Spis treści

Rozdział 1 Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT® .
Informacje o firmie Corel® . . . . . . . . . . . . . . . Korzystanie z Pomocy . . . . . . . . . . . . . . . . Poznawanie obszaru roboczego . . . . . . . . . . . . . . Usługi i pomoc techniczna firmy Corel . . . . . . . . . . . .
Przed skontaktowaniem się z działem pomocy technicznej . Pomoc techniczna dostępna przez telefon . Obsługa klienta . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

.

.

.

.

.

Inne usługi pomocy technicznej programu Corel PHOTO-PAINT .

3 3 4 7 14 14 14 15 17

Rozdział 2 Wprowadzenie .

Tworzenie obrazka . . . . . . . . Otwieranie, zamykanie i zapisywanie obrazka . . . Korzystanie z Teczki podręcznej. . . . . . Praca z modelami trójwymiarowymi . . . . . Wyświetlanie obrazków i informacji o obrazku . . . Wybieranie jednostek miary i opcji wykorzystania pamięci Włączanie opcji obszaru roboczego . . . . . Cofanie i ponawianie zmian . . . . . . Korzystanie z prowadnic, siatki oraz linijek . . .
Praca z prowadnicami . Praca z siatką i linijkami . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

.

.

.

.

.

. . . . . . . . .

.

. . . . . . . . .
. . . .

.

. . . . . . . . .
. .

.

. . . . . . . . .
. .

. . . . . . . . .
. .

.

21 . . . 22 . . . 25 . . . 30 . . . 36 . . . 41 . . . 48 . . . 51 . . . 53 . . . 58 . . . . 59 . . . . 62 .
. .

.

.

Rozdział 3 Praca z maskami i zaznaczeniami .
Tworzenie masek i zaznaczeń . . .
Zaznaczanie określonych kolorów obrazka . .

.
.

.

.
. .

.
. .

.
. .

.

.
. .

.
. .

.

.
. .

.

.
. .

.
. .

.

.
. .

.
. .

.

.
. .

Zaznaczanie obszaru obrazka o określonym kształcie .

Podstawowe informacje na temat masek . . . . . . Przenoszenie i wyrównywanie markiz maski i zaznaczeń . . Poszerzanie i zawężanie zaznaczeń. . . . . . . Transformowanie zaznaczeń . . . . . . . . Dopasowywanie przezroczystości i krawędzi masek oraz zaznaczeń Zarządzanie wieloma maskami i zaznaczeniami . . . .

. . . . . . . . . .

. . . . . .

. . . . . .

. . . . . .

. . . . . .

. .

71 71 72 85 92 97 104 117 126 134

Spis treści

i

Rozdział 4 Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków .
Wybór pędzla i trybu scalania .
Wybór trybu scalania . .

.

.

.

.

.
. .

.
. .

.
. .

.
. .

.

.
. .

.

.
. .

.
. .

.
. .

.

.
. .

.
. .

.

.
. .

Tworzenie pędzla niestandardowego . . .

. .

. .

. .

. .

Malowanie obrazka . . . . . Korzystanie z pisaka czułego na nacisk . Wypełnianie obrazków kolorami . .
Praca z wypełnieniami jednolitymi . Praca z wypełnieniami tonalnymi Praca z wypełnieniami teksturą . . . Praca z wypełnieniami mapą bitową . Praca z wypełnieniami gradientowymi . . . . . . . . . .

. . .
. . . . .

. . .
. . . . .

. . .
. . . . . . . . . .

. . .
. . . . .

. . .
. . . . .

. . .
. . . . .

. . .
. . . . .

. . .
. . . . . . . . . .

. . .
. . . . .

. . .
. . . . .

. . .
. . . . .

Edycja obrazka .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

. . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

.

.

147 148 148 157 162 179 181 183 185 191 197 200 203 213 213 217 221 225 228 232 237 247 255 264 271 273 279 284 291 310 314 319 319

Rozdział 5 Praca z obiektami i tekstem .

Tworzenie obiektów . . . . . . . . Zaznaczanie obiektów . . . . . . . Kopiowanie, wycinanie i wklejanie obiektów . . . Przesuwanie i usuwanie obiektów . . . . . Wyświetlanie i rozmieszczanie obiektów . . . . Grupowanie i łączenie obiektów . . . . . Dokonywanie transformacji obiektów . . . . Zmiana krawędzi obiektu. . . . . . . Praca z przezroczystością obiektów i maskami obcinania Tworzenie i edycja obiektów tekstowych . . . . Zmiana rozmiaru i rozdzielczości obrazka . . Zmiana orientacji obrazka . . . . . Praca z soczewkami . . . . . . . Posługiwanie się filtrami dopasowującymi . . Posługiwanie się filtrami dokonującymi transformacji Posługiwanie się histogramem . . . . . . . . . . . . . .

.

.

.

. . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdział 6 Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

.

.

.

. . . . . . .

.

.

.

Rozdział 7 Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek .
Podstawowe informacje o ścieżkach.
Spis treści

.

.

.

.

.

ii

Posługiwanie się ścieżką obcinania . . . . . . Zaznaczanie i transformowanie ścieżki . . . . . Edycja ścieżki . . . . . . . . . . Korzystanie ze ścieżek łącznie z narzędziami maski i pędzla

. . . .

. . . .

. . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . .

. . . .

. . . .

326 328 333 340 347 350 361 363 368 381 382 389 397 401 402 413 414 427 442 451 455 459 475 484 499 508 513 518 531 534 539 539

Rozdział 8 Praca z kolorami .

Wybieranie kolorów . . . . . . Praca z wieloma ekranowymi paletami kolorów Dostosowywanie palet kolorów . . . Dokładne odtwarzanie kolorów . . .

.

.

.

.

. . . .

. . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdział 9 Przekształcanie obrazków .

Zmiana trybu kolorów obrazka . . . . Przekształcanie obrazka w obrazek z paletą kolorów Przekształcanie obrazka w obrazek w trybie duotone Przekształcanie obrazka w obrazek w trybie wideo Praca z kanałami kolorów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Rozdział 10 Stosowanie efektów specjalnych do obrazków
Korzystanie z filtrów trójwymiarowych . Korzystanie z filtrów pociągnięć ozdobnych Korzystanie z filtrów rozmywania . . Korzystanie z filtrów transformacji kolorów Korzystanie z filtrów obrysu . . . Korzystanie z filtrów twórczych . . Korzystanie z filtrów niestandardowych . Korzystanie z filtrów zniekształcania . Korzystanie z filtrów szumu . . . Korzystanie z filtrów renderowania . . Korzystanie z filtrów wyostrzania . . Korzystanie z filtrów teksturowych . . Korzystanie z filtrów Dekor . . . Zarządzanie filtrami dodatkowymi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

.

.

. . . . . . . . . . . . . . .

.

.

.

Rozdział 11 Tworzenie i edycja filmów .
Tworzenie filmu

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Spis treści

iii

Otwieranie i zapisywanie filmu . . Edycja i odtwarzanie filmu . . . Praca z filmem w formacie QuickTime VR Wybieranie formatu pliku. Tworzenie map obrazu . . . . . . .

. . . . .

. . . . .

. . . . .

. . . . .

. . .

. . .

. . .

. . . . .

. . .

. . .

. . .

543 548 553 561 561 566

Rozdział 12 Publikowanie obrazków w Internecie . Rozdział 13 Automatyzacja zadań aplikacji . .

.

. .

. .

. .

. .

. .

. .

. .

. .

. .

. .

. .

. .

573 Tworzenie i zapisywanie makr i skryptów . . . . . . . . . . . 574 Odtwarzanie makr i skryptów . . . . . . . . . . . . . . 576 Edycja makr i skryptów . . . . . . . . . . . . . . . 581 Zarządzanie skryptami . . . . . . . . . . . . . . . 583 Korzystanie z edytora Corel SCRIPT . . . . . . . . . . . . . 587 Polecenia i funkcje aplikacji Corel SCRIPT . . . . . . . . . . . 588 Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT . . . . . . . . 589 Jednostki miary i współrzędne położenia w makrach i skryptach programu Corel PHOTO-PAINT . . . . 590 Przykładowy skrypt programu Corel PHOTO-PAINT . . . . . . . . . . . . . 590 Automatyzacja OLE . . . . . . . . . . . . . . . . 592 Korzystanie z języka Visual Basic for Applications . . . . . . . . . . 593 Dostosowywanie ustawień obszaru roboczego. Dostosowywanie skrótów klawiaturowych . Dostosowywanie menu . . . . . Dostosowywanie palety kolorów . . . Dostosowywanie pasków narzędzi . . . Dostosowywanie paska właściwości . . . Dostosowywanie paska stanu . . . . Dostosowywanie filtrów . . . . . Dostosowywanie skojarzeń plików . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.

Rozdział 14 Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

.

. . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . .

.

. . . . . . . . . . . .

597 597 599 602 607 610 617 619 621 623 627 627 634 643

Rozdział 15 Drukowanie .

Konfigurowanie zadania drukowania . . . . . . Korzystanie z układów rozmieszczenia . . . . . . Podgląd oraz zmiana wielkości i położenia zadania drukowania .

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

iv

Spis treści

Wykorzystanie języka PostScript do optymalizacji wydruku . Regulowanie parametrów zadania drukowania . . . Profesjonalny proces drukarski . . . . . .

649 654 658 Przygotowanie dokumentu do druku na maszynach drukarskich . . . . . . . . . . 659 Praca z mapami bitowymi i rastrami . . . . . . . . . . . . . . . . 666 Tworzenie wyciągów barwnych . . . . . . . . . . . . . . . . . 669 . . . . . . . . . . . . . . . . . . 679 . . 679 . . 681 . . . 685 . . 688 . . 690 . . 692 . . . 693 . . . 695

. . .

. . .

. . .

. . .

. . .

. . .

. . .

Rozdział 16 Importowanie, eksportowanie oraz łączenie i osadzanie obiektów (OLE) .
Importowanie i eksportowanie plików . Importowanie i otwieranie plików . .
Eksportowanie i zapisywanie plików w formatach nierodzimych . . . . . . .

Praca z obrazkami Kodak Photo CD . Praca z formatem Encapsulated Postscript Łączenie i osadzanie obiektów (OLE) .
Łączenie (OLE) . Osadzanie (OLE) . . . . . . . . . . . . .

. . .
. .

. . .
. .

. . .
. . . .

. . .
. .

. . .
. .

. . .
. .

. . .
. .

. . .
. . . .

. . .

Rozdział 17 Publikowanie w formacie PDF
Publikowanie pliku w formacie PDF
Metkowanie zadań . . . . .

. . . .

.
.

.
.

.

.
.

.
.

.
.

. . . .

.
.

.
.

.

.
.

.

.
.

.
.

.

Publikowanie obiektów PDF . Określanie opcji obrazka . . Publikowanie dokumentów PDF

. . .

. . .

. . .

. . .

. . .

. . .

. . .

. . .

699 . . . 699 . . . . 702 . . . 704 . . . 706 . . . 707

.

.

Spis treści

v

vi

Spis treści

WITAMY W PROGRAMIE COREL PHOTO-PAINT®

1

Corel PHOTO-PAINT® jest programem do edycji map bitowych, umożliwiającym łatwe retuszowanie istniejących zdjęć lub tworzenie własnych grafik. Udostępnia użytkownikowi narzędzia i funkcje profesjonalnego studia projektów graficznych. Wystarczy kliknięcie myszy, aby można było korzystać z bogatego zbioru artystycznych środków wyrazu i tekstur, nieograniczonej liczby kolorów, pędzli wszelkiego kształtu i rozmiaru oraz z biblioteki gotowych obrazków. Użytkownik może tworzyć obrazki od podstaw, retuszować zdjęcia, umieszczać w nich tekst i stosować efekty specjalne, a także zmieniać oświetlenie na wybranych obszarach obrazka. Program Corel PHOTO-PAINT oferuje też setki innych niezwykłych funkcji, które można wykorzystać do naśladowania technik malarskich i fotograficznych lub do wypracowania własnego stylu artystycznego. Z obrazków można również tworzyć animacje oraz udostępniać je innym osobom, publikując prace w sieci Internet. Wiele elementów dostępnych w obszarze roboczym umożliwia sterowanie działaniem narzędzi i funkcji programu Corel PHOTO-PAINT. Wśród tych elementów można wymienić paski narzędzi, pasek właściwości, polecenia menu i okna dokowane. W trakcie tworzenia obrazka w każdej chwili dostępna jest Pomoc ekranowa. Jeśli użytkownik potrzebuje dodatkowych porad, może skorzystać z różnych dostępnych usług pomocy technicznej.

Informacje o firmie Corel®
Corel Corporation jest firmą znaną w wielu krajach jako czołowy producent oprogramowania graficznego i biurowego. Program Corel PHOTO-PAINT dla Windows jest obecnie dostępny w ponad 17 wersjach językowych i zdobył ponad 250 uznanych nagród międzynarodowych. Z programu Corel PHOTO-PAINT mogą również korzystać użytkownicy komputerów Power Macintosh. Firma Corel szczyci się wysoką jakością swoich aplikacji biurowych i aplikacji przeznaczonych do tworzenia grafiki. Jakość tę zawdzięcza między innymi skrupulatnemu zbieraniu opinii od użytkowników na całym świecie. Więcej informacji na temat firmy Corel i jej produktów można znaleźć w serwisie WWW pod adresem http://www.corel.com.

Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT®

3

Prosimy użytkowników o nadsyłanie informacji
Wszelkie uwagi na temat dokumentacji programu CorelDRAW można przesłać pocztą lub faksem pod adres podany poniżej. Niestety, nie zawsze istnieje możliwość udzielania indywidualnych odpowiedzi na przesłane wiadomości. Documentation Manager Corel Corporation LTD. Europa House, Harcourt Street Dublin 2 Ireland faks: (++353) 1-478-5964

Korzystanie z Pomocy
Program Corel PHOTO-PAINT zawiera różne systemy pomocy elektronicznej, które można wykorzystywać w razie potrzeby. Podstawową formą pomocy jest Pomoc ekranowa, która — mimo mniejszej liczby ilustracji — stanowi elektroniczny odpowiednik podręcznika do programu Corel PHOTO-PAINT. Informacje Pomocy ekranowej można odnaleźć, klikając dwukrotnie specjalnie oznaczone wyrazy, zwroty lub ikony, umożliwiające wyświetlenie tematu. Pomoc kontekstowa i etykietki narzędzi opisują poszczególne funkcje aplikacji, natomiast samouczek programu Corel PHOTO-PAINT umożliwia praktyczne poznanie sposobów wykonywania podstawowych operacji na przykładzie szeregu zadań.

Korzystanie z Pomocy ekranowej
Po wybraniu tematu ze spisu treści lub indeksu wyświetlany jest w Pomocy ekranowej przegląd tematu lub opis procedury. Tematy można również wyszukiwać, podając słowa kluczowe opisujące daną funkcję lub zadanie.

Aby skorzystać z Pomocy ekranowej, posługując się spisem treści:
1 Z menu Pomoc wybierz polecenie Tematy Pomocy. 2 Kliknij kartę „Spis treści”. 3 Kliknij dwukrotnie wybrany temat.

Aby skorzystać z Pomocy ekranowej, posługując się indeksem:
1 Z menu Pomoc wybierz polecenie Tematy Pomocy. 2 Kliknij kartę „Indeks”.

4

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 1

3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie wybrane hasło indeksu. Ÿ W polu wyszukiwania wpisz szukany wyraz i naciśnij przycisk „Wyświetl”.

Aby odnaleźć temat Pomocy poprzez wyszukiwanie wyrazów:
1 Z menu Pomoc wybierz polecenie Tematy Pomocy. 2 Kliknij kartę „Znajdź”. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie odpowiedni temat. Ÿ W polu wyszukiwania wpisz odpowiedni wyraz, a następnie kliknij dwukrotnie wybrany temat.

Ÿ Po wyświetleniu tematu Pomocy ekranowej można wyświetlać jego tematy pokrewne, klikając tekst oznaczony zielonym kolorem bądź przyciski „Jak”, „Tematy pokrewne” lub „Przegląd”. Ÿ Temat może zostać wydrukowany lub wyświetlony na ekranie, co ułatwia korzystanie z Pomocy. Więcej informacji na temat drukowania tematów Pomocy można znaleźć w sekcji „Drukowanie treści Pomocy ekranowej” na stronie 7.

Korzystanie z Pomocy kontekstowej
Pomoc kontekstowa zawiera informacje na temat każdego elementu sterującego w programie Corel PHOTO-PAINT, między innymi na temat menu, okien dialogowych, dokerów, pasków właściwości i pasków narzędzi. Poniżej opisano często stosowane sposoby uzyskiwania Pomocy kontekstowej: Aby uzyskać pomoc na temat... Okien dialogowych Należy... Nacisnąć przycisk Pomocy kontekstowej „Co to jest ?” w oknie dialogowym, a następnie kliknąć element, którego mają dotyczyć informacje Pomocy. Można także kliknąć prawym przyciskiem myszy dany element, a następnie wybrać z menu podręcznego polecenie Co to jest? Poleceń menu Z menu Pomoc wybrać polecenie Co to jest?, a następnie kliknąć menu i przeciągnąć wskaźnik myszy, podświetlając odpowiednie polecenie. Można również podświetlić odpowiednie polecenie, po czym nacisnąć klawisz F1. Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT®

5

Narzędzi i elementów sterujących

Nacisnąć przycisk Pomocy kontekstowej „Co to jest ?” na standardowym pasku narzędzi, a następnie kliknąć element, którego mają dotyczyć informacje Pomocy. Można też z menu Pomoc wybrać polecenie Co to jest?, a następnie kliknąć odpowiedni element. Innym sposobem jest umieszczenie wskaźnika myszy na danym elemencie, naciśnięcie klawiszy SHIFT + F1 i kliknięcie lewym przyciskiem myszy.

Dokerów

Nacisnąć przycisk Pomocy kontekstowej „Co to jest ?” na standardowym pasku narzędzi, a następnie kliknąć odpowiedni element. Można także kliknąć prawym przyciskiem myszy dany element, a następnie wybrać z menu podręcznego polecenie Co to jest? Innym sposobem jest umieszczenie wskaźnika myszy na danym elemencie, naciśnięcie klawiszy SHIFT + F1 i kliknięcie lewym przyciskiem myszy. Te same informacje są wyświetlane po wybraniu z menu Pomoc polecenia Co to jest? i kliknięciu odpowiedniego elementu.

Paska stanu

Nacisnąć przycisk Pomocy kontekstowej „Co to jest ?” na standardowym pasku narzędzi, a następnie kliknąć odpowiedni element. Można też z menu Pomoc wybrać polecenie Co to jest?, a następnie kliknąć odpowiedni element. Innym sposobem jest umieszczenie wskaźnika myszy na danym elemencie, naciśnięcie klawiszy SHIFT + F1 i kliknięcie lewym przyciskiem myszy.

Ÿ Pasek stanu wyświetlany u dołu okna aplikacji umożliwia zapoznanie się z elementami obszaru roboczego, gdyż są na nim wyświetlane krótkie opisy przycisków, elementów sterujących i poleceń menu, nad którymi w danej chwili znajduje się wskaźnik myszy.

Korzystanie z etykietek narzędzi
Informacje wyświetlane na etykietkach narzędzi pozwalają zidentyfikować ikony i przyciski odpowiadające różnym elementom programu Corel PHOTO-PAINT, takim jak paski narzędzi, paski właściwości i palety wysuwane narzędzi.

Aby wyświetlić etykietkę narzędzia:
Ÿ Ustaw wskaźnik myszy nad ikoną lub przyciskiem.

6

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 1

Korzystanie z samouczka
Samouczek za pomocą praktycznych lekcji pozwala użytkownikowi ogólnie zapoznać się z najważniejszymi możliwościami programu Corel PHOTO-PAINT. Choć projektowany przede wszystkim dla początkujących użytkowników, samouczek zawiera również informacje pomocne dla użytkowników zaawansowanych, a omówione w nim pojęcia i skróty dotyczą wielu operacji wykonywanych w programie Corel PHOTO-PAINT.

Aby wyświetlić okno samouczka:
Ÿ Z menu Pomoc wybierz polecenie Samouczek.

Drukowanie treści Pomocy ekranowej
Możliwe jest wydrukowanie całych sekcji pomocy ekranowej lub jedynie określonych tematów.

Aby wydrukować całą sekcję:
1 Kliknij odpowiedni tytuł na karcie „Spis treści”. 2 Naciśnij przycisk „Drukuj”.

Aby wydrukować temat:
Ÿ W oknie Pomocy naciśnij przycisk „Drukuj” lub kliknij prawym przyciskiem myszy w obrębie okna Pomocy, a następnie wybierz polecenie Drukuj temat.

Poznawanie obszaru roboczego
Obrazek otwarty lub tworzony w programie Corel PHOTO-PAINT jest wyświetlany w oknie obrazka. Możliwe jest jednoczesne otwarcie tylu obrazków, na ile pozwala wielkość pamięci komputera. Jeśli otwarto więcej niż jedno okno, kliknięcie wewnątrz któregoś z nich powoduje, że okno to staje się aktywne. Okno obrazka można przenosić, przeciągając jego pasek tytułu. Dostęp do poleceń aplikacji można uzyskać, korzystając z paska menu, pasków narzędzi i palet wysuwanych. Standardowy pasek narzędzi, umieszczony u góry okna aplikacji, udostępnia najczęściej używane polecenia aplikacji, umożliwiające np. otwieranie i zapisywanie obrazków. Pasek właściwości i okna dokowane pozwalają uzyskać dostęp do poleceń związanych z aktywnym narzędziem lub wykonywaną czynnością. Elementy te można wyświetlić, ukryć lub przenieść w dowolne miejsce ekranu. Można także utworzyć wiele obszarów roboczych, w których odpowiednio dostosowano wygląd i działanie różnych funkcji programu Corel PHOTO-PAINT. Korzystanie z różnych obszarów roboczych jest pomocne, jeśli kilka osób korzysta z jednej kopii programu Corel PHOTO-PAINT lub jeśli do różnych zadań lepiej pasują różne ustawienia obszaru roboczego. Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT®

7

Korzystanie ze wspólnych elementów sterujących
W poniższej tabeli przedstawiono wspólne elementy sterujące, spotykane w różnych oknach dialogowych i dokerach narzędzi programu Corel PHOTO-PAINT: Element sterujący Opis Pozwala uzyskać szybki dostęp do filtrów z menu Obrazek lub Efekty. Po włączeniu wyświetla na ekranie podgląd efektu. Po włączeniu wyświetla w oknie dialogowym jedno duże pole podglądu wyniku lub wyłącza podgląd na ekranie. Po włączeniu wyświetla w oknie dialogowym pola z podglądem oryginalnego obrazka oraz podglądem wyniku. Po włączeniu automatycznie uaktualnia podgląd w trakcie dopasowywania ustawień. Gdy przycisk podglądu na ekranie jest włączony, obrazek można przeciągać za pomocą narzędzia „Dłoń”, pojawiającego się w oknie obrazka. Narzędzie „Dłoń” można również wykorzystać do przesuwania w oknie dialogowym podglądu oryginału lub obrazka wynikowego, zależnie od tego, które pola podglądu są wyświetlane. Obrazek można powiększać, klikając okno obrazka, bądź go pomniejszać, klikając prawym przyciskiem myszy.

Korzystanie z przybornika
W przyborniku programu Corel PHOTO-PAINT znajdują się narzędzia umożliwiające tworzenie obiektów oraz operowanie obiektami i zaznaczeniami na obrazku. Narzędzia powiększenia umożliwiają wyświetlenie określonych obszarów obrazka, natomiast narzędzia malarskie i narzędzia kształtu służą do modyfikacji obrazka. W przyborniku znajdują się również narzędzia umożliwiające interakcyjne wprowadzanie zmian. Narzędzie Opis Narzędzie „Wskaźnik obiektów” umożliwia zaznaczanie i transformację obiektów. Narzędzie „Transformacja maski” umożliwia transformowanie zaznaczeń. Narzędzie „Maska prostokątna” umożliwia tworzenie zaznaczeń w kształcie prostokąta. Narzędzie „Maska eliptyczna” umożliwia tworzenie zaznaczeń w kształcie elipsy. Narzędzie „Maska odręczna” umożliwia tworzenie zaznaczeń nieregularnych lub w kształcie wielokąta.

8

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 1

Narzędzie „Lasso” umożliwia tworzenie zaznaczeń o nieregularnym kształcie poprzez wyłączenie z zaznaczenia koloru wskazanego kliknięciem oraz kolorów mieszczących się w określonym zakresie tolerancji. Narzędzie „Nożyczki” umożliwia wyszukiwanie krawędzi elementów na obrazku i umieszczanie markizy maski wzdłuż tych krawędzi. Narzędzie „Różdżka” umożliwia tworzenie nieregularnych zaznaczeń, w których znajdują się sąsiadujące piksele o kolorze podobnym do piksela wskazanego kliknięciem. Narzędzie „Pędzel maski” umożliwia zaznaczanie obszarów obrazka za pomocą malowania. Narzędzie „Ścieżka” umożliwia tworzenie i edycję ścieżek. Narzędzie „Prostowanie/Kadrowanie” umożliwia definiowanie obszarów kadrowania oraz prostowanie krzywych obrazków. Narzędzie „Powiększenie” umożliwia powiększanie obszarów obrazka. Narzędzie „Dłoń” umożliwia przeciąganie i podgląd obszarów obrazka w sytuacji, gdy jest on większy od okna obrazka. Narzędzie „Pipeta” umożliwia wybranie kolorów z obrazka. Narzędzie „Cofanie lokalne” umożliwia przywrócenie stanu obrazka sprzed ostatniego pociągnięcia pędzlem. Narzędzie „Gumka” umożliwia odsłonięcie leżącego pod spodem tła obiektu lub obrazka. Narzędzie „Zamiana kolorów” umożliwia zastąpienie ostatnich pociągnięć farbą kolorem papieru. Narzędzie „Prostokąt” umożliwia rysowanie pustych, wypełnionych lub zaokrąglonych prostokątów. Narzędzie „Elipsa” umożliwia rysowanie pustych lub wypełnionych elips. Narzędzie „Wielokąt” umożliwia rysowanie pustych lub wypełnionych wielokątów. Narzędzie „Linia” umożliwia rysowanie pojedynczych lub połączonych odcinków linii. Narzędzie „Tekst” umożliwia umieszczenie w obrazku tekstu i jego edycję. Narzędzie „Wypełnienie” umożliwia wypełnianie obszarów obrazka kolorem, teksturą, obrazkami lub deseniami. Narzędzie „Interakcyjne wypełnienie” umożliwia tworzenie wypełnień gradientowych.

Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT®

9

Narzędzie „Przezroczystość obiektów” umożliwia uzyskanie efektu stopniowego zanikania kolorów obiektu i przechodzenia ich w kolory tła obrazka. Narzędzie „Pędzel przezroczystości obiektów” umożliwia zwiększenie przezroczystości obiektów przez malowanie ich obszarów. Narzędzie „Wybór koloru przezroczystego” umożliwia nadanie pełnej przezroczystości pikselom o określonym kolorze. Narzędzie „Cień obiektu” umożliwia dodawanie do obiektów cienia. Narzędzie „Malowanie” umożliwia malowanie obrazka kolorem farby. Narzędzie „Efekt” umożliwia wykonanie lokalnej korekcji kolorów i odcieni. Narzędzie „Klonowanie” umożliwia skopiowanie części obrazka i umieszczenie jej w innym miejscu lub w innym obrazku. Narzędzie „Rozpylacz obrazków” umożliwia rozpylanie na obrazkach serii map bitowych.

Korzystanie z palet wysuwanych
Palety wysuwane są paskami narzędzi, które można wyświetlić za pomocą narzędzia. Strzałka widoczna w prawym dolnym rogu ikony narzędzia wskazuje na możliwość wyświetlenia palety wysuwanej.

Aby wyświetlić paletę wysuwaną:
Ÿ Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij strzałkę na ikonie narzędzia. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj przycisk narzędzia, korzystając z lewego przycisku myszy.

Korzystanie z paska właściwości
Pasek właściwości jest paskiem narzędzi, na którym wyświetlane są różne przyciski i opcje, zależnie od aktywnego narzędzia. Na przykład po uaktywnieniu narzędzia „Tekst” na pasku właściwości wyświetlane są jedynie elementy związane z tekstem. Obszar roboczy można dostosować przez wyświetlanie, ukrycie lub zadokowanie paska właściwości. Pasek właściwości można zadokować przy dowolnej krawędzi okna aplikacji.

10

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 1

Aby wyświetlić lub ukryć pasek właściwości:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Paski narzędzi. 2 Zaznacz pole wyboru „Pasek właściwości”.

Aby zadokować pasek właściwości:
Ÿ Przeciągnij pasek właściwości w kierunku dowolnej krawędzi okna aplikacji.

Ÿ Po umieszczeniu przy dolnej lub górnej krawędzi okna aplikacji, pasek właściwości jest położony poziomo, a po umieszczeniu przy lewej lub prawej krawędzi — pionowo. Ÿ Pionowy pasek właściwości nie ma pól edycyjnych.

Korzystanie z okien dokowanych
Dokery są oknami dialogowymi, które można dokować. W czasie pracy okna te mogą być otwarte, zapewniając ciągły dostęp do najczęściej używanych poleceń. Dokery można zadokować przy lewej lub prawej krawędzi okna aplikacji albo pozostawić na ekranie jako osobne okna. W poniższej tabeli opisano podstawowe czynności, jakie można wykonać w przypadku okien dokowanych: Aby... Otworzyć okno dokowane Odczepić okno dokowane Należy... Z menu Okno wybrać polecenie Dokery, a następnie wybrać okno dokowane, które ma zostać otwarte. Przeciągnąć górę okna dokowanego, umieszczając je z dala od krawędzi okna aplikacji. Można też przeciągnąć zakładkę okna dokowanego, które ma zostać odczepione. Zadokować okno dokowane Zamknąć okno dokowane Przeciągać okno dokowane w kierunku krawędzi okna aplikacji do chwili wyświetlenia szarego obramowania dokera. Nacisnąć przycisk zamykania aktywnego dokera wyświetlany w prawym górnym rogu okna dokowanego. Można też kliknąć prawym przyciskiem myszy zakładkę okna dokowanego, a następnie wybrać polecenie Zamknij. Zamknąć grupę okien dokowanych Zminimalizować okno dokowane Nacisnąć przycisk zamykania grupy dokerów wyświetlany w prawym górnym rogu okna dokowanego. Nacisnąć przycisk z dwoma strzałkami w lewym górnym rogu zadokowanego okna. Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT®

11

Zmaksymalizować okno dokowane Zadokować razem okna

Nacisnąć przycisk z dwoma strzałkami nad zakładką zadokowanego okna. Poziomo: przeciągać okno dokowane do krawędzi innego dokera do chwili wyświetlenia szarego obramowania okna. Pionowo: przeciągać okno dokowane nad inny doker do chwili wyświetlenia szarej linii w górnej lub w dolnej części dokera, do którego okno jest dołączane.

Korzystanie z pasków narzędzi
Każdy przycisk widoczny na pasku narzędzi odpowiada poleceniu. Niektóre z tych przycisków odpowiadają poleceniom menu, inne są dostępne jedynie za pośrednictwem paska narzędzi. Możliwe jest dostosowanie obszaru roboczego przez wyświetlenie, ukrycie, zmianę rozmiaru lub dokowanie pasków narzędzi. Paski narzędzi można dokować przy dowolnej krawędzi okna aplikacji. Można również zmienić rozmieszczenie pasków narzędzi przez przyciągnięcie ich do krawędzi innych pasków narzędzi lub paska właściwości. Przyciąganie ułatwia zmianę rozmieszczenia pasków narzędzi na ekranie i organizacji obszaru roboczego.

Aby wyświetlić paski narzędzi:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Paski narzędzi. 2 Zaznacz pola wyboru obok nazw pasków narzędzi, które mają być wyświetlane.

Aby zmienić rozmiar pływającego paska narzędzi:
1 Ustaw wskaźnik myszy na krawędzi paska narzędzi, tak aby jego kształt zmienił się w podwójną strzałkę. 2 Kliknij i przeciągnij wskaźnik, aby zmienić rozmiar paska narzędzi.

Aby zadokować pasek narzędzi:
Ÿ Przeciągnij pasek narzędzi, który chcesz zadokować, w kierunku dowolnej krawędzi okna aplikacji.

Aby przyciągać pasek narzędzi:
Ÿ Przeciągnij pasek narzędzi na krawędź innego paska narzędzi lub paska właściwości.

Ÿ Można zmieniać rozmiar jedynie pływających pasków narzędzi. Ÿ Pionowe paski narzędzi nie mają pól edycyjnych.

12

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 1

Korzystanie z wielu obszarów roboczych
Obszar roboczy jest to określona przez użytkownika konfiguracja ustawień, utworzona za pomocą okna dialogowego Opcje. Można utworzyć wiele obszarów roboczych, dopasowanych do określonych zadań lub wymagań użytkowników i stosować je w razie potrzeby. Można również usuwać niepotrzebne już obszary robocze. Więcej informacji na temat korzystania z obszarów roboczych można znaleźć w sekcji „Dostosowywanie ustawień obszaru roboczego” na stronie 597.

Aby utworzyć obszar roboczy:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”. 3 Naciśnij przycisk „Nowy”. 4 Wpisz nazwę obszaru roboczego w polu „Nazwa nowego obszaru roboczego”. 5 Z listy „Utwórz nowy obszar roboczy na bazie” wybierz istniejący obszar roboczy, na podstawie którego chcesz utworzyć nowy. 6 Wpisz opis obszaru w polu „Opis nowego obszaru roboczego”.

Ÿ Opis podany w polu „Opis nowego obszaru roboczego” jest wyświetlany na stronie „Obszar roboczy” okna dialogowego Opcje.

Ÿ Nowy obszar roboczy można natychmiast zastosować, zaznaczając pole wyboru „Ustaw jako bieżący obszar roboczy”.

Aby wybrać obszar roboczy:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”. 3 Kliknij dwukrotnie obszar roboczy na liście „Dostępne obszary robocze”.

Aby usunąć obszar roboczy:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”. 3 Z listy „Dostępne obszary robocze” wybierz odpowiedni obszar roboczy. 4 Naciśnij przycisk „Usuń”.

Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT®

13

Ÿ Nie można usunąć domyślnego obszaru roboczego.

Usługi i pomoc techniczna firmy Corel
Firma Corel stara się zapewnić użytkownikom swoich produktów profesjonalną pomoc techniczną. W poniższych sekcjach opisano oferowane w tym zakresie usługi.

Przed skontaktowaniem się z działem pomocy technicznej
Przed skontaktowaniem się z działem pomocy technicznej należy przygotować wymienione poniżej informacje. Dzięki nim przedstawiciel pomocy technicznej może szybciej i skuteczniej udzielić pomocy użytkownikowi: Ÿ Krótki opis powstałego problemu wraz z treścią wszelkich komunikatów o błędach oraz opisem czynności, które doprowadziły do pojawienia się problemu. Ÿ Typ używanego komputera, monitora, urządzenia wskazującego (np. myszy, tabliczki rysunkowej), drukarki oraz karty graficznej. Ÿ Numer seryjny produktu. Ÿ Numer wersji systemu Microsoft Windows i produktu firmy Corel. Aby uzyskać informacje o wersji systemu operacyjnego, należy wybrać polecenie Informacje z menu Pomoc programu Eksplorator Windows. Ÿ Lista programów załadowanych do pamięci RAM komputera. Aby dowiedzieć się, jakie jeszcze programy mogą być aktywne, należy sprawdzić zawartość folderu „Autostart” dostępnego za pomocą menu Programy (wyświetlanego po naciśnięciu przycisku „Start”).

Ÿ Więcej informacji na temat pomocy technicznej można znaleźć po wybraniu polecenia Pomoc techniczna z menu Pomoc.

Pomoc techniczna dostępna przez telefon
Użytkownicy programu CorelDRAW mogą korzystać zarówno z bezpłatnej, jak i z odpłatnej pomocy technicznej dostępnej przez telefon. Pełne informacje na temat tych usług wraz z numerami telefonów dostępne są w pliku Pomocy ekranowej. W pliku tym opisano różne rodzaje usług pomocy technicznej dostępne dla użytkownika i jego firmy.

14

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 1

Usługi klasyczne
Usługi klasyczne są przeznaczone do rozwiązywania problemów technicznych związanych z programem Corel PHOTO-PAINT, np. szczegółowego wyjaśniania nowych funkcji produktu oraz podstawowych zagadnień związanych z jego instalacją i konfiguracją.

Usługi podstawowe
Firma Corel w ramach pomocy technicznej oferuje kilka podstawowych usług, które są dostępne 24 godziny na dobę przez cały rok. Zaletą tych usług jest to, że są one bezpłatne oraz można z nich korzystać poza godzinami pracy.

Usługi priorytetowe
Usługi priorytetowe są płatnymi usługami przeznaczonymi dla użytkowników wymagających pomocy ekspertów. Opłaty za te usługi mogą być naliczane na podstawie czasu połączenia, za rozwiązanie danego problemu lub okresowo. Dostępne opcje umożliwiają korzystanie z pomocy technicznej zarówno użytkownikom indywidualnym w godzinach pracy, jak i 24 godziny na dobę w środowiskach wielu użytkowników.

Inne usługi pomocy technicznej programu Corel PHOTO-PAINT
Firma Corel w ramach pomocy technicznej oferuje wymienione niżej usługi, które są dostępne 24 godziny na dobę przez cały rok. Zaletą tych usług jest to, że są one bezpłatne oraz można z nich korzystać poza godzinami pracy.

IVAN (Interactive Voice Answering Network)
Usługa IVAN umożliwia uzyskanie odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące produktów firmy Corel. Jest ona stale wzbogacana najnowszymi informacjami i wskazówkami. Możliwe jest również uzyskanie tych informacji za pośrednictwem faksu. Usługa ta jest bezpłatna (oprócz kosztu połączenia telefonicznego). W Europie: (++353) 1-708-2525.

Automated FAX on Demand (Automatyczny faks na żądanie)
W ramach pomocy technicznej utrzymywany jest system automatycznego przesyłania faksów na żądanie, zawierający ponumerowane dokumenty z aktualnymi informacjami na temat często pojawiających się problemów oraz porady i wskazówki. Usługa ta jest dostępna 24 godziny na dobę przez cały rok pod numerem telefonu: (613) 728-0826, numer wewnętrzny 3080.

Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT®

15

Należy podać numer dokumentu oraz numer faksu, który ma odebrać dokument. Wysyłanie dokumentu odbywa się automatycznie. Katalog dokumentów dostępny jest jako dokument o numerze 2000. Na całym świecie: (++353) 1-708-2525.

Bulletin Board System (BBS)
Posiadacze modemów mogą za pomocą odpowiedniego oprogramowania komunikacyjnego uzyskać dostęp do danych przechowywanych w systemach BBS firmy Corel. Można pobierać pliki, w tym sterowniki drukarek, informacje na temat usuwania problemów, a także różne programy narzędziowe. Za pośrednictwem systemu BBS można również przesłać pracownikom pomocy technicznej pliki zawierające własny opis napotkanych problemów. Informacje na temat uzyskania dostępu do systemu BBS i korzystania z niego można uzyskać pod następującym numerem telefonu: BBS w Europie: (++353)-1-7082700, BBS w Holandii: (+31) 0 (10) 476-3232, BBS w Ameryce Północnej: (613) 728-4752.

CompuServe
Korzystanie z tej możliwości pozwala nawet na „bezpośredni” kontakt z innymi użytkownikami i pracownikami firmy Corel w celu uzyskania dodatkowej pomocy i informacji o produktach. Sieć CompuServe jest dostępna codziennie (także w święta), przez 24 godziny na dobę. Pracownicy firmy Corel udzielają porad za jej pośrednictwem od godziny 8:30 do 17:00 czasu wschodniego, od poniedziałku do piątku oprócz świąt. Abonenci sieci CompuServe mogą skontaktować się z działem pomocy technicznej firmy Corel, wpisując polecenie GO CORELEUR, aby uzyskać pomoc w języku holenderskim, francuskim i hiszpańskim, lub GO CORELGER, aby uzyskać pomoc w języku niemieckim. Po uzyskaniu dostępu do forum można pobierać dokumenty i poprawki, jak również zadawać pytania.

Pomoc techniczna na stronach WWW
Serwer WWW zawierający informacje o produktach firmy Corel znajduje się pod adresem http://www.corel.com. Strony umieszczone na tym serwerze można przeszukiwać, korzystając z bazy wiedzy o produktach firmy Corel. Dzięki temu można przeczytać, wydrukować lub skopiować na swój komputer pliki zawierające informacje techniczne i sposoby usuwania problemów. Serwer ten zawiera także listę plików, które można pobrać.

16

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 1

Serwer FTP (File Transfer Protocol)
Uzyskując dostęp do serwera FTP o adresie ftp.corel.com jako użytkownik anonimowy, można pobierać uaktualnienia produktu, poprawki i programy narzędziowe. W Europie: ftp.corel.ie.

Ÿ Warunki korzystania z pomocy technicznej firmy Corel mogą ulec zmianie bez uprzedniego powiadomienia.

Obsługa klienta
Obsługa klienta firmy Corel zapewnia szybkie i dokładne informowanie użytkowników o produktach firmy Corel, ich parametrach, cenach, dostępności i o związanych z nimi usługach. Dostęp do obsługi klienta można uzyskać, posługując się wymienionymi poniżej środkami.

World Wide Web
Ogólna obsługa klienta i informacje o produktach dostępne są w serwisie WWW pod adresem http://www.corel.com/support.

Poczta, faks, poczta elektroniczna
Określone pytania związane z obsługą klienta można wysyłać przedstawicielom firmy Corel za pośrednictwem poczty, faksu i poczty elektronicznej. Corel Corporation Corel Customer Service 1600 Carling Avenue Ottawa, Ontario Canada K1Z 8R7 faks: (613) 761-9176 lub (613) 761-1295 e-mail: custserv2@corel.ca

Telefon
Pytania do central obsługi klienta firmy Corel można też zgłaszać telefonicznie. W Ameryce Północnej obsługa klienta firmy Corel jest dostępna pod bezpłatnym numerem telefonu 1-800-772-6735. Dzwonić można między godziną 9:00 a 21:00 czasu wschodniego (ET) od poniedziałku do piątku oraz od godziny 10:00 do 19:00 w soboty.

Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT®

17

Klienci firmy Corel spoza Ameryki Północnej mogą skontaktować się z przedstawicielstwem w Dublinie w Irlandii, pod numerem telefonu 353-1-706-3916, lub dzwoniąc do autoryzowanego partnera obsługi klienta firmy Corel. Lista numerów telefonów międzynarodowej obsługi klienta znajduje się w pliku pomocy technicznej, dostępnym w menu Pomoc, oraz w serwisie WWW pod adresem http://www.corel.com/support.

18

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 1

WPROWADZENIE

2

Sesję pracy nad dokumentem można rozpocząć na kilka sposobów: utworzyć nowy obrazek od początku, wkleić zawartość schowka jako nowy dokument lub utworzyć nowy obrazek na podstawie już istniejącego. Rozpoczynając pracę nad obrazkiem od podstaw, z góry określa się jego wymiary, rozdzielczość i tryb kolorów. Przy pobieraniu danych ze schowka stosowane są takie same ustawienia, jak w obrazku źródłowym. Możliwe jest także tworzenie kopii istniejących obrazków drogą duplikowania. Funkcje otwierania, zamykania i zapisywania plików zapewniają dostęp do obrazków i ich zabezpieczanie. Możliwy jest import mapy bitowej praktycznie w dowolnym formacie. Aby oszczędnie wykorzystywać zasoby komputera, duże obrazki można przekształcać do mniejszych wersji o niskiej rozdzielczości. Wszelkie zmiany wprowadzane w wersjach niskorozdzielczych po konwersji są automatycznie przenoszone na oryginał w wysokiej rozdzielczości. W celu zachowania zmian w obrazku można go zapisać przed zamknięciem, zapisywać automatycznie, utworzyć punkt odniesienia lub wykonywać kopie zapasowe. Do otwierania obrazków można też używać dokera Teczki podręcznej. Teczka podręczna umożliwia przeglądanie obrazków, obiektów i zdjęć znajdujących się na dyskach komputera lub na dysku CD-ROM dostarczanym razem z programem Corel PHOTO-PAINT. Teczka podręczna zapewnia też dostęp do serwisów FTP i znajdujących się w nich plików. Zarówno Teczka podręczna, jak i polecenia menu pozwalają importować modele trójwymiarowe. Przed importowaniem modelu trójwymiarowego w celu umieszczenia go w obrazku programu Corel PHOTO-PAINT jako obiektu płaskiego, można określić najpierw jego właściwości. Możliwe jest wybranie sposobu wyświetlania obrazków. Oprócz dobierania rozmiaru okna obrazka można posługiwać się narzędziami z palety „Powiększenie” w celu lepszego przyjrzenia się szczegółom. Polepszeniu wyglądu obrazka na ekranie służy funkcja symulowania kolorów oraz zmiana kolorów i rozmiarów pól w siatce przezroczystości (siatka staje się widoczna po ukryciu tła obrazka). Funkcje informacyjne zapewniają dostęp do informacji o obrazku w trakcie całego procesu edycyjnego. Okno dialogowe Informacje o dokumencie zawiera dane takie jak nazwa pliku, wymiary, rozdzielczość, rozmiar oraz formatowanie. Doker informacji o obrazku jest narzędziem dynamicznym, które pozwala na bieżąco wyświetlać współrzędne wskaźnika myszy oraz odpowiadające im wartości kolorów w trakcie wykonywania edycji obrazka.

Wprowadzenie

21

Jeszcze jedną użyteczną opcją jest możliwość konfigurowania parametrów przyborów pomiarowych i pamięci. Można wybrać jednostki miary, w których wyskalowane są linijki i które są stosowane przy wykonywaniu wszystkich transformacji na obiektach i maskach. Wartości podsuwania i szybkiego podsuwania określają odległości, na jakie można przemieszczać obiekty i maski za pośrednictwem klawiatury. Aby sztucznie powiększyć ilość dostępnej w systemie pamięci, można przydzielić pewną ilość miejsca na dysku w charakterze dysku roboczego. Istnieje wiele opcji konfiguracyjnych obszaru roboczego. Na przykład, można włączyć ostrzeżenia, które informują o tym, że plik jest tylko do odczytu lub o zmianach, które zostaną zastosowane w obrazku. Dostępne są etykietki zawierające nazwę, krótki opis przeznaczenia oraz skrót klawiaturowy odpowiadający narzędziu lub elementowi sterującemu, wyświetlane po ustawieniu nad nim wskaźnika myszy. W przypadku popełnienia błędu istnieje możliwość cofnięcia lub ponowienia pojedynczej czynności lub całego szeregu czynności. Doker Cofnij/Ponów jest szczególnie użyteczny przy operowaniu rozmaitymi funkcjami cofania operacji edycyjnych. Obiekty i zaznaczone obszary w oknie obrazka można precyzyjnie pozycjonować i wyrównywać za pomocą prowadnic, siatki i linijek. Siatka może być wyświetlana nawet przy maksymalnym stopniu powiększenia obrazka.

Tworzenie obrazka
Obrazek może być tworzony od samego początku, na podstawie zawartości schowka lub na podstawie innego, istniejącego obrazka. Tworzenie obrazka należy rozpocząć od określenia jego wymiarów fizycznych, rozdzielczości oraz kolorów.

Określanie rozmiarów i rozdzielczości obrazka
Rozmiar obrazka określany jest przez podanie jego szerokości i wysokości w wybranych wcześniej jednostkach miary. O rozmiarze pliku obrazka na dysku decyduje jego rozdzielczość. Rozdzielczość, odnosząca się do odległości między pikselami obrazka, zwykle mierzona jest w punktach na cal (dpi) lub w pikselach na cal (ppi). W obrazkach o wysokiej rozdzielczości na jeden cal przypada więcej punktów niż w obrazkach o niskiej rozdzielczości.

Określanie trybu kolorów obrazka oraz koloru tła
Tworząc obrazek, należy określić jego tryb kolorów oraz stosowny kolor tła. Tryb kolorów decyduje o liczbie kolorów dostępnych w mapie bitowej. Na przykład, po wybraniu trybu czarno-białego w obrazku dostępne są tylko dwa kolory (czarny i biały). Domyślnie tło jest białe, można jednak wybrać inny kolor.

22

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Tworzenie obrazka na podstawie schowka lub istniejącego obrazka
Plik obrazka można utworzyć na podstawie danych wklejonych ze schowka lub przez skopiowanie dokumentu otwartego w oknie obrazka. Skopiowanie obrazka poprzez schowek pozwala skorzystać z całości lub fragmentu obrazka istniejącego. Skopiowanie dokumentu otwartego w oknie obrazka (duplikowanie) pozwala przyjąć za punkt wyjścia cały istniejący obrazek.

Określanie rozmiaru i rozdzielczości obrazka
Tworząc nowy obrazek, na początku należy określić jego rozmiar i rozdzielczość.
Określając rozmiar obrazka, można szybko odwrócić jego proporcje, przyjmując orientację pionową lub poziomą.

Aby samodzielnie określić rozmiar i rozdzielczość obrazka:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Nowy. 2 Wpisz wartości w polach „Szerokość” i „Wysokość”. 3 Wpisz wartość w polu „Rozdzielczość”.

Ÿ Wartości obecne w polach liczbowych zależą od wybranych jednostek miary.

Aby wybrać jeden z gotowych rozmiarów i rozdzielczości obrazka:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Nowy. 2 Wybierz jeden z gotowych rozmiarów na liście „Rozmiar”. 3 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Pionowo” — pozwala utworzyć stronę, której poziomy wymiar jest mniejszy od wymiaru pionowego,

Wprowadzenie

23

Ÿ „Poziomo” — pozwala utworzyć stronę, której pionowy wymiar jest mniejszy od wymiaru poziomego. 4 Wybierz wartość z listy „Rozdzielczość”.

Ÿ W celu utworzenia nowego obrazka można także nacisnąć przycisk „Nowy” na standardowym pasku narzędzi.

Określanie trybu kolorów obrazka oraz koloru tła
Tworząc nowy obrazek można określić jego tryb kolorów i kolor tła. Jeżeli dany obrazek nie ma jeszcze tła, można je utworzyć, wybierając z menu Obrazek polecenie Utwórz tło. Przy tworzeniu tła wykorzystany zostaje aktualny kolor papieru.
Użytkownik może zmieniać kolor tła obrazka.

Aby wybrać tryb kolorów:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Nowy. 2 Z listy „Tryb kolorów” wybierz tryb koloru.

Aby wybrać kolor tła:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Nowy. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Otwórz selektor „Kolor papieru” i kliknij wybrany kolor tła. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Brak tła”, aby utworzyć obrazek bez tła.

Tworzenie obrazka na podstawie schowka lub obrazka istniejącego
W celu utworzenia nowego obrazka można skopiować dane znajdujące się w schowku lub utworzyć duplikat istniejącego obrazka.

24

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Aby utworzyć obrazek na podstawie zawartości schowka:
Ÿ Z menu Plik wybierz polecenie Nowy ze schowka.

Ÿ Alternatywną metodą utworzenia obrazka na podstawie zawartości schowka jest wybranie z menu Edycja polecenia Wklej, a następnie polecenia Jako nowy dokument.

Aby skopiować obrazek:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Duplikuj. 2 Wpisz nazwę pliku w polu „Jako”. 3 Jeśli w nowym obrazku obiekty powinny zostać połączone z tłem, zaznacz pole wyboru „Scal obiekty z tłem”.

Otwieranie, zamykanie i zapisywanie obrazka
Polecenia otwierania, zamykania i zapisywania służą do wykonywania podstawowych funkcji niezbędnych przy tworzeniu i zachowywaniu obrazków. Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia otwarcie praktycznie dowolnej mapy bitowej. Aby oszczędnie wykorzystywać zasoby komputera, zamiast dużych map bitowych warto otwierać i obrabiać ich kopie o niskiej rozdzielczości. Wszelkie zmiany wprowadzane w niskorozdzielczej wersji obrazka są po konwersji przenoszone na mapę bitową o wysokiej rozdzielczości. Bez względu na rozdzielczość obrabianych map bitowych, modyfikacje wprowadzane celowo należy zachowywać, zapisując obrazki przed ich zamknięciem. Jeśli obrazek nie zostanie zapisany, wszelkie wykonane w nim modyfikacje będą utracone. Wprowadzane zmiany edycyjne można chronić przed utratą dzięki funkcji automatycznego zapisywania, przez tworzenie punktów odniesienia oraz przez wykonywanie kopii zapasowych. Ponadto, zapisując obrazki pod nową nazwą można tworzyć nowe pliki.

