawnicy. Wcześniej, jeszcze od czasów przedwojennych, szkołę tę prowadzili Wiktoria i Adam Nędzyńscy. Uczyli więc naszych rodziców. Gdy Nędzyńscy odeszli na zasłużoną emeryturę, ich miejsce zajęli Zubrzyccy. Zubrzyccy byli małżeństwem, wydawało się, bezdzietnym. Okazało się wkrótce, że mieli córkę, która po mężu nazywała się Fiałkowska. Młodzi mieszkali w Wywłoczce. Mąż, chyba Witold, prowadził przez pewien czas stację benzynową przy Bramie Szczebrzeskiej w Zamościu. Mieli Zubrzyccy także syna – Jerzego. Mieszkał i pracował w Warszawie, w którymś z ministerstw. Pani Irena Zubrzycka, uczyła matematyki. Robiła to znakomicie, z sercem. Jej mąż, Stanisław, uczył fizyki i języka rosyjskiego. Ich poprzednicy, państwo Nędzyńscy byli nauczycielami i nic ponadto. Raczej na dystans, raczej z dala od wsi i jej problemów. Zubrzyccy natomiast byli ludźmi z temperamentem, takimi, którzy nie potrafią się nie zaangażować. Nie wiem, czy Zubrzycki znał Żurawnicę i jej ludzi wcześniej, przed swoim przyjściem. W każdym razie zaraz po objęciu rządów w szkole, zmuszony realiami, wyszukał najbardziej energicznych, liczących się i chętnych do pracy obywateli Żurawnicy, takich jak np. Poznański, Balicki, Ulanicki i inni. Z ich pomocą utworzył Społeczny Komitet Budowy Szkoły. dotychczasowa szkoła, posiadająca dwa pomieszczenia klasowe i mieszkanie dla nauczycielskiego małżeństwa, powstała jeszcze w czasach pierwszej wojny światowej i przestała już wystarczać. Tym bardziej, że z czteroklasowej szkoły, zafundowanej przez przedwojenną reformę Jędrzejewicza, stała się szkołą o pełnym, siedmioklasowym zakresie nauczania. Powojenny wyż demograficzny zawitał i do Żurawnicy. Rozwiązanie tymczasowe, przedsięwzięte przez Zubrzyckich, polegało na tym, że od Anieli Balickiej, wdowy po Józefie, wynajęto jeszcze jedno pomieszczenie. Było ono odległe od budynku szkoły o jakieś 200 m, znajdowało się zaraz za obecnym żurawnickim kościółkiem. Dzięki energicznym zabiegom Zubrzyckiego i Komitetu, a także mieszkańców, budowa wkrótce ruszyła. Mieszkańcy się opodatkowali, świadczyli robociznę i część materiałów (zwłaszcza drewno), cegłę pozyskano gdzieś z rozbiórki, młodzież pomogła tę cegłę rozładować z wagonów i oczyścić. Część funduszy dodała władza powiatowa. Budowa trwała krótko. Nie była wówczas jeszcze tak zbiurokratyzowana, otoczona przepisami, jak dzisiaj. Chyba już w 1954 r. oddano do użytku nowy, na owe czasy dość przestronny budynek, w którym było 4 czy pięć dodatkowych sal lekcyjnych. Łącznie ze starą szkołą to na razie wystarczało. Po kilku latach i to dzieło okazało się niewystarczające. Rozpoczęto kolejną

rozbudowę, a raczej dobudowę piętrowego, stojącego do dzisiaj skrzydła budynku. Szkoła, jej rozbudowa i prowadzenie to nie jedyna domena działalności Zubrzyckich. Oboje, zarówno on, jak i jego żona, zresztą znakomici nauczyciele, udzielali się na zewnątrz, uczestniczyli w życiu wsi. Nie było takiej imprezy, w której by nie brał udziału Zubrzycki, najczęściej jako współorganizator. Byli ze społecznością wsi "za pan brat". On był trochę porywczy, wybuchowy. Ale też różne były przypadki "głów", które przyszło im uczyć. Ona zaś była uosobieniem cnót nauczycielskich i ludzkich. Jedyną jej wadą było to, że namiętnie paliła papierosy. Podobno jednak skończyła z tym nałogiem ok. 1960 r. Była poza tym damą z charakteru i manier, taką jednak damą, która nie wynosi się ponad wszystkich, a wzbudza podziw, poklask. Była nauczycielką z krwi i kości, z autentycznym powołaniem. Uwielbiała ją młodzież. Zresztą z wzajemnością. Opowiadano mi, że nawet na łożu śmierci, gdy bardzo cierpiała, zapytano ją, czy podać jej coś do picia. Odpowiedziała, nie bardzo chyba wiedząc, co mówi: " nie trzeba, zaraz przyjdą dzieci z Żurawnicy, przyniosą mi wody". Oboje rwali na placówce żurawnickiej do emerytury. Potem przenieśli się do Wywłoczki. Stamtąd, zdaje się, pochodzili. Myślę, że Żurawnica pamięta ich jako rzetelnych, oddanych nauczycieli i szanowanych obywateli, którzy potrafili się zintegrować i identyfikować ze społecznością Żurawnicy, stać się jej autentycznymi mieszkańcami, żyć ich problemami. Oddali tej wsi wszystko, czym dysponowali. (opracował Leszek Balicki) Galiński Jan (1870 – 1944), sekretarz generalny Ordynacji Zamoyskich, pochowany na cmentarzu w Zwierzyńcu. "Gazeta Narodowa i Obca" Ukazywała się pod koniec XVIII wieku w Warszawie – na jej łamach oddano hołd ex kanclerzowi Andrzejowi Zamoyskiemu, który zmarł w lutym 1792 roku po powrocie z Włoch. "Gazeta Świąteczna" Pismo ludowe redagowane od roku 1881 przez Konrada Prószyńskiego (Kazimierza Promyka), który stawiał sobie za cel podnoszenie kultury rolnej na wsiach Lubelszczyzny, oraz szerzenie ogólnej oświaty: "Gazeta..." zwalczała ciemnotę szerzącą się na wsiach, alkoholizm, na jej łamach zachęcano do zakładania szkół ludowych."Gazeta Świąteczna" kolportowana była do 125 miejscowości na terenie Lubelszczyzny, w tym również do wsi powiatów: biłgorajskiego - Dąbrówka k. Biłgoraja, Potok Górny, Radzięcin k. Frampola, Rożnowki, Sól, zamojskiego – Mokrelipie, Radecznica, Szczebrzeszyn, Wola Panieńska, Zamość, Zwierzyniec, tomaszowskiego – Majdan Sielecki, Nedeżów, Podhorec, Rachanie, Tomaszów Lubelski, Tyszowce. Gazurek Jakub, ks. Urodził się na Śląsku Cieszyńskim, po zakończeniu działań I wojny światowej z nominacji Austriaków (pod zarządem których pozostawała Radecznica) został radecznickim duszpasterzem. Swoje obowiązki pełnił w latach 1915 – 1918. (Stanisław Zybała) Gehard Wojciech Rodem z Dębowca (gm. Stary Zamość) - nauczyciel, aresztowany prze Niemców zmarł na skutek pobicia w drodze do aresztu. German Prawosławny biskup lubelski, z jego inicjatywy w 1903 roku w Turkowicach utworzono filię żeńskiego monastyru w Radecznicy. Pierwsza przełożoną została ciotka cara Mikołaja II – wielka księżna Maria Magdalena Gorczakowa → Opis prawosławnego klasztoru w Radecznicy... Geszychter J. Żyd szczebrzeszyński, w okresie międzywojennym prowadził skład apteczny, w którym poza środkami farmaceutycznymi i towarami aptecznymi można było nabyć kosmetyki i farby. Skład zlokalizowany był w Szczebrzeszynie przy ulicy Zamojskiej.

Gierasimowicz Michalina Fiedosiewna Żona proboszcza parafii hrubieszowskiej [unickiej]. Zmarła w wieku 84 lat , dnia 15 grudnia 1888 roku, jej nagrobek znajduje się na cmentarzu w Tomaszowie Lubelskim. Gimnazjum Koedukacyjne Gminy Żydowskiej w Zamościu Powstało w 1922 roku. Szkoła miała profil humanistyczny, dla jej potrzeb Żydowska Gmina Zamojska pobudowała dwukondygnacyjny budynek. Placówka cieszyła się dużym uznaniem społeczności żydowskiej z racji wysokiego poziomu nauczania. Istniała do wybuchu II wojny światowej – pierwszym dyrektorem gimnazjum był Rafał Jakubowski. Gimnazjum Koedukacyjne w Hrubieszowie Inicjatorką jego założenia w roku 1944 była absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego – Stanisława Bojarska. Placówka otrzymała imię Królowej Jadwigi; w roku 1950 została upaństwowiona, następnie przemianowana na Liceum Ogólnokształcące im. Unii Horodelskiej. Na przestrzeni lat 1944 – 2004 palcówkę opuściło 2.354 absolwentów. W tej liczbie znajdują się ludzie tej miary co: prof. Antoni Kuczyński – archeolog , pracownik Uniwersytetu Warszawskiego prof. Kazimierz Szymański – pracownik naukowy Politechniki Wrocławskiej Adam Sikorski – wicekurator Kuratorium Oświaty w Lublinie Funkcje dyrektorów szkoły pełnili: w latach 1944 – 1950 założycielka – Stanisława Bojarska, Stefan Wojcieszak, Stanisław Kołaczek, Jerzy Krotkiewicz (1970 – 1977), Halina Bocańska, Wiesław Szlązak. "Głos Kolegialny" Pismo wydane przez radecznickich Bernardynów po uruchomieniu drukarni w 1937 roku (w zabudowaniach klasztornych) - od roku 1937 nazwę przekształcono na "Młodzież Seraficka". Na temat pisma wypowiedział się naczelny redaktor Kalendarza Serafickiego: "Pismo pozwoli niezawodnie na wykrycie i wyrobienie się młodych talentów literackich, które zaprawiwszy się w młodości w kunszcie literackim w swoim gronie będą mieli sposobność dalej pracować na tym polu." Quazi kontynuacją "Młodzieży Serafickiej" był miesięcznik religijno - kulturalny "Nasza Gazeta" wydawany także w Radecznicy od stycznia do czerwca 2003 roku pod opieką O. Tytusa (OFM). Skład redakcyjny w osobach: Marcina Zymona, Anny Batorskiej, Marioli Tałandy, O. Tytusa, oraz prowadzącej korektę polonistyczną Grażyny Paszko postawił sobie za cel zarówno przybliżanie przeszłości Radecznicy i okolicznych wsi administracyjnie położonych w obrębie gminy jak i spraw dnia codziennego ze szczególnym uwzględnieniem twórczości młodych artystów, przybliżając czytelnikom ich ich poezję, rysunki, zainteresowania. Jak zaznaczono w podtytule pisma, był to miesięcznik religijno - kulturalny, nie mogło więc zabraknąć na jego łamach strawy dla duch i ciała. W numerze 5/2003 odnotowano, iż 4 listopada 1995 roku szkoła podstawowa w Zaburzu otrzymała imię Jana Pawła II, a cały wysiłek kadry nauczycielskiej zmierza w kierunku wychowywania młodzieży w duchu "nauczania Jana Pawła II". Inne godne odnotowania fakty to rozmowa z ks. biskupem Janem Śrutwą - ordynariuszem diecezji zamojsko - lubaczowskiej. Stałe miejsce na łamach " Naszej Gazety" zajmował cykl: " historia poszczególnych wsi", oraz bieżące informacje o tym, co ciekawego wydarzyło się na terenie gminy Radecznica. "Głos Ziemi Zamojskiej " Miesięcznik, a następnie dwutygodnik nielegalnie redagowany i wydawany (pocz. XX wieku) przez Tadeusza Łuczyckiego, nadleśniczego Ordynacji Zamoyskiej, społecznika i kolportera na terenie Lubelszczyzny, założyciela Kół Polskiej Macierzy Szkolnej w Józefowie, Górecku Kościelnym, Majdanie Sopockim. Trzeci numer pisma wydany został we Lwowie 15 maja 1906 roku i stąd przez zieloną granicę trafił do Józefowa Ordynackiego. "Głos Ziemi Zamojskiej" został z czasem przemianowany na "Głos Ziemi Zamojskiej i Chełmskiej", ukazywał się do 1908 roku. Głowacki Władysław Z zawodu nauczyciel, pracownik oświaty w Urzędzie Miejskim w Hrubieszowie. Z zamiłowania regionalista – pełnił funkcję skarbnika Towarzystwa Regionalnego Hrubieszowskiego → Towarzystwo Regionalne Hrubieszowskie. Gmitrowicz Józef Pochodził z powiatu zamojskiego, urodzony w 1898 roku; do roku 1914 pracował w gospodarstwie rodziców, przed rokiem 1917 w fabryce [nie wiadomo jakiej], po czym został żołnierzem Armii Czerwonej.

. XX w. nr. ale kochali go. Białorusi. w roku 1938 Złotym Krzyżem Zasługi) zostały upamiętnione przez miejscowe społeczeństwo – w miejscowym kościele odsłonięto tablice o treści: "Pamięci s. 1908). w szczebrzeszyńskich szkołach pracował do roku 1848 – zmarł w roku 1849. Godzisz Józef Rodem z Rozłop k. Jego uczeń – absolwent gimnazjum – Czesław Szczebrzeszak napisał w swoich wspomnieniach o Stanisławie Godziszewskim: "człowiek uczciwy i zacny. Matraszka. Stanisława Aniela Polechajłło – z Turkowic wyjechała 15 września 1951 roku. negatywu 4956 Goraj Dawna posiadłość Dymitra z Klecia. Litwy. która otrzymał z nadania Ludwika Węgierskiego (XIV w. gorajska biblioteka parafialna Istniała (co odnotowano w historii parafii) w czasach dawnej Rzeczpospolitej – jej księgozbiór zarówno w przeszłości jak i w wieku XX był raczej skromny. Wykładał język polski i łaciński. .".. Dla ich potrzeb zorganizowano dwuklasowa Szkołę Ludową. a sam Goraj rządził się prawem magdeburskim i stał się ważnym (obok Kraśnika) punktem handlowym na obszarze południowo wschodniej Polski. Stanisławy Polechajłło.) Tomaszowski felczer pochodzenia żydowskiego. nocą z 30 na 31 stycznia 1863 roku doniósł do dowódcy twierdzy zamojskiej o wkroczeniu do Tomaszowa oddziału powstańczego. gorajskie "Towarzystwo Wstrzemięźliwości" Zorganizowane zostało w latach czterdziestych XIX wieku przez proboszcza Goraja – ks. z obszarów położonych za Uralem.). Huta Krzeszowska. Gomiela Mikołaj Rzeźbiarz ludowy z Łazor ( 1843 – 10. pow. Od roku 1921 Zakład. herbu "Korczak".Od 6 września 1919 roku był członkiem Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików). pochowany na cmentarzu w Hucie Krzeszowskiej. pochowany jest na miejscowym cmentarzu.. W roku 1919 w Zakładzie przebywało około 300 chłopców. w następstwie czego 5 lutego tegoż roku Rosjanie dokonali rzezi w Tomasowie mordując 24 osoby. publicysta. "gniazdo sierot" Potoczna nazwa Zakładu dla Sierot Wojennych w Turkowicach zorganizowanego w obiektach byłego monastyru przez Główny Komitet Pomocy utworzony w 1918 roku celem pomocy ofiarom I wojny światowej. Gołąb Jan Nauczyciel i opiekun drużyny skautów w Szczebrzeszynie założonej w 1916 roku przez Franciszka Przyrowskiego. fot. z dobrodusznej i nastrojonej powagą jego miny uczniowie jak zwykle robili sobie żarty. Jego praca (krzyż z figurą Chrystusa) znajduje się we wsi Szeliga (gm. w roku 1819 zdał egzamin państwowy uprawniający go do pracy w charakterze nauczyciela – w roku 1842 powołany został na stanowisko dyrektora. pracę w Szkole Wydziałowej w Szczebrzeszynie rozpoczął w roku 1811 jako kollaborator (pomocnik nauczycieli). Od tej chwili podpisywał się jako "Dymitr z Goraja". VIII. swoje artykuły o tematyce rolniczej zamieszczał na łamach "Zorzy" (pocz. W Muzeum Okręgowym w Nowym Sączu znajduje się rzeźba matki Bożej. Matki dla dzieci polskich. ukraińskich i żydowskich". Biłgoraj). "Schwytany w okolicy Tarnawatki został powieszony na przydrożnym drzewie". Jej praca i trud (w roku 1933 została uhonorowana Srebrnym Krzyżem Zasługi za wybitne osiągnięcia wychowawcze. W 1905 roku zbudował we wsi Banachy kapliczkę. następnie pracownikiem sekcji polskiej KPR (b) w Niżnim Nowgorodzie. w rok później na sześcioklasową..) Godziszewski Stanisław Nauczyciel. prowadziła s. Szczebrzeszyna. Której wykonana w 1939 roku dostępna jest w zbiorach Muzeum w Lublinie. W Zakładzie znaleźli opiekę chłopcy z terenów Łotwy. dotychczas dwuklasowa przemianowana została na pięcioklasowa. W roku 1920 istniejąca przy zakładzie szkoła... Gołdak (.

który wraz z przyległościami otrzymali na mocy dekretu sejmowego z 1555 roku.Teodorę Leszczyńską. tym razem we wsi Rzeczyca. zaprzestał działalności. która funkcjonuje do dziś (Maria Kiszka) Górkowie Właściciele Szczebrzeszyna. oraz Rafał – stolnik lubelski. Gorajski Adam Syn Jana Gorajskiego i Anny z Osmólskich. bratanek Dymitra z Goraja od którego otrzymał Goraj. Żuchowskiemu za wspólnem zniesieniem się z prefektem i inspektorem szkoły. Brał udział w wyprawie chocimskiej (1620 rok). Rafała wojewody bełskiego poślubił 26 lutego 1629 roku. gwałtem do tego napędzał aby parafianie przysięgali. gościniec Kmicica Pozostałości starego traktu królewskiego. c. że nigdy w swoim życiu wódki pić nie będą.. t. Oskarżony przed władzami gubernialnymi. XVII wieku). odwiedził Bazyleję. lokowana w XVII wieku) – obydwaj poświęcili się służbie wojskowej. w roku 1615 w Bazylei.odziedziczył po ojcu dobra we włości radzięckiej i miasto Biłgoraj.". zmarł w 1448 roku. Adam Gorajski ożeniony był z Katarzyną ze Słupeckich. w twarz profesora uderzył. W latach 1579 – 1584 z bratem Piotrem podróżował poza granicami kraju." pod red. W roku 1581 otrzymał godność seniora dystryktu [lubelskiego kalwińskiego]. w roku 1613 przebywał na protestanckim uniwersytecie w Heidelbergu. Z małżeństwa z Teodorą urodziło się troje dzieci: Adam. taka wzmiankę znajdujemy w "Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Wczesną młodość spędził na dworze hetmana Jana Tarnowskiego. po roku 1575 został przywódcą kalwinów lubelskich (w jego kamienicy w Lublinie po roku 1570 zorganizowano lubelski zbór kalwiński). Gosiewski Marcin W latach 1819 – 1828 pełnił funkcję rektora w Szkole Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie. gdzie założył nowy zbór. Matraszek stosował celem powstrzymania włościan od picia alkoholu były nieco szokujące – kijem. Teodor (od jego imienia wzięła nazwę wieś Teodorówka. Za jego kadencji stosowano w odniesieniu do niesfornych uczniów kary cielesne – taką otrzymał 23 marca 1827 roku Florian Mitygowski za "nieposłuszeństwo profesorowi historyi p. Mikołaj Powała z Taczowa. Po lokacji Biłgoraja zorganizował miejscowy zbór. Według sporządzonego przez Henryka Sienkiewicza zapisu w "Potopie" przejeżdżał tędy sam Andrzej Kmicic.. Korczak Syn Iwona vel Iwana (w Szczebrzeszynie zwano go "Iwonią") z Klecia. następnie odebrał biłgorajskim katolikom kościół.. następnie służył w wojsku w randze rotmistrza. które natychmiast rozwiązały Towarzystwo. W 1607 roku rozpoczął naukę w gimnazjum w Gdańsku.prawnukowie Elżbiety córki Dymitra z Goraja.. stąd przyjęta przez miejscowa ludność nazwa. II) Gorayski Aleksander h. Byli to bracia: Andrzej. Ostatnie zachowane o Aleksandrze Gorayskim wiadomości pochodzą z 1448 roku – występował wówczas jako świadek przy sporządzaniu aktu sądowego we Lwowie.Metody. z końcem 1616 roku w Lejdzie. Wittenbergę. Rektor Gosiewski pochowany jest na miejscowym cmentarzu. Łukasz i Stanisław . W latach 1409 – 1411 brał udział w walkach z Krzyżakami. z małżeństwa tego urodziło się dwoje dzieci: Teofila (wydana za podkomorzego kijowskiego Samuela Hornostaja) oraz Zbigniew . Żonę . Adam Gorajski zmarł w 1602 roku.. 19 kwietnia 164(?) roku Adam Gorajski został mianowany kasztelanem chełmskim. Filipa Sulimierskiego (Warszawa 1881. w bitwie pod Grunwaldem stał u boku takich rycerzy jak: Mszczuj ze Skrzynna. Aktywny działacz kalwiński. który oznakowany przydrożnymi kapliczkami przebiegał z Warszawy przez Stary Zamość w kierunku Lwowa. podczas ich bytności w mieście otwarto szkołę przy zborową – jej rozwój przyćmiła słynna w ówczesnej Rzeczpospolitej szkoła kalwińska w pobliskim Turobinie założona przez .. Górkowie byli wyznawcami kalwinizmu.. jakie ks. Gorajski Zbigniew Syna Adama i Katarzyny ze Słupeckich Gorajskich. Przed rokiem 1595 z jego inicjatywy powstał kolejny zbór kalwiński. gorajski zbór kalwiński Zbór kalwiński w Goraju istniał w okresie przynależności miasta do rodziny Firlejów (pocz.

X.) Leśniczy ordynacki. Żył lat 64 lat. Greniuk Piotr (4. wozownia – wiata. Jego artykuły publikowane były na łamach "Polskiej Sztuki Ludowej". Grabarski Jan Nepomucen Proboszcz parafii szczebrzeszyńskiej. W podziemiach jej spoczywać miały zwłoki fundatora obiektu – Andrzeja Górki i jego rodziny. dwukomorowy spichlerz. zmarł 4 maja 1913 roku. z zawodu krawiec. Grabowski Jan Proboszcz parafii Szczebrzeszyn na przełomie XIX – XX wieku. skład osobowy którego stanowili: pracownicy służby leśnej. że jest to najdawniejsza budowla na terenie miast sięgająca początkami 1194 roku.. które powstańcy zajęli bez trudu. którzy przeszli na obrządek łaciński. był gorącym zwolennikiem połączenia cerkwi unickiej z prawosławną – w swoich poczynaniach posunął się tak daleko. dla uczczenia jego ofiarnej pracy na niwie Pańskiej parafianie wmurowali pamiątkową tablicę w kościele pod wezwaniem św. Poza budynkiem mieszkalnym w obejściu znajdują się: drewutnia. pedagog. Gramowski (. Grabiński Andrzej Pierwszy właściciel pobudowanej w 1810 roku zagrody sitarskiej przy ul. W roku 1945 uzyskał na Uniwersytecie Łódzkim tytuł magistra filozofii. zatrudniony był jako kino operator w kinie "Muza". Górski Aleksander Proboszcz parafii unickiej w Szczebrzeszynie.Stanisława. robotnicy folwarczni. "Plon. Pracował jako nauczyciel na terenie powiatu hrubieszowskiego: Nowosiółki (1923 – 1928). chłopi i rzemieślnicy ze Zwierzyńca i okolic.) Żyd szczebrzeszyński. "Przysposobienia Rolniczego". w roku 1863 zawiązał w Zwierzyńcu oddział powstańczy. etnograf. Maurycego Zamoyskiego z nowo poślubioną małżonką – Marią z Sapiehów Zamoyską (ślub odbył się 18 lipca 1906 roku w Biłce Szlacheckiej – majątku Sapiehów). Mikołaja w Szczebrzeszynie. "Teatru Ludowego". niestety zakończoną porażką stoczył oddział Gramowskiego z załogą rosyjską stacjonująca w Szczebrzeszynie. 1902 Orchowice – 30. pełnił przy tym funkcję komendanta hufca Związku Harcerstwa Polskiego. absolwent Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Szczebrzeszynie. ponadto dbali o rozwój Szczebrzeszyna i jego bezpieczeństwo – rozpoczęli budowę murów obronnych czerpiąc środki finansowe z dochodów miejskich. Pierwszą potyczkę. Żona Grinera (nieznana z imienia) należała do Związku Młodzieży Komunistycznej. jego parafian. w okresie między powstaniowym pozycja ta weszła do "ścisłego kanonu pomocy szkolnych".. Nadstawnej 32 w Biłgoraju (obecnie muzeum biłgorajskich sitarzy). Hrubieszów (1928 – 1933). budynek inwentarski (w przeszłości istniały jeszcze dwie obszerne stodoły. prałat kolegiaty zamojskiej. V.. Piotr Greniuk jest autorem kilku zbiorów etnograficznych i materiałów świetlicowych: "W naszej świetlicy" (1945). obawiając się Niemców wyjechali oboje wraz z 6 – 7 miesięcznym dzieckiem z wycofującymi się ze Szczebrzeszyna Rosjanami we wrześniu . że wystosował do generał – gubernatora lubelskiego prośbę o przeprowadzenie śledztwa w sprawie 62 unitów. Mikołaja w Szczebrzeszynie.. 1955 Iłowiec). które nie zachowały się do dziś). a w roku 1952 etnografii i etnologii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Turkowice (1933 – 1934). Kolejnym celem było opanowanie miasta Tomaszowa. że "został zmuszony przez wpływy zewnętrzne do przejścia na obrządek łaciński". Griner (. Delegowani do Szczebrzeszyna przez władze rządowe wysłannicy nie udowodnili nikomu. niesiemy plon" (1946). w lipcu 1906 u wejścia do kaplicy pałacowej w Klemensowie witał ordynata hr. urzędnicy ordynaccy. w roku 1900 uzyskał pozwolenie od władz zwierzchnich kościelnych na odbudowę kościoła pod wezwaniem św. Ukończył Kurs Nauczycielski (1933) oraz Wydział Pedagogiczny Wolnej Wszechnicy Polskiej. "Gramatyka polska na klasę I i II " Podręcznik autorstwa Teodozego Sierocińskiego. profesora historii literatury polskiej i pedagogiki w Szkole Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie. Aleksander Górski wypowiedział się także na temat cerkwi zlokalizowanej przy obecnej ulicy Sądowej.

archeolog – amator. Na ile ta wiadomość była wiarygodna trudno dociec – nie udało się pomimo poszukiwań prowadzonych przez rodzinę Krzeszowskich odnaleźć Grinera. odbywał wycieczki terenowe w okolice Turobina z których przynosił różnorodne starożytne przedmioty. którzy realizowali recepty w turobińskiej aptece. klinowata o przekroju prostokątnym i płaskim płaszczyznowym obuchu. "że urodził mu się drugi syn. ani uzyskać danych odnośnie rzekomo prowadzonego w Tel – Awiwie kina (Wiesław Krzeszowski) groby "wygnańców" Pochówki osób zmarłych na ternie parafii Trzęsiny. Posadów (grodzisko pochodzi z XII lub XIII wieku. że zmarł w domu Jana i Marianny z Mikszów Smotrów w Czarnymstoku .  przekłuwacz z dobrze wyodrębnionym żądłem wykonany z krzemienia czekoladowego. a następnie bełzkiego). Susiec) i zamków (Goraj. Sąsiadka/Sutiejsk. Gozdów. grodziska i zamczyska Zamojszczyzny Jest ich na Zamojszczyźnie wiele. W roku 1973 pracownicy z Zakładu Archeologii UMCS przeprowadzili w Posadowie badania sondażowe – ich zdaniem gród mógł wchodzić w skład Księstwa włodzimiersko – halickiego. Gródek n. Majdan Górny. Grodzicka Zofia Żona oficjalisty z folwarku w soli k. Horodło. którego nie dało się ustalić)."rodzina z Poznańskiego mieszkała u Wronów. syna właściciela kina. Kolonia. Niemirówek. Guciów. o jednym z nich (nazwiska. ojciec tej rodziny zmarł w naszym domu . Wykonana z krzemienia pasiastego. Zawalów). datowany na paleolit schyłkowy. Zainteresowanych dziejami grodu Sutiejsk/Sąsiadka odsyłam do pracy Zofii Wartałowskiej (która powadziła badania w tej miejscowości ) "Gród czerwieński Sutiejsk na pograniczu polsko – ruskim" (Warszawa 1975). Terminem tym określono zespół grodów zlokalizowanych w dorzeczu Huczwy z głównym ośrodkiem administracyjnym Czerwieniem (teren obecnej wsi Czermno k. wcześniej w jego miejscu funkcjonowała osada datowana na X. in. Skierbieszów. Kryłów. który po raz pierwszy pojawił się w "Powieści dorocznej" ("Powiest'i wriemiennych let") napisanej w Kijowie. kultura amfor kulistych  toporek pięcioboczny w konturach mocno zaokrąglonych. Rachanie. zwężające się w kierunku obuchu.XI wiek. Jurów.1939 roku. Jego pasją była archeologia. Przeprowadzane systematycznie przez zakład archeologii UMCS badania dostarczają coraz to ciekawszych informacji o przeszłości tych terenów. Biłgoraja. Z Armią Andersa Griner wszedł na teren Związku Radzieckiego. są to m. wiele egzemplarzy przynieśli mu również mieszkańcy okolicznych wiosek. Tyszowce. Szczebrzeszyn. które znalazły się tutaj podczas okupacji jako nasiedleńcy. interesujące materiały odnośnie charakterystyki i historii grodzisk i zamczysk znajdują się w pracy Ewy Banasiewicz "Grodziska i zamczyska Zamojszczyzny" (Zamość 1990). Po wyzwoleniu dzieci przyjeżdżały na jego grób" (relacja Marianny Smoter z Czarnegostoku). Grodzki Feliks (1863 – 1948). dość ciekawa z punktu widzenia pasjonata ma jednak jedna wadę jak zauważyli opracowujący ja archeolodzy Barbara Bargieł i Jerzy Libera – Grodzki "nie prowadził niestety kartoteki. XII wieku. Wykonany z granitu lub granitowego diorytu Grody Czerwieńskie Termin. . w którym był przed wojną był zatrudniony informując. co uniemożliwia lokalizację znalezisk. W latach 1938 – 1948 prowadził w Turobinie aptekę. Przeżył wojnę – w latach 40 (może rok 1947) przysłał kartkę do Wiesława Krzeszowskiego. w klasztorze Peczerskim (Ławra Peczerska) – zwodzie latopisarskim ukazującym dzieje Rusi od IX – pocz. Zamch. zatartych. wiadomo. Krawędzie proste. Hrubieszów. kultura magdaleńska  siekierka czworościenna. Terebiniec. aptekarz. stanowią pozostałości dawnych grodów (Czermno. Jego kolekcja. Uchanie.zrobiono mu prostą trumnę i pochowano na cmentarzu w Trzęsinach. Hrubieszowa). Skibice. Wiodąca lekturą która umożliwia zapoznawanie się "na bieżąco" z dokonanymi odkryciami są "Prace i Materiały Zamojskie" wydawane przez Ośrodek Archeologiczno – Konserwatorski w Zamościu. Orłów Murowany. nie zapisywał także skąd pochodzą poszczególne egzemplarze zabytków. jest ich 59. Bugiem. w latach 1911 – 1914 prowadziła (w pomieszczenia folwarcznych) tajne komplety z historii polskiej. można je jedynie określić jako pochodzące z okolic Turobina". mieszka w Tel – Awiwie i ma prywatne kino". Grabowiec. pochodząca z neolitu.

Posiadał jednak dokumenty potwierdzające jego polskie obywatelstwo. W czasie II wojny światowej zlokalizowany tu był obóz jeniecki Oflag II D Gross Born. "groszówki" Nazwa jaka stosowano w odniesieniu do ubogich dziewczyn z Biłgoraja i okolic.. gdzie przywozili swoje towary bogaci handlarze żydowscy z terenu Zamojszczyzny.detaliczny. wywiezieni zostali do Oświęcimia. handlarze żydowscy Mówiąc o handlu uprawianym przez ludność żydowską należy rozróżnić dwa rodzaje tej działalności: handel lokalny (obnośny. Utykał lekko na jedna nogę z powodu noszonej protezy. przebywał tutaj Jan Zamoyski. dzięki czemu został zwolniony. Grossemik Niemiec. udzielał się w pracach zwierzynieckiego oddziału Ochotniczej Straży Pożarnej. Praca początkowo zdobiła ołtarz kaplicy oflagu Neubrandenburg. podczas wizyt w radecznickim klasztorze.Gross . w okresie późniejszym "za każde utkane płócienko (spód sita) gospodyni wypłacała im jeden grosz. Według ksiąg celnych lubelskich w latach trzydziestych XVI wieku na jarmarkach lubelskich odnotowani zostali Żydzi ze Szczebrzeszyna i Turobina .jest autorem dwóch tomów wspomnień (frgm. Hanf Maksymilian Bernardyn.nie zrobiło to jednak na nim większego wrażenia. oraz pozamiejscowy – większe miasta na terenie Lubelszczyzny w tym głownie Zamość i Lublin.zachodnim krańcu Pojezierza Drawskiego. jarmarki). żołnierz 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej. który prowadził kursy malarstwa i rysunku dla współtowarzyszy. gdzie zginęli. że zamiast pacyfikacji w Zwierzyńcu odbyło się tylko swoiste sprawdzenie dowodów. podczas okupacji przebywał w Zwierzyńcu. Bernardynów znając jego okupacyjną przeszłość odmówiły mu przyjęcia. Janina Gulińska zajmowała się apteką. gdzie pełnił funkcję głównego księgowego w Zarządzie Ordynacji Zamoyskiej.Sulinowo położone na południowo . nauczyciel szkoły podstawowej nr 1 w Hrubieszowie. Po wyzwoleniu "Tryptyk" przekazany został osobiście przez Jana Zamoyskiego jako dar do kościoła garnizonowego w Warszawie. dostał się do niewoli rosyjskiej. . do Radecznicy delegowany został z miejscowości Cześniki w roku 1939. do podpisania Volkslisty zmusza również przebywająca w Radecznicy swoją siostrę – Czesławę.wyniku czego podpisał Volkslistę i przywdział mundur (1940 rok). Za jego sprawą (jak podaje w swoich wspomnieniach → Kurzepa Ignacy) Zwierzyniec nie został spacyfikowany . in.Grossemik okazał się więc Mężem Opatrznościowym dla Zwierzyńca.Born Obecnie miasto Borne . Gulińscy Janina i Marian Zwierzynieccy aptekarze. W roku 1944 Maksymilian Hanf uciekł z Lublina. Maksymilian Hanf po wyjeździe z Polski przebywał w Niemczech . Opuścił więc Polskę i wyjechał na Zachód. gdzie przyjeżdżał z zamojskim Gestapo często bywa w gościnie u jej rodziców. gdzie dotychczas przebywał. Udał się do Przeworska i Krakowa z prośbą o przyjęcie do społeczności zakonnej. od 1915 roku Marian Guliński pełnił obowiązki komendanta pod obwodu Polskiej Organizacji Wojskowej. której dopuścili się jego "koledzy po fachu". Wybranką jego serca zostaje Szygendówna. Wkrótce nawiązał współpracę z zamojskim gestapo . On to wyjednał u gubernatora Franka. które przyjmowały się do pracy u biłgorajskich sitarzy – praktyka trwała sześc lat – przez pierwsze trzy pracowały za darmo. W maju 1942 roku był świadkiem masakry radecznickich Żydów. wspomnień dotyczące okupacji znajdują się w zbiorach biblioteki gminnej w Radecznicy). H Han Józef (1928 – 2005). później Gross – Born. "Guaria" Pod taką nazwą figuruje w "Atlasie I.. 1 czerwca 1941 roku aresztowano ich synów. m. sam również malował i rzeźbił. "Tryptyk". jednak władze Zakonu OO. A. Jabłonowskiego" wydanym w 1772 roku w Londynie zamek królewski Goraj (inaczej zwany Ładą).

Godło to występuje na pieczęci miejskiej z 1636 roku znajdującej się obecnie w Archiwum Lwowskim.stamtąd wraz z synami zabrali ich Niemcy i rozstrzelali podczas zbiorowej egzekucji. Hejnowie mieli troje dzieci: Judkę. Himmelstadt Nazwa Zamościa nadana miastu w okresie okupacji na cześć Heinricha Himmlera. przepisów. urodzony 9 października 1906 roku w Szczebrzeszynie. szefa Gestapo i SS. w roku 1938 został kierownikiem szkoły powszechnej w Aleksandrowie (powiat biłgorajski). gdy został właścicielem miast. Dalsze losy maski /Marii Hejno nie są znane.Wieprz Por i Topornicę. oraz herbem darowanym miastu w 1847 roku przez zaborców. Zarys dziejów" ( Szczebrzeszyn 1927).które pisał od 1929 roku. a następnie został wywieziony do zespołu obozów Borowicze (Jogło. poseł Królestwa Polskiego na sobór trydencki. z wyrażeniem przywilejów. . Ormianie posiadali w Zamościu osobną dzielnicę. Jest to najstarszy dokument do historii Ormian w Zamościu i zarazem najważniejszy stanowił bowiem prawną podstawę ich osadnictwa w tym mieście. (Stanisław Zybała) Hasewicz Włodzimierz ps. herb nazywany jest "rzemieślniczym". L. "Historja kościoła zamojskiego ormiańskiego. pierwszego właściciela miast (herb ten używany jest obecnie) wyobrażającym trzy białe belki na czerwonym tle.na użytek katolikom przywrócił go Jan Zamoyski w roku 1593. Waldlagar.przebywał na Zamku w Lublinie. Jego ilustracja została zamieszczona w pracy zbiorowej pod red. a poświęcony był walce z reformacją. (Helena z Majewskich Bulakowa) Herburt Walenty Proboszcz szczebrzeszyński. Zamoyskich w Szczebrzeszynie 1811 – 1926. Zmarł 20 listopada 1961 roku. "War" Oficer rezerwy piechoty. Pawłowskiego "Szkoły im. w Zamościu przebywał 22 lipca 1941 roku. przybierając imię Maria – obrządku chrztu dokonały na jej usilną prośbę koleżanki katoliczki. Był organizatorem i dowódcą oddziału partyzanckiego. Szibotów. w której " własność gruntowa i zabudowania były ściśle oznaczone ze względów fiskalnych". Później ocalałą dziewczynka zaopiekował się ksiądz z Krasnegostawu. Po śmierci Herburta "kościół szczebrzeszyński heretycy zarażeni arianizmem opanowali i zdewastowali. transakcji do kościoła tegoż należących sum i obligacjów od roku 1585 do roku 1700" Kopia rękopisu przywileju nadanego Ormianom przez pierwszego ordynata Jana Zamoyskiego.). Icka i Maśkę. Wyobraża on dwu płytową tarczę na której umieszczono sylwetkę kupca stojącego przy ladzie i wadze. Zmarł w roku 1987 w Horaz k/Fuldy. Małka Holc – (Mirka jak zapisano w Kronice tej Szkoły) zginęła z grupą szczebrzeszyńskich Żydów w obozie w Bełżcu. że owe belki symbolizują trzy rzeki okalające Szczebrzeszyn . Po powrocie pracował jako nauczyciel. herby miasta Szczebrzeszyna Szczebrzeszyn w swojej kilkuset letnie historii pieczętował się dwoma herbami – herbem "Korczak" Dymitra z Goraja. We wrześniu 1944 roku aresztowany przez NKWD . który został wcielony w skład III batalionu zgrupowania OP 9. dokąd zostały zabrane dokumenty ze Szczebrzeszyna po I rozbiorze Polski. Dowolna interpretacja wyjaśnia.. Ukończył Seminarium Nauczycielskie Męskie." . Pracował jako nauczyciel w Suchowoli. który obradował w latach 1545 – 1563. przedmiotem jej zajęć była matematyka. znana powszechnie jako "Tchórzawica". Na mocy decyzji Rady Pedagogicznej została w 1929 roku wychowawczynią klasy I liczącej 58 dziewcząt. twórcy obozów koncentracyjnych. Hejnowie Merla i Fawel Żydowska rodzina z Sułówka. W czasie wojny Hejnowie wyprowadzili się do pobliskiego Kitowa .. do kraju powrócił po zakończeni działań wojennych 1904 – 1918 roku. Holc Małka/Mirka Nauczycielka ze Szkoły Powszechnej nr 2 (żeńskiej) w Szczebrzeszynie. pochowany jest na cmentarzu w Krasnymstawie. Maśkę ukryła kobieta z Tworyczowa. która jeszcze przed wybuchem II wojny światowej w tajemnicy przed rodzicami przyjęła chrzest wodny. W roku 1915 został wraz z rodziną ewakuowany w głąb Rosji. zachowała się w zbiorach Biblioteki Ordynacji Zamoyskiej (dane z lat 1938 – 1939). oraz narzędzia tkackie.

którą dowodził została rozbita pd Tomaszowem. Edward Moskal (prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej).Hołowiński Wojciech (1897 – 1965). Binder Karl Fredrich. Celem tak licznego przybycia były obchody 448 rocznicy podpisania unii horodelskiej → unia horodelska Horodyski Antoni Jeden z najbogatszych (dane z 1878 roku) ziemian w hrubieszowskiem.w roku 1255 według zapisów w kronikach ruskich zatrzymał się tutaj ze swoją drużyną książę Daniel podążający z Chełma do Halicza. 37) piątym honorowym obywatelem Tomaszowa został Ryszard Kaczorowski . pracował w latach 1851 (?) . wraz z Janem Fijałkowskim zamieszany był w sprawę spisku przeciwko władzom zaborczym (1852 rok). Lech Wałęsa.ostatni prezydent Rzeczpospolitej Polskiej na uchodźstwie. Franciszek Kamiński. Lwowskiej. uczestnik wojny 1920 roku. Antoni Horodyski pochodził z Mołodiatycz. Hrubieszów Hrubieszów położony jest w jednej z najżyźniejszych okolic Polski. gm. Horajec Pierwotna nazwa wsi Gorajec w pow. Prochy generała sprowadzone z Londynu spoczywają na tomaszowskim cmentarzu przy ul.Ksawery Rolle zesłany został do Irkucka . W roku 1393 Władysław Jagiełło przyłączył miejscowość do Ziemi Chełmskiej. danych z roku 2005 honorowe obywatelstwo Zamościa otrzymało piętnaście osób. honorowi obywatele m. po raz pierwszy występuje w roku 1564 – zapis pochodzi ze źródeł do historii Ukrainy – Žerela do istoryi Ukrainy znajdujących się w Archiwum Skarbu Koronnego w Archiwum Głównym Akt Dawnych. Z roku 1411 pochodzą pierwsze wzmianki o zamku hrubieszowskim . Prawa miejskie otrzymał Hrubieszów w roku 1410 z rąk Władysława Jagiełły – wcześniej była to wieś królewska o nazwie "Rubieszów" (łac. Kolejny z honorowych obywateli to Jan Świtka. Radecznica. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari oraz Krzyżem Walecznych z trzema okuciami. zamojskim. prawdopodobnie już wówczas istniał gród. nr. gdzie pracował w gorzelni. Horosiewicz Michał Nauczyciel w tarnogrodzkiej szkole unickiej. Początki miejscowości sięgają XIII wieku . po wykryciu którego jeden z uczestników . Jan Machulski (aktor). in.pl/horajec. Zaszczytnym tytułem honorowego obywatela zostali także obdarzeni członkowie rodziny generała – żona Zofia Piskor i syn Jerzy. Budowla została zniszczona podczas najazdu Bohdana Chmielnickiego. Zamościa Wg.1864. co wskazywałoby na to iż była to w owym czasie dość spora miejscowość. ożeniony był z Józefą Gabrielą Chrzanowską. jazzman). nazwa "horajec" posłużyła do tytułu strony internetowej traktującej o historii miejscowości zlokalizowanych w obrębie gminy Radecznica: www. pobierał 60 rubli pensji. która wniosła mu w posagu dwór kryłowski (wzniesiony w 1820 roku przez Józefa Chrzanowskiego). W wieku XVII z polecenia starosty Ludwika Wilgi reszki zamku rozebrano. w 1939 roku Armia "Lublin". przeważają w okolicach miasta czarnoziemy i gleby lessowe. doceniony został przez mieszkańców miasta za zorganizowanie Wydziału Zamiejscowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Tomaszowie. republika. honorowi obywatele m. Jan Zamoyski (XVI ordynat). Jak doniosła zamojska prasa (Tygodnik Zamojski z dnia 10 – 16 września 2008 roku. Horoszewicz Wincenty Nauczyciel Szkoły Realnej w Szczebrzeszynie (funkcjonowała w latach 1849 – 1852). W roku 1630 pobierano w Horajcu podymne od 58 domów. W latach 1473 – 1490 Hrubieszów był stolicą . Pochowany na cmentarzu w Kosobudach. stopniowo popadała w ruinę. "Rubiesovia"). Tadeusz Piskor. w tej liczbie m. Jan "Ptaszyn" Wróblewski (muzyk. Jan Paweł II. zebrała się wówczas pod Horodłem wielotysięczna grupa ludności rozmaitych stanów i wyznań – przybyłych z różnych części Rzeczpospolitej. horodelska manifestacja Miała miejsce 10 października 1861 roku.zlokalizowany był na wyspie okolonej przez rzekę Huczwę. Tomaszowa Lubelskiego Pierwszym z honorowych obywateli Tomaszowa Lubelskiego został gen.

. Filip Taras z Pobereżan. dwa domy przytułki dla starców i kalek. stąd obecność dwóch bóżnic murowanych i dwóch cerkwi . W latach 1929 – 1935 w Gimnazjum Państwowym im. dwa wiatraki.. handlem. Podstawą działalności Towarzystwa. Towarzystwo. która istniała do roku 1862. Putnowicach. Edwarda. do cerkwi p w. kuśnierski.. funkcjonowało do roku 1945. istniały ulice o nazwach: Wójtowska. Żydzi trudnili się handlem i rzemiosłem. oraz cotygodniowego targu "w dzień czwartkowy". W roku 1709 Hrubieszów "trapiło morowe powietrze ". Zamojska. W roku 1882 w Hrubieszowie znajdował się browar. Busińcu. Jadwigi. pozwolono im budować się .biskupstwa chełmskiego łacińskiego. fabryka "reperacyi maszyn narzędzi rolniczych". Marcin Wasilewski z Jarosławca. Hryć Sawa z Czerniczyna. danych z 1931 roku w jej zbiorach znajdowały się książki przekazane w depozyt przez koło Polskiej Macierzy Szkolnej • Biblioteka Polskiego Białego Krzyża (organizacji powstałej w 1918 roku. szpital św. Z roku 1502 pochodzi informacja o ustanowieniu przez Władysława Jagiełłę dwóch jarmarków . 82 . W Hrubieszowie w początkach XIX wieku istniały: szpital powiatowy św. prawosławnej wystawionej kosztem rządu w 1874 roku.szlachcicowi udzieliła mu jego była uczennica Anna z Zamoyskich Sapieha.. Zajęcia z młodzieżą prowadziło 8 nauczycieli . Szpikołosach założył w 1816 roku Towarzystwo Rolnicze Hrubieszowskie. był "Kontrakt Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego". Powołano Radę Gospodarczą złożoną z prezesa i i sześciu radnych (dwóch z miasta i czterech ze wsi). Miasto stało się wówczas słynne za sprawą Stanisława Staszica. blacharski. ulokowane w dawnym klasztorze dominikanów. Bohorodycy. trzy cegielnie. oraz pop i ksiądz nauczający religii. W 1578 roku Żydzi hrubieszowscy otrzymali duże swobody ekonomiczne – ich synagoga zwolniona został od podatków.w dzień Wniebowstąpienia Pańskiego i w dniu Podniesienia Św. szkółka żeńska (29 uczennic). szewski.". Przedmieście Sławęcin. w roku szkolnym 1881/1882 naukę pobierało 187 uczniów.. zakład kotlarski zatrudniający pięć osób. celem której było udzielanie . Według danych z roku 1765 w mieście znajdowało się 375 domów. trudnić się rzemiosłem. W okresie międzywojennym Hrubieszów (obok Zamościa) należał do miast posiadających najwięcej bibliotek. młyn parowy. siodlarski. Dziekanowie. Na stanowisko prezesa Stanisław Staszic mianował Józefa Grotthusa. szpital żydowski (wybudowany w 1844 roku). Mikołaja (wymurowana została w 1809 roku). Od roku 1858 funkcjonował szpital św. Stanisława Staszica pracowała dr Felicja ze Szczepańskich Piwowarkowa rodem z Sambora. która w roku 1932 została przekształcona na Powiatową Centralną Bibliotekę . obowiązki kasjera pełnił Wincenty Sędzimir. wg. W okresie tym funkcjonowały w mieście szkoły: • Progimnazjum. z czego 53 tomy to książki z zakresu literatury naukowej i popularnonaukowej • Biblioteka Zjednoczenia Kolejowców Polskich – funkcjonowała od roku 1929 • w latach trzydziestych powstała Biblioteka Stowarzyszenia "Rodzina Wojskowa" • Biblioteka Sejmiku Powiatowego. w roku 1929 na stanie biblioteki znajdowało się 65 tomów książek.w prace Towarzystwa. 1 protestant i 9 Żydów. wtedy wybudowano murowaną. ponadto istniał (od roku 1844) szpital żydowski. Ignacy Kosmey z Bohodrycy. jego kontynuacją była Stacja Hodowli Roślin Ogrodniczych w Dziekanowie. w roku 1881 staraniem TRH otwarto szpital "przeznaczony dla chorych na sekretne choroby". radnymi zostali: Leon Sanocki z Dziekanowa. sześć sklepów prowadzonych przez Polaków . W mieście istniały wówczas cechy: kowalski. do klasztoru dominikanów należało 8 domów. Mikołaja. z których 95 to katolicy. Pobereżanach. który na zakupionych przez siebie dziewięciu okolicznych wsiach liczących 12. funkcjonowały dwa przytułki dla starców. Swoje nieruchomości w liczbie 17 domów posiadał kościół farny. unici i prawosławni. W XVI wieku wzniesiono drewnianą synagogę.prawosławni. Swoje wspomnienia związane z działalnością Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego opisał Stanisław Staszic w Krótkim rysie życia mego. Czerniczynie. a fabrykantów różnych coraz więcej przybywa. Krzyża. Kupiectwo znacznie się podniosło. św. • trzy szkółki elementarne: dwuklasowa męska (56 uczniów).000 mórg ziemi – Białoskórach. szkółka elementarna na Przedmieściu Sławęcin (50 uczniów) – wszystkie placówki utrzymywane były przez Towarzystwo Rolnicze Hrubieszowskie. danych z 1866 roku w "Kalendarzu Urgena" opublikowano biogram hrubieszowskiego uczonego pochodzenia żydowskiego – Abrahama Sterna. były to: • funkcjonująca przed rokiem 1923 Biblioteka Publiczna.jej pracą kierowała Zofia Rodziewiczowa • Biblioteka Powiatowej Komendy Policji. w tym 135 żydowskich. stacja pocztowa i telegraficzna.. oraz fałszerstwem (lichwą?). Pomocy w dokonaniu zakupu jako nie . Jadwigi. Jarosławcu. Zasady ich funkcjonowania regulowała "Uchwała Hrubieszowskiej Rady Powiatowej w sprawie akcji bibliotecznej w powiecie z dnia 28 marca 1938 roku" . wg.unickiej pod wezwaniem św. angażował się również nadleśniczy Franciszek Lang. Według raportu sporządzonego przez rachmistrza Karola Łaskiego 4 maja 1821 roku "w mieście Rubieszowie domów murowanych już dość wystawiono i wciąż murują się. Hrubieszów zamieszkiwały mniejszości wyznaniowe Żydzi.

" na terenie powiatu hrubieszowskiego i w samym Hrubieszowie nastąpił rozwój rzemiosła. na której prezentowano osiągnięcia zawodowe. poznawania liter. (urządzanie ogrodów.. Uczniowie w ramach zajęć poznawali również treść Starego Testamentu. Na terenie miasta prężnie działał oddział AK . jako ciekawostkę należy podać że miejscowa ludność ze "staszicowskich " wsi świętuje dzień 8 maja jako święto swego dobroczyńcy.na repertuar składały się komedie Korzeniowskiego. Okres okupacji przyniósł ze sobą ogromne straty w ludziach. w których naprawia się uprząż końską. przydatność narzędzi. artyści często odwiedzali okoliczne wsie. moralności. Mickiewicza. gdzie przechowywane są pamiątki po założycielu Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego. Brenera subwencjonowana przez Magistrat m. hrubieszowska szkoła rzemieślniczo . co ilustruje poniższa tabelka miejscowość Hrubieszów Horodło Dubienka Kryłów nazwisko nauczyciela ilość uczniów Antoni Cyrański Bazyli Mankiewicz Michał Jakubowicz Karol Piotrowski 113 27 38 14 uposażenie 200 zł nie pobierał 300 zł nie pobierał .niedzielna Działalność placówki datuje się od roku 1829. Po wyzwoleniu przystąpiono do odbudowy. o związkach najużyteczniejszych i najszkodliwszych". Jak wyglądała czytamy w broszurze propagandowej "Ty i Twoja Rada" wydanej nakładem Wojewódzkiego Frontu Narodowego w Lublinie (Lublin 1954) . Bibliotekę prowadzili przydzieleni oficerowie. H. rysowali by poznać kształt.. W klasie drugiej uczono: płynnego czytania. Odmienny repertuar reprezentowali artyści skupieni w Towarzystwie Szerzenia Oświaty "Światło" – grywano dramaty Słowackiego. roczna opłata za naukę wynosiła 18 złotych. za działalność w AK zginął zamordowany w marcu 1945 roku przez funkcjonariuszy UB nauczyciel – Wojciech Peszek. Fredry. Karol Bojarski ps. zgłoskowania. Wyspiańskiego. zainteresowania i pasje blisko trzydziestu pedagogów pracujących w szkołach hrubieszowskich i okolicznych na przestrzeni lat 1915 . którymi posługiwali się w pracy. który w latach 1928 – 1969 pracował jako nauczyciel języka polskiego. Przybyszewskiego. rzędy. punkty usługowe szklane. W Hrubieszowie istnieje Muzeum im.jednym z wybitniejszych oficerów był por. "Wyga".". Hrubieszowa i miejscową Gminę Wyznaniową Żydowską • w powiecie (Białopole) funkcjonowała Biblioteka Polskiej Macierzy Szkolnej. ponadto pełnił funkcje dyrektorów szkół podstawowych w: Grabowcu. I. Szkoła uzyskała status dwuklasowej. program klasy pierwszej obejmował naukę: religii. W roku 1991 w Muzeum zorganizowano wystawę "Hrubieszowscy nauczyciele i ich pasje". Szczególnie dużo uwagi poświęcono osobie Jana Slonzaka (1907 – 1991) rodem ze Skryhiczyna k/Dubienki. działania matematyczne (uczono czterech działań o liczbach). w każdej z nich zatrudniony był jeden nauczyciel.1975. w mieście funkcjonuje 11 warsztatów kowalskich. Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego. W mieście znajdowała się Komenda Powiatowa Strzelecka. zniszczonych zostało wiele domów. hrubieszowskie teatry amatorskie w początkach XIX wieku w Hrubieszowie rozwijały działalność trzy amatorskie sceny teatralne prowadzone przez: Polską Macierz Szkolną . Moniatyczach i Hrubieszowie. co stanowiło (jak obliczył M. przesadzanie drzew. Bałuckiego. W roku 1938 Alina Mandatowa z Hrubieszowa ukończyła Kurs Bibliotekarski Instytutu Oświaty Pracowniczej w Warszawie. W Hrubieszowie funkcjonowało również Towarzystwo Miłośników Sceny. żyta. a podczas okupacji czynnie angażował się wraz z żoną Zofią w tajne nauczanie. o jej działalności pisano na łamach Miesięcznika Katolickiego (1935 nr 8). Przy Komendzie funkcjonowała biblioteka żołnierska 2 pułku strzelców konnych. historii naturalnej. Jan Slonzak był działaczem Związku Nauczycielstwa Polskiego. Znajdują się dwa punkty usługowe. szczepienie drzew) zoologi (użytkowanie zwierząt). w roku 1829/1830 naukę pobierało trzydziestu terminatorów. Wg. Czechowa. Zapolskiej. danych z roku 1836 na terenie powiatu hrubieszowskiego funkcjonowały cztery szkoły rzemieślniczo – niedzielne. usługi świadczą: Spółdzielnia Pracy Remontowo – Konserwacyjna. Towarzystwa Wiedzy Powszechnej. Spółdzielnia Inwalidzka. elementów biologi "podziału na królestwa. gromady. Stanisława Staszica. Pracownicza Spółdzielnia Wielobranżowa Rzemieślnicza.fachowej pomocy władzom wojskowym w pracy kulturalno – oświatowej wśród żołnierzy). botaniki. • Biblioteka żydowska im. Blaszyński) ówczesną równowartość 100 kg.

żył w XIX wieku. zespół wystawił m. W roku 1924 złożyli w tej sprawie wniosek do Sejmiku Powiatowego Hrubieszowskiego – wniosek rozpatrzony został z pomyślnym skutkiem.Od roku 1864 hrubieszowska szkoła rzemieślniczo – niedzielna utrzymywana była z budżetu państwa. a ponadto w dowód uznania i zarazem zachęty do dalszego rozwijania talentu podarował skrzypce Stradivariusa. drewnem i meblami. Hurtownia Współdzielcza Powstała w Biłgoraju w 1917 roku z inicjatywy działaczy lewicowych "w celu przeciwstawienia się prywatnemu handlowi". składy tych materiałów znajdowały się w piwnicach. hrubieszowscy tkacze Wg. 000 w okolicznych wsiach. W roku 1919 hurtownia zrzeszała 73 spółdzielnie z terenu całego powiatu biłgorajskiego. niektórzy z nich posiadali kilka warsztatów tkackich. Hudes Motł Żyd hrubieszowski. Antoni Wiatrowski został pierwszym dyrektorem – na stanowisku tym pozostawał do roku 1929. Maurycego Zamoyskiego. Po raz pierwszy wystąpił publicznie w wieku 7 lat. w okresie międzywojennym prowadził siec sklepów z tapetami.. solą i wapnem. Ślipcze. autor monografii szkoły "TSWL 1944 – 1995". na samym przedmieściu Hrubieszowa – Sławęcinie tkactwem trudniło się siedemdziesiąt osób. skrzypek. Zespół ten należał do kilkuset miejscowych handlarzy żydowskich. dzierżawca zajazdu zlokalizowanego na tzw. Czerniczyn.. wyroby cukiernicze. wyroby jubilerskie. który zorganizował mu występy we Lwowie i Marienbadzie. Hustlik Szloma Żyd hrubieszowski. 300. Hurtownia zaopatrywała spółdzielnie spożywcze na trenie powiatu biłgorajskiego w niezbędne artykuły. buty. Otella Szekspira. Metelin. urodzony w Częstochowie.". Kontynuacją placówki była funkcjonująca w okresie międzywojennym hrubieszowska szkoła rzemieślnicza. hrubieszowski żydowski zespół handlowy Funkcjonował pod koniec XIX wieku. uliczki boczne Żydzi hrubieszowscy określali jako "pereułki". Inicjatorami jej utworzenia byli nauczyciele Antoni Witer – Wiatrowski (częściej występujący pod nazwiskiem Wiatrowski) oraz Feliks Czarnkowski. materiały piśmienne. W roku 1918 utworzono Dział Detaliczny. Z wykształcenia historyk. w części naziemnej targowiska sprzedawano tkaniny. W roku 1593 Jan Zamoyski odkupił odkupił włość szczebrzeską od braci Czarnkowskich – Hyża wraz z nią przeszła w posiadanie Zamoyskich. Huss Ryszard (1932 – 2005). Huberman Bronisław (1882 – 1947). obydwaj z Hrubieszowa. wyroby tytoniowe. in.1998". w latach 1972 – 1977 pełnił obowiązki zastępcy komendanta Technicznej Szkoły Wojsk Lotniczych w Zamościu (TSWL). w roku 1880 . Hyża(Kisielów) Wieś w przeszłości zlokalizowana na pograniczu włości szczebrzeskiej i klucza nowo zamojskiego. Wyrabiano w nich w owym czasie rocznie ok. w którym znajdował swoje locum teatr żydowski prowadzony przez Hustlika. Terebin. Uprawą lnu i konopi zajmowali się mieszkańcy wsi: Pobereżany. kierownikiem został Śmieciuszewski. 000 łokci płótna w samym mieście i ok. słowem w niezbędne artykuły codziennego użytku. w roku szkolnym 1925/ 1926 rozpoczęło naukę 62 uczniów. oraz pracy "Garnizon Zamościa wczoraj i dzisiaj (1618 . Zginął rozstrzelany przez Niemców w 1942 roku. naczynia kuchenne. która nazywano Sutki. Bohodryca. w miecie istniało pięćset warsztatów tkackich. odtąd pracujące w tym dziale osoby zaopatrywały "bezpośrednio ludność Biłgoraja w artykuły spożywcze. danych z 1828 roku w Hrubieszowie tkactwem zajmowało się czterysta osób. pułkownik Wojska Polskiego. Handlowano: śledziami. Od roku 1410 stanowiła własność franciszkanów szczebrzeskich. 100. "Kozackim rogu". zagrał wówczas wraz z orkiestrą Warszawskiego Instytutu Muzycznego VII Koncert Skrzypcowy Jacques'a Pierre' a Rode'a – swoim występem zachwycił hr. składały się nań: dwa rzędy kramów i jatek przecinające rynek z wąską uliczką. Wolica. Swoje towary sprzedawał na terenie całego kraju.

imię i nazwisko pseudonim/stopień wojskowy/inne informacje zawód/miejsce pracy pokrewieństwo Tomasz Wróbel Edward Wróbel.nauczycielka języka polskiego w klasach pierwszych ( było ich cztery). Bodaczów..wyjechała na "Ziemie Odzyskane". po zawarciu związku małżeńskiego z Wandą Słotwińską wyjechał do Lublina Rzepecka (. Folwark Kąty (Kąty II). Siedliska. Imienny wykaz żołnierzy członków Armii Krajowej zamieszkałych we wsiach: Wielącza Zawada.. – nauczycielka wychowania fizycznego Michalski Antoni – prowadził zajęcia z języka niemieckiego Niechaj Józef – historyk Piwowarkowa ze Szczepańskich Felicja – przedmiotem jej zajęć był język polski Podlewski Antoni – prowadził zajęcia z biologii Pomarański Andrzej.. I imienny wykaz nauczycieli pracujących w szczebrzeszyńskim gimnazjum po wyzwoleniu.uczyła języka niemieckiego Sławek Walery – nauczyciel geografii W roku szkolnym 1945/1946 niektórzy z nauczycieli powrócili w swoje rodzinne strony – Rzepecka.. – krótko uczył języka łacińskiego. Haścowa .) . Walery Sławek wyjechał do Opoczna (Aleksander Piwowarek) Imienny wykaz żołnierzy. w okresie międzywojennym potomek Sajkiewicza A[dam] Sajkiewicz posiadał we wsi 290 ha ziemi. w Szczebrzeszynie pracowała do roku 1957 Głąb F.. Cichoń Jan – uczył łaciny Czarnecki Ambroży – w roku szkolnym 1946/1947 pełnił obowiązki dyrektora gimnazjum Doleżal Maryla Głazowska Antonina – nauczycielka geografii. rodem z Gorajca Jonko Kazimierz – nauczyciel śpiewu Jóźwiakowska Janina – w zastępstwie męża przebywającego w obozie w Dachau pełniła obowiązki dyrektora szkoły (funkcji tej pozbawiono jej po przyjęciu w Szczebrzeszynie w 1946 roku biskupa Stefana Wyszyńskiego) Kapalski Franciszek ks – uczył religii Kopytowa Joanna – uczyła historii Kot Jan – nauczyciel prac ręcznych Lubos Jerzy – nauczyciel języka łacińskiego Łukomska W... Płoskie..przedmiotem jego zajęć była chemia i fizyka.. Bogusław Wróbel Eugeniusz Wróbel Mieczysława Wróbel Kazimierz Wróbel Michał Ciurysek b.). pełnił obowiązki wychowawcy Popielec (.została odsprzedana Sajkiewiczowi. wójt gminy Mokre syn wójta gminy Mokre syn wójta gminy Mokre syn wójta gminy Mokre córka wójta gminy Mokre brat wójta rolnik . Jerzy Lubos. Niedzieliska.) . rodem z Poznańskiego Przysada Bronisław – przez wiele lat uczył matematyki Rogowski (. inż – wykładał matematykę. organizacyjnie przynależących do placówki Niedzieliska – Mokre.) . – nauczyciel wychowania fizycznego Gumowska Wanda Hasiec (..

zginął brat Józefa Burysia brat Antoniego Burysia "Wilczur" oficer rolnik siostra Wojciecha Krawca brat Anieli Krawiec nauczyciel.to on podczas akcji"Siedliska" zlikwidował szefa akcji wysiedleńczej na Zamojszczyźnie kolejarz nauczyciel organista córka organisty Jana Gawlika córka organisty Jana Gawlika siostra Genowefy Wróbel siostra Justyny Wróbel. Jan Bzdziuch Tadeusz Gał Władysław Baj Paweł Kusz Marian Czop Adam Majdan Aniela Krawiec Wojciech Krawiec Jan Bożek Jakub Gał Aleksander Ordyniec Antoni Buryś Józef Buryś Robert Wal Władysław Kaszyca Bolesław Hałasa Ludwik Hałasa Józef Koziołek Aleksander Garbacik Piotr Żołyniak Stanisław Grula Feliks Zych Jan Gawlik Aniela Gawlik Eugenia Gawlik Justyna Wróbel Genowefa Wróbel Bolesław Michalec erkaemista.Wojciech Gębala Franciszek Pupiel Wacław Zub Władysław Hałasa Szczepan Bzdziuch. żona Aleksandra Garbacika jego cała rodzina udzielała się w walce z wrogiem "Biały" podoficer zawodowy brat Ludwika Hałasy brat Bolesława Hałasy "Mściwy".kierownik szkoły w Wielączy nauczyciel brat Jana Bzdziucha brat Szczepana Bzdziucha pocztowiec nauczyciel . plutonowy.

zginął we wrześniu 1944 roku – zamordowany na Zamku Lubelskim bez sądu) . p[ułku] podhalańskiego. podchorąży kierownik szkoły w Niedzieliskach nauczyciel Władysław Kaszyca Stanisław Aurzecki Stanisław Ryń Feliks Podobiński . żołnierz września z 4. zginął pod Osuchami. Stefan Prus dowódca 9 pp.dom stał na odludziu. niedaleko od cmentarza w Wielączy "Derwisz" Stanisław Szponar Marian Szewc Adam Sokołowski Stanisław Domaszewski Józef Domaszewski Emilia Zych Józef Zych Marcin Magdziak Jan Koczołap Franciszek Roman Feliks Wróbel Jan Bednarz Edward Waga Eugeniusz Bożek Jan Świergoń zginął przy podnoszeniu parowozu (pracował jako kolejarz). ciała nie znaleziono gajowy zmienił nazwisko na Stagnowski podchorąży kolejarz kolejarz "Róża" "Czop" jego domu często kwaterował "Adam"(mjr. wybuchła druga mina "Żubr". Armii Krajowej.Marcin Czerwieniec Mieczysław Duszyński Józef Wiatrzyk Tadeusz Ciurysek Czesław Ciurysek Gustaw Wróbel kolejarz kolejarz kolejarz brat Czesława Ciuryska brat Tadeusza Ciuryska syn wójta.

. w związku z czym prosi o ubezpieczenie tegoż spichlerza. Apelbaum Mosze. Rachela. Akarflug Fajga. a także korzystając z innych źródeł sporządziłam indeks nazwisk Żydów szczebrzeszyńskich poszerzony (w miarę dostępnych materiałów) o elementy biografii. Altron Sura – urodzona w 1938 roku. od tego czasu aż do ostatecznego rozwiązania "kwestii żydowskiej" przez hitlerowskiego okupanta w 1942 roku współtworzyli z miejscową ludnością gospodarczą. Alman Jakub – zginął jesienią 1942 roku zamordowany przez żandarma Jana Sieringa znanego w szczebrzeszyńskim środowisku jako "Łebniak ". w obrębie którego położony był wówczas Szczebrzeszyn. A Aberferst Abraham. w roku 1639 przewoził do Wrocławia towar należący do niejakiego Rafała . Akarflug Hersz. Aszenberg Sara. Ajzen Szloma. Ajzen Abraham. Aberferst Brane.). Alder Elich. Afer Arim. nieznana z nazwiska. Ziomkostwo Żydów Szczebrzeskich wydało w 1984 roku Księgę Pamięci swojej gminy (Book of Memory to the Jewish Community of Shebreshin) – posiłkując się tą lekturą. Arensztajn Szloma Saja. Anker Jakow. Hersz. gdy do miasta przyjechała z wizytą królowa Marysieńka Sobieska. Ajzen Lejba.. a te przypadły na lata 1674 – 16966 . Aberferst Jehudit.. Akarflug Hana.. Ashenberg Sanvel – autor tekstów: "Dwaj aktywni dla ludzi" i "Echo sądu króla Salomona" zamieszczonych w Księdze Pamięci. Ader Nechemia. Ader Lejzer. Abontak Abram. wg danych z roku 1789. Regina) także córek bogatych kupców na szczebrzeszyńskich łąkach. Anker Elkana. Ackerpflug Leibl . a po jego wydaleniu z granic Polski (z przyczyn bliżej nie znanych) z bratem Samuelem dzierżawił w połowie XIX wieku młyn ordynacki. Ajzen Hilel. 31 sierpnia 1886 roku wystosował pismo do rządcy klucza zwierzynieckiego. Landau.. pracował jako furman u Jana hr. Ajzen Moszko. Ajzen Nechama. Kasja.autor tekstu "Stłukłem okno wystawowe" zamieszczonego w Księdze Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie (dalej w Księdze Pamięci. Abramow Szloma – szynkarz. Rebeka. Aberferst Lech. Jemina. Akarflug Golde. zapewne miała miejsce w okresie rządów króla Jana III Sobieskiego. Abramowicz Jakub – kupiec. Jerusa. tańczyła z grupą dziewcząt (Jechelia. Akarf Hana. Aberferst Jakow. Zamoyskiego w folwarku Zawada nauczyciel zginął (komandor Eugeniusz Jereczek) indeks nazwisk Żydów szczebrzeszyńskich Żydzi pojawili się w Szczebrzeszynie przed rokiem 1507. Ajdelsberg Eliezer. Alder Jakow. Azeka – córka bogatego kupca. nr aktu urodzenia 63/1938. Ajzen Ciopora. Ajchenblot Lejb. Ader Hersz. Ajzen Dod. Akarflug Szamaj. Ajzen Etel.Zofia Zych Podobińska - dyżurny ruchu Bolesław Michalec Tadeusz Rypulak Jan Łuczka Anna Magdziak Jan Tukiendorf Jan Tyszko Tadeusz Podobiński Bronisław Gorzkowski leśnik kolejarz. Anker Hana. Ader Rebeka. Akarflug Reisze. kulturalną i polityczną historię miasta. Ader Brane. Data wizyty królowej nie jest dokładnie znana. Aszkenazy Salomon – wspólnie z S. że spichlerz przy młynie jest już gotowy. Aberferst Ezechiel. kupca chrześcijańskiego.

. Bakser Jechosze. Bakser Eliezer Ber. Barik Pinchas. Zanim Ber Issachar/Lehman osiadł w Szczebrzeszynie pełnił obowiązki rabina w kilku gminach żydowskich. jest również autorem zamieszczonych w niej tekstów: "Szczebrzeszyn po wojnie". ty moje miasto" zamieszczonych w Księdze Pamięci. Berger Abraham. Bejtszer Jakow. Hany.. Becher Szloma. Bergman Rywka. "Szatan pozostał bezczynny". Barik Mosze. Bekier (.. Beglajbter Daniel.. Becher Czarna. Beglajbter Hersz. Ber Issacharowi także przypisuje się jej autorstwo. Bejtszer Anwar. Beglajbter Ester.. W Polskim Słowniku Biograficznym podano nazwisko Berman Lehman Ben Naftali Katz . Berszła Mendel. Beglajbter Machal. bogatego kupca. Becher Henoch – pracował w Zespole redagującym Księgę Pamięci.. Beglamber Herszko.. Bernsztejn Perla c. Becher Daniel. Bajer Symcha – w połowie XIX wieku zajmował się uprawą winnej latorośli. Bergman Rojza. gdzie piastował urząd rabina pracę zatytułowaną "Dary Kapłaństwa" ("Matanot Kehuna"). Bernstein Abraham – autor tekstu "To nie powinno być trzymane w rękach" zamieszczonego w Księdze Pamięci. "Och. Beglanbter Leyb. Berger Pejsach. Biebel Batia – autorka tekstów:"Noce pogromu" i "Mój dom zniszczony" zamieszczonych w Księdze Pamięci. Bergerowa (. Bakowicz Josł. być może jest to ta sama praca. Baumfel Jankiel. Becher Eliezer. "Wygląd kapłana"/ "Zwierciadło Kapłaństwa" zostały wydane w przekładzie na język niemiecki. Berger Dod. Bernsztejn Fajga. Beglajbter Natan. który z Armią Czerwona wyjechał na wschód. Beglajbter Isachar.. (które z pewnych względów należy utożsamiać z osobą Ber Issachara) – mianowicie ten uczony z XVI wieku napisał w Szczebrzeszynie. Bejtszer Mordechaj. Bergman Henoch. Berger Jakow Szloma. Bechagen Mendel.. Bejtszer Josef Dod. Bejtszer Hana. Becher Hana. Blaukman Chil – w okresie międzywojennym i podczas okupacji pełnił obowiązki rabina – marca 1938 roku .G). Berger Josef.. W roku 1674 prawnuk Ber Issachara wydał ponownie tę pracę. Barik Lejbisz. która zachowała takie o niej wspomnienie: Menia idąc na kirkut w grupie Żydów przeznaczonych na rozstrzelanie z żalem patrzyła na mnie. Rabbi Issachar zmarł przed rokiem 1604. Beglajbter Hana. że Ber Issachar miał dwóch synów. Berder Josef. Wspomniane wcześniej "Zwierciadło Kapłaństwa" powstało w roku 1550 – w podpisie do tej pracy zamieszczona jest modlitwa. Bejtszer Sara. Becher Sara. Bajczer Ita.. Bechagen Mordechaj..... Bejtszer Ita. urodził się na Wołyniu. chcąc ratować życie przekazał Rosjanom. 18 lutego 1827 roku był świadkiem ślubu Icka Hersza Szejnera i Hindy Ester Feldman.) – żona byłego ławnika. Beglajbter Szmuel.) – w okresie międzywojennym prowadził sklep obuwniczy. "Obóz w Bełżcu". a inne tłumaczenie tytułu (moje uwagi R. Bejtszer Luzer. "Sprawozdanie z rozdawania posiłków i chleba wśród wygnańców". Barik Jechosze. Becher Bajla Gołda... Barik Jankiel. Berger Mosze... Bejszer Symcha. Berland Jechsekiel. Bejtszer Jechudit. Berensztejn Wolf. Bejtszer Ester. Beglejbter Abraham.. Ber Issachar – autor prac: " Zwierciadło Kapłaństwa" i "Dary Kapłaństwa". Berensztejn Jechiel. Becher Sara c.. Barik Josf. Bejtszer Eliezer. Frejdy. O jego pobycie w Szczebrzeszynie świadczy napis skopiowany z macewy przez innego szczebrzeszyńskiego uczonego – Jakowa Reifmana. Becher Dod. Berger Bajla. Bejtszer Symcha. Bejtszer Lejba. w przedmowie do niej wspomina jego syna .. Becher Haskiel. Becher Pinchas. Berger Mosze Hersz. Bejsztcher Symcha. którego dokonał badacz Kabały Christiana...rabiego Zyskinda. Becher Simcha. Bejtszer Josef. Po drugie – Lehman napisał "Wygląd kapłana" – Ber Issachar "Zwierciadło Kapłaństwa". Bergman Brucha. Bejtszer Abram. Beglajbter Abraham. prowadził sklep obuwniczy. Bejczer Ita. Bak Chaim.. Bechagen Szachna. Becher Abracham – autor tekstu " Nie spóźnij się na pociąg" zamieszczonego w Księdze Pamięci.) – jeden z najbogatszych Żydów szczebrzeszyńskich w okresie międzywojennym. Zginął gdzieś zastrzelony po drodze.. Berensztejn Lejb. Beglajbter Meir. Beren Szulim. to spojrzenie pamiętam do dziś. Becher Towa. von Rossenroth w Silzbach w 1677 roku. Berger (.. Bergman Sznajdel. Bejtszer Dod. Berger Lejba. z której wynika. Berger Chaja. Barik Israel. Bejtszer Miriam.. Berger Idl. Berensztejn Perla. Becher Gitl. Biebel Baruch – autor tekstu "Powinieneś odwiedzić psychiatrę" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Bejtszer Chaja Bajla. Bejtszer Mosze.S. Beglajbter Zisze. Barik Hana. Bekier Menia – przyjaźniła się z Zofią Basajewską. Bejchmar Hinda – jej nagrobek znajduje się na szczebrzeszyńskim kirkucie. Beglajbter Berisz. Berger Rajzel. syn Naftalego Kohena. Berger Hinda.. Berger (Elbaum) Sima – autorka tekstu " W wirach wojny" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Bejtszer Male. gdy wkroczyli do miasta we wrześniu 1939 roku duże ilości wygarbowanych skór i wraz z nimi wyjechał z miasta. Beglajter Icchok. Beglajbter Jakow. Bergman Boruch. Beglajbter Lejzer.B Babat Szloma. Bejlampter Lejb – szkolnik szczebrzeszyńskiej synagogi.. Beglajbter Perl. Bergman Israel. Berger Bese. Bak Mendel. Becher Pinchas Mosze... Becher Chaja Rebeka.. Biebel Pinchas – autor tekstów: "Polska" (pieśń). Bejtszer Zelig.

Cuker Lea. Cuker Male. Coler Josf. Blejwas Ben Cijon. . Rabinowi nawet nie darowano. Chmielasz Jakow. Cuker Icchak Meir. Frampolu i Józefowie w latach 1910 – 1918.... Bronsztein (. Boim Boruch. Czasner Abraham..19 Brander Rachner. z dwoma córkami została wywieziona do Bełżca w październiku 1942 roku. za to. w okresie poprzedzającym wybuch II wojny prowadziła sklep z materiałami ("łokciwy"). Blejwas Lejbke. Chmielasz Hana. nie wiadomo. Cuker Hinda.Cymbyrg Szloma. Bronsztejn Aron.wraz z Froimem Sztern składał oświadczenie przed urzędnikiem stanu cywilnego. Bracht Eliezer. Chmielasz Cipora.. Citrin Hana.. Cuker Chaja. marca 1794 roku oskarżył przed Radą Ekonomiczną Ordynacji Zamoyskiej pisarza prowentowego Godlewskiego. Cuker Abraham. Bronsztejn Mala. że małżeństwu Brucha z domu Sztern i Froimowi Elbaum urodziło się 11 marca tegoż roku martwe dziecko płci żeńskiej..18 Błaj Ita Lea.. o to. Bral Josef. Chmielasz Abraham. Coler Hanoch. Chmielasz Miriam. Czaban Markus – rzeźnik. Cuker Mosze.. że nie zauważył jak nadchodzą i nie zdjął przed nimi czapki. Briks Icchak. Bronsztejn Beni. Blejwas Szmul. Citrin Danoch. Chmielasz Szajndel. Boim Chaim Szmuel. Chmielasz Renele. Cukier Skarla. Coler Itka. Cytryn Jankiel. Braner Meir. inteligentną dziewczyną. Cukersztajn Jankiel. Blejwas Simeon. Błaj Mincze. Cuker Mordechaj. Briks Etel. Cuker Meir. Cimerman Rachela. Cytryn Moszko Chaim – urodzony w 1938 roku..) . Cylkler Jan. Cuker Pinina Pesl. Czasner Bajla.. Cuker Jakow.Bronfenbrener Chaim.. Chmielasz Riwsze. wraz z Zofią Basajewską (Kościk) uczęszczała do III klasowej szkoły powszechnej kierowanej przez p. Borensztejn Lejb. "Podobna do synagogi w Amsterdamie". Brener Chawa. Briks Naftali. C Cajbergier Kandla. Brukier Teria i Tobia – w połowie XIX wieku zajmowali się uprawa winnej latorośli24 Bryks (. Bokowicz Josł. Chmielasz Lea. Cuker Rouwen. Citrin Szmuel Lejb. Cuker Josef. Błaj Zelman. Cuker Rachel.. nr aktu urodzenia 82/1938. Boim Mordechaj. Cuker Icchok. Cuker Itsze Meir. Briks Szajndel. Cuker Riwa.na podwórzu magistrackim bili wczoraj (22 października 1939 roku wszystkich bez wyjątku. Goraju. Błaj Szmuel. Chmielasz Fajgele. Boim Abraham. Czasner Bat Cijon. sprzedawał mięso w dni inne niż te. ale jeszcze publicznie go zwymyślał/ Błaj Ita –urodzona w 1938 roku. Boim Jakow Mosze. Citrin Jakow. że ten nie tylko odmówił zapłaty za pół cetnara żelaza (kupionego od Berka). Brinker Beniamin. Briks Herszel. Chmielasz Szabtaj.dentysta. Bronszpigel Pinchas. Blusztejn Nyson – urodzony w 1938 roku. Chmielasz Jechosze. Briks Jakow. Bronszteinowa – dentystka. Briks Hinda. które wyznaczył ordynat Jan "Sobiepan" Zamoyski dla zamiejscowych rzeźników. Cuker Jechosze.. nr aktu urodzenia 42/1938 Cywia nieznana z nazwiska. Bluzer Berek – kupiec. Błat Jakow Mosze. Chmielasz Szmuel. 18 lutego 1827 był świadkiem ślubu Icka Hersza Szejnera i Hindy Ester Feldman." Szkoła Żydów" zamieszczonych w Księdze Pamięci. Iza zginęła podczas zagłady szczebrzeszyńskich Żydów w 1942 roku. Błaj Jente. Błaj Szyja. Chmielasz Beniamin. Israel. Błat Rachel. czy przeżył Bułka Jako. Chmielasz Berisz. Cukersztajn Jankiel. Cuker Hersz.) – we wrześniu 1940 roku został pobity przez Niemców. nr aktu urodzenia 69/1938. Cukersztajn Szajndel. Bronsztejn Abraham – rabin okręgu dozoru bóżniczego w byłej guberni lubelskiej. Błat Sara. Była zdolną. Boim Towa. co odnotował dr Klukowski . według danych za rok 1789. Citrin Nuta. Cukersztajn Jidl. Briks Gitl. Coler Berl. według danych z roku 1789. Brener Szloma. w roku 1663 stawał przed Trybunałem Zamojskim – oskarżono go o pogwałcenie praw cechu rzeźników zamojskich. jej rodzice byli dobrze sytuowani. Blejwas Gecel.. Borensztejn Jechiel. Cytryn Mortko – szynkarz. Cytryn Abuś – szynkarz. Brener Melech. Chmielasz Emanuel – autor tekstów: "Ulica w Szczebrzeszynie".Citrin Ester Gitl. Braner Ester. Citrin Jechosze.. W roku 1906 był członkiem zarządu Towarzystwa Pożyczkowo – Oszczędnościowego założonego w Szczebrzeszynie przez Bolesława Boguckiego. "Na zewnątrz wojskowy. Brener Rachel. Burstein Avieser – autor tekstu "Cudowna droga wizjonera z Lublina zamieszczonego w Księdze Pamięci.. Bronsztejn Debora. Citrin Jakow Szaja. Boim Małka. Brabsberg Ciwia. Brandel Rachmil – szkolnik synagogi. Brener Jechosze. Citrin Moniek. Citrin Jankiel. mieszkał przy ulicy Zamojskiej. Cukersztajn Herszel. Cimerman Jechosze. Coler Mordechaj. to ona opowiadała Izie i jej przyjaciółkom – Lusi Ostowicz i Zofii Basajewskiej bajki. Citrin Dod Eli. Misiołka. Borensztejn Nachum. duchem pionier" zamieszczonych w Ksiedze Pamięci.. Citrin Jente. Blejwas Sara. Blufeld Moszko.. Chmielasz Rebeka.. Bronsztein Iza – córka dentysty. Blejwas Izrael. Boim Josef – autor tekstu "Rabbi odszedł" zamieszczonego w Księdze Pamięci. "Jeden w naszym czasie – Hersh Getzl Hochbaum". Cuker Elka. Citrin Chaim. Cukersztajn Cwi. Brener Israel. Boim Etel Fajga – autorka tekstów: "Niebiesko – białe pudełko ze zbiorami dr Herzla". Brener Miriam. zatrudniali służącą – Polkę o imieniu Janina. Chmielasz Elkana. Funkcję swą sprawował w Szczebrzeszynie.14 Już od samego początku wojny rabin był szykanowany przez Niemców.Briks Efraim. Borensztejn Sara. Perl. Borek Lejzor.

Czasner Lejbisz. Engelsberg(. Drajer Machel. Czasner Motł. Davidovitz Dawid– autor tekstów: "Skromna na zewnątrz. "Zakończyć sprawy przed terminem". W roku 1991 brał udział w uroczystości odsłonięcia na szczebrzeszyńskim kirkucie obelisku upamiętniającego zagładę Żydów ze Szczebrzeszyna i okolic. Jest to nagrobek sławnego reb Simchale.. Fajwel Riwka. Efraim Farber czynnie udzielał się w pracach Ziomkostwa Żydów Szczebrzeskich – jego staraniem wydano w 1984 roku w Kiriat Yam Księgę Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie. Diner Jechudit. bogato zdobiona wewnątrz". Draserg Judka. autor tekstów: "Korony wysadzane złotem i diamentami". Elboim Jakow.. Elboim Abraham. związany był ze światem chasydyzmu i Kabały. Dinersztejn Meir. że zawód ten uprawiał w latach 1854 – 1855. Elbaum Froim – szewc.Drajer Aron. sprawowałem się dobrze".. Eflinberg Dawid. Erlich Israelke.). w ciężkich czasach ludzie przychodzili na grób rebego Simchale by przypomnieć mu jego wolę i prosić o wstawiennictwo. Dimant Menachem. Dim Ethel. "Szczęśliwy dziadek". jest autorem kilku tekstów zamieszczonych w Księdze Pamięci: "W walce zbrojnej". Ponieważ tekst traktujący o żydowskim cmentarzu w Szczebrzeszynie doczekał się przekładu. Dramat Menachem. "Pracowałem ciężko. Farber Boruch.. Farber Abraham.Dyner Moszko E Efenberg Dawid – w roku 1860 zalegał ze spłatą czynszu. Drajer Cwi. Drajer Berisz.Erich Chaim. Elboim Josł. Dajlas Ester. Matki zwykły były zostawiać małe dzieci pod opieką starszych. o doręczeniu mu w tym przedmiocie stosownego pisma poinformował rządcę klucza zwierzynieckiego urzędnik ordynacki Turski. Dimant Lejba. a następnie na język polski – przełożył Mariusz Grzeszkiewicz pragnę go zacytować w całości. Ejzen Lejba. wiadomo. Elboim Mosze.. Dimant Szloma. Domant Ester. Dim Nachman. Dawidowicz Izaak i Kielman – serwitoranci królewscy. Diner Lea. Dimant Wolf. Elboim Sima. Erlich Czarna... Drajer Debora. "W niemieckiej niewoli". Diner Mosze. (gdzie zmarł). Fajler Saul. D Dajlas (. Erlich Chaim. inskrypcja zatarta i trudna do odczytania. pierwotnie na język angielski. Domatszewski Mirla. Czasner Jakow. Ejzen Ela. "W szatach arianina w Belgii". Dornbarst Lea. Dajlas Hinda Bajla. Drajer Wolf. gdy wszyscy mężczyźni i kobiety byli zgromadzeni w synagodze. Dim Ester. Drajer Sura.. Pośród innych nagrobków znajduje się macewa rebego Szlomo. Elboim Efraim. Dimant Simeon. Dim Dina. Dim Rachel. kto ma prośbę do Niebios może przyjść do tego grobu i prosić o pomoc Wszechmogącego" i rzeczywiście. że zgodnie z jego wolą na nagrobku wyryto napis: "każdy. Elboim Hana. Dajlas Hanach. w roku 1938 składał wspólnie z rabinem Chilem Blaukman/Blankman oświadczenie przed urzędnikiem stanu cywilnego o urodzeniu przez Bruchę Sztern Holcowa martwego dziecka. Dajlas Itsze Meir. dobry reb Szlomo chodził w pobliżu żydowskich domów i nasłuchiwał czy jest tam płaczące dziecko. Dim Rajzele. skąd ratował się ucieczką . Falast Nachum. Żydowski cmentarz w Szczebrzeszynie Obok wejścia na cmentarz żydowski stoi macewa pomiędzy dwoma dębami do połowy zapadnięta w grunt. Dim Melech. by przybliżyć czytelnikowi ciekawe relacje związane z tym obiektem. Falchandler Boruch. Ludzie mówili. Erlich Rochama. Dornbarst Rouwen. Elbaum Szloma. Elboim Pinchas.. Michał Korybut Wiśniowiecki potwierdził 15 listopada 1669 roku w Krakowie nadane im wcześniej przywileje.. "W bełżeckim piekle". oraz "Na cmentarzu" zamieszczonych w Księdze Pamięci.. Farber Efraim – więzień obozu w Bełżcu. urodzony w 1887 roku. którego nazywano "dobrotliwym" – reb Szlomo odszedł w 1840 roku. Dim Icchak. Powiedziano o nim: w wieczór poprzedzający Jom Kipur. Eisen Moszko –piekarz. Elboim Dod. Ettenberg Berl autor tekstu "Dobroduszny uzdrowiciel" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Dalkart Josef – syn kabalisty Mattiahu. Elbaum Ela. Dajlas Fejcze. Elboim Rajzel. Dim Zlata.. Dimant Hana. Domatszewski Fajga. Dimant Josef. Drajer Towi. Fajler Rebeka.Czsner Boruch. Czasner Jechiel. . Farber Mendel – ojciec Efraima.do roku 1999 mieszkał z rodziną w Kiriat Yam (Israel).. Elbaum Fanel. Dim Sandar. Dajlas Ichudit. Dim Itka. Dajlas Szloma. Drajer Dod Itsze. Erlich Jechsekiel. Elboim Bajla. który odszedł 150 lat temu. czego dokonała synowa Mendla Farbera – Rosa Farber.Drajer Motł. Elboim Brucha.) – 14 maja 1942 roku zbiegł z aresztu na posterunku szczebrzeszyńskiej żandarmerii. Domatszewski Hana. Elbaum Mordechaj – autor pieśni "Nie zapomnij o umarłych" zamieszczonej w Księdze Pamięci. Drajer Hersz. Fajlr Fajwel. F Fajler Josef. "Jeden z najsłynniejszych domów modlitwy" zamieszczonych w Księdze Pamięci. Dim Frument. Dim Zisze. Erlich Dod.. Drajer Josef. mieszkał w Szczebrzeszynie w XVI wieku.

. G Gabriel – nieznany z nazwiska kupiec. Fridweld Nechama. Geld Abraham. Foter Benisz. w roku 1639 woził do Krakowa krajki i książki. Flejszer Dan. Finkel Frojda. Firer Rachel. Foks Mala. Frost Zelman. że związek małżeński został zawarty pomiędzy Ickiem Herszem Szejnerem a Hindą Ester córka Berka i Bimy Feldmanów. Galtman Dod. Fogel Sala – urodzona w 1938 roku. Gelerntner . Anna Szmiga. Feydko Dawid.żona Josefa Firera. Feder Debora. Fersztat (. Fromer Motł. Frank Dod. "O postawie dr Klukowskiego" zamieszczonych w Księdze Pamięci. Geld Hana. Figeltojb Nachum.. Fehlendler Boruch. Fleischer Devora – autorka tekstów: "Szczebrzeszyn pod okupacją Hitlera". Firer Szmuel. Geisthaut Beniamin. Fink Boruch. Foks Efraim. Foks Lea. Feder Nich. jego wzrost i rozwój" zamieszczonych w Księdze Pamięci. Fridweld Jehudit. Modena. Frost Lejbel. w roku 1902 posiadał jeszcze znaczny majątek. Fefer Motł. Garanrejch Icchak. który to plac stanowił część większej powierzchni oznaczonej nr policyjnym 74 przy ulicy Klasztornej (obecna dr Klukowskiego). Firer Hanach. Firer Nechemia. Finkel Boruch.. Firer Ela.. Gal Ljuba – autorka tekstu "Wspomnienia nie – szczebrzeszynianina" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Agnieszka Głowacka. Gelerntner – został rozstrzelany 22 czerwca 1942 roku. brak jest danych ile osób zatrudniał. Garnsztanblit Rachel. Geld Lea. Flejszer Mosze. Frost Szamaj. Frider Mordko. Frost Rebeka. Frank Kopel. w okresie międzywojennym współpracował z plenipotentem ordynackim – Otto Kubickim. Foks Szajndel. Foks Fradel. Flejszer Szalom. Geld Szajndel.Fridweld Eliachu. Geld Jochwed. Firer Rojza.. Na cmentarzu znajduje się również bardzo stary nagrobek matki i jej siedmiorga dzieci. Gawerc Mordechaj. Gadchat Ben Cijon. Frost Awidgor. Finkel Abraham. Gelerntner Icchak. Fridweld Rebeka.. Frost Jona. Gawec Pinchas. Fleischer Herszek – faktor. Firer Tobia. Fink Cwi.. Gal Jankiel. Flamówna Gitla – kierowniczka II klasowej Prywatnej Szkoły Żydowskiej im. Galtman Szaja. Grzegorz Godzisz. Foter Sara. że pochowani byli ofiarami pogromu Chmielnickiego. oraz " totufmacki plenipotenta". Frank Sender. Flejszer Samek. B. Felc Abraham. Chaima. Frank Mordechaj.. czy Feldman – na nazwisko Feldman wskazuje akt ślubu Hindy Ester z dnia 18 lutego 1827 roku. Fridman Miriam. Fuchs Dawid – autor tekstów: "Przywódca i nauczyciel "Bundu".. Gawerc Pesa.. Figeltojb Bejnis. Frost Abraham. Finer Berko. Frank Sara. Frost Beniamin. Frost Ester. Fridweld Sara. Feder Rebeka. Flajszer Mordko – członek zarządu Towarzystwa Pożyczkowo – Oszczędnościowego założonego przez Bolesława Boguckiego w 1906 roku. Fefer Icchak. Fridweld Pinchas. Feder Josf. Frost Bronia. Gawerc Abraham. c. Foter Sara Hana.. Flejszer Ester. Galtman Lea.) – zamordowany jesienią 1942 roku przez żandarma Jana Sieringa. nazwisko matki Majster. Frost Hanach – autorka tekstu "W stroju powszednim i w stroju świątecznym" zamieszczonego w Księdze Pamięci…. Singera. Feder Joel.64 m2 na rzecz córki Rojzy. babki I. Galia Jechosze. Michał Krupa) – z kolei od nich nieruchomość nabyła w roku 1944 Kazimiera z Kapciów Rzepecka. Feldman Hinda Ester – żona Icka Hersza Szejnera. Fryder Mortko. Galtman Hosze. Frenkel Boruch. na stanowisko została powołana w 1927 roku decyzją Rady Szkolnej Powiatowej w Zamościu. matka Temy Blimy Szejner. Feder Rouwen. nr aktu urodzenia 67/1938.50 x 0. Flinder Nich. Fersztat Icchok. Fersztat Mosze. Frost Sara. Fridweld Hadasa. Frost Szloma. Jan Godzisz.Feder Miriam. Feder Lea. Firer Etel. Fruder Moszko. Foter Berisz. Frost Rachel. Frank Etel. one się uspokajały. Frost Debora. Galtman Rochama. gdzie zapisano.. Rzeczony plac odsprzedali Firerowie siedmiu właścicielom (Helena Bondyra. Zyskał dwa przydomki: "Rotszyld ordynacki" – to z powodu znacznego bogactwa. Foks Fiszel.50 x 0. Feder Sara. Frost Arie. Firer Perla. "Nowe pokolenie. córka Hindy Ester i Icka Hersza – wspomniana Blima Tema Szejner podała jako rodowe.. Frenkel Mordechaj. "24 dzieci uratowanych od katolików". Frost Towa. Nie wiadomo. Chaima. Frank Jakow Lejb. Frost Zew. W roku 1922 prowadził młyn wodny z tartakiem.. Feder Jakow Szaja.64 m2 w równych częściach za 50 zł. Firer Mordechaj. 13 listopada 1929 roku małżonkowie odkupili od soistry Josefa – Rojzy plac o powierzchni 0. Gawerc Sara. Geld Rachel. Fleyschaker Uryn. Fuchs (Ingber) Sarah – autorka tekstu "Ostatni wieczór w moim domu" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Feder Mose. Frost Brucha. Fortysz Szela. Geisthort Beniamin – w połowie XIX wieku zajmował się uprawą uprawą winnej latorośli. Frost Mosze. Garansztejn Zelig. Firer Josef s. Foks Blima. Fink Lea. jego dwaj synowie zginęli wcześniej Gelerntner Drezel. Garanrejch Jechosze. Fiszer Hanach. Firer Chaim – 24 maja 1928 roku nabył od Zanwala Zylbera plac o wymiarach 0. Garansztejn Chaim. wywodził się ze znanej i bogatej rodziny. W takich wypadkach reb Szlomo wchodził do domu i z wielka miłością tulił je. ludzie wierzą. Firer Berko. Feder Szloma. Frimzon Simcha. Józef Godzisz. "Ciocia Marysia". czy jej rodowe nazwisko brzmi Majster. Garansztejn Szmuel. Foks Rojza. Fink Małka. Farber Zelman.gdy młodsze dzieci zaczynały płakać udzielało się to i starszym.Firer z Szafelów Chaja . Garanrejch Jente. Garanrejch Szolke. Garansztejn Hinda.

Grad Szmuel. Grojsberd Pinchas. Grosban Gerszon. Graf Szachna.. Grojser Debora. Gold Szmul. Holf Lejbisz. Geryler Pinchas. Gelerntner Chawa Sara. Haring Nachmale. Starsi mieszkańcy Szczebrzeszyna pamiętają jak Jankiel założył sklep . Gillenter Moszko – zamordowany jesienią 1942 roku przez żandarma Jana Sieringa.. Hajt Abraham. Gernkuper Abraham.Mosze Arie. Gield Josf. Grider Mortko. Herz Herszko. Goefinkel Rafael. Grojser Aron. Glazer Lejbke.. Grand Lejbisz. w roku 1653 sądzony był prze Trybunał Zamojski za pogwałcenie praw cechu rzeźniczego zamojskiego – przywoził do Zamościa mięso w dni inne. Hischakker Uryn. Małka pracowała w Szkole Powszechnej nr 2 (żeńskiej).. Goldgrober Hersz. Jankiel Grojser zmarł w 1970 roku. Gold Abraham. Hochboim Berisz. Goldgrober Fajga. Hochman Abracham. Hochgelertner Leml. Grojsberd Mosze Dod. według danych z roku 1789. ordery miał spod Monte Cassino. dającą wiele do myślenia informację o nim zanotował Stefan Kozicki. Grojser Hana. Holtz Abram. Goldgrober Naftali. Goldgraber Jakow Lejb. Herman Lejzer. Githner Anszel. Grinsborg Rachmil. Hochboim Bajla.Haring Gitla. Hant Aron. Grajber Zelman. Greenspan Rachel – autorka tekstu "W trosce o najuboższych" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Hilf Lejb.) – w okresie międzywojennym prowadził skład apteczny. Gorfinkel Simeon. Honigman Jankiel. dobrze wykładająca swój przedmiot – matematykę. Gryn Gitla. Herman Israel. Holc Małka – nauczycielka.. jego rodzicami byli Aron i Chana (rodowe nazwisko nieznane) Grojserowie. Hochboim Abraham. Goldgraber Isachar.. Gorfinkel Hersz. Gorfinkel Fiszel.. Haltz Szloma. Grojser Efraim. Golber Abuś. nr aktu urodzenia 92/1904.. Hochboim Lea. Hochman Cirla. Goldberg Jente. Gorfinkel Chaja Etel. Germanowicz Iser. zginęła w Bełżcu. Holpern Abraham. Gorfinkel Fajga. Grojser Simcha. Gorfinkel Israel. Horowicz Eliasz. Holc Lejba – żonaty z Bruchą Sztern. Mieszkał z rodzicami przy ulicy Frampolskiej. Grojser Lea. przy tym szalenie inteligentna i mądra. Potrafił też napoić podczas jarmarku wszystkie chłopskie konie nie pobierając za to żadnej zapłaty. Hilf Fajga. Honigman Cwi.Goldschmit Abraham – autor tekstu : "Harav Hagaon Jechiel Blankman" zamieszczonego w Księdze Pamieci. . Geysthauf Beniamin. według danych z roku 1789. Grand Berisz. Haring Israel. ciekawe kto mu je zacharapczył?. Goldgrober Mendel. Grojsberd Rebeka.Geszichter Josef.. Hilf Hana. Goldgrober Josf. H Hach Mendel. pochowany jest na cmentarzu parafialnym. Grojser Chana. Zakład zlokalizowany był przy ulicy Zamojskiej. jakie pozostały po reperacji dachu na Oberży (obecnie siedziba władz miejskich miasta Szczebrzeszyna). wiadomo. Herman Boruch. Goldberg Sara.ponieważ sprzedawał na słowo honoru szybko zbankrutował. Hochboim Rosa. Geszychter J (. Honigman Mosze. mieszkał w Szczebrzeszynie przed wybuchem II wojny światowej. Hilf Zisze... Hochboim Hers. Goefinkel Samson. Grosban Gerszon. w roku 1938 liczył sobie 29 lat. Hilf Mosze. Haring Hanele. Grojser Motł. I Icek – stolarz. Hochman Boruch.. co zostało odnotowane w aktach Urzędu Stanu Cywilnego 14 marca tegoż roku. Goldman Grina. Hochgelertner Pesa. Holpern Israel. Gutman Harav Menachem – autor tekstów: "Wizjonier z Lublina" i "Uchowajcie niebiosa" zamieszczonych w Księdze Pamięci. nieznany z nazwiska. Grojser Jankiel – urodzony 24 sierpnia 1904 roku. Goldgrober Chaja. Harpern Mendel.mało kto w kondukcie pogrzebowym szedł. Gold Herszko. Goldgraber Itcze.. Horowicz Ejzyk. Grojsberd Riwa.. Goldberg Rafael. Grojser Israel – w chwili śmierci miał 11 lat. Hochboim Gerszon. został zabity uderzeniem kamienia w głowę 10 sierpnia 1940 roku.. Haring Jankiel. Szloma. Hochman Hall.. HallLejb. Hochboim Szmuel Ber. Goldgraber Miriam. Hunef Herszko – szynkarz. ze brał udział w walkach pod Monte Cassino. Haltz Abraham. Grin Gitla. Ingber Woelw l – autor tekstu " Halucynacje w syberyjskiej tajdze" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Goldberg Moszko. Izraelowicz Moszek – rzeźnik. podobno była z nich najładniejsza. Goldgraber Mordechaj. Na mocy decyzji Rady Pedagogicznej została w 1929 roku wychowawczynią I klasy liczącej 58 dziewcząt. . miała dwie siostry – Dwojrę i Hanę. Goefinkel Jechosze. Grinsborg Perla. Grin Mosze Szmuel.. Hochboim Nachum. Gorfinkel Hesia.. Germanowicz Israel. Germanowicz Szloma. Gorajer Wolf – szynkarz.Grajber Towa. Hajt Meir. Gieysthort Benjamin – 17 października 1863 roku odkupił za sumę 18 złotych 150 sztuk dachówek od Zarządu Ordynacji. Goldgraber Abraham. Grin Ejdel. Honigman Etel. Hajner/ Hejner Mosze. Goldgrober Miriam Lea. Holf Hana. Honigman Towa. Halpern Mendel. Goldman Simeon. Gilis Rejzel. Goldgraber Gitl. Goldgrober Mosze. Grojser Abraham.Gillenter Faller – zamordowany w 1942 roku przez żandarma Jana Sieringa. niż te które dla zamiejscowych rzeźników wyznaczył ordynat. w którym poza środkami farmaceutycznymi i towarami aptecznymi można było nabyć kosmetyki i farby. Heiszcz Sudko. Goldgrober Hana. Hochboim Hana. Gerntner Rachel. Hajner/Hejner Fajwel.Holf Szmuel Dod. Gorfinkel Szprinca. Holc Brucha z domu Stern – z małżeństwa z Lejbą Holc urodziła 11 marca 1938 roku martwą córeczkę.

