P. 1
Aparatura Chemiczna i Procesowa - J.warych

Aparatura Chemiczna i Procesowa - J.warych

|Views: 78,592|Likes:
Wydawca: szczurek540

More info:

Published by: szczurek540 on Feb 24, 2010
Prawo autorskie:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

08/05/2015

pdf

text

original

Zasadniczy element aparatów stosowanych do przesiewania — przesiewa-czy
— stanowi sito osadzone w ramie (rzeszocie) i jego napęd zapewniający ruch
drgający sita. Szeroki zakres i różnorodność rozmiarów ziaren-cząstek oraz
warunki fizyczne rozdziału sprawiają, że nie ma możliwości przesiewania w
szerokim zakresie rozmiarów ziaren na pojedynczym sicie. Podobnie jak

117

podczas rozdrabniania, wyróżnia się przesiewanie wstępne, które dotyczy mate-
riałów w kawałkach oraz drobne i bardzo drobne. Sita wykonywane są jako:
rusztowe, płyty perforowane i siatki (rys. 9.9).

Rys. 9.9. Rodzaje sit: a) rusztowe, b) płyty perforowane, c) siatki

Sita rusztowe wykonuje się z listew, prętów lub wałków metalowych, uło-
żonych równolegle w określonej odległości od siebie. Kształt szczeliny pomiędzy
rusztami wynika z kształtu przekroju prętów i zapewnia swobodny przesyp
kawałków i ziaren materiału. Ruszta zamocowane w
odpowiedniej ramie są nachylone do poziomu w
kierunku ruchu materiału, pod kątem większym od
kąta tarcia — 30-50°. Zwiększenie wydajności
przesiewanego materiału osiąga się przez ruch
obrotowy lub drgający prętów albo sita (rys. 9.10).
Sita w postaci perforowanych płyt (rys. 9.9b), o
różnego kształtu otworach są wykonywane z
materiałów metalowych i tworzyw sztucznych. Są one
stosowane do przesiewania dużych strumieni mas
materiałów sypkich o znacznej zawartości kawałków
dużych rozmiarów.
Siatki (rys. 9.9c) są wykonywane z drutów
metalowych, włókien sztucznych i naturalnych; mogą
być tkane, plecione, skręcane, wiązane itp. Sposób
wykonania siatek związany jest z rodzajem
przesiewanego materiału i sposobem przesiewania.

Rys. 9.10. Przesiewacze rusztowe:
a) tarczowo-obrotowy, b) prę-
towo-drgający

118

Otwory (oczka) w sitach są wykonywane według określonych zasad, które są
znormalizowane i noszą nazwę skali sit. W układzie miar metrycznym sita
znormalizowane charakteryzuje tzw. liczba prześwitu, określona stosunkiem
powierzchni otworów (oczek) do całkowitej powierzchni sita lub numerem sita,
który odpowiada liczbie oczek sita na długości l cm. Liczba prześwitu jest
związana z krawędzią oczka a i średnicą drutu d zależnością

W systemie anglosaskim za podstawę do tworzenia szeregu sit przyjmuje się
sito o zawartości 200 oczek (otworów) na długości l cala i średnicy drutu 0,053
mm. Stosunek krawędzi oczek sit następujących po sobie — moduł sit — wynosi
√ 2 w sitach Tylera. W celu zwiększenia dokładności rozdziału jest