Otwieranie obrazka
Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia otwarcie prawie każdej mapy bitowej.

Aby otworzyć obrazek:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz. 2 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik.

Wprowadzenie

25

4 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 5 Jeśli przed otwarciem pliku chcesz zobaczyć jego miniaturę, zaznacz pole wyboru „Podgląd”.

Ÿ Alternatywną metodą otwarcia obrazka jest użycie przycisku „Otwórz” na standardowym pasku narzędzi.

Otwieranie obrazka w wersji o niskiej rozdzielczości
Proces edycji obrazka można znacznie przyspieszyć, otwierając jego wersję w niskiej rozdzielczości.
W przypadku dużych map bitowych można automatycznie tworzyć na ich podstawie bardziej poręczne obrazki o niskiej rozdzielczości.

Aby otworzyć obrazek w wersji o niskiej rozdzielczości:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Niska rozdzielczość, a następnie wybierz polecenie Otwórz. 2 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest obrazek. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik. 4 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 5 Wybierz jednostkę miary z listy „Jednostki”. 6 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Wpisz wartości w polach „Szerokość” i „Wysokość”, by określić rozmiary obrazka. Ÿ Wpisz wartości procentowe w polach umieszczonych na prawo od pól „Szerokość” i „Wysokość”, by zadać rozmiary obrazka jako procent rozmiaru pierwotnego. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Zachowaj proporcje”, by utrzymać stosunek szerokości do wysokości oryginalnego obrazka.

26

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Ÿ Wpisz wartości w polach „W poziomie” i „W pionie” w sekcji „Rozdzielczość”, by określić rozdzielczość obrazka. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Jednakowe wartości”, by utrzymać takie same wartości rozdzielczości w pionie i w poziomie.

Ÿ Możliwe jest zapisywanie plików o niskiej rozdzielczości z zarejestrowanymi operacjami edycyjnymi wykonanymi na tym obrazku w celu późniejszego zastosowania tych operacji do oryginalnego obrazka. Aby lista czynności edycyjnych mogła zostać zapamiętana, plik musi być zapisany w formacie programu Corel PHOTO-PAINT. Ÿ Domyślnie niskorozdzielcza kopia ma rozmiar wynoszący 25% rozmiaru obrazka pierwotnego. Ÿ Przed zapisaniem niskorozdzielczych plików z animacjami konieczne jest ich zrenderowanie do wysokiej rozdzielczości. Ÿ Nie można dokonywać operacji zmiany rozdzielczości lub rozmiaru dla kopii o niskiej rozdzielczości plików zapisanych w formacie Encapsulated PostScript (EPS).

Zastosowanie operacji edycyjnych dokonanych na obrazku o niskiej rozdzielczości do oryginalnego obrazka
Wszystkie zmiany edycyjne zastosowane wobec kopii obrazka w niskiej rozdzielczości mogą zostać automatycznie przeniesione na jego odpowiednik o wysokiej rozdzielczości.

Aby zastosować zmiany edycyjne z obrazka o niskiej rozdzielczości do obrazka oryginalnego:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Niska rozdzielczość, a następnie wybierz polecenie Odtwórz na oryginale. 2 Wybierz jednostkę miary z listy „Jednostki”. 3 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Wpisz wartości w polach „Szerokość” i „Wysokość”, by określić rozmiary obrazka. Ÿ Wpisz wartości procentowe w polach umieszczonych na prawo od pól „Szerokość” i „Wysokość”, by zadać rozmiary obrazka jako procent rozmiaru pierwotnego. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Zachowaj proporcje”, by utrzymać stosunek szerokości do wysokości oryginalnego obrazka. Wprowadzenie

27

Ÿ Wpisz wartości w polach „W poziomie” i „W pionie” w sekcji „Rozdzielczość”. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Jednakowe wartości”, by utrzymać takie same wartości rozdzielczości w pionie i w poziomie.

Ÿ Domyślnie rozmiar nowego obrazka o wysokiej rozdzielczości przyjmowany jest jako równy rozmiarowi oryginalnego obrazka.

Zamykanie obrazka
Po zakończeniu sesji pracy nad obrazkiem, obrazek można zamknąć. Jeśli przed zamknięciem nie zapisano obrazka na dysk, wyświetlone zostanie okno komunikatu z pytaniem, czy zmiany powinny zostać zapisane. Wybranie przycisku „Nie” spowoduje utracenie zmian.

Aby zamknąć obrazek:
Ÿ Z menu Plik wybierz polecenie Zamknij.

Ÿ Jeśli dla jednego obrazka otwarta była większa liczba kopii, wybranie polecenia Zamknij spowoduje zamknięcie tylko aktywnego okna.

Ÿ Zamknięcie obrazka jest możliwe też przez wybranie z menu Okno polecenia Zamknij. Ÿ Aby zamknąć wszystkie otwarte obrazki, należy z menu Okno wybrać polecenie Zamknij wszystko.

Zapisywanie obrazka
W celu zachowania zmian wprowadzanych w obrazku, należy zapisywać obrazek na dysku w trakcie pracy. Jeżeli polecenie zapisania obrazka wybrane zostało po raz pierwszy, konieczne będzie podanie nazwy pliku i katalogu.

Aby zapisać obrazek:
Ÿ Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz.

28

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Ÿ Alternatywną metodą zapisania obrazka jest naciśnięcie przycisku „Zapisz” na standardowym pasku narzędzi.

Aby zapisać obrazek pod nową nazwą:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym plik ma zostać zapisany. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Z listy „Pliki typu” wybierz odpowiedni typ pliku. 6 Naciśnij przycisk „Zapisz”.

Ÿ Obrazek można zapisać także przy użyciu polecenia Eksportuj (menu Plik). Więcej informacji na temat polecenia Eksportuj można znaleźć w sekcji „Eksportowanie i zapisywanie plików w formatach nierodzimych” na stronie 685.

Automatyczne zapisywanie obrazka
Obrazek może być automatycznie zapisywany w trakcie pracy nad nim. Aby uniknąć nadpisania wersji zapisanej poprzednio, można zdefiniować punkt odniesienia, aby obrazek był tymczasowo zapisywany w określonym stadium opracowania. W chwili ustawiania punktu odniesienia program Corel PHOTO-PAINT zapamiętuje obrazek i w ten sposób możliwy jest późniejszy powrót do niego.

Aby zapisywać obrazek w sposób automatyczny:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Zapisywanie”. 3 Zaznacz pole wyboru „Automatyczne zapisywanie co”. 4 Wpisz wartość w polu „Automatyczne zapisywanie co”, by określić przedział czasu między dwiema operacjami automatycznego zapisu. 5 Zaznacz jedną z poniższych opcji:

Wprowadzenie

29

Ÿ „Zapisz dokonane zmiany aż do punktu odniesienia” — ta opcja powoduje tymczasowe zapisywanie obrazka w jego bieżącym stanie bez nadpisywania wersji, która już została zapisana na dysku. Ÿ „Zapisz do pliku” — ta opcja powoduje nadpisanie ostatnio zapisanej na dysku wersji pliku. 6 Zaznacz pole wyboru „Przed zapisem wyświetlaj ostrzeżenie”, jeśli chcesz, by program ostrzegał przed każdą operacją automatycznego zapisu.

Ÿ Podczas ręcznego zapisywania obrazka lub zakończenia programu Corel PHOTO-PAINT, wersja obrazka zapisana w postaci punktu odniesienia jest tracona.

Sporządzanie kopii zapasowej obrazka
Jedną z metod zabezpieczania się przed utratą obrazka jest wykonywanie jego kopii zapasowej za każdym razem, gdy obrazek jest zapisywany we wskazanym folderze.

Aby zapisać kopię zapasową obrazka:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Zapisywanie”. 3 Zaznacz pole wyboru „Twórz kopię zapasową” w sekcji „Kopia zapasowa”.

Aby zmienić folder, w którym tworzone są kopie zapasowe obrazka:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Zaznacz pole wyboru „Kopia zapasowa w”. 3 Naciśnij przycisk „Przeglądaj” i zlokalizuj folder, w którym mają być zapisywane kopie zapasowe obrazka.

Korzystanie z Teczki podręcznej
Doker Teczki podręcznej umożliwia przeglądanie obrazków, obiektów i zdjęć znajdujących się na dyskach komputera lub na dysku CD-ROM dostarczanym razem z programem Corel PHOTO-PAINT.

30

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Karta „Przeglądanie” teczki podręcznej pozwala poruszać się po hierarchii folderów na dysku komputera w poszukiwaniu plików. Po odnalezieniu odpowiedniego pliku można go otworzyć, przeciągając go z Teczki podręcznej do okna aplikacji lub okna obrazka. Karty „Zdjęcia” i „Obrazki” w Teczce podręcznej oferują dostęp do dysku CD-ROM programu Corel PHOTO-PAINT. Podobnie jak karta „Przeglądanie”, karty te służą do przeglądania folderów w poszukiwaniu plików. Można wyszukiwać obrazki clipart, obiekty i zdjęcia, za pomocą których można utworzyć nowy obrazek lub wzbogacić obrazek istniejący. Na kartach tych wyświetlane są mapy bitowe przedstawiające miniatury zawartości poszczególnych folderów oraz nazwy plików. Do kart „Zdjęcia” i „Obrazki” nie da się dodawać nowych elementów, tak jak do karty „Przeglądanie”, jednak za ich pomocą można importować do programu Corel PHOTO-PAINT pliki wektorowe, na przykład w formacie .CDR. Teczka podręczna zapewnia też dostęp do serwisów FTP i umożliwia przeglądanie ich zawartości w poszukiwaniu plików nadających się do wykorzystania w opracowywanym obrazku. Program Corel PHOTO-PAINT pozwala połączyć się anonimowo lub z podaniem nazwy użytkownika i hasła. Pliki z serwisów FTP można importować bezpośrednio do dokumentu, lub zapisywać ich kopie na lokalnym dysku twardym.

Przeglądanie plików przy użyciu Teczki podręcznej
Teczka podręczna pozwala na szybkie przeglądanie hierarchii folderów na dysku oraz zawartych w nich plików. Równie łatwo można przeszukiwać zbiory obrazków clipart, obiektów i zdjęć.

Aby przeglądać pliki przy użyciu Teczki podręcznej:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Teczka podręczna, a następnie wybierz polecenie Przeglądaj. 2 Wybierz dysk z listy umieszczonej w górnej części Teczki podręcznej. 3 Kliknij dwukrotnie folder, by wyświetlić zawarte w nim pliki.

Ÿ Aby automatycznie wyszukać pliki, można nacisnąć przycisk polecenie Znajdź.

i wybrać

Ÿ Wygląd plików w Teczce podręcznej można zmienić, naciskając przycisk i wybierając polecenia z podmenu Widok lub Rozmieść ikony.

Wprowadzenie

31

Otwieranie obrazka lub zdjęcia za pomocą Teczki podręcznej
Teczka podręczna może służyć do otwierania obrazków clipart, obiektów lub zdjęć, a także plików nie będących mapami bitowymi (wektorowych), na przykład w formacie .CDR.

Aby otworzyć obrazek clipart, obiekt lub zdjęcie znajdujące się na dysku CD-ROM:
1 Włóż do stacji dysk CD-ROM programu Corel PHOTO-PAINT zawierający obrazki, obiekty i zdjęcia. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Teczka podręczna, a następnie wybierz polecenie Obrazki, by otworzyć obrazek clipart lub obiekt. Ÿ Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Teczka podręczna, a następnie wybierz polecenie Zdjęcia, by otworzyć zdjęcie. 3 Kliknij dwukrotnie folder zawierający obrazek clipart, obiekt lub zdjęcie. 4 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij obrazek clipart, obiekt lub zdjęcie do okna obrazka, by zamieścić je w opracowywanym dokumencie. Ÿ Przeciągnij obrazek clipart, obiekt lub zdjęcie na pulpit okna aplikacji, by zostało otwarte w osobnym oknie jako nowy obrazek.

Ÿ Jeśli dysk CD-ROM programu Corel PHOTO-PAINT 9 nie będzie się znajdował od początku w stacji, można go włożyć później, po wyświetleniu komunikatu z pytaniem o właściwą literę dysku, po czym nacisnąć przycisk „OK”, by kontynuować.

Ÿ Naciśnięcie przycisku „Anuluj” w oknie komunikatu z pytaniem o literę dysku CD-ROM spowoduje uaktywnienie karty „Przeglądanie”.

Aby za pomocą Teczki podręcznej wykonać import pliku wektorowego:
1 Przeciągnij plik wektorowy z Teczki podręcznej do okna obrazka (lub do okna aplikacji). 2 Wykonaj jedną lub kilka spośród poniższych czynności: Ÿ Z listy „Kolor” wybierz tryb kolorów.

32

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Ÿ Z listy „Rozmiar” wybierz jeden z predefiniowanych rozmiarów. Ÿ Wpisz wartości w polach „Szerokość” i „Wysokość”, by ustalić nietypowy rozmiar. Ÿ Z listy „Rozdzielczość” wybierz jedną z predefiniowanych rozdzielczości. Ÿ Wpisz wartości w polach „W pionie” i „W poziomie”, by określić niestandardową rozdzielczość. 3 Zaznacz dowolne z poniższych pól wyboru: Ÿ „Wygładzanie” — powoduje wygładzanie obrazków złożonych z linii prostych, Ÿ „Symulowanie kolorów” — powoduje zastosowanie symulowania kolorów, Ÿ „Przezroczyste tło” — pozwala określić, czy obszar wokół obiektów wektorowych powinien być przezroczysty, Ÿ „Użyj profilu kolorów” — powoduje użycie profilu kolorów przy eksporcie obrazka.

Ÿ Włączenie przycisku z kłódką powoduje wymuszenie jednakowych wartości wpisywanych do pól „Szerokość” i „Wysokość” oraz „W pionie” i „W poziomie”.

Łączenie się z serwisami FTP
Możliwe jest połączenie się z serwisami FTP akceptującymi użytkowników anonimowych, jak i z serwisami o ograniczonym dostępie. Aby nie było konieczności każdorazowego wpisywania adresu, można zdefiniować skrót do serwisu FTP.

Aby połączyć się z serwisem FTP:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Teczka podręczna, a następnie wybierz polecenie Serwisy FTP. 2 Kliknij prawym przyciskiem myszy pusty obszar na karcie „Serwisy FTP” i wybierz polecenie Przejdź do serwisu. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Wpisz adres serwisu, z którym chcesz się połączyć. Ÿ Wybierz adres z listy rozwijanej. 4 Usuń zaznaczenie pola wyboru „Przeprowadź logowanie jako »Anonymous«”.

Wprowadzenie

33

5 Naciśnij przycisk „OK”. 6 Wpisz odpowiednie informacje w polach „Nazwa użytkownika” i „Hasło”.

Ÿ W celu podniesienia bezpieczeństwa pytanie o nazwę użytkownika i hasło wyświetlane jest przy każdej próbie połączenia się z serwisem FTP o ograniczonym dostępie.

Ÿ Jeśli Teczka podręczna jest już otwarta, w celu przejścia do karty „Serwisy FTP” można kliknąć odpowiednią zakładkę z nazwą karty. Ÿ Z serwisem FTP można się połączyć anonimowo, zaznaczając pole wyboru „Przeprowadź logowanie jako »Anonymous«” lub naciskając przycisk „Anuluj”.

Aby zdefiniować skrót do serwisu FTP:
Ÿ Kliknij prawym przyciskiem myszy pusty obszar karty „Serwisy FTP” i wybierz polecenie „Zapisz serwis”.

Ÿ Zdefiniowany skrót będzie wyświetlany jako folder na karcie „Serwisy FTP” Teczki podręcznej.

Aby połączyć się z serwisem FTP za pośrednictwem skrótu:
1 Kliknij dwukrotnie skrót na karcie „Serwisy FTP” Teczki podręcznej. 2 Wykonaj logowanie anonimowe lub podaj nazwę użytkownika i hasło.

Ÿ Inną metodą zalogowania się do serwisu jest kliknięcie jego ikony prawym przyciskiem myszy i wybranie polecenia Przeglądaj. Ÿ Z serwisem, do którego nie utworzono skrótu, można połączyć się, ponownie wpisując jego adres lub wybierając ten adres z listy w oknie Podaj nazwę serwisu FTP. Na liście przechowywane są adresy ostatnich ośmiu serwisów, z którymi nawiązywano połączenie.

34

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Pobieranie plików z serwisów FTP
Po połączeniu się z serwisem FTP można z niego importować lub przeciągać pliki bezpośrednio do dokumentu oraz kopiować je na lokalny dysk twardy. Nie jest natomiast możliwe kopiowanie plików z komputera do serwisu FTP. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Łączenie się z serwisami FTP” na stronie 33.

Aby otworzyć folder w serwisie FTP:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Teczka podręczna, a następnie wybierz polecenie Serwisy FTP. 2 Połącz się z serwisem FTP, który chcesz przeglądać. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie folder na karcie „Serwisy FTP”. Ÿ Kliknij folder prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Otwórz.

Ÿ Jako pierwsza pozycja na omawianej karcie Teczki podręcznej zapisany jest skrót do serwisu FTP firmy Corel (ftp.corel.com).

Ÿ Jeśli Teczka podręczna jest już otwarta, w celu przejścia do karty „Serwisy FTP” można kliknąć odpowiednią zakładkę z nazwą karty. Ÿ Aby przejść do foldera nadrzędnego w hierarchii, należy nacisnąć przycisk „Do góry o jeden poziom”.

Aby umieścić plik z serwisu FTP w dokumencie:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij plik dwukrotnie. Ÿ Kliknij plik prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Importuj. Ÿ Przeciągnij plik z Teczki podręcznej do dokumentu.

Wprowadzenie

35

Ÿ Po zwolnieniu przycisku myszy wyświetlone zostaje menu podręczne. Aby użyć bieżącego pliku, należy wybrać polecenie Upuść do Corel PHOTO-PAINT plik danych z Internetu. Jeśli plik jest nieodpowiedni, należy wybrać polecenie Anuluj.

Aby zapisać plik z serwisu FTP na lokalnym dysku twardym:
1 Wykonaj kroki od 1 do 3 z procedury „Aby otworzyć folder w serwisie FTP”. 2 Kliknij plik prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Pobierz plik. 3 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym plik ma zostać zapisany. 5 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Praca z modelami trójwymiarowymi
Jednym z elementów, które można wprowadzać do obrazka, są modele trójwymiarowe. Możliwy jest import bezpośrednio do obrazka dowolnego modelu zapisanego w formacie QuickDRAW Meta File (.3DMF), 3D File (.B3D) lub Virtual Reality Modeling Language File (.WRL). W celu przeprowadzenia importu do programu Corel PHOTO-PAINT pliku trójwymiarowego w formacie nierodzimym można posłużyć się oknem dialogowym Import modelu trójwymiarowego. Proces ten, określany mianem renderowania, polega na wybraniu określonego widoku modelu trójwymiarowego i rzutowania go do postaci dwuwymiarowego obiektu na obrazku. Okno dialogowe Import modelu trójwymiarowego oferuje także dostęp do wielu narzędzi pozwalających manipulować danym modelem i wzbogacać jego wygląd. Narzędzia kamery służą do wyświetlania modelu pod dowolnym kątem i w dowolnym powiększeniu. Kamery dają się pozycjonować wzdłuż osi x i y, a także obracać. Ponadto dostępna jest regulacja ogniskowej obiektywu kamery, co przekłada się na przybliżanie (powiększanie) lub oddalanie (pomniejszanie) modelu. Oprócz pozycjonowania kamery względem obiektu można wprowadzać różne źródła oświetlenia. W programie Corel PHOTO-PAINT oferowane są cztery typy oświetlenia różniące się rodzajem efektu. Światło rozproszone pozwala uzyskać efekt światła dziennego, natomiast światło reflektorowe pozwala skierować promień w ściśle określone miejsce. Światło odległe symuluje światło pochodzące z niewidocznego źródła, natomiast światło punktowe rozsyła promienie we wszystkich kierunkach.

36

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Importowanie modelu trójwymiarowego
Podczas importowania modelu trójwymiarowego okno dialogowe Import modelu trójwymiarowego pozwala określić wygląd modelu przed jego zrenderowaniem do postaci obiektu dwuwymiarowego.

Aby przeprowadzić import modelu trójwymiarowego:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz, by zaimportować model do nowego dokumentu. Ÿ Z menu Plik wybierz polecenie Importuj, by zaimportować model do aktywnego dokumentu. 2 Zaznacz pole wyboru „Podgląd”, by móc widzieć miniaturę reprezentującą zawartość obrazka. 3 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik. 5 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Manipulowanie modelem trójwymiarowym
W polu podglądu okna dialogowego Import modelu trójwymiarowego można zmienić sposób wyświetlania modelu oraz swobodnie dobrać jego pozycję. Model może być także obracany, by widoczna była inna jego strona.

Aby wybrać sposób wyświetlania modelu trójwymiarowego:
1 Kliknij kartę „Renderowanie”. 2 Wybierz jeden z poniższych formatów na liście „Ekran”: Ÿ „QuickDraw 3D Interactive” — powoduje wyświetlenie modelu trójwymiarowego w naturalnej postaci, Ÿ „QuickDraw 3D Wireframe” — powoduje wyświetlenie modelu trójwymiarowego w postaci szkieletowej.

Aby dobrać pozycję modelu trójwymiarowego:
1 Naciśnij przycisk „Manipuluj modelem”. 2 Zaznacz model. 3 Przeciągnij jeden z węzłów, by dobrać położenie modelu wzdłuż osi x lub y.

Wprowadzenie

37

Ÿ Aby przemieścić model wzdłuż osi z, należy trzymać wciśnięty klawisz CTRL.

Aby obrócić model trójwymiarowy:
1 Naciśnij przycisk „Obróć model”. 2 Zaznacz model. 3 Przeciągnij jeden z węzłów obrotu.

Korzystanie z kamery
W oknie dialogowym Import modelu trójwymiarowego można korzystać z kamery w celu zmiany perspektywy, z jakiej widoczny jest model trójwymiarowy. Aby uzyskać pożądany efekt, należy trochę poeksperymentować z ogniskową obiektywu (czyli stopniem powiększenia), pozycją i kątem obrotu.

Aby zmienić stopień powiększenia w obiektywie kamery:
1 Naciśnij przycisk „Kamera - powiększenie”. 2 W polu podglądu wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Przeciągnij wskaźnik myszy w górę, by powiększyć obraz. Ÿ Przeciągnij wskaźnik myszy w dół, by obraz pomniejszyć.

Aby dobrać pozycję kamery:
1 Naciśnij przycisk „Kamera - przesunięcie”. 2 Przeciągaj wskaźnik myszy, by przemieszczać kamerę na płaszczyźnie xy w polu podglądu.

Aby obrócić kamerę:
1 Naciśnij przycisk „Kamera - obrót”. 2 Przeciągaj wskaźnik myszy, by obrócić kamerę.

Wprowadzanie źródeł światła
W oknie dialogowym Import modelu trójwymiarowego można wprowadzać źródła światła punktowego i reflektorowego, by uzyskać pożądany efekt. Aby stworzyć wrażenie światła dziennego, można ustawić poziom światła rozproszonego.

38

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Aby dodać źródło światła punktowego:
1 Na karcie „Światła odległe” wybierz pozycję „Punktowe” z listy „Opcje światła”. 2 Naciśnij przycisk dodawania światła w prawym dolnym rogu okna dialogowego. 3 Naciśnij przycisk „Kolor” i wybierz kolor światła. 4 Przemieszczaj suwak „Jaskrawość”, by określić intensywność światła. 5 Wybierz szybkość utraty intensywności z listy „Zanikanie z odległością”.

Aby dodać źródło światła reflektorowego:
1 Na karcie „Światła odległe” wybierz pozycję „Reflektorowe” z listy „Opcje światła”. 2 Wykonaj czynności od 2 do 5 z poprzedniej procedury. 3 Wybierz szybkość utraty intensywności z listy „Zanikanie kątowe”. 4 Przemieszczaj suwak „Połowa kąta”, by określić kąt połówkowy stożka światła. 5 Przemieszczaj suwak „Kąt”, by określić kąt stożka światła.

Ÿ W celu uzyskania efektu cienia można zaznaczyć pole wyboru „Cienie”. Ÿ Usunięcie zaznaczenia pola wyboru „Włączone” powoduje usunięcie świateł.

Aby określić poziom światła otoczenia:
1 Kliknij kartę „Światło rozproszone”. 2 Zaznacz pole wyboru „Włączone”. 3 Naciśnij przycisk „Kolor”, by wybrać kolor światła rozproszonego. 4 Przemieszczaj suwak „Jaskrawość”, by określić intensywność światła.

Ÿ Zwiększanie jasności światła otoczenia powoduje zmniejszanie intensywności cieni i innych efektów, których źródłem są pozostałe światła.

Wprowadzenie

39

Ÿ Niższa intensywność światła otoczenia pozwala uzyskać większą głębokość cieni i wyższy kontrast. Ÿ Aby maksymalnie podkreślić efekty generowane przez inne światła, poziom światła otoczenia można ustawić na zero.

Pozycjonowanie świateł
Ostateczny wynik renderowania można zdecydowanie poprawić dzięki prawidłowemu umieszczeniu świateł. Rozmaite efekty dają się uzyskać przez zmianę pozycji świateł na obrazku i obracanie świateł reflektorowych. Wszystkie ustawienia dotyczące źródeł światła można bezpośrednio stosować wobec modelu w celu ich podejrzenia.

Aby dobrać położenie światła:
1 Naciśnij przycisk „Manipuluj modelem”. 2 Zaznacz światło. 3 Przeciągnij światło w nowe położenie.

Aby obrócić światło reflektorowe:
1 Naciśnij przycisk „Obróć model”. 2 Zaznacz światło. 3 Kliknij jeden z uchwytów obrotu i przeciągnij go, by obrócić światło.

Określanie właściwości światła
Zmianie podlegają takie właściwości światła, jak kolor, jaskrawość i cienie. Wszelkie zmiany są natychmiast widoczne w polu podglądu modelu.

Aby określić właściwości światła:
1 Naciśnij przycisk „Manipuluj modelem”. 2 Kliknij źródło światła, by je zaznaczyć. 3 Kliknij kartę „Światła odległe”. 4 Zmień parametry światła w odpowiedni sposób.

40

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Wyświetlanie obrazków i informacji o obrazku
Zarówno przed przystąpieniem do edycji obrazka, jak w jej trakcie, można dobrać sposób wyświetlania obrazka w oknie. W celu uzyskania lepszej perspektywy obrazka można zmieniać rozmiary okna obrazka, korzystać z narzędzi powiększających lub konfigurować siatkę przezroczystości. W trakcie edycji lub retuszu obrazka narzędzia informacyjne pozwalają pozyskać niezbędne dane. W oknie dialogowym Informacje o dokumencie zebrane są ogólne dane o obrazku. Doker Informacje o obrazku jest narzędziem dynamicznym udostępniającym współrzędne aktualnej pozycji wskaźnika myszy oraz odpowiadające danemu punktowi wartości kolorów.

Zmiana rozmiaru okna obrazka
Okno obrazka można rozszerzać, tak aby widoczny w nim był cały obrazek lub podgląd niewidocznego wcześniej fragmentu obrazka. Dodatkowe możliwości obejmują maksymalizację obszaru roboczego, ukrywanie wszystkich okien lub korzystanie z podglądu pełnoekranowego, by wyświetlić obrazek w całości w jak największym powiększeniu. Innym sposobem zobaczenia większej części obrazka jest zawężenie szarej obwódki wewnątrz okna obrazka. Okno obrazka może być automatycznie aktualizowane, dzięki czemu obrazek zawsze pozostaje widoczny po operacjach zmiany rozdzielczości, kadrowania lub zmiany stopnia powiększenia. Jeśli fragmenty obrazka wychodzą poza krawędzie okna, za pomocą narzędzia „Chwyt” można je wprowadzić w obszar widzialny.

Korzystanie z narzędzi powiększających
Domyślnie obrazki są wyświetlane w powiększeniu 100%, można jednak wybrać dowolny stopień powiększenia, w którym obrazki będą otwierane. Większe powiększenie pozwala bliżej przyjrzeć się szczegółom obrazka, a pomniejszenie umożliwia przyjrzenie się większej części lub całości obrazka jednocześnie. Narzędzia powiększenia dostępne są w przyborniku, na pasku narzędzi „Powiększenie”, na standardowym pasku narzędzi oraz na pasku właściwości.

Konfigurowanie siatki przezroczystości
Ukrycie warstwy tła w oknie obrazka lub utworzenie obrazka pozbawionego tła sprawia, że tło jest wyświetlane w postaci siatki przypominającej szachownicę. Istnieje możliwość doboru kolorów i rozmiaru wzoru siatki przezroczystości przez zmianę opcji w oknie Opcje.

Włączanie symulowania kolorów na ekranie
Symulowanie kolorów na ekranie jest przydatne przy wyświetlaniu obrazków, które mają więcej kolorów niż przewiduje to aktualny tryb pracy karty graficznej. Symulowanie kolorów na ekranie polega na uśrednianiu głębi pikseli

Wprowadzenie

41

w określonym obszarze w celu utworzenia dodatkowych kolorów lub odcieni szarości (w zależności od tego, czy obrazek jest kolorowy, w odcieniach szarości czy czarno-biały).

Odczytywanie informacji o obrazku
Okno dialogowe Informacje o obrazku zawiera informacje takie jak nazwa pliku obrazka, wymiary, rozdzielczość, rozmiar i format, a także liczba obiektów w obrazku oraz to, czy wprowadzono w nim jakieś zmiany. Doker Informacje o obrazku jest dynamicznym narzędziem, które umożliwia wprowadzanie zmian w obrazku przy jednoczesnym wyświetlaniu współrzędnych wskaźnika myszy oraz odpowiadających danemu punktowi wartości kolorów. Wyświetlane są także kąt i odległość, na jakie wskaźnik jest przemieszczany Dodatkowo można pozyskać statystykę dotyczącą współrzędnych x i y punktu środkowego i promienia podczas rysowania okręgu lub definiowania maski okrągłej. Doker Informacje o obrazku pozwala też śledzić zmiany współrzędnej x i y w miarę przemieszczania wskaźnika myszy w oknie obrazka. Aby uzyskać informacje na temat obiektów w obrazku, można włączyć etykietki obiektów. Zawierają one takie informacje, jak wysokość i szerokość, przezroczystość oraz tryb łączenia dla danego obiektu, a także stan aktywności obiektu, jego pozycję w kolejności pionowej i ewentualny skojarzony z nim internetowy adres URL. Wyświetlaniem etykietek obiektów sterują parametry określane przez użytkownika. Więcej informacji na temat etykietek obiektów można znaleźć w sekcji „Włączanie opcji obszaru roboczego” na stronie 51.

Wyświetlanie obrazka na możliwie dużej powierzchni
Jeśli obrazek ma być wyświetlany w największym możliwym powiększeniu, można zmaksymalizować obszar roboczy, ukryć okna (tak by widoczne były jedynie niezbędne elementy interfejsu i okno obrazka) lub wyświetlić obrazek w podglądzie pełnoekranowym. Maksymalizacja obszaru roboczego i ukrycie okien nie zakłócają możliwości edycji obrazka, jednak w podglądzie pełnoekranowym obrazek może być tylko wyświetlany bez wprowadzania w nim zmian.

Aby maksymalnie powiększyć obszar roboczy:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Maksymalizuj obszar roboczy. 2 Aby powrócić do normalnego trybu wyświetlania, naciśnij przycisk „Maksymalizuj obszar roboczy” na standardowym pasku narzędzi.

42

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Aby ukryć okna:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Ukryj okna. 2 Aby powrócić do normalnego trybu wyświetlania, z menu Okno wybierz polecenie Ukryj okna.

Aby zobaczyć podgląd pełnoekranowy obrazka:
1 Z menu Widok wybierz polecenie Podgląd pełnoekranowy. 2 Aby powrócić do normalnego trybu wyświetlania, wystarczy nacisnąć dowolny klawisz lub kliknąć na ekranie.

Otaczanie obrazka ramką w oknie obrazka
Aby uzyskać lepszy widok obrazka, można zmienić rozmiary szarego pola, które otacza dokument w oknie obrazka.

Aby otoczyć obrazek ramką w oknie obrazka:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Wpisz wartość w polu „Przewijanie”, by określić wyrażoną w pikselach szerokość szarej ramki otaczającej dokument w oknie obrazka.

Automatyczna zmiana rozmiaru okna obrazka
Okno obrazka może być automatycznie dopasowywane do aktualnej sytuacji, dzięki czemu odpowiednia część obrazka pozostaje w polu widzenia po operacji zmiany rozdzielczości, kadrowania lub zmiany stopnia powiększenia.

Aby rozmiar okna obrazka zmieniał się w sposób automatyczny:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Zaznacz pole wyboru „Automatyczna zmiana widoku”.

Wyświetlanie obszarów obrazka znajdujących się poza oknem obrazka
Narzędzie „Chwyt” pozwala przemieszczać obrazki w oknie obrazka.

Wprowadzenie

43

Za pomocą narzędzia „Chwyt” można przeciągać do okna obrazka te fragmenty dokumentu, które znajdują się poza polem widzenia.

Aby wyświetlić niewidoczne partie dokumentu w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę narzędzi „Powiększenie”. 2 Kliknij narzędzie „Chwyt”. 3 Przeciągaj obrazek, aż właściwy fragment obrazka stanie się widoczny w oknie obrazka.

Ÿ Aby móc wyświetlić zakryte części obrazka, można także uaktywnić narzędzie „Chwyt” na pasku właściwości narzędzia „Powiększenie”. Ÿ Aby móc wyświetlić zakryte części obrazka, można także posłużyć się oknem podręcznym Nawigatora.

Określanie stopnia powiększenia przy którym otwierane są obrazki
Możliwe jest określenie stopnia powiększenia, przy jakim otwierane są obrazki. Domyślnie obrazki wyświetlane są w powiększeniu 100%.

Aby określić stopień powiększenia dla otwieranych obrazków:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Wybierz stopień powiększenia z listy „Skala powiększenia przy otwarciu”.

Ÿ Wybrany stopień powiększenia zostanie użyty podczas następnego otwierania obrazka.

44

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Powiększanie i pomniejszanie obrazka
Obrazek może być wyświetlany w dowolnym stopniu powiększenia lub pomniejszenia. Użytkownik ma do wyboru zestaw gotowych stopni powiększenia, lecz może też wpisać nietypowy stopień.
W celu uzyskania lepszego widoku szczegółów obrazka można obrazek powiększyć, wybierając jeden z predefiniowanych stopni powiększenia lub wpisując nową wartość.

Aby powiększyć obrazek:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Powiększenie”, a następnie uaktywnij narzędzie „Powiększenie”. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij w miejscu, które ma zostać wyświetlone w powiększeniu. Ÿ Przeciągnij wskaźnik narzędzia, zakreślając po przekątnej obszar do powiększenia.

Aby pomniejszyć obrazek:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Powiększenie”, a następnie uaktywnij narzędzie „Powiększenie”. 2 Kliknij prawym przyciskiem myszy w oknie obrazka, który ma zostać pomniejszony.

Aby wybrać jeden z gotowych poziomów powiększenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Powiększenie”, a następnie uaktywnij narzędzie „Powiększenie”. 2 Wybierz jedną z pozycji na liście „Stopień powiększenia” na pasku właściwości.

Wprowadzenie

45

Ÿ Do wybierania gotowych stopni powiększenia mogą służyć także elementy sterujące na standardowym pasku narzędzi.

Aby określić nietypowy stopień powiększenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Powiększenie”, a następnie uaktywnij narzędzie „Powiększenie”. 2 Wpisz dowolną wartość w polu edycji listy „Stopień powiększenia” na pasku właściwości i naciśnij klawisz ENTER.

Ÿ Jeżeli podana wartość przekroczy maksymalny możliwy stopień powiększenia, program Corel PHOTO-PAINT wyświetli obrazek w skali najbliższej wpisanej wartości.

Określanie wyglądu siatki przezroczystości
Siatka przezroczystości wyświetlana jest w tle obrazka, jeśli jego faktyczne tło zostanie usunięte lub ukryte. Zarówno kolor, jak i rozmiar pól siatki można swobodnie wybrać.
Możliwe jest określenie koloru pól siatki przezroczystości.

Aby wybrać kolor i rozmiar pól siatki przezroczystości:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Otwórz selektor „Kolor 1” i wybierz jeden z kolorów.

46

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Ÿ Otwórz selektor „Kolor 2” i wybierz jeden z kolorów. Ÿ Wybierz wartość z listy „Rozmiar szachownicy”.

Ÿ W polu na prawo od selektorów kolorów wyświetlany jest aktualny podgląd siatki przezroczystości.

Włączanie ekranowej symulacji kolorów.
Podczas opracowywania obrazka zawierającego więcej kolorów niż przewiduje tryb pracy karty graficznej, można uaktywnić ekranową symulację kolorów. Symulowanie kolorów na ekranie polega na uśrednianiu głębi pikseli w określonym obszarze w celu utworzenia dodatkowych kolorów lub odcieni szarości (w zależności od tego, czy obrazek jest kolorowy, w odcieniach szarości czy czarno-biały).

Aby włączyć symulację kolorów na ekranie:
Ÿ W menu Widok wskaż polecenie Symulacja kolorów, a następnie wybierz jedno z poniższych poleceń: Ÿ Brak — ta opcja powoduje wyłączenie symulacji kolorów, gdy karta graficzna pracuje w trybie koloru 16-bitowego; Ÿ Dyfuzja błędów — ta opcja zapewnia najlepsze wyniki, realizując symulację na podstawie większych obszarów i dostosowując postać wzoru punktów barwnych do symulowanego przejścia między kolorami; Ÿ Uporządkowanie — ta opcja tworzy przybliżenia przejść tonalnych za pomocą z góry ustalonych wzorów punktów. Ten typ symulowania działa znacznie szybciej niż Dyfuzja błędów, lecz jest mniej dokładny.

Ÿ Polecenia ekranowego symulowania kolorów są dostępnie jedynie wówczas, gdy monitor wyświetla mniej niż 16-milionów kolorów (kolor 24-bitowy).

Korzystanie z okna dialogowego informacji o dokumencie
Wyświetlając okno dialogowe Informacje o dokumencie można zapoznać się ze szczegółowymi danymi dotyczącymi obrazka.

Aby korzystać z okna dialogowego informacji o dokumencie:
Ÿ Z menu Plik wybierz polecenie Informacje o dokumencie.

Wprowadzenie

47

Korzystanie z dokera informacji o obrazku
Doker Informacje o obrazku pozwala wyświetlać informacje o obrazku w trakcie pracy. Wyświetlane w dokerze wartości zmieniają się w zależności od używanego aktualnie narzędzia. Doker umożliwia także wybranie podstawowego i dodatkowego modelu kolorów w celu wyświetlania wartości kolorów w obrazku.

Aby wyświetlać informacje w oknie dokowanym Informacje o obrazku:
Ÿ Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Informacje.

Ÿ Możliwa jest zmiana jednostek miary używanych do wyświetlania informacji w dokerze Informacje o obrazku. W tym celu należy kliknąć dolny przycisk ze strzałką menu i wybrać nową jednostkę miary.

Aby wybrać inne modele kolorów:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Informacje. 2 Kliknij górny przycisk ze strzałką . 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Wybierz polecenie Kolor pierwszy i wybierz jeden z modeli kolorów. Ÿ Wybierz polecenie Kolor drugi i wybierz jeden z modeli kolorów.

Ÿ Więcej informacji o modelach kolorów znaleźć można w sekcji „Przekształcanie obrazków” na stronie 381.

Wybieranie jednostek miary i opcji wykorzystania pamięci
Wybór odpowiednich jednostek miary oraz opcji wykorzystania pamięci pozwala znacząco zwiększyć wydajność pracy. Do ustawiania jednostek miary na linijkach pionowej i poziomej służy karta „Ogólne” okna dialogowego Opcje. Wybrana jednostka miary dotyczy wszystkich transformacji na obiektach i zaznaczeniach w obrazku. Ponadto na karcie tej można ustawić wartości podsuwania i szybkiego podsuwania, służące do przemieszczania obiektów i zaznaczeń na dokładnie zadane odległości.

48

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Dyski robocze są metodą na sztuczne zwiększenie ilości dostępnej w komputerze pamięci. Na dyskach tych składowane są pliki tymczasowe, nie będące w danej chwili w użyciu. Jeżeli istnieją dwa dyski (także będące dwiema partycjami jednego dysku), możliwe jest skonfigurowanie jednego z nich jako dysku podstawowego, drugiego zaś jako dodatkowego dysku roboczego.

Wybór jednostek miary
Jednostki miary stosowane na linijkach poziomej i pionowej można swobodnie dobierać. Wybrane jednostki odnoszą się także do wszystkich transformacji na obiektach i zaznaczeniach.

Aby wybrać jednostkę miary:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Wybierz jednostkę miary z listy „Jednostki”.

Określanie wartości podsuwania
Wartość podsuwania definiuje wyrażoną w pikselach odległość, na jaką przemieszczany będzie obiekt lub zaznaczenie po naciśnięciu klawisza strzałki. Odległość szybkiego podsuwania jest wielokrotnością odległości podsuwania. Szybkie podsuwanie ma miejsce po naciśnięciu klawisza strzałki przy wciśniętym klawiszu SHIFT.
Określenie wartości podsuwania i szybkiego podsuwania pozwala przemieszczać obiekty i zaznaczenia na dokładnie określone odległości.

Aby ustawić odległość podsuwania:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

Wprowadzenie

49

2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 W polu „Podsunięcie” wpisz liczbę pikseli, o którą obiekt lub maska będą przesuwane za każdym naciśnięciem klawisza strzałki.

Aby ustawić odległość szybkiego podsuwania:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 W polu „Szybkie podsunięcie” wpisz liczbę, przez jaką mnożona będzie odległość podsunięcia.

Przydzielanie miejsca na dyskach roboczych
Istnieje możliwość składowania plików tymczasowych, które w danej chwili nie są wykorzystywane, na dysku roboczym określanym na karcie „Pamięć” w oknie Opcje. W ten sposób można sztucznie zwiększyć ilość pamięci dostępnej w komputerze i zwiększyć możliwości programu Corel PHOTO-PAINT w przetwarzaniu map bitowych.

Aby przydzielić dyski robocze:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Pamięć”. 3 Na liście „Podstawowy” wybierz dysk, mający pełnić rolę głównego dysku roboczego. 4 Na liście „Dodatkowy” wybierz dysk, mający pełnić rolę dodatkowego dysku roboczego. 5 Naciśnij przycisk „OK”. 6 Uruchom ponownie program Corel PHOTO-PAINT, by zmiany zostały wprowadzone.

Ÿ Wielkość dostępnej przestrzeni dyskowej wyświetlana jest na pasku stanu. Ÿ W celu osiągnięcia lepszych efektów należy określić wielkość dysku roboczego, jako dwa do trzech razy większą od rozmiaru nieskompresowanego obrazka. Ÿ Jeżeli kilka obrazków otwartych jest jednocześnie, konieczne jest zarezerwowanie na plik wymiany dwa do trzech razy większej przestrzeni na dysku roboczym niż suma rozmiarów wszystkich nieskompresowanych plików obrazków.

50

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Włączanie opcji obszaru roboczego
Istnieje możliwość włączenia ostrzeżeń wyświetlanych za każdym razem, gdy otwierany jest plik przeznaczony tylko do odczytu. Komunikaty mogą też być związane z narzędziami, ostrzegając o skutkach wprowadzanych w obrazku zmian. Po włączeniu etykietek narzędzi, naprowadzenie wskaźnika myszy na ikonę narzędzia lub element sterujący będzie powodowało wyświetlenie nazwy narzędzia i opisu jego przeznaczenia. Aby wyświetlane były informacje dotyczące obiektów na obrazku, można włączyć etykietki obiektów. Etykietka może zawierać na przykład dane o wysokości, szerokości, przezroczystości i trybie scalania danego obiektu. Ponadto dane mogą obejmować stan aktywności obiektu, jego położenie w kolejności pionowej oraz to, czy związany jest z nim adres internetowy (URL). Więcej informacji na temat obiektów można znaleźć w sekcji „Praca z obiektami i tekstem” na stronie 213.

Włączanie ostrzeżeń dotyczących narzędzi
Włączenie ostrzeżeń dotyczących narzędzi powoduje wyświetlanie komunikatów z prośbą o potwierdzenie, czy zmiany wprowadzone w obrazku mają zostać zastosowane.

Aby włączyć ostrzeżenia dotyczące narzędzi:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Zaznacz pole wyboru „Ostrzeżenia przy stosowaniu narzędzi”.

Włączanie ostrzeżeń o pliku tylko do odczytu
Domyślnie przy otwieraniu pliku z włączonym atrybutem „tylko do odczytu” wyświetlane jest ostrzeżenie informujące, że zapisanie pliku nie będzie możliwe, oraz że polecenie Zapisz ulega dezaktywacji.

Aby włączyć ostrzeżenie o plikach tylko do odczytu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Zaznacz pole wyboru „Ostrzeżenia »tylko do odczytu«”.

Wprowadzenie

51

Ÿ Aby zachować modyfikacje wprowadzone w obrazku służącym tylko do odczytu, należy zapisać kopię obrazka pod inną nazwą pliku lub w innym folderze.

Włączanie etykietek narzędzi
Etykietki narzędzi są wyświetlane po naprowadzeniu wskaźnika myszy ponad ikonę narzędzia lub element sterujący. Wyświetlanie etykietek można włączyć lub wyłączyć.

Aby włączyć etykietki narzędzi:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Zaznacz pole wyboru „Pokaż etykietki narzędzi”.

Włączanie etykietek obiektów i określanie preferencji
Etykietki obiektów zapewniają dostęp do informacji na temat obiektów na obrazku po naprowadzeniu na obiekt wskaźnika myszy. Etykietki po włączeniu wyświetlają dane na temat wysokości, szerokości, przezroczystości i trybu scalania danego obiektu, a także na temat jego stanu aktywności, pozycji w kolejności pionowej oraz ewentualnego skojarzonego z nim internetowego adresu URL. Lista „Preferencje etykietek narzędzi i obiektów” w oknie dialogowym Opcje pozwala wybrać informacje wyświetlane w etykietkach obiektów.

Aby włączyć wyświetlanie etykietek obiektów:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Zaznacz pole wyboru „Pokaż etykietki obiektów”.

Ÿ Aby wyłączyć wyświetlanie etykietek obiektów, należy usunąć zaznaczenie pola wyboru „Pokaż etykietki obiektów” i ponownie uruchomić program Corel PHOTO-PAINT.

52

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Aby określić preferencje etykietek obiektów:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Kliknij przycisk „Preferencje etykietek narzędzi i obiektów”, a następnie kliknij dowolne z poniższych pozycji: Ÿ „Nazwa obiektu” — powoduje wyświetlanie nazwy obiektu; Ÿ „Stan wskazania (aktywny lub zaznaczony)” — powoduje wyświetlanie informacji o tym, czy obiekt jest aktywny lub zaznaczony; Ÿ „Krycie” — powoduje wyświetlanie informacji o przezroczystości obiektu jako wartości procentowej; Ÿ „Tryb scalania” — powoduje wyświetlanie informacji o trybie scalania obiektu; Ÿ „Wymiary ograniczające (wysokość i szerokość)” — powoduje wyświetlanie informacji o rozmiarze obiektów; Ÿ „Adres URL (Uniform Resource Locator)” — powoduje wyświetlanie informacji o adresie URL skojarzonym z obiektem; Ÿ „Tekst zastępczy (ALT)” — powoduje wyświetlanie informacji o komentarzu dotyczącym adresu URL, jeśli z danym obiektem jest związany adres URL.

Cofanie i ponawianie zmian
Obszar roboczy może być skonfigurowany w sposób upraszczający poprawianie ewentualnych pomyłek. Do włączania funkcji cofania operacji edycyjnych służy okno dialogowe Opcje. Cofanie może obejmować tylko ostatnio wykonaną czynność lub wybraną liczbę poziomów aż do wartości 99 kolejno wycofywanych operacji. Jeżeli polecenia Cofnij i Ponów zajmują zbyt dużo zasobów systemu, można zmniejszyć liczbę poziomów cofania lub nawet tymczasowo wyłączyć te polecenia, by doraźnie przyspieszyć pracę systemu. Dostęp do listy czynności wykonanych w obrazku możliwy jest także za pośrednictwem dokera Cofnij/Ponów. Na liście można wybierać jedno lub kilka poleceń do cofnięcia. Jeśli wynik wycofania edycji rozminął się z oczekiwaniami, można ponowić jedną z czynności lub ich zbiór. Na dowolnym etapie pracy nad obrazkiem można powrócić do ostatnio zapisanej jego wersji lub do określonego stadium obróbki. Dopuszczalne jest też usunięcie całego obrazka przez wyczyszczenie okna obrazka. Polecenia Wyrazistość ostatniej operacji i Powtórz pozwalają na częściowe wycofanie lub ponowienie operacji w celu uzyskania interesujących efektów.

Wprowadzenie

53

Włączanie funkcji wycofywania operacji edycyjnych
Wycofywanie operacji edycyjnych wymaga uprzedniego włączenia odpowiednich opcji.

Aby włączyć funkcje wycofywania operacji edycyjnych:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Pamięć”. 3 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Zaznacz pole wyboru „Włącz cofanie”. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Włącz listę cofnięć”. 4 Naciśnij przycisk „OK”. 5 Uruchom ponownie program Corel PHOTO-PAINT, by zmiany odniosły skutek.

Ÿ Jeżeli zostanie usunięte zaznaczenie pola wyboru „Włącz cofanie”, nie będzie dłużej możliwe cofanie ostatniej czynności wykonanej na obrazku. Jeżeli zostanie usunięte zaznaczenie pola wyboru „Włącz listę cofnięć”, nie będzie możliwe dalsze cofanie sekwencji ostatnich czynności wykonanych na obrazku. Ÿ Ponieważ edycja wersji obrazka o niskiej rozdzielczości wymaga aktywności listy cofnięć w celu prawidłowego renderowania, usunięcie zaznaczenia pola wyboru „Włącz listę cofnięć” pociąga za sobą także wyłączenie funkcji edycji niskorozdzielczej wersji obrazka.

Wybór liczby poziomów cofania
Użytkownik może swobodnie wybrać liczbę kroków obsługiwanych przez funkcję cofania operacji edycyjnych. Im większa jest liczba obsługiwanych kroków, tym więcej operacji można wycofać.

Aby określić liczbę poziomów cofania:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Pamięć”. 3 Wpisz wartość w polu „Poziomy cofania”.

54

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

4 Naciśnij przycisk „OK”. 5 Uruchom ponownie program Corel PHOTO-PAINT, by zmiany odniosły skutek.

Ÿ Maksymalna liczba poziomów cofania wynosi 99, lecz dodatkowo istotna jest ilość dostępnej pamięci komputera. Ÿ Podana liczba poziomów cofania wpływa na wielkość dysku roboczego (wymiany), wymaganą do poprawnej pracy programu Corel PHOTO-PAINT. Jeśli wydajność pracy komputera ulegnie obniżeniu, należy wpisać niższą liczbę poziomów cofania.

Cofanie i ponawianie ostatniej zmiany
Polecenie Cofnij upraszcza wycofanie zmiany ostatnio wprowadzonej w obrazku. Wycofaną zmianę można także ponowić, jeśli okaże się mimo wszystko konieczna. Pełne brzmienie nazwy polecenia cofania lub ponawiania w menu uzależnione jest od ostatnio wykonanej operacji.
Polecenie Cofnij ułatwia wycofanie ostatnio wprowadzonej zmiany.

Aby cofnąć ostatnią zmianę:
Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Cofnij.

Aby ponowić ostatnią zmianę:
Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Ponów.

Ÿ W celu wycofania lub ponowienia ostatnio wykonanej operacji można także podświetlić ostatnią pozycję w dokerze Cofnij/Ponów.

Wprowadzenie

55

Cofanie serii poleceń
Doker Cofnij/Ponów pozwala wycofać ciąg następujących po sobie zmian. Po kliknięciu jednej z pozycji na liście tymczasowo wycofane zostaje wybrane polecenie, jak również wszystkie polecenia znajdujące się na liście poniżej. Wystarczy w oknie obrazka wykonać dowolną zmianę, by wycofanie zmian stało się nieodwracalne. Jeśli zachodzi potrzeba wycofania wszystkich zmian wprowadzonych w obrazku od czasu ostatniego zapisu, można powrócić do postaci obrazka ostatnio zapisanej na dysku.

Aby cofnąć sekwencję poleceń:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Cofnij/Ponów. 2 Kliknij jedno z poleceń na liście. 3 Wykonaj jakąś operację w oknie obrazka, by zmiany stały się nieodwracalne.