Katz Berko. Landau S. Kojfman Sara. Leder Chaim. Lam Dod. Klejner Szloma. Lechs Josef. Lam Jankiel – autor tekstów: "Heroizm (epizody)". a w dzień targowy przybijał okolicznym chłopom zelówki do popularnych przed wojną "tyszowiaków" ( skórzanych butów z cholewami wyrabianych w Tyszowcach). Langbord Szajndel. Kojfman Gitl. Kornsztejn Lejb. Kawersztok Itcze Meir.. Kliger Samuel Ber. Kojfman Jakow.. Kliger Szmul Dod. Landau Tema.. Jongman Ita. Lass Aharon . Joepast Hania. Kahan Jechosze. Klejner Berele. Kojfman Chaja. Jorpast Abraham. Kuczer Lejb. Klatz Icek. Kawersztok Chim. Kapech Josef. Kahan Chaim. jego dwie córki zostały . Jongman Tema. która na ręce jego [ Ankiela Kahana] przekazana została. Lehler Zysko. Kojfman Abraham. Kahan Ankiel – w roku 1860 zalegał z opłatami czynszu. Juda Łukasz. Kancenalenbrigen Jechosze. Kojl Szmuel. według danych z roku 1789... Lam Aron. Kajfel/Kejfel Menasze. Kajfel/Kejfel Sara. która w swej treści nawiązywała do ówczesnej sytuacji politycznej w kraju.. Kligier – drukarz. w środowisku szczebrzeszyńskim znany był z tego. u niej zaopatrywał się w bibułę Ksawery Rolle aresztowany za propagowanie antyrewolucyjnych haseł. zmarł około 1938 roku.. Kohan Abram. Korn Rosa... Klinger Berle. Kupiec Josef. Kupiec Etel. według danych z roku 1789. Kojfman Mendel. Kojl Jechosze.. Kisiel Zylber. Kandel Rebeka. Leher Zyskiel. Kawa Dod. Lebschütz Icek. Jongman Hersz. Lemer (. Kojl Ichud. Kalpfel Szmul. Korn Mendel. Leder Tanba Cyrla – urodzona w 1938 roku. Kliger Fajga. Kolbfeld Kelman. Kawersztok Gecl. Khol Szmul.urodzony w 1938 roku. Landman Tema. Kliger Menasze.Lam Szoel. które pobudza człowieka do dobrych uczynków i bliższe jest słuchani słowa Pana. urzędnik ów poinformował Zarząd o przekazaniu exspedycyi. Kasel Jechosze. Landau Elkim. Janklowa Bajla Zira – w 1852 roku prowadziła sklep z materiałami papierniczymi. wypowiedział się przeciwko zbytniemu zainteresowaniu pulpilem (metoda prowadzenia dyskusji) i zalecał oddanie się studiowaniu Pisma. Kojfman Hanach. nr aktu urodzenia 72/1938. Kasel Berl Elimelech. rozstrzelany 11 maja 1942 roku. "Kulawy Szmul" – przydomkiem tym obdarzono nieznanego z nazwiska snycerza. "Zenik partyzant" zamieszczonych w Księdze Pamięci…. Kojl Rachel Lea. informacji takiej dostarcza pismo rządcy klucza zwierzynieckiego – Turowskiego z dnia 12 stycznia 1860 roku do Zarządu Ordynacji Zamojskiej. Lefer Chaim. Jongman Towa. Jaworow Hurowitz Elimelech – duchowy przywódca szczebrzeszyńskich chasydów. nr aktu urodzenia 74/1938. Kahan Jente. żył w XVI wieku. Josow Abram – szynkarz.) – została rozstrzelana wraz z dziećmi w październiku 1942 roku przez żandarma Jana Sieringa. Kojl Tobia. Kawa Rywka. Lazar Icchak. Kojfman Mala. Lamowa (. właściciel malej drukarenki.. Klech Icek. Kancenalenbrigen Menasze. Kojfman Guta.. w połowie XIX wieku wespół z Samuelem Aszkenazym dzierżawił młyn ordynacki. Kandel Icchak. Kahan Debora. Krawiec Judka. Klejner Fanel. Joher Joel. Kranf Szyja Griszka. Joepast Jankiel. Kandel Zisze. Kawersztok Rebeka. Lejbchober Wolf. Kohan Uszer. Lederejch Mosze. Kolbfeld Jankiel.) – malarz. Joher Jankiel.. Kliger Mosze. Kol Berko. Kajfel/ Kejfel Machal. Kauf Aron.. Kojl Abraham. L Lafer Chaim. Klejner Szmuel.. Langbord Fajwel. Kojl Josf. Kornsztejn Efraim. że wyrabiał malowane skrzynie. Kahan Josef. Jankiel – nieznany z nazwiska kowal. Kahan Uszer. Kawersztok Aszer Rouwen. Katz Herszko. Knajdel Dodsze. Kawersztok Bronia. podkuwał konie. Lam Lejzor – na drzwiach jego domu powieszono w roku 1852 odezwę zatytułowana "Manifest". Kucze Sima.. Kotlarz Szmuel Itcze. Jongman Riwa. Lechs Chaja.Korowicz Ezyk.J Jakub ze Szczebrzeszyna – brat Salomona Lurri. Jorpast Fedel. Kichelsberg Szymon. Kauz Shimon – autor tekstu "Czemuż żyjący milczą? Zamieszczonego w Księdze Pamięci. Jongman Hinda. Lason Lejzor.autor tekstu "Wspomnienia z chederu i pokoju za ścianą" zamieszczonego w Księdze Pamięci…. Klejner lea. Knajdel Fajwel. Kojfman Simeon. Kawersztok Abraham.65 Jeleń – arendarz myta. Kopf Wolf.. Kojfman Icchak. w roku 1584 przeprowadził się ze Szczebrzeszyna do Zamościa. Lederejch Frejda. Kahan Abraham. Kellner Yehuda – autor tekstów: "Sympatyczne typy" i "Legendarne postaci" zamieszczonych w Księdze Pamięci. Kalach Lena. Kelner Chaja. Khol Josek. Kolbfeld Eli. Knobel (Stern) Sheindl – autorka tekstu "Tułaczka" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Kojfman Zachar. Kelner Pesia.. Kojl Simeon. Krofinalny Josef – szynkarz. Kalach Ben Cijon. Jongman Mordechaj. Kuper Gerszon – członek Zarządu Towarzystwa Pożyczkowo – Oszczędnościowego założonego w Szczebrzeszynie w 1906 roku przez Bolesława Boguckiego. Kliger Jakow. Johel Fradel. K Kancenalenbrigen Berisz. Kawersztok Berisz. Kawersztok Jakow. Kupiec Rachel. Kojl Szmul . Kojl Aron. Kojl Riwa.

Les Sara. Lostman Dod. Mel Szmuel Zisze. Lichtenberg Jente. Miler Dod. Montacg Hanach. Majmon Debora.Turowski. Morgensztern Chaja. Minc Motł. Lichtfeld Chaja.) Rywka. Minc Fania. Moba Motł. Mendelbrim Drezil.. Majmon Fradel. Milsztajn Blechte. Lichtfeld Josef. Mel Łaja. Minc Jakow. Morgensztern Mosze. Lerner Chaja. pierwszy z ich jako akrostych zawiera imię autora. Mantel Rochama Bina. Lostanberg Pinchas. Morgensztern Miriam.. Mesinger Icchak Meir. Minc Israel Menachem. Mildern Efraim. Miler Josef. Messinger Mosze – autor testów: " Szczebrzeszyn dlaczego?". Majmon Josef – teść Jakowa Reifmana. Majmon Jakow. Miler Jakow. Lostanberg Josef. Miler Mosze Josef. Lichtfeld Debora. Libele Jakow. Majman Lejba – zalegał z opłatą czynszu. Majmon Gitl. według danych z roku 1789. Machrowski Benisz. Lostman Fajga.. Minc Israel Mendel. Mildron Lejba. Mantel Ester. człowiek bardzo zamożny. Lerner Jechiel. Miler Awidgor. Mitler Rebeka. Messinger Mendel – autor tekstu "Ludowe opowieści" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Lichtenberg (. Mel Mosze. zwolennika Haskali.80 Ludok Eliasz – mieszkał w "dzielnicy" Szczebrzeszyna określanej jako Chałupy na Chmielniku. zalegał z opłatami (należności inwentarskie) za rok 1839 i lata wcześniejsze (hipoteka nr 18). utwór został opublikowany 1639 roku w Wenecji. Mesinger Zajndel. Mejer Lejba. niejaki Joshua ben David z Lamberga dopuścił się plagiatu wydając "Ucisk czasów" jako swoją pracę – został zdemaskowany przez Steina Schneidera. Licht Icchak Eli.. Miler Hana. Lostman Cwi. Lostman Menasze. Les Zlata. Libel Heszko. Mitler Hanasze. Moba Heszel. Lens Jente. znane są imiona dwóch synów – Hirsz Dawid i Pinchas. Mendelbrim Hana. Praca po raz pierwszy została wydana w Krakowie w roku 1650. Moba Pesel. Milsztajn Jechosze. Leson Leizer. Morgensztern . Machrowski Icchak. Miler Szloma. Minc Mosze Genendl. Morgensztern Josef. "O galerii postaci". Moba Fajga. Liberman Herszko. Lostanberg Menachem. Lotwak/Samuel Itcze. Lostman Ichudit.. Messinger Menachem – autor tekstu " Małe anioły śpiewają pieśń miłości" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Miler Glikl. Meir ben Samuel jest także autorem hymnu na powitanie soboty – "Mizmor szir ha szabath" napisanego w języku aramejskim. Montag Mendel. Minc Bajla. Minc Minc Szloma. Mitler Rebeka. Morgensztern Dod. Mincberg Rouwen. Majer Ankiel. Mitler Rachel Lea. gdy zawierali umowę z Zanwlem Zylbergiem odnośnie kupna placu przy ulicy Klasztornej nr 75. Lotwak/Łotwak Samuel. M Machrowski Frochter. Lostman Chaim. Lens Zysko. "Źródła utrzymania" zamieszczonych w Księdze Pamięci. "Szczebrzeszyn w zapiskach Sejmu Czterech Ziem". Milnder Chaja. Les Rachel. Mel Gitla. Majmon Chaim. Montag Abram. Majmon Abraham.. Mendelbrim Jankiel. Miediner Chaim. Lichtfeld Jechzekiel. Mitag Idl. a przy tym wyrozumiały dla zięcia.. Machrowski Szewa. pismo w sprawie jego uregulowania doręczył Majmanowi w styczniu 1860 roku urzędnik ordynacki . Minc Michal. Lichtfeld Menasze. w której zawarł opis pogromu szczebrzeszyńskich Żydów w czasie powstania Chmielnickiego w latach 1648 – 1649.. Majmon Hersz.. "Głód wiedzy". z małżeństwa tego urodziło się sześcioro dzieci. Lens Dod. Mitler Icchak. Milsztajn Israel. Lotwak/Łotwak Sara. Mesinger (. Mindberg Jakow – członek Zarządu Towarzystwa Oszczędnościowo – Pożyczkowego założonego w 1906 roku przez Bolesława Boguckiego. Lubliner Araon – sukcesor Leyby Szpera. Milsztajn Mosze. Moba Tojba.. Lotwak/Łotwak Josef.rozstrzelane 18 maja 1942 roku na szosie prowadzącej w kierunku wsi Rozłopy. Lernzon Icchak Hersz. nr aktu urodzenia 72/1938. Mendelbrim Jakow. Majmon Hana. Meir ben Samuel – szanowany członek żydowskiej społeczności w Szczebrzeszynie. Termin ostatecznej zapłaty Zarząd Ordynacji Zamoyskiej wyznaczył mu na koniec czerwca 1838 roku.).. Miler Szmuel.77 Lemer Icchak. Minc Sara. Liger Etel.. Lerner Szloma Itcze. Licht Lejzer Eliach. Lichtfeld Dod. Chaima Firera i jej brata Josefa.. Morgensztern Jacob – autor tekstu "Z bunkra do partyzantów" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Lichtfeld Sara. Montag Hersz. Lemer Rywka – urodzona w 1938 roku.. Lostman Hana. Majmon Szloma. Les Lipman. Mincberg Icchak.) – zastrzelona w 1942 przez żandarma Jana Sieringa. Montak Abram. Mitler Lejb. Utwór składa się z trzech rozdziałów . Mendel Fajwel. Majmon Rejzel. Malowaniec Daniel – szynkarz. Lerman Mosze. Lichtfeld Mordechaj. w roku 1598 wyprowadził sie ze Szczebrzeszyna do Zamościa. Loher Lea. "Otoczenie i środowisko". Licht Rebeka... Mojżesz – arendarz młynnego. Meczunger Moszek – w roku 1929 potwierdzał przed notariuszem wydziału hipotecznego sądu grodzkiego zamojskiego Wiesławem Jaśkiewiczem tożsamość Rojzy Firer c.. Majmon Lejb.. Mendlowicz Hirsz – rzeźnik.89 Misiejmowa (. Mendelbrim Fiszel. Lipszyc Icek. Lichtfeld Blima. Miler Gerszon. Mejman Lejba. Lerner Szajndel. Lerner Moszko. Lewin Minda Najza – żona Mejera Szpera.. Miler Cirla.. Miler Mosze. Morgensztern Szloma. Moba Szmuel. Mielstain (Langbord) Beltche – autorka tekstu " Przeraźliwa noc" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Lens Berisz. Moba Rebeka. autor pracy "Cok Haitim" (Ucisk czasów).81 Luwicz Leiba. w 1655 roku sądzony przez Trybunał Zamojski za nieprzestrzeganie terminu dostaw mięsa do Zamościa w dni wyznaczone przez ordynata Jana "Sobiepana" Zamoyskiego Mermelsztejn Dod. Machrowski Hanele. Mlidner Haser.

K’bucat. Rajber Zeptel. albo hebrajski. którzy pragnęli się kształcić. Nobel Jakow. Rajz Josef. "Peszer Dabar" (Warszawa 1845). oraz wolny ich wyszynk. Rajz Simeon. Rajchszten Abraham. Nut Rebeka. Mejera.Nisenbaum Issachar. Nudel Ariel Lejba. Hamagid. Nugiel Fajwel. Najder Mosze. Nurdmel Jechosze. gorzelnie i stawy rybne w Ordynacji. zastrzelona 16 listopada 1942 roku – posłano ją po coś do miasta. z która miał sześcioro dzieci: Fajgę. N Nadel Docie. Szymona. Rajfer Benisz. "Chut ha M’szulasz" (Praga Czeska 1859). Monatsschrift. Pomap Genandel. Pomeranc Szmuel. Rajchszten Etel. Naj Chaim. Monterperl Nachum. Bikurim. Najder Itcze. którzy zostali wykształceni w normalnym trybie (chodzili do szkoły) nie mogą sobie nawet wyobrazić jakie trudności mieli w poprzednich czasach pobożni Żydzi. P Papa Israel. poszedł za nią żandarm i strzelił z tyłu w głowę Oszyja Zyra – szynkarz. Nikalsberg Berisz. Papier Dod.Jeszurun. Rasgprut Herszko. Jakub ponadto dzierżawił wieś Chmielek za roczną opłatą wysokości 3000 złotych. Rajber Mala. oraz ich wyszynk. Rajber Lejbel. Piekarz Moszko. Oprócz pisania zajmował się pracą z młodzieżą żydowską. Rajz Ben Cijon. Nugiel Fajnel. Rajz Fajga. według danych z roku 1789. Rajber Zindel. Nehl Fajga. Kochbe Iicchak. "Arbaah Charaszim" (Praga Czeska 1860). że przywoził do Zamościa mięso w dni inne od tych które dla zamiejscowych Żydów wyznaczył ordynat Jan "Sobiepan" Zamoyski. Nikalsberg Simeon. Pierwsze próby swojej poezji zawarł w tomiku "Tuszyjah U – M’zymah. Nisenbaun Niche. Najder Szmuel. Nisenbaum Nachum. Naj Motel. z uwagi na jego unikalną wartość biograficzna podaję przekład z jidysz dokonany przez Adama Altmana: Wielki Żyd i genialny człowiek Ludzie.) – kobieta lat 30. "Kol Mebaser" (Praga Czeska 1859). dla której wygłaszał odczyty w pobliskim Zamościu – ich zbiór zatytułowany "Moade Ereb" wydano w 1863 roku w Wilnie. Pelzler Reca – żona Pinchasa Szpera urodzonego 23 kwietnia 1919 roku. Rajber Fajga. Perl Aron. Rayker Chaim. i jak bardzo wszystkie drogi do ich wykształcenia były zamknięte. Mojżesza i Jakuba Hersza. Reifman Jakow – w Szczebrzeszynie mieszkał w początkach XIX wieku. Nurdmel Rejzel. Rajber Arie. Nagelrejter Rebeka. Za udzielenie tego przywileju – Jan "Sobiepan" Zamoyski nałożył na Izraela Nosalczyka czynsz roczny w wysokości 100 zł na ołów do cekhauzu zamojskiego. O życiu i działalności Jakowa Reifmana obszerny tekst napisał Icchak Warszawski (Isaac Bashevis Singer). Od 1940 roku pracowała na posterunku szczebrzeszyńskiej żandarmerii. R Rabinowitz Jeremiachu. Rajber Jakow. Rajber Szloma. Chachamim. NikalsbergMosze. Nidman Lejba. Dla syna Izraela Nosalczyka – Mejera III ordynat Jan "Sobiepan" Zamoyski wydał w 1642 roku zezwolenie na palenie gorzałki i warzenie piwa. Nut Lejba. Rajz Chaja. Nadel Jakow. sycenie miodu i warzenie piwa.Szmuel. Nisenbaum Gołda. w roku 1653 sądzony był przez Trybunał Zamojski za to. po drugie społeczność żydowskich miast i miasteczek w Polsce. Nisenbaum Bina. Ha – Mebaser. Nut Mosze. Hakarmel. Pieróg Boruch – rzeźnik. Nut Henoch. Rajz Perc. która przed kilku laty przeszła na katolicyzm i osiedliła się na wsi w Gorajcu. Rajz Pinia. "Tol Rabenu Zerachija Halevi" (Praga Czeska 1853). Ha Kochabim. związanym z Haskalą. Rajz Hana. Papa Israelke. Orient.. Pomeranc Szmul. Zatwierdził również prawo własności do folwarku na Przedmieściu Janowickim. Ponadto ogłaszał drukiem swoje artykuły w czasopismach niemieckich i hebrajskich: Cyjon. przechrzta. Perl Zelik – rabin. Pomeranc Jechsekiel. Pomap Hersz. . a więc języki w których nie było prawie żadnych książek z których mógłby poznać świat i jego problemy. Aleksandra. O Oberwais (. Monterperl Mordechaj. był postępowym pisarzem i krytykiem literatury żydowskiej. który został zamieszczony w "Księdze Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie" (Kiriat Yam 1984). Po pierwsze taki młody człowiek nie znał żadnych innych języków jak jidysz. Nosalczykowie /Nosołowicze – rodzina mieszkająca w Szczebrzeszynie w XVII wieku. Pos Hanasze. Pergament Szmul. jej przedstawiciele w osobach Jakuba I Jelenia dzierżawili młyny. Nut Naftali. Rajfer Fajga. pochodząca z licznej żydowskiej rodziny. 18 lutego 1827 roku w jego obecności został zawarty związek małżeński pomiędzy Ickiem Herszem Szejnerem a Hindą Ester Feldman. Nudel Mordko. Pos Chaim. NisenbaumHinda. Rechsztejn Ester. 25 sierpnia 1656 Izrael otrzymał od III ordynata zezwolenie na palenie gorzałki czterema baniami. Nadel Lejbisz.. Nut Abraham Chaim. Inne prace Jakowa Reifmana to: " Tabnit ha – Bait" (Żółkiew 1844).

matematyki. biblioteki. że dąży do nauki czegoś innego prócz Tory. później zostało przełożone na hebrajski. później u innych mełamedów. który był bogatym człowiekiem przyrzekł swemu zięciowi utrzymanie [kies] po to. W wieku 15 lat przestał pobierać naukę u mełamedów i zaczął uczyć się sam. Jakow był chłopcem. jako pisarz wprowadził się do Opatowa. którego podejrzewano oto. że ten albo inny sławny rabin miał dyskurs z takim niedowiarkiem. odwrotnie – te książki jeszcze bardziej rozbudziły jego pragnienie poznania świata. Zdolna głowa do pojmowania wiedzy Jakow Reifman urodził się w roku 1817 we wsi Łagów k. W tych czasach uczono dzieci w przeważającej mierze wersetów Księgi Genezis. i doszło do jego uszu. którzy potrafią do tych rzeczy dojść drogą umysłową. że są wielkimi niedowiarkami. Związek małżeński z takim człowiekiem byłby wielkim mezaliansem. o których już przedtem słyszał. która Jakow znalazł u swego teścia było dzieło filozoficzne "Chozari/Kuzari" napisane przez poetę Jehudę Halevi. który odznaczał się wielką ciekawością. jednak swaci bardzo często doprowadzali do związków ludzi z różnych miast. zaćmienie słońca. czy poszerzył swoją wiedzę nawet z geografii. W księgach pisano. Ale w Opatowie. są uniwersytety. w którym to się stało był dla niego dniem szczęśliwym. który pragnął wyjść poza krąg wiedzy objętej Pismem Świętym. nikt nie mógł mu o tym powiedzieć. Który Żyd chciałby takiego zięcia?. Jego ojciec pan Hirsz był "pisarzem" (umiejącym pisać) – prowadził korespondencję w zarządzie lasów. że gdy był jeszcze dzieckiem trzyletnim to już matka Rachel budziła go z rana i prowadziła do mełameda. Jedyne co się dowiedział o tych ludziach posiadających wiedzę. rozdrażniły jego apetyt dla spraw ducha. to znaczy chciał poznać świat jak najdokładniej. o tych bibliotekach. To nie zaspokoiło jego głodu wiedzy. że w domu swego teścia Jakow znalazł wielki skarb – tym skarbem było kilka książek. Jakow uchodził za człowieka uczonego. ani też w języku . odpowiadać na wnioski i budować zamki na lodzie wokół problemów poruszanych w Talmudzie – to znaczy umieć komentować. i I Księgi Pięcioksięgu). jego teść Josef Majmon mieszkał w Szczebrzeszynie – to dość daleko od Opty. bibliotekach i. już wtedy zaczął wykazywać się jako zdolny chłopiec [zdolna głowa]. którzy potrafią wyliczyć (przewidzieć) kiedy będzie zaćmienie księżyca. ale wiadomo. Prze kilka lat po jego śmierci już krążyło o nim cały szereg legend. że są ludzie. żeby zadawać pytania. (Opcie jak nazywali miasto Żydzi) nie mógł o tych sprawach otrzymać żadnych informacji. Dowiedział się z ksiąg. Jakow na początku uczył się u swego ojca. Jedna książką było "More Nebuchim" Rambama (Mojżesza ben Majmonidesa) – dzieło filozoficzne pisane po arabsku. To wszystko jeszcze bardziej pobudziło jego ciekawość świata i rozbudziło wyobraźnię. W wieku 17 lat został narzeczonym – swojej narzeczonej nigdy przedtem nie widział. że po kilku miesiącach znał je na pamięć. że są specjaliści z matematyki. którzy potem stali się sławni – ich nazwisko stało się znane jako człowieka wiedzy był Jakow Reifman. bito go i bardzo często zsyłano do wojska. I ten teść. że do znalezionych w Szczebrzeszynie dorwał się z takim zapałem. Jeżeli taki młody człowiek poznał jakieś prawo z logiki. d czego oni się uczą. których nie było w języku rosyjskim. to dzień. że gdzieś tam – w dużych miastach są ludzie. to. t. którzy z nim się uczyli zapędzać w kozi róg [wkładał ich sobie za pas]. musiał więc [ojciec] opuścić tę miejscowość. czego uczą ci profesorowie?. o tym uczeniu się. zanim jednak chłopak nauczył się rzeczywiście studiować jedną stronę z Gemary. Nowe możliwości w Szczebrzeszynie O współżyciu tej pary mamy bardzo mało wiadomości. ażeby mógł poświęcić się nauce. Co tam piszą w książkach? Przebywając w domu modlitwy dowiedział się. drugą książką. W tym czasie wszyscy maskilim mieli tylko jedna drogę do Haskali – uczyć się języka niemieckiego. Opatowa w radomskiej guberni. a jego teść był bogaczem. W Opatowie stare książki. Tam w Opatowie pracował jako mełamed (uczył alfabetu. Jakow. albo muzyki. i opanowało go straszne pożądanie wiedzy – co tam piszą w tych księgach. W roku 1836 Jakow osiedlił się w Szczebrzeszynie. Jednym z takich młodych ludzi . Takiego młodego człowieka nawet wykluczano z domu modlitwy bet ha – midrasz. Gdy Jakow miał cztery lata spalił się dom jego ojca. Jednak wielu takich pobożnych młodych ludzi w żydowskich miastach i miasteczkach prawie że ryzykowało swoim życiem by osiągnąć wiedzę. ale których w Opcie nie było. W swojej biografii opowiada Jakow Reifman . z których Jakow uczył się wiadomości ogólnoświatowych (w sensie poza biblijnych) tak rozbudziły jego chęć poznania świata.Galicji i na Litwie nie tolerowała każdego. z człowiekiem. Ryzykowali swoim jestestwem. Oprócz tych wiadomości Jakow czasami czytał w książkach o tych znawcach problemów świata – wiedział. żadnych dokładnych szczegółów. to już powinien być na tyle przygotowany. który odznaczał się zdolnościami zaczął wszystkich chłopców. Po pierwsze: w języku niemieckim były dostępne wszelkiego rodzaju książki. że oprócz Tory są jeszcze inne dziedziny wiedzy. prowadził indywidualne nauczanie dzieci.

Pisał wiele książek i publikował duże rozprawy w hebrajskich i niemieckich żurnalach. Skąd u Jakowa znajomość aramejskiego?. Sławny angielsko – niemiecki filantrop Mosze Montefiore przysłał Jakubowi Reifmanowi złoty kielich. że tak. tak dalece nie tolerancyjne było żydowskie społeczeństwo dla wszystkich maskilów. Bo po pierwsze: tata. otrzymywał tez książki niemieckie. gdy zmarł jego teść?. że wiele jego książek. to tata. wydalano z domu modlitwy i bardzo często musiał on rozwieść się z żoną. Na zewnątrz nie okazywał tych wszystkich objawów. krótko mówiąc nie był wyrzutkiem społeczeństwa. że studiuje. tak jak wszyscy inni pobożni Żydzi. Poza tym Jakow prowadził się na zewnątrz tak samo jak inni pobożni Żydzi. który wierzył w umysł. bo gdy spostrzeżono młodego człowieka studiującego Święte Księgi w przekładzie Mendelsohna dawano mu policzek . nauczył się pisania po hebrajsku z określeniami tego języka używanymi w ówczesnych czasach. która z rana po przebudzeniu się polewa sobie ręce. Ona odpowiedziała. ale rabin spytał. modlił się. że Jakow Reifman został złapany w sidła nowych poglądów. czy rzymuje tego zwyczaju. "Księga soferów z Erec Israel". że mąż szykuje sobie wieczorem wodę. Szczebrzeszyn miał jedną zaletę. W swej krótkiej autobiografii napisał Jakow Reifman. mimo to dawał ojcu przynależną cześć. Ale nie ma rzeczy . W jakiś sposób Jakow dostał w Szczebrzeszynie książkę przełożoną na język niemiecki. że przepowiednia rabina sprawdziła się. Jeżeli szczebrzeszyńscy Żydzi nie wierzyli. tym niedowiarkiem. Jakow Reifman był z natury racjonalistą. który już od dawna był miastem maskilów z wykształconymi ludźmi. a bardzo tego chce. kiedy się bardzo. że jeszcze nigdy jeszcze nic tak go nie ucieszyło jak właśnie ten kielich . Tak więc często ten przekład niemiecki był punktem wyjściowym dla większej ilości maskilów do nauczenia się języka niemieckiego. które przynosiły mu jakiś dochód było publikowane. uważał . bo Reifmanowie już mieli dziecko. Sławny żydowski filozof Mosze Mendelsohn (twórca Oświecenia żydowskiego – Haskali) przetłumaczył Księgi Święte na język niemiecki – drukowano je z alfabetem hebrajskim. I chasydzi wskazują.nie chwalono. Chasydzi opowiadają. który otrzymał od Mojżesza Montefiore. tak wię aramejskiego uczył się z tych przypisów. Po drugie: tata był wielkim uczonym. Reifman korespondował z wieloma współczesnymi mu uczonymi. które maskili przyjmowali. I długo nie trwało jak Jakow Reifman zdobył pomiędzy żydowskimi uczonymi znaczącą pozycje filozofa. Z dziesiątką rubli w tygodniu można było przeżyć. Jakowa Reifman jedyny syn Natan był pobożnym młodym człowiekiem. Druga wielką radość przeżył Reifman. a był jeszcze trzeci powód dla którego niemiecki był językiem używanym przez maskilów. z czego się utrzymywał. Było już za późno. siedział i uczył się. Tak że on. że dla umysłu nie ma żadnych tajemnic. czy później dowiedziano się w Szczebrzeszynie. to właśnie ten kielich przekonał ich do pozycji Reifmana. W każdej Księdze z Pięcioksięgu są przypisy w języku aramejskim. że Jakuba Reifmana żona pojechała do starego rabina w Bełżcu – Szaloma pytać o radę. "O logice w Talmudzie". To w jaki sposób Jakow go otrzymał trzeba było okryć tajemnica. wypełniał wszystkie nakazy Biblii. Napisał też książkę o dużym i rozgałęzionym rodzie żydowskim Rapaport (zamieścił w niej drzewo genealogiczne tej rodziny). że ich niedowiarek Jakow Reifman jest przyjęty w świecie. gdy otrzymał od swojego zwolennika z Amsterdamu – Abrahama Chaima Wagne skrzynię pełną rzadkich ksiąg. to mieszkaj z nim. którą Montefiore sam ułożył. ale to nie przeszkadzało mu w tworzeniu poezji w języku hebrajskim i aramejskim. Złoty kielich od Montefiore Z czego Jakow Reifman żył w późniejszych latach. człowiekiem. będziesz miała z nim dobrego syna. "Sanhedryn". I postrzegał swojego ojca jako cząstkowego niedowiarka. czy ten mąż wieczorem szykuje sobie wodę. które od czasu do czasu publikowano. Wtedy rabi odpowiedział – jeżeli on szykuje tę wodę do polewania rąk. Najbardziej lubił logikę wiedzy. Nie było lekką sprawą otrzymać ten przekład. której nie miał Opatów – położony był blisko Zamościa. Złapany na gorącym uczynku Prędzej. żeby teść mógł go wygonić. na którym była wygrawerowana hebrajska piosenka. których nie można osiągnąć. Po drugie: wyuczenie się niemieckiego było o wiele łatwiejsze. Po pierwsze: okazuje się. Między jego książkami były pozycje: "Beit Jakow" (Dom Jakuba" – to książka o Pismach Świętych. jednym z tych wyróżniających się uczonych w Polsce. niewątpliwie zarabiał też coś na swoich artykułach. między innymi z z żydowsko – niemieckimi badaczami [poszukującymi w Biblii] – Abrahamem Geiger i Icchakiem Mordechjem . gdyż jest to język lekko podobny do żydowskiego (jidysz). Po trzecie w tamtych latach w Szczebrzeszynie nie musiano mieć wielkich pieniędzy żeby się utrzymać.polskim. Nie mamy dokładnej odpowiedzi na to. i dlatego taką satysfakcją był dla Jakowa ten podarunek. szybko wyuczył się niemieckiego. Jakow Reifman dostał właśnie te książki Mendelsohna. czy ma się rozwieść z mężem. po drugie niewątpliwie maskili z całego świata trochę go wspierali materialnie. a później stał się more [nauczycielem?] w Lublinie.

i jeśli kogoś nie cierpiał. Rider Bronia. Roitman Gitl. Riotman Nachum. Po czwarte był bardzo oddanym przyjacielem. Resenblitz Sura. Roitman Chaja Ita. wspomnij imię kapłana który o tyleż pomnożył studnię Tory Usta kapłana będą strzegły wszelkiej powierzonej mu wiedzy jak przestrzega w księdze: Zwierciadło kapłaństwa wielki czynem w komentarzach wielu: Dary kapłaństwa" Rejber Icek. Roitman Chinke. Wiedniu. W późniejszych czasach nauczył się łaciny. Napis brzmiał: "Wspomnij imię naszego wielkiego nauczyciela i pana.. Rybin Jankiel. Resz Hania.. którzy sami kierowali swoimi umysłami. L. do których nie dochodził jeszcze w ich studiowaniu fałsz. ponad wszystko lubił nowe rzeczy i otwartość. Safer Nach. ze on [Jakow] rzeczywiście był pobożnym Żydem. Samborski Nechemia. to nie robił do niego słodkich oczu. Jakow Reifman zmarł 13 października 1895 roku w wieku 78 lat. Rozanajl Israel. . wychował też pobożnego syna – on też był pobożnym Żydem. L. Rotenteler Mincze.. Rider Awigdor – autor tekstu "Nocna zmiana w piekarni" zamieszczonego w Księdze Pamięci. szczególnie wysoko ceniono go w Zamościu. rzucają słowa na wiatr Nie powtarzać innych W roku 1888 obchodzono. Rejszman Ankiel – w styczniu 1860 roku otrzymał pismo odnośnie spłaty zaległego czynszu. Rozenblat Icchak.Rewitman Fajga. Rejfer Szloma. Chasydzi postrzegali Reifmana jako niedowiarka. Roitman Fajga – autorka pieśni "Wspomnienie" zamieszczonej w Księdze Pamięci. Bardzo prawdopodobne. Rotenteler Rojza. Musiał każdą rzecz sam przemyśleć. Reyner Israel.. Warszawie. tylko czasami lubił obracać się w towarzystwie. S Sachawolski Abraham Ichud. Rozenberg Jechosze. którzy szafują pochwałami. rabbiego. Roitman Chaim. poety I. Po pierwsze. Rozenfeld Binem. Safir Dod. Rotman Mosze. samodzielnie wypowiadał swoje myśli. Remer Hana. między innymi przekazując tam rysy jego charakteru. Przeto też przyjaźnił się z ludźmi młodymi. Roitman Motł. Reuweni Ariela – autorka tekstu " Menachem Messinger naiwny 80 letni malarz" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Wilnie. Ryng Pinchas. greckiego i arabskiego. Remer Hinda. Rejsztcher Symcha. Pereca. przekontrolować. Rozenfeld Arisz. Hebrajski poeta J. Roitman Israel. Remer Chaja Bina. Sachawolski Ben Cijon. Rosenblum (Scher) Bella – autorka tekstu "Rozczarowanie socjalistycznym reżimem w Polsce" zamieszczonego w Księdze Pamięci.. Jego księgi wydawano w: Berlinie.Jostem. przeto dalej zamieszkiwał w tym małym. żeby wychować syna w ten sposób. która mówi: "Gdzie się zwracam widzę jego ducha który poszukuje w zakamarkach Tory światła i płomienia Nie zapomniałem cię bracie – kto cię może zapomnieć ilu takich Jakubów Reifmanów jest na tym żydowskim świecie Niewielu" Gordon nie należał do ludzi.. Po drugie był wrogiem niewierności. Rotenberg Kielman. polityki. w przeciwieństwie do innych maskili. ale pobożnym Szczebrzeszynie.. ale mówiono o nim z szacunkiem. Ruy Szmul. Petersburgu. To chyba rzadkość między maskilami. Rozenfeld Fajga. Remer Ariel. Zewnętrznie prowadził się Jakow jako pobożny Żyd. Roitman Rojza. który jak już uprzednio powiedzieliśmy był miastem maskilów. Remer Ezril.Sapin . Roitman Brane. prawdopodobnie Perec znał Reifmana osobiście. Pradze. gdy był on jeszcze młodym maskilem w Zamościu. Był bardzo popularny w lubelskich okolicach. informację o dostarczeniu pisma przekazał do Zarządu Ordynacji urzędnik ordynacki – Turowski – rządca klucza zwierzynieckiego. którymi pogardzano. w którym mógł zostać pobożnym i jednocześnie pracować nad pogłębianiem swej wiedzy. przeinaczeń. Rotenteler Fajwel. Roitman Jechosze. Po trzecie lubił samotność... Gordon stworzył o nim pieśń hebrajską.. do których dochodził.. Bez wątpienia Jakow Reifman był wzorem dla pisarza. gdy obchodzono jubileusz 70 lecia urodzun Jakowa Reifmana na zebraniu w hebrajskim Kneset Israel wydrukowano krótką biografię Jakowa Reifmana. Roitman Jakow Mosze. *** Jakubowi Reifmanowi zawdzięczamy wzmiankę o wspomnianym wcześniej Ber Issacharze – skopiował napis z jego macewy znajdującej się w czasach współczesnych Reifmanowi na szczebrzeszyńskim kirkucie. że lubił być oryginalny – nie lubił powtarzać myśli innych. Rejchter Szmuel.

Szafer Abraham. B. Szinena Dawid – syn rabiego Jakuba ze Szczebrzeszyna. Szacher Berl. Szacher Mosze. oraz łąkę za rzeka Wieprz – umowa kupna została spisana przed rejentem Okręgu Zamojskiego – Walerym Głowackim w dniu 24 października 1858 roku. numer aktu urodzenia 70/1938. Szper Jehuda s. Szacher Sara Perl. Szper Icek – postrzegany jako twórca koloni rolniczej. Szolow Herszko – szynkarz. zalegał z opłatami (należności inwentarskie)za rok 1838 i lata wcześniejsze. Szacher Dod.109 Szer Mosze. Szisel Bina.. numer aktu urodzenia 54/1938.Lejb urodził się około 1785 roku. Szacher Bronisz. Szejner Lea. Pinchasa. Szoel Lam – pracował jako pomoc kancelaryjna c[esarskiej] i k[królewskiej] Komendy w Zamościu (pocz. Szacher Lejb. Szafer Jakow. Lejby. Singera. Szcher Hanach Mala. urodzona 1 lutego 1833 roku w Szczebrzeszynie.Szacher Fania. Szor Rachel c. Szacher Lezer. Szcher Hanach Lea.. Szpejzinger Hersz. Szper Haskiel – sukcesor Leyby Szpera. Sytz Dawid. Szafer Rojza.. SZ Szacher Abraham. Stern Shalom – autor pieśni "Cichy lament" zamieszczonej w Księdze pamięci. Lejb Szper był dwukrotnie żonaty – pierwsza żona – Nirla (rodowe nazwisko nieznane) urodziła mu: Icka Jehudę Mordkę i Haskiela Szlomę. Szisel Aron. czy małe dzieci pozostawione pod opieka trochę starszych nie płaczą. Szer Icek – urodzony w 1938 roku. Szacher Mordechaj. Szper Josf. Szpejzinger Etel. według danych z roku 1789. Szejner Szloma.. w Szczebrzeszynie zamieszkał po zawarciu związku małżeńskiego z Hindą Ester Majster/Feldman pradziadek Isaaca Bashevisa Singera. Szejner Tema Blima – córka Icka Hersza i Hindy Ester Szejnerów. Szic Mosze.Chava – autorka tekstu " Sprawiedliwy" zamieszczonego w księdze Pamięci.. Pochowany jest na szczebrzeszyńskim cmentarzu. Szor Chaja c. Szacher Hinda. Jeśli tak było brał je w ramiona i serdecznie uspokajał. cadyk – nosił przydomek "dobroduszny". Szak Hanach... numer aktu urodzenia 70/1938. Szackmer Dod.. Tema Blima była babką I. Szisel Chaja – pracowała w Zespole Redakcyjnym Księgi Pamięci. Lejby.). Szic Jankiel. Szacher Fajga.. Szajwic Idl. Szejner Icek Hersz – syn Pinkasa i Rywki (nazwisko rodowe nieznane) urodzony 1808 roku w Tomaszowie. Szer Łaja – urodzona w 1938 roku. Szacher Szpringa. O cadyku opowiadano. Szic Bese. 26 lipca 1850 roku została poślubiona w wieku 17 lat Szmulowi Zinger (z Końskich ) w Tomaszowie. Szor Mosze s. Szer Simeon. Szejba Mosze. Silber Abuś. Zelmana. jego ojcem był Szloma Szper. Sznajder Fajwel. Szejner Sara. Szacher Iser. Szajwic Eliachu. Schytz Zelman. Szer Hasa. 60 letni wówczas mężczyzna.103 Stemmer Ytzchak – autor tekstu "Między życiem a śmiercią" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Szper Lejb – dzierżawca dochodów konsumpcyjnych. Szisel Benisz. Szper Jakub Hersz s. Stern Abraham – autor tekstu "Anioły przeniosły go do Ziemi Izraela" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Szeybaum Leyzor. Nieco wcześniej(12 kwietnia) Lejb Szper sporządził testament dla zabezpieczenia dzieci i uporządkowania spraw. Szic Icchak. Snajder Brucha. Szafer Icchak. 3 maja 1831 roku zmarł na skutek epidemii cholery – oświadczenie o jego śmierci złożyli przed urzędnikiem stanu cywilnego dwaj szkolnicy: Leyb Beglanbter liczący 64 lata i Rachmiel Braundel. Szpakowski Ezekiel. tuż przy wejściu na cmentarz pomiędzy dwoma dębami.. Szlomo.. studiował Kabałę – jego ścieżki były oparte na i wyznaczone prze podstawy Kabały i tajemnicę umieszczona słowem rabiego Salomona bar Izaaka w Zoharze i Poprawkach.. Szafharc Israel Dod. Silber Szmul. Szper Gitla – wyszła z Lejzora Rosset. Szajwic Zanwel. Szic Zalman. Szpakowski Alter. Sbrahama.117 Szper Haskier. oraz córkę Fajgę. Szacher Szloma Israel. Szper Hinda c. XIX w. Szper Abraham. Sofer Icchak. a ponadto kupili od Mortk Szpera dom pod nr 355... Szmirch Todos. jego macewa wrośnięta jest głęboko w ziemie. Szcher Chaja Etel. matka miała na imię Tema (rodowe nazwisko nieznane).. Szejner Lejbisz.. Szajnberg Rywka – urodzona w 1938 roku. Szoul Pinchas. Szper Hana Rywka.. Szmirch Hadasa.. Simeona. Szer Jakow. Szmul – nieznany z nazwiska sklepikarz. zmarł w 1840 roku. Szper Hirsz Jakub s. Akt zakupu nieruchomości potwierdzono wpisem do Księgi Umów Okręgu Zamojskiego w dniu 28 grudnia 1858 roku. Szacher Nacha. Stern Bracha – autorka pieśni "Moje miasto Szczebrzeszyn" zamieszczonej w Księdze Pamięci... Smali (Catz) Rywka – autorka tekstu " Na brzegach Wieprza " zamieszczonego w Księdze Pamięci. Szafer Bela.. Szacher Rafael Hersz. Szisel Abraham. Stern Sara. on chodził od domu do domu i nasłuchiwał. prowadził w okresie międzywojennym sklep spożywczy. Druga ...Stromec Habuś.. Szacher Aron. Szic Hanach. Szejba Lejb. Szmirch Josf. Szper Itcze Meir. Szic Lejb. Sznajder Szloma. Lejby. Szajwic Małka.. że gdy w Jom Kipur dorośli byli w synagodze. Szajwic Lejbisz.. Szacher Jakow. Szacher Chaim. Suesser Moshe – autor tekstu "Potajemne działania w sztiblu" zamieszczonego w Księdze Pamięci. która dotychczas utrzymywał. Szmirch Fajga. Szper Jankiel.. Szisel Bronia. którą to należność obowiązany wpłacić do kasy ordynackiej do końca 1838 roku. Smali Debora. Szacher Simeon. Sznajder Boruch. Singer Tewel.. Szelk Kancel. Szperowie byli właścicielami domu w Rynku pod nr 11. Szpakowski Eli.. tudzież chcąc zachować sławę. Szacher Isaja. Szper Abraham Szloma – żonaty z Łają Mendelsburg. która założył na Szperówce (Przedmieście Szczebreszyna).. Staupfmanowie Abram i Teria – w początkach XIX wieku zajmowali się uprawą winnej latorośli. Szic Dod.

Szper Mońko – sukcesor Lejby Szpera. Szper Perla z Baumfeldów – żona Moszko Szpera – 1 września 1838 roku małżonkowie odkupili od Haskiela Szpera dom w Szczebrzeszynie wraz z gorzelnia i murowanym spichrzem. Szpringer Mosze. Szpringer Chaja. II grupa przy obiedzie Zakład Sztrajchera zlokalizowany był przy ul. Szpringer Hersz. Razem z rabinem Chilem Blaukman składał przed urzędnikiem stanu cywilnego oświadczenie o urodzeniu martwego dziecka przez Bruchę Holc. oraz Hindy. Szwajcar Frajdel. Aleksandra. W dniu 10 czerwca 1939 wykonał jako jedno z ostatnich zdjęcie dzieci ze szkoły powszechnej w Czarnymstoku. zdjęcia jego autorstwa zostały zamieszczone w pracy zbiorowej pod red. Sztajnberg Riwa. Sztibel Lejbisz. Szawjcar Lea. Szpringer Perla. Sztohl Jona. Sztorman Abraham. Szpira Icchak. Sztohl Sara. Sowa oficer instrukcyjny internat. Szpul Esel. Szwajcar Josf Hersz. Rynek 34. Szwajcar Jankiel. Szrift Dina. Szper Naftul – w maju 1839 roku sprzedał część swojego domu Moszkowi i Hanie Rywce małżonkom Szper. Szpringer Josef. Sztrajcher Bronia. W. Szaji. żona Mendla Cukier zamieszkałego w Tomaszowie. Sztibel Ester. Szpul Mosze. Szrift Aron – autor tekstu "Ostatni pociąg" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Szpul Szmuel. Sztronzer Towa. Sztorfeld Gerszon. Szpira Aszer. Szpul Chaja Bina. 30 stycznia 1858 roku. Szwajcar Gołda Zajdel. Szwajcar Alfer. Aleksander (* 6 czerwca 1900 roku). Szpringer Abraham. Szymona. Sztibel Lea. Szpul Miriam. Szpul Kajla. Sztibel Niche. Szper Mordko – na drzwiach jego domu umieszczono w 1852 roku odezwę polityczna zatytułowaną "Manifest". Szper Majer. Sztern Frajda.. Szprynger Josef – przewodniczył na wiecu Ogólnopolskiego Związku Robotniczego Żydowskiego. Szrift Bajla. Mejera.. Szper Moszko. 5 stycznia 1918 roku w Zamościu. Sztech Israel. Sztern Hana. małżonkę Lejby Holca. Dzieci: Perla. Sztern Froim – nauczyciel. Szpringer Mosze Aron. Szpringer Brucha. Sztibel Chja Ita. Modena. Zarys dziejów" . Sztibel Hersz. Sztronzer Pesa. w głębi ppor. Ludwika Pawłowskiego "Szkoły im. zalegał z opłatami należności inwentarskich za rok 1838 mi lata wcześniejsze. Sztam Simcha. Szrift Rouwen. Sztern Zalman. Sztibel Icchak. Szpringer Jan – w roku 1927 otrzymał od Rady Szloknej Powiatowej w Zamościu pozwolenie na itwarcie w Szczebrzeszynie II klasowej Szkoły Prywatnej im. Sztibel Israel Szloma.W (I stopień). Sztrajzel Sara Gitl. Szper Mosze. Szajndla Szper Szmul. zastrzelona w październiku 1942 roku. Sztibel Ita. Sztaner Mintcze. według danych z roku 1789. Sztibel Zisł. Szreybaum Naftul. Szpira Josł. Szpul Sonia. Szpringer Moszko Icek. sygnowane jego firmową pieczątką stanowi dziś cenną pamiątkę znajdującą się w posiadaniu Marianny Smoter z Czarnegostoku (zamieszkałej w Lublinie). Szper Pinchas – żonaty z Recą Etel Pelzler. Sztibel Chaja. Sztibel Nota. Sztob Perl. Szrift Mosze. Sztern Jakow Szaja. Szpringer Rejzel. Sztibel Hana Perl. Szper Pinchas Herszek. Sztibel Bejcze. Szper Mortko – szynkarz. Szternfeld Zelig. Sztern Simcha. Szwajcar Jakow. Szper Pinchas s. Są to w kolejności numerycznej stron: fragment wnętrza kościoła św. Szrift Isajachu. Szpringer Becalel. Szpil Rachel. Szpiy Szymon. Sztohl Gecel. Szrit Reca. Szrift Sara. Sztern Israel. Sztern Efraim Szaja. Szreybaum Leyzor. Szpira Bina. Sztrajcher Chaim Lejzor – fotograf. Szrift Berl. Szpringer Chaja Lea. Szrift Josf. Szpringer Hersz. Szpira Lea. Ostateczny termin spłaty wyznaczyła mu administracja Ordynacji na koniec czerwca 1838 roku. Szwajcar Mordechaj. Szpringer Isajachu. Sztibel Icek. Szper Majer Szymon – urodzony 1832 roku. Sztohl Efraim. Szper Szymon. Szreychta Lejba. Szpul Hanach. Sztern Rajza. Sztibel Ezriel. Szpringer Berl. Szper Mordka s. Sztibel Jechosze. Szwajcar . kupiec i szynkarz. Szpringer Szymon. Szreiba Lejb. Szternfeld Josef. Sztrajcher Szajndel. Katarzyny cerkiew. zm.. Mejera. Szrift Chaja. Szpul Brucha. Sztarker Motł. Sztronzer Rachel. który miał miejsce w Szczebrzeszynie w 1922 roku. Szper Liba Gitla – córka Icka Szpera. wydanej w Szczebrzeszynie w 1927 r. Szwajcar Icchak. Szplizinger Chaja. Sztejnklaper Hana. Szpul Samson.żona Łaja – córka Abrahama Willausz była matka Josefa Arona i Hirsza Jakuba. Lejby. Szper Szaja – ur. Mojżesza i Jakuba Hersza. Szpringer Simeon. Szryber Jankiel. Sztejnberg Mendel. Szpringer Pesa. w swojej treści nawiązywała do ówczesnej sytuacji politycznej w kraju. Szpringer Dod. Sztok Szloma Szmuel. Szryft Hana. Sztronzer Aron Dod. Szper Perla c. Sztob Motł. Sztibel Welwel. żonaty z Chawą Efrus z Hrubieszowa. Sztoker Motł. na jego rzecz w maju 1861 roku Icek Szper tytułem posagu dla córki zapisał 540 rubli srebrem. Sztajnberg Hersz. Szpilzinger Hersz. Szwajcar Hana. Szryba Jankiel.) – dentystka. Sztajnberg Josef. Szrejber Isajachu.Szrejbman Lejzor. Sztohl Hersz. Strajcherowa (. Sztrajcher Sosza Lea. zmarł w 1908 roku w Zamościu. wnętrze sypialni internat. w roku 1938 liczył sobie 54 lata. Szternfeld Gadalia. Szpul Gecel. Zamoyskich w Szczebrzeszynie 1811 – 1926. Sztibel Mosze.. Szpilzinger Motł. późniejszy kościół unicki zamieniony przez Rosjan na cerkiew bóżnica pluton hufca szkolnego P. Szpringer Lejb.. miał sześcioro dzieci: Fajgę. Szpira Rebeka. Szplizinger Monisz. Sztern Dod. Szpul Ita. Szreyber Zyra. Szpul Hersz. Sztibel Lejzor. Szpul Josf. Szrift Szloma. Szrift Icek.

Zilbersztajn Hana. Wagner Lejzer. Zinger Jechosze. Zilber Sosza. Trager Chaja. Waicz Ankiel. Zira Rejzel. Zelcer Szalom. Trager Raszke. według danych z roku 1789. numer aktu urodzenia 19/1938. W Wagmajster Ester. Waks Mosze. Tochsznajder Josef. Weiman Leib. Warman Israel. Waldman Lejb. Waks Chaim Zelman. Szytr Dawid. Wagner Rywka – urodzona w 1938 roku. Szwarberg Daniel. Wajnblat Josef. a w Szczebrzeszynie znalazła się podczas zagłady miejscowych Żydów. Zilbersztajn Lejbel. Waldman Chaim. Wajnberg Boruch Lejb. Tayczer Gerszon – szynkarz. Wajnblat Lea. Tochsznajder Icchak. Tofel Izrael. inger Bajla. Warik Johanes. Wajnberg Jeremiachu. Wolfson Abraham – pracował w Zespole Redakcyjnym Księgi Pamięci.. według danych z roku 1789 Terobiner Gerszon. Waks Neche. Zilberklang Szloma. Warman Rebeka – rodzina Warmanów zginęła podczas pierwszego bombardowania Szczebrzeszyna.. Waldman Abraham. Waks Szaja. Wildman Jechwed. Traeger (Tal) Cwi – pracował w Zespole Redakcyjnym Księgi Pamięci. Wagmajster Jechzekiel. Warman Josef. Zajdel Mosze. który miał miejsce w Szczebrzeszynie w 1922 roku. Waks Aron Lejb. Wajsfeld Szajndel. Zilberlicht Mosze. Zilber Ester. Szytz Mordko. Waks Gitl. Wolf Mosze. Wartman Nachum. Waks Chaim. Wildman Rachel. Tofel Mendel. Waks Michael. Zajdman Mendel. Wajnberg Debora. Trager Chaim. Wagner Ojzer. Wagner Eliezer. Waldman Towa.Mosze.. Wajnryb Abraham Itcze. Waldman Lejbisz Mosze. Tochsznajder Szajndel. Szyja Jakow. Zirer Lejzer.Wajnblat Chaim. Wajnblat Perla. Wolfson Elka. Zero Lejzor – rzeźnik. Wagner Abraham. Zilber Gitl. Wildman Perla. Szyja Rebeka. Waks Fajga c. Tochszejder Debora. Szymin Szmul. Werer Israel. Zira Kajltcze. Wolf Mala. Tanenbojm Israel. Zajdel Jakow.. Wajnberg Niche. Wajnberg Szalom. Wajnrab Ita Riwa. Traeger Yankel Itche – autor tekstu "Stłukłem okno wystawowe" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Z Zacher Daniel – szynkarz. T Tancer Szmuel. Wagner Szmul. Zajer Zon. Wajnblat Lejbel. Wolfson Josef. Szyja Szmul. Zewa.. Zilbersztajn Arie. Waser Chaim Mosze. Zajdel Gerszon. Szwarc Efraim Itcze. Wolfson Hanach z Gorajca – nie wiadomo czy była poślubiona Wolfsonowi ze Szczebrzeszyna i pochodziła z Gorajca. Tochsznajder Motł. Woltarz Josef. Ungar Hersz Lejb. Wolfson Debora. Zilberlicht Hana. Waser Szlomke. Waks Sara. Wajnrab Szachna. Zajdel Sepora. Wajnblat Mendel. Zilber Rebeka. Szwajcar Zelman. Trenkel Norma. Zilber Mordechaj Josef. Szytz Zelman. Szychter Zelman. Zilbersztajn Ester. Waks Ihud. Warman Lea. Wajsfeld Ejzyk. Zajdel Szajndel. Woltarz Abram. Tochsznajder Hana. Wajnberg Wolf. Wajnman Chaja.139 Zajdel Aron. Zirer Israel. Wax Jankiel. Szwajcar Rouwen. Zilber Icchak. Tolkop Mosze Aron. Wercer Jeremiachu. Wajnblat Arie. Wajnsztok Zelda Wajs Fajga. Zilber Szmul. Szwarc Beniamin. Waks Rachel. Szwrac Efraim Icchak. Zisbrener Perla. Waks Perla. Waldman Mordechaj.. Welczer Szol. Trager Jechosze. Wajnberg Jakow. Szyja Dod... Trager Jerchemiel. Waks Abraham Icek. Waks Hana Ita. Tochsznajder Ezriel. Tofel Rachel. Wilner Hase. Unger Menashe – autor tekstu "O hiszpańskich emigrantach w Polsce" zamieszczonego w Księdze Pamięci. ... Szwarcman Jechosze. Trager Hana. Wjnblat Wajnblat Gecl. Weinbrod Ankiel. Sznycel Josif – w styczniu 1915 roku władze rosyjskie odmówiły mu udzielenia koncesji na prowadzenie biblioteki. Tochsznajder Etel. Szja Hana.. Wajnrab Abraham. Wajnsztok Saul. Trager Mordechaj. ZirerEzriel. Szychter Moszko. Wayar Jankiel. Zigeltoh Efraim Pinchas. Zelman – nieznany z nazwiska piekarz – piekł bardzo chleb pszenno – razowy. Zilberlicht Sosza. Zigeltoh Mendel Jona. Zilber Fajga Lea. od lat dostarczał do szpitala w Szczebrzeszynie mięso.. W 1942 roku został oficjalnie przydzielony do pracy w szpitalu przez Arbeitsam. Zilber Sara. Zisbrener . Wajnblat Zelig. Szychter Helman. dzierżawił sad. Waks Jakow. Zilber Jakow. Zajdel Mirla. Szwarcman Chawa. Wainstok Mosze – pracował w Zespole Redakcyjnym Księgi Pamięci.. Tolkop Czarna. 15 października 1942 roku rozstrzelany pod Michalowem. Wolf Bracha Zager. Wajnberg Hersz. Tanenbojm Hersz.. Szychta Moszko. Wagner Cila. Trager Ben Cijon. czy jej rodowe nazwisko brzmiało Wolfson. Wajs Szaja – przemawiał na wiecu Ogólnopolskiego Związku Robotniczego Żydowskiego. Trager Ariel. Tochsznajder Itcze. autor tekstu "Troska o chleb powszedni" zamieszczonego w Księdze Pamięci. Wolf Jechosze.. Zilber Lejb. Zisbrener Hana. Wajmn Mordechaj.. U Uncug Rebeka Rachel. Winbroad Ankiel. Weymel Szloma. Zisbrener Fajga. Tochsznajder Lejbisz... Tanenbojm Mordechaj. Welczer Herszek. Szychtr Moszko. Zilber Abraham. (uwaga moja RSG). Zigeltoh Aleksander. Wainbladt Ankiel.

Pinchas, Zisbrener Saul, Zisbrener Szloma, Zischonig Israel, Zischonig Nachum, Ziser Ezriel, Ziser Hersz, Ziserr Miriam, Ziser Matut, Ziser Mosze, Ziswrager Mosze, Zolberlicht Szmuel, Zuza Jankiel, Zygier Leizer, Zylber Abuś, Zylber Lejba, Zylber Szmul, Zylber Zanwel właściciel placu przy ulicy Klasztornej; w roku 1929 odsprzedał jego część Josefowi Firer, Zylberman Symcha - urodzony w 1938 roku, numer aktu urodzenia 85/1938,143 Zyngier Elka - urodzona w 1938 roku, numer aktu urodzenia 112/1938, Zyra Luzer – szynkarz, według danych z roku 1789,145 Zysa Szloma, Zyskind – syn Ber Issachara, informacja o nim pochodzi z tekstu modlitwy , którą Ber Issachar zamieścił w podpisie do księgi Dary Kapłaństwa. Ipatijewskaja Letopis" ("Kronika Hipacego") Kronika ruska, w której znajduje się wzmianka iż w roku 1255 książę Daniel Halicki upolował pod Hrubieszowem sześc dzików, w tym trzy osobniki zabił osobiście, i pomodlił się do św. Mikołaja. Jak podaje Antoni Wiatrowski, autor opracowania "Dzieje Hrubieszowa w świetle źródeł, dokumentów i zabytków historycznych" (Zamość 1957), historycy rosyjscy, m. in. A. W. Łonginow dopatrywali się w tej wzmiance "dowodu istnienia w Hrubieszowie cerkwi pod wezwaniem tego świętego" . Iwaszkiewicz Jan, ks prefekt Kanonik i proboszcz parafii grecko – unickiej w Szczebrzeszynie, mieszkał w parafialnej wsi Rozłopy. Według relacji swego podopiecznego (ucznia gimnazjum – Czesława Szczebrzeszaka) był to mąż najzacniejszy, prawy kapłan, uczniów wszystkich uważał jak swoje własne dzieci - stopnie z religii dawał za postępowanie mówiąc: "religia uczy jak być dobrym chrześcijaninem, bo można umieć co do litery katechizm, a być skończonym łotrem". Z miejsca swego zamieszkania przyjeżdżał na furze w deskach [furmanką], gdy wjeżdżał do Szczebrzeszyna zdejmował czapkę, na pytania uczniów "po co pop ziębi sobie głowę" zwykł odpowiadać "bo mi się nie chce fatygować i zdejmować czapkę, jak mi się kłaniacie". J Jabłoński Feliks (1887 – 1940), kapitan artylerii, zginął w Katyniu. Symboliczny grób Feliksa Jabłońskiego znajduje się na cmentarzu parafialnym w Zamościu (przy ul. Peowiaków). Jabłoński Tomasz (1844 – 1918), powstaniec 1863 roku więziony w cytadeli warszawskiej, zesłany na Sybir. Pochowany jest na cmentarzu parafialnym w Zamościu (przy ul. Peowiaków). Jachtoma Jan Pochodził z Barchaczewa (pow. zamojski), urodził się 1 września 1895 roku. Otrzymał podstawowe wykształcenie. Od roku 1914 służył w armii rosyjskiej, w roku 1917 znalazł się na froncie na Wołyniu; udzielał się jako agitator rewolucyjny w Armii Czerwonej (działalność tego rodzaju prowadził m. in. w Permie). Po powrocie do kraju osiedlił się w rodzinnej miejscowości. Od 1931 roku należał do Polskiej Partii Socjalistycznej "Wyzwolenie". Zmarł 21 stycznia 1941 roku. Jachuła Józef, ks Rektor kościoła pod wezwaniem św. Katarzyny i kapelan szpitala w Szczebrzeszynie (ur. 27 listopada 1892 roku w Białowodzie powiat kraśnicki, zm. 14 września 1961 roku). W pamięci mieszkańców miasta zachował się jako "dobry pasterz [który] duszę swoja kładzie za owce swoje". Nagrobek ks Józefa Jachuły znajduje się na szczebrzeszyńskim cmentarzu. "Jahoda" Anatol Szydoruk Dowódca oddziału (sotni) Ukraińskiej Powstańczej Armii, żołnierze którego w Palmową Niedzielę 1945 roku zamordowali 23 mieszkańców Kryłowa oraz 16 milicjantów, byłych żołnierzy Batalionów Chłopskich. Jakubik Zbigniew, ps. "Marek' Żołnierz AK, operowany przez dr Klukowskiego po bitwie pod Osuchami; za namową Doktora napisał swoje wspomnienia z tego okresu - ukazały się w "Wydawnictwie Materiałów do dziejów Zamojszczyzny w okresie okupacji 1939 – 1944 t II" (Zamość 1946) zredagowanym przez Z. Klukowskiego. Zbigniew Jakubik jest również autorem pracy "Czapki na bakier" (Warszawa 1977), pierwsze opowiadania opublikował w

1949 roku. Żył w latach 1920 – 1976. Jan I Olbracht (1459 – 1501), od roku 1492 król Polski. Za namową Jana Amora Tarnowskiego, właściciela Szczebrzeszyna wytyczył przez miasto drogę wiodąca z Ziemi Chełmskiej do Wielkopolski, co wpłynęło korzystnie na gospodarczy rozwój Szczebrzeszyna. Janiszewski Fortunat Wykładał w szczebrzeszyńskim gimnazjum filozofię – zmarł 6 marca 1848 roku; pochowany jest na miejscowym cmentarzu wraz z trójką swoich dzieci, co może sugerować iż profesor zginął nagle razem z nimi. Bardzo wymowne epitafium zamieściła na nagrobku żona: " Zginął zbyt wcześnie dla Rodziny, Przyjaciół i Uczniów, pozostawił w ciężkim żalu żonę i dwoje dzieci" Fortunat Janiszewski żył zaledwie 44 lata (* 1804 roku) Jankiel "Siulali" Nieznany z nazwiska Żyd szczebrzeszyński, przed wojną sprzedawał bibułę do papierosów firmy "Solali", ponieważ przy wymawianiu przekręcał nazwę obdarzono go przydomkiem "Siulali". Jankiel nie doczekał końca wojny – zginął zastrzelony przez żandarma - świadkiem zajścia był mieszkaniec Kawęczyna Edward Czuk, który opisał powyższe zdarzenie w tekście wspomnieniowym o zagładzie szczebrzeszyńskich Żydów, opublikowanym na łamach Tygodnika Zamojskiego (1982 nr 36 s. 5 -9) - "dopadam do okna, bije tego Jankla "Siulali". Bije go całym rozmachem karabinu... A biedny Jankiel skonał, płakał, wił się w kurzu i prochu.." Janus Franciszek Wincenty Weteran powstania styczniowego, rodem z Biłgoraja. Zmarł 17 stycznia 1933 roku, jego pogrzeb przekształcił się w wielką manifestację patriotyczną. Jarmark św. Kiliana Organizowany jest corocznie w Skierbieszowie w dniu św. Kiliana – 8 lipca (tradycja jarmarków sięga XV wieku) można na nich kupić wyroby rzemiosła ludowego, swoją twórczość prezentują śpiewacy ludowi z terenu Zamojszczyzny. jarmarki na Zamojszczyźnie W przeszłości odbywały się w: Annopolu, Biłgoraju, Frampolu, Goraju, Janowie Ordynackim, Józefowie k/Biłgoraja, Krzeszowie, Krasnobrodzie, Szczebrzeszynie (w ciągu roku było tutaj sześć jarmarków w terminach: po Niedzieli Śródpostnej, przed św. Filipem i Jakubem, przed św. Janem Chrzcicielem, po Wniebowzięciu NMP, po św. Michale, przed św. Mikołajem), Tomaszowie, Tarnogrodzie, Zamościu - dane z roku 1885) Jarosz Aniela Nauczycielka, podczas okupacji udzielała pomocy osadzonym w obozie przejściowym w Zwierzyńcu skromna, nie obnosząca się ze swoją pracą uczyniła wiele dobrego dla więźniów. Pochowana jest na cmentarzu w Szczebrzeszynie; grobem opiekuje się rodzina Książków. (Katarzyna Książek) Jednacz (...) Gajowy w lasach kosobudzkich, wraz z kolegą (nazwisko nieznane) wskazał Niemcom schron gdzie ukrywały się cztery żydowskie rodziny – ludzie ci zostali rozstrzelani przez żandarmerię niemiecką, ich skromny dobytek zabrał kolega Jednacza. Obydwu gajowych rozstrzelali żydowscy partyzanci. (Eugeniusz Jereczek) Jehoszua, s. rabina Dawida z Zamościa Dopuścił się plagiatu przypisując sobie autorstwo pracy Meira ben Samuel ze Szczebrzeszyna

zatytułowane "Cook Haitim" ('Ucisk Czasów"), którą wydał w przekładzie na język rosyjski w publikacji " Cztenja w Obszczestwie istorji i drewnostiej" (Petersburg 1859); oryginał autorstwa Meira ben Samuel ukazał się w 1650 roku w Krakowie. Jezierski Wojciech Żołnierz kampanii wrześniowej 1939 roku. Wspólnie z Józefem Markiem organizował sieć konspiracyjną Związku Walki Zbrojnej – Armia Krajowa w Radecznicy. W maju 1942 roku przeszedł do Batalionów Chłopskich. Szlify podoficerskie zdobył w Wilnie; zadbał o przechowanie w czasie okupacji sztandaru Ochotniczej Straży Pożarnej z Radecznicy. Żył w latach 1914 – 1971) (Stanisław Zybała) Jeżewski Władysław Rządca klucza zwierzynieckiego, żył w latach 1834 – 1892, jego nagrobek znajduję się na cmentarzu parafialnym w Szczebrzeszynie. Oprócz posady administratora zajmował stanowisko dyrektora filii Banku Polskiego, był Radcą Stanu. Jeżo Wiktor "Olszyna" (1905 – 1942), z zawodu nauczyciel, od roku 1934 pełnił obowiązki dyrektora szkoły powszechnej w Bondyrzu. Gdy wybuchła wojna zorganizował we wsi placówkę Służby Zwycięstwu Polski, aresztowany przez Gestapo przetrzymywany był w Zamościu, na Zamku w Lublinie a następnie wywieziony został do Auschwitz – Birkenau gdzie zginął 25 listopada 1942 roku. język "w okrętkę" Tak nazywali biłgorajscy sitarze swój zasób słów, którymi posługiwali się jeszcze w latach pięćdziesiątych XX wieku. Nazwa "w okrętkę" tłumaczy się jako język niezrozumiały, wyprowadzający w pole słuchaczy. Skład leksykalny "okrętkowego" języka wywodzi się z wielu krajów Europy do których docierali sitarze sprzedając swoje wyroby – Rumunia, Rosja, Włochy, Niemcy. Kilkanaście słów (30) z tego zapomnianego dziś języka zebrał i opublikował Michał Pękalski w XVIII tomie, cz. I "Prac i Materiałów Etnograficznych" (Wrocław 1961 s.281); oto kilka z nich: wódka – parucha, złodziej – repik, paszport – motyl. Jojna Kozak Zamojski złodziejaszek, nie wiadomo skąd pochodził; w czerwcu 1926 podczas jarmarku w Nowej Osadzie okradł mieszkańca Michałowa (Michalowa), gm. Sułów – Jana Kościuka na kwotę 20 złotych. Józefa Soroki i Jana Wójcika wspomnienia z Berezy Kartuskiej Obóz w Berezie Kartuskiej w swym założeniu był obozem koncentracyjnym, w którym osadzano przeciwników rządu sanacyjnego, zwłaszcza komunistów. Jako taki funkcjonował od 1934 roku; ostatnich więźniów zwalniano z chwilą wybuchu II wojny światowej. Nazwę wziął od miasta Bereza Kartuska położonego nad rzeką Jasiołdą, które do roku 1939 należało do Rzeczpospolitej Polskiej, obecnie Bereza Kartuska znajduje się na terenie Białorusi. *** Józef Soroka, rodem z Zamościa – działacz polityczny zaangażowany w ruchu ludowym i młodzieżowym "Wici" (pełnił funkcję prezesa powiatowego) przebywał w osławionym obozie przez osiem miesięcy – od stycznia do sierpnia 1939 roku. Jego wspomnienia opublikowane w zbiorowej pracy "Bereziacy" wydanej nakładem Zakładu Historii Partii przy Komitecie Centralnym PZPR (Warszawa 1965) traktują o sytuacji politycznej na Zamojszczyźnie w latach trzydziestych XX wieku, oraz o jego osobistych przeżyciach w obozie. W omawianym okresie Zamojszczyzna była istnym tyglem politycznym - "w organizacjach naszych na styku czterech powiatów tej części województwa lubelskiego aż kipiało", odbywały się manifestacje, a których do historii przeszła manifestacja ludowa w Szczebrzeszynie 4 czerwca 1934 roku z udziałem około 15.000 ludzi – chłopów i robotników; jak przystało na zaangażowanego w słuszną sprawę działacza politycznego Józef Soroka także wziął w niej udział. Jego wspomnienia z tamtego okresu są cenne nie tylko ze względu na wydźwięk polityczny, ale również dlatego, że pokazują ówczesną sytuację społeczną na zamojskich wsiach choćby taka krótka relacja:" zaledwie w dziesięć dni po burzliwej manifestacji w Szczebrzeszynie, na kilkanaście godzin przed moim aresztowaniem byłem we wsi Sąsiadka, gdzie wybuchł wielki pożar..." Pobyt w Berezie Kartuskiej wspomina Józef Soroka jako "wychowywanie go na patriotę" - "wystawia łeb

chyba najgorszy kat Berezy, przynajmniej ja go tak oceniałem, Klusek. Przez cały czas mego pobytu w Berezie byłem jego ofiarą, wszędzie, gdzie mnie dopadł, bił, było to po prostu jego pasją." Po wyjściu z Berezy Józef Soroka powołany został do wojska - 27 dywizji stacjonującej w Kowlu. Przed wyjazdem na front poddany został oględzinom lekarskim - " lekarz wojskowy w randze majora zwrócił uwagę na żółte pręgi na moich plecach i zapytał: "co mają znaczyć te "kiełbasy" na plecach?" Odpowiedziałem mu, że to są "lekcje wychowawcze..." Sposób obchodzenia się z zatrzymanymi przez służbę więzienną pozostawiał wiele do życzenia, traktowani przedmiotowo, bici za najdrobniejsze przewinienie, a często bez przyczyny, wszyscy, którzy tam się znaleźli przeszli twardą szkołę życia. To, co pozwoliło im przetrwać – to niezachwiana wiara w słuszność wyznawanych poglądów, którym poświęcili się bez reszty, nadzieja w lepsze jutro, sprawiedliwość, która miała kiedyś nastąpić. Obraz panujących w Berezie relacji więzień – służba więzienna oddaje wymowna wypowiedź Józefa Soroki:" za co przyszedłeś? [rozmowa strażnika z zatrzymanym]. O ile aresztowany odpowiedział, że nie wie padał rozkaz "skłon!", i Klusek z całą siłą walił pięć pał w siedzenie. I znów pytanie: a teraz wiesz za co ?..., a jak więzień połapał się, że trzeba powiedzieć , że "za komunizm", wówczas Klusek z uśmiechem mówił: "trzeba ci było s...synu od razu tak mówić. " Więźniowie przebywający w Berezie Kartuskiej pracowali w różnych grupach zawodowych przy wszystkich niemal robotach na terenie obozu: w betoniarni, w pralni (tutaj szli tacy, którzy nie mieli już sił ciągnąć nóg za sobą - wspomina inny więzień tez z Zamojszczyzny - Jan Wójcik (nr obozowy 610), w kartoflarni. Więźniowie pracowali jako szewcy, kowale, blacharze, sprzątali pomieszczenia, w których przebywali policjanci - "można tam było czasem znaleźć w muszli klozetowej skrawek gazety. Należało go dokładnie wymyć, wygładzić, dobrze schować, aby policjanci nie znaleźli..., wieczorem zaczytywano się tymi strzępami, by skleić z nich obraz tego, co się działo na wolności. " Najliczniejszą grupę stanowili betoniarze, osoby wyznaczone do niwelacji terenu, oraz grupa karno ćwiczebna; strzegła ich policja uzbrojona po uszy. Jan Wójcik podaje teksty pieśni śpiewanych podczas jego pobytu w obozie: białoruskiej, która kończyła się słowami: "Nam nie straszny gumowyje pałki, "Padnij", "czołgaj", areszt, post, My nie sahniom pierad faszyzmam karki, My jszli i budziem iści na prost." oraz polskiej, śpiewanej przez grupę betoniarzy, w której pracował: "Kostki twarde muszą być w bereskiej betoniarni, Co dzień pała płacą nam, co tydzień raport karny. Czego stoisz, bój się Boga, komendanta pana, Ma przyjechać delegacja, mówią z Lewiatana." Komendantem obozu, w okresie gdy przebywali tam Józef Soroka i Jan Wójcik był pułkownik Kamola Kurhański (lub Kostka - Biernacki, taką wersje nazwiska podaje Józef Soroka). Więźniowie reprezentowali sobą różne ugrupowania polityczne, wywodzili się z różnych środowisk, zróżnicowani byli pod względem wieku i wykształcenia. Obok rdzennych Polaków w Berezie odsiadywali swoje wyroki Żydzi, jeden z nich Mendel Skrobek zwolniony w 1935 roku jako pierwszy opublikował w Paryżu broszurę o straszliwych warunkach panujących w obozie. józefowska drukarnia hebrajska Założona została w 1820 roku w Józefowie przez rodzinę Waxów, w zakładzie zatrudniano ponad sto osób. Hebrajskie druki z Józefowa sprzedawano w Moskwie i Stambule, drukarnia funkcjonowała do roku 1860. Przyczyny upadku były dwie: konkurencja drukarzy warszawskich, oraz nałożona przez władze carskie cenzura; nie pomogła nawet pomoc ze strony Zarządu Dóbr Ordynacji Zamoyskiej. Jóźwiakowski Stefan (2.09. 1902 – 18.05.1962), z zawodu lekarz, przez wiele lat świadczył usługi medyczne ludności Szczebrzeszyna i okolic pracując w miejscowym szpitalu. Harcerz, uczestnik wojny 1920 roku; w 1939 roku podczas walk z okupantem został ranny pod Świeciem. Stefan Jóźwiakowski pełnił obowiązki szefa sanitarnego Obwodu Zamojskiego AK pod pseudonimem "Jaga", pochowany jest w kwaterze partyzanckiej na szczebrzeszyńskim cmentarzu.

Judenrat szczebrzeszyński Rada Żydowska powstała w listopadzie 1939 roku na mocy rozporządzenia szefa Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy na Generalne Gubernatorstwo – Reinharda Heydricha. Do jej obowiązków należał nadzór na członkami gminy – a dokładnie ścisłe wypełnianie rozkazów i rozporządzeń władz okupacyjnych. Szczególnie przykrym bywał obowiązek sporządzania list członków społeczności żydowskiej przeznaczonej do obozów zagłady - Żydów szczebrzeszyńskich wywożono do Bełżca, ciężkich robót, grupa Żydów ze Szczebrzeszyna pracowała przy budowie lotniska w Klemensowie, oraz przy pracach melioracyjnych w Bortatyczach, zbieranie nałożonej przez Niemców kontrybucji - "obębniono (zapisał w "Dzienniku.." dr Klukowski pod datą 18 lipca 1940 roku) staroświeckim zwyczajem i rozlepiono na ścianach zarządzenie burmistrza, że wszyscy Żydzi w wieku od 16 do 50 lat muszą codziennie meldować się w Judenracie..." 6 lipca 1940 roku szczebrzeszyński Judenrat potwierdził odbiór produktów żywnościowych i odzieży pochodzących z darów amerykańskich dla wysiedlonej i ubogiej ludności żydowskiej – były to niewielki ilości dziecięcych trykotów, swetrów, sukienek, oraz: 14 kg tłuszczu, 43 puszki skondensowanego mleka, 100 kg żytniej mąki, 64 kg kaszy, 25 kg cukru. Kopia pokwitowania została opublikowana w "Księdze Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie" (Kiriat Yam 1984 s. 231). Jak bardzo złą opinią cieszył się szczebrzeszyński Judenrat pisze na łamach wspomnianej Księgi... Efraim Farber: "Część członków z wielką gorliwością, z własnej inicjatywy pomagała wykonywać bestialskie zarządzenia wydane przeciwko ich cierpiącym braciom. Pamiętam przypadek, kiedy Judenrat otrzymał zarządzenie niemieckie by dostawić do Bełżca 300 młodych ludzi. Przewodniczący Judenratu – czcigodny, pełen szacunku Żyd pilnujący przykazań boskich spotkał mnie wtedy na ulicy i zameldował mi, żebym się stawił. Odpowiedziałem mu: "ja się nie stawię dobrowolnie do Niemców, do niemieckich żądań." To on mi odpowiedział "u mnie nie będziesz mędrcem" (przekład z jidysz – Adam Altman) Jurikwa Iwan Komendant powiatowy (biłgorajski) policji ukraińskiej. Wspólnie z oddziałem policji ukraińskiej Włodzimierza Darmochwałą z Tarnogrodu →"Siczowyje Stryłki" brał czynny udział w pacyfikacji wiosek: Potok Górny, Dąbrówka i Zagórki – Ukraińcy spalili wówczas 68 gospodarstw, zginęło 18 osób, w tym ks. Nowosad. jurydyki szczebrzeszyńskie Istniały w Szczebrzeszynie dwie – po franciszkańska, składająca się z części dworskiej; w roku 1890 stanowiła własność L[eona?] Sajkiewicza, oraz po proboszczowska – funkcjonowała na prawach samodzielnej włości. jurysdykcja Jakuba Strepy Jakub Strepa, arcybiskup halicki na prośbę szlachty powiatu szczebrzeskiego – Dymitra z Goraja i jego żony Beaty z Bożego Daru, Janusza ze Żdanowa, Mikołaja z Latyczyna, Zbyszka z Targowisk włączył w 1389 roku powiat pod administrację (nadzór) metropolii halickiej - oprócz prośby szczebrzeszyńskiej szlachty o podjęciu korzystnej w skutkach decyzji zadecydował także niedobór kadry kapłańskiej (katolickiej) na tym terenie. Przyjęcie zwierzchnictwa abp. Strepy niosło za sobą pewne zobowiązania ze strony miejscowej ludności - obciążona został tzw. "dziesięciną biskupią" - 12 groszy praskich płaconych od łanu użytkowanej ziemi, w tym 6 groszy na rzecz rektora kościoła pod wezwaniem św. Mikołaja w Szczebrzeszynie; dotychczas szczebrzeszyńska szlachta płaciła na rzecz miejscowego kleru dziesięcinę swobodną (wg. własnego uznania). Zasadę pobierania dziesięciny biskupiej (jak podaje T. M. Trajdos "Kościół Katolicki na ziemiach ruskich") uregulował w 1426 roku Władysław Jagiełło wydając "przywilej ustalający niepodważalne zasady poboru świadczeń na rzecz arcybiskupstwa". K Kaczmarczyk Julian ps. "Lipa" Jeden ze współorganizatorów "Straży Chłopskiej", która skupiała w swoich szeregach ludowców z powiatu biłgorajskiego, tarnobrzeskiego i niżawskiego. Kaczmarczyk dowodził oddziałem, który wszedł w 1944 roku w skład I brygady Armii Ludowej Kafarski Michał Mieszkaniec Szczebrzeszyna - z zawodu kupiec, zmarł w obozie w Dachau w roku 1941 – "był to bardzo

spokojny człowiek, przeszedł ciężkie koleje w Rosji, zrównoważony, opanowany, z prawdziwie męską postawą znosił wszystkie przeciwności losu – napisał o nim dr Z. Klukowski. "Kalendarz Prawosławny" Opublikowany został w latach trzydziestych XX wieku w Tomaszowskiej Spółdzielni Wydawniczej "Głos Prawdy" w nakładzie 10. 000 egzemplarzy. "Kalendarz Seraficki " Drukowany był w latach 1926 – 1939; pierwszych dwanaście numerów ukazało się nakładem Redakcji Dzwonka III Zakonu we Lwowie – ostatni, 13 numer wydany został w Radecznicy – trzynastka to liczba antoniańska, 13 czerwca przypada uroczystość tego Cuwórcy – napisał w przemowie O. Jan Duklan Michnar. Kalendarz drukowano w drukarni zwanej "Prowincjonalską", której moc przerobowa wynosiła 1000 arkuszy na godzinę. Mieściła się w lokalu Kolegium Serafickiego OO. Bernardynów w Radecznicy, zecerami byli: Stanisław Świętalski i Aleksander Stankiewicz. Oprócz "Kalendarza..." spod prasy drukarskiej wychodziły różne akcydensa, ulotki, czasopisma i. t. p. Drukarnia była "oczkiem w głowie" Kolegium a "słoneczkiem" Prowincji Bernardyńskiej. Zaprzestała pracę wraz z wybuchem wojny. Okres wojenny przestała nieczynna, po wyzwoleniu w 1944 roku nie wznowiła pracy, a po 1950 roku została zdemontowana i ślad po niej zaginął. "Kalendarz Seraficki " na rok 1939 został wydrukowany w nieznanej liczbie egzemplarzy – nakład do końca nie został rozprowadzony. Jego część przeleżała okres okupacji w magazynie. W roku 1944 po uruchomieniu szkoły został rozdany młodzieży, z tym, że wyrwano wtedy jedną kartkę, ponieważ pisano na niej bardzo źle o ZSRR, a Zakon OO. Bernardynów bał się przykrych konsekwencji ze strony Bolszewików z rodowodem Rosjan, bo doświadczył od nich już wiele złego w wieku XIX. Na treść Kalendarza... składają się informacje dotyczące: hierarchii Zakonu Serafickiego, sposobów oznakowania nowego roku w poszczególnych krajach, spraw stricte religijnych jak: wykaz dni świątecznych, postnych, czasów zakazanych, świąt ruchomych, wykazu odpustów, oraz wiele materiałów o działalności Zakonu Braci Mniejszych (Franciszkanów), oraz OO. Bernardynów - w tym o roli jaką odegrali w dziejach Radecznicy ( i okolic), gdzie przybyli w 1919 roku. Do czasu objęcia przez nich kościoła pod wezwaniem św. Antoniego msze odprawiali kapelani armii austriackiej i polskiej, ale nie tylko. Znajdują się również bardzo ujmujące wiersze – "Z Nowym Rokiem" autorstwa Fr. Marka Pociechy, oraz Fr. Marka Piechoty - " Milion Cię nie zna" - milion Cię nie zna, a przecież Ty Panie za pogan także krwi przelałeś zdroje, kiedyż więc wolność na świecie nastanie, kiedyż nadeślesz nam królestwo Twoje... Działalność OO. Franciszkanów i Bernardynów nie ograniczała się w latach trzydziestych XX wieku do posługi duszpasterskiej w przydzielonej parafii – Bracia wyjeżdżali na misje. O tym traktują teksty - " Franciszkański posiew krwi w Chinach", przekładu którego z francuskiego na język polski dokonał O. Hipolit Legowicz (OFM), "Zakon franciszkański a misje", autorstwa Fr. Jukudyna Łaby, czy Fr. Romana Pitołaja " W 25 lecie misji na Sachalinie". Można także przeczytać opowiadanie o czasach kasaty radecznickiego sanktuarium, św. Antoniego – autor tekstu O. Jan Duklan Michnar przytacza zabawne, a zarazem smutne zdarzenie ... wtedy dziekan zamojski ks. Szydoszyński nocą wykradł obraz św. Antoniego i wywiózł go do Łabuń... Ozdobą publikacji są "Staropolskie roraty" autorstwa Władysława Syrokomli, a ponadto relacje o losach powstańczego oddziału 1863 roku zorganizowanego przez radecznickiego bernardyna – O. Hilarego - O. Hilary nie zważając na niebezpieczeństwo, nie zważając na swój podeszły wiek urządzał zebrania wtajemniczonych i spiskowców w sukmanach, czy to w czeladnej, czy w klasztorze, czy w której z wiosek. Przy okazji odpustu, czy wizyty w dalszej stronie starał się pozyskiwać nowych członków... Zorganizowana przez O. Hilarego partia liczyła około 300 ludzi. Wszyscy zebrali się w lasach k. Podlesia w ostatnich dniach marca 1863 roku. Powstańcom od chwili wyruszenia z Radecznicy towarzyszył O. Hilary. Po kilku dniach połączyli się z większą grupą w okolicach Goraja. Swój chrzest bojowy radeczniccy powstańcy przeżyli pod Zawichostem. Pod Batorzem oddział został rozbity - z oddziału O. Hilarego niewielu zostało przy życiu. Kilkudziesięciu padło już dawniej, kilkudziesięciu rannych przed bitwą jeszcze pozostawiono w Chrzanowie, reszta zdziesiątkowana straciła łączność pomiędzy sobą. O. Hilary ranny poważnie w prawe przedramię wracał na swoim siwku do domu... "Kalendarz Seraficki na rok 1939" jest bogato ilustrowany; zawiera między innym: zdjęcie ówczesnego papieża Piusa XI postrzeganego jako "papież misyj"; kościoła OO. Bernardynów we Lwowie, gdzie spoczywają relikwie Błogosławionego Jan z Dukli, kościoła i klasztoru OO. Bernardynów w Radecznicy, gmachu w którym mieściło się Kolegium Serafickie i drukarnia OO. Bernardynów, zdjęcie maszyny na której drukowano Kalendarz. Uzupełnienie stanowią liczne ciekawostki, jak: wykaz lekarzy w Polsce na rok 1938 – 12. 427, co w przeliczeniu na liczbę mieszkańców dawało 3,7 lekarza na 10.000 osób mieszkających w

Podano również ciekawą statystykę odnośnie liczebności Zakonu Franciszkanów w Polsce. Zmarł 16 listopada 1963 roku w Warszawie. 1939.. które "podług rozmaitych zakonów żyją w świecie". szczególnie w okresie okupacji ks Kapalski okazywał swoja troskę i uczynność względem potrzebujących "zajmował się mniej kapłaństwem.. jest autorem pracy o Franku i Frankistach wydanej w języku francuskim. 96. Hrubieszów) – kolekcjoner zabytków archeologicznych. jest parno. Regina Smoter Grzeszkiewicz) Kaleta Feliks Rodem ze Szczebrzeszyna. Po uzyskaniu dyplomu lekarskiego na stałe zamieszkał w Warszawie. Z inicjatywy dr Klukowskiego zorganizowany został Komitet Opieki nad rannymi żołnierzami – na jego czele stanął ks Franciszek Kapalski. a przede wszystkim ksiądz Kapalski skupują rozmaite artykuły. gdzie występował pod pseudonimem "Fulek". Kolekcja Piotra Kani liczy bardzo wiele okazów – są to: narzędzia krzemienne. Kapalski Franciszek. bydło ryczy niespokojne. podczas obrad Sejmu Czteroletniego wypowiedział się w kwestii równouprawnienia Żydów. w latach 1915 – 1917 robotnik w fabryce drutu w Aleksandrowsku. 3 prowincje. Trzeciego Zakonu. Bugiem (gm.000 tercjarzy (osób należących do tzw. a uzyskane w ich trakcie materiały są zawsze dokładnie lokalizowane w terenie". aresztowany przebywał w więzieniu w latach 1923 – 1924. wiadomości astronomiczne. kapłani z Trzęsin . przed I wojną światową nauczał dzieci z Podborcza (w różnym wieku) czytania i pisania – zajęcia odbywały się w mieszkaniu gospodarza o nazwisku Piwowarek. archeolog tak pisze o nim: "jego poszukiwania cechują się systematycznością. w jego drukarni tłoczono: ogłoszenia w języku polskim. Studiował medycynę we Francji i w Niemczech. słowem okazano mi naprawdę rzeczową pomoc. metalowe i kościane. "Biskup". 174 kleryków. ks Postać znana i lubiana w szczebrzeszyńskim środowisku . Ostrowcu Kieleckim i Dęblinie. Po wyzwoleniu (1945 – 1948) członek Polskiej Partii Robotniczej. anonse. Kalmansohn Jakób Lekarz żydowski. Jacek Rogatko. Kapłan Feliks Urodzony 30 sierpnia 1893 roku w Zamościu.we wrześniu 1844 roku w kościele pobenedyktyńskim na św. W okresie 1913 .1930 udzielał się w pracach Komunistycznej Partii Polski. a więcej szukaniem pomocy dla innych". w latach czterdziestych XX wieku czynnie zaangażowany w działalność agitacyjną. Dr Klukowski napisał o nim w "Dzienniku z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944" "Członkowie Komitetu. gdy słonko przypieka. Członek Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy – największą aktywność partyjną przejawiał w latach 1915 – 1918. 253 kapłanów. Kamiński Władysław Syn nauczyciela z Hrubieszowa. Do roku 1915 pracował jako murarz w Zamościu. Krzyżu w Kielcach miał zachęcać wiernych do "skupienia się koło sztandaru Matki Boskiej przeciw wrogom jej ojczyzny i wolności ludu". 322 braci laików. w tym przepowiednie pogody . bez której mowy nie ma. Piotr Ściegienny . gliniane. w roku 1938 było.ówczesnej Polsce. udzielał się również jako tłumacz języka hebrajskiego. Władysław Kamiński aresztowany został 25 października 1844 roku w Kielcach w aptece Floriana Pantoczka. wychodzą bałwany. dzięki jego staraniom znaleziono dla nich lokal w jednym z opuszczonych domów żydowskich. siłą sprawczą której był ks. (Stanisław Zybała. pochodził z Hrubieszowa. co zostało zrozumiane przez jako zapowiedź powstania.pracował tutaj w latach 1937 – 1947. Kaminer Max Biłgorajski drukarz okresu międzywojennego. żebym mógł szpital utrzymać i obsłużyć taka liczbę rannych". 57 klasztorów. przy pomocy mieszkańców miasta – głównie kobiet i dzieci organizował doraźną pomoc dla wysiedlonych z Poznańskiego. ptaki się chowają. Samouk.. uczestnik Rewolucji Październikowej.. 1926. Kania Piotr Rolnik z Gródka n. 749 zakonników ogółem. 1925.będzie burza.. biuletyny. wyroby kamienne. Ksiądz Kapalski pełnił także obowiązki kapelana Zamojskiego Inspektoratu Armii Krajowej.

. w powiecie hrubieszowskim. Helena Furlepa..Janina. który zorganizowano w celu "urządzenia kościoła ruskiego. W pamięci parafian zapisał się jako dobry kapłan. kanonik Julian Brzezicki jest jedenastym proboszczem na tej placówce ..września 1928 roku do lipca 1929 roku. w którym utworzono Dom Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży – placówka otrzymała imię bł. bp. W roku 1965 został rektorem kościoła Świętego Ducha w Kraśniku. co odnotowano w Kronice Szkoły w Czarnymstoku. in. poświęcenia i otwarcia dokonał ks. Czarnegostoku trafił do obozu przejściowego w Zwierzyńcu gdzie służył duchową i fizyczną pomocą swoim współwyznawcom . należały: Marianna Smoter. Natalia i Genowefa. in. Janina Ryba. ks. siostry Krzysztoniówny . miało miejsce dnia 7 listopada 1999 roku. Buczyn. Perskiewicz z parafii Trzęsiny opatrywał rannego. Po powrocie z obozu zapadł na zdrowiu. część Kol. m.urodził się dnia 15 sierpnia 1928 roku we wsi Zadębce. Stanisław Szubartowski . ks.podczas okupacji ks. z której dowiadujemy się (przy okazji prymicji ks. ludnością z Trzęsin. Ducha w Kraśniku Lubelskim i prefekta szkół kraśnickich. ks. proboszcz parafii Trzęsiny) Kardasz Andrzej Pierwszy wójt gminy Stary Zamość. W Czarnymstoku witał Jego Ekscelencję pełniący obowiązki ministranta Stanisław Rapa.w 1943 roku wraz z mieszkańcami parafii. Janina Łosiewicz z Wólki Czarnostockiej. Padziński – od 17 lipca 1929 do 5 kwietnia 1930. a później na kolanach biskupa pojechał wraz z nim furmanka do Trzęsin. Kazimierz Gąsiorowski – od kwietnia 1945 roku do 7 lutego 1953 roku sprawował duszpasterską opiekę nad Związkiem Maryi Niepokalanej założonym przez parafianki . Wacław Daruk – od 5 kwietnia 1970 roku do 17 czerwca 1996 roku . wdychał zdrowe. uroczyste otwarcie Domu. Józef Gładysz – od września 1925 roku do września 1928 roku . Przyjęto wyznanie wiary zatwierdzone przez papieża Urbana VIII . Edwarda Borsuka ze Smorynia). "Karol" Kryptonim plutonu stacjonującego w rejonie Szczebrzeszyna.. wybrany na urząd po roku 1954.". ks.. bł. obecnie rezydujący od 1996 roku ks. Antoni Peret . Zygmunta Pisarskiego. Leokadia Pacyk (jej matka pochodziła z Łypów).. Józef Perskiewicz – od lipca 1936 roku do 8 kwietnia 1945 roku .w "Kronice parafii Trzęsiny" zachowały się poczynione przez niego notatki. z roku 1965. A.od 8 grudnia 1957 roku do kwietnia 1970 roku .. Karpiński Andrzej Dziekan szczebrzeszyński. pobyt w Trzęsinach był dla niego bardzo wskazany z uwagi na wyśmienite wręcz w tych okolicach warunki zdrowotne . Julian Brzezicki. tzw. Święcenia kapłańskie otrzymał dnia 20 lutego 1955 roku z rak biskupa lubelskiego Piotra Kałwy. ks. Helena Furlepa (wydana za mąż na Trzęsiny).byli to według sporządzonej przez niego listy następujący kapłani: ks. Jan Mazur – od 7 marca 1953 roku do 24 sierpnia 1957 roku . oraz Czarnystok i i Wólka Czarnostocka.) z Wólki Czarnostockiej."ks. ks. że to mu bardzo pomaga". Paulina Furlepa.. 15 kwietnia w parafii Trzęsiny o godz... W skład nowo utworzonej parafii nad która sprawował opiekę duszpasterską weszły wioski: Trzęsiny. ks."często spacerował po lesie.młode kobiety. Pracował jako wikariusz w parafiach Łabunie i Milejów. dobrze sprawujący posługę duszpasterską. Do Związku.założył "straż ogniową"(poprzedniczkę straży pożarnej w Czarnymstoku) potrzebną zapewne do obrządku paschalnego przy symbolicznym grobie Chrystusa.". Mariusz Leszczyński.1995 zarządzało dziewięciu księży. Janina Sobczak. Leokadia Furlepa (siostra Pauliny). ks. Jan Ołdak – od 8 lutego 1932 roku do lutego 1936 roku. Pisarski nauczał tutaj religii.00. m. Malinowska (. Ksiądz Wacław Daruk zmarł 12 kwietnia 2005 roku w szpitalu w Szczebrzeszynie po długiej i ciężkiej chorobie. pogrzeb odbył się w piątek. ks. Helena z Sobczaków Wronowa. Teodorowskiej pod nazwa Budy Komodziańskie (z parafii Radzięcin).(ks. W roku 1931. pogrzebowej przewodniczył zamojski biskup pomocniczy Mariusz Leszczyński. Zygmunt Pisarski – od 2 maja 1930 roku do 8 lutego 132 roku. pracą których kierowała Antonina Pięciórek. którego Niemiec postrzelił w rękę. po ukończeniu Gimnazjum i Liceum Biskupiego w Lublinie w 1949 roku rozpoczął studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie. iż ks. podczas sprawowania przez niego duszpasterskiej opieki nad parafią nasze strony odwiedził w 1947 roku ówczesny biskup lubelski Stefan Wyszyński. wraz z innymi z terenu Zamojszczyzny brał udział w obradach Synodu Zamojskiego w 1720 roku. ks. Stanisław Szubartowski przed objęciem probostwa w Trzęsinach pełnił obowiązki rektora kościoła Św. Mazur był więźniem obozu koncentracyjnego w Dachau. Mszy św.wszystkie klasztory prawosławne włączono do reguły . Smoryń. Janina Wrona z Wólki Czarnostockiej.Trzęsińską parafią na przestrzeni lat 1922 . W trzęsińskiej parafii pracował do przejścia w stan emerytalny w 1996 roku. ks. rześkie powietrze mówiąc. Genowefa Smoter. 11. "organistówkę".. Poświęcenia tablicy dokonał 12 czerwca 1999 roku Jan Paweł II podczas pobytu w Zamościu. W 1999 roku w Trzęsinach odrestaurowano dawny budynek Ordynacji Zamoyskiej.