stosowany moduł (√ 2)1/2

. Numeracja sit jest oparta na wymienionej liczbie
oczek na długości l cala, tj. liczbie mesh. Zestawienie szeregu sit znormalizo-
wanych według norm metrycznych, anglosaskich (brytyjskich BS i amerykań-
skich) przedstawiono w tabl. 9.1.
Przesiewanie na sicie zachodzić może wtedy, gdy występuje ruch surowca
względem sita. Sito może być nieruchome, lecz nachylone do poziomu pod
kątem większym od kąta tarcia, może poruszać się w płaszczyźnie poziomej lub
nachylonej do poziomu. Płaszczyzna sita stanowić może prostokąt lub koło.
Ruch materiału na sicie zależy w dużym stopniu od rodzaju napędu wymusza-
jącego ruch, drgania sita i zamocowania ramy sita.
Przesiewanie może być prowadzone przez jedno lub kilka sit w układzie
posobnym, nadsobnym lub mieszanym (rys. 9.11). Ze względu na kształt
powierzchni wyróżnia się sita płaskie i cylindryczne. Powszechnie stosowane są
sita płaskie. W przesiewaczach płaskich (rys. 9.12) rama z sitem jest podparta
lub podwieszona na elementach sprężystych: płaskownikach, sprężynach,
amortyzatorach. Drgania ramy z sitem są wymuszone ruchem obrotowym mi-
mośrodu, wirowaniem niewyważonych mas lub za pomocą elektromagnesu.
Przesiewany surowiec przemieszcza się na sicie ze stałą prędkością, w przesie-
waczach przemysłowych 0,5-75 m/s, dlatego czas przesiewania jest proporcjo-
nalny do długości sita, wydajność zaś do szerokości. Efektywność przesiewania
zależy od rozmiaru i postaci otworów sita i ziaren mieszaniny, zawartości tzw.
trudnych cząstek o kształcie różniącym się znacznie od kuli, gęstości ziaren,
prędkości ruchu ziaren i grubości warstwy na sicie, wilgotności surowca i
obecności dodatków. Stosunek szerokości do długości sita wynosi zazwyczaj b /L
= 2,0-3,0. Wydajność przesiewacza wynosi

gdzie φ —współczynnik rozdrobnienia surowca =0,9,
s — grubość warstwy materiału na sicie,

v — prędkość ruchu materiału na sicie,
pn — gęstość nasypowa materiału.

119

Grubość warstwy materiału na sicie nie powinna przekraczać 4 rozmiarów
oczek sita. Efektywność przesiewania jest duża na początku sita, w wyniku
przesypywania dużej liczby drobnych ziaren w krótkim czasie. Ziarna o rozmiarach
w stosunku do oczek sita 0,75 przesypują się łatwo, natomiast te o stosunku 0,75-
1,0 trudno, co wymaga dłuższego czasu przesiewania. Im więc

Tabela 9.1

Charakterystyka sit znormalizowanych według norm niemieckich DIN, angielskich BS
i ameryka
ńskich ASTM

Sita wgBS410:1976

Sita wg U.S.Standard ASTM, Eli-81

Rozmiar oczek wg
DIN4188
[mm]

mesh

rozmiar oczka
[mm]

nr sita

rozmiar oczka
[mm]

1,0

16

0,991

16

1,19

0,8

20

0,833

18

1,00

0,63

24

0,701

20

0,84

0,5

28

0,589

25

0,71

0,4

32

0,495

30

0,59

0,315

35

0,417

35

0,50

0,25

42

0,351

40

0.42

0,20

48

0,295

45

0,35

0,16

60

0,246

50

0,297

0,125

65

0,208

60

0,250

0,10

80

0,175

70

0,210

0,09

100

0,147

80

0,177

0,08

115

0,124

100

0,149

0,071

150

0,104

120

0,125

0,063

170

0,089

140

0,105

0,056

200

0,074

170

0,088

0,05

250

0,061

200

0,074

0,045

270

0,053

230

0,062

0,04

325

0,043

270

0,053

0,036

400

0,038

325

0,044

0,028

-

-

-

-

0,020

-

-

-

-

więcej większych rozmiarów ziaren w mieszaninie, tym czas przesiewania musi
być dłuższy. Materiały suche, 2-4% wilgoci, przesiewają się dobrze. Wraz ze
wzrostem zawartości wilgoci przesiewanie staje się jednak coraz trudniejsze i
prowadzi do zalepiania oczek sita. Takie materiały przesiewa się na mokro,
stosuje się ogrzewanie sit do temperatury 375-425 K lub są stosowane sita
specjalne, tzw. strunowe.