Aby powrócić do ostatnio zapisanej wersji obrazka:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Cofnij/Ponów. 2 Naciśnij przycisk „Przywróć do ostatnio zapisanego”.

Zapisywanie listy cofnięć w postaci skryptu
Sekwencję poleceń zapamiętanych na liście w dokerze Cofnij/Ponów można zapisać w postaci skryptu. Następnie skrypt można odtworzyć przy użyciu dokera Skrypty. Więcej informacji na temat skryptów można znaleźć w sekcji „Tworzenie i zapisywanie makr i skryptów” na stronie 574.

Aby zapisać listę cofnięć w postaci skryptu:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Cofnij/Ponów. 2 Wykonaj sekwencję poleceń w oknie obrazka. 3 Naciśnij przycisk „Zapisz plik skryptu jako”. 4 Wpisz nazwę w oknie dialogowym Zapisz dokonaną rejestrację.

Definiowanie i powracanie do punktu odniesienia
Punkt odniesienia jest to zapamiętany etap w edycji obrazka, umożliwiający przywrócenie obrazkowi postaci, jaką miał wcześniej.

56

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Aby zdefiniować punkt odniesienia:
Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Punkt odniesienia.

Ÿ W celu zdefiniowania punktu odniesienia można także nacisnąć przycisk „Punkt odniesienia” w dokerze Cofnij/Ponów.

Aby powrócić do punktu odniesienia:
Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Przywróć do punktu odniesienia.

Ÿ Możliwe jest takie skonfigurowanie obszaru roboczego, by punkty odniesienia były wykorzystywane przy operacjach automatycznego zapisywania. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Automatyczne zapisywanie obrazka” na stronie 29.

Ÿ Innym sposobem powrotu do punktu odniesienia jest naciśnięcie przycisku „Przywróć do punktu odniesienia”.

Powtarzanie i osłabianie efektów operacji
Polecenia Powtórz i Wyrazistość ostatniej operacji umożliwiają częściowe wycofywanie i powtarzanie poleceń. Przy powtarzaniu polecenia określona operacja jest wykonywana wielokrotnie na obrazku, często wywołując mocniejszy efekt wizualny. Ustawianie wyrazistości operacji powoduje stopniowe wycofywanie efektu wykonanego polecenia.
Powtórzenie polecenia powoduje wzmocnienie efektu.

Wprowadzenie

57

Za pomocą polecenia Wyrazistość ostatniej operacji można częściowo wycofać efekty ostatniej czynności wykonanej na obrazku.

Aby powtórzyć ostatnio wykonaną operację:
Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Powtórz.

Ÿ Nazwa polecenia Powtórz jest uzależniona od ostatnio wykonanej operacji.

Aby osłabić efekt ostatnio wykonanej operacji:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wyrazistość ostatniej operacji. 2 Przesuń suwak „Procent zaniku”, aby określić stopień osłabienia efektu ostatnio wykonanej operacji.

Ÿ Przed osłabianiem wyrazistości polecenia można wybrać tryb scalania z listy „Scalanie”. Ÿ W celu ustawienia zaniku można też wpisać odpowiednią wartość w polu „Procent zaniku” w oknie dialogowym Wyrazistość ostatniej operacji.

Korzystanie z prowadnic, siatki oraz linijek
Prowadnice, siatka i linijki są narzędziami pomocnymi przy precyzyjnej edycji i rozmieszczaniu obiektów i masek. Prowadnice są to niedrukowane linie, według których można wyrównywać obiekty i maski. Prowadnice można ustawiać w dowolnym miejscu okna obrazka, przeciągając je z linijek lub za pośrednictwem odpowiednich kart w oknie dialogowym Opcje. Siatka jest to szereg rozmieszczonych w równych odstępach linii poziomych i pionowych, umieszczonych ponad obrazkiem. Służy ona do precyzyjnego pozycjonowania elementów obrazka. Linijki umieszczone są z lewej strony i wzdłuż górnej krawędzi okna obrazka. Ich zadaniem jest pomoc przy ustalaniu rozmiarów i położenia obiektów i masek na obrazku.

58

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Na obrazek można nałożyć siatkę pomagającą przy precyzyjnym tworzeniu i wyrównywaniu elementów obrazka.

Praca z prowadnicami
Prowadnice to linie pionowe i poziome, które można ustawiać w dowolnym miejscu obrazka, by ułatwić wyrównywanie i pozycjonowanie składników obrazka. Prowadnice można w dowolnej liczbie przeciągać z linijek lub ustawiać za pomocą karty „Prowadnice” w oknie dialogowym Opcje. Prowadnice już obecne w oknie obrazka można zaznaczać, przemieszczać i usuwać. Przyciąganie obiektów i masek do prowadnic pozwala automatycznie wyrównywać elementy obrazka. W programie Corel PHOTO-PAINT prowadnice zapisywane są razem z dokumentem.

Konfigurowanie prowadnic
Karta „Prowadnice” w oknie dialogowym Opcje umożliwia dokładne określanie położenia prowadnic. Podawane na karcie wartości wyrażane są w tych samych jednostkach miary, w których wyskalowane są linijki, a ponadto określają pozycję prowadnic względem punktu zerowego linijek. Prowadnice można także usuwać i przemieszczać.

Aby dodać prowadnicę:
1 Z menu Widok wybierz polecenie Ustawienia prowadnic. 2 Wpisz wartość w polu „Prowadnica”, by określić położenie. 3 Wybierz kategorię „Poziome” lub „Pionowe”, by określić ułożenie prowadnicy. 4 Naciśnij dowolny z poniższych przycisków: Ÿ „Dodaj” — powoduje dodanie prowadnicy, Ÿ „Przenieś” — powoduje przeniesienie prowadnicy, Ÿ „Usuń” — powoduje usunięcie prowadnicy z listy, Ÿ „Wyczyść” — powoduje usunięcie z okna obrazka wszystkich prowadnic pionowych i poziomych.

Wprowadzenie

59

Ÿ W celu wyświetlenia karty „Prowadnice” w oknie dialogowym Opcje, można też wybrać z menu Narzędzia polecenie Opcje i wybrać kolejno kategorie „Obszar roboczy”, „Dokument” i „Prowadnice”. Ÿ Inną metodą ustawienia prowadnicy jest przeciągnięcie jej z linijki poziomej lub pionowej do okna obrazka. Więcej informacji na temat tworzenia prowadnic z linijek można znaleźć w sekcji „Praca z siatką i linijkami” na stronie 62. Ÿ W celu przemieszczenia prowadnicy można ją zaznaczyć i przeciągnąć za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów”.

Korzystanie z prowadnic
Wyświetlenie prowadnic ułatwia dokładne ustalanie wymiarów i wyrównywanie obiektów i masek na obrazku. Dla jeszcze większej precyzji wyrównywania można uczynić prowadnice „namagnesowanymi” i przyciągać do nich obiekty i zaznaczenia na obrazku.

Aby wyświetlić prowadnice:
1 Z menu Widok wybierz polecenie Prowadnice. 2 W celu ukrycia prowadnic wystarczy ponownie wybrać polecenie Prowadnice z menu Widok.

Aby obiekty i maski były automatycznie wyrównywane do prowadnic:
1 Z menu Widok wybierz polecenie Przyciągaj do prowadnic. 2 Przeciągnij obiekt lub maskę do nowego punktu w pobliżu prowadnicy. 3 W celu wyłączenia funkcji przyciągania do prowadnic, z menu Widok ponownie wybierz polecenie Przyciągaj do prowadnic.

Ÿ W dowolnym momencie można zmienić ustawienia prowadnic. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Konfigurowanie prowadnic” na stronie 59. Ÿ Do włączania widoczności prowadnic oraz funkcji przyciągania do prowadnic służą także karty „Poziome” i „Pionowe” w oknie dialogowym Opcje.

Zmiana koloru prowadnic
Możliwa jest zmiana koloru prowadnic w celu lepszego wyodrębnienia ich z tła obrazka.

60

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Kolor prowadnicy zmieniono z żółtego na niebieski.

Aby zmienić kolor prowadnic:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Otwórz selektor kolorów „Prowadnice” i kliknij jeden z kolorów.

Ÿ Domyślnie zaznaczone prowadnice mają kolor czerwony, a prowadnice niezaznaczone mają kolor niebieski. Ÿ Aby wybierać z szerszego zakresu kolorów lub utworzyć kolor niestandardowy, należy otworzyć selektor „Prowadnice”, nacisnąć przycisk „Inny” i wybrać jedną z opcji w oknie dialogowym Wybierz kolor. Więcej informacji na temat korzystania z tego okna dialogowego można znaleźć w sekcji „Wybieranie kolorów” na stronie 350.

Dostosowywanie tolerancji przyciągania do prowadnic
Polecenie Przyciągaj do prowadnic sprawia, że prowadnice stają się „namagnesowane”. Oznacza to, że jeśli obiekt lub maskę przemieści się w pobliże prowadnicy, nastąpi automatyczne przyciągnięcie obiektu lub maski do prowadnicy. Istnieje możliwość określania wrażliwości obiektu na „magnetyzm” prowadnicy, określając w pikselach odległość obiektu (lub zaznaczenia) od prowadnicy, po której osiągnięciu obiekt (lub zaznaczenie) zostanie automatycznie przez nią przyciągnięty.

Aby dostosować tolerancję przyciągania do prowadnic:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

Wprowadzenie

61

2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Wpisz wartość w polu „Tolerancja przyciągania do prowadnic”.

Praca z siatką i linijkami
Siatka jest narzędziem służącym do dokładnego wyrównywania i pozycjonowania obiektów na obrazku. Domyślnie siatka ma postać szeregu przecinających się linii nałożonych na obrazek. Użytkownik ma możliwość określenia odległości między liniami siatki, koloru oraz stylu linii. Ponadto dostępne jest polecenie Przyciągaj do siatki, powodujące automatyczne dosuwanie do linii siatki elementów obrazka. Wyświetlane na ekranie linijki umieszczone są domyślnie wzdłuż lewej i górnej krawędzi okna obrazka. Linijki stanowią wzrokowy punkt odniesienia przy określaniu rozmiaru i położenia elementów obrazka. Przy przemieszczaniu wskaźnika myszy po powierzchni obrazka odpowiednie znaczniki na linijkach informują o jego aktualnym położeniu względem początku linijek (punktu przecięcia zer obu linijek).
Linijki pozwalają dokonywać pomiarów fragmentów obrazka oraz obiektów i masek na obrazku.

Aby korzystanie z linijek było bardziej efektywne, należy odpowiednio dobrać ich wygląd i położenie. Linijki można przenieść w dowolne miejsce ekranu, by uprościć dokładne wymiarowanie lub pozycjonowanie obiektów i masek. Skala linijek może być wyrażona w dowolnych jednostkach miary. Ponadto linijki można skalibrować w taki sposób, by odległości na ekranie odpowiadały dokładnie odległościom w rzeczywistości.

Konfigurowanie siatki
Konfigurując siatkę, można podać gęstości linii lub odległości między liniami. Gęstość określa liczbę linii siatki przypadających na jednostkę miary w pionie i w poziomie. Druga metoda polega na zadaniu wprost odległości, na jaką linie mają być oddalone od siebie.

62

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Aby skonfigurować siatkę:
1 Z menu Widok wybierz polecenie Ustawienia siatki i linijek. 2 Zaznacz jedną z następujących opcji: Ÿ „Gęstość” — opcja ta pozwala określić odległość między liniami siatki w postaci liczby linii przypadających na wybraną jednostkę miary, Ÿ „Odstępy” — ta opcja pozwala zadać wprost odległość między dwoma dowolnymi liniami siatki. 3 Wpisz wartości w polach „W poziomie” i „W pionie”. 4 Zaznacz jedno z poniższych pól wyboru: Ÿ „Pokaż siatkę” — ta opcja powoduje wyświetlanie siatki w oknie obrazka; Ÿ „Przyciągaj do siatki” — ta opcja powoduje „namagnesowanie” linii siatki, dzięki czemu obiekty i maski w oknie obrazka są do nich automatycznie przyciągane.

Ÿ Wartości określające parametry siatki wyrażone są w tych samych jednostkach miary, które wybrano w sekcji „Jednostki” na karcie „Linijki”. Ÿ Opcja „Gęstość” nie jest dostępna, jeśli jednostką miary wybraną w sekcji „Jednostki” na karcie „Linijki” będą piksele.

Ÿ Kartę z opcjami do konfiguracji linijek i siatki można wyświetlić także w inny sposób: wystarczy z menu Narzędzia wybrać polecenie Opcje, po czym kliknąć kolejno kategorie „Dokument” i „Prowadnice”, „Siatka” lub „Linijki”.

Praca z siatką
Wyświetlenie siatki pozwala dokładnie mierzyć i wyrównywać obiekty i maski na obrazku. W celu uzyskania większej precyzji podczas operacji wyrównywania, możliwe jest „namagnesowanie” siatki i w ten sposób przyciąganie obiektów i zaznaczeń na obrazku do linii siatki.

Wprowadzenie

63

Na obrazek można nałożyć siatkę, co ułatwia precyzyjne tworzenie i wyrównywanie elementów obrazka.

Aby wyświetlić siatkę:
Ÿ Z menu Widok wybierz polecenie Siatka.

Ÿ Jeżeli obok nazwy polecenia pojawi się znacznik wyboru, siatka zostanie wyświetlona w oknie obrazka. Jeżeli znacznik nie jest wyświetlany, siatka jest ukryta.

Aby automatycznie wyrównywać obiekty i maski do siatki:
1 Z menu Widok wybierz polecenie Przyciągaj do siatki. 2 Przeciągnij obiekt lub maskę w pobliże siatki.

Ÿ Jeżeli obok nazwy polecenia Przyciągaj do siatki pojawi się znacznik wyboru, funkcja przyciągania do siatki jest włączona. Jeżeli znacznik nie jest wyświetlany, funkcja jest wyłączona. Ÿ Ustawienia siatki można zmienić w dowolnym momencie. Więcej informacji można znaleźć w sekcji „Konfigurowanie siatki” na stronie 62. Ÿ Siatkę można wyświetlić przy maksymalnym stopniu powiększenia. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Wyświetlanie siatki przy maksymalnym stopniu powiększenia” na stronie 65.

Zmiana koloru i stylu siatki
Po wyświetleniu siatki można dobrać kolor i wygląd linii, tak by siatka była lepiej widoczna na tle obrazka.

64

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Prowadnice rozmieszczone w oknie obrazka mogą ułatwić wyrównywanie i pozycjonowanie elementów obrazka.

Aby zmienić kolor i styl siatki:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Otwórz selektor „Kolor siatki” i wybierz jeden z kolorów. 4 Wybierz jedną z opcji w polu „Styl siatki”: Ÿ „Linia ciągła” — ta opcja sprawia, że siatka ma postać linii ciągłych; Ÿ „Linia przerywana” — ta opcja sprawia, że siatka ma postać linii przerywanych; Ÿ „Punkty” — ta opcja sprawia, że siatka ma postać linii złożonych z punktów.

Ÿ Aby wybierać z szerszego zakresu kolorów lub utworzyć kolor niestandardowy, należy otworzyć selektor „Kolor siatki”, nacisnąć przycisk „Inny” i wybrać jedną z opcji w oknie dialogowym Wybierz kolor. Więcej informacji na temat korzystania z tego okna dialogowego można znaleźć w sekcji „Wybieranie kolorów” na stronie 350.

Wyświetlanie siatki przy maksymalnym stopniu powiększenia
Siatka może być wyświetlana przy maksymalnym stopniu powiększenia.

Aby skonfigurować siatkę na wyświetlanie w maksymalnym stopniu powiększenia:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

Wprowadzenie

65

2 Na liście kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Zaznacz pole wyboru „Pokaż siatkę przy maksymalnym powiększeniu”.

Ÿ Więcej informacji na temat siatki można znaleźć w sekcji „Praca z siatką i linijkami” na stronie 62.

Konfigurowanie linijek
Możliwości konfiguracji linijek obejmują jednostkę miary i wybór punktu początkowego.

Aby wybrać jednostkę miary na linijkach:
1 Z menu Widok wybierz polecenie Ustawienia siatki i linijek. 2 Wybierz jednostkę miary dla linijki poziomej i pionowej z list „Poziomo” i „Pionowo”. 3 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Zaznacz pole wyboru „Pokaż linijki”, by linijki zostały wyświetlone. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Pokaż ułamki”, by na skali linijek wyświetlane były ułamki. Ÿ W grupie opcji „Początek układu” wpisz wartości w polach „W poziomie” i „W pionie”, by określić początek linijek. Ÿ Wybierz pozycję z listy „Odstępy podziałki”, by określić liczbę kresek mieszczących się między dwoma pełnymi jednostkami na skali.

Ÿ Aby użyć tych samych jednostek miary dla linijki pionowej i poziomej, można włączyć przycisk blokowania.

Ÿ Aby wyświetlić kartę z opcjami konfiguracyjnymi siatki i linijek, można z menu Narzędzia wybrać polecenie Opcje, po czym na liście kategorii kliknąć kolejno kategorie „Dokument” i „Prowadnice”, „Siatka” lub „Linijki”.

66

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

Korzystanie z linijek
Linijki mogą zostać wyświetlone wzdłuż lewej i górnej krawędzi okna obrazka, a ponadto przemieszczone w dowolne inne miejsce, by ułatwić precyzyjne tworzenie i pozycjonowanie obiektów i masek.

Aby wyświetlić linijki:
1 Z menu Widok wybierz polecenie Linijki. 2 Aby ukryć linijki, z menu Widok ponownie wybierz polecenie Linijki.

Aby przenieść linijkę:
Ÿ Przytrzymaj naciśnięty klawisz SHIFT, a następnie przeciągnij linijkę w nowe położenie.

Ÿ Można przenieść obie linijki jednocześnie. W tym celu należy wcisnąć klawisz SHIFT i przeciągnąć punkt przecięcia linijek. Ÿ Aby przywrócić oryginalną pozycję linijek, należy przytrzymać naciśnięty klawisz SHIFT, a następnie podwójnie kliknąć linijkę. Ÿ Więcej informacji na temat wybierania jednostek miary na linijkach oraz określania ich początku można znaleźć w sekcji „Konfigurowanie linijek” na stronie 66.

Ÿ Aby wyświetlić linijki, można także zaznaczyć pole wyboru „Pokaż linijki” w oknie dialogowym Opcje.

Kalibracja linijek
Odpowiednie skalibrowanie linijek zapewnia zgodność wymiarów na obrazku z rzeczywistością. Po dokonaniu kalibracji można mieć pewność, że jeden centymetr obrazka na ekranie odpowiada dokładnie jednemu centymetrowi obrazka na wydruku.

Aby dokonać kalibracji linijek:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Naciśnij przycisk „Kalibruj linijki”.

Wprowadzenie

67

4 Przytrzymaj plastikową linijkę blisko poziomej linijki wyświetlanej na monitorze. 5 Dopasuj wartość w polu „W poziomie” na ekranie, tak aby centymetr na linijce odpowiadał dokładnie jednemu centymetrowi plastikowej linijki.

68

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 2

PRACA Z MASKAMI I ZAZNACZENIAMI

3

Dzięki maskom i zaznaczeniom można precyzyjnie i sprawnie modyfikować obrazek. Korzystając z narzędzi maski i różnych technik, można zaznaczać obszary o określonym kształcie widocznym na obrazku, bądź wydzielać z obrazka i edytować określone kolory przy jednoczesnej ochronie przed zmianami pozostałych obszarów. W miarę poznawania podstaw stosowania masek i zaznaczeń można dowiedzieć się, jak stosować markizy masek i nakładki masek, pomagające w określeniu zaznaczonych i maskowanych obszarów obrazka. Można również poznać metody przenoszenia zaznaczeń, ich poszerzania i zawężania lub stosowania do nich transformacji, np. obracania, skalowania lub pochylania. Dopasowując przezroczystość i krawędzie masek i zaznaczeń można określać, do jakiego stopnia pewne obszary będą edytowane lub chronione przed zmianami oraz jak krawędzie określonych obszarów będą zlewały się z tłem. Dzięki zapisywaniu masek i zaznaczeń w plikach o różnych formatach lub w kanałach alfa, możliwe jest stosowanie ich na większej liczbie obrazków. Ponadto kanały alfa można tworzyć, zapisywać, edytować i ładować.

Tworzenie masek i zaznaczeń
Maski i zaznaczenia można wykorzystać do przeprowadzenia zaawansowanej edycji obrazka. Zaznaczenie jest obszarem obrazka, który został wydzielony, dzięki czemu można go modyfikować, a maska jest chronionym przed zmianami obszarem wokół zaznaczenia. Zaznaczenie i otaczającą je maskę dzieli wspólna granica reprezentowana przez kreskowany kontur, zwany markizą maski. Dlatego gdy tworzone jest zaznaczenie, tj. obszar, do którego można stosować kolory, filtry lub inne efekty graficzne, wokół niego automatycznie umieszczana jest maska, czyli obszar chroniony przed edycją. Aby ułatwić odróżnienie obszarów edycji od obszarów chronionych, można wyświetlić nakładkę maski — przezroczystą, czerwoną przesłonę.

Praca z maskami i zaznaczeniami

71

Maska przykrywa cały obszar obrazka, oprócz kompasu, który jest zaznaczeniem. Maska jest oddzielona od zaznaczenia za pomocą markizy maski (ramka 1). Maska przykryta nakładką maski (ramka 2). Zaznaczenie jest modyfikowane (ramka 3).

Istnieją dwa typy masek i zaznaczeń: zwykłe i kolorów. Zwykłe zaznaczenie powstaje w oparciu o obszar charakteryzujący się określonym kształtem. Położenie i kształt takiego zaznaczenia można określić za pomocą narzędzia maski lub za pomocą obiektu, tekstu, zawartości schowka bądź ścieżki. Zaznaczenie kolorów powstaje na podstawie pikseli o określonym kolorze. Po określeniu koloru oraz tolerancji kolorów narzędzia maski program Corel PHOTO-PAINT automatycznie ustala odpowiedni kształt i położenie zaznaczenia kolorów.
Zwykłe zaznaczenie utworzone za pomocą narzędzia „Maska eliptyczna” (ramka 1). Zaznaczenie koloru utworzone za pomocą narzędzia „Różdżka” (ramka 2).

Podczas tworzenia zwykłego zaznaczenia lub zaznaczenia kolorów, praca odbywa się w normalnym trybie maski. Jeśli tworzone są skomplikowane zaznaczenia lub pojawia się konieczność precyzyjnego dopasowania istniejących zaznaczeń, można wykorzystać dowolny z pozostałych trzech trybów maski. Więcej informacji na temat trybów maski można znaleźć w sekcji „Poszerzanie i zawężanie zaznaczeń” na stronie 104.

Zaznaczanie obszaru obrazka o określonym kształcie
Obszary o określonym kształcie można zaznaczać za pomocą narzędzi maski lub za pomocą obiektów, tekstu, zawartości schowka, bądź ścieżek.

72

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Zaznaczanie obszaru obrazka za pomocą narzędzi maski
W celu utworzenia prostych zaznaczeń można wykorzystać jedno z narzędzi maski, z kolei skomplikowane zaznaczenia można utworzyć, stosując łącznie kilka narzędzi maski. Po wybraniu narzędzia z palety wysuwanej „Maska”, na pasku właściwości wyświetlane są elementy sterujące aktywnego narzędzia. Elementy te umożliwiają dopasowanie właściwości zaznaczenia, np. rozmiaru zaznaczenia eliptycznego lub prostokątnego, wtapiania, wygładzania, wyrównania czy atrybutów końcówki narzędzia. Narzędzie Opis Narzędzie „Maska prostokątna” umożliwia zaznaczanie na obrazku obszarów prostokątnych. Narzędzie „Maska eliptyczna” umożliwia zaznaczanie na obrazku obszarów eliptycznych i okrągłych. Narzędzie „Maska odręczna” umożliwia zaznaczanie na obrazku obszarów o nieregularnym kształcie. Narzędzie „Pędzel maski” umożliwia zaznaczanie na obrazku obszarów przez ich malowanie. Narzędzie „Nożyczki” umożliwia zaznaczenie obszarów, które trudno jest wydzielić za pomocą pozostałych narzędzi maski. Jego działanie polega na wyszukiwaniu obszarów o kolorach kontrastujących względem ich otoczenia i umieszczaniu markizy na znalezionych krawędziach. Narzędzia „Nożyczki” można także używać jako narzędzia odręcznego.

Inne metody zaznaczania obszaru obrazka
Obszar obrazka można zaznaczyć wykorzystując kształt wcześniej utworzonego obiektu. Do edycji obszarów obrazka o kształcie określonych liter można także wykorzystać tekst. Również zawartość schowka może być wykorzystana do tworzenia na obrazku zaznaczeń. Gdy zawartość schowka jest wklejana do obrazka jako zaznaczenie, powstaje podniesione zaznaczenie. Podniesione zaznaczenie umożliwia edycję i przenoszenie zaznaczonego obszaru bez zmiany leżących pod nim pikseli. Jeśli pojawia się potrzeba edycji obszaru, który jest częściowo lub całkowicie otoczony ścieżką, można dokonać przekształcenia ścieżki w kontur zaznaczenia.

Praca z maskami i zaznaczeniami

73

Zaznaczanie obszaru w kształcie prostokąta
Prostokątny obszar można zaznaczyć rysując go w oknie obrazka lub określając jego wymiary.
Prostokątny obszar zaznaczony za pomocą narzędzia „Maska prostokątna”.

Aby zaznaczyć obszar prostokątny:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Maska prostokątna”. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Przeciągnij wskaźnik myszy w oknie obrazka, aby zaznaczyć obszar.

Aby zaznaczyć obszar prostokątny o określonym rozmiarze:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Na pasku właściwości wybierz z listy „Styl maski” pozycję „Stały rozmiar”. 3 Podaj wartość w polu „Szerokość maski”. 4 Podaj wartość w polu „Wysokość maski”. 5 Kliknij obrazek w miejscu, gdzie ma się znajdować lewy górny róg zaznaczenia.

Aby zaznaczyć obszar prostokątny o określonej wysokości lub szerokości:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 procedury „Aby zaznaczyć prostokątny obszar”.

74

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Z wyświetlanej na pasku właściwości listy „Styl maski” wybierz pozycję „Wiersz(e)” i podaj wartość w polu „Wysokość maski”. Ÿ Z wyświetlanej na pasku właściwości listy „Styl maski” wybierz pozycję „Kolumna(-y)” i podaj wartość w polu „Szerokość maski”. 3 Kliknij obrazek w miejscu, gdzie ma się znajdować lewy górny róg zaznaczenia.

Ÿ Jeżeli wybrano pozycję „Wiersz(e)”, należy określić liczbę wierszy pikseli, które mają zostać zaznaczone, czyli wysokość zaznaczenia. Szerokość zaznaczenia jest równa szerokości całego obrazka. W przypadku wybrania pozycji „Kolumna(-y)” należy określić liczbę kolumn pikseli w zaznaczeniu, czyli szerokość. Wysokość zaznaczenia jest równa wysokości całego obrazka. Ÿ Jeżeli rozpoczęto zaznaczanie obszaru za pomocą narzędzia „Maska prostokątna”, naciśnięcie i przytrzymanie klawisza CTRL spowoduje, że zaznaczany obszar będzie kwadratem. Jeżeli naciśnięto i przytrzymano klawisz SHIFT, zaznaczany prostokąt będzie rysowany od jego środka. Kombinacja klawiszy CTRL i SHIFT spowoduje utworzenie idealnego kwadratu rysowanego od środka. Opisane czynności wykonywane za pomocą klawiatury są dostępne w normalnym trybie maski, lecz jedynie po rozpoczęciu zaznaczania obszaru obrazka. W przeciwnym wypadku klawisze te służą do przełączania trybów maski. Ÿ Za pomocą wyświetlanego na pasku właściwości pola „Szerokość wtapiania” można tworzyć wtapiane krawędzie zaznaczenia.

Zaznaczanie obszaru w kształcie koła lub elipsy
Kołowy lub eliptyczny obszar obrazka można zaznaczyć rysując go w oknie obrazka lub podając wymiary zaznaczenia. Podane wartości szerokości i wysokości określają największy pionowy i poziomy wymiar zaznaczenia.
Obszar w kształcie elipsy zaznaczony za pomocą narzędzia „Maska eliptyczna”.

Praca z maskami i zaznaczeniami

75

Aby zaznaczyć obszar kołowy lub eliptyczny:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Maska eliptyczna”. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Przeciągnij wskaźnik myszy, aby zaznaczyć obszar.

Aby zaznaczyć obszar kołowy lub eliptyczny o określonym rozmiarze:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Na pasku właściwości wybierz z listy „Styl maski” pozycję „Stały rozmiar”. 3 Podaj wartość w polu „Szerokość maski”. 4 Podaj wartość w polu „Wysokość maski”. 5 Kliknij wewnątrz okna obrazka, w miejscu, gdzie ma się znajdować lewy górny róg pola zaznaczenia.

Ÿ Jeżeli rozpoczęto zaznaczanie obszaru za pomocą narzędzia „Maska eliptyczna”, naciśnięcie i przytrzymanie klawisza CTRL spowoduje, że zaznaczany obszar będzie kołem. Jeżeli naciśnięty i przytrzymany zostanie klawisz SHIFT, zaznaczana elipsa będzie rysowana od jej środka. Przytrzymanie naciśniętych klawiszy CTRL i SHIFT spowoduje, że zaznaczany obszar będzie kołem rysowanym od środka. Opisane czynności wykonywane za pomocą klawiatury są dostępne w normalnym trybie maski, lecz jedynie po rozpoczęciu zaznaczania obszaru obrazka. W przeciwnym wypadku klawisze te służą do przełączania trybów maski. Ÿ Niezależnie od metody wybranej do tworzenia kołowych lub eliptycznych zaznaczeń, domyślnie włączane jest wygładzanie pozwalające uzyskać gładkie krawędzie. Można także wyłączyć przycisk „Wygładzanie”, wyświetlany na pasku właściwości. Ÿ Za pomocą wyświetlanego na pasku właściwości pola „Szerokość wtapiania” można tworzyć wtapiane krawędzie zaznaczenia.

Zaznaczanie obszaru o nieregularnym kształcie przez określenie jego konturu
Obszar o nieregularnym kształcie można zaznaczyć, otaczając go segmentami krzywych i odcinków prostych.

76

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Za pomocą narzędzia „Maska odręczna” można zaznaczyć obszar o nieregularnym kształcie.

Aby zaznaczyć obszar o nieregularnym kształcie:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Maska odręczna”. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Kliknij na obrazku, aby ustawić pierwszy punkt zaznaczenia. 4 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Ustaw wskaźnik w nowym miejscu i kliknij, aby utworzyć segment będący odcinkiem prostej, łączący ten punkt z punktem początkowym. Ÿ Przeciągnij wskaźnik, aby odręcznie utworzyć segmenty będące krzywymi. 5 Powtarzaj czynności opisane w punkcie 4, aż do uzyskania gotowego zaznaczenia. 6 Kliknij dwukrotnie, aby zakończyć zaznaczanie.

Ÿ Jeśli wykorzystywane są wyłącznie segmenty odcinków prostych, wymagane jest ustawienie co najmniej trzech punktów. Ÿ Jeśli podczas zaznaczania popełniono pomyłkę, można nacisnąć klawisz ESC, aby usunąć markizę maski i rozpocząć jej tworzenie od nowa, lub nacisnąć klawisz DEL, aby usunąć jedynie ostatni punkt markizy. Ÿ Za pomocą wyświetlanego na pasku właściwości pola „Szerokość wtapiania” można tworzyć wtapiane krawędzie zaznaczenia.

Zaznaczanie nieregularnego obszaru przez automatyczne wyszukanie jego krawędzi
Gdy zaznaczany obszar ma skomplikowany kształt, który trudno odręcznie narysować, można wykorzystać funkcję automatycznego wyszukiwania krawędzi. W trakcie przenoszenia wskaźnika nad obszarem narzędzie „Nożyczki” wykrywa

Praca z maskami i zaznaczeniami

77

granicę między obszarami o kontrastujących kolorach, leżącymi między początkowym punktem zaznaczenia a bieżącym położeniem wskaźnika. Markiza maski jest tymczasowo umieszczana wzdłuż tych krawędzi, do momentu ustawienia segmentu markizy. Można określić zakres działania efektu podając wartość promienia kwadratowego obszaru (w pikselach), poza którym narzędzie „Nożyczki” nie wykrywa krawędzi. Możliwe jest również określenie czułości kolorów narzędzia za pomocą wartości tolerancji koloru. Im mniejsza wartość tolerancji koloru, tym bardziej narzędzie „Nożyczki” jest czułe na odcienie podobnych kolorów, i tym dokładniej markiza maski jest umieszczana wzdłuż krawędzi.
Obszar o nieregularnym kształcie i kolorze kontrastującym z tłem, zaznaczony za pomocą narzędzia „Nożyczki”.

Aby zaznaczyć obszar o nieregularnym kształcie za pomocą automatycznego wyszukiwania krawędzi:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Nożyczki”. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Naciśnij jeden z następujących przycisków trybu tolerancji, wyświetlanych na pasku właściwości: Ÿ „Normalna” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa kolorów; Ÿ „HSB” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości między sąsiadującymi pikselami. 4 Podaj wartość tolerancji w polu (polach) obok przycisków trybu tolerancji. 5 W polu „Promień” podaj wartość z zakresu od 10 do 999.

78

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

6 Kliknij wewnątrz okna obrazka, aby ustawić początkowy punkt markizy maski. 7 Ustaw wskaźnik myszy w nowym miejscu obrazka i kliknij, aby zakotwiczyć markizę maski. 8 Powtarzaj czynności opisane w punkcie 7, aż do uzyskania gotowego zaznaczenia. 9 Kliknij dwukrotnie, aby zakończyć zaznaczanie.

Ÿ Jeśli na obrazku znajdują się obiekty, narzędzie „Nożyczki” domyślnie zaznacza jedynie obszary w aktywnym obiekcie. Aby zaznaczyć obszary wszystkich widocznych obiektów, należy włączyć przycisk „Maskuj widoczne”, wyświetlany na pasku właściwości. Ÿ Jeśli wraz z narzędziem „Nożyczki” stosowane jest wygładzanie, zaznaczenie może być nieco większe od określonych granic. Aby zachować ustawienie markizy maski na wykrytych krawędziach, wewnątrz ustawionego promienia, należy wyłączyć wygładzanie.

Ÿ Jeśli podczas zaznaczania popełniono pomyłkę, można nacisnąć klawisz ESC, aby usunąć markizę maski i rozpocząć jej tworzenie od nowa, lub nacisnąć klawisz DEL, aby usunąć jedynie ostatni punkt markizy. Ÿ W trybie odręcznym można w dowolnej chwili przeciągnąć wskaźnik myszy, aby określić sekcje markizy. Powrót do metody automatycznej detekcji krawędzi odbywa się po zwolnieniu przycisku myszy i przeniesieniu wskaźnika w nowe miejsce obrazka.

Zaznaczanie obszaru o nieregularnym kształcie za pomocą malowania
Na obrazku można zaznaczać nieregularne kształty, przeciągając nad nimi wskaźnik, tak jakby to był pędzel.

Aby zaznaczyć nieregularny obszar za pomocą malowania:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Pędzel maski”. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Przeciągaj wskaźnik nad obszarem, który ma zostać zaznaczony.

Praca z maskami i zaznaczeniami

79

Ÿ Jeżeli podczas zaznaczania obszaru za pomocą narzędzia „Pędzel maski” zostanie naciśnięty i przytrzymany klawisz CTRL, zaznaczany obszar będzie ograniczony do linii prostej. Trzymając naciśnięte klawisze CTRL i SHIFT można zmienić kierunek ograniczania, a naciskając klawisz ALT, można zmienić rozmiar końcówki. Opisane czynności wykonywane za pomocą klawiatury są dostępne w normalnym trybie maski, ale jedynie po rozpoczęciu zaznaczania obszaru obrazka. W przeciwnym wypadku klawisze te służą do przełączania trybów maski. Ÿ Pasek właściwości umożliwia dopasowanie rozmiaru i kształtu narzędzia „Pędzel maski”. Więcej informacji na temat dostosowywania końcówki można znaleźć w sekcji „Tworzenie końcówki pędzla” na stronie 149.

Zaznaczanie obszaru o kształcie obiektu
Możliwe jest zaznaczanie obszaru o kształcie jednego lub wielu obiektów. Po wybraniu z menu Maska polecenia Utwórz z obiektu(-ów), obszar wokół obiektu jest przekształcany w maskę (tj. jest chroniony przed zmianami), a obszar otoczony markizą maski można edytować. Początkowo markiza maski i markiza obiektu nakładają się. Aby rozpocząć edycję pikseli leżących pod obiektem, należy go przenieść w inne miejsce.
Zaznaczony obiekt (ramka 1). Obszar wokół obiektu jest zamaskowany i wyświetlany przy włączonej nakładce maski (ramka 2). Po usunięciu obiektu można edytować znajdujące się pod nim piksele, podczas gdy reszta obrazka jest chroniona przed zmianami (ramka 3).

Zaznaczanie obszaru za pomocą kształtu obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Maska wybierz polecenie Utwórz z obiektu(-ów).

80

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ Aby utworzyć maskę z kilku obiektów, należy nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL, kliknąć każdy obiekt, który ma zostać dołączony do zaznaczenia, a następnie z menu Maska wybrać polecenie Utwórz z obiektu(-ów).

Ÿ Zaznaczenie obszaru za pomocą kształtu obiektu można również wykonać, naciskając przycisk „Utwórz maskę”, wyświetlany na pasku narzędzi „Maska/Obiekt”.

Zaznaczanie obszaru o kształcie tekstu
Obszary o kształcie tekstu można zaznaczać po wpisaniu nowego tekstu lub za pomocą istniejącego obiektu tekstowego. W przypadku pierwszej z wymienionych metod uzyskuje się zaznaczenie o kształcie tekstu, lecz bez obiektu tekstowego. W przypadku drugiej metody, na obrazku pozostaje obiekt tekstowy, przykrywający zaznaczenie o kształcie tekstu. W obu przypadkach tworzona jest maska otaczająca tekst, a obszar o kształcie tekstu wewnątrz markizy maski jest zaznaczony i można go edytować.
Możliwa jest edycja obszarów o kształcie tekstu. Chronione obszary są wyświetlane przy włączonej nakładce maski.

Aby zaznaczyć obszar o kształcie tekstu:
1 Uaktywnij narzędzie „Tekst”. 2 Na pasku właściwości ustaw czcionkę, rozmiar i inne atrybuty tekstu. 3 Włącz wyświetlany na pasku właściwości przycisk „Przekształć tekst w maskę”. 4 Kliknij wewnątrz okna obrazka i wpisz nowy tekst. 5 Aby ukończyć tworzenie zaznaczenia, uaktywnij jedno z pozostałych narzędzi z przybornika.

Praca z maskami i zaznaczeniami

81

Aby zaznaczyć obszar zdefiniowany przez istniejący tekst:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekty tekstowe obrazka. 3 Z menu Maska wybierz polecenie Utwórz z obiektu(-ów).

Ÿ Aby edytować piksele leżące pod obiektem tekstowym, należy przenieść obiekt za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów”. Ÿ Aby określić nowy obszar do edycji, należy przenieść markizę maski za pomocą narzędzia „Transformacja maski”. Markiza zachowa swój kształt, lecz będzie otaczać inny obszar obrazka.

Zaznaczanie obszaru za pomocą zawartości schowka
Możliwe jest zaznaczenie obszaru o kształcie obiektu przechowywanego w schowku przez wklejenie zawartości schowka do okna obrazka. W ten sposób powstaje podniesione zaznaczenie, które można edytować i przenosić bez naruszania pikseli leżących pod spodem.
Obiekt skopiowany do schowka (ramka 1). Obiekt jest kopiowany jako nowe zaznaczenie, a chronione obszary są wyświetlane z włączoną nakładką maski (ramka 2).

Aby zaznaczyć obszar za pomocą zawartości schowka:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować do schowka zaznaczone dane. Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij, aby usunąć zaznaczone dane z aktywnego obrazka i skopiować je do schowka. 2 Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowe zaznaczenie.

82

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ Gdy narzędzie maski jest używane poza podniesionym zaznaczeniem, piksele w zaznaczeniu są scalane z tłem. Możliwe jest scalenie zaznaczenia z tłem bez utraty markizy maski przez opuszczenie zaznaczenia. Więcej informacji na temat podniesionych i opuszczonych zaznaczeń można znaleźć w sekcji „Przenoszenie i wyrównywanie markiz masek i zaznaczeń” na stronie 97.

Ÿ Zaznaczenie można skopiować lub wyciąć z dowolnej aplikacji. Jeśli jednak w tym celu wykorzystywany jest obrazek w programie Corel PHOTO-PAINT, obszar, który ma zostać skopiowany do schowka, należy zaznaczyć za pomocą narzędzia maski.

Zaznaczanie obszaru o kształcie ścieżki
Można zaznaczyć obszar obrazka o kształcie nowej lub istniejącej ścieżki. Korzystając ze ścieżek można utworzyć bardzo skomplikowane i precyzyjne zaznaczenia obszarów obrazka. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek” na stronie 319.
Ścieżka na obrazku (ramka 1). Obszar otoczony ścieżką jest zaznaczony, a obszary chronione są wyświetlane przy włączonej nakładce maski (ramka 2).

Aby zaznaczyć obszar o kształcie nowej ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Utwórz ścieżkę. 3 Naciśnij przycisk „Utwórz maskę ze ścieżki”, umieszczony na pasku właściwości.

Praca z maskami i zaznaczeniami

83

Ÿ Informacje na temat tworzenia ścieżek można znaleźć w sekcji „Rysowanie segmentów ścieżki” na stronie 321. Ÿ Jeśli ścieżka składa się z kilku oddzielnych ścieżek zamkniętych, nakładające się obszary otoczone ścieżkami są chronione przez maskę; jedynie nie pokrywające się należą do zaznaczenia i można je edytować.

Aby zaznaczyć obszar o kształcie istniejącej ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Otwórz ścieżkę. 3 Naciśnij przycisk „Utwórz maskę ze ścieżki”, umieszczony na pasku właściwości.

Ÿ Informacje na temat otwierania ścieżek można znaleźć w sekcji „Otwieranie ścieżki” na stronie 324. Ÿ Jeśli ścieżka jest otwarta (pierwszy węzeł nie jest połączony z ostatnim), markiza maski automatycznie łączy pierwszy węzeł z ostatnim.

Ÿ Krawędzie zaznaczenia są wygładzane po zaznaczeniu pola wyboru „Wygładzanie” w oknie dialogowym Przekształć ścieżkę w maskę.

Zaznaczanie całego obrazka
Aby zastosować kolor lub efekty specjalne do każdej części obrazka, należy zaznaczyć cały obrazek.
Cały obrazek jest zaznaczony i otoczony markizą maski.

84

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Aby zaznaczyć cały obrazek:
Ÿ Z menu Maska wybierz polecenie Zaznacz wszystko.

Ÿ Cały obrazek można również zaznaczyć, klikając dwukrotnie narzędzie „Maska prostokątna”, „Maska eliptyczna” lub „Maska odręczna”.

Zaznaczanie określonych kolorów obrazka
Można zaznaczać sąsiednie kolory obrazka, kolory z określonego obszaru obrazka, kolory wyświetlane w określonym kanale kolorów lub kolory umieszczone w dowolnej części obrazka. Zależnie od wybranej metody wydzielania kolorów są one częścią zaznaczenia kolorów i można je edytować, bądź stanowią część maski kolorów chroniącej przed zmianami.

Zaznaczanie sąsiednich kolorów lub kolorów z określonego obszaru obrazka
Narzędzia maski „Lasso” i „Różdżka” są narzędziami czułymi na kolor, umożliwiającymi zaznaczanie lub ochronę kolorów na obrazku. Określając wartość tolerancji kolorów można dopasować zdolność narzędzia do wykrywania kolorów. Piksele z obrazka są dołączane do zaznaczenia lub maski, jeśli ich wartość w skali szarości mieści się w podanej tolerancji kolorów. Niska wartość tolerancji powoduje, że narzędzia są bardzo czułe i precyzyjne; wydzielany jest jedynie kolor wskazany kliknięciem i kolory bardzo podobne do niego. Wysoka wartość tolerancji pozwala uzyskać szerszy zakres kolorów dołączanych do maski lub zaznaczenia. Tolerancję kolorów można określać w trybie normalnym lub HSB. Tryb normalny umożliwia określenie tolerancji kolorów na podstawie ich podobieństwa. Tryb HSB określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości pomiędzy sąsiadującymi pikselami.

Praca z maskami i zaznaczeniami

85

Narzędzie

Opis Narzędzie „Lasso” umożliwia ustawienie ochrony części kolorów i zaznaczenie do edycji innych, znajdujących się w pewnym obszarze obrazka. Obszar ten jest określany przez odręczne narysowanie lub klikanie w celu określenia punktów zaczepienia na obrazku. Klikając pierwszy punkt określa się kolor bazowy, który wraz z wartością tolerancji służy do ustawiania czułości wykrywania pozostałych kolorów. Kolor ten — podobnie jak wszystkie inne piksele obszaru, które mieszczą się w określonym zakresie tolerancji kolorów — jest zamaskowany i chroniony przed zmianami. Pozostałe piksele znajdujące się wewnątrz zaznaczonego obszaru, lecz nie mieszczące się w tolerancji określonej dla koloru bazowego są zaznaczone i można je edytować. Narzędzie „Różdżka” umożliwia zaznaczanie do edycji sąsiadujących kolorów. Klikając pierwszy punkt określa się kolor bazowy, który wraz z wartością tolerancji służy do ustawiania czułości wykrywania kolorów. Kolor ten — podobnie jak wszystkie inne piksele mieszczące się w określonym zakresie tolerancji i leżące w sąsiedztwie koloru bazowego — jest zaznaczony i można go edytować. Pozostałe kolory obrazka są zamaskowane i chronione przed zmianami.

Zaznaczanie kolorów wyświetlanych w określonym kanale kolorów
Wyświetlanie pojedynczego kanału kolorów może ułatwić wydzielenie określonych kolorów obrazka oraz zlokalizowanie granicy między obszarami, które można zmodyfikować, a obszarami, które mają być chronione przed zmianami. Każdy obrazek kolorowy składa się z kilku kanałów kolorów, z których każdy odpowiada jednej składowej modelu kolorów obrazka. Na przykład, obrazek RGB składa się z kanałów koloru czerwonego (R), zielonego (G) i niebieskiego (B) (każdy z tych kanałów zawiera informacje na temat odpowiednio: czerwonej, zielonej i niebieskiej składowej koloru), oraz kanału pełnokolorowego, w którym kanały R, G i B są łączone w celu uzyskania pełnych kolorów obrazka. Gdy wyświetlane są pojedyncze kanały, wyświetlana jest tylko część informacji o kolorach, dzięki czemu można w sposób szybki i dokładny tworzyć zaznaczenia i maski kolorów za pomocą narzędzia „Lasso” lub „Różdżka”.

Zaznaczanie kolorów z całego obrazka
Okno dialogowe Maska kolorów umożliwia określenie bardziej złożonych zaznaczeń kolorów przez wydzielenie kolorów z całego obrazka, nie tylko z pojedynczego obszaru. W oknie tym są dostępne dwie metody zaznaczania kolorów, a także kilka opcji interakcyjnego wyświetlania podglądu. Można

86

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

określić tolerancję kolorów dla całego zakresu kolorów, które mają zostać zaznaczone. Kolory nie mieszczące się w określonej tolerancji kolorów są maskowane i chronione przed zmianami. Okno Maska kolorów nie jest dostępne, jeżeli edytowany obrazek jest biało-czarny lub typu duotone.

Zaznaczanie kolorów w określonym obszarze obrazka
Kolory znajdujące się w określonym obszarze obrazka można zaznaczać w sposób pośredni, przez wydzielenie kolorów, które nie będą edytowane. Pierwszy kolor wskazany kliknięciem oraz inne kolory mieszczące się w tolerancji kolorów i znajdujące się w obszarze wyznaczonym za pomocą narzędzia „Lasso” są zamaskowane i chronione przed zmianami. Pozostałe kolory wewnątrz tego obszaru należą do zaznaczenia.
Czerwony obszar jest zaznaczany poprzez klikanie otaczających go kolorów za pomocą narzędzia „Lasso”; tolerancja narzędzia została ustawiona na 35.

Aby zaznaczyć kolory w określonym obszarze obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Lasso”. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Naciśnij jeden z następujących przycisków trybu tolerancji, wyświetlanych na pasku właściwości: Ÿ „Normalna” — określa tolerancję kolorów na podstawie ich podobieństwa; Ÿ „HSB” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości między sąsiednimi pikselami. 4 Podaj wartości tolerancji w polu (polach) obok przycisków trybu tolerancji. Określenie wyższej tolerancji spowoduje zamaskowanie większej liczby kolorów. 5 W oknie obrazka kliknij kolor, który chcesz chronić przed zmianami, ustalając jednocześnie punkt zaczepienia markizy maski.

Praca z maskami i zaznaczeniami

87

6 Kontynuuj klikanie różnych punktów, do chwili wyznaczenia obszaru z zaznaczeniem. 7 Kliknij dwukrotnie, aby zakończyć tworzenie zaznaczenia.

Ÿ Jeśli na obrazku znajdują się obiekty, narzędzie „Lasso” domyślnie zaznacza jedynie obszary w aktywnym obiekcie. Aby zaznaczyć obszary wszystkich widocznych obiektów, należy włączyć przycisk „Maskuj widoczne”, wyświetlany na pasku właściwości.

Ÿ Zamiast klikania różnych punktów, można również wyznaczyć obszar przeciągając wskaźnik myszy w trybie odręcznym.

Zaznaczanie sąsiadujących kolorów
Za pomocą narzędzia „Różdżka” można zaznaczać kolory obrazka oraz kolory z nimi sąsiadujące, które mieszczą się w określonej tolerancji kolorów narzędzia. Narzędzie „Różdżka” jest przydatne do szybkiego wydzielania z obrazka dużych obszarów o podobnym kolorze. Można na przykład wykorzystać je do zaznaczenia nieba o różnych odcieniach błękitu i zastąpienia go innym tłem obrazka.
Wszystkie sąsiadujące czerwone piksele są zaznaczane poprzez kliknięcie jednego z nich za pomocą narzędzia „Różdżka”; tolerancja narzędzia została ustawiona na 25.

Aby zaznaczyć sąsiadujące kolory:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Różdżka”. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Naciśnij jeden z następujących przycisków trybu tolerancji, wyświetlanych na pasku właściwości: Ÿ „Normalna” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa kolorów;

88

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ „HSB” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości między sąsiadującymi pikselami. 4 Podaj wartość tolerancji w polu (polach) obok przycisków trybu tolerancji. Określenie wyższej tolerancji spowoduje zaznaczenie większej liczby kolorów. 5 Kliknij kolor, który chcesz zaznaczyć.

Ÿ Jeśli na obrazku znajdują się obiekty, narzędzie „Różdżka” domyślnie zaznacza jedynie obszary w aktywnym obiekcie. Aby zaznaczyć obszary wszystkich widocznych obiektów, należy włączyć przycisk „Maskuj widoczne”, wyświetlany na pasku właściwości.

Zaznaczanie kolorów w oparciu o kanały kolorów
W określaniu zaznaczeń i masek pomocne mogą okazać się poszczególne kanały kolorów. Wyświetlając pojedynczy kanał koloru można ułatwić sobie odróżnienie obszarów, które mają zostać zaznaczone, od tych, które mają być chronione.
Kanał koloru czarnego jest wyświetlany osobno (ramka 1). Wszystkie jasne kolory obrazka są zaznaczane po kliknięciu białego obszaru w wyświetlanym kanale koloru czarnego. Nakładka maski jest włączona (ramka 2).

Aby zaznaczyć kolory na podstawie informacji z kanału koloru:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 W oknie dokowanym Kanały wybierz kanał, dla którego chcesz wyświetlić podgląd. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z następujących narzędzi: Ÿ „Lasso”, Ÿ „Różdżka”. 4 Zaznacz obszar na obrazku.

Praca z maskami i zaznaczeniami

89

Ÿ Informacje na temat korzystania z narzędzia „Lasso” można znaleźć w sekcji „Zaznaczanie kolorów w określonym obszarze obrazka” na stronie 87. Ÿ Informacje na temat korzystania narzędzia „Różdżka” można znaleźć w sekcji „Zaznaczanie sąsiadujących kolorów” na stronie 88. Ÿ Aby włączyć podgląd dodatkowych kanałów kolorów, należy kliknąć ikonę z rysunkiem oka, wyświetlaną obok nazwy odpowiedniego kanału koloru.