. Jej pracami kierował: Zarząd. którego roczna pensja wynosiła ponad 200 rubli. 1 września 1936 roku w jego mieszkaniu w Zamościu odbyło się spotkanie ziemian z powiatów: zamojskiego. Zamoyskiego. hrubieszowskim.. Kaznodzieje i ministrowie Zamojszczyzny) imię i nazwisko ks. Uchwały Synodu zatwierdził następca Urbana VIII – papież Benedykt XIII.Na jej rzecz ordynat wpłacił jednorazowo 60. Kawa Szczepan Mieszkaniec Długiego Kąta (pow.. Dla zasilenia funduszy Kasy potrącano wkłady w wysokości: • od zarobków wynoszących 200 – 499 rubli 7% • od zarobków wynoszących 500 – 797 rubli 8% w razie wypadku lub choroby członkowie Kasy. Kazerski Stanisław Ziemianin. krasnostawskim. Adam ks. Rada Przedstawicielska (zwana zamiennie Radą Reprezentantów) w ilości 12 osób. 1641 zm. Jan Grzybowski ks. a wdowy i dzieci po zmarłym miały prawo do "znaczniejszej zapomogi".Oszczędnościowa Ordynacji Zamoyskiej Utworzona została z inicjatywy Maurycego hr. Ustawa Kasy Zapomogowo – Pożyczkowej objęła pracowników dóbr ordynackich położonych w powiatach: zamojskim. odznaczony Złotym Znakiem Związku OSP. było zabezpieczenie bytu pracowników ordynackich oraz ich rodzin w razie śmierci któregokolwiek z członków Kasy. Zamoyskiego w 1905 roku dla uczczenia 300 rocznicy śmierci założyciela Ordynacji – Jana Zamoyskiego.prowadził kronikę oddziału. działacz społeczny. oraz Komisja Rewizyjna reprezentowana przez trzy osoby. współorganizator straży pożarnej w Długim Kącie . Stanisław Zajączkowic ks. Statut Kasy opracował sekretarz Zarządu Głównego Ordynacji Stanisław Jasiński.. w roku 1911 do Kasy należało 165 urzędników. oraz pracowników zatrudnionych na terenie nieruchomości położonych w Warszawie. biłgorajski).000 rubli. Crocius ks. Celem Kasy.. tomaszowskim. zapomogowo – pożyczkowych.. Głównym zadaniem Kasy była realizacja celów emerytalnych. 1649 1599 ostatni kaznodzieja 1586 1595 1596 1598 1599 1602 1604 1609 1614 1620 miejscowość Krasnobród Biłgoraj Biłgoraj Biłgoraj Radzięcin Radzięcin pełniona funkcja kaznodzieja kaznodzieja kaznodzieja kaznodzieja kaznodzieja Radzięcin ministrowie . Członkiem Kasy mógł zostać każdy pełnoletni etatowy pracownik ordynacji. otrzymywali zapomogę. tomaszowskiego i hrubieszowskiego celem omówienia ruchu ludowego wywołującego zastraszające obawy w części zamieszkiwanych przez uczestników zebrania powiatów. Daniel Roborius ks. biłgorajskim i janowskim. Nerlich Wojciech Jan Radziszowski Łobodziński Tomasz Gorzkowski Adam z Sandomierza Jan Grzybowski Grzegorz Milicius Jan Biskupski Marcin Crocinus Sebastian Cropcius kalwińscy w zborach zamojskich (zlokalizowanych na terenie lata pracy 1639 od 1616 zm. Kasa Przezorności i Pomocy Urzędników Ordynacji Zamojskiej Utworzona została w 1904 roku staraniem Maurycego hr..bazyliańskiej. Kasa Zapomogowo .

Przodkowie Kazimierza Kelles – Krauzego wywodzili się ze szlachty kurlandzkiej osiadłej w XVI wieku w Polsce. (1901) • Darwinizm w socjologii (1903) • Socjologia i psychologia (1904) .badawcze z zakresu socjologii.Wawrzyniec Donik Baltazar Kawaturski Wojciech Grabiec Stanisław Orłowski Piotr Gilowski S. W roku 1901 osiedlił się z rodziną w Wiedniu. w roku 1892 wyjechał na studia do Paryża – naukę rozpoczął na Sorbonie. gdy był zaangażowany w działalność konspiracyjną – używał tego tytułu w listach do żony. Zmarł w miejscowości Pernitz (Dolna Austria) 24 czerwca 1905 roku – pochowany został na cmentarzu Centralnym w Wiedniu. by po roku przenieść się do Collège Libre des Sciences Politiques. Wystąpił na I Międzynarodowym Kongresie Socjologii (4 października 1849 roku). publicysta . miał tym samym prawo używania tytułu barona. teoretyk i działacz Polskiej Partii Socjalistycznej. w roku 1962 ukazało się dwutomowe wydanie jego Pism Wybranych. gdzie studiował socjologię i ekonomię. ponadto autorstwa K. nawiązał wówczas bliższe kontakty z przedstawicielami Polskiej Partii Socjaldemokratycznej (PPSD) Galicji i Śląska.był najstarszym synem Michała i Matyldy z Daniewskich.1610 1570 1582 1586 1595-1600 1600-1601 1601 1602 Krasnobród ministrowie Mokrelipie minister Biłgoraj ministrowie Kryłów ministrowie Kelles – Krauz Kazimierz Urodzony w Szczebrzeszynie 2 marca 1872 roku. Prusicki Jerzy Pontanus Piotr Milicius Jan Węgierski (?) Paweł Obrębski Jan Dębski Andrzej Jezierski Wojciech Czechowicz Mateusz Raków Piotr Artomius Iwan Wandlowius Wojciech Grabiec Myslowicius Krzysztof Serpentyn Grzegorz Jankowski Jan Bochnicius 1627 1586 1602 1603 1603 1660 1547 1622 1623 1610 1606 . co wykorzystał w okresie. dodatkowo pieczętując je sygnetem herbowym. socjolog. Kelles – Krauzego są: • Klasowość naszego programu (1894) • Socjologiczne prawo retrospekcji (1898) • Rzut oka na rozwój socjologii w XIX w. W latach 1882 – 1890 ukończył gimnazjum w Radomiu. Kazimierz Kelles – Krauz prowadził prace naukowo .

13. Bernardyni z Radecznicy "za cenę 31. Czesława Bartnika. proboszcz szczebrzeszyński. w tej liczbie tak unikalne publikacje jak: "Herby rycerstwa polskiego" Bartosza Paprockiego (Kraków 1584). uwierzmy raczej w pracę. W roku 1668 kościół został na nowo konsekrowany przez biskupa sufragana chełmskiego – Mikołaja Świrskiego. Razem z dr Boruckim (także weterynarzem) przeprowadzali w okresie międzywojennym kontrole sanitarne mięsa pochodzącego z uboju. "Kilka prawd z ekonomii politycznej" Praca autorstwa Andrzeja Augusta Zamoyskiego. prof. Kleiner Symcha Syn Efraima Fiszla z Hrubieszowa.• • • Kilka ważnych zasad rozwoju sztuki (1905)Portrety zmarłych socjologów (1906) Wybór pism politycznych (1907) Materializm ekonomiczny (1908) Kicki Sebastian Proboszcz szczebrzeszyński. Decyzją prezydenta miasta Zamościa – Marcina Zamoyskiego przekazany został Miejskiej Bibliotece Publicznej w Zamościu. oficjał chełmski. mieszkaniec Szczebrzeszyna (jak podaje Jan Jurczykowski) – weterynarz) dzierżawił gospodarstwo rolne w Brodach małych k/Szczebrzeszyna. autora autobiograficznej pracy "Mistyka wsi" (Radom 2003).) Lekarz. Klemensów . Warszawa 1838). księgozbiór liczył ok. "Historia Polonica" Jana Długosza (1615). 000 woluminów. cenną myśl pochodząca z z tego dzieła przyjął Zespół Redakcyjny Teki Zamojskiej za swoje motto: "nie wierzymy tym pismom.000 złotych kupili młocarnię parową. przeznaczonego do sprzedaży. wykonał ambonę i drzwi katedry lubelskiej. a nieodrobienie ich ciąży na naszem sumieniu: praca zaś do szczęścia się naszego przyłoży" Kimaczyński Antoni Wikariusz szczebrzeszyński. Około 1644 roku został spustoszony i spalony przez Tatarów. Wacława Płonki) OO. Symcha Kleiner jest autorem prac: "Dobry komentarz do Księgi Hioba" (Lwów 1834. która nam pomoże do wygodnego wypełniania naszych obowiązków codziennych. w roku 1593 uzyskał od Jana Zamoyskiego pozwolenie na oddanie w dzierżawę na okres trzech lat Sułowa i Sułówka. H. Kolejni proboszczowie szczebrzeszyńscy odbudowywali go ze zniszczeń. a także piękny komplet mebli znajdujący się w posiadaniu osób prywatnych w Hrubieszowie. kierat wialnię i sieczkarnię. własnym sumptem i staraniem wzniósł w 1620 roku murowany kościół w Szczebrzeszynie w miejsce drewnianego fundowanego przez Dymitra z Goraja. Gramatyk hebrajski i egzegeta biblijny. uczucia podburzają i krzywią. Jan Unikowski... Mikołaja w Szczebrzeszynie. Na skutek przeprowadzonej po wyzwoleniu reformy rolnej zlikwidowano jego majątek. w której można odnaleźć również wątki szczebrzeszyńskie. "Saxsonia" Albertusa Krantza (Frankfurt 1575). Budynek był konsekrowany przez biskupa chełmskiego – Jerzego Zamoyskiego. Łopacińskiego w Lublinie. dnia 22 lipca 1917 roku udzielił w miejscowym kościele parafialnym ślubu Michałowi Bartnikowi (synowi Jacentego i Antoniny z Hanaków) z Marianną Bartnik (córką Adama i Zofii z Poźniaków)późniejszym rodzicom ks. który poprosił Abrahama Sterna o edukację wnuka. które to wsie stanowiły uposażenie kościoła pod wezwaniem św. bo dużo zaległości mamy. Kiesewetter Ludomir Rodem z powiatu hrubieszowskiego. z którego (relacja o. jedną. co namiętnościom tylko dogadzając. klemensowskie starodruki W liczbie ponad tysiąca (z XVI i XVII wieku) pochodzące z Biblioteki Zamoyskich w Klemensowie przechowywane były do czerwca 2005 roku w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. w naukę. Kieślicki Mikołaj Pierwszy infułat zamojski. Kijowski (. ostatnie prace wykończeniowe przeprowadził ks. Po śmierci matki opiekował się nim dziadek. "Ma – Male" o źródłosłowach języka hebrajskiego (Warszawa 1836).

przy moście odcięto druty telefoniczne. W pracy kółka zaangażowana była młodzież z okolicznych zamożnych rodzin oraz członkowie Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" ze Szczebrzeszyna ( m.ziemiańskiego ugrupowania zorganizowanego przez Andrzeja hr. jego aspektów technicznych i społecznych. jednopiętrowy murowany pałac . z priorytetowym zagadnieniem.gą. na premierach poza ordynatorstwem bywali: plenipotent . Część gruntów należących do Bodaczowa. Na akcję wyruszono przez wieś Szperówka do mostu na szosie Szczebrzeszyn . młodzież szlachecka z okolicznych dworów.obiekt został ofiarowany synowi ordynatorstwa . W roku 1940 obowiązki dyrektora pełnił Stanisław Maliński. Pierwsza kampania cukrownicza uruchomiona został pod koniec 1895 roku . Szerokim echem na Zamojszczyźnie odbiło się zorganizowanie w Klemensowie i Szczebrzeszynie w 1920 roku obchodów Dnia Śląska Cieszyńskiego. budowniczym . Z Michalowa zabrano kilkanaście sztuk bydła i koni (były to sztuki mające licencję) i zabito tam kilka sztuk trzody chlewnej. 12.placówka przestała istnieć z chwilą gdy klemensowski park przekazany został w dzierżawę na okres 12 lat. Zamoyski prowadził w pobliskim Michalowie i Deszkowicach wzorcowe folwarki. W czerwcu 1943 roku w klemensowskim pałacu zatrzymały się duże oddziały żandarmerii i SS. Staraniem Rodziny Zamoyskich zorganizowany został (także w okresie międzywojennym) w pałacu teatrzyk przy którym funkcjonowało kółko recytatorsko . Dla potrzeb zakładu uruchomiono sieć kolei wąskotorowej o długości 50 km łącznie. Zaburze. podczas dorocznych spotkań dyskutowano nad problemami modernizacji rolnictwa. w obrębie których był już Klemensów podzielone zostały na klucze dóbr. który wybudował na nich (ulegając prośbom swej żony . druga z wozami konnymi do Cukrowni Klemensów. rekwizyty sprowadzano z Warszawy. miejscowość znalazła się wówczas w kluczu szczebrzeskim. urzędnicy ordynaccy. Po wyzwoleniu cukrownia została zmodernizowana. które odwiedzane były przez Klemensowczyków podczas tychże zjazdów.1767. zdaje się.surowiec przerobowy. także miejscowi chłopi mogli sprzedawać zasiane przez siebie buraki. Pierwszym dyrektorem cukrowni był Michał Lubiński. do których niewątpliwie należał cukier w czerwcu 1944 roku radeczniccy partyzanci dokonali napadu na gospodarstwo rolne w Michalowie i cukrownię Klemensów . Grabiński. Zaporze.000 ton cukru. kilkakrotnie był przebudowywany. Funkcjonująca pod niemieckim zarządem Cukrownia stanowiła łakomy kąsek dla miejscowego (zamojskiego) Ruchu Oporu z tej prostej przyczyny .Początki miejscowości sięgają XVIII wieku wiemy. w roku 1912 funkcję tę pełnił inż. Zamoyskiego (istniało w latach 1843-1847.Jana Korby i L. w parku pałacowym w Klemensowie pomiędzy drzewami beczki z benzyną ułożono w 3 warstwy .posiadłości ordynackie. Jedna grupa udała się do gospodarstwa Michalów. w pracach ugrupowania udzielali się m.produkowano wówczas rocznie ok. Śledzińskiego powstało w Klemensowie Koło Polskiej Macierzy Szkolnej (PMS). Pałac wystawiony został w latach 1747 . zabierając je na furmanki. Projektantami pałacu byli: Jan Andrzej Bem i Jerzy de Kawe. Kazimiera Kapeć) pozostającego pod opieką Adama Zamoyskiego z Kozłówki.dramatyczne.Jan Columbani.braku podstawowych środków spożywczych.jedna na drugiej. W latach 1842 . W okresie międzywojennym (1905 rok) z inicjatywy działaczy ludowych .Rozłopy.Stanisław Grabski. Wyszyński.obiekt został zlokalizowany został na gruntach wsi Bodaczów. przyjaciele Zamoyskich. w roku 1858 Klemensowszczycy zainicjowali powstanie Towarzystwa Rolniczego). in: L. współredagował również Rocznik Gospodarstwa Krajowego. Ruch samochodowy wzmożony. Na lotnisku robota wre od rana do nocy. Kółko miało swoje locum przy cukrowni w Klemensowie. Zamoyskiego uruchomiono w Klemensowie cukrownię (funkcjonowała do roku 2004) . że na mocy dekretu cesarza Józefa II z 1772 roku potwierdzającego Ordynację Zamoyską . połączonych z akcją charytatywną na rzecz Macierzy Szkolnej. na których z czasem powstał Klemensów odstąpili w latach 1744 1745 Franciszkanie zamojscy Tomaszowi Antoniemu Zamoyskiemu. Podczas okupacji w Klemensowie Niemcy zorganizowali lotnisko .1857 w Klemensowie funkcjonowała szkoła ogrodnicza prowadzona przez pozostającego do dyspozycji Zamoyskich ogrodnika Sierugowskiego . którą obsługiwało 6 parowozów i 90 wagonów. Gorajec i placówek pobliskich zwołano w Kolonii Zaburze (na Świniarkach) na godzinę 22 . W latach trzydziestych ubiegłego wieku cukrownie wydzierżawiono spółce akcyjnej "Towarzystwo Cukrowni i Rafinerii Klemensów".Anieli Teresy Michowskiej) późnobarokowy. w stajni moich rodziców (Jezierskich w Radecznicy) była przetrzymywana klacz . a wszystkie inscenizacje odbywały się w pałacu klemensowskim. (któremu groziło oderwanie od Polski i przyłączenie do Czech). Klemensowska rezydencja Zamoyskich była miejscem spotkań "Klemensowczyków" . buraki uprawiano na gruntach ordynackich.pod datą 17 marca 1941 roku dr Klukowski zapisał: Ludność jest zaniepokojona olbrzymimi zapasami benzyny. Górski i W. Andrzej hr. in.wspomina żołnierz Batalionów Chłopskich z Radecznicy Władysław Jezierski zbiórkę żołnierzy BCh z placówek Radecznica. Oprócz benzyny.Klemensowi. Przyjechało bardzo dużo lotników. że gromadzą jakieś inne materiały. cały wygon koło cukrowni założony beczkami. W roku 1895 z inicjatywy ordynata Maurycego hr. największą moc przerobową uzyskał zakład w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku .

a swojego stryja w gajówce Krzywe zlokalizowanej w lasach kosobudzkich.. Po wyzwoleniu część zwierząt wróciła do gospodarstwa Michalów. furmani dostali po 30 kg cukru. Okazało się że archiwa znajdują się w Londynie. Nielisza. Bortatycz. gdzie Zygmunt Klukowski wystąpił w charakterze świadka eksterminacji ludności Zamojszczyzny przez niemieckiego okupanta.3 km² powierzchni. Turzyńca. Klucz liczył 653.przez kilka dni. Radecznica. Wysokiego. tę wojenną . Ta akcja miała miejsce między mostami w Michalowie. nr 11 s.. do klucza szczebrzeszyńskiego należało także 5 folwarków. kiedy jego żona i córki starały się o rentę rodzinną. 207 – 241. t. Górecka. 200 tys. Rozłóp. a trzeba było udowodnić jego przynależność do AK. Złojca. Obroczy.zawarł je w "Wydawnictwie Materiałów do dziejów Zamojszczyzny w latach wojny 1939 – 1945". Błonia. 173 – 201 znalazły się relacje autorstwa Z. Topornicy. Płoskiego.mój tata po śmierci swego brata. zostały wykorzystane jako materiał dowodowy na Procesie Norymberskim w 1946 roku. Klukowskiego o pacyfikacji Zamojszczyzny . O innej akcji. Topólczy. Sułówka. Zarudzia.chciał im pomóc i co najciekawsze nie znał pseudonimu stryjka Bolesława. Żurawnicy. mój tata wraz ze swoim bratem Bolesławem brał udział w akcji lokalnej. Dane opublikowane we wspomnianym "Wydawnictwie. Siedlisk. Tata ukrył się wtedy u mojego dziadka. wskazano nazwisko mojego taty. kronikarz wydarzeń jakie miały miejsce podczas okupacji na Zamojszczyźnie . Białobrzegów.. Klimczuk Zofia Pielęgniarka ze szczebrzeszyńskiego szpitala. 23: 1946. Bodaczowa. z klucza szczebrzeskiego w tymże roku spodziewano się osiągnąć rocznego przychodu ok. zł rocznie. Kosobud. zorganizowanej przez miejscowych [klemensowskich] partyzantów (z oddziału "Podkowy") opowiada córka jednego z nich . Sułowiec. Kawęczyna. a żona jego syna – Jerzego – Wanda Klukowski w pracy "Dangerous journey to freedom" (New York 1990).. O pobycie dr Klukowskiego w Norymberdze wspomina także synowa doktora. 11 – 13 "Listopad w Norymberdze 1946.Jana Loca Maria Loc . Składał się ze: Szczebrzeszyna. pracowała tutaj w 1919 roku kiedy do miasta przyjechał dr Zygmunt Klukowski by objąć posadę dyrektora w szpitalu. jak to się mówi .wikt i opierunek. że tata miał pseudonim "Gąsienica". klucz szczebrzeski Klucz szczebrzeski był jedną z najbardziej zaludnionych. Wszepec (wieś dziś nie istniejąca). 6 tys. a ponadto dochodowych jednostek organizacyjnych w całej Ordynacji Zamoyskiej . Powałka i Pniów) oraz 2 wsie stanowiące uposażenie plebana szczebrzeszyńskiego (Sułów i Sułówek). 12 tys. 1956 nr 19/20 s."Pacyfikacje i egzekucje w powiecie zamojskim w latach 1939 – 1944". Wywłoczki. Zawsze mieli schronienie. Zofia Klimczuk była siostrą zakonną prawosławnego klasztoru żeńskiego w Radecznicy. Wieprzca. Z Cukrowni Klemensów zabrano kilkanaście ton cukru. w obrębie tego cyklu wydawniczego ukazał się również Dziennik z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944 (Lublin 1958). Wielączy. Źrebiec." dotyczące zagłady szczebrzeszyńskich Żydów zostały opublikowane w Biuletynie Żydowskiego Instytutu Historycznego. bibliofil → Order Białego Kruka. oraz w kwartalniku tegoż Instytutu wydawanym w Polsce w języku jidysz: "Bleter Far . Otrzymaliśmy po 10 kg cukru. cukier wydawano nam w piekarni Bogdana Strusińskiego w Radecznicy. Sułowa. Radecznicy. Notatki świadka w procesie". W roku 1931 Zofia zachorowała na zapalenie opon mózgowych – zmarła w Szczebrzeszynie. Później była obława na akowców zaangażowanych w tę akcję. Stanowił więc prawie 18% dóbr całej Ordynacji co dawało mu trzecie miejsce pod względem obszaru. złotych. Na obszarze Ordynacji leżała ponadto wieś Hyża – własność franciszkanów szczebrzeszyńskich. W AK była wówczas konspiracja . Wśród wykazanych wsi znajdowało się 7 wsi szlachty lennej (Topornica. V. Brodu Starego i Brodu Nowego (Wołoskiego).według szacunków w 1605 r. Był także jednym z najsilniej zaludnionych i najbogatszych kluczy w Ordynacji. Dziadek Józef tez bardzo pomagał w wojnę żołnierzom AK. Michalowa. roczne przychody ze wszystkich majątków Ordynacji wynosiły ok. kiedy to oddziały AK uniemożliwiały przetransportowanie armii niemieckiej żywności na wschód. Powałki (wieś dziś nie istniejąca). Wólki Wieprzeckiej. W Biuletynie Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. rękopis dotychczas nie opublikowany znajduje się w depozycie na Katolickim Uniwersytecie Ludowym. Relacje z z przebiegu procesu zostały opublikowane w Kamenie: R.. Niedzielisk.". Klukowski Zygmunt Dyrektor szczebrzeszyńskiego szpitala w latach 1916 – 1946. w tym zysku ok. Nielisz. Deszkowic. nie znał też nikt z rodziny.Oczkoś: jak sobie przypominam z opowiadań. Źrebce.. Sułowca. Poznań 1949 s. Fragmenty "Dziennika z lat okupacji. przed śmiercią podyktowała swoje wspomnienia dr Klukowskiemu.Przy okazji dowiedziałam się. połowy Pniowa.

Naukę w trzech klasach pobierało 79 uczniów.. O. Księgozbiór Dr Klukowskiego zdeponowany został w bibliotece Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Czesław Stanisław Bartnik. Marek Tatka religię.funkcję swą sprawował tylko przez rok. Kobierzycki Ludwik Jan Z jego inicjatywy w 1920 roku powstał w Tomaszowie Lubelskim Związek Tomaszowian – organem prasowym Związku.) Bibliografia prac dr Zygmunta Klukowskiego jest dość rozległa. W roku szkolnym 1937/1938 szkołę ukończyło 126 uczniów. Feliks Daniłowicz z Sułowca. Jan Duklan Michnar. Paulin Wilczyński język niemiecki . dotychczas nigdzie nie publikowanych – do tych.na wypadek wtargnięcia Niemców uczniowie i nauczyciele mieli mówić. Jan Rekiel. Kolegium Serafickie funkcjonowało do 1939 roku. fizykę .. była "Ziemia Tomaszowska" . Köhler Horst Prezydent Niemiec (stan na 2010 rok). (.wykładał łacinę. geografię . które yczą bezpośrednio Zamojszczyzny należy zaliczyć: • Imienny wykaz ofiar terroru niemieckiego w Zamojszczyźnie • Konspiracyjna służba zdrowia w Zamojszczyźnie w latach okupacji niemieckiej • Konspiracyjne duszpasterstwo w Zamojszczyźnie 1939 – 1944 • Pamiętnik zakonnicy prawosławnej o klasztorze w Radecznicy.O.geograficzny. Jednym z uczniów radecznickiego gimnazjum był ks. . uczniowie używali podręcznika "Puer Romanus" drukowanego przed wojna we Lwowie. Stanisław Dziura z Zakłodzia. oraz "Zamojszczyzna (1944 – 1959)". W roku 2004 na łamach "Karty" (nr 42) ukazał się tekst dr Klukowskiego "Praktyka w Szczebrzeszynie". naukę rozpoczęło około 60 uczniów . Jozafat Biernat język polski . niemiecki . Jan Kołodziej. z jego inicjatywy (w czynie społecznym) zorganizowano w Krasnobrodzie izbę porodową na osiem łóżek. Stanisław Kulik. W roku 1943 dr Klukowski zajmował się tajnym nauczaniem. O.1927. Emil Seroka.. Ryszard Zawiślak. Zajęcia odbywały się w budynku dawnej szkoły powszechnej. I. jego losy związane są ze Skierbieszowem. Jego Rodzice (niemieccy chłopi z Rumunii) zostali nasiedleni tutaj przez Niemców pod koniec 1942 roku. Stefan Żywot. Metodego Sikory 17 stycznia 1922 roku. historię. że to kontynuacja przedwojennej siódmej klasy. przyrodniczy i historyczno . W roku szkolnym 1923/1924 funkcjonowały cztery klasy. Zygmunt Kimaczyński ze Szczebrzeszyna prowadził zajęcia z matematyki. Kobel Władysław Przewodniczący Prezydium Gminnej Rady w Krasnobrodzie (1954 rok). Jego kontynuację stanowiło otwarte w kwietniu 1944 roku gimnazjum na koszt Organizacji.O.. Edward i Jan Woźnicowie z Latyczyna. Ireneusz Hanaka . Przy Kolegium istniała biblioteka nauczycielska i uczniowska. W roku 1980 ukazał się dalszy ciąg po okupacyjnych wspomnień Doktora: "Dziennik 1944 – 1945" wydany w 1990 roku w Lublinie. punkt zorganizowano w pomieszczeniach szpitalnych. W roku szkolnym 1922/1923 w Kolegium wykładano: język łaciński.O. Mgr. a w roku 2007 nakładem tegoż wydawnictwa "Zamojszczyzna (1918 – 1943)". Politechniki Lwowskiej . kierownikiem placówki został O.) Kuna z Podlesia przedmiotem jego zajęć była historia. tam tez znajduje się kilka prac w rękopisach. Jan Duklan Michnar. (. t.zajęcia prowadził O. Dyrektorem mianowano Leona Syroczyńskiego. Wacław Płonka. Eugeniusz Boruta. t. O. Julian Kędziora.4. religii uczył dyrektor gimnazjum ks.) Szut . W trudnym okresie swego życia – lata pięćdziesiąte XX wieku (w 1948 i 1952 roku przebywał na Zamku w Lublinie.. II.uczył przyrody. gdzie urodził się w 1943 roku.O. przeważnie były to dzieci okolicznych rolników.. Jan Duklan Michnar. Kolegium Serafickie Otwarte zostało w Radecznicy staraniem O.O. IV z. Gabriel Czupka matematykę.Geszichte" (1951 t.pismo ukazywało się w latach 1922. W gimnazjum pracowali: O. który nie omieszkał podać w swoich wspomnieniach nazwisk kolegów: Eugeniusz Gąsior z Podlesia. Józef i Jan Pruszkowscy. gdzie jako lekarz udzielał pomocy medycznej współwięźniom) Doktor zaprzyjaźnił się z małżeństwem Danutą i Tadeuszem Jaszczykami → nieznane dedykacje dr Klukowskiego. emerytowanego prof. Paweł Głowala z Zakłodzia. Julian Kędzior przyrodę . gabinety: fizyczny. grecki. O.

Elżbiety i Ireny. bo bliżej były tylko cerkwie prawosławne. W roku 1915. Jedzono to. piechotą lub furmanką. zimą bogatsi buty z wyprawionej przez miejscowych skóry. Roman rozpoczął w niej naukę mając 11 lat. Organizować zabawy i jeździć po kuligach. Po drodze z Podzitwy do stacji kolejowej mijał Roman najpierw wieś Pielasy. przyszła żona Romana. Roman Kołodziejczyk był. Teresy. Ludność miejscowa białoruska i litewska. Chodzono w tym. W ten sposób i Romanowi na początku lat trzydziestych XX wieku cofnięto prawo nauczania. czy jak wtedy mówiono skautem. Wileńskim. W roku 1920 Roman. Razem więc do tej najbliżej położonej stacji kolejowe było 41 km. uczyła Stefania Bielańska. Szkołę powszechną ukończył w roku 1922.szeptuchy. jedynej wysepce polskości.Kołodziejczyk Roman Urodził się 28 lutego 1904 r w Szczebrzeszynie. lecz niestety nie zachowały się z wcześniejszego okresu żadne dokumenty. co wyhodowano. Najpierw 18 km drogą wiejską. na kursach rolniczych organizowanych przez Kółka Rolnicze. Wielu opozycjonistów zostało aresztowanych. Dr Klukowski wymienia ich nazwiska w swoich wspomnieniach zdeponowanych w KUL. a następnie zaścianek szlachecki Pocieluńce. tak jak jego przyszła żona i wielu młodych ludzi. że był znakomitym tancerzem. Dalej 23 km autobusem do stacji kolejowej Bastuny. Służbowo do inspektoratu. do odległej o 30 km Lidy. a także poziom higieny. członkiem. a młodsi wrócili do szkoły. Pieniędzy otrzymanych za grzyby wystarczało tylko na sól. Nauczyciele i administracja lokalna powiatu lidzkiego żyli i bawili się w swoim gronie. i uzyskaniu prawa nauczania w szkolnictwie powszechnym. lub musiało uciekać za granicę. Kilka tygodni żywieni byli grochem często niedogotowanym. Starostowie mieli prawo zsyłać bez sądu przeciwników do obozu w Berezie Kartuskiej. i chyba nikt w całym jego długim życiu nie widział go podchmielonego. I o uczenie swoich dzieci mowy. Ale ile razy w roku można odbyć taką podróż? Co robić przez cały rok? Polować. nocne napady na szkołę były na porządku dziennym. do odległego o dziewięćdziesiąt kilometrów Wilna. Pierwszy rok.VIII. Wilno to do dzisiaj piękne miasto. Starsi zostali wcieleni do regularnych oddziałów. Władze szkolne wyposażyły Romana w rewolwer. w drużynie założonej i prowadzonej przez nauczycielkę panią Jadwigę Cybulską. Nowogródzkim. Z tej stacji jeździło się na zakupy lub "do kultury". zgłosił się wraz z kilkunastoma harcerzami i kolegami ze Szczebrzeszyna. w przeciwnym kierunku. że choć np. które go znały wspominają. Wieś Podzitwa otoczona była bagnami tak. Na zabawie jak i w życiu prywatnym nie pił alkoholu. Odmowy posyłania dzieci.1929 r w Sokalu. jak ogromna większość mieszkańców Szczebrzeszyna. i był tam jedynym nauczycielem. dał las. aby się do niej dostać. zatajając swój młody wiek. Ludzie mieszkali często w kurnych chatach. co uboga ziemia urodziła. wełny i w kożuchach. Jako wodzirej wystąpił tez w filmie "Kardiogram" nakręcanym w Szczebrzeszynie. Bieda była tam nieopisana. do tworzonego w Zamościu przez mjr Jaworskiego II szwadronu "Jazdy Ochotniczej". Na całe życie zostało Romanowi wspomnienie fatalnej aprowizacji. to. nawet oficjalnie nazywano te tereny Polską "C". Na niższym szczeblu rugowano ich z pracy. Po przeszkoleniu szwadron wyruszył na front. Tam szwadron został rozwiązany. Był harcerzem. Na wszystkich zabawach był wodzirejem. W tychże Pocieluńcach. świadczeń na rzecz szkoły. w powiecie Lida graniczącym z woj. W niedzielę wybrać się do kościoła do odległego o 18 km Radunia. Do dzisiaj panie. Kilka następnych lat pracował dorywczo. Za to do końca namiętnie palił papierosy. które po wysuszeniu sprzedawano za grosze przyjeżdżającym specjalnie po nie żydowskim kupcom. Dochowali się czworga dzieci: Romualda. gdyż w zdecydowanej większości byli "obcymi" sprowadzeni z dawnej Kongresówki i Galicji. wrogo nastawiona do polskiej szkoły. i co złowiono w jeziorach. rodzinnym mieście Stefanii. do miasteczka Raduń. a nie obcej. gdzie znajdowała się cerkiew i parafia prawosławna. co utkano z lnu. A lubił się bawić i tańczyć do białego rana. innego urzędu. Po zdaniu matury w roku 1927. Na nogach noszono łapcie z łyka. Niestety niedługo odebrano prawo nauczania również . Można sobie wyobrazić brud i zaduch w chatach. literatury i historii ojczystej tj białoruskiej czy litewskiej. przy czym świetnie prowadził tak walca jak i mazura czy poloneza. a później i działaczem Narodowej Demokracji będącej w ostrej opozycji do rządzącego obozu Piłsudskiego. został skierowany do pracy nauczycielskiej we wsi Podzitwa w woj. Nie patyczkowano się wtedy z opozycją. rywalizowała między sobą o przekształcenie jej w szkołą białoruską lub litewską. pracował za darmo jako dar dla odrodzonej Polski. trzeba było jechać drogą okrężną. po zajęciu przez Austriaków. lub do lekarza to. a pewnie i dłużej. Jego przodkowie mieszkali tu od ponad 250 lat. i rozpoczął naukę w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Szczebrzeszynie. Wzięli ślub 25. otwarto w Szczebrzeszynie pierwszą od 63 lat szkołę. Jedyny zarobek przynosiły ogromne zbiory grzybów. Lekarzy zastępowali znachorzy i baby. i mógłby z nim konkurować chyba tylko Kraków. Uczył w szkole czteroklasowej. i w niedługim czasie osiągnął Międzyrzecz Podlaski. do Lidy w linii prostej było 16 km.polskiej. często społecznie.

na którym można było zacząć rabunek. Po ukończeniu szkoły powszechnej rozpoczęła naukę w Prywatnym Żeńskim Seminarium Nauczycielskim w Sokalu.organizujący bal seniorzy wprost się prześcigają w pomysłach nad zestawem menu. a pewnie i nie chcieli wiedzieć. Tuż po wyzwoleniu przewodzi grupie działaczy. często wspominając swoje młode lata. Po tzw odwilży Gomułkowskiej Wojewódzka Komisja Weryfikacyjna przywraca go w lutym 1957r do pracy w szkolnictwie. Wspominała często pobyt Moskali. Jednak już w 1953r zwolniono go za przeszłość polityczną. Józefowa. Często liczba uczestników balu sięga 150 osób. dr Klukowski. w której znajduje się "Szlakówka" nazywała się Starybród (nie Stary Bród). Odwrotnie niż w zaborze rosyjskim. Zostaje nauczycielem Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Szczebrzeszynie. Suto i pięknie zastawiane stoły. wśród których są. wrogi stosunek do PZPR i ustroju. dlatego odsetek ludzi wykształconych był tam znaczny. Krasnegostawu i Zamościa. Niezwykłą popularność przynosi mu funkcja Prezesa Klubu Seniora przy Miejskim Domu Kultury. A także grabieżami i mordami straszliwych Kozaków.jego żonie. Jako ciekawostkę można podać.był tylko jakiś Kraj Priwiślański. do którego Sokal należał. Odbywało się to z huraganowym ostrzałem artyleryjskim. in. organizując wraz z innymi Spółdzielnię Mleczarską w Szczebrzeszynie. że w Galicji rządzili Polacy w tym także. (Romuald Kołodziejczyk) Kołodziejczyk z domu Bielańska Stefania Urodziła się 14. organizuje wraz z kolegami zjazdy absolwentów. były wspólne imprezy wypełniające wolny czas emerytów. przed którym chowano się w piwnicach. a więc terenem zdobycznym. W tymże Gimnazjum i Liceum przez następnych kilka lat był przewodniczącym Komitetu Rodzicielskiego. Po szesnastu latach prezesowania odszedł na wieczny odpoczynek Roman Kołodziejczyk. a panie w pięknych kreacjach świetnie się bawią. kiedy to przechodził on kilkukrotnie z rąk do rąk. Znowu jest nauczycielem ZSZ w Szczebrzeszynie skąd w roku 1964 odchodzi na emeryturę. Prowadząc gospodarstwo Roman i tutaj udzielał się społecznie m. Na taki bal. przystępuje Roman do tajnej organizacji niepodległościowej.1995 r w wieku prawie 92 lat. W zaborze austriackim. Polski w pojęciu elit rosyjskich nie było. Zmarł 29. w Szczebrzeszynie z powodu braku szkół panował powszechny analfabetyzm. Naukę mogła Stefania kontynuować dopiero po wojnie. Nie wiedzieli. W latach 80. myśleli tylko o rabunku i wódce. A "sałdaty" w 100 % analfabeci spędzeni do wojska z całej przestrzeni "matuszki Rassyji" od Władywostoku przez Azję.tych i 90-tych ubiegłego wieku pełnił funkcję prezesa organizacji kombatanckiej w Szczebrzeszynie. rozpoczęła starania o wznowienie działalności Gimnazjum i Liceum w Szczebrzeszynie. Po . krytykę usunięcia religii ze szkół itp. ks Kapalski. Liceum Aleksander Przysada: "Niemalże wizytówką działalności Klubu był jego pierwszy prezes. dr Jóźwiakowski. Na emeryturze dużo pracuje społecznie. Przewodniczy Kołu Absolwentów Seminarium Nauczycielskiego. Owocem tych kontaktów. Krasnobrodu. drugi sędzia. 18 hektarowe gospodarstwo rolne koło Szczebrzeszyna zwane "Szlakówką". od banku Rolnego w Zamościu.1906 r w Sokalu w rodzinie pracowników wymiaru sprawiedliwości. jak wtedy i dzisiaj na tych terenach nazywa się Rosjan. która przekształciła się ZWZ a potem w Armię Krajową. Wspaniałym przedsięwzięciem okazały się Bale Seniora.10. Z jego inicjatywy Klub Seniora nawiązał współpracę z podobnymi klubami z Tarnogrodu. gdzie w tym czasie starostą był Polak Władysław Korostkiewicz a burmistrzem Eugeniusz Wysoczański. gdzie szczątkowe szkolnictwo istniało tylko w dużych miastach. aby jak najokazalej przyjąć swoich gości. którego energia i zaangażowanie stały się motorem działania Klubu. jednak wybuch pierwszej wojny światowej ją przerwał. Już w pierwszych dniach wojny wojska austriackie dwukrotnie opuszczały Sokal pod naporem rosyjskim i dwa razy wracały. aby wreszcie opuścić go na dłużej. w Sokalu. Ojciec kierownik sekretariatu sądu. Panowie w odświętnych garniturach. która przy poparciu burmistrza Przysady.11. i stworzyć okupacyjny reżim.emerytowany nauczyciel.stawiają się członkowie zaprzyjaźnionych klubów. Tak wspomina b. Ponieważ nie mogli dostać pracy w żadnej instytucji państwowej kupili w roku 1934. jeden wujek adwokat. Dyr. Sokal był już wrogą Austrią. jak wspomina w swojej książce "Armia Krajowa na Zamojszczyźnie" Jerzy Jóźwiakowski. i zaciętymi walkami. współtworzy książkę "Zakłady Kształcenia Nauczycieli i Ich Wychowankowie". Stefania rozpoczęła naukę w szkole podstawowej sióstr Felicjanek.w umówionym miejscu. a np. Dla Moskali. Już w październiku 1939 r. że wg aktu kupna miejscowość. dziczy w porównaniu do dotychczas panujących tam stosunków cywilizacyjnych. Przeżyła w tych czasach tragiczny los Sokala. od "głubinki" Syberii do Petersburga. ąd wszystkim w Klubie brakuje wspaniałego humoru prezesa i wygłaszanych przez niego patriotycznych piosenek i wierszy". polskie szkolnictwo było dobrze rozwinięte. Zwierzyńca. Roman Kołodziejczyk .

Komitet Organizacyjny Wystawy w składzie: dr Zygmunt Klukowski. Stanisław Sawilski. Zaścianek posiadał 7 klasową szkołę powszechną. oraz materiał sprawozdawczy z przebiegu obrad. w jego pracach brało również udział małżeństwo Młodożeńców – Wanda i Stanisław. Edward Kopciński .jego ukończeniu została zatrudniona w powiecie Lida. H. Kot. Leśmian. Od roku 1934 obydwoje prowadzili gospodarstwo rolne zwane w Szczebrzeszynie powszechnie "Szlakówką"..w roku 1939 Biblioteka posiadała na stanie ok. Łempicki. Kwadraty (zbiór wierszy z okładką projektowaną przez żonę poety . Wacław Kosior. Wanda Madlerowa – wdowa po lekarzu.000 woluminów i 900 stałych czytelników. Koło Macierzy Szkolnej w Szczebrzeszynie Powstało na zebraniu organizacyjnym dnia 12 sierpnia 1906 roku – zapisało się 27 osób.. członkowie – ks.03.artysta malarz. nauczyciel rysunku w zamojskich szkołach średnich. dostępne są m. Kraków (1929?) • bibliografię Szymona Szymonowicza autorstwa Jadwigi Królińskiej. Z inicjatywy dr Klukowskiego w roku 1927 przejęto na mocy aktu notarialnego pomieszczenia Biblioteki Miejskiej w Zamościu założonej w 1905 roku przez Zdzisława Kłossowskiego . Obowiązki sekretarza redakcji pełniła Zofia Sochańska. łączyła pracę zawodową z prowadzeniem znacznie zmniejszonego w powojennych latach gospodarstwa. i wychowaniem czworga dzieci. oraz wydano nakładem Komitetu Obchodu 300 Rocznicy Śmierci Szymonowicza kilka liczących się pozycji książkowych traktujących o poecie i epoce w której żył: • Szymon Szymonowicz i jego czasy pod red. Łopacińskiego w Lublinie). Jan Czechoński. W roku 1924 członkiem Koła został Bolesław Leśmian. Adolf Cort. ochronki dla dzieci i szkółki miejskiej. Zmarła 18. pod egidą KMK wydali kilka druków bibliofilskich: • S. Stanisław Mystkowski. W rok po Zjeździe wydano Pamiętniki Zjazdu Naukowego im Szymona Szymonowicza w Zamościu – znalazły się tutaj referaty wygłoszone podczas sesji zjazdowych. 17. który miał miejsce w dniach 28 – 29 czerwca 1952 roku. a więc pocałunki czy całusy. Jadwiga Degurska. Zdobycie przez dzieci wyższego wykształcenia. która zapoczątkowała działalność Koła. in w zbiorach Biblioteki im. W 1929 roku w 300 rocznicę śmierci Szymona Szymonowicza zorganizowano w Zamościu staraniem Zygmunta Klukowskiego Ogólnopolski Zjazd Naukowy poświęcony życiu i twórczości Szymonowicza. Rzecz o o mecenacie Jana Zamoyskiego • S. było odpowiedzią na zalecenia Ministerstwa Oświaty. Wacław Wietrzykowski. w skład Komisji Rewizyjnej weszli: ks Grabowski. i gromada wnucząt. Redaktorem Teki. przełożona gimnazjum żeńskiego i rejent Henryk Rosiński z czasem przekształcił się w Zarząd KMK. Aleksander Krzywdziński. Helmstedt i Zamość. (Romuald Kołodziejczyk) Koło Absolwentów Liceum Pedagogicznego w Szczebrzeszynie Powstało z inicjatywy absolwentów podczas Pierwszego Zjazdu. w swych założeniach pismo nawiązywało do wydawanej przez braci Pomarańskich – Stefana i Zygmunta w latach 1918 – 1921 Kroniki Powiatu Zamojskiego. Kot. jej celem było niesienie pomocy początkującym nauczycielom. Stanisława Łempickiego • S. Trzy Ballady (1926) . Młodożeniec. Medyceusz polski XVI wieku. Michał Bryłowski. Publikacje Nowych Uniwersytetów w XVI w .1989r w wieku 82 lat. Nazwę tą miejscowi wymawiali z wileńska. Bolesław Płodowski. były największym jej szczęściem. które nałożyło na absolwentów szkół średnik obowiązek tworzenia tego typu organizacji.pisma o profilu historycznym (ukazało się sześć numerów.Królewiec i Zamość. Z dziejów kultury humanistycznej • S. Koło Miłośników Książki Koło Miłośników Książki (KMK) w Zamościu powstało z inicjatywy dr Zygmunta Klukowskiego w 1923 roku w październiku urządzono w gmachu zamojskiego gimnazjum wystawę z dziejów polskiej książki. Marian Małuja. Jednym z najważniejszych przedsięwzięć zamojskiego KMK było wydawanie w latach 1938 – 1939 Teki Zamojskiej .wspólnie.dyrektor gimnazjum męskiego. Kazimierz Lewicki . Niezmiernie pracowita. w zaścianku szlacheckim o oficjalnej nazwie Pocieluńce.. W roku 1929 wyszła za mąż za Romana Kołodziejczyka. Zygmunt Klukowski jako zapalony bibliofil zgromadził wokół siebie grupę ludzi o podobnych zamiłowaniach .Wandę) • B. w roku 1925 zatwierdzono Statut Koła. i siłą sprawczą był Zygmunt Klukowski.białorusko: Pacjeuńce. Andrzej Kołodziejczyk. z tej liczby wybrano Zarząd Koła w składzie: prezes – ks. Koło postawiło sobie za cel założenie w mieście biblioteki. Utworzenie Koła. Po zakończeniu drugiej wojny światowej powróciła do zawodu nauczycielskiego ucząc w szkole podstawowej w Brodach Dużych..

Komisja Regionalistyczna Utworzona została w listopadzie 1927 roku przez Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Lublinie. oraz ks. Zamościu. Takie młode Żydki." W Szczebrzeszynie wg. oraz zbieżność tematycznego zakresu działalności Komisji. 9 lipca 2006 roku w 31 rocznicę jego śmierci b. gdzie pozostawały pod opieką przydzielonych im przez Niemców starszych osób. złożoną głównie z osób pochodzenia żydowskiego. Żołnierze AK wspomnianego Obwodu odsłonili w Tomaszowie Lubelskim poświęconą ks.. Wspomnienia starego lekarza o czasach powstania listopadowego (opracował dr Klukowski). Klukowski ze Szczebrzeszyna ("Dziennik z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944")..zaczynają rządzić Żydzi – komuniści. którzy znaleźli się na terenie Zwierzyńca i okolic. Zwierzyńcu) we wrześniu 1939 roku gdy wkraczali do nich Rosjanie. Czas po 17 września 1939 roku. dr ps. Komitet Odbudowy Szkół w Szczebrzeszynie Powołany został w lipcu 1944 roku po wejściu Rosjan do miasta. Działalność Komisji. Pieszko. Łukaszewicz. Podczas pacyfikacji Zamojszczyzny w 1943 roku Róża Zamoyska zorganizowała akcję pomocy dla dzieci znajdujących się w obozie przejściowym w Zwierzyńcu – dzięki współpracy z Radą Opiekuńczą Powiatową w Biłgoraju przewodniczącym której był Jan Zamoyski uratowano z obozu 480 małych i chorych dzieci. bogato ilustrowany. w miastach powiatowych województwa lubelskiego powstać miały autonomiczne wydziały Komisji Regionalistycznej. Kazimierz Oleszek. Stanisława Szepietowskiego w Zwierzyńcu. Mińska Mazowieckiego.T. "Skowronek" Kapelan AK w Okręgu Tomaszowskim. był to esej Zamość autorstwa Zofii Serafin . Kazimierz Lewicki. Komitety Powitalne biskupa Jaczewskiego . w myśl postanowień Towarzystwa.. relacji najstarszych mieszkańców Żydzi rozbrajali wracających po klęsce kampanii wrześniowej polskich żołnierzy. Michał M. trwała krótko – bezpośrednią przyczyną jej likwidacji była rezygnacja Urzędu Wojewódzkiego z finansowania wydawnictwa "Region Lubelski". Marcin Bardel z Krasnobrodu ("Z Krasnobrodu przez obozy i obczyznę do rodzinnych stron") . Komitety zakładali dowódcy rosyjscy. Rada sprawy wojennej (1935) • K. Komitety Pomocy Wysiedlonym z Zamojszczyzny Powstawały w podwarszawskich miejscowościach – celem ich było udzielanie pomocy dzieciom wysiedlonym z Zamojszczyzny do Garwolina. Znalazły opiekę w domu pp. oraz Jan Kot . Edwardowi tablicę pamiątkową. Ostatnie wydawnictwo książkowe Koła Miłośników Książki ukazało się w 1938 roku. Gładych. Siedlec.. Zamoyskich. Członkowie Komitetu organizowali akcje pomocy dla Polaków wysiedlonych z Wielkopolski i Pomorza. kiedy rosyjskie wojska wkroczyły na teren naszego kraju. Pracami Komitetu kierowali dr Zygmunt Klukowski. Szczebrzeszynie. in. Tadeusz Gładych był uczniem zamojskiego gimnazjum • J. Komitety Ludowe Powstawały w miasteczkach Zamojszczyzny (m. ks. często także potrzebujących pomocy – spontaniczna reakcja członków Komitetów często ratowała życie zarówno dzieciom jak i ich opiekunom.. • Kołszut Edward. sytuację tę opisują dr Z. 1928 (referat wygłoszony na Szkolnym Święcie Książki. Książeczka moja. Zamoyski. pozakładali czerwone opaski i zaczynają wprowadzać nowe porządki.. w Krasnobrodzie. Stefan Miler. a ludność żydowska chcąc znaleźć w nich sojusznika prowokowana (zwłaszcza w środowisku młodych ludzi) hasłami komunizmu dopuszczała się takich czy temu podobnych czynów zasługuje dziś na pogardę i zdecydowane potępienie. z działalnością oddziału lubelskiego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. wyłaniając z ich składu idącą z nimi na współpracę Milicję Czerwoną. Z chwilą wycofywania się wojsk sowieckich za Bug członkowie Komitetów i Milicji wyjeżdżali razem z nimi.z ich inicjatywy za zgodą wojskowych władz radzieckich powołano latem 1946 roku Publiczną Średnią Szkołę Zawodową Komitet Opieki nad Ofiarami Wojny Utworzony został w latach okupacji niemieckiej przez Różę z Żółtowskich Zamoyską i ks. w skład Zarządu Wydziału Zamojskiego weszli: Zygmunt Klukowski.Sochańskiej. Fryderyk Platner.

Mnich – włościanin. ale byłam jeszcze zapędzona. ps.606..670.o. Krzak Jan. Jana Organizator komórki konspiracyjnej BCh w Podborczu. pracownik naukowy Instytutu Politechnicznego w Warszawie. o i zaraz o stokrotce wierszyk ułożyłam: stokrotka moja stokrotka wiem ze jesteś malutka czemu depczesz mnie po główce skarży się mała stokrotkach widzisz przecież masz oczy że jestem taka malutka Leokadia Komornik zmarła w 2008 roku w wieku 96 lat. wkłady oszczędnościowe i czekowe mieszkańców Zamościa Szczebrzeszyna wyniosły łącznie łącznie (w Kasie i Oddziale) na dzień 1 stycznia 1937 roku 179. bo musi mi to Pan Bóg dał. z domu nazywam się Paszko. jeszcze nawlekam igłę bez okularów. O sobie Leokadia Komornik opowiadała: Pochodzę z Teodorówki z biłgorajskiego powiatu. Zborowski – inżynier. Wypych Józef. Bogu dzięki. Wypych Władysław. co odnotował w w "Kronice wsi Podborcze" Stanisław Ferenc – "potrafił skroić i uszyć wszelkiego rodzaju obuwie ze skóry miękkiej. "Rdzawicz". zyskał miano "kamasznika". "Kopytko".61 zł. ps. Jana. były kapral Wojska Polskiego. w roku 1937 – 42. Była członkiem Stowarzyszenia Twórców Ludowych – jej prace znajdują się w Lubelskim Muzeum. żebym zabawiała się tym. "Fosz". pełnił obowiązki komendanta Placówki w Podborczu. Gdy weszłam do jej malutkiego pokoiku w malutkiej pomalowanej na różowo! chatce w Podborczu zabrakło tylko pszczół i motyli by czuć się jak w prawdziwym kwietnym ogrodzie. zawsze coś robić. "Pistolet".187. W polu pracowałam." Komunalna Kasa Oszczędności Powiatu Zamojskiego Funkcjonowała w Zamościu w okresie międzywojennym.34 zł. pochodzę z biednej rodziny.. był również oficerem szkoleniowym na powiat zamojski. to już bardzo marnie widzę. ps.251. za swoją. to już wzięłam się za robotę.. tylko z bliziutka widzę.wyszłam za niego.trzeba było. ps. prałat Tomasz Petrykowski.. Miałam już tę smykałkę w ręce. Tutaj [do Podborcza] przyszłam na służbę i tu się zapoznałam ze swoim mężem .. bez niczego. "Szewernad".. Wypych Jan s. Wyszywałam . Dużo radości odnajdywała Leokadia Komornik w pisaniu wierszy – szłam ścieżką.drogę do Warszawy by wyścielił może. "Jurand'. Liczę sobie 93 rok. Sajkiewicz – radca. Wypych Marcin. bo on nie widzi.dużo opowiadać by o niej można było.s. "Regent".to szłam sobie. Kanonik Wadowski – ostatni przedstawiciel kapituły kolegiaty zamojskiej. proboszcz parafii zamojskiej.844. 35 zł. ks. Komornik Stanisław Rodem z Podborcza. A później. Kazimierza. ps. żeby coś robić. wyratowałam jeszcze czterech chłopców. jak wyszłam za mąż. Będą ludzie dobrze wspominać.94 zł.202.Zawiązywały się w każdej miejscowości/parafii Zamojszczyzny którą odwiedzał w 1905 roku. Kwapisz Jan. W stolicy Ordynacji – Zamościu dostojnego gościa witali: Maurycy hr Zamoyski. "Kmicic". ile ja pamiątek pozostawiłam po sobie. ps. ps. uczestnik kampanii wrześniowej. Ferenc Stanisław. Soroka". W całym sadzie bielutko było . tutaj jeszcze kwitną. to te stokrotki zobaczyłam . Jeszcze synowi przeczytam. Tomaszewski Władysław. Przez dowództwo BCh został awansowany do stopnia porucznika. Przeżyłam II wojnę światową . Po upadku . Bardzo dużo. Ale dalej. W pochodzie wiodącym biskupa do kolegiaty zamojskiej szli: osiemdziesięcioletni ks.Bóg wie komu ile ja tego już nawyszywałam . Dziuba – mieszczanin. ps. "Grab". baldachim nieśli: Świdziński – radca. na dzień 1 stycznia 1938 roku 1. żołnierzami BCh z Podborcza byli: Komornik Jan. jej oddział znajdował się w Szczebrzeszynie.. Koncewicz Jan Tomasz (1795 – 1859). ps. jak to u ludzi .117. Komornik Jan s. bowiem. technolog. ale to nie wszystko robiła wspaniałe kwiaty! z karbowanej bibuły. Według danych z roku 1936 obrót roczny obydwu placówek wyniósł 26. Komornik Michał. do których to fragmentów obuwia szewcy przykuwali podeszwy drewnianymi kołkami zwanymi szpilkami . ps. Śmierć widziałam. Komornik Leokadia Poetka i hafciarka w jednej osobie.

Warszawa 1985. Obsada (podaję za Janem Gryglem. Zginął w bitwie pod Osuchami 24 czerwca 1944 roku • lekarz Lucjan Kopeć ps." Inicjatorami zawiązania konfederacji byli: hetman wielki koronny Stanisław Potocki i hetman polny Stanisław Lanckoroński. Powodem przystąpienia Sobieskiego do konfederacji była zniewaga jaka spotkała go ze strony elit rządzących na czele z królem Michałem Korybutem Wiśniowieckim. Zawiązana w Szczebrzeszynie konfederacja miała bronić władzy hetmańskiej – konfederaci obradowali w kościele OO. Klątwy. "Ksantypa". Franciszkanów pod wezwaniem św. usypane zostały na terenie dawnego powiatu tomaszowskiego wzdłuż linii: Honiatyczki. "kopce tatarskie" Wzniesienia "służące do ostrzegawczo – wiciowej sygnalizacji". "Łuna". następnie w Biłgoraju. Zamoyskich w Szczebrzeszynie. na zachód od Koziej Woli. konwikt Bursa założona w 1828 roku dla uczniów Szkoły Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie. "Helena" • pielęgniarka Danuta Wójcik ps. jazda konna. dr Franciszek Bardzik. "Korab" • dr Bolesław Ałapin ps.. pochodziła z Długiego Kąta /k Biłgoraja • dr Zygmunt Klukowski ze Szczebrzeszyna • dr Władysław Wróblewski ze Zwierzyńca • doktorzy Jabłoński i Janusz Peter z Tomaszowa Lubelskiego • dr Pojasek z Biłgoraja • dr Kazimierz Bieńkowski Z wymienionym personelem współpracowali: Jan Hauslinger.powstania listopadowego w 1833 roku przyjął posadę nauczyciela w Gimnazjum im. przedwojenny lekarz powiatowy (wspomina o nim na łamach "Dziennika z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944" dr Z. we wspomnianym roku w konwikcie przebywało 12 uczniów. Wasylowie.zginęła pod Osuchami • dyplomowana pielęgniarka Janina Roguska – Bartoszewska ps. Opracowany przez konfederatów uniwersał "powoływał pospolite ruszenie szlachty i oddziały łanowe. aktem tym opowiadali się po stronie Jana Kazimierza. W drugiej połowie stycznia konfederacja dotychczas o zasięgu lokalnym przekształciła się w konfederację ogólnopolską. dr Matuszewski. Podlodów. rannym partyzantom). Przyczyną takiej niechęci do sławnego pogromcy Turków i Tatarów było popieranie przez tegoż francuskiej kandydatury na tron Polski. dr Saciuk. Służbę sanitarną zorganizowano zarówno w szpitalach (lekarze nieoficjalnie udzielali pomocy Żydom. "Nina" • dr Zbigniew Krynicki ps. Konfederacja szczebrzeszyńska Została zawiązana 4 listopada 1672 roku przez hetmana Jana Sobieskiego i prymasa Prażmowskiego. Suszkowski poza opieką nad uczniami miał za zadanie przygotowywać ich do egzaminów końcowych. jej opiekunem był nauczyciel publiczny – Suszkowski. początkowo pracował w Szczebrzeszynie. W latach 1841 – 1848 prowadził działalność publicystyczną – swoje artykuły ogłaszał w Rocznikach Gospodarstwa Krajowego. jak i w leśnych obozowiskach partyzanckich. dr Józef Spoz. "Skiba". "Radwan" – został ranny pod Osuchami • pielęgniarka Barbara Kopeć ps. autorem pracy "Związek Walki Zbrojnej Armia Krajowa w Obwodzie Zamojskim 1939 – 1944" . Tyszowce [Dąbrowa].. jak fechtunek. Hubinek – na wschód od tej linii kopce można spotkać w Podsadowie. pływanie. "udzielać jej [młodzieży] potrzebne talenta. "Kwiatkowski" • dr Helena Poradowska ps. Katarzyny. tańce. "Passiflora". Obiekty . "Antoni Sas". dr Felicja Warchałowska. konfederacja tyszowiecka Zawiązana została 31 grudnia 1655 roku w kościele pod wezwaniem św. dr Leopold Bielecki ps. s. 99 – 105) przedstawiała się następująco: • lekarz – Tadeusz Błachuta ps. Klukowski). Leonarda w Tyszowcach przeciwko Szwedom. które to ugrupowanie zamierzało odebrać mu urząd i skonfiskować dobra rodowe." W roku 1830 bursę zamieszkiwało 32 uczniów. na czele której stanął król – Jan Kazimierz konspiracyjna służba sanitarna w powiecie zamojskim Organizatorem konspiracyjnej służby sanitarnej na terenie miasta Zamościa i powiatu był dr Julian Tyczkowski ps. "Oldan".

Żył w latach 1891 – 1964. obywatel ziemski. żołnierz Batalionów Chłopskich. stworzony podczas zagrożeń ze strony Tatarów (XVI – XVIII wiek). która w latach 1874 – 1919 przemianowano na prawosławną. gdzie w okresie letnim ma swoją bazę Roztoczańska Konna Straż Ochrony Przyrody. pseudonim. lat 19 Burcon Marian. dr). od roku 1881 szkoła początkowa. "Kordian" Pseudonim konspiracyjne dr Janusza Petera (→ Peter Janusz. W wieku XVIII we wsi funkcjonowały trzy karczmy. żołnierz Batalionów Chłopskich. Za zasługi poniesione w walce z okupantem (udzielał się przede wszystkim jako lekarz). łowczy i nadleśniczy Ordynacji Zamoyskiej. lat 34 Stachula Stanisław. W okresie okupacji – 30 grudnia 1942 roku Niemcy rozpoczęli w rejonie Wojdy – Kosobud atak na zgrupowane oddziały partyzanckie. Kosobudy Najstarsza wieś na Zamojszczyźnie położona na Roztoczu Środkowym w obrębie Roztoczańskiego Parku Narodowego – pierwsza wzmianka o Kosobudach pochodzi z 1389 roku. w roku 1589 wieś została przyłączona do Ordynacji Zamoyskiej. pochowany jest na cmentarzu w Szczebrzeszynie. W odległości 5 km od Kosobud znajduje się dawna gajówka ordynacka Krzywe – obecnie leśniczówka Dębowiec. Na dzień dzisiejszy (dane z roku 1986) w Kosobudach zachowały się: dziewiętnastowieczna karczma z dwuspadowym dachem.zostały "wkomponowane" w system obronny tego obszaru. Kopczyński Ksawery Hrubieszowianin. w latach 1954 – 1964 pełnił obowiązki prezesa Zarządu Powiatowego Polskiego Czerwonego Krzyża. Korczak Michalewski Jan Stanisław (1858 – 1915). kosobudzka lista ofiar nazwisko i imię. in Piotr Niczyporuk zafascynowany historią Kosobud i wspomnianej gajówki. jej członkiem jest m. lat 18 Burcon Stanisław Kościk Michał Kowala Jan "Mały". 3 stycznia 1943 roku około 300 mieszkańców zabrano do obozu przejściowego w Zwierzyńcu. a następnie na kościół rzymsko – katolicki. lat 22 Radliński Józef. cerkiew grecko – unicka (od 1624 roku). awansowany został w 1944 roku do stopnia majora. 5 marca 1944 roku na terenie wsi walczył radziecki batalion pod dowództwem Piotra Werszyhory. Bezpieki) zamordowany przez funkcjonariuszy [zamojskiej] Bezpieki 2 lutego 1945 roku . żołnierz Armii Krajowej. po ciężkiej walce został powstrzymany przez oddział Antoniego Bajona "Groma". członka podziemnej organizacji "Roch" i Batalionów Chłopskich. Pierwsza nazwa Kosobud to "Kosopa". pochowany jest na cmentarzu w Hrubieszowie. wiek Burcon Eugeniusz "Borówka". kilka drewnianych. starych domów zrębowych z czterospadowymi dachami. lat 40 zamordowany przez Niemców 22 lipca 1942 roku zamordowany przez funkcjonariuszy UB 1 kwietnia 1945 roku zamordowany 10 grudnia 1943 roku w okolicach Zamościa zamordowany 10 grudnia 1943 roku w okolicach Zamościa zginął na Zamku w Lublinie w 1942 roku zamordowany przez funkcjonariuszy UB 2 lutego 1945 roku zginął z rąk Niemców zamordowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa (UB. W latach 1842 – 1842 rodzina Zamoyskich ufundowała nową cerkiew unicką.

Prokop. Wadowski: z kościoła zrobiono cerkiew i biją w dzwony. Przełożył również na język polski pracę Rafała Steidelea "Księga o sztuce babienia z przyłączonemi figurami" (Lwów 1777. uważany za zwolennika rusyfikacji całej ziemi chełmskiej i Podlasia. zmarły 21 marca 1881 roku. Zmarł w Zamościu około roku 1798. gdy Szczebrzeszyn odwiedził arcybiskup halicki Jakub Strepa.. przekład dzieła Wolsteina "Księga o zarazach bydła u chłopów" (Lwów 1785) dedykował Janowi Zamoyskiemu. Arcybiskup Strepa przebywając w Szczebrzeszynie (16 stycznia tegoż roku) inkorporował powiat szczebrzeszyński do diecezji katolickiej halickiej. M. wyzwolonych y filozofyi doktora za dokładnym J. Oddziały złożone z przedstawicieli tych narodowości w czerwcu 1944 roku "zwaliły się do Łukowy. Opis tamtych. Kościół pofranciszkański pw. a w jego pomieszczeniach urządzono szpital. zwany w szczebrzeszyńskim środowisku "Prociem" nadał położoną w obrębie szczebrzeszyńskiej włości wieś Hyrzę w roku 1812 (po kasacji konwentu franciszkanów w 1783 roku) został przekazany Siostrom Miłosierdzia św. Druga praca w przekładzie na język łaciński ukazała się we Lwowie w 1785 roku. Prawdopodobnie ostatnim intendentem szpitala przed sprowadzeniem do Szczebrzeszyna prawosławnych mniszek Krzyżanek /Elżbietanek które spełniały określone posługi w szpitalu był Wincenty Krzoss. wraz z wikariuszem generalnym Braci Mniejszych Leonardem. którym w 1410 roku bratanek Dymitra z Goraja . Chmielka. św. Mikołaja). in. 1774" . C.". Wincentego a Paulo. przeprowadzał nawet wizytację miejscowej apteki. Nie znany nazwiska popa sprawującego bezpośredni nadzór nad świątynią. Kostrzewski Jakub W roku 1783 objął w Tomaszowie Ordynackim posadę lekarza – starał się o uporządkowanie spraw sanitarnych i medycznych w mieście. dlatego syn pierwszego ordynata – Tomasz Zamoyski wraz ze swą żoną – Katarzyną z Ostrogskich Zamoyską w miejsce drewnianej wybudował w latach 1620 – 1638 świątynię murowaną.. wojewodzie podolskiemu. Katarzyny. wkrótce ze Lwowa przeniósł się do Zamościa gdzie pełnił funkcję lekarza domowego rodziny Zamoyskich. Katarzyny w Szczebrzeszynie. przeciwnego". Doroboz i innych wsi. Jest autorem pracy "Sztuka babienia ku nieuchronney dzieci przy porodzie potrzebie. rzecz miała miejsce w 1398 roku. Chlebowski wezwanie św. W roku 1785 został dziekanem Uniwersytetu Lwowskiego i dyrektorem Studium Medycznego. Jakuba Kostrzewskiego. Zewnętrzne też mury ogród klasztorny otaczające miejscami do 10 łokci wysokości dochodzą i w strzelnice są opatrzone. w wieku 56 lat – spoczywa na miejscowym cmentarzu. franciszkanin. Interesujący zewnętrznego wyglądu świątyni (1867) przekazał w swojej Encyklopedii Orgelbrand: gmach był tak zbudowany.Świrgoń Eugeniusz "Wirus".. wiadomo jedynie że w latach 1905 – 1941 biskupem wspomnianej diecezji był Elogiusz Gieorgijewskij. Cerkiew została administracyjnie podporządkowana duchowieństwu diecezji prawosławnej chełmskiej.C. 1786). ten zwięzły ale jakże wymowny opis oddaje w zupełności panujące wówczas w Szczebrzeszynie nastroje. jak twierdzą historycy (m. trudnych dla miasta chwil podał ks. a niemniey ku miłemu rodzących pożytkowi krótko y doskonale zebrana przez J. lat 20.M rozkazem. F. Funkcję kapelana Sióstr Miłosierdzia pełnił (nie znany jest okres jego działalności) Aleksander Słupecki ze Zgromadzenia OO. a Dymitr wykorzystując dobry moment zdecydował się na ufundowanie miastu jeszcze jednej świątyni (pierwszą fundowaną przez niego w 1394 roku był obecny kościół pw. Babic. We Lwowie w drukarni Antoniego Pillera r. W roku 1883 kościół zamieniono na cerkiew prawosławną (nosił wówczas jak podaje B. Pierwotny obiekt był budowlą drewnianą – z upływem czasu ulegał niszczeniu. od których ciągłego rozgłosu nie tylko chorym ale zdrowym łby puchną. żołnierz batalionów Chłopskich zamordowany przez funkcjonariuszy UB 2 lutego 1945 roku "Kosoocy Germańcy" Pogardliwa nazwa nadana przez zamojskich partyzantów Turkiestańczykom. Zapewne od imienia patronki ordynatowej kościół otrzymał wezwanie św. a w ich miejsce sprowadzono prawosławne mniszki Krzyżanki. Fundatorem kościoła wraz z zabudowaniami klasztornymi był prawdopodobnie pierwszy właściciel miasta – Dymitr z Goraja. z przyłączonym wraz z wyłuszczeniem zdania. Franciszkanom.K. Tatarom i Armeńczykom. zabijaniu bydła w zarazach zachwalonemu.. św. aby w potrzebie napad nieprzyjacielski mógł wytrzymać. Tłumaczył z języka niemieckiego na język polski i łaciński dwie prace Wolsteina z zakresu weterynarii – jedna została opublikowana w Wiedniu w 1782 roku – "Uwagi nad zarazami bydła. Bieńkowski) erygował wówczas parafię szczebrzeszyńską. a swą aktywną działalnością [mile postrzeganą przez władze zaborcze] w . którzy poszli na współpracę z Niemcami. Trójcy) – rezydujące w klasztorze Siostry Szarytki zostały usunięte. jego nagrobek znajduje się na szczebrzeszyńskim cmentarzu. Bernardynów w Radecznicy. być może. Klasztor służący OO.

urodzony w Wadowicach w 1900 roku. uczestnik wojny 1920 roku. Zmarła w 2008 roku. Dopiero tak ogrzany metalowy element za pomocą szczypiec był umieszczany na . Powstała ona w wybudowanym przy drodze charakterystycznym dla tego typu warsztatów . Posługiwał się wówczas pseudonimem "Kulon". Niemcy ponieśli jednak pod Iłżą duże straty.. i tylko we wspomnieniach brzmi odgłos uderzeń młotem w kowadło. Branew.Dumie Państwowej przyczynił się do ogłoszenia w 1912 roku aktu o wydzieleni Chełmszczyzny z terenów Kongresówki. Katarzyny funkcjonowała do roku 1917. Palenisko służyło do rozgrzewania metalu w żarzącym się węglu. (Małgorzata Fudali . Marianna i Jan Kotowie wychowali dwóch synów i córkę.wnuczka Jana Kota) Kowal Aniela Współzałożycielka Zespołu Śpiewaczego w Rudzie Solskiej. Po powrocie w rodzinne strony wstąpił do organizacji konspiracyjnych walczących z okupantem. które przypadło na lata wojenne. zmarła jego żona . "Klon". których się nie spodziewali.kowadle. Szczebrzeszyn. Naukę rzemiosła kowalskiego pobierał w Szczebrzeszynie u mistrzów zawodu Budzyńskiego i Barańskiego oraz w Tworyczowie u Łupiny. Jan Kot udzielał się także społecznie jako radny Gminy Radecznica podczas kadencji 1984 -1988.Legion Chełm. Do Gorajca Jan Kot przybył wraz z rodziną po wysiedleniu rodzinnej wsi Źrebce. Sól z filią w Majdanie Księżpolskim.Marianna Kot ( pochowani są na cmentarzu w Gorajcu). Biłgoraja. Tereszpol. Lipsko. Bolesław Mazur ze Źrebiec.kuźnia. Wraz z bratem Feliksem pomagał w gospodarstwie Jana i Katarzyny Bździuchów. Była to bardzo istotna część kuźni. w celu jego łatwiejszej obróbki. Do dzisiaj w Gorajcu Starej Wsi stoi jeszcze warsztat pracy Jana Kota . W okresie międzywojennym oficer kontrwywiadu w 9 pułku piechoty Oddziału II WP Legion w Zamościu. Jego dowódcą był Feliks Pietruczuk ps. Suchowola z filią w Krasnobrodzie. W dniu 21 marca 1939 r. Na wprost drzwi wejściowych do kuźni umiejscowił palenisko. w Ochotniczej Straży Pożarnej w Gorajcu Starej Wsi oraz w Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Radecznicy. Odznaką Grunwaldzką oraz Odznaką Weterana Walk o Niepodległość. W dniu 2 września 1939 r. mazowieckie. Praca w kuźni stanowiła jego pasję . zakończyła się klęską. Swoim doświadczeniem w wykonywaniu zawodu dzielił się z innymi osobami. Otrzymał też Odznakę Pamiątkową Batalionów Chłopskich. Siedliska z filią w Bortatyczach. Tam też spędził życie młodzieńcze. wyjechał na front do Iłży (obecnie woj. Topólcza i Złojec. a następnie przy pomocy różnej wielkości młotków poddawany obróbce. Szczebrzeszyna. in.znajdującym się w pośrodku budynku . W 1946 rozpoczął organizowanie już własnej kuźni.21 . został wcielony do 7 Pułku Piechoty . Od 1943 roku walczył w szeregach Batalionów Chłopskich obwodu zamojskiego. jako żołnierz placówki w Źrebcach.letnią wówczas Marianną. Dramatyczna bitwa rozegrała się 8 i 9 września. św. Kowalczyk Wojciech Mieszkaniec Zamościa.nosząca ślady upływającego czasu. Kossobudy. Edward Krasula. legionista. Szczebrzeszyn jako dekanat parafii prawosławnej chełmskiej dzielił się na 13 parafii: Biłgoraj. posiadał tytuł mistrza w rzemiośle kowalstwo. Medalem „Za Udział w Wojnie Obronnej”.drewnianym pomieszczeniu. gdzie zginął.: Marian Olech. Od 16 kwietnia 1973r.szczególne zainteresowanie przejawiał w dziedzinie naprawy sprzętu rolniczego. Wraz z przesuwającym się frontem w kierunku wschodnim arł w rejon Równego i Kowla. Jan Kot zmarł 21 września 1996 r. . średnia ilość wiernych w obrębie parafii wynosiła 1029 osób. Kot Jan Syn Tomasza i Zofii urodził się 28 lipca 1917 r. Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 r. w Izbie Rzemieślniczej w Lublinie (świadectwo Nr 14650). w Źrebcach k. Aresztowany 18 marca 1941 roku przebywał w Auschwitz . Jak cała kampania wrześniowa. Stały związek z Gorajcem przypieczętował ślub z najstarszą córką Bździuchów . Szczebrzeszyńska cerkiew pełniła funkcje parafialnej. mieszkała w Soli k. 27 kwietnia 2007 r.. wtedy po zakończeniu działań pierwszej wojny światowej rekoncyliowano kościół. Prawosławna cerkiew w Szczebrzeszynie zlokalizowana w obecnym kościele pw. Za postawę podczas II wojny światowej odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Potoczek z filią w Szewni. Służył w 5 Kompanii Strzeleckiej w Chełmie. Tytuł czeladnika kowalskiego uzyskał po złożeniu egzaminu 25 września 1948 r. gdzie zostali rozformowani. pow. W 1912 roku w obrębie diecezji znajdowało się 282 parafii prawosławnych.wraz z grupą więźniów wywieziony został do Sonnenstein w Saksonii. Otrocz z cerkwią filialną w Tarnowie. Praktykę u niego zdobywali m. doczekali się czterech wnuczek i wnuka. radomski).

Prace w większości zostały rozdane znajomym i przyjaciołom. Z czasem pomiędzy przyszła animatorką kultury (Anna kończyła wówczas Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Częstochowie o kierunku wychowanie plastyczne) a początkująca malarką zadzierzgnęła się serdeczna przyjaźń. Jej malarskie zapiski nie pozwalały przejść obok nich obojętnie. napisał również wspomnienia o Adamie Mickiewiczu. zmarł w 1862 roku w Kijowie.walczył w szeregach Batalionów Chłopskich. W lipcu 1999 roku na II Międzynarodowym Plenerze Malarskim dla Osób Niepełnosprawnych w Górowie Iłowieckim zdobyła nagrodę Euro . pejzaże. Plac pod zabudowę wydzierżawił Krzos od władz miejskich. za użytkowane budynki pobierał wysoki czynsz od władz rosyjskich. z Radecznicy wyjechali do Szczebrzeszyna (1974). trochę w handlu (osiem lat). trochę zajmowała się tkaniną artystyczną. by zabić bezczynność z powodu kalectwa. znajdują się w prywatnych zbiorach. Po upadku powstania dłuższy czas przebywał w Galicji." Z okresu zamojskiego pochodzi także 22 najbardziej znanych piosenek żołnierskich jego autorstwa. których nie mogła wcześniej realizować ze względu na całkowite oddanie się rodzinie i pracy zawodowej. powiedziała kiedyś w jednej z rozmów.obraz został zakupiony do prywatnej kolekcji w Niemczech.wspomina Stanisław Zybała i świetną gawędziarką. Pracowała w wyuczonym zawodzie .Fundacji Bałtyk. które Stanisława nazywała osiedle Jaśmin. Kozacy Dońscy ..wspominają Stanisławę Anna i Janusz Kaznowscy. Nagrodzona została z pracę Martwa natura . Malowała głównie latem.. stojąc pewnego razu na warcie ułożył słowa słynnej dziś piosenki: "tam na błoniu błyszczy kwiecie.jej pierwsze prace powstały w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia.początkowo jako agronom w Urzędzie Gromadzkim w Radecznicy. Kozacy przynosili także wysokie dochody właścicielom biłgorajskich restauracji i szynków. Tacy ludzie jak pani Stasia do końca pozostają w naszej pamięci . Tworzyła jako osoba niepełnosprawna. tłumacz dzieł Moliera. później na stanowisku kierownika gospodarstwa rolnego w Państwowym Szpitalu w Radecznicy. Gdy wybuchło powstanie listopadowe wziął w nim udział – przetrwał oblężenie twierdzy zamojskiej. Podczas pracy w Radecznicy bywała częstym gościem w miejscowej gromadzkiej bibliotece prowadzonej przez Stanisława Zybałę . poeta.to małe utrudnienie. w latach 1847 – 1850 ukazało się 6 tomów tłumaczeń tych dzieł.jej ojciec był czynnie zaangażowany w walkę z okupantem . Kowalik Stanisława Stanisława z Tomaszewskich Kowalikowa urodziła się 17 grudnia 1937 roku w Sąsiadce. W roku 1829 objął posadę nauczyciela języka polskiego i literatury w szczebrzeszyńskiej Szkole Wojewódzkiej. kozackie koszary Wybudowane zostały w Biłgoraju w roku 1880 staraniem mieszczanina Jana Krzosa dla 13 pułku Kozaków dońskich. Pierwsza wystawa prac Stanisławy Kowalik miała miejsce na wiosnę 1994 roku. tak dla zapełnienia wolnego czasu. i ze względu na to. Będąc w Bibliotece lubiła sobie porozmawiać o aktualnych sprawach. Tematem jej płócien były pejzaże. Ukończyła Technikum Rolnicze w Zamościu. zmarła w 2000 roku . aresztowany w 1928 roku za przynależność do Komunistycznej Partii Polski – zmarł po kilkuletnim pobycie w więzieniu. martwa natura. Oddanie się malarstwu było spełnieniem jej marzeń. Zdarzało się tematem jej prac były obrazy jej wspomnień i snów.była osobą oczytaną . Zimą uczyła się malować akwarelą . Ta ich szczególna energia.Anna Kaznowską. Kowalikowie mieszkali w Radecznicy na osiedlu przyszpitalnym.. która trwała do ostatnich lat życia Stanisławy. napisał nawet prace licencjacką o Radeczncy. w których zamykała często siebie. Kowalski Franciszek (1799 – 1862). architektura. o nowościach wydawniczych oraz o klasykach literatury nie tylko polskiej. okupację przeżyła z rodzicami w w rodzinnej wsi .tematyka różnorodna. Stanisława Kowalik zaczęła malować po przejściu na emeryturę . postaci. Jej mąż był nauczycielem.Kowalik Eugeniusz Uczeń Seminarium Nauczycielskiego w Szczebrzeszynie. Pierwszych lekcji rysunku udzieliła jej instruktorka miejscowego Domu Kultury . chyba pod tytułem " Osada Radecznicka" (dostępna jest w Bibliotece Publicznej Gminy Radecznica).malować zaczęła.. ale nie przeszkoda dla osoby o tak ogromnej energii i głębokiej duszy.swoją artystyczną obecność w życiu Szczebrzeszyna zapisała na krótko . Choroba w niczym nie przeszkadzała w późniejszej ich realizacji .

zostało od niej odłączone. gród nie znany ni z murów ni z gmachów W niskich swych gospodach spod słomianych dachów Brzękiem skuszonych kajdan znak do walki daje Wśród stolic kraju. aby nauczali z podręczników "przepisanych przez Dyrekcję Edukacyjną". ubierali się podczas srogich zim mieszkańcy Czarnegostoku. Koźmian Kajetan (1771 – 1856). Tomasza w Zamościu (wiek XIX). w roku 1811 mianowany prałatem infułatem zamojskim – jako taki w roku 1814 wizytował Szkołę Wojewódzką w Szczebrzeszynie – mające się odbyć w dniach 20 – 22 lipca popisy /końcowe egzaminy uczniów przesunął na dzień 27 – 29 lipca. aby żadnemu uczniowi nie była dana promocja do wyższych klas. Koźmian Józef Kanonik lubelski. w którym opisał Tyszowce: Tyszowce. obowiązki proboszcza pełnił przez 46 lat. w roku 1809 powołany został na członka Rządu Tymczasowego. sotnika (dowódcy szwadronu) 15 Dońskiego Pułku Kozackiego. duchem stolicy się staje "kozy" Warkocze uplecione ze słomy.Ich obecność na Zamojszczyźnie odnotowano na przełomie XIX i XX wieku – w Biłgoraju od 1880 roku funkcjonowały → kozackie koszary. swoje locum znalazło w budynku byłej Akademii Zamojskiej)." Wymagał również od nauczycieli. Latem 1915 roku do wsi stary Zamość przybył oddział Kozaków Dońskich celem ewakuowania mieszkańców. bibliotekarzem. in. Jego poczynania sprawiły. W Zamościu pracował do roku 1890. Kozłow Grigorij Strażnik komendy powiatowej w Biłgoraju. in. tak m. które w czasach kasaty Kapituły → Dzieje kapituły i kolegiaty zamojskiej w świetle zachowanych materiałów źródłowych. poeta. 1836 – 20 listopad 1919. w roku 1877 otrzymał awans na zarządzającego progimnazjum żeńskim (utworzone zostało 10 września 1869 roku. senator Królestwa Kongresowego. położył duże zasługi na rzecz kolegiaty zamojskiej. pochowany na cmentarzu w Biłgoraju. zaś klasy szóstej uczniów przeznaczam aby powrócili do klasy piątej. (Marianna Smoter) Kracz Władysław . po czym został skierowany na stanowisko dyrektora gimnazjum realnego w Łowiczu. żył w latach 1834 – 1906. W roku 1867 otrzymał (decyzją władz rosyjskich) nominację na nauczyciela matematyki w progimnazjum męskim w Zamościu. który zmarł 21 kwietnia 1893 roku. urodzony w 1772 roku w województwie lubelskim. Koźmian postarał się wówczas o przyłączenie do kolegiaty probostwa szczebrzeszyńskiego. owijano nimi nogi okręcone uprzednio w onuce i na wierzch zakładani buty (tyszowiaki). tłumacz. ponadto oświadczył. Na cmentarzu parafialnym w Tomaszowie Lubelskim znajduje się nagrobek Iwana Stiepanowa. żył w latach XII. pochowany jest na cmentarzu w Hrubieszowie. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1796. że pełnił jednocześnie funkcję proboszcza w Szczebrzeszynie i Zamościu. Po zakończeniu ewakuacji wieś została spalona. pielgrzym jerozolimski. peregrynował w roku 1890 do: Betlejem Grobu Pana Jezusa. absolwent Uniwersytetu w Petersburgu. że "wypada. Kozicki Leon (1835 – 1908). że poziom nauczania w wizytowanej placówce jest tak niski. autorem poematu "Stefan Czarniecki". Ks. Kozakin Mikołaj Rodem z guberni mińskiej. pochowany na cmentarzu w Hrubieszowie. Poza pracą pedagogiczna pełnił kilka innych funkcji: był sekretarzem rady pedagogicznej. Doliny Jozafata i Góry Kalwarii. W dowód uznania tych zasług staraniem Kapituły zamojskiej został mianowany proboszczem parafii św. pamiętnikarz związany z Zamojszczyzną – jest m. Kозловский Петр Онуфевичь Duchowny unicki. Koźmian Józef Szczęsny Biskup kujawski.

Jednego dnia zlikwidowano grupy w Warszawie. byli: Bogumił Olszewski. Jest budowlą piętrową. 2 lipca podczas próby aresztowania funkcjonariusze Urzędu Bezpieczeństwa z Zamościa zabili dowódcę organizacji Zenona (lub Andrzeja) Sobotę. który miał swoją kwaterę na organistówce w Zwierzyńcu. dlatego też posiada status miejscowości letniskowej. Według innej wersji Sobota otoczony w swej kryjówce przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa popełnił samobójstwo strzelając sobie w głowę. Bytomiu. był kilkakrotnie niszczony i odbudowywany. (Krzysztof Leszczyński) Krasnobród Krasnobród położony w centralnej części Roztocza Środkowego. dywersję. Katowicach. Olszewskiego Bogumiła skazano na karę 10 lat więzienia. Organizacja podzielona była na dwa piony – "starych" i "młodych". Kolumnowa galeria z gontowym dachem łączy . Kiewlicz nie zrobił z całego zajścia większej afery. in. Dziewięć miesięcy wcześniej – 9 września 1951 roku członkowie organizacji"Kraj" wykonali wyrok śmierci na pracowniku Polskiego Radia prezenterze propagandowego programu"Fala – 49". 2 KKWP. Punktem przełomowym jak się wydaje było zatrzymanie 24 czerwca 1952 roku na Żoliborzu w Warszawie Krystyny Metzger. Redaktor Stefan Martyka został zastrzelony w Warszawie we własnym mieszkaniu. Obiekt zlokalizowany rozległym parku. Bogumił Olszewski odbywał wyrok w zakładzie karnym w Sztumie. Na czele stał Andrzej Sobota vel Zenon Tomaszewski ps. Ustalono. Alfred Hałasa. Centrala organizacji mieściła się w Warszawie i nosiła kryptonim "Wyka".. którym zarzucono zabicie redaktora Martyki (choć Martykę podobno osobiście zastrzelił Zenon Sobota). "Kraj' Organizacja założona w roku 1949 przez byłych członków Armii Krajowej i Szarych Szeregów. Władysław Kracz potrafił jednak udobruchać rabina nazywając go "panem dobrodziejem". kiedy jej członkowie będą już pływać na statkach marynarki handlowej. kryty polskim łamanym dachem. Jaśle i Wrocławiu. W sumie spędził za kratami ponad 4 lata. kierownikiem łączności była Krystyna Metzger. w malowniczej dolinie Wieprza. Lublinie. Marian Gembala – pochodzący z Wielączy.pamiątką po dawnych właścicielach jest znajdujący się w dzielnicy Krasnobrodu zwanej Podzamkiem pałac. którzy "przesmażali olej na pokost". w drodze z Wielączy do Gdyni. a inspektor Szkoły – prof. otoczony przepięknymi lasami stanowi doskonałe miejsce do odpoczynku. gwałtowne zamachy. Poznaniu. utratę praw na 3 lata i przepadek mienia za to. podczas wyprawy z kolegami w tzw. który nałożył na niesfornego ucznia karę w wysokości 20 rubli. za"planowanie" rozbrojenia kilku milicjantów i za rzekomą próbę wysadzenia pociągu jadącego do Moskwy skazano na śmierć także Tadeusza Klukowskiego . czym dopuścił się przestępstwa z art. Zamościu. Dowódca organizacji"Kraj" wyznaczył też datę inspekcji placówki w Gdyni – miała ona mieć miejsce latem tego roku. że wstąpił do bandy"Jana" pod nazwą"Kraj" mającej na celu przez szpiegostwo. Ostatecznie zapłacił poszkodowanemu 5 rubli. autora znanego "Dziennika z lat okupacji" i świadka w procesie norymberskim w 1946 roku. że uderzył w naczynie z wrzącym olejem – ten wylał się na stojącego obok Żyda niszcząc mu chałat i powodując oparzenia. Poznaniu. W czerwcu 1952 roku. Katowicach. Obecnie posiada cechy architektury klasycystycznej. a należeli do niej przeważnie studenci i młodzież szkół średnich. 86 p. W sumie władze bezpieczeństwa zatrzymały co najmniej kilkadziesiąt osób. Do spotkania tego jednak już nie doszło. Mimo wniesionych apelacji w tych pięciu przypadkach kary śmierci wykonano. Tydzień później bowiem na terenie całego kraju zaczęły się masowe aresztowania członków organizacji"Kraj". w pozostałych zamieniono je na więzienie. na Dworcu Wschodnim w Warszawie. Krośnie. w których sądzono członków organizacji "Kraj" poza karami wieloletniego więzienia aż w 10 przypadkach orzeczono kary śmierci.Uczeń Szkoły Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie. że głównym celem gdyńskiej grupy będzie nawiązanie kontaktów z zagranicą po ukończeniu Szkoły. historyka Zamojszczyzny. W przeszłości należał do Leszczyńskich . przy której musiano znaleźć jakieś dokumenty. Takie wyroki zapadły między innymi przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Warszawie w sprawie przeciwko czterem osobom. Chcąc zrobić im kawał rzucił w kierunku ogniska grudę ziemi. werbował do niej nowych członków i spełniał inne polecenia. jej pełna nazwa brzmiała "Krajowy Ośrodek – Kraj" (w pewnym okresie występowała też jako "Krajowy Komitet Porozumiewawczy"). W procesach w różnych częściach kraju. Krośnie. rabunki i wrogą propagandę – obalenie przemocą ustroju Państwa. debry (wąwozy wokół Szczebrzeszyna) spotkał przy ognisku miejscowych Żydów. skutek był taki. "Jan". wszyscy on byli uczniami tego samego roku Wydziału Mechanicznego PSM.syna dr Zygmunta Klukowskiego. która otrzymała kryptonim "Grusza". Na karę śmierci za przynależność do organizacji "Kraj". Bogumił Olszewski spotkał się dowódcą organizacji "Kraj" – centrali "Wyka" i został mianowany kierownikiem placówki Gdynia. Sprawa otarła się o rabina. Po zamachu władze bezpieczeństwa rozpoczęły intensywne śledztwo na terenie całego kraju. Jaśle i Wrocławiu. Członkami organizacji m. Posiadała placówki w Lublinie.

Andrzeja Gontarza.niestety rzemiosło to zanikło około 1985 roku z chwilą śmierci ostatniego garncarza. Kościół do dziś stanowi miejsce pielgrzymek mieszkańców Zamojszczyzny. mająca właściwości lecznicze po tę wodę przyjeżdża bardzo dużo osób.. Po przybyciu na miejsce brali udział w całonocnym nabożeństwie. Przedstawicielka tego rodu – Katarzyna Zamoyska ufundowała w pobliskim Podklasztorze w 1664 roku kaplicę. W roku 1925 krasnobrodzki oddział organizacji Żydów Ortodoksów w Polsce uzyskał od Rady Szkolnej Powiatowej w Zamościu koncesję na prowadzenie prywatnej szkoły z językiem wykładowym polskim. że niektórzy z mieszkańców Krasnobrodu wzięli w nim udział) krasnobrodzianie byli świadkami potyczki rozegranej przez oddział Marcina Borelowskiego "Lelewela" z wojskiem carskim . Jak wyglądała pielgrzymka w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku opowiada Marianna Smoter rodem z Czarnegostoku: idący na pielgrzymkę mieszkańcy parafii Trzęsiny zbierali się w Zwierzyńcu – zazwyczaj pielgrzyma podwoził ktoś z rodziny furmanką na miejsce zbiórki. Stowarzyszenie nie cieszyło się zbytnią popularnością wśród żydowskiej społeczności Krasnobrodu i Zamojszczyzny w ogóle – jak podaje Jerzy Doroszewski – każdy z oddziałów funkcjonujących na terenie Zamojszczyzny i Lubelszczyzny nie przekroczył liczby 30 członków... Gdy wybuchło powstanie styczniowe (nie można wykluczyć. Społeczność żydowska znana z szeroko rozumianej przedsiębiorczości zaznaczyła swoją obecność w dziejach miasta (zwłaszcza w okresie międzywojennym) zarówno poprzez działalność gospodarczą jak i oświatową. szeroko pojęta praca oświatowa wśród dorosłych. W roku 1929 powstało Żydowskie Stowarzyszenie Kulturalno – Oświatowe "Jabne" . nawet z odległych miejscowości. Obiekt wraz z zabudowaniami klasztornymi wybudowany został w latach 1690-1699 jako wotum wdzięczności za uzdrowienie. otrzymał wezwanie Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny. z których wypływa woda. Obok kaplicy znajduje się figura przedstawiająca objawienie się Matki Bożej Jakubowi Puszczykowi oraz Stacje Różańcowe wykonane z kamienia przez miejscowego artystę . przybywają tu również ludzie z odległych zakątków Polski. utracił je w roku 1870 – status miasta uzyskał Krasnobród ponownie w roku 1994. lub – jak podaje Stanisława Stolarczyk w wieku XVII. Równolegle z prawami miejskimi Zygmunt III Waza obdarzył go przywilejem na sześć jarmarków rocznie i jeden co tygodniowy targ.nauczanie odbywało się na bazie programu siedmioklasowej szkoły powszechnej ze szczególnym uwzględnieniem "nauki religii żydowskiej" Szkoła rozpoczęła działalność 15 marca 1926 roku – z chwilą otwarcia naukę ..decyzja ta dawała Żydom zamojskim "prawo uczestniczenia (jako Okręg Ordynacji) w sesjach Sejmu Żydów Korony". organizowanie kursów wieczorowych. Dodatkową atrakcją źródełko z kapliczką na wodzie. Nieopodal miejsca. pielgrzymi śpiewali pieśni Maryjne. Żydowskie Stowarzyszenie Kulturalno – Oświatowe "Tarbut" .celem jego działalności było: prowadzenie ochronek dla dzieci.zginęło 42 powstańców.pałac z oficyną wybudowaną na przełomie XVIII i XIX w. uniwersytetów ludowych. a co za tym idzie dużej masy drewna zadecydowała o rozwoju gonciarstwa. Pielgrzymka miała miejsce w przeddzień święta Matki Bożej Jagodnej. zwaną "Kaplicą Objawień". Turobinie. w miejsce której królowa Marysieńka Sobieska. Pod kapliczką znajdują się źródła. Frampolu i innymi włączona został do Okręgu Ordynacji Zamoyskiej . W Krasnobrodzie istniała gmina żydowska (kahał) – podczas powstania Chmielnickiego w 1648 roku jej członkowie wraz z miejscowa ludnością wiele ucierpieli od Kozaków. dla potrzeb miejscowej ludności pracowali też garncarze .Jakubowi Puszczykowi objawiła się Matka Boża. W roku 1924 decyzją stowarzyszenia "Biblioteka i Czytelnia Salomona Ettingera" udostępniono mieszkańcom Krasnobrodu bibliotekę. następnie do Zamoyskich. Zamościu. Celem upamiętnienia tego. w roku 1640 mieszkańcowi Krasnobrodu . Placówka otrzymała nazwę "Szlomej Emunej Isroel" ("Szkoła Pokoju Wiernych Izraelitów") . szkół elementarnych i zawodowych. biały ser. Po drodze odpoczywano spożywając skromny posiłek. Po Zamoyskich Krasnobród przejęli Tarnowscy. Tarnogrodzie. Ze Zwierzyńca cała grupa wcześnie rano wyruszała w kierunku Krasnobrodu mijając na trasie m. M. Rocha – patrona osób chorych na zakaźne choroby. oprócz wspomnianych stowarzyszeń w okresie międzywojennym w Krasnobrodzie istniały jeszcze: Stowarzyszenie Robotnicze Wychowania Fizycznego "Jutrznia". gdzie rozegrała się owa potyczka (jak głosi miejscowy przekaz) Marysieńka Sobieska podczas panującej zarazy morowej (dżumy) ufundowała na źródełkiem kaplice z obrazem św. Prawa miejskie uzyskał w roku 1576.celem jego działalności było upowszechnianie kultury żydowskiej wśród dorosłych. 21 listopada 1669 roku na mocy decyzji Michała Korybuta Wiśniowieckiego gmina żydowska krasnobrodzka wraz z gminami w: Szczebrzeszynie. primo voto Zamoyska wzniosła murowany kościół – jego budowniczym był architekt Zamoyskich J. na który składały się: chleb. Link. a rano każdy udawał się do kapliczki na wodzie by nabrać w butelkę wody z cudownego źródełka. Obecność lasów. ponieważ tym miejscu. in Bondyrz. ważnego w dziejach Zamojszczyzny wydarzenia w roku 1930 wzniesiono pomnik. gotowane jajka.. W miejscowym muzeum zachowano pamiątki po nieżyjących już garncarzach – przekazane zostały z pośród pamiątek zachowanych przez rodziny nieżyjących artystów.

to sam myślałem. komendantem placówki w Krasnobrodzie był pracownik urzędu gminnego – kpt. Krasnobród został wyzwolony 23 lipca 1944 roku przez dywizję pułkownika Szestakowa z I Frontu Ukraińskiego. Skład osobowy krasnobrodzkiej placówki stanowili m. gmina Krasnobród oznakowana został kryptonimem "P" w jej obrębie walczyły z okupantem zarówno oddziały Batalionów Chłopskich. Do krasnobrodzkiego rejonu AK (powstała w 1940 roku) należały placówki: Krasnobród.). 21) . kiedy na teren Zamojszczyzny weszły oddziały radzieckie w rejonie Krasnobrodu rozbroił się I batalion 9 Zamojskiego Pułku Piechoty AK. bo mi wszystkie ryby uciekną.. skrupulatnie wykonujący polecenia Rady "i nigdy nie odmawiał swojej pomocy". Stanisław Gielmuda – pełnił obowiązki wójta po zastrzelonym przez Niemców Kotowskim."Ratujecie towarzysze – prosił.. Kto żyw pospieszył na ratunek. Suchowola. sporty zimowe. Kierownik gospodarstwa przyszedł do Gminnej Rady . Wacław Stasiewicz "Bystry". Niby to nasza wieś gorsza od innych. Potem w 1942 roku wyłapywali mężczyzn i masowo wywozili samochodami do Zamościa. Jan Łubiarz. że dobrze byłoby mieć coś takiego na miejscu. Punktem kontaktowym krasnobrodzkich partyzantów był sklep spożywczy w Krasnobrodzie.formacji zorganizowanej przez dowództwo BCh został Jan Nogas.. jak i Armii Krajowej. W czerwcu i lipcu 1943 roku Niemcy wymordowali znaczną część mieszkańców. Podobny los spotkał następnie kobiety i dzieci. Krasnystaw . który dostarczył jej dr Julian Tyszkowski.. s. gdy został aresztowany w maju 1943 roku jego obowiązki przyjął nauczyciel z Majdanu Wielkiego – Józef Downar. Materiał potrzebny na budowę pomieszczenia dostarczyli krasnobrodzianie metodą tzw. Pomocy rannym udzielali: dr Konstanty Łastowiecki i dyplomowana położna Zofia Służewska "Błyskawica". "szarwarku" (obowiązkowej pracy na rzecz wsi). wędrówki piesze. Stanisław Kobiałko. Łabunie – pierwszym komendantem rejonu został kpt. zniszczonych domów. podręcznika "Zabiegi pielęgniarskie". Szyllinga stoczyły swój ostatni bój z okupantem. jest wymarzonym wprost miejscem do uprawiania wielu dyscyplin sportowych (kajakarstwo. Antoni Rycak (z zawodu piekarz). Po wyzwoleniu nastał czas odbudowy – odbudowy życia. Zofia prowadziła ponadto kurs sanitarny wg. W zabytkowym pałacu Leszczyńskich zlokalizowano Sanatorium Rehabilitacyjne im. zrujnowanej gospodarki. Janusza Korczaka dla dzieci ze schorzeniami reumatycznymi.. Od lat siedemdziesiątych XX wieku w mieście funkcjonuje ośrodek sportów wodnych . Gospodarstwu rybnemu PGR Krasnobród groziło zniszczenie całej hodowli... "Bartosz" (zginął 25 września 1943 roku wyskakując z drugiego piętra budynku Gestapo w Zamościu).ciężkie czasy nastały dla Żydów krasnobrodzkich w lecie 1940 roku. W roku 1954 staraniem Gminnej rady Narodowej pod kierunkiem przewodniczącego prezydium rady – Władysława Kobla zorganizowano w Krasnobrodzie izbę porodowa – ano macie rację przewodniczący.numer poświęcony "sprawom politycznym związanym ze zbliżaniem się frontu wschodniego – ukazało się 50 egzemplarzy formatu A4 drukowanych na powielaczu. odezwał się jeden z chłopów. prowadzono też kursy języka hebrajskiego. We wrześniu 1939 roku w okolicach Krasnobrodu oddziały armii "Kraków" dowodzone przez gen. Działacze Batalionów Chłopskich wydawali pisma konspiracyjne. Ponadto Krasnobród słynie z przepięknej okolicy. Innym pismem był "Zew podziemi" . gdzie znajduje się spora pływalnia. pod koniec 1942 roku w obrębie gminy Krasnobród do BCh należało 12 osób. "Porodówkę" (z chwilą otwarcia liczyła 8 łóżek) urządzono w zabudowaniach "pod lasem u Płachcińskiego". wcześniej ten sam los spotkał ludność żydowską . kolarstwo. sprzęt medyczny ofiarował kierownik Wydziały Zdrowia Powiatowej rady Narodowej w Zamościu. które były kolportowane na terenie Zamojszczyzny: od 1 marca – 10 czerwca 1944 roku ukazywał się dwutygodnik "Z ziemi wysiedlonych". który znany był w Krasnobrodzie jako człowiek solidny. głównie przy budowie dróg. redagowany był w schronie zlokalizowanym w lasach zaburskich.a weźmy przykład choćby z mieszkańców Krasnobrodu. doskonałych warunków klimatycznych. "Zezula". jest znany w całej Polsce z silnie rozwiniętego kultu Maryjnego i ze znakomitych wód leczniczych. tyle pieniędzy pójdzie w błoto!" Gminna Rada zwróciła się z apelem do okolicznych chłopów.. Wiosną w czasie roztopów zaczęły się walić groble. Pierwszym komendantem gminy z ramienia "Straży Chłopskiej" ("Chłostry") . żebyśmy nie mieli urządzić izby.. bowiem z nieogrodzonych stawów zaczęły uciekać ryby. później funkcję tę pełnił Antoni Bajan. Jak w zeszłym roku wiozłem po nocy żonę do Zamościa . czy co. gdzie pracował Czesław Sak "Sokół". O problemach Mieszkańców Krasnobrodu w latach pięćdziesiątych XX wieku czytamy w broszurze propagandowej wydanej nakładem Wojewódzkiego Komitetu Frontu Narodowego w Lublinie (1954.pobierało 46 osób.. gdy Niemcy zaczęli ich wywozić do robót publicznych. jednym z z żołnierzy AK działającym w rejonie Krasnobrodu był absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Szczebrzeszynie – Stanisław Michoński "Lis". Tyle pracy na nic. in: Władysława Zarębowa. oprócz szkoły funkcjonował tradycyjny cheder.. Szefem wywiadu rejonu Krasnobród był Czesław Harczuk "Janusz".

który pracował w miejscowej szkole średniej jako nauczyciel rysunku... Kraus Andreas Volksdeutsch ukraińskiego pochodzenia. "Kronikę. J. ale ówczesny biskup "pomieszkiwał zwykle w Skierbieszowie". J. Na treść publikacji składały się tematy dotyczące: spraw społeczno – kulturalnych powiatu . obowiązki kierownika redakcji pełnił Ludwik Kobierzycki. w której było izdeb 2 i komnat 2. Kilńskiego w Warszawie. sanitariuszką kampanii harcerskiej batalionu "Gustaw" zgrupowania AK "Róg" w powstaniu warszawskim – ciężko ranna zginęła w zbombardowanym szpitalu przy ul. w roku 1926 znajdowały się dwie filie "Ridnoj Chaty" – Towarzystwa Dobroczynności i Oświaty założonego przez społeczno – oświatowych działaczy ukraińskich zamieszkujących Lubelszczyznę – w maju 1929 roku na walnym zjeździe "Ridnoj Chaty" uczestniczyło dwóch delegatów z miasta Krasnegostawu. Kreiner Aron/Słucki Arnold (* 1920 Tyszowce . 31 sierpnia 1942 roku mianowany został burmistrzem gminy niemieckiej w Szczebrzeszynie . brama jest z przejazdu Maksymilianowską nazwana. 1972 Berlin Zachodni). Krochmal Mendel Menachem Rabin krakowski. Według "Lustracji województwa ruskiego 1661 – 1665" w mieście znajdował się zamek " murem wkoło obwiedziony. Według danych z roku 1928 w mieście istniały dwie biblioteki przy dwóch kompaniach łączności 8 pułku piechoty. W jednym ze swych responsów wspomina o zamojskim Żydzie. prawa miejskie otrzymał w 1394 roku. W okresie międzywojennym w mieście funkcjonowała fabryka prochu i materiałów wybuchowych.. Resursa "Ogniwo". która zajmowała się działalnością polityczną i pracą kulturalno – oświatową. oraz w krasnostawskim więzieniu. W latach trzydziestych funkcjonowała bibliotek miejska.zm. poeta.Krasnystaw położony u ujściu Żółkiewki do Wieprza w przeszłości funkcjonował jako starostwo grodowe. rezerwy został Michał Niewidziajło." tłoczono w drukarni Stanisława Dżała w Lublinie.. W roku 1676 powiat krasnostawski składał się ze 167 wsi i kilku miast – w tej liczbie oprócz Krasnegostawu znajdował się Zamość wraz z twierdzą. koło Polskiej Macierzy Szkolnej zajmującej się szeroko pojętą pracą oświatową wśród dorosłych. istniał Związek Zawodowy Pracowników Przemysłu Skórzanego. W roku 1410 przeniesiono z Hrubieszowa do Krasnegostawu stolice diecezji łacińskiej. Redaktorem odpowiedzialnym za merytoryczną stronę pisma był Julian Wyszyński. ziemie południowej części powiatu wchodziły w skład Ordynacji Zamoyskiej. Jak wieść głosi po zwycięstwie po Byczyną (1588) na arcyksięciem austriackim Maksymilianem Habsburskim – pretendentem do tronu polskiego Jan Zamoyski więził tegoż we wspomnianym zamku. "jak i pożytek krajowy" – biłgorajskie druki znane były na terenie całej Europy. Kronberg Nuta Właścicielka drukarni hebrajskiej w Biłgoraju (okres międzywojenny). Swoją siedzibę miał w Krasnymstawie Zarząd Centralnego Związku Młodzieży Wiejskiej – na terenie powiatu znajdowały się 44 koła ZMW. w 1921 roku otwarto szkołę średnią. tłumacz pochodzenia żydowskiego. którym zarządzali urzędnicy ziemscy. Służył w szeregach Armii Czerwonej." Dlaczego "Maksymilianowska?". W roku 1926 urodziła się w Krasnymstawie Barbara Wajszczuk – córka Edmunda (lekarza) i Marii z Bieguńskich. wśród zatrzymanych znalazł się kpt. W roku 1863 Waleria Mossakowska otrzymała od Komisji Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego zezwolenie na założenie w Krasnymstawie Wyższej Szkoły Prywatnej Żeńskiej III klasowej. Słowackiego z Łucka prezentując "sztuki o charakterze rozrywkowym". pierwszym powiatowym komendantem w stopniu kpt. Z miastem związana jest postać Janusza Świeżego – absolwenta Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Niewidziajło. W czerwcu 1940 roku rozpoczęły się w mieście pierwsze aresztowania. w tym zwalczaniem analfabetyzmu. który został zabity podczas podróży handlowej na Śląsku. w lipcu wszyscy zostali rozstrzelani bez procesu w Kumowej Dolinie pod Chełmem. W roku 1935 gościł w Krasnymstawie Teatr Wołyński im. a następnie śląski. "Kronika Powiatu Zamojskiego" Pismo wydawane w latach dwudziestych ubiegłego stulecia (1915 – 1918) przez Zygmunta Pomarańskiego & s -kę w Zamościu. w której tłoczono dzieła wyłącznie o tematyce religijnej w języku hebrajskim przede wszystkim na eksport. Barbara była harcerką drużyny "Błękitnej" Hufców Polskich. W listopadzie 1939 roku powstał w Krasnymstawie Związek Walki Zbrojnej przemianowany w 1942 roku na Armię Krajową.

