BONITACJA PUNKTOWA

Metoda bonitacji punktowej. Szeroki opis tej metody przedstawia Sołowiej (1992). Autorka twierdzi, że jest to ocena jakości i klasyfikacja stosowana w bardzo wielu dyscyplinach. W geografii jest to jakościowe wartościowanie składników i cech struktury środowiska, m.in. rzeźby terenu, deniwelacji, lesistości, jeziorności, obecności obiektów zabytkowych, ochrony przyrody, obecności infrastruktury turystycznej i dostępności komunikacyjnej. W geografii turyzmu służy do oceny atrakcyjności i przydatności badanego terenu dla potrzeb turystyki i rekreacji. Decydującymi o atrakcyjności obszaru komponentami przyrodniczymi są: rzeźba terenu, wody powierzchniowe oraz lesistość i użytkowanie ziemi, zaś komponentami pozaprzyrodniczymi: obecność zabytków, dostępność komunikacyjna oraz zagospodarowanie turystyczne. Bonitacja przebiega w dwóch etapach, wspomina dalej autorka. Pierwszy polega na klasyfikacji bonitacyjnej, tzn. utworzeniu szeregu bonitacyjnego o wartościach względnych. Kryteria te ściśle się precyzuje, mając na względzie indywidualne cechy obszaru. Stosuje się założenie, że jedna sytuacja fizycznogeograficzna jest lepsza od drugiej, druga od trzeciej i tak dalej. Kolejnym etapem jest naniesienie na mapę analizowanego obszaru (w skali 1:100 000 lub mniejszej), siatki kwadratów o jednakowej wielkości (można też wykorzystać istniejącą już sieć kwadratów na mapie w danej skali). Następnie dokonuje się bonitacji punktowej właściwej, przyporządkowując terenom w obrębie każdego kwadratu odpowiednią wartość punktową (w oparciu o kryteria szeregu bonitacyjnego). Dopełnieniem badania jest wykonanie kartogramu na podkładzie mapy topograficznej (nadając danemu przedziałowi punktów określony kolor na mapie) oraz wypisanie wniosków. CEL BADANIA Atrakcyjność turystyczna obszaru jest pojęciem bardzo złożonym. Wymaga ona od badacza wielopłaszczyznowej oraz kompleksowej analizy cech ocenianego obszaru. W analizie tej muszą być uwzględnione aspekty przyrodnicze, kulturowe, oraz kwestie dostępności komunikacyjnej i obecności infrastruktury turystycznej. Atrakcyjność turystyczna jest pojęciem względnym i sposób jej odbioru przez turystę zależny jest od subiektywnych cech odbiorcy. W dzisiejszych czasach można wyróżnić wiele grup odbiorców turystyki, którzy mają różne cele wyjazdów. Jedni szukają wrażeń estetycznych, drudzy wypoczynku, trzeci pragną mocnych wrażeń podczas spływu rwącą rzeką, a jeszcze inni całe godziny spędzać mogą w ekstremalnych warunkach pogodowych w celu ujrzenia przedstawiciela jakiegoś gatunku zwierzęcia.