Zaznaczanie określonych kolorów z całego obrazka
Okno dialogowe Maska kolorów umożliwia zaznaczanie tych pikseli z całego obrazka, które mieszczą się w określonym zakresie kolorów. Zaznaczone obszary mogą zawierać kilka różnych kolorów lub kolor znajdujący się w kilku różnych miejscach obrazka. Po wybraniu opcji „Kolory próbek” można określić kolory dołączane do zaznaczenia przez bezpośrednie pobieranie ich z obrazka. Ponadto możliwe jest wybieranie gotowych wzorców kolorów, np. zielonych lub żółtych, co spowoduje natychmiastowe dodanie do zaznaczenia odpowiednich zakresów kolorów. Dzięki dopasowaniu tolerancji kolorów można precyzyjnie ustawić zaznaczenia kolorów, na których odbywa się praca. Jeśli praca odbywa się na szeregu podobnych obrazków, można ustawić domyślną wartość tolerancji kolorów, dzięki czemu nie jest konieczne jej dopasowywanie podczas tworzenia każdego zaznaczenia kolorów.
Za pomocą elementów sterujących okna dialogowego Maska kolorów zaznaczono wszystkie czerwone piksele obrazka.

90

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Aby zaznaczyć określone kolory z całego obrazka:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski i z górnej listy wybierz pozycję „Kolory próbek”. 3 Z dolnej listy wybierz jeden z następujących stylów wyświetlania: Ÿ „Nakładka” — wyświetla na zamaskowanych obszarach przezroczystą, czerwoną przesłonę (lub w innym kolorze, o ile domyślne ustawienia zostaną zmienione); Ÿ „Skala szarości” — wyświetla na zamaskowanych obszarach kolor czarny, a na obszarach zaznaczonych — kolor biały; Ÿ „Czarna otoczka” — wyświetla na zamaskowanych obszarach przezroczystą, ciemną przesłonę; Ÿ „Biała otoczka” — wyświetla na zamaskowanych obszarach przezroczystą, jasną przesłonę; Ÿ „Markiza” — wokół zaznaczonego obszaru wyświetla kropkowaną linię. 4 Uaktywnij narzędzie „Pipeta”, a następnie kliknij w oknie obrazka kolory, które chcesz umieścić w zaznaczeniu. Zaznaczone kolory są wyświetlane na liście próbek kolorów w oknie dialogowym Maska kolorów. 5 Naciśnij przycisk „Więcej”. 6 Kliknij kolor z listy próbek, a następnie włącz jedną z następujących opcji trybu tolerancji: Ÿ „Normalna” — określa tolerancję kolorów na podstawie ich podobieństwa; Ÿ „Tryb HSB” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości między sąsiednimi pikselami. 7 Przesuń suwak (suwaki) tolerancji, aby ustawić tolerancję zaznaczonego koloru. Przesunięcie suwaka w prawo powoduje dodanie pikseli do zaznaczenia; przesunięcie suwaka w lewo powoduje usunięcie pikseli z zaznaczenia. 8 Powtórz czynności z punktów 6 i 7 dla każdego dodatkowego koloru. 9 Wykonaj jedną lub obie z poniższych czynności: Ÿ Przesuń suwak „Wygładzanie”, aby wygładzić postrzępione krawędzie zaznaczenia. Ÿ Naciśnij przycisk podglądu, aby wyświetlić podgląd maski kolorów i zaznaczenia.

Praca z maskami i zaznaczeniami

91

Ÿ Jeśli w oknie dialogowym Maska kolorów znajdują się kolory stosowane w poprzedniej sesji programu, przed rozpoczęciem tworzenia zaznaczenia można nacisnąć przycisk „Zresetuj”. Ÿ Style wyświetlania markizy można wybierać jedynie wtedy, gdy w menu Maska aktywne jest polecenie Pokaż markizę. Ÿ Można precyzyjnie ustawić zaznaczenie przez dopasowanie wartości progu oraz tolerancji kolorów. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Poszerzanie lub zawężanie zaznaczenia przez dopasowanie progu kolorów” na stronie 115. Ÿ Można usunąć wybrane kolory z podglądu usuwając zaznaczenie odpowiedniego pola wyboru na liście próbek kolorów.

Ÿ Tolerancję określonego koloru można również dopasować wpisując odpowiednią wartość w polu (polach) obok koloru na liście próbek.

Aby ustawić domyślną tolerancję kolorów:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów. 2 Kliknij strzałkę menu wysuwanego i wybierz polecenie Ustaw tolerancję domyślną. 3 W polu „Tolerancja domyślna” wpisz odpowiednią wartość.

Podstawowe informacje na temat masek
Przed rozpoczęciem zaawansowanego operowania maskami warto zaznajomić się ze sposobami wykorzystania markizy maski i nakładki maski oraz tworzenia dopełnienia maski i jej usuwania.

Markiza maski i nakładka maski
Markiza maski jest kreskowaną linią otaczającą zaznaczenie podczas definiowania obszaru obrazka przeznaczonego do edycji. Zamaskowany obszar jest oddzielony od obszaru edycji za pomocą tej właśnie granicy. Domyślnie markiza maski jest wyświetlana na obrazku i ma kolor czarny. Możliwe jest czasowe ukrycie markizy w celu dokończenia czynności edycyjnych lub dostosowanie jej koloru, aby była wyraźnie widoczna wśród kolorów obrazka. Markiza maski jest niewidoczna, gdy stosowana jest nakładka maski lub gdy włączony jest tryb malowania maski. Aby przekształcić zaznaczenie, najpierw należy zaznaczyć markizę maski.

92

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Możliwe jest również dopasowanie pozycji markizy maski na krawędzi zaznaczenia. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Przenoszenie i wyrównywanie markiz masek i zaznaczeń” na stronie 97. Nakładka maski jest kolejnym elementem ułatwiającym odróżnienie obszarów edycji od obszarów zamaskowanych. Jest to przezroczysta, czerwona przesłona, która po zastosowaniu do obrazka jest wyświetlana jedynie nad obszarami chronionymi przed zmianami. Jeśli w określonych obszarach przezroczystość maski zostanie zmieniona, przesłona będzie wyświetlana w różnych odcieniach czerwieni. Zależnie od kolorów obrazka, może pojawić się potrzeba zmiany koloru nakładki maski w celu osiągnięcia lepszego kontrastu między obszarami zamaskowanymi i zaznaczonymi.
Cyrkiel jest zaznaczony i otoczony markizą maski (ramka 1). Cyrkiel jest zaznaczony, a chronione obszary są przykryte nakładką maski (ramka 2).

Dopełnianie i usuwanie maski
Po utworzeniu dopełnienia maski obszary chronione przed zmianami stają się obszarami edycji, a obszary edycji — obszarami chronionymi. Technika ta jest szczególnie przydatna, gdy łatwiej od obszarów edycji można oznaczyć obszary chronione. Jako przykład niech posłuży modyfikacja elementu obrazka o skomplikowanym kształcie, umieszczonego na gładkim tle. Obszar edycji można łatwo zaznaczyć, najpierw oznaczając tło, a następnie tworząc dopełnienie maski.
Cyrkiel jest zaznaczony, a zamaskowane obszary są wyświetlane przy włączonej nakładce maski (1). Utworzono dopełnienie maski, dzięki czemu cyrkiel jest teraz chroniony przed zmianami I przykryty nakładką maski, podczas gdy pozostała część obrazka może być edytowana (2).

Praca z maskami i zaznaczeniami

93

Gdy maska nie jest już potrzebna, można ją usunąć. Maskę można również zapisać w celu wykorzystania w innych obrazkach. Informacje na temat zapisywania masek można znaleźć w sekcji „Zarządzanie wieloma maskami i zaznaczeniami” na stronie 134.

Wyświetlanie i ukrywanie nakładki maski
Wyświetlenie nakładki maski pozwala sprawdzić, które obszary obrazka można edytować, a które są chronione przed zmianami.

Aby wyświetlić nakładkę maski:
Ÿ Z menu Maska wybierz polecenie Nałóż maskę. Obok nazwy polecenia jest wyświetlany znacznik wyboru wskazujący, że polecenie jest aktywne.

Ÿ Nakładkę maski można również wyświetlić po włączeniu przycisku „Nałóż maskę”, wyświetlanego na pasku narzędzi „Maska/Obiekt”.

Aby ukryć nakładkę maski:
Ÿ Z menu Maska wybierz polecenie Nałóż maskę. Znacznik wyboru obok nazwy polecenia jest ukrywany, wskazując, że polecenie jest nieaktywne.

Zmiana koloru nakładki maski
Domyślnym kolorem nakładki maski jest kolor czerwony. Jeśli praca odbywa się na obrazku, w którym przeważa kolor czerwony, odróżnienie obszarów zaznaczonych od maskowanych może sprawiać kłopoty. Kolor nakładki można zmienić stosownie do rodzaju edytowanego obrazka.
Zaznaczone obszary zawierają wiele koloru czerwonego i trudno je odróżnić od obszarów zamaskowanych, wyświetlanych przy włączonej nakładce maski (ramka 1). Domyślny czerwony kolor nakładki został zmieniony na zielony (ramka 2).

94

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Aby zmienić kolor nakładki maski:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Otwórz selektor kolorów „Zabarwienie maski” i wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij kolor. Ÿ Naciśnij przycisk „Inny” i utwórz odpowiedni kolor.

Ukrywanie i wyświetlanie markizy maski
Domyślnie markiza maski jest wyświetlana w oknie obrazka. Możliwe jest ukrycie markizy maski, jeśli przeszkadza ona w czynnościach edycyjnych.

Aby ukryć markizę maski:
Ÿ Z menu Maska wybierz polecenie Pokaż markizę. Znacznik wyboru obok nazwy polecenia Pokaż markizę jest ukrywany, wskazując, że polecenie jest nieaktywne.

Ÿ Markizę maski można również ukryć wyłączając przycisk „Pokaż markizę maski”, wyświetlany na pasku narzędzi „Maska/Obiekt”.

Aby wyświetlić markizę maski:
Ÿ Z menu Maska wybierz polecenie Pokaż markizę. Obok nazwy polecenia Pokaż markizę jest wyświetlany znacznik wyboru, wskazując, że polecenie jest aktywne.

Zaznaczanie markizy maski
Przed przystąpieniem do transformacji zaznaczenia konieczne jest zaznaczenie markizy maski. Po zaznaczeniu markizy w oknie obrazka wyświetlane są uchwyty zaznaczenia.

Praca z maskami i zaznaczeniami

95

Markiza maski jest zaznaczona, a wokół jej pola wyróżnienia są wyświetlane uchwyty zaznaczenia.

Aby zaznaczyć markizę maski:
Ÿ Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”.

Zmiana koloru markizy maski
Domyślnym kolorem markizy maski jest kolor czarny. Zależnie od kolorów obrazka można wybierać różne kolory markizy, które łatwiej odróżnić od reszty obrazka.
Czarna markiza maski niemal zlewa się z czarnym zaznaczeniem (ramka 1). Kolor markizy maski został zmieniony, aby można go było odróżnić od tła zaznaczenia (ramka 2).

Aby zmienić kolor markizy maski:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 W sekcji kolorów otwórz selektor kolorów „Markiza maski” i wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij kolor. Ÿ Naciśnij przycisk „Inny” i utwórz odpowiedni kolor.

96

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Dopełnianie maski
Często łatwiej jest zaznaczyć obszary, które mają być chronione przed zmianami, a następnie utworzyć dopełnienie zaznaczenia. Na przykład, jeśli ma być edytowany fragment obrazka o skomplikowanym, nieregularnym kształcie, można rozpocząć pracę od zaznaczenia otaczającego go obszaru. Następnie można utworzyć dopełnienie maski, dzięki czemu początkowo zaznaczony obszar będzie chroniony, a obszar chroniony będzie zaznaczony, tj. można go będzie edytować.

Aby dopełnić maskę:
Ÿ Z menu Maska wybierz polecenie Dopełnienie.

Ÿ Dopełnienie maski można również utworzyć po naciśnięciu przycisku „Dopełnienie maski”, wyświetlanego na pasku narzędzi „Maska/Obiekt”.

Usuwanie maski
Gdy ochrona obszarów obrazka przestaje być potrzebna, można usunąć maskę w celu udostępnienia do edycji całego obrazka.

Aby usunąć maskę:
Ÿ Z menu Maska wybierz polecenie Usuń.

Ÿ Jeżeli przed usunięciem maski zaznaczony obszar obrazka był podniesiony, zostanie on automatycznie scalony z tłem. Ÿ Przed usunięciem maski należy zadecydować, czy ma ona zostać zapisana, aby można z niej było korzystać w innych obrazkach. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Zapisywanie maski na dysku” na stronie 141 i „Zapisywanie maski w kanale alfa” na stronie 140.

Ÿ Aby usunąć maskę, można również nacisnąć przycisk „Usuń maskę”, wyświetlany na pasku narzędzi „Maska/Obiekt”.

Przenoszenie i wyrównywanie markiz maski i zaznaczeń
Zaznaczenie i markizę maski można przenieść w dowolne miejsce obrazka. Markizę maski można również wyrównać względem różnych elementów obrazka lub ustawić wzdłuż wtapianych krawędzi zaznaczenia. Praca z maskami i zaznaczeniami

97

Przenoszenie markiz maski i zaznaczeń
Gdy markiza maski jest przenoszona, otaczany przez nią nowy obszar staje się dostępny do edycji, a obszar ją otaczający staje się chroniony przed zmianami. Gdy przenoszona jest markiza maski wraz z zawartymi w niej pikselami, przenoszone jest całe zaznaczenie. Obszar odsłonięty po przeniesieniu jest wypełniany kolorem papieru. Jeśli zaznaczenie zostanie przekształcone w podniesione zaznaczenie, można pozostawić kopię zaznaczenia w pierwotnym położeniu. Inaczej mówiąc, można przeciągnąć podniesione zaznaczenie w dowolne miejsce obrazka bez naruszania fragmentu obrazka leżącego pod spodem.
16. Kompas na obrazku jest zaznaczony (ramka 1). Markiza maski została przeniesiona i otacza nowy obszar tworzący zaznaczenie (ramka 2). Zaznaczenie zostało przeniesione wraz z markizą maski, a obszar pod spodem został wypełniony kolorem papieru (ramka 3).

Możliwe jest przesuwanie markizy maski i zaznaczenia o ustalone odległości, przez określenie wartości podsunięcia i szybkiego podsunięcia. Wartość parametru „Podsunięcie” określa odległość, o jaką jest przenoszona markiza lub zaznaczenie, jeśli zostanie naciśnięty jeden z klawiszy strzałek. Parametr „Szybkie podsunięcie” jest określany jako wielokrotność parametru „Podsunięcie”. Wartość ta jest wykorzystywana, gdy podczas naciskania klawiszy strzałek naciśnięto i przytrzymano klawisz SHIFT. Wartość parametru „Podsunięcie” pozwala dokładnie ustalić położenie markizy maski lub zaznaczenia. Wartość parametru „Szybkie podsunięcie” umożliwia przesuwanie markizy maski lub zaznaczenia o większe odległości.

Wyrównywanie markizy maski
Markizy maski można wyrównywać względem aktywnego obiektu, jednego lub kilku zaznaczonych obiektów lub względem całego obrazka. Można eksperymentować z opcjami wyrównania w poziomie lub w pionie, zależnie od miejsca, w którym ma być umieszczona markiza maski. Możliwe jest również interakcyjne wyświetlanie podglądu wyrównania do chwili uzyskania odpowiedniego ustawienia markizy. Markizy masek można również ręcznie wyrównywać do prowadnic i do siatki. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Korzystanie z prowadnic, siatki oraz linijek” na stronie 58.

98

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ustawianie markizy maski na krawędzi zaznaczenia
Dopasowanie położenia markizy maski przy krawędzi zaznaczenia jest możliwe jedynie wtedy, gdy krawędź jest wtapiana. Domyślnie markiza maski jest umieszczona wzdłuż najbardziej zewnętrznych pikseli wtapianego zaznaczenia. Można jednak umieścić markizę w obrębie lub na wewnętrznej krawędzi wtapianego obszaru. Zależnie od czynności edycyjnych można ustawić markizę tak, aby otaczała jedynie te piksele, które są całkowicie dostępne do edycji, wyłączając piksele, które przenikają się z tłem. Podczas dopasowywania położenia markizy kształt zaznaczenia nie zmienia się; jedynie markiza otacza większy lub mniejszy obszar zaznaczenia. Położenie markizy maski jest ustalane na podstawie przezroczystości pikseli na wtapianej krawędzi oraz określonej wartości progowej. Markiza jest ustawiana wzdłuż tych pikseli na krawędzi, których wartość w skali szarości jest równa podanej wartości progowej.

Przenoszenie markizy maski lub zaznaczenia
Markizę maski można przenosić w nowe miejsce bez otaczanego przez nią zaznaczenia. W ten sposób zaznacza się inny obszar obrazka, który można edytować. Gdy przenoszone jest zaznaczenie, zarówno markiza maski jaki i otaczane przez nią piksele są umieszczane w nowym miejscu. Obszar odsłonięty po przeniesieniu może być wypełniony bieżącym kolorem papieru lub kopią zaznaczenia, której piksele są scalane z leżącym pod spodem obrazkiem.
Zaznaczenie zostało przeniesione, a obszar leżący pod nim został wypełniony kolorem papieru (ramka 1). Zaznaczenie zostało przeniesione, lecz jego kopia pozostała w oryginalnym położeniu (ramka 2).

Aby przenieść markizę maski:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”. 2 Przeciągnij markizę w nowe miejsce na obrazku.

Praca z maskami i zaznaczeniami

99

Aby przenieść zaznaczenie:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z następujących narzędzi: Ÿ „Maska prostokątna”, Ÿ „Maska eliptyczna”, Ÿ „Maska odręczna”, Ÿ „Lasso”, Ÿ „Nożyczki”, Ÿ „Różdżka”. 2 Naciśnij przycisk normalnego trybu maski, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij zaznaczenie w nowe miejsce. Obszar, w którym poprzednio znajdowało się zaznaczenie, jest wypełniany kolorem papieru. Ÿ Włącz przycisk „Podnieś/Opuść maskę” wyświetlany na pasku właściwości i przeciągnij zaznaczenie w nowe miejsce. Kopia zaznaczenia zostaje w poprzednim miejscu. Kopia ta jest scalana z leżącym pod spodem obrazkiem i przestaje być zaznaczona.

Ÿ Przeniesienie zaznaczenia w nowe miejsce i jednoczesne pozostawienie jego kopii jest również możliwe po naciśnięciu i przytrzymaniu klawisza ALT w trakcie przeciągania zaznaczenia.

Przenoszenie markizy maski lub zaznaczenia z określonym przyrostem odległości
Naciskając klawisze strzałek można w dowolnej chwili przenieść markizę maski lub zaznaczenie o określoną odległość. Można również przenieść te elementy o odległość będącą wielokrotnością wartości parametru „Podsunięcie”.

Aby przesuwać maskę z określonym przyrostem odległości:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”.

100

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij klawisz strzałki, aby przesunąć markizę maski w odpowiednim kierunku o odległość określoną w polu „Podsunięcie”. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT i naciśnij klawisz strzałki, aby przenieść markizę w kierunku wskazywanym przez strzałkę o odległość określoną parametrem „Szybkie podsunięcie”.

Aby przenieść zaznaczenie z określonym przyrostem odległości:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z następujących narzędzi: Ÿ „Maska prostokątna”, Ÿ „Maska eliptyczna”, Ÿ „Maska odręczna”, Ÿ „Lasso”, Ÿ „Nożyczki”, Ÿ „Różdżka”. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij klawisz strzałki, aby przesunąć zaznaczenie w odpowiednim kierunku o odległość określoną w polu „Podsunięcie”. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT i naciśnij klawisz strzałki, aby przenieść markizę w kierunku wskazywanym przez strzałkę o odległość określoną parametrem „Szybkie podsunięcie”.

Ÿ Informacje na temat określania wartości parametrów „Podsunięcie” i „Szybkie podsunięcie” można znaleźć w sekcji „Określanie wartości podsuwania” na stronie 49.

Wyrównywanie markizy maski
Możliwe jest wyrównywanie markizy maski do aktywnego obiektu, do kilku zaznaczonych obiektów oraz do krawędzi lub środka obrazka.

Praca z maskami i zaznaczeniami

101

Pierwotne położenie markizy maski (ramka 1). Markiza maski została wyrównana do prawego dolnego narożnika obciętego obrazka (ramka 2).

Aby wyrównać markizę maski do jednego lub kilku obiektów:
1 Zaznacz obiekty, względem których chcesz wyrównać markizę maski. 2 Z menu Maska wybierz polecenie Wyrównaj. 3 Zaznacz jedną z następujących opcji: Ÿ „Aktywnego obiektu” — wyrównuje markizę do aktywnego obiektu na obrazku, Ÿ „Zaznaczonych obiektów” — wyrównuje markizę do jednego lub kilku zaznaczonych obiektów na obrazku. 4 Zaznacz jedno z następujących pól wyboru wyrównania w pionie: Ÿ „Do góry” — przenosi markizę do góry aktywnego lub zaznaczonego obiektu (obiektów), Ÿ „Do środka” — przenosi markizę do środka wysokości aktywnego lub zaznaczonego obiektu (obiektów), Ÿ „Do dołu” — przenosi markizę do dołu aktywnego lub zaznaczonego obiektu (obiektów). 5 Zaznacz jedno z następujących pól wyboru wyrównania w poziomie: Ÿ „Do lewej” — przenosi markizę do lewej krawędzi aktywnego lub zaznaczonego obiektu (obiektów), Ÿ „Do środka” — przenosi markizę do środka szerokości aktywnego lub zaznaczonego obiektu (obiektów), Ÿ „Do prawej” — przenosi markizę do prawej krawędzi aktywnego lub zaznaczonego obiektu (obiektów). 6 Aby wyświetlić w oknie obrazka podgląd wyrównania markizy maski, naciśnij przycisk podglądu. 7 Aby wybrane opcje zastosować wraz z wyrównaniem do siatki, zaznacz pole wyboru „Wyrównaj do siatki”.

102

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ Po otwarciu okna dialogowego Wyrównanie maski markiza maski jest domyślnie wyrównywana do środka obrazka. Ÿ Gdy markiza maski jest wyrównywana do obiektów przy zaznaczonym polu wyboru „Wyrównaj do siatki”, markiza zostanie wyrównana do punktów siatki leżących najbliżej określonych obiektów. Informacje na temat korzystania z siatki można znaleźć w sekcji „Praca z siatką” na stronie 63.

Aby wyrównać markizę maski do krawędzi lub środka obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski. 2 Naciśnij przycisk „Wyrównaj maskę”, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Zaznacz opcję „Dokumentu”. 4 Zaznacz jedno z następujących pól wyboru wyrównania w pionie: Ÿ „Do góry” — przenosi markizę do góry obrazka, Ÿ „Do środka” — przenosi markizę do środka wysokości obrazka, Ÿ „Do dołu” — przenosi markizę do dołu obrazka. 5 Zaznacz jedno z następujących pól wyboru wyrównania w poziomie: Ÿ „Do lewej” — przenosi markizę do lewej krawędzi obrazka, Ÿ „Do środka” — przenosi markizę do środka szerokości obrazka, Ÿ „Do prawej” — przenosi markizę do prawej krawędzi obrazka. 6 Aby wyświetlić w oknie obrazka podgląd wyrównania markizy maski, naciśnij przycisk podglądu. 7 Aby wybrane opcje zastosować wraz z wyrównaniem do siatki, zaznacz pole wyboru „Wyrównaj do siatki”.

Ÿ Gdy markiza maski jest wyrównywana do krawędzi lub środka obrazka przy zaznaczonym polu wyboru „Wyrównaj do siatki”, markiza zostanie wyrównana do punktów siatki leżących najbliżej określonej krawędzi lub środka obrazka.

Umieszczanie markizy maski na krawędzi zaznaczenia
Możliwe jest precyzyjne dopasowanie położenia markizy maski na krawędzi wtapianego zaznaczenia. Po dopasowaniu położenia markizy dostępny dla edycji obszar obrazka nie jest zmieniany; położenie markizy jest ustawiane na podstawie przezroczystości pikseli na wtapianej krawędzi oraz ustawionej wartości Praca z maskami i zaznaczeniami

103

progowej. Markiza maski jest ustawiana wzdłuż tych pikseli na krawędzi, których wartość w skali szarości jest równa podanej wartości progowej. Wartość progu równa 255 spowoduje ustawienie markizy maski na najbardziej przezroczystych pikselach krawędzi zaznaczenia, czyli pikseli leżących najbliżej wnętrza zaznaczenia. Ustawienie wartości 1 spowoduje umieszczenie markizy maski na najbardziej kryjących pikselach wtapianej krawędzi zaznaczenia, czyli pikseli leżących na zewnątrz wtapianego obszaru.
Wartość progu została ustawiona na 1 i markiza maski jest umieszczona na zewnętrznych pikselach wtapianego zaznaczenia (1). Zmiana wartości progu na 255 powoduje przeniesienie markizy maski na wewnętrzne piksele krawędzi zaznaczenia (2).

Aby ustawić markizę maski na krawędzi zaznaczenia:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 W polu „Próg dla maski” wpisz wartość w skali szarości (od 1 do 255).

Ÿ Ustawiona wartość progowa jest wykorzystywana we wszystkich utworzonych zaznaczeniach i maskach, dopóki nie zostanie zmieniona prze użytkownika.

Poszerzanie i zawężanie zaznaczeń
Posługując się trybami maski i poleceniem Kształt można poszerzać lub zawężać istniejące zaznaczenia. Do zmiany kształtu zaznaczenia kolorów można również wykorzystać okno dialogowe Maska kolorów.

Korzystanie z trybów maski: normalnego, dodawania, odejmowania lub XOR
Przed wykorzystaniem narzędzia maski do tworzenia lub poprawiania maski bądź zaznaczenia, najpierw należy ustawić tryb maski za pomocą poleceń z menu Maska lub przycisków z paska właściwości dowolnego narzędzia maski. Przyciski trybu maski są również dostępne w oknie dialogowym Maska kolorów. W poniższej tabeli opisano tryby maski i przyciski używane do ich włączania.

104

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Tryb maski

Opis Tryb „Normalny” umożliwia zaznaczanie obszaru na obrazku. Jest to tryb domyślny. Tryb „Dodawanie” umożliwia zaznaczanie wielu obszarów obrazka. Tryb ten można wykorzystać do tworzenia nowego zaznaczenia i poszerzania istniejącego. Tryb „Odejmowanie” umożliwia usuwanie obszarów z zaznaczenia. Tryb „XOR” umożliwia zaznaczanie wielu obszarów obrazka. Jeśli obszary te nakładają się, ich części wspólne są wyłączane z zaznaczenia i dodawane do maski. Tryb „XOR” można wykorzystać do utworzenia zaznaczenia i do poszerzenia lub zawężenia istniejącego zaznaczenia.

Tryb maski pozostanie aktywny do chwili jego zmiany. Wskaźnik trybu maski, wyświetlany w prawej dolnej części paska stanu, sygnalizuje aktywny tryb maski. Tryby maski można zmieniać posługując się klawiaturą. Naciśnięcie i przytrzymanie klawisza SHIFT przed zaznaczeniem obszaru obrazka spowoduje włączenie trybu „Dodawanie”; naciśnięcie i przytrzymanie klawisza CTRL spowoduje włączenie trybu „Odejmowanie”; z kolei naciśnięcie i przytrzymanie klawiszy CTRL + SHIFT spowoduje włączenie trybu „XOR”. Po wybraniu trybu maski klawisze CTRL i SHIFT służą do nadawania zaznaczeniu odpowiedniego kształtu. Jeżeli na przykład rozpoczęto zaznaczanie obszaru za pomocą narzędzia „Maska prostokątna”, a następnie podczas tworzenia zaznaczenia naciśnięto klawisz CTRL, zaznaczony obszar będzie kwadratem. Naciśnięcie klawisza SHIFT spowoduje, że zaznaczony obszar będzie miał kształt prostokąta rysowanego od środka. Kombinacja klawiszy CTRL i SHIFT spowoduje utworzenie idealnego kwadratu rysowanego od środka.

Korzystanie z trybu malowania maski
Po włączeniu trybu malowania maski do poszerzania lub zawężania zaznaczenia można wykorzystać narzędzia inne niż narzędzia maski. W tym trybie obrazek jest wyświetlany w skali szarości, gdzie obszary zamaskowane mają kolor czarny, a zaznaczone obszary są białe. Piksele częściowo chronione lub częściowo dostępne dla edycji są wyświetlane w różnych odcieniach szarości. W trybie malowania maski można poszerzać zaznaczenie przez dodanie nowych obszarów w kolorze białym, tj. dostępnych dla edycji, za pomocą takich narzędzi jak „Malowanie” lub przez zmianę przezroczystości czarnych pikseli za pomocą narzędzia „Efekt”. Pomniejszenie zaznaczenia można wykonać, dodając nowe czarne obszary (obszary chronione), za pomocą takich narzędzi jak „Malowanie” lub przez usunięcie obszarów zaznaczenia za pomocą narzędzia „Gumka”. Praca z maskami i zaznaczeniami

105

Kompas jest zaznaczony, a reszta obrazka jest chroniona przed zmianami (ramka 1). Zaznaczenie i maska w trybie malowania maski (ramka 2). Zaznaczenie zostało poszerzone przez dodanie białych obszarów (ramka 3).

Gdy kolor szary zostanie naniesiony na czarny obszar, zaznaczenie powiększa się, gdyż następuje zmiana przezroczystości zamaskowanych pikseli. Stają się one częściowo dostępne dla edycji, dzięki czemu można dokonywać na nich zmian, podobnie jak na zaznaczonych obszarach. Gdy kolor szary jest umieszczany na białych obszarach, rozmiar zaznaczenia nie ulega zmianie — zmienia się jedynie przezroczystość jego pikseli. Obszary oznaczone kolorem szarym stają się częściowo dostępne dla edycji. Ponieważ w trybie malowania maski zaznaczenie jest edytowane w taki sam sposób, jak inne obrazki w skali szarości, do modyfikacji chronionych i dostępnych dla edycji obszarów można również wykorzystać narzędzia maski. W takiej sytuacji na masce tworzona jest inna maska, ponieważ w trybie malowania maski nie jest edytowany aktywny obrazek, lecz zaznaczenie i maska umieszczona na tym obrazku.

Korzystanie z poleceń Kształt
Opisane poniżej polecenia Kształt umożliwiają poszerzenie lub zawężenie zaznaczenia na obrazku. Polecenia te są dostępne w menu Maska. Polecenie Obramowanie Opis Umożliwia przekształcenie zaznaczenia w obszar o kształcie konturu zaznaczenia przez podzielenie markizy maski na dwie markizy o tym samym kształcie i środku, lecz oddzielone określoną liczbą pikseli. Powoduje powiększenie zaznaczenia, dodając do niego zamaskowane obszary znajdujące się wewnątrz zaznaczenia. Powoduje powiększenie zaznaczenia poprzez dodanie do jego krawędzi określonej liczby pikseli. Powoduje pomniejszenie zaznaczenia poprzez usunięcie z jego krawędzi określonej liczby pikseli.

Usuń dziury Poszerz Zawęź

106

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Zwiększ

Powoduje powiększenie zaznaczenia przez dodanie pikseli o kolorze podobnym do sąsiadujących pikseli w zaznaczeniu. Polecenie Zwiększ działa w oparciu o tolerancję kolorów określoną dla narzędzia „Różdżka”, lecz modyfikuje zaznaczenie utworzone za pomocą dowolnego z narzędzi maski. Powoduje powiększenie zaznaczenia przez dodanie pikseli z całego obrazka, które mają podobny kolor do kolorów w zaznaczeniu. Polecenie Podobne działa w oparciu o tolerancję kolorów określoną dla narzędzia „Różdżka”, lecz modyfikuje zaznaczenie utworzone za pomocą dowolnego z narzędzi maski.

Podobne

Korzystanie z okna dialogowego Maska kolorów
Elementy sterujące tolerancją kolorów i wartością progową, dostępne w oknie dialogowym Maska kolorów, umożliwiają poszerzanie lub zawężanie zaznaczeń kolorów. Określenie wyższej tolerancji dla danego koloru powoduje powiększenie zaznaczenia o wszystkie piksele, których wartość w skali szarości jest niższa lub równa podanej tolerancji. Określenie niższej tolerancji powoduje usunięcie wszystkich pikseli, których wartość w skali szarości przekracza podaną tolerancję kolorów. Ponieważ w reprezentacji obrazka w skali szarości obszary zamaskowane mają kolor czarny, a zaznaczone obszary są białe, można określić wartość progową dla przekształcania w kolor czarny lub biały. Gdy ustawiana jest wartość progu przekształcania do koloru czarnego, wszystkie piksele o wartości w skali szarości poniżej podanego progu są wyłączane z zaznaczenia i w podglądzie maski mają kolor czarny. Piksele te są chronione przed zmianami. Wartość progowa równa 255 spowoduje przekształcenie w maskę całego obrazka. Gdy ustawiana jest wartość progu dla przekształcania w kolor biały, wszystkie piksele o wartości w skali szarości powyżej podanego progu są dodawane do zaznaczenia i w podglądzie maski mają kolor biały. Piksele te można edytować. Wartość progowa równa 0 spowoduje zaznaczenie całego obrazka.

Dodawanie obszarów do zaznaczenia
Obszary można dodawać do zaznaczenia posługując się dowolnym z narzędzi maski (oprócz narzędzia „Transformacja maski”) w trybie „Dodawanie” lub „XOR”. Tryb „Dodawanie” umożliwia dodawanie obszarów do istniejącego zaznaczenia. W trybie „XOR” następuje dodawanie obszarów i jednocześnie wyłączanie tych fragmentów, które pokrywają się z oryginalnym zaznaczeniem. Fragmenty te są włączane do zamaskowanego obszaru obrazka.

Praca z maskami i zaznaczeniami

107

Pierwotnie zaznaczona została tarcza zegara (1). Łańcuch i część tarczy zostały dodane do zaznaczenia w trybie „Dodawanie” (2). Łańcuch i część tarczy zegara zostały dodane do zaznaczenia w trybie „XOR”; nakładające się obszary są maskowane (3).

Aby dodać obszar do zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski. 2 Naciśnij przycisk trybu maski „Dodawanie”, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Zaznacz obszar, który chcesz dodać do zaznaczenia.

Aby dodać obszar do zaznaczenia i wyłączyć z niego nakładające się fragmenty:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski. 2 Naciśnij przycisk trybu maski „XOR”, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Zaznacz obszar pokrywający się z pierwotnym zaznaczeniem.

Ÿ W przypadku pracy z zaznaczeniami kolorów przyciski trybów maski „Dodawanie” i „XOR” są również dostępne w oknie dialogowym Maska kolorów.

Usuwanie obszarów z zaznaczenia
Obszary z zaznaczeniami można usunąć, posługując się dowolnym narzędziem maski (oprócz narzędzia „Transformacja maski”), pracującym w trybie „Odejmowanie”.

108

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Barometr jest zaznaczony, a pozostała część obrazka jest chroniona przed zmianami (ramka 1). W trybie maski „Odejmowanie” część zaznaczenia jest usuwana, tj. dodawana do obszarów chronionych przed zmianami (ramka 2).

Aby usunąć obszary z zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski. 2 Naciśnij przycisk trybu „Odejmowanie”, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Zaznacz obszary, które chcesz usunąć z zaznaczenia.

Ÿ W przypadku pracy z zaznaczeniem kolorów przycisk trybu maski „Odejmowanie” jest dostępny również w oknie dialogowym Maska kolorów.

Poszerzanie lub zawężanie zaznaczenia za pomocą efektu obramowania
Zaznaczenie można poszerzać lub zawężać, przekształcając je w zaznaczenie o kształcie obramowania, co pozwala na otoczenie części obrazka kolorem czy teksturą lub na zastosowanie na tym obszarze efektów specjalnych. Istniejąca markiza maski jest dzielona na dwie markizy o tym samym kształcie i środku, lecz oddzielone określoną liczbą pikseli. Szerokość nowego zaznaczenia o kształcie obramowania jest ustalana przez przeniesienie markiz o określoną odległość w obie strony względem oryginalnej markizy.
Oryginalne zaznaczenie jest przekształcane w obramowanie o szerokości 50 pikseli. Zaznaczony jest jedynie obszar między dwiema markizami maski.

Praca z maskami i zaznaczeniami

109

Aby poszerzyć lub zawęzić zaznaczenie za pomocą efektu obramowania:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Obramowanie. 2 Wpisz wartość w polu „Szerokość”. 3 Wybierz typ krawędzi z listy „Krawędzie”.

Ÿ Miękka krawędź daje efekt bardziej stopniowego mieszania się z tłem niż krawędź twarda.

Usuwanie dziur z zaznaczenia
Gdy do zaznaczania obszarów obrazka wykorzystywane jest narzędzie „Lasso”, „Różdżka” lub polecenie Maska kolorów, często zdarza się, że powstają zamaskowane obszary całkowicie otoczone zaznaczeniem. Takie „dziury” można dołączyć do zaznaczenia i tym samym umożliwić ich edycję.
Czerwony obszar jest zaznaczony, podczas gdy żółte obszary otoczone kolorem czerwonym są zamaskowane (ramka 1). Żółte obszary zostały dodane do zaznaczenia za pomocą polecenia Usuń dziury (ramka 2).

Aby usunąć dziury z zaznaczenia:
Ÿ Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Usuń dziury.

Poszerzanie lub zawężanie zaznaczenia o określoną liczbę pikseli
Możliwe jest dodawanie lub usuwanie określonej liczby pikseli wzdłuż krawędzi zaznaczenia. Markiza maski zostanie wówczas przesunięta na zewnątrz lub do środka o wybraną liczbę pikseli.

110

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Pierwotne zaznaczenie zostało poszerzone o 15 pikseli.

Aby poszerzyć zaznaczenie o określoną liczbę pikseli:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Poszerz. 2 Wpisz wartość w polu „Szerokość”.

Aby zawęzić zaznaczenie o określoną liczbę pikseli:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Zawęź. 2 Wpisz wartość w polu „Szerokość”.

Dodawanie do zaznaczenia sąsiadujących pikseli o podobnym kolorze
Zaznaczenie można poszerzyć przez dodanie sąsiadujących pikseli o podobnym kolorze. Należy wówczas określić tolerancję kolorów, która określa, jak bardzo zaznaczenie ma być powiększone. Im większa wartość, tym więcej pikseli zostanie dodanych do zaznaczenia. Poszerzanie twa aż do napotkania pikseli, których kolor różni się od koloru pikseli w zaznaczeniu.
Na określonym obszarze zaznaczono czerwone piksele (ramka 1). Po użyciu polecenia Zwiększ do pierwotnego zaznaczenia kolorów dodawane są wszystkie sąsiadujące piksele w kolorze czerwonym (ramka 2).

Praca z maskami i zaznaczeniami

111

Aby dodać do zaznaczenia sąsiadujące piksele o podobnym kolorze:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Różdżka”. 2 Naciśnij jeden z następujących przycisków trybu tolerancji, wyświetlanych na pasku właściwości: Ÿ „Normalna” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa kolorów; Ÿ „HSB” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości sąsiadujących pikseli. 3 Podaj wartość tolerancji w polu (polach) obok przycisków trybu tolerancji. 4 Naciśnij umieszczony na pasku właściwości przycisk „Zwiększ”. 5 Powtarzaj czynności opisane w punktach 3 i 4 do chwili uzyskania odpowiedniego kształtu zaznaczenia.

Ÿ Jeśli na obrazku znajdują się obiekty, do zaznaczenia dodawane są jedynie sąsiadujące piksele z aktywnego obiektu. Aby dodać sąsiadujące piksele ze wszystkich widocznych obiektów, należy włączyć przycisk „Maskuj widoczne”, wyświetlany na pasku właściwości. Ÿ Polecenie Zwiększ można stosować również do zwykłych zaznaczeń, np. prostokątnych lub eliptycznych.

Dodawanie do zaznaczenia wszystkich pikseli o podobnym kolorze
Zaznaczenie można powiększyć, dodając do niego wszystkie piksele z obrazka o kolorze podobnym do pikseli w zaznaczeniu. Należy ustawić tolerancję kolorów, określającą jak bardzo zaznaczenie ma być poszerzone. Im większa wartość, tym większa liczba pikseli jest dodawana do zaznaczenia.
W określonym obszarze obrazka zaznaczono czerwone piksele (ramka 1). Po wybraniu polecenia Podobne zaznaczane są wszystkie czerwone piksele na obrazku (ramka 2).

112

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Aby dodać do zaznaczenia wszystkie piksele o podobnym kolorze:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij narzędzie „Różdżka”. 2 Naciśnij jeden z następujących przycisków trybu tolerancji, wyświetlanych na pasku właściwości: Ÿ „Normalna” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa kolorów; Ÿ „HSB” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości sąsiadujących pikseli. 3 Podaj wartość tolerancji w polu (polach) obok przycisków trybu tolerancji. 4 Naciśnij umieszczony na pasku właściwości przycisk „Podobne”. 5 Powtarzaj czynności opisane w punktach 3 i 4 do chwili uzyskania odpowiedniego kształtu zaznaczenia.

Ÿ Jeśli na obrazku znajdują się obiekty, do zaznaczenia dodawane są jedynie piksele z aktywnego obiektu. Aby dodać sąsiadujące piksele ze wszystkich widocznych obiektów, należy włączyć przycisk „Maskuj widoczne”, wyświetlany na pasku właściwości. Ÿ Polecenie Podobne można stosować również do zwykłych zaznaczeń, np. prostokątnych lub eliptycznych.

Poszerzanie lub zawężanie zaznaczenia przez dopasowanie tolerancji kolorów
Dopasowując tolerancję określonych kolorów można dodawać lub usuwać piksele zaznaczenia kolorów. Piksele, których wartość w skali szarości mieści się w określonej tolerancji, są dołączane do zaznaczenia; pozostałe piksele są usuwane. Dlatego też zwiększenie tolerancji kolorów spowoduje dołączenie do zaznaczenia większej liczby kolorów lub odcieni kolorów. Tryb podglądu maski w skali szarości najlepiej ilustruje poszerzanie i zawężanie zaznaczenia wraz ze zmianą wartości tolerancji kolorów.

Praca z maskami i zaznaczeniami

113

Czerwone piksele zostały zaznaczone przy tolerancji kolorów ustawionej na 20. Na chronionych obszarach jest wyświetlana zielona nakładka maski (ramka 1). Zmiana tolerancji kolorów na 40 spowoduje dodanie do zaznaczenia większej liczby pikseli (ramka 2).

Aby poszerzyć lub zawęzić zaznaczenie przez dopasowanie wartości tolerancji kolorów:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów. 2 Naciśnij przycisk „Zresetuj”, aby usunąć ewentualne kolory z listy kolorów próbek. 3 Uaktywnij narzędzie „Pipeta”, a następnie kliknij w zaznaczeniu kolor, którego tolerancję chcesz zmienić. 4 Kliknij kolor na liście próbek kolorów. 5 Z dolnej listy opcji wybierz pozycję „Skala szarości”. 6 Naciśnij przycisk podglądu. 7 Naciśnij przycisk „Więcej”. 8 Wybierz jedną z następujących opcji trybu tolerancji: Ÿ „Normalna” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa kolorów; Ÿ „Tryb HSB” — określa tolerancję kolorów na podstawie podobieństwa poziomów barwy, nasycenia i jaskrawości sąsiadujących pikseli. 9 Przesuń suwak tolerancji, aby dopasować tolerancję kolorów. Przesunięcie suwaka w prawo spowoduje dodanie pikseli do zaznaczenia, a przesunięcie go w lewo — usunięcie pikseli z zaznaczenia.

Ÿ Wartości tolerancji zaznaczonego koloru można również zmieniać bezpośrednio na liście próbek kolorów.

114

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Poszerzanie lub zawężanie zaznaczenia przez dopasowanie progu kolorów
Ustawienie wartości progowej dla określonych kolorów pozwala dodawać lub usuwać piksele z zaznaczenia. Na podglądzie w skali szarości obszary zamaskowane mają kolor czarny, a obszary dostępne dla edycji są białe. Gdy ustawiana jest wartość progu przekształcania do koloru czarnego, wszystkie piksele o wartości w skali szarości poniżej podanego progu są wyłączane z zaznaczenia i w podglądzie maski mają kolor czarny. Piksele te są chronione przed zmianami. Wartość progowa równa 255 spowoduje przekształcenie w maskę całego obrazka. Gdy ustawiana jest wartość progu dla przekształcania w kolor biały, wszystkie piksele o wartości w skali szarości powyżej podanego progu są dodawane do zaznaczenia i w podglądzie maski mają kolor biały. Piksele te można edytować. Wartość progowa równa 0 spowoduje zaznaczenie całego obrazka.
Czerwone piksele są zaznaczone przy wartości progu dla koloru czarnego ustawionej na 127. Na chronionych obszarach jest wyświetlona zielona nakładka maski (ramka 1). Zmiana wartości progu dla koloru czarnego na 255 spowoduje zamaskowanie całego obrazka (ramka 2).

Aby poszerzyć lub zawęzić zaznaczenie przez dopasowanie progu koloru:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów. 2 Sprawdź, czy kolory z bieżącego zaznaczenia są wyświetlane na liście próbek kolorów. 3 Z dolnej listy opcji wybierz pozycję „Skala szarości”. 4 Naciśnij przycisk podglądu. 5 Naciśnij przycisk „Więcej”. 6 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Czarnego” — usuwa z zaznaczenia wszystkie piksele, których wartość jaskrawości znajduje się poniżej podanego progu; Ÿ „Białego” — dodaje do zaznaczenia wszystkie piksele, których wartość jaskrawości przekracza podany próg. 7 Przesuń suwak „Próg”, aby ustawić wartość progową.

Praca z maskami i zaznaczeniami

115

Ÿ Informacje na temat dodawania kolorów do listy próbek kolorów można znaleźć w sekcji „Zaznaczanie określonych kolorów z całego obrazka” na stronie 90.

Ÿ Wartości progowe można również podać w polu obok suwaka. Jeśli wybrano opcję progu dla koloru czarnego, wartości 0 odpowiada kolor czarny; wyższym wartościom odpowiadają odcienie szarości. Jeśli wybrano opcję progu dla koloru białego, wartości 255 odpowiada kolor biały; niższym wartościom odpowiadają odcienie szarości.

Poszerzanie i zawężanie zaznaczenia przy wykorzystaniu trybu malowania maski
Tryb malowania maski umożliwia poszerzanie lub zawężanie zaznaczeń przez wykorzystanie wartości pikseli w skali szarości: chronione obszary mają kolor czarny, obszary, które można edytować — kolor biały, a obszary częściowo maskowane lub częściowo zaznaczone mają kolor szary. Większość narzędzi pozwala poszerzyć zaznaczenie przez dodanie koloru białego do reprezentacji obrazka w skali szarości, bądź zawęzić zaznaczenie przez dodanie koloru czarnego. Gdy kolor szary zostanie naniesiony na czarny obszar, zaznaczenie powiększa się. Gdy kolor szary jest umieszczany na białych obszarach, rozmiar zaznaczenia nie ulega zmianie, modyfikowana jest jedynie przezroczystość jego pikseli. Obszary oznaczone kolorem szarym stają się częściowo dostępne dla edycji.
Zaznaczenie i maska wyświetlana w trybie malowania maski (ramka 1). Zaznaczenie jest poszerzane przez dodanie w trybie malowania maski do maskowanych obszarów koloru białego lub szarego (ramka 2).

Aby poszerzyć lub zawęzić zaznaczenie przy wykorzystaniu trybu malowania maski:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Maluj maskę. 2 Uaktywnij jedno z następujących narzędzi: Ÿ „Malowanie”,

116

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ „Efekt”, Ÿ „Klonowanie”, Ÿ „Gumka”, Ÿ „Zamiana kolorów”, Ÿ „Rozpylacz obrazków”, Ÿ „Kształt”. 3 Na pasku właściwości dopasuj atrybuty narzędzia. 4 Poszerz lub zawęź zaznaczenie malując po obrazku. 5 Z menu Maska wybierz polecenie Maluj maskę, aby powrócić do obrazka.

Ÿ Jeśli wybrano narzędzie „Malowanie” lub „Kształt”, wybrane kolory farby i wypełnienia są przekształcane w ich odpowiedniki w skali szarości.

Ÿ Tryb malowania maski można włączać i wyłączać, włączając przycisk „Maluj maskę”, wyświetlany na pasku narzędzi „Maska/Obiekt”.

Transformowanie zaznaczeń
Zaznaczenie można transformować przez obracanie, zmianę rozmiaru, skalowanie, tworzenie lustrzanego odbicia, pochylanie, zniekształcanie lub stosowanie perspektywy do jego markizy maski. Jeśli zaznaczenie zostało podniesione nad obrazek, przed zastosowaniem transformacji jest automatycznie łączone z obrazkiem leżącym poniżej. Wszystkie transformacje są wykonywane za pomocą narzędzia „Transformacja maski” oraz powiązanych z nim trybów transformacji, dostępnych na pasku właściwości. Transformację zaznaczenia można wykonywać precyzyjnie, za pomocą paska właściwości, lub bezpośrednio w oknie obrazka przez przeciąganie uchwytów zaznaczenia, otaczających je po wybraniu narzędzia „Transformacja maski”. Gdy do modyfikacji zaznaczenia wykorzystywany jest pasek właściwości, podawane wartości przekształceń poziomych i pionowych są oparte o bieżącą jednostkę miary. Informacje na temat zmiany jednostki miary można znaleźć w sekcji „Wybieranie jednostek miary i opcji wykorzystania pamięci” na stronie 48. Jeśli zaznaczenie jest edytowane bezpośrednio w oknie obrazka, uchwyty zaznaczenia zmieniają się zależnie od trybu transformacji. Po uaktywnieniu narzędzia „Transformacja maski” i pojedynczym kliknięciu wewnątrz zaznaczenia

Praca z maskami i zaznaczeniami

117

wyświetlane są uchwyty pochylania i obracania. Kliknięcie zaznaczenia dwa razy spowoduje wyświetlenie uchwytów zniekształcania. Klikając zaznaczenie trzy razy można wyświetlić uchwyty do stosowania perspektywy. Większą precyzję można osiągnąć, wyświetlając na ekranie niedrukowalną siatkę. Polecenie Przyciągaj do siatki umożliwia włączenie przyciągania do siatki, co oznacza, że po rozpoczęciu przeciągania uchwytów markiza maski automatycznie przeskakuje do najbliższego punktu siatki. Więcej informacji na temat korzystania z siatki można znaleźć w sekcji „Praca z siatką” na stronie 63. Gdy zmieniany jest rozmiar zaznaczenia, bądź gdy jest ono skalowane, pochylane lub obracane, jego krawędzie mogą stać się postrzępione. Z tego powodu domyślnie włączona jest funkcja wygładzania, dostępna na pasku właściwości. Transformacje można stosować również do faktycznego wyglądu zaznaczenia (nie tylko jego kształtu), jeśli zaznaczenie zostanie przekształcone w obiekt. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Tworzenie obiektów” na stronie 213.

Obracanie zaznaczenia
Orientację zaznaczenia można zmieniać przez obracanie jego markizy maski. Można precyzyjnie określić kąt obrotu lub wykonać obrót bezpośrednio w oknie obrazka. Domyślnie markiza maski jest obracana wokół swojego punktu środkowego, lecz możliwe jest przeciągnięcie środka obrotu w dowolne miejsce obrazka lub określenie jego nowych współrzędnych.
Zaznaczenie jest obracane bezpośrednio w oknie obrazka.

Aby obrócić zaznaczenie przez określenie kąta obrotu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”, aby zaznaczyć markizę maski. 2 Otwórz paletę transformacji, wyświetlaną na pasku właściwości, a następnie kliknij ikonę trybu obracania. 3 Wpisz kąt obrotu w polu „Kąt obrotu”.

118

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

4 Aby wyświetlić podgląd obrotu w oknie obrazka, naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji”, wyświetlany na pasku właściwości. 5 Naciśnij przycisk „Zastosuj”.

Aby obrócić zaznaczenie bezpośrednio w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”. 2 Kliknij wewnątrz zaznaczenia, aby wyświetlić uchwyty obracania markizy maski. 3 Przeciągaj narożny uchwyt, aż osiągnięty zostanie właściwy efekt obrotu markizy. 4 Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować obrót.