Oddział . Pierwsze rysunki i obrazy zaczął tworzyć w latach I wojny światowej – inspiracją były przemarsze różnych formacji wojskowych przez rodzinną wioskę. Jako zawodowy wojskowy rozpoczął z chwilą wybuchu II wojny działalność konspiracyjną . Krzeszowski Marcin Mieszkaniec Szczebrzeszyna. pochowany jest na cmentarzu w Trzęsinach. Kryk Leonard Nauczyciel szkoły powszechnej absolwent Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Szczebrzeszynie. gdzie przywędrował za żoną – w roku 1926 założył rodzinę. Sąsiedzi.zamojskiego. Z czasem awansował. urodzony w Szczebrzeszynie."Pieśni oddziałów partyzanckich Zamojszczyzny.w domu Krzeszowskich przy ulicy Zamojskiej odbywały się pierwsze spotkania organizacyjne członków Związku Walki Zbrojnej. "Bruzda". Aresztowany w zastępstwie za ukrywającego się syna zaangażowanego w działalność konspiracyjną – zginął w obozie na Majdanku. a później w Sulejówku". Pejzaż. w maju 1944 roku zmarł w Oświęcimiu.. Rzeszowie. organizator chórów. malarz ludowy. oświatowych. przeszłości Zamojszczyzny. ale przez to niepowtarzalnego i pełnego uroku w swoim przekazie. Tracze. Malował wiejskie motywy i pejzaże. reprezentował typ malarstwa prymitywnego. całe dorosłe życie spędził w Czarnymstoku. Jego wspomnienia z czasów okupacji opublikowane zostały w III tomie Wydawnictwa Materiałów do dziejów Zamojszczyzny do dziejów Zamojszczyzny w latach wojny 1939 – 1944 (Zamość 1946) → Wydawnictwo Materiałów do dziejów Zamojszczyzny w latach wojny 1939 – 1944."był w straży w Belwederze przy Piłsudskim. (Romuald Kołodziejczyk) Krzak Paweł (1900 – 1992). Zainteresowania i działalność pedagogiczną przerwał wybuch wojny. złaź stary (Marcin pracował przy układaniu słomy). dał się poznać jako miłośnik folkloru.znajdują się w muzeach w: Lublinie." (Wiesław Krzeszowski) Krzeszowski Wacław Mieszkaniec Szczebrzeszyna. którym dowodził istniał w okresie luty 1943 – czerwiec 1944. . pójdziesz z nami. H. wydał je pod pseudonimem "Podwiński" dr Klukowski w 1944 roku . "Kronika Powiatu Zamojskiego" była pismem apolitycznym. Łopacińskiego w Lublinie. Do rodzinnego Szczebrzeszyna powrócił na stałe po zawarciu związku małżeńskiego. legionista II Brygady. ps. pochowany jest w kwaterze wojennej na szczebrzeszyńskim cmentarzu. Urodził się w Podborczu (powiat zamojski). Urząd swój sprawował przez dwie kadencje. Krzaczek Stefan. absolwent szczebrzeszyńskiego Seminarium Nauczycielskiego. Interesował się pracą oświatową wśród dorosłych. podporucznik. Królikowski Józef Mieszkaniec wsi Wisłowiec. ojciec Wacława Krzeszowskiego założyciela kina "Muza". Inne . Jego prace Orka. Przed wybuchem wojny i krótko podczas jej trwania pracował jako nauczyciel w Wywłoczce. Biłgoraju.tytuły których nie są mi znane . "Topola" Nauczyciel. zmarł w 1992 roku. wybuch II wojny światowej spowodował przerwę w jego twórczości – do malowania powrócił dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. gospodarczych. Bezpośrednim sprawcą aresztowania Marcina Krzeszowskiego był granatowy policjant ze szczebrzeszyńskiego posterunku – to on powiedział w obecności Niemców: ". Scena rodzajowa. służbę w wojsku rozpoczął w wieku 26 lat. w roku 1940 wstąpił do konspiracji– był dowódcą oddziału OP9/III w kompanii "Groma" Armii Krajowej. w roku 1918 podczas pierwszych wyborów w niepodległej Polsce wybrany został na wójta gminy Stary Zamość.nie ma młodego. wśród partyzantów znany był jako"Topola". szerzenia kultury." "Topola"" zginął w bitwie pod Osuchami 25 czerwca 1944 roku. Był członkiem Stowarzyszenia twórców Ludowych. co przyniosło zaszczytna funkcje – służbę w straży przybocznej Józefa Piłsudskiego . Ginące chaty przechowywane są w Muzeum Okręgowym w Zamościu. Jan Kryk opracował również nuty do do pieśni śpiewanych przez zamojskich partyzantów. ( Wiesław Krzeszowski) Kryk Jan ps. "Gruda" Nauczyciel z Tereszpola. Pełnił obowiązki zastępcy komendanta Placówki Tereszpol. unikalne dziś egzemplarze dostępne są w zbiorach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Tomaszowie Lubelskim.

Książek Marian ps.Sułów F .Suchowola P . oraz prowadził szkolenia z zakresu posługiwania się bronią. Krystaniki. Za wykonywaną pracę zwolniony został od innych robot pańszczyźnianych. można je było czytać.Nielisz E . dodatkowo miał pilnować lasu przed szkodnikami. oraz ks.Nowa Osada C .miasto Zamość Krystan Jan Poddany Elżbiety Tarnowskiej. osiadły we wsi Wywłoczka k. od czynszów i podatków. Na wchodzących po raz pierwszy robiło to niesamowite wrażenie".pełnił w jego oddziale funkcje skarbnika. lub oglądać na miejscu w jego małym służbowym mieszkaniu przy szpitalu. "Nieuchwytny" Służbę wojskową odbywał w marynarce w latach 1932 – 193.Krasnobród T . złowionej " z użyciem sieci lub rusznicy". którzy na miejscu korzystali z jego księgozbioru. Napis ten znajdował się nie tylko na ex librisach. Współpracował z "Podkową" . z terenu Szczebrzeszyna i okolic znane są następujące: • Bolek – pluton prowadzący działania operacyjne w Brodach Małych w rejonie Zwierzyńca • Bronek – pluton w Brodach Dużych • Karol – pluton prowadzący działania w rejonie Szczebrzeszyna • Kopacz – tak określano rejon Zwierzyniec • Nr 15 – pod tym kryptonimem rozumiano rejon Szczebrzeszyn • Szczebel – placówka Szczebrzeszyn kryptonimy literowe gmin powiatu zamojskiego Ustalone zostały dla poszczególnych gmin na zebraniu organizacyjnym Batalionów Chłopskich w 1941 roku: A .Mokre G . 185). wspomina Izabela z Bakońskich – Gajewska.Zwierzyniec M . który rzeczywiście swoich "skarbów" nie miał zwyczaju pożyczać. Zwierzyńca.Łabunie Ł .Tereszpol H .Wysokie O . Z przywileju nadanego mu dziedzicznie korzystali także jego potomkowie. Wacław . Zdjęcie Mariana Książka w otoczeniu żołnierzy AK WiN obwodu Tomaszów Lubelski opublikowano w pracy "Żołnierze wyklęci. Częstymi gośćmi Doktora bywali uczniowie przedwojennego szczebrzeszyńskiego gimnazjum.Radecznica I . w roku 1516 Elzbieta Tarnowska zleciła mu dostarczenie zwierzyny na swój dwór. podczas okupacji czynnie zaangażowany wraz z żoną Katarzyną w działalność konspiracyjną. dziedziczki włości szczebrzeskiej. noszący nazwisko (podaję za Haliną Matławską) Krystanowie.Skierbieszów D . Antykomunistyczne podziemie zbrojne po roku 1944" (Warszawa 2002 s. "ale również napisany dużymi literami widniał w malutkim pokoju doktora zatłoczonym książkami. Książek Stanisław Jak wspomina dr Klukowski w "Dzienniku z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944".kryptonimy Używane były w działalności organizacyjnej Armii Krajowej. Krystankowie. Terenem jego działalności poza Szczebrzeszynem był rejon Tomaszowa Lubelskiego. "książek nie pożyczam" Zwrot pojawiający się na ex librisach dr Zygmunta Klukowskiego.Szczebrzeszyn K .Stary Zamość B .

w końcowym okresie istnienia Armii Krajowej był komendantem obwodu Tomaszów Lubelski. przełożony radecznickich bernardynów. "Rota". protestacje. którymi obficie nasz Antoś obdarza ludzi nie wspomnę" – wypowiedział się na łamach Tygodnika Zamojskiego (z dnia 30 czerwca 2004 roku. Księga Sławy Dokument do którego wpisywano w szczebrzeszyńskiej Szkole Wojewódzkiej nazwiska uczniów "zasługujących na nagrodę szkolną na publiczna pochwałę i wpisanie do Księgi Sławy'". przywileje. szlachty. teczka "Pacyfikacja Zamojszczyzny".Mariana Książka.: zezwolenia na różne czynności prawne udzielane szlachcie. później był dowódcą placówki Szczebrzeszyn. Z zachowanych fotografii ocalały dokumentujące zagładę zamojskich Żydów w sierpniu 1942 roku. a od czerwca 1941 roku komendantem rejonu Szczebrzeszyn.Chadama. Zawierają ponadto różne rodzaje zapisów sądowych: sprawy sporne i niesporne. (zawierające nazwiska 246 osób) opublikowane zostały na łamach pracy Stanisława Zgrzywy "Gmina Stary Zamość 1939 – 1944" (Lublin 1964). "Wyrwa". s 14) o.. w marcu 1940 roku rozpoczął działalność w Związku Walki Zbrojnej – początkowo zajmował się wywiadem. zajazdy. W latach 1939 – 1940 mieszkał u rodziców w Szczebrzeszynie. Urodzony 25 kwietnia 1909 roku w Gruszce Zaporskiej. oraz referentem artylerii w sztabie Inspektoratu Zamość. gdzie pracował do wybuchu II wojny światowej. księgi dekretów. oraz Instytut Robót Ręcznych i Rysunków w Warszawie. manifestacji i oblat. relacji.. podczas okupacji jego pracownia funkcjonowała na ul.. Zamenhofa 18. Na ich treść składają się: akta procesowe szlachty powiatu szczebrzeskiego podległej jurysdykcji każdorazowego dziedzica. Skargi chłopów na szlachtę. ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Szczebrzeszynie. z którego Ksykiewicz zrobił potajemnie odbitki.. "Księga Żałoby gminy Stary Zamość" Znajduje się w zbiorach Andrzeja Kardasza zamieszkałego w Starym Zamościu (stan na rok 1964). Księgi Grodzkie Szczebrzeskie Zachowały się z lat 1612 – 1807. zmarł 2006 roku w Warszawie.. Ksykiewicz Włodzimierz Właściciel zakładu fotograficznego przy Rynku Wielkim w Zamościu. Jak podał na łamach Tygodnika Zamojskiego (z dnia 24 maja 2006 roku) Krzysztof Czubara prawdopodobnie niemieccy żołnierze przynieśli mu do wywołania film. manifestacje. następnie komendantem tegoż obwodu (IX 1943 – VII 1944). fotokopie Księgi Żałoby . akty publiczno – prawne (np. Po wyzwoleniu pozostał w konspiracji. "Ku Zwycięstwu" Pierwszy numer prasy konspiracyjnej działającego w obrębie gminy Radecznica oddziału BCh. Księgi podzielone są na: księgi wpisów.Płonka w nie opublikowanych ąd "Wspomnieniach 1939 – 1946" (dostępne w Bibliotece Gminnej w Radecznicy) Stanisław Książek kierował obchodami Święta Ludowego w lasach zaburskich w 1944 roku. który wykonywał ją za pośrednictwem mianowanego przez siebie sędziego grodzkiego. oficer rezerwy. spory mieszczan i Żydów. brat "Nieuchwytnego" . Odznaczony Orderem Virtuti Militari. dostępne są w Archiwum KW PZPR w Lublinie. Antoniego" Istniała przy kościele pod wezwaniem tegoż świętego w Radecznicy do czasów II wojny światowej. przechowywane są w Archiwum Państwowym w Lublinie.jego kolportażem zajmował się Jan Krukowski z Zaburza. zostały zaprezentowane na łamach wspomnianego Tygodnika. potwierdzone przez lekarzy – "o małych łaskach. . Obecnie Ojcowie Bernardyni prowadzą "Księgę cudów" do której wpisywane są świadectwa uzdrowień jakich dokonał "radecznicki" święty – zapisywane są tu tylko przypadki niezwykłe. jego dystrybucją także zajmował się Jan Krukowski z Zaburza. spory o wyrządzone szkody wraz z ich rejestrem/ wykazem. fragmenty Księgi. reprotestacje. uleczone. Flawian Bularz. Pseudonimy jakich kolejno używał to:"Kolba". dzierżawców i pracowników administracji dworskiej Ordynacji Zamoyskiej o pobicie. uniwersały. oblaty akt.. Innym pismem ukazującym się na terenie gminy (od stycznia 1942 roku) był "Głos Prawdy" . wydrukowany został połowie grudnia 1941 roku . nr 26. "Świder".odbijany na matrycy przez nauczyciela ze Szperówki k/Szczebrzeszyna . w roku 1943 został zastępcą komendanta obwodu Zamość. wzajemne skargi. "Księga uzdrowień i szczególnych łask doznanych za wstawiennictwem św. później inspektorem zamojskiego oddziału WiN.

Kuleszyński Mikołaj, ks. Absolwent Szkoły Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie, autor pracy "Trzy pisma z wygnania" (wydanie drugie ukazało się w 1892 roku we Lwowie), w której opisał postawy szczebrzeszyńskich nauczycieli i uczniów po wybuchu powstania listopadowego. Kulik Ignacy Stróż w zwierzynieckiej rzeźni (okres okupacji). W pamięci mieszkańców Zwierzyńca zapisał się jako ten, co (cytuję za Stanisławem Bohdanowiczem) - znęcał się nad Żydami, terroryzował ich i żądał od nich łapówek. Podczas likwidacji Żydów towarzyszył Niemcom. Gdy w Zwierzyńcu nie było już Żydów Kulik wyciągał ich z ukrycia, uganiał się za żydowskimi dziećmi, te, które udało mu się schwytać przyprowadzał na posterunek żandarmerii. Ignacy kulik za swoje czyny wyrokiem sądu podziemnego został rozstrzelany wraz z żona we własnym mieszkaniu 29 grudnia 1942 roku. Kulpa Ludwik Mieszkał w Józefowie (pow. biłgorajski). Żołnierz AK, sędzia sportowy i zasłużony działacz Ludowego Związku Sportowego na Lubelszczyźnie. Zajmował się boksem, pchnięciem kulą, podnoszeniem ciężarów. W 1959 roku zajął III miejsce w ogólnopolskim konkursie "Mister Polonia". Kultur Liga Stowarzyszenie propagujące żydowską kulturę poprzez sztukę, muzykę, teatr, upowszechnianie oświaty (prowadzenie bibliotek, czytelni, organizowanie okolicznościowych odczytów); w Szczebrzeszynie oddział Kultur Ligi funkcjonował w okresie międzywojennym - w roku 1929 liczył 80 członków. kultury archeologiczne Przeszłość Zamojszczyzny poznawana jest dzięki odkryciom archeologicznym - z uwagi na charakterystyczne cechy odkrywanych przedmiotów, głównie ceramiki i pochówków wyodrębniono kilka rodzajów kultur archeologicznych spotykanych na tych terenach: • kultura lubelsko - wołyńska (stanowiska w Strzyżowie) • kultura ceramiki sznurowej (77 stanowisk w obrębie Kotliny Hrubieszowskiej i Grzędy Horodelskiej, m. in. Turkowice) • kultura Chłopice - Vesele (16 stanowisk) • kultura strzyżowska (62 stanowiska, m. in. Czerniczyn) • kultura łużycka (Wronowice - Paprzyca, Łuszczów) • kultura pucharów lejkowatych (międzyrzecze Huczwy i Bugu, m. in. Turkowice) • kultura ceramiki wstęgowej rytej (Hrubieszów – Pogórze) • kultura trzciniecka (Tyszowce; cmentarzysko kurhanowe) • kultura zarubiniecka (Czerniczyn, Masłomęcz) oraz stanowisk archeologicznych:  Czernięcin – znaleziono naczynia z wczesnego okresu brązu  Hrebenne – podczas budowy przejścia granicznego w 2006 roku odkryto tutaj stanowisko kultury tylczyckiej (ludność tej kultury wędrowała (zdaniem dr hab. Jerzego Libery) przez te tereny 13. 000 lat temu), oraz oraz cmentarzysko kultury pomorskiej  Łaszczów Kolonia – stanowisko reprezentujące tzw. grupę czerniczyńską  okolice Turobina – znaleziska reprezentujące kultury: świderską, wczesny okres brązu, pucharów lejkowatych, wołyńsko – lubelską ceramiki malowanej, magdaleńska, ceramiki sznurowej, amfor kulistych  Tokary – krzemienny grot oszczepu , monety rzymskie  Turkowice – stanowiska: kultury pucharów lejkowatych, kultury mierzanowickiej (groby szkieletowe wyposażone w zausznice miedziane w kształcie wierzbowego liścia, zawieszki z zębów zwierzęcych, drobne narzędzia krzemienne), kultury trzcinieckiej, kultury wołyńsko – lubelskiej, kultury ceramiki sznurowej, kultury pomorskiej (garnek charakterystyczny dla tej kultury, zdobiony podwójnymi guzami, o powierzchni zewnętrznej chropowatej),  Radecznica - odsłonięto grób kultury strzyżowskiej kultury archeologiczne występujące w obrębie Płaskowyżu Tarnogrodzkiego Najstarsze znaleziska archeologiczne na terenie Płaskowyżu Tarnogrodzkiego (pod nazwa ta rozumiemy

cześć Kotliny Sandomierskiej rozciągającej się na wschód od Sanu do krawędzi Roztocza, w obrębie której zlokalizowany jest Tarnogród i okoliczne miejscowości) pochodzą z IX tys. p. n. e, są to narzędzia krzemienne kultury świderskiej (paleolit schyłkowy – miejscowości: Pawlichy, wschodnia część Różańca (tzw. Jaminszczyzna) − kultura wołyńsko – lubelskiej ceramiki malowanej (okolice Woli Różanieckiej) − kultura amfor kulistych (okolice Różanca) − kultura pucharów lejkowatych ( okolice Korchowa, Kolonia Bukowina Wschodnia, Kamionka − kultura trzciniecka (okolice Tarnogrodu, m. in. Księżpol) − kultura łużycka (epoka brązu) – tereny położone pomiędzy Tarnogrodem a Wola Różaniecką Kunat, pop W roku 1579 osadził na gruntach wsi Rogoźno miejscowość Szara Wola, zwana także Szarym Katem. W roku 1584 Jan Zamoyski zatwierdził te osadę synom popa, oraz "nadał na wieczyste użytkowanie cztery łany prawem sołtyskim i zapisał na tych łanach 20 grzywien". Kuncewicz Tadeusz, ps. "Podkowa" W historii Armii Krajowej nazwisko Tadeusza Kuncewicza zostało zapisane złotymi zgłoskami. Jego niezwykła wprost popularność jaką cieszył się na Zamojszczyźnie przerodziła się w legendę o "Podkowie", żyjącą w pamięci nie tylko tych, co mieli honor bić się o Polskę pod jego komendą... Urodził się 26 listopada 1916 roku w Fastowie koło Kijowa w rodzinie maszynisty kolejowego Stanisława i Anny z domu Mijakowska. W Kowlu ukończył szkolę powszechną i trzyklasową szkolę handlową. Maturę uzyskał w Państwowej Szkole Handlowej w Stanisławowie. W latach 1935 – 1936 pełnił służbę wojskową jako podchorąży Dywizyjnego Kursu Podchorążych Rezerwy w Łucku i 50 pp. W Kowlu. Po ukończeniu kursu kolejowego pracował jako dyżurny ruchu na stacji kolejowej w Ruskich Piaskach. Tutaj zastała go wojna. Jako pracownik PKP nie podlegał mobilizacji. Z konspiracją związał się już w listopadzie 1939 roku. W ZWZ i AK pełnił kolejno funkcje wywiadowcy, dowódcy drużyny i zastępcy dowódcy plutonu szturmowego, adiutanta komendanta obwodu i komendanta tzw. "zachodniego odcinka dywersyjnego". Od wiosny 1943 roku dowodził oddziałem leśnym, który w okresie "Burzy" i OSZ stanowił zawiązek 2 batalionu 9 pp. AK. Po wkroczeniu Sowietów i rozbrojeniu oddziału pozostał w konspiracji. Przez krótki okres był adiutantem dowódcy pułku ppłk. "Adama' i mjr. "Wacława". W lutym 1945 roku został dowódcą dywersji obwodu zamojskiego i już w marcu zaktywizował poakowskie struktury do zbrojnych wystąpień w samoobronie. Podległe mu oddziały pod jego osobistym dowództwem lub na jego rozkaz przeprowadziły do maja 1945 roku około 20 akcji wymierzonych w siły bezpieczeństwa, konfidentów, szpiclów i pospolitych przestępców. Zlikwidowano m. in. 12 postronków MO, przeprowadzono 4 duże akcje rekwizycyjne i odbito z janowskiego więzienia 15 kobiet – żołnierzy AK z Powstania Warszawskiego, które znalazły schronienie w klasztorze Ojców Bernardynów w Radecznicy. *** Jak podaje autor pracy "Związek walki Zbrojnej Armia Krajowa w Obwodzie Zamojskim 1939 - 1944" (Warszawa 1985) - Jan Grygiel - udało się ustalić niektóre nazwiska lub pseudonimy ludzi oddziału "Podkowy", byli to: Feliks Czyż " Zająć", Stanisław Wojciechowski "Miś", Czesław Tchórz "Kowal", Bolesław Polakowski "Wiarus", Jan Lepionko"Łasica", Marian Kopczyński, Józef Lembrych, Marian Tulidowicz, Bronisław Grona (zm.1943), Franciszek Grona, Tadeusz Kalbarczyk "Gzyms", Zienkiewicz, Aleksander Sierpotowski/Sierputowski?, czesław Jóźwiakowski "Most", Aleksander Jóźwiakowski "Błysk", Zdzisław Jóźwiakowski" Huzar",, Jóźwiakowski "Motylek", Stanisław Ryzner "Piorun", Tadeusz Niedzwiedzki "Stern", Antoni Czarnecki (z Wywłoczki), podch. Ferdynand Orzechowski, Zbigniew Podczaski "Sajgon", Wiesław Podczaski, Jan Guzowski "Błyskawica", Jerzy Florkiewicz "Ozdoba", podch. Aleksander Bortkiewicz "Mongoł", "Michał Kwiatkowski "Wojtek" , Adam i Władysław Guściorowie,Marian Kopytko, Boleslaw Grudewicz "Wilczek", Michał Zawiślak "Reja", Kazimierz Łokaj, Roman Paczos "Lasota", Jan Mielnik, Jerzy Prystapczuk "Ryś", Zygmunt Kuncewicz (brat "Podkowy", uczeń gimnazjum) "Podkówka". Z oddziałem Tadeusza Kuncewicza związało zwoje losy także kilku kolejarzy, którzy rezygnując z pracy na kolei wybrali walkę z okupantem: Wacław Hubka "Jar", Franciszek Hubka "Mewa", podch. Tadeusz Karczewski "Irys", Marian Żyła "Wrzos", Kazimierz Orzechowski "Kotwica", Roman Piskorski "Meduza", Tadeusz Mazurek"Kaszub", Waldemar Borkowski "Brodzic", (z Lublina), Nawrocki "Lubicz", Jan Gieysztor "Szachowski", Ireneusz Bryl "Bończa", Marian Mijalski "Maf", Jan Brochowski "Dan", Wiesław Smyk "Czarny", Jerzy Janowski "Blask", Stanisław Mazur "Elski", Tadeusz Jankowski "Romb", "Wikta", "Puci",

"Puma", "Życie", "Ryś", Marian Bronikowski "Grzmot", Józef Szmiga "Smyk" i inni. Tadeusz Kuncewicz "Podkowa" znany był w rejonie Szczebrzeszyna "jako ten, w oddziale którego ginęło najmniej ludzi; miał takie szczęście od Boga. Do dziś w ostatnie dni maja odbywają się w kościele pod wezwaniem św. Izydora w Topólczy nabożeństwa poświęcone pamięci "Podkowy" i jego poległych partyzantów, a przy okazji zjazdy "Podkowiaków". Jak podaje autor pracy "Związek walki Zbrojnej Armia Krajowa w Obwodzie Zamojskim 1939 - 1944" (Warszawa 1985) - Jan Grygiel - udało się ustalić niektóre nazwiska lub pseudonimy ludzi oddziału "Podkowy", byli to: Feliks Czyż " Zająć", Stanisław Wojciechowski "Miś", Czesław Tchórz "Kowal", Bolesław Polakowski "Wiarus", Jan Lepionko"Łasica", Marian Kopczyński, Józef Lembrych, Marian Tulidowicz, Bronisław Grona (zm.1943), Franciszek Grona, Tadeusz Kalbarczyk "Gzyms", Zienkiewicz, Aleksander Sierpotowski/Sierputowski?, Czesław Jóźwiakowski "Most", Aleksander Jóźwiakowski "Błysk", Zdzisław Jóźwiakowski" Huzar",, Jóźwiakowski "Motylek", Stanisław Ryzner "Piorun", tadeusz Niedzwiedzki "Stern", Antoni Czarnecki (z Wywłoczki), podch. Ferdynand Orzechowski, Zbigniew Podczaski "Sajgon", Wiesław Podczaski, Jan Guzowski "Błyskawica", Jerzy Florkiewicz "Ozdoba", podch. Aleksander Bortkiewicz "Mongoł", "Michał Kwiatkowski "Wojtek", Adam i Władysław Guściorowie,Marian Kopytko, Bolesław Grudewicz "Wilczek", Michał Zawiślak "Reja", Kazimierz Łokaj, Roman Paczos "Lasota", Jan Mielnik, Jerzy Prystapczuk "Ryś", Zygmunt Kuncewicz (brat "Podkowy", uczeń gimnazjum) "Podkówka". Z oddziałem Tadeusza Kuncewicza związało zwoje losy także kilku kolejarzy, którzy rezygnując z pracy na kolei wybrali walkę z okupantem: Wacław Hubka "Jar", Franciszek Hubka "Mewa", podch. Tadeusz Karczewski "Irys", Marian Żyła "Wrzos", Kazimierz Orzechowski "Kotwica", Roman Piskorski "Meduza", Tadeusz Mazurek"Kaszub", Waldemar Borkowski "Brodzic", (z Lublina), Nawrocki "Lubicz", Jan Gieysztor "Szachowski", Ireneusz Bryl "Bończa", Marian Mijalski "Maf", Jan Brochowski "Dan", Wiesław Smyk "Czarny", Jerzy Janowski "Blask", Stanisław Mazur "Elski", Tadeusz Jankowski "Romb", "Wikta", "Puci", "Puma", "Życie", "Ryś", Marian Bronikowski "Grzmot", Józef Szmiga "Smyk" i inni. *** O czynach dzielnych "Podkowiaków" istniało wiele pieśni, autorami których byli "ludzie z lasu" - do druku zebrał je i opracował Jan Kryk "Topola". Wydane zostały staraniem dr Zygmunta Klukowskiego pod pseudonimem "Podwiński" (rodowe nazwisko matki Doktora) jako "Pieśni oddziałów partyzanckich Zamojszczyzny" (1944); unikalny dziś egzemplarz w najbliższym regionie dostępny jest w zbiorach Wojewódzkiej Biblioteki im. H Łopacińskiego w Lublinie. Oto jedna z pieśni pochodząc z omawianego zbiorku: "Podkowiacy" (słowa napisał podchorąży Marian Mijalski "Maf") W każdym oknie dziewcząt młodych widać głowy, Kiedy przez wieś idzie kompania Podkowy. Oj da, oj dana! Kompanio kochana, Nie masz jak podkowa, nie! Każe dziewczę kocha żołnierza Polaka Lecz z wszystkich najbardziej pragnie Podkowiaka Oj da, oj dana... itd I sam pan porucznik także z tego słynie, Że każdej spotkanej serce wziął dziewczynie. oj da, oj dana... itd Gdy się nasz porucznik przed frontem pokaże, Serce raźniej bije, promienieją twarze Oj da, oj dana... itd

Nic nam grad kartaczy szwabskich nie poradzi, Gdy nas sam podkowa do boju prowadzi. Oj da, oj dana... itd Prowadź nas prowadź, drogi poruczniku, W piekło z tobą pójdziem w niezachwianym szyku! oj da, oj dana ...itd Baczność! Równaj w prawo! Już wiara gotowa, Leci w niebo okrzyk : Niech żyje Podkowa! oj da, oj dana...itd Kunz Samuel (1921 – 2010), urodził się na Powołżu, jego rodzice byli niemieckimi osadnikami. W roku 1941 walczył jako żołnierz Armii Czerwonej, gdy dostał się do niemieckiej niewoli postanowił pójść na współpracę z Niemcami wykazując chęć wstąpienia w szeregi SS, gdzie awansował do stopnia podoficera. Wkrótce znalazł się w obozie koncentracyjnym w Bełżcu - przez kilkanaście miesięcy nadzorował prace obozowych strażników. Po zakończeniu działań wojennych wyjechał do NRF, dostał pracę urzędnika i wiódł spokojny żywot. Za swoje czyny (wg. dochodzeń Prokuratury w Dortmundzie zajmującej się zbrodniami hitlerowskimi winien był śmierci 10 osób i udzielenia pomocy strażnikom obozu w dokonaniu zabójstwa 430 tysięcy innych osób) nie został skazany, prawdopodobnie (podaję za Małgorzatą Mazur, autorką tekstu "Nie odpowie za zbrodnie", Tygodnik Zamojski z dnia 1 – 7 7 grudnia 2010 roku, s. 18) ze względu na wiek. Dodajmy iż w obozie w Bełżcu przebywał wraz z grupą szczebrzeszyńskich Żydów Efraim Farber, współredaktor "Księgi Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie " (Kiriat Yam 1984), który ocalał dzięki ucieczce w chwili gdy obóz pracy w Bełżcu przeorganizowywano na koncentracyjny. Efraim zmarł w w 1999 roku w Kiriat Yam. Kupiński Albert Doktor filozofii i profesor ortografii, które to przedmioty wykładał od 1648 roku w Akademii Zamojskiej. Pochodził z rodziny mieszczańskiej; w zamojskim środowisku panowała wówczas moda na używanie przydomków wskazujących miejsce pochodzenia – Kupiński podpisywał się jako "Szczebrzeszyniensis". Jest również autorem pracy o treści panegirycznej wydanej w 1647 roku w Zamościu. "kurator wieczysty" Honorowy tytuł przyznawany ordynatom Zamoyskim po roku 1849, kiedy to szczebrzeszyńskie gimnazjum przemianowano na Szkołę Realną – jako taka straciła dotychczasowy prywatny charakter przechodząc pod wyłączne zwierzchnictwo Kuratora Okręgu Naukowego Warszawskiego. Kurkiewicz Władysław Podczas powstania styczniowego dowodził "'setką" powstańców szczebrzeszyńskich – 26 stycznia 1863 objął dowództwo nad grupą; tego samego dnia powstańcy spotkali się z załogą rosyjską w Zwierzyńcu – po wymianie strzałów wycofali się w kierunku Zamościa. Kuropatwa Jan Podkomorzy lubelski, w 1459 roku udzielił Kazimierzowi Wielkiemu pożyczki w wysokości 500 złotych za co otrzymał w zastaw "Hrubieszów ze wsiami doń należącymi". "Kursy Muzyczne im. Mieczysława Karłowicza" Zorganizowane zostały w Zamościu na mocy decyzji Ministerstwa Wyznań i Oświecenia Publicznego z dnia 24 października 1929 roku. Kursy Wakacyjne Prowadzone były w latach 50 – 60 XX wieku w Liceum Pedagogicznym w Szczebrzeszynie. Organizowanie Kursów miało na celu dokształcanie dorosłych reprezentujących różne zawody. Gros słuchaczy stanowili mieszkańcy okolicznych wsi; jednym z wykładowców była dr Felicja ze Szczepańskich Piwowarkowa.

Kusy Wincenty Więzień obozu przejściowego w Zwierzyńcu, po wyzwoleniu kierownik Rozlewni Piwa i Wód Gazowanych w Szczebrzeszynie; mieszkał na Szperówce, jego pracownikiem był ostatni szczebrzeszyński Żyd – Jankiel Grojser. Kuśmierczuk Michał Mieszkaniec wsi Udrycze – w jego mieszkaniu zbierali się (w okresie międzywojennym) trzy razy w tygodniu miejscowi chłopi. Czytano prasę, książki o tematyce rolniczej, przeprowadzano dyskusje na interesujące mieszkańców tematy. Kucharzewski Paweł Wójt biłgorajski – stały dostawca słynnego na okolice zielonego piwa biłgorajskiego na dwór ordynacki w Zamościu. W roku 1662 sprzedał go na sumę 1426 złotych; smakoszami piwa byli Jan "Sobiepan" Zamoyski i jego żona Maria Kazimiera.

Kurzępa Ignacy Kapral 7 Pułku Ułanów IV Brygady Jazdy gen. Władysława Beliny – Prażmowskiego, mieszkaniec Zwierzyńca, organista, nauczyciel śpiewu. Zmobilizowany 1 września 1939 roku uczestniczył w odwrocie za Wisłę i Bug. Przez kilkanaście dni tułał się z przygodnie napotkanymi żołnierzami z oddziału rozbitego pod Tomaszowem – pod Suścem dostał się do niewoli niemieckiej skąd zbiegł z pomocą nadleśniczego Kazimierza Pożerskiego. Po powrocie do Zwierzyńca włączył się w działalność konspiracyjną. Współpracował ze Stanisławem Brandtem "Adamem". Od roku 1946 nauczał śpiewu w Państwowym Gimnazjum Leśnym w Zwierzyńcu; pracował jako organista w miejscowym kościele, zorganizował w Zwierzyńcu "Kółko Śpiewacze" i chór szkolny. Jest autorem opublikowanego w 1997 roku pamiętnika "Lata wojny i okupacji", który stanowi cenny przyczynek do poznania okupacyjnych losów mieszkańców Zwierzyńca - w rękopisie pozostaje jego pamiętnik "Wojna polsko – niemiecka" spisany przez Halinę Matławską. Odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości. kwestor Zarządca drukarni zamojskiej w XVII wieku, wypłacał drukarzom uposażenie – początkowo tygodniowe, później od sztuki wydrukowanej książki Kwiatkowski Maciej, ks. Proboszcz parafii Radzięcin, 21 listopada 1852 roku dokonał aktu poświęcenia założonego cmentarza, co upamiętnia obelisk (Chrystus na krzyżu na wysokim postumencie) fundowany przez Macieja Kotyłę. Ks. Kwiatkowski zmarł 17 października 1882 roku w wieku 82 lat, pochowany jest na cmentarzu w Radzięcinie. L Lachowiec Edward, ps. "Fruwak"," Konrad' (22 VI. 1912 Łabunie – 18 IV. 1945 Kolonia Łabuńki Tuczapy), absolwent szkoły zawodowej w Zamościu, którą ukończył jako ślusarz – mechanik, po odbyciu zasadniczej służby wojskowej pozostał w wojsku – w roku 1937 awansował na plutonowego. Z chwilą wybuchu II wojny światowej rozpoczął działalność konspiracyjną. Walczył w szeregach ZWZ – AK, pełnił obowiązki dowódcy I plutonu sanitarnego AK w Łabuniach, dowódcy kompanii I batalionu "Norberta" obwodu AK Zamość; w 1942 roku zawarł związek małżeński z sanitariuszką Lucyną Petryk, ps. "Vita", "Weneda". W marcu 1943 roku odznaczony został przez gen. Kazimierza Tumidajskiego "Krzyżem Walecznych". Aresztowany w lipcu 1944 roku przez NKWD w Barchaczowie zbiegł podczas podczas postoju w Tyszowcach. 25 lipca 1944 roku po wkroczeniu do Zamościa został rozbrojony wraz ze swoją kompanią. Zginął z grupa dziewięciu partyzantów w podpalonych przez NKWD i UB zabudowaniach Józefa Bilskiego, Stanisława Adamczuka i Leokadii Pieli w Kolonii Łabuńki Tuczapy. Ladenberger Edmund

Były oficer austriacki, inwalida z I wojny światowej – pracował na stanowisku buchaltera w Fabryce Kalafonii i Terpentyny na Brodach k/Szczebrzeszyna założonej przez inż. Andrzeja Waligórę. Decyzją starosty powiatu zamojskiego - Sochańskiego osadzony został w charakterze więźnia (przyczyny uwięzienia nie są znane) w radecznickim klasztorze. W okresie okupacji dzięki jego staraniom został zwolniony z więzienia na Zamku Lubelskim O. Jan Duklan Michnar z Radecznicy, gwardian i rektor Kolegium Serafickiego. Lam Lejzor Jeden z bogatszych Żydów krasnobrodzkich. W okresie międzywojennym handlował drewnem; inni bogatsi Żydzi krasnobrodzcy to: rodziny Lamów, Musieli, Bronsztejnów, Uncykow, Ślomów. Domeną ich działalności był handel i rzemiosło. Wysiłkiem żydowskiej gminy krasnobrodzkiej została (również w okresie międzywojennym) pobudowana piekarnia, istniała mykwa i bożnica – wszystkie obiekty kultury żydowskiej wraz z żydowskimi mieszkańcami Krasnobrodu zostały unicestwione przez Niemców. Latopis Hipacki Nazwa dokumentu pochodzi od jednego z klasztorów w Kostromie (Ruś Kijowska), jego główną treść stanowią zapisy z XIII wieku, wśród nich znajduje się wzmianka z 1268 roku o Grabowcu – jest to opis walk, jakie toczyły się w drugiej połowie XIII w. między Polską i Rusią. lądowiska Wyodrębnione miejsce w lasach, na polanach, gdzie partyzanci oczekiwali na zrzuty broni, amunicji, lekarstw, oficerów i instrukcji dalszych działań; samolotami przywożona także chorych i rannych. Organizacją lądowisk zajmowali się głównie partyzanci radzieccy, którzy pojawili się na terenach Zamojszczyzny z początkiem 1944 roku; szczególnie silne ugrupowanie istniało w powiecie biłgorajskim – zorganizowane przez nich lądowiska istniały na terenie gminy Łukowa i Aleksandrów. Ledóchowski Stanisław Podkomorzy krzemieniecki; 26 listopada 1715 roku stanął na czele konfederacji tarnogrodzkiej skierowanej przeciwko Augustowi II, który dążył do ograniczenia swobód szlacheckich. Po blisko rocznych utarczkach z królem konfederaci uzyskali wyłączność kierowania polityką, zmusili jednocześnie króla do wycofania wojsk saskich z terenu Polski. "Leksykonu duchowieństwa represjonowanego w PRL w latach 1945-1989"1 [w:] Śląskie Studia Historyczno Teologiczne t. 41 (2008) nr 1. Opracowanie autorstwa ks. prof. Jerzego Myszora, zawiera wiele informacji m. in. na temat radecznickiego duchowieństwa. Ledercremer Leizor Mieszkaniec Hrubieszowa, aptekarz, ukończył studia w Wiedniu. Doskonale znał niemiecki; gdy Niemcy wkroczyli do Hrubieszowa wykorzystywali go jako tłumacza, zapewne dlatego "był jedynym [Żydem], któremu Niemcy pozwolili nosić długą białą brodę". Zmarł w 1942 roku (też jako jedyny z hrubieszowskiej społeczności żydowskiej w okresie okupacji śmiercią naturalną) w 1942 roku w wieku 82 lat. Lerman Jahet Mieszkanka Bełżca. Z chwilą wybuchu II wojny światowej i wkroczeniu Niemców na teren powiatu tomaszowskiego plac będący jej własnością (na którym spadkobiercy pobudowali młyn i nim zarządzali) zajęli okupanci pod budowę obozu koncentracyjnego. Leszczyński Leonard Przewodniczący Zarządu Szkolnego Związku Młodzieży Polskiej, absolwent Liceum Pedagogicznego w Szczebrzeszynie. Na I Zjeździe Absolwentów Liceum (1952 rok) wygłosił referat na temat "Zadania nauczyciela na obecnym etapie przebudowy gospodarki rolnej na wsi." Leśmian Bolesław (1878 – 1937), poeta, z zawodu rejent (pracował jako notariusz przy dwóch zamojskich sadach – Sądzie Pokoju i Sądzie Okręgowym), jednak swoją kancelarią (jak podaje Z. Klukowski) nie za bardzo się przejmował – "kancelarią swoją nie zajmował się zupełnie, podobno nawet mało znał się na rejenturze..." Dr Zygmunt Klukowski, ordynator szpitala w Szczebrzeszynie znał osobiście poetę, razem udzielali się w

655 absolwentów. prowadzili też ciekawe dysputy na wiele interesujących tematów.. elew Ignacy Horecki (szef sanitarny). ps.". kpr. Rysunek Adama Leurĕ litografowany przez J. Gros uczniów stanowiła rdzenna młodzież szczebrzeszyńska. końcowe egzaminy zorganizowano w lesie w pobliżu wsi Bobrowa w pow. jak pisał Leopold Staff w przedmowie do jego zbiorku wierszy – "ucieczką od rzeczywistości. oraz "Klechdy domowe". "Grudziński". budynki gospodarskie. "Siłacz" – odbywały się w okresie połowa lutego 1944 roku – do końca maja tegoż roku kolejno w miejscowościach: Nowy Dwór (gmina Wysokie). Piotr Mielnik. sierż. Stanisław Bączek..VIII 1969 roku. decyzją Anny z Gnińskich Zamoyskiej w 1702 roku Leśnictwo. ps. oraz "Dawny powiat szczebrzeski XIV – XVIII w" – autorstwa Marii Stankowej (Warszawa 1975). "Podleśny" (kwatermistrz). "Bogdaniec". budynki (dwór. dr Ludwika Zalewskiego (Lublin 1947). która zemściła się na nim. Pisał także utwory dla dzieci – do najbardziej znanych należą: "Przygody Sindbada Żeglarza". Leśnictwo Jeneralne Lasów Tomaszowskich Siedzibą Leśnictwa. Bolesław Leśmian był członkiem Polskiej Akademii Literatury." Litografia Leurě'go pojawia się często na publikacjach Stowarzyszenia Przyjaciół Szczebrzeszyna. Krasnostawskim. Leśna Szkoła Podchorążych Piechoty BCh podokręgu IV B – zamojskiego Zorganizowana została przez dowództwo w składzie: kpt. od roku 1789 gorzelnia . wachmistrz Piotr Mielnik.. Michał Wawryk. "Świrski" (pełnił obowiązki komendanta szkoły). Lewin Szmul Lejb W okresie międzywojennym był właścicielem folwarku Smoryń. obracając w niwecz jego świat i zaświat. Zajęcia ze słuchaczami prowadzili: Michał Wawryk. "Ikar". Liceum ukończyło 1..spłonęła w czasie działań I wojny światowej) wynosił 2 łany. ps. w roku 1858 "rysował z natury i litografował" szczątki szczebrzeszyńskiego zamku.. który odbył się z woli Gryzeldy Zamoyskiej – podskarbiny wielkiej koronnej celem ustalenia spłaty zobowiązań dłużnych (membran) wobec Żydów chełmskich i bełskich.. Zygmuntów.. z 78 słuchaczy do egzaminów przystąpiło 64.za kwotę 600 złotych Franciszkowi Trzcińskiemu →"Foglarszczyzna". który w 1928 roku został rozparcelowany. wydzielono z folwarku Smoryń nowy folwark Buczyn Lewkowicz Beniasz Rabin szczebrzeszyński. od czasów pierwszego ordynata była wieś Rogoźno. Mieczysław Tura. ps." Poezja Bolesława Leśmiana była. Nauczyciele pracujący w szkole poza zajęciami obowiązkowymi prowadzili Kursy Rejonowe i Pedagogiczne dla Dorosłych – ukończyło je 368 osób. Fotokopia tego rysunku została zamieszczona między innymi w pracach: "Katedra i jezuici w Lublinie" (część II ) autorstwa ks. piwnice. . łysiejący. W drugiej połowie XIX w. ppochr. W roku 1912 ukazał się tomik "Sad rozstajny". Po śmierci Jakuba Maksymowicza jego żona odsprzedała Leśnictwo. Jan Kowalik.. "Giewont".. Ceglińskiego został opublikowany również w "Albumie Lubelskim z 1859 roku.. szpakowaty. lamus.. Miejsce lokalizacji Leśnictwa. w roku 1681 w dożywotnie posiadanie nadał je wraz z częścią wsi Rogoźno Jakubowi Maksymowiczowi Marcin Zamoyski. w dożywotnie używanie otrzymał Józef Załuski. (podaję za dr Januszem Peterem) nazywano partykularzem rogozińskim. Jan Boczkowski. Leurĕ Adam Rysownik.. jak bardzo ceniona jest obecnie twórczość zamojskiego rejenta świadczy fakt wydania jego utworów pod wspólnym tytułem "Poezje" (Warszawa 1994) z uwagami edytorskimi i opracowaniem tekstu dokonanymi przez Jacka Trznadla. przez okres trzynastu lat mieszkał w Zamościu. w 1936 "Napój cienisty". wojewoda bracławski. obszar na którym znajdowały się pozostające na uposażeniu leśnictwa. Zajmowały go zagadnienia przyrodnicze. st. litograf. kuchnia.. ps. od roku 1788 nowy dwór drewniany. był bardzo małego wzrostu. 14 stycznia 1700 roku reprezentował swoją gminę na zjeździe rabinów z miast ordynackich w Łukowej. "Szczerbiński". Liceum Pedagogiczne w Szczebrzeszynie Placówka funkcjonowała przez 22 lata – od 1 IX. Nowiny. ps.. Z wyglądu nie można było domyślić się w nim wielkiego poety. Uczniowie Liceum pochodzili w większości z rodzin robotniczych i chłopskich z okolicznych wsi...pracach Zamojskiego Towarzystwa Miłośników Książki. mjr. w tej liczbie 461 mężczyzn. 1947 – 31. a Leśmiana zajmowało zdaniem dr Klukowskiego dosłownie wszystko: "zainteresowania jego były bardzo rozległe i wszechstronne. Leśniczówka Marynin.

1943 4. 1943 18. 1943 22. tomaszowskiego i biłgorajskiego. VII. 1943 23. obejmuje okres od 7 lipca – 25 sierpnia 1943 roku. VII. VIII. W wykazie ujęte są dzieci z powiatów: zamojskiego. VIII. 1943 12. VII. VII. VII. VII. znajdował się tutaj obóz pracy. podczas nalotu bombowego (data nieznana) zginął Stanisław Sikora z Gorajca – relacja Stanisława Zybały Schneidemuhl Halle Posen St[r?]asshof Wien Lehrte Breslau Bransdorf Stargard Stargard Soest miejsce nieznane Kelesterbach Neumark Neumark Bransdorf Wesel Stargard Parchin Karnten . 1943 21. 1943 ilość dzieci 182 miejsce wywiezienia Swinemunde . 1943 Linas Hacedek 297 286 314 352 189 252 392 143 23 58 47 20 97 107 199 394 75 316 244 180 195 6 21 17 25 6 9 9 . VIII. VII.niemiecka nazwa Świnoujścia. 1943 25. VII. 1943 18. VII. 1943 27. VII. VII. 1943 9. VII. 1943 24.Graz Bietighein Soest Strasshof Strasshof Strasshof Halle Breslau Halle Brandenburg 11. wykaz znajduje się w Archiwum Państwowym z Zamościu w Zespole Akt Gminy Radecznica. 1943 14. VIII. VII. VII. VII. VII. 1943 20. VII. 1943 24. 1943 23. 1943 25. 1943 5. VIII. 1943 15.Liczebny wykaz dzieci wywiezionych do Rzeszy Sporządzony został przez pracownika Powiatowego Komitetu Opieki Społecznej w Zamościu. VIII. 1943 24. VII. VII. 1943 13. VII. 1943 19. VIII. 1943 16. 1943 20. 1943 27. 1943 6. VII. VII. data wywiezienia 7. 1943 17. 1943 21.

Wioska się wyludnia.Towarzystwo Wspomagania Chorych Żydów.. Obecnie w Kolonii mieszka kilkanaście osób. Najdawniejsze dzieje wsi nie są dokładnie znane. nr L.Anny z Koziarów Szeptuchowej Feliksy z Kurów Czajkowej i Jana Borsuka dowiadujemy się iż podczas działań I wojny światowej mieszkańcy wsi zostali wywiezieni do Rosji. Istniał także sklep prowadzony przez małżeństwo Czajków. Nasz gospodarz był w porównaniu z innymi dobrym Niemcem. 1946 roku) zorganizowano we wsi oddział straży pożarnej. 1938/ 26 na ulicach miasta kwestowano na jego rzecz . W Lipowcu partyzantów nie było. Sirko Leon. Było także dwóch (z tego. Lipowiec został wysiedlony w okresie Wielkanocy 1943 roku. Rugałów. Osterburg. 8 lipca 1926 roku na mocy zezwolenia Starosty Zamojskiego z dnia 1 lipca 1926 roku. tam urodziła nam się druga córka – Danusia. początkowo Niemcy zostawili ją wraz z kilkoma młodymi dziewczynami do dojenia krów. rodzina Grelów (do dziś żyje we wsi najstarsza z nich Karolina z Grelów Grabowska (stan na rok 2009). uhonorowany został tytułem "Człowiek Roku 2005". Był senatorem Rzeczpospolitej Polskiej. Po wyzwoleniu (ok. in. Obecnie (stan na rok 2010) w Lipowcu mieszkają dwie "badaczki" Pisma Świętego – Feliksa z Kurów Czajkowa i Aniela Mielnik (gdy wstąpiły do ugrupowania religijnego duchowa opiekę sprawował nad nimi (.Pieczykolan Józef i jego syn Edward. Feliksa Kur. istniało w Zamościu w okresie międzywojennym.zebrano 115 złotych 53 grosze. Adam Sirko. Podczas wojny w Lipowcu Niemcy zabili dwie Żydówki – ktoś naskarżył. Strażacy postawili drewnianą remizę. Przebywała tam m. Lipko Wiesław (1927 .. Pawła II w Zamościu. gdzie zginął. Lisowska Maria) . J. W 1921 roku mieszkało tutaj 769 osób. Prezesem został Jan Borsuk.) Duleba. Wieloletnią nauczycielką w Lipowcu była także Danuta Kitowska. zabudowań jest niewiele. Męża jego siostry Katarzyny – Michała Olecha (z Gorajca) wywieźli Niemcy do Oświęcimia. Lipowiec Wieś położona w administracyjnych granicach gminy Tereszpol. in. (Jan Borsuk. Gnida Jan.. Funkcjonowała szkoła. a także Koziara Anna. który zginął na froncie. W Rosji przebywał także z rodzicami kilkuletni Leonard Kur. Jan Gnida. Gnida Marian. do kraju powróciła 2 letnia Anna pod opieką starszej siostry Haliny. Pracowaliśmy w gospodarstwie (wspomina Feliksa Czajka w październiku 2010 roku liczyła sobie 96 lat). w 1938 roku).Czesławą i o dwa lata starszym Marianem (ur. Mąż na polu. grunta te były zlokalizowane za tzw. Wywieziony został do Niemiec z całą rodziną jako 18 letni chłopiec – jego matka Antonina z Antoników wywodziła się z Czarnegostoku. Józef Małysz. We wsi byli Badacze Pisma Świętego . gdzie mogły się ogrzać i zjeść coś ciepłego. Gdy przybyli wysiedleni z okolic Hrubieszowa chłopi (na gospodarstwie Borsuków pracował niejaki Opiela) – Anna i jej koleżanki zostały wywieziony na roboty. uczęszczali do niej m. Tadeusz Kur. Początkami sięga XIX wieku – wieś powstała w obrębie dóbr Ordynacji Zamoyskiej. Kobiety często przychodziły do rodziców Jana Borsuka. do organizacji należeli jedynie dwaj młodzi ludzie – Józef Borsuk (został ranny w bitwie pod Osuchami. po wyzwoleniu wyjechał do Gdańska) oraz Bolesław Glina. Zofia Kur oraz aresztowany wcześniej Józef Kur – rodzice Feliksy z Kurów Czajkowej. Anna z Koziarów Szeptuch.. in. Przez wiele lat pracował jako lekarz gminy Komarów – Osada. Większość mieszkańców to ludzie starsi.2005) Żołnierz Armii Krajowej. poszczególne rodziny zostały rozwiezione po całych Niemczech. Jan Borsuk pracował w majątku pod adresem: Austria Dolna. W okresie międzywojennym w Lipowcu istniała szkoła powszechna (klasy I – IV). że są we wsi. działacz Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność". co pamięta Jan Borsuk) dwóch prawosławnych – Konstanty Popko i (. następnie zostali wywiezieni na roboty do III rzeszy. w której przez jakiś czas pracował Mikołaj Berezowski z żoną (przeniesiony później do Gorajca). W 1938 roku niektórzy z mieszkańców (m. Józef Pacyk. Tadeusz Kalita. pracował również jako chirurg w szpitalu powiatowym w Tomaszowie Lubelskim. ja w obejściu przy krowach. Józef Borsuk. "Brodzką Górą" w administracyjnych granicach gminy Szczebrzeszyn – tam powstała Kolonia Lipowiec..) Łazorczyk). Na robotach w Niemczech znalazła się także rodzina Czajków – Leonard z żoną Feliksa i dwojgiem małych dzieci . Stanisław Terejko. Z relacji najstarszych mieszkańców (rozmowa przeprowadzona w październiku 2010 roku) . Feliksa z Kurów Czajkowa. współtwórcą Fundacji Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego im. przeżył. W roku 1840 Lipowiec należał do unickiej parafii w Tereszpolu. Post Grosirnik Niderdonau. Kapuśniak Stanisław. Leon Sirko. pierwsi lipowieccy strażacy to: Sirko Tadeusz. Borsuków) otrzymali ziemię za serwitut. Jan Mazur prowadził niewielki. rodzina Koziarów – Rozalii i Wojciech zmarli w Rosji . Małysz Julian. już na emeryturze. Początkowo przetrzymywano wszystkich w obozie przejściowym w Zamościu. Jan Borsuk. Michał Popko. wielobranżowy sklepik – "w torby by wszystko zabrał" (wyraził się na ten temat Jan Borsuk).

zbiory artystyczne – pałac Zamoyskich w Klemensowie. lokacje Gorajskich Prace osadnicze w okolicach Goraja (rodowej siedziby rodu Gorajskich nadanej w 1377 roku Dymitrowi z Klecia i jego bratu Iwoni przez Ludwika Węgierskiego) rozpoczął Adam Gorajski i jego bracia w II połowie XVI wieku. dwory – Łaszczów.szpital św. Łopacińskiego w Lublinie). fabryka sukna czarnego i siwego. folusz. Goraj (bezcenne podcienia). in. dom schronienia. Łaszczów. Frampol. Inni zajęli się tajnym nauczaniem . unikalny dziś egzemplarz dostępny jest w zbiorach wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. jak Jan Kryk "Topola" ze Szczebrzeszyna (zebrał pieśni śpiewane przez zamojskich partyzantów. kościółek murowany św.. zamieszkałe w większości przez ludność żydowską). Niektórzy z nauczycieli walczyli z okupantem z bronią w ręku. a te wydał metodą powielaczową dr Z. z Krasnego – Biedrońskiego i Michała Ćwika. W roku 1946 została sporządzona lista ocalałych z wojennego pogromu nauczycieli. Zamość 1984. Katarzyny "ogólny ze stałym lekarzem". Józefów Ordynacki. lista zabytkowych obiektów zniszczonych podczas okupacji zabudowa drewniana . s. Biłgoraj.) Urzędnik szczebrzeszyński." Rocznik Zamojski. w roku 1830 wyjechał z rodziną do Warszawy. synagoga. obiekty o charakterze socjalnym . Dąbrowica. in. H. Zamość.Biłgoraj. jej skład zamieścił Z. t.Lisowski (. który pełnił obowiązki komendanta obwodu AK Biłgoraj. I Pierwsze aresztowania nauczycieli na terenie Zamojszczyzny miały miejsce w roku 1940. Szczebrzeszyn (podcienia. Kolejno lokowane wsie to: Gromada. m. Katarzyny i unicka zlokalizowana przy ulicy Turobińskiej (obecnie Sądowa). Hrubieszów. po wyzwoleniu pełnił obowiązki dyrektora szkoły podstawowej w Gorajcu. Powstały wówczas wsie Rzeczyca i Kąty na lewym brzegu Polskiej Łady. w: • Gorajcu – Stanisław Jeż – Kelna. W obozach koncentracyjnych m. Oleandrów (od końca XVI wieku przemianowano nazwę na Sól).młyn wodny o ośmiu kamieniach. stacja pocztowa (od 1887 roku telefon).szkoła początkowa II klasowa. po uprzednim wykarczowaniu puszczy (1578). uszkodzone bóznice – Szczebrzeszyn. przebywali: • Włodzimierz Hasiec z Gorajca – Pottenboum na terenie Austrii • Stefan Kilarski ze Szczebrzeszyna – Buchenwald • Zofia Kormańska z Zamościa – Ravensbrück • Mikołaj Kuzycz Berezowski z Lipowca – Strasshof. urząd notariusza. lokale użyteczności publicznej miasta Szczebrzeszyna U schyłku XIX wieku (dane z 1890 roku) w Szczebrzeszynie funkcjonowały: obiekty kultu religijnego .na terenie powiatu zamojskiego tajne nauczanie odbywało się w 29 miejscowościach.zginął w obozie przejściowym w Zwierzyńcu. na południe od wsi Radzięcin i Wola Radzięcka. 22 – 42). oraz Sokołówka na prawym brzegu. Wojciech Polak. losy zamojskich nauczycieli podczas okupacji tekst oparty na publikacji J. zakłady fabryczne . Piotr Bohun – zastrzelony został w Czarnymstoku w obejściu gospodarza Furlepy). Doroszewskiego "Szkolnictwo na Zamojszczyźnie w latach okupacji hitlerowskiej. obiekty o charakterze edukacyjno – urzędniczym. Kryłów. uszkodzone kościoły – Biłgoraj. Według opracowań Jerzego Doroszewskiego z powiatu zamojskiego na terenie kraju i w obozach koncentracyjnych zginęło pięćdziesięciu nauczycieli. w tym 13 osób z Zamościa. Kryłów. Leonarda na cmentarzu. dr Felicja ze Szczepańskich Piwowarkowa . Małka Holc – zginęła wraz ze szczebrzeszyńskim Żydami w Bełżcu. dwa domy modlitwy (bet – ha midrasze). 3 osoby ze Szczebrzeszyna (Stanisław Węgierski . czy Stanisław Wójcik "Mały" z Krzechowa. apteka. Mańkowski w pracy "Między Wisłą a Bugiem 1939 – 1944" (Lublin 1987. dwie cerkwie – prawosławna w zaadoptowanym do tego celu kościele pod wezwaniem św. Dołhobyczów. gdzie ścigany za działalność konspiracyjną ukrywał się pod nazwiskiem Mrozowski.. w rok później z terenu gminy Stary Zamość aresztowano ze szkoły w Wierzbie Franciszka Skakuna i Adama Waśkę. Tomaszów Lubelski. zespoły pałacowe – Łabunie.w swoim mieszkaniu w Podborczu przeprowadzała egzaminy maturalne . Stefania Mościowa. Klukowski pod tytułem "Pieśni oddziałów partyzanckich Zamojszczyzny" (1944). urząd miejski.kościół parafialny katolicki.

Tenże Leon przechował aż do końca wojny rodzinę żydowską. i był podporządkowany bezpośrednio nadleśniczemu) około 60 lat. Maria urodziła się w Hrasiukach w 1882 r. Najprawdopodobniej w prosty sposób. być może nawet studia na jakimś zagranicznym uniwersytecie. ojciec pani Marii Loc . Wszystkich intrygowało to małżeństwo. myć. wesoła.• • • Klemensowie – Maria Słomińska Latyczynie – Leopold Gwarda Żurawnicy – Adam Nędzyński Lotz Józef Gajowy Jan Józef Lotz używał na co dzień. Potem czyścił buty. Nie podpisał jej żaden członkowie rodziny.000 ha. a jednego z braci Józefa.1858 : "Podleśniczy. bo sam nie byłby w stanie zapewnić im pełnego zaopatrzenia. jeżeli jakie są. Józef Lotz przepracował w leśnictwie jako gajowy. już po uwłaszczeniu chłopów. a więc obszarem obejmującym dzisiaj dwa czy trzy nadleśnictwa. chyba bez rodziny. co w tym czasie nie było wśród kobiet powszechne. pracował stryjek Józefa Edmund. ale nie gruba. Pracowita poczciwina słynął z powolności. puszczę Solską. Odbywał przed 1939 r. przez niektórych. Anegdotyczne były jego wyprawy w niedzielę do Szczebrzeszyna.XI. i drugim Janem Zdzisławem. Tam dała mu mieszkanie. Wskazywał na to jej sposób bycia. ale raczej panny do towarzystwa niż służącej."Wrzosa". i był przed wojną kierowcą hr." Musiał mieć odpowiednie przygotowanie. Wiedziało o tym kilka osób. ale grzeczny. wzbudzający od razu sympatię. i przez których szło prawie całe zaopatrzenie oddziału. siwa. i często stacjonowali.Oczkoś. Niedzieliska. a potem zaopatrywał ich w żywność. i czarny beret ze srebrnym orzełkiem na głowie. Być może u niego poznali się. i tem celem najdokładniej obznajomić się obowiązany z miejscowością. Nie tylko dlatego. Maria swoją młodość spędziła u hrabiów Łosiów w Narolu.mundur czołgistów. słowem wszystkiego w rewirze znajdującego się. Kilometr od gajówki Krzywe w uroczysku Mokra Debra miał swą siedzibę oddział ppor Stefana Poździka . towarzyska. Jej zachowanie wskazywało na obycie w wielkim świecie. w leśnictwie. biorąca udział w rozmowach i dyskusjach.jednym Janem. mieszkając w Harasiukach. Niezmiernie pracowity i obowiązkowy. prawosławny gdzieś z pod Tarnogrodu. Godziszewski. liczyły jeszcze ponad 180. aby nie mylić go z dwoma bratankami . który był stałym gościem gajowych. mająca swoje zdanie. jako najbliższy nadzór lasów sprawujący. posądzany przez to o despotyzm. Najpierw wyciągał świąteczne ubranie i czyścił go. służbę wojskową w jedynej polskiej dywizji zmotoryzowanej wyposażonej w małe tankietki. obejmował okrąg lasów od Kosobud. uczesana tak. który pomimo szykan gestapo nie podpisał volkslisty. a tym samym emeryturę. ale też jak do tego doszło. Zamoyskiego. gatunki rosnącego drzewa i naturę ziemi. in. Józef Lotz był żonaty z Marią Luge (Luż). bowiem wszystkimi lasami znajdującymi się w kluczu. na poły domownika . ale także służbowo. Wg instrukcji Ordynacji Zamojskiej z 19. aktu urodzenia jej ojciec był podleśnym Ordynacji Zamojskiej. Dobra Ordynacji Zamojskiej pod koniec XIX wieku. a nieraz i całe oddziały partyzanckie. Było to stanowisko w ówczesnej hierarchii leśnej bardzo wysokie. Stanowczy. W Harasiukach. jako córka Piotra i Kazimiery Radzikowskiej. zwracano się do niego "Leon". Józefowa poprzez Turzyniec. Pulchna. Wysoki. Klucz Zwierzyniecki np. Zawiadywał on.. Potem zaczynał się golić. Na tych czynnościach schodził mu czas do południa. od wczesnych lat zupełnie siwy. bez gama tłuszczu. że wszystkie włosy podniesione były równo z głową o kilka centymetrów do góry. Wg tradycji rodzinnej rodzice . szczególnie panie. Księżopolski i Zwierzyniecki. tak jak na XIX rycinach. obok dozoru zapobiegającego zniszczenia ich. Wykopał im w lesie ziemiankę. Miał Lotz do pomocy w gospodarstwie człowieka na poły parobka. Nie wysoka. zesłano za to na Majdanek. bardzo przez wszystkich lubiana. Józef Lotz był prawnukiem sprowadzonego przez Ordynację Zamojską z Kurlandii leśnika. a może to on wyswatał tą parę. Swobodna. W jakim charakterze nie wiadomo. i dzieliły się na trzy klucze. Drugi zwany przez rodzinę Zdziśkiem był leśniczym w Zwierzyńcu. w Krzywem ona w Harasiukach. zarządzał być może kluczem Księżopolskim. i zapewniła pracę stróża w Wedlu. Nie wiadomo jak się ta francuska rodzina znalazła w Polsce. a potem przez wiele lat nadleśniczym w Kosobudach. Jak się poznali? On mieszkał. Każdy z nich obejmował ogromny obszar. podleśny czy oficjalnie podleśniczy. Był gorącym patriotą.miał na imię Pantalejmon. i robił to tak powoli. atletycznie zbudowany. bywał tam nawet legendarny Miszka Tatar. Rodzina ta po wojnie przeniosła się do Warszawy zabierając z sobą Leona. Krasnobrodu. Kąty koło Zawady z powrotem do Kosobud. Mieszkał zawsze w tej samej gajówce. dowódcy dywersji. imienia Józef. Żywa. który mieszkał w Zamchu. uczynny. (w przeważającym procencie były to lasy). zwany przez rodzinę Jankiem mieszkał w Michalowie. który obejmował m. położeniem i z nazwiskami uroczysk (dzielnic). bardzo lubiła jazdę konną. analfabeta. Ojciec Marii Luge. Zapamiętałem go ubranego w czarne skórzane spodnie i taką kurtkę. że był już prawie wieczór. Kawęczyn. (gajowy odpowiadał rangą dzisiejszemu leśniczemu. błot. a raczej pilnowania całości – zarówno mieć także powinien uwagę na ich porost. W gajówce Krzywe spotykali się. Wg. że Maria była starsza od Lotza o 13 lat. Pierwszy.

gdzie "Baśkę" zostawiała. Nie wiemy czy rodzina Marii też była niezadowolona z tego. Później. Kamionką i Hrebennem) należała do dzierżawy rzeczyckiej z liczbą poddanych 58. W czasie choroby Marii przyjechała na Krzywe jej siostra "Pani Helenka". z której trzeba było ciągnąć wodę dla siebie i inwentarza. Po wojnie i parcelacji majątków ziemskich ukończyła kurs pielęgniarski. Mieszkała samotnie w gajówce Krzywe aż do swojej śmierci w roku 1988. a najczęściej całymi rodzinami dla zebrania chrustu na opał. a sama szła do miasta po zakupy. dokąd wracać została w Krzywym przejmując całą gospodarkę "kobiecą" Pozostała tam przez kilkanaście lat nawet po powtórnym małżeństwie Lotza. olbrzymim pałacu wybudowanym na miejscu dworu Tarnowskich z XVI wieku. Była zamiłowaną czytelniczką książek również podczas pobytu w gajówce Krzywe. trylogię Dumasa w skórkowej oprawie. i pracowała jako pielęgniarka w przychodni zdrowia w Szczebrzeszynie. Miała śliczną srebrzystą klacz "Baśkę". Wanda przeżyła męża o 15 lat. "Lustracji z 1667 roku" Lubicza wraz z pięcioma innymi wsiami (m. Trzy pokolenia ludzi ze Szczebrzeszyna i okolicy znały Lotza ze spraw służbowych. Maria zachorowała i zmarła po kilku miesiącach (28. lub "u Lotza". pisana wówczas jako wieś "Lubicz" mogła się rządzić prawem wołoskim. 1973 kiedy to Józef Lotz zmarł nagle prawdopodobnie na zawał serca. lub "Lubiczą". bardzo oddana gajówce i Lotzowi. Też nie wysoka. "za Lotzem". Lecz ta nie chciała rezygnować ze swego wdowieństwa. Chlebowskim "Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego") nazwa Lubycza jest pochodzenia rumuńskiego. a także przekazują sobie informacje terenowe: "w prawo od Lotza". Piękną pamiątką jej pracy w Tarnogórze był przywieziony stamtąd na Krzywe inkrustowany sekretarzyk. proponował nawet.Józefa nie byli zadowoleni z tego. Alexiej Kiszczak. "przed Lotzem" itp. W gajówce Krzywe od przed wojny aż do połowy lat czterdziestych ubiegłego wieku mieszkał oprócz Lotza drugi gajowy Kawka. oporządzania i utrzymania inwentarza itp. Ogromnie dużo pracy i serca w opiekę nad Wandą. czyli kniazia jak go wówczas nazywano". miał 20 lat. Musiało to być ciężkie życie dla samotnej starej kobiety. gdyż Lotz nie żyje już od kilkudziesięciu lat. pracowita lubiana przez ludzi. że wyszła ona za mąż za zwykłego gajowego. Gdyby żył w czasach. i roczniki różnych czasopism.09. że być może nie mogła znaleźć lepszej partii. zawsze ubrana w sukienki czy spódnice do samej ziemi. Na mocy przywileju Jana III Sobieskiego wydanego w Lublinie w 1678 roku "uczciwi kniaziowie wsi Lubycza" – Bazyli Wańczyszyn. Pracowała u Czyżewskich w majątku Tarnogóra koło Izbicy w przepięknym. Małżeństwo ich trwało ponad 25 lat aż do roku. Posiadała np. oczywiście zaprzężonym w "Baśkę" W ostatnich latach zdana była na pomoc ludzi. in. gdy w 1915r utworzono pierwszą szkołę w Szczebrzeszynie) na pewno zaszedłby zawodowo wyżej.1943 roku). wrodzoną inteligencją. gdyż przywiozła do gajówki Krzywe sporo książek m. aby opiekować się chorą. że wielu go nie zna. Wg. bez prądu elektrycznego. Wrócił po kilku latach. Lubyczę nazywano także " Lubicą". exakcyj. na "Szlakówkę". (Romuald Kołodziejczyk) Lubycza Królewska Jak podaje Schneider (cytuję za B. Urodziła się ona w miejscowości Gorliczyna położonej 4 km od Przeworska jako córka Franciszka i Joanny Malinowskiej. siwa. W roku 1947 Lotz oświadczył się Antoninie Głazowskiej nauczycielce Gimnazjum i Liceum w Szczebrzeszynie. Postać Lotza jest do dzisiaj popularna wśród mieszkańców najbliższych okolic pomimo tego. Z jednej strony był to w świetle ówczesnych stosunków mezalians. co było jej potrzebne do życia włożyli bratankowie Józefa . podwód brania i innych ekstorsyj". Komplet książek Kraszewskiego. ogrzewania pomieszczeń porąbanym drzewem. Otrzymała na pewno jakieś wykształcenie w domu lub na pensji. Niedługo po tym ożenił się z Wandą Kowalską. borówki i grzyby. mogli ponadto zachować otrzymane . Zdzisław. Z drugiej była już w takim wieku. lecz Wanda wolała pozostać w gajówce Krzywe. in. Pierwsi osadnicy otrzymujący pozwolenie na zagospodarowanie tych terenów zobowiązani zostali jednocześnie do "służby wojskowej pod jurysdykcja wójta. Andrzej Chodor uwolnieni zostali "od wszelkich żołnierskich stacyj. i dla napicia się wspaniałej w smaku wody ze studni liczącej kilkadziesiąt metrów głębokości. Zatrzymywali się u Lotza na kilka słów pogawędki. chleba pobocznego zimowego. Na mocy przywileju Ziemowita. ale już nie do gajówki Krzywe. w miarę upływu lat. który był nadleśniczym w Kosobudach. Józef ze swoim ujmującym sposobem bycia.Zdzisław i Janek Lotzowie. przyjeżdżała już wozem wyposażonym w półkoszek. lub chodząc do lasu na poziomki. księcia mazowieckiego i bełzkiego z roku 1420 Lubycza. że ożenił się ze starszą o 13 lat panną. i zaopatrzenie we wszystko. wywieziony w roku 1944 na Sybir za współpracę z partyzantką. Małżeństwo było bezdzietne. i szerokimi poglądami zawsze mierzył wyżej niż zwykły gajowy. aby przeniosła się do niego. na której konno przyjeżdżała z Krzywego. Jej wygląd. ciekawością świata. w których działały szkoły (urodził się w roku1895. z głęboką studnią. Spokojna. i pogarszaniu się zdrowia. poglądy i zachowanie upodobniały ją do zakonnicy. Po śmierci Marii nie mając. Do dzisiaj np rozdzielając się w poszukiwaniu grzybów umawiają się na późniejsze spotkanie "koło Lotza". Była o 12 lat młodsza od Lotza.

znaczną grupę więźniów stanowiły także dzieci. Księżpola. rodzinę Goldsteinów. kobiet i dzieci. wielu zabijali tuż po przekroczeniu przez nich bram obozu. W sierpniu 1944 roku powołano z ramienia Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego Polsko Radziecko Komisję Nadzwyczajną do zbadania zbrodni niemieckich dokonanych w obozie zniszczenia na Majdanku w mieście Lublinie. Dąbrowicy (9 lipca) i Dereźni Majdańskiej (17 lipca). Majdanu Górnego. zakład funkcjonował do 1911 roku. w roku 1921 było ich 649. przez M.nazwa ta sugerowałaby odrębność pod względem zarządzania. Nieco wcześniej . które odeszły. m." Zaledwie niewielka część kobiet z akcji pacyfikacyjnych na Zamojszczyźnie pozostała na Majdanku do chwili ewakuacji obozu. W jesieni 1944 roku obóz koncentracyjny na Majdanku przekształcony został na muzeum pamięci pomordowanych ofiar hitlerowskiego ludobójstwa. Łukowej. w ramach której Niemcy wysiedlili i spacyfikowali kilka wsi). organizacyjnie obóz kobiecy podporządkowany był głównej komendanturze. przyjmuje się. Parnasa. której podczas rozłączania rodzin zginęła .przywożono ich całymi rodzinami."w okresie transportów z Zamojszczyzny pewna staruszka.000 kobiet. Huty Różanieckiej. Osadzani byli na polu V kobiety łącznie z mężczyznami i dziećmi. nie były natychmiast oddawane nowo przybyłym. " Ogółem przyjmuje się. zakład dzierżawiony był m. Jak zeznawał Klemens Drzewiecki "w lipcu 1944 roku na Majdanek przywieziono ponad 800 rodzin z Zamojszczyzny. Wysiedlana ludność początkowo przywożona była do obozów przejściowych w Zamościu i Zwierzyńcu. Głównym przedmiotem produkcji były naczynia i przedmioty przeznaczone dla celów kultowych ludności żydowskiej. albo "Beczków". nadto znaczna ich część przebywała na polu III razem z mężczyznami i dziećmi. że podczas transportów w 1943 i 1944 roku (informacje te są niepełne) z Zamojszczyzny przybyło około 2500 osób . kolejne transporty z tego miasta w liczbie 6 i 11 osób miały miejsce 21 kwietnia i 6 czerwca. Ułazów. . że w wyniku niezbyt sprawnej pracy kancelarii FKL numery więźniarek zmarłych. Ludność Zamojszczyzny w obozie koncentracyjnym na Majdanku Obóz koncentracyjny na Majdanku funkcjonował od jesieni 1941 roku do 23 lipca 1944 roku. że kobiet było co najmniej 14. W czerwcu 1944 roku zaczęto przywozić na Majdanek ofiary akcji wysiedleńczych na Zamojszczyźnie przetrzymywane dotychczas w obozie przejściowym w Zwierzyńcu – w kilku dużych transportach przybyło setki mężczyzn. 80% ludności miasta – zostali wymordowani przez Niemców. który miał miejsce w pierwszej dekadzie lipca przywieziono więźniów z powiatu biłgorajskiego: z Babic (1 lipca). Lipowca (3 lipca). z Aleksandrowa. z chwilą wybuchu II wojny światowej Żydzi stanowili ok. w tym również niemowląt. in.000. Jeśli nawet przyjąć. opuszczając w pośpiechu Majdanek w lipcu 1944 roku dokładnie niszczyli kartoteki więźniów i akta obozowej kancelarii. Woli Różanieckiej. a stamtąd po upływie kilku lub kilkunastu dni transportowana na Majdanek. Większość osób przywiezionych do obozu stanowiły kobiety i dzieci . ale już 1 październiku 1941 roku osadzono za drutami pola V pierwszą partię kobiet. Aleksandrowa (4 lipca). wówczas miasteczko (prawa miejskie otrzymała w roku 1759) zniszczył pożar – do jego odbudowy brano drzewo z pobliskiego lasu zwanego "Boczków".000 osób. dotychczas nie jest znana dokładna liczba ofiar – Niemcy starannie zacierali ślady popełnianych przez siebie zbrodni: nie prowadzili dokładnej rejestracji więźniów. Ogółem na transporty zamojskie przypada więc 12. W okresie międzywojennym mieszkała tutaj pewna ilość ludności żydowskiej. W początkowym okresie funkcjonowania przywożono tutaj wyłącznie mężczyzn.wiele z nich po kilkutygodniowym pobycie wywieziono na roboty do Niemiec. z powiatu chełmskiego: z Łowczy (6 lipca). dzieci było około 4000. która miała miejsce w lutym 1944 roku do Oświęcimia i Ravesbrück . tak się jednak nie stało.31 marca przywieziono na Majdanek grupę mężczyzn ze Szczebrzeszyna. jak sugeruje Zofia Murawska "numery kobiece w lipcu 1943 dochodziły do maksymalnej wysokości przekraczając 15.liczbę kobiet ustalono na około 12. należy przypuszczać. skład narodowościowy więźniów i metody uśmiercania stosowane przez hitlerowców.500.500. lub tych.wcześniej prawa i przywileje. *** Obóz na Majdanku przeznaczony był zarówno dla mężczyzn jak i kobiet. ze zasłużyli się dla kraju swoją odwaga i uczciwością. Pasiek. W kolejnym transporcie. 16 września tegoż roku po raz pierwszy w ogłoszonym komunikacie podano charakterystykę obozu. W roku 1834 Lubyczę. że z tej liczby około 8500 kobiet zamojskich osadzonych było na polu V. W roku 1855 ludwik Zieliński założył w Lubyczy fabrykę fajansu i wyrobów kamionkowych. Majdanu (2lipca). Żeńska część obozu otrzymała nazwę Frauen Konzentrationslager (FKL) . in. w tym kilkoro urodzonych podczas jazdy w wagonach bydlęcych. W lipcu 1943 roku stan obozu żeńskiego wynosił około 11. Bidaczowa. a wszystko dlatego . kiedy to oddziały Armii Radzieckiej i Wojska Polskiego wyzwoliły miasto Lublin i obóz. Pierwsze transporty ludności z Zamojszczyzny znalazły się na Majdanku pod koniec czerwca 1943 roku (były to ofiary akcji Grossaktion.

24 czerwca 1944 roku z obozu w Zwierzyńcu przywieziono grupę mężczyzn. następnego dnia 200 osób .I. Który bez końca tam trwał. Obozy wchłaniały miliony i wciąż Bez końca. które w zupełności by wystarczyło podał chłopcu narkozę ewipanową – podczas operacji chłopiec zmarł. Komory gazowe. Gdyby zwyciężył ten gad " ? Kto widział ww obozie Treblinki ten tłum? Nagich. Buchenwald. Kto dostał się zbirom do rąk. SS – mani biciem starali się zmusić ją do milczenia. Treblinka. Stutthof.. 8 sierpnia 1943 roku operowano 8 lub 10 letniego chłopczyka z Zamojszczyzny. wciąż nowych zwożono. Ludność z Zamojszczyzny pozostawała na Majdanku do końca trwania obozu . w tym również obozu na Majdanku gdzie ginęli mieszkańcy Zamojszczyzny. wśród których znajduje się wstrząsający tekst "Obozy koncentracyjne" autorstwa Jana Litke. *** W porozumieniu ze Związkiem Autorów. Dachau.gdy dziecko leżało na stole pojawił się dr Blanke. Niech powie: "Czy istniał by dla innych świat. "Obozy koncentracyjne" Obozy. ten postanowiła przeprowadzić przebywająca w obozie dr Stefania Perzanowska . Kompozytorów i Wydawców Z. Gross – Rosen i Gusen. cyklony i strzał. który oświadczył. Celowo głodem zasuszone. Majdanek. dziecku groziło uduszenie.S Ludwik Lidke z Łodzi wydał (brak roku wydania. który zachorował na krup – nie było surowicy. Wreszcie pejczami zamordowali kobietę. Birkenau. To miejsce straszliwej tortury. Zamiast znieczulenia miejscowego. kobiet i dzieci w liczbie 91 oso. stron 8) "Popularne piosenki".ludność z Zamojszczyzny i kalecy jeńcy radzieccy pozostali na miejscu – pozostałych ustawiono w kolumny i wyprowadzono pieszo z obozu. Czy przeżył by to jeszcze znów? . w tej grupie kobiety i dzieci z Zamojszczyzny.K. Mauthausen. gdy armia I frontu białoruskiego zbliżała się do Lublina w obozie pozostawało około 2000 osób.A. Później zabijane główkami o mur. ukazuje bowiem cała gehennę obozów koncentracyjnych. Gdy nastąpiła ostateczna ewakuacja obozu . stanowi on moim zdaniem uzupełnienie tekstu . To z trupów ciągnący się wał. mógł je uratować jedynie zabieg chirurgiczny. z trwogi oszalałych. "Kwiaty Oświęcimia" to dzieci na wiór.22 lipca 1944 roku. Niemiecki sadystyczny kat. Sobibór. U komór gazowych szczutych sfora psów. Oto był kultury ich wzór.mężczyzn i dzieci łącznie. To miejsce sadyzmu i okrutnych mąk. Oświęcim. obozy to kaźnie i głód. Kto próg obozu przekroczył. że sam przeprowadzi operację.. W obozie SS – man kres życiu ich kładł. a los Dozwolił mu wytrwać do końca.wnuczka straciła zmysły i bez przerwy powtarzała jej imię. To szczyt niemieckiej kultury na punkcie morderstwa ogarnął ich szał.