120

Sprawność przesiewacza jako urządzenia klasyfikującego jest iloczynem
sprawności przesiewania η i odsiewania η0. Sprawność ta jest wyznaczana z
danych bilansu masowego materiału pożądanego, znajdującego się w surowcu S,
kierowanym do przesiewania, w przesiewie P i w odsiewie O.

gdzie χ , χ , x0 — ułamki masowe materiału pożądanego odpowiednio w surowcu,
przesiewie i odsiewie.
Ułamki masowe wyznacza się na podstawie analizy sitowej surowca, prze-
siewu i odsiewu, wykonanej na sitach analitycznych, zestawionych w układzie
nadsobnym, zgodnie z danymi tab. 9.1 dla określonych wymagań rozdziału na
frakcje ziarnowe. W skład zestawu wchodzą ponadto tzw. denko (pojemnik dla
najmniejszej frakcji) i pokrywka obudowy sita pierwszego od góry w zestawie.

Rys. 9.11. Sposoby przesiewania wielokrotnego: a) posobne, b) nadsobne, c) kombinowane

Rys. 9.12. Przesiewacze płaskie: a) wahliwy, b) wstrząsowy, c) wibracyjny, d) wibracyjno-rezo-
nansowy: l — obudowa (rzeszoto) sita, 2 - sito, 3 — napęd, 4 — elementy sprężyste

Do przesiewania dużych strumieni mas materiałów, których rozmiary ziaren są
zawarte w zakresie od l mm do ok. 200 mm są stosowane przesiewacze z sitami z
blach perforowanych i siatek.
W przesiewaczach wahliwych (rys. 9.12a) rama z sitem porusza się ruchem
jednostajnie przyspieszonym w płaszczyźnie poziomej lub nachylonej

121

pod kątem 7-16°, co powoduje ruch i klasyfikację ziaren materiału według
rozmiarów tak, że mniejsze przesypują się przez oczka sita stanowiąc przesiew,
duże natomiast zsuwają się z powierzchni sita na końcu przesiewacza stanowiąc
odsiew. Przesiewacz wahliwy do wielokrotnego przesiewania przedstawia (rys.
9.13a). Wirowanie mimośrodu z prędkością 400-450 obr/min zapewnia częstość
100-150 drgań/min, gdy amplituda wynosi 20-40 mm. Wydajność przesiewania,
określona jako strumień masy przesiewu zależy od częstości i amplitudy drgań i
kąta nachylenia sita. Oprócz zalet przesiewacza, którymi są duża wydajność,
sprawność przesiewania i zwartość konstrukcji, wadę stanowi niezrównoważenie
konstrukcji, co powoduje przenoszenie drgań na fundamenty i inne budowle.

Rys. 9.13. Przesiewacze wielokrotne: a) wahliwy, b) wibracyjny, c) bębnowy; l — obudowa, 2 —
sita, 3 — napęd, 4 — elementy sprężyste

Przesiewacze wstrząsowe (rys. 9.12b) mają dwie samorównoważące się
tarcze (koła) z mimośrodowo umieszczonymi ciężarkami, osadzone na wspól-
nym wale napędowym, obracającym się z prędkością 600-1500 obr/min, po
przeciwnych stronach ramy sita. Rama z sitem (lub dwoma, trzema) jest nachylona
do poziomu pod kątem 20-30°, opiera się na sprężynach metalowych lub
amortyzatorach gumowych lub jest podwieszona jak na rys. 9.13b podczas
przesiewania wielokrotnego. Drgania są kołowe w płaszczyźnie pionowej, pro-
stopadłej do powierzchni sita. Przesiewacze te są stosowane do klasyfikacji
drobnych ziaren. W czasie przesiewania ziarna przesuwając się w dół sita (sito
pochylone) są podrzucane, wstrząsane, mieszane, (amplituda jest stała, ok. 3
mm, co umożliwia klasyfikowanie drobnych ziaren w grubej warstwie na sicie).