Ÿ Przed zastosowaniem obrotu można przywrócić pierwotne położenie zaznaczenia naciskając klawisz ESC lub klikając dwukrotnie na zewnątrz zaznaczenia. Ÿ Środek obrotu można przesuwać względem jego bieżącego położenia przez włączenie przycisku „Środek względny” i podanie nowych wartości w polach transformacji w poziomie i w pionie.

Zmiana rozmiaru zaznaczenia
Rozmiar zaznaczenia można zmienić, podając jego nowe wymiary pionowe i poziome lub przeciągając w oknie obrazka uchwyty zaznaczenia markizy maski. Jeśli przeciągnięty zostanie jeden ze środkowych uchwytów markizy, zmianie ulegnie tylko jeden jej wymiar. Przeciągając narożne uchwyty markizy, można modyfikować oba jej wymiary, zarówno proporcjonalnie, jak i nieproporcjonalnie.
Rozmiar zaznaczenia zmieniony proporcjonalnie (ramka 2) i nieproporcjonalnie (ramka 3), bezpośrednio w oknie obrazka.

Praca z maskami i zaznaczeniami

119

Aby zmienić rozmiar zaznaczenia przez określenie jego nowych wymiarów:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Transformacja maski” w celu zaznaczenia markizy maski. 2 Na pasku właściwości wybierz paletę transformacji i kliknij ikonę trybu zmiany rozmiaru. 3 W wyświetlanym na pasku właściwości górnym polu „Transformacja w pionie/w poziomie” podaj poziomy wymiar zaznaczenia. 4 W wyświetlanym na pasku właściwości dolnym polu „Transformacja w pionie/w poziomie” podaj pionowy wymiar zaznaczenia. 5 Aby zachować stosunek szerokości do wysokości zaznaczenia, na pasku właściwości włącz przycisk „Zachowaj proporcje”. 6 Naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji”, aby w oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji. 7 Naciśnij przycisk „Zastosuj”.

Aby bezpośrednio w oknie obrazka zmienić tylko jeden wymiar zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”. 2 Przeciągnij jeden ze środkowych uchwytów markizy maski. 3 Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

Aby bezpośrednio w oknie obrazka zmienić oba wymiary zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij narożny uchwyt zaznaczenia, aby proporcjonalnie zmienić jego rozmiar. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj klawisz ALT i przeciągnij narożny uchwyt zaznaczenia, aby zmienić jego rozmiar bez zachowania proporcji. 3 Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

Ÿ Aby zmieniać rozmiar od środka zaznaczenia, w trakcie przeciągania uchwytu zaznaczenia należy nacisnąć i przytrzymać klawisz SHIFT. Zmiana rozmiaru wykonywana jest w dwóch przeciwnych kierunkach w przypadku przeciągania uchwytu środkowego, lub we wszystkich czterech kierunkach, jeżeli przeciągany jest uchwyt narożny.

120

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ Aby zmieniać rozmiar zaznaczenia w 100-procentowych przyrostach, w trakcie przeciągania uchwytu zaznaczenia należy nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL. Ÿ Przed zastosowaniem transformacji można przywrócić oryginalny rozmiar zaznaczenia, naciskając klawisz ESC lub klikając dwukrotnie na zewnątrz markizy maski.

Skalowanie zaznaczenia
Możliwe jest skalowanie zaznaczenia przez określenie procentowej wartości skalowania w poziomie i w pionie lub przez przeciąganie uchwytów zaznaczenia markizy maski w oknie obrazka.
Zaznaczenie jest skalowane bezpośrednio w oknie obrazka.

Aby skalować zaznaczenie przez określenie wartości procentowych:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”, aby zaznaczyć markizę maski. 2 Otwórz paletę transformacji, wyświetlaną na pasku właściwości, a następnie kliknij ikonę trybu skalowania. 3 W wyświetlanym na pasku właściwości górnym polu „Transformacja w pionie/w poziomie” wpisz procentową wartość skalowania. 4 W wyświetlanym na pasku właściwości dolnym polu „Transformacja w pionie/w poziomie” wpisz procentową wartość skalowania. 5 Aby zachować stosunek szerokości do wysokości zaznaczenia, na pasku właściwości włącz przycisk „Zachowaj proporcje”. 6 Naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji”, aby w oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji. 7 Naciśnij przycisk „Zastosuj”.

Praca z maskami i zaznaczeniami

121

Aby wykonać skalowanie bezpośrednio w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”. 2 Na pasku właściwości otwórz paletę transformacji i kliknij ikonę trybu skalowania. 3 Aby skalować zaznaczenie, przeciągnij jego narożny uchwyt. 4 Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

Ÿ Przed zastosowaniem transformacji można przywrócić oryginalny rozmiar zaznaczenia, naciskając klawisz ESC lub klikając dwukrotnie na zewnątrz obszaru zaznaczenia.

Tworzenie odbicia lustrzanego zaznaczenia
Posługując się paskiem właściwości lub przeciągając uchwyty markizy maski bezpośrednio w oknie obrazka, można uzyskać lustrzane odbicie zaznaczonego obszaru. Gdy odbicie jest tworzone bezpośrednio w oknie obrazka, możliwe jest zachowanie lub zmiana proporcji zaznaczenia.
Zaznaczenie jest odbijane bezpośrednio w oknie obrazka.

Aby wykonać odbicie lustrzane zaznaczenia, korzystając z paska właściwości:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”, aby zaznaczyć markizę maski. 2 Otwórz paletę transformacji, wyświetlaną na pasku właściwości, a następnie kliknij ikonę trybu skalowania. 3 Naciśnij jeden z następujących przycisków: Ÿ przycisk „Odbij obiekty w poziomie” — tworzy lustrzane odbicie zaznaczenia względem osi pionowej,

122

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ przycisk „Odbij obiekty w pionie” — tworzy lustrzane odbicie zaznaczenia względem osi poziomej. 4 Naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji”, aby w oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji. 5 Naciśnij przycisk „Zastosuj”.

Aby wykonać odbicie lustrzane zaznaczenia bezpośrednio w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Aby utworzyć lustrzane odbicie zaznaczenia bez zachowania jego proporcji, przeciągnij jeden ze środkowych uchwytów zaznaczenia poza uchwyt leżący po przeciwnej stronie zaznaczenia. Ÿ Aby utworzyć lustrzane odbicie zaznaczenia bez zachowania jego proporcji, naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie przeciągnij jeden ze środkowych uchwytów zaznaczenia poza uchwyt leżący po przeciwnej stronie zaznaczenia. 3 Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

Ÿ Dodatkową kontrolę nad rozmiarem i położeniem lustrzanego odbicia zaznaczenia można uzyskać przez wybranie z menu Widok polecenia Przyciągaj do siatki. Więcej informacji na temat wyrównywania zaznaczeń do siatek można znaleźć w sekcji „Praca z siatką” na stronie 63. Ÿ Przed zastosowaniem transformacji można przywrócić oryginalne położenie zaznaczenia, naciskając klawisz ESC lub klikając dwukrotnie na zewnątrz obszaru zaznaczenia.

Pochylanie zaznaczenia
Pochylanie zaznaczenia można przeprowadzić przez określenie wartości pochylenia w poziomie i w pionie lub przez przeciąganie uchwytów pochylenia w oknie obrazka. Wartości pochylenia odpowiadają kątom (w stopniach), o które zaznaczenie ma być pochylone.

Praca z maskami i zaznaczeniami

123

Zaznaczenie jest pochylane bezpośrednio w oknie obrazka.

Aby pochylić zaznaczenie przez określenie kątów pochylenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”, aby zaznaczyć markizę maski. 2 Otwórz paletę transformacji, wyświetlaną na pasku właściwości, a następnie kliknij ikonę trybu pochylania. 3 W wyświetlanym na pasku właściwości górnym polu „Transformacja w pionie/w poziomie” podaj odpowiednią wartość pochylenia. 4 W wyświetlanym na pasku właściwości dolnym polu „Transformacja w pionie/w poziomie” podaj odpowiednią wartość pochylenia. 5 Naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji”, aby w oknie obrazka wyświetlić podgląd efektu transformacji. 6 Naciśnij przycisk „Zastosuj”.

Aby pochylić zaznaczenie bezpośrednio w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt”, a następnie uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”. 2 Otwórz paletę transformacji, wyświetlaną na pasku właściwości, a następnie kliknij ikonę trybu pochylania. 3 Przeciągnij uchwyty pochylenia (podwójne strzałki umieszczone na środku każdego boku ramki wyróżnienia) w kierunku wskazywanym przez jedną ze strzałek. 4 Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

Ÿ Przed zastosowaniem transformacji można przywrócić oryginalny kształt zaznaczenia, naciskając klawisz ESC lub klikając dwukrotnie na zewnątrz obszaru zaznaczenia.

124

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Zniekształcanie zaznaczenia
Kształt zaznaczenia można zniekształcić, rozciągając lub ściskając jego markizę maski.
Kształt zaznaczenia został zniekształcony.

Aby zniekształcić zaznaczenie:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”, aby zaznaczyć markizę maski. 2 Otwórz paletę transformacji, wyświetlaną na pasku właściwości, a następnie kliknij ikonę trybu zniekształcania. 3 Aby zniekształcić zaznaczenie, przeciągnij uchwyty zniekształcania. 4 Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

Ÿ Przed zastosowaniem transformacji można przywrócić oryginalny kształt zaznaczenia, naciskając klawisz ESC lub klikając dwukrotnie na zewnątrz obszaru zaznaczenia.

Ÿ Po uaktywnieniu narzędzia „Transformacja maski”, uchwyty zniekształcania można również wyświetlić, klikając dwa razy wewnątrz zaznaczenia.

Stosowanie perspektywy do zaznaczenia
Do kształtu zaznaczenia można zastosować trójwymiarowy efekt perspektywy.

Praca z maskami i zaznaczeniami

125

Perspektywa zastosowana do zaznaczenia.

Aby zastosować perspektywę do zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Transformacja maski”, aby zaznaczyć markizę maski. 2 Otwórz paletę transformacji, wyświetlaną na pasku właściwości, a następnie kliknij ikonę trybu perspektywy. 3 Przeciągaj uchwyty perspektywy, aby uzyskać efekt trójwymiarowości. 4 Kliknij dwukrotnie wewnątrz zaznaczenia, aby zastosować transformację.

Ÿ Gdy uchwyt jest przeciągany, jego najbliższy odpowiednik (patrząc w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara) jest automatycznie przesuwany w przeciwnym kierunku. Ÿ Przed zastosowaniem transformacji można przywrócić oryginalny wygląd zaznaczenia, naciskając klawisz ESC lub klikając dwukrotnie na zewnątrz obszaru zaznaczenia.

Ÿ Po uaktywnieniu narzędzia „Transformacja maski”, uchwyty perspektywy można również wyświetlić, klikając trzy razy wewnątrz zaznaczenia.

Dopasowywanie przezroczystości i krawędzi masek oraz zaznaczeń
Dopasowując przezroczystość masek i zaznaczeń można sterować stopniem, w jakim piksele są modyfikowane podczas stosowania zmian. Możliwe jest również dopasowanie krawędzi zaznaczeń przez zastosowanie efektów, takich jak wygładzanie krawędzi, wygładzanie kształtu krawędzi, wtapianie bądź kolor.

126

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Dopasowywanie przezroczystości masek i zaznaczeń
Dopasowanie przezroczystości masek i zaznaczeń polega na dopasowaniu przezroczystości ich pikseli. Wartość przezroczystości określa, jak bardzo lub jak mało na dany piksel wpływają czynności edycyjne. Wszystkie piksele mają wartość przezroczystości z zakresu od 0 (czarny) do 255 (biały). Przezroczystość masek i zaznaczeń można dopasowywać w trybie malowania maski, w którym obrazek jest wyświetlany jako obrazek w skali szarości. W trybie tym kolor czarny odpowiada obszarom, które są zamaskowane i w 100 procentach kryjące; kolor biały natomiast reprezentuje obszary zaznaczone i w 100 procentach przezroczyste. Inaczej mówiąc, jeśli piksel ma wartość przezroczystości równą 0, nie wpłynie na niego żaden z zastosowanych efektów. Jeśli piksel ma wartość przezroczystości równą 255, wszelkie stosowane efekty całkowicie go transformują. Wszystkie piksele o wartości 0 należą do maski, a piksele o wartości 255 są częścią zaznaczenia. Na przykład, jeśli piksele w pewnym obszarze obrazka mają wartość przezroczystości równą 127, pod wpływem efektów stosowanych do obrazka obszar ten zmienia się jedynie w 50 procentach. Zastosowanie efektu wypełnienia jednolitego przez półprzezroczystą maskę da w efekcie półprzezroczyste wypełnienie. Możliwe jest dopasowanie przezroczystości pikseli przez malowanie po nich za pomocą jednego lub wielu odcieni szarości. Każdy kolor stosowany do obrazka w trybie malowania maski jest wyświetlany w odpowiednim odcieniu szarości. Im ciemniejszy odcień, tym mniej kolor i efekty stosowane w późniejszym czasie (po wyłączeniu trybu malowania maski) zmieniają obrazek. Do edycji przezroczystości zaznaczenia lub maski można wykorzystać dowolne narzędzie. Możliwe jest nawet wklejenie do maski obrazka; wartości obrazka w skali szarości zmieniają wówczas przezroczystość pikseli w masce, a zatem i poziom ochrony maski, zależnie od miejsca.
Połowa kompasu jest częściowo chroniona. Górny obszar maski można częściowo edytować (1). Maska i zaznaczenie w trybie malowania maski (2). Zmiany stosowane do obrazka częściowo zmieniają półprzezroczyste piksele (3).

Maskę można wyobrazić sobie jako sito znajdujące się między obrazkiem i stosowanym efektem, a przezroczystość maski jako gęstość tego sita. Stosowany efekt musi zostać przesiany przez sito, zanim dotrze do obrazka. Dopasowując przezroczystość, określa się, jak gęste lub rzadkie jest sito w dowolnym miejscu maski. Jeśli przezroczystość maski jest w całym obrazku równa 0, gęstość sita jest Praca z maskami i zaznaczeniami

127

tak duża, że obrazek nie ulega żadnym zmianom. Gdy maska jest malowana za pomocą odcieni szarości, wartość przezroczystość tych pikseli staje się wyższa od 0, czyli sito staje się mniej gęste i stosowane do obrazka efekty częściowo zmieniają również obszary zamaskowane. Po ponownym wyświetleniu obrazka przez wyłączenie polecenia Maluj maskę, zmiany w przezroczystości maski lub zaznaczenia mogą nie być łatwo zauważalne. Maska i zaznaczenie zachowują swój poprzedni kształt. Piksele leżące przy krawędzi markizy maski są z niej wykluczane, jeżeli ich przezroczystość spada poniżej pewnego poziomu. Na przykład, jeśli w trybie malowania maski w środku zaznaczenia zostanie namalowany jasnoszary kwadrat, po powrocie do obrazka markiza maski nie ulega zmianie. Zmiana zamaskowanego obszaru staje się widoczna po zastosowaniu koloru lub efektu specjalnego. Można wówczas zobaczyć, że w miejscu, gdzie na masce został namalowany kwadrat, efekt został zastosowany tylko częściowo. Poziomy przezroczystości maski można obejrzeć przez zastosowanie do obrazka nakładki maski.

Wygładzanie krawędzi
Wygładzanie krawędzi powoduje, że niektóre piksele umieszczone na krawędzi zaznaczenia stają się półprzezroczyste, co oznacza utworzenie gładszego konturu. Funkcja ta szczególnie przydaje się do wygładzania nierównych krawędzi, często powstających podczas tworzenia zaznaczeń wzdłuż zakrzywionych lub ukośnych linii. Wygładzanie krawędzi jest domyślnie włączone dla narzędzi „Maska eliptyczna”, „Lasso” i „Różdżka”. Funkcja ta jest dostępna dla wszystkich narzędzi maski oprócz narzędzia „Maska prostokątna”. Wygładzanie krawędzi jest stosowane jedynie wtedy, gdy zostało włączone przed utworzeniem zaznaczenia.

Wygładzanie kształtu krawędzi
Wygładzanie kształtu krawędzi umożliwia zaokrąglenie ostrych kątów w zaznaczeniu, przez co jego kształt jest bardziej płynny. Jeśli tworzone jest zaznaczenie obszaru obrazka o skomplikowanym kształcie za pomocą maski kolorów, może pojawić się potrzeba wyrównania ostrych kątów w zaznaczeniu. Można określić intensywność stosowanego efektu wygładzania kształtu krawędzi oraz włączyć jego interakcyjny podgląd. Ustawienie dużej wartości spowoduje usunięcie wszelkich kątów, co znacząco wpływa na kształt zaznaczenia.

Wtapianie
Wtapianie powoduje zlewanie się krawędzi zaznaczenia z leżącym pod spodem tłem przez stopniowe zwiększanie przezroczystości pikseli leżących wzdłuż krawędzi zaznaczenia. Przejście między zaznaczonymi i maskowanymi obszarami staje się stopniowe. Wtapianie może być przydatne, jeśli edytowano zawartość zaznaczenia, ale bez otaczających je pikseli i pojawia się potrzeba otrzymania mniej wyraźnego przejścia między tymi obszarami.

128

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Zależnie od określonej szerokości wtapianej krawędzi, na kształcie zaznaczenia można uzyskać wyraźny efekt lub efekt ten może być łagodny i niewidoczny w normalnym widoku. W trakcie stosowania efektu wtapiania można wyświetlić jego interakcyjny pogląd. Można również precyzyjnie dopasować położenie markizy maski na wtapianej krawędzi. Więcej informacji na temat dopasowania pozycji markizy maski można znaleźć w sekcji „Przenoszenie i wyrównywanie markiz masek i zaznaczeń” na stronie 97.

Stosowanie koloru
Krawędzie zaznaczenia można również edytować przez naniesienie koloru wokół markizy maski za pomocą narzędzia pędzla lub efektów. Zależnie od zamierzonego efektu, można podkreślić lub zminimalizować granicę między zaznaczonymi i chronionymi obszarami.

Dopasowywanie przezroczystości maski lub zaznaczenia
Przezroczystość maski lub zaznaczenia można dopasowywać w trybie malowania maski. W trybie tym wszystkie zamaskowane obszary mają kolor czarny, a wszystkie zaznaczone obszary są białe. Przezroczystość pikseli można modyfikować przez stosowanie kolorów lub wypełnień, które na obrazku są natychmiast przekształcane w odcienie szarości. Kolor szary naniesiony na biały obszar umożliwia określenie obszarów zaznaczenia, które tylko częściowo są dostępne dla edycji. Kolor szary naniesiony na czarny obszar umożliwia określenie obszarów maski, które tylko częściowo są chronione. Im ciemniejszy jest odcień szarości, tym bardziej kryjące i mniej podatne na edycję są piksele.

Aby dostosować przezroczystość maski lub zaznaczenia:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Maluj maskę. 2 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 3 Kliknij kolor z ekranowej palety kolorów. 4 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Maluj po białych obszarach obrazka, aby zmienić przezroczystość pikseli zaznaczenia. Ÿ Maluj po czarnych obszarach obrazka, aby zmienić przezroczystość pikseli maski. 5 Z menu Maska wybierz polecenie Maluj maskę, aby powrócić do obrazka. Znacznik wyboru obok nazwy polecenia jest ukrywany, wskazując, że polecenie zostało wyłączone.

Praca z maskami i zaznaczeniami

129

Ÿ Ekranową paletę kolorów można otworzyć po wybraniu z menu Okno polecenia Palety kolorów, a następnie odpowiedniej palety kolorów. Ÿ Właściwości bieżącego narzędzia można dopasowywać, posługując się paskiem właściwości.

Ÿ Tryb malowania maski można również włączać i wyłączać, naciskając przycisk „Maluj maskę”, wyświetlany na pasku narzędzi „Maska/Obiekt”. Ÿ Edycję przezroczystości maski lub zaznaczenia można także prowadzić za pomocą narzędzi „Wypełnienie”, „Interakcyjne wypełnienie” i „Klonowanie”. Informacje na temat korzystania z narzędzia „Wypełnienie” można znaleźć w sekcji „Wypełnianie obrazków kolorami” na stronie 181. Informacje na temat korzystania z narzędzia „Interakcyjne wypełnienie” można znaleźć w sekcji „Stosowanie wypełnienia gradientowego” na stronie 201. Informacje na temat korzystania z narzędzia „Klonowanie” można znaleźć w sekcji „Klonowanie obrazków, obiektów i wypełnień” na stronie 170.

Stosowanie wygładzania krawędzi
Gdy zaznaczenia są tworzone za pomocą zakrzywionych lub pochyłych linii, stosując wygładzanie można usunąć efekt postrzępionych krawędzi.
Krawędź zaznaczenia z wyłączonym wygładzaniem krawędzi (ramka 1). Krawędź zaznaczenia z włączonym wygładzaniem krawędzi (ramka 2).

Aby zastosować wygładzanie krawędzi:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski. 2 Włącz przycisk „Wygładzanie”, wyświetlany na pasku właściwości.

130

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ Wygładzanie krawędzi jest domyślnie włączane dla narzędzi „Maska eliptyczna”, „Lasso” i „Różdżka”.

Wtapianie brzegów zaznaczenia
Wtapianie pikseli na krawędzi zaznaczenia powoduje, że każdy stosowany do zaznaczenia efekt lub polecenie stopniowo zanika w miarę zbliżania się do maskowanego obszaru. Można określić szerokość wtapianego obszaru, a także kierunek wtapiania, określający, gdzie wtapianie jest umieszczone względem markizy maski.
Zaznaczenie i maska przy włączonej nakładce maski (ramka 1). Krawędź zaznaczenia jest wtapiana na szerokości 20 pikseli (ramka 2).

Aby wtopić krawędzie zaznaczenia:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Wtapianie. 2 Wpisz wartość w polu „Szerokość”. 3 Z listy „Kierunek” wybierz jeden z następujących kierunków wtapiania: Ÿ „Do wewnątrz” — wtapia w kierunku do wewnątrz krawędzi zaznaczenia i pozwala uzyskać efekt rozmywania tła w zaznaczeniu; Ÿ „Na zewnątrz” — wtapia w kierunku na zewnątrz krawędzi zaznaczenia w taki sposób, że zaznaczenie sprawia wrażenie nałożonego na tło; Ÿ „Pośrodku” — na zewnątrz i wewnątrz krawędzi zaznaczenia umieszcza taką samą liczbę wtapianych pikseli; Ÿ „Średnia” — próbkuje wszystkie piksele z obszaru określonego w polu „Szerokość” i każdemu z nich przypisuje średnią wartość koloru. 4 Wybierz typ krawędzi z listy „Krawędzie”. 5 Aby wyświetlić podgląd efektu wtapiania, naciśnij przycisk podglądu.

Praca z maskami i zaznaczeniami

131

Ÿ Po wybraniu kierunku wtapiania „Średnia” lista „Krawędzie” nie jest dostępna.

Usuwanie wtapiania z krawędzi zaznaczenia
Wtapianie można usuwać z krawędzi zaznaczenia przez ustawienie wartości progowej, określającej gdzie wzdłuż wtapianej krawędzi ma być utworzona nowa, ostra krawędź. Wartość progowa odpowiada wartości w skali szarości tych pikseli, na których zostanie utworzona nowa, nie wtapiana krawędź. Wartości w skali szarości pikseli położonych po obu stronach nowej krawędzi zostaną zmienione na 0 (czarny) lub 255 (biały). Piksele o wartości 0 są wyłączane z zaznaczenia; piksele o wartości 255 są dołączane do zaznaczenia. Uzyskane w ten sposób zaznaczenie ma ostrą i wyraźną krawędź.

Aby usunąć wtapianie z krawędzi zaznaczenia:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Próg. 2 W polu „Poziom” podaj wartość od 0 do 255.

Wygładzanie kształtu krawędzi zaznaczenia
Możliwe jest wygładzenie kształtu krawędzi zaznaczenia przez obniżenie kontrastu między leżącymi na niej pikselami. Podana wartość promienia wygładzania określa natężenie uzyskanego efektu. Wygładzanie kształtu krawędzi jest najbardziej przydatne podczas pracy ze skomplikowanymi zaznaczeniami kolorów, które często mają nierówne krawędzie. Podczas wygładzania kształtu krawędzi zaznaczenia mogą zostać usunięte obszary pod maską, które są całkowicie otoczone przez zaznaczenie.
Krawędzie zaznaczenia zostały zaokrąglone za pomocą polecenia Wygładź.

132

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Aby wygładzić kształt krawędzi zaznaczenia:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Kształt, a następnie polecenie Wygładź. 2 Wpisz wartość w polu „Promień”.

Stosowanie koloru lub efektu wzdłuż krawędzi zaznaczenia
W celu podkreślenia lub zatarcia granicy między obszarami chronionymi przez maskę oraz tymi, które można edytować, do krawędzi zaznaczenia można zastosować kolor lub efekty specjalne. Jeśli wzdłuż krawędzi zaznaczenia zastosowano już pociągnięcie pędzlem i pojawia się potrzeba podkreślenia tego efektu, można powtórzyć pociągnięcie.
Do środkowej części obramowania maski zastosowano kolor za pomocą narzędzia „Pędzel ozdobny”.

Aby zastosować kolor lub efekt wzdłuż krawędzi zaznaczenia:
1 Uaktywnij jedno z następujących narzędzi: Ÿ „Malowanie”, Ÿ „Efekt”, Ÿ „Rozpylacz obrazków”, Ÿ „Gumka”, Ÿ „Zamiana kolorów”. 2 Na pasku właściwości ustaw atrybuty narzędzia. 3 Naciśnij przycisk „Pociągnij według maski” wyświetlany na pasku właściwości. 4 Wybierz jedno z następujących położeń obramowania z koloru: Ÿ „Środek krawędzi maski” — ustawia pociągnięcie na środku krawędzi zaznaczenia, Ÿ „Wewnątrz maski” — ustawia pociągnięcie wewnątrz krawędzi zaznaczenia, Ÿ „Poza maską” — ustawia pociągnięcie na zewnątrz krawędzi zaznaczenia.

Praca z maskami i zaznaczeniami

133

Aby ponownie zastosować kolor lub efekt wzdłuż krawędzi zaznaczenia:
1 Uaktywnij jedno z następujących narzędzi: Ÿ „Malowanie”, Ÿ „Efekt”, Ÿ „Rozpylacz obrazków”, Ÿ „Gumka”, Ÿ „Zamiana kolorów”. 2 Naciśnij przycisk „Powtórz pociągnięcie”, wyświetlany na pasku właściwości. 3 Wybierz rodzaj pociągnięcia pędzla z listy „Pociągnięcie”. 4 W polu „Powtórz” podaj wartość określającą liczbę powtórzeń pociągnięcia wzdłuż markizy maski. 5 Naciśnij przycisk „Powtórz pociągnięcie na masce”.

Ÿ Aby odwrócić kierunek pociągnięcia, należy nacisnąć przycisk „Odwróć kierunek pociągnięcia”, wyświetlany na pasku właściwości. Ÿ Powtarzane wzdłuż markizy maski pociągnięcie można dostosować, określając rozmiar, kąt i kolor w oknie Powtórz pociągnięcie. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Powtarzanie i zmiana pociągnięć pędzla” na stronie 165.

Zarządzanie wieloma maskami i zaznaczeniami
Dzięki kanałom alfa można porządkować i zapisywać wiele masek i zaznaczeń.

Maski, zaznaczenia i kanały
Oprócz kanałów kolorów, które przechowują informacje na temat kolorów, obrazek może zawierać kanały alfa, przechowujące maski i zaznaczenia. Za pomocą okna dokowanego Kanały można tworzyć, wyświetlać, zarządzać i zapisywać kanały alfa. Gdy tworzona jest maska, zostaje ona natychmiast umieszczona w kanale alfa, wyświetlanym w oknie dokowanym Kanały pod nazwą „Bieżąca maska”. Gdy maska jest zapisywana w kanale, pojawia się na liście pod nazwą „Alfa 1”, o ile jest to pierwszy utworzony kanał alfa, bądź „Alfa x”, gdzie „x” jest kolejnym numerem utworzonego kanału. Kanał „Bieżąca maska” zawsze zawiera aktywną maskę obrazka.

134

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Można utworzyć i zapisać dowolną liczbę masek i kanałów alfa. Kanały alfa są szczególnie przydatne podczas edycji skomplikowanego obrazka, gdy pojawia się potrzeba dostępu do wielu masek jednocześnie i szybkiego ich przełączania. W danej chwili do obrazka można stosować tylko jedną maskę. Jednak przechowywanie masek w kanałach umożliwia ładowanie i ponowne, wielokrotne wykorzystanie różnych masek na jednym obrazku, bez konieczności ponownego ich tworzenia. Kanał alfa może być wyświetlany pojedynczo lub w połączeniu z innymi kanałami alfa lub kanałami kolorów. Gdy kanał alfa jest wyświetlany niezależnie od kanałów kolorów, maska jest wyświetlania jako obrazek w skali szarości. Gdy kanał alfa jest wyświetlany wraz z kanałem kolorów, maska jest wyświetlana jako nakładka o różnych poziomach krycia. Można edytować właściwości kanału alfa, takie jak nazwa, kolor i krycie nakładki maski. Zawartość kanału alfa można edytować tak samo, jak edytuje się zaznaczenie w trybie malowania maski. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Poszerzanie i zawężanie zaznaczeń” na stronie 104. Można również edytować zawartość kanału alfa przez połączenie go z bieżącym kanałem. Zależnie od zadań edycyjnych, odpowiednie zorganizowanie kanałów alfa na liście w oknie dokowanym Kanały może usprawnić pracę. Możliwe jest również zapisanie kanału alfa w osobnym pliku. Aby ponownie wykorzystać maskę i zaznaczenie przechowywane w kanale alfa, można ponownie załadować je do obrazka, na którym zostały utworzone lub do innych obrazków. Gdy kanał alfa przestaje być potrzebny, można go usunąć w celu zmniejszenia rozmiaru pliku obrazka.

Zapisywanie i ładowanie masek i zaznaczeń
Jeśli obrazek zawiera jedną maskę lub kilka masek zapisanych w kanałach alfa i nie ma potrzeby wykorzystania ich w innych obrazkach, można je przechowywać po zapisaniu obrazka w formacie obsługującym informację o maskach, takim jak format programu Corel PHOTO-PAINT (CPT) lub format mapy bitowej TIFF (TIFF). Jeśli użyty ma być format pliku, który nie obsługuje masek, lub gdy pojawia się potrzeba wykorzystania masek w innych obrazkach, dostępne są dwie możliwości: zapisanie masek na dysku w postaci oddzielnych plików lub zapisanie kanałów alfa (zawierających maski) na dysku w postaci oddzielnych plików. Zapisaną maskę lub kanał alfa można w dowolnej chwili ponownie odczytać. Gdy maska jest ładowana z dysku, można ją otworzyć nad całym obrazkiem lub nad określonym obszarem obrazka. Bieżące zaznaczenie można również zapisać bez otaczającej go maski, wykorzystując format Encapsulated PostScript (EPS). W takiej sytuacji dostępne są dwie możliwości: w pierwszej z nich obszar wokół zaznaczenia jest trwale usuwany i pozostawiane są jedynie fragmenty otoczone markizą maski. Druga

Praca z maskami i zaznaczeniami

135

możliwość to takie zapisanie zaznaczenia, aby obszary poza zaznaczeniem zostały zachowane, lecz aby nie były one widoczne i nie można ich było wydrukować, jeśli plik EPS zostanie otwarty w innej aplikacji. Obszary te można zobaczyć po otwarciu pliku EPS w programie Corel PHOTO-PAINT.

Tworzenie kanału alfa
Można utworzyć pusty kanał alfa lub kanał powstały z bieżącej maski.

Aby utworzyć pusty kanał alfa:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 W oknie dokowanym Kanały kliknij strzałkę menu wysuwanego i wybierz polecenie Nowy kanał. 3 W oknie Właściwości kanału wpisz nazwę kanału w polu „Nazwa”. 4 Otwórz selektor kolorów i wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Wybierz kliknięciem kolor nakładki maski. Ÿ Naciśnij przycisk „Inny” i utwórz nowy kolor nakładki maski. 5 W polu „Krycie” podaj wartość określającą przezroczystość koloru nakładki. 6 Aby na obrazku wyświetlane było dopełnienie nakładki, zaznacz pole wyboru „Nakładka w dopełnieniu”. 7 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Wypełnij czernią” — tworzy kanał alfa z maską przykrywającą cały obrazek, Ÿ „Wypełnij bielą” — tworzy kanał alfa z zaznaczeniem obejmującym cały obrazek.

Aby utworzyć kanał alfa z bieżącej maski:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 W oknie dokowanym Kanały naciśnij przycisk „Zapisz maskę jako nowy kanał”.

Ÿ Kanałom nadawana jest domyślna nazwa „Alfa x”, gdzie „x” jest kolejnym numerem utworzonego kanału. Na przykład pierwszy utworzony kanał alfa ma nazwę „Alfa 1”. Informacje na temat edycji nazw kanałów i innych właściwości można znaleźć w sekcji „Zmiana właściwości kanału alfa” na stronie 137.

136

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Wyświetlanie lub ukrywanie kanału alfa
Kanały alfa można wyświetlać pojedynczo lub w połączeniu z innymi kanałami alfa lub kanałami kolorów. Jeśli wyświetlany jest jeden kanał alfa, ma on postać obrazka w skali szarości. Jeśli kanał alfa jest wyświetlany wraz z innymi kanałami alfa lub kanałami kolorów, jego zamaskowane obszary są przykryte zabarwioną nakładką. Możliwe jest również ukrycie kanału alfa.
Pojedynczy wyświetlany kanał alfa (ramka 1). Kanał alfa wyświetlany wraz z kanałem koloru (ramka 2).

Aby wyświetlać kanał alfa:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 W oknie dokowanym Kanały włącz ikonę z rysunkiem oka, odpowiadającą kanałowi alfa, który chcesz wyświetlać.

Aby ukryć kanał alfa:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 W oknie dokowanym Kanały wyłącz ikonę z rysunkiem oka, odpowiadającą kanałowi alfa, który chcesz ukryć.

Ÿ Nie można ukryć kanału alfa, który jest aktywny. Aktywne kanały są wyróżnione w oknie Kanały czerwoną ramką.

Zmiana właściwości kanału alfa
Można zmieniać nazwę kanału alfa oraz krycie i kolor nakładki jego maski. Nakładkę maski można zobaczyć tylko wtedy, gdy kanał alfa jest wyświetlany wraz z kanałem koloru.

Praca z maskami i zaznaczeniami

137

Aby zmienić właściwości kanału alfa:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 W oknie dokowanym Kanały kliknij strzałkę menu wysuwanego i wybierz polecenie Właściwości kanału. 3 W oknie dialogowym Właściwości kanału dopasuj dowolne spośród właściwości kanału.

Ÿ Miniatura kanału zostanie automatycznie zaktualizowana w oknie dokowanym Kanały. Ÿ Zawartość kanału można edytować przez jego zaznaczenie i modyfikację w taki sam sposób, jak edytuje się zaznaczenie w trybie malowania maski. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Poszerzanie i zawężanie zaznaczenia przy wykorzystaniu trybu malowania maski” na stronie 116.

Ÿ Okno dialogowe Właściwości kanału można również otworzyć, klikając dwukrotnie kanał alfa w oknie dokowanym Kanały.

Edycja kanału alfa przez połączenie go z bieżącym kanałem
Edycję kanału alfa można przeprowadzić łącząc go z bieżącym kanałem alfa. Bieżący kanał alfa jest umieszczany nad drugim kanałem, po czym następuje połączenie obu zaznaczonych obszarów. Jeśli zaznaczone obszary nie pokrywają się, dostępny do edycji obszar w modyfikowanym kanale znacznie się powiększa.
Kanał alfa przeznaczony do edycji (ramka 1). Pierwotny i bieżący kanał alfa, wyświetlane jednocześnie (ramka 2). Oba kanały alfa po połączeniu (ramka 3).

Edycja kanału alfa przez połączenie go z bieżącym kanałem:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski.

138

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

2 Zaznacz obszar na obrazku. 3 Naciśnij przycisk „Kanały”, wyświetlany na pasku właściwości. 4 W oknie dokowanym Kanały kliknij kanał alfa, który chcesz modyfikować. 5 Naciśnij przycisk „Zapisz jako bieżący kanał”, wyświetlany w oknie dokowanym Kanały.

Zmiana organizacji kanałów alfa
Domyślnie kanały alfa są umieszczane w oknie dokowanym Kanały w kolejności ich tworzenia. Można zmieniać ich ułożenie według własnych preferencji.

Aby zmienić organizację kanałów alfa:
Ÿ Przeciągnij kanał alfa w nowe miejsce okna dokowanego Kanały.

Zapisywanie kanału alfa na dysku
Kanał alfa można zapisać na dysku, gdy informacja z maski ma być wykorzystana w innych obrazkach lub w przyszłych sesjach programu Corel PHOTO-PAINT.

Aby zapisać kanał alfa na dysku:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 Wybierz kanał alfa z okna dokowanego Kanały. 3 Kliknij strzałkę menu wysuwanego i wybierz polecenie Zapisz jako. 4 W oknie Zapisz kanał alfa na dysku wybierz typ pliku z listy „Pliki typu”. 5 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać kanał alfa. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać kanał alfa. 7 W polu „Nazwa pliku” podaj nazwę pliku.

Ładowanie kanału alfa z dysku
Kanał alfa można ładować z dysku, co pozwala zastosować zapisaną maskę do bieżącego obrazka.

Aby załadować z dysku kanał alfa:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 W oknie dokowanym Kanały kliknij strzałkę menu wysuwanego i wybierz polecenie Otwórz. 3 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym jest zapisany kanał alfa. Praca z maskami i zaznaczeniami

139

4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym jest zapisany kanał alfa. 5 Aby wyświetlić podgląd pliku kanału alfa, zaznacz pole wyboru „Podgląd”. 6 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Ÿ Jeśli ładowana maska została utworzona na obrazku o innym rozmiarze, jest ona automatycznie rozciągana lub ściskana tak, aby pokrywała cały aktywny obrazek; jednak w takim przypadku mogą ulec zmianie proporcje maski.

Usuwanie kanału alfa
Jeśli na obrazku znajduje się wiele kanałów alfa, można zapisać na dysku te, które nie są już potrzebne, po czym usunąć je z listy kanałów w celu zmniejszenia rozmiaru pliku obrazka. Zapisany na dysku kanał alfa można w razie potrzeby ponownie załadować.

Aby usunąć kanał alfa:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kanały. 2 Wybierz kanał alfa z listy kanałów w oknie dokowanym Kanały. 3 Naciśnij przycisk „Usuń bieżący kanał” wyświetlany w oknie dokowanym Kanał.

Zapisywanie maski w kanale alfa
Maskę można zapisać w nowym lub istniejącym kanale alfa, dzięki czemu można ją ponownie wykorzystać podczas edycji tego samego obrazka. Informacje na temat zapisywania maski do wykorzystania w innych obrazkach można znaleźć w sekcji „Zapisywanie kanału alfa na dysku” na stronie 139.

Aby zapisać maskę w kanale alfa:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Zapisz, a następnie polecenie Zapisz jako kanał. 2 W polu „Jako” podaj nazwę nowego lub istniejącego kanału alfa.

140

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

Ÿ Maskę można również zapisać w nowym kanale przez naciśnięcie przycisku „Zapisz maskę jako nowy kanał” wyświetlanego w oknie dokowanym Kanały. Ÿ Maskę kolorów można również zapisać w nowym kanale przez wybranie polecenia Zapisz maskę jako kanał z menu wysuwanego okna dialogowego Maska kolorów.

Zapisywanie maski na dysku
Posługując się oknem dialogowym Zapisz maskę na dysku można zapisać maskę jako obrazek w skali szarości w jednym z różnych formatów plików. Jeśli praca odbywa się na masce kolorów, za pomocą okna dialogowego Maska kolorów można ją również zapisać w formacie maski kolorów (.CMK).

Aby zapisać maskę na dysku:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Zapisz, a następnie polecenie Zapisz na dysku. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Z listy „Pliki typu” wybierz odpowiedni typ pliku.

Aby zapisać maskę kolorów w formacie .CMK:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów. 2 W oknie dialogowym Maska kolorów kliknij strzałkę menu wysuwanego i wybierz polecenie Zapisz maskę kolorów. 3 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać maskę kolorów. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać maskę kolorów. 5 W polu „Nazwa pliku” wpisz odpowiednią nazwę. 6 Naciśnij przycisk „Zapisz”.

Ÿ Maskę można również zapisać w kanale alfa. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Zapisywanie maski w kanale alfa” na stronie 140.

Praca z maskami i zaznaczeniami

141

Ładowanie maski z kanału alfa
Gdy ładowana jest maska zapisana w kanale alfa, możliwe jest wybranie trybu maski, w jakim będzie ona stosowana. Maska ta zastępuje bieżącą maskę lub jest z nią łączona.

Aby załadować maskę z kanału alfa:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski, aby wyświetlić pasek właściwości masek. 2 Naciśnij przycisk „Kanały” wyświetlany na pasku właściwości. 3 Z wyświetlanej w oknie dokowanym Kanały listy „Kanały” wybierz odpowiedni kanał. 4 Naciśnij jeden z następujących przycisków trybu maski, wyświetlanych na pasku właściwości: Ÿ „Normalny” — zastępuje bieżące zaznaczenie zaznaczeniem z określonego kanału alfa. Ÿ „Dodawanie” — dodaje zaznaczenie w kanale alfa do bieżącego zaznaczenia. Ÿ „Odejmowanie” — od bieżącego zaznaczenia odejmuje zaznaczenie z kanału alfa. Ÿ „XOR” — dodaje zaznaczenie w kanale alfa do bieżącego zaznaczenia. Pokrywające się części zaznaczeń są maskowane i chronione przed zmianami. 5 Naciśnij przycisk „Przekształć kanał w maskę”, wyświetlany w oknie dokowanym Kanały.

Ładowanie maski z dysku
Gdy maska jest ładowana z dysku, można ją zastosować do całego obrazka lub do jego określonego obszaru. Aby wykorzystać maskę kolorów zapisaną w formacie .CMK, należy ją załadować za pomocą okna dialogowego Maska kolorów.

Aby załadować maskę:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Załaduj, a następnie polecenie Załaduj z dysku. 2 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym jest zapisany plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym jest zapisany plik. 4 Aby wyświetlić miniaturę z podglądem pliku maski, zaznacz pole wyboru „Podgląd”.

142

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

5 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 6 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij w oknie obrazka, aby wyśrodkować maskę nad całym obrazkiem. Ÿ Przeciągnij wskaźnik w oknie obrazka, aby określić obszar, do którego ma być stosowana maska.

Ÿ Jeśli maska jest ładowana nad cały obrazek, lecz została utworzona na obrazku o innych wymiarach niż bieżący, jest ona rozciągana lub ściskana w celu dopasowania do bieżącego rozmiaru obrazka.

Aby załadować maskę kolorów:
1 Z menu Maska wybierz polecenie Maska kolorów. 2 W oknie dialogowym Maska kolorów kliknij strzałkę menu wysuwanego i wybierz polecenie Otwórz maskę kolorów. 3 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym jest zapisana maska kolorów. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym jest zapisana maska kolorów. 5 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Ÿ Jeśli maska kolorów jest ładowana bez uprzedniego zapisania bieżącej maski kolorów, informacje o bieżącej masce zostaną utracone.

Zapisywanie zaznaczenia
Piksele z bieżącego zaznaczenia można zapisać w formacie Encapsulated PostScript.
Zaznaczenie zostało zapisywane w formacie .EPS bez otaczających je zamaskowanych obszarów, a następnie zostało otwarte w programie CorelDRAW®.

Praca z maskami i zaznaczeniami

143

Aby zapisać zaznaczenie:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska”, a następnie uaktywnij jedno z narzędzi maski. 2 Zaznacz obszar na obrazku. 3 W menu Plik wskaż polecenie Eksportuj, a następnie wybierz polecenie Eksportuj. 4 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać zaznaczenie. 5 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać zaznaczenie. 6 W polu „Nazwa pliku” podaj nazwę pliku. 7 Z listy „Pliki typu” wybierz pozycję „EPS - Plik Encapsulated PostScript” i naciśnij przycisk „Zapisz”. 8 W oknie dialogowym Eksportuj do formatu EPS zaznacz pole wyboru „Obetnij do” i wybierz opcję „Maska”. 9 Aby na trwałe usunąć maskowane obszary obrazka, zaznacz pole wyboru „Odrzuć elementy obrazka spoza obszaru obcinania”.

Ÿ Gdy zapisywany jest wyłącznie obszar otoczony markizą maski, markiza jest przekształcana w ścieżkę. Zależnie od złożoności kształtu zaznaczenia, operacja ta może zająć trochę czasu. Ÿ Jeśli obrazek zawiera podniesione obiekty, przed otwarciem okna dialogowego Eksportuj do formatu EPS program Corel PHOTO-PAINT wyświetla pytanie o scalenie tych obiektów z tłem. Więcej informacji na temat obiektów można znaleźć w sekcji „Praca z obiektami i tekstem” na stronie 213.

144

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 3

MALOWANIE, WYPEŁNIANIE I EDYCJA OBRAZKÓW

4

W programie Corel PHOTO-PAINT dostępne są pędzle, farby i narzędzia do malowania i edycji obrazków. Można wybrać pędzel, mieszać kolory i malować obrazki przy użyciu wielu narzędzi i efektów. Więcej informacji na temat wyboru kolorów stosowanych do malowania, wypełnień i czynności edycyjnych można znaleźć w sekcji „Praca z kolorami” na stronie 347.

Wybieranie pędzli i trybów scalania
Przed tworzeniem i edycją obrazków należy wybrać pędzel i tryb scalania. Można korzystać z gotowych pędzli lub tworzyć pędzle niestandardowe. Większości pędzli używa się w ten sam sposób: należy wybrać końcówkę, określić kolor farby, a następnie malować, przeciągając myszą. Przeznaczenie i funkcje poszczególnych pędzli są jednak różne. Po wybraniu pędzla można określić kolor farby i tryb scalania. Tryby scalania określają, w jaki sposób aktualny kolor farby będzie się mieszał z kolorami na tworzonym lub edytowanym obrazku. Scalanie kolorów polega na mieszaniu koloru źródłowego z kolorem bazowym, co daje kolor wynikowy.

Malowanie obrazków
Obrazki można tworzyć za pomocą narzędzi pędzla i narzędzi kształtu. Narzędzia kształtu służą do tworzenia kwadratów, prostokątów, elips, wielokątów i linii. Narzędzia pędzla umożliwiają rysowanie i malowanie akwarelami, pastelami olejnymi, flamastrami, kredą, kredkami i ołówkami. Można również kopiować pociągnięcia pędzla, wykorzystać funkcje symetrii i zawijasów do malowania symetrycznego, tworzenia splotów, wiązek i okręgów, a także rozpylić listę obrazków.

Wypełnianie obrazków
Obiekty znajdujące się na obrazku można wypełniać, korzystając z kolorów, tekstur, map bitowych i deseni. Dostępnych jest pięć typów wypełnień: jednolite, tonalne, mapą bitową, teksturą i gradientowe. Wypełnienie jednolite umożliwia wypełnianie obiektów i obrazków jednym kolorem. Wypełnienia tonalne tworzą przejście od jednego koloru do drugiego poprzez koncentryczne kwadraty, stożki, linie, prostokąty lub desenie radialne. Wypełnienia mapą bitową umożliwiają użycie mapy bitowej do wypełnienia obiektu lub obrazka. Wypełnienia teksturą umożliwiają wypełnianie obiektów przy użyciu matematycznie generowanych

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

147

obrazków o zmiennych parametrach. Wypełnienia gradientowe służą do wypełniania obiektów i obrazków kolorami, które zanikają w zależności od kształtu lub typu wypełnianego obszaru.

Edycja obrazków
Kolory elementów obrazka można precyzyjnie dopasować za pomocą narzędzi do edycji obrazków. Narzędzia te pozwalają także stosować różne efekty. Można smużyć, rozmazywać i mieszać farby, rozjaśniać i przyciemniać obrazki, zwiększać i zmniejszać nasycenie elementów obrazka, a także dostosować barwę obrazka. Można również cofnąć wykonane czynności edycyjne za pomocą narzędzi cofania.

Wybór pędzla i trybu scalania
Przed tworzeniem i edycją obrazków należy wybrać pędzel i tryb scalania. Wygląd pociągnięć pędzla na obrazku zależy od wybranego pędzla. Można wybrać gotowy pędzel lub utworzyć pędzel niestandardowy. Kolor pociągnięć pędzla na obrazku zależy od wybranego trybu scalania. Tryby scalania (zwane również trybami malowania) umożliwiają sterowanie sposobem, w jaki aktualny kolor farby miesza się z kolorem bazowym.

Tworzenie pędzla niestandardowego
Zarówno w przypadku wybrania gotowego pędzla, jak i utworzenia pędzla niestandardowego możliwe jest dostosowanie jego ustawień w celu uzyskania różnych pociągnięć farby. Można dostosować typ i końcówkę pędzla, zmienić teksturę oraz atrybuty dotknięć i pociągnięć.

Wybór końcówki
Wygląd pociągnięć pędzla na obrazku można zmienić, dopasowując wielkość, kształt, spłaszczenie, przezroczystość i krawędź końcówki pędzla. Podstawowe elementy sterujące końcówki są dostępne na pasku właściwości narzędzi pędzla. Bardziej zaawansowane opcje umożliwiające dostosowanie końcówki znajdują się w oknie dokowanym Ustawienia pędzla. Można również utworzyć końcówkę w na bazie wybranego obszaru obrazka.

Dodawanie tekstury do pociągnięć pędzla
Można dostosować teksturę pędzla w celu uzyskania niepowtarzalnych efektów wzdłuż całego pociągnięcia pędzla, na jego krawędzi lub wzdłuż i na krawędzi pociągnięcia. Można również sterować szybkością utraty farby w akwarelach używanych do malowania obrazka. Elementy sterujące tekstury pędzla dla wszystkich narzędzi pędzla są dostępne w oknie dokowanym Ustawienia pędzla.

148

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Dostosowywanie atrybutów dotknięć i pociągnięć
Ustawiając atrybuty dotknięć i pociągnięć dla poszczególnych narzędzi pędzla, można naśladować rozmaite style artystyczne. Można określić liczbę dotknięć w pociągnięciu pędzla, rozłożenie dotknięć w pociągnięciu, a także sposób rozprowadzania koloru w pociągnięciu. Korzystając z narzędzi „Malowanie”, „Efekt” i „Klonowanie”, można dostosować sposób zachowania pociągnięć pędzla, a także określić ich wyrównanie krawędzi, wygładzanie i zanikanie.

Tworzenie końcówki pędzla
Można wybrać gotową końcówkę pędzla lub utworzyć końcówkę niestandardową przy użyciu okna dokowanego Ustawienia pędzla. Można również zastosować narzędzia maski do utworzenia własnej końcówki na bazie zaznaczonego obszaru obrazka.
Do tła obrazka zastosowano różne pociągnięcia pędzla z dostosowanymi końcówkami.

Aby utworzyć końcówkę pędzla:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Otwórz selektor kształtu końcówki i wybierz końcówkę.

Ÿ Aby uzyskać dostęp do narzędzi pędzla, można również otworzyć okno dokowane Środki artystyczne.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

149

Aby dostosować końcówkę pędzla:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 3 Przesuń suwak „Rozmiar”, aby ustawić rozmiar końcówki. 4 Kliknij strzałkę na pasku „Właściwości końcówki”. 5 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „Przezroczystość” — aby określić przezroczystość farby (czyli stopień widoczności tego, co znajduje się pod nią). Można wpisać wartość od 0 do 99. Ÿ „Obrót” — aby obrócić końcówkę przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Można wpisać wartość od 0 do 360. Ÿ „Spłaszczenie” — aby nadać końcówce mniej lub bardziej płaski kształt. Można wpisać wartość od 0 do 99. Ÿ „Miękka krawędź” — aby farba zanikała na krawędziach końcówki. Można wpisać wartość od 0 do 100.

Ÿ Aby ustawić dowolną wartość danego parametru, można również kliknąć a następnie przeciągnąć myszą.

,

Ÿ Aby zmienić rozmiar końcówki, można również nacisnąć i przytrzymać klawisz SHIFT, po czym przeciągnąć myszą w oknie rysowania. Ÿ Aby dostosować końcówkę, można również wykorzystać elementy sterujące umieszczone na tarczy w oknie dokowanym Ustawienia pędzla. Ÿ Aby otworzyć okno dokowane Ustawienia pędzla, można również kliknąć dwukrotnie narzędzie „Malowanie”.