Ten wioskę opuszczał. mordował. Na północno – wschodnim skraju Gruszki Zaporskiej w pobliżu Nowej Wsi w miejscu zwanym "Byki" żyły do 1942 roku dwie rodziny żydowskie (nieco wcześniej (1931 rok) cztery rodziny żydowskie mieszkały u okolicznych włościan w pobliżu Gruszki Zaporskiej (Fiszer. były to dzieci Judki Honiga z Zaporza. I w leśnej gęstwinie się krył. Gielda. Herszek i Urynek trudniący się handlem. wg. ci którzy ukrywali się przed Niemcami zginęli na uroczysku "Podleśna ". Do komór gazowych strzałami. Chłopkowscy Żydzi zostali wywiezieni we wrześniu 1942 roku część z nich rozstrzelano.znany z nazwiska mieszkaniec Gruszki . przyjęli na wychowanie dwoje dzieci . Lejzor i Łajka (przeżyła wojnę).byli to : Jankiel Gildener. W chwili wybuchu II wojny światowej we wsi przebywali trzej bracia Gildenerowie .zaledwie jedna rodzina (Kafenbaumów) mieszkała w Czarnymstoku. na którym . Kielmanem. Icek Zimmerman zginął w warszawskim getcie. by dzieci nam nie tłukł główkami o mur. Że legnie znów u naszych nóg ludność żydowska z terenu gminy Radecznica Ludność żydowska mieszkająca na terenie gminy w okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej stanowiła liczebnie niewielkie grupy w poszczególnych wioskach . Gdy zjawiła się policja zaczął uciekać i wówczas został postrzelony – zmarł w nocy 22 marca 1943.Berek z żoną i trójką dzieci: Chaną. co ostrzega nas. A piece – palarnie dymiły w dzień – noc Paląc ludzi tysiącami. oraz Icek Zymmerman.Esterę i Szulima. które w jesieni tegoż roku deportowano do obozu zagłady w Bełżcu.szewc Szloma. Łajką i Perlą (przeżyła wojnę. nie łapał nas wróg.jego żona miała na imię Masia. większe skupisko Żydów odnotowano w Gorajcu. W roku 1921 na 650 mieszkańców Chłopkowa 21 osób stanowili Żydzi. jego grunt położony był na gorajeckiej Tokarce. niektórych wywieziono do obozów pracy. gminnych zapisów w 1912 roku we wsi żyła rodzina o nazwisku Weistuch trudniąca się handlem. Przed jednością zawaha się wróg. stolarz Szmul. By znowu nie wrócił ten czas. dzierżawy sadów i. Niech się o tym dowie dzisiaj cały świat Jak ludzi mordował wróg – kat. Niech będą tym znakiem. jego matka i siostra Gitla. p. Icek Zimmerman. Te stosy ciał. Przy drodze do Teodorowki zginął nieznany z nazwiska krawiec Jankiel. oraz dwie z których znane są tylko imiona ojców rodzin – Herszek i Moszek). Lejba z żoną i dziećmi: Jankielem (przed wojną wyjechał do USA). który mieszkał tutaj z rodziną prowadząc sklep. uciekał co sił. We wsi ukrywano Żydów . Berek i Szmul Gildener utrzymywali się z handlu domokrążnego i sklepowego. Żona Icka Zimmermana miała na imię Socha. cyklony lub straszne tortury.Solowski przechowywał w oborze sześciu Żydów. Zginęła również jego żona i dzieci. Że jedność to siła – potęga. w roku 1918 uiścił podatek (z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej) na rzecz Magistratu miasta Szczebrzeszyna w wysokości 20 koron. t. gazował. Jankielem i Jentą. O latyczyńskich Żydach nikt z mieszkańców wioski nie pamięta. By znowu jak rakarz. Żydów rozstrzelali polscy policjanci z Radecznicy. w roku 1950 odwiedziła rodzinną wieś) i Szmulem . Dlatego pamiętać należny nam wciąż.Kto słyszał te krzyki pędzonych na śmierć.z roku 1912 pochodzi informacja o Szmulu Gildener. które zdławił gaz. W latach trzydziestych ubiegłego stulecia (tuż przed wybuchem II wojny światowej) we wsi mieszkały cztery rodziny żydowskie . pozostali dzierżawili od wsi plac. Lejba Gildener był rolnikiem. ich obecność widoczna jest także w innych wioskach: w Chłopkowie . Szloma mieszkał u gospodarza o nazwisku Tuzin. Lub je zasuszał na wiór. dzieci: Gitla. Nie strzelał.

była to pięcioosobowa rodzina . W roku 1918 w Zaporzu prowadził handel domokrążny Szmul Grinbaum. .16 października 1916 roku.Motek Klajner z żoną Cywią. Rzeźnik. .8 kwietnia 1913 roku.niektórym udało się zbiec.Fridliner Szyja . Moszek Wajstuch. brat Dawid . Przed deportacją w 1942 roku Bencje ukrył się u rodziny Dziochów. Moszek i Srul.Jenta. wynajmował się do pracy jako kopacz nowin rolnych na po ukazowych gruntach włościańskich. Małka Honig .jego żona i pięcioro dzieci: Hejno. utrzymywał się z handlu . Aron Waks . razem około 12 osób. t.Jankiel Aszenberg z żoną Marią. jego rodzina składała się z czterech osób. synami Hejną i Kalmanem. Herszek był przewodniczącym tej małej wspólnoty wyznaniowej. Żydzi mieszkający w Zaporzu do 1942 roku grzebani byli na kirkutach w Turobinie. w czasie okupacji był funkcjonariuszem w turobińskim Judenracie. Szaja był radecznickim Żydem. Aron utrzymywał sklep Zakłodziańscy Żydzi zostali straceni przez Niemców na terenie Sułowa (w Choinach) . dzierżawą sadów "na pniu". przed 1939 rokiem Motek wyjechał do Ameryki Południowej.Judka Honig miał około 90 lat.wdowa z córką i synem. córkami Henią i Jentą. W latach 1918 – 1939 w Mokrymlipiu żyły trzy rodziny żydowskie .Icek Aszenberg z żoną Bajlą i dziećmi: Dwojrą. najuboższy we wsi Żyd. W Podlesiu Dużym mieszkała jedna rodzina żydowska . 15 latkowi z Zaporza. mistrz szewski. ci którzy mogli. . w lutym tegoż roku opodatkowany został kwotą 30 koron na rzecz magistratu w Szczebrzeszynie. Dawidem. najmłodszą była córka Jankiela.jej nazwiska nie udało się ustalić. ocalało także dwoje Żydów z Radecznicy (byli nieobecni w miejscu ukrycia) . uciekli. a następnie gdzieś uciekł. młodsza dziewczynka miała na imię Chajka. − Aron (nieznany z nazwiska). Żydowskich miejsc pochówków na terenie gminy Radecznica nie było.mieszkał z matką i siostrą. p.prowadził sklep. mydłem i powidłem". Łajką. W 1942 roku deportowano ich do Szczebrzeszyna – prawdopodobnie dwie osoby z wymienionych rodzin przeżyły okupację. Z masakry udało się zbiec Chunie Strasberger. W 1942 roku w Radecznicy żyły następujące rodziny żydowskie: . syn przeżył wojnę.Jokwa .Judka Honig z żoną Haną i dziećmi: Jentą. Lejzorem. Wszyscy zaporscy Żydzi utrzymywali się z handlu. Małką . rodzina ta prowadziła we wsi sklep. udzielał ślubów. córką Gitlą i Rajzlą. Szają. W 1927 roku w Zakłodziu żyło pięć żydowskich rodzin: . Herszkiem. Szczebrzeszynie i Frampolu. w roku 1941 urodziła im się córka. Ukrywali się w radecznickich Dołach II z paroma Żydami z Zaporza i Radecznicy. dwie dziewczynki i chłopiec i imieniu Bencje. We wrześniu 1942 roku wywieziono ich do Szczebrzeszyna. Pewnego dnia ktoś ich zdradził wydając w ręce turobińskiego Schupo. zajmował się handlem domokrążnym. handlem domokrążnym i obnośnym. Zamordowanych Żydów z nakazu Niemców pogrzebano na miejscu zbrodni. Chuna Strasberg miał 15 lat. Jankiel (nazwisko nieznane). . Z zapisów gminnych wynika. Mieszkał w domu rodziny Marcina i Julii Dziura.Josef Bajczer. dopiero w drugiej połowie 1942 roku na tym terenie zaistniały bez kadiszowe pochówki żydowskie. . nazwiska którego nie udało się ustalić. Hejno służył w wojsku polskim.17 września 1917 roku.ojciec pięcioosobowej rodziny. w tej liczbie Szaji Mantel rannemu w nogę (pomocy udzieliła mu Ciepielaczka z Radecznicy). załatwiał ich sprawy w urzędach. zajmował się handlem obnośnym. prowadził sklep. mieszkali w komornem u Józefa Sobczaka. Niuńką.Szaja Mantel. . Josef. Abram Flug zmarł w 1928 roku po nagłej śmierci dziedzica Bramskiego. Najstarszy zaporski Żyd . . podobno udzielał ślubów nowożeńcom wyznania mojżeszowego. Flugowie dzierżawili staw w Podlesiu Małym – hodowali w nim ryby. pozostali zginęli. jego siostra Ita urodziła się 26 maja 1926 roku. Jankiel z żoną mieli sklep bławatny. młodzież żydowską uczył pisać po hebrajsku. Zginęli wszyscy prawdopodobnie podczas pogromu szczebrzeszyńskich Żydów w 1942 roku. który pożyczył od Abrama dużą kwotę pieniędzy. handlował owocami. że w Zaporzu w 1912 roku żyła jedna rodzina żydowska o nazwisku Fridlinder. Z zawodu krawiec męski. Gecel także prowadził sklep "z fajką.rodzina Herszka (nieznana z nazwiska). syn Borucha . Z chwilą wybuchu wojny w Zaporzu żyły trzy rodziny żydowskie . Mantlowie mieszkali u rodziny Ciepielaków.Lejzor Honig z żoną Małką. Rodzina Honigów zajmowała się rzeźnictwem. z żoną (jej imienia nie udało się ustalić). Strasberg Gecel z żoną Małka i dziećmi – Itą i Chuną.stały ich zabudowania. Z zawodu rzeźnik. . Godził zwaśnionych. Mieli własny dom (spalił się 25 lipca 1944 roku). Jentą. synami Abramem i Szlomą.Jenta i Symcha Adelerman. W Podlesiu Małym żyła rodzina Abrama Fluga . po wyzwoleniu służył w wojsku polskim. prowadzili sklep. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku. ukrywał się w Zakłodziu. jej siostra Niuńka .sześcioosobowa rodzina rzeźnika. Ickiem. i.Srul z żoną i trójka dzieci.

którą w Radecznicy nazywano "angielską śmiercią". (Stanisław Zybała) Ludowa Szkoła Męska w Janowicach Powstała w dwudziestoleciu międzywojennym. W Radecznicy zamordowany został również Honig Lejzor .Surę. Następna zagłada dokonana była przez hitlerowców. Po latach ocalały z pogromu syn Moszka Weistucha – Rubin. pierwszym kierownikiem (1925 – 1939) był Stefan Bauer. . Zabitych pogrzebano pod południową ścianą zamieszkałej chałupy. w którym mieszkali spłonął 25 lipca 1944 roku.pozostała po nim córka . dom. pierwotnie Rozalia urodziła się w Zamościu. Żyli tu.Srul Samburski. . Szają i Zelikiem zajmował izbę południową . którzy zginęli podczas zagłady. jednym z absolwentów jest Alfred Smoter. Szkoła stanowiła ważny ośrodek kultury rolniczej ówczesnej Zamojszczyzny – organizowano wystawy rolnicze.Moszek Weistuch i Icek Mantel – mieszkali w bardzo przeludnionej chałupie z sienią przez środek. Wiosną 1943 roku policjanci w służbie niemieckiej pojmali ukrywających się w radecznickich Dołach II Symchę i Jentę Adlerman (pod koniec 1942 roku Jenta urodziła dziecko. Najbogatsza rodzina żydowska we wsi. Prowadzili sklep bławatny. Łajką. dzierżawą sadów. Niech pamięć ich będzie błogosławiona. która po wyzwoleniu mieszkała w Katowicach W 1947 roku była w Radecznicy i poszukiwała nieruchomości po swoim ojcu. Sara Samburska. Świadkowie tragedii oglądali ruchy nieurodzonego dziecka w martwym ciele Sury. Prowadzili sklep tekstylno .ostrzelano wówczas z długiej broni wszystkie mieszkania żydowskie (oprócz Mordki). siostry i trzech braci. córką. dom spalił się 25 lipca 1944 roku. żoną Serle i dziećmi: Symką. Herszkiem. . 2 lutego 1943 policjant o nazwisku Furmaniak zastrzelił w Radecznicy Żyda Mieczysława Breslera. W domu Chyla Honiga znajdowała się mała bóżnica i szkółka [języka?] hebrajskiego. odwiedził miejsce zagłady swoich najbliższych i sąsiadów i upamiętnił to miejsce bryłą skalną z napisem. rzeźnictwem. − dentystka u Lejzora . Lejbą. Pierwszy pogrom Żydów z Radecznicy i Zaporza odbył się między 5 a 15 października 1939 roku przeprowadzony przez opozycję antysemicką . . podczas ucieczki został lekko ranny w rękę. oraz delegacje z czechosłowackich Uniwersytetów Ludowych. Posiadali własny dom i transport konny. Józefa Piłsudskiego. zajmowali się skupem zboża . Lejzorem. a miejsce ich pochówku jest nieznane.nazywała się Sabina Bresler. .Chyl Honig z domownikami: Herszkiem. sąsiad Samburskiego i Chyla Honiga.odzieżowy zlokalizowany w dworku Waśniewskich. uszli ze Lwowa by się ukryć przed Niemcami. Podobno zajadle broniła swego męża uwieszając mu się na szyi. Luksemburg Róża (1871 – 1919). posiadał własny dom oraz sklep tekstylno odzieżowy. córkę M. wyprowadzili z izb obu rodzin 7 dorosłych i 6 z nich zastrzelili tuż obok domu.Symcha Adlerman z żona Jentą z Samburskich. Przyjechała do Radecznicy z dwoma dorosłymi synami Hipolitem i Mieczysławem. pełnił obowiązki prezesa Związku Powiatowego Plantatorów Tytoniu. oraz jeden Żyd warszawski ujęci w Gruszce Zaporskiej. W roku 1936 placówkę przemianowano na Szkołę Przysposobienia Rolniczego im. oraz Związku Ogrodniczo – Pszczelarskiego. mieszkał w domu Miklińskich. . przyjmowano wycieczki uczniów szkól powszechnych.w izbie od północy mieszkał Icek z ciotką. zginęli razem z miejscową ludnością żydowską. Samuel Samburski. jej mężem i synami: Rubinem. przyjeżdżali indywidualni rolnicy. który dał się poznać jako wielki społecznik. Przedmiotem zajęć w szkole były zarówno lekcje teoretyczne jak i zajęcia praktyczne w przyszkolnym gospodarstwie rolnym. Zabito w tym czasie jedną Żydówkę . dożynki.napadli na dom Moszka Weistucha i Icka Mantla. Prowadził piekarnię i sklep spożywczy "U Fajgi". Zajmował się handlem. Gdy na naleganie żandarmów nie chciała odstąpić od skazańca zabito ją razem z mężczyznami.ich dom spłonął w lipcu 1944 roku..Herszek Goldblit. gdzie mieszkała z rodzicami do roku 1873. którego polskie tłumaczenie brzmi: Pamięci moich rodziców. siódmemu udało się zbiec. Liczebność jego rodziny nie jest znana. Moszek z żoną Ryfką. Jednym z nauczycieli pracujących w janowickiej szkole był Tomasz Mazurek. Weistucha będąca w wysoko zaawansowanej ciąży.Edwarda z Honigów Durakowa. Cywką. Menasze. poród odebrała znachorka Kaczorka z Radecznicy). Dawidem.Arie Geld z rodziną. Ostatnimi pogrzebanymi w Radecznicy Żydami byli zaporscy Żydzi o nazwisku Honig. Jentą. Pożar wojenny 25 lipca 1944 roku zniweczył dom Lejzora Honiga i spadkobierczyni nic nie uzyskała. emerytowany major WP rodem z Czarnegostoku. w jego domu od 1942 roku funkcjonowała szkoła powszechna. Pewnego dnia do wsi wpadli Niemcy i urządzili zbiorowy mord na żydowskich mężczyznach .

o czym świadczy jej krytyka pruskiego militaryzmu ogłoszona przed wybuchem I wojny światowej. działacza Socjaldemokracji Królestwa Polskiego pochodzącego z Wilna (zamordowany został przez niemieckich kontrrewolucjonistów w marcu 1919 roku). Znawcy przedmiotu (cytuję za Michałem Czajką) określili tę publikację jako "najwybitniejszy wkład Róży Luksemburg do marksistowskiej teorii ekonomicznej". Jest również autorką cennych publikacji o charakterze ekonomiczno – politycznym: "Reforma socjalna. W więzieniu pisze tekst o rewolucji rosyjskiej (po raz pierwszy opublikowany został w 1922 roku) krytykując Włodzimierza Lenina i Lwa Trockiego za likwidację swobód politycznych wprowadzonych na krótki okres czasu przez rząd tymczasowy – "wolność tylko dla zwolenników rządu tylko dla członków partii – choćby byli nie wiadomo jak liczni – nie jest wolnością – pisała. "Wstęp do ekonomi politycznej (1926. Wyprowadzona ze sztabu zostaje zastrzelona w samochodzie. który miał ja przewieźć do miejsca osadzenia. która od roku 1900 nosiła nazwę Socjaldemokracja Królestwa Pilskiego i Litwy (SDKPiL). określane potocznie jako "Freikorps". Klęska Cesarstwa Niemieckiego w 1918 roku przyniosła Róży Luksemburg przebywającej przebywającej w więzieniu we Wrocławiu nadzieję na wolność. Ukrywała się pod przybranym nazwiskiem do 4 marca 1906 roku. Gdy wybuchła wojna. zresztą miała towarzysza swego życia. Ciało Róży Luksemburg odnaleziono po kilku miesiącach w jednym z berlińskich kanałów. ucząc się m. które towarzyszyło Róży Luksemburg przez całe życie było zorganizowanie powszechnego strajku mas robotniczych. . Przesłuchanie trwało krótko. przywódcy w tym Róża Luksemburg zostali zmuszeni do ukrywania się." Nie znajdując zrozumienia dla swoich poglądów i pragnień odsunęła się od życia politycznego na rzecz pracy naukowej. wydanie polskie ukazało się w roku1958. Marzeniem. a jej rodzima partia opowiedziała się po stronie działań wojennych. który doprowadziłby do obalenia rządu i przejęcia władzy przez komunistów. W roku 1889 wyjechała na studia przyrodnicze do Zurychu. 15 stycznia 1919 roku Róża zostaje aresztowana i odprowadzona do sztabu "Freikorpsów". "powstanie styczniowe" (1919 rok) zakończyło się klęską rewolucjonistów. Związek małżeński z Gustawem nie trwał zbyt długo. w której zawarła podstawy swego światopoglądu politycznego. Po zawarciu związku małżeńskiego z Gustawem Lübeckiem uzyskała możliwość wyjazdu do Niemiec. gdzie podjęła współpracę z Socjaldemokratyczną Partią Niemiec. Stało się inaczej.lewicową grupą niemieckich działaczy rewolucyjnych. że możliwe będzie zorganizowanie strajku powszechnego. handlujący drzewem przeniósł się z rodziną do Warszawy. w roku 1913 ukazała się jej praca "Akumulacja kapitału" (wydanie polskie 1963). angażując się w działalność tajnego kółka socjalistycznego. przeciwników toczącej się wojny. W roku 1917 zostaje aresztowana za antywojenną działalność. Studia ekonomiczne ukończyła doktoratem w roku 1887 obronionym pracą "Die industrielle Entwicklung" Polenus (Rozwój gospodarczy Polski"). wkrótce skupiła swoją uwagę na ekonomii. Jej edukacja w tym kierunku nie trwała długo. W Warszawie ukończyła gimnazjum. Po kilku dniach berlińscy rewolucjoniści zostali pokonani. Róża Luksemburg została osamotniona w swoich poczynaniach. Po odzyskaniu wolności nawiązuje współpracę ze "Związkiem Spartakusa" . Pod koniec grudnia 1905 roku zdecydowała się na przyjazd do Warszawy by naocznie zobaczyć jak przebiega rewolucja. Uroczysty pogrzeb odbył się 13 sierpnia 1919 roku. Rok przebywała w więzieniu. Po powrocie do Berlina niestrudzona w pracy na rzecz wprowadzenia ustroju socjalistycznego podjęła dalszą współprace z socjaldemokratycznym środowiskiem berlińskim. Zorganizowane w Berlinie tzw. czy rewolucja?" (1900). aresztowana przebywała do czerwca w więzieniu. polskie wydanie w roku 1959) Róża Luksemburg uważana za najwybitniejsza kobietę – działaczkę w dziejach ruchu robotniczego była z przekonania pacyfistką. Wraca do berlina i wspólnie z Karolem Liebknechtem podejmuje decyzje o utworzeniu Komunistycznej Partii Niemiec. zajmowała jednocześnie kierownicze stanowisko w utworzonej przez siebie partii.wtedy jej ojciec. podobnie jak ona działacza rewolucjonistę – Leona Jogichesa. W lutym 1906 roku aresztowano ją za wspomniana powyżej krytykę pruskiego militaryzmu. przeciwko którym Rząd wystawił ochotnicze oddziały przeciwników rewolucji. nie została jednak przyjęta zbyt entuzjastycznie – niemieccy działacze komunistyczni opowiadali się za rewolucją w dosłownym tego słowa znaczeniu – Róża Luksemburg "zakładała. że Niemcy zostały ogłoszone republiką. Luksemburgowie byli rodziną na wskroś zasymilowaną. Rozalii (Róży) już od najwcześniejszych lat znane były utwory polskich pisarzy – szczególną uwagę poświęcała twórczości Adama Mickiewicza. in na pamięć "Pana Tadeusza"... tym bardziej. skupionych pod przywództwem Karola Liebknechta. Rok 1893 był przełomowym w jej życiu i zadecydował o dalszej życiowej drodze – Róża Luksemburg znalazła się wśród założycieli partii pod nazwą Socjaldemokracja Królestwa Polskiego. podczas którego klasa robotnicza zmusi rząd do ustępstw.

później Grodzkim. Wspomnienia starego lekarza o czasach powstania listopadowego (1852 – 1853)". żył w latach 1919 – 1985. Jan wziął winę na siebie. partyzantów. w obejściu jego ojca Antoniego. twierdząc. którego siedziba znajdowała się w leśniczówce w Podlesiu Małym (wcześniej w Gorajcu). aresztowany 28 marca 1943 roku wraz z trzema synami został rozstrzelany na stacji kolejowej w Krasnobrodzie.. M . W dniu 4 maja 1884 roku objął stanowisko pisarza gminnego (po Janie Buczyńskim) – pisarzem był do wiosny 1894 roku. wiekowa staruszka mieszkała w Szczebrzeszynie. Dziewczynki karmiła mamka – kobieta z Kocudzy. nr 43) zamieszczono 22 czarno białe fotografie. pełnił funkcję reportera (nosił wówczas pseudonim "Pstryk") w Biurze Informacji i Propagandy AK.to za jej sprawą dwaj gospodarze: Marcin Sitarz z Wólki Czarnostockiej i Andrzej Poznański z Gorajca zostali zesłani na Sybir. kupiectwo znacznie się podniosło.. rodem z Siennic w powiecie tomaszowskim. zajmował się również tajnym nauczaniem w swojej rodzinnej wsi. Podczas okupacji czynnie działał w Związku Walki Zbrojnej i Batalionach Chłopskich. W latach następnych latach pełnił funkcję sędziego sądu gminnego. że ojciec nie wie o niczym." Łyś Antoni Gajowy ze Zwierzyńca. To ona przekazała dr Klukowskiemu rękopis wspomnień ojca (136 stron zapisanych w dwóch zwykłych brulionach szkolnych). W okresie międzywojennym jedna z córek Kazimierza Łukaszewskiego (nie znamy jej imienia). o twórczości Feliksa Łukowskiego wypowiedział we wspomnianym kwartalniku jego przyjaciel – Jerzy Lewczyński "Feliks pasjami fotografował ludzi.. W roku 1906 wyjechał do Szczebrzeszyna a po wybuchu I wojny światowej do Rosji. w którym stwierdził że miasto sukcesywnie się rozwija: "domów murowanych już dość wystawiono. W roku 1916 na bazie dotychczasowej szkoły rosyjskiej zorganizowano w Czarnymstoku polską szkołę czteroklasową. Łopatyński Jan Przybył do Radecznicy z Moniatycz. Powstała niezwykła dokumentacja fotograficzna naszej rodzinnej "buraczanej" ziemi tomaszowskiej.. jego prace doczekały się także publikacji – na łamach kwartalnika "Karta" (2004. Zmarł w Szczebrzeszynie w latach czterdziestych XX wieku. W roku 1992 w Muzeum Okręgowym w Zamościu prezentowano prace Łukowskiego na wystawie zatytułowanej "Było to 50 lat temu". Został rozstrzelany 3 grudnia 1939 roku. (Stanisław Zybała) Łukaszewskiego Kazimierza córki Z małżeństwa Kazimierza z Anielą ze Smulskich (ślub odbył się 21 sierpnia 1833 roku) urodziły się dwie – bliźniaczki.Ł Łaski Karol Rachmistrz państwowy. Łopatyńska współpracowała z Rosjanami . ale najważniejszym tematem jego zdjęć jest wiejska codzienność. wciąż murują się. Wspomnienia zostały opublikowane przez dr Zygmunta Klukowskiego w 1937 roku: "Kazimierz Łukaszewski. Gdy wybuchła rewolucja 1917 roku powrócił do Szczebrzeszyna i tutaj sprawował podrzędną role przy Sądzie Pokoju. była córka popa z Łaszczowa. żona Kazimierza zmarła przy porodzie. po tym czasie jego funkcję przejął Jan Jaźwiski z Uścia a Łopatyński został wójtem gminy Radecznica. gajowego z Obroczy Niemcy (prawdopodobnie na skutek donosu) znaleźli bron. a fabrykantów różnych coraz więcej przybywa." Łopatyńska Halina Ostatnia nauczycielka w Czarnymstoku w okresie poprzedzającym wybuch I wojny światowej. Łyś Jan Żołnierz kompanii wrześniowej 1939 roku. Feliks fotografował swoich sąsiadów. gdzie pełnił obowiązki administratora jakiejś kopalni. Łukowski Feliks Fotograf amator. w roku 1821 sporządził (prawdopodobnie na polecenie władz gubernialnych lubelskich) raport odnośnie miasta Rubieszowa/Hrubieszowa. niemieckich żandarmów i polskich policjantów.

które zachowały się w dobrym stanie. Franciszek Majewski zmarł w 1957 roku (Aleksandra Bulak) Makuch Stanisław ps. z zawodu leśniczy. Magierowie Jan i Wojciech Najstarsi właściciele wsi Mircze i Modryń położonych w gminie Mircze. Madej Franciszek ps. Mackiewicz Karol Szewc zamojski.) Gestapowiec znany w powiecie zamojskim jako okrutnik i zbrodniarz. Dokument na jego nazwisko sygnowany datą 31. ok. Radecznica).Maciąg Henryk (1946 – 2006). w celach zarobkowych wyemigrował do Torunia.Władysławą z Gochów Makuchową ps. Z małżeństwa tego urodziło się czworo dzieci. z tego powodu wystąpił do Burmistrza i Rady m. natomiast jego brat Wojciech dokonał zamiany ze swoim synem – oddając mu Gostomię (w ziemi rawskiej) za zarządzaną przez tegoż wieś Mircze (w ziemi bełskiej). rodem z Zaburza (gm. u Jana Ciosmaka w Ciosmach przechowywany jest jego krucyfiks mając wysokość 28 cm. o jednym wiadomo że istniał w okolicach Bondyrza (relacja komandora Marynarki Wojennej Eugeniusza Jereczka z Zawady). zawarł związek małżeński z Agnieszką Łechowicz. syn burmistrza Tyszowiec. jego jednostka stacjonowała w Żytomierzu. 1765 roku zachował się w Archiwum Toruńskim. Torunia i starszych cechu szewców. Majewski (. in.był kawalerzystą . "Mrówka" Pracownik mleczarni w Szczebrzeszynie. Majewski Franciszek Rodem z Sułówka. Zamościa o wydanie mu świadectwa dobrego urodzenia w celu przedłożenia go Radzie m. Strażak w zaburskiej OSP. magazyny broni zrzutowej Komenda AK Obwodu Zamość dysponowała na terenie Zamojszczyzny kilkoma magazynami broni uzyskanej ze zrzutów. Uścia i Bukowej – zm. "Gejsza". m. Kilkunastu Żydów (relacja Edwarda Bulaka z Sułówka) zginęło za jego sprawą w Tworyczowie. ur. 1886 we wsi Uście. Funkcje burmistrza w Józefowie pełnił w latach 1868 – 1869. 7 kwietnia 1944 roku żołnierze AK zrobili w Panasówce zasadzkę – Majewski został ciężko ranny. W 1918 roku.. Radecznicy. pełnił również obowiązki kierownika artystycznego Zespołu Śpiewaczego "Zaburzanki". Wykonał wiele rzeźb. gdy gen. z których wychowało się tylko dwoje – Helena i Władysław. podczas działań bojowych w czerwcu 1944 roku wpadł w ręce Niemców. . podczas I wojny światowej służył w carskiej armii. Często (jak odnotował w swoich wspomnieniach Ignacy Kurzępa ze Zwierzyńca) "pojawiał się w Szczebrzeszynie w czasie targu i tam strzelał do ludzi bez żadnego powodu – szczególnie lubił mordować Żydów". Zginął w lasach biłgorajskich w czerwcu 1944 roku wraz z żoną . dowódca oddziału partyzanckiego – poświęcona jego żołnierzom tablica pamiątkowa znajduje się w kościele w Mokrymlipiu k. 3. była to prawdopodobnie zdrada dokonana przez "wtyczkę " Gestapo. V. Dowbór Muśnicki formował wojsko polskie. Franciszek znalazł się w jego szeregach . pracował w Osuchach. III. Przed objęciem urzędu burmistrza pracował jako kancelista w Tyszowcach. Ostatni burmistrz Józefowa w XIX wieku. Łaszczowie i Horodle. Jan Magiera otrzymał od Władysława Warneńczyka zapis na wsi Modryń za jego zasługi jako tłumacz języka węgierskiego. Przez wiele lat grał w Zaburzańskiej Orkiestrze Dętej. Do kraju powrócił w 1919 roku.. Małek Jacek Świątkarz. 1810 roku we wsi szewce k. Zmarł w Zamościu. łącznik Batalionów Chłopskich (przerzucał konspiracyjną prasę w okręgu IV obwodzie IV b). "Kruk" Podporucznik. Malinowski Julian Absolwent szczebrzeszyńskiego gimnazjum.

"Kalina". Placówka znana była pod nazwa Konsolidacja Obrońców Niepodległości – Kadra Bezpieczeństwa – Wojskowy Korpus Służby Bezpieczeństwa. nad Huczwą zbudowali jedną z największych cywilizacji w Europie.. Był nieco krótszy od algierki → algierka Masłomęcz Wieś położona na terenie gminy Hrubieszów. 28 lipca 1761 roku ówczesny proboszcz tomaszowski – Białkowski zawarł porozumienie z Klemensem Zamoyskim. "marysieczka" Tak nazywały biłgorajskie kobiety krótki kaftan wyszywany różową włóczką. Markiewicz Władysław. 000 Maziły Wieś w powiecie tomaszowskim założona przez tomaszowskich księży. Zwierzyńca (1594 rok). inspektor Zamojskiego Inspektoratu AK w okresie XII.Małek Izydor. którymi kierował prof. urodzony w listopadzie 1889 roku. której w rzeczywistości księża tomaszowscy nie otrzymali. Pochowany na cmentarzu w Zwierzyńcu. Manzyra Julian Właściciel wytwórni świec łojowych i mydła. gdzie "ich Ruscy zabili strzałem w tył głowy. mały Katyń Określenie stosowane w publicystyce i literaturze dotyczącej historii Grabowca z czasów II wojny światowej . którą prowadził od 1852 roku w Zamościu. 1942. ps. Dowódca zgrupowania partyzanckiego AK – BCh. Pochowany na cmentarzu w Zwierzyńcu. 1944. W Masłomęczu mieszkało ich około 10.24 września 1939 roku żołnierze Armii Czerwonej wymordowali w Grabowcu znaczną ilość przebywających tutaj żołnierzy polskich łącznie z miejscowym lekarzem. 1942 – VI. czyli z przekazanej do przemiału ilości zboża jedną trzecią zabierali dla siebie. "Skała". ks. Kwatermistrz Obwodu Biłgorajskiego ZWZ – AK. zamordowany przez gestapo 9 września 1943 roku. Andrzej Kokowski z Zakładu Archeologii UMCS wykazały iż Goci pojawili się w Kotlinie Hrubieszowskiej około 180 lat po Chrystusie. "trzeciej miary". Oprócz młyna rodzina Markowiczów dzierżawiła folusz w Rudzie (istniał od 1580 roku). Markiewicz Edward. . znana z osadnictwa Gotów – odkryto na tym terenie cmentarz i osadę Gotów z II – IV wieku naszej ery. VI. ps. Markowicze Dzierżawcy młyna w Rudzie k. komendant Obwodu Biłgorajskiego ZWZ – AK w okresie XI. 1941 – XII. poległ w bitwie pod Osuchami. z białymi mankietami. członek Batalionów Chłopskich.. korespondent "Rejsów. mieszkaniec Smorynia (powiat biłgorajski). zmarł w 2008 roku. na mocy którego Maziły przeszły na własność Ordynacji a parafia została wynagrodzona suma pieniężną. Kolejne badania archeologiczne. biskup Biskup senior diecezji siedleckiej absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Zamościu. jej skład osobowy stanowiło około 60 żołnierzy zorganizowanych w trzy plutony. Powstała na gruntach wyznaczonych przez Tomasza ordynata Zamoyskiego na utrzymanie księży. Mazur Bolesław (1928 – 2005)." (Janina Wieczerska. Za wykonywane usługi dla okolicznej ludności (przemiał zboża) pobierali opłatę tzw. mjr (6. tartak " i jeszcze jeden zakład nazwany rudą". rannych z miejscowego szpitala "ewakuowano" każąc im iść pieszo w stronę Góry Grabowieckiej. Dziennika Bałtyckiego"). Mazur Jan. 1944). VI. podczas lokowania wsi duchowni zawłaszczyli część gruntów należących do Ordynacji Zamoyskiej. 1899 – 24."Znachor" Komendant Placówki w Kolonii Niedzieliska (kwiecień 1940 – lipiec 1944). ps. kpt.

przybyła do Szczebrzeszyna z Podlasia. dawne gospodarstwo wzorcowe ordynata Andrzeja hr. na Zamojszczyźnie metodę tę stosowano m. Przed wojną "zaliczyła" rok. albo dłużej pracował w Cukrowni Klemensów. major rezerwy WP był kierownikiem szkoły i zmarł po pobiciu chyba w 1948 roku. istniała stajnia koni rasowych. Miączyn W latach osiemdziesiątych XIX wieku istniała wieś i folwark o tej nazwie. przed wojną ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie Męskie w Szczebrzeszynie. Zamoyskiego. "Dzieje Gminy Radecznica" (Zamość 2006). metoda Bell – Lankastra Wprowadzona została do polskiego szkolnictwa w początkach XIX wieku – polegała na wzajemnym nauczaniu . chyba z Konstantynowa gdzie Jej ojciec. istniała gorzelnia. t. Stanisław Michoński zmarł w 1972 roku.. szkoła początkowa. w roku 1885 był tutaj folwark. informacje o ludności z terenu gminy Radecznica zaczerpnięto z prac: R. Po odwilży został zrehabilitowany i mógł powrócić do pracy w Szkole Zawodowej." Michalów Wieś w powiecie zamojskim. Męża – Stanisława poznała w Szczebrzeszynie gdy był Dyrektorem Szkoły Zawodowej w której pracowała i tu wzięli ślub..000 rubli. Smoter Grzeszkiewicz. wiatrak. Przybyła do Szczebrzeszyna z nakazu pracy – uczyła przedmiotów ścisłych. w 1885 roku zbudował w Wólce Infułackiej pierwszy w powiecie zamojskim młyn parowy. urząd gminy. obowiązki majstra pełnił młynarz sprowadzony z Austrii. Rozwar Zybała "Rzeczpospolita Radecznicka (wrzesień 1939 – lipiec 1944) i druga konspiracja" (Lublin 2007) nazwa miejscowości Aleksandrów ilość zamordowanych osób miesiąc i rok. której roczna produkcja zamykała się kwotą 36. Wydobywano torf i kamienień wapienny. Michońscy Anna i Stanisław Anna Michońska z domu Sidewicz. w którym odbyła się egzekucja 36 sierpień 1942 . Stanisław Michoński funkcję dyrektora Szkoły Zawodowej przestał pełnić na początku lat pięćdziesiątych na skutek uwarunkowań politycznych – miał zakaz pracy w szkolnictwie. z których każdy przekazywał zdobytą wiedzę grupie innych uczniów. młyn wodny o 2 kamieniach. S. chemii na Uniwersytecie Jagiellońskim. cegielnia o 4 piecach – roczny zysk z wypalania cegły wynosił 1200 rubli. W grudniu 1937 roku przysłał do Zamościa (prawdopodobnie na prośbę Zofii Sochańskiej. Anna w 2001 (Jacek Michoński) miejsca straceń ludności żydowskiej Liczebny wykaz ludności pochodzenia żydowskiego wraz z nazwą miejscowości w której miała miejsce egzekucja sporządzony został na podstawie informacji zawartych w Biuletynie Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce . dwa młyny wodne. Mękicki Rudolf Artysta grafik na stałe współpracujący z Muzeum Narodowym we Lwowie. R. czy więcej. miejscowa ludność trudniła się pszczelarstwem.nauczyciel uczył wybraną grupę uczniów (zwanych monitorami). Rok. Bernardynów placówki w Miączynie "Po latach wojennych i losowych zawieruchach. Mejer zatrudniał siedmiu robotników. W 1885 roku w Miączynie znajdowała się cerkiew parafialna po unicka będąca filią cerkwi w Zawalowie (murowana z 1824 roku). pełniącej obowiązki sekretarza Redakcji "Teki Zamojskiej" ) pięć projektów znaku graficznego Teki. ordynatów Zamoyskich. W roku 1939 na łamach "Kalendarza Serafickiego" (Radecznica 1939) Franciszek Boguciński Migdał zamieścił szkic o odzyskaniu przez OO. IX ( Warszawa 1957).Mejer Chaim Josel Żydowski kupiec z Chełma. cegielnia. które poruszała maszyna parowa o mocy 24 KM. a w początkowym okresie swojej pracy także wychowania fizycznego. Smoter Grzeszkiewicz. gdzie uczył zawodu w klasach stolarskich. młyn zaprojektowany był na 4 kamienie. in w szkole powszechnej w Gorajcu.

10 osób 60 osób przewożonych z Tarnogrodu do Biłgoraja 1943 listopad 1940 2 listopad 1942 Majdan Sopocki Małków Markowicze .Biłgoraj (listopad 1942 – 15 4000 styczeń 1943 istniało w mieście getto) Bliżów Bzowiec Górny Chłopków Chmielek Deszkowice Dobużek Dominikanówka Dyle k/Biłgoraja 57 25 4 8 6 osób przywiezionych ze Szczebrzeszyna 18 osób przywiezionych z Łaszczowa 4 6 kwietnia 1943 14 wrzesień 1943 17 października 1943 wrzesień 1942 1942 Listopad 1943 Listopad 1942 Listopad 1942 13 listopad 1942 (3 osoby przywiezione z Goraja). 20 listopada (3 osoby) Frampol Goraj Grabowiec Hajowniki Horyszów Polski Izbica Jarczów Józefów Korczów Kotlice Krasnobród Kryszyn Księżpol 744 39 73 4 6 11. 1943 maj 1942 19 maj 1942 1941. 15 listopada 1942 (10 miejscowych Żydów). 000 listopad 1942 – maj 1944 30 wrzesień 1942 21 maj 1942. byli to jesień 1942 głównie Żydzi czechosłowaccy pracujący na tutejszym lotnisku 7 ok. 20 październik 1942 (11 Żydów schwytanych w lesie kąteckim – w obrębie wsi Długi Kąt). lipiec 1943 miejscowi Żydzi zostali zamordowani w obozie w Bełżcu 2000 2 pochodzące z Tarnogrodu 2 196 16 osób przywiezionych Łaszczowa 82 osoby z transportu przewożonego z Tarnogrodu do Biłgoraja 60 kwiecień 1942 – czerwiec 1943 11 październik 1942 marzec 1943 październik 1942 jesień 1942 2 listopad 1942 Luchów Łabunie wiosna 1941 – 1 listopad 1942 liczba nieznana.

Zaboreczno. in: Aleksandrów. Księżpol. przed wojną mieszkało tu ok. męczeństwo i patriotyczną postawę odznaczenia – Order Krzyża Grunwaldu. Hrubieszów. Małków. Kitów. 4. miejscowości wysiedlone i spacyfikowane w 1943 roku miejscowość wysiedlona (w) spacyfikowana (s) ilość wysiedlonych (cała wioska (cw)/zamordowanych cw cw Bodaczów Rozłopy w w . Osuchy.000 osób 33 1800 3 10 4 36 zginęli w obozie w Bełżcu. Zwierzyniec. 700 Żydów miejscowości odznaczone Orderem Krzyża Grunwaldu Mieszkańcy wielu miejscowości na terenie Zamojszczyzny wykazali podczas okupacji niezłomną postawę w walce z hitlerowskim najeźdźcą – ich poczynania zostały docenione przez ogół polskiego społeczeństwa wyrazem czego są nadawane za walkę. wśród odznaczonych miejscowości znajdują się m.Michalów tutaj Niemcy rozstrzeliwali Żydów przywożonych ze Szczebrzeszyna 20 Żydów pochodzących z Chełma 46 10 35 57 47 1939 1942 czerwiec – lipiec 1942 1943 listopad 1942 druga połowa listopada 1942 (egzekucji dokonała policja ukraińska) październik – grudzień 1942 16 sierpień 1942 lipiec – grudzień 1943 styczeń 1943 jesień 1942 22 maj 1943 październik 1943 21 październik – 16 listopad 1942 10 lipca 1943 1 listopad 1942 18 listopad 1942 maj – czerwiec 1942 maj 1943 Listopad 1942 Mojsławice Mokre Nedeżów Nielisz Niewirków Olchowiec Podklasztor Podlesie Potoczek Radecznica Różaniec Ruszów Skomorochy Wielkie Sułów Szczebrzeszyna Szewnia Tarnogród Topólcza Typin Wola Uchańska Zimno Zwierzyniec 48 20 osób z Krasnobrodu 43 15 6 1 46 osób ze Szczebrzeszyna ok. Zamość.

Zwierzyńca s mieszkańcy wsi w ilości 60 osób zostali spaleni żywcem Niemcy zamordowali ok. Łukowa) Różaniec (pow. zginęło ok. w tym Maria Szawara Kitów .Niemcy wymordowali wszystkich mieszkańców Trzęsiny – mieszkańców wywieziono na roboty do III Rzeszy Gorajec mieszkańców wywieziono na roboty do III Rzeszy Czarnystok w w mężczyzn w liczbie 63 wywieziono do obozu przejściowego w Zwierzyńcu w w Szczebrzeszyn Lipowiec mieszkańców wywieziono na roboty do III Rzeszy Szarajówka (gm. uratowało się zaledwie kilka osób.Sułów Kolonia Sułowska Deszkowice (I i II) Sochy - w w w s cw cw cw cw. biłgorajski) Wywłoczka k. 180 osób. 70 osób mężczyźni osadzeni w obozie przejściowym w Zwierzyńcu po interwencji Zarządu Ordynacji Zamoyskiej zostali zwolnieni s s Błonie k/Szczebrzeszyna Przedmieście Zamojskie k/Szczebrzeszyna Domki und Zuckerfabrik Klemensów Źrebce Wielącza w w w w wc .

która stanowiła jego własność prawa miejskie. którą dostarczali zaopatrzenie dla wojsk na trasie Grabowiec. pochodzącą z różnych stron Polski Misiąg Jan (29. następnie Rzeszowie. podczas wycofywania się wojsk rosyjskich. Była to kolejna z jego placówek . Podczas II wojny światowej niemal wszystkie zabudowania Ministrówki spłonęły. Egzamin dojrzałości zdał w roku szkolnym 1910/1911 w Brzeżanach. jego wezwanie otrzymał fundowany w Hrubieszowie przez Władysława. "Miszka Tatar" Zbiegły z niemieckiej niewoli oficer radziecki – jego prawdziwe nazwisko brzmiało Michaił Atamanow. XVIII wieku. księcia Mazowieckiego i Bełskiego kościół dominikanów. Tadeusza Kościuszki. Ukończył Gimnazjum Humanistyczne "dawnego typu". co zdaniem Antoniego Wiatrowskiego → Wiatrowski Antoni.. następnie pobyt w Niemczech . Majdanie Sieniawskim. 1983). ewakuowali się także mieszkańcy wsi. Zagrodach. Luchowie Dolnym.1889 . W XV wieku czczony jako patron kupców i podróżnych. św. Radecznica) w pocz. jako miasto Komarów funkcjonował do roku 1868. Po wojnie ludność ukraińska została wysiedlona. W 1918 roku kolej została rozebrana przez miejscową ludność. Jako ochotnik walczył na froncie od roku 1914 do lipca 1915 w 18 Pułku Obrony Krajowej . którą poznał podczas pobytu w Zakłodziu.pracował tutaj w okresie powojennym. w Zakłodziu.później była niewola na terenie byłego Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. dowodził oddziałem wchodzącym w skład Grupy Operacyjnej Gwardii Ludowej im. świadczyć może o tym. pochowany jest na cmentarzu parafialnym w Trzęsinach. Pod koniec XIX wieku istniał w Ministrówce folwark. Początkowo uczył się w Jarosławiu. Część z nich po wojnie wróciła. ministrowi skarbu Królestwa Polskiego.Dub. Mikołaj Biskup. podręczniki sprowadzane były z Warszawy przez administrację dóbr ordynackich. skoro chłopi zdecydowali się zanieść do rezydującego w Zamościu ordynata . który wchodził w skład gminy Miączyn i parafii Grabowiec oraz karczma." Ministrówka Wieś położona w gminie Miączyn (pow. W roku 1958 przeszedł na emeryturę. zmarł 28 kwietnia 1906 roku. Mietlicki Maksymowicz Fiodor Urzędnik biłgorajskiego urzędu skarbowego. gdzie Aniela również pracowała. W roku 1748 uzyskał dla wsi Komarów. który uważany jest za jej założyciela.) Postać znana w środowisku szczebrzeszyńskim (początek XIX wieku) jako "murgrabia" – sprzedawał podręczniki szkolne wydawane zgodnie z rozporządzeniem Dyrekcji Edukacyjnej uczniom Szkoły Wydziałowej w Szczebrzeszynie. Jan Misiąg pochodził ze Świętoniowej w powiecie przeworskim.. Karolówce..15. Mitwoch (.wcześniej zatrudniony był na Szperówce k/Szczebrzeszyna. Młodeccy Dzierżawcy Czarnegostoku (wieś w gm.03. a na jej miejsce przybyła ludność polska.. W rok później po zajęciu tych terenów Austriacy zbudowali w Ministrówce konną kolejkę wąskotorową. nauczyciel szkoły podstawowej w Czarnymstoku . Dzwoli.11.tutaj pracował u rolnika o nazwisku Bate. do kraju powrócił w 1923 roku. województwo rzeszowskie. W 1915 roku. Zginął podczas walki z oddziałem niemieckim pacyfikującym Józefów 1 czerwca 1943 roku. pochowany jest na cmentarzu w Biłgoraju. iż "Hrubieszów był miastem zamieszkałym przez kupców i leżał na głównym szlaku handlowym. Stosunki z miejscową ludnością nie układały im się najlepiej. W 1921 roku Ministrówka mająca wówczas status kolonii liczyła 33 domy i 254 mieszkańców. zamojski) nazwę swa prawdopodobnie zawdzięcza Janowi Węgleńskiemu.Zawada Tworyczów w w wc Mier Jan Starosta tyszowiecki i kasztelan infułacki. W Czarnymstoku poślubił Anielę z Łypów.

gdzie pełnił funkcje pomocnika rachmistrza wydziału przy zarządzie Głównym Ordynacji Zamoyskiej w początkach XX wieku. wtedy bardziej impulsywna żona dzierżawcy kazała pobić kilku chłopów. czytała napisy i komponowała sobie melodię. Grupie przewodniczył Stanisław Moskalewski ze Zwierzyńca. Ferensa." (Jadwiga Turowa z Kosobud). w zebraniach często brał udział właściciel folwarku w Smoryniu – Józef Brandt (nielegalnie przemycał broń na potrzeby oddziałów powstańczych). Rozkazano mężczyznom ustawić się w jeden szereg.jak wspomina dr Klukowski – często przyjeżdżał do Mokregolipia k/ Radecznicy. Ireneusz Hanaka. czyli o pochodzeniu i czynach Polaków" . który przyniósł list od "znakomitych mężów ziemi chełmskiej" zapewniający o wspólnej jedności z zebranymi. Stanisław Moskalewski współpracował z unitami z powiatu zamojskiego. Paszkę..za jego zgodą Ojcowie Bernardyni z radecznickiego klasztoru nauczali w obrębie parafii religii – w Gorajcu Starej Wsi i Gruszce Zaporskiej – O. Zaangażowany był w działalność agitacyjną . W Mokrymlipiu urodził się Stanisław Sarnicki – wybitny polihistor. Jezierskiego. Jego założycielami byli Maria i Wacław Krzeszowscy. Początkowo było to kino nieme. pochodził ze wsi Kraczkówki. Józef Masztelarz . mord kosobudzki Miał miejsce w Dzień Zielonych Świąt 1943 roku – przed kościołem. Mokrelipie Wieś położona w dolinie Poru na pograniczu Roztocza Zachodniego i Padołu Zamojskiego. "Muza" Nazwa powstałego w 1931 roku w Szczebrzeszynie kina. W II połowie XVII wieku wzniesiono nową świątynię w stylu neogotyckim według planów architekta Józefa Dziekońskiego. Podczas okupacji duszpasterską opiekę nad parafią sprawował ks. Mościbroda Eugeniusz W latach trzydziestych XX wieku pełnił obowiązki Prezesa Zarządu Powiatowego (tomaszowskiego). w Gorajcu – Zagrobli – O. Inny minister kalwiński z Mokregolipia – Jan Brzycki przyjęty został na Synodzie we Włodzisławiu (4 – 15 październik 1588 roku) jako poseł. Floka. w czasie okupacji a także po wyzwoleniu pracowała z młodzieżą. a przed całą wsią oświadczyła: jeszcze was lat 3 trzymać będę i choć was pozabijam. Józefa Kłodnickiego. Po paru sekundach 7 ciał skręconych w agonii zwisało z konarów 100 letnich lip. Muszyńska Jadwiga Honorowa obywatelka miasta Zamościa. pana ordynata o to nie boję. autor prac: "Księgi hetmańskie". Udzielał się również w pracach Polskiej Macierzy Szkolnej – w listopadzie 1905 roku uczestniczył jako delegat Zarządu Głównego PSM na zebraniu inauguracyjnym Macierzy w Zwierzyńcu. W wieku XIV należała do dóbr Latyczyńskich. obecnie pozostały po nim tylko ruiny. jako taki funkcjonował w latach 1547 – 1579. która grała później podczas pokazu filmu. który w wieku XVI został zajęty na zbór kalwiński. Wyznaczył 7 mężczyzn. Przed każdą projekcją przychodziła Debora Fleischer patrzyła na film.suplikę (skargę). że zabije każdego. w okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej. gdzie odbywały się narady włościan okolicznych wsi w folwarku ordynackim dzierżawionym przez Konstantego Świderskiego. jeśli stan się nie poprawi czeka was kolejna egzekucja.w tej pracy zamieścił artykuł o działalności Rzeczpospolitej Babińskiej. oraz "Roczniki. W początkach XX wieku we wsi prężnie działała organizacja polityczna skupiająca miejscowych włościan – Krukowskiego. Wypycha. to się jm. w roku 1671 biskup sufragan chełmski – Mikołaj Świrski dokonał konsekracji. Przekazywał im stosowną literaturę. w roku 1403 Mikołaj z Latyczyna i Tomko z Radecznicy ufundowali kościół. gdzie "mogli chrzcić swoje dzieci o brać śluby w obrządku swoich ojców". . Rozległ się głos oficera: "to kara za opieszałość dostawy kontyngentów. którym umożliwiał przedostawanie się do granicy galicyjskiej. W latach 1882 – 1928 żył tutaj i pracował ludowy poeta Jakób Raciborski. Mojżesz z Hrubieszowa Według relacji zachowanych w responsach rabina Majera z Lublina handlował wołami na Wołoszczyźnie. nauczycielka i harcerka. Zaś sam Młodecki groził chłopom. Wacław Płonka. mieszkał w Zwierzyńcu. Moskalewski Stanisław Członek Narodowej Demokracji. kto będzie na niego skarżyć.. przed którym przechodził oficer i pejczem wskazywał kto ma wystąpić z szeregu.

Karola Namysłowskiego w Zamościu. XX wieku.. kufer. "św.członek Polskiego Związku Młodzieży Komunistycznej bojąc się powrotu Niemców namówiła męża do wyjazdu. ale nie tylko w Szczebrzeszynie . grafika. a także kula armatnia. pamiątkowe zdjęcia.kamizelka oraz flet – eksponaty upamiętniające wielkiego rodaka Karola Namysłowskiego. Sala – izba zawiera rzeczy potrzebne w gospodarstwie domowym – szafkę na naczynia. Są to: obrazy. W jednej z sal znajdują się przedmioty i narzędzia gospodarskie np. książki.. obowiązki kinooperatora jej mąż Wiesław Krzeszowski. a Niemcy zaczęli się wycofywać. Muzeum mieści się w budynku wikariatu przy kościele parafialnym w Starym Zamościu. Kino funkcjonowało do 1939 roku . we współpracy z proboszczem parafii ks. z zawodu był krawcem. Na uwagę zasługuje akt notarialny wystawiony przez Bolesława Leśmiana z 1927 roku. jak również lampy naftowe. Grinerowie opuścili Szczebrzeszyn z 6 . że budynek podczas okupacji był wykorzystywany zgodnie ze swoim przeznaczeniem odstąpiono od tego zamiaru. Mieszkańcy gminy wykazali wielkie zainteresowanie muzeum. pamiątki ocalić od zapomnienia Klub Seniora działający w ramach Starozamojskiego Stowarzyszenia Inicjatyw Lokalnych. sa też ubrania. czajniki moździerze. Po zakończeniu działań wojennych do Szczebrzeszyna wkroczyli Rosjanie zaprowadzili wówczas swoje porządki. Jedno pomieszczenie muzeum przeznaczone jest na prezentacje twórczości artystów plastyków wywodzących się z naszej gminy. kapę. bagnet. żelazka. "Rytuał – przewodnik po nabożeństwach"z XVII wieku. Z chwilą powstania Okręgowego Zarządu Kin szczebrzeszyńską placówkę reaktywowano na nowo. "Pan Jezus". Wyświetlali filmy dla swoich żołnierzy. W roku 1939 gdy wojska rosyjskie wkroczyły do Szczebrzeszyna. Kolejną sale zapełniają przedmioty z zakresu piśmiennictwa. prawdopodobnie najstarsza w Polsce orkiestra symfoniczna działa do dnia dzisiejszego jako Orkiestra Symfoniczna im.proces ten rozpoczął się na terenie całego kraju. Błażejem Górskim zorganizował Muzeum Ziemi Starozamojskiej. została zajęta przez Zarząd w dzierżawę. (Wiesław Krzeszowski) Muzeum Ziemi Starozamojskiej Pierwsze wzmianki o Starym Zamościu. Michałowski ze Skierniewic. książeczka "Ołtarzyk Najświętszej Maryi Panny"z 1860 r. in: Józefa Bolesława Kiszki. książka kucharska z 1934 roku i wiele innych. gdy coraz powszechniejsze stały się magnetowidy kino zaczęło podupadać. Muzeum posiada monety. a po każdym seansie robili potańcówki. Ta. przez krótki czas funkcję dyrektora pełniła Maria Krzeszowska.. dzieża. później Bolesław Górniak. gdy wprowadzono aparaturę dźwiękowa kinooperatorem został Griner. (Maria Kiszka) "my ze szlachetczyzny" Tak mówili o sobie w początkach XX wieku mieszkańcy Krasnobrodu wyrażając się o włościanach z innych terenów Ordynacji Zamoyskiej "tamci z ordynacji". żona Grinera . Bohdana Kiszki. m. XVI wieczny kościół – renesansowy z elementami baroku i klasycyzmu.podczas okupacji (w początkowym okresie zostało zamknięte). narzędzia stolarskie. pod nazwą Zamoście pochodzą z 1429 roku . metaloplastyka. obyczaje. szklanki. tradycje. płyty. maselnice. książeczka do nabożeństwa 1931. buty. Heleny Dobrzańskiej Kasiura. W sali tej znajdują się też – zdjęcia. prząśnice. widelce. Zgromadzone dotychczas eksponaty (ponad 400 przedmiotów) posegregowano i rozmieszczono w 4 salach. banknoty z XVII.po założeniu przez hetmana Jana Zamoyskiego miasta Zamość wieś zaczęto nazywać Starym Zamościem. .po wyzwoleniu wyjechał z żoną do Tel Awiwu.. stoją kołowrotki. W latach osiemdziesiątych XX wieku. XIX. "Brewiarz " – modlitwa kapłanów z XIX wieku. Barbara". płaskorzeźby. Janusza Turczyńskiego. żołnierze oglądali filmy na stojąco. parafii. niecki. m.Później kino udźwiękowiono .. która rozpoczęła się 4 listopada 2008 roku i organizacja muzeum trwa nadal. Ponieważ frekwencja nie dopisywała kino z czasem zamknięto. a także stuły. ale ze względu na to. W tej sali można również obejrzeć szaty liturgiczne – ornaty. palkę z 1849 roku (przekazane do muzeum przez ks. magnetofony. W Starym Zamościu znajduje się zabytkowy. "św. ołtarzyki. Stanisława Króla. proboszcza Błażeja Górskiego). adaptery. Po wyzwoleniu dyrektorką kina była p. przybory szewskie. manipularze. in. Zbiórka eksponatów. XVIII.7 miesięcznym dzieckiem wraz z wycofującymi się Rosjanami. Aby zachować przeszłość gminy Stary Zamość – historię. welony na kielichy.całą instalację wykonał inż. Wszystkie krzesła z sali kinowej zostały usunięte. Griner przeżył dzięki temu. Były nawet propozycje by ją upaństwowić.. ze służył w Armii Andersa. Katarzyna".. radia. z którą wyszedł ze Związku Radzieckiego . W izbie jest maszyna do szycia. W budynku stacjonowała jednostka żandarmerii. Do XIX wieku Stary Zamość władany był przez Zamoyskich. Polakowska. a pomieszczenia pobliskiej szkoły zostały zajęte na koszary.: słomiana plecionka na zboże. rzeźby – "Pieta". a nazwę przemianowano na "Odrodzenie". W roku 1880 w kościele parafialnym miał miejsce pierwszy publiczny występ Orkiestry Włościańskiej stworzonej przez Karola Namysłowskiego (urodzonego w Chomęciskach Małych). żarna. rzeźby.

Ryszard Lubicki i mgr Kazimierz Spaleniec (sekretarz).. skąd powrócił w 1923 roku). "Regulamin Nagrody przewiduje wręczenie jej co trzy lata przy okazji Zjazdów Towarzystw Regionalnych. którego celem jest zbieranie wszystkiego. Iwaszkiewicz. człowiek czynny i prawy. Inicjatorem nagrody jest prof. a okazyi nastąpioney od Zwierzchności a temuż Kontra Talmudystami Dyspozycyi na zawstydzenie Żydowskiego urągania z przyłączonemi uwagami o stanie teraźnieyszym Chrześcianów pomieszanych z żydostwem. 56 – 57) Krzysztof Garbacz. najstarsi kapłani gorajscy Parafię gorajska erygowano w 1379 roku. Zamościu. Zygmunt Mańkowski. mgr inż. oraz z przestrogami bardzo potrzebnemi y pożytecznemi przez pewnego wydane. Zygmunt Mańkowski. zarządzało nią wielu administratorów. autor przedmowy do pierwszego wydania "Dziennika z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944" (Lublin 1958). ponad to w skład Kapituły weszli: doc. którego był twórcą i motorem działania". po prostu – jak sam o sobie pisał w jednym z wierszy "regionalny brat" – zmarł 24 kwietnia 1988 roku w Lubartowie". Jakub Skwarski (1625 – 1634) – jego staraniem utworzono w Akademii Zamojskiej (po roku 1647) . bezinteresowny społecznik. jego fragment (dotyczący wydarzeń w Hucie Krzeszowskiej gdzie autorka mieszkała do 1920 roku) opublikował na łamach pracy "Na szlaku biłgorajskich kapliczek i krzyży przydrożnych " (Zielona Góra 2009. W roku 1609 przyjął świecenia kapłańskie otrzymując nominację na prałata i kustosza. dla którego lokalna społeczność była rodziną. w roku 1620 został infułatem zamojskim ks. Chełmie. Wacław Tuwalski – "w styczniu 1977 roku. "Nagrodę imienia dr Klukowskiego" po raz pierwszy otrzymali w roku 1985 czterej regionaliści z okazji III Zjazdu Towarzystw Regionalnych Lubelszczyzny.Mysakowska Janina Córka Antoniego Mysakowskiego (zesłanego na Sybir.". Jan Gurba.. Nagroda wręczana jest "ludziom działającym na terenie Lubelszczyzny. zasłużonego regionalisty i społecznika ze Szczebrzeszyna. Zygmunta Klukowskiego Ustanowiona została celem upamiętnienia postaci dr Klukowskiego.. Lublinie. Wojciech Mazgaj – Okręglicki Jego działalność przypadła na lata 1582 – 1610 ks. Autorka cennego pamiętnika prowadzonego w latach 1912 – 1919. od roku 1589 pełnił funkcje rektora Akademii Zamojskiej. Byli to: Henryk Frąckiewicz – "jego społecznikowska działalność najsilniej objawiła się w Towarzystwie Przyjaciół Stężycy. jako główny organizator doprowadza do założenia Towarzystwa Regionalnego w Woli Osowińskiej. s. "Myśli z Historyi o Kontra – Talmudystach wiernie zebraney. Wawrzyniec Starnigiel (1610 1625). Liczbę nagród określa każdorazowo Kapituła. dr Ryszard Szczygieł. co dotyczy ludowej kultury. 1761" Broszura wydana przez oficynę Akademii Zamojskiej jako pokłosie sporu toczonego między frankistami a Żydami lwowskimi w 1759 roku na Uniwersytecie Lwowskim N nabożeństwa żałobne Zwyczaj odprawiania nabożeństw żałobnych przyjął się w Szkole Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie od początku jej istnienia (przypomnijmy funkcjonowała w latach 1811 – 1830) . Wincenty Piątak – "będąc uznanym w kraju badaczem historii poczty polskiej pierwszych lat powojennych wniósł znaczący wkład w rozwój hrubieszowskiej filatelistyki. do Szczebrzeszyna przyjeżdżało wówczas kilku księży łacińskich i unickich. mszę główną celebrował ks.. historyk. Wincenty Piątak ożywił miejscowy ruch medalierski. popularyzowanie tej kultury i odradzanie jej. Józef Lulek – "w pamięci wielu pozostał jako poszukujący nauczyciel. a miasto – domem.". Nagroda im. Najstarsi z nich to: prawdopodobnie ( co do końca nie zostało ustalone) ks. Mają one charakter równorzędny.w przeciągu tygodnia po Dniu Zadusznym odprawiano msze za profesorów i uczniów zmarłych od czasu założenia Akademii Zamojskiej. Kandydatury laureatów zatwierdza posiedzenie Kapituły poszerzonej o delegatów Wydziałów Kultury i Sztuki Urzędów Wojewódzkich w: Białej Podlaskiej. szczególnie zasłużonym. 12 września 1984 roku Rada Towarzystw Regionalnych powołała Kapitułę Nagrody. projektując większość hrubieszowskich medali. przewodniczącym której został wnioskodawca – prof. rozbudzający wrażliwość młodzieży na piękno mowy polskiej.

Jędrzej Misiewicz (1736 – 1740) ks. Stanisław Dębski (1693 – 1695) ks. Jan Kanty Niewieski ( 1721 – 1736) – obydwaj pełnili funkcje rektorów Akademii Zamojskiej. s. Walenty Walerian Tuszowski. dziekan urzędowski. kanonik zamojski.1857) najstarsi proboszczowie tomaszowscy (XVI – XVII wiek) Opracowano na podst. przeprowadził reformę Akademii Zamojskiej informacje inne Paweł Krzaczkowski Wojciech Sikorski Piotr Leszczyński Grzegorz Ochocimski Stanisław Gołębiowski Walenty Wścisłowski Jerzy de Laskarys Biskup zenopolitański. Jan Różeński. dziekan bełski kanonik zamojski. Paweł Nosiłowski (1634 – 1641) ks. początkowo kanonik. profesor a następnie rektor Akademii Zamojskiej. infułat ołycki. kanonik zamojski kanonik zamojski dr filozofii. Maciej Pawłowicz (1705 – 1721). Dzięki jego staraniom pobudowano w Goraju w latach 1779 – 1782 murowany kościół ks. Baltazar Dulewski – urząd plebana objął 11 lipca 1749 roku." najstarsze kościoły drewniane Zamojszczyzny  kościół w Jelitowie. dziekan potylicki Wstąpił do Zakonu Kanoników Regularnych w Krakowie (zrezygnowawszy uprzednio z przysługującego mu jako dziekanowi potylickiemu beneficjum) w roku. dziekan suwalski." Zamość 1947 . funkcje prof. późniejszym Tomaszowie Lubelskim. ks. byli również kanonikami Kolegiaty Zamojskiej ks. Walenty Czerwieński (1641 – 1664) ks. w w rok później przeniósł się na własną prośbę do parafii Biała ks. następnie kustosz kolegiaty zamojskiej i rektor Akademii Zamojskiej. Akademii Zamojskiej scholastyk zamojski dr teologii.. parafia gorajską zarządzał w latach 1684 – 1693 ks.. Wojciech Zagórski (1664 – 1684) ks. proboszcz tartakowski Jego Królewskiej Mości dr teologii. "czemu zapobiegł rząd krajowy. 53 imię i nazwisko Melchior Stefanides Jan Krzycki Jan Sieprawski godności. pracy J. Funkcje gorajskiego proboszcza pełnił w latach 1695 – 1705 ks. kanonik katedry chełmskiej Jerzy Kaszuba Białkowski Pragnął zastawić we Lwowie srebra kościelne. scholastyk ołycki... konsultator Zgromadzenia Krymskiego Odpustów kanclerz katedralny lwowski. Petera "Z przeszłości miasta kresowego. dr filozofii i teologii. kanonik i deputat łucki. Józef Łukasiewicz (1740 – 1749) ks. zbudowany prawdopodobnie przez Jana . dziekan infułat i scholastyk Kolegiaty Zamojskiej. Jan Ziomkowski – pracował w Goraju przez 27 lat ks..katedrę prawa kanonicznego ks. Kazimierz Matraszek (1829 . Antoni Paschalski – 1828 rok.

zbiórką funduszy na druk. Funkcje redaktora naczelnego pełnił Edward Dubel. Związków Zawodowych oraz działacze komunistyczni. kościół parafialny. ks. w roku 1671 (co odnotowano w dokumentach wizytacyjnych) pozostawał w ruinie (wg. 1715 roku. w roku 1404 w Gorzkowie. Jeżewski. lista opracowana na podstawie "Kroniki szkoły" Łysiakówna Józefa (Pieniążkowa) – pierwsza polska nauczycielka. Trytkówna Paulina (Fencowa). Miesięcznik redagowali nauczyciele miejscowych szkół. Wadowskiego) kościół w Chłaniowie. zamojskiego i krasnostawskiego. "Namysłowianka" Część Chomęcisk Małych k. kolportażem. w roku 1778 na jego miejscu wzniesiono nowy kościół w Józefowie fundowany przez Józefa Tomasza Zamoyskiego – funkcje sakralne pełnił do roku 1886 kościół w Łaszczowie – pocz. w Czarnymstoku pracowała przez 6 . zastępca był Jakub Mandelbaum. wzniesiony został w latach 1627 – 1629 kościół w Dubnie – 1670 rok. obiekt pełnił funkcje sakralne w latach 1727 – 1770 w Kryłowie istniał kościół około 1648 roku. spłonął od uderzenia pioruna w roku 1794 Wożuczyn – kościół spalony przez Kozaków podczas powstania Chmielnickiego w 1648 roku Dzierążnia. ok. "Nasza Niwa" Miesięcznik kulturalno – oświatowy. w 1411 roku w Nabrózy. XVII wieku. W roku 1409 biskup włodzimierski Grzegorz erygował parafię w Gródku. jego wystrój wzbogacały dwie kaplice i dzwonnica. prace w czarnostockiej Szkole Ludowej rozpoczęła w roku szkolnym 1916/1917. przeniesiony w roku 1787 do Grodysłowic służył miejscowym unitom jako cerkiew najstarsze parafie rzymsko – katolickie Najstarsze parafie rzymsko – katolickie na Zamojszczyźnie erygowane były około roku 1394 przez arcybiskupa halickiego Jakuba Strepę w Czernięcinie i Szczebrzeszynie (parafia obejmowała 23 wsi). obiekt uległ zniszczeniu. Radecznicy. w roku 1758 nowy obiekt fundował J. ukazywał się w Hrubieszowie w latach 1926 – 1927. Starego Zamościa. pisaniem artykułów zajmował się aktyw SL . "Nasze Życie" Tygodnik (nielegalny) Komitetu Akcji Jednolitego Frontu z Zamościa wydawany był w okresie międzywojennym w Biłgoraju. "Nasze Życie" Miesięcznik wydawany w latach 1923 – 1930 staraniem Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Szczebrzeszynie pod redakcją Karola Pieczykolana. Nauczyciele pracujący w szkole podstawowej w Czarnymstoku w latach 1916 – 1975. funkcjonował w latach 1637 – 1726. A. narkoza eterowa Po raz pierwszy narkozę eterową w szczebrzeszyńskim szpitalu zastosował dr Tadeusz Wieniawski w 1847 roku – jego pacjentką była kobieta z okolicznej wsi cierpiąca na martwicę lewej ręki.PPS. gdzie urodził się i mieszkał twórca Włościańskiej Orkiestry Karol Namysłowski. od roku 1748 do dziś istnieje nowy kościół w tej miejscowości w latach 1705 1794 funkcjonował kościół w Puszczy Solskiej fundowany przez Tomasza Józefa Zamoyskiego. Biskup chełmski Stefan w roku 1403 erygował parafię w Mokrymlipiu k. Gazetę kolportowano na terenie powiatów biłgorajskiego. Tyszowce. nr 2 "Naszego Życia" z 1925 roku (ze zbiorów Edwarda Chudoby) prezentowany był na wystawie "180 lat prasy na Zamojszczyźnie" na przełomie XI – XII 1983 roku w Zamościu. fundacji kardynała Radziejowskiego. "Bundu". drugim z kolei był pobudowany w 1726 roku w roku 1744 zbudowano kościół w Rachaniach.           Zamoyskiego w 1575 roku funkcjonował do roku 1638 Tomaszów Lubelski – kościół miejski fundowany przez Tomasza Zamoyskiego.

Kasprzak Joanna. Walentyna Sowicka. które podczas okupacji stanowiły zaplecze naukowe dla prowadzących komplety.00 przez dowódcę oddziału pacyfikacyjnego. Juszczakowa M. język rosyjsk.00. u której wynajmowała pokój. Zofia Skoczek.nauczyciel fizyki. Mazurek Genowefa. Tracz Jerzy. We wrześniu 1945 roku został przeniesiony wraz z żoną do Błonia k/ Szczebrzeszyna). który nadjechał ze strony Trzęsin by go rozstrzelać. z wykształcenia muzyk – podczas okupacji zorganizował we własnym mieszkaniu w Szczebrzeszynie przy ul. ale B. nauczyciel prowadzących tajne nauczanie w Szczebrzeszynie Tajnym nauczaniem w Szczebrzeszynie zajmowali się: Bielec Franciszek . Chciałem uciec i te drwa się zawaliły. Julia i Stefan Węgierscy – Stefan Węgierski zginął w obozie przejściowym w Zwierzyńcu po pobiciu w trakcie przesłuchań. Julia Lewandowska. Kaziród Maria. Siembioda Janina. kobiety zgrupowane w LZK brały udział w specjalistycznych szkoleniach. uczył muzyki. Żuk Maria. Szponar Stefan. jej nazwisko zapamiętała Leokadia z Kijków Orchowska – mieszkała u Michała Bzdziucha . Swoją "przygodę" z Julianem Chmielewski przeżył Kazimierz Mazur rwałem u niego jabłka. rozstrzelany został przez Niemców w obejściu gospodarza Furlepy w nocy z 14 na 15 stycznia 1944 roku o godz.... Ukrywał się w zabudowaniach Jana Smotra. Krzeklik Medard. zwolniony tego samego dnia o godz. Płonkówna Mieczysława. Fenc Paweł. Kormański Jan. zawarł wówczas związek malżeński z Aniela Łypówną. do Czarnegostoku przybyło małżeństwo Chmielewskich. Kiesz Wanda. Zając Maria. Zofia Skórczyńska. wspominała o pacyfikacji swojej wsi. Tkaczyk Krystyna. Oszyna Emilia. przed rozpoczęciem roku szkolnego 1939/1940 zgromadził dużo podręczników i pomocy szkolnych. Szobakówna (Idzikowa) Marja – w roku 1923 został przeniesiona do Złojca. Zamościa. Wcześniej pracował w gimnazjum w Szczebrzeszynie. jej praca w organizacji polegała na udzielaniu pomocy rannym. Wójcik Zofia.. to diabeł.. Bazan Helena. Górniak Wanda.lat. Chmielewska Bronisława – małżeństwo. 2. Antonik Teodora – nauczycielka matematyki. w roku 1923 została przeniesiona do Szczebrzeszyna. Skowron Zofia. Chmura Zdzisława. Za niej chodziłam do szkoły. 1 lipca o godz. Zamojskiej 30. Gardzała Danuta.Kaszowa Genowefa – do pracy w Czarnymstoku przyjechała w 1933 roku z Nielisza. Łach Stanisław. które przyjaźniły się się z córkami Pacyków – Leokadią i Kazimierą. 19..wspomina. Maciąg Alina. Szyduczyńska Teresa. Kikut Helena – rodem ze wsi Sochy. Chmielewscy mieszkali w budynku starej ("carskiej") szkoły. przedmiotem jej zajęć były: lekcje wychowania gimnastycznego. Szaynówna Aniela – we wrześniu 1929 roku została przeniesiona do Udrycz k.15 budynek szkoły otoczył oddział niemiecki. Jan Łopuszański – poszukiwany za tajne nauczanie ukrywał się do końca wojny. często w rozmowach z Marianną Smoter. Krupa Kazimierz Marian – we wrześniu 1929 roku został przeniesiony do szkoły w Wielączy. w latach 70 – 80 ubiegłego wieku pracowała w Liceum Ogólnokształcącym w Szczebrzeszynie. nauczyciele Szkoły Powszechnej (żeńskiej) Nr 2 w Szczebrzeszynie Fenc Paulina. Buba Tadeusz. Misiąg Jan – w Czarnymstoku osiedlił się w 1940 roku. Stępkowska Eugenia – zaangażowana w walkę z okupantem. chemii i matematyki. Podczas okupacji Genowefa Kaszowa zginęła w Zamościu. Zielonka Maria. Przyczołek w szopie nie był zabity deskami. Chmielewski Julian. Sikorski Bolesław. Stasiuk Jolanta. Lewandowski Franciszek ks . Współpracowali z nim: Janina Jóźwiakowska. leżały tam poukładane drwa. Polak Jan. 22. Stępkowskiemu udało się uciec. Rzepecka Maria . to nie dziecko. była gminną kadrówką (kadrówki takie składały się od 3 – 5 osób) Ludowego Związku Kobiet. Komornik Natalia – nauczycielka języka rosyjskiego. oraz Zygmunt Kimaczyński . Źrubek Czesława. właściciel księgarni zlokalizowanej przy ul. Hasiec Krystyna. rodem z Podborcza. Trębackiej tajny komplet dla uczniów szkoły średniej. Zawołał mnie do szopy. Bohun Piotr – do pracy w czarnostockiej szkole skierowany został na mocy Pisma Inspektoratu Szkolnego w Biłgoraju z dnia 23 sierpnia 1941 roku. drwa mi zawalił i uciekł". biologia.nauczyciel. Przychodzi do do nas do chałupy i mówi do matki: "pani Mazurowa.prowadziła drużynę zuchową. Makara Genowefa. Smoter Regina. Patrzę a on bierze kija. Kanikuła Danuta – nauczycielka matematyki. Majta Teresa – nauczycielka języka polskiego.Gąsiorówna Józefa – wychowawczyni klasy II Hartleb Maria – wychowawczyni klasy V Holc Małka /Mirka – wychowawczyni klasy I Jaworska Zofia Krzeklikowa Maria Kulczyński Emil. Stępkowski Bolesław (mąż Eugenii) – został aresztowany 30 czerwca 1943 roku. mieli trzy córki. Jabłka oberwał. Szewczyk Krystyna. Bielecki Stanisław. Zofia Sas – Jaworska (opiekunka żeńskiej drużyny harcerskiej).

którzy nękani ciągłymi najazdami Tatarów zmuszeni byli do ukrywania się celem ratowania życia i zachowania swojego dobytku.C. w Bibliotece Uniwersytetu Kijowskiego i w zbiorach prywatnych rodziny Chreptowiczów w Szczorsach. 1985. Butlera Jan Wisłocki ustanowił władzę municypalną oraz zatwierdził działalność cechów: tkackiego.C."podejmując próbę wyjaśnienia nazwy Szczebrzeszyn założyłem następujące tezy:1/ wyraz jest terminem słowiańskim. W świetle powyższego rozważania jest zupełnie zrozumiałe. 4/ ulegał procesom natury gramatyczno – fonetycznej. szczerbaty). nazwa Kryłowa Nazwa miejscowości Kryłow prawdopodobnie związana jest z trudną przeszłością mieszkańców tych ziem. 25). 3/posiada budowę dwu rdzeniową. iż to ów wysoki morenowy pokryty jarami i zapadłościami pagór został nazwany po wszelkich fonetycznych procesach "Szczebrzechem". emerytowany nauczyciel . W ten sposób ukształtowana została nazwa własna mająca kolejno postać szczerb' + brzesz>szczerbbrzesz>szczebrzech – wraz z powstawaniem zrostu nastąpiły zgodnie z naturą tendencje uproszczenia wymowy polegające na eliminacji "r" i skróceniu iloczasu "b". Treścią pracy jest teoria pszczelarstwa. obrzeże. zaś osada na "Szczebrzeszynem". W roku 1870 Frampol przemianowany został na osadę.Aleksander Piwowarek .na Uniwersytecie Warszawskim.Lewicka Włodzimiera – wraz z Waleria Szejter pełniły obowiązki wychowawczyń w klasie VII Misiałek Józef – w roku 1936 pełnił obowiązki kierownika szkoły Mysłowska – wychowawczyni klasy III Syrkowa Zofia – kierownik szkoły w latach 1929 – 1932 Szrejter Waleria wychowawczyni klasy IV Tomaszewska Maria. Teren otoczony rozległymi moczarami stanowił w miarę bezpieczne miejsce. XIII" Pierwsza polskojęzyczna książka o pszczelarstwie – wg danych z roku 1920 zachowały się tylko trzy egzemplarze z pierwszego wydania . przedrostek "Bieł" (podany w dokumencie lokacyjnym) można tłumaczyć jako "biały". nazwa Frampol Nazwa Frampol wywodzi się od imienia jego założyciela – Franciszka Butlera.ch>sz. nazwa miasta Biłgoraj Istnieją dwie wersje co do znaczenia nazwy miasta: "Bił Goraj Tatarów". 3/ściągnięcia spółgłoski: -bb>b. dopiero w roku 1773 sukcesor F. co oznacza miejsce górzyste.D.XII w Komarowie u mnie Jana Ostroroga wojewody poznańskiego spisana w Zamościu Roku M. Stefana Warchoła czy Halinę Matławską istnieje jeszcze jedna – dokonał jej absolwent szczebrzeszyńskiego gimnazjum. (Aleksander Piwowarek) nazwa Tarnogród . mógł być użyty celem odróżnienia nowo lokowanego miasta od istniejącego już od 1377 roku Goraja (podaję za Ryszardem Szczygłem. które w czasie ich łączenia uległy przemianom gramatyczno – fonetycznym. Obecna forma nazwy jest więc efektem następujących procesów fonetycznych: 1/palatalizacji(zmiękczeń): r>rz." Prawdopodobnie owa pozornie skomplikowana nazwa składa się z trzech morfemów. Nazwa pospolita breg>brzeż=brzesz (brzeg. Prawa miejskie Frampola potwierdził przywilejem z dnia 1 grudnia 1789 roku Stanisław August. nazwa "Szczebrzeszyn" Oprócz znanych już interpretacji nazwy Szczebrzeszyn podanych przez Kazimierza Rymuta. Punktem zbornym do którego uciekano w czasie zagrożenia był drewniany zamek na wyspie.prawdopodobnie jednak proces przebiegał następująco: rbbr>bbrr>brz.D. szewskiego i garncarskiego. Proces ów przebiegać mógł w sposób następujący: scerb' +breg > scerbbreg>szczebrzeg>szczebrzech +'yn >szczebrzeszyn. Z chwila powstania Frampola (1705 rok) miejscowość pozostawała pod zarządem wójta. krawędź) otrzymała wyróżnik w postaci przymiotnika szczerb' (scerb' ?) (postrzępiony. 2/jest nazwa topograficzna. Do dzisiaj na określenie mieszkańców Frampola z racji znacznej ilości funkcjonujących przed laty warsztatów tkackich używane jest określenie "motki" (anonimowa relacja z Goraja). 4/ nie jest natomiast dla mnie w pełni czytelny zanik spółgłoski "r" z pierwszego morfemu: . 2/ ubezwdzięcznienia: g>ch. s. lub nazwa o charakterze topograficznym powstała przed założeniem miasta – "goraj". Dzieje Biłgoraja.(Aleksander Piwowarek) "Nauka koło pasiek z informaciey pana Walentego Kąckiego Anno Domini M.

który zabiegał o jego lokacje u króla Zygmunta Augusta. Chałupy na Chmielniku. na które zakładano gumowe kalosze. przyjmak – adoptowane dziecko. wg. Chałupy pod Parkanem. nadmienić. dziady – buty szyte z filcu. W początkowym okresie istnienia wieś w całości położona była nad rzeką Wieprz. 1620 rok). palować – często wjeżdżać. (Marta Zych) nazwy gwarowe występujące we wsi Czarnystok Stanowią ciekawy zlepek różnorodnych pojęć i znaczeń.nazwę miasta Tarnogród prawdopodobnie należny wywodzić od Stanisława Tarnowskiego. niektóre zapewne zapożyczone są z innych języków jak: bachor (hebr. Czesław Bartnik w pracy "Mistyka wsi. W latach 1469 – 1778 Turkowice wymieniane są jako majątek rodu Turkowickich – wieś zlokalizowana była wówczas w powiecie i województwie bełskim. rozkraka – niezdara. "Dąbrowa") nazwy deszkowickich "dzielnic" Deszkowice. kraczać – chodzić. pow. funkcjonowało powiedzenie: "macocha jest tak dobra jak dym z kościuby". poł. "Czternastka". Zamoyskich w Szczebrzeszynie 1811 – 1926. dziady – tak mówiono na jeżyny. Błonie. naopowiadać głupstw. zamojski powstała prawdopodobnie w XVI wieku. były to: Szkolna. Chałupy na Podzamczu. "Dróżka". Parkowa. zamojski) liczy zaledwie 28 gospodarstw. Zamojska ciągnąca się wzdłuż Wieprza po folwark Bodaczów . które tłumaczy się jako "dobro". Zielona. pisarz ziemski bełski (1554). dostatek". słowem pozostawać przez znaczną ilość czasu poza domem. Podaję kilkanaście. Kolejni właściciele Turkowic z rodu Turkowickich to: Józef Turkowicki h. którym wygarniano żar z chlebowego pieca. Czesaw Bartnik wywodzi się od prasłowiańskiego słowa " suł". Łąki na Wólce. Cerkiewna. h. Ogrody Okopiska. Zamojska. Turobińska. scheda – spadek. na brzeczy – na niby. chłopiec). nazwy szczebrzeszyńskich ulic Nazwy szczebrzeszyńskich ulic odnotował u schyłku XIX wieku Bronisław Chlebowski w wydanym w 1890 roku "Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego" (t XI). Kościelna. Nadrzeczna. Zatylna. odziedziczył wieś po swoim ojcu Wojciechu Rostowskim. Akta Ordynacji Zamoyskiej) wymieniają "dzielnice" Szczebrzeszyna: Winnice od Miasta. Zarzecze. "Deszkowice II". zlokalizowana jest w dolinie rzeki Por. Mieszkający w Szczebrzeszynie w okresie poprzedzającym wybuch II wojny ks. Miasto powstało na mocy przywileju lokacyjnego z maja 1567 wydanego przez króla na sejmie walnym w Piotrkowie. tutaj się osiedlił prowadzać gospodarstwo.– podarte szmaty. kociuba – rodzaj motyczki osadzony na długim drzewcu. Jej nazwa. 1837 – 1838. Klasztorna. dranna – niegrzeczna. Exsakcionarze Czynszów i Danin Inwentarskich z lat 1833 – 1834. pow. Zarys dziejów" znalazły się następujące nazwy ulic: Frampolska. Ludwika Pawłowskiego "Szkoły im. dychać – kaszleć. po roku 1936 (przeprowadzono wówczas komasację) miejscowość zmieniła swoje miejsce lokalizacji . Hebrajska. chodzić gdzie za swoimi sprawami. habory – żebra. zofija – wilga. (Aleksandra Bulak) nazwa wsi Turkowice Według miejscowej tradycji ustnej przekazywanej z pokolenia na pokolenie nazwa Turkowice pochodzi z czasów wojen z Turkami. Tarnogród – "gród Tarnowskich" (moja luźna interpretacja – Regina Smoter Grzeszkiewicz) nazwa wsi Sułówek Miejscowość Sułówek (gm. "Gozdawa". Marcin Turkowicki (studiował w Akademii Zamojskiej.przestraszyłeś się? nosówka – chusteczka do nosa. "Przy szosie". Jakub na Turkowicach Rostowski (XVII w. 1852 – 1853 (Archiwum Państwowe w Lublinie. Stare Miasto. który w 1421 roku nabył część wsi Horoszyce. "obfitość". Targowa. Sułów. Autobiografia młodości 1926 – 1959" (Warszawa 1988) podaje nazwy szczebrzeszyńskich uliczek: Pocztowa. Walenty Turkowicki (1578). Zwierzyniecka (z drewniana zabudową). Biłgorajska. repcie . . Cmentarna (w przeważającej części z drewnianą zabudową). nabylić – wspomnieć. Trębacka. kolmagi – stojaki na których wieszano hamak. cywać – drzemać. najdus – nieślubne dziecko. wysokie do kolan.powstały wówczas "dzielnice": "Starowieś". źródeł pisanych od nazwiska Henryka Turka. W wydanej w 1927 roku nakładem Seminaruim Nauczycielskiego pracy zbiorowej pod red. "Góry". zlągłeś się ? . nazywany korbonem – w takim hamaku czarnostockie gospodynie kładły swoje dzieci podczas gdy same pracowały na polu. moim zdaniem najoryginalniejszych w swej wymowie: brzechać – szczekać. Bóżniczna. "Rudki". Przedmieście Szczebrzeskie. XVII w). prof. co sugeruje ks. Jan Turkowicki (I. wieś w gminie Sułów.

osłonie – miejsce otoczone lasem. z którego schodzi się do lasu. Oprócz wymienionych terenowych nazw własnych w Czarnymstoku funkcjonuje także nazwa borczyna.. lasów. Mikołaj Neczaj został ujęty w potyczce pod Krasnymstawem – . Nazwą tą określono położony na pograniczu Lipowca i Czarnegostoku niewielki las. nazwy użyte metaforycznie lub humorystycznie donica – duża miska do wiercenia maku. wzgórz. Tutaj również harcerze z czarnostockiej szkoły podstawowej organizowali spotkania przy ognisku. kociuba – przyrząd do usuwania węgli z pieca chlebowego. nieużytków.wgłębienie terenu zlokalizowane na wygonie w połowie drogi do czarnostockiego lasu. wygon – pastwisko. terenowe nazwy własne używane w formie przymiotników utworzonych od rzeczowników podstawowych.. smażenica – jajecznica. Długa Góra – pola uprawne ciągnące się wzdłuż prowadzącej pod górę drogi. zapisów Kroniki Parafii Trzęsiny wieś została osadzona w 1536 roku przez Jana. Lipecka Droga – droga biegnąca w stronę Lipowca.). rzeczowniki oznaczające nazwy roślin . Położone jest równolegle do osłonia. Czarnostockie dziewczęta w okresie międzywojennym i po wyzwoleniu pasły tutaj krowy. W grupie rzeczowników możemy wyróżnić: rzeczowniki określające naturalne ukształtowanie terenu dembrza – fragment czarnostockiego lasu o nierównej powierzchni gęsto zarosły drzewami. nazwy terenowe występujące we wsi Czarnystok (gm. skierowane ku północy. biegnie wśród sąsiadujących ze sobą pól. kilka okolicznych wsi. słoducha – polewka sporządzona z mąki żytniej razowej.. Inna wersje nazwy wsi podaje Aleksander Piwowarek: Czarnystok. Górnia Droga . bania . Nazwy terenowe używane w Czarnymstoku wywodzą się z różnych części mowy: rzeczowników. gdy Niemcy w pośpiechu uciekali przed wkraczającymi na tereny gminy Radecznica oddziałami radzieckimi ukrywali się tutaj mieszkańcy wsi.w okolicach Rozłopskiej zaczynało się Przedmieście Zamojskie przechodzące dalej w wieś Domki. położone na niewielkim wzniesieniu (tutaj niektórzy z czarnostockich gospodarzy: Smoter Jan. to zaciemnione zbocze. Jedną z takich wsi jest Czarnystok przynależący administracyjnie do gminy Radecznica. posąg umieszczony przy drodze. którzy prawo do zamieszkania na tym terenie nadali prawnukowi Zawiszy Czarnego – pisał się jako Sienko Czarny. co oznacza (w interpretacji Michała Łesiów) zarośla i ma brzmienie ukraińskie. przymiotników. Dołki . Zlokalizowana jest nad brzegiem przepływającej przez Czarnystok rzeki Gorajec. kołbanka – wgłębienie w terenie. Neczaj Mikołaj Oprócz opieki medycznej świadczonej powstańcom styczniowym Mikołaj Neczaj był dowódcą oddziału – po 23 stycznia 1863 roku z jego oddziałem nawiązał współprace Kazimierz Bogdanowicz uwolniony z rąk Rosjan przez przez oddział Karola Kality (dowódca oddziału ochotników w sile 400 piechurów i 60 konnych z terenu powiatu krasnostawskiego). Czasem miedze (jak w przypadku Czarnegostoku) bywały przedmiotem sąsiedzkich sporów.Rozłopska . pastwisk. przymierzony do dotychczas posiadanego pola uprawnego dodatkowy łąki nadane niektórym z gospodarzy. której imię lub nazwisko wyrażone jest w przydawce Łukaszów Dół. przymiarki – odmierzony.. Krzysztofa i Szczepana Latyczyńskich. miejscowe pastwisko dla bydła.część wsi położona na obniżonym terenie rzeczowniki określające względne położenie terenu lub jego kształt (lub przeznaczenie) miedza – pas ziemi porośnięty trawą. Graniczny Dół – obniżenie terenu rozgraniczające las czarnostocki od topoleckiego. rzeczowniki określające obiekty w terenie oraz przedmioty figura – krzyż. Mazur Antoni. Radecznica) Terenowe nazwy własne występują w każdej wsi powiatu zamojskiego – są charakterystyczne dla określonych miejsc (pól. określenia traktujące o stosunku danego terenu do określonej osoby. Wg. które prowadzi się na łańcuchu lub powrozie..bób – w Czarnymstoku mówi się bober.rozległa przestrzeń porośnięta trawą. Miejsce to służyło i służy do wypasu krów. Pacyk Jan. Żydów Dół – podczas okupacji ukrywali się tutaj żydowscy mieszkańcy Czarnegostoku. muł – nizinne miejsce. nazwa zapewne pochodzi od wypędzania (wyganiania) bydła. ale bywają też używane przez grupę gospodarzy albo w obrębie jednej rodziny. czasowników.droga biegnąca na znacznym wzniesieniu. W końcowym okresie okupacji.. będący przedmiotem kultu. paciorek – koralik. Mają różny zasięg – są nazwy których używa cała wieś. którzy nie zdążyli uciec do lasu. wąwóz ukryty pośród pól. Przy figurach odbywają się popularne majówki – zgromadzenia mieszkańców celem śpiewania pieśni ku czci matki Bożej w miesiącu maju. dołów. gdy jeden z gospodarzy podorywał ją od strony swojego pola. przyimków. Bliski Dół . Furlepa Antoni posiadali pola uprawne. stąd nazwa Czarnystok. gryczanej i pszennej.

W roku 1915 Michał Niechaj ukończył w Szczebrzeszynie szkołę elementarną. oraz kilkunastu artykułów naukowych w czasopismach polskich i zagranicznych.praca została zdeponowana w Archiwum Diecezjalnym w Lublinie. nieznany rysunek bramy miejskiej w Szczebrzeszynie . Po wywiązaniu się z wojskowego obowiązku zdecydował się na stale osiąść w Rosji. 8 października 1927 roku w Rzymskim Uniwersytecie Gregoriańskim uzyskał doktorat z teologii. Jego rodzice byli unitami przymusowo zapisanymi na prawosławie. niemiecki szpital połowy Zorganizowany został wiosną 1941 roku w folwarku Zawada administrowanym przez Kazimierza Dyakowskiego. W roku 1588 w Wenecji wydał "Epinikion" na cześć Jana Zamoyskiego. zostały zamieszczone w kolejnych tomach Wydawnictwa do Dziejów Zamojszczyzny z lat 1939 – 1944 . awansując do stopni oficerskich. Katarzyny w Szczebrzeszynie. szósta dedykacja nosząca datę 22 czerwca 1959 roku zamieszczona jest w "Dzienniku z lat okupacji Zamojszczyzny 1939 – 1944". wojenny komendant Szczebrzeszyna. gdzie odwiedzał bernardyńskie centra odnowy liturgicznej. W latach 1930 – 1939 ks. przed rokiem 1937 mianowano go kapelanem Harcerstwa Polskiego. (Bogusław Garbacik) Nierod Paweł Gorajanin. Pracowali w nim weterynarze austriaccy – Niemcy przekwalifikowali ich na felczerów.Niemca o nazwisku Hepp. w oparciu o relacje którego zostało zredagowane powyższe hasło. została skierowana do małżeństwa Jaszczyków (Danuty i Tadeusza) . Dowodził grupą powstańców. Czechosłowacji. w roku 1885 wzięli ślub katolicki w Leżajsku.) Młodszy lejtnant. Jego nazwisko znajduje się na tablicach upamiętniających pomordowanych parafian szczebrzeszyńskich w kościele św. Do końca swoich dni mieszkał we Władykaukazie..dedykował je Klukowski Tadeuszowi Jaszczykowi. obelisk upamiętniający jego śmierć wzniesiono w 1963 w Krasnymstawie. były kanonier. studia filozoficzno – teologiczne ukończył w 1924 roku w Lublinie – 14 czerwca tegoż roku otrzymał święcenia kapłańskie. Niemiec i Włoch. Dziennik. emigrant. Jest autorem kilku rozpraw z zakresu teologii porównawczej i literatury wschodniej. Niewiadomski – Prus Juwenal. "Neue Heimat" ("Nowa Ojczyzna") Nazwa restauracji założonej w Szczebrzeszynie w 1943 roku przez pełniącego obowiązki sołtysa niemieckiej gminy Szczebrzeszyn . instytucji i fabryk z terenu miasta i okolic celem ustalenia zakresu ich działalności.. Michał podczas podróży do Austrii.rozstrzelany na mocy orzeczenia sądu wojennego (rosyjskiego) 19 marca 1863 roku.napisał ją dr Klukowski pół roku przed śmiercią. 2 lipca 1929 roku doktorat z zakresu teologii i liturgii wschodniej w Papieskim Instytucie Orientalnym w Rzymie.. Służbę wojskową odbywał w głębi Rosji. w latach 1915 – 1919 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum Męskiego w Zamościu. Informacje o istnieniu dedykacji przekazał Aleksander Piwowarek. pisał ks. 27 grudnia 1944 roku zorganizował konferencję na którą zaproszeni zostali (w liczbie 29) kierownicy urzędów. w latach 1925 – 1935 uczył religii w lubelskim Gimnazjum Biskupim ("biskupiaku"). W rękopisie pozostał: "Dziennik podróży pisany podczas wakacji 1936 roku" . Niewotin (.. Szczebrzeszyna. nieznane dedykacje dr Klukowskiego Jest ich pięć. Niegoszewski Stanisław Polski wydawca. rosyjska. Belgii. płk. Michał Niechaj prowadził na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim wykłady z zakresu teologii porównawczej. która w maju 1863 roku razem z oddziałem Stanisława Czerwińskiego stoczyła z Rosjanami bitwę w turkowickim lesie – Niewiadomski zginął z grupą siedmiu powstańców zamordowanych przez Kozaków w Małżowie Kolonii pod Tyszowcami. Michał Niechaj zginął 23 grudnia 1939 roku rozstrzelany wraz z grupą inteligencji lubelskiej prawdopodobnie na cmentarzu żydowskim na Kalinowszczyźnie. Mikołaja i św. (dr Zygmunt Klukowski) Niechaj Michał Syn Józefa i Elżbiety z Dawidów urodzony 26 marca 1900 roku na Błoniu k.

dostępny jest w zbiorach Biblioteki Wojewódzkiej im.. obrońca Lwowa. Hallerczyk. założonej z inicjatywy ks. cyfr.. zadłużony działacz ruchu robotniczego na terenie Zamojszczyzny. Henryka Gawareckiego około 1827 roku. Nyklówna Julia Kierownik jednoklasowej Szkoły Ludowej I i II w Turkowicach stopnia. Zmarł w roku 1917 w wieku 63 lat. a nawet zakład sukienniczy – o jego istnieniu pochodzą dane z roku 1772 .5 × 22. Nowakowski Stanisław (21. Nowakowski Bronisław Urodzony 2 września 1890 roku.7cm zdaniem inż. Pochowany jest na cmentarzu w Zwierzyńcu. p" Praca autorstwa Wincentego Dawida. Owszem są nowa pobudką i zachęceniem do skutecznego w dobrych i usilnych chęciach wytrwania".Teodozego Sierocińskiego w piętnastą rocznicę powstania Szkoły Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie. Tekst opublikowany został w "Popisie publicznym uczniów Szkoły Wojewódzkiey Zamojskiej w Szczebrzeszynie. Zawarł w niej ciekawe wskazówki. odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. przywiązywał też dużą wagę do szkolenia kadr rodzimych. czyli sposób ułatwiający naukę języków obcych tudzież spamiętywanie imion własnych i cyfr w jeografii. wykonany został na kartce czerpanego papieru o wymiarach 32.Czytelnia Funkcjonowała w Zamościu w okresie międzywojennym – podczas kwesty ulicznej zorganizowanej 23 czerwca 1926 roku na jej potrzeby zebrano 91 złotych 15 groszy. Sylwestra (pełnił obowiązki kapelana w szpitalu wojennym austriackim zorganizowanym w 1916 roku w zabudowaniach poklasztornych w Turkowicach). więziony i zesłany na Syberię. symboliczna mogła Bronisława Nowakowskiego znajduje się na cmentarzu w Zwierzyńcu. absolwenta szczebrzeszyńskiego gimnazjum. niestrudzony bojownik z caratem. że w obszernym piętrowym gmachu oprócz siedziby władz miejskich w przeszłości mieściły się tutaj sklepy. języka polskiego . który miał miejsce w dniach 28 – 30 lipca 1828 roku". imion. rodem ze Zwierzyńca. Łopacińskiego w Lublinie. wskazuje na to data dopisana odręcznie na odwrocie rysunku.Zachował się w bibliotece w Klemensowie. zakłady usługowe. żołnierz I Brygady Legionów Moskalami. zginął w walce z Nowomiejska Biblioteka . przykłady i ćwiczenia umożliwiające szybkie i skuteczne zapamiętywanie wyrazów obcych. VI. Z pośród wielu trafnych i ciekawych wywodów na powyższy temat interesująca jest ta wypowiedź: "Nikomu jeszcze z pilnych uczniów nauka przykrą się nie stała. 1898 – 6. O "O szkodliwych skutkach czynioney różnicy pomiędzy naukami" Tytuł mowy wygłoszonej 1 września 1827 roku przez prof. wzięła się zapewne stąd.ordynat Andrzej Zamoyski zatrudniał wówczas sukienników niemieckich. 1916). więziony przez Sowietów w Starobielsku w latach 1939 – 1940. H. Pełny tytuł pracy brzmi: "Rysunek Bramy Murowanej w Szczebrzeszynie od strony młyna". Pochowany na cmentarzu w Zwierzyńcu. Porucznik. statystyce i. Egzemplarz Nowej mnemoniki. "Oberża" Zamienna nazwa stosowana w odniesieniu do szczebrzeszyńskiego ratusza. Nosalski Mikołaj (1894 – 1965). do szkoły uczęszczało 26 chłopców i 30 dziewcząt. "Nowa mnemonika. VII. Józefa Piłsudskiego. przykładem czego jest pozwolenie jakie wydał w lutym 1771 roku dla syna Jana . t. a znaydowane w niey trudności bynaymniey ich nie zrażają. Zginął w ZSRR. Nowakowski Antoni Ojciec Bronisława → Nowakowski Bronisław.

z czasem domurowano zachodnie skrzydło i dobudówkę. w. Chłaniów – kościół drewniany z pocz. obecnie kościół parafii rzymsko – katolickiej p. projektu inż. biłgorajski) obecnie przeniesiona do kościoła parafialnego w Trzęsinach . Czartowice – cerkiew murowana z 1848 roku. należy do najstarszych drewnianych obiektów sakralnych Zamojszczyzny. Aurelin – cerkiew z przełomu XIX \XX w. Chorupnik – murowany dwór z lat 1915 – 1925. "obiadek" Tak w XIX wieku nazywano w Biłgoraju stypę pogrzebowa.). R.cerkiew drewniana zaadoptowana dla potrzeb ludności katolickiej z dzwonnicą z roku 1887. Wszystkich Świętych. właściciela majątku Różnówka. św.drewniana cerkiew z 1838 roku. Antoniego padewskiego z lat 1831 – 1834. łaźnia wybudowana w latach trzydziestych ubiegłego wieku (obecnie. Chłopiatyn – cerkiew drewniana z lat 1863 – 1864. w okresie międzywojennym policja. jego fotografia widnieje na okładce pracy zbiorowej pod red.cerkiew prawosławna. Baranica – dworek zniszczony podczas działań I wojny światowej. wielokrotnie remontowany. Chłopków – wiatrak koźlak z 1911 roku. Franciszkanów wzniesione w końcu XVIII wieku. Bełżec . kościół murowany z 1911 roku. późnobarokowy kościół z lat 1732 – 1755. Paszki z Teodorówki (pow.kościół pod wezwaniem NMP wybudowany w latach 1674 – 1675. plebania – popówka z 1909 roku. Praksedy. Czerniczyn – cerkiew murowana z 1870 roku p w. Bondyrz – drewniany kościółek z lat 1948 – 1949 zbudowany wg.Kniaziowskiego z Żurawnicy. po roku 1945 częściowo przebudowany. który adamowską włością zarządzał do roku 1893.. Michała Archanioła (XIX w. Czernięcin – murowany kościół z lat 1857 – 1858. Boża Wola – kościół p. od roku 1944 pełnił funkcje strażnicy WOP. Chyżowice – dwór z 1920 roku. Cześniki . stan na rok 2009 własność prywatna). "na kształcenie tegoż w zawodzie sukiennika". Aleksandrów – kościół drewniany z 1934 roku. drewniana kuźnia z 1937 roku. zaadoptowana na kościół.w. prawdopodobnie wybudowany przez Jana Aleksandra Tarnowskiego. Czumow – pałac eklektyczny wzniesiony przez Zdzisława Pohoreckiego. Bononia – murowany młyn wodny z 1925 roku. kaplica z 1905 roku. Adama Klimka. odbudowany w latach dwudziestych XX wieku. trochę urzędów i na dole kilka sklepów. budowniczym którego jest cieśla z Aleksandrowa – Jan Zawiślak. św. ostatni remont przeprowadzono w latach 1979 – 1981. przemianowana w 1875 roku na prawosławną. pomnik Ignacego Krasickiego ufundowany ok.klinkiernia z 1910 roku. . przyklasztorne zabudowania OO. Smoter Grzeszkiewicz "Dzieje gminy Radecznica" (Zamość 2006). XX wieku cerkwi pod wezwaniem św. gruntownie odremontowany po roku 1989. przebudowywany w wieku XIX oraz zniszczeniach wojennych 1939 roku. Chodywańce – remiza strażacka z 1945 roku. Marii Magdaleny z lat dwudziestych XX wieku. zagroda sitarska. Budymin . wewnątrz obiektu znajdowała się drewniana rzeźba Michała Archanioła autorstwa F. oprócz osób biorących udział w uroczystościach pogrzebowych podejmowano także biednych – zastawiano dla nich stoły na podwórzu i obdzielano jałmużną. wielokrotnie przebudowywany. 1830 roku przez Nowakowskiego. Bukowina . Od roku 1876 w "Oberży" mieścił się Sąd Pokoju. w. XVIII wieku (1741 rok). obiekty zabytkowe Zamojszczyzny Adamów – dworek drewniany z przełomu XVIII i XIX wieku zlokalizowany w rozległym parku. Budy . Biszcza – murowana cerkiew z 1912 roku rekoncyliowana na kościół katolicki. Czarnystok ("Ruś") . św. młyn wodny – do dziś używane jest w nim drewniane koło przedsiębierne pochodzące z XIX wieku. drewniana wieża z 1932 roku (obiekt wpisany do rejestru zabytków). synagoga z 1875 roku. do jej budowy użyto elementów z rozebranej cerkwi pochodzącej z 1765 roku. obiekt nie jest zajęty na cele religijne. kościół greckokatolicki w stylu barokowym z 1798 roku.murowana kapliczka postawiona miejscu rozebranej z pocz. Biłgoraj – kościół parafialny z 1699 roku. gdzie poeta często przebywał. kościół p. Czarnystok – budynek szkoły powszechnej z 1869 roku.