bez większej rzeki 3 pkt.udział powierzchni leśnej 50% .30 m 3 pkt.W przypadku gminy Wielichowo bonitacja punktowa przeprowadzona została w oparciu o cechy.1 .deniwelacje > 30 m 2. Jeziorność 0 pkt. na które zwróciliby uwagę turyści szukający odpoczynku w bliskości z naturą. 1 . a przy tym aktywnie spędzać czas uprawiając rekreację. zwyczaje miejscowej ludności. ZASOBÓW I WALORÓW Czynniki stymulujące: 1.1 . Lesistość 0 pkt..brak powierzchni leśnej 1 pkt. . . . .1 .udział powierzchni leśnej 0. .20 m 2 pkt . .10% 2 pkt. . .20% 3 pkt. ZJAWISK. W jej wyniku zostaną wyłonione obszary o największej i najmniejszej atrakcyjności pod kątem pełnionych i potencjalnych funkcji turystycznych.deniwelacje 10.udział powierzchni leśnej 20.20% 2 pkt. KLASYFIKACJA PUNKTOWA CECH..udział powierzchni wód powierzchniowych stojących 10.1 .ponad pięć cieków.1 .udział powierzchni wód powierzchniowych stojących 0.udział powierzchni wód powierzchniowych stojących 20. .50% 4.jeden do pięciu cieków 2 pkt.1 .50% 3 pkt. Cieki wodne 0 pkt. . .deniwelacje 20.80% 3.ponad pięć cieków + większa rzeka .deniwelacje poniżej 10 m 1 pkt. pragnący poznać ciekawe kulturowo miejsca. Celem przeprowadzenia waloryzacji turystycznej jest możliwie jak najbardziej obiektywne zidentyfikowanie atrakcyjności turystycznej rozpatrywanego obszaru.brak cieków 1 pkt. .brak wody powierzchniowej stojącej 1 pkt. Deniwelacje 0 pkt .

. stacja PKP. . . Trasy turystyczne i sportowe 0 pkt.dwa obiekty zabytkowe 3 pkt. . asfaltowa 3 pkt.75% powierzchni . . . . .droga o nawierzchni twardej. .trzy lub więcej przebiegających szlaków turystycznych 9.brak miejsc.50 . lub kolei wąskotorowej 10.powyżej trzech obiektów zabytkowych 7.powyżej trzech obiektów 8.75 . . lub stanowisko dokumentacyjne 6. . użytek ekologiczny.jeden obiekt zabytkowy 2 pkt.jeden obiekt 2 pkt. . . .przystanek PKS. Formy ochrony przyrody 0 pkt.> trzy pomniki przyrody.5. Udział pól uprawnych.wojskowe.100% powierzchni 1 pkt.droga gruntowa wiejska. . obiektów zabytkowych 1 pkt.dostępność tylko piesza 1 pkt. muzea) 0 pkt.brak 1 pkt. .dwa przebiegające przez teren szlaki turystyczne 3 pkt. Obiekty infrastruktury turystyczno. Zabytki ( budownictwa. łąk i pastwisk w krajobrazie 0 pkt.dwa pomniki przyrody 3 pkt.dwa obiekty 3 pkt. . . Dostępność komunikacyjna 0 pkt. .jeden przebiegający przez teren szlak turystyczny 2 pkt.brak 1 pkt. obiekty historyczno. .jeden pomnik przyrody 2 pkt.brak form ochrony przyrody 1 pkt. techniki. . gruntowa polna 2 pkt. .rekreacyjnej 0 pkt.

Obecność terenów bagiennych 0 pkt. . które otrzymały noty powyżej wartości 8 i nie są zagospodarowane turystycznie mają możliwość rozwoju z racji potencjału turystycznego. łatwa dostępność komunikacyjna.2 pkt.25 . obecność lasów. etc. na który składają się przede wszystkim: różnorodność krajobrazu.wody pozaklasowe 3. . . .50% powierzchni 3 pkt. które odróżniają tereny mało atrakcyjne (sklasyfikowane w przedziale -2 .75 .75% powierzchni -3 pkt.000. . Tereny.50% powierzchni -2 pkt.25 . Zanieczyszczenie wód 0 pkt. . .50 . . od średnio atrakcyjnych (w przedziale 3 .III klasa czystości -3 pkt. oznaczonych na czerwono. .I klasa czystości -1 pkt.do 25% powierzchni -1 pkt.do 25% powierzchni Czynniki obniżające 2.2 pkt) i oznaczone na żółto. . oznaczonych na pomarańczowo oraz atrakcyjnych dla uprawiania turystyki (w przedziale >8).7 pkt).II klasa czystości -2 pkt. .100% powierzchni MAPA BONITACJI PUNKTOWEJ Do pracy dołączono kartogram. utworzony na podkładzie mapy topograficznej gminy w skali 1: 50. Kartogram utworzony został poprzez naniesienie na siatkę kilometrową kolorów.