Aby utworzyć końcówkę na bazie zaznaczonego obszaru:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska (narzędzia)” i uaktywnij narzędzie „Maska”. 2 Zaznacz obszar na obrazku. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij jedno z narzędzi. 4 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie.

150

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

5 Na pasku właściwości wciśnij przycisk „Opcje końcówek” i wybierz polecenie Utwórz z zawartości maski. 6 Wpisz wartość w polu „Rozmiar końcówki”.

Tworzenie pędzla z teksturą
Pędzle z teksturą można tworzyć, ładując pędzel z gotową teksturą lub tworząc tekstury niestandardowe. Można ponadto dostosować teksturę pędzla, aby nadać odpowiedni wygląd pociągnięciom pędzla stosowanym na obrazku.
Do pędzla dodano teksturę, która podczas malowania tła daje efekt kałuży.

Aby załadować gotową teksturę pędzla:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 4 Naciśnij przycisk ładowania wzorca na pasku „Tekstura pędzla”. 5 W polu „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik z teksturą. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest plik z teksturą. 7 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Ÿ Można również wybrać gotowy pędzel w oknie dokowanym Środki artystyczne.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

151

Aby utworzyć niestandardową teksturę pędzla:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Kliknij strzałkę na pasku „Tekstura pędzla”. 3 Wpisz odpowiednią wartość w dowolnym z pól: Ÿ „Tekstura pędzla” — aby określić ilość tekstury stosowanej przy pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Tekstura krawędzi” — aby określić ilość tekstury stosowanej na krawędzi pociągnięcia pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100.

Ÿ Aby ustawić własną wartość danego parametru, można również kliknąć a następnie przeciągnąć myszą. Ÿ Aby otworzyć okno dokowane Ustawienia pędzla, można również kliknąć dwukrotnie narzędzie „Malowanie”.

,

Zmiana współczynnika utraty koloru pędzla
Współczynniki utraty i podtrzymania koloru umożliwiają sterowanie ilością koloru stosowaną przy pociągnięciu pędzla. W przypadku długich pociągnięć pędzla podanie wartości utraty koloru powoduje, że pędzel stopniowo traci farbę i rozmazuje kolory tła (wrażenie użycia mokrego pędzla). Jeżeli zostanie podana wartość podtrzymania koloru, to pędzel będzie zostawiał ślady farby od początku do końca pociągnięcia.

Aby zmienić współczynnik utraty koloru pędzla:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 4 Kliknij strzałkę na pasku „Tekstura pędzla”. 5 Wpisz odpowiednią wartość w dowolnym z pól: Ÿ „Utrata koloru” — aby regulować ilość farby stosowanej przy pociągnięciach pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Podtrzymanie koloru” — aby zachować ślady farby przy długich pociągnięciach pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100.

152

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ Aby ustawić dowolną wartość danego parametru, można również kliknąć a następnie przeciągnąć myszą. Ÿ Aby otworzyć okno dokowane Ustawienia pędzla, można również kliknąć dwukrotnie narzędzie „Malowanie”.

,

Zmiana atrybutów dotknięć pędzla
Atrybuty pociągnięcia pędzla można zmienić, określając liczbę i odstępy między dotknięciami pędzla w danym pociągnięciu. Można również dostosować kolory użyte do tworzenia dotknięć w pociągnięciu pędzla.
Atrybuty dotknięć pędzla, które można dopasowywać, pozwalają stosować kolory i stylowe efekty do tła obrazka.

Aby dostosować liczbę i odstępy między dotknięciami:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 4 Kliknij strzałkę na pasku „Atrybuty dotknięć”. 5 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „Liczba dotknięć” — aby określić liczbę dotknięć stosowanych w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 1 do 25.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

153

Ÿ „Odstępy” — aby określić, o ile oddalone od siebie będą poszczególne dotknięcia. Można wpisać wartość od 1 do 999. Ÿ „Rozrzut” — aby określić odległość między dotknięciami na szerokość pociągnięcia pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 999.

Aby dostosować wariację kolorów dla dotknięcia:
1 Wykonaj czynności od 1 do 4 z poprzedniej procedury. 2 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „Barwa” — aby dostosować barwy używane w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Nasycenie” — aby dostosować nasycenie kolorów używanych w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Jasność” — aby dostosować jasność kolorów używanych w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100.

Ÿ Aby ustawić dowolną wartość danego parametru, można również kliknąć a następnie przeciągnąć myszą. Ÿ Aby otworzyć okno dokowane Ustawienia pędzla, można również kliknąć dwukrotnie narzędzie „Malowanie”.

,

Dostosowywanie atrybutów pociągnięć pędzla
Aby dokładnie określić wygląd pociągnięcia pędzla na obrazku, można dostosować jego gładkość, współczynnik zanikania i wariację kolorów. Użycie gładkości powoduje tworzenie gładkich, płynnych pociągnięć pędzla. Współczynnik zanikania decyduje o tym, w jaki sposób farba zanika przy krawędzi pociągnięcia. Liczba wyświetlanych kolorów zależy od szybkości zmiany barwy. Można również ustawić wartości nasycenia i jasności tych kolorów.

Aby zmienić współczynnik zanikania koloru pędzla:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 4 Kliknij strzałkę na pasku „Atrybuty pociągnięć”.

154

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

5 Wpisz odpowiednią wartość w dowolnym z pól: Ÿ „Wygładzanie” — aby określić gładkość pociągnięcia pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 25. Ÿ „Zanikanie” — aby określić szybkość zanikania kolorów w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od -100 do 100.

Ÿ Aby wygładzić postrzępione krawędzie pociągnięć pędzla, należy włączyć przycisk „Wygładzanie” na pasku właściwości.

Ÿ Aby ustawić własną wartość danego parametru, można również kliknąć a następnie przeciągnąć myszą. Ÿ Aby otworzyć okno dokowane Ustawienia pędzla, można również kliknąć dwukrotnie narzędzie „Malowanie”.

,

Aby dostosować wariację kolorów dla pociągnięcia:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Kliknij strzałkę na pasku „Wariacja koloru”. 3 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „Zakres barwy” — aby dostosować zakres kolorów (barw) używanych w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 180. Ÿ „Szybkość zmian barwy” — aby dostosować szybkość zmiany barw stosowaną w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 360. Ÿ „Zakres nasycenia” — aby dostosować nasycenie kolorów używanych w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Szybkość zmian nasycenia” — aby dostosować szybkość zmiany nasycenia stosowaną w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Zakres jasności” — aby dostosować jasność kolorów używanych w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Szybkość zmian jasności” — aby dostosować szybkość zmiany jasności stosowaną w pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100.

Ÿ Aby ustawić własną wartość danego parametru, można również kliknąć a następnie przeciągnąć myszą.

,

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

155

Zapisywanie, usuwanie i resetowanie pędzli niestandardowych
Pędzel dostosowany do potrzeb użytkownika można zapisać. Zostanie on dodany do listy „Typ pędzla” na pasku właściwości oraz do selektora końcówek w oknie dokowanym Ustawienia pędzla. Pędzle można zapisywać za pomocą narzędzi „Malowanie”, „Efekty” i „Klonowanie”. Pędzle niestandardowe można również usuwać i resetować.

Aby zapisać pędzel niestandardowy:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Dostosuj atrybuty pędzla. 4 Na pasku właściwości naciśnij przycisk „Opcje pędzla” i wybierz polecenie Zapisz pędzel. 5 Wpisz nazwę w polu „Zapisz nowy typ pędzla jako”.

Aby usunąć pędzel niestandardowy:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Z listy „Typ pędzla” wybierz pędzel. 3 Na pasku właściwości naciśnij przycisk „Opcje pędzla” i wybierz polecenie Usuń pędzel.

Aby zresetować pędzel niestandardowy:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z procedury „Aby zapisać pędzel niestandardowy”. 2 Z listy „Typ pędzla” wybierz pędzel. 3 Na pasku właściwości naciśnij przycisk „Opcje pędzla” i wybierz polecenie Zresetuj pędzel.

Ÿ Dokładna nazwa polecenia Zresetuj pędzel zależy od aktywnego pędzla. Ÿ Aby zresetować wszystkie pędzle znajdujące się w grupie pędzli, należy nacisnąć przycisk „Opcje pędzla” i wybrać polecenie Zresetuj wszystkie pędzle. Ÿ Aby zresetować od razu wszystkie typy pędzli, należy nacisnąć przycisk „Opcje pędzla” i wybrać polecenie Zresetuj wszystkie typy pędzli.

156

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ Aby uzyskać dostęp do tych poleceń, można też kliknąć strzałkę menu podręcznego w oknie dokowanym Środki artystyczne.

Wybór trybu scalania
Kontrolę nad efektem, jaki powstaje w wyniku zastosowania narzędzia pędzla na obrazku, umożliwiają różne sposoby scalania kolorów. Scalanie kolorów oznacza, że następuje mieszanie (łączenie) koloru źródłowego z kolorem bazowym, co prowadzi do utworzenia koloru wynikowego. Kolor źródłowy to aktualnie używany kolor farby — czyli kolor, który stosowany jest na obrazku przy użyciu narzędzia pędzla. Kolor bazowy to kolor wyświetlany na oryginalnym obrazku — czyli kolor, który podlega zmianie. Kolor wynikowy to kolor, który powstaje po scaleniu kolorów. Tryby scalania nazywane są też trybami malowania. W poniższej tabeli opisano tryby scalania: Przykład Tryb scalania W trybie scalania „Normalnie” kolor bazowy zastępowany jest bieżącym kolorem farby. Jest to domyślny tryb scalania.

W trybie scalania „Dodawanie” sumowane są wartości bieżącego koloru farby i koloru bazowego.

W trybie scalania „Odejmowanie” wartości bieżącego koloru farby i koloru bazowego są sumowane, a następnie tak otrzymana wartość jest pomniejszana o 255. Ponieważ w tym trybie scalania kanały kolorów są traktowane jak w modelu subtraktywnym, kolor wynikowy nie jest nigdy jaśniejszy od pierwotnego koloru podstawowego. Na przykład w wyniku malowania kolorem niebieskim po kolorze białym powstaje kolor niebieski, a w wyniku malowania kolorem czarnym po kolorze niebieskim powstaje kolor czarny. W trybie scalania „Różnica” wartość bieżącego koloru farby jest odejmowana od wartości koloru bazowego, a następnie stosowana jest wartość bezwzględna otrzymanego wyniku. Jeżeli wartość bieżącego koloru farby wynosi 0, kolor bazowy nie ulega zmianie.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

157

W trybie scalania „Mnożenie” wartości bieżącego koloru farby i koloru bazowego są mnożone, a następnie tak uzyskany wynik jest dzielony przez 255. Jeżeli nie maluje się na kolorze białym, to w wyniku tych operacji otrzymywany jest kolor ciemniejszy niż pierwotny kolor bazowy. Pomnożenie wartości koloru czarnego przez wartość dowolnego koloru daje w wyniku kolor czarny. Pomnożenie wartości dowolnego koloru farby przez wartość koloru białego daje w wyniku ten sam kolor. W trybie scalania „Dzielenie” wartość koloru bazowego dzielona jest przez wartość koloru farby. Otrzymany wynik jest zawsze mniejszy lub równy 255.

W trybie scalania „Jeśli jaśniejszy” kolor bazowy jest zastępowany bieżącym kolorem farby, jeżeli bieżący kolor farby jest jaśniejszy od koloru bazowego. Jeżeli kolor farby jest ciemniejszy od koloru bazowego, to kolor bazowy nie ulega zmianie. W trybie scalania „Jeśli ciemniejszy” bieżący kolor farby jest stosowany do koloru bazowego, jeżeli jest ciemniejszy od koloru bazowego. Jeżeli kolor farby jest jaśniejszy od koloru bazowego, kolor bazowy nie ulega zmianie.

W trybie scalania „Tekstura” wartość bieżącego koloru farby jest przekształcana na wartość w skali szarości, a następnie wartość w skali szarości jest mnożona przez wartość koloru bazowego.

W trybie scalania „Kolor” do utworzenia koloru wynikowego używane są zarówno wartości barwy i nasycenia bieżącego koloru farby, jak i wartość jasności koloru bazowego. Ten tryb scalania jest przeciwieństwem trybu „Jasność”. W trybie scalania „Barwa” do utworzenia koloru wynikowego używane są wartość barwy bieżącego koloru farby oraz wartości nasycenia i jasności koloru bazowego.

158

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

W trybie scalania „Nasycenie” do utworzenia koloru wynikowego używane są wartość nasycenia bieżącego koloru farby oraz wartości jasności i barwy koloru bazowego.

W trybie scalania „Jasność” do utworzenia koloru wynikowego używane są wartość jasności bieżącego koloru farby oraz wartości barwy i nasycenia koloru bazowego. Ten tryb scalania jest przeciwieństwem trybu „Kolor”. W trybie scalania „Dopełnienie” kolor wynikowy jest tworzony w wyniku zastosowania koloru dopełniającego do bieżącego koloru farby. W tym trybie tworzone jest dopełnienie wartości bieżącego koloru farby, a następnie wartość dopełnienia jest stosowana do koloru bazowego. Jeżeli wartość bieżącego koloru farby jest równa 127, kolor nie ulega zmianie, bo wartość ta leży w środku koła kolorów. W trybie scalania „Logiczne I” wartości bieżącego koloru farby i koloru bazowego przekształcane są na liczby w systemie dwójkowym, a następnie stosowana jest do nich funkcja logicznej koniunkcji.

W trybie scalania „Logiczne LUB” wartości bieżącego koloru farby i koloru bazowego przekształcane są na liczby w systemie dwójkowym, a następnie stosowana jest do nich funkcja logicznej alternatywy.

W trybie scalania „Logiczne XOR” wartości bieżącego koloru farby i koloru bazowego przekształcane są na liczby w systemie dwójkowym, a następnie stosowana jest do nich logiczna funkcja XOR.

W trybie scalania „Poza” bieżący kolor farby stosowany jest do przezroczystych obszarów obrazka. Efekt przypomina oglądanie kolorów przez czyste, nie pokryte emulsją obszary negatywu 35 mm.

W trybie scalania „Ekran” wartości bieżącego koloru farby i koloru papieru są dopełniane i mnożone przez siebie. Kolor wynikowy jest zawsze jaśniejszy od pierwotnego koloru bazowego.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

159

W trybie scalania „Nakładka” bieżący kolor farby jest mnożony lub poddawany rasteryzacji, zależnie od wartości koloru bazowego.

W trybie scalania „Miękkie światło” do koloru bazowego stosowane jest miękkie, rozproszone światło.

W trybie scalania „Ostre światło” do koloru bazowego stosowane jest mocne światło punktowe.

W trybie scalania „Rozjaśnianie” symulowana jest technika rozjaśniania stosowana w fotografii, która powoduje rozjaśnienie obszarów obrazka przez skrócenie czasu naświetlania.

W trybie scalania „Przyciemnianie” symulowana jest technika przyciemniania stosowana w fotografii, która powoduje przyciemnienie obszarów obrazka przez wydłużenie czasu naświetlania.

W trybie scalania „Czerwony” bieżący kolor farby jest stosowany do kanału koloru czerwonego obrazka RGB. Ten tryb scalania jest dostępny tylko wtedy, gdy bieżący obrazek jest obrazkiem w trybie RGB.

W trybie scalania „Zielony” bieżący kolor farby jest stosowany do kanału koloru zielonego obrazka RGB. Ten tryb scalania jest dostępny tylko wtedy, gdy bieżący obrazek jest obrazkiem w trybie RGB.

W trybie scalania „Niebieski” bieżący kolor farby jest stosowany do kanału koloru niebieskiego obrazka RGB. Ten tryb scalania jest dostępny tylko wtedy, gdy bieżący obrazek jest obrazkiem w trybie RGB.

160

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

W trybie scalania „Niebieskozielony” bieżący kolor farby jest stosowany do kanału koloru niebieskozielonego obrazka CMYK. Ten tryb scalania jest dostępny tylko wtedy, gdy bieżący obrazek jest obrazkiem w trybie CMYK.

W trybie scalania „Purpurowy” bieżący kolor farby jest stosowany do kanału koloru purpurowego obrazka CMYK. Ten tryb scalania jest dostępny tylko wtedy, gdy bieżący obrazek jest obrazkiem w trybie CMYK.

W trybie scalania „Żółty” bieżący kolor farby jest stosowany do kanału koloru żółtego obrazka CMYK. Ten tryb scalania jest dostępny tylko wtedy, gdy bieżący obrazek jest obrazkiem w trybie CMYK.

W trybie scalania „Czarny” bieżący kolor farby jest stosowany do kanału koloru czarnego obrazka CMYK. Ten tryb scalania jest dostępny tylko wtedy, gdy bieżący obrazek jest obrazkiem w trybie CMYK.

Dostęp do trybów scalania i ich wybieranie
Można uzyskać dostęp i wybrać tryb scalania podczas używania następujących narzędzi: „Malowanie”, „Wypełnienie” lub „Kształt”.

Aby uzyskać dostęp i wybrać tryb scalania:
1 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie pędzla. Ÿ Otwórz paletę wysuwaną „Wypełnienie” i uaktywnij narzędzie wypełnienia. Ÿ Otwórz paletę wysuwaną „Kształt” i uaktywnij narzędzie kształtu. 2 Wybierz tryb scalania z listy „Tryb malowania” na pasku właściwości.

Ÿ Dostęp do trybów scalania jest również możliwy w oknie dokowanym Ustawienia pędzla.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

161

Malowanie obrazka
Narzędzia malowania, pędzle i końcówki służą do wprowadzania zmian na obrazkach za pomocą pociągnięć pędzla. Korzystając z zaawansowanych narzędzi malowania, można tworzyć kształty i linie, klonować obiekty i obrazki, malować rozpylaczem obrazków, a także stosować abstrakcyjne z wyglądu wiązki i sploty zwane zawijasami. Narzędzia pędzla i kształtu dostępne są w paletach wysuwanych „Pędzel” i „Kształt”. Narzędzia te można dostosować do własnych potrzeb na pasku właściwości lub w oknie dokowanym Ustawienia pędzla. Można również wybierać gotowe pędzle w oknie dokowanym Środki artystyczne.

Stosowanie pociągnięć pędzla
Narzędzi pędzla używa się do malowania akwarelami i pastelami olejnymi, rysowania flamastrami, kredą, kredkami, piórami i ołówkami, a także do malowania rozpylaczem. Efekt zastosowania danego pędzla na obrazku można zmienić, dopasowując rozmiar, kształt i przezroczystość końcówki. Można ponadto ustawić odpowiednią teksturę pędzla oraz określić atrybuty pociągnięć i dotknięć. Polecenie Powtórz pociągnięcie umożliwia powtórzenie ostatniego pociągnięcia pędzla zastosowanego na obrazku, zmianę poprzednich pociągnięć w celu uzyskania nowych efektów oraz zapisanie pociągnięć w celu ich wykorzystania podczas pracy z innymi obrazkami. Można również użyć polecenia Powtórz pociągnięcie w celu malowania wzdłuż krawędzi ścieżki lub w obszarze leżącym w obrębie maski.

Rysowanie kształtów i linii
Za pomocą narzędzi kształtu można rysować kwadraty, prostokąty, okręgi, elipsy i wielokąty. Kształty można pozostawić w postaci konturu lub wypełnić kolorem, utworzyć je jako odrębne obiekty albo połączyć z tłem obrazka lub aktywnym obiektem. Ponadto możliwe jest rysowanie segmentów linii prostych na obrazkach. Rysując segmenty linii za pomocą narzędzia „Linia”, można dokładnie określić szerokość linii, sposób łączenia wielu segmentów linii, a także przezroczystość linii. Wszystkie linie mają kolor obecnie używanej farby.

Klonowanie obiektów
Klonowanie pozwala powielać elementy obrazka. Można klonować elementy na danym obrazku lub skopiować je do innych obrazków. Dostępnych jest pięć typów narzędzi klonowania: „Klonowanie”, „Klonowanie impresjonistyczne”, „Klonowanie puentylistyczne”, „Klonowanie z zapisanego” oraz „Klonowanie z wypełnienia”. Korzystając z tych narzędzi, można naprawić uszkodzone obrazki, przywrócić obrazkom wcześniejszy wygląd, tworzyć artystyczne efekty oraz kopiować wypełnienia z jednego miejsca do drugiego.

162

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Rozpylanie obrazków
Na obrazkach można rozpylać wielokolorowe mapy bitowe. Można na przykład wzbogacić krajobraz, rozpylając chmury na jasnym błękicie nieba lub liście na tle trawnika. Można również rozpylać abstrakcyjne desenie, nadając obrazkowi wygląd graffiti. Do narzędzia „Rozpylacz obrazków” można załadować dowolną mapę bitową, a następnie rozpylić ją na obrazkach. Możliwe jest również tworzenie niestandardowych list obrazków, które mogą być rozpylane za pomocą narzędzia „Rozpylacz obrazków”.

Malowanie z użyciem zawijasów i symetrii
Dzięki użyciu zawijasów można na obrazkach uzyskać sploty, wiązki, okręgi i inne efekty. Można zmieniać atrybuty zawijasów, korzystając z elementów sterujących dostępnych w oknie dokowanym Ustawienia pędzla. Pracując w trybie symetrii pędzla, można umieścić na rysunku symetryczne wzory. Tryb ten umożliwia tworzenie lustrzanego odbicia skomplikowanych pociągnięć pędzla. W trybie tym wokół aktywnego pędzla, w różnej odległości od niego, umieszczane są końcówki — satelity pędzla, nazywane punktami. Końcówki te są sterowane za pomocą jednego zdefiniowanego punktu centralnego. Określając położenie punktu centralnego na obrazku, ustala się środek symetrii. Wraz z pociągnięciami aktywnego pędzla punkty satelit obracają się wokół punktu centralnego, powodując powielenie pociągnięć jako symetrycznych wzorów. Dostępne są dwa tryby symetrii pędzla: „Radialna” i „Odbicie”.

Wybieranie koloru farby
Kolor farby można wybrać na wiele sposobów.

Aby wybrać kolor farby z ekranowej palety kolorów:
Ÿ Kliknij próbkę koloru znajdującą się na ekranowej palecie kolorów.

Ÿ Jeżeli paleta nie jest widoczna, należy z menu Okno wybrać polecenie Dokery, a następnie wskazać polecenie Kolor i z listy dostępnej w oknie wybrać odpowiednią paletę.

Aby wybrać kolor farby z dowolnego obrazka:
1 Uaktywnij narzędzie „Pipeta”. 2 Kliknij kolor w oknie obrazka.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

163

Aby wybrać kolor farby w oknie dokowanym Kolor:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Kolor. 2 Wybierz model kolorów z listy znajdującej się u góry okna dokowanego Kolor. 3 Kliknij wybrany kolor należący do tego modelu.

Aby wybrać kolor farby w oknie dialogowym Kolor farby:
1 Kliknij dwukrotnie próbkę koloru farby na pasku stanu. 2 Kliknij kartę dla określenia metody wyboru koloru. 3 Wybierz kolor.

Ÿ Kolor farby nie musi być zgodny z modelem kolorów obrazka. Można wybrać kolor z modelu kolorów CMYK i użyć go w obrazku RGB. Po wybraniu koloru wyświetlana na pasku stanu próbka koloru zmieni się. Ÿ Naciśnięcie i przytrzymanie przyciskiem myszy próbki na ekranowej palecie kolorów spowoduje wyświetlenie zakresu próbek o kolorach pokrewnych. Ÿ Naciśnięcie i przytrzymanie klawisza ALT, a następnie kliknięcie próbki na ekranowej palecie kolorów spowoduje dodanie zabarwienia do koloru farby.

Stosowanie pociągnięć pędzla
Po wybraniu narzędzia pędzla i trybu scalania można rozpocząć malowanie, stosując pociągnięcia pędzla na obrazku. Kolor farby można wybrać z ekranowej palety kolorów lub klikając dwukrotnie próbkę koloru znajdującą się na pasku stanu. Więcej informacji na temat wybierania kolorów farby można znaleźć w sekcji „Praca z kolorami” na stronie 347.

Aby zastosować pociągnięcie pędzla:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Dostosuj atrybuty pędzla na pasku właściwości. 4 Kliknij próbkę koloru na ekranowej palecie kolorów. 5 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka. 6 Jeżeli chcesz wymusić poziome lub pionowe ruchy pędzla, naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL podczas przeciągania wskaźnika myszy.

164

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

7 Jeżeli chcesz zmienić wymuszany kierunek, dodatkowo naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT. 8 Jeżeli chcesz połączyć dwa kolejne pociągnięcia pędzla, naciśnij i przytrzymaj klawisze ALT i SHIFT przed wykonaniem drugiego pociągnięcia.

Ÿ Można stosować pociągnięcia pędzla do poszczególnych obiektów na obrazku. Dokonane zmiany stają się częścią ostatnio zaznaczonego obiektu, chyba że przed przystąpieniem do malowania zostanie zaznaczony lub utworzony inny obiekt. Ÿ Aby zachować oryginalny kształt obiektu, należy włączyć przycisk „Zablokuj przezroczystość” w oknie dokowanym Obiekty. Więcej informacji na temat obiektów znajduje się w sekcji „Praca z obiektami i tekstem” na stronie 213.

Powtarzanie i zmiana pociągnięć pędzla
Można powtarzać i zmieniać pociągnięcia pędzla zastosowane na obrazku. Dzięki temu łatwiej jest powielać i dostosowywać skomplikowane pociągnięcia. Przed powtarzaniem i zmianą pociągnięć pędzla, należy je wcześniej zapisać za pomocą okna dialogowego Powtórz pociągnięcie. Są one zapisywane na liście gotowych pociągnięć.
Do tła obrazka zastosowano powtarzane pociągnięcia pędzla.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

165

Aby powtórzyć pociągnięcie pędzla:
1 Naciśnij przycisk „Powtórz pociągnięcie” na pasku właściwości narzędzia „Malowanie”. 2 Wybierz pociągnięcie z listy „Pociągnięcie”. 3 Kliknij w oknie obrazka.

Aby zmienić powtórzone pociągnięcie pędzla:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „Skala” — aby zmienić rozmiar powtarzanych pociągnięć pędzla. Ÿ „Wariacja skali” — aby zmienić zakres losowej wariacji rozmiaru powtarzanych pociągnięć pędzla. Im wyższa jest wartość, tym większa wariacja rozmiaru między powtarzanymi pociągnięciami pędzla. Ÿ „Powtórz” — aby zmienić liczbę powtórzeń pociągnięć pędzla podczas jego stosowania. Ÿ „Kąt” — aby zmienić kąt powtarzanych pociągnięć pędzla. Ÿ „Wariacja kąta” — aby zmienić zakres losowej wariacji kąta między powtarzanymi pociągnięciami pędzla. Ÿ „Kąt składania” — aby zmienić kąt między poszczególnymi powtarzanymi pociągnięciami pędzla, poczynając od wartości w polu „Kąt”. 3 Naciśnij przycisk „Więcej”. 4 Zaznacz jedną z opcji: Ÿ „Użyj koloru z obrazka” — aby przypisać każdemu powtarzanemu pociągnięciu pędzla kolor zaznaczony na obrazku. Ÿ „Użyj bieżącego koloru farby” — aby przypisać każdemu powtarzanemu pociągnięciu pędzla bieżący kolor farby. 5 Przesuń dowolne z suwaków: Ÿ „Wariacja barwy” — aby określić wariację barwy między kolejnymi powtarzanymi pociągnięciami pędzla. Ÿ „Wariacja nasycenia” — aby określić wariację nasycenia między kolejnymi powtarzanymi pociągnięciami pędzla. Ÿ „Wariacja jasności” — aby określić wariację jasności między kolejnymi powtarzanymi pociągnięciami pędzla. 6 Wybierz typ wzorca z listy „Typ”. 7 Kliknij w oknie obrazka.

166

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ Aby powielić oryginalny rozmiar pociągnięcia, należy w polu „Skala” wpisać wartość 100.

Aby zapisać pociągnięcie pędzla:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Kliknij i przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka. 3 Naciśnij przycisk „Powtórz pociągnięcie” na pasku właściwości. 4 Naciśnij przycisk menu wysuwanego Pociągnięcie i wybierz polecenie Dodaj ostatnio użyte pociągnięcie. 5 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać pociągnięcie. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać pociągnięcie. 7 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Rysowanie kształtów i linii
Korzystając z narzędzi dostępnych w palecie wysuwanej „Kształt”, można rysować proste kształty i linie. Jeżeli kształt lub linia zostały utworzone jako obiekt, można je edytować niezależnie od obrazka znajdującego się w tle. Jeżeli kształt lub linia nie zostaną utworzone jako obiekt, to natychmiast są łączone z tłem i ich oddzielna edycja nie jest już możliwa.
Do obrazka dodano koła, linie i wielokąty.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

167

Aby rysować prostokąty lub elipsy:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Kształt” i uaktywnij jedno z poniższych narzędzi: Ÿ narzędzie „Prostokąt” — aby tworzyć kwadraty lub prostokąty. Ÿ narzędzie „Elipsa” — aby tworzyć koła lub elipsy. 2 Na pasku właściwości uaktywnij jeden z poniższych przycisków wypełnienia: Ÿ „Wypełnienie jednolite” — aby na wypełnianym obszarze zastosować jeden kolor. Ÿ „Wypełnienie tonalne” — aby na wypełnianym obszarze zastosować zakres kolorów układających się w koncentryczne kwadraty, stożki, linie, prostokąty lub desenie radialne. Ÿ „Wypełnienie mapą bitową” — aby na wypełnianym obszarze zastosować wypełnienie utworzone z dowolnej mapy bitowej. Ÿ „Wypełnienie teksturą” — aby na wypełnianym obszarze zastosować matematycznie generowane obrazki o zmiennych parametrach. 3 Przeciągnij wskaźnik myszy w oknie obrazka, aby narysować kształt. 4 Jeżeli chcesz wymusić rysowanie koła lub kwadratu, podczas przeciągania naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL. 5 Jeżeli chcesz rysować prostokąt lub elipsę począwszy od ich środka, podczas przeciągania naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT. 6 Jeżeli chcesz zaokrąglić narożniki prostokąta, wpisz odpowiednią wartość w polu „Zaokrąglenie narożników prostokąta” na pasku właściwości.

Ÿ Bieżące wypełnienie jest wyświetlane w próbce koloru wypełnienia na pasku stanu. Ÿ Jeżeli przycisk „Przekształć w obiekt lub zaznaczenie” na pasku właściwości jest włączony, kształty będą rysowane jako pojedyncze obiekty. Ÿ Aby rysować kształty bez wypełnień, należy włączyć przycisk „Wyłącz wypełnienie” na pasku właściwości.

Aby narysować wielokąt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Kształt” i uaktywnij narzędzie „Wielokąt”. 2 Na pasku właściwości naciśnij jeden z poniższych przycisków wypełnienia: Ÿ „Wypełnienie jednolite” — aby na wypełnianym obszarze zastosować jeden kolor.

168

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ „Wypełnienie tonalne” — aby na wypełnianym obszarze zastosować zakres kolorów układających się w koncentryczne kwadraty, stożki, linie, prostokąty lub desenie radialne. Ÿ „Wypełnienie mapą bitową” — aby na wypełnianym obszarze zastosować wypełnienie utworzone z dowolnej mapy bitowej. Ÿ „Wypełnienie teksturą” — aby na wypełnianym obszarze zastosować matematycznie generowane obrazki o zmiennych parametrach. 3 Kliknij raz, aby określić punkt zaczepienia, następnie przesuń wskaźnik myszy i kliknij ponownie. 4 Kontynuuj klikanie i przeciąganie wskaźnika myszy, aż wielokąt będzie ukończony. 5 Kliknij dwukrotnie, aby zakończyć rysowanie wielokąta i zastosować wypełnienie. 6 Jeżeli chcesz wymusić kąt 45 stopni dla boków rysowanego wielokąta, naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL podczas rysowania.

Ÿ Aby wybrać kolor konturu kształtu, należy nacisnąć przycisk „Kontur kształtu” na pasku właściwości. Ÿ Aby wokół kształtu utworzyć kontur w kolorze bieżącej farby, należy wpisać odpowiednią wartość w polu „Szerokość” na pasku właściwości. Jeżeli ta wartość jest równa 0, rysowany będzie obiekt bez obramowania.

Aby rysować linie proste:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Kształt” i uaktywnij narzędzie „Linia”. 2 Na pasku właściwości wybierz odpowiednią pozycję z listy „Kształt złączeń”: Ÿ „Styk” — aby łączyć segmenty; jeżeli kontur jest szeroki, pomiędzy połączonymi segmentami pojawi się szczelina. Ÿ „Wypełnienie” — aby wypełniać szczeliny powstające między nakładającymi się segmentami. Ÿ „Zaokrąglenie” — aby zaokrąglać narożniki segmentów. Ÿ „Ostrze” — aby nadać narożnikom wygląd ostrza. 3 Klikaj i przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka, aby rysować segmenty linii prostych.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

169

Ÿ Wartość w polu „Szerokość” określa szerokość linii. Wartość minimalna to 1.

Klonowanie obrazków, obiektów i wypełnień
Korzystając z narzędzia „Klonowanie”, można powielać obrazki, obiekty i wypełnienia. Sklonowane elementy można umieścić w innej części bieżącego obrazka lub na innym obrazku. Można również klonować za pomocą narzędzi „Klonowanie impresjonistyczne” lub „Klonowanie puentylistyczne”.
Klonowanie pozwala powielać części obrazka. Jabłko i cytryna zostały sklonowane po prawej stronie obrazka.

Pociągnięcia pędzla powstające w wyniku użycia narzędzia „Klonowanie impresjonistyczne” składają się z kilku kolorów. Jednym z nich jest kolor znajdujący się na obrazku w punkcie źródłowym klonowania (na przecięciu się linii wskaźnika krzyżowego). Pozostałe kolory powstają w wyniku zastosowania wariacji barwy, nasycenia i jasności, wybranych w oknie dokowanym Ustawienia pędzla. Pociągnięcia pędzla powstające w wyniku użycia narzędzia „Klonowanie puentylistyczne” są tworzone przez powielenie kolorów znajdujących się pod wskaźnikiem w trakcie klonowania. Jeżeli podczas klonowania zostanie popełniony błąd, można cofnąć tę czynność i przywrócić obrazkowi początkowy wygląd.

Aby sklonować obrazek lub obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Klonowanie”. 2 Wybierz pędzel z listy „Typ pędzla” na pasku właściwości. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 4 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Włącz przycisk scalania źródła na pasku „Atrybuty dotknięć”, aby sklonować cały obrazek.

170

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ Wyłącz przycisk scalania źródła na pasku „Atrybuty dotknięć”, aby sklonować aktywny obiekt. 5 Kliknij prawym przyciskiem myszy na obrazku, aby określić punkt źródłowy operacji klonowania. 6 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka. 7 Jeżeli chcesz, aby efekt był stosowany w sposób narastający, włącz przycisk kumulacji efektu na pasku „Atrybuty pociągnięć”.

Aby klonować za pomocą narzędzia „Klonowanie impresjonistyczne”:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Klonowanie”. 2 Z selektora narzędzi „Klonowanie” na pasku właściwości wybierz narzędzie „Klonowanie impresjonistyczne”. 3 Kliknij prawym przyciskiem myszy na obrazku, aby określić punkt źródłowy operacji klonowania. 4 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka.

Aby klonować za pomocą narzędzia „Klonowanie puentylistyczne”:
1 Otwórz paletę wysuwana „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Klonowanie”. 2 Z selektora narzędzi „Klonowanie” na pasku właściwości wybierz narzędzie „Klonowanie puentylistyczne”. 3 Kliknij prawym przyciskiem myszy na obrazku, aby określić punkt źródłowy operacji klonowania. 4 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka.

Aby skopiować wypełnienie:
1 Otwórz paletę wysuwana „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Klonowanie”. 2 Z selektora narzędzi „Klonowanie” na pasku właściwości wybierz narzędzie „Klonowanie z wypełnienia”. 3 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka.

Aby cofnąć klonowanie:
1 Otwórz paletę wysuwana „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Klonowanie”. 2 Z selektora narzędzi „Klonowanie” na pasku właściwości wybierz narzędzie „Klonowanie z zapisanego”. 3 Przeciągaj wskaźnik myszy nad obszarem obrazka, któremu chcesz przywrócić wygląd początkowy. Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

171

Ÿ Jeżeli obrazek jest tworzony od podstaw, przed użyciem narzędzia „Klonowanie z zapisanego” należy go zapisać. Ÿ Aby ponownie określić punkt źródłowy klonowania, należy kliknąć prawym przyciskiem myszy. Ÿ Aby ograniczyć ruch punktu źródłowego, należy podczas przeciągania nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL. Naciśnięcie i przytrzymanie klawiszy CTRL + SHIFT podczas przeciągania powoduje zmianę wymuszonego kierunku ruchu.

Rozpylanie obrazków
Za pomocą narzędzia „Rozpylacz obrazków” można na obrazkach rozpylać wielokolorowe mapy bitowe. Sekwencja obrazków ładowana do narzędzia „Rozpylacz obrazków” jest umieszczona w specjalnym pliku programu Corel PHOTO-PAINT, zwanym listą obrazków. Można zmieniać rozmiar, rozłożenie i kolejność obrazków w tej sekwencji, można również tworzyć nowe listy obrazków z wybranego obiektu.
Do narzędzia „Rozpylacz obrazków” załadowano zdjęcia motyli, które następnie rozpylono na obrazku.

Aby rozpylać obrazki:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Rozpylacz obrazków”. 2 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka.

Aby załadować listę obrazków:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Rozpylacz obrazków”. 2 Na pasku właściwości naciśnij przycisk „Załaduj listę Rozpylacza obrazków”. 3 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisane są listy obrazków.

172

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisane są listy obrazków. 5 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Ÿ Aby wyświetlić podgląd listy obrazków w postaci miniatury, należy zaznaczyć pole wyboru „Podgląd”.

Aby dostosować sekwencję rozpylania:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Rozpylacz obrazków”. 2 Wpisz odpowiednie wartości w poniższych polach na pasku właściwości: Ÿ „Rozmiar” — zmienia szerokość końcówki w pikselach. Ÿ „Przezroczystość” — aby zmienić przezroczystość obrazków. Ÿ „Liczba dotknięć” — aby zmienić liczbę obrazków rozpylanych przy każdym dotknięciu pędzla. Ÿ „Odstępy” — aby zmienić odstęp między dotknięciami wzdłuż pociągnięcia pędzla. Ÿ „Rozrzut” — aby zmienić odległość między dotknięciami na szerokość pociągnięcia pędzla. Ÿ „Zanikanie” — aby zmienić długość pociągnięcia pędzla do momentu jego zaniknięcia. 3 Z listy „Wybór obrazków” wybierz sekwencję obrazków, aby dopasować ich kolejność na liście obrazków.

Aby utworzyć sekwencję rozpylania:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Rozpylacz obrazków”. 2 Naciśnij przycisk „Utwórz listę rozpylacza” na pasku właściwości. 3 Wykonaj dowolne z następujących czynności: Ÿ Z listy „Lista rozpylacza” wybierz jeden lub więcej obrazków, które chcesz usunąć, a następnie naciśnij przycisk „Usuń”. Ÿ Z listy „Obrazki źródłowe” wybierz jeden lub więcej obrazków, które chcesz dodać do listy „Lista rozpylacza”, a następnie naciśnij przycisk „Dodaj”. 4 Na liście „Lista rozpylacza” zaznacz obrazek, aby zmienić jego pozycję w sekwencji.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

173

5 Naciśnij jeden z poniższych przycisków porządkowania sekwencji: Ÿ Przycisk przesuwania o jedno miejsce w górę — aby przesunąć zaznaczony obrazek o jedną pozycję do góry na liście „Lista rozpylacza”. Ÿ Przycisk przesuwania o jedno miejsce w dół — aby przesunąć zaznaczony obrazek o jedną pozycję w dół na liście „Lista rozpylacza”. 6 Jeżeli chcesz umieścić wszystkie obrazki na liście „Obrazki źródłowe”, naciśnij przycisk „Dodaj wszystkie”. 7 Jeżeli chcesz odwrócić kolejność obrazków na liście „Lista rozpylacza”, naciśnij przycisk zmiany kolejności. 8 Jeżeli chcesz przywrócić początkowe ustawienia rozpylacza obrazków, naciśnij przycisk „Resetuj Rozpylacz obrazków” na pasku właściwości.

Tworzenie i edycja listy obrazków
Lista obrazków to plik zawierający obrazki, które są ładowane do narzędzia „Rozpylacz obrazków”. Można wykorzystać gotową listę obrazków lub utworzyć niestandardową listę z zaznaczonych obiektów. Można również utworzyć listę obrazków z całego obrazka. Po utworzeniu listy obrazków możliwa jest jej edycja.

Aby utworzyć listę obrazków na bazie obiektów:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekty, które chcesz umieścić na liście obrazków. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Rozpylacz obrazków”. 4 Na pasku właściwości naciśnij przycisk „Opcje rozpylacza” i wybierz polecenie Zapisz obiekty jako listę obrazków. 5 W polu „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać listę obrazków. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać listę obrazków. 7 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Ÿ Tworząc listę obrazków na bazie obiektów, można utworzyć kierunkową listę obrazków o ustalonej ich liczbie. Jeżeli używana jest kierunkowa lista obrazków, obrazki rozpylane są zgodnie z kierunkiem przesuwania wskaźnika myszy względem tła.

174

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Aby utworzyć listę obrazków na bazie obrazków:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Rozpylacz obrazków”. 2 Na pasku właściwości naciśnij przycisk „Opcje rozpylacza” i wybierz polecenie Zapisz dokument jako listę obrazków. 3 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „Obrazków w wierszu” — aby określić liczbę poziomych kafelków na liście obrazków. Ÿ „Obrazków w kolumnie” — aby określić liczbę pionowych kafelków na liście obrazków. Ÿ „Liczba obrazków” — aby określić, ile obrazków ma zawierać lista. 4 Naciśnij przycisk „OK”. 5 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Aby edytować listę obrazków:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Rozpylacz obrazków”. 2 Na pasku właściwości naciśnij przycisk „Opcje rozpylacza” i wybierz polecenie Edytuj bieżącą listę obrazków. 3 Dokonaj edycji obrazków z bieżącej listy obrazków. 4 Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako. 5 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zapisz”, aby zastąpić ostatnią wersję listy nową wersją. Ÿ Aby zapisać listę jako nowy plik, znajdź folder, w którym chcesz zapisać plik, a następnie wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Ÿ Aby zmiany wprowadzone podczas edycji listy obrazków zostały uwzględnione, należy ponownie załadować listę obrazków do narzędzia „Rozpylacz obrazków”. Informacje na temat ładowania listy obrazków do narzędzia „Rozpylacz obrazków” można znaleźć w sekcji „Rozpylanie obrazków” na stronie 172.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

175

Malowanie z zawijasami
Korzystając z zawijasów można uzyskiwać wspaniałe efekty malarskie. Zawijasy umożliwiają tworzenie splotów, wiązek i pierścieni.
Paterę przekształcono z wykorzystaniem kolorowych splotów, pierścieni i wiązek, zwanych zawijasami.

Aby malować z zawijasami:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Włącz przycisk „Zawijasy (przełącznik)” na pasku właściwości. 4 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka.

Ÿ Można również malować z zawijasami za pomocą narzędzia „Rozpylacz obrazków”.

Ÿ Można również wybrać gotowy pędzel w oknie dokowanym Środki artystyczne.

176

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Aby dostosować ustawienia zawijasów:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 3 Naciśnij strzałkę na pasku „Zawijasy”. 4 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „Liczba zawijasów” — aby określić liczbę zawijasów stosowaną w każdym pociągnięciu pędzla. Można wpisać wartość od 1 do 100. Ÿ „Promień” — aby określić odległość zawijasów od środka pociągnięcia pędzla. Można wpisać wartość od 1 do 1024. Ÿ „Szybkość rotacji” — aby określić szybkość obrotu zawijasów wokół pociągnięcia pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Szybkość przyrostu” — aby określić szybkość przesuwania się zawijasów do środka pociągnięcia pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. Ÿ „Wielkość przyrostu” — aby określić odległość, o jaką przesuwają się zawijasy podczas obrotu do środka pociągnięcia pędzla. Można wpisać wartość od 0 do 100. 5 Jeżeli chcesz, aby był widoczny punkt, wokół którego obracają się zawijasy, włącz przycisk dołączania punktu środkowego na pasku „Zawijasy”.

Ÿ Aby otworzyć okno dokowane Ustawienia pędzla, można również kliknąć dwukrotnie narzędzie „Malowanie”.

Malowanie symetryczne
Zmiana trybu pracy narzędzi pędzla umożliwia malowanie symetrycznych deseni na obrazkach. Dostępne są dwa tryby malowania symetrycznego: symetria radialna i lustrzana. Podczas malowania w trybie symetrii radialnej, w kierunku punktu środkowego pędzla przesuwają się punkty — satelity. Podczas malowania w trybie symetrii lustrzanej, w poziomej i pionowej płaszczyźnie obrazka tworzone są identyczne pociągnięcia pędzla.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

177

Włączenie trybu malowania symetrycznego pozwala na tworzenie symetrycznych obrazków. Ten obrazek został namalowany w trybie symetrii lustrzanej.

Aby malować symetrycznie:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 2 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Paski narzędzi. 4 Zaznacz pole wyboru „Pasek symetrii” i naciśnij przycisk „OK”. 5 Włącz jeden z poniższych przycisków symetrii pędzla: Ÿ „Bez symetrii” — aby wyłączyć tryb symetrii pędzla. Ÿ „Symetria radialna” — aby wzdłuż promienia końcówki pędzla umieścić w określonej odległości punkty satelitów. W polu „Punkty symetrii środkowej” wpisz liczbę punktów, które chcesz zastosować w pociągnięciu pędzla. Ÿ „Symetria lustrzana” — aby malować identycznymi pociągnięciami pędzla w płaszczyźnie poziomej i pionowej obrazka. Włącz przycisk „Odbicie w poziomie” lub przycisk „Odbicie w pionie”, aby umożliwić tworzenie drugiego pociągnięcia pędzla. 6 Włącz przycisk „Ustaw środek symetrii” i kliknij punkt na obrazku, aby określić położenie punktu centralnego pociągnięcia pędzla. 7 Jeżeli chcesz przywrócić ustawienia początkowe na pasku właściwości, naciśnij przycisk „Zresetuj”.

178

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ Związek między narzędziem i punktami jest wyznaczany przez położenie punktu centralnego.

Ÿ Aby określić położenie punktu centralnego pociągnięcia pędzla, można również wpisać odpowiednie wartości w polach „Od lewej” i „Od góry” na pasku właściwości.

Korzystanie z pisaka czułego na nacisk
Efekty uzyskiwane za pomocą pociągnięć pędzla można zmienić przy użyciu pisaka czułego na nacisk. Opcje tego narzędzia, które współpracuje z tabliczką rysunkową, znajdują się w oknie dokowanym Ustawienia pędzla. Za ich pomocą można tworzyć pasma, powodować zanikanie krawędzi pociągnięć pędzla, a także rozprowadzać farbę.
Widoczne w tle pociągnięcia pędzla zostały utworzone przy użyciu pisaka czułego na nacisk. Im większa siła nacisku, tym większa grubość pociągnięć.

Wszystkie opcje dostępne w oknie dokowanym Ustawienia pędzla odpowiadają atrybutom narzędzi pędzla umieszczonym na pasku właściwości. Opcje te można dostosować, tak aby zmienić sposób reakcji narzędzia pędzla na nacisk pisaka na tabliczkę. Niektóre atrybuty pisaka czułego na nacisk określa się jako wartości procentowe, inne jako kąty. Rozmiar podawany jest w pikselach. Podanie wartości dodatniej powoduje, że wartość danego atrybutu rośnie wraz ze zwiększaniem nacisku pióra, co daje wyraźniejszy efekt. Podanie wartości dodatniej powoduje, że efekt nie jest tak wyraźny.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

179

Ustawianie atrybutów pisaka czułego na nacisk
Atrybuty pisaka czułego na nacisk można dostosować do własnych potrzeb.

Aby ustawić atrybuty pisaka czułego na nacisk:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 2 Kliknij strzałkę na pasku „Ustawienia pisaka”. 3 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „Rozmiar” — aby określić rozmiar narzędzia pędzla. Maksymalny rozmiar narzędzia jest równy rozmiarowi końcówki powiększonemu o podaną wartość procentową. Można podać wartość od -999 do 999. Ÿ „Krycie” — aby określić krycie pociągnięcia pędzla. Wpisanie wartości dodatniej lub ujemnej nie powoduje zmian, jeżeli przezroczystość narzędzia ustawiono na 0 lub na jej wartość maksymalną. Można podać wartość od -99 do 100. Ÿ „Miękka krawędź” — aby określić, jak miękka ma być krawędź pociągnięcia pędzla. Można podać wartość od -99 do 100. Ÿ „Barwa” — aby zmienić barwę koloru farby, przesuwając się po kole kolorów o określoną liczbę stopni. Można podać wartość od -360 do 360. Ÿ „Nasycenie” — aby określić maksymalną wariację nasycenia koloru farby. Można podać wartość od -100 do 100. Ÿ „Jasność” — aby określić maksymalną wartość jasności koloru farby. Można podać wartość od -100 do 100. Ÿ „Tekstura” — aby określić, czy bieżąca tekstura narzędzia pędzla ma być mniej, czy bardziej widoczna. Można podać wartość od -100 do 100. Ÿ „Utrata koloru” — aby określić szybkość utraty kolorów w pociągnięciu pędzla. Można podać wartość od -100 do 100. Ÿ „Podtrzymanie koloru” — aby określić maksymalny poziom podtrzymania koloru farby. Wartość ta jest stosowana wraz z atrybutem utraty koloru. Dzięki niej pędzel mimo utraty farby pozostawia ślady farby w całym, nawet długim pociągnięciu. Można podać wartość od -100 do 100. 4 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. 5 Na pasku właściwości otwórz selektor narzędzi pędzla i wybierz odpowiednie narzędzie. 6 Przeciągaj pisakiem, zmieniając siłę jego nacisku na tabliczkę.

180

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ Niektóre atrybuty pisaka czułego na nacisk określa się jako wartości procentowe, inne jako kąty. Rozmiar podawany jest w pikselach. Ÿ Aby zróżnicować kształt końcówek artystycznych, które nie zmieniają rozmiaru wraz ze zmianą siły nacisku, należy używać różnych odmian końcówek okrągłych i prostokątnych. Ÿ Atrybuty „Barwa” i „Nasycenie” nie mają zastosowania przy obrazkach w skali szarości.

Ÿ Aby otworzyć okno dokowane Ustawienia pędzla, można również kliknąć dwukrotnie narzędzie „Malowanie”.

Aby ustawić atrybuty nachylenia i obrotu pisaka czułego na nacisk:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Wpisz odpowiednią wartość w polu „Przedłużenie”, aby określić stopień nachylenia i obrotu. Można podać wartość od -100 do 100.

Aby przypisać odpowiednie narzędzie do gumki pisaka czułego na nacisk:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 2 Naciśnij przycisk opcji gumki na pasku „Ustawienia pisaka”, a następnie wybierz odpowiednie narzędzie z listy.

Ÿ Podczas zapisywania pędzla niestandardowego można zapisać atrybuty pisaka czułego na nacisk w celu ich wykorzystania w przyszłości. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Zapisywanie, usuwanie i resetowanie pędzli niestandardowych”.

Wypełnianie obrazków kolorami
Obrazki i tła można wypełniać kolorem na wiele sposobów, stosując na przykład jeden kolor, przejście kolorów, mapę bitową lub teksturę. Można również dopasować przezroczystość kolorów wypełnienia, stosując wypełnienie gradientowe. Ponadto można wykorzystać wypełnienie do tworzenia tła, stosowania tekstur i tworzenia innych efektów. Wypełnienie można zastosować na całym obrazku, można również przy użyciu narzędzia „Wypełnienie” i dowolnego z narzędzi maski wypełnić fragment obrazka.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

181

Wypełnienia jednolite
Wypełnienie jednolite umożliwia wypełnienie obrazka jednym kolorem. Można utworzyć kolor niestandardowy dla wypełnienia jednolitego, wybierając model kolorów, gotową paletę, mikser lub paletę niestandardową.

Wypełnienia tonalne
Wypełnienia tonalne tworzą przejście od jednego koloru do drugiego poprzez desenie liniowe, radialne, stożkowe, kwadratowe lub prostokątne. Można tworzyć proste wypełnienia dwukolorowe z przejściem od jednego do drugiego wybranego koloru, a także niestandardowe wypełnienia tonalne z przejściami przez wiele kolorów.