Józefa Kobylanskiego. Obiekt był remontowany w latach 1788. tzw.cerkiew greko. kamienna dzwonnica z przełomu XVIII – XIX wieku.katolicka. Klemensów .kościół parafialny dawna oranżeria pałacu Zamoyskich (XIX w. obecnie kościół parafii rzymsko – katolickiej Przemienienia Pańskiego (XIX w.). Dłużniów – cerkiew z 1822 roku fundowana przez Henryka Rylskiego. Gdeszyn – cerkiew z pocz. Jarczów. .drewniany dworek dawna własność rodziny Ligowskich.). pałac wystawiony w latach 1744 – 1746 przez Teresę z Michońskich Zamoyska. Dołhobyczów .kościół parafialny p. (XX w.). kościół z 1768 roku wzniesiony przez Jana Jakuba Zamoyskiego. w. kościół polskokatolicki. po pożarze w 1814 roku odbudowany w latach 1852 – 1855. Józefa Piłsudskiego.). drewniana plebania. Hamernia – młyn i browar z 1792 roku.) Horyszów Ruski . Krasnobród – kościół klasztorny dominikanów p. Gilów – kościół drewniany z lat 1929 – 1932. (XIX w. drewniana szkoła z 1910 roku.drewniana cerkiew z 1658 roku. Jacka.). w latach 1901 – 1904 stanowił własność Eugeniusza Sommera. w.kościół drewniany z 1777 roku wybudowany przez ks. murowana cerkiew z 1910 roku. drewniana kapliczka z 1890 roku fundacji Michała Ćwika – w latach osiemdziesiątych XX wieku obiekt został przeniesiony do Harasiuk. Dąbrowa – murowana kaplica fundowana w 1860 roku przez rodzinę Makomskich. Gradysławice . Bartłomieja Apostoła z dzwonnica i cmentarz z XVIII wieku.kościół drewniany z lat 1919 – 1920 budowany przez Jana Tracza. w okresie 1929 – 1939 jego właścicielem był Józef Żylicz. Korczmin . Kosobudy . Nawiedzenia NMP (XVIII w. Horyszów Polski .Dąbie – zespół dworsko – parkowy wybudowany w 1848 roku. Górecko Kościelne – modrzewiowy kościół z 1737 roku. Kalinówka . żonę Tomasza Antoniego Zamoyskiego. dzwonnica z 1817 roku. Grabowczyk – drewniany dwór z XIX wieku. Komarów – Osada . Korhynie . Jarczów . drewniany dworek z końca XIX wieku. 1953.koszary wojskowe z lat 1903 – 1906. Grabowiec – kościół murowany z 1715 roku.dwór murowany z z 1841 roku. spichlerz drewniany z 1795.). wzniesiony w 10 rocznicę odzyskania przez Polskę Niepodległości. Gródek (gm. Krasnobród Podklasztor – barokowy kościół wybudowany przez Marysieńkę Sobieską w roku 1680 – budowniczym był Jan Michał Link. Gózd Lipiński . kapliczka na wodzie z XVIII wieku. Tomaszów Lubelski) – murowany kościół z 1840 roku. dom drewniany z 1849 roku. Górecko Stare – dworek z początków XX wieku. Frampol – Janów Lubelski .na trasie znajduje się około 60 kapliczek.cerkiew prawosławna. Projektu Władysława Siennickiego z Zamościa. Podwyższenia Krzyża Św.katolicka. obecnie kościół parafii rzymsko – katolickiej p. w Podwyższenia Krzyża Św. w roku 1905 przeprowadzono gruntowna naprawę. św.w. XIX wieku fundacji Józefa Świrskiego. 1880. leśniczówka z II połowy XX wieku. Hrubieszów . odbudowany w 1915 roku po zniszczeniach z lat 1914 – 1915. kościół pod wezwaniem św. św. obecnie kościół parafii rzymsko – katolickiej p. drewniana cerkiew unicka z około 1755 roku. wokół którego znajduje się cmentarz przykościelny z okresu międzywojennego. Gozdów – dwór z końca XIX wieku.drewniany kościółek z 1720 roku. Dub .grodzisko. Dziekanow – cerkiew z 1769 roku. pow. w. Horodło .kościół parafialny p.drewniany młyn motorowy z końca XIX wieku. Dzierążnia – pałac z lat z przełomu XVIII – XIX wieku wzniesiony przez rodzinę Gurmińskich. Krynice . kapliczka modrzewiowa z pierwszej połowy XIX wieku. kopiec unii horodelskiej z 1861 roku. Goraj – późnobarokowy kościół św. Frampol – neogotycki kościół parafialny wzniesiony w latach 1873 – 1878 wg. cerkiew prawosławna Wniebowzięcia NMP z 1873 roku.cerkiew greko. żeliwne ogrodzenie z kapliczkami.pałac z połowy XIX wieku wybudowany przez Edwarda Rastowieckiego. zespół parafialny z XIX wieku: murowana dzwonnica. kościół neogotycki z lat 1910 – 1914 roku fundacji Świeżawskich. Dobużek – zespół dworsko – parkowy z XIX wieku. 1809. w roku 1880 dobudowano kruchtę i zakrystię. "Wały Jagiellońskie". Trójcy (XX w. budynek szkoły podstawowej z 1929 roku im. cerkiew unicka pod wezwaniem św. najczęściej z Chrystusem Frasobliwym. Andrzeja Boboli (XIX w. Mikołaja z 1836 roku.

kościół parafialny z połowy XVIII w. Myców – drewniana cerkiew z 1865 roku pod wezwaniem św. Łosiniec – cerkiew z roku 1875. Nowosiółki . wielokrotnie przebudowywany.zespół dworsko – pałacowy z XIX wieku. w latach 1890 – 1905 przebudowany. spichlerz) z pocz. rekoncyliowana w 1919 roku na kościół rzymskokatolicki. drewniana kapliczka św. XIX wieku. Obsza – murowana cerkiew z pocz. Nawóz . kolejny remont mia miejsce w 1945 roku. kościół drewniany z 1944 roku. Niewirków .Kryniczki .cerkiew greko – katolicka z 1824 roku fundacji Jana Węglińskiego. murowany kościół neoromański z lat 1923 – 1929 projektowany przez Czesława Przybylskiego. ołtarze boczne poświęcono: Najświętszemu Sercu Jezusa i Matce Bożej Częstochowskiej. w 1768 roku budynek poddano gruntownemu remontowi. Mikołaja. projektu architekta Szymańskiego z Lublina. Łukowa – murowany budynek urzędu gminy z 1905 roku. pierwotnie unicka. XX wieku. Nielisz . Perespa – murowana cerkiew z lat 1807 – 1827 fundowana przez Rafała Horodyskiego. murowane ogrodzenie z połowy XIX wieku. w 1918 rekoncyliowana na kościół katolicki. Łaszczów – zespół pałacowo – parkowy z przełomu XVIII – XIX wieku. Majdan Sopocki – cerkiew murowana z 1835 roku fundacji Zamoyskich. autorstwa Antoniego Zagórskiego. Nadolce – duży zespół dworski i park z przełomu XIX/XX w. rekoncyliowana w 1919 roku na kościół katolicki. w latach 1901 – 1905 rozbudowany i przebudowany wg. kościół z przełomu XVII/XVIII wieku p w. XIX wieku.dwór z 1766 roku. ruiny murowanego spichlerza z lat trzydziestych XIX wieku. ponadto dwie wieże na frontonie i wieżyczka na sygnaturkę.murowana cerkiew z 1814 roku. pierwotnie własność rodziny Rudnickich. stajnia. drewniany młyn motorowy z pocz. kościół murowany z lat 1921 – 1926 wg. XX wieku. W ołtarzu głównym umieszczony jest wizerunek Chrystusa Ukrzyżowanego i obraz Przemienienia Pańskiego. 1800 roku..trzynawowy.cerkiew prawosławna a 1910 roku. kamienna rzeźba z 1931 roku.murowany kościół z 1605 roku fundacji Oleśnickich. Paary k. Księżpol – murowana cerkiew z lat 1855 – 1857. Ornatowice . od roku 1919 funkcjonuje jako filialny kościół katolicki. Kryszyn . w 1919 roku zamieniona na kościół rzymskokatolicki. Łaziska .kościół murowany z lat 1900 – 1912. dzwonnica murowana z pocz. Michalów – dwór z 1800 roku. Łabunie . dziewiętnastowieczny cmentarz przykościelny. XIX wieku. planu inż. spalona w 1877 roku wkrótce została odbudowana. pałac w stylu eklektycznym z końca XIX wieku. w latach 1818 – 1819 obiekt został gruntownie przebudowany. początkowo w pomieszczeniach pałacowych znajdowało się kolegium jezuickie. w 1919 zamieniona na kościół. Mokrelipie . Majdan Łuczycki – cerkiew murowana z lat 1903 – 1906. Modliborzyce – późnobarokowa synagoga z 1760 roku. Prokulskiego. Mircze .ruiny kościoła z XVII w. Podwyższenia św. Krzyża – budynek murowany. pałac z I połowy XVIII wieku. Miączyn . Antoniego z I połowy XIX wieku.strażnica carska wzniesiona w 1867 roku dla potrzeb rosyjskiej służby granicznej (tędy przebiegała granica austriacko – rosyjska).. Nabróż – kościół z 1684 roku. Machnówek .kościół drewniany z 1859 roku. Moniatycze – zabudowania gospodarcze (czworaki. secesyjna kaplica rodziny Hulników zlokalizowana na greckokatolickim cmentarzu. Podhorce – osiemnastowieczny ołtarzyk z barokowymi rzeźbami. Przy prezbiterium znajduje się dwie zakrystie.drewniana cerkiew z 1822 roku.murowany kościół parafialny (dawna cerkiew greckokatolicka) z 1846 roku. w roku 1854 zarządzał nim Kajetan Kicki. Oszczów . dzwonnica drewniana z 1873 roku. Suśca . obecnie kościół katolicki. murowana dzwonnica z ok.murowana kaplica św. Jana Nepomucena. Modryń – cerkiew greckokatolicka z 1740 roku.zespół dworski z XVIII wieku.pałac z początków XX wieku. obecnie kościół parafialny. Miemiany – klasycystyczna kaplica grobowa rodziny de Magóra Madan z pocz. w 1919 zaadoptowany został na klasztor sióstr Misjonarek Maryi. kościół drewniany z 1873 roku. Orłów Murowany – zespół pałacowo – parkowy z 1830 roku. .

kościół parafialny ufundowany w latach 1819 – 1823 przez Pawła i Zofię Cieszkowskich. od roku 1865 stanowił własność Barbary z Zapolskich Pniewskiej.kościół drewniany z 1925 roku pobudowany z rozebranej cerkwi wzniesionej w początkach XX wieku . w. św. Wniebowzięcia NMP z XVI . Strzyżów . projektu inż. Tereszpol – cerkiew z roku 1851. Tomaszów Lubelski – kościół drewniany z 1727 roku fundacji Zdzisława Zamoyskiego.XIX wieku. budynek dawnych szkół szczebrzeszyńskich z pocz. Antoniego z XVII w.kościół murowany pod wezwaniem św. Radecznica . dzwonnica drewniana na placu przykościelnym. Smoryń – drewniana kapliczka z XIX wieku. XIX wieku w lesie za cmentarzem parafialnym przy drodze do Żelebska obok źródełka (data na belce 1803 r. Terebiń – cerkiew z roku 1779. Średnia Wieś – dwór z 1815 roku pobudowany przez Jana Webera de Ruttersdorfa. Trzęsiny .krzyż żelazny na postumencie. Wniebowzięcia NMP z XVIII .). św. podczas okupacji ukrywała się kobieta żydowskiego pochodzenia. w. Bernardynów p. obecnie kościół filialny p.młyn wodny.cerkiew prawosławna. zaadoptowana w 1992 roku na siedzibę Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. cerkiew pounicka "Uspienja" fundowana przez Górków w 1560 roku. nieczynny cmentarz prawosławny. monastyru żeńskiego. obecnie kościół filialny p. kościół pofranciszkański funadacji Katarzyny z Ostrogskich i Tomasza Zamoyskich. Potoczek . Śniatycze . upamiętniający erygowanie parafii w 1925 znajdujący się na placu przykościelnym. Tarnawatka – kościół z 1890 roku. kościół z lat 1935 – 1949 wg. w. nieczynny cmentarz prawosławny. w przeszłości był cerkwią. Tuczępy . Bartłomieja z XX w. Szewnia Dolna .kościół parafialny p.cerkiew prawosławna. Topólcza . Trembackiej. Surhów . obecnie kościół filialny p. murowana brama z pierwszej połowy XIX wieku. Putnowice Górne . 1875 roku. wzniesiona został jako wotum hrabiny (?) za ocalenie od zarazy Stary Zamość .kościół par. XIX wieku. św. Jana Chrzciciela i drewniana dzwonnica z przełomu XVIII/ XIX wieku. kościół murowany z 1777 roku wzniesiony wg. Posadów . która początkowo (po erygowaniu parafii) pełniła rolę domu przedpogrzebowego. Trójcy z XIX wieku.cerkiew prawosławna. Teratyn – cerkiew prawosławna z 1882 roku.XIX w. w roku 1947 ufundowano do niej dwa nowe dzwony. XIX wieku. gorzelnia z końca XIX wieku. w. Przemienienia Pańskiego z XIX w. Zwiastowania NMP ( XX w. synagoga z pocz. na jednej z nich widnieje napis "Boże błogosław rodzinie [?] i wiosce" Podzamek k/Krasnobrodu – zespół zabudowań dworskich z przełomu XVIII . czerpano z nich wodę do końca ubiegłego stulecia za pomocą kołowrotka (nieczynne). Sitaniec . drewniana kapliczka z pocz.park po dworski z połowy XIX wieku. . jak głosi lokalna wieść przez pewien czas zamieszkiwał tam pustelnik. drewniana dzwonnica z 1890 roku. projektu Stefana Szyllera. Teodorówka – trzy ponad stuletnie studnie o głębokości 100 m.zespół pałacowy z XVI wieku. Tarnogród – cerkiew św. Izydora) z 1913 roku fundacji Paschałowa.cerkiew prawosławna (obecnie kościół parafialny p. Poturzyn . przebudowana gruntownie w latach 1952 – 1959. w.murowana cerkiew z lat 1910 – 1913.XVIII w. w. Skierbieszów . Szczebrzeszyn – kościół parafialny pod wezwaniem św. projektu Bernarda Meretyna. pałac klasycystyczny z lat 1813 – 1819 wzniesiony przez Cieszkowskich. Szczepiatyn . XVIII wieku.grodzisko zwane potocznie "okopami Chmielnickiego datowane na IX – X wiek.). Trzeszczany . w 1919 rekoncyliowana na kościół katolicki. zlokalizowane przy ulicach: Zamojskiej. murowany z pierwszej połowy XIX wieku. w 1950 roku rekoncyliowana na kościół katolicki. w 1948 roku rekoncyliowana na kościół rzymsko – katolicki.Podlesie Małe – dwie figury przydrożne z 1901 i 1907 roku. ratusz ("Oberża") z 1830 roku. domy drewniane i murowane z II połowy XVIII wieku i I poł. Rzeplin . Siennickiego z Lublina. Stanisława bpa z XIX w. dawny cmentarz przy cerkiewny. w. św.zespół pałacowo – parkowy z pierwszej połowy XIX wieku. murowany kościół parafialny (dawna cerkiew greckokatolicka) z ok.kościół klasztorny OO. Mikołaja z 1620 roku.kościół parafialny p.dworek Stanisława Staszica – "kaflarnia " z 1890 roku. Zielonej i Klasztornej XIX wieku. kościół z lat 1913 – 1924 wybudowany wg. Turkowice – budynek czajni (herbaciarni) z 1906 roku będący częścią składową b. cmentarz z czasów I wojny światowej wraz z zachowanym drzewostanem z lat dwudziestych XX wieku. dawna leśniczówka ordynacka.

w okresie międzywojennym przy budynku Akademii założono ogród botaniczny. od 1919 roku funkcjonuje jako kościół katolicki.jedna z pierwszych bram wzniesionych w Zamościu. renesansowy kościół murowany z 1430 roku. W roku 1700 obiekt został przekazany na użytek Zakonu Bazylianów. Michała Archanioła (XVIII w. Zubowice .kościół drewniany drewniany kościół z lat 1932 – 1933. zabytkowe kamieniczki przy ul. Udrycze .kapliczka św. W latach okupacji rotunda stała się miejscem straceń ludności Zamojszczyzny – zginęło tutaj przeszło osiem tysięcy osób. Morando. dawny kościół franciszkański – ufundowany został przez Tomasza Zamoyskiego w połowie XVII wieku. Linka. jego portal zdobi herb pierwszego zamojskiego infułata. Wielącza . Brama Szczerzeska – zbudowana został w 103 roku przez Błażeja Gocmana z Pińczowa. Ulów .osady germańskich Herulów odkryte w 2002 roku. Wasylków Wielki . Jana Nepomucena. arsenał – obecnie muzeum.) Zwierzyniec – barokowy kościół na wyspie z XVII wieku. Ulikow . Źwiartów . św. zbudowany został w 1582 roku. Projektu B. projektu Henryka Marconiego. do roku 1938 obiekt pełnił funkcje prochowni. obiekt zlokalizowany jest w północnej pierzei zamojskiego rynku.zespół pałacowy z XIX wieku. klasycystyczne zabudowania dawnego Zarządu Ordynacji Zamoyskiej. była jednym z najdalej wysuniętych na południe punktów twierdzy zamojskiej. cerkiew drewniana z 1906 roku. Turobin – przydrożna kapliczka. zniszczony podczas najazdu Tatarów odbudowany został w 1530 roku staraniem Łukasza Górki.budynek mieszkalny dziekanów zamojskich. browar z 1806 roku.zespół dworski z XVIII wieku. zbudowana w latach 1592 – 1628. projektu J. kościół parafialny pod wezwaniem św. przebudowany w latach 1639 – 1651 wg. Mikołaja w Szczebrzeszynie – Mikołaja Kieślickiego. św. pałac Zamoyskich . Stara Brama Lubelska . Wielkopol – młyn nad rzeką Żółkiewką wybudowany w 1936 roku.pierwotnie była to cerkiew zbudowana na mocy przywileju z 1589 roku. Mikołaja .kościół murowany z 1870 roku. gdzie zgromadzono militarne zabytki dawnego Zamościa.rezydencja ordynatów wzniesiona w latach 1581 – 1586 wg. obecnie kościół parafii rzymsko katolickiej p. infułatka . Morando z inicjatywy Jana Zamoyskiego. budynek dworca kolejowego z 1927 roku. rotunda – wybudowana została w latach 1825 – 1831 pod nadzorem generała Malletskiego. w. obecnie mieści się tutaj filia UMCS w Lublinie.cerkiew prawosławna. św. wybudowany przez Pawła Mamonę. Stanisława bpa z XIX w. Żerniki . oraz Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych.ratusz – zbudowany został w latach 1591 – 1622 wg. rządówka z XVIII wieku. w. Wirkowice – kapliczka przydrożna z XVII i XIX wieku.kościół parafialny p. obecnie nie pełni funkcji sakralnych. Projektu Jana Jaroszewicz. Wieprzów Ordynacki – budynki po folwarczne Ordynacji Zamoyskiej (karczma i wozownia). kolegiata – zaliczana do najpiękniejszych obiektów architektury sakralnej w Polsce. w roku 2005 przed pałacem odsłonięto pomnik twórcy Ordynacji – Jana Zamoyskiego. zbudowana został na mocy zezwolenia uzyskanego od Jana Zamoyskiego w 1588 roku. Werbkowice . Zamch – cerkiew murowana z 1842 roku fundacji Konstantego Zamoyskiego. Uchanie – zespół pałacowy z lat dwudziestych XX wieku wybudowany przez Romana Raciszewskiego. od roku 1934 stanowi własność księży redemptorystów. M. pałac ordynatów Zamoyskich z XIX wieku. bóżnica – jeden z piękniejszych obiektów kultury żydowskiej na Zamojszczyźnie. projektu B. W budynku mieści się obecnie kino "Stylowy". Katarzyny – powstał w latach 1680 – 1686 wg. kościół pobazyliański pod wezwaniem św. Ormiańskiej. Zaporze – młyn motorowy z 1930 roku.zespół dworsko – pałacowy z XIX wieku. gdy po bitwie pod Byczyną Jan Zamoyski wziął do niewoli księcia Maksymiliana Habsburskiego po jego przejeździe przez bramę obiekt został zamurowany. fundatora kościoła pw.kościół murowany z 1897 roku. Nowa Brama Lwowska – powstała w latach dwudziestych XIX wieku – projektował ją Jan Paweł Lelewel. uczestnik powstania listopadowego. spichlerz z 1842 roku. . zniszczony w 1806 roku przez Austriaków po odbudowie nie uzyskał dawnej świetności. budynek Akademii Zamojskiej – wzniesiony został w roku 1595 wg. Nowa Brama Lubelska – powstała w połowie XIX wieku podczas rozbudowy twierdzy zamojskiej i umacniania fortyfikacji. Tworyczów .kościół drewniany do budowy którego wykorzystano materiał z rozebranej w Turkowicach cerkwi. Tyszowce – kościół murowany z lat 1867 – 1870 wzniesiony wg. Ulhowek – najstarsza na terenie Zamojszczyzny drewniana cerkiew w której znajduje się słynąca kiedyś cudami kopia ikony Matki Bożej Korczmińskiej. projektu Bernarda Morando. Zamość .

którzy pracowali na stacji kolejowej. kilku z nich udało się uciec (trafili do oddziałów partyzanckich). Polaków i Cyganów z czego większość stanowili Żydzi. W roku 1941 obóz przeniesiono do wsi Zastawie pod Krasnymstawem. w żywność zaopatrywały więźniów również Judenraty z Izbicy i Zamościa. a z panującego brudu większa część dostała świerzbu.. Przetrzymywano w nim Żydów z Zamościa." (całość wspomnień dostępna jest na stronie internetowej: www. w tym grupa 26. w rożnym wieku. wytwarzali drewniane skrzynki na potrzeby okupanta.000 Żydów lubelskich. W roku 1941 Niemcy ogrodzili baraki drutem kolczastym i osadzili w nich jeńców francuskich. zwany w środowisku zamojskim "Ne". wody do mycia nie było. na głowy tych ofiar. oraz tablica informacyjna. jego organizatorem był Unterscharfűhrer Artur Schűtz. usytuowany był w obrębie zabudowań folwarcznych ziemiańskiej rodziny Bramskich. Już na początku istnienia obozu wybuchła epidemia tyfusu plamistego. 408 m². Obóz funkcjonował w latach 1940 – 1942. aż on udławił się. a kto omówił wykonania tego czynu dostawał 30 batogów. a dzieci gryzły się zębami. Zwykli brać Żydów do wykopania wąskiego rowu i spychali człowieka do tego rowu. I tak przez cały dzień znęcano się nad tymi nieszczęśliwcem. Mieszkał z żoną i córką w Radecznicy. na drogach i przy budowie mostów. Cyganki rwały sobie włosy z głowy. komendantem obozu został . ponad 20 Niemcy złapali i przenieśli do więzienia w Biłgoraju. znaczna ilość Żydów szczebrzeszyńskich – w tej liczbie nauczycielka Małka Holc. Obóz funkcjonował w okresie lato . Biłgoraja. Paluch) – słomy nie wolno było zmieniać. bielizny też nie wolno zmieniać. Na uposażeniu stałej ekspozycji muzeum znajdują się dwa oryginale elementy z dawnego wyposażenia obozu – fragment instalacji gazowej. starzy i schorowani Żydzi chodzili do pracy od odległych o 2 kilometry od Bortatycz Białobrzegów. Przy tym zdarzały się bójki między tymi." w Bełżcu (. W lutym 1942 roku pobudowano 18 nowych komór gazowych o powierzchni ok. co pozwalało jednorazowo uśmiercić około 4000 osób. Ze względu na złe odżywianie większa część szczebrzeszyńskiej młodzieży cierpiała na dyzenterię. obóz pracy w Bortatyczach Założony został na początku czerwca 1940 roku.. gdzie przeprowadzano regulację Łabuńki. Na jeden pomidor rzucało się setki Cyganów i Cyganek. Muzeum (stan na rok 2005) odwiedziło około 32..000 osób. W przerwie obiadowej z położonych bliżej miejscowości żydowskie kobiety przynosiły skromny posiłek więźniom. początkowo były to baraki przeznaczone dla pracowników cywilnych zatrudnionych przy budowie dróg. Frampola i Janowa Lubelskiego – pracowali przy regulacji rzeki Huczwy. I to Niemcom przynosiło pewne zadowolenie. którzy rzucali się na te pomidory i marchewki.. głownie z Izraela i Stanów Zjednoczonych Ameryki. Obowiązki kierownika pełnił wysiedleniec z Wielkopolski o nazwisku Paszak. Siłę roboczą stanowili przywożeni tutaj z różnych miejscowości Zamojszczyzny Żydzi.obóz koncentracyjny w Bełżcu Budowę obozu rozpoczęli Niemcy w październiku 1941 roku –jakie panowały w obozie warunki wspominał nieżyjący już Efraim Farber . 000 Żydów Izbicy. Krzyki unosiły się do niebios. Każdej niedzieli esesmani przynosili kosze starych pomidorów i marchewek . Właściwy obóz powstał w 1943 roku. 000 osób – Żydów. (Stanisław Zybała) obóz pracy w Turkowicach Zorganizowany został na terenie Zakładu dla Sierot Wojennych w Turkowicach.pl/horajec Pierwsze transporty przybyły 17 marca 1942 roku z getta w Lublinie i Lwowie Na terenie obozu istniał ściśle odizolowany od pozostałych sektor do którego wstęp mieli tylko SS – mani i strażnicy.) czyny nawet przewyższały Oświęcim.republika. Higiena w obozie była poniżej krytyki (relacjonuje M.październik 1940 roku. po czym zmuszali każdego więźnia żeby załatwił swoje potrzeby do tego rowu na tych zepchniętych . autorem projektu mauzoleum jest Andrzej Sołyga.. Codziennie po porannym apelu Niemcy pędzili ich do odległych o 5 – 6 km Ruskich Piask. obóz pracy w Gruszce Zaporskiej Istniał w latach 1940 1941. obóz przejściowy w Zwierzyńcu Budowa obozu rozpoczęła się jesienią 1940 roku. Trudno sobie wyobrazić te okropieństwa. Po zlikwidowaniu obozu Żydów wywieziono do obozu zagłady w Bełżcu. W obozie przebywało około 100 mężczyzn pochodzenia żydowskiego. gdzie skoncentrowani byli Cyganie. Kierownikiem stolarni. 3 czerwca 2005 roku odsłonięto na terenie byłego obozu Muzeum Miejsca Pamięć. w latach 1942 – 1943 zamordowano ponad 500. gdzie pracowali więźniowie był Stanisław Dorosz.pojedynczo wrzucali to na plac. Niemcy korzystając z tej okazji gwałcili młode żydowskie dziewczyny. około 10. Cyganie bili się na pięści.. przebywało w nim 420 Żydów.

a nawet Ludowego Wojska Polskiego. "Wara" (Włodzimierza Hascewicza). Do najbardziej znanych potraw wigilijnych należały: gołąbki z kaszą jaglaną zwane pyzy. Wincenty Oczkoś. maku. Jan Kalinowski. o losach Bronisław Pekosińskiego opowiada głośny film Grzegorza Królikowskiego "Przypadek Pekosińskiego". inni zginęli od wyniszczającej pracy w pobliskich kamieniołomach. który obozowe szlify zdobywał w Oświęcimiu. Nie znano jego nazwiska ani imienia. Funkcję komendanta sprawował oficer NKWD – Władysław (Włodzimierz) Konowałow.Hauptstrumfűhrer Hahn. zajmował powierzchnię około 4 ha. Józefowa. "obozowe" dziecko Tak nazywano przerzuconego przez druty ze zwierzynieckiego obozu przejściowego chłopca. Aleksandrowa i Górecka. Tereszpola. które po dokonanej przez Niemców selekcji przetransportowywano do obozów koncentracyjnych. Skuba. dziewczyna. Czarnegostoku. oraz siano – kładziono je pod obrusem. Florianki. orzechów włoskich (kto pierwszy zaczął jeść kutie rzucał łyżkę strawy na sufit – na ile rozdzieliła się kawałków. oraz wspomnienia byłych więźniów zebrane i opracowane przez Czesława Służewskiego w pracy "Hitlerowski obóz przejściowy w Zwierzyńcu" (Zwierzyniec 1993) . Po wieczerzy wigilijnej dziewczęta nasłuchiwały z której strony zaszczeka pies. Węgierski. Ewa Oczkoś. Pilip. Menderski. Narodowych Sił Zbrojnych. Pardysówki. dlatego nazwano go od Polskiego Komitetu Opieki Społecznej. którego znalazła Wanda Cebrykow. że wyjdą za mąż. Kawęczyna. która je wyciągnęła miała pozostać stara panną. obóz śmierci w Błudku – Nowinach Założony został jesienią 1944 roku. miało to oznaczać że z tej strony przyjdzie przyszły mąż. Przed rozpoczęciem wieczerzy wigilijnej łamano się opłatkiem wypowiadając słowa: "dzielimy się tym chlebem anielskim abyśmy byli w Królestwie Niebieskim". Janina Kuryło. Pierwsze transporty nadeszły do Zwierzyńca z chwilą rozpoczęcia przez Niemców pacyfikacji Zamojszczyzny w czerwcu 1943 roku – z Chłopkowa. Janina Dzioch. żołnierzy Armii Krajowej. Do wysprzątanej izby przynoszono słomę. *** Przygotowania do Świat Bożego narodzenia rozpoczynały się od robienia porządków zarówno w obejściu gospodarskim jak i w domu. obóz przesiedleńczy w Kryniczkach Był obozem tymczasowym przebywało w nim około 2. Historia obozu ąd nie doczekała się dokładnego opracowania. tyle kop pszenicy miał gospodarz zebrać w przyszłym roku z pola). Górecka Kościelnego. w skrócie " Pekos" – Pekosiński. Wielu z nich zostało zamordowanych. który zginął w potyczce z Niemcami podczas obrony Józefowa 1 czerwca 1943 roku. wiązało się to z obecnością 12 osób przy stole – jeśli w rodzinie nie było tyle zapraszano sąsiadów. jedno nakrycie zostawiano dla spóźnionego gościa. W . Bukownicy. W lipcu do obozu przywieziono zatrzymanych z: Żurawnicy. Janina Kaproń z domu Cichosz. Woli Różanieckiej i Tarnogrodu. pączki smażone na oleju. kutia – sporządzano ją z gotowanej pszenicy z dodatkiem miodu. zamojskiego i częściowo tomaszowskiego. bądź wywożone na przymusowe roboty do Rzeszy. w którym bohater gra samego siebie obrońcy Józefowa Na takie miano zasłużyli partyzanci z oddziałów Armii Krajowej: "Korsarza" (Hieronima Miąca). Batalionów Chłopskich. obyczaje Żurawnicy związane z obchodami Święta Bożego Narodzenia Spisane zostały na podstawie relacji mieszkanki Żurawnicy – Agnieszki Kapłoń w latach siedemdziesiątych XX wieku. pochodzący ze Szczebrzeszyna: Jan Rokosz. zginął podczas ataku polskiego podziemia na obóz. Majdanu Kasztelańskiego. W miarę postępującej akcji pacyfikacyjno – wysiedleńczej do obozu przywożono mieszkańców innych wsi z terenu Zamojszczyzny.300 osób. istnieje w tym przedmiocie kilka drobnych publikacji. która rozścielano na podłodze. Gospodynie przygotowywały zazwyczaj 12 potraw. Tarnowoli. W kącie stawiano "króla" (snopek zboża). jeśli jedno. Skubały też słomę ze strzechy – jeśli wyciągnęły dwa źdźbła słomy oznaczało to. Brzezin.byli to między innymi z Czarnegostoku Michał Łyp. Batalionów Chłopskich: "Burzy" (Antoniego Wróbla) oraz oddziału Gwardii Ludowej dowodzonego przez legendarnego "Miszkę Tatara" (Umera Achmałłę Adamowa). Od wiosny 1943 roku obóz stał się miejscem pobytu (do czasu dalszego transportu) mieszkańców wysiedlonych i spacyfikowanych wsi z powiatu biłgorajskiego. Obóz zlokalizowany był przy szosie wiodącej z Biłgoraja do Zamościa. więziono w nim Polaków. polewka z suszonych owoców.

z tego okresu pochodzi wzmianka o tym. jego zwłoki spoczywają w podziemiach radecznickiego klasztoru. szczególnie. stała bazą oddziału były lasy zwierzynieckie. tzw. Po wyzwoleniu siedziba Straży znajdowała się na terenie Szkoły Zawodowej. Bernardynów w Radecznicy. Jego żołnierze w 1945 roku uwolnili z więzienia w Janowie Lubelskim grupę kobiet – uczestniczek powstania warszawskiego wywiezionych na Lubelszczyznę (relacja ks. stoczył potyczkę z Niemcami pod Obroczą ( 24 kwietnia 1943 roku). "trzeciego odcinka". na placówkę przybył w 1667. W lipcu 1943 roku "Podkowiacy" podczas akcji wysiedleńczo – pacyfikacyjnej bronili północno – wschodniej części powiatu zamojskiego. "Podkowa" . Radecznicy. Miało to również swoje dobre strony. gdzie przebywał 54 lata . "Wołodia". Liczył około 70 dobrze uzbrojonych ludzi.zgubiła się pośród ogólnego zamieszania w czarnostockim lesie. Szczebrzeszyna. oddział im. którzy w każdej chwili stanowili obsadę wozu bojowego Straży" (Bogusław Garbacik) ochronka dla szczebrzeszyńskich dzieci Prawdopodobnie zaistniała utworzona prze władze miejskie Szczebrzeszyna w roku 1890. gdy była potrzeba niesienia pomocy. istniał w okresie maj 1943 – lipiec 1944. Przy końcu lipca 1945 roku wraz z kilkoma kolegami z oddziału pochodzącymi ze Szczebrzeszyna dostał się do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech. Szczorsa Dowodzony przez Wasyla Wołodina ps. in bandy Szpugi znanej w terenie jako "Spużaki" . w roku 1929 prezesem oddziału był Malinowski – stan liczebny wynosił 24 członków stałych i 25 wspierających."Podkowa". Wacława Płonki z Radecznicy). "co miało duży wpływ na komplikacje i utrudnienia w pracy. Gdy w 1944 roku Niemcy podpalili Czarnystok. Kirowa Dowodzony przez starszego lejtnanta Michaiła Nadielina przybył na Lubelszczyznę pod koniec marca 1944 roku. nie każcie długo stać.do roku 1721. Na stałe oddział stacjonował w "topoleckich dołach". Ochnowski Bazyli Zakonnik w Zgromadzeniu OO. Ochotnicza Straż Pożarna w Szczebrzeszynie Powstała w roku 1908. co doprowadziło do zatargu ze strażnikami czeskimi – z rąk "Podkowiaków" zginął komendant wojenny jednego z czechosłowackich miast i jego szofer. współpracował ściśle z Armią Ludową oddział im. oddział "Podkowy" Powstał w końcu maja 1943 roku. Poza walką z okupantem brali czynny udział w zwalczaniu band rabunkowych. Zamościa i okolicznych wsi.drugi dzień Świąt młodzież i dzieci chodzili po kolędzie (po "połazie") – śpiewali pastorałki. Przez oddział przewinęło się około 220 ludzi. przed wejściem do domu kolędnicy mówili: "panie gospodarzu każcie dom rozweselać. chrzest bojowy oddziału nastąpił podczas walk w powiecie zamojskim i krasnostawskim. zginęło 25 – 26 osób. m. partyzanci z oddziału 'Podkowy" uratowali małą dziewczynkę – córkę Franciszki Małysz . Dowódcą oddziału był Tadeusz Kuncewicz . Starsi uczniowie (pełnoletni) byli strażakami. W dziejach klasztoru zapisał się jako "sławny kwestarz i opiekun biednych".ludzie ci ukrywali się w lasie "Cetnar k/ Kawęczynka. Postanowili sobie za cel dotrzeć na tereny Czechosłowacji. M. gdzie spłonęła podczas pożaru w lipcu 1944 roku. Podczas akcji "Burza" (lipiec 1944) oddział został wzmocniony do 250 osób i zgrupowany w rejonie Radecznicy. zniszczył urządzenia kolejowe stacji Klemensów (2 maja 1943 roku). bo będziemy strzechy rwać". Wieczorem chodzono z szopką. najwyższa liczebność oddziału wynosiła 160 osób. zaatakował kolumnę samochodów żandarmerii niemieckiej jadącej z Biłgoraja do Tereszpola i udaremnił karną ekspedycję (28 marca 1943 roku). W okresie okupacji motopompa szczebrzeszyńskich strażaków przechowywana była w zabudowaniach klasztornych w Radecznicy. Dwaj ludzie z tego oddziału jak podał dr Klukowski pobili go i okradli – ich postępowanie tłumaczył sobie upadkiem moralności wśród ludzi obciążonych codziennym okupacyjnym stresem. Większość jego członków to mieszkańcy Zwierzyńca. Po rozbrojeniu oddziału 30 sierpnia 1944 roku "Podkowa" pozostał w konspiracji. że Rada Opiekuńcza powiatu zamojskiego dysponowała kwotą 4.819 rubli przeznaczonych na "urządzenie ochrony dla dzieci". brał udział w wielu bojowych działaniach na terenie Zamojszczyzny: wykoleił pociąg towarowy na linii Krasnobród – Zamość (27 marca 1943 roku).

.. starościankę wąwolnicką. "odnowiony" statut cechowy Dokument normujący podstawy organizacyjne cechu biłgorajskich sitarzy nadany przez Konstancję Marię Szczuczynę. Jego poczynania nie przyniosły większego efektu. byle wam zwrócił Ojczyznę. że jej autorem był Ksawery Rolle. Oddział skupiał 80 szczebrzeszyńskich placówek handlowych i rzemieślniczych. wygłaszali referaty. lub szkodliwego. ziemię. Materna – vice prezes.. ogród botaniczny Założony został staraniem dr Jana Zienkowskiego w 1828 roku przy Szkole Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie.Aleksandra II) pod nazwą "Manifest". Tekst umieszczono na drzwiach domu Mordki Szpera i Lejzora Lama. Na treść "manifestu" składały się hasła wzywające do oswobodzenia z narzuconej przez cara niewoli – "Bracia Polacy. w roku założenia zasadzono w nim 1500 plant. wolność uzyskał w czerwcu 1955 roku. Werbunek ochotników odbył się 14 grudnia – zgłosiło się zaledwie kilka osób. dziedziczkę Biłgoraja. Odezwa Łukowskiego Major Antoni Łukowski.taką lekcję praktyczną zorganizowała w roku szkolnym 1917/1918 w szkole ludowej w Czarnymstoku Paulina Trytkówna. aby część tego ogrodu drzewami owocowemi zasadzoną była. Krzyżem Walecznych i Krzyżem Partyzanckim. zarządcy dóbr Ordynacji Zamoyskiej. Galant – sekretarz. Bryłowski – skarbnik. siostrzeńca Józefa Wybickiego. Berchmana okazało się.. Za swój czyn zesłany został na 15 lat ciężkich robót do Irkucka. m. Ogniska Nauczycieli Szkół Powszechnych Organizowane były w okresie międzywojennym przy szkołach zlokalizowanych w obrębie danej gminy. in. nazwa "odnowiony" wzięła się stąd.W. F. J." nawoływał w wystosowanej do mieszkańców miasta odezwie. jej przeznaczenia użytecznego. Firmanty – członek zarządu.przez dwa lata więziony był w Pradze. in Kazimiera z Kapciów Rzepecka. iż był to kolejny ze statutów nadanych biłgorajskim sitarzom... Druk przechowywany jest w Bibliotece Czartoryskich w Krakowie. Zrzeszeni w Ognisku. absolwent szczebrzeszyńskiego gimnazjum. aby uczniowie mieli sposobność nauczyć się szczepić i pielęgnować tego rodzaju rośliny ". Po przeprowadzeniu dochodzenia przez kpt. Ogród zlokalizowany był nieopodal gmachu szkolnego. celem " pokazania uczniom zmysłów natury i właściwości każdej rośliny. oficer wojsk Królestwa Polskiego.powiedział podczas otwarcia obiektu Jan Zienkowski. jednomyślnie wzywajcie na plac boju cesarza rosyjskiego.. nauczyciele organizowali: lekcje praktyczne. po czym przekazany w ręce polskich władz bezpieczeństwa – otrzymał wyrok 10 lat pozbawienia wolności.. której potomstwem jesteście. uczestnik kampanii napoleońskiej przybył do Szczebrzeszyna 9 grudnia 1830 roku celem zwerbowania Szczebrzeszynian do walki narodowowyzwoleńczej . Oddział Stowarzyszenia Kupców Polskich Powstał w Szczebrzeszynie w lutym 1942 z inicjatywy Andrzeja Banacha – pełnomocnika Stowarzyszenia Kupców Polskich na powiat biłgorajski (w tym okresie Szczebrzeszyn administracyjnie przynależał do tego powiatu). Życzyć jednak potrzeba. Za działalność w ruchu oporu odznaczony został Krzyżem Virtuti Militari V klasy. "Odpowiedź na punkta względem wydobycia włościan polskich z rządzonego nimi stanu" Rękopis autorstwa Joachima Owidzkiego. członkiem Stowarzyszenia była m. syn geometry ordynackiego. który wypowiedział się odnośnie próby reform przeprowadzonej przez Zamoyskich w ich posiadłościach."Rodacy! Ojczyzna nasza czeka na pomoc.. Zmarł w 1991 roku. P. .". Zredagowany i spisany został w Kurowie dnia 20 czerwca 1730 roku. z roku szkolnego 1917/1918 pochodzi informacja o istnieniu takiej organizacji na terenie gminy Radecznica. W skład Zarządu weszli: Andrzej Banach – prezes.. Odezwa Ukazała się w Szczebrzeszynie 6 maja 1852 roku (w mieście obchodzono wtedy uroczystość imienin następcy tronu .

in. II Dokumenty.31 marca 1944 wydano 5 numerów w nakładzie po 10 egzemplarzy o objętości od 2 .) Mieszkaniec Podborcza. m. Fredry. Korzeniowskiego i S. Misiuta (z pochodzenia był Ukraińcem) wyjechał z rodziną w tomaszowskie. Bogusławskiego. redaktorem pisma był dr Zygmunt Klukowski. Korzeniowskiego. J."Kabel". w rubryce Nakazy chwili ogłaszali swoje artykuły członkowie Patroli Prasowych Sprawozdawców Wojennych. powielał Lionel Maliszewski. Związek Walki Zbrojnej i Armii Krajowej w Okręgu Lublin. okupacyjna prasa Zamojszczyzny Tytuły prasy konspiracyjnej z terenu Zamojszczyzny znane są z opracowań Ireneusza Cabana i Zygmunta Mańkowskiego (I. po 20 maja przerwano cykl wydawniczy. "Wiadomości Krajowe OL (oddziałów leśnych)" pismo zgrupowania OP9 na Zamojszczyźnie. wiadomości z terenu. a następnie zgrupowania OP9. wiatrak podpalony przez dwóch . Zaczęło ukazywać się przy końcu kwietnia 1943. Obiekt funkcjonował do roku 1942 – gdy zięć Olanickiego. Egzemplarz "Przeglądu. "okrąg" Duży plac przed budynkiem Szkół im. przemielając zboże zapewniał utrzymanie sobie i całej rodzinie. ukazywał się od kwietnia 1940 roku do lutego 1941 roku. oraz komedie Anczyca i Bałuckiego.4 stron. "Wiadomości Polskie" organ Związku Wali Zbrojnej obwodu Zamość.. Caban. na jego treść składały się przeglądy aktualnych wydarzeń politycznych w kraju i na świecie. ps. W zbiorach Zygmunta Klukowskiego zachował się numer za okres od 10 .Gdy w 1830 roku wybuchło powstanie listopadowe prof. cz. wiadomości z kraju i ze świata. Z.1944. Pierwszy nr pisma zredagowali Stanisław Prus ps. a następnie członkowie Patroli Prasowych Sprawozdawców Wojennych. który za użytkowanie gruntu opłacał czynsz w wysokości 1 złotego i 18 groszy.15 maja . Dumasa (syna).) "Echa Leśne " pismo Oddziałów Dywersji Bojowej (ODB). Mańkowski. W okresie późniejszym – rok ekonomiczny 1852/1853 w Exakcionarzach Danin Inwentarskich (AOZ. "Adam" i Wacław Wnukowski.. przedruki z prasy podziemnej. Kierownik artystyczny Towarzystwa Dramatycznego. Na tym placu w każde rekreacje (dni wolne od nauki) zbierali się wszyscy uczniowie. Franciszek Kowalski "zwołał natychmiast wszystkich uczniów na okrąg. Leonarda w Szczebrzeszynie (źródłowo kościół zlokalizowano na lata 1624 – 1630 – pisał o nim Mikołaj Stworzyński w "Opisaniu historyczno – statystycznym dóbr Ordynacji Zamoyskiej w 1843 roku"). "Przegląd Polityczny" pismo redagowane przez AK. APL) wymieniane są Ogrody Okopiska – mieszkał tutaj m. Za okres 13 .Okoński Jan Ch. Pismo kolportowano na terenie powiatu i miasta Zamość. często także profesorowie na wspólną zabawę. Ogółem wydano 9 numerów. "Pana Jowialskiego" A. Na treść pisma składały się: nasłuchy radiowe. Na treść pisma składały się: artykuły wstępne. ukazywało się od marca 1944 roku do maja 1945. na repertuar zespołu składały się sztuki polskich autorów . obsadzony topolami. "Białą kamelię" A. Olanicki (. Ponowny przyjazd zespołu miał miejsce w roku 1873 – hrubieszowianie obejrzeli wówczas "Zemstę". Lublin 1971. zlokalizowany pośrodku czterech oficyn. Politycznego" za miesiąc kwiecień 1944 wydany został w nakładzie 75 egzemplarzy z przeznaczeniem dla oddziałów obwodu Zamość. otoczony niskimi kamiennymi słupami. okopisko luterskie Cmentarz zlokalizowany przy kościele św. redaktorem był Tadeusz Gumiński. które w 1841 roku przyjechało do Hrubieszowa. do których gorąco przemówił i wszystkich zdolnych do noszenia broni zabrał ze sobą i wyruszył na pola bitew". przed I wojną światową pobudował we wsi wiatrak. cz I Zarys monograficzny 1939 .zawiera tylko nasłuchy radiowe. Ostani numer pisma ukazał się pod koniec czerwca 1944 roku. in Stefan Smoter. złączonymi sztachetkami. "Majstra i czeladnika" J. Zamoyskich w Szczebrzeszynie.

Olech urodzony w Gorajcu 1905 roku. Olech okazał również dużą pomoc ks. numer obozowy 22411.. w liczbie ok. Na stronie 21 w przypisie 1 napisał: "Ks. Olech Wojciech . z tej racji. Dr Zdzisław Golinski w unikalnej dziś pracy "Biskupi i kapłani Lubelszczyzny w szponach gestapo 1939 . nr 32) podpisał L. 1200 zajęli 3 bloki. Zrobiło się w bloku ciepło. scholastyk kapituły katedralnej. Jesienią 1941 i 1942 roku w obozie panował głód. Polegało to na odebraniu szeregu przesyłek przed kontrolą SS . więzień obozów koncentracyjnych w Oranienburgu i Dachau. otoczony ogrodami.często do krwi. Czy wierzyć oczom? Esesmani przychodzili kontrolować kaplicę. 126 – 136 (przekład z jęz. oraz ludnością żydowską z terenu Szczebrzeszyna – mówiono o nim: "opiekun miejscowej ludności żydowskiej Opis prawosławnego klasztoru w Radecznicy wg.1. doktor filozofii chrześcijańskiej. choroby. księży ze wszystkich obozów zwieziono do Dachau.14 km) od miasta Zamościa i 66 wiorst (70. gdy Amerykanie wyzwolili obóz. Poza mieleniem zboża Olanicki był znany w Podborczu jako znachor – "słynął na okolice jako lekarz jasnowidz i guślarz" – jego jasnowidzenie (co odnotował autor pozostającej w rękopisie "Kroniki wsi Podborcze" Stanisław Ferenc) polegało na tym. kanclerz Kurii Biskupiej w Lublinie. Żył w latach 8. księżom polskim. 14 godzin dziennie z małymi tylko przerwami na posiłek. On także cały tonie w zieleni. Otworzyły się dusze i serca. prałat koronny papieża Jana XXIII.. gdy ten zbierał materiały do pracy "Mistyka wsi" *** Ks. W. W numerze 5 Tygodnika z dnia 22 kwietnia ks. dręczyły nas szykany z lada powodu.. Położona jest amfiteatralnie na zboczu odnogi łańcucha Gór Karpackich i gęsto pokryta ogrodami – malutkie domki wieśniaków ledwie widać w gęstwinie drzew. iż siedział w przylegającej do izby komórce i podsłuchiwał jak żona wypytywała chorych o ich dolegliwości.mana. W wieczór wigilijny przyszli do nich gromadnie komuniści by się wypowiedzieć i posłuchać księżych odpowiedzi.jej przedstawicielem wybrano ks.. Zawierają ogólne dane bez wymieniania nazwisk.1905 . W odpowiednim momencie wchodził do mieszkania stawiając właściwą diagnozę. Olecha". nazwali ją "Schweinstahl" ("chlew") i zachowywali się jakby tę nazwę traktowali dosłownie. uwolniony został 29 kwietnia 1945 roku. przemówiły szczere przekonania. Pamiatnoj Kniżki Ljublinskoj Guberni. Konstanty Michalski w obszernej relacji "Co trzymało w obozie" pisze: "Utkwiła głęboko w pamięci księży wigilia. B tak opisuje pobyt w obozie: "nadszedł grudzień 1940 roku. Olech przebywał w obozie razem z nimi opis panujących warunków i sposób traktowania więźniów yczą także jego osoby..król w Dachau" (Tygodnik z dnia 28 października 1946 roku. Ks.nastolatków spłonął doszczętnie.1945" (Lublin 1946) nadmienia. lub u schyłku 1939. który to obszar w rozciągłości około trzech wiorst (1 wiorsta = 1. ponieważ ks. nad samą wioską zlokalizowany jest prawosławny klasztor żeński. Marcin Bardel z Krasnobrodu w swoich wspomnieniach " Krasnobrodu przez obozy i obczyzny do rodzinnych stron" (Lublin 1994) napisał: "ks.1977. Radecznica to jedno z piękniejszych miejsc Lubelskiej Guberni." "opiekun" Ta nazwa przylgnęła podczas okupacji do Zygmunta Klukowskiego. Ljublin 1903 s. Urodzony w Gorajcu. rosyjskiego Regina Smoter Grzeszkiewicz) Wieś Radecznica znajduje się w południowo – zachodniej części powiatu zamojskiego.04. Przed wioską znajduje się rozległa równina z niewielkimi polami i widocznymi na linii horyzontu wioskami. Bezpośrednio do klasztoru przylega wspaniały zagajnik ze starymi . bicie . Z kolei ks. 30 kwietnia 1945 roku znajdujący się w wyzwolonym obozie księża zwołali zebranie księży diecezji lubelskiej . Szymańskiego. W Sachsenhausen znalazł się 4 stycznia 1940 roku. Wojciech Olech aresztowany został na początku 1940 roku . do Dachau został przywieziony 14 grudnia 1940 roku. na ile pozwalała okupacyjna rzeczywistość miejscowymi partyzantami.. bowiem ks. Oprócz głodu dręczyła nas praca." Nieznany z imienia i nazwiska ksiądz. że Doktor opiekował się. ks. jak inni więźniowie odebrano drugie śniadanie. w odległości 32 wiorst (34. że "w Dachau ocalał ks.41 km) od Lublina. Olech". jaką spędzili w Dachau w roku 1940. Niemcy urządzili kaplice. aż w jednej z nich znalazła się książka. którzy musieli pracować tak. pochowany jest na cmentarzu w Gorajcu. Czesławowi Bartnikowi. Olech potrafił odebrać przesłane mu w paczce żywnościowej "Zagadnienia społeczne" ks.11. który swoje wspomnienia "Chrystus .0668km) malowniczo wygląda Na wierzchołku zbocza." O położeniu księży polskich w obozie koncentracyjnym w Dachau znajdują się informacje/wspomnienia publikowane na łamach Tygodnika Powszechnego z 1946 roku.

ani skąpych środków. które wygospodarowano ze skarbu państwa (Imperium Rosyjskiego?) na ich utrzymanie. W 1899 roku radecznicki klasztor został przemianowany na klasztor żeński. W związku z tym ustanowiono dni uroczystych modlitw/uwielbiania w klasztorze.bukami i drzewami lipowymi. jak w obrębie jego zabudowań powstał nowy. od strony wejścia do zagajnika znajduje się niewielka płaskorzeźba Świętego Aleksandra Newskiego modlącego się przy pomniku. jak powiedziano wcześnie – apteka – lecznica. Tutaj przy samym wejściu do zagajnika mieszkańcy wsi Radecznica wznieśli pomnik Imperatorowi Aleksandrowi II w dowód wdzięczności za uwolnienie ich od pańszczyzny w 1864 roku. On także oczyścił napełniony mułem klasztorny staw i zrobił zaporę. jako zupełne sieroty. codziennie poświęca . jasny budynek zbudowany został z drewna. Z klasztornych celi roztacza się przepiękny widok na rozległy horyzont Klasztor widoczny jest w dalekiej odległości od Zamościa. Pośrodku stawu utworzonego ze źródeł. by otrzymały chrześcijańskie wychowanie w duchu Prawosławnego Kościoła. Klasztor początkowo został przekazany duchowym unickim. Remont zakończono w roku 1880 i kościół/cerkiew został uroczyście poświęcony przez wielebnego Modesta. oraz. Szkoła. którzy trafili tutaj na skutek szczególnych okoliczności. Prawosławni zakonnicy zrobili dużo dobrego dla pod dźwignięcia religijnego znaczenia Radecznicy. matka Afanasja nie patrząc na swoje rozliczne zajęcia związane z kierowaniem klasztorem. przyzwyczajeni oglądać klasztor. Dlatego postanowiono założyć w Radecznicy prawosławny klasztor z podporządkowaniem go wikariuszowi chełmsko – warszawskiej diecezji. kto zastuka do ich drzwi. długości 100 sążni (190 m) po stopniach bezpośrednio do głównego wejścia do cerkwi. Z leśnińskiego klasztoru przywieziono kilka sióstr. jakie wcześniej miała dla ludności katolickiej. dziecięce sypialnie. Drugi przełożony. Ojciec zakonny Christofor posiadający dobre (miłujące) serce wszystkim szczerze zarządzał. Antoniego Peczerskiego. By dzieci przebywające w szkole – schronisku mogły uczestniczyć w służbie cerkiewnej zadbano o ocieplenie cerkwi. W kaplicach umieszczone są małe ołtarze i w uroczyste dni w nich odbywają się nabożeństwa. Z wioski do klasztoru prowadzą dwa wejścia: jedno kryte. Od tego czasu Radecznica zaczyna zyskiwać dla prawosławnych takie znaczenie. aby doprowadzić klasztor w miarę możliwości do poprzedniego stanu i nie szczędzili ani swego wysiłku. że na jego odnowienie potrzeba byłoby kilkanaście tysięcy rubli. uszkodzili piece i w ogóle zostawili klasztor w takim stanie. Na poświęceniu cerkwi zebrało się dużo prostego ludu i inteligencji. Prawosławni zakonnicy dokładali wszelkich starań. Do 1869 roku klasztor należał do katolickiego duchowieństwa. W szkole są cztery nauczycielki. Jest także kilku małych chłopców. W zagajniku znajduje się jeszcze sześć kaplic. Zajęcia w szkole odbywają się według programu zatwierdzonego przez Synod Święty i rozpoczynają się o godzinie 8. znany jest okolicznej ludności na tyle. a pamięć o nim czczą nie tylko prawosławni. stołówka. Mieszczą się w nim sale lekcyjne. Do początku bieżącego roku (1903) przyklasztorna szkoła była jednoklasowa. ojciec zakonny Antoni. Do kaplicy prowadzi drewniany pomost. Pełniący obowiązki przełożonego klasztoru ojciec zakonny Innocenty będąc obeznanym z robotami ciesielskimi (ze stolarką)własnoręcznie wykonał ikonostas. powybijali szyby w oknach. Pomnik ma wygląd obelisku z krzyżem na wierzchu. piękny budynek – szkoła – schronisko. Mieszkańcy położonych w pobliżu Radecznicy wsi.30 rano. będąc obeznany ze sztuką malarską przyozdobił przyklasztorną cerkiew i znajdujące się przy niej kaplice ikonami swego autorstwa. wysoki. na palach zbudowano drewnianą kaplicę pod wezwaniem Życiodajnego Źródła Matki Bożej. W schronisku znajduje opiekę do 100 dzieci w wieku od 3 – 14 lat. patrząc z drogi wiodącej z Zamościa wydaje się wisieć w powietrzu. Po zboczu wzgórza zagajnik opuszcza się do samej wioski. zdjęli obrazy. ale i katolicy. oraz przeprowadził inne prace w kaplicach. w tym samym budynku urządzono również aptekę – lecznice. byłego wikariusza chełmsko – warszawskiej diecezji. które złożyły już ślubu wieczyste. później prawosławnemu duchowieństwu świeckiemu. Z jednej strony pomnika. Zarządzanie klasztorem powierzono mniszce Afanasji. wraz z przejęciem tego obiektu przez duchowieństwo świeckie odczuwali jego brak. Przełożona klasztoru. są to przeważnie dziewczynki. Zakonnicy opuszczając go zburzyli ołtarze. Nie minęły dwa lata od założenia żeńskiego klasztoru. Pochowany jest w pobliżu klasztoru. że posyłają do niego swoje dzieci miejscowi katolicy. a drugie – od strony stawu przez zagajnik do góry po zboczu wzniesienia. Teraz jest dwuklasowa. oraz kilka nowicjuszek. Ci przystąpili do remontu kościoła zaadoptowanego na cerkiew. Klasztor został otwarty w 1882 roku – postanowiono odprawiać (z tej okazji) jednodniowe nabożeństwa w dniach 1 i 10 czerwca w dzień św. Niektórzy wieśniacy oddają swoje dzieci do klasztoru po to. oraz za zuchwałość zakonników w 1869 roku klasztor został zamknięty. wśród których jedna jest drewniana. Trudno znaleźć bardziej odpowiednie miejsce dla ludzi dążących do dojrzałego samodzielnego życia i nieustannie kierujących swoje myśli do góry (ku Bogu). Klasztor zyskał już dobrą opinię w oczach okolicznych włościan. Za udział zakonników w politycznej propagandzie. Zakonnice nie odmawiają przyjęcia nikomu.

Latem do szkoły uczęszcza około 115 uczennic. haftowanie i robienie na drutach. gdzie będą przygotowywane uczennice do cerkiewno – parafialnych szkół – postanowiono w niedalekiej przyszłości zbudować lecznice. ale również ładnie ubrać. Duże sumy przeznaczane są także na mleko dla dzieci. Każdy pielgrzym pragnął otrzymać błogosławieństwo arcypasterza i być kniętym jego dłonią. małoruską (małorusińską) i polską mowę. Obok klasztoru leżą kupy piasku. tym większa ilość haftów. Katolicy nie przychodzą do cerkwi i nie uczą się Praw Bożych. dlatego. O godzinie 2 po południu przybył z Chełma przewielebny german. Ale można powiedzieć. Dzieci same wyszywają/haftują. zaistniała wobec tego konieczność uzgodnienia z władzami diecezjalnymi odnośnie ustalenia jednego świątecznego dnia jakim obrano (w 1822 roku) dzień 1 czerwca. Pięknie prowadzone są w szkole zajęcia rękodzielnicze. które nie mogą być zrealizowane z braku środków. w dzień imienin św. ona wydaje lekarstwa. Drzew ze swojego zagajnika [siostry] nie mogą wykorzystywać. . Prywatne domy były zajęte przez pielgrzymująca inteligencję. zadbane. kamieni. kolorowymi sukienkami i czapkami z pomponami (?). Liczba mieszkańców klasztoru sięga 200 osób. Dziewczynki ubierają się z małoruska – noszą wyszywane koszule i błękitne sukienki na ramiączkach. wesołe. Na szkołę – schronisko wydatkowane są znaczne sumy. Po nabożeństwie jego przewielebność udzielił błogosławieństwa zebranym. W roku bieżącym (1903) nasz kalendarz opóźnił się w stosunku do zachodniego jeszcze o jeden dzień. że siostry same cierpiały niedostatek. Cerkiew odwiedzają dzieci tylko podczas dni świątecznych i niedziel. którymi w dniu święta kościelnego zapełnia się cały zagajnik. z których większość to dzieci prawie codziennie potrzebujące matczynej opieki.na nauczanie w szkole kilka godzin. Plac przyklasztorny i jedyna radecznicka ulica przepełnione były czarnymi sukmanami. że znajdują się w nim odwiedzane przez ludność kaplice. wiadomo. zdrowe. i jeżeli by dokonywać w nim wyrębu za 2 – 3 lata doszłoby do całkowitego wytrzebienia. W krótkim okresie swojego istnienia zakon poczynił więcej niż w stopniu dostatecznym starań na rzecz oświaty i dobroczynności. ze siostry nikogo nie pozostawiają bez pomocy. biskup lubelski. Wieśniacy z odległych miejscowości zastawili przyklasztorny zagajnik wozami. Powitany przy krytym wejściu na teren klasztoru przez społeczność sióstr na czele z matką przełożoną Afanasją. w skali roku daje to jednodniowy wypiek ponad 30 bochenków chleba. Dzieci wykazują znaczne postępy we wszystkich przedmiotach objętych programem nauczania. Niekiedy trudno jest zatrzymać chorych w klasztorze. nawet drwa na opał są kupowane. Zdarzało się zimową porą. Bierze się pod uwagę i inne zadania. Nawet z trawy z tego zagajnika klasztor nie może korzystać. Przy czym zwracają się tutaj [o pomoc] nie tylko okoliczni mieszkańcy. jak szycie. We wspólnych sypialniach dla każdej dziewczynki znajduje się oddzielne łóżko. Przystępując do budowy oddzielnego budynku dla dwuklasowej szkoły. Z uwagi na ciasnotę w pomieszczeniach i nieoczekiwany napływ dzieci pośrodku jednej z sypialni zmontowano dodatkowe łóżeczka z poręczami. Aptekę prowadzi jedna z sióstr – nowicjuszek. Apteka – lecznica urządzona jest przy klasztorze właściwie dla potrzeb zakonu. *** Święto w kościelne w radecznickim klasztorze odbywa się 10 czerwca. gdyż w świąteczne dni pielgrzymi zatrzymują się tutaj ze swoimi wozami /furmankami. przewielebny german udał się do cerkwi i tutaj odprawił krótkie nabożeństwo. W przeddzień święta 31 maja cały dzień padał deszcz. że deszcz utrudni pielgrzymom przybycie do Radecznicy na uroczystość otwarcia świątyni. że tylko na rok zużywa się około 1000 pudów mąki (1 pud = 16. Wszędzie słychać było ruską. tym bardziej. . aby w nadchodzącym czasie uświęcić ten dzień zgodnie z punktem widzenia kościoła prawosławnego władze diecezjalne uznały za nieodzowne ustalić nowy dzień świąteczny na dzień 31 maja corocznie. małe dzieci śpią na łóżeczkach z poręczami. Klasztornie posiada żadnych środków. Ale okoliczna ludność przywykła według dawnego zwyczaju odwiedzać świątynię 1 czerwca w dzień imienin Antoniego Padewskiego. że jest on niewielki. z różowymi buziami. taką jaką maja siostry dla przyjezdnych. że chorych przywozi się do klasztoru z odległości około 100 wiorst. Zakonnice zabiegają nie tylko o to aby je nakarmić i nauczać.. Zaistniało podejrzenie. z tej przyczyny wprowadzono zakaz. Jednakże koło południa cała Radecznica była już przepełniona ludźmi.38 kg). w razie potrzeby natychmiast udają się do przyklasztornej apteki. I rzeczywiście dzieci wyglądają pięknie – czyste. ale dzieci nie ponosiły w niczym uszczerbku. ze jego działalność jest dopiero w zarodku. że w takiej sytuacji zbiór trawy jest niemożliwy. udziela fachowych porad. z uwagi na ciasnotę w pomieszczeniach siostry zmuszone są odstępować swoje miejsce do spania. zdarza się. Dlatego. Ale okoliczna ludność wie. Antoniego Peczerskiego. O wydatkach można wyrobić sobie pojęcie po tym. Na szczególną uwagę zasługuje w szkole śpiew. wliczając w to przychodzące z wiosek. Po wyglądzie koszul można odróżnić uczennice różnych klas: im klasa wyższa. przekraczające skromne środki finansowe klasztoru. i dzień św. Antoniego Padewskiego wypada według naszego kalendarza na 31 maja.

Cerkiew była przepełniona ludźmi. O godzinie 6 wieczorem przybył do Radecznicy gubernator. Jako szczególne odróżnienie dnia 31 maja od 1 czerwca należy wskazać przesłanie przedstawicieli zamojskiej cerkwi pod wezwaniem św. Trójcy prowadzić uwielbienie w przyklasztornej cerkwi. 31 maja zebrali się katolicy pamiętając. Od stawu procesja z udziałem wszystkich ludzi skierowała się w stronę klasztoru przez zagajnik. Po zakończeniu uwielbiania rozpoczęła się procesja z cerkwi do przyklasztornego stawu. dewocjonalii. Większość pozostałych pielgrzymów zebrała się 1 czerwca.6 km² Inteligencja składa się z ludzi bądź należących do wolnych zawodów. oraz prof. bądź też poświęcających się służbie państwowej i samorządowej względnie zatrudnionych w spółdzielczości. Na ulicy i w zagajniku dymiły samowary. gdzie miała miejsce modlitwa z błogosławieństwem. władz naczelnych i mnóstwa ludzi. Otrzymawszy arcypasterskie błogosławieństwo ludność rozeszła się po Radecznicy i przyklasztorny zagajnik zaczęto przygotowywać na uroczystości mające się odbyć następnego dnia. poświęcona została także każda kapliczka. Po czy udał się do klasztoru. relacji z 1934 roku Zawarty został w "Księdze Pamiątkowej Stowarzyszenia Urzędników Skarbowych na terenie województwa lubelskiego" (Lublin 1934) . napełniali nią swoje dzbany i butelki aby zachować i zanieść do domu. Tutaj odbyło się poświęcenie wodą obeliski Imperatora. ze nie było możliwości dojścia do do przodu. handlu i przemyśle". . Miasto położone jest przy szosie Biłgoraj – Zamość i linii kolejowej Lublin – Lwów. Takim Orderem został uhonorowany 28 czerwca 1959 roku dr Zygmunt Klukowski. tak. Order Białego Kruka Najwyższe odznaczenie bibliofilskie przyznawane wybitnym kolekcjonerom i miłośnikom książek przez Zakon Bibliofilski. Co się tyczy kazania na brzegu stawu to swoją nawiązywało do początków chrześcijaństwa. i mularstwo). Stąd procesja wróciła do cerkwi przez zagajnik i przewielebny german poświęcił pomnik/obelisk Imperatora Aleksandra. Dzień 1 czerwca przebiegał podobnie jak 31 maj. O godzinie 5 wieczorem wyjechał z Radecznicy gubernator. dobrego wyglądu i osiągnięć dzieci.30 rano. Obszerna klasztorna cerkiew była przepełniona ludźmi. Władze Zakonu Bibliofilów nadającego Order reprezentował jego Mistrz – prof. Ojciec Biekarewicz przemawiał w cerkwi.496 mieszkańców. Mikołaja – Ojców Biekarewicza i Timofieja Tracza (ze Szczebrzeszyna). dziecięcych zabawek. Łopacińskiego w Lublinie. Liturgię sprawował przewielebny german w obecności gubernatora i innych przedstawicieli władzy . Witold Chomisz z Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Antoniego Padewskiego według starego zapisu odbywały się 1 czerwca. Po zakończeniu uwielbiania odbyła się procesja do przyklasztornego stawu. Tak. Przy krytym wejściu na teren klasztoru ustawione były podwyższenia (stragany?) do sprzedaży obrazów katolickich. Przepięknie śpiewał zakonny chór. by chronić duchowe stado od duchowych wilków i zbójców. opis miasta Szczebrzeszyna wg. Uroczystość wręczenia odbyła się w gmachu Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im H.Nie patrząc na zmęczenie po uciążliwej podróży. Kazimierz Witkiewicz z Krakowa. tajny radca W. Przewielebny German pozostał aby w Dzień św. odwiedzili stołówkę. i inni wyżsi urzędnicy. Wręczając tej ostatniej pasterską laskę (?) jego przewielebność zwrócił się do niej z mową. oraz pokropił święconą wodą kapliczki. Procesja zakończyła się poświęceniem kamienia węgielnego pod budowę dwuklasowej szkoły. słuchali śpiewu dzieci i wyrazili zadowolenie z powodu zadbanych pomieszczeń. Ich kazania przekazane prostym językiem i dostosowane do warunków włościańskiego życia wywarły na słuchaczach silne wrażenie.F Tchórzewskij – z braku miejsca w klasztorze zatrzymał się w prywatnym domu. rolnictwem i uprawianiem rzemiosł (szewstwo. Modlitwę poprowadził i aktu poświęcenia dokonał przewielebny German w obecności gubernatora. O godzinie 2 po południu przewielebny german . Wieśniacy poświęconą wodą obmywali sobie twarze i chore miejsca."ludność miasta trudni się handlem. Na brzegu stawu stało mnóstwo ludzi. Najwyżsi goście dokładnie obejrzeli sale lekcyjne. po to. Timofiej Tracz nad stawem. Po zakończeniu liturgii przewielebny german wyszedł z ołtarza na podwyższenie przed ikonostasem i ogłosił rozporządzenie Świętego Synodu o przemianowaniu radecznickiej żeńskiej społeczności w zakon i mianowaniu matki Afanasji przeoryszą. Obszar miasta łącznie z gruntami wynosi 26. Tutaj odbyła się modlitwa z poświęceniem wody. jak 31 maja cały przyklasztorny zagajnik zapełniony był wozami/furmankami. O. Usługiwał przewielebny Gieman.. liczy (dane z roku 1931) 7. że uroczystości związane z dniem św. w której polecił traktować tę laskę jako symbol swojej władzy i uprawnień. W cerkwi obecni byli gubernator. Serdeczne słowo przewielebnego wzruszyło matkę – przeoryszę i pozostałe osoby. biskup lubelski i gubernator odwiedzili przyklasztorną szkołę – schronisko. błogosławił ludzi ponad godzinę. Msza 31 maja rozpoczęła się o godzinie 9. Przybyli z pobliskich parafii duchowni spowiadali wiernych w cerkwi i kaplicach. Wielu płakało.

Związek liczył 36 członków. skarbnik – Moszek Lejba (z zawodu był piekarzem. znaczna ilość lasów na jej obszarze stanowiła doskonałe tereny do urządzania łowów na małego i grubego zwierza. . skupiał 24 czynnych członków i 31 wspierających. • Związek Polskiej Młodzieży Demokratycznej – założony został w sierpniu 1931 roku. Gorajski oddział Mizrahi istniał zaledwie rok z racji małego zainteresowania tego rodzaju działalnością wśród społeczności żydowskiej. Lubartowa. zebrania odbywały się w Szkole Powszechnej nr 1 (męskiej) • Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół".przewodniczącą Związku była Jadwiga Syrkowa – kierowniczka Szkoły Powszechnej nr 2 (żeńskiej). Funkcjonowały na przestrzeni lat 1919 – 1933: • Ognisko Związku Nauczycielstwa Polskiego – funkcje prezesa pełnił Stanisław Węgierski. przywożono strzelców i służbę na nagonkę. in w obrębie lasów tomaszowskich. siedzibą organizacji była wspomniana szkoła. • Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej – powstało 17 lipca 1932 roku.. Mizrahi – Oddział organizacji syjonistyczno – ortodoksyjnej. skupiało 39 osób. Mizrahi reaktywowano w 1935 roku. • Katolickie Stowarzyszenie Polek – założone 4 listopada 1932 roku. • Towarzystwo Miłosierdzia Chrześcijańskiego św. funkcjonowało pod przewodnictwem Sylewińskiej – liczba zrzeszonych kobiet wynosiła 36. ortodoksa). Pracami stowarzyszenia kierował tymczasowy zarząd z prezesem Paulinem Jóźwiakowskim. tereszpolskim. kosobudzkim. Wincentego a’ Paulo – założone zostało 4 października 1931 roku.. Skład zarządu stanowili: prezes – Jankiel Rozenzon (z zawodu handlarz. Związek Rezerwistów – Skupiał byłych żołnierzy legionów. byli: Kazimiera z Kapciów Rzepecka. posiadał własną świetlicę. jej członkowie stawiali sobie za cel upamiętnianie działalności osób zasłużonych dla kultury żydowskiej. Upolowaną zwierzynę zwożono do pałacu w Klemensowie.. Jednym z takich przedsięwzięć było zorganizowanie przez tarnogrodzki oddział Hechaluc Pionier akademii ku czci zmarłego poety Brenera. założone 8 czerwca 1925 roku. Hechaluc Pionier – organizacja o charakterze kulturalnym. ordynackie polowania Polowania odbywały się przed większymi świętami przed wigilią zawsze polowano na bażanty. • Związek Pracy Obywatelskiej Kobiet – powstał w lutym 1930 roku . kilka Członkami Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" m. • Związek Strzelecki – założony został 26 marca 1933 roku. Stowarzyszenie. bezpartyjny). należało 20 kobiet. Związek. lub bigos.ordynacki szpital weneryczny Powstał w Szczebrzeszynie w 1834 roku staraniem dr Przystańskiego. siedzibą była świetlica w bursie Szkoły Powszechnej nr 1. który z dniem 12 lipca 1833 roku przejął obowiązki lekarza naczelnego administracyjnego w dobrach Zamoyskich i zatrudniony został w Szczebrzeszynie. a honorowym prezesem był Adam Zamoyski. w 1934 roku członkowie Związku zorganizowali przedstawienie amatorskie oraz zabawę taneczną. spotkała się ostrym sprzeciwem sióstr Szarytek które sprzeciwiały się przyjmowaniu kobiet dotkniętych chorobami wenerycznymi. organizacje społeczno – oświatowe miasta Szczebrzeszyna. powstał w marcu 1933 roku z inicjatywy Szyi Hajtlera. sekretarz – Szyja Hajtler (handlarz. Podstawą działalności "Sokoła" był napisany przez dr Mariana Wolańczyka "Katechizm Sokoli" (Lwów 1927). wybudowaną staraniem inż. przewodnicząca była Sawulska. Cieśliński. Janian Zajdlic. do Związku. Polowania na terenie Ordynacji miały długoletnią tradycje. na obiad przywożono myśliwym krupnik. "Sokolnicy" posiadali własną świetlicę. przewodniczącym był Stanisław Węgierski. Łowy odbywały się w nadleśnictwach: zwierzynieckim. organizacje społeczno – kulturalne w Goraju w okresie międzywojennym Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej – powstało z inicjatywy instruktora Władysława Kostrzewy w lutym 1935 roku. prezesem był Grabkowski. miejscem spotkań była sala parafialna. Andrzeja Waligóry (dyrektora Fabryki Kalafonii i Terpentyny w pobliskich Brodach). ortodoksa). skupiało 98 osób.. (Józef Lotz. gdy pewnego razu młodego strzelca zaatakował ranny dzik syn Zamoyskiego skoczył z kordelasem na pomoc. Patronat nad organizacją sprawowała rodzina Zamoyskich..Towarzystwo skupiało 76 członków. Działalność szpitala trwała bardzo krótko..in. liczył 15 członków. Kontynuacją tamtych polowań są organizowane obecnie m. przewodniczył mu Cichoński . leśniczy). funkcję prezesa pełnił ks. Ognisko liczyło 16 członków. Jan Gwiazdowski. na które przyjeżdżają myśliwi z zagranicy głównie z Niemiec. właściciel Kozłówki k.

danych z roku 1961 we wsi pracowali trzej garncarze: Jan Dzido. Kijowie. Charkowie.wyjeżdża też zagraniczne trasy koncertowe . który przeprowadził się do Biszczy ze wsi Budziarze. ośrodki garncarstwa w powiecie biłgorajskim (do II połowy XX wieku) Banachy – jednym z garncarzy był (. Stanisławowie. Bidaczów Stary – prekursorem garncarstwa był osadnik z Galicji o nazwisku Welc. Łańcucie.) Gonciarz. W roku 1911 Namysłowiacy wystąpili w wielu miastach Małopolski pozostających pod zaborem austriackim – Sokalu. NRD.występy odbyły się w 14 stanach. padały propozycje nagrywania płyt. Ciosmy – we wsi było dwóch braci garncarzy – po ich śmierci córka jednego (po mężu Futka) kontynuowała rodzinne tradycje. ostatnią ze znających sposób wytwarzania była kobieta. Działania I wojny światowej zahamowały działania Namysłowiaków. sąd gminy ormiańskiej. kiedy w drodze reformy rolno – przemysłowej przestała istnieć Ordynacja Zamoyska a tym samym zakłady funkcjonujące pod patronatem rodziny Zamoyskich. Trybunał Zamojski. pochodzenia ukraińskiego – ostatni z nich zakończył prace w roku 1930. Po drugiej wojnie światowej Orkiestra wykonuje koncerty na terenie kraju . Zaleszczykach. w roku 1848 w Bidaczowie był tylko jeden garncarz.. Budziarze – znajomość garncarstwa do wsi przynieśli garncarze z Bidaczowa Nowego. Bochni. Herszek Zysman (robotnik). W okresie międzywojennym istniało również w Goraju Koło Ligii Morskiej i Komunalnej. przestało funkcjonować biuro ordynackie. Bidaczów Nowy – rozwój garncarstwa na terenie tej wsi datuje się od lat siedemdziesiątych XIX wieku – konkurencje dla miejscowych twórców stanowili starsi po fachu koledzy z Bidaczowa Starego. Wieliczce.organizowano także spotkania chanukowe. wywieziony przez Niemców na roboty zmarł. Na łamach amerykańskiego pisma "The Polish American" ukazała się notatka: Nie żadna to szlachta. osiemnastowieczne zamojskie instytucje sprawiedliwości W osiemnastowiecznym Zamościu funkcjonowały następujące instytucje sprawiedliwości: sąd wójtowski. "osada urzędnicza" Tak nazywano Zwierzyniec do roku 1944. Jan Welc. Mordka Wajs (uczeń stolarski). Przyjechali w sukmanach. Aron Degen ( krawiec. sady ugodowe/polubowne. lecz synowie chłopów przyjechali.do ZSRR.. ziemię rozdano chłopom. sąd gminy żydowskiej. Za jego sprawa i przy wydatnej fachowej pomocy garncarstwo rozwijało się w Bidaczowie Starym dość szybko – jeszcze w latach 1939 – 1944 czynnie pracowało 15 garncarzy. koncertowali w: Warszawie.. sąd zamkowy (iudicum arcense). lasy upaństwowiono. Zagrali. bowiem władze powiatowe biłgorajskie podejrzewały go o przynależność do Komunistycznej Partii Polski). w tej miejscowości garncarze przestali uprawiać swoje rzemiosło przed I wojną światową. Czechosłowacji. RFN. W roku 1912 podupadły zawód dźwignął przybyły z Bidaczowa Nowego Andrzej .21 sierpnia 1925 r.. Chmielek – początki garncarstwa w Chmielku sięgają roku 1925. Bukowa – garncarstwem zajmowało się kilka osób. nie we frakach. Hechaluc Hamezraki – siedziba stowarzyszenia znajdowała się przy ulicy Frampolskiej. na cześć muzyków urządzano bankiety i rauty. Za największe osiągnięcie orkiestry uważa się wyjazd do Stanów Zjednoczonych w 1925 roku gdzie ciągu trzech miesięcy dała 80 koncertów . Skład Zarządu stanowili: Lejba Zac ( na co dzień wyjmował się jako furman. Przemyślu.. przybył wówczas do wsi garncarz Franciszek Grab rodem z Bidaczowa. który był jej dyrygentem. Bułgarii. Biszcza – prawdopodobnie garncarstwo w Biszczy zapoczątkował garncarz z Ukrainy. Tarnowie i Krakowie. w Chomęciskach zmarł Karol Namysłowski. Orkiestra wznowiła działalność dopiero po półrocznej żałobie. Wg. a ich muzyka trafia do duszy polskiej.. jego działalność odnotowano już w roku 1935 (brak jest konkretnych informacji odnośnie zakresu działań i składu osobowego) Orkiestra Karola Namysłowskiego Założona została około 1880 roku przez Karola Namysłowskiego właściciela folwarku w Chomęciskach. Drohobyczu. jego działalność stała pod znakiem zapytania. Członkowie orkiestry rekrutowali się z Chomęcisk i okolicznych wsi. Rzeszowie. sąd urzędu radzieckiego.. Srul Bromberg (uczeń krawiecki). Francji. Franciszek Wilczak. W 1978 roku Namysłowiacy otrzymali status orkiestry państwowej.. Po powrocie do kraju na muzyków padł cios . jednak po zakończeniu działań wojennych wznowili działalność. która już w roku 1948 nie zajmowała się czynnie garncarstwem z powodu złego stanu zdrowia.. aby nam przypomnieć nasze stroje ludowe. Obecnie ośrodek jest nieczynny. USA i Kanady.. które rozwinęło się tutaj jeszcze w XVIII wieku. Wilnie. Dereźnia – Zagrody – znany w powiecie biłgorajskim ośrodek garncarstwa..

. Frampolu. XIX wieku w Krzeszowie pracowało sześciu garncarzy. ostatnim sierakowskim garncarzem był Gonciarz. Sieraków – ośrodek funkcjonował do II połowy XIX wieku. W odwecie Niemcy rozstrzelali 2 lutego na rynku w Zwierzyńcu 20 zakładników przywiezionych z Zamościa. Mapa cechów Lubelszczyzny opracowana przez M. 855 uczniów • 1941/1942 . zmarł w 1930 roku. in. XX wieku pracowało we wsi dwóch garncarzy – Lewkowicz i Lejman. Ujście – garncarstwem zajmowały się tylko kobiety. w pocz. który przyuczył innych do zawodu. jako ostatni garnki toczył w roku 1946 Wawrzyniec Wlaz.. jak podaje autor monografii Hrubieszowa – Teodor Korałow " to on zniszczył miasto. ośrodki tajnego nauczania na terenie Zamojszczyzny Tajne nauczanie na terenie Zamojszczyzny prowadzone było w zakresie szkoły powszechnej (według przedwojennych programów). Długim Kącie. Frampol – frampolski ośrodek garncarstwa funkcjonował w od 1773 roku do początków XX wieku." Ostrowski Tadeusz (1927 – 2005). które w w 1443 roku stoczyły pod Hrubieszowem potyczkę z oddziałami starosty chełmskiego Hryćka Kierdejowicza. z rozkazu Komendy AK Obwodu zamojskiego został zastrzelony w Biłgoraju przez "Gryfa". Ostrogski Feliks Wódz wojsk Świdrygiełły. który zamieszkał we wsi w roku 1937. W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku w Woli Dereźniańskiej pracowali dwaj garncarze – Jan i Józef Kmieciowie. Jego matka nosiła rodowe nazwisko Bolman – gdy Niemcy ulokowali się w Zwierzyńcu razem z dziećmi podpisała Volkslistę. Ostaszewski Artur Absolwent szczebrzeszyńskiego gimnazjum. wtedy miejscowy handlarz ceramiką – Franciszek Kmieć namówił do osiedlenia się we wsi i zajęciem toczeniem garnków Jana Bienia z Bidaczowa Nowego. 757 uczniów • 1940/1941 . pełnił obowiązki Inspektora Zamojskiego przy organizacji Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość. żołnierz. Wólka Biska – w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku we wsi pracowali dwaj garncarze – Franciszek Welc i Andrzej Wróbel. zmarł przed II wojną światową.dowodów na istnienie garncarstwa w Goraju dostarczają dokumenty: Mapa Poglądowa Królestwa Polskiego (w opracowaniu Wójcickiej) z roku 1885. pierwszym garncarzem był Kazimierz Koper z Bidaczowa Starego.47 nauczycieli. 1 lutego 1944 roku Ostaszewski miał objąć nową posadę i włożyć mundur gestapowca. Według danych. 674 uczniów powiat biłgorajski – ośrodki tajnego nauczania znajdowały się w: Biłgoraju. 831 uczniów • 1942/1943 . przeszkodzili mu jednak członkowie Ruchu Oporu. Olszewskiego ("Szkolnictwo polskie na Lubelszczyźnie w świetle sprawozdań Departamentu Oświaty i Kultury Delegatury Rządu RP na Kraj " w: Rocznik Ogniska Nauczycielskiego w Lublinie. Żołnierzy AK ze Zwierzyńca – Romana Paczosa i Bronisława Gronę. Artur pracował jako szofer niemieckiego starosty w Biłgoraju. oraz na poziomie szkoły średniej ogólnokształcącej. ostatni garncarz – Jan Bień zmarł w czasie II wojny światowej Tarnogród – ośrodek garncarski w Tarnogrodzie przestał istnieć w XIX wieku. 858 uczniów • 1943/1944 – 53 nauczycieli. którzy dobili go na zwierzynieckim rynku.47 nauczycieli. Paczos zbiegł podczas strzelaniny. opracowanych przez E. a jednocześnie współpracował z Niemcami wydając w ich ręce m. podczas okupacji mieszkał w Zwierzyńcu. więziony i prześladowany organy bezpieczeństwa Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Krzeszów – początki garncarstwa sięgają polowy XVIII wieku. Sól – ośrodek nieczynny.Czyż. "Ziembę" i "Jastrzębia". swoja działalność zakończyły w XIX wieku Wola Dereźniańska – początki garncarstwa datują się od roku 1920. .30 nauczycieli . przed I wojną światową we Frampolu pracowali tylko Z i B Głowa (ojciec z synem) Goraj . t. II 1969) liczba nauczycieli i uczniów objętych tajnym nauczaniem w zakresie szkoły powszechnej wynosiła w latach: • 1939/1940 . Kolonia Sól – ośrodek garncarstwa funkcjonował w latach 1937 – 1946.46 nauczycieli. w roku 1924 już tylko jeden – Józef Cieplechowicz. obydwaj zmarli podczas I wojny światowej. Łazory – w pocz. Walewską na wystawę w Lublinie w 1956 roku. Grona dostał się w ręce Niemców.

Wierzbie. Bondyrz. Suchowola. pochodził prawdopodobnie ze wsi Branew położonej na terenie Ordynacji Zamoyskiej. Staraniem kogoś z rodziny Zamoyskich ukończył cztery klasy szkoły w Szczebrzeszynie (biograf nie podał jaka to była szkoła). złożonego z dwudziestu chłopów i mieszczan ordynackich. Krzeszowie. Radecznica. w roku 1379 zarząd nad powiatem /państwem szczebrzeskim objął tytułem darowizny od Ludwika Węgierskiego Dymitr z Goraja. Żabno. do której skierowany został w 1922 roku. Data jego śmierci nie jest znana. . Klemensów. uczestnik powstania 1863 roku. Gruszka Duża. Szopowe – Senderki(?). Zamość. Ośrodkami tajnego nauczania z zakresu szkolnictwa średniego były: Zamość. Tyszowcach. "Czego oczekuje nauczyciel od muzeum" (Biuletyn Informacyjny.Huciskach. Wożuczynie. 1372 – 1378. in. Klemensów – Michalów. Wolicy Brzozowej. m. Z zakresu szkoły średniej zajęcia prowadzono w Hrubieszowie i Horodle. "Nawet historią dawnej gminy Wielkie warto się zainteresować" ( Lubartów i Ziemia Lubartowska 1958). Drohiczany. Kazimierzówce. Moniatycze. w miejscowości Zynie. Władysław Opolczyk l. Miączyn. Tarnogrodzie. które nosi jego imię) z żoną Czesławą. Władzę nad nimi z nominacji króla sprawowali starostowie grodowi: Otto z Pilicy w latach 1352 – 1369. Poraj. Ochrona Zabytków 1959). Przewale. Księżpolu. Żurawnica. Wojsławice. Jaśko Kmita w latach 1369 – 1371. gdzie kształcono przyszłych działaczy komunistycznych). Brody Duże. ukończył pięcioklasowe gimnazjum w Radomiu. 16 czerwca 1864 roku został aresztowany. od 11 listopada 1920 roku członek Komunistycznej Partii Rosji (bolszewików). Wiosną 1388 roku król Ludwik potwierdził nadanie dodając Dymitrowi klucz turobiński (Turobin. Nielisz. Józefowie. Grabowiec.oprócz miasta Szczebrzeszyna w skład "państwa" wchodziło wiele okolicznych wsi. Biskupice). Michalów. Krasnobród. Radzięcinie. Parada/Porada Paweł Włościanin. Tomaszowie. powiat zamojski – z zakresu szkolnictwa powszechnego tajne nauczanie prowadzono w miejscowościach: Błonie – Kawęczyn. Podhorce. P Padyjasek Józef Urodził się 23 stycznia 1899 roku. Radecznica. Podzamcze. Potoku Górnym. Z zakresu szkoły średniej nauczano w Tomaszowie. Owsikowski Adam Nauczyciel. Potoku Górnym. 1370) . Gruszka Mała. Gorajec. Komarowie. Zajęcia z zakresu szkoły średniej prowadzono w: Biłgoraju. Chruścielu. Kotlicach – Rudce. Ubrodowice. zbiegł i przedostał się na teren Galicji. powiat tomaszowski – tajne nauczanie w zakresie szkoły powszechnej prowadzono w: Bełżcu. Kraczewie. Krasnobród. Krynicach. Łaszczowie. Majdan Sitaniecki. Oseredkach. Deszkowice. Wożuczynie. (tajne nauczanie prowadził tutaj Hipolit Kozioł (twórca Archiwum w Zamościu. Wywłoczka. Krzeszowie. Czartowcu. Szczebrzeszyn. powiat hrubieszowski – prowadzono "douczanie przedmiotów zabronionych w funkcjonujących szkołach powszechnych z wykorzystaniem wydanych przed wojną podręczników" – Hrubieszów. "państwo szczebrzeskie" Nazwa ta zaczęła funkcjonować pod koniec życia króla Kazimierza Wielkiego (zm. Lubartowie. Zawalów. Organizacją tajnego nauczania na terenie Zamojszczyzny zajmowali się Ryszard Siemieński i Michał Bojarczuk. Czernięcin. Absolwent Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Szczebrzeszynie. Zwierzyniec. Trzeszczany. Hutki. Latyczyn. Goleszyn. Tarnawa. pochodził z powiatu hrubieszowskiego. Chełmie. Dębowiec. W latach 1915 – 1922 służył w Armii Czerwonej. Czartowczyku. Podczas powstania dał się poznać jako dobry organizator i dowódca oddziału kosynierów. Nedeżowie. Absolwent Szkoły Czerwonych Komunardów (elitarna szkoła w Moskwie. Wolicy Śniatyckiej. Majdanie Starym. Wólka Wieprzecka. Skierbieszów. Autor artykułów o tematyce regionalnej. Od 1928 roku pracował jako nauczyciel na placówkach w: Białej Podlaskiej. Wólka Czernięcińska. ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski w Warszawie. "Kronikarze są potrzebni" (Lubartów i Ziemia Lubartowska 1958). Krasne. Nakliku. Janki. Więziony był w Lublinie. Moratynie . Suścu. Niemirówku. Zwierzyniec. Kosobudy. Czermnie. regionalista.

spięte szeroką klamra mostu z czerwonej cegły..parafia szczebrzeska Erygowana została w roku 1397 przez Dymitra z Goraja. przepaściste jeszcze. ks. Źrebce.. Sułów.. Karola Dębińskiego. imię i nazwisko Józef Strzałka Andrzej Sztrangel Deryło Pułapa Józef Leśniak pseudonim "Zagłoba" miejscowość z której inne informacje pochodził Biszcza Lipiny Zamch Kolonia (miejscowość położona pomiędzy Bukowina a Biszczą) Luchów Górny Bukowina młynarz kowal żołnierz kampanii wrześniowej żołnierz kampanii wrześniowej brat sołtysa wsi Bukowina uczeń Seminarium w Leżajsku w jego domu odbyło się spotkanie organizacyjne (1940) Stanisław Malec (?) Piotr Szymanik Sebastian Łuszczek Sebastian Mirek Andrzej Szymanik Jan Koszel Roch Niedzielski Michał Klecha Pasiutewicz Ksawery Nauczyciel matematyki w klasach II – VI Szkoły Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie. Deszkowice. proboszcza włostowickiego i dziekana nowo aleksandryjskiego. z 1827 roku. Jego wykład dotyczący twierdzeń z geometrii elementarnej . Żurawnicę. prof. Uczniem Ksawerego Pasiutewicza był miedzy innymi Jan Borman. Seminarium Diecezjalnego .. park zamojski Powstał w 1926 roku. pasterska podróż biskupa Jaczewskiego Franciszek Jaczewski. Zwierzyniec.Kilka twierdzeń Jeometryi Elementarnej. Topólczę. Trzęsiny. oraz 19 wsi: Brody.. ściągających się do dowodu następującego XII axiomatu Euklidesa opublikowano w Popisach. Kawęczynek. strome... Parafia obejmowała miasto Szczebrzeszyn (łącznie z przedmieściami – Błonie. podróż w towarzystwie ks. folwark Bodaczów. kanonika katedralnego lubelskiego.. Kawęczyn. Wywłoczkę. Obrocz. w roku 1594 papież Klemens VIII specjalną bullą włączył prepozyturę szczebrzeską wraz z Sułowem i Sułówkiem do uposażenia infułata dziekana zamojskiego (odpis bulli znajduje się w w Archiwum Polskiej Akademii Nauk). Kulików. Leśna szkoła strzelca Kaktusa (1981) Wiktor Zawada tak napisał – tuż za bramą rozpościerało się na kształt olbrzymiej niecki koryto dawnej fosy. Zamojskie i Zarzecze). w którego szkolnych notatkach z lat 1825/1826 zachowały się wykłady profesora. Sułówek. opis zamojskiego parku okresu okupacji zachował się literaturze młodzieżowej – autor trzytomowej powieści o losach zamojskich dzieci Kaktusy z Zielonej ulicy (1967). biskup lubelski odwiedził Zamojszczyznę na przełomie maja i czerwca 1905 roku. Lipowiec. Czarnystok. jego projektantem był Walerian Kronenberg. Wielka wojna z czarna flagą (1970). w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku w tejże fosie pływała foka. Michalów. partyzanci z gminy Biszcza opracowano na podstawie wspomnień Sebastiana Mirka z Bukowiny (rękopis dostępny w Miejskiej Bibliotece w Tarnogrodzie). Rudkę. Leona Wydźgi..

jako jeden z pierwszych po zakończeniu działań wojennych rozpoczął gromadzenie zabytków archeologicznych z terenu Płaskowyżu Tarnogrodzkiego → kultury archeologiczne występujące w obrębie Płaskowyżu Tarnogrodzkiego. . "Haecel" ("Leń"). w latach 1914 – 1918 w 138 Pułku Piechoty. "Li omnim" ("Mówią mi"). Stanisława w Lublinie trwała pięć tygodni. W okresie sierpień 1931 – sierpień 1938 członek wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii Bolszewików) – do dyspozycji Komitetu Centralnego tej partii pozostawał do roku 1944. Pełnił ponadto funkcję adiutanta w Niżniegorodskom Gubernialnym Komisariacie Wojskowym (1918 – 1920). tutaj ukończył również Wydział Lekarski na Uniwersytecie Lwowskim. in. esperanto. Jego utwory tłumaczono na jęz.. Ignacego Kłopotowskiego. Początkowo uczył się w Bełzie. w Bibliotece Miejskiej w Tomaszowie i Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. 1910 – 1914). przy trumnach zmarłych ordynatów.. in.. "Gazetki Pereca". znał kilka języków. Komunistycznej Partii Polski. Poza pracą zawodową pasjonował się archeologią. 1963). światła i cienie przyrządów rozciąganych). Pejach Adolf Urodzony w Biłgoraju w 1885 roku. Tomaszowskie za okupacji (praca wydana pośmiertnie w 1990 roku. hiszpański. Penkas Tomasz Żył w latach 1891 – 1979. autorem wierszy w języku hebrajskim o tematyce społecznej: "Beit szomen" ("Opustoszały dom").).Lubelskiego. Jest m. Zgromadzone są w zbiorach Muzeum Rzemiosł Ludowych w Biłgoraju. włoski. Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. polski. prałat 3 czerwca 1905 roku celebrował w kolegiacie zamojskiej uroczystą mszę ku czci zmarłego przed 300 laty założyciela Ordynacji – Jana Zamoyskiego w asyście duchowieństwa miejscowego i parafii należących do Ordynacji. Ceremonię zakończono w podziemiach kolegiaty. w 1907 dramat "Bajnacht Ojfn Ałtn Mark" ("Nocą na starym rynku"). Dr Janusz Peter był t współorganizatorem i założycielem Tomaszowskiego Towarzystwa Regionalnego i założycielem Muzeum Regionalnego – zarówno Muzeum jak i Towarzystwo. Peter Janusz (26. rektora kościoła św. francuski. 1. malarstwem. W roku 1957 na lamach " Materiałów Starożytnych" (t. Uczestnik powstania zamojskiego (wybuchło pod wpływem Rewolucji Październikowej w dniach 28-30. noszą jego imię. ks. Edwarda Szubstarskiego. pracownicy ordynaccy. biskupiego. "Hair hakatan" "Miasteczko").. 2 ) zostało opublikowane jego opracowanie "Znaleziska neolityczne z okolic miasta Biłgoraja" . Perec wydawał także własnym sumptem tzw. W latach 1907 – 1910 służył w armii carskiej. oraz dwu prac uznawanych dotychczas za najcenniejsze źródła wiedzy o Tomaszowie: Szkice z przeszłości miasta kresowego (egzemplarze dostępne m. Pękalski Michał Regionalista. Łopacińskiego w Lublinie). odznaczony za swoją działalność Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. w roku 1927 wygrał konkurs na stanowisko dyrektora szpitala powiatowego w Tomaszowie Lubelskim – funkcję tę pełnił do roku 1963. ks. kapelana. XI. jego liczne prace zdobią do dziś sale tomaszowskiego szpitala. 1891 – 16. Niemiecki. rosyjski. Petrykowski (. Pracował jako szewc we Lwowie. był doradcą prawnym w Ordynacji Zamoyskiej. oraz ks. H. Członek Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy. miejscowa ludność. jak i Żydów. Biskup Jaczewski witany był bardzo serdecznie zarówno przez ludność wyznania rzymsko – katolickiego. następnie uczęszczał do gimnazjum we Lwowie. szwedzki. W 1888 ukazał się poemat "Monisz". Polskiej Partii Robotniczej. Jest autorek kilku prac naukowych z zakresu medycyny (→ Dzieje. W uroczystości udział wzięli: rodzina. angielski. Zmarł 3 kwietnia 1915 roku w Warszawie.12. W uznaniu zasług dr Petera dla miasta Tomaszowa uchwałą Miejskiej Rady Narodowej z dnia 28 lutego 1963 roku jedną z tomaszowskich ulic (b. W roku 1867 uzyskał koncesje na założenie w Zamościu kancelarii adwokackiej.1918). relacje z podróży zmieszczone zostały na łamach Kroniki Rodzinnej (1905). istota. Perec Icchok Lejbusz Pisarz. Klasztorną) nazwano jego imieniem. II. etnografią. Tytuł doktora nauk medycznych uzyskał w 1923 roku. Warszawie i rodzinnym Biłgoraju (lata 1901 – 1907.

w 1943 roku brał udział w "akcji uwolnienia z konwoju kolejowego do obozu w Zamościu wysiedleńców z Mircza" ( podaję za Izabelą Strycharczuk). pierwszy niemiecki okręg osiedleńczy . Tylus. Dabrowska. aresztowana w sierpniu 1943 roku Piątak Wincenty Regionalista. Z jego inicjatywy w 1960 roku powstało Towarzystwo Regionalne Hrubieszowskie. Ćwierćwiecze Towarzystwa Regionalnego Hrubieszowskiego (1985) M. Gurba.Piasecka (. Stamirski. Piątkowski Antoni Instruktor rolny. autor wspomnień o Zwierzyńcu podczas okupacji → Bibliografia (wspomnienia/beletrystyka). pracując jednocześnie w Liceum Ogólnokształcącym im. "Żar" "Dziewczyna z lasu". Jana Baja i Piotra Żołnierczuka. Piatak. Hrubieszów – studia z dziejów miasta i regionu (1980) W. Katalog hrubieszowskich stempli okolicznościowych. 30 sierpnia 1939 roku o godzinie 16. Piątak. Wyobraża herb "Jelita" zwieńczony koroną w której widać kozła... pieczęć klucza szczebrzeskiego Widnieje na dokumentach zachowanych z Zespole Akt Ordynacji Zamoyskiej przechowywanych w Archiwum Państwowym w Lublinie. Pieczęcią sygnowane są akta i papiery urzędowe dotyczące Szczebrzeszyna i klucza szczebrzeskiego. Emilii Plater w Szczebrzeszynie Istniała w latach 1920 – 1939. Hrubieszowska rzeźba ludowa (1961) B. Powstanie styczniowe w powiecie hrubieszowskim (1966) H. zaczął ukazywać się "Biuletyn Towarzystwa Rolniczego Hrubieszowskiego" (TRH). założył koło Polskiego Związku Filatelistycznego. oraz wydawnictwa w ramach "Biblioteki THR".). ps. w latach 1961 – 1967 pełnił obowiązki sekretarza Koła. 1996 A. (1987) Funkcję prezesa TRH Wincenty Piątak pełnił do października 1984 roku. Najdawniejsze dzieje Ziemi hrubieszowskiej (do XV w). W roku 1954 z Turkowic przeniósł się do Hrubieszowa. Wincentego Michaluka. Prywatnie. kurierka Armii Krajowej na terenie Zamojszczyzny. Jóźwiakowskiego Skauting i Harcerstwo w Szczebrzeszynie 1915 – 1939 (tekst dostępny w zbiorach Biblioteki Miejskiej w Szczebrzeszynie). Stanisława Staszica w Hrubieszowie. W.1923 – 1929 • Celina Dębińska – 1930 – 1932 • Halina Zalewska – styczeń 1933 – wrzesień 1939 Od 25 stycznia 1933 roku drużyna prowadziła własną kronikę. W roku 1955 Wincenty Piątak został pracownikiem Inspektoratu Oświaty Powiatowej rady Narodowej w Hrubieszowie. Powiat grabowiecki w roku 1472 (1968) J. W okresie międzywojennym staraniem szczebrzeszyńskich harcerek wzniesiono na miejscowym cmentarzu obelisk poświęcony powstańcom 1863roku. Piatak. jak pisze o niej Ignacy Kurzępa → Kurzepa Ignacy. Członek Armii Krajowej. następnie prezesa. gdzie zostały udokumentowane jej poczynania. (1965) Cz. 14 października otrzymał decyzja Walnego Zjazdu THR godność dożywotniego prezesa Towarzystwa. Hrubieszowska pisanka. rodem z Hrubieszowa. Gedek. po roku 1905 zakładał we wsiach powiatu hrubieszowskiego kółka rolnicze. rodem z Zawalowa. Patara. O pracy szczebrzeszyńskich harcerek traktuje również praca J. Pierwsza Żeńska Drużyna Harcerska im. w latach 1941 – 1943 uczęszczał do szkoły mechanicznej Polnische Handwerker Schule. in. po obu stronach herbu O [ordynacja] Z [Zamoyska]. gdzie również z jego inicjatywy powstało Koło Filatelistyczne. zmarł 26 grudnia 1991 roku. po obu stronach korony litery D [dominium ?] P [privatium ?]. dotychczas ukazały się: W. uczył zdolnych chłopców.00 ówczesna drużynowa – Zofia Sas – Jaworska zwołała zbiórkę na której powołano Drużynę Pogotowia w ramach Placówki Pogotowia Społecznego – w skład Drużyny weszło 38 harcerek. a "właściwie to prowadził robotę polityczną – uświadamiająca Polaków by nie ulegali rusyfikacji". a także zaczął ukazywać się biuletyn "Uczymy się filatelistyki". funkcje drużynowych pełniły kolejno nauczycielki: • Stanisława Jonot – 1920 – 1923 • Zofia Jaworska . w dolnej części widnieje napis "klucz szczebrzeski". W roku 1951 podjął pracę w charakterze wychowawcy i kierownika w jednej osobie w Państwowym Domu Dziecka w Turkowicach. m. Podczas okupacji przebywał w obozach pracy w Strżyżowie i Niedrzwicy Dużej.

in.. Łopacińskiego w Lublinie.Volksdeutschów i osób pochodzenia niemieckiego z pozostałych części Generalnego Gubernatorstwa. ukończył II klasowa szkołę wiejską. Na opuszczonych terenach zamieszkali Volksdeutsche z Bośni. m. był ponadto słuchaczem Wojskowej akademii Policji im. Odznaczenia i nagrody. od roku 1915 w Izwojłowskim Zapasowym Pułku gwardii w Piotrogrodzie. którymi uhonorowano Bronisława Pietruszyńskiego: • Krzyż kawalerski Orderu Odrodzenia Polski . tym większe maja znaczenie i bliższe być powinny waszemu sercu. miewał udane starty w lekkoatletycznej ekipie "Pogoni" Lwów.przesiedleńców z Bośni . w tym kilkanaście tysięcy dzieci. Żukowskiego w latach 1931 – 1935. Wspólnie z Józefem Maziem."Podwiński" (to rodowe nazwisko jego matki) Zygmunt Klukowski w 1944 roku. do marca 1943 roku było wysiedlonych na Zamojszczyźnie już 116 wsi. Pietruszyńskiego zorganizowała "zieloną" salę w szkole podstawowej w Czarnymstoku w latach 70 ubiegłego stulecia. oraz trzeciego miejsca w biegu na 100 metrów podczas jednej z przedwojennych Spartakiad Młodych w Warszawie. Pietruszyński Bronisław (1913 – 1981). Zbiorek w ilości 25 (przy większości z nich zamieszczony jest autor tekstu. laureat Nagrody Sztandaru Ludu.zagrożonych przesiedleńców Volksdeutschów z okupowanych terenów wschodnich . lub ze względów bezpieczeństwa i policyjnych mają być przesiedleni na teren II/10/I GG lub w obrębie tego terenu . Z ważniejszych wydarzeń w życiu Stanisława Pintala należy odnotować:  udział w II konferencji SDKPiL w Rosji (maj 1918)  udział w I Zjeździe Komunistycznej Partii Rosji (KPR) (bolszewików)  praca na stanowisku sekretarza komitetu KPR (b) w Mińsku od 1919 roku  praca na stanowisku zastępcy przewodniczącego Cz K. na podstawie dekretu führera i kanclerza Rzeszy z dnia 7 października 1939 roku powiat zamojski notowany w dokumentach niemieckich pod kryptonimem II/10/I GG. W 1937 roku padł ofiarą prowokacji.  odznaczony został orderem Czerwonego Sztandaru i bronią honorową. Do jego wybitnych. oraz rozwój masowego narciarstwa. którzy w celu zniesienia ich obecnego krytycznego położenia. zebrał je i napisał do nich nuty Jan Kryk ps. około 41. oraz trzech w stopniu doktorów. indywidualnych osiągnięć należy zajęcie pierwszego miejsca w skoku wzwyż. gdy poległ polu chwały ten. Po rewolucji lutowej uczestniczył jako przewodniczący Komitetu Żołnierskiego w rozbrajaniu kadetów w Piotrogrodzie. aresztowany 21 sierpnia tegoż roku doczekał się rehabilitacji w 1953 roku. słowem wstępnym opatrzył dowódca oddziału OP9 "Adam" "oddaję do waszego użytku zbiorek piosenek żołnierskich śpiewanych w naszym pułku. "Pieśni oddziałów partyzanckich Zamojszczyzny" Zbiór pieśni partyzanckich śpiewanych w oddziałach partyzanckich AK Inspektoratu Zamość. Czynimy to w momencie. Teren ten miał stanowić "zabezpieczoną ojczyznę" (jak podawano w niemieckiej dokumentacji) dla: . Unikalny dziś egzemplarz dostępny jest w zbiorach Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im H. "Topola".000 Polaków. Piosenki te pochodzą przeważnie spod pióra was samych. Pełnił funkcję gońca kolejno w: Zwiemigorodce w guberni kijowskiej przed rokiem 1915. oraz data powstania) wydał pod ps. co je zebrał podporucznik "Topola".Za taki uznano. Ukończył przedwojenna szkołę podchorążych w Grudziądzu. którzy osiągnęli stopień magistra wychowania fizycznego. 27 listopada wysiedlono pierwszą wieś – Skierbieszów. pedagog długoletni nauczyciel w szkołach szczebrzeszyńskich. Bronisław Pietruszyński wychował ponad stu absolwentów. Pintal Stanisław Urodzony 10 kwietnia 1894 roku w Biłgoraju.. po wyzwoleniu w 1951 roku Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie. Zygmuntem Czyżewskim i Czesławem Gajdkiem zainicjował powstanie Ludowego Klubu Sportowego "Roztocze" Szczebrzeszyn. Znany jest jako twórca "zielonych" sal gimnastycznych [zespół przyrządów do ćwiczeń gimnastycznych zlokalizowanych na wolnym powietrzu] na Zamojszczyźnie – jego pomysły powielane były przez absolwentów Liceum Pedagogicznego.innych grup przesiedleńców które szczegółowo wyznaczy się do osiedlenia na terenie II/10/I GG Utworzony został z rozkazu Heinricha Himmlera w listopadzie 1942 roku.GPU (Nadzwyczajna Komisja do Walki z Kontrrewolucja i Sabotażem) Białorusi w latach 1921 – 1923  praca na stanowisku zastępcy członka Centralnego biura KPR (b) w latach 1921 – 1924. Maria z Rzepeckich Lisowska z pomocą prof. Brał udział w zdobyciu centrali telefonicznej w Piotrogrodzie. obejmował tereny Zamojszczyzny na które mieli być sprowadzeni osadnicy niemieccy.

" Piotrowski Paweł Stanisław W roku 1697 otrzymał z rąk Anny z Gnińskich Zamoyskiej. Krawczyk. nr 12 • Przyrządy do ćwiczeń w szkole wiejskiej wykonuje sposobem gospodarczym. Lublin 1975 • "Cezar" (okupacyjne pseudonim B. ucznia Bronisława Pietruszyńskiego. 1964. doktora teologii i Franciszka Bienieckiego. Pietruszyńskiego). Bożeniec . 1961. Zygmunt Pisarski urodził się w Krasnymstawie w dniu 24 kwietnia 1902 roku.tytuł Zasłużonego Nauczyciela Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej tytuł Zasłużonego Działacza Kultury Fizycznej tytuł Zasłużonego Działacza Ludowych Zespołów Sportowych Nagroda Jędrzeja Śniadeckiego Nagroda "Sztandaru Ludu" Jest autorem kilku prac drukowanych w fachowych czasopismach. Jozafata. ks. 1960. Kosińskiego. nr 3 • Jak polepszam warunki higieniczno – zdrowotne uczniów. Wychowanie Fizyczne i Higiena Szkolna . red. nr4 • Doświadczenie z pracy w SKS Liceum Pedagogiczne. Aby wieloletnie doświadczenia zostały upowszechnione W. Warszawa 1977. S. nr 4 • Przygotowanie uczniów Liceum Pedagogicznego do prowadzenia wf w trudnych warunkach. Jego działalność doprowadziła do umorzenia 5 mln. ich wykaz podaję w opracowaniu Władysława Pańczyka. Gimnazjum im. W odpowiedzi na powyższe poczynania Zarządu Dóbr Ordynacji PSL Wyzwolenie zorganizowała w Zamościu Oddział Chłopskiego Związku Serwitutowego. Wychowanie Fizyczne i Higiena Szkolna. Pisarski Zygmunt ks. zajmowana przez prawosławnych przez 50 lat. nr 10 • Gorąco propaguje zielona salę gimnastyczna w Liceum Pedagogicznym . W roku 1872 Jan Piramowicz został lekarzem powiatowym. Św. podkanclerzego wielkiego koronnego. Ks.Jełowieckiego na kapłana. która tytułem rozwiązywania konfliktów na tle serwitutowym "biła chłopów. wojewody sieradzkiego. Andrzeja Abreka. brak stosownego zaplecza medycznego w postaci apteki utrudniał w dużym stopniu leczenie – pierwsza apteka w Biłgoraju została otwarta dopiero w 1860 roku. Zygmunt otrzymał zadanie zorganizowania przy świątyni (fundacji Rodziny Zamoyskich) parafii rzymsko . cześnika żydaczowskiego) nominację na urząd starosty w Szczebrzeszynie. pod red. Po roku pracy został przeniesiony do parafii Sól w w powiecie biłgorajskim. Wychowanie Fizyczne i Higiena Szkolna. nr 1 • Wychowanie fizyczne i sport w: Zakłady Kształcenia Nauczycieli w Szczebrzeszynie i ich wychowankowie . nr 3 • Z zielonych sal na śnieg i lód. W 1921 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Lublinie. osiedlił się w mieście w połowie XIX wieku. 27 czerwca 1926 roku został wyświęcony w katedrze lubelskiej przez biskupa Adolfa J. Zygmunt został ochrzczony w kościele parafialnym pod wezwaniem Św. w granicach administracyjnych której znajdowała się we wsi Zamch dawna po unicka świątynia pod wezwaniem Św. Wychowanie Fizyczna i Higiena Szkolna. Karola Tarło. Wychowanie Fizyczne i Higiena Szkolna. Wychowanie Fizyczne i Higiena Szkolna. oraz opiekunów małoletniego wówczas ordynata Tomasza Józefa Zamoyskiego (Jana Odrowąża Pieniążka. złotych kary narzuconej chłopom "za defraudacje leśne. 1957. 1959. 1958. W naszych LZS. nr 4 • Ogródek sportowy z niczego.katolickiej Do pracy . Pamiętniku wychowawców fizycznych . nr 2 • Jak zapewniam bazę materialna wychowania fizycznego w szkole we własnym zakresie. Z.II 1988) • Przygotowanie do zawodu a udział w ruchu sportowym młodzieży Liceów Pedagogicznych. Wychowanie Fizyczne w Szkole. Franciszka Ksawerego w Krasnymstawie. • • • • • "piłkarze" Nazwa straży zorganizowanej w dobrach Ordynacji Zamoyskiej. Piramowicz Jan Pierwszy biłgorajski lekarz. Piusa X ukończył we Włocławku. 1956. który poświęcił mu ciekawy artykuł wspomnieniowy opublikowany na łamach Rocznika Zamojskiego (t . strzelała do ich dobytku" – wydarzenia te miały miejsce w 1924 roku. Jego rodzicami byli Stanisław i Władysława z Banszkiewiczów Pisarscy.1961. Początkowo pracował w Modliborzycach. Wychowanie Fizyczne w Szkole 1955.