122

Przesiewacze wibracyjne (rys. 9.12c) różnią się od wstrząsowych parametrami
drgań sita. Kierunek drgań może być poziomy lub nachylony do poziomu. Częstość
drgań zawiera się w granicach 900-1500 drgań/min. Drgania powodują ruch
materiału na sicie, jego podrzucanie i energiczne wstrząsanie. Wibratory stanowią
obracające się mimośrody, niezrównoważone koła lub elektromagnesy (drgania
rdzenia w zmiennym polu elektromagnetycznym). Przesiewacz może mieć jedno
lub kilka sit. Rozmiary przesiewanych ziaren zmieniają się od bardzo małych, rzędu
dziesiątków mikrometrów w analizie sitowej do ok. 250 mm w warunkach
przemysłowych. Głównymi zaletami przesiewaczy wibracyjnych, oprócz
zrównoważenia konstrukcji są duża wydajność, sprawność i małe wymiary.
Przesiewacze wibracyjno-rezonansowe (rys. 9.12d) mają zarówno ramę, jak i
napęd podparte sprężyście, wprawiane w drgania w wyniku wirowania
niewyważonych mas wibratora. Gdy okresy drgań napędu i własne konstrukcji
przesiewacza będą jednakowe, to drgania te określane są mianem rezonanso-
wych. Do napędu przesiewacza potrzebna jest wówczas mała moc, konieczna
głównie do pokonania oporów tarcia, a nie do przyspieszenia mas drgających.
Częstość drgań dochodzi do 500/min, amplituda do 20 mm. Przesiewacze te
służą do klasyfikacji dużych i średniej wielkości kawałków z dużą wydajnością, do
500 t/h.

Przesiewacze płaskie kołowe (rys. 9.14) są
napędzane za pomocą jednego lub dwóch wałów
korbowych ustawionych pionowo, które poruszają
skrzynie z osadzonymi w niej sitami. Ruch
poszczególnych punktów sita odbywa się po okręgu
lub torze zbliżonym do okręgu, przypominając ruchy
wykonywane podczas przesiewania ręcznego.
Istnieje wiele odmian konstrukcyjnych przesiewaczy
kołowych, różniących się głównie rodzajem i
parametrami drgań.
Przesiewacze bębnowe (rys. 9.13c) posiadają
sita, które stanowią powierzchnie boczne walca, stożka lub graniastosłupa
wielościennego, wykonane z perforowanej blachy, tworzyw sztucznych lub siatki.
Bęben może być przymocowany do centralnego wału lub spoczywać na rolkach
oporowych. W obu przypadkach bęben jest nachylony do poziomu pod kątem 4-
7°, z wyjątkiem przesiewaczy stożkowych, jest wprawiany w ruch obrotowy z
prędkością 0,6-1,25 m/s. Wymieniona prędkość, która powinna zawierać się w
zakresie 0,33—0,45 prędkości krytycznej, powoduje że materiał podnoszony na
pewną wysokość zsypuje się w dół, przesuwa do wylotu i jednocześnie jest
klasyfikowany na frakcje w układzie posobnym (rys. 9.13c) lub nadsobnym, gdy
bębny sitowe są umocowane koncentrycznie na jednym wale. Sito o największych
oczkach stanowi wówczas bęben wewnętrzny o najmniejszej średnicy, o naj-
mniejszych natomiast — zewnętrzny.

123

Rys. 9.14. Przesiewacz płaski —
kołowy: l — obudowa, 2 — sito, 3
— napęd, 4 — elementy sprężyste

Przesiewacze bębnowe wielositowe znajdują zastosowanie w klasyfikacji
materiałów średnio- i drobnoziarnistych. Bębny są zamknięte obudową, podłą-
czoną od góry do kanału odciągowego, którym strumień powietrza zapylonego
jest kierowany do odpylacza.
Zaletą przesiewaczy bębnowych jest prostota konstrukcji, lecz wady — mała
wydajność odniesiona do powierzchni sita, rozdrabnianie materiału i blokowanie
oczek sit, znaczne ścieranie powierzchni sit oraz zapylanie środowiska —
powodują, że stosowane są rzadko i często w połączeniu z innymi procesami, jak
np. rozdrabnianie.

You're Reading a Free Preview

Pobierz
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->