Wypełnienia mapą bitową
Wypełnienia mapą bitową umożliwiają użycie serii map bitowych do wypełnienia obrazka. Można w tym celu użyć dowolnej mapy bitowej; jednak najlepiej sprawdzają się obrazki, które ułożone jeden obok drugiego tworzą ciągły wzór (na przykład monety czy cegły). Do wypełniania obrazków można stosować gotowe mapy bitowe lub utworzyć w tym celu niestandardową mapę bitową. Za pomocą polecenia Utwórz wypełnienie z zaznaczenia, dostępnego w menu Edycja, można zapisać zaznaczone obszary obrazka jako niestandardowe wypełnienia mapą bitową. Wypełnienia te są dodawane do selektora wypełnień w oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową. Można usuwać niestandardowe wypełnienia mapą bitową, a także dostosowywać ich wygląd przez zmianę rozmiaru, pochylanie, obracanie, skalowanie i przesuwanie kafelków.

Wypełnienia teksturą
Wypełnienia teksturą umożliwiają wypełnianie obrazków deseniami tekstur. Do wypełniania obrazków można stosować gotowe tekstury lub utworzyć w tym celu teksturę niestandardową. Wśród gotowych deseni tekstur znajdują się tekstury o wyglądzie wody, minerałów i chmur oraz desenie trójwymiarowe.

Wypełnienia gradientowe
Wypełnienia gradientowe umożliwiają wypełnianie obrazków stopniowymi przejściami kolorów. Zastosowanie wypełnienia gradientowego powoduje utworzenie łagodnych przejść między kolorami przez stopniową zmianę ich przezroczystości na drodze od koloru początkowego do koloru końcowego. Można stosować gotowe wypełnienia gradientowe lub utworzyć wypełnienie niestandardowe.

182

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Praca z wypełnieniami jednolitymi
Wypełnienie jednolite to wypełnienie jednym kolorem, które można zastosować do całego obrazka lub jego fragmentu za pomocą narzędzi wypełnienia lub narzędzi maski. Kolory wypełnień jednolitych można wybrać, ładując modele kolorów, palety systemów odwzorowania kolorów i miksery. Informacje na temat wyboru kolorów można znaleźć w sekcji „Praca z kolorami” na stronie 347.

Stosowanie wypełnienia jednolitego
Wypełnienia jednolite umożliwiają wypełnianie całych obrazków lub ich części jednym kolorem. Aby wypełnić część obrazka, można skorzystać z narzędzia „Wypełnienie” lub jednego z narzędzi maski do określenia odpowiedniego obszaru obrazka.
Wypełnienia jednolite umożliwiają wypełnianie obrazków, obiektów i tła jednym kolorem.

Aby zastosować wypełnienie jednolite na całym obrazku:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie jednolite”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Z listy „Model” wybierz model kolorów. 4 Kliknij kolor na wyświetlanym modelu kolorów.

Ÿ Można zastosować wypełnienie jednolite do fragmentu obrazka za pomocą narzędzia „Wypełnienie”, wpisując niską wartość w polu „Podobieństwo kolorów” na pasku właściwości.

Ÿ Aby wybrać kolor wypełnienia, można również nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL, a następnie kliknąć kolor na ekranowej palecie kolorów. Można również w tym celu kliknąć dwukrotnie próbkę koloru wypełnienia na pasku stanu.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

183

Aby zastosować wypełnienie jednolite do obiektu lub zaznaczenia:
1 Wybierz obiekt lub zaznaczenie. 2 Otwórz paletę wysuwaną „Wypełnienie” i kliknij dwukrotnie narzędzie „Wypełnienie”. 3 Naciśnij przycisk „Wypełnienie jednolite” na pasku właściwości. 4 Naciśnij przycisk „Edytuj wypełnienie” na pasku właściwości. 5 Z listy „Model” wybierz model kolorów. 6 Kliknij kolor na wyświetlanym modelu kolorów. 7 Naciśnij przycisk „OK”. 8 Wykonaj jedną z poniższych czynności przy użyciu paska właściwości, aby określić zakres wypełnienia: Ÿ Naciśnij przycisk „Normalna” i wpisz odpowiednią wartość w polu „Podobieństwo kolorów”. Ÿ Naciśnij przycisk „HSB” i wpisz odpowiednie wartości w polach „Poziom barwy”, „Poziom nasycenia koloru” i „Poziom jaskrawości koloru”. 9 W oknie obrazka kliknij obiekt lub zaznaczenie, które chcesz wypełnić.

Ÿ Jeżeli zostanie wybrany tryb scalania „Normalnie”, kolor wypełnienia będzie nakładany na kolor bazowy obrazka. Informacje na temat trybów scalania można znaleźć w sekcji „Wybór trybu scalania” na stronie 157.

Ładowanie modelu kolorów i palety kolorów dla wypełnienia jednolitego
Kolor wypełnienia jednolitego można zmienić, ładując model kolorów lub paletę kolorów w oknie dialogowym Wypełnienie jednolite. Można załadować gotową paletę kolorów, miksery lub palety niestandardowe. Informacje na temat wybierania modeli kolorów i palet kolorów można znaleźć w sekcji „Praca z kolorami” na stronie 347.

Aby załadować model kolorów lub mikser:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Wypełnienie” i uaktywnij narzędzie „Wypełnienie”. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie jednolite” na pasku właściwości. 3 Naciśnij przycisk „Edytuj wypełnienie” na pasku właściwości.

184

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

4 Kliknij jedną z poniższych kart: Ÿ „Modele” — aby wybierać kolory z różnych modeli przedstawiania spektrum kolorów. Ÿ „Miksery” — aby mieszać kolory i wybrać kolor z obszaru mieszania. 5 Z listy „Model” wybierz model kolorów. 6 Kliknij kolor na wyświetlanym modelu kolorów.

Aby załadować paletę:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Kliknij jedną z następujących kart: Ÿ „Gotowe palety” — aby załadować gotową paletę kolorów. Ÿ „Palety niestandardowe” — aby załadować niestandardową paletę kolorów. 3 Z listy „Paleta” wybierz paletę. 4 Kliknij pasek przewijania kolorów, aby zmienić zakres kolorów wyświetlanych w polu zaznaczania kolorów. 5 Kliknij kolor, którego chcesz użyć.

Ÿ Nazwy kolorów są wyświetlane na liście „Nazwa”.

Ÿ Aby odszukać kolor według nazwy, należy wpisać kilka pierwszych liter nazwy koloru w polu „Nazwa”. Ÿ Aby rozjaśnić wybrany kolor, należy w polu „Odcień” wpisać odpowiednią wartość (od 0 do 100). Pole to jest dostępne tylko dla palet gotowych i niestandardowych.

Praca z wypełnieniami tonalnymi
Wypełnienia tonalne to przejścia kolorów tworzące liniowe, radialne, stożkowe, kwadratowe lub prostokątne wzory. Przy tworzeniu wypełnień jednolitych wybiera się ich kształt oraz kolor początkowy i końcowy. Wybrany obiekt lub obrazek zostanie wypełniony kolorami tworzącymi przejście od koloru początkowego do koloru końcowego zgodnie z kształtem wypełnienia tonalnego.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

185

Dostępne są dwa typy wypełnień tonalnych: dwukolorowe i niestandardowe. Dwukolorowe wypełnienia tonalne tworzą przejścia kolorów bezpośrednio od koloru początkowego do koloru końcowego. Niestandardowe wypełnienia tonalne zawierają serię kolorów, tworzących przejście od koloru początkowego do koloru końcowego. Wypełnienie tonalne można dostosować przez dopasowanie punktu środkowego, wokół którego tworzone jest przejście kolorów, lub przez zmianę kąta wypełnienia. Można również zmienić rozmiar obszaru zawierającego przejście kolorów pomiędzy kolorem początkowym i końcowym wypełnienia tonalnego. Istnieje możliwość zapisania wypełnienia tonalnego wraz z atrybutami. Przy zapisywaniu wypełnienia jego nazwa jest dopisywana na końcu listy „Wzorce” w oknie dialogowym Wypełnienie tonalne. Można również usuwać wypełnienia z tej listy.

Stosowanie wypełnienia tonalnego
Za pomocą wypełnień tonalnych można wypełniać całe obrazki lub ich fragmenty kolorami tworzącymi przejście od jednego koloru do drugiego w postaci liniowych, radialnych, stożkowych, kwadratowych lub prostokątnych wzorów. Jeżeli ma zostać wypełniony fragment obrazka, można go zdefiniować za pomocą narzędzia „Wypełnienie” lub jednego z narzędzi maski.
Wypełnienia tonalne umożliwiają dodawanie kolorów, które tworzą przejście między dwoma odcieniami w postaci określonego wzoru.

Aby zastosować wypełnienie tonalne na całym obrazku:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie tonalne”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Z listy „Wzorce” wybierz gotowe wypełnienie tonalne. 4 Wybierz typ wypełnienia tonalnego z listy „Typ”.

186

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Aby zastosować wypełnienie tonalne do obiektu lub zaznaczenia:
1 Wybierz obiekt lub zaznaczenie. 2 Otwórz paletę wysuwaną „Wypełnienie” i kliknij dwukrotnie narzędzie „Wypełnienie”. 3 Naciśnij przycisk „Wypełnienie tonalne”. 4 Naciśnij przycisk „Edytuj wypełnienie” na pasku właściwości. 5 Z listy „Wzorce” wybierz gotowe wypełnienie tonalne. 6 Wybierz typ wypełnienia tonalnego z listy „Typ”. 7 Naciśnij przycisk „OK”. 8 Wykonaj jedną z poniższych czynności przy użyciu paska właściwości, aby określić tolerancję kolorów dla wypełnienia tonalnego: Ÿ Naciśnij przycisk „Normalna” i wpisz wartość od 0 do 100 w polu „Podobieństwo kolorów”. Ÿ Naciśnij przycisk „HSB” i wpisz odpowiednie wartości w polach „Poziom barwy”, „Poziom nasycenia koloru” i „Poziom jaskrawości koloru”. 9 W oknie obrazka kliknij obiekt lub zaznaczenie, które chcesz wypełnić.

Ÿ Efekt wypełnienia tonalnego można obejrzeć w oknie podglądu, znajdującym się w górnej części okna dialogowego Wypełnienie tonalne.

Stosowanie dwukolorowego wypełnienia tonalnego
Dwukolorowe wypełnienie tonalne tworzy płynne przejście między dwoma kolorami. Wypełnienie może być stosowane wzdłuż prostych linii biegnących z jednej strony obrazka na drugą (liniowe), koncentrycznych okręgów rozchodzących się od środka obrazka na zewnątrz (stożkowe), promieni rozchodzących się ze środka obrazka (radialne), prostokątów rysowanych od środka obrazka (prostokątne) lub koncentrycznie ułożonych kwadratów (kwadratowe).

Aby zastosować dwukolorowe wypełnienie tonalne:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie tonalne”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Z listy „Wzorce” wybierz gotowe wypełnienie tonalne. 4 Wybierz typ wypełnienia tonalnego z listy „Typ”.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

187

5 Zaznacz opcję „Dwukolorowe” w sekcji „Przejście kolorów”. 6 Otwórz selektor kolorów „Od” i wybierz kolor, od którego rozpocznie się przejście kolorów w wypełnieniu tonalnym. 7 Otwórz selektor kolorów „Do” i wybierz kolor, na którym zakończy się przejście kolorów w wypełnieniu tonalnym. 8 Przesuń suwak „Środek”, aby wyznaczyć punkt środkowy między dwoma kolorami. 9 Włącz jeden z poniższych przycisków: Ÿ Przycisk przejścia bezpośredniego — aby określić kolory pośrednie wypełnienia zgodnie ze zmianami barwy i nasycenia wzdłuż linii prostej, zaczynającej się w kolorze początkowym i biegnącej przez koło kolorów do koloru końcowego. Ÿ Przycisk przejścia w lewo — aby utworzyć przejście kolorów wzdłuż ścieżki biegnącej po kole kolorów w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Ÿ Przycisk przejścia w prawo — aby utworzyć przejście kolorów wzdłuż ścieżki biegnącej po kole kolorów w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.

Ÿ Aby wyznaczyć punkt środkowy między dwoma kolorami wypełnienia, można również wpisać odpowiednią wartość w polu „Środek”.

Tworzenie niestandardowego wypełnienia tonalnego
Wypełnienie tonalne można dostosować, dodając kolory pośrednie przy użyciu paska podglądu. Można również określić miejsce położenia kolorów pośrednich. Do wypełnienia tonalnego można dodać maksymalnie 99 kolorów pośrednich.

Aby utworzyć niestandardowe wypełnienie tonalne:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie tonalne”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Z listy „Wzorce” wybierz gotowe wypełnienie tonalne. 4 Wybierz typ wypełnienia tonalnego z listy „Typ”. 5 Zaznacz opcję „Niestandardowe” w sekcji „Przejście kolorów”. 6 Kliknij dwukrotnie nad paskiem podglądu, aby dodać znacznik kolorów.

188

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

7 Wybierz kolor z palety kolorów. 8 Powtarzaj czynności 6 i 7 do momentu osiągnięcia zadowalających kolorów wypełnienia.

Ÿ Aby usunąć znacznik kolorów, należy kliknąć go dwukrotnie lub zaznaczyć go i nacisnąć klawisz DELETE. Ÿ Aby bardziej precyzyjnie określić kolor, który ma być przypisany znacznikowi kolorów, należy nacisnąć przycisk „Inny”. Ÿ Aby zmienić kolor w wypełnieniu tonalnym, należy kliknąć odpowiadający mu znacznik kolorów, a następnie wybrać nowy kolor z palety kolorów.

Ÿ Aby określić położenie znacznika kolorów, można również wpisać odpowiednią wartość w polu „Pozycja” lub przeciągnąć znacznik w nowe położenie nad paskiem podglądu.

Dostosowywanie wypełnień tonalnych
Wypełnienie tonalne można dostosować. Punkt środkowy to punkt, z którego wypełnienie rozchodzi się w różnych kierunkach. Zmiana wartości kąta wypełnienia tonalnego wpływa na nachylenie wypełnienia. Kiedy tworzone jest wypełnienie tonalne, obszar wymagany dla przejścia kolorów jest dzielony na pasma wypełnienia, które decydują o wyglądzie wypełnienia na ekranie i stronie wydruku. Wartość brzegu określa, jak długo kolor początkowy i końcowy pozostają kolorami jednolitymi, zanim zaczną się mieszać z następnym kolorem w wypełnieniu tonalnym.
Kąt wypełnienia tonalnego został zmieniony o 90 stopni.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

189

Liczba pasm wypełnienia tonalnego została ograniczana w celu utworzenia mniej płynnego przejścia między kolorami.

Aby dostosować wypełnienie tonalne:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie tonalne”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Z listy „Wzorce” wybierz gotowe wypełnienie tonalne. 4 Wybierz typ wypełnienia tonalnego z listy „Typ”. 5 Wpisz odpowiednie wartości w wybranych polach: Ÿ „W poziomie” — aby dopasować położenie punktu środkowego w poziomie. Opcja ta nie jest dostępna w przypadku wypełnień liniowych. Ÿ „W pionie” — aby dopasować położenie punktu środkowego w pionie. Ÿ „Kąt” — aby dopasować kąt liniowych i stożkowych wypełnień tonalnych. Ÿ „Pasma” — aby dopasować liczbę pasm. Ÿ „Brzeg” — aby dostosować wartość tzw. brzegu. Opcja ta nie jest dostępna w przypadku wypełnień stożkowych. Ÿ Ujemne wartości pola „W poziomie” powodują przesunięcie punktu środkowego w lewo, wartości dodatnie — w prawo. Ujemne wartości pola „W pionie” powodują przesunięcie punktu środkowego w dół, wartości dodatnie — w górę. Ÿ Dodatnie wartości w polu „Kąt” powodują obrócenie wypełnienia w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, wartości ujemne — w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Ÿ Wysoka wartość w polu „Brzeg” (maksymalnie 45%) umożliwia dłuższe zachowanie jednolitych kolorów przed ich mieszaniem i rozprowadzaniem. Niższa wartość daje w rezultacie bardziej płynne przejście między dwoma kolorami. Nie można dopasowywać wartości brzegu w przypadku stożkowych wypełnień tonalnych.

190

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ Aby zmienić położenie punktu środkowego wypełnienia, można również przeciągnąć go w oknie podglądu, znajdującym się w górnej części okna dialogowego Wypełnienie tonalne. Ÿ Aby zmienić kąt liniowych wypełnień tonalnych, można również przeciągnąć wskaźnikiem myszy w oknie podglądu, znajdującym się w górnej części okna dialogowego Wypełnienie tonalne. Ÿ Aby utworzyć płynne przejście kolorów, należy zwiększyć liczbę pasm używanych przy wyświetlaniu wypełnienia tonalnego. Ÿ Aby utworzyć mniej płynne przejście między kolorami (efekt zwany pasmowaniem), należy zmniejszyć liczbę pasm używanych przy wyświetlaniu wypełnienia tonalnego.

Zapisywanie i usuwanie niestandardowego wypełnienia tonalnego
Niestandardowe wypełnienie tonalne można zapisać. Przy zapisywaniu takiego wypełnienia jego nazwa jest umieszczana na liście „Wzorce” w oknie dialogowym Wypełnienie tonalne, zgodnie z porządkiem alfabetycznym. Można również usuwać wypełnienia tonalne i ich atrybuty.

Aby zapisać niestandardowe wypełnienie tonalne:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie tonalne”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Z listy „Wzorce” wybierz gotowe wypełnienie tonalne. 4 Wybierz typ wypełnienia tonalnego z listy „Typ”. 5 Ustaw atrybuty wypełnienia tonalnego. 6 Wpisz nazwę w polu „Wzorce”. 7 Naciśnij przycisk dodawania wzorca.

Aby usunąć wypełnienie tonalne:
1 Wykonaj czynności 1 i 3 z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk usuwania wzorca.

Praca z wypełnieniami mapą bitową
Wypełnienia mapą bitową to w rzeczywistości mapy bitowe, których używa się do wypełniania obrazków lub ich fragmentów. Można poukładać małe mapy bitowe obok siebie na wypełnianym obszarze lub wypełnić obrazek jedną dużą mapą bitową. Najlepiej do wypełnień używać mniej skomplikowanych map bitowych, Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

191

ponieważ złożone mapy bitowe zajmują dużo pamięci, a ich wyświetlanie trwa dłużej. Stopień złożoności mapy bitowej zależy od jej rozmiaru, rozdzielczości i głębi bitowej. Do wypełniania obrazków można stosować gotowe wypełnienia mapą bitową lub utworzyć niestandardowe wypełnienia mapą bitową przez zapisanie zaznaczonych obszarów lub importowanie istniejących map bitowych. Można dostosować wygląd mapy bitowej przez zmianę jej szerokości i wysokości oraz przez dopasowanie jej przesunięcia w poziomie i w pionie. Można również dostosować wypełnienie przez obracanie i pochylanie mapy bitowej. W przypadku ładowania mapy bitowej w oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową nazwa mapy bitowej jest dodawana do selektora map bitowych. Można również usuwać wypełnienia z selektora map bitowych.

Stosowanie wypełnienia mapą bitową
Wypełnienia mapą bitową umożliwiają wypełnienia całego obrazka lub jego fragmentu. Do wypełnienia można użyć dowolnej mapy bitowej. Mapy bitowe z deseniami, takimi jak kamienie, monety czy cegły, układają się w bezspoinowe, płynne wzory. Jeżeli ma zostać wypełniony fragment obrazka, można go określić za pomocą narzędzia „Wypełnienie” lub jednego z narzędzi maski.
Do wypełnienia mapą bitową można używać dowolnych map bitowych. Jednak mapy bitowe w postaci deseni pozwalają uzyskać najbardziej płynne wypełnienia.

Aby zastosować wypełnienie mapą bitową na całym obrazku:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie mapą bitową”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Otwórz selektor map bitowych i wybierz wypełnienie.

Aby zastosować wypełnienie mapą bitową do obiektu lub zaznaczenia:
1 Wybierz obiekt lub zaznaczenie. 2 Otwórz paletę wysuwaną „Wypełnienie” i kliknij dwukrotnie narzędzie „Wypełnienie”.

192

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

3 Naciśnij przycisk „Wypełnienie mapą bitową”. 4 Naciśnij przycisk „Edytuj wypełnienie” na pasku właściwości. 5 Otwórz selektor map bitowych i wybierz wypełnienie. 6 Naciśnij przycisk „OK”. 7 Wykonaj jedną z poniższych czynności przy użyciu paska właściwości, aby określić zakres wypełnienia: Ÿ Naciśnij przycisk „Normalna” i wpisz odpowiednią wartość w polu „Podobieństwo kolorów”. Ÿ Naciśnij przycisk „HSB” i wpisz odpowiednie wartości w polach „Poziom barwy”, „Poziom nasycenia koloru” i „Poziom jaskrawości koloru”. 8 W oknie obrazka kliknij obiekt lub zaznaczenie, które chcesz wypełnić.

Importowanie wypełnienia mapą bitową
Można zaimportować dowolną mapę bitową i użyć jej jako wypełnienia.

Aby zaimportować wypełnienie mapą bitową:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie mapą bitową”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Naciśnij przycisk „Załaduj”. 4 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik z mapą bitową. 5 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest plik. 6 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Ÿ Do selektora map bitowych zostaną dodane miniatury zaimportowanych map bitowych.

Tworzenie wypełnienia mapą bitową z zaznaczenia
Istnieje możliwość tworzenia wypełnień mapą bitową na podstawie zaznaczonych obszarów obrazka. Do selektora map bitowych w oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową zostaną wówczas dodane miniatury utworzonych plików map bitowych.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

193

Aby utworzyć wypełnienie mapą bitową z zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 2 Zaznacz obszar na obrazku. 3 Z menu Edycja wybierz polecenie Utwórz wypełnienie z zaznaczenia. 4 Wybierz dysk, na którym ma zostać zapisany plik. 5 Kliknij dwukrotnie folder, w którym ma zostać zapisany plik. 6 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Zmiana rozmiaru wypełnienia mapą bitową
Można zmienić rozmiar wypełnienia mapą bitową przez dopasowanie rozmiaru kafelków. Można również wypełniać obrazki jedną dużą mapą bitową.
Rozmiar wypełnienia mapą bitową zmieniono w celu uzyskania innego wyglądu tła.

Aby zmienić rozmiar wypełnienia mapą bitową:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie mapą bitową”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Otwórz selektor map bitowych i wybierz wypełnienie. 4 W sekcji „Rozmiar” usuń zaznaczenie pola wyboru „Rozmiar oryginalny”. 5 Wpisz wartość w polu „Szerokość”. 6 Wpisz wartość w polu „Wysokość”.

Ÿ Pola „Szerokość” i „Wysokość” są dostępne tylko wtedy, gdy nie są zaznaczone pola wyboru „Rozmiar oryginalny” i „Skaluj mapę bitową do wymiarów”.

194

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Ÿ Aby zachować stosunek szerokości do wysokości mapy bitowej, należy zaznaczyć pole wyboru „Zachowaj proporcje”. Ÿ Aby wypełnić obrazek jedną dużą mapą bitową, należy zaznaczyć pole wyboru „Skaluj mapę bitową do wymiarów”.

Ÿ Aby wypełnić obrazek przy użyciu domyślnego rozmiaru kafelka, należy zaznaczyć pole wyboru „Rozmiar oryginalny” w sekcji „Rozmiar”.

Ustawianie przesunięcia dla wypełnienia mapą bitową
Można dostosować umiejscowienie wypełnienia mapą bitową przez ustawienie przesunięcia w poziomie i w pionie. Dopasowanie przesunięcia w poziomie lub w pionie dla pierwszego kafelka w wypełnieniu mapą bitową wpływa również na pozostałe kafelki w wypełnieniu. Przesunięcie jest określane względem lewego górnego rogu wypełnianego obszaru. Można również określić przesunięcie wierszy lub kolumn kafelków w wypełnieniu mapą bitową. Wartości przesunięcia wiersza i kolumny określają, o jaką odległość zostaną przemieszczone kolejne wiersze lub kolumny kafelków w tym wypełnieniu.

Aby ustawić przesunięcie wypełnienia mapą bitową:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie mapą bitową”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Otwórz selektor map bitowych i wybierz wypełnienie. 4 W sekcji „Początek układu” wpisz odpowiednią wartość w polu „x”. 5 Wpisz odpowiednią wartość w polu „y”.

Ÿ Zwiększenie wartości w polu „x” powoduje przesunięcie wypełnienia mapą bitową w prawo, zmniejszenie tej wartości — przesunięcie w lewo. Zwiększenie wartości w polu „y” powoduje przesunięcie wypełnienia mapą bitową w dół, zmniejszenie tej wartości — przesunięcie w górę. Ÿ Jeżeli zostaną podane zerowe wartości przesunięcia w poziomie i w pionie, pierwszy kafelek zostanie umieszczony równo z lewą krawędzią wypełnianego obszaru.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

195

Aby ustawić przesunięcie wiersza i kolumny wypełnienia mapą bitową:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 W sekcji „Przesunięcie wiersza/kolumny” zaznacz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Wiersz” — aby ustawić przesunięcie kolejnych wierszy kafelków. Ÿ „Kolumna” — aby ustawić przesunięcie kolejnych kolumn kafelków. 3 Wpisz odpowiednią wartość w polu „% krawędzi kafelka”.

Ÿ Efekty zmian przesunięcia można obejrzeć w oknie podglądu, znajdującym się w górnej części okna dialogowego Wypełnienie mapą bitową.

Obracanie i pochylanie wypełnienia mapą bitową
Wypełnienie mapą bitową można obracać i pochylać, dostosowując w ten sposób jego wygląd na obrazku. Wartość obrotu określa kąt, o jaki zostanie obrócony kafelek z mapą bitową. Wartość pochylenia określa kąt, o jaki zostanie nachylony kafelek z mapą bitową.

Aby obrócić wypełnienie mapą bitową:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie mapą bitową”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Otwórz selektor map bitowych i wybierz wypełnienie. 4 W sekcji „Dokonaj transformacji” wpisz odpowiednią wartość w polu „Obrót”.

Aby pochylić wypełnienie mapą bitową:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 W sekcji „Dokonaj transformacji” wpisz odpowiednią wartość w polu „Pochylenie”.

Usuwanie wypełnienia mapą bitową
Wypełnienie mapą bitową można usunąć wraz z atrybutami przez usunięcie odpowiadającej mu miniatury z selektora map bitowych w oknie dialogowym Wypełnienie mapą bitową.

196

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Aby usunąć wypełnienie mapą bitową:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie mapą bitową”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Otwórz selektor map bitowych i wybierz wypełnienie. 4 Naciśnij przycisk „Usuń”.

Praca z wypełnieniami teksturą
Wypełnienia teksturą to wypełnienia generowane losowo według matematycznych wzorów, układające się w trójwymiarowe desenie na wypełnianym obrazku lub obszarze obrazka. Korzystając z wypełnień teksturą, można wypełnić wybrany obszar jednym obrazkiem z teksturą. Do wypełnienia obszaru obrazka można zastosować gotowe wypełnienie teksturą lub utworzyć wypełnienie niestandardowe. Gotowe tekstury wypełnień przedstawiają wodę, minerały, chmury i inne desenie. Każdą teksturę opisują parametry liczbowe, które sterują różnymi aspektami procesu jej generowania. Można zapisać niestandardowe wypełnienie teksturą wraz z atrybutami. W przypadku zapisywania niestandardowego wypełnienia teksturą jego nazwa jest dodawana do biblioteki tekstur w oknie dialogowym Wypełnienie teksturą. Można również usuwać wypełnienia teksturą z wybranej biblioteki tekstur.

Stosowanie wypełnienia teksturą
Wypełnienia teksturą to matematycznie generowane wzory, których parametry można dostosowywać. Wypełnienie teksturą można zastosować do całego obrazka lub do jego fragmentu, który wyznacza się przez zaznaczenie maską lub przez ustawienie tolerancji kolorów na pasku właściwości narzędzia „Wypełnienie”. W odróżnieniu od wypełnień mapą bitową, przy wypełnieniach teksturą dany obszar wypełniany jest jednym obrazkiem.
Stosując wypełnienie teksturą można uzyskać na obrazku złudzenie różnych faktur powierzchni.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

197

Aby zastosować wypełnienie teksturą na całym obrazku:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie teksturą”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Wybierz bibliotekę tekstur z listy „Biblioteka tekstur”. 4 Wybierz teksturę z listy „Lista tekstur”.

Aby zastosować wypełnienie teksturą do obiektu lub zaznaczenia:
1 Wybierz obiekt lub zaznaczenie. 2 Otwórz paletę wysuwaną „Wypełnienie” i kliknij dwukrotnie narzędzie „Wypełnienie”. 3 Naciśnij przycisk „Wypełnienie teksturą”. 4 Naciśnij przycisk „Edytuj wypełnienie” na pasku właściwości. 5 Wybierz bibliotekę tekstur z listy „Biblioteka tekstur”. 6 Wybierz teksturę z listy „Lista tekstur”. 7 Naciśnij przycisk „OK”. 8 Wykonaj jedną z poniższych czynności przy użyciu paska właściwości, aby określić zakres wypełnienia: Ÿ Naciśnij przycisk „Normalna” i wpisz wartość tolerancji od 0 do 100 w polu „Podobieństwo kolorów”. Ÿ Naciśnij przycisk „HSB” i wpisz odpowiednie wartości w polach „Poziom barwy”, „Poziom nasycenia koloru” i „Poziom jaskrawości koloru”. 9 W oknie obrazka kliknij obiekt lub zaznaczenie, które chcesz wypełnić.

Ÿ Ponieważ wypełnienia teksturą są skalowane przy stosowaniu do obrazka lub jego obszaru, ostateczny efekt wypełnienia może się różnić od podglądu wypełnienia wyświetlanego w oknie podglądu, znajdującym się w górnej części okna dialogowego Wypełnienie teksturą. Ÿ Aby wyświetlić podgląd różnych wariantów tej samej tekstury, należy wcześniej upewnić się, że przyciski blokowania w sekcji „Nazwa stylu” są wciśnięte (widoczne na nich kłódki są otwarte). Ÿ Aby losowo zmienić wszystkie nie zablokowane parametry i wyświetlić rezultaty zmian, należy nacisnąć przycisk „Podgląd”, gdy przyciski blokowania są wciśnięte (widoczne na nich kłódki są otwarte).

198

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Tworzenie niestandardowego wypełnienia teksturą
Można utworzyć niestandardowe wypełnienie teksturą przez zmianę gotowego wypełnienia. Warto poeksperymentować z różnymi ustawieniami tekstury, zmieniając miękkość, zagęszczenie, światło, natężenie i odcień tekstury. Można również dodać zmarszczki i dopasować jasność tekstury, a następnie obejrzeć efekt dokonanych zmian w oknie podglądu.

Aby utworzyć niestandardowe wypełnienie teksturą:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie teksturą”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Wybierz bibliotekę tekstur z listy „Biblioteka tekstur”. 4 Wybierz teksturę z listy „Lista tekstur”. 5 W sekcji „Nazwa stylu” zmień ustawienia tekstury.

Ÿ Aby wyświetlić podgląd różnych wariantów tej samej tekstury, należy wcześniej upewnić się, że przyciski blokowania w sekcji „Nazwa stylu” są wciśnięte (widoczne na nich kłódki są otwarte). Ÿ Aby losowo zmienić wszystkie nie zablokowane parametry i wyświetlić rezultaty zmian, należy nacisnąć przycisk „Podgląd”, gdy przyciski blokowania są wciśnięte (widoczne na nich kłódki są otwarte).

Zapisywanie i usuwanie niestandardowego wypełnienia teksturą
Niestandardowe wypełnienie teksturą można zapisać. Przy zapisywaniu niestandardowego wypełnienia teksturą jego nazwa jest dołączana do biblioteki tekstur. Można również usunąć wypełnienie teksturą wraz z atrybutami, usuwając nazwę tego wypełnienia z biblioteki tekstur.

Aby zapisać niestandardowe wypełnienie teksturą:
1 Z menu Edycja wybierz polecenie Wypełnij. 2 Naciśnij przycisk „Wypełnienie teksturą”, a następnie przycisk „Edytuj”. 3 Wybierz bibliotekę tekstur z listy „Biblioteka tekstur”. 4 Wybierz teksturę z listy „Lista tekstur”. 5 Ustaw atrybuty wypełnienia teksturą. 6 Naciśnij przycisk dodawania wzorca.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

199

7 Wpisz nazwę w polu „Nazwa tekstury”. 8 Z listy „Nazwa biblioteki” wybierz bibliotekę tekstur, w której chcesz zapisać teksturę.

Ÿ Nie można zastąpić tekstur z biblioteki „Styl” nowymi teksturami, ale można zmienić ich parametry i zapisać w innych bibliotekach.

Aby usunąć wypełnienie teksturą:
1 Wykonaj czynności od 1 do 4 z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk usuwania wzorca.

Ÿ Tekstury można usuwać z dowolnych bibliotek, za wyjątkiem biblioteki „Styl”.

Praca z wypełnieniami gradientowymi
Wypełnienia gradientowe umożliwiają tworzenie stopniowych przejść między kolorami w wypełnianym obszarze. Wypełnienia gradientowe stosuje się, by utworzyć kolor wypełnienia, który zanika w zależności od typu lub kształtu wypełnianego obrazka. Wypełnienia gradientowe powstają na bazie wypełnień jednolitych, liniowych, eliptycznych, radialnych, prostokątnych, kwadratowych, map bitowych i tekstur. Za pomocą narzędzia „Interakcyjne wypełnienie” można stosować wypełnienia gradientowe do całego obrazka lub jego fragmentu. Podczas stosowania wypełnienia gradientowego w oknie obrazka wyświetlana jest strzałka gradientu. Wskazuje ona przejście od jednego koloru do drugiego w wypełnieniu. Każdy z kolorów wypełnienia gradientowego jest przedstawiony na strzałce w postaci węzła. Można zmieniać przezroczystość kolorów w wypełnieniu gradientowym, a także same kolory użyte w wypełnieniu. Po podaniu wartości przezroczystości (wyrażonej w procentach) dla poszczególnych węzłów gradientu, przezroczystość węzła wzrasta o podaną wartość — ponad podstawową przezroczystość gradientu. W oknie obrazka można również dopasować rozmiar gradientu. Ponieważ wypełnienia mapą bitową i jednolite dokonują globalnych zmian obiektu, nie można w ich przypadku dodawać węzłów w celu dopasowywania wartości przezroczystości. Podczas tworzenia jednolitego wypełnienia gradientowego w oknie obrazka nie jest wyświetlana strzałka gradientu. W tym przypadku przezroczystość jest określana przez podany poziom przezroczystości.

200

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Stosowanie wypełnienia gradientowego
Zastosowanie wypełnienia gradientowego do obiektu powoduje zanikanie koloru zgodnie z wybranym typem lub kształtem. Narzędzie „Interakcyjne wypełnienie” umożliwia określenie przezroczystości i kształtu gradientu, a także jego kierunku, punktu początkowego i końcowego oraz trybu malowania i stylu.
Wypełnienia gradientowe pozwalają na uzyskanie efektu zanikania kolorów obrazka. W ostatniej ramce pokazano gradientowe wypełnienie teksturą.

Aby zastosować wypełnienie gradientowe:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Wypełnienie” i uaktywnij narzędzie „Interakcyjne wypełnienie”. 2 Wybierz gradient z listy „Typ” na pasku właściwości. 3 Wybierz pozycję „Niestandardowa” z listy „Styl interakcyjnego wypełnienia”. 4 Przeciągnij wskaźnik myszy w oknie obrazka, aby utworzyć wypełnienie gradientowe. 5 Kliknij węzeł na strzałce gradientu. 6 Przesuń suwak „Węzeł przezroczystości” na pasku właściwości, aby ustawić wartość przezroczystości danego koloru gradientu. Wartość 0 oznacza zupełną nieprzezroczystość, a wartość 100 oznacza całkowitą przezroczystość. 7 Naciśnij przycisk „Zastosuj”, aby zastosować gradient.

Ÿ Aby dodać więcej węzłów na strzałce gradientu, należy powtarzać czynności 5 i 6. Więcej informacji na temat dodawania kolorów do węzłów można znaleźć w sekcji „Dodawanie kolorów do wypełnienia gradientowego” na stronie 202. Ÿ Aby przesunąć punkt środkowy zakresu przezroczystości, można również przeciągnąć suwak na strzałce gradientu w oknie obrazka.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

201

Ÿ Aby zmienić przezroczystość wypełnienia, można również klikać i przeciągać wybrane węzły w oknie obrazka.

Dodawanie kolorów do wypełnienia gradientowego
Można dodawać kolory do wypełnienia gradientowego, przeciągając próbki kolorów na strzałkę gradientu. Jeżeli do strzałki gradientu w oknie obrazka dodawane są węzły, suwak wyznaczający punkt środkowy zakresu przezroczystości przestaje być wyświetlany. Można również zmienić przezroczystość wybranego węzła na strzałce gradientu w celu dopasowania przezroczystości kolorów całego wypełnienia.
Do wypełnienia gradientowego dodano nowy kolor.

Aby do wypełnienia gradientowego dodać nowe kolory:
1 Przeciągnij próbkę koloru z ekranowej palety kolorów na strzałkę gradientu w oknie obrazka. 2 Przesuń suwak „Węzeł przezroczystości” na pasku właściwości, aby ustawić wartość przezroczystości dla koloru nowego węzła. 3 Powtórz czynności 1 i 2, aby dodać nowe węzły do gradientu koloru. 4 Jeżeli chcesz zmienić któryś z kolorów wypełnienia gradientowego, przeciągnij próbkę koloru na strzałkę gradientu.

Ÿ Aby zmienić kolor węzła w wypełnieniu gradientowym, można również kliknąć dwukrotnie ten węzeł, a następnie wybrać kolor w oknie dialogowym Kolor węzła. Ÿ Aby zmienić przezroczystość wybranego koloru, można również kliknąć odpowiedni węzeł i przesunąć suwak „Węzeł przezroczystości” na pasku właściwości.

202

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Edycja obrazka
Obrazek można poddać edycji w celu dokładnego dostrojenia kolorów i uwypuklenia subtelnych efektów. Korzystając z narzędzia „Efekt”, można rozmazywać, smużyć i mieszać farby, rozjaśniać i przyciemniać fragmenty obrazka, zwiększać lub zmniejszać nasycenie kolorów, zmieniać wartości barwy na obrazku, a także nadawać różne zabarwienia. Efekty edycyjne można stosować do całego obrazka lub jego części, wyznaczonych za pomocą narzędzi maski. Informacje na temat edycji obrazków można znaleźć w sekcji „Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka” na stronie 271. Jeżeli podczas tworzenia lub edycji obrazka zdarzy się pomyłka, można przywrócić zmienionym obszarom obrazka ich poprzedni wygląd przy użyciu narzędzia „Uśrednianie”. Można również usunąć kurz i rysy, a także skorzystać z narzędzi cofania. Dostępne są trzy typy narzędzi cofania: narzędzie „Gumka”, narzędzie „Zamiana kolorów” i narzędzie „Cofanie lokalne”. Użycie narzędzia „Gumka” powoduje zastąpienie obszaru obrazka bieżącym kolorem papieru. Użycie narzędzia „Zamiana kolorów” powoduje zastąpienie bieżącego koloru farby bieżącym kolorem papieru. Użycie narzędzia „Cofanie lokalne” powoduje przywrócenie obrazkowi lub fragmentowi obrazka wyglądu, jaki miał przed zastosowaniem ostatniego pociągnięcia pędzla.

Smużenie, rozmazywanie i mieszanie farb
Można rozmazywać, smużyć i mieszać farby na obrazku. Rozmazanie daje taki efekt, jak przeciągnięcie palcem po mokrej farbie. Smużenie daje taki efekt, jak pocieranie palcem po rysunku wykonanym pastelami. Zastosowanie mieszania powoduje wygładzenie przejść między kolorami i zmiękczenie wyraźnych krawędzi. Można rozmazywać, smużyć lub mieszać kolory na całym obrazku lub na jego części.
Po rozmazaniu kolory owoców wykraczają poza pierwotne kontury.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

203

Aby rozmazać, utworzyć smugi lub wymieszać farbę:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Otwórz selektor narzędzia „Efekt” na pasku właściwości i wybierz jedno z poniższych narzędzi: Ÿ narzędzie „Rozmazanie” — aby uzyskać efekt podobny do tego, jaki daje przeciągnięcie palcem po mokrej farbie. Ÿ narzędzie „Smużenie” — aby uzyskać efekt podobny do tego, jaki daje pocieranie palcem po rysunku pastelami. Ÿ narzędzie „Mieszanie” — aby zmiękczyć granice między kolorami lub kontrastowymi krawędziami przez łączenie sąsiadujących kolorów. 3 Wybierz pędzel z listy „Typ pędzla” na pasku właściwości. 4 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ustawienia pędzla. 5 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Włącz przycisk scalania źródła na pasku „Atrybuty dotknięć”, aby rozmazywać, tworzyć smugi lub mieszać kolory na całym obrazku. Ÿ Wyłącz przycisk scalania źródła na pasku „Atrybuty dotknięć”, aby rozmazywać, tworzyć smugi lub mieszać kolory w aktywnym obiekcie. 6 Przeciągaj wskaźnikiem myszy na obszarach, na których chcesz rozmazać, smużyć lub mieszać kolory. 7 Jeżeli chcesz, aby efekt był stosowany w sposób narastający, włącz przycisk kumulacji efektu na pasku „Atrybuty pociągnięć”.

Rozjaśnianie i przyciemnianie obrazka
Rozjaśnianie i przyciemnianie są terminami używanymi w fotografii i opisującymi procesy stosowane do zmiany jasności różnych obszarów obrazu. Za pomocą narzędzi „Rozjaśnianie” i „Przyciemnianie” można wydłużać lub skracać czas ekspozycji danego obszaru obrazka.
Obrazek został rozjaśniony.

204

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Aby rozjaśnić obrazek:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Otwórz selektor narzędzia „Efekt” na pasku właściwości i wybierz narzędzie „Rozjaśnianie/Przyciemnianie”. 3 Z listy „Typ pędzla” wybierz jeden z poniższych typów pędzla: Ÿ „Rozjaśnianie świateł” — aby rozjaśnić jasne obszary obrazka. Ÿ „Rozjaśnianie półcieni” — aby rozjaśnić obszary obrazka o średniej jasności. Ÿ „Rozjaśnianie cieni” — aby rozjaśnić ciemne obszary obrazka. 4 Przeciągaj wskaźnik myszy po obszarach, które chcesz rozjaśnić.

Aby przyciemnić obrazek:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Z listy „Typ pędzla” na pasku właściwości wybierz jeden z poniższych typów pędzla: Ÿ „Przyciemnianie świateł” — aby przyciemnić jasne obszary obrazka. Ÿ „Przyciemnianie półcieni” — aby przyciemnić obszary obrazka o średniej jasności. Ÿ „Przyciemnianie cieni” — aby przyciemnić ciemne obszary obrazka. 3 Przeciągaj wskaźnik myszy po obszarach, które chcesz przyciemnić.

Zwiększanie i zmniejszanie nasycenia farby
Korzystając z narzędzia „Gąbka”, można zwiększać lub zmniejszać nasycenie farby na wybranych obszarach obrazka. Nasycenie wpływa na wyrazistość koloru farby. W pełni nasycone kolory nie zawierają bieli i są bardzo żywe. Kolory o zerowym nasyceniu są wyświetlane jako swoje odpowiedniki w skali szarości.
Zmniejszenia nasycenia daje w rezultacie bardziej jaskrawe kolory.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

205

Aby zwiększyć lub zmniejszyć nasycenie farby:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Otwórz selektor narzędzia „Efekt” na pasku właściwości i wybierz narzędzie „Gąbka”. 3 Z listy „Typ pędzla” wybierz typ pędzla. 4 Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki. 5 Przesuń suwak „Rozmiar końcówki”, aby określić wielkość końcówki. 6 W polu „Ilość” wpisz wartość z zakresu od -100 do 100. Wpisanie wyższej wartości w polu „Ilość” daje wyraźniejszy efekt, czyli powoduje zastosowanie większej ilości farby. 7 Przeciągaj wskaźnik myszy po obszarach, na których chcesz zwiększyć lub zmniejszyć nasycenie farby. Ÿ Zastosowanie narzędzia „Gąbka” nie wpływa na obrazki w skali szarości ani na obrazki w trybie duotone, bo oba te typy obrazków nie zawierają składowej nasycenia.

Ÿ Aby zmienić rozmiar końcówki, można również wpisać odpowiednią wartość w polu „Rozmiar końcówki” na pasku właściwości.

Dopasowywanie barw obrazka
Dopasowanie barw obrazka umożliwia zmianę kolorów różnych elementów na obrazku. Narzędzie „Barwa” powoduje przesunięcie wszystkich barw na kole kolorów o podaną liczbę stopni. Narzędzie „Zamiana barw” powoduje pozostawienie jasności oraz nasycenia oryginalnych kolorów przy jednoczesnym zastąpieniu wszystkich barw bieżącym kolorem farby.
Zmiana barw obrazka umożliwia przesunięcie wartości wszystkich kolorów na obrazku i uzyskanie niecodziennych efektów.

206

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Aby przesunąć wartości barw obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Otwórz selektor narzędzia „Efekt” na pasku właściwości i wybierz narzędzie „Barwa”. 3 Z listy „Typ pędzla” wybierz typ pędzla. 4 Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki. 5 Przesuń suwak „Rozmiar końcówki”, aby określić wielkość końcówki. 6 W polu „Ilość” wpisz wartość z zakresu od -180 do 180, aby określić, o ile stopni mają zostać przesunięte barwy na kole kolorów. 7 Przeciągaj wskaźnik myszy po obszarach, których barwy chcesz przesunąć.

Aby zastąpić barwy obrazka kolorem farby:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Otwórz selektor narzędzia „Efekt” na pasku właściwości i wybierz narzędzie „Zamiana barw”. 3 Z listy „Typ pędzla” wybierz typ pędzla. 4 Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki. 5 Przesuń suwak „Rozmiar końcówki”, aby określić wielkość końcówki. 6 W polu „Ilość” wpisz wartość z zakresu od 1 do 100, aby określić kolor wynikowy na podstawie jego oddalenia (w stopniach) od koloru farby na kole kolorów. 7 Przeciągaj wskaźnik myszy po obszarach, których barwę chcesz zmienić.

Ÿ Narzędzia „Barwa” ani „Zamiana barw” nie są dostępne w przypadku obrazków w skali szarości i obrazków w trybie duotone, ponieważ oba te typy obrazków nie zawierają składowej nasycenia.

Ÿ Aby zmienić rozmiar końcówki, można również wpisać odpowiednią wartość w polu „Rozmiar końcówki” na pasku właściwości.

Stosowanie na obrazku zabarwienia w kolorze farby
Można dopasować wygląd obrazka lub jego fragmentu przez zabarwianie kolorów farby. Użycie narzędzia „Zabarwienie” umożliwia zastosowanie do kolorów farb na obrazku zabarwienia w kolorze bieżącej farby. Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

207

Do obrazka zastosowano niewielką ilość zabarwienia w kolorze farby, którym jest kolor zielony.

Aby zastosować na obrazku zabarwienie w kolorze farby:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Otwórz selektor narzędzia „Efekt” na pasku właściwości i wybierz narzędzie „Zabarwienie”. 3 Z listy „Typ” wybierz typ pędzla. 4 Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki. 5 Przesuń suwak „Rozmiar końcówki”, aby określić wielkość końcówki. 6 W polu „Ilość” wpisz wartość z zakresu od 1 do 100, aby określić intensywność zabarwienia. 7 Przeciągaj wskaźnik myszy po obszarach, które chcesz zabarwić. Ÿ Aby zmienić rozmiar końcówki, można również wpisać odpowiednią wartość w polu „Rozmiar końcówki” na pasku właściwości.

Usuwanie kurzu i rys za pomocą narzędzia „Uśrednianie”
Za pomocą narzędzia „Uśrednianie” można naprawić zniszczone obszary obrazka.
Z oryginalnego obrazka usunięto kurz za pomocą narzędzia „Uśrednianie”.

208

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

Aby usunąć kurz i rysy przy użyciu narzędzia „Uśrednianie”:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Otwórz selektor narzędzia „Efekt” na pasku właściwości i wybierz narzędzie „Uśrednianie”. 3 Z listy „Typ pędzla” wybierz typ pędzla. 4 Wybierz końcówkę z selektora kształtu końcówki. 5 Przesuń suwak „Rozmiar końcówki”, aby określić wielkość końcówki. 6 W polu „Ilość” wpisz wartość z zakresu od 1 do 100, aby ustawić intensywność usuwania uszkodzeń. 7 Przeciągaj wskaźnik myszy nad zniszczonym obszarem.

Ÿ Aby zmienić rozmiar końcówki, można również wpisać odpowiednią wartość w polu „Rozmiar końcówki” na pasku właściwości.

Korzystanie z narzędzi cofania
Jeżeli podczas edycji obrazka zdarzy się pomyłka, można użyć narzędzi cofania, aby cofnąć efekt wykonanej czynności. Użycie narzędzia „Cofanie lokalne” powoduje przywrócenie obrazkowi jego poprzedniego wyglądu. Użycie narzędzia „Gumka” powoduje odsłonięcie obiektu lub tła znajdującego się pod danym obszarem obrazka. Narzędzie „Zamiana kolorów” służy do zastępowania koloru farby kolorem papieru. Za pomocą narzędzia „Cofanie lokalne” można cofnąć tylko ostatnio wykonaną czynność.

Aby przywrócić fragmentom obrazka poprzedni wygląd przy użyciu narzędzia „Cofanie lokalne”:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Cofanie” i uaktywnij narzędzie „Cofanie lokalne”. 2 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka.

Aby zastąpić obszary obrazka kolorem farby przy użyciu narzędzia „Gumka”:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Cofanie” i uaktywnij narzędzie „Gumka”. 2 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka.

Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków

209

3 Jeżeli chcesz wymazać kolor z obiektów na obrazku, najpierw zaznacz obiekt, a następnie przeciągaj po nim wskaźnik myszy za pomocą narzędzia „Gumka”. Jeżeli w oknie dokowanym Obiekty przycisk „Zablokuj przezroczystość obiektu” jest wyłączony, markiza obiektu będzie zmieniana, tak aby nie obejmować wymazywanych obszarów.

Aby zastąpić kolor farby kolorem papieru przy użyciu narzędzia „Zamiana kolorów”:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Cofanie” i uaktywnij narzędzie „Zamiana kolorów”. 2 Wykonaj jedną z poniższych czynności przy użyciu paska właściwości, aby określić zakres zamiany kolorów: Ÿ Naciśnij przycisk „Normalna” i wpisz odpowiednią wartość w polu „Podobieństwo kolorów”. Ÿ Naciśnij przycisk „HSB” i wpisz odpowiednie wartości w polach „Poziom barwy”, „Poziom nasycenia koloru” i „Poziom jaskrawości koloru”. 3 Przeciągaj wskaźnik myszy w oknie obrazka.

Ÿ Aby wymusić poziome lub pionowe ruchy narzędzi cofania, należy nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL podczas klikania i przeciągania wskaźnika myszy. Aby zmienić wymuszany kierunek, należy dodatkowo nacisnąć i przytrzymać klawisz SHIFT.

Ÿ Aby cofnąć operację malowania, można również użyć narzędzia „Klonowanie z zapisanego”. Więcej informacji na temat klonowania można znaleźć w sekcji „Klonowanie obrazków, obiektów i wypełnień” na stronie 170.