.Aleksandrem (ur. Kolejne miejsce pracy ks.. Składowali je pod ścisłym nadzorem początkowo więźniowie z rotundy zamojskiej. 1 września roku następnego objął stanowisko proboszcza w Gdeszynie w parafii po unickiej pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP. albo na początku czerwca 1941 roku wszyscy zatrudnieni przy wyładunku zostali wywiezieni do obozu przejściowego w Zamościu. teren otoczyli podwójnym płotem z drutu kolczastego." (Aleksander Piwowarek) . Jan Paweł II w Warszawie beatyfikował 108 męczenników z czasów II wojny światowej. Niemcy wznieśli baraki. Wśród nich błogosławionym został ks. Niemcy wtargnęli do kaplicy i zażądali wydania miejscowych komunistów. pochowana jest na cmentarzu w Gorajcu. 13 czerwca 1999 roku Ojciec Św. Od połowy czerwca 1941 roku składowaną amunicję zaczęto wywozić – w pobliżu Zawady znajdowały się lotniska wojskowe (w Mokrym. plebania została otoczona przez Niemców. 1934 roku) w rodzinnej wsi męża Podborczu. Księgi Chrztów parafii Trzęsiny w latach 1925 – 2006). Rodem z Sambora (dawna Galicja).zabrał się z wielkim zapałem. od szosy relacji Szczebrzeszyn – Zamość przez tory zbudowali drogę. ale drugi gestapowiec strzelił z pistoletu w głowę. Zygmunt w kościele parafialnym w Trzęsinach (Księgi Chrztów parafii Trzęsiny 1925 – 1936. Zginęło 29 mieszkańców Gdeszyna. znanego archeologa) lubił lepić z plasteliny – często wykonywał różne postaci do do przerabianych w szkole czytanek – był rok 1949 i cały "obóz socjalistyczny" z wielką pompą czcił siedemdziesiąte urodziny "wodza światowej rewolucji". Zygmunt ukończył odprawianie Mszy Św. pociski do dział amunicje. Komunistyczne władze oświatowe na gwałt szukały "spontanicznych odruchów społecznych" w rzeczonym temacie. Zygmunt Pisarski upadł w proch drogi i już się nie podniósł. w okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej pracowała w Zamościu i Hrubieszowie.Liceum i Gimnazjum Ogólnokształcącego. Zmarła w 1987 roku. później na roboty do Rzeszy. później Żydzi. Zygmunt Pisarski "piwowareczek" Przydomek nadany przez sąsiadów Janowi Piwowarek z Podborcza z racji niskiego wzrostu. (Magdalena z Piwowarków Kozakowa) plac amunicji Zlokalizowany był na obszarze folwarku Zawada" od semafora na Zamość w kierunku południowo – wschodnim licząc od przejazdu kolejowego" . Kierownik szkoły pan Marian Pado przypomniał sobie o talencie Wojtusia i zaproponował mu lepienie odpowiedniej sceny. Do czasu przejścia na emeryturę pracowała w bibliotece szkolnej w Szczebrzeszynie gromadząc od podstaw jej księgozbiór. Ksiądz upadł. Niemcy zaczęli strzelać do pozostałych zakładników. aż wreszcie młodzi Polacy z Zawady. Musiał opuścić parafię. Klemensowie. Piwowarkowa ze Szczepańskich Felicja. Zygmunt odmówił jeden z żandarmów odwrócił kapłana twarzą do topoli i strzelił w plecy. W okresie okupacji zamieszkała z mężem i dziećmi . wszelkie ślady po placu amunicji zostały zlikwidowane. Z tego okresu zachowały się akta chrztów i ślubów których udzielił ks. Zygmunt rozpoczął pracę duszpasterską w parafii Trzęsiny. 1 kwietnia 1930 roku Ks. którą przekazano do Warszawy. gdy ks. 1930 roku) i Magdaleną (ur.następnego roku otrzymał stypendium i miejsce w zakopiańskiej szkole artystycznej. w latach pięćdziesiątych XX wieku znajdowało się w podręczniku języka polskiego do klasy VI szkoły podstawowej – jego treść oparta była na autentycznym wydarzeniu: "Wojtek Kołłątaj (brat Jerzego. podejmując prace remontowe zaniedbanej świątyni. (Bogusław Garbacik) "Plastusie " Opowiadanie Wojtusia Kołłątaja ze Szczebrzeszyna.. pracę doktorską pisała pod kierunkiem prof. Pod koniec lipca. Ignacego Chrzanowskiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przywożono tutaj bomby lotnicze. wkrótce popadł w konflikt popadł w konflikt z miejscowym dziedzicem i niektórymi chłopami. próbował jeszcze wstać. Długoletnia nauczycielka szkół szczebrzeszyńskich . oraz Liceum Pedagogicznego. Ks. 30 stycznia 1943 roku około godziny 9. W 1929 roku za mąż za Jana Piwowarka. w jego domu w okresie międzywojennym znajdowała się szkoła. kiedy Ks. Talent młodego Wojtka został dostrzeżony . Borowinie Sitanieckiej. Niebawem powstała plastelinowa scenka z "Młodej Gwardii" o radzieckiej podziemnej organizacji młodzieżowej prowadzącej w 1942 roku działalność sabotażową przeciwko niemieckiemu okupantowi w Zagłębiu Donieckim (główni przywódcy zostali zamordowani przez gestapo). a potem do przygodnie spotkanych ludzi. Zygmunta to parafia Perespa (od 1 stycznia 1932 – 31 sierpnia).00. Potoku). Przyjechał oddział żandarmerii na czterech saniach.

"Platerówki" Popularna w Szczebrzeszynie nazwa żeńskiej drużyny harcerskiej noszącej imię Emilii Plater. Z inicjatywy Jerzego Jóźwiakowskiego; autora pracy o działalności szczebrzeszyńskich drużynach harcerskich "Skauting i harcerstwo w Szczebrzeszynie 1915 – 1939" (Szczebrzeszyn 1994) w dniu 5 maja 1995 roku odbyło się spotkanie seniorek "Platerówek". Płocharz Józef Jeden z najbardziej znanych fotografów na terenie gminy Radecznica. Jego prace pochodzą z lat 1920 – 1930 są bardzo cenne z uwagi na jakość zachowanych fotografii – znaczył je faksymile w ozdobnym otoku, lub bez ozdoby. Z Radecznicy przeniósł się do Rokitowa, tutaj swoje prace podpisywał "Józef Płocharz. Fotograf w Rokitowie, p – ta Turobin, woj. Lubelskie"; przed rokiem 1938 wyjechał na Podole. (Stanisław Zybała)

Płonka Józef Wacław,ks Bernardyn, dyrektor otwartego 4 września 1944 roku Prywatnego Gimnazjum OO. Bernardynów w Radecznicy, placówka funkcjonowała do roku 1950 (ukończyło je ponad 400 osób. Podczas okupacji kapelan (ps. "Czarny") stacjonujących na terenie gminy oddziałów Armii Krajowej. Pełnił również obowiązki prezesa oddziału Ochotniczej Straży Pożarnej w Radecznicy. W roku 1946 wyjechał na placówkę do Łęczycy; gdy "Zapora" (Hieronim Dekutowski) zlikwidował w 1946 roku Marię Milińską (pracowała w radecznickim klasztorze jako pomoc w prowadzeniu gospodarstwa) - współpracownicę Urzędu Bezpieczeństwa ks. Płonkę pociągnięto do odpowiedzialności za współpracę z AK. W roku 1951 otrzymał wyrok 12 lat pozbawienia wolności, ułaskawiony został w 1956 roku. Jest autorem wspomnień z lat 1939 – 1946 (rękopis znajduje się w Archiwum Prowincji OO. Bernardynów w Krakowie, którzy są prawnymi spadkobiercami jego praw autorskich, kserokopia rękopisu w Bibliotece Publicznej Gminy Radecznica w Radecznicy; wspomnienia dostępne są także na stronie internetowej: www.republika.pl/horajec), gdzie opisuje dość szczegółowo losy OO. Bernardynów w radecznickim klasztorze, a także czasy niemieckich i rosyjskich rządów na terenie gminy podczas okupacji i bezpośrednio po wyzwoleniu. pochodzenie nazwy "Turobin" Nazwa "Turobin" prawdopodobnie pochodzi od nazwiska "Turobija", t.j. "bijącego woły" – według zapisu M. Maciaga, który spisał podania i legendy odnoszące się do Turobina (Wisła 1902, t. XII) – "starzy ludzie powiadają o początkach Turobina, co następuje: "dawnemi czasy żył sobie bardzo bogaty pan do którego okoliczne wioski i lasy obszerne należały. Ten pan założył nad rzeką Por ogród, który murem wysokim obwarował. W tym ogrodzie ów pan hodował tury, czyli woły, któremi duży handel prowadził, sprzedając je do dużych miast." pochówki prawosławnych z terenu gminy Radecznica Zachowały się w niewielkiej ilości - na cmentarzu w Tereszpolu spoczywają: ludowa nauczycielka Olena [Helena?] Iwanowna Senczik, urodzona 23 lutego 1878 roku, zmarła 26 lutego 1911 roku, nagrobek wznieśli zięć, mąż i dzieci. Osoba Leny skłania nas do postawienia sobie pytania: skoro była ludowa nauczycielką, gdzie znajdowało się miejsce jej pracy?. Być może była nauczycielką w Czarnymstoku lub w Trzęsinach, a może i w Radecznicy jak powstały tu szkoły początkowe po roku 1895. Podobnie rzecz ma się z Nikołajem Andrejewiczem Łukasiukiem; wolne tłumaczenie napisu z jego nagrobka brzmi: "tutaj spoczywają szczątki ludowego nauczyciela Nikołaja Andrejewicza Łukasiuka. Wieczna pamięć Tobie uczciwy pracowniku, urodził się w 1838 roku, zmarł 11 kwietnia 1906 roku. Wiele lat jako nauczycielka szkoły początkowej w Radecznicy pracowała Maria Andrejewna Tarsanowa. Była wdową, jak podaje miejscowy ustny przekaz. Miała, jak mówią jedni dwoje dzieci – syna i córkę, drudzy, że troje: dwie córki, Xenię Polę oraz syna Sierożę. Wyjechała z Radecznicy w 1914 roku wraz z prawosławnymi mniszkami i całą rosyjską kolonią. Pochówki prawosławnych ze wsi Czarnystok – Ruś znajdują się w większości na cmentarzu parafialnym w Szczebrzeszynie; na cmentarzu w Trzęsinach spoczywają: małżeństwo Oleszczakowie, oraz: Józef Gach (żył lat 20, zmarł 22. VII. 1931 roku), Michał Żuk (żył lat 57, zmarł 18 (15?) II 1930 roku ). W Radecznicy na przykościelnym cmentarzu spoczywa córka Łopatyńskich. Jan Łopatyński był prawosławnym, jego żona (z Sobolewskich) katoliczką. Ich zmarła córeczka Zofia pochowana jest koło grobu Jaworskich na dawnym cmentarzu przykościelnym w Radecznicy; Łopatyńska zmarła w Zamościu. W Radecznicy, w Lasku znajduje się cmentarz obrządku wschodniego. Pochowano na nim ponad 80 osób

obrządku wschodniego w okresie parafialnym obu cerkwi prawosławnej (i unickiej). Na tym cmentarzu pochowano też nieznaną liczbę oficerów rosyjskich poległych podczas walk frontowych na polach Radecznicy, Podlesia i Zaporza w 1914 i 1915 roku. Do tej pory zachowały się 3 nagrobki prawosławne z 1888 roku, 1893, 1905 roku oraz 1 w ruinie. (Regina Smoter Grzeszkiewicz, Stanisław Zybała)

początki Szczebrzeszyna Początek dziejów Szczebrzeszyna przynosi same znaki zapytania. Czy przed XIII wiekiem istniał gród- nie wiemy. Jeżeli istniał to kiedy powstał – nie wiemy. Kto, w jakim celu go zbudował- nie wiemy. Skąd się wzięła nazwa- nie wiemy. Do jakiego rodu, plemienia należał- nie wiemy. Należy żałować, że do tej pory żaden historyk o odpowiedniej wiedzy i renomie sam, albo na zlecenie władz, nie opracował dziejów Szczebrzeszyna. Historia Szczebrzeszyna interesuje mnie z racji mojej rodziny, która mieszkała tu nieprzerwanie co najmniej od 250 lat. Niniejsze opracowanie oparte jest na materiałach z Biblioteki Narodowej w Warszawie, co daje gwarancję odpowiedniego ich poziomu. Nie znalazłem żadnej monografii tych terenów. Stąd jest to tylko kompilacja znalezionych u różnych autorów wzmianek, najczęściej niewielkich. Praca historyka jest tym trudniejsza im bada on coraz bardziej zamierzchłe czasy, a już szczególnie dotyczące pogranicza. Coraz mniej dokumentów, coraz więcej hipotez. Pomimo tych trudności historycy "popychają naprzód" stan wiedzy korzystając z nowych dokumentów, jakie w miarę rozwoju historii powszechnej odnajdują się np. w ościennych krajach. Ale także od nowa je interpretują, stawiają nowe hipotezy, które pozwalają na ścieranie się poglądów. W ostatnich czasach dużą pomocą dla historyków jest rozwój innych nauk, a szczególnie archeologii. Mówiąc o historykach mam na myśli to nieliczne grono naukowców, którzy wnoszą do wiedzy coś nowego. Nie znaczy to, że nie szanuje tysięcy tych "szarych" historyków, szczególnie nauczycieli, dziennikarzy i popularyzatorów, którzy naukę o naszej historii przenoszą do społeczeństwa. Ale są wśród tych ostatnich i tacy, którzy tworzą własną historię dziejów. Przyczyną jest brak dostępu do dobrych źródeł, a może brak umiejętności szukania. Ręczę, że wiele można znaleźć i w Szczebrzeszynie, i w Zamościu. Błędem jest przekonanie o wyjątkowości jakiejś miejscowości, i bezkrytyczne powtarzanie tego za poprzednikami. Prof. Stefan Świeżawski jeden z najznakomitszych filozofów i wykładowców KUL pisze: "Głęboko w nas zalęgła się Polska, którą nazywam "sienkiewiczowską". Henryk Sienkiewicz był na pewno genialnym pisarzem, ale wzorce, które nam zostawił i na których wychowują się bez refleksyjnie całe pokolenia są okropne. Pełno w nich pogardy i nienawiści do innych narodów, innych bliskich nam przecieżbo sąsiednich- kultur, religii". Oto skutki przekonania o wyjątkowości własnej ojczyzny. W niektórych opracowaniach o Szczebrzeszynie spotyka się niczym nie potwierdzone, a nieraz wręcz nieprawdziwe hipotezy. Jak ta, że przez Szczebrzeszyn przebiegał szlak handlowy Kijów- Praga, czy szlak bursztynowy do Bizancjum. Czasem wystarczyłoby zajrzeć do encyklopedii, książki historyka, spojrzeć na mapę. I skojarzyć otrzymane stąd wiadomości. O tym pierwszym szlaku pisze m.in. prof. Kazimierz Myśliński w swej książce "Lublin w dziejach i kulturze polskiej": "Badania archeologiczne pozwoliły na odtworzenie przebiegu owej "ruskiej" drogi. Biegła ona z Kijowa przez Włodzimierz Wołyński, Gródek nad Bugiem, Sutiejsk pod Szczebrzeszynem, a dalej przekraczała Wisłę pod Zawichostem, aby następnie przez Kraków kierować się na Pragę Czeską do Ratyzbony nad Dunajem". Zaś droga handlowa z nad Bałtyku do Bizancjum była opanowana przez Wikingów, Waregów. Poczynając od Wolina i Truso (dzisiejszy Elbląg) wiodła rzekami Dzwiną i Dnieprem. To oni założyli Kijów i Ruś, i dali jej pierwszą dynastię Rurykiewiczów. Trasę drugiego szlaku bursztynowego opisał już Pliniusz Starszy, a potwierdziły jej przebieg liczne wykopaliska, i opracowania archeologów. Wiódł on z północnych Włoch, przez Wiedeń, Brno, Bramę Morawską, rozgałęzieniem przez Opole lub Wrocław, Kalisz, do ujścia Wisły. Rzymskimi prowincjami były Panonia i Dacja dające bezpośrednią łączność Wiednia z "drugim Rzymem"- Bizancjum. Nie ma również żadnego dowodu na to, że Szczebrzeszyn założyli Lędzianie. Najmniejszego prawdopodobieństwa nie ma również hipoteza, że Szczebrzeszyn strzegł przeprawy przez Wieprz. Czy Szczebrzeszyn należał do Grodów Czerwieńskich? W "Historii Polski" wydanej w roku 2007 prof. Henryk Samsonowicz do Grodów Czerwieńskich zalicza: Czerwień (dzisiaj Czermno), Wołyń (Gródek Nadbużański), Kumów (Chołm obecnie Chełm, którego jedna z dzielnic do dzisiaj nazywa się Kumów), Ugrowiesk (Uhrusk), Wereszyn, Stołpie, Uchanie, Dorohusk, Horodło, Grabowiec, Rubieszów (Hrubieszów). Grody te były nieregularnie rozrzucone na obszarze ciągnącym się około 80 km wzdłuż cieków wodnych Huczwy i Bugu. Owszem później nie mając innej nazwy zaczęto tak nazywać cały region. Jednak prof. Samsonowicz lojalnie stwierdza: "W literaturze historycznej Grody Czerwieńskie stanowią temat licznych

hipotez i polemik yczących ich zasięgu terytorialnego oraz roli w dziejach". Samą nazwę "Grody Czerwieńskie" zawdzięczamy Nestorowi mnichowi z Ławry Peczerskiej (Kijów), który żył na przełomie XI i XII wieku a więc w tym samym czasie co i nasz Gal zwany Anonimem. Nestor około roku 1113 zakończył pisanie "Powieści Minionych Lat.....", tzw latopisu, w którym tak jak nasz Gal Anonim po raz pierwszy zapisał pochodzące z ustnych przekazów prastare dzieje powstania swojego państwa. Gal pisał, mówiąc delikatnie, trochę tendencyjnie. A Nestor? Wiemy, że oryginał latopisu Nestora nie dochował się, znamy go jedynie z obszernych fragmentów włączonych do innych, późniejszych latopisów. Znawca i komentator latopisu prof. Franciszek Sielicki podaje, że w roku ukończenia pisania latopisu tj. w 1113 zmarł Książe Kijowski Światopełek Iziasławicz protektor Nestora. Nowym Księciem Kijowskim został antagonista Światopełka - Włodzimierz Monomach. Przekazał on latopis do pisania innym, sprzyjającym mu mnichom. Latopis pojawił się w trzy lata później, jeszcze za życia Nestora, poprawiony na korzyść nowej dynastii. Nazwy "Grody Czerwieńskie" Nestor użył dwukrotnie. Pierwszy raz, gdy w roku 1018 Bolesław Chrobry zajął je wracając z nieudanej wyprawy Kijowskiej mającej na celu osadzenie na tronie książęcym swego zięcia Światopełka. I drugi raz w roku 1031 kiedy Jarosław Mądry przyłączył je znów do Rusi. Prof. Samsonowicz twierdzi, że użycie tej nazwy przez Nestora nie oznaczało, że grody te należały do jakieś wspólnej organizacji politycznej, służyło tylko "na określenie części południowo– wschodniej pogranicza polsko– ruskiego". Zaś prof. J. Skrzypek wysuwa tezę, że Nestor użył liczby mnogiej: Grody Czerwieńskie ponieważ istniały w Czerwieniu dwa grody. Najkrótsza i najlepsza dla Chrobrego droga do Kijowa prowadziła przez grody nad Huczwa i Bugiem, i dalej starą drogą handlową. Przypisuje się Nestorowi, że pod datą 981 r. roku zapisał: "poszedł Włodzimierz ku Lachom i zajął grody ich Peremyszl i Czerwień i inne grody, które do dziś dnia są pod Rusią". Udowodniono, że słowa "które do dziś dnia są pod Rusią" zostały dopisane później, być może słowo "ich" też pochodzi z lat późniejszych. Nestor jedyny raz, w tym właśnie zapisie, użył wyrażenia "ku" (w kierunku) zamiast zawsze przez niego używanego "na" (na kogoś). Może świadczyć to, że Lachy żyli dalej, poza wymienionymi grodami. A więc o początkach dziejów tych terenów wiemy tyle pewnego, że przechodziły często z rąk do rąk. . *** Spróbujmy odtworzyć sobie przybliżoną geografię tych terenów w X wieku naszej ery. Zamość zostanie wybudowany za około 600 lat. O ponad sto kilometrów od Szczebrzeszyna znajduje się mała osada targowa w której za 200 lat zostanie zbudowany gród kasztelański, i nazwie się to miejsce Lublinem. W pięćset lat po omawianym okresie, w 1474 powstanie województwo lubelskie. W odległości 50 kilometrów od Szczebrzeszyna leży niewielki Szczekarzew, który za 400 lat (w 1399 r.) uzyska prawa miejskie i nazwę Krasnystaw. Jedynie Chełm, a właściwie Chołm, już istnieje jako trochę większy ośrodek. W przyszłości w obrębie Ziemi Chełmskiej, powiecie Krasnystawskim znajdzie się Szczebrzeszyn. Osadnictwo na tych terenach nie przekracza kilku ludzi na jeden kilometr kwadratowy. Ogromne lasy, morze lasów jak napisał jeden z w/w profesorów, obejmujące ponad 80% terytorium kraju. W okolicach Szczebrzeszyna, szczególnie po wschodniej stronie Wieprza, zalesienie zapewne dochodzi do 100%. I zupełny brak dróg w dzisiejszym znaczeniu. Pierwsza utwardzona droga ze Szczebrzeszyna w kierunku Zwierzyńca zostanie wybudowana w 1915 r. Przedtem była tam tylko ziemna grobla, prawie każdego roku niszczona przez "wielką wodę". Jeszcze za mojej pamięci w latach 30-tych i 40–tych ubiegłego wieku poziom wód gruntowych był tak wysoki, że w pradolina Wieprza była bagnista, nie rosły tam żadne krzaki czy drzewa, a woda po wiosennych roztopach przelewała się przez szosę na całej długości od Świnki do Wieprza. Na terenie dzisiejszej trafostacji koło Szlakówki odkryto w 1937 r. groby. Po badaniu okazały się grobami z przed kilkudziesięciu lat kiedy to nie można było, w pewnych porach roku, przedostać się do Szczebrzeszyna. Profesorowie Mazurkiewicz i Zins w swoich "Dziejach Lubelszczyzny" piszą: "Rolę ośrodków obronnych tego terenu o zwartej i mocnej organizacji i zasiedleniu pełniły zapewne dwa grody Sutiejsk (dzisiejsza Sąsiadka) oraz ciągle mało zbadany Szczebrzeszyn". Przy czym Sutiejsk nazywają oni, tak jak i nowsze encyklopedie, "Ruski gród pograniczny". Świadczy o tym również nazwa tego grodu. Rozmawiałem z pochodzącym ze Szczebrzeszyna archeologiem Wojciechem Kołłątajem. Powiedział, że jeśli nawet przyjąć, że część "ganu" kiedyś się obsunęła, gród i tak był niewielki. Część przestrzeni zajęły umocnienia, na pozostałej trzeba było pomieścić domy dla ludzi, stajnie dla koni, obory, stodoły itd. Ale czy w ogóle gród istniał? dotychczasowe badania nie udowodniły, że istniał przed XIII wiekiem, lecz jedynie tylko to, że na VII –VIII wiek można datować początki zasiedlenia t. zw. Grodziska. Jednak powszechnie przyjmuje się jego istnienie. Przez kogo został założony? Są dwie możliwości. Odkrycie dołu na przechowywanie ziarna, i półziemiankę mieszkalną o rozmiarach 4x4 m może

wskazywać na jakiś ród, który powstał z połączenia kilku spokrewnionych rodzin uprawiających wspólnie ziemię. Jednym ze świadectw takiego organizowania się rodu jest zachowanie w języku polskim aż do czasów nowożytnych około trzydziestu wyrazów na określenie pokrewieństwa. Np. szurzy- brat żony, jątrew- siostra męża, zelwa- mąż siostry itd. Taka siedziba rodu zwana była w późniejszym czasie żupą albo opolem. Bardziej prawdopodobnym jest, że powstał, na miejscu opola, jako strażnica Sutiejska. Badania przeprowadzone przez panią Wartałowską wykazały, że Sutiejsk był grodem daleko większym od Szczebrzeszyna (Teka Zamojska nr. 1 z 1938 r). Prof. Samsonowicz wylicza trzy największe grody tych terenów: Sutiejsk, Chodlik i Przemyśl. Sutiejsk położony na szlaku handlowym był narażonym na napady, i być może potrzebował takiej strażnicy w ciągu osadniczym wzdłuż rzeki Wieprz. Dopiero później utworzyło się wokół grodu podgrodzie z ludnością "cywilną". Może kiedyś odpowie na to archeologia datując znaleziska na terenie samego grodu, i dookoła niego. Za tezą Szczebrzeszyna jako strażnicy Sutiejska przemawia i to, że usypanie wałów i wybudowanie innych urządzeń obronnych wokół grodu, a szczególnie wykopanie imponującej fosy, przez ród w którym jest tylko kilkanaście osób dorosłych posiadających bardzo prymitywne narzędzia jest, wydaje się, ponad ich siły. Odwrotnie, dla jakiejś organizacji jest to daleko łatwiejsze. Może do tej pracy włączyć wielu ludzi np. niewolników, lub zmusić do niej ludność okoliczną. Należy wykluczyć zbudowanie grodu w Szczebrzeszynie dla kontrolowania przejścia przez bród w kierunku wschodnim. Kto miałby to zrobić? Nie było też takiej potrzeby bowiem za kilometrowym bagnem pradoliny Wieprza, prawdopodobnie niemożliwym do sforsowania przez większą część roku, nie było żadnej miejscowości do której prowadziła by jakakolwiek droga. Ciągnęła się tam na wschód i południowy wschód nieprzebyta puszcza. Resztki jej to lasy Roztocza którymi jeszcze dzisiaj można dojść do Lwowa Brody Duże powstały ponad 400 lat po omawianym okresie, Brody Małe, Krasnobród, Susiec, Tomaszów czy Bełżec powstały 100 czy 200 lat po Brodach Dużych, a Biłgoraj jeszcze później. Pozostaje nazwa Szczebrzeszyna. Najczęściej nazwy miejscowości wywodzą się od imienia założyciela, lub charakterystycznego położenia czy otoczenia, zwierząt, drzew itp. Np. imię Częstoch- Częstochowa, Zakopane, Bagno, Turzyniec, Dąbrowa itp. Istnienia imienia Szczebrzuch, od którego mógł być nazwany Szczebrzeszyn, do tej pory nie potwierdzono. Nazwę, jak niektórzy twierdzą, od naczyń domowychszczebrzuchy, lub sposobu ich wytwarzania- szczebrzuszyć nie mogli nadać miejscowości jego mieszkańcy, ale tylko ich sąsiedzi, gdy już istniało podgrodzie i wytwórcy – rzemieślnicy których wyroby znalazły uznanie w oczach sąsiadów. Najwcześniej więc kilkadziesiąt, lub nawet kilkaset lat od założenia grodu. Wcześniej wszystkie osady ludzkie były samowystarczalne. A gród dla konieczności komunikowania się jego mieszkańców między sobą, a także z sąsiadami lub zwierzchnością, tak jak wszystko musiał mieć nazwę od pierwszego dnia istnienia. Gdy rodzi się nam dziecko, i kiedy nie ma jeszcze imienia mówimy: urodziło mi się dziecko, syn, córka, a więc już go w jakiś sposób nazywamy. Od dawna twierdzę, że najbardziej prawdopodobne jest "Szcze werszyna" co znaczyło zapewne "Jeszcze wzgórze" lub "Ostatnie wzgórze". Wszyscy którzy dobrze znają nasz Szczebrzeszyn wiedzą, że jest takie miejsce, gdzie z ulicy Zamkowej można, przechodząc ścieżką 20 metrów z góry w dół, dojść do bożnicy, dzisiejszego Domu Kultury. Jeszcze przed chwilą było się na ostatnim wzgórzu Roztocza (ul Zamkowa), a już jest się na Padole Zamojskim. Gród znajdował się na ostatnim wzgórzu Roztocza. Nazwa jest może ruska, może mieszana "pograniczna". Musiał mieć gród Szczebrzeszyn i miał, moim zdaniem, swoją nazwę od pierwszego dnia, utworzoną od widocznego dla wszystkich położenia. *** Kim byli nasi przodkowie. Zachodnio słowiańscy Lędzianie, czy wschodnio słowiańscy Dulębowie zwani też Bużanami. W "Dziejach Polski" pod ogólną redakcja prof. Jerzego Topolskiego napisano, że na terenach późniejszej małopolski łączenie się rodów w plemiona i w związki plemienne nastąpiło w VII i VIII wieku. Niestety nie ma w tej sprawie żadnych dokumentów. Być może pod koniec tego okresu ukształtował się związek plemienny Lędzian. Nazwa Lędzianie oznacza ludzi żyjących na lędach, terenach łąk i pól nie uprawianych. Inaczej niż polanie, którzy żyli na polach uprawnych. Prawie wszyscy historycy są zgodni, że siedzibą Lędzian były tereny pomiędzy Sandomierzem a Przemyślem. Zgodni są też co do tego, że od słowa Lędzianie pochodzi nazwa Polski w językach Bałtów, Węgrów, Finów, Greków, a u wschodnich Słowian utarła się nazwa Lachy. Do Dulębów najprawdopodobniej należała przynajmniej część wymienionych przez prof. Henryka Samsonowicza grodów położonych nad Bugiem i Huczwą. Także prawdopodobnie Chołm i Szczekarzew. Świadczą o tym znaleziska archeologiczne i nazwy miejscowości. Jako podsumowanie można chyba przytoczyć wypowiedź prof. Jerzego Wyrozumskiego z Uniwersytetu Jagielońskiego: "tereny o niejasnej przed tą datą przynależności politycznej". "Tereny zasiedlone z kilkoma znacznymi grodami, o przejściowym polsko- ruskim etnicznym i kulturalnym charakterze".

Tutaj trzeba się odnieść do wcześniejszego okresu naszych dziejów. Plemiona z terenów dorzecza Odry, Warty i częściowo Wisły w obrębie których przodkowie Mieszka I i on sam tworzyli zręby późniejszego państwa polskiego, a więc twór już ponad plemienny, są dosyć dobrze znane i opisane przez Geografa Bawarskiego. Kronikarz Saski Widukind, mnich niemiecki 925- 973, nazywa Mieszka władcą Licikawików czyli Lestkowiczów a więc ludzi (synów, potomków) Lestka- Leszka. Plemiona mieszkające w górnym biegu Wisły i Lędzianie są słabo rozeznani, brak bowiem źródłowych dokumentów, a ze znanych można wyciągać tylko prawdopodobne wnioski. W dokumencie króla angielskiego Alfreda Wielkiego (879- 899) znajdujemy wzmiankę o kraju Wiślan – "Wisle- Land. Zaś w Żywocie Świętego Metodego, napisanym w roku 885 niedługo po jego śmierci, mówi się o potężnym księciu Wiślan, który nie chciał od tegoż świętego przyjąć chrztu. Metody przepowiedział księciu, że dostanie się do niewoli, i tam zostanie przymusowo ochrzczony. Tak też się stało. Przypuszcza się, że może być to echo podboju Wiślan, a może Wiślan i Lędzian, przez Świętopełka władcę Wielkiej Morawy. Językoznawcy zwracają uwagę, że w naszym najstarszym hymnie "Bogurodzicy" można znaleźć elementy języka cerkiewno- słowiańskiego wprowadzonego do liturgii przez Cyryla i Metodego. Nie przypuszczają jednak by Wiślanie przyjęli chrzest z rąk tych świętych. Wraz z upadkiem w 906 r. Wielkiej Morawy ziemie te przeszły pod panowanie Czeskie. Uczony arabski al.- Maludi podaje w połowie X wieku, że Kijów graniczy z Czechami. Jest więc możliwe, że tereny te znajdowały się w tym czasie we władaniu albo Czech albo Kijowa. Przebywający w latach 965966 na dworze praskim Bolesława I- go podróżnik arabski Ibrahim ibn Jakub zalicza je do Czech. Również autorzy "Zarysu Historii Polski" pod redakcja prof. Janusz Tazbira uznają, że po 955r tereny te były "pod zwierzchnictwem Czech". Prawie w tym samym czasie Cesarz bizantyjski Konstantyn Porfigoneta (905959) podaje, że Lendzenanoi wraz z Krywiczanami płacą daninę księciu Kijowa. To "Lendzenanoi" prawdopodobnie oznacza Lędzian. Tzw. Dokument Praski opisuje zasięg erygowanego w roku 973 Biskupstwa Ołomuńskiego. Do jego terenów zalicza się przyszłą Małopolskę. Część uczonych kwestionuje prawdziwość tych dokumentów, część uznaje je za zupełnie wiarygodne. Mieszko w roku 990 (może dopiero Bolesław Chrobry w 998r) za pomoc udzieloną cesarzowi niemieckiemu, otrzymał od tegoż cesarza jako lenno ziemie plemion śląskich, którą zresztą musiał Czechom odebrać siłą, gdyż wcześniej były one w posiadaniu lennym Czech. Ziemię Wiślan, późniejszą krakowską, prawdopodobnie otrzymał Bolesław od Czechów jako wiano swej żony Emildy. Czy wszystko to yczy również Szczebrzeszyna? Nie wiemy. Być może tak, być może nie. Wiemy tylko, że wszystko jest tu płynne jak na każdym pograniczu, i o wszystkim można mówić zaledwie "być może". Pewnym jest tylko to, że w tym czasie nie wykształciły się jeszcze państwa w dzisiejszym tego słowa znaczeniu, i zależność objawiała się zwykle płaceniem danin temu czy innemu Księciu. Ziemia bowiem, niezależnie polan czy kijowian, była prywatną własnością ich książąt. *** Losy tych ziem nadal były zmienne. Utarła się nowa nazwa historyczna: Ruś Czerwona rozciągająca się od dorzecza Sanu i Dniestru na południu aż do górnej Prypeci na północy. Na zachodzie ograniczona rzekami Wieprz i Por, na wschodzie poszerzona o Wołyń. W czasach rozbicia dzielnicowego Rusi Kijowskiej powstało Księstwo Bełzkie, oraz dwie Rusie: Halicka i Włodzimierska. Ruś Halicka składała się z ziem: Sanockiej, Przemyskiej, Halickiej i Chełmskiej. Obydwie Rusie zjednoczył w Ruś Halicko - Włodzimierską Książę Roman (zmarł w 1205 r). Był synem Mścisława Izasławicza i Agnieszki, córki Bolesława Krzywoustego, króla Polski. W latopisach zwany samodzierżcą całej Rusi, a w Europie zachodniej jej królem. W 1202 roku rozszerzył swą władzę na Kijów. Starając się rozszerzyć swe wpływy w Polsce, mieszał się do walki książąt dzielnicowych. Zginął pod Zawichostem w bitwie z wojskami Leszka Białego. Jego syn Daniel ( Daniło1201-1264) książę Halicko- Włodzimierski, po chwilowym przejściu na katolicyzm, otrzymał od papieża Innocentego IV koronę za pomoc w tworzeniu koalicji anty- tatarskiej. W roku 1253 legat papieski, opat Opizo z Mezano, koronuje w Drohiczynie Daniela na króla Rusi. Stolicą Daniela był Chełm. Dla swego syna Lwa założył Daniel miasto Lwów. Później królestwo to rozpadło się powtórnie na Księstwa Halickie i Włodzimierskie. Ostatni Książe Halicki Bolesław Jerzy II zmarł bezdzietnie w roku 1340. Wtedy sukcesje do tych ziem zgłosił Kazimierz Wielki. Jednak Litwini na tron Halicki powołali księcia litewskiego Lubarta. W rezultacie walki pomiędzy Polską a Litwą Kazimierz Wielki przyłączył do Polski w 1352r. ziemię halicką. Z tego okresu pochodzi pierwszy znany dokument z nazwą Szczebrzeszyna. Wydany został przez króla Kazimierza Wielkiego w "prope Scebressyno opido ruthenieali", co znaczy "niedaleko Scebressyno miasta ruskiego". Po układach z Litwą w roku 1366 tereny między Wieprzem a Bugiem przechodzą pod panowanie Kazimierza Wielkiego. Po niewielkich zawirowaniach w czasach Ludwika

Węgierskiego, już za czasów Jadwigi, Ziemia Chełmska wraz ze Szczebrzeszynem znalazła się na stałe w Królestwie Polskim. Najpierw w województwie Ruskim a potem Lubelskim. Historia jeszcze raz chciała naszemu Szczebrzeszynowi przypomnieć jego związki z Rusią. Po ostatnim rozbiorze Polski w roku 1795 Szczebrzeszyn wraz z Ziemią Chełmską znalazł się w zaborze Austriackim, w Galicji i Lodomerii. Galicja od słowa Galicz (Halicz), a Lodomer w języku niemieckim to Włodzimierz. A więc znowu w dawnym księstwa Halicko- Włodzimierskim. (Romuald Kołodziejczyk) poczet starostów hrubieszowskich Buczacki Jakub (1500 r.). Dąbrowski Jędrzej (funkcję sprawował od 1500 roku). Tenczyński Andrzej – starostwo hrubieszowskie otrzymał 21 listopada 1576 roku wraz z żoną Zofią z Dąbrowskich w dożywocie; 8 grudnia 1576 Stefan Batory pozwolił mu dożywotnio wykupić wójtostwo hrubieszowskie. Stanisław Żółkiewski – starostwo hrubieszowskie otrzymał dożywotnio na mocy aktu Zygmunta III Wazy 8 listopada 1586 roku. Jan Żółkiewski – w roku 1619 zatwierdził ustawę cechu tkackiego w Hrubieszowie. Władysław, królewicz, późniejszy król Władysław IV – starostą hrubieszowskim został w 1627 roku. Rafał Leszczyński, starostą został w 1613 roku. Łukasz Opalinski z Bnina – wyodrębnił z zarządzanych przez siebie dóbr hrubieszowskich kawałek ziemi na której erygował wieś Opalin, druga erekcję zatwierdził w 1638 roku Władysław IV. Potocki Stanisław - starostą hrubieszowskim został 5 marca 1705 roku. W roku 1727 odstąpił je Franciszkowi Salezemu Potockiemu. Poczta w Szczebrzeszynie Według danych ze Słowika Geograficznego Królestwa Polskiego pod red. B. Chlebowskiego (Warszawa 1880), już w roku 1887 w Szczebrzeszynie istniała poczta. W roku 1903 jej naczelnikiem był Siergiej Fiedorowicz Obram. O perypetiach urzędu pocztowego podczas I wojny światowej pisał dr Klukowski we wspomnieniach opublikowanych na łamach Tygodnika Zamojskiego ("W przyfrontowym miasteczku"), nr 41 z 1990 roku . Po wyzwoleniu miasta Urząd Pocztowy został uruchomiony ponownie (14 sierpnia) w budynku sprzed 1939 roku nie zniszczonym przez okupanta. Centrala telefoniczna również została uratowana. Po uruchomieniu Urzędu czynności zostały ograniczone do przyjmowania przesyłek zwykłych i poleconych opłacanych gotówką, z tej prostej przyczyny, że brakowało znaczków. 11 grudnia 1944 roku został aresztowany dotychczasowy naczelnik – Kajetan Paździora, jego stanowisko objął delegowany z Urzędu Pocztowego w Zamościu starszy asystent o imieniu Bolesław (nazwisko napisane jest nieczytelnie). W roku 1945 w charakterze pełniącego obowiązki naczelnika Urzędem Pocztowym kierował asystent Tadeusz Kus; 10 stycznia 1945 roku wprowadzono obrót pieniężny za pomocą krajowych przekazów pocztowych. Z dniem 20 stycznia tegoż roku wprowadzono przyjmowanie wszelkich przesyłek zwykłych rejestrowanych za pobraniem listów wartościowych i paczek. Z końcem stycznia 1946 roku dokonano na szczebrzeszyńską pocztę zbrojnego napadu - po sterroryzowaniu pracowników rabusie zabrali sumę 33 złotych stanowiąca resztę kasowa; ocalała kwota 1.186 złotych. Naczelnikiem Urzędu w roku 1946 był starszy asystent Wincenty Łacka – po przeniesieniu tegoż do Radomia funkcję naczelnika pełnił starszy asystent Stanisław Kasperek. Od 9 listopada 1947 roku szczebrzeszyńską pocztą zarządzał starszy asystent Wacław Bujnowski delegowany do Szczebrzeszyna z Olsztyna – Stanisław Kasperek przeniesiony został do Wrocławia. 25 grudnia 1948 roku działalność poczty poddana została gruntownej kontroli, którą przeprowadził inspektor Ministerstwa Poczt i Telegrafów – dyr. Wrona. Od grudnia 1948 roku Urząd Poczty pracował: w dni powszednie od godz. 9.00 – 12.00, w dni świąteczne od godz. 10.00 – 11.00 jednocześnie uruchomiono łączność ze Szczebrzeszyna za pośrednictwem listonosza wiejskiego trzy razy w tygodniu. 4 listopada 1951 roku kierownictwo Urzędu przejął asystent Ładniak Władysław od starszego asystenta Bujnowskiego Wacława, który został przeniesiony do UPT. Chmielnik. Powyższą decyzję podjął pełniący obowiązki Powiatowy Inspektor Ruchu – Pupeć Franciszek. 19 sierpnia 1954 roku przeniesiono znajdującą się dotychczas aparaturę byłego radiowęzła i zainstalowano w pokoju, gdzie mieści się centrala telefoniczna. 11 kwietnia 1969 roku naczelnikiem został starszy asystent – Bolesław Okoniewski. (informacje pochodzą z notatek służbowych pracowników szczebrzeszyńskiej poczty udostępnionych naczelnika - Henrykę Pańczyk)

Podborcze osadzone zostało w pobliżu Chłopkowa w roku 1792 należało wówczas do klucza turobińskiego .oznacza miejsce "pod borkiem". obowiązani byli wówczas dostarczać proch i ołów do zamojskiego cekhauzu. wahała się w granicach od kilku do kilkunastu groszy. pozostałości owego "borku" istniały jeszcze w latach czterdziestych ubiegłego wieku w postaci sosen zwanych "Kamieńskiego Choinami". które znajdowały się w odległości kilkuset metrów na zachód od wioski. 1 złoty – od nieruchomości położonych na peryferiach. gdzie obok domu była działka gruntu uprawnego lub sad. niekiedy od nieruchomości na peryferiach miasta. • opłata od osiadłości (czynsz).nazwa wsi nie występowała w oficjalnych spisach ordynackich.zajmuje obszar 1. W roku 1864 Podborcze składało się z 12 . szczebrzeszyńscy Żydzi z tego tytułu płacili w XVII wieku 10 złotych. Najwyższy czynsz płacono od całego placu. absolwent szkoły oficerskiej Podborcze Wieś położona w zachodniej części Roztocza w subregionie zwanym "Wzgórzami Gorajskimi" . gdzie przebywał przez kilka miesięcy. k.podatki Żydów szczebrzeszyńskich Żydzi szczebrzeszyńscy podobnie jak inni na terenie miast ordynackich opodatkowani zostali w 1655 roku. o jej istnieniu informuje rękopis 1815. podborczańscy żołnierze września 1939 opracowanie wg. "Kroniki Podborcza" (rękopis) Stanisława Ferenca nazwisko i imię Osman Jan Osman Józef Kwapisz Wojciech Gontarz Michał Wypych Józef s.86 km. Wojciecha Olech Józef Głowala Jan s. Etymologia nazwy wsi wydaje się bardzo czytelna . W Szczebrzeszynie 2 złote czynszu płacili właściciele nieruchomości położonych w centrum miasta. po wyzwoleniu powrócił do domu udział w kampanii wrześniowej Komornik Jan s. Jana służba czynna kapral podchorąży. inne zobowiązania to: • podatek od posiadanej służby. • opłaty wnoszone ryczałtowo yczyły uiszczania należności od bóżnicy i cmentarza. 101 znajdujący się w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie. w roku 1700 wynosił 1 złoty i 1 groszy od zatrudnionej w charakterze służącego/ służącej osoby – w Szczebrzeszynie Żydzi zatrudniali wówczas 26 osób. Wojciecha Kurek Stanisław Wypych Stanisław data powołania do stopień wojska/służba czynna sierpień 1939 sierpień 1939 sierpień 1939 sierpień 1939 sierpień 1939 sierpień 1939 sierpień 1939 służba czynna służba czynna szeregowy szeregowy szeregowy szeregowy szeregowy szeregowy szeregowy szeregowy szeregowy udział w walkach udział w kampanii wrześniowej udział w kampanii wrześniowej udział w kampanii wrześniowej udział w kampanii wrześniowej udział w kampanii wrześniowej udział w kampanii wrześniowej udział w kampanii wrześniowej przeszedł ze swym oddziałem granice węgierską.

"Nawsiu" w latach trzydziestych. Ten ostatni przez kilka powojennych lat był kierownikiem wydziału wyznań w K[omitecie] W[ojewódzkim] P[olskiej] Z[jednoczonej] P[artii] R[obotniczej] w Lublinie. a w zimie po 2 fury w tygodniu w oznaczonym dniu . Obiekt spłonął w wyniku podpalenia we wrześniu 1939 roku. Osman Wojciech syn Jana. dlatego Zarząd Ordynacji przyznał im prawo zbierania w lasach chrustu na ogrodzenia i szczyp na oświetlenie. . Według danych z roku 1939 we wsi hodowano: 157 sztuk bydła.w skład tradycyjnej chłopskiej zagrody (lata trzydzieste XX wieku) obok chaty mieszkalnej wchodziły obora i stodoła.w lecie po 1 furze. sień i komorę. Wybudowano go na tzw. Maszyny te należały do zamożnych chłopów.Ferens Franciszek . W okresie międzywojennym i tuż po wyzwoleniu używano sierpa. składające się z: komory.gospodarstw . a metodą jego łączenia węgieł. potem już do końca wojny Gaczoł. która wówczas kierował była jednoklasowa. W okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej wieś była bardzo słabo zmechanizowana . bróg . W roku 1932 mieszkańcy wsi wybudowali nową szkołę o jednej izbie lekcyjnej i mieszkaniu dla nauczyciela. Zgodnie z planem pomiarowym wykonanym przez Henryka Korzeniowskiego ziemię na własność w omawianym roku otrzymali:Głowala Stanisław po ojcu Głowali Wojciechu. Komornik Józef. Były to domu dwuizbowe. Do pokrywania dachu służyła słoma . zwłaszcza dla początkujących młodych rolników. Podstawowym budulcem było oczywiście drewno. Chałupy starsze pochodzące z XIX wieku miały jedną izbę przelotową.w całej wiosce był tylko jeden dom. 2 owce. który następnie zastąpiła kosa. W Podborczu istniał drewniany budynek szkolny posiadający salę lekcyjną i mieszkanie dla nauczyciela.niskie domy o sześcio szybowych oknach. By kontynuować naukę przez okres okupacji wynajęto izbę u Jana Wypycha. Ówczesna szkoła była placówka o profilu czteroklasowym . Powstało w tym czasie Kółko Rolnicze . Olech Józef syn Walentego. Do klasy trzeciej należało uczęszczać dwa. do budowy którego użyto cegły i dwa domy pokryte blachą. W roku 1954 na zebraniu mieszkańców wsi podjęto decyzję o dobrowolnym opodatkowaniu się w wysokości 100 złotych od 1 ha użytków rolnych na budowę szkoły. Stępnik Franciszek po ojczymie Błażeju Bzdziuchu. Rozporządzenie dotyczące porządku leśnego dla mieszkańców Podborcza Wydane zostało przez Zarząd Ordynacji Zamoyskiej w 1865 roku. oprócz tego posiada osadę w Chłopkowie. do Podborcza przybył w 1924 roku . były pokryte słomą. 6 kóz. zgodnie z art. 89 sztuk trzody chlewnej. Po siedmioletnim nauczaniu otrzymywało się świadectwo ukończenia czterech klas zamykające drogę do dalszego kształcenia. 13 kieratów. Piwowarek Jan. Sykała Paweł posiada osadę odstąpioną przez Franciszka Ferensa.w posiadaniu rolników znajdowały się: 2 siewniki rządowe.szkoła. przed wojną zajęcia w szkole pan Podolec. podzielone jednak na części w różnych miejscach położone".21 Ukazu z dnia 2 marca 1864 roku "włościanie wsi jako nieregularnej zajmują osady odosobnione od obcych posiadłości. Według "Projektu tabeli likwidacyjnej wsi Podborcze" wieś należała do Działu IV. 9 maszyn omłotowych.zięć Olecha Józefa. W ramach prac Kółka przeprowadzono przysposobienie rolnicze. Wypych Józef posiada osadę opuszczoną przez Mikołaja Krukowskiego. bez szczytów. na jego treść złożyły się następujące informacje: włościanie ordynaccy otrzymują opał . Na mocy powyższego ukazu włościanie nie otrzymali lasu. z jedną izbą lekcyjna i mieszkaniem dla nauczyciela. w następnym pan Kuna (młodszy) ze Smorynia. W roku 1939 budynek szkoły spłonął wraz z częścią zabudowań wsi.w środy. Ferens Michał po ojcu Łukaszu. niekiedy autonomicznie stojący chlew. itp. W latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia spotkać można było w Podborczu pozostałości tamtej zabudowy . Program klasy pierwszej i drugiej był realizowany każdorazowo w ciągu roku. 53 koni. Ponad 90% prac polowych wykonywanych było ręcznie. Pierwszym nauczycielem był Józef Grochowski. kuchni i pokoju .stan liczebny wynosił około 27 osób. a do czwartej trzy lata.należały wówczas do Kazimierza Piwowarka i Kazimierza Głowali. Członkowie Kółka stawiali sobie za cel "podnoszenie poziomu zacofanego rolnictwa". szkoła otrzymała działkę ziemi o powierzchni 1 ha. a w zimie w środy i piątki wójt gminy i rządca po wspólnym porozumieniu się między sobą oznaczą z jakiego drzewa i jakimi drogami włościanie mogą wozić drzewo na opał dla wjazdu do lasu za opałem włościanie powinni mieć kwity z pieczęcią dziedzica. Wojtaszek Marcin po ojcu Franciszku. oraz wykonanie wszelkich prac niefachowych w ramach czyny społecznego. Krzak Antoni po ojcu Tomaszu. Budynek szkoły oddano do użytku w 1955 roku. w pierwszym roku okupacji uczyła Felicja ze Szczepańskich Piwowarkowa. Kwity te pokazują gajowemu wójci gminni dopilnują uzupełnienia tych przepisów a winnych do odpowiedzialności według ustawy gminnej pociągać mogą W okresie międzywojennym ciekawie przedstawiał się zabudowa Podborcza . Łączone były klasy pierwsza z druga i trzecia z czwartą.cztery klasy uczył jeden nauczyciel.w tym okresie wieś należała do dóbr Ordynacji Zamoyskiej.

przeciętna liczba wypożyczeń wynosiła 13 książek na jednego czytelnika w skali roku. a stamtąd do obozu przejściowego w Zwierzyńcu. w roku 1963 POP liczyła 9 osób. komendantem Edward Olech. Po dwudziestym września pojawili się "inni "goście .Rosjanie. Najbardziej zaangażowanym w działalność partyjną był Edward Olech.ich bliskich krewnych spędzili dwie noce ukryci wraz z mieszkańcami pobliskich wsi na polach i w pobliskich jarach. W 1952 roku powstała PZPR . ps. Wodę do picia czerpano ze studni. W czasie okupacji w Podborczu zginęły cztery osoby: w październiku 1939 roku został rozstrzelany w Radecznicy żołnierz kampanii wrześniowej .poddany został eutanazji jako osoba psychicznie chora. Jan Piwowarek . "Chłopska Droga" (23). Na początku wojny .Reaktywacja działalności Kółka Rolniczego nastąpiła w 1959 roku. książek.17 września znaczna część wsi została spalona .Podstawowa Organizacja Partyjna tej organizacji w Podborczu wynosiła wówczas 6 członków i wchodziła w skład Gminnego Komitetu PZPR w Radecznicy.00. bo od wieków żadnej ze stanem szlacheckim sprzecznej nie .00 – 19. w nagłych wypadkach wzywano Pogotowie Ratunkowe . organizowali czyny społeczne w obrębie wsi.w poniedziałki. Niemcy wtargnęli do Podborcza w połowie września 1939 roku. Wypożyczenia odbywały się trzy razy w tygodniu . W 1960 roku z inicjatywy Powiatowego Zarządu Ochotniczych Straży Pożarnych w Zamościu zorganizowano oddział ochotniczej straży pożarnej . następnego dnia zostali poprowadzeni do Gorajca. We wsi istniał sklep spożywczy będący filią Gminnej Spółdzielni w Radecznicy. prasy. środy i soboty od godziny 13. Część wsi została zelektryfikowana.znalazł się w okolicach Rymarzowa w Sudetach.Antoni Dymek. Niektórzy z nich zostali wywiezieni na roboty przymusowe . Wymiana prowadzona była z Centralą Nasienną poprzez Gminną Spółdzielnię. ciasnym lokalu. Duży problem stanowiła w tym okresie opieka lekarska . "Sztandar Ludu" (7). W latach sześćdziesiątych przy Gromadzkiej Radzie Narodowej funkcjonowała biblioteka. w roku 1941 zginął przebywający na robotach w Niemczech (wyjechał tam dobrowolnie) Stanisława Głowala "za niedozwolone związki z Niemką". Korzystano z radia. (Aniela z Osmanów Bielecka) podlennicy/manowie Drobna szlachta na prawie feudalnym zamieszkująca włość szczebrzeską. Oprócz Jana Piwowarka na przymusowe roboty zostali wywiezieni dwaj kuzyni Aleksandra Piwowarka Edward i Władysław.wszyscy mieszkańcy a wśród nich rodziny Piwowarków i Gębków . w roku 1963 było 46 czytelników . Kółko Rolnicze prowadziło ponadto: komisowa sprzedaż środków chemicznych ochrony roślin. kolejna ofiara hitlerowskiej przemocy to Stanisław Wypych zabrany na roboty do Niemiec . Ludność lepiej się odżywiała i ubierała.m.ale i z pewną rezerwą.Batorski za posiadanie broni. najbardziej poczytne tytuły to: "Gromada Rolnik Polski"(26 prenumeratorów). W okresie zimowym organizowano kursy szkoleniowe dla miejscowych rolników z zakresu uprawy roślin i hodowli. "Płomyczek" (9). Księgozbiór obejmował 1.w roku 1963 liczył 16 członków.izba porodowa znajdowała się w Szczebrzeszynie odległym od wsi ponad 13 km. Wracamy.w tym trzy studnie z urządzeniem pompowym. w połowie drogi spotykamy sowiecki patrol. Rokowicz" Pod koniec czerwca 1943 roku wieś została otoczona przez Niemców. Strażacy prowadzili działalność propagandową i kontrolną odnośnie bezpieczeństwa przeciw pożarowego. "Przysposobienie Rolnicze" (19). nastąpił rozwój motoryzacji.na jego miejsce znaleziono zastępcę. Na terenie wsi prenumerowano 13 czasopism.kierownik Stanisław Krukowski i listonosz . Zatrzymanych umieszczano na placu należącym do Piwowarka w północnym końcu wsi. Odnośnie tej społeczności w mandacie z roku 1596 wypowiedział się Zygmunt III Waza aby "dziedziców dóbr lennych szczebrzeszyńskich za szlachtę uważać. Podborcze zostało wyzwolone pod koniec lipca 1944 roku . z pozostałych korzystano za pomocą kołowrotu.in. Trzeciego dnia pojawiły się pierwsze patrole sowieckie . W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Wioska ocalała. "w roku 1961 zakupiono siewnik. prezesem był Stanisław Ferenc. Na terenie wsi działał oddział Batalionów Chłopskich dowodzony przez Jan Komornika.patrzyliśmy na nie z ciekawością – wspominał Aleksander Piwowarek . mieścił się w prywatnym. którzy wyprowadzali z zabudowań mężczyzn.Adeli Sommer pracownicy lubelskiego Arbeitsamtu został zwolniony . zorganizowano wymianę kwalifikowanych nasion zbóż i ziemniaków dla miejscowych rolników. gdy ustąpiła wojenna zawierucha i generalnie na terenie całego kraju warunki bytowe społeczeństwa uległy znacznej poprawie również zamojska wieś Podborcze przeżywała okres swego rozwoju. który chętnie pojechał do pracy.618 tomów. Wokół cisza. "Świerszczyk" (11). gdy Niemcy wycofywali się ze wsi zabity został Jan Głowala. Dzięki staraniom przyjaciółki jego żony .ogień zaprószyli polscy żołnierze. w roku 1963 było ich we wsi 35 . W upowszechnianiu czytelnictwa w Podborczu duże zasługi położyli pracownicy miejscowej poczty .podborczanie korzystali z Ośrodka Zdrowia w Gorajcu odległego o 4 km.

którą przebudowano na murowaną. Kazimierza we Lwowie. I.z braku lokalu mieszkańcy udostępniali na zajęcia swoje izby. pogrom szczebrzeszyńskich Żydów Wydarzenia z tego okresu – lata 1648 – 1649 opisał w pracy "Ucisk Czasów" (Kraków 1650) Meir ben Samuel. policja przemysłowa Powstała w Tomaszowie z inicjatywy miejscowych cechów rzemieślniczych . od roku 1752 odpowiedzialny za remont gmachu Akademii Zamojskiej.podlegają służebności". pracował jako nauczyciel w Dubience. albo opisanie położenia Królestwa Polskiego" Praca autorstwa Szymona Starowolskiego napisana w jęz. Cechy poza uprawnieniami stricte policyjnymi posiadały także prawo sądzenia osób naruszających dobra materialne zrzeszonych w cechu rzemieślników.jak sugeruje Urszula Buśko wywodzi się od jej położenia "pod lasem". Jak bardzo Żydzi wówczas ucierpieli świadczą inne dokumenty zebrane przez Żydowską Komisję Historyczno – Archeograficzną Ukraińskiej Akademii Nauk traktujące o pogromach w latach 1648 – 1919 . ks. Podziomkiewicz płacił robotnikom z własnej kieszeni. 1898 w miejscowości Święty Stanisław."Zagłada gmin żydowskich podczas wojny 1648 – 1649 na Ukrainie" . W roku 1941 został zamordowany w obozie hitlerowskim w Sachsenhausen. albo (co nie jest do końca wyjaśnione) została przewieziona do obozu w Bełżcu. że z braku funduszy na remont ks. a wszystko po to. Podziomkiewicz Klemens Kanty. VIII. budynek szkolny z prawdziwego zdarzenia wzniesiono dopiero w roku 1950. Mendel Farber. Gdy w 1819 roku ordynat Stanisław hr. A.) Poleszak Henryk Rodem z Bełżyc. Zamoyskich Podlesie wraz z Zaporzem. pełnił obowiązki sekretarza Stanisława Górki. właściciela Szczebrzeszyna (XVI w. roku 5409. Gajem Gruszczańskim i Gruszką Zaporską wyodrębniono jako uposażenie tejże Fundacji. Podlesie Duże Nazwa wsi. gdzie zginęła podczas masowych rozstrzeliwań szczebrzeszyńskich Żydów." cech miał prawo ścigania osób nie należących do cechu jak partaczów i konsumentów kupujących towary nie u majstra. autor tekstu o żydowskim cmentarzu w Szczebrzeszynie zamieszczonego w "Księdze Pamięci Gminy Żydowskiej w Szczebrzeszynie" (Kiriat Yam 1984) zanotował. oraz leśniczówka ordynacka. społecznik. Od roku 1928 istnieje we wsi oddział ochotniczej straży pożarnej. łacińskim. Patriota. Pojasek Stanisław (28. zdarzało się."należy tu zwłaszcza wymienić Narol. pow. W roku 1916 otworzono szkolę . Do roku 1940 pod nazwą "Podlesie istniały dwie miejscowości – w tym roku dokonano podziału na Małe i Duże. 1967 w Biłgoraju).. Na obszarze Podlesia Małego istniał folwark. Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu im. "Polska. We wrześniu 1942 roku miejscowa ludność żydowska została wywieziona do Szczebrzeszyna. czyli występował jako policja przemysłowa w obronie praw przysługujących poszczególnym braciom". Halicz. by remont doprowadzono do końca. gdzie zabijano Żydów tysiącami i dziesiątkami tysięcy w miesiącu tiszri . po raz pierwszy wydana została w . Polechajłło Stanisława Aniela →"gniazdo sierot" Polej Maciej Pochodził ze Zwierzyńca. Wadowski). Położył ogromne zasługi dla rozwoju szpitala w Biłgoraju i służby medycznej na terenie powiatu biłgorajskiego. Zamoyski założył Fundację Szkolną im. (co odnotował J. dr teologii. zmarł 26. j. zaciągał nawet pożyczki.. szanowany przez szczebrzeszyńską społeczność żydowską. Tomaszów [Lubelski].". W roku 1928 uzyskał dyplom lekarza medycyny. znakomity chirurg i doskonały organizator. Szczebrzeszyn. do lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia strażacy korzystali z drewnianej remizy. że na żydowskim cmentarzu w Szczebrzeszynie znajduje się nagrobek matki i jej siedmiorga dzieci – ofiar pogromu Chmielnickiego. Prefekt.

Tomaszów. Jan Jachorek. popisy publiczne Odbywały się corocznie w Wojewódzkiej Szkole w Szczebrzeszynie pod koniec miesiąca lipca . fosami. do dziś stanowi cenne źródło informacji o Zamościu i okolicach z początków XIX wieku. Michał Błaszczak (Komunistyczna Partia Polski). Kozienicach. ten portret prawdopodobnie znajduje się w zbiorach Archiwum Państwowego w Lublinie. nie wiadomo. Sprawozdania z popisów publikowane były w specjalnym piśmie noszącym tytuł: " Popis publiczny uczniów Szkoły Wojewódzkiey Zamoyskiey w Szczebrzeszynie odbywać się będzie w dniach. którzy przechodzili do uniwersytetu. członkami Zarządu Powiatowego zostali: Stefan Sendłak (z ramienia Polskiej Partii Socjalistycznej). Tarnogród. Przekładu na język polski dokonał w 1765 roku Wincenty Franciszek Gołębiowski – pracę wydano wówczas pod tytułem "Polonia.. Włodzimierzu. Dziubakiewicz (Związek Zawodowy Pracowników Budowlanych)." Polska Organizacja Wojskowa Konspiracyjna organizacja wojskowa utworzona w 1914 roku z inicjatywy Józefa Piłsudskiego.. H. wałami. Stanisława Młodożeńca i Kazimiery Iłłakowiczówny." Starowolski zamieścił w niej opis miast położonych w administracyjnych granicach Ordynacji Zamoyskiej . autor niezwykle cennego pamiętnika "Zamość i jego instytucje pod względem religii. pracował jako rejent w Kraśniku. czy się zachował. Potocki Mieczysław Kolekcjoner (monety. Turobin. dowództwo oddziału powierzono Jelnickiemu.. dzieła naukowe). Mojżesz Klerman ("Bund").. oświaty i dziejów krajowych". lokalny oddział POW utworzony został w 1916 roku we wsiach: Stary Zamość i Wierzba. na prezesa wybrano Jana Jachorka. Jan Skiba (KZMP) Pomarański Zygmunt (1897 – 1941). Alfred Siwiec (Komunistyczna Partia Polski). Zamościu. Łopacińskiego w Lublinie.. Jan Sokół (Komunistyczny Związek Młodzieży Polskie). Piotr Nizioł (PPS). dostępne są w zbiorach Biblioteki Wojewódzkiej im." do słów Edwarda Słońskiego. który ordynat "najwarowniey ufundował. . Krzeszów – "lecz prawie żadne nie dorównuje bogatemu Zamościowi.egzamin kwalifikacyjny – obowiązywał tych. mazurki.". portrety doktora Zygmunta Klukowskiego Zostały namalowane dwa. który obowiązywał uczniów wszystkich klas. Jan Maziarczyk. Organizatorami byli: Tadeusz Paszkowski. Franciszek Król (PPS). na który rektor zapraszał "imieniem Instytutu Świetną Publiczność " uczniowie zdawali: . Teksty "Popisów. oraz fortyfikacjami . Na który Świetną Publiczność Rektor Imieniem Instytutu zaprasza"..bratanek doktora . polonezy. autorami ich są .. W początkowym okresie istnienia szkoła mieściła się w domu Karola Namysłowskiego (Chomęciska Małe). Zygmunt Pomarański poza pracą zawodową zajmował się komponowaniem. Jakub Mandelbaum ("Bund").egzamin roczny . Z wykształcenia prawnik.". Cele działanie jakie postawili sobie starozamojscy peowiacy to utworzenie (rekrutacja) lokalnych szeregów oraz kontakt z legionami Polskimi. Na takim popisie. Józef Soroka (Stronnictwo Ludowe).Zamość. komponował muzykę do utworów Bolesława Leśmiana. jest autorem melodii znanej w szeregach legionistów piosenki "O mój rozmarynie.. tłoczono w drukarni Józefa Węckiego i Jana Schlietera w Warszawie.roku 1632.. Hrubieszowie. miesiąca lipca roku bieżącego.. otoczył umocnieniami. inne wymienione miasta to: Szczebrzeszyn. nauczaniem zajmowała się żona Stanisława Namysłowskiego Polski Związek Myśli Wolnej Zorganizowany został w grudniu 1935 roku w Zamościu. pisał również marsze żałobne.obowiązani byli go zaliczyć uczniowie klas niższych . Jelnicki.. w 1917 roku z inicjatywy członków POW rozpoczęto na terenie gminy Stary Zamość nauczanie dzieci z zakresu szkoły powszechnej. założyciel księgarni "Zygmunt Pomarański & Spółka" (1917). Drugi portret zdaniem Izabeli z Bakońskich Gajewskiej namalowała Aleksandra Wachniewska ze Zwierzyńca.. . gdzie i i ogrody najlepiej uprawione widzieć można i stawy rybne od nadmiaru ryb z brzegów występujące. Józef Kusy. latach kolejnych w dniach 27 – 29. pamiętnik w opracowaniu Bogusławy Sroczyńskiej opublikowany został w Zamościu w 1980 roku.popis publiczny.. Zginął w Oświęcimiu. wydawca dwutygodnika "Kronika Powiatu Zamojskiego" i "Teki Zamojskiej"..w pierwszym roku nauki w dniach 20 – 22.Jerzy Klukowski.

danych z 1878 roku 80. 14 gmin wiejskich: Aleksandrów. Krzeszów i Tarnogród (Frampol i Goraj znalazły się w powiecie zamojskim). poczynając od tej daty grody należały na przemian do Rusi. w roku 1031 zajął Jarosław Mądry. Babica. Kocudza. Po odzyskaniu niepodległości w 1919 roku powiat tomaszowski znalazł się w obrębie województwa lubelskiego. Biszcza. Potok Górny. 1 kwietnia 1927 roku zmieniono granice gmin wiejskich Sól. zmarł w 1620 roku w Szczebrzeszynie. Księstwo bełskie w obrębie którego znalazł się dawny powiat tomaszowski otrzymało status województwa bełskiego. powiat tarnogrodzki Jako jednostka administracyjna istniał bardzo krótko .zachodniej części powiatu zamojskiego utworzono powiat biłgorajski z siedzibą w Biłgoraju. liczba mieszkańców (wg. Na terenie powiatu zamieszkiwali: katolicy. Na skutek reformy administracyjnej w Królestwie Polskim w roku 1866 zniesiono okręg tarnogrodzki (wraz z odebraniem praw miejskich Tarnogrodowi) a z południowo . Tarnowatka i Różaniecka Wola. Majdan Sopocki. powiat zamojski W obrębie guberni lubelskiej znalazł się w 1866 roku.Huta. W roku 981 odebrał je "Lachom" książę kijowski Włodzimierz. ten w odpowiedzi nałożył na Urząd Miejski w Szczebrzeszynie karę w wysokości 200 grzywien. co stawiało go na . W 1842 powiat przemianowano na okręg. Janów i Biłgoraj. W 1866 roku decyzją władz carskich reaktywowano powiat tomaszowski. Od roku 1776 funkcjonował (w zaborze austriackim) dystrykt tomaszowski. województwie lubelskim bez miasta Tomaszowa. w roku 1018 zdobył Bolesław Chrobry. obejmował miasta: Krzeszów.doskonale rozwijało się sitarstwo → rynki zbytu biłgorajskich sitarzy.) Arianin. Kniaźpol. W obronie zmarłego stanęła żona – znieważona przez nacierający tłum złożyła skargę na zachowanie szczebrzeszyńskich obywateli do ówczesnego właściciela miast – ordynata Tomasza Zamoyskiego. istniały 4 małe browary. W okresie Księstwa Warszawskiego (od roku 1809 – 1816)powiat tomaszowski należał do departamentu lubelskiego.. unici. powiat tomaszowski. 3 osady miejskie (Józefów. Gdy przez miasto przechodził kondukt pogrzebowy uczniowie i pospólstwo miejskie chciało trumnę obalić na ziemie i zwłoki pohańbić. Po odzyskaniu niepodległości Sejm Rzeczpospolitej Polskiej w 1919 roku przyjął ustawę o wprowadzeniu nowego podziału administracyjnego powiat biłgorajski stał się jednym z 19 powiatów województwa lubelskiego. protestanci. Łukowa. Aleksandrów i Puszcza Solska oraz rozszerzono granice miasta Biłgoraja (przyłączono doń wsie Bojary i Rożnówka z gminy Puszcza Solska).Powała (.1810-1842. które weszło wraz z najbliżej zlokalizowanymi miejscowościami w skład powiatu zamojskiego. od roku 1816 znalazł się w obwodzie hrubieszowskim. 335. powiat biłgorajski Utworzony został w roku 1842. stolicą powiatu był Tarnogród.. zajmował obszar 1786 km². Goraj. Po utworzeniu w 1912 roku guberni chełmskiej przyłączono do niej powiat biłgorajski. 1 gorzelnia i 6 fabryk . powiat tomaszowski W dalekiej przeszłości pierwotny obszar powiatu tomaszowskiego przynależał administracyjnie do Grodów Czerwieńskich → Grody Czerwieńskie. powiat tomaszowski zlokalizowany w obrębie starostwa tyszowieckiego pozostał w granicach województwa bełskiego do pierwszego rozbioru Polski. Krzeszów. Gdy na kongresie wiedeńskim (1815 rok) utworzono Królestwo Kongresowe. w roku 1915. po utworzeniu guberni chełmskiej powiat tomaszowski administracyjnie przynależał do tejże guberni. był jednym z dziesięciu powiatów przynależących administracyjnie do guberni lubelskiej – jego część składowa stanowił południowo – zachodni obszar powiatu zamojskiego. Krzeszowska . bądź do państwa polskiego. Żydzi. W 1866 roku jego obszar wynosił 2647 km² . administracyjnie powiat dzielił się na: miasto Biłgoraj. Frampol. 1 kwietnia 1930 roku zniesiono gminę Goraj (włączono ją do gminy Frampol) i dokonano zmiany granic gmin wiejskich Frampol i Puszcza Solska rozporządzenie to cofnięto z dniem 29 lipca 1939 roku. Puszcza Solska. prawosławni. w roku 1366 znów znalazły się pod panowaniem polskim jako księstwo chełmsko – bełskie. W roku 1462 księstwo bełskie i chełmskie weszło na stałe w skład Korony. Pod koniec XIII wieku obszar Grodów Czerwieńskich należał do księstwa ruskiego. 1 stycznia 1923 roku do powiatu biłgorajskiego włączono gminy Frampol i Goraj przynależące dotychczas do powiatu zamojskiego. Sól.1945) powiat biłgorajski wchodził w skład Generalnego Gubernatorstwa jako część dystryktu lubelskiego. W 1878 roku na obszarze powiatu funkcjonowało 19 szkół podstawowych. W okresie okupacji niemieckiej (1939 .

tutaj ukończył szkołę powszechną i Państwowe . młynarstwo. w Szczebrzeszynie. fabryka parkietów w zwierzyńcu. który po każdym deszczu zmieniał się w grubą warstwę błota. koszykarnia – Zwierzyniec. Podzamcze. W kronice kościelnej można odnaleźć jeszcze inne źródło nazwy miejscowości oparte na przekazie ustnym: "Powiadają starzy. Metalowy manufaktura maszyn i narzędzi rolniczych w Zwierzyńcu. Na terenie powiatu zamieszkiwali: katolicy. (Joanna Pawlas Bożena Romańska) Poździk Stefan "Wrzos"." Niektórzy badacze dziejów regionu wyjaśniają współczesną nazwę wsi Czernięcin najpierw od czarnych obyczajów. wyciął swoją połowę Turowego Boru i na tym miejscu założył majdan. jakie zapanowały po przejęciu parafii turobińskiej przez protestantów w latach 1741 .93. wytwórnie gilz papierosowych. Skierbieszów. Aleksander Piwowarek: ulica Frampolska była obskurna. kopalnie kamieni młyńskich (w liczbie dwóch funkcjonowały w Senderkach). ąd trwającą przy gościńcu z Turobina do Byków. Udał się więc do papieża Jana XXII. że warto zacytować ich wypowiedzi: Magdalena z Piwowarków Kozakowa: Szczebrzeszyn był raczej smutny. przemysł mineralny cegielnie. biłgorajski. który został zamordowany przez swoich rodziców. krasnostawski. terpentynarie.czwartym miejscu na terenie guberni pod względem zajmowanej powierzchni. który nazwał Bykami. że Czernięcin miał imię od cierniawy. Ponieważ literatura w tym przedmiocie jest znikoma. zakłady wyrobów miedzianych – Kaczorki. fabryka zapałek w Wólce Infułackiej. którzy obraz miasta z lat pięćdziesiątych XX wieku zachowali w swoich wspomnieniach. fabryka mebli giętych (Kąty. Wysokie. usypał na kościach wrogów mogiłę. a później wchodził w skład turobińskiej włości Szamotulskich. istniały również drobne zakłady rzemieślnicze. Goraj. fabryka bryczek i wyrobów drzewnych w Zwierzyńcu. powojenny Szczebrzeszyn – wygląd miasta Poniższy tekst został opracowany na podstawie relacji Magdaleny z Piwowarków Kozakowej i Aleksandra Piwowarka. Według drugiej wersji zachodnia połowa Turowego Boru w górze rzeki Por w połowie XIV wieku należała do Dymitra z Goraja. ze względu na brak zainteresowania ze strony magistratu zupełnie zaniedbana. wytwórnie papieru. Po roku 1870 w powiecie znajdowały się dwa miasta: Zamość i Szczebrzeszyn. Sułów. Tereszpol. Zwierzyniec. a od "czarnej zbrodni"’ zaczęto używać nazwy "Czernięcin". Radecznica. filia "Fabryki Maszyn i Narzędzi Rolniczych M. Nielisz. kopalnia kamienia wapiennego (Smoryń). garbarnia (Zamość). Wolski & S – ka w lublinie". po czym zmieniono nazwę miejscowości na "Cirnięcin". Bondyrz). cukrownictwo. że zaprzestano nazywać wieś Ciernięcinem. a przede wszystkim stałych jej mieszkańców. Pokrywała ją gruba warstwa lessowego pyłu. fabryka skarbowa klinkieru (uruchomiona w 1884 roku w Zamościu). gdzie rynek to była żydowska. Pobocze rzadko zabudowano chatkami niewiele różniącymi się od swoich wiejskich odpowiedniczek. Powiatowa Kasa Chorych w Zamościu Otwarta została 6 sierpnia 1925 roku na mocy Ustawy o ubezpieczeniach społecznych z dnia 19 maja 1920 roku. należących do Dymitra z Goraja. wytwórnie kafli. tomaszowski. ale stamtąd wszystkich Żydów w czasie wojny wywieziono. Urodził się l września 1912 r. Istnieją dwie wersje mówiące o powstaniu miejscowości. powstanie i nazwa miejscowości Czernięcin Powstanie Czernięcina datuje się na koniec XIV stulecia.gorzelnictwo. Krasnobród. Papież z zadowoleniem przyjął projekt Świdwy i ofiarował mu relikwię – cierń z korony Jezusa Chrystusa. Łuków. smolarnie.Ciernięcin" od ciernia. rozwijało się rolnictwo oraz przemysł: spożywczy . Pierwsza z nich głosi. a następnie od czarnych praktyk przemytniczych uprawianych na granicy polsko austriackiej przebiegającej po I rozbiorze Polski w okolicach Czernięcina. Suchowola. kopalnia piaskowca (Lipowiec). Żydzi. Nie było płytek chodnikowych. że Czernięcin w końcu XIV wieku był jedną ze wsi powiatu szczebrzeszyńskiego. oraz 15 gmin wiejskich: Frampol. browarnictwo. administracyjnie obejmowała powiaty: zamojski. Wydarzenie to tak wstrząsnęło okolicą. Dziedzic Bogdan Świdwa z Szamotuł chcąc zaludnić swe dobra po lewym brzegu Poru. hrubieszowski. myślę. Cierń ten umieszczono w nowo wybudowanym kościele na Bykach. Droga w owym czasie była do wygonu polna. Ciemne latarnie i nieczynne studnie to dodatkowe "umilenia" dla przypadkowych przechodniów. później ". którego pobiwszy . czyli pospolitego ruszenia przeciwko nieprzyjacielowi. po czym postanowił wybudować kościół. Drzewny – tartaki. prawosławni. Zamość. Stary Zamość. Drobne zakłady zajmujące się produkcją: mydła i świec łojowych. w których tłoczono olej i produkowano ocet. Mokre. Zwierzyniec. Podobnie brzmiąca nazwa związana jest z legendą o księdzu Ludwiku. przed wojną cała dzielnica.

zwrócono mu ów stopień. potem rzadziej. wstąpił tu do tajnej organizacji Służba Zwycięstwu Polsce. że nigdzie na terenie Zamojszczyzny "taki bandyta" nie dostanie pracy. Przy pomocy sióstr zakonnych pracujących w szpitalu. Uwolniono wtedy kilkudziesięciu więźniów. XX wieku). w okresie międzywojennym prezes Koła Śpiewaczego "Lutnia" w Zwierzyńcu. który rozpoczynał wesele. przeszedł do oddziału Jana Turowskiego "Norberta". wrócił do domu. między innymi w zniszczeniu wieży ciśnień na stacji kolejowej w Szczebrzeszynie. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. a potem w szkole powszechnej w Sekłaku. W 1934 r. "pożon" Nazwa tańca (pocz. Po odbyciu służby wojskowej pracował jako nauczyciel . początkowo często. Uczestniczył w organizowaniu kursów szkoleniowych dla żołnierzy oddziałów leśnych. w stopniu plutonowego podchorążego. Stefan uciekł i wrócił do Szczebrzeszyna. Stefan wyjechał do Lublina. 22 kwietnia 1982 roku. Po rozbrojeniu Niemcy trzymali jeńców w Biłgoraju. wyjechał ze Szczebrzeszyna. w Lublinie. Początkowo pełnił funkcję dowódcy plutonu w Szczebrzeszynie. (Irena Poździk "Kora". poszukiwany przez UB. W czasie jednego z pobytów w UB odebrano mu stopień oficerski. W latach 1936-1938 w czasie wakacji odbywał ćwiczenia wojskowe. a potem na Zamku. po złożeniu broni przez oddziały AK. W 1947 r. W Lublinie do lat osiemdziesiątych był cały czas pod obserwacją UB.. podjął pracę w nadleśnictwie Kosobudy. Za kilka dni w lesie koło gajówki "Krzywe" postrzelono go w rękę. Odznaczony w pracy zawodowej Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 1937 r. wrócił do domu. Tam przeszedł tzw. W okresie 1945-1946 uparcie poszukiwały go UB i NKWD. a następnie Krasnobrodu. otoczona przez Niemców. aresztowany został we wrześniu 1942 roku. w czasie obiadu. badania. a od 1942 r. na Dywizyjny Kurs Podchorążych Piechoty w Równem. zwolniony na mocy amnestii. Brał udział w akcjach bojowych. pracowałam jako pielęgniarka raz w tygodniu przyjeżdżałam robić mu opatrunki. gdzie w leśnym szałasie pod opieką żołnierza AK i mojej. następnie został przetransportowany do Lublina. kontynuował leczenie. poddała się. zastrzelono Roberta Wala "Mściwego". Po zajęciu terenów Lubelszczyzny przez Armię Radziecką zaczęły się prześladowania byłych żołnierzy AK. W 1950 roku rozpoczął pracę w cukrowni Klemensów. Ukrywał się na terenie Krasnobrodu. gdzie organizowana była dywizja piechoty.początkowo w Szczebrzeszynie w szkole dokształcającej. rannego zawieziono do szpitala w Lubaczowie. został postrzelony w nogę. taniec prowadził marszałek (gospodarz wesela). na dowódcę plutonu a następnie na dowódcę wydzielonego oddziału leśnego w okolicy gajówki Krzywe. gdzie przebywał w więzieniu UB na ul. Krasnobród i Aleksandrów koło Biłgoraja. a w ZBOWiD Medalem Zwycięstwa i Wolności oraz Krzyżem Partyzanckim. Stefan Poździk. w ochronie zrzutów broni. córka). początkowo sam. w domu w Szczebrzeszynie byli po niego około 30 razy. W grudniu 1946 r. . W styczniu 1945 r. Siedliszcze. równocześnie był komendantem placówki w Mokrem. Służbę wojskową ukończył w 1935 r. zwierzynieckiemu organiście uciec z niemieckiej niewoli. We wrześniu 1939 roku pomógł Ignacemu Kurzępie. albo według otrzymanego pisma: "Rada Państwa mianowała Stefana Poździka do stopnia podporucznika". Włodawę. a następnie prowadzili całą kolumnę do pociągu z zamiarem wywiezienia do Rzeszy.Seminarium Nauczycielskie. Kampanię wrześniową przeszedł jako dowódca plutonu ckm od Narwi przez Wyszków. Pożerski Kazimierz Nadleśniczy Ordynacji w Suścu. dostał awans na podporucznika. Józefowa i Biłgoraja. W czerwcu 1944 r. akcji na wieś Siedliska w odwecie za mord w Sochach. Na początku roku 1943 r. Przy konfrontacji w UB w Zamościu oświadczono mu. Tam dywizja. przemianowane potem na Związek Walki Zbrojnej Armia Krajowa. Praca trwała do połowy 1951 r. W grudniu 1939 r. Zmarł na zawał serca 28 lutego 1985 r. W sierpniu 1939 r. w transporcie rannych partyzantów po akcji pacyfikacyjnej w Puszczy Solskiej. wzywany na przesłuchania na kilka lub kilkanaście godzin. w województwie warszawskim oraz w Wólce Okrąglik w woj. Tam po wyjęciu kuli leżał pilnowany przez żołnierzy. Krótkiej. "Wrzos" został wówczas draśnięty kulą. w każdy z gości obowiązany był go zatańczyć. koledzy wykradli Stefana ze szpitala i wywieźli do lasu w okolice Zwierzyńca.. 30 lipca 1944 r. zmobilizowany zgłosił się do Zawodowej Szkoły Podchorążych Piechoty w Komarowie. a potem na budowie Zakładów Tłuszczowych w Bodaczowie. siedleckim. bez żadnych starań z jego strony. aresztowano go w Józefowie i wywieziono do Biłgoraja. W 1948 roku założył rodzinę. poszukiwany przez gestapo. a po otrzymaniu mieszkania zabrał rodzinę. Komarów. W 1945 r. został powołany do czynnej służby wojskowej.. Chełm. Oba zakłady zostały zmuszone przez UB do zwolnienia Stefana z pracy. brał udział w akcji na więzienie w Biłgoraju.

. Pełny kurs nauczycielski trwał 9 lat. tkacka. Radecznica . pierwsze cztery lata miały program identyczny jak szkoły powszechne. prawo składu soli Oprócz Zamościa (miejscem sprzedaży był Rynek Solny) prawo składu soli posiadał Tomaszów Lubelski – przywilejem tym na prośbę Tomasza Zamoyskiego 7 października 1621 roku obdarował miasto Zygmunt III Waza. Szkoły cerkiewne opłacane były przez państwo. autor artykułów zamieszczanych na łamach pisma. Poświęcenia monastyru i szkoły dokonał biskup 31 maja i 1 czerwca 1902 roku. Wszystkie zakonnice i nowicjuszki zajęte były pracą.. Mógł się rozwijać dzięki protekcji cara Mikołaja II. pozłotnicza. red. Gazeta Biłgorajska – pierwszy numer ukazał się 1 kwietnia 1921 roku. Klasztor organizował w porze letniej 3 miesięczne kursy pielęgniarskie. zaś od roku 190 ze Szczebrzeszyna.pismo Komitetu Dzielnicowego Komunistycznej Partii Polski. zatem prawdopodobnie znajdują się w Radecznicy do dziś (relacja Stanisława Zybały) została pierwszą przełożoną turkowickich mniszek. Chorych leczyły same zakonnice a w razie poważniejszych przypadków przyjeżdżał doktor z Turobina. przemianowany został na kwartalnik pod nazwą Ognisko Zamojskie.. Trybuna – wydawca i redaktor Wacław Skakuj. pismo niezależne. którego ciotka. wyszły tylko trzy numery. Do najstarszych ośrodków należy niewątpliwie Czarnystok. prawosławni. ukazywała się w latach 1912 – 1922. Prawosławna cerkiew w Radecznicy pod zarząd prawosławnych mniszek przekazana został w 1899 roku.żeńska dwuklasowa szkoła cerkiewna z uzupełniająco cerkiewno – nauczycielskimi bursami. W 1911 rokubudynek szpitala wraz z apteką spalił się doszczętnie i na jego miejscu wybudowano murowany budynek na 30 łóżek. W klasztorze istniały różne warsztaty – najważniejszą była pracownia malarska. wielka księżna Maria Magdalena Gorczakowa (jak głoszą radecznickie przekazy ks. Echo Biłgorajskie . malowano w niej obrazy świętych. Gorczakowa spoczywa na radecznickim cmentarzu.kolportowany był na ternie powiatów: biłgorajskiego. prawosławne mniszki z Radecznicy → Opis prawosławnego klasztoru w Radecznicy. W początkowym okresie istnienia klasztoru liczba sióstr wynosiła 30. kolejne nazwy pisma: Głos Zamojszczyzny . Filią żeńskiego monastyru w Radecznicy był klasztor w Turkowicach. Trzęsiny. Tereszpol. Antoniego. w przeszłości jej nagrobek otoczony był szklaną kopułą. dość krótko ze względu na brak funduszy. t. w roku 1931 Głos. W latach 1899 – 1901 zbudowano monastyrski gmach oraz duży drewniany dom dla cerkiewnej szkoły – schroniska i drugi dla duchownego zarządu kościoła pod wezwaniem św. prawosławne ośrodki na terenie gminy Radecznica Na terenie gminy Radecznica oraz w jej najbliższych okolicach znajdowało się kilka ośrodków obrządku wschodniego – Czarnystok. wykonywania ikon. ich przełożoną (igumenią) została Afanasja Gromeko. apteka z codziennym bezpłatnym przyjmowaniem chorych – Skarb Państwa nie łożył pieniędzy ani na ochronkę ani na aptekę. była organem urzędowym Wydziału Powiatowego sejmiku biłgorajskiego. redaktor – Konstanty Dąbrowski. Klasztor radecznicki utrzymywał też mały szpital – 15 łóżkowy. ale szczątki księżnej nie zostały ekshumowane. 1912 – 115. odpowiedzialny Marian mazur.informacje o istnieniu cerkwi . Ponadto były pracownie: introligatorska. Ziemia Biłgorajska – ukazywała się od roku 1933 Nowe Życie . po której nie ma żadnych śladów. potem następował 3 letni okres nauki realizującej program szkól gimnazjalnych i ostatnie 2 lata nauki z uwzględnieniem przedmiotów pedagogicznych. ciotka cesarza Rosji – Maria Gorczakowa. wybudowany staraniem prawosławnego biskupa lubelskiego Germana w latach 1902 – 1910. pod kierunkiem sprowadzonego z Moskwy artysty. zlokalizowanym pierwotnie wokół kościoła pw. Naczelny Antoni Pierścionek. Na mocy tego prawa żaden kupiec jadąc z towarem nie mógł ominąć Tomaszowa. 1911 – 111. zamojskiego i tomaszowskiego. córka naczelnika guberni siedleckiej – Stephana Gromeki a nie jak głosi miejscowy przekaz. Przy monastyrze znajdowały się następujące zakłady: dobroczynne – ochronka dla dzieci małoletnich. szkoła przyjęła nazwę "Radecznicka cerkiewno – nauczycielska szkoła". Antoniego Peczerskiego. w szkole uczyło się około 150 dziewcząt. prowadzono także jednoklasowa szkołę parafialną we wsi Trzęsiny.ich stan prawny ulegał zmianom: unici.prasa biłgorajska okresu międzywojennego w okresie międzywojennym w Biłgoraju ukazywały się następujące tytuły: Gazeta Urzędowa Powiatu Biłgorajskiego . 1913 – 77. Oświatowe . zaś w latach kolejno: 1908 – 90.ukazywała się od roku 1919. Mieścił się w drewnianym budynku obok cerkwi. red. św. 1909 – 90.ukazywało się od 1928 roku. Miesięcznik społeczno – oświatowy. Istniała też Radocznickaja Szkoła Sadowodstwa i Ogorodnictwa z nauką czteroletnią. hafciarska i. redaktorzy Romuald Lindner i Julian Sobota.. 1910 – 90. p.

5 % ogółu ludności. syn Iwonii. Na mocy tegoż przywileju Adam Gorajski mógł założyć i zbudować "na nowym korzeniu miasto nazwane Biełgoraj" → nazwa miasta Biłgoraj Prywatna Pensja Żeńska Teofili Rederowej Teofila z Jaszczodołów Rederowa założyła jesienią 1835 roku w Szczebrzeszynie pensję. 1850/1851 – 27. zwaną również Herzą. łączniczka w oddziałach AK. "Praxis ręczna działa" Traktat autorstwa Andrea dell Aqua.Prokopa – 1 rok.11. Radecznicki kościół pw. Prokopowicz Jan Mieszczanin szczebrzeski. Prokop Bratanek Dymitra z Goraja. Zalewę. która w latach 1875 – 1915 funkcjonowała jako prawosławna w obrębie tereszopolskiej parafii prawosławnej. 1842 – 28. po tym czasie (do roku 1918) kościołem zarządzali kapelani wojskowi. Program nauki obejmował : religię.pozostającego w służbie Tomasza Zamoyskiego. Paszkę. nadal pozostająca w dekanacie szczebrzeskim. Wykładowcami zostali nauczyciele z miejscowego gimnazjum.11. W okresie międzywojennym we wsi znajdowało się zaledwie kilka osób wyznania prawosławnego – w całym powiecie zamojskim prawosławni stanowili 4. miejscowy klasztor OO. historię. rysunki i roboty ręczne. Dnia 28 marca 1653 roku na prośbę "pewnych" osób trzeci ordynat – Jan "Sobiepan" Zamoyski zwolnił go od tych powinności . posiadał na Przedmieściu Zamojskim pole uprawne. zarządzał cekhauzem. szkolił artylerię . Cerkiew i monastyr funkcjonowały w Radecznicy do roku 1915. Jest autorką publikowanych na łamach "Tygodnika Zamojskiego " (2003 rok) wspomnień "Nieszczęsne życie" – ich treścią są losy ludności polskiej mieszkającej podczas okupacji na terenie gminy Werbkowice i Tyszowce."ponieważ studiował on nauki wyzwolone i powinności tych spełniać nie mógł". języki – polski. 1851/1852 – 16. W 1915 roku powrócili Bernardyni. inżyniera wojskowego . Cerkiew otrzymała wezwanie św. Podczas rządów prawosławnych na radecznickiej "świętej" górce dokonano pewnych zmian w wystroju kościoła/cerkwi przerabiając go na bizantyjski. Proces odbył się 23 września 1907 roku w Zamościu – wyrokiem specjalnego Wydziału Warszawskiej Izby Sądowej niektórzy z aresztowanych zostali zwolnieni. Antoniego Peczerskiego.(prawosławnej) w tej wsi pochodzą z 1696 roku . .w roku 1759 w Czarnymstoku funkcjonowała cerkiew parafialna pw. francuski. W roku 1851 w Tereszpolu wybudowano świątynię murowaną.kierował pracami fortyfikacyjnymi Zamościa.. Bernardynów został zajęty przez prawosławnych mnichów. proces włościan gminy Radecznica 12 stycznia 1906 roku grupa włościan z terenu gminy Radecznica w liczbie 800 protestowała przed urzędem gminy przeciwko wszczęciu obrad w języku rosyjskim – nastąpiły aresztowania. rosyjski. Pensję zamknięto równolegle ze Szkołą Realną w roku 1852. Wypycha. niemiecki. Prus Helena (26. przywilej lokacyjny Biłgoraja Wystawiony został w kancelarii króla Stefana Batorego we Lwowie 10 września 1578 roku. na odbycie kary więzienia skazano: Ferensa – 3 miesiące pozbawienia wolności.1996). 1848 – 32. św. z którego opłacał czynsz i odrabiał pańszczyznę. odznaczona (1995 rok) Krzyżem Armii Krajowej. św. arytmetykę. Ciastułę – 2 miesiące pozbawienia wolności.1926 – 3. opieczętowany pieczęcią wielką koronną. Na podstawie tego traktatu odtworzono wnętrze zamojskiego arsenału oraz wyposażenie artyleryjskie. Karę odbywali w więzieniu w Janowie Lubelskim. Liczba uczennic rekrutujących się z pośród córek miejscowego ziemiaństwa wynosiła: w roku 1835 – 14. W roku 1410 podarował szczebrzeszyńskim franciszkanom wieś Kisielów. Praksedy. po nich (od roku 1899) w klasztorze zamieszkały prawosławne mniszki. Jezierskiego – 6 miesięcy. Antoniego (z Padwy) zamieniono na cerkiew nie parafialną 29 maja 1876 roku. Chwiejdę i Floka – 5 miesięcy pozbawienia wolności.

Michalów. Antoni módl się za nami". obowiązki redaktora odpowiedzialnego za treść i szatę graficzna pisma pełnił W. Aniela Zych. o godzinie dziesiątej rano stawił się Mikołaj Kaczorowski. który został zabrany przez UB przez kilka lat jego poszukiwania prowadził Wilhelm Borzęcki. Antoniego w Radecznicy. Joachim Gąbka.Prywatne Gimnazjum i Liceum OO.wydatną pomoc w tej kwestii okazali: Adolfina i Józef Kłodniccy. Marcin Gosiewski. "setki" powstańczej tymczasowy naczelnik miasta. Bernardynów im. posiadło sztandar. W okresie swojej świetności Gimnazjum i Liceum.w chwili obecnej. jak podaje Krystyna Książek (absolwentka) odnaleziono ponad 250 osób . Krystyna Książek.wspomina Feliksa Gajewska.czynione są starania by odnaleźć pozostałych. 22 czerwca 1991 roku zorganizowano staraniem zespołu w składzie: Gabriel Wójcik. funkcjonującej przy klasztorze radecznickich Bernardynów książki" . Franciszkiem Rydzakiem..32 września 1844 roku. Wspomnienia Roberta Przegalińskiego z roku 1863."to oni przez trzy dni wywozili książki ze wspaniałej. w którym odnotował fakty ze okresu swej działalności w Szczebrzeszynie znajdują się w Archiwum Biblioteki im. Zawarcie małżeństwa poprzedziły trzy zapowiedzi ogłoszone w dniach: trzeciego. Antoniego w Radecznicy" z orłem pośrodku. Zadanie to z wielkim kunsztem wykonała Feliksa Gajewska. Janina Maryanna Zuzanna .] z Michalowa lat trzydzieści dziewięć i Wojciecha Skiby. Henryk Batorski. Janina i Edward Kwakowie I Zjazd Absolwentów Szkół Bernardyńskich w Radecznicy. Stanisław Marchewka . jego rodzicami chrzestnymi byli: Tomasz Rogulski z Krystyna Grudzińską. dlatego postanowiono zrobić replikę. Działo się w mieście Szczebrzeszynie dnia dwudziestego czwartego stycznia tysiąc osiemset czterdziestego trzeciego roku. A Rodzicami Chrzestnymi Jego byli Wawrzyniec Niedzielski z Zofią Jachowską. Wacława Płonki znanego w radecznickim środowisku z organizacji tajnego nauczania i czynnej działalności konspiracyjnej oraz duszpasterskiej w oddziałach powstańczych. św.75. sługi kościelnego ze Szczebrzeszyna lat siedemdziesiąt mających i okazał Nam dziecię płci męskiej urodzone w Michalowie w dniu wczorajszym o godzinie dwunastej w nocy z jego Małżonki Urszuli z Malinowskich lat dwadzieścia pięć mającej. Marcin Gosiewski Kolejno urodzone dzieci Urszuli i Mikołaja Kaczorowskich to: Tomasz . dyrektorem został o. Antoniego z napisem: "Św.w roku 1842. św. ale bezskutecznie. Mikołaj Kaczorowski pracował wówczas jako stangret u Zamoyskich. w obecności świadków Wawrzyńca [.Mikołaj Kaczorowski mieszkał w Michalowie . Akt ten stawiającemu i świadkom przeczytany i przez Nas podpisany został a stawiający i świadkowie pisać nie umieją. lat czterdzieści mający stangret z Michalowa. Janina i Zdzisław Zawiślakowie. Jan Duklan Michnar. Przegalinski Robert Adolf Pod pisarz Sądu Pokoju w Szczebrzeszynie. "Przebłysk" Pismo uczniów Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Szczebrzeszynie wydawane w latach trzydziestych ubiegłego wieku pod redakcją Józefa Stelmacha."nawiązałam kontakt z o. W rok później 23 stycznia 1843 roku z małżeństwa Mikołaja i Urszuli urodził się syn Stanisław. Natomiast druga strona przedstawia postać św. 1970 . Gimnazjum i Liceum (koedukacyjne) funkcjonowało do roku 1950 (ukończyło je ponad 400 osób . od roku 1862 agent powstańczy.staraniem o. o.. dziewiątego i siedemnastego kwietnia tego roku. ks.1950". Szrejter. 27 – 28) Przodkowie Jana Pawła II na Zamojszczyźnie. U dołu napis: "Fundacja uczniów z lat 1944 . przy wydatnej pomocy NKWD . Łopacińskiego w Lublinie (sygn. Drzewce do sztandaru wykonano staraniem Edwarda Kawki. uroczyste poświęcenie sztandaru odbyło się 7 lipca 2002 roku podczas IV Zjazdu. Od roku 2000 zjazdy odbywają się corocznie w pierwszą sobotę lipca.. wielu z nich już nie żyje. komendant tajnej siły zbrojnej tzw. H. k.20 . Pradziadek papieża ze strony matki . który na podstawie swojego świadectwa szkolnego podał pełną nazwę szkoły. siedemnastego kwietnia wstąpił w związek małżeński z Urszulą Malinowską. Placówka został zlikwidowana przez ówczesne władze polskie. z zawodu nauczycielka rysunki . Otwarte zostało 4 września 1944 roku . Dziecięciu temu na Chrzcie Świętym dziś odbytym nadane zostało Imię Stanisław. Na pierwszej stronie umieszczony został napis: " Prywatna Szkoła Stopnia Licealnego im. Aktu małżeństwa udzielił i stosowny dokument podpisał ówczesny proboszcz szczebrzeszyńskiej parafii ks.

z symetrycznie rozlokowanymi mogiłami zbiorowymi. skąd roznoszono przesyłki do najbliższych okolic. poza zabudową.com/shebreshin/duszpasterze.sierpnia 1846 roku .5 ara.12. Początkowo pracował w Zwierzyńcu (1907 – 1909) w prywatnej ordynackiej szkole początkowej. http://www.zamieszkał wówczas Krakowie3 ożenił się z Marią Scholz. "Przykra Górka" Lokalna nazwa pochodząca z okolic Smorynia (pow. żonatego z Franciszką z Kurzawów .niemowlę ochrzcił ks. Istniały dwa rodzaje przesyłek: listowe (odprawiano je ze stolicy na teren powiatu zamojskiego "we wtorki o godzinie 4 po południu. Pozwala to domniemywać. biłgorajski). 1897. Akt chrztu podpisał ks. że w tych miejscowościach funkcjonowały jeśli nie urzędy pocztowe w prawdziwym tego słowa znaczeniu to to z pewnością punkty pocztowe. Chomęcisk i Zamościa. po lewej stronie tej trasy. wozowe – w środy i soboty rano.ks. Na mogiłach są metalowe krzyże z tabliczkami "żołnierz nieznany". Do Warszawy przesyłki listowe z powiatu zamojskiego odprawiano w środy. Na cmentarzu znajduje się 6 mogił zbiorowych. Ma on układ prostokąta o powierzchni 3. Ostatni z odnalezionych wpisów w Księgach Metrykalnych Szczebrzeszyna nosi datę 17 lutego 1859 roku.geocities. Przysada Andrzej .wyjechał razem z Andrzejem hr. dzięki jego protekcji mógł przystąpić do egzaminów w wybranej szkole na ternie Warszawskiego Okręgu Naukowego. usunięcie równoznaczne było z zakazem dalszego kształcenia się w państwowych zakładach naukowych.niemowlę przedstawione zostało ks.niemowlę chrzcił ks. Marcin Gosiewski. rodzicami chrzestnymi byli Łukasz Juszkiewicz i Tekla Gembowska . Julian Brzezicki). Przyrowski Franciszek Uczeń Seminarium Nauczycielskiego w Solcu n. po raz drugi Feliks ożenił się z Joanną (jej rodowego nazwiska nie udało się ustalić) .. na zachód od wsi.włościan. po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.zdaniem Rafała Panasa . w piątki i i soboty o 3 po południu"). wozowe – "odjeżdżały z Warszawy o 12 w południe we wtorki i piątki". Według ustnych przekazów mieszkańców Smorynia (dane z lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia) przez dłuższy czas na cmentarz przyjeżdżała na jeden z grobów rodzina z Krakowa.jego rodzicami chrzestnymi byli Kasper Traczykiewicz z Petronelą Sawicówną. w 1918 roku został kierownikiem szkoły powszechnej w Szczebrzeszynie. wtedy proboszcz parafii Szczebrzeszyn . Michał Lenkiewicz. (ks. co miało miejsce w 1907 roku. Apolinary Łopuski nadał synowi Kaczorowskich imię Franciszek. Swoją tułaczkę po Europie zakończył w 1868 roku .21 października 1832 roku odbył się w kościele parafialnym w Szczebrzeszynie chrzest córki Stanisława Mikołaja. przy trasie od Smorynia do Frampola. żyła w latach 1853 . którą mieszkańcy wsi określają miejsce gdzie zlokalizowany jest cmentarz żołnierzy poległych podczas I wojny światowej. przesyłki pocztowe Odprawiane były u schyłku XIX wieku (wg. Marcinowi Gosiewskiemu w obecności świadków: Franciszka Żuka lat dwadzieścia dziewięć i Jana Żuka lat dwadzieścia mających. Wisłą – w roku 1903 usunięty został ze szkoły "za udział w walce o polska szkołę". Maria była jego pierwszą żoną. czwartki i soboty rano. danych z roku 1855) traktem zamojskim z Warszawy do: Piask.. Krasnegostawu. Z opresji uratował go Maurycy hr. Cmentarz ogrodzony jest metalową siatką przy metalowych słupkach. 04. która otrzymała imina Zofia Tekla. Cmentarz położony jest 800 m. pochowana jest na cmentarzu wojskowym na Rakowicach w Krakowie.html). Najprawdopodobniej cmentarz powstał po 1915 r. Zamoyski.zmarł 19 sierpnia 1908 roku w Krakowie. 28 maja 1857 roku Mikołajowi i Urszuli Kaczorowskim urodził się syn Jan . Feliks podobnie jak jego ojciec Mikołaj związał swoją przyszłość z rodzina Zamoyskich . obok lasu sosnowo – dębowego. choć niewykluczone. Nazwa Przykra Górka funkcjonuje też w Koloni – Gorajec (dawna nazwa Kalinowy Dołek) na określenie miejsca w który "straszyło" (Helena z Biziorów Odrzywolska). Po zaliczeniu stosownych egzaminów otrzymał świadectwo uprawniające go do nauczania w szkołach ludowych. Aresztowany w 1940 roku zaginął bez wieści. że dopiero w 1918 r. Zamoyskim do Paryża by późnej osiąść w Dreźnie. obwiedzionych betonowymi opaskami. Marcin Stefański administrator parafii Szczebrzeszyn (wg. na podmurowaniu. gospodarzy w Michalowie zamieszkałych 29 czerwca 1849 roku przyszedł na świat Feliks Paweł (dziadek Karola Wojtyły!) . Na mogile centralnej krzyż żelazny (do niedawna drewniany) upamiętniający założenie cmentarza. Mikołaj Kaczorowski prawdopodobnie miał brata Stanisława Mikołaja. Na cmentarzu pochowani są żołnierze armii rosyjskiej i austriackiej polegli w czasie I wojny światowej.

Po przejęciu miast w 1593 roku ordynat Jan Zamoyski przywrócił katolikom kościół zajęty przez braci Górków na zbór kalwiński. Przywilej zabraniał także w odległości jednej mili od Szczebrzeszyna prowadzić rękodzieło innym rzemieślnikom nie należącym do cechów w szczebrzeszyńskich. podobnie jak inni zamieszkujący miasta Ordynacji otrzymywali od Zamoyskich rozliczne i korzystne dla siebie przywileje. który wystosował w tej sprawie okólnik do nauczycieli Księstwa Warszawskiego. 4/ dochody z młyna przeznaczył na potrzeby miasta. . Agnieszkę (21 stycznia) zwalniając kupców przyjeżdżających do Szczebrzeszyna od opłaty cła i myta (w mieście funkcjonowała wówczas komora celna). którym rządziło się miasto. 26 czerwca 1643 roku zezwala mieszkańcom Szczebrzeszyna na zabudowę pustych placów. 25 października 1673 roku król Michał Korybut Wiśniowiecki i 6 grudnia tegoż roku Stanisław Koniecpolski nadali szczebrzeszyńskim mieszczanom prawo palenia i sporządzania na swoja korzyść gorzałki pod obowiązkiem płacenia do skarbu dworskiego od 1 – 3 groszy od składu gorzałczanego. zwalniał ich od stawania razem z mieszczanami pod bronią celem jej prezentacji przed każdorazowo wybraną Radą Miejską. W roku 1661 szczebrzeszyńskie cechy: piekarski. że Tarnogród posiadał przywilej "de non tolerandis judes" ) swobodnie się osiedlać oraz "wino. przywileje miasta Szczebrzeszyna Szczebrzeszyn lokowany był na prawie magdeburskim w roku 1352." przywilej Jana Czarnkowskiego Wydany został w roku 1593 dla Żydów szczebrzeszyńskich. Szczebrzeszyńscy nauczyciele przysięgę wierności złożyli 30 lipca w prefekturze zamojskiej. kotlarski. W latach 1926 – 1931 zaangażował się w działalność Stronnictwa Chłopskiego. Aresztowany w 1940 roku przebywał w obozach w Oranienburgu i Dachau. przywilej tarnogrodzkich Żydów Żydzi tarnogrodzcy. Aresztowany podczas wysiedlania Szczebrzeszyna w lipcu 1943 roku znalazł się na Zamku w Lublinie. rymarski. W roku 1934 i 1936 jego staraniem zwołano w Szczebrzeszynie wiece z okazji Święta Ludowego. opłat. majstrów. W roku 1560 przedmieszczanie Błonia i Zarzecza otrzymali od Andrzeja Górki przywilej uprawniający ich do korzystania z przepisów prawa magdeburskiego. oraz zezwolił na: 1/ wyrąb drzewa w lasach potrzebnego na budowę i opał. W rok później jego brat – Andrzej odnawia prawo magdeburskie. W roku 1472 kolejny właściciel miasta Jan Amor Tarnowski ustanowił jarmark na św. który określał obowiązki czeladzi. regulował zagadnienia dotyczące wyzwolin. Jednym z bardziej istotnych był nadany im w 1850 roku przez Stefana Batorego. wymiaru kary." Mogli również (pomimo. Zamoyski zatwierdził dotychczasowe przywileje otrzymane przez miasto. Pełnił kolejno funkcje radnego Miejskiej Rady Narodowej i ławnika w szczebrzeszyńskim Sądzie Pokoju. miecznikowski. złotnicki. radnym miejskim nadaje łąkę o 2 morgach powierzchni w miejsce zajętej na potrzeby dworskie przy młynie na rzece Wieprz. 17 października 1584 roku Stanisław Górka nadał mieszczanom szczebrzeszyńskim prawo wycinania drzewa w okolicznych lasach niezdatnego do budowy i zleżałego zatwierdził je 9 stycznia 1585 roku. płócienniczy i sukienniczy otrzymały przywilej. szewski. urzędników miejskich zwalnia od ciężarów w naturze ponoszonych na rzecz pana miasta.(1897 – 1948). 12 grudnia 1583 roku Stefan Batory w przywileju konfirmacyjnym odnowił wszystkie prawa miejskie zawarte w dokumentach. który gwarantował "prawo do wolnego handlu wszelkimi artykułami na równi z innymi kupczącymi. 25 października 1643 roku syn Jana Zamoyskiego – Tomasz zatwierdza przywileje wydane przez poprzednich właścicieli miasta i dodaje nowy. 2/ zniósł opłaty od sycenia miodu. stelmachowski. 3/ daninę oddawaną dotychczas na rzecz dworu zamojskiego w naturze (owies) zamienił na opłatę w wysokości 10 groszy. W roku 1694 przywilej podobnej treści otrzymały cechy: kowalski. 27 marca 1598 roku J. z jego inicjatywy założono w okresie międzywojennym Spółdzielnię Mleczarską w Szczebrzeszynie. Czynnie zaangażowany w pracy na rzecz Stronnictwa Ludowego został w 1935 roku wiceprezesem Związku Powiatowego Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego w Zamościu. W latach 1932 – 1933. przysięga wierności Złożona została przez nauczycieli Szkoły Wydziałowej w Szczebrzeszynie w lipcu 1815 roku na wierność carowi Aleksandrowi II na mocy rozporządzenia przewodniczącego Wydziału Oświecenia Narodowego – Stanisława Potockiego. na nowo go uposażył i przyłączył do funduszy infułata kolegiaty zamojskiej. Po wyzwoleni został burmistrzem Szczebrzeszyna. piwo i inne trunki szynkować. której został prezesem. rolnik. ślusarski. kuśnierski. Od roku 1928 zaangażował się w działalność społeczno – polityczną w szeregach Polskiego Stronnictwa Ludowego "Wyzwolenie" w Szczebrzeszynie i okolicznych wioskach. oraz w roku 1937 organizował strajki chłopskie. bednarski. które uległy zniszczeniu podczas pożaru zamku.

w roku 1843 otrzymał nominacje na lekarza miasta Szczebrzeszyna z roczną pensja 159 rubli.byli to uczniowie różnorodni pod względem wieku (od 15 – 25 lat)... oraz handlową łącznie 170 uczniów. pierwszą i drugą metalową. Jakub Raciborski dał się poznać w swoim środowisku jako wielki społecznik . Gdy w kwietniu 1941 roku po akcji na kasę gminną w Starym Zamościu rozpoczęły się aresztowania T. Publiczna Średnia Szkoła Zawodowa w Szczebrzeszynie Powstała w roku 1946 staraniem dr Klukowskiego i Jana Kota W początkowym okresie istnienia placówki zorganizowano trzy klasy: przygotowawczą. zdał go dopiero za drugim podejściem w roku 1847. akuszerek i higienistek pracujących w grudniu 1940 roku w Szczebrzeszynie. W roku 1913 ukazał się w Lublinie jego "Zbiorek wierszy i poezji ludowych" – dedykowany Antoniemu Kwiatkowskiemu."ganił niedbałe i nieuważne czytanie gazet. dentystów. pierwszą krawiecką. hafciarski. który towarzyszył powstańcom od chwili wyruszenia z Radecznicy.2 opublikowany został fragment utworu "Opis mojego życia. Hilarego. metalową i handlową.grzebieniarski. Do klasy przygotowawczej uczęszczała młodzież określana jako "zbieranina różnych niedobitków" . Janusz Padź. zmienił wtedy pseudonim na "Kmicic". zwracał się do rodziców ze słusznym żądaniem by nie obarczali dzieci bez koniecznej przyczyny pasionką (pasaniem bydła). W roku 1844 zobowiązany został do złożenia egzaminu klinicznego i ustnego z akuszerii. W roku 1846 pełnił obowiązki lekarza obwodu zamojskiego. Zostali na mocy zarządzenia władz niemieckich zrzeszeni w Radę Lekarską – przewodniczył jej dr Likowski. Mikołaja (6 grudnia).zmarł 30 marca 1904 roku. zdolności. Dyrektorem szkoły był Jan Kot (zm. W roku 1991 dyrektorem Szkoły Zawodowej został Bogusław Garbacik. R Racewicz Aleksander Absolwent Uniwersytetu Wileńskiego. wzywał do zakładania kółek rolniczych i sklepów spółkowych. by mieszczanie za dozwolony w 1673 roku wyszynk "po 3 złote składkowe do skarbu dworskiego wnosili". na łamach "Twórczości Ludowej" 1992 nr 1 . radeczniccy powstańcy 1863 roku.z małżeństwa tego urodził się syn Bronisław . z zadania wywiązał się bardzo dobrze. We wrześniu 1947 roku szkoła liczyła siedem klas: dwie przygotowawcze. 21 listopada 1984 roku). jedna z nich opublikowana na łamach Kalendarza Serafickiego z 1938 roku stanowi o poczynaniach niewielkiego oddziału pod przywództwem jednego z radecznickich bernardynów O. Rada Lekarska Grupa lekarzy. Stefan Luterek. rzeźniczy. Po kilku dniach połączyli się z większą grupą w okolicach Goraja. przyczyna zgonu był karbunkuł. rozwoju umysłowego. na Wniebowzięcie NMP (15 sierpnia). 21 maja 1770 roku Klemens Zamoyski wydał zarządzenie. Swój chrzest bojowy radeczniccy powstańcy przeżyli pod Zawichostem. pseudonimy Tadeusza Kuncewicza Tadeusz Kuncewicz walkę z niemieckim okupantem rozpoczął w roku 1940 organizując pluton na terenie gminy Nielisz – pracował wówczas na kolei. felczerów. Klasa handlowa zrzeszała grupę ponad dwudziestu osób w różnym wieku. w październiku zmarła Katarzyna. którzy poza nauką pracowali w różnych warsztatach ślusarskich prywatnych. W wieku 20 lat poślubił Katarzynę Jasińską z Radecznicy . 12 lipca 1729 roku król August II ustanowił w mieście trzy nowe jarmarki na: św. Kuncewicz przeszedł na stałe do konspiracji. Skład klasy metalowej stanowili chłopcy. Pod . O działalności konspiracyjnej mieszkańców gminy Radecznica podczas powstania 1863 roku zachowało się niewiele informacji. Z jego inicjatywy 9 maja 1996 roku placówka otrzymał imię dr Zygmunta Klukowskiego. Poeta bardzo boleśnie przeżył ich stratę. aptekarzy. oprócz pracy zawodowej pełnił obowiązki asesora kolegialnego. dużą pomoc okazali mu miejscowi działacze społeczni. lub w Cukrowni Klemensów. na św. Nosił wówczas pseudonim "Wierny". poeta urodzony w Mokrymlipiu 15 lipca 1882 roku. Kolejni dyrektorzy szkoły to: Stanisław Michoński. Aleksander Racewicz zmarł 23 listopada 1858 roku w we wsi Herza pod Zamościem pod Zamościem. naczelnemu redaktorowi "Nowej Jutrzenki". Raciborski Jakub Włościanin. W kwietniu 1942 roku został przydzielony do odbudowy placówki w Zwierzyńcu. iglarski. Jana Chrzciciela (24 czerwca). wówczas komendant obwodu zamojskiego "Adam" zmienił mu pseudonim na "Podkowa" i polecił zorganizowanie oddziału dywersyjnego.

Hilarego niewielu zostało przy życiu.  list z Połocka 918. Wkrótce i córka jego. poleca żonę Bożej opiece.. oraz zbiorowa deklamację wiersza Marii Konopnickiej "A jak poszedł król na wojnę"." jeszcze nas trzyma Połock. stąd późniejsze obrazki sceniczne w małych przydomowych sadach owocowych. 1579). Zmarła podczas porodu córka też – "małżonka jego (podał biograf ordynata Franciszek Bohomolec) z tym światem się pożegnała. na przychaciach i wreszcie w remizach strażackich.  z miejscowości Postawy (22. reszta zdziesiątkowana straciła łączność pomiędzy sobą. 1579) – zapowiada w nim rychły powrót do Knyszyna. śpiewy solowe i chóralne. w którym dziękuje za przysłane owoce (wiśnie i pomarańcze). 1579). geograf. przeróżne bakalie – pośród tych pyszności zdecydowanie królował krupniczek – mieszanina miodu. Sienkiewicz wymienia w nim także miasto Hrubieszów. która chodziła na "zwiady" do rodziców dziewczyny. nie mam na ten czas W[aszej] M[iłości] czem oddać . t. X.Batorzem oddział został rozbity . na który (wg.. przedstawienie sztuki A. wino węgierskie." pisał do żony.... Radecznicki teatr amatorski Początki radecznickiego teatru amatorskiego sięgają roku 1918 – w byłym gimnazjum rosyjskim nauczyciele z trzech powiatów: zamojskiego. "Radosne" Uroczystość powitania biłgorajskich sitarzy powracających z dalekich wędrówek – miała miejsce podobnie jak pożegnanie przy figurze św. O.z oddziału O. 1579) – pragnie po powrocie w dobrym zdrowiu małżonkę oglądać. raport Sienkiewicza Sporządzony został z polecenia centralnego Komitetu Obywatelskiego na terenie guberni lubelskiej w październiku 1915 roku przez pracownika tegoż Komitetu – Sienkiewicza. ruskie ryby. autor Słownika malarzów polskich. uzyskane ta droga fundusze "aktorzy" przeznaczali na funkcjonujące w Radecznicy Schronisko Sieroce. relacji z lat osiemdziesiątych XIX wieku) składały się: zamorskie przysmaki. ród Rastawickich wywodzi się z Mazowsza. kilkudziesięciu rannych przed bitwą jeszcze pozostawiono w Chrzanowie. jego osadnictwo na terenie Ziemi . którą "jakiś młodzieniec sobie upodobał". VII.  list ze Świru (13. prosi. XX wieku na Zamojszczyźnie kobietę.. Staszczyka "Dziesiąty Pawilon"..". Posiadał dwór w Nowosiółkach (na terenie późniejszego powiatu tomaszowskiego). kolekcjoner. "Dziesiąty Pawilon" Staszczyka zrobił tak ogromne wrażenie na radeczniczanach.. W raporcie podane zostały informacje dotyczące sytuacji materialno – zdrowotnej ludności żydowskiej z terenu Lubelszczyzny. VIII. Kilkudziesięciu padło już dawniej. Schroniskowi amatorzy swój repertuar przedstawiali na scenach u siebie i objazdowo. Warszawa 1904 "rajelupa" tak nazywano w pocz. (Stanisław Zybała). by będąc w błogosławionym stanie miała przy sobie jakąś towarzyszkę. listy zachowały się w "Archiwum Jana Zamoyskiego kanclerza i hetmana wielkiego koronnego". w zapolach stodół."  z Dzisny (18. VII. . Na powitanie wracających sitarzy żony przygotowywały obfity posiłek. jedynaczka poszła za matką do grobu. Słownika rytowników polskich. dziękuje za krupki [kaszę?] i czereśnie – "w głodnym kraju sam będąc. Z krótkiego okresu trwania tego małżeństwa zachowało się kilka listów pisanych przez Jana Zamoyskiego do żony. 1579). historyk sztuki. IX. w którym znaleźli schronienie podczas działań I wojny światowej Żydzi z okolicznych miejscowości. Na zakończenie zajęć kursowych urządzili pożegnalny występ: recytacje. Jana Nepomucena na peryferiach miasta. I (1553 – 1579). Podobnie postępowali strażacy – jedni i drudzy pobierali opłaty za występy. in. m.. że w 1935 roku wykonali go sami w nowej remizie miejscowej straży pożarnej.  list z Wilna (13. Hilary ranny poważnie w prawe przedramię wracał na swoim siwku do domu. Urzeczeni występem mieszkańcy Radecznicy zapragnęli kontynuować tej formę działalności. biłgorajskiego i tomaszowskiego odbywali kurs wakacyjny. Rastawiecki Edward (1805 – 1874). wódki i korzeni. pierwsza żona Jana Zamoyskiego. Monografii dawnej Polski. Radziwiłłówna Anna Córka Mikołaja Radziwiłła wojewody wileńskiego.

pozostał po rozebraniu dawnych murów obronnych Zamościa. gdzie stacjonował z oddziałem liczącym 80 legionistów.Tomaszowskiej datuje się od połowy XV wieku Rejman (. Czerwiec – wrzesień 1939" (Warszawa 1957). na str. Rogozinski Jakub Robotnik drogowy wywieziony został w maju 1942 roku z Józefowa k. Lipowej pracował w warsztatach Waffen SS. Rowecki "Grot" Stefan. urodzony w 1843 roku w Żakowie na Pokuciu. Czesław Rogalski. ceremonii rekoncyliacji dokonał z upoważnienia administratora diecezji lubelskiej superior polowy ks. Swoja odwagę przypłacił pięcioletnim pobytem w Zakładach Gorzelnianych w Irkucku. Czyżewski z Lublina.zginął pod Józefowem 24 kwietnia 1863 roku. o. na skutek polsko – ruskich (bądź odwrotnie ) zatargów pod władanie książąt ruskich. Cyryl Strzemnicki – kapelan 4 Pułku Legionów Polskich. rozpraw historycznych: "O legionach polskich" (1861) i nieukończonej "Jakub Jasiński". gen. m. Wnętrze rotundy urządzone jest jako mauzoleum martyrologii ludności Zamojszczyzny. Lipowej w Lublinie. przybył z Krakowa. Gdy wybuchło powstanie styczniowe przedostał się do Królestwa by wziąć udział w walce . Aleksandrowa. Romański Stanisław W 1868 roku instalował w kościele parafialnym w Goraju 10 głosowe organy. rekoncyliacja radecznickiego kościoła Miała miejsce 13 czerwca 1916 roku. Podczas okupacji służyła jako więzienie i miejsce straceń. Biłgoraja do Lublina.. W 1939 roku dowódca brygady. Pochowana jest na cmentarzu przy ul. misjonarze o. która 16 września w przemarszu z Frampola do Tomaszowa Lubelskiego znalazła się na terenie Szczebrzeszyna. W uroczystości udział wzięli m.. powieści poetyckiej "Dziewczę z Sącza"((Lwów 1861). zdarzenie to odnotował S. żona Konrada Bartoszewskiego "Wira". która strzela z północy od kierunku Zamościa. Rotunda Zamojska Jeden z elementów dawnych fortyfikacji. ps.) Sekretarz gminy Biszcza aresztowany przez Niemców na skutek donosu policji ukraińskiej utworzonej przez okupanta w obrębię gminy. "Nina" (1921 – 1999). Organy remontowano w 1927 i 1975 roku. gdzie w obozie jenieckim przy ul. Naturalnie porządnie to denerwuje nasze tabory i tyły. Po wyzwoleniu (lata sześćdziesiąte XX wieku) pracowała w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Lublinie. Rowecki w swoich "Wspomnieniach i notatkach. sanitariuszka. Marcina Borelowskiego "Lelewela". z jej inicjatywy zorganizowano w Lublinie telefon zaufania. Roguska – Bartoszewska Janina. 112 owych wspomnień czytamy: "w ciągu 16 września niepokoją nas przez Szczebrzeszyn czołgi nieprzyjaciela. Współorganizowała szpital leśny (kryptonim 665) w Trzepietniaku k. żołnierz AK. Ostrzeliwuje dość silnie artyleria nieprzyjacielska. Roman Lubartowicz Jeden z książąt ruskich który prawdopodobnie w 1378 roku był właścicielem Kryłowa. które zostały umiejscowione na murowanym chórze wspartym na dwu filarach z lekko wysunięta częścią środkową. in.. Rolle Ksawery W roku 1852 zredagował odezwę wzywającą mieszkańców Szczebrzeszyna do jawnego opowiedzenia się za niepodległością i niezależnością od caratu. Poeta. Kryłów z czasem drogą dziedziczenia przynależał do potomków Romana Lubartowicza Romanowski Mieczysław Adiutant płk. Miejscowość wraz z drewnianym zamkiem zaliczanym do Grodów Czerwieńskich przeszła w XI wieku. autor tragedii "Popiel i Piast". in." .

Antoni Wiatrowski.. Kolejny właściciel Turkowic. Jak przystało na dobrych gospodarzy. U schyłku XIX istniały tutaj kuźnica do wytopu żelaza. w "Artykułach Mazowieckich z lat 1388 – 1389 " Hrubieszów określony jest jako "opidum Rubyescow" (podaję za J. folusz. Aleksander Górski. Mieszkała tutaj podobnie jak w całej włości szczebrzeskiej do której przynależały Rozłopy drobna szlachta feudalna zwana "manami" (podlennikami). w spisie miejscowości zlokalizowanych w obrębie parochii Szczebrzeszyn w roku 1564 figuruje jako "Rozlopi". uczęszczał pochodzący z Rozłop Edward Igras. Niedźwiedziem). Nawet w spisie nazwisk także Rubiesz pomieszczono.. jego staraniem wybudowano parterowy. kryty gontowym dachem pałacyk. Jego żoną była Teofila Gorayska. ożeniony z Marią Rzyszczewską (małżeństwo zakończyło się rozwodem). Podczas okupacji na szosie rozłopskiej 18 maja 1942 roku zginęły córki malarza Lemera ze Szczebrzeszyna. wszystkie zakłady funkcjonowały na bazie przepływającej przez okolice rzeki Wieprz. ród Makomaskich W roku 1778 rodzina Makomaskich stała się prawnymi właścicielami wsi Turkowice. Spotykamy na II tab[licy]herb zbliżony do Korczaka z proklamacja Rubież. tartak. Jan Iwaszkiewicz. Oficjalnie funkcjonowała do roku 1794. dawniej zwana "Rozłopa". nazywano ją także wsią "cerkiewną" z tej racji. 10 lipca 1943 roku wieś została wysiedlona – w Szczebrzeszynie utworzono wówczas gminę niemiecką – Rozłopy jako tzw. "wieś niemiecka" weszły w skład tej gminy." Ruda Wieś w powiecie zamojskim k. Zwierzyńca. Turkowice we władaniu Makomaskich pozostawały do pocz. na gruntach której ulokowano miasto Zwierzyniec. W okresie 1837 – lata siedemdziesiąte XIX wieku w rudzie istniała destylarnia spirytusu. w okresie późniejszym ostatni dziekan unicko – greckiej parafii szczebrzeszyńskiej – ks. aktach prawnych: na oryginale dyplomu z podpisem Jana Sobieskiego. papiernia. to syn Jana Józefa – Antoni Makomaski. w roku 1793 Paweł Makomaski fundował drewnianą cerkiew unicką (zmarł w 1824 roku). ale w dokumentach yczących dóbr zarządzanych przez Stanisława Staszica jeszcze w początkach XIX wieku pisano Rubieszów. młyn zbożowy. Ostroroga. Gdy we wrześniu 1944 roku otwarto w Szczebrzeszynie Państwowe Gimnazjum Ogólnokształcące im. że na skutek zmniejszenia się liczby . W roku 1593 Rozłopy wraz z całą włością szczebrzeską zostały kupione przez pierwszego ordynata od braci Czarnkowskich i włączone do Ordynacji. że mieszkali tutaj popi sprawujący duszpasterską opiekę nad cerkwią prawosławną w Szczebrzeszynie. Rubieszów Pierwotna nazwa miasta Hrubieszowa występująca w przywilejach królewskich. Podczas okupacji.. z małżeństwa tego urodziło się troje dzieci: Edmund (1850 – 1938). została żoną Brunona Makomaskiego. zobowiązując tym samym miejscowego proboszcza do odprawiania mszy w intencji zmarłych fundatorów kościoła. Miejscowość podzielona była na część ruską (prawosławną) i katolicką. W roku 1859 Konstancja Makomaska dokonała zapisu hipotecznego na dobrach turkowickich na rzecz parafii Tyszowce. na oryginalnym lakowanym odcisku pieczęci miasta z końca XVIII wieku – "Sigilum Civitatis Rubieszowi". w początkach XIX wieku zasłynęła z tego. W roku 1870 Makomascy ufundowali w Turkowicach murowaną kaplicę grobową. 5 czerwca 1943 roku Niemcy zabili pięciu akowców wracających z akcji. w podziemiach znajdują się pochówki zmarłych z tej rodziny. autor opracowania "Dzieje Hrubieszowa w świetle źródeł.Rozłopy Wieś położona na krawędzi Roztocza. Dobra Turkowickie odziedziczył po nim syn Jan Józef Ambroży Makomaski (1784 – 1850). Zamoyskich – zajęcia z gimnastyki/ćwiczeń cielesnych prowadził oficer rezerwy Feliks Głąb z Rozłop.. in jak wspomina w swoich relacjach Wincenty Dawid – uczeń szczebrzeszyńskiego gimnazjum w latach trzydziestych XIX wieku w Rozłopach mieszkał ks. dnia 2 lutego 1944 roku we wsi zlikwidowano konfidenta Artura Ostaszewskiego → Ostaszewski Artur Ruskie Piaski Miejscowość k/Zamościa. Pierwotnie zwana Rudką (dane z roku 1519) nazwę swa wzięła od złóż rudy żelaza. Maria. w której obecnie zlokalizowany jest kościół parafialny. przy którym utrzymywano dość rozległy park krajobrazowy. Władysław. dokumentów i zabytków historycznych" (Zamość 1957) dopatruje się w osobie o takim nazwisku założyciela miasta – przeglądając "Tablice Odmian Herbowych" Chrząńskiego. wyd [awnictwo] Juliusza hr. a w roku szkolnym 1945/1946 do Gimnazjum.Warszawa 1900 r. XX wieku – przed rokiem 1914 od Edmunda Makomaskiego odkupił wieś Antoni Kobierzycki. a w początkach XIX wieku duchowni uniccy – m. zmarł w stanie bezżennym.

"Robak". Wykaz nauczycieli zatrudnionych na terenie gminy w lipcu 1943 roku. Salwa była krótka. Ruszczyk Jakub Włościanin z Szarej Woli – to jemu w 1640 roku objawiła się Matka Boża. Rutowskiego.napisał o nim ks. Wspomnienia o Tadeuszu Kuncewiczu. dokładnej daty powstania apteki nie udało się ustalić. Życie codzienne. Moje spotkanie z Placówką. Józef Wacław Płonka. jej filii w Gorajcu. która ma lecznicze właściwości. Tłumacze z języka niemieckiego w Radecznicy w latach 1939 – 1944. Na jej polecenie Jakub postawił okazała statuę – obecnie w tym miejscu znajduje się kapliczka. Nieco więcej informacji podaje Mirosław Piotrowski .. Pozostawił po sobie "skrypty dłużne różnych sum".autor notki biograficznej w "Leksykonie duchowieństwa represjonowanego w PRL". dlatego nie jest dostępna na rynku księgarskim . Mikołaja w kolegiacie zamojskiej. Ur. Bernardynów w Radecznicy w czerwcu 1941 roku .. bowiem tutaj w sposób szczególny rozwinął się ruch oporu. Akcja scaleniowa AK – BCh. 28. zwana odtąd Krasnobrodzką. Bernardynów w Radecznicy. Wykaz mieszkańców Podborcza wywiezionych na roboty do III Rzeszy.partyzanckiej.unitów (przechodzili na obrządek łaciński) zlikwidowano istniejąca parafię unicką. gdzie dojeżdżał na zajęcia z dziećmi i młodzieżą dwa razy w tygodniu .1950.. Oni nie złożyli broni. Napisana została przez Reginę Smoter Grzeszkiewicz i Stanisława Rozwar Zybałę przy znacznym współudziale mieszkańców gminy. Wykaz honorowych gości zaproszonych na obchody Święta Ludowego w Zaburzu w maju 1944 roku. Aneksy . Lustracja miasta Zamościa Anno Domini 1666". Trudne lata czterdzieste. Okupacja w oczach dzieci. Struktura organizacyjna Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. redagowanego przez ks.. 01. oraz osób zainteresowanych przeszłością tego regionu. Bibliografia. w miejscowości Trzemeszna pow. Amen.objął funkcję nauczyciela religii w Radecznicy i pobliskim Podlesiu. gwardian klasztoru OO.. Rutowski Stanisław. H. agenci Gestapo i "Kośba". Prasa konspiracyjna. zapisane na kartkach 22 – 39 dokumentu "In nomine Domini. Ostatnie dni wojny. zlokalizowane na skraju dużych kompleksów leśnych w powiecie biłgorajskim..Imienny wykaz młodzieży pochodzenia żydowskiego uczęszczającej do szkoły powszechnej w Radecznicy. Losy radecznickiego duchowieństwa. ks Kanonik kaplicy św. Praca wydana została dzięki pomocy finansowej Członków Koła Gminnego Batalionów Chłopskich w Radecznicy przy współudziale żołnierzy AK. Wykaz urzędników gminy za rok 1943. Udział mieszkańców wsi Podborcze w wojnie obronnej 1939 roku. 1913 r. członek organizacji "WiN". jako syn Jakuba i Tekli z domu Kawa. "Rzeczpospolita Radecznicka (wrzesień 1939 . Wysiedleńcy i uchodźcy w gminie Radecznica 1939 – 1944. Rzeczniowska Waleria Właścicielka (jedna z pierwszych) tarnogrodzkiej apteki (ok. Ryba Hugolin Ojciec Hugolin Ryba przybył do klasztoru OO. a z płynącego obok źródła mieszkańcy Krasnobrodu i pielgrzymi czerpią wodę. ps. Wykaz sołtysów wsi Czarnystok z lat 1944 . Wstąpił .lipiec 1944) i druga konspiracja" Praca poświęcona gminie Radecznica w okresie okupacji. Książnicy Zamojskiej oraz w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. którzy chętnie opowiedzieli swoje okupacyjne przeżycia.. kiedy to xsiądz Rutowski robił swoje zapiski.". Łopacińskiego w Lublinie. Na jej treść składają się następujące zagadnienia: Słowo wstępne. Jerzego Myszora: "Ojciec Jan Hugolin Ryba. Lista Dzieci Zamojszczyzny z terenu gminy. Ludowy Związek Kobiet . że wykorzystał wolne miejsca do prowadzenia osobistych notatek. 1900 roku) zlokalizowanej w rynku.pojedyncze egzemplarze znajdują się w: Bibliotece Publicznej Gminy Radecznica. "Rzeczpospolita Józefowska" Nazwą tą podczas okupacji określano miasteczko Józefów wraz z okolicznymi wioskami. o. a że był człowiekiem nader oszczędnym (udzielał pożyczek) nic dziwnego. Sylwetki radecznickich partyzantów. względnie kancelarji kollegiackiej i to przed rokiem 1720. Szpicle. Mini słownik gwary konspiracyjno . Manuskrypt ten znajdował się w posiadaniu ks. Pozostała po nich pamięć. Lista (wojskowa) żołnierzy Batalionów Chłopskich i sanitariuszek z terenu gminy Radecznica.. Kurs Szkoły Podoficerskiej. w niewielkim nakładzie. Powstaje pytanie skąd dokument lustracyjny miasta Zamościa znalazł się w posiadaniu księdza dr Kazimierz Sochaniewicz na łamach Teki Zamojskiej wyjaśnia – "Lustracja ta była zapewne odpisem przechowywanym dla celów duszpasterskich w archiwum.. Tarnów. prof. Partyzanckie strofy.

27 KKWP w zw. Bernardynów w Radecznicy i w Dukli. "Śmigło". "Grom"." w ciągu swego pobytu w Tomaszowie wyleczył lub ulżył niejednemu choremu. "Orkan". "Zych". że klasztor w Radecznicy służył jako miejsce zebrań członków "WiN". Bernardynów.zmierzających bezpośrednio do urzeczywistnienia zamiaru obalenia władzy ludowej" . Produkowane wyroby pieczętowano znakiem firmowym.W.. 1946 r oraz wymienionym w pkt. na którym znajdował się herb Zamoyskich "Jelita". ściganych przez organa państwowe. Krosno. Tadeusz Jankowski. 11 z art. a także Marian Pilarski ps. 10. nie tylko co do tego zarzutu. zerwanie z przestępczością oraz czynny żal. gotowe wyroby sprzedawane były na terenie Europy Zachodniej (Niemcy. Stanisław Bizior ps. Józef Włoszczuk ps. Prokuratorem był mjr. I dalej: "Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze.do zakonu OO. Ryby: "złożył zeznania szczere i obszerne. szpiegowskich i terrorystycznych. VI. 86 § 2 KKWP. w składzie: mjr Mieczysław Widaj (przewodniczący). "Pistolet". Jak podaje autor informatora o muzeum biłgorajskich sitarzy (Zagrodzie Sitarskiej) Jerzy Waszkiewicz. na podstawie art. "Eam". czyli kapliczką fundowaną przez Jana Domańskiego w miejscu w którym pochowana została jego córka zmarła podczas epidemii. Bernardynów w Radecznicy . Wołoszczyznę oraz do Prus Południowych. Władysław Poninkiewicz i sekretarz Maria Kalamarzówna. Ojciec Ryba potraktowany został łagodniej. IV. gdzie ukończył Wyższe Seminarium Duchowne. a ponadto wymienionym w pkt. gdzie dnia 20.) Co do osk. "Zakręt". inteligencję i wykształcenie . szczere przyznanie się do winy. Na poczet kary zaliczono mu areszt tymczasowy od 20. por.. W uzasadnieniu wyroku napisano m. "usiłowaniem dokonania przemocą zmiany ustroju Państwa Polskiego. in. a także był miejscem przechowywania broni i archiwum organizacji. 2. Kijów."Jar". Kazimierz Kaleta ps. Sądzony był wraz z innymi 3 zakonnikami i 6 świeckimi członkami "WiN" . 1950 r. 4. w krajach Orientu (Persja. Rozprawa przeciwko o. "Czarny".. Twierdzono. do dokonania morderstwa na służącej klasztoru OO.Marii Milińskiej. występujących pod nazwą "WiN" oraz później Inspektorat zamojski AK . IV. skazany został na 6 lat więzienia. Wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 16. Alfred Tor. W okresie zaborów. 7 Dekret z dn. gdy Biłgoraj znalazł się pod zaborem rosyjskim większość produkcji przeznaczana była do sprzedaży na terenie Rosji (Moskwa. z jednej strony jego aktywność przestępczą. "Marian". 225 §1KK.w czasie od jesieni 1946 r. Urząd swój sprawował w Tomaszowie blisko 30 lat. Bukowinę. Bogdan Szymański. ppor. w sprawie o. najdalej (co potwierdza zachowana dokumentacja) arły biłgorajskie wyroby do "dalekiej środkowoazjatyckiej Buchary ". do jesieni 1948 r. rynki zbytu tomaszowskiej porcelany Fabryka porcelany w Tomaszowie Lubelskim (dawniej Ordynackim) powstała staraniem Franciszka de Mezera przy wydatnej pomocy Stanisława hr. 8 i 9 z art. Protokolantami byli: por. 1951 r. brat zakonny Piotr Golba. Zamoyskiego – funkcjonowała w latach 1794 – 1927. przez uczestnictwo w działaniach konspiracyjnych. Ze względu na współpracę z władzami podczas śledztwa i procesu. został aresztowany i oskarżony o przestępstwa z art. Skandynawia). Akt oskarżenia stawiał zarzuty wszystkim podejrzanym z art. Władysław Skowera ps. 86 § 2 K. lecz także co do wszystkich innych faktów mających znaczenie w niniejszym procesie". Henryk Ligęza. okazaną na rozprawie skruchę. Krym). Petersburg.[arżonego] Ryby. pow. Marian Woźniacki ps. Rybie i innym odbywała się w Wojskowym Sądzie Rejonowym w Lublinie w dniach 9-12 i 15 października 1951 r. która wybuchła w Tomaszowie w 1652 roku . Ojca Rybę bronił adwokat Stanisław Wiśniewski. któremu dotychczas żadne leki nie pomagały" rynki zbytu biłgorajskich sitarzy Eksport biłgorajskich sit datuje się od XVII – XVIII wieku. Turcja). Andrzej Szepelak. prof. Największym odbiorca tomaszowskiej porcelany pozostawał Lwów.P. 86 § 2 KKWP popełnionego na terenie powiatu zamojskiego i okolicy. Wraz z innymi oskarżonymi uznany został winnym przestępstwa z art. "Czad". 225 Kodeksu Karnego i cały szereg innych. o. z art. Józef Płonka ps.K. Leszek Basiński (asesor). 86 § 2 KKWP. Uwolniony został natomiast od zarzutu podżegania Mariana Pilarskiego ps. na Węgry. pozbawienie praw publicznych i honorowych na 3 lata oraz przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa.. ppor. związków przestępczych. ps.byli to: o. Opiekował się (jak podaje dr Janusz Peter) miejsce słynącym cudami. Wyroby tomaszowskiej fabryki wysyłane były do Lwowa. wyroby sprzedawano . z art. Przebywał w klasztorze OO." (ks. 1950 r. gdzie pełnił komendarza (zarządcy) kościoła "na Pisakach" taką sama godność piastował w Skierbieszowie. Zanim osiadł w Tomaszowie. pozycję społeczną. Odessa. 13. Jerzy Myszor) Rybicki Andrzej Postrzegany był przez mieszkańców Tomaszowa jako uzdrawiacz [uzdrowiciel]. Okres jego działalności przypadł na schyłek XVII wieku. co następuje: (.z drugiej zaś strony.

kowalstwem zajmowali się: Makara – jego zakład znajdował się przy zbiegu ulic Lubelskiej i Zamojskiej. przy ulicy Zamojskiej zachował się do dziś budynek dawnej kaszarni. Wykonany na karcie czerpanego papieru żebrowanego o wymiarach 32. Swoje wyroby sprzedawali także rzeźnicy – tą profesją trudnili się: rodzina Kapciów. specjalnością Ćwików był chleb sitkowy. krawiectwem damskim lekkim zajmowały się: Hysowa. kiedy mieszkańcy miasta "wzięli sprawiedliwość w swoje ręce" dokonując samosądu.. Pilip. oraz Basajewscy – ich piekarnia znajdowała się przy ul. Klasztornej (obecna dr Z. Zginęła wtedy rodzin Mularskich. Zamojskiej zakład bieliźniarski. Ruchla – prowadziła kaszarnię. wypiekiem chleba zajmowały się dwie rodziny: Ćwikowie – prowadzili zakład przy ul. Gąska i Sawic (szwagrowie).5х 22. oraz planem miasta z 1823 roku inż. Ząbek. ubrania na zamówienie z materiałów powierzonych szyli: Łuszcz. który uciekł z domu . największa strzelanina miała miejsce w Rynku. Frampolskiej. Kazimiera i Jan Rzepeccy. (Jan Jurczykowski) Rzewulski Kazimierz Właściciel majątku Ewusin. nazwiska niektórych właścicieli zakładów. ślusarzy było dwóch . wyrobem i sprzedażą powrozów zajmował się Bizior. Dworniczak.Barański i Budzyński. Klasztornej. w latach trzydziestych ubiegłego stulecia sprawował funkcję wiceprezesa Zarządu Okręgu Stronnictwa Narodowego w Zamościu. Hanaka. Icek – handlował wapnem. restaurację przed wybuchem wojny prowadzili Guzowscy. oraz nieznane z nazwiska Żydówki – u nich uczył się zawodu niejaki Wyrostkiewicz. trumny. murarze szczebrzeszyńscy to: Bryłowski. którą do spółki z Żydówką Chajką (nazwisko nieznane) prowadził Bender. Gawarecki zlokalizował pierwotne usytuowanie bramy na zamknięciu drogi prowadzącej ze Szczebrzeszyna do Turzyńca obok młyna na Wieprzu. siostry Wyrostkiewicz. Szcześniak. Henryk Gawarecki około 1827 roku. otworzył przy ul. Franciszek Kowalski (ojciec zmarłej w 2000 roku malarki Stanisławy Kowalik) – wyrabiał beczki. Sochacki. ich właściciele to: Kalitowa – jej sklep znajdował się w pomieszczeniach "Oberży". Praca nosi tytuł "Rysunek Bramy Murowaney w Szczebrzeszynie od strony młyna". Rytman Haskiel urodził się w Goraju. Zamojskiej. Nowicki. Obiekt wzniesiony został w stylu renesansu lubelskiego. Lejzor – był szewcem. Michalski – jego lokal znajdował się przy ul. Jan Ruszkowski. W 1896 roku wyjechał do Rosji gdzie pracował jako budowniczy kolei syberyjskiej. Jaworscy. Po zakończeniu prac na stałe osiadł w Rosji. Dalles – prowadził cukiernię. Pinkas – właściciel piwiarni przy ul. Klimek – kamasznik. Leon Spoz – prowadził sklep przy ulicy Zamojskiej. Blejwas – wyrabiał nakrycia głowy. Ostowiczowa. Jankiel – kowal.) Hoczyk – grabarz. Brama istniała do roku 1831 sprzedano ją wtedy chirurgowi Rychterowi za sumę 200 złotych polskich z przeznaczeniem do rozbiórki. rzeź szczebrzeska Określana też jako "czarna noc" .okres tuż po wyzwoleniu Szczebrzeszyna w lipcu 1944 roku. Posługując się rysunkiem.Okoniewski i Piłat. czapnik. Klukowskiego). Dubielów. niecki.również w Jarosławiu i Tarnowie. Józef Szwed. Michalski. Trusz. Kufmanowie – prowadzili sklep pasmanteryjny. powstał jak uważa inż. zamiast Zajdlica. rymarzem był Bukowski – jego warsztat znajdował się w budynku ratusza przy obecnym Placu Tadeusza Kościuszki w lokalu zajmowanym przez Bibliotekę Miejską. (. a w przypadku miejscowych Żydów tylko imiona zapamiętał Jan Jurczykowski – byli to: rodzina Czuków – z zawodu bednarze. latem dorabiał sprzedając lody. Sawulscy. Rz rzemieślnicy szczebrzeszyńscy Według danych z roku 1926 w Szczebrzeszynie funkcjonowało około 60 drobnych zakładów rzemieślniczych.7 cm. Rzemieślnicy żydowscy: Chaim – właściciel sklepu spożywczego. Kołłątajowie. rysunek bramy miejskiej szczebrzeszyńskiej Zachował się w zbiorach Biblioteki Zamoyskich w Klemensowie. Szewcy to: Borowiński – zajmował się naprawą obuwia. Wyrostkiewiczowie. Koszelowie – prowadzili sklep w Rynku. Oprócz zakładów rzemieślniczych w Szczebrzeszynie w okresie międzywojennym było dużo sklepów zwłaszcza spożywczych.. Marszycki. zdunów także dwóch .

XI. a pamięć o nim czczą nie tylko prawosławni. pochowana jest na miejscowym cmentarzu. Sakowicz Krystofor Zmarł w Radecznicy 15 lutego 1897 roku jako kapelan sióstr prawosławnych. Klukowski. Po wyjeździe do Wittenbergi uczęszczał na wykłady Marcina Lutra i Filipa Melanchtona.oddał się całkowicie pracy naukowej. Początkową naukę pobierał pod kierunkiem teologa Jana Koźmińczyka razem z synami Andrzeja Górki (od około 1555 roku współwłaściciela Szczebrzeszyna). pochowany jest na przykościelnym cmentarzu pod murem kamiennych schodów. o wykonywaniu samosądów przez mieszkańców Szczebrzeszyna wspomina także w "Dzienniku 1944 -45" (Lublin 1990) dr Z. Sapieżyna z Zamoyskich Anna Córka Andrzeja hr. Urodził się około 1532 roku w Mokrymlipiu . Zmarł 27 września 1597 roku.136 (Opis prawosławnego klasztoru w Radecznicy) "Ojciec zakonny Christofor posiadający dobre (miłujące) serce wszystkim szczerze zarządzał. S Sabat z Lachowskich Aniela Rodem z Buczacza.] ku ćwiczeniu młodych ludzi nacji naszej polskiej  1587 . Pochowany jest w pobliżu klasztoru. Duchowieństwo prawosławne przygotowuje się do kanonizacji ojca Krystofora.pod wpływem jego nauk został żarliwym kalwinistą. Przed wybuchem II wojny światowej pracował w Wielączy.zamordowano jego żonę. Ljublin 1903 s. Pobyt w Genewie zbliżył go do Jana Kalwina . W roku 1563 uzyskał godność superintendenta zborów kalwińskich w Małopolsce. Stanisław Sarnicki opublikował:  w roku 1564 kazanie O uznaniu Pana Boga Wszechmogącego  w roku 1565 Colloquium piotrkowskie. geografii.pozostawał wówczas stypendystą księcia pruskiego Albrechta Hohenzollerna. Zamoyskiego. zmarł w 1944 roku. Jako mieszczanin Stanisław Staszic nie mógłby dokonać zakupu ziemi. 126 . w 1801 roku użyczyła swego nazwiska Stanisławowi Staszicowi podczas zakupu przez tegoz starostwa hrubieszowskiego. oraz czynnie uczestniczył w życiu politycznym kraju. gdy w roku 1573 Jan Zamoyski udawał się z poselstwem do króla Henryka Walezego Stanisław Sarnicki był w jego orszaku. następnie uczył się w Akademii w Królewcu . nauczycielka i żona kierownika szkoły w Radzięcinie. historii i prawa składające się z 10 Ksiąg hetmańskich [. VI. O ojcu Krystoforze napisano w "Pamiatnoj Kniżce Ljublinskoj Guberni".1577 napisał obszerne dzieło z zakresu: wojskowości. Sarnicki Stanisław Syn Jana i Elżbiety z Gorzkowskich Sarnickich. 1894 – 13. informację te potwierdza biskup parafii prawosławnej w Lublinie.. (Stanisław Zybała) Sakun Franciszek Absolwent Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Szczebrzeszynie. 1924. Sąsiadka .jego ojciec był burgrabią na zamku w Turobinie. ale i katolicy". jeszcze jako uczeń (1915 rok) pomagał Janowi Baj w zorganizowaniu polskiej szkoły w Zawalowie → Baj Jan. Żyła w latach 15. Na stałe osiadł w Mokrymlipiu w roku 1570 roku . na gruntach którego gospodarowało → Towarzystwo Rolnicze Wspólnego Ratowania się Nieszczęśliwych Wypadkach w Hrubieszowie/ Towarzystwo Rolnicze Hrubieszowskie."Statuta i metrika przywilejów koronnych językiem polskim spisane i porządkiem prawnie przyrodzonym a barzo snadnym nowo zebrane" W roku 1592 został mianowany przez króla Zygmunta III Wazę do godności wojskiego krasnostawskiego.. którą mieli wyznawcy prawdziwej wiary  w latach 1574 .Annales sive de origine et rebus gestis Polonorum et Lithanorum w ośmiu księgach (ponad 400 stron)  1594 . aresztowany w 1941 roku przebywał w Oranienburgu. To jest rozmowa. "safiańczycy" Nazwa. którą określano hrubieszowskich szewców wyrabiających buty wyłącznie z safianu. W swoim dorobku literackim pozostawił tekst na nabożeństwa na Wielki Piątek "Krestnaja pieśń".

1916 celem udzielania pomocy pokrzywdzonym przez wojnę). Znaczenie nazwy uczeni rosyjscy – Karamzin.istnieje w księgach poborowych z XVI wieku. przez 106 lat do Polski. oraz żywność dla grupy dzieci.dość zamożni zajmowali się handlem i rzemiosłem. dochód ze sprzedaży której przeznaczono na potrzeby Schroniska. funkcję dyrektora pełnił Tadeusz Niedzielski. że gród zbudowany został w latach 1031 – 1039. W organizację schroniska czynnie włączyła się miejscowa i okoliczna ludność przekazując zarówno środki materialne jak i ubrania. W roku 1205 Sutiejsk został zniszczony przez Romana. 600 koron. W pracę na rzecz schroniska czynnie włączył się: Sejmik Powiatu Zamojskiego przekazując kwotę 2000 koron. że słowo "Sąciask" ma w języku staropolskim znaczenie przymiotnikowe i oznacza "przygraniczny". Sobonia) stoczył we wsi potyczkę z niemiecką żandarmerią. gdy ten udzielał w latach 1041 – 1047 zbrojnego poparcia Kazimierzowi Odnowicielowi w walce z Masławem. z tego przez 64 lata należał do Rusi. bywało też że zabierali dla siebie lepsze produkty. "Siensiaszka". wziąwszy pod uwagę fakt. co prof. Pozostałością z czasów świetności jest nazwa "rynek" stosowana przez miejscową ludność dla określenia części wsi położonej u podnóża grodziska. albo " Sutaska" i zidentyfikował z Sutiejskiem. Uległ zniszczeniu w 1069 roku podczas zbrojnej wyprawy Bolesław Śmiałego na teren Grodów Czerwieńskich. Barsow. Wspomnienie grodu jako miasta Zofia Wartałowska tłumaczy jego rozwojem społeczno – gospodarczym. Gród zbudowany został przez jeńców wojennych Jarosława Mądrego. oraz ordynatowa Zamoyska. księcia włodzimierskiego – nie odzyskał już dawnej świetności. W okresie swego istnienia gród był (zdaniem dr Wartałowskiej) kilkakrotnie rozbudowywany.Wieś położona w dolinie Poru i Gorajca przy północnej krawędzi Roztocza Zachodniego początkami sięga VII wieku – istniała wówczas tutaj (do wieku IX ) osada lędziańska. "sąsiadujący". rozwój ten musiał być znaczny. w roku 1919 wydano niewielką pracę W. za zgodę na przynoszenie więźniom posiłków strażnicy ci pobierali opłatę od 2 – 5 złotych. która zasiliła budżet placówki sumą 1000 koron. Nazwa Sutiejsk z upływem czasu została przemianowana na: "Sąciażka" . Położony na wysokim zboczu doliny rzeki stanowił ważny punkt strategiczny w paśmie tzw. W latach 1031 – 1039 obiekt został wzniesiony jako gród pogranicza polsko – ruskiego stanowiąc dogodną bazę dla zbrojnych wypraw. połączony był z osadą przy grodową – jej mieszkańcy . Stanisław Cercha interpretowali jako "granica". chociaż Grody nie zostały wówczas przyłączone do Polski Sutiejsk prawdopodobnie pozostał przy Polsce jako ważny punkt przygraniczny. których w początkowym okresie istnienia placówki było (rok 1919) było 62. Arabskie źródła pisane z 1154 roku podają obok nazw miast ruskich miejscowość " S' skh". Ponownie przyłączony w 1121 roku do Polski przez Bolesław Krzywoustego pozostawał w rękach polskich do końca XII wieku. z upływem czasu powstał na jej miejscu gród określany jako "Sutiejsk". Segelman Szaja Dzierżawca dochodów propinacyjnych w Józefowie. w maju 1944 roku oddział BCh "Wichra" ( A. "Vis" rozpoczął w Sąsiadce formowanie I Kadrowej Kompanii Batalionów Chłopskich. później S. Cercha opierając się na wyjaśnieniach Rostafińskiego uznał. "Selbschutz" Strażnik pilnujący porządku w obozie pracy w Bortatyczch. ale także do kontaktów pokojowych – w roku 1067 był miejsce polsko – ruskich układów. W roku 1069 Sutiejsk zdobył Bolesław Chrobry. Grodów Czerwieńskich. Arcybaszew i polscy – Wojciechowski. Według danych z roku 1986 w Sąsiadce znajdowało się 180 gospodarstw rolnych. W latach 1921 – 1926 w Seminarium pracowały 32 osoby. księciem Mazowsza. W grudniu 1942 roku Jerzy Miller ps. a następnie 450 rubli. Wnosił z tego tytułu roczne opłaty do kasy Ordynacji Zamojskiej w wysokości 510. który ofiarował 102 ruble i 11. . Zamojski Komitet Ratunkowy (takie komitety powstawały w miastach i miasteczkach Polski po zakończeniu działań wojennych 1914 . Schronisko Sieroce w Radecznicy Zorganizowane zostało w marcu1917 roku .opiekę nad dziećmi powierzono Siostrom Felicjankom. Lewicki odczytał jaki "Suteska". Inne nazwy to: "Sącieszka". w roku 1097 w grodzie stacjonował Dawid Igorowicz -jego obecność potwierdzają imienne pieczęci znalezione przez archeologów. Seminarium Nauczycielskie Męskie w Szczebrzeszynie Zaczęło funkcjonować w roku 1921 po przeniesieniu placówki z Zamościa. gdzie istniała od roku 1916.w roku 1430 wieś o takiej nazwie wchodziła w skład dóbr latyczyńskich. "Sąciaska" . Bartosza "Radecznica". "Sączawka". że Sutiejsk wzniesiony został w celach militarno – obronnych. Gród Sutiejsk istniał 170 lat. Badania archeologiczne przeprowadzone w latach 1945 -1949 i 1951 – 1956 pod kierunkiem dr Zofii Wartałowskiej z Uniwersytetu Warszawskiego wykazały.

"Gramatyka polska" . in bicia. oraz eksterminacji szczebrzeszyńskich Żydów.kasztelan krakowski (mowa wygłoszona na sejmie lubelskim w 1554 roku).Jan Borman. 70 osób. następnie Instytut Ekonomiczny Galicyjski we Lwowie. Służba Bezpieczeństwa).mowa skierowana do królowej Bony. Sierociński Teodozy Nauczyciel języka polskiego i literatury w Szkole Wojewódzkiej w Szczebrzeszynie. Oddział liczył ok. budowniczy zamojskich fortyfikacji. Obowiązki dowódcy pełnił Włodzimierz Darmochwała. Pracował w Gestapo w Starym Zamościu i Szczebrzeszynie. oraz w czterech klasach tzw. "Pedagogika."ćwiczeniówki". umundurowany był na wzór SS. "Logika" ( Warszawa 1843). na rękawach mundurów naszyte na czarnym tle litery SD (Sicherheisdienst. Opisywane zdarzenie miało miejsce w budynku przedwojennego kina "Muza" przy ul. "Siczowyje Stryłki" Oddział nacjonalistów ukraińskich stacjonujących od 1941 roku w Tarnogrodzie. Odznaczony medalem "Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata". Antoni Brodowski. myśmy potocznie nazywali go "Łepniak". nieodzowne w przyszłej pracy odbywali uczniowie Seminarium w klasach V – VII szkoły powszechnej. o tym czego uczył pisze w swoich notatkach uczeń Szkoły Wojewódzkiej w latach 1825 . Zamojskiej . doskonale znał język polski. w roku 1934 placówkę przeniesiono do Leśnej Podlaskiej. gdzie miejscowa ludność nie tylko go rozpoznała.. jak: Tarnowski . Siering Jan Żandarm ze szczebrzeszyńskiego posterunku. uczył między innymi córkę dyrektora szpitala czytać bez sylabizowania. Krzysztofa Meymanowicza . Rozpoznany w 1945 roku na Śląsku przywieziony został do Zamościa. Jako ciekawostkę należy dodać. bo miał taką nieforemną głowę. zmarł w 2008 roku. Ukraińcy sami nazywali siebie "Siczowyje Stryłki". stąd mieszkańcy Tarnogrodu nazywali ich "darmochwalcami" lub "gwardią Darmochwała".. katowania i mordowania ludności polskiej. na furażerkach nosili odznaki w postaci trupich czaszek. czyli Teoria z sposobem najłatwiejszego uczenia dzieci tak mówiących jak i głuchoniemych. Dzięki wsparciu finansowemu ministra . wierszy.1826 . Pod kierunkiem tegoż profesora uczniowie zapoznawali się z tekstami mów/przemówień wygłaszanych przez sławnych Polaków. Zamoyskiego propozycję objęcia funkcji rektora w przeniesionej z Zamościa do Szczebrzeszyna Szkole Wojewódzkiej – pracował na tym stanowisku do roku 1814.Praktyki. ukończył Liceum Zamojskie (powołane w miejsce byłej Akademii Zamojskiej). że w roku 1848 podczas egzaminu dojrzałości uczniowie ze szczebrzeszyńskiego gimnazjum tłumaczyli z języka rosyjskiego fragmenty jego pracy. pijar – 22 lipca 1811 roku otrzymał od Stanisława hr.. Frampola. Wyniki swoich obserwacji zamieścił w okresie późniejszym w pracy "Teorie i mechanizmy mowy. Tu była masa ludzi. Teodozy Sierociński jest autorem prac: " Pamiątka po dobrym ojcu" (Warszawa 1825). I tutaj on był przywożony . wypracowania. której odradzał wyjazd do Włoch." tutaj był w czasie okupacji żandarm Siering. Siekierzyński Michał (1743 – 1814).prowadził wówczas zajęcia z dziećmi głuchoniemymi. Seminarium Nauczycielskie Męskie ukończyło 365 absolwentów. rozpoczął też wykonywanie prac litograficznych pod kątek kształcenia głuchoniemych – jego współpracownikami byli ludzie tej miary co: Jan Paweł Lelewel. Serocki Tadeusz Mieszkaniec Sokołówki k.rektora Akademii Krakowskiej w okresie panowania Zygmunta III Wazy. którzy mieli do niego wiele różnych pretensji" (relacja Wiesława Krzeszowskiego) Przeciwko Sieringowi Prokuratura sformułowała trzydzieści cztery zarzuty dotyczące m. W roku 1813 uzyskał w Wiedniu stopień magistra chirurgii i został asystentem w Powszechnym Szpitalu Wiedeńskim . podkanclerzy Przerębski . Przed wykonaniem wyroku (28 czerwca 1945 roku w Więzieniu Okręgowym w Zamościu) w Szczebrzeszynie odbyła się wizja lokalna. malarz i rysownik.. ale nieomal nie doszło do samosądu. Pod jego kierunkiem uczniowie pisali ćwiczenia kształtujące ich wrażliwość na mowę ojczystą i zabytki polskiego piśmiennictwa . Jakub Sokołowski.." W listopadzie 1817 roku został nauczycielem w Instytucie Głuchoniemych w Warszawie. Siestrzyński Jan Urodzony 24 czerwca 1783 roku w Szczebrzeszynie. proboszcz szczebrzeszyński. rodem z Poznańskiego. w czasie okupacji z narażeniem życia ukrywał miejscowych Żydów. autor obrazów batalistyczno – historycznych.były bardzo zróżnicowane: analiza przeczytanych dzieł literackich. czyli nauka o wychowaniu" (Warszawa 1846).

Siostry zaopiekowały się sporą grupą dzieci.n. "Piotr" Mieszkaniec Gorajca. Jakuba II Uchańskiego (1501 – 1581). w dowód wdzięczności za opiekę nad chorą na gruźlicę córką. Zamek uległ zniszczeniu podczas najazdów tatarskich i szwedzkich w XVII wieku. Budowniczym zamku (ok. którzy dbali o miasto uzyskując dla niego coraz większe przywileje. Gdy Niemcy zaczęli budować w Łabuniach lotnisko wysiedlono stąd i okolicznych wsi ponad 3. niemniej służyły im pomocą. Skierbieszów postrzegany jako miasto biskupie miął swoich włodarzy m. Ich staraniem wzniesiono drugi zamek – rezydencje z rozległymi podziemiami. W odpowiedzi wysłano do wsi stosowna komisję. Krzysztofa II Szembeka ( 1722 – 1797). Mimo to nie zapomniał o "swoim" Kolegium . usiłował stworzyć w Polsce kościół narodowy). aktywny w Sejmie Czteroletnim. Jacka Święcickiego. w którym można obejrzeć skamieliny i eksponaty archeologiczne. Jerzego Zamoyskiego. w tej liczbie także Siostry Franciszkanki Misjonarki Maryi (zamieszkujące od roku 1922 w pałacu darowanym im przez właściciela Łabuniek Aleksandra hr. Kolegium otwarte zostało w roku szkolnym 1922/1923. Siostry Franciszkanki z Łabuń Zapisały w historii Zamojszczyzny swoją chlubną kartę organizując w latach okupacji pomoc dla dzieci rozdzielonych z rodzicami podczas zmasowanej akcji pacyfikacyjnej i wysiedleńczej jaka miała miejsce w 1943 roku. do dziś zachowało się po budowli wzgórze zwane "zamczyskiem". 1610 roku) był Jerzy Zamoyski. gdy Niemcy masowo opuszczali Zamojszczyznę przemieszczając się przez kolejne wioski w tym Podborcze. Jedną z uratowanych była żydowska dziewczynka o imieniu Tamar. Do wsi przybył w 1919 roku by "starać się o odzyskanie bernardyńskiego kościoła i klasztoru wraz z przylegającymi zabudowaniami". Nie wiedziały nawet ile ich było – pisze Ewa Kurek ("Udział Żeńskich Zgromadzeń Zakonnych w akcji ratowania dzieci żydowskich w Polsce w latach 1939 – 1945". W roku 1494 Jan Olbracht obdarował miasto przywilejem na prawie magdeburskim. obrazujące historię osadnictwa na Roztoczu od X w p. Sikora Metody Twórca i pierwszy rektor Kolegium Serafickiego w Radecznicy. Skierbieszów W przeszłości stanowił (XIV wiek) własność królewską i posiadał zamek obronny usytuowany na wzgórzu. "która na miejscu zbadała możliwości uruchomienia we wsi cegielni". biskup płocki. Adamów). skarga horodyskich chłopów Skierowana została w 1954 roku do Powiatowej Rady Narodowej w Hrubieszowie . potajemny sympatyk reformacji. posiadał odbiornik radiowy. w roku 1936 wybrany został przez władze kościelne na prowincjała. aż po czasy wczesnego średniowiecza. adiutant Franciszka Madeja "Mrówki". ps. w tym także żydowskich.spraw wewnętrznych – Antoniego Mostowskiego otworzył przy Instytucie Głuchoniemych własną pracownię. Mikołaja IV Wyrzyckiego. W roku 1828 został wydana praca Jana Siestrzeńskiego "O litografii". in. W roku 1453 Jan II Kraska Tarnowski wydał dokument lokacyjny dla miasta Skierbieszowa. zwolennik reform).e. osób. współredaktor konspiracyjnego pisma "Z Ziemi wysiedlonych". Remigiusza Koniecpolskiego. W roku 1426 Skierbieszów z nadania Władysława Jagiełły stanowił uposażenie biskupów chełmskich. W 1826 roku po rozbiorach Polski na mocy postanowienia księcia . w osobach: Jakuba I Buczackiego. prymas Polski. Szeptyckiego. Aleksander Szeptycki zginął w 1940 roku w zamojskiej rotundzie). twórca prywatnego muzeum paleontologiczno – archeologicznego."co miesiąc z acji jaką otrzymywał od rządu przesyłał pokaźne kwoty na utrzymanie Kolegium i opłaty dla profesorów świeckich" W okresie międzywojennym pracował w utworzonej przy Kolegium drukarni. z ich pomocy korzystały także dzieci żydowskie. na mocy podjętej decyzji w rok później otworzyć miano miejscową cegielnię. Sitek Jan Mieszkaniec Bondyrza (gm. Skierbieszów pieczętował się herbem "Ostoja" (2 półksiężyce z mieczem po środku na tarczy).5 tys. Sikora Lucjan. Lublin 2001).mieszkańcy Horodła uskarżali się na brak cegły potrzebnej na zabudowę pomimo należnych im przydziałów.. które znalazły opiekę w radecznickim klasztorze. odsłuchiwane przez niego wiadomości i komunikaty z Londynu podawane były do wiadomości oddziałów partyzanckich stacjonujących na terenie gminy Radecznica. W radecznickim klasztorze przebywała także córka dr Felicji ze Szczepańskich i Jana Piwowarków z Podborcza Magdalena. pełnił obowiązki łącznika na terenie gminy.

Jerzy Janowski "Blask". Tadeusz Jankowski "Romb". Czesław Tchórz "Kowal". należał do rodziny Mościckich. Marian Mijalski "Maf". podch. w ich obrębie wyróżniano związki okręgowe. Bronisław Grona (zm.namiestnika dobra biskupie zostały zabrane. Jubilat Stanisław Skurzyński. Nawrocki "Lubicz". W 1926 roku skład osobowy Zarządu Okręgowego (zamojskiego) Związku młodzieży wiejskiej stanowili: Franciszek Blonka (pochodził z Łabuniek) Helena Bogucka (z Zamościa) Stanisław Cebula (z miejscowości Wierzbie) Piotr Lempert (z Płoskiego k. skład osobowy oddziału "Podkowy" Tadeusz Kuncewicz "Podkowa" znany był w rejonie Szczebrzeszyna "jako ten.1944" (Warszawa 1985) . napisał m. Zienkiewicz. Ireneusz Bryl "Bończa". Marian Tulidowicz. "Puci". Z oddziałem Tadeusza Kuncewicza związało zwoje losy także kilku kolejarzy. in. W roku 1905 skład kapituły stanowiły zaledwie trzy osoby: prałatem – dziekanem i proboszczem parafii zamojskiej był ks. Podczas okupacji Skierbieszów jako pierwsza wieś na Zamojszczyźnie został wysiedlony 25 listopada 1942 roku. a Skierbieszów przemianowano na osadę wiejską. zorganizowany był na zasadzie federacji – w skład której stanowiły samodzielne związki wojewódzkie. skład osobowy Zarządu Okręgowego (zamojskiego) Związku Młodzieży Wiejskiej Związek Młodzieży Wiejskiej założony został w latach dwudziestych ubiegłego stulecia. Wiesław Podczaski. Roman Piskorski "Meduza". Majątek został scedowany na osoby świeckie. Jerzy Florkiewicz "Ozdoba". Stanisław Wojciechowski "Miś". uczeń gimnazjum) "Podkówka". in.. Jan Gieysztor "Szachowski". Jan Guzowski "Błyskawica". "Puma". Czesław Jóźwiakowski "Most". Jan Ambroży Wadowski (zasłużony historyk.Jan Grygiel . Jan Brochowski "Dan". Jan Lepionko"Łasica". "Życie". Tadeusz Niedzwiedzki "Stern". Tadeusz Karczewski "Irys". dodatkowo pełnił funkcję rektora kościoła po kapucyńskiego w Lublinie. miał takie szczęście od Boga. Stanisław Mazur "Elski". "Ryś". Antoni Czarnecki (z Wywłoczki). "Wikta". Franciszek Hubka "Mewa". podch. Warszawa 1900). czterech kanoników i ośmiu wikariuszy – liczbę kanoników z czasem zwiększono do dziewięciu. Stanisław Ryzner "Piorun". a przy okazji zjazdy "Podkowiaków" (relacja Katarzyny Książek). skład kapituły kolegiaty zamojskiej Kapituła kolegiaty zamojskiej utworzona u schyłku XVII wieku składała się z trzech prałatów. Marian Żyła "Wrzos". Tadeusz Mazurek"Kaszub". Kazimierz Orzechowski "Kotwica".. "Michał Kwiatkowski "Wojtek". Marian Kopytko. Tadeusz Kalbarczyk "Gzyms". prałatem – kustoszem ks. Wiesław Smyk "Czarny". Jerzy Prystapczuk "Ryś". Józef Lembrych. Jan Mielnik. podch. w oddziale którego ginęło najmniej ludzi. Adam i Władysław Guściorowie.Ignacy Mościcki. "Wiadomości o profesorach Akademii Zamojskiej". w jego szeregach skupiała się głownie młodzież pochodzenia chłopskiego. z której wywodził się były prezydent Rzeczpospolitej Polskiej . Józef Szmiga "Smyk" i inni. Roman Paczos "Lasota". Franciszek Grona. Do dziś w ostatnie dni maja odbywają się w kościele pod wezwaniem św. Marian Bronikowski "Grzmot". Zamościa) T. Izydora w Topólczy nabożeństwa poświęcone pamięci "Podkowy" i jego poległych partyzantów. Boleslaw Grudewicz "Wilczek". Marian Kopczyński. Bolesław Polakowski "Wiarus". którzy rezygnując z pracy na kolei wybrali walkę z okupantem: Wacław Hubka "Jar". (z Lublina). Jubilat Tomasz Petrykowski. Aleksander Bortkiewicz "Mongoł". Waldemar Borkowski "Brodzic". kanonikiem i proboszczem w Końskowoli ks.udało się ustalić niektóre nazwiska lub pseudonimy ludzi oddziału "Podkowy". Michał Zawiślak "Reja". Zbigniew Podczaski "Sajgon". Aleksander Jóźwiakowski "Błysk". Jego staraniem wybudowano w Skierbieszowie piękna szkołę. Jak podaje autor pracy "Związek walki Zbrojnej Armia Krajowa w Obwodzie Zamojskim 1939 . Zdzisław Jóźwiakowski" Huzar" Jóźwiakowski "Motylek". Ferdynand Orzechowski.1943). byli to: Feliks Czyż " Zająć". m. Aleksander Sierpotowski/Sierputowski?. Najdówna (z Kalinowic Ordynackich) Jan Podlewski (z Janowic) Franciszek Popielec (z Deszkowic) Fryderyk Plattner (z Zamościa) Michał Rasum (z Sitańca) Stanisław Syta (z Zamościa) . Kazimierz Łokaj. Związek. Zygmunt Kuncewicz (brat "Podkowy".

1 plac na ul. Rolnej oraz kilka półćwierci [placów] na przedmieściu ul.. Kozackiej.Jan Szozda (z Ruszowa) Aleksandra Szubert (z Bodaczowa) Regina Torówna (z Wysokiego) Bolesław Wnuk (z Wysokiego) Skład samorządu i pracowników kancelarii miejskiej gorajskiej w latach 1592 – 1795... opracowano na podstawie pracy. ½ placu na ul. Rolnej Barański 1752 1752 1753 Józef Leśniowski Jędrzej Chudzicki Jędrzej Barański Błażej Pydo Mikołaj Subczycki Mateusz Zdzyłowski Maciej Widz 1753 1753 1753 1753 1760 burmistrz burmistrz burmistrz pisarz miejski burmistrzowie (?) .. "Dzieje Goraja" imię i nazwisko Jan Peczka Sebastian Trojan Jan Wiąckowicz Jan Zbonski Jędrzej Zaranski Paweł Rozbicki Sebastian Fabian Gonciarski Marcin Ciupak Sebastian Zdzyłowski Michał Oleszek Bartosz Gębka Piotr Tomasik Andrzej Zaborski Jan Misa (.) Ciupak Andrzej Plebanek Andrzej Baran Michał Oleszko Jan Misa Józef Leśniewski Walenty Pieprzycki Andrzej (Baran) rok urzędowania 1592 1592 1703 pełniona funkcja/obowiązki burmistrz rajca burmistrzowie pozostałe dane 1703 1708 1726 1738 1738 rezydent pisarz miejski woźny miejski wójt burmistrzowie 1738 1738 1741 1741 pisarz miejski woźny wójt burmistrzowie 1741 1741 pisarz szafarz burmistrz pisarz miejski wójt Posiadał jeden plac zlokalizowany w Rynku..

13 złotych 14 groszy. Brał udział w walce z Niemcami w okolicach Puław. W Skwarkach Tomasz Antoni Zamoyski fundował kościół obrządku łacińskiego pw. tomaszowski). Smagała Piotr Syn Adama i Magdaleny z Maciągów. Skwarki Malutka wioska powstała w XVII wieku na południe od miejscowości Rybnica (pow. w roku 1796 świątynia. proboszcz szczebrzeszyński – założył w Turobinie jako pierwsze na Zamojszczyźnie Bractwo Różańcowe w oparciu o Instrukcję Jenerała Dominikańskiego z Rzymu z roku 1637.Stanisław Głuszczynski Mateusz Zdzyłowski Michał Oleszko Jan Misiński Wojciech Sałęga Tomasz Stachurski Krzych Wielgos Walenty Oszustowski 1768 1768 wójt burmistrzowie składki na Fundusz Obrony Narodowej Zebrane zostały z inicjatywy nauczycieli Szkoły Powszechnej Nr 2 w Szczebrzeszynie w dniu 19 kwietnia 1939 roku w wysokości 168 złotych 95 groszy. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. Z czasem drogą zamiany z probostwem na inne grunty Skwarki przeszły na własność Ordynacji Zamoyskiej. "Skrzat Udrycki" Pismo wydawane od roku 1918 nakładem Stowarzyszenia Szkolnego "Dzieci Polskich" działającego przy szkole w Udryczach. pomagał również rodzicom w prowadzeniu ich gospodarstwa w Rokitowie. Artykułami większości artykułów i wierszy traktujących o historii. Słonka Florian Pierwszy wójt Tarnogrodu (1567). Pod koniec 1942 lub na początku 1943 wstąpił w szeregi Armii Krajowej. p były miejscowe dzieci. Samorząd najstarszej klasy (VII) przekazał ponadto oszczędności zgromadzone przez klasę w ciągu roku szkolnego . To. Skowierzak Maria Ludwika Kurierka powstańcza (1863). który wkrótce zmarł. gm. pracy rolników i. Służył w 23 pułku piechoty we Włodzimierzu Wołyńskim w 1935 roku i w Korpusie Ochrony Pogranicza we Lwowie. Aresztowana po upadku powstania osadzona została w więzieniu w Janowie. Skwarski Jakub Infułat zamojski. oraz słaby stan zdrowia więźniarki i ciągle pisane przez nią prośby o zwolnienie skłoniło władze więzienne do darowania jej wolności. należała do probostwa rzymsko – katolickiego w Tomaszowie Lubelskim. krasnostawski. powiat Krasnystaw zamieszkał w jego gospodarstwie do wiosny 1944 roku. Piotr Smagała wespół z innymi żołnierzami Armii . Z chwilą wybuchu II wojny światowej jako rezerwista został zmobilizowany do służby wojskowej i wcielony do 9 pułku piechoty stacjonującego w Zamościu. Uzyskaną kwotę wpłacono do Komunalnej Kasy Oszczędności Powiatu Zamojskiego /O Szczebrzeszyn. ponieważ groziła zawaleniem. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do rodzinnego Rokitowa. Po jego śmierci w 1584 roku żona Anna otrzymała (po uprzednio skierowanej prośbie) 28 lipca 1585 roku pozwolenie od króla Stefana Batorego na objęcie wójtostwa przez ich syna Stanisława Słonkę. t. Podczas pobytu w więzieniu urodziła syna. przenosiła rozkazy ukrywając je w swoich warkoczach. z polecenia biskupa A. Turobin. gdzie pozostawał aż do wyzwolenia terenów Lubelszczyzny przez oddziały Armii Czerwonej i Odrodzonego Wojska Polskiego w lipcu 1944 roku. stanowisko piastował dożywotnio. Gołaszewskiego została rozebrana. św. pow. Jana Nepomucena. Po śmierci teścia Jacentego Maciąga że wsi Żabno. życiu codziennym na wsi. urodził się 19 lipca 1913 roku w Rokitowie.

W okresie poprzedzającym wybuch II wojny światowej mieszkańcy Sokołówki. Od tej chwili podejmuje zdecydowana walkę o obalenie narzuconego siłą ustroju . którzy w Gorajcu prowadzili sklep. Honorata została podczas II wojny zamordowana przez grasujących w okolicy bandytów. jedną z nich była Rozalia Miksza. który toczył się w dniach: 29. pierwszymi właścicielami Smorynia byli Skrzyccy -wiadomo. prawdopodobnie została zgwałcona i rozstrzelana – jej grób znajduje się na cmentarzu w Trzęsinach. Sędzia w procesie był kpt. która wykonała m. a zgrupowanie liczyło 1200 osób. Funkcjonował browar przynoszący rocznie 1200 rubli dochodu. którą ukrywano w starym magazynie po piwie. przybiera pseudonim "Sroka". Gdy Rozalia zmarła (nie znam przyczyny jej zgonu) chłopca przywiozły do .uczynił to dopiero na wiosnę wiosnę 1947 roku. ćwiczyli nas sześć tygodni. U schyłku XIX wieku we wsi (zresztą obecnie też niewielkiej) znajdowało się 27 domów.2007) Wieloletni członek Zaburzańskiej Orkiestry Dętej.nazywał się Paweł Smarkala. Śledztwo przeciwko niemu wszczęto 28 czerwca 1949 roku . znany z surowych i bezwzględnie wydawanych wyroków). . Ostrzeżony przez życzliwych sąsiadów wycofał się w ostatniej chwili z obejścia. bowiem ubecy urządzili na niego zasadzkę.. O swoim grani opowiadał bardzo chętnie: granie to rodzinna tradycja . jeździliśmy po całej Polsce . Wykonanie wyroku kary śmierci (28 maja 1950 roku) nadzorował prokurator Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Lublinie kpt. duża weranda z kolumnami (stan na lata siedemdziesiąte XX wieku). w tym dniu sporządzono również akt oskarżenia. Piotr Smagała nie ujawnił się . III. IV.w Szczecinie w 1954 graliśmy na Ogólnopolskich Dożynkach. Na terenie Niemiec. Poznaniu . Piece kaflowe z cegły zdobionej ciekawym ornamentem. głównie młode kobiety wyjeżdżały w celach zarobkowych za granicę.grać nauczyłem się od stryja. Żona Makowskiego. Huk Władysław. podobnie jak oni członkiem Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość". wyrok na jednego z członków partii w okolicach Goraja. 1950 roku jako oskarżyciel przed Wojskowym Sądem Rejonowym w lublinie wystąpił kpt. Stryj służył w 12 Pułku Ułanów w Krzemieńcu . Według danych z okresu międzywojennego we wsi był także młyn. w którym do produkcji piwa używano chmielu – kupowano go w kraju.mój ojciec był muzykiem.nawiązuje kontakt z grupą "Jacka". Grałem w Krakowie. W miejscu dzisiejszej szkoły znajdowały się czworaki. W jednej orkiestrze było wtedy 120 basów. Swięcicki. w maju 1922 roku został prezesem utworzonego w Mirczu Koła Związku Teatrów i Chórów Ludowych.który ukończył Szkołę Kapelmistrzowską . W procesie przeciwko Piotrowi Smagale. Kolejnym właścicielem wsi został Jan Brandt. przetrzymywany był w więzieniu na Zamku w Lublinie. Dworek zachował resztki dawnej świetności – znajduje się w nim duża bawialnia. Eugeniusz Pinkosz (pełniący funkcje sędziego Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie w latach 1949 – 1952). Sobniewski Szczęsny Administrator Kolonii Mircze.zamknięto 28 lutego 1950 roku. Udzielał także w czasie okupacji pomocy Żydom . Madziarz. in. gdzie pracowała wespół z mieszkankami wsi Gorajec urodził się jej syn – Bronisław. in.Krajowej brał udział w odbiciu aresztowanych przez Niemców żołnierzy AK osadzonych w areszcie w Żółkiewce. Podczas I wojny światowej wraz z przyjaciółmi zajmował się przemytem broni. mój stryj był muzykiem i ojciec chrzestny też. Wytwarzane tutaj piwo kupowali m. Stafiszowie. Smoryń Wieś w powiecie biłgorajskim. lub sprowadzano zza granicy. zostaje. Po oddaniu broni na posterunku w Turobinie wracał do domu. że w roku 1885 roku funkcjonował browar. Oprócz niego w skład Zarządu Koła weszli: S. Piotr Smagała aresztowany został 25 czerwca 1949 roku przez krasnostawskich ubeków. Zdzisław Obuchowicz. kilka pokoi. Brandt często przyjeżdżał do Mokregolipia. w tej liczbie 24 włościańskie. miał syna Henryka. Grałem w orkiestrze w Zaburzu. od najmłodszych lat. nauczyciel – pełnił funkcje skarbnika oraz K.był kapelmistrzem w zaburskiej orkiestrze. gdy do Smorynia zbliżali się Rosjanie cały skład wysadzono w powietrze. Jako młody chłopiec należał do Organizacji. gdzie na folwarku ordynackim dzierżawionym przez Konstantego Świderskiego odbywały się narady włościan – członków PPS – u z okolicznych wsi. był członkiem Batalionów Chłopskich w obrębie gminy Radecznica. Sokołówka – losy mieszkańców wsi Najstarsze wzmianki o Sokołówce pochodzą z połowy XVI wieku. Do jej powstania przyczyniła się rodzina Gorajskich – w obrębie ich dóbr wieś pozostawała do roku 1665. kuchnia. Smarkala Stanisław ( zm.6. Po wyzwoleniu wschodnich terenów Polski. Po śmierci Brandta jego majątek odkupiła wraz z zabytkowym dworkiem rodzina Makowskich. w tym 226 katolików i 8 prawosławnych. 234 mieszkańców. Piotr Smagała współpracował także z grupą "Piata" (Antoniego Saneckiego).

wstąpił też jeden z mieszkańców wsi – Andrzej Bielak.1930 1930 . Kazimierza Komornik Marcin s. We wsi była szkoła. Szkoła funkcjonowała również w czasie okupacji. Jana Głowala Stanisław s.kraju gorajeckie kobiety. Wychowywał się przy rodzinie. Część rodzin pracowała pod Zamościem w Janowicach. Wojciecha "Sonderlaboratorium SS" lata pracy 1912 . zabierali żydowskie rodziny do Bełżca. w czerwcu 1943 roku aresztowany przez Niemców i wywieziony do obozu na Majdanku. in u gospodarza Kruszyńskiego w Czarnymstoku. gdy podrósł pracował jako parobek. synem swej ciotki Marianny z Mikszów Smotrowej.. bo nie podpisał jakiegoś zobowiązania i nie pracował u Bauera.1945 1945 . in.).żołnierze obawiali się niemieckich nalotów dlatego wybrali Sokołówkę. Żydzi byli w Sokołówce. "andersiak". Kazimiera. do Sokołówki. W czasie wojny kilku chłopów zabrali Niemy do obozu w Zwierzyńcu. tutaj zaprzyjaźnił się z kuzynem – Feliksem Smoter.. Bielak został ranny pod Bidaczowem. on pracował w Gminie.) Miazgowa – szkoła mieściła się w domu Chołoty.) Gładyszowa. W latach siedemdziesiątych ubiegłego przyjechał w rodzinne strony – był również w Czarnymstoku. w Sokołówce pracowała tylko przez rok. Niektórzy z mieszkańców wsi zajmowali się drobnym handlem.. m. Szczególnie dokuczał mu Józef Odrzywolski. Wojciecha Komornik Stanisław s. Tam było gospodarstwo rolne. Józefa Wypych Kazimierz Wypych Kazimierz s. szczególnie policjantów ściągali jego żołnierze... albo tuż po wyzwoleniu Bronisław wyjechał na Zachód. m.1949 1949 . major wychodził na szosę i tych uciekinierów. jeden z nich o nazwisku Sontag posiadał W 1942 roku Niemcy zaczęli ściągać wszystkich Żydów z okolicznych wsi do Frampola. Wcześniej (przed rokiem 1937) pracował (. Jak wrócił w 1945 roku.. Nie bardzo się obydwaj z Miksą znosili. Opiekowała się nim młoda dziewczyna. Michała Piwowarek Jan Wypych Jan s.1926 1926 . Przez wioskę przemieszczało się wielu uciekinierów – jeden z wojskowych. później dostał się do Australii. Mazurek. sołtysi wsi Podborcze (na podst. to było gdzieś na Wielkanoc. Walczyli pod Biłgorajem. Po wyzwoleniu przeniesiono szkole do budynku gminnego. Jakuba Polski Franciszek Olech Stanisław s. ożenił się z nią. W pierwszych dniach wojny przy remizie w Sokołówce stacjonowało wojsko . nauczycielka tutaj pracująca to (. aby do zatrzymanych w Zwierzyńcu dołączyły ich rodziny. Jana Ferenc Kazimierz s.. Leona i Andrzeja Futymów. To było 2 listopada – Niemcy zrobili akcję. a nie Frampol. skąd szczęśliwie powrócił.. Był w lagrach. Niektórzy pojechali. "Kronika wsi Podborcze) imię i nazwisko Marcin Olech s. Ferenc. gdzie założył rodzinę i zamieszkał do końca swoich dni.1922 1922 ..1940 1940 . Był w wojsku Andersa. Z Sokołówki dostał się do niemieckiej niewoli Tadeusz Miksza.1938 1938 . Z tych Janowic to niektórzy jakoś się wykupywali i po kryjomu wracali do domu. Regina Smoter Grzeszkiewicz) Sokół Michał Rodem z Deszkowic. S. Niemcy wysłali z obozu delegata do wsi. jedną z takich osób był Wincenty Miksza. Wincenty jeździł swoim koniem i furmanką do Zwierzyńca skąd przywoził w beczkach piwo do szynku we Frampolu prowadzonego przez miejscowego Żyda.1956 1956 .. Rozwieźli ich później gdzieś po wioskach. Dostał się do Anglii. W czasie okupacji. jak Stecowa do męża z dziećmi. już do Niemiec nie wysłali. później przyprowadził ja do domu. później do wsi przyjechała (. (Marian Tarka. niektórzy z "czerwonych" wołali za nim "andersiak".1916 1916 .1934 1934 .1960 . Do tej jednostki stacjonującej przy remizie wstąpił wcześniej Mazurek (rodem z Frampola).

1843  Rys nauk w Szkołach Zamojskich do Szczebrzeszyna przeniesionych w roku 1819 i 1820 uczniom wyłożonych na popis tychże publiczny (1820). obradom przewodniczył Antoni Najda z Kalinowic. Hrubieszów.II s. 485). oraz w drukarniach Józefa Węckiego. oraz Programmatu. Łopacińskiego w Lublinie. Zamoyskich w Szczebrzeszynie (lata 1834. spotkanie komendantów Spotkanie komendantów obwodowych Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej południowych powiatów Lubelszczyzny odbyło się 3 marca 1943 roku w budynku szczebrzeszyńskiej mleczarni – uczestniczyli w nim komendanci z obwodów: Biłgoraj.. Tematem spotkania była dyskusja nad rozkazem Komendy Okręgu AK z dnia 12 lutego 1943 roku odnośnie scalenia Batalionów Chłopskich z Armią Krajową. społeczne szkoły kilimiarskie Powstały w okresie międzywojennym na terenie powiatu hrubieszowskiego z inicjatywy braci Pawła i Szczepana Gajewskich. Spalony Wacław ps. Maxymiliana Chmielewskiego. w oficynie Jana Karola Pruskiego.. ukazywały się pod tytułami:  Akt urzędowy zakończenia roku szkolnego w Gimnazjum im. dyrektor Szkoły rolniczej Męskiej w Janowicach → Szkoła Rolnicza Męska w Janowicach k. t. Tomaszów i Zamość. z 1842 roku dostępne są w zbiorach Wojewódzkiej Biblioteki im. liczbę mieszkańców z uwzględnieniem chrześcijan. sprawozdania szkolne Zbiory publikacji relacjonujących działalność szkół szczebrzeszyńskich. "Spis dóbr Ordynacji Zamojskiej służący celom militarnym" Dokonany został w 1805 roku. wybrany przez siebie region i używany jako poligon doświadczalny masowego wyniszczania Polaków. a następnie Związku Walki Zbrojnej.1837.. A.Tak Niemcy określali Zamojszczyznę. syn byłego carskiego zesłańca.. Na miejsce obrad przeznaczono salę Teatru Sejmikowego w Zamościu. którzy byliby zainteresowani produkcją i sprzedażą mleka. J. 14. zginął w Oświęcimiu 1941 roku. "Słoma" Pierwszy organizator konspiracji w Biłgoraju i pierwszy komendant Służby Zwycięstwu Polsce. w roku 1926 liczyła 600 członków. . dysydentów i Żydów. niekompletną bibliografię prac o szczebrzeszyńskich szkołach sporządził Karol Estreicher – zamieszczona została w "Bibliografii polskiej XX stulecia" ( Kraków 1876. t.1844. 1847)  Popisy publiczne uczniów Szkoły Wojewódzkiey Zamoyskiej w Szczebrzeszynie z lat 1826 – 1828  Programmat aktu uroczystego zakończenia biegu nauk w Gimnazjum Imienia Zamoyskich w Szczebrzeszynie z roku 1842. w tym kobiety i mężczyzn.I s. spis obejmuje liczbę domów danego miasta lub wsi. Popisów Publicznych. k.. w latach trzydziestych ubiegłego stulecia szkoły kilimiarskie znajdowały się w Drogojówce.. Zamościa przy współudziale asesora Jana Kapuścińskiego. Prezesem "Spółki Mleczarskiej" został Marcin Polikowski z Skierbieszowa. H. "Spółka Mleczarska" Mleczarnia utworzona w 1924 roku w Skierbieszowie z inicjatywy lekarza Kapuścińskiego i aptekarza mgr Tadeusza Bortnowskiego. Pierwszą. Ungera i Stanisława Strąbskiego.. Drukowano je w Lublinie. Obowiązki przewodniczącego Zjazdu pełnił Stefan Bauer. Horodle. 30 czerwca tegoż roku odbył się Walny Zjazd Spółdzielczy. Kościuszki. Oryginał zatytułowany "Summariusz całego zaludnienia w dobrach Ordynacji Zamojskiej w roku 1805 sporządzony" dostępny jest w Archiwum Państwowym w Lublinie w zbiorach Akt ordynacji Zamoyskiej. prezes Rady Narodowej. Jana Schlietera. Egzemplarze Aktu Urzędowego. 3215. Społeczeństwo Biłgoraja oddało mu hołd poświęcając płaskorzeźbę na pomniku zlokalizowanym w parku "Solidarności" przy ulicy T. sygn. Putnowicach Górnych. Założyciele mleczarni pragnęli w ten sposób przyczynić się zwiększenia dochodów mieszkańców okolicznych wsi.. Gałęzowskiego. 1. Spółdzielnia Rolniczo – Handlowa "Rolnik" Istniała na terenie Zamojszczyzny w okresie międzywojennym.

stemple pocztowe Okolicznościowe stemple pocztowe upamiętniające 100 rocznicę bitew stoczonych podczas powstania styczniowego w 1863 roku wydane zostały w: Fajsławicach (24. stosowano liczne przerwy w nauce. bibliotek. Jego działalność zauważona została przez Piusa XI. W latach dwudziestych ubiegłego wieku osiadł na stałe w Łaszczowie. VIII. 1963). Celem takiej szkoły ludowej ma być wyłącznie. zachowane w szkole podstawowej w Gorajcu (gmina Radecznica) arkusze ocen – ich przegląd pozwala zorientować się jakich przedmiotów wówczas nauczano. IV. Malewscy.. pełnił funkcję prezesa Akcji Katolickiej w powiecie tomaszowskim w okresie międzywojennym. Starohorski Jan Lekarz batalionowy Wojska Polskiego. Grabińscy.).. VII. jak wypowiedział się generalny gubernator Hans Frank "Polski kraj winien być zamieniony w intelektualna pustynię". Formalne zamknięcie obiektu miało miejsce w 1959 roku. 1963). Janowie Lubelskim (18. stary cmentarz biłgorajski Zlokalizowany przy ul. in. Ilustrowane Czasopismo dla Młodzieży".. który w 1943 roku mianował ks. spoczywają tutaj wybitni mieszczanie biłgorajscy. IX. rysunki. zamawiać go mogli jedynie nauczyciele szkoły. podręczników bowiem. ze nakazem bożym jest posłuszeństwo wobec Niemców. zabranych przez okupantów podręczników pojawiają się "Stery". II. na którym wydzielone zostaną miejsca na ossarium (pochówki szczątków odkopanych podczas remontu) lapidarium – tutaj zostaną zgromadzone wszystkie zniszczone pomniki oraz kolumbarium. proste liczenie." Dr Starohorski udzielał pomocy medycznej mieszkańcom Tomaszowa często przyjeżdżając do tego miasta. gdzie będą składane urny z prochami zmarłych po kremacji. pilność i grzeczność. brakowało pomocy szkolnych. Zygmunta Chmieleńskiego (Janów Lubelski 6.jeden Ster kosztował (rok 1941) 25 groszy. m. organizator rekolekcji dla nauczycieli i pielgrzymek do Częstochowy.. Zamojskiej. założony został w XVIII wieku.wdzięczni parafianie ufundowali mu w kościele w Łaszczowie tablicę pamiątkową. fundatorów figury św. Jana Nepomucena przy ul. Starowieyski Kostka Seweryn. nauka o przyrodzie. Wydawano w Krakowie pod nadzorem władz niemieckich ... 1963). (1895 – 1940).rok szkolny 1939/1940 realizowały program szkolny zubożony o historię i geografię Polski. ks. oraz naukę o Polsce współczesnej. in. Zmarł w obozie koncentracyjnym w Dachau . 1963). Szkoły powszechne na terenie Zamojszczyzny funkcjonowały do roku 1942 świadczą o tym m. język polski (ograniczony do mówienia i czytania po polsku z uwzględnieniem najprostszych tekstów literackich typu czytanki. najwyżej do 500. W roku 2003 rozpoczął się remont cmentarza. Oprócz tej szkoły nie mogą istnieć na Wschodzie w ogóle żadne szkoły. w roku 1817 zamieszkał w Łaszczowie. uczciwość. napisanie nazwiska. języka polskiego. 1963). Natomiast komisarz Rzeszy dla umacniania niemczyzny ( Reichskommisar für die Festigung deutschen Volkstums) – Heinrich Himmler opracował "Kilka myśli o traktowaniu obcoplemiennych na Wschodzie" ("Einige Gedanken über die Behandlung der Fremdenvölker in Osten"). Kolejny rok szkolny 1940/1941 przynosi dalsze ograniczenia jeżeli chodzi o zasób przekazywanej uczniom wiedzy – w miejsce polskich.Starejewski (. Ze "Sterów" uczono . Bosaka (Józefów k/Biłgoraja 17. Marcina "Lelewela" Borelowskiego (Zwierzyniec 3. arytmetyka z geometrią. skracano godziny lekcyjne. gdzie czytamy że: "dla nieniemieckiej ludności Wschodu nie mogą istnieć wyższe szkoły niż czteroklasowa szkoła ludowa. pełniąc obowiązki lekarza woyskowego dał dowody należney mu znajomości sztuki. Lubelskiej w Biłgoraju. bowiem " był przy wejściu w służbę woyskową podług ówczesnych przepisów examinowany i za zdatnego do służby lekarskiej uznany. Starowieyskiego tajnym szambelanem papieskim. pełna nazwa to: "Ster. przyrody (żywej i martwej). Za zgodą księcia namiestnika (pismo z dnia 21 czerwca 1817 roku) zwolniony został od dodatkowych egzaminów umożliwiających mu stosowanie praktyki lekarskiej. stemple upamiętniające sylwetki dowódców powstania: Marcina "Lelewela" Borelowskiego (Krasnobród 24. Czytania nie uważam za konieczne. Redaktorem "Steru" był dr Feliks Burdecki. zajęcia . pochówków dokonywano do końca XIX wieku. krótkie opowiadania. działacz Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej. "Ster" Szkoły powszechne w Polsce w początkowy okresie okupacji niemieckiej . Na cmentarzu znajdują się pochowki sitarzy biłgorajskich.) Właściciel majątku Łaszczów. 1963). VIII. były to: religia.matematyki.

Jana Mazura.. Miączyn. Warszawa 1988.. W roku 1830 Abraham Jakub Stern został członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk. s. 11. gdzie ukończył państwowe Liceum i Gimnazjum Ogólnokształcące im. był samoukiem. śpiew. Stronnictwo Ludowe (Tarnogród) Utworzone zostało 15 marca 1931 roku z połączenia Polskiego Stronnictwa Ludowego (PSL) "Wyzwolenie". W latach 1603. Andrzeja Grucę. ćwiczenia cielesne/gimnastyka. 1944). portret Abrahama Sterna. Tyle tedy możecie mieć swobód. 1604. 1921 – 16. Obszar ten podzielony był na 6 wsi głównych (administracyjnie podlegały im okoliczne miejscowości): Skierbieszów. 08. Zamość. tartak mechaniczny. żołnierz AK. stosunek Tomasza Zamoyskiego do różnowierców Różnowiercy polscy w pocz. W roku 1623 wypowiedział znamienne słowa (cytuje za Andrzejem Tokarczykiem autorem pracy " Ewangelicy polscy". poeta.". żniwiarka. urodzony w Warszawie. autorstwa Antoniego Blanka znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Poznaniu. Antoniego Lisa. Do najaktywniejszych członków zaliczyć należy: prezesa Jakuba Larwę. np. straż wiejska SS Organizowana była przez nasiedlonych Niemców w tzw. ile wam z laski jej pozwolono. która niedawno z cudzych krajów do Polski przywędrowała. Złojec. mechanizm zabezpieczający wozy przed ponoszeniem przez rozbiegane konie . Najwcześniejsze . W roku 1811 wynalazł maszynę do liczenia – jego umiejętnościami i pracą zainteresował się Stanisław Staszic. w początkach 1398 roku zatwierdził uposażenie szczebrzeszyńskiej parafii nadane przez Dymitra z Goraja na mocy dokumentów z dnia 29 września 1397 roku i 9 stycznia 1398 roku Prawdopodobnie wtedy arcybiskup Strepa erygował parafię. Jana Zamoyskiego. Jana Fedora. wsiach głównych obszaru osiedleńczego Zamojszczyzny. z zawodu architekt (był twórcą kolejki liniowej na Kasprowy Wierch). Stern Abraham Jakub (1769 – 1842).praktyczne/roboty ręczne. Dzieciństwo i młodość spędził w Zamościu (jego ojciec Józef Stroiński pracował na stanowisku radcy prawnego Ordynacji Zamoyskiej). XVII wieku musieli przezwyciężać wiele trudności by się mogli ostać w katolickim "krajobrazie' naszego kraju. Stokowski Zygmunt Wychowanek zakładu dla Sierot Wojennych w Turkowicach. Michała Magocha. katolicka zaś wiara była i jest jako gospodyni dawno w domu swoim. Michała Mulawę. młocarnia. pochodził z ubogiej rodziny – rodzice nie mając środków na edukację oddali go na naukę do miejscowego zegarmistrza. zamordowany został we wrześniu 1939 roku przez nacjonalistów ukraińskich. 1617 wydany został indeks dziel zakazanych. a dokumentem z dnia 6 stycznia 1398 roku inkorporował ją wraz z powiatem szczebrzeskim do archidiecezji halickiej. Franciszka Osucha i jana Szymaniuka. Komarów. po pewnych udoskonaleniach maszyna Sterna mogła "wypełniać działania arytmetyczne z