210

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 4

PRACA Z OBIEKTAMI I TEKSTEM

5

Wykorzystanie obiektów i tekstu pozwala wzbogacić możliwości edycji obrazka. Obiekty to niezależne elementy obrazka, które unoszą się nad tłem. Obiekty można tworzyć zarówno za pomocą narzędzi malowania, narzędzi kształtu oraz narzędzia „Tekst”, jak i z tła obrazka lub zaznaczeń. Obiekty można zaznaczać i przesuwać przy użyciu narzędzia „Wskaźnik obiektów” oraz elementów sterujących znajdujących się na pasku właściwości. Istnieje także możliwość kopiowania lub wycinania obiektów i wklejania ich jako nowe obiekty. Obiekty można ukryć, a także zmienić ich wyrównanie, rozkład i kolejność pionową. W oknie dokowanym Obiekty zestawione są nazwy i miniatury obiektów (łącznie z tłem). Rozmiar okna dokowanego Obiekty można dostosować, tak aby widocznych było więcej obiektów jednocześnie. Po umieszczeniu wskaźnika myszy nad obiektem wyświetlana jest jego etykietka, która zawiera informacje dotyczące obiektu. Informacje na temat wyświetlania etykietek obiektów można znaleźć w sekcji „Włączanie etykietek obiektów i określanie preferencji” na stronie 52. Jeśli wygląd i położenie obiektu są satysfakcjonujące, można utworzyć z niego stałą część obrazka, scalając go z tłem. Aby jednocześnie zmieniać wiele obiektów, można je zgrupować lub połączyć w jeden obiekt. Możliwe transformacje obiektów to zmiana rozmiaru, obrót, odbicie, pochylenie, zniekształcenie oraz nadanie perspektywy. Można również zmieniać krawędzie obiektów poprzez wtapianie, wyostrzanie oraz usunięcie aureoli. Ciekawe efekty, pozwalające uwypuklić krawędzie obiektów, można uzyskać poprzez utworzenie cieni rzucanych przez obiekty. Ponadto można zmieniać przezroczystość obiektów lub tworzyć maski obcinania, które pozwalają zmieniać przezroczystość poszczególnych pikseli obiektu bez wprowadzania tych zmian na stałe. Obiekty tekstowe można zmieniać za pomocą tych samych narzędzi edycyjnych, których używa się w przypadku pozostałych obiektów. Informacje na temat obiektów tekstowych można znaleźć w sekcji „Tworzenie i edycja obiektów tekstowych” na stronie 264.

Tworzenie obiektów
Obiekt można utworzyć od podstaw za pomocą narzędzi malowania oraz narzędzi kształtu. Narzędzia malowania pozwalają utworzyć obiekt z pociągnięć pędzla lub rozpylanych obrazków, a także klonować inne obiekty. Za pomocą narzędzi kształtu można tworzyć obiekty z prostokątów, elips, wielokątów i linii. Informacje na temat korzystania z narzędzi malowania i narzędzi kształtu można znaleźć w sekcji „Malowanie obrazka” na stronie 162. Praca z obiektami i tekstem

213

Istnieje możliwość utworzenia obiektu z tła obrazka, dzięki czemu tło można przesuwać, rozmieszczać i zmieniać w taki sam sposób, jak każdy inny obiekt. Polecenie Utwórz tło, dostępne w menu Obrazek, pozwala dodać nowe tło do obrazka. Można także zaznaczać fragmenty tła i tworzyć z nich nowe obiekty. Narzędzia maski pozwalają utworzyć obiekt z wszystkich elementów widocznych w obrębie zaznaczenia. Za pomocą narzędzi maski można także zaznaczać fragmenty istniejących obiektów, a następnie tworzyć z nich nowe obiekty. Informacje na temat korzystania z narzędzi maski można znaleźć w sekcji „Zaznaczanie obszaru obrazka o określonym kształcie” na stronie 72.

Tworzenie obiektów za pomocą narzędzi malowania i narzędzi kształtu
Za pomocą narzędzi malowania można utworzyć obiekt z pociągnięć pędzla lub rozpylanych obrazków, a także klonować elementy z innych obszarów obrazka. Narzędzia kształtu pozwalają tworzyć obiekty z prostokątów, elips, wielokątów i segmentów linii. Gdy obok polecenia Pokaż markizę, dostępnego w menu Obiekt, znajduje się znacznik wyboru, wówczas kontur nowego obiektu zaznaczony jest kreskowaną linią nazywaną markizą.
Obiekt jest tworzony za pomocą narzędzi malowania i narzędzi kształtu.

Aby utworzyć obiekt za pomocą narzędzi malowania:
1 Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowy obiekt. 2 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij wybrane narzędzie malowania. 3 Określ atrybuty narzędzia na pasku właściwości. 4 Przeciągnij wskaźnik narzędzia w oknie obrazka. 5 Powtarzaj czynności od 2 do 4, aby dodać więcej elementów do obiektu.

Aby utworzyć obiekt za pomocą narzędzi kształtu:
1 Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowy obiekt.

214

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

2 Jeśli chcesz tworzyć nowy obiekt za każdym razem, gdy rysujesz kształt, włącz przycisk „Przekształć w obiekt lub zaznaczenie”. Przycisk ten znajduje się na pasku właściwości, gdy aktywne jest jedno z narzędzi kształtu. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Kształt” i uaktywnij narzędzie kształtu. 4 Określ atrybuty narzędzia na pasku właściwości. 5 Przeciągnij wskaźnik narzędzia w oknie obrazka. 6 Powtarzaj czynności od 2 do 4, aby dodać więcej elementów do obiektu.

Ÿ Wszystkie rysowane kształty i pociągnięcia pędzla dodawane są do aktywnego obiektu. Aby utworzyć nowy obiekt, z menu Obiekt należy wybrać polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowy obiekt.

Ÿ Aby utworzyć nowy obiekt, można także nacisnąć przycisk „Nowy obiekt” w oknie dokowanym Obiekty. Aby przycisk „Nowy obiekt” był dostępny, przycisk „Zablokuj przezroczystość obiektu” musi być wyłączony.

Tworzenie obiektu z tła obrazka
Gdy obiekt zostanie utworzony z całego tła obrazka, możliwe jest przesuwanie, rozmieszczanie i zmienianie tła. Obiekt można także utworzyć z części tła obrazka.
Obiekt jest tworzony z zaznaczonego fragmentu tła.

Aby utworzyć obiekt z całego tła obrazka:
Ÿ Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz i wskaż polecenie Z tła.

Praca z obiektami i tekstem

215

Ÿ Aby utworzyć nowe tło, należy wybrać polecenie Utwórz tło z menu Obrazek.

Aby utworzyć obiekt z części tła obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Naciśnij przycisk „Obiekty” na pasku właściwości, aby otworzyć okno dokowane Obiekty. 3 Zaznacz tło w oknie dokowanym Obiekty. 4 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 5 Zaznacz fragment tła. 6 Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz i wskaż polecenie Obiekt: Kopiuj zaznaczenie.

Ÿ Obiekt z części tła można także utworzyć, naciskając przycisk „Utwórz obiekt z maski” w oknie dokowanym Obiekty. Ÿ Okno dokowane Obiekty można także otworzyć, klikając dwukrotnie narzędzie „Wskaźnik obiektów”.

Tworzenie obiektu z zaznaczenia
Obiekt można utworzyć z wszystkich elementów widocznych w obrębie zaznaczenia lub przez skopiowanie fragmentu istniejącego obiektu.
Obiekt jest tworzony z zawartości zaznaczenia.

216

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Aby utworzyć obiekt z wszystkich elementów widocznych w obrębie zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 2 Zaznacz obszar na obrazku. 3 Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj widoczny. 4 Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt.

Aby utworzyć obiekt z części innego obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 4 Zaznacz obszar obiektu. 5 Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz i wskaż polecenie Obiekt: Kopiuj zaznaczenie.

Ÿ Obiekt z części innego obiektu można także utworzyć, naciskając przycisk „Utwórz obiekt z maski” w oknie dokowanym Obiekty.

Zaznaczanie obiektów
Aby dokonywać zmian obiektów na obrazku, należy je najpierw zaznaczyć za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów” lub okna dokowanego Obiekty. Kiedy obiekt jest zaznaczony, otacza go pole wyróżnienia oraz osiem uchwytów transformacji. W przypadku zaznaczania kilku obiektów, pole wyróżnienia rozszerza się, tak aby objąć wszystkie obiekty. Za pomocą uchwytów transformacji można przekształcać obiekty. Więcej informacji na temat dokonywania transformacji obiektów można znaleźć w sekcji „Dokonywanie transformacji obiektów” na stronie 237. Po zakończeniu edycji zaznaczonego obiektu można usunąć jego zaznaczenie, zaznaczając inny obiekt lub tło obrazka. Jeśli zaznaczono wiele obiektów, tylko jeden z nich jest aktywny. Na zaznaczone obiekty wpływ mają tylko takie polecenia, jak przesuwanie czy łączenie. Natomiast na obiekt aktywny oprócz tego typu poleceń mają wpływ także narzędzia edycji obrazka oraz polecenia menu.

Praca z obiektami i tekstem

217

Wokół aktywnego obiektu widoczne są uchwyty transformacji na polu wyróżnienia oraz markiza obiektu.

Zaznaczanie obiektu
Aby dokonać zmian w obiekcie, należy go zaznaczyć w oknie obrazka lub oknie dokowanym Obiekty. Kiedy obiekt jest zaznaczony, wokół jego pola wyróżnienia pojawiają się uchwyty zaznaczenia. Gdy obok polecenia Pokaż markizę, dostępnego w menu Obiekt, znajduje się znacznik wyboru, wówczas obiekt otoczony jest także kreskowaną linią konturu, nazywaną markizą.

Aby zaznaczyć obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Kliknij wewnątrz obiektu.

Ÿ Jeśli obiekt jest całkowicie przykryty przez inny obiekt, można przytrzymać klawisz ALT i kliknąć, aby zaznaczyć zakryty obiekt.

Ÿ Obiekt można także zaznaczyć, klikając jego miniaturę w oknie dokowanym Obiekty. Aby zaznaczyć obiekt markizą, należy kliknąć i przeciągnąć w oknie obrazka za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów”.

Zaznaczanie wielu obiektów
Dzięki zaznaczeniu wielu obiektów w oknie obrazka lub w oknie dokowanym Obiekty, można je jednocześnie przesuwać, transformować lub stosować do nich wybrane efekty. Kiedy zaznaczonych jest wiele obiektów, wokół pola wyróżnienia otaczającego wszystkie obiekty wyświetlone są uchwyty zaznaczenia.

218

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Kiedy zaznaczonych jest wiele obiektów, pole wyróżnienia rozszerza się tak, aby obejmować je wszystkie. Obiekt aktywny otacza markiza.

Aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Przytrzymując klawisz SHIFT, kliknij wybrane obiekty.

Ÿ Wiele obiektów można też zaznaczyć, przeciągając wskaźnik myszy tak, aby objąć je ramką zaznaczenia markizy. Obiekty częściowo objęte ramką zaznaczenia markizy nie są zaznaczane.

Aby zaznaczyć wiele obiektów w oknie dokowanym Obiekty:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Naciśnij przycisk „Obiekty” na pasku właściwości, aby otworzyć okno dokowane Obiekty. 3 W oknie dokowanym Obiekty przytrzymaj klawisz CTRL i kliknij miniatury wybranych obiektów.

Ÿ Okno dokowane Obiekty można także otworzyć, klikając dwukrotnie narzędzie „Wskaźnik obiektów”.

Zaznaczanie wszystkich obiektów na obrazku
Można zaznaczyć wszystkie obiekty na obrazku, aby zastosować zmiany do nich wszystkich jednocześnie. Jednak zmiany wykonane za pomocą narzędzi z przybornika i niektórych poleceń menu są stosowane tylko do obiektu aktywnego.

Praca z obiektami i tekstem

219

Aby zaznaczyć wszystkie obiekty na obrazku:
Ÿ Z menu Obiekt wybierz polecenie Zaznacz wszystko.

Ÿ Po zaznaczeniu wszystkich obiektów obiekt aktywny pozostaje obiektem aktywnym.

Zaznaczanie grup obiektów
Wiele grup obiektów można zaznaczyć w ten sam sposób, w jaki zaznacza się wiele obiektów. Więcej informacji na temat grupowania obiektów można znaleźć w sekcji „Grupowanie obiektów” na stronie 233.

Aby zaznaczyć wiele grup obiektów:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT, a następnie w oknie obrazka kliknij obiekt z każdej grupy, którą chcesz zaznaczyć.

Ÿ Wiele grup obiektów można także zaznaczyć, wykonując zaznaczenie markizą w oknie obrazka lub korzystając z okna dokowanego Obiekty.

Usuwanie zaznaczenia obiektów
Można usunąć zaznaczenie jednego obiektu, wielu obiektów lub wszystkich obiektów na obrazku.
Jeśli usunięto zaznaczenie wszystkich obiektów, nie otacza ich już pole wyróżnienia z uchwytami. Obiekt aktywny jest otoczony markizą.

Aby usunąć zaznaczenie pojedynczego obiektu:
Ÿ W oknie obrazka kliknij poza markizą obiektu.

220

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Ÿ Po usunięciu zaznaczenia obiekt wciąż jest aktywny. Aby obiekt nie był aktywny, należy uczynić aktywnym inny obiekt lub tło obrazka.

Aby usunąć zaznaczenie wielu obiektów:
Ÿ Przytrzymaj klawisz SHIFT i kliknij każdy wybrany obiekt w oknie obrazka.

Aby usunąć zaznaczenie wszystkich obiektów:
Ÿ W oknie obrazka kliknij obszar poza krawędziami wszystkich obiektów.

Ÿ Zaznaczenie obiektu można także usunąć, przytrzymując klawisz SHIFT i klikając miniaturę obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

Kopiowanie, wycinanie i wklejanie obiektów
Obiekt na obrazku można skopiować, tworząc jego duplikat. Aby skopiować obiekt do innego obrazka, należy użyć poleceń Kopiuj i Wklej dostępnych w menu Edycja. Obiekt można usunąć z jednego obrazka i wkleić do innego za pomocą polecenia Wytnij w menu Edycja. Wycięty obiekt jest umieszczany w schowku, a znajdujące się pod nim tło zostaje odsłonięte. Aby kopiować lub wycinać fragmenty obiektów, można użyć narzędzi maski do zaznaczania obszarów obiektu. Ponadto istnieje możliwość wklejenia obiektu do zaznaczenia. Więcej informacji na temat zaznaczania obszarów za pomocą narzędzi maski można znaleźć w sekcji „Zaznaczanie obszaru obrazka o określonym kształcie” na stronie 72.

Tworzenie duplikatu obiektu
Za pomocą polecenia Duplikuj można utworzyć kopię obiektu. Kopia duplikowanego obiektu jest wyrównana do prawego dolnego rogu oryginału.
Duplikowanie globusa pozwala utworzyć dokładne kopie obiektu będącego oryginałem.

Praca z obiektami i tekstem

221

Aby utworzyć duplikat obiektu na obrazku:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Duplikuj.

Ÿ Aby możliwe było zaznaczanie i edycja pojedynczych obiektów, należy najpierw usunąć zaznaczenie utworzonego duplikatu.

Kopiowanie obiektu do innych obrazków
Obiekt można skopiować do nowego lub do istniejącego obrazka. Aby do innego obrazka skopiować tylko część obiektu, należy zaznaczyć obszar obiektu za pomocą jednego z narzędzi maski.

Aby skopiować obiekt do innego obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj. 4 Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz. 5 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik. 7 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 8 Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt.

Ÿ Można także skopiować obiekt do innego obrazka, przytrzymując klawisz CTRL i przeciągając obiekt do innego okna obrazka.

Aby skopiować obiekt do nowego obrazka:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności:

222

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy dokument. Ÿ Z menu Plik wybierz polecenie Nowy ze schowka.

Aby skopiować część obiektu do innego obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij wybrane narzędzie maski. 4 Zaznacz odpowiedni obszar obiektu. 5 Wykonaj czynności od 3 do 8 z procedury „Aby skopiować obiekt do innego obrazka”.

Wklejanie pliku obrazka jako nowego obiektu
Korzystając z polecenia Import można wkleić plik obrazka jako nowy obiekt do aktywnego obrazka. Podczas importu można zachować lub zmienić pierwotny rozmiar wklejanego obrazka.

Aby wkleić plik jako nowy obiekt:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Importuj i wskaż polecenie Importuj. 2 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik. 4 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 5 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij w oknie obrazka, aby wkleić obrazek w środku aktywnego obrazka z zachowaniem pierwotnego rozmiaru. Ÿ Kliknij i przeciągnij wskaźnik myszy, aby określić rozmiar i położenie wklejanego obrazka.

Wycinanie i wklejanie obiektów
Wycięcie obiektu z obrazka powoduje usunięcie obiektu i umieszczenie go w schowku w formie danych obrazka. Dane obrazka można następnie wkleić jako obiekt do nowego lub istniejącego obrazka. Aby wyciąć i wkleić do innego obrazka tylko fragment obiektu, można użyć jednego z narzędzi maski do zaznaczenia obszaru obiektu.

Praca z obiektami i tekstem

223

Aby wyciąć obiekt i wkleić go do innego obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij. 4 Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz. 5 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik. 7 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 8 Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Jako nowy obiekt.

Ÿ Obiekty można także wycinać i wklejać do innych obrazków, przeciągając je z jednego okna obrazka do innego.

Aby wyciąć fragment obiektu i wkleić go jako nowy obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij wybrane narzędzie maski. 4 Zaznacz odpowiedni obszar obiektu. 5 Wykonaj czynności od 3 do 5 z poprzedniej procedury.

Wklejanie obiektu do zaznaczenia
Istnieje możliwość wklejenia obiektu ze schowka do zaznaczenia utworzonego przy użyciu dowolnego narzędzia maski. Podczas wklejania obiektu do zaznaczenia, na podstawie pierwotnych danych obiektu tworzona jest maska obcinania. Więcej informacji na temat masek obcinania można znaleźć w sekcji „Zmiana przezroczystości obiektu” na stronie 256.

224

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Posąg (obiekt) został wklejony do zaznaczenia w kształcie globusa.

Aby wkleić obiekt do zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Wykonaj jedną z poniższych czynności, aby umieścić obiekt w schowku: Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować zaznaczony obiekt do schowka. Ÿ Z menu Edycja wybierz polecenie Wytnij, aby usunąć zaznaczony obiekt z okna obrazka i umieścić go w schowku. 4 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 5 Zaznacz odpowiedni obszar na obrazku. 6 Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej i wskaż polecenie Do zaznaczenia.

Przesuwanie i usuwanie obiektów
Obiekt można przesunąć, przeciągając go za pomocą myszy w oknie obrazka. Precyzyjne położenie obiektu można określić za pomocą paska właściwości. Klawisze strzałek pozwalają przesuwać obiekt o określone, stałe wartości przyrostu. Jest to tak zwane podsuwanie i szybkie podsuwanie. Można także na stałe usunąć obiekt z obrazka.

Przesuwanie obiektu
Obiekt w oknie obrazka można przesunąć, przeciągając go na nowe miejsce. Aby precyzyjnie przesunąć obiekt, można określić współrzędne poziome i pionowe jego położenia za pomocą paska właściwości.

Praca z obiektami i tekstem

225

Posąg (obiekt) jest przesuwany w inne położenie na obrazku.

Aby przesunąć obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij obiekt na inne miejsce. Ÿ Przytrzymaj klawisz CTRL podczas przeciągania obiektu, aby ograniczyć kąt przesuwania do wielokrotności 45 stopni (tj. ruch w poziomie, w pionie lub ukośnie pod kątem 45 stopni).

Aby przesunąć obiekt o określoną odległość:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Wskaźnik obiektów”, znajdującą się na pasku właściwości, i naciśnij przycisk „Tryb zmiany położenia”. 4 Jeśli obiekt ma być precyzyjnie przesunięty o określoną odległość względem swojego bieżącego położenia, włącz przycisk „Położenie względne” na pasku właściwości. 5 W polach „Transformacja w pionie/w poziomie” wpisz współrzędne położenia, w którym ma się znaleźć lewy górny róg pola wyróżnienia obiektu. 6 Naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji”.

Ÿ Jednostka miary w polach „Transformacja w pionie/w poziomie” jest taka sama, jak jednostka miary określona dla linijek. Więcej informacji na temat zmiany jednostki miary używanej na linijkach można znaleźć w sekcji „Konfigurowanie linijek” na stronie 66.

226

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Przesuwanie obiektu o ustalone przyrosty
Za pomocą klawiszy strzałek można przesuwać obiekt o ustalone przyrosty (tzw. odległości podsuwania i szybkiego podsuwania). Informacje na temat określania odległości podsuwania można znaleźć w sekcji „Określanie wartości podsuwania” na stronie 49.

Aby przesuwać obiekt o ustalone przyrosty:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij klawisz strzałki, aby przesunąć obiekt w kierunku wskazywanym przez strzałkę o odległość podsuwania. Ÿ Przytrzymując klawisz SHIFT, naciśnij klawisz strzałki, aby przesunąć obiekt o odległość szybkiego podsuwania.

Usuwanie obiektu
Usunięcie obiektu powoduje wymazanie go z okna obrazka. Jeśli po usunięciu obiektu obrazek zostanie zapisany, przywrócenie obiektu nie będzie możliwe.
Po lewej stronie znajdują się trzy obiekty. Po prawej stronie usunięte zostały koła zębate.

Aby usunąć obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Usuń.

Ÿ Obiekt można też usunąć, naciskając przycisk „Usuń obiekt(y)” w oknie dokowanym Obiekty lub naciskając klawisz DELETE.

Praca z obiektami i tekstem

227

Wyświetlanie i rozmieszczanie obiektów
Okno dokowane Obiekty oraz polecenie Rozmieść, dostępne w menu Obiekt, pozwalają wyświetlać i rozmieszczać obiekty na obrazku. Obiekt można ukryć lub wyrównać do innych elementów na obrazku, możliwa jest też zmiana rozłożenia i kolejności pionowej poszczególnych obiektów.

Wyświetlanie i ukrywanie obiektów
Domyślnie wszystkie tworzone obiekty są wyświetlane w oknie obrazka, ale można je także ukryć. Ukrycie obiektu nie powoduje usunięcia go z obrazka, a jedynie czyni go tymczasowo niewidocznym. Ukryty obiekt zostaje automatycznie zablokowany, tak aby nie można było go modyfikować.

Zmiana wyrównania obiektów
Obiekty mogą zostać wyrównane względem siebie, względem środka obrazka, względem siatki i prowadnic oraz względem okna obrazka. Polecenia przyciągania z menu Widok powodują, że siatka lub prowadnice nabierają cech magnesu, przez co krawędź zaznaczonego obiektu przesuwana jest do najbliższej prowadnicy lub linii siatki. Informacje na temat korzystania z siatki i prowadnic można znaleźć w sekcji „Korzystanie z prowadnic, siatki oraz linijek” na stronie 58.

Rozkładanie obiektów
Obiekty na obrazku można rozkładać, rozmieszczając je w równych odstępach. Dostępna jest opcja rozkładania obiektów w poziomie, w pionie oraz w poziomie i w pionie jednocześnie. Operacja rozkładania może być oparta na odległości między środkiem zaznaczonego obiektu a środkiem następnego zaznaczonego obiektu lub na odległości między położonymi naprzeciw siebie krawędziami obiektów.

Zmiana kolejności obiektów
Jeśli na obrazku jest tworzonych wiele obiektów, to wówczas są one układane jeden na drugim w kolejności, w jakiej je utworzono. Obiekt utworzony jako ostatni znajduje się na szczycie „stosu” obiektów, a tło obrazka zawsze leży na samym spodzie. Kolejność pionowa obiektów określa zależności między obiektami według kolejności ich tworzenia. Można na przykład przesunąć obiekt w oknie obrazka, aby przykryć nim obiekt leżący niżej w kolejności pionowej. Kolejność obiektów umieszczonych na „stosie” można zmienić za pomocą polecenia Kolejność, dostępnego w menu Obiekt, lub za pomocą okna dokowanego Obiekty.

228

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Wyświetlanie i ukrywanie obiektu
Istnieje możliwość tymczasowego ukrycia obiektu lub tła obrazka. Jeśli tło zostanie ukryte, zamiast niego wyświetlany jest niedrukowalny wzór szachownicy. Informacje na temat dostosowywania tego wzoru można znaleźć w sekcji „Określanie wyglądu siatki przezroczystości” na stronie 46.

Aby ukryć obiekt:
Ÿ Kliknij ikonę oka, znajdującą się obok miniatury obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

Aby wyświetlić obiekt:
Ÿ Kliknij ikonę oka, znajdującą się obok miniatury ukrytego obiektu w oknie dokowanym Obiekty.

Ÿ Kliknięcie ikony oka obiektu aktywnego powoduje ukrycie wszystkich pozostałych obiektów.

Zmiana wyrównania obiektu
Za pomocą paska właściwości lub polecenia Wyrównanie i rozkład, dostępnego w menu Obiekt, można wyrównać zaznaczony obiekt względem obiektu aktywnego, środka obrazka, okna obrazka lub najbliższego punktu siatki.
Obiekty po lewej stronie są rozmieszczone przypadkowo na całym obrazku. Obiekty po prawej stronie zostały wyrównane względem swoich dolnych krawędzi.

Aby wyrównać obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Naciśnij przycisk „Wyrównaj obiekty” na pasku właściwości.

Praca z obiektami i tekstem

229

4 Kliknij kartę „Wyrównanie”. 5 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Do aktywnego” — wyrównuje zaznaczony obiekt względem obiektu aktywnego, Ÿ „Do środka dokumentu” — wyrównuje zaznaczony obiekt względem środka okna obrazka, Ÿ „Zaznaczone do dokumentu” — wyrównuje zaznaczony obiekt względem okna obrazka. 6 Zaznacz dowolne z pól wyrównania w poziomie i w pionie. 7 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Zaznacz pole wyboru „Wyrównaj do siatki”, aby wyrównać obiekty do najbliższego punktu siatki. Ÿ Włącz przycisk podglądu, aby wyświetlić podgląd wyrównania w oknie obrazka.

Ÿ Przycisk „Do aktywnego” jest dostępny tylko wtedy, gdy zaznaczono wiele obiektów.

Rozkładanie obiektów
Obiekty na obrazku można rozłożyć w równych odstępach za pomocą paska właściwości lub polecenia Wyrównanie i rozkład. Obiekty można rozłożyć w poziomie lub w pionie.
Obiekty na górnym obrazku są rozmieszczone przypadkowo na całym obrazku. Obiekty na dolnym obrazku są rozłożone w równych odstępach.

Aby rozłożyć obiekty:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekty.

230

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

3 Naciśnij przycisk „Wyrównaj obiekty” na pasku właściwości. 4 Kliknij kartę „Rozkład”. 5 Zaznacz dowolne z pól rozkładu w poziomie i w pionie. 6 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Względem obszaru zaznaczenia” — rozkłada zaznaczone obiekty w równych odstępach, Ÿ „Względem obszaru dokumentu” — rozkłada zaznaczone obiekty w równych odstępach na całym obrazku, Ÿ „Według odstępów między obiektami” — umożliwia określenie odległości między obiektami w polach „X” i „Y”. 7 Aby wyświetlić podgląd rozkładu w oknie obrazka, włącz przycisk podglądu.

Ÿ Rozkładanie tylko dwóch obiektów nie daje żadnych efektów, jeśli wybrano opcję „Względem obszaru zaznaczenia”. Ÿ Jeśli zaznaczono pole wyboru „Odstępy”, odległości między krawędziami kolejno zaznaczanych obiektów są równe. Ÿ Jednostką miary w polach „X” i „Y” jest jednostka miary obrazka.

Zmiana kolejności obiektów
Zmiana kolejności pionowej obiektów pozwala odsłonić zakryte obiekty lub umieścić najwyżej położone obiekty pod innymi obiektami.
Po lewej stronie widać koła zębate (obiekt) położone ponad globusem (obiekt), który z kolei leży nad posągiem (obiekt). Po prawej stronie posąg znajduje się nad kołami zębatymi i globusem.

Aby zmienić kolejność obiektów:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. Praca z obiektami i tekstem

231

3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Rozmieść i wskaż polecenie Kolejność, a następnie wybierz jedno z poniższych poleceń: Ÿ Przesuń na wierzch — umieszcza zaznaczony obiekt ponad wszystkimi obiektami na obrazku, Ÿ Przesuń pod spód — umieszcza zaznaczony obiekt pod wszystkimi innymi obiektami na obrazku, Ÿ Przesuń wyżej — umieszcza zaznaczony obiekt o jedną pozycję wyżej w kolejności pionowej, Ÿ Przesuń niżej — umieszcza zaznaczony obiekt o jedną pozycję niżej w kolejności pionowej, Ÿ Odwróć kolejność — odwraca kolejność pionową zaznaczonych obiektów.

Ÿ Kiedy obiekty są zgrupowane, leżą na tym samym poziomie w kolejności pionowej obiektów. Z tego powodu nie można umieścić obiektu między poszczególnymi obiektami grupy. Ÿ Podczas grupowania obiektów wszystkie obiekty w grupie zostają umieszczone na poziomie najwyżej położonego obiektu grupy. Ÿ Tło obrazka zawsze leży najniżej w kolejności pionowej obiektów. Żaden obiekt nie może być umieszczony poniżej tła.

Ÿ Kolejność pionową obiektów można też zmienić, przeciągając miniaturę obiektu do nowego położenia w oknie dokowanym Obiekty.

Grupowanie i łączenie obiektów
Dzięki grupowaniu i łączeniu obiektów pewne operacje można wykonywać na wielu obiektach jednocześnie. Obiekty zgrupowane można jednocześnie przesuwać, usuwać i transformować. Aby zastosować zmiany w pojedynczych obiektach w grupie, należy najpierw rozdzielić grupę. Łączenie obiektów pozwala na stałe utworzyć jeden obiekt z wielu obiektów. Można także połączyć obiekty z tłem, aby zmniejszyć rozmiar pliku obrazka. Jeśli obiekty zostaną połączone z tłem, przestają unosić się nad obrazkiem i nie można już ich pojedynczo zaznaczać ani modyfikować. Jeśli cechy obiektów zostaną połączone przy użyciu grup obcinania, do kształtu obiektu dodawane są elementy graficzne innych obiektów. Grupy obcinania powodują umieszczenie pikseli obiektu potomnego wewnątrz kształtu obiektu głównego. W rezultacie obiekt główny zachowuje swój kształt, jednak zawiera także elementy graficzne obiektów potomnych.

232

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Obiekt koła zębate jest obiektem głównym w stosunku do globusa.

Właściwości globusa (obiektu potomnego) umieszczone są wewnątrz kół zębatych (obiektu głównego).

Grupowanie obiektów
Grupowanie obiektów pozwala przesuwać, usuwać lub transformować obiekty jako jedną całość. Po zgrupowaniu obiektów w oknie obrazka zostaje wokół nich wyświetlone pole wyróżnienia, a w oknie dokowanym Obiekty łączy je gruba, czarna linia.

Aby zgrupować obiekty:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekty. 3 Naciśnij przycisk „Grupuj”, znajdujący się na pasku właściwości.

Aby dodać obiekty do istniejącej grupy:
1 Zaznacz grupę obiektów. 2 Przytrzymując klawisz SHIFT, zaznacz obiekt, który chcesz dodać do grupy. 3 Naciśnij przycisk „Grupuj” na pasku właściwości.

Praca z obiektami i tekstem

233

Ÿ Zaznaczone obiekty można też zgrupować, wybierając kolejno polecenia Rozmieść i Grupuj z menu Obiekt.

Rozdzielanie grupy obiektów
Aby stosować zmiany do pojedynczych obiektów w grupie obiektów, należy najpierw rozdzielić grupę. Nie można usunąć pojedynczego obiektu z grupy bez uprzedniego jej rozdzielenia.

Aby rozdzielić grupę obiektów:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Kliknij jeden z obiektów w grupie. 3 Naciśnij przycisk „Rozdziel grupę”, znajdujący się na pasku właściwości.

Ÿ Aby zmieniać pojedyncze obiekty w rozdzielonej grupie, należy najpierw usunąć ich zaznaczenie. Informacje na temat usuwania zaznaczenia obiektów można znaleźć w sekcji „Usuwanie zaznaczenia obiektów” na stronie 220.

Ÿ Grupę można także rozdzielić, wybierając kolejno polecenia Rozmieść i Rozdziel grupę z menu Obiekt.

Łączenie obiektów z tłem obrazka
Łączenie obiektów z tłem obrazka powoduje scalenie ich z tłem i zmniejszenie rozmiaru pliku. Sposobem łączenia kolorów obiektu z tłem obrazka można sterować, wybierając odpowiedni tryb scalania. Informacje na temat trybów scalania można znaleźć w sekcji „Wybór trybu scalania” na stronie 157.
Globus (obiekt) został połączony z tłem w trybie scalania „Kolor”.

234

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Aby połączyć obiekt z tłem:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Obiekty. 4 Wybierz tryb scalania z listy „Tryb scalania” w oknie dokowanym Obiekty. 5 Wpisz wartość w polu „Krycie” w oknie dokowanym Obiekty, aby określić poziom krycia obiektu. 6 Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz i wskaż polecenie Połącz obiekty z tłem.

Ÿ Można także kliknąć suwak w oknie dokowanym Obiekty i przeciągać go za pomocą myszy, aby ustawić wartość krycia. Ÿ Tryb scalania i poziom krycia można też określić, klikając prawym przyciskiem myszy obiekt w oknie dokowanym Obiekty, a następnie wybierając polecenie Właściwości.

Aby połączyć wszystkie obiekty z tłem:
Ÿ Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz i wskaż polecenie Połącz wszystkie obiekty z tłem.

Ÿ Jeśli obiekty zostaną połączone z tłem, nie można ich potem modyfikować jako pojedynczych elementów obrazka. Ÿ Polecenie Połącz, znajdujące się w menu Obiekt, można cofnąć tylko za pomocą funkcji cofania dostępnej w programie Corel PHOTO-PAINT. Informacje na temat możliwości cofania można znaleźć w sekcji „Cofanie i ponawianie zmian” na stronie 53.

Łączenie wielu obiektów w jeden obiekt
Jeśli zmiany dwóch lub więcej obiektów mają być przeprowadzane jednocześnie i w ten sam sposób, można połączyć obiekty w jeden obiekt. Łączenie obiektów zmniejsza także rozmiar pliku obrazka.

Praca z obiektami i tekstem

235

Po lewej stronie posąg (obiekt aktywny), globus oraz koła zębate są osobnymi obiektami. Po prawej stronie obiekty te zostały połączone w jeden obiekt.

Aby połączyć wiele obiektów w jeden obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekty. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Obiekty. 4 Wybierz tryb scalania z listy „Tryb scalania” w oknie dokowanym Obiekty. 5 Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz i wskaż polecenie Połącz obiekty ze sobą.

Ÿ Polecenie Połącz, znajdujące się w menu Obiekt, można cofnąć tylko za pomocą funkcji cofania dostępnej w programie Corel PHOTO-PAINT. Informacje na temat możliwości cofania można znaleźć w sekcji „Cofanie i ponawianie zmian” na stronie 53.

Ÿ Okno dokowane Obiekty można także otworzyć, klikając dwukrotnie narzędzie „Wskaźnik obiektów”.

Tworzenie i usuwanie grup obcinania
Tworząc grupę obcinania, można umieścić elementy graficzne z jednego lub więcej obiektów w kształcie innego obiektu. Grupa obcinania powoduje wstawienie pikseli obiektu potomnego do kształtu obiektu głównego. Obiekt jest zawsze obiektem głównym dla obiektów położonych wyżej w kolejności pionowej. Utworzoną grupę obcinania można w każdej chwili usunąć.

236

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Aby utworzyć grupę obcinania:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Naciśnij przycisk „Obiekty” na pasku właściwości, aby otworzyć okno dokowane Obiekty. 3 W oknie dokowanym Obiekty kliknij kolumnę znajdującą się po lewej stronie miniatury obiektu potomnego.

Aby usunąć grupę obcinania:
Ÿ W oknie dokowanym Obiekty kliknij ikonę spinacza znajdującą obok obiektu potomnego.

Ÿ Po utworzeniu grupy obcinania ikona spinacza zostaje wyświetlona w kolumnie po lewej stronie miniatury obiektu potomnego, a miniaturze nadawane jest wcięcie. Ÿ Grupa obcinania ukrywa wszystkie piksele należące do obiektu potomnego, które nie nachodzą na obiekt główny. Jeśli piksele nie nachodzą na siebie, obiekt potomny jest ukryty. Wciąż jednak możliwa jest jego edycja. Ÿ Tło nie może być częścią grupy obcinania.

Ÿ Okno dokowane Obiekty można także otworzyć, klikając dwukrotnie narzędzie „Wskaźnik obiektów”.

Dokonywanie transformacji obiektów
Wygląd obiektu na obrazku można zmieniać, stosując następujące transformacje: zmiana rozmiaru, skalowanie, obrót, odbicie lustrzane, pochylenie, zniekształcenie oraz nadanie perspektywy. Transformacje można wykonywać w oknie obrazka za pomocą uchwytów transformacji lub przy wykorzystaniu trybów transformacji dostępnych na pasku właściwości. Transformacjom podlegają pojedyncze obiekty lub wiele obiektów. Podczas skalowania, pochylania lub obracania obiektu mogą pojawić się poszarpane krawędzie. Z tego powodu dla większości transformacji dostępny jest przycisk wygładzania, umieszczony na pasku właściwości. Domyślnie przycisk ten jest włączony. Wygładzanie nadaje różną przezroczystość pikselom na krawędzi obiektu, dzięki czemu krawędzie są gładkie, a obiekt wtapia się w tło.

Praca z obiektami i tekstem

237

Na powiększonym obszarze obrazka przedstawiono różnicę między krawędzią wygładzoną (u góry) a krawędzią, której nie wygładzono (u dołu).

Aby obejrzeć efekty transformacji przed jej trwałym zastosowaniem do obiektu, można poddać transformacji kopię obiektu. Jeśli efekty transformacji nie są satysfakcjonujące, można usunąć kopię, pozostawiając pierwotny obiekt bez zmian. Podgląd transformacji uzyskuje się za pomocą przycisku „Dokonaj transformacji” znajdującego się na pasku właściwości. Aby zapobiec utracie jakości obrazka w wyniku zastosowania wielu oddzielnych transformacji, należy przeprowadzić je wszystkie za jednym razem i dopiero wtedy zastosować.

Zmiana rozmiaru i skalowanie obiektu
Zmiana rozmiaru pozwala zmienić szerokość i wysokość obiektu. Rozmiar obiektu można zmieniać w oknie obrazka lub za pomocą paska właściwości, podając dokładne wymiary. Skalowanie pozwala zmienić rozmiar obiektu do wielkości określonej procentem pierwotnego rozmiaru obiektu.
Rozmiar obiektu po lewej stronie jest zmieniany w celu otrzymania jego mniejszej wersji, widocznej po prawej stronie.

Aby zmienić rozmiar obiektu w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Aby zachować bieżący stosunek wysokości do szerokości obiektu, włącz przycisk „Zachowaj proporcje” na pasku właściwości.

238

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

4 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij dowolny z uchwytów w polu wyróżnienia. Ÿ Aby zachować stałe położenie środka obiektu podczas zmiany rozmiaru, przeciągnij dowolny z uchwytów w polu wyróżnienia, przytrzymując klawisz SHIFT. Ÿ Aby zmieniać rozmiar obiektu bez zachowania proporcji, przeciągnij dowolny z narożnych uchwytów w polu wyróżnienia, przytrzymując klawisz ALT. 5 Powtarzaj czynność z punktu 4 do uzyskania wymaganego rozmiaru. 6 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Aby zmienić rozmiar obiektu o dokładną wartość:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Otwórz paletę transformacji na pasku właściwości i kliknij ikonę „Tryb zmiany rozmiaru”. 3 Wpisz wartości w polach „Transformacja w pionie/w poziomie”. 4 Aby wyświetlić podgląd transformacji, naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji” na pasku właściwości. 5 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Aby skalować obiekt:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z procedury „Aby zmienić rozmiar obiektu w oknie obrazka”. 2 Otwórz paletę transformacji na pasku właściwości i kliknij ikonę „Tryb skalowania”. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Wpisz procentową wartość skalowania w polach „Transformacja w pionie/w poziomie” na pasku właściwości. Ÿ Przytrzymując klawisz CTRL, przeciągnij uchwyty zmiany rozmiaru.

Praca z obiektami i tekstem

239

4 Aby wyświetlić podgląd transformacji, naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji” na pasku właściwości. 5 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Ÿ Jednostka miary w polach „Transformacja w pionie/w poziomie” jest taka sama, jak jednostka miary określona dla linijek. Informacje na temat zmiany jednostki miary używanej na linijkach można znaleźć w sekcji „Konfigurowanie linijek” na stronie 66.

Ÿ Aby zastosować transformację, można też kliknąć dwukrotnie obiekt lub nacisnąć klawisz ENTER. Ÿ Aby anulować transformację, można też nacisnąć klawisz ESC.

Obracanie obiektu
Obracanie obiektu pozwala przekręcić obiekt wokół punktu zwanego środkiem obrotu. Obiekt można obrócić w oknie obrazka lub za pomocą paska właściwości.
Obiekt po lewej stronie jest obracany w celu otrzymania obiektu po prawej.

Aby obrócić obiekt w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Kliknij obiekt, aby wyświetlić uchwyty obrotu. 4 Przeciągnij środek obrotu na odpowiednie miejsce.

240

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

5 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij jeden z narożnych uchwytów do nowego położenia. Ÿ Aby wymusić obrót w 15-stopniowych przyrostach, przeciągnij jeden z narożnych uchwytów, przytrzymując klawisz CTRL. 6 Powtarzaj czynności 4 i 5 do uzyskania odpowiedniego kąta obrotu. 7 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Ÿ Środek obrotu jest oznaczony w oknie obrazka ikoną przypominającą środek tarczy.

Aby obrócić obiekt o dokładny kąt:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Otwórz paletę transformacji na pasku właściwości i kliknij ikonę „Tryb obracania”. 3 Aby przesunąć środek obrotu względem jego bieżącego położenia, włącz przycisk „Środek względny” na pasku właściwości. 4 Wpisz wartości w polach „Transformacja w pionie/w poziomie”, aby określić położenie środka obrotu. 5 Wpisz wielkość kąta w polu „Kąt obrotu” na pasku właściwości. 6 Aby wyświetlić podgląd transformacji, naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji” na pasku właściwości. 7 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Praca z obiektami i tekstem

241

Ÿ Podanie ujemnej wartości kąta obrotu powoduje obrót obiektu w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, podanie wartości dodatniej — w kierunku przeciwnym. Ÿ Jednostka miary w polach „Transformacja w pionie/w poziomie” jest taka sama, jak jednostka miary określona dla linijek. Informacje na temat zmiany jednostki miary używanej na linijkach można znaleźć w sekcji „Konfigurowanie linijek” na stronie 66.

Ÿ Aby zastosować transformację, można też kliknąć dwukrotnie obiekt lub nacisnąć klawisz ENTER. Ÿ Aby anulować transformację, można też nacisnąć klawisz ESC.

Odbijanie obiektu
Odbijanie obiektu pozwala utworzyć odbicie lustrzane obiektu. Obiekt można odbić w oknie obrazka lub zrobić to precyzyjnie za pomocą paska właściwości.
Obiekt po lewej stronie jest odbijany w poziomie w celu otrzymania obiektu po prawej.

Aby odbić obiekt w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Przytrzymując klawisz CTRL, przeciągnij jeden ze środkowych uchwytów poza uchwyt znajdujący się po przeciwnej stronie pola wyróżnienia obiektu. 4 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

242

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Aby precyzyjnie odbić obiekt:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Otwórz paletę transformacji na pasku właściwości i kliknij ikonę „Tryb skalowania”. 3 Włącz jeden z poniższych przycisków na pasku właściwości: Ÿ „Odbij obiekty w poziomie” — tworzy odbicie lustrzane obiektu wzdłuż osi pionowej, Ÿ „Odbij obiekty w pionie” — tworzy odbicie lustrzane obiektu wzdłuż osi poziomej. 4 Aby wyświetlić podgląd transformacji, naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji” na pasku właściwości. 5 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Ÿ Odbicie lustrzane obiektu w poziomie wykonywane jest względem prawej krawędzi obiektu, a w pionie względem górnej.

Ÿ Aby zastosować transformację, można też kliknąć dwukrotnie obiekt lub nacisnąć klawisz ENTER. Ÿ Aby anulować transformację, można też nacisnąć klawisz ESC.

Pochylanie obiektu
Pochylanie obiektu pozwala nadać mu nachylenie w jednym kierunku bez podobnych zmian w kierunku przeciwnym. Można pochylić obiekt w oknie obrazka lub określić dokładne wartości pochylenia za pomocą paska właściwości.

Praca z obiektami i tekstem

243

Obiekt u góry jest pochylany w celu otrzymania obiektu znajdującego się u dołu po prawej.

Aby pochylić obiekt w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Kliknij obiekt, aby wyświetlić uchwyty pochylenia. 4 Przeciągnij wybrany uchwyt pochylenia do nowego położenia. 5 Powtarzaj czynność z punktu 4 do uzyskania odpowiedniego efektu. 6 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj” znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Aby pochylić obiekt o dokładną wartość:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Otwórz paletę transformacji na pasku właściwości i kliknij ikonę „Tryb pochylania”. 3 Wpisz wartości w polach „Transformacja w pionie/w poziomie”. 4 Aby wyświetlić podgląd transformacji, naciśnij przycisk „Dokonaj transformacji” na pasku właściwości.

244

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

5 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Ÿ Podanie dodatnich wartości w poziomie powoduje przesunięcie góry obiektu w lewo, a ujemnych — w prawo. Podanie dodatnich wartości w pionie powoduje przesunięcie prawej strony obiektu w górę, a ujemnych — w dół. Ÿ Jednostka miary w polach „Transformacja w pionie/w poziomie” jest taka sama, jak jednostka miary określona dla linijek. Informacje na temat zmiany jednostki miary używanej na linijkach można znaleźć w sekcji „Konfigurowanie linijek” na stronie 66.

Ÿ Aby zastosować transformację, można też kliknąć dwukrotnie obiekt lub nacisnąć klawisz ENTER. Ÿ Aby anulować transformację, można też nacisnąć klawisz ESC.

Zniekształcanie obiektu
Zniekształcanie obiektu pozwala rozciągnąć go bez zachowania proporcji. Obiekt można zniekształcić w oknie obrazka za pomocą uchwytów zniekształcenia.
Obiekt po lewej stronie jest zniekształcany w celu otrzymania obiektu po prawej.

Aby zniekształcić obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt.

Praca z obiektami i tekstem

245

3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Otwórz paletę transformacji na pasku właściwości i kliknij ikonę „Tryb zniekształcania”. Ÿ Kliknij obiekt dwa razy, aby wyświetlić uchwyty zniekształcenia. 4 Przeciągnij jeden z uchwytów zniekształcenia do nowego położenia. 5 Powtarzaj czynność z punktu 4 do uzyskania odpowiedniego efektu. 6 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Ÿ Aby zastosować transformację, można też kliknąć dwukrotnie obiekt lub nacisnąć klawisz ENTER. Ÿ Aby anulować transformację, można też nacisnąć klawisz ESC.

Stosowanie perspektywy do obiektu
Zastosowanie perspektywy do obiektu pozwala nadać mu wrażenie trójwymiarowej głębi. Perspektywę można zastosować do obiektu w oknie obrazka za pomocą uchwytów perspektywy.
Do obiektu po lewej stronie zastosowano perspektywę w celu otrzymania obiektu po prawej.

Aby zastosować perspektywę do obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt.

246

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Otwórz paletę transformacji na pasku właściwości i kliknij ikonę „Tryb zmiany perspektywy”. Ÿ Kliknij obiekt trzy razy, aby wyświetlić uchwyty perspektywy. 4 Przeciągnij jeden z uchwytów perspektywy w nowe położenie. 5 Powtarzaj czynność z punktu 4 do uzyskania odpowiedniego efektu. 6 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Zastosuj”, znajdujący się na pasku właściwości, aby zastosować transformację. Ÿ Kliknij dwukrotnie na zewnątrz obiektu, aby anulować transformację.

Ÿ Aby zastosować transformację, można też kliknąć dwukrotnie obiekt lub nacisnąć klawisz ENTER. Ÿ Aby anulować transformację, można też nacisnąć klawisz ESC.

Zmiana krawędzi obiektu
Wygląd obiektu można dokładnie regulować, zmieniając cechy jego krawędzi. Istnieje możliwość dostosowania wyglądu markizy obiektu poprzez zmianę jej koloru i wartości progu. Krawędzie obiektu można mieszać z tłem, stosując wtapianie i usuwając aureolę obiektu. Aby wyróżnić obiekt na obrazku, można wyostrzyć jego krawędzie lub nadać mu cień.

Próg i kolor markizy
Zmiana wartości progu dla markizy obiektu powoduje zmianę położenia widocznego obramowania aktywnego obiektu. Można także zmienić kolor markizy, aby lepiej odróżniała się od tła obrazka.

Wtapianie
Wtapianie powoduje zmiękczenie krawędzi obiektu poprzez stopniowe zwiększanie przezroczystości pikseli brzegowych. Można określić szerokość wtapianego obszaru obiektu oraz używany gradient przezroczystości. Gradient przezroczystości pozwala określić, czy przezroczystość pikseli we wtapianym obszarze zwiększa się równomiernie, czy też koncentracja przezroczystych pikseli stopniowo rośnie.

Praca z obiektami i tekstem

247

Wyostrzanie
Wyostrzanie jest operacją przeciwną do wtapiania: sprawia, że krawędzie obiektu stają się wyraźniejsze i bardziej widoczne. Aby wyostrzyć krawędzie, należy wybrać wartość progu w skali szarości dla pikseli znajdujących się na krawędziach obiektu. Następnie krawędzie obiektu zostają zmienione przez wykluczenie pikseli o wartości przezroczystości niższej niż określona. Wykluczone piksele stają się przezroczyste i przestają być częścią widocznego obiektu. Piksele włączone do obiektu stają się nieprzezroczyste.

Usuwanie aureoli
Obiekt utworzony z zaznaczenia ma niekiedy na krawędziach przypadkowe piksele. Jest to zwłaszcza widoczne, gdy zaznaczenie wykorzystane do utworzenia obiektu jest otoczone pikselami o innej jaskrawości lub kolorze. Usunięcie aureoli powoduje zamianę koloru przypadkowych pikseli na kolor z wnętrza obiektu, dzięki czemu obiekt po tej operacji łagodnie miesza się z tłem.

Usuwanie czarnych lub białych krawędzi obiektu
Przezroczystość pikseli na krawędziach wtopionego obiektu można zmienić za pomocą poleceń usuwania otoczki. Im większa jest przezroczystość pikseli, tym lepiej widać fragmenty obrazka znajdujące się pod nimi. Polecenie Usuń czarną otoczkę nadaje większą przezroczystość półprzezroczystym pikselom. Polecenie Usuń białą otoczkę zmniejsza przezroczystość półprzezroczystych pikseli.

Tworzenie cieni
Za pomocą narzędzia „Cień obiektu” można tworzyć cienie rzucane przez obiekt. Elementy sterujące znajdujące się na pasku właściwości pozwalają tworzyć zarówno płaskie cienie będące zarysem obiektu, jak i cienie z perspektywą, których brzegi zbiegają się w jednym punkcie. Można także zmienić kierunek padania cienia, odległość cienia od obiektu, kolor i poziom krycia cienia, a także stopień wtapiania jego krawędzi.

Zmiana wartości progu dla markizy obiektu
Jeśli obok polecenia Pokaż markizę, dostępnego w menu Obiekt, znajduje się znacznik wyboru, wokół obiektu aktywnego wyświetlana jest kreskowana linia konturu, zwana markizą. Można zmienić wartość progu dla markizy obiektu, przez co zmienia się położenie markizy względem krawędzi aktywnego obiektu.

248

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Obiekt po lewej stronie ma ustawioną wysoką wartość progu markizy. Obiekt po prawej stronie ma ustawioną niską wartość progu.

Aby zmienić wartość progu dla markizy obiektu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 W polu „Próg dla obiektu” wpisz wartość progu (od 1 do 255).

Ÿ Jeśli wartość progu dla markizy obiektu zostanie zmieniona, zmienia się obszar obiektu otoczony markizą, natomiast sam obiekt nie ulega zmianie. Piksele, które nie są całkiem nieprzezroczyste, mogą leżeć poza markizą, chociaż wciąż stanowią część obiektu. Ÿ Aby markiza obejmowała wszystkie piksele obiektu, należy podać niską wartość progu. Aby markizą objęte zostały tylko najbardziej nieprzezroczyste piksele obiektu, należy podać wysoką wartość progu.

Zmiana koloru markizy obiektu
Jeśli obok polecenia Pokaż markizę, dostępnego w menu Obiekt, znajduje się znacznik wyboru, wokół obiektu aktywnego wyświetlana jest kreskowana linia konturu, zwana markizą. Można zmienić kolor markizy obiektu, aby lepiej odróżniała się od tła obrazka.

Praca z obiektami i tekstem

249

Markiza obiektu po lewej jest niebieska (kolor domyślny). Kolor markizy obiektu po prawej zmieniono na czerwony.

Aby zmienić kolor markizy obiektu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Z listy kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Otwórz selektor kolorów „Markiza obiektu” i kliknij wybrany kolor.

Wtapianie krawędzi obiektu
Wtapianie powoduje stopniowe zwiększenie przezroczystości pikseli wzdłuż krawędzi obiektu, przy czym przezroczystość może zmieniać się liniowo lub według krzywej. Im większa jest przezroczystość pikseli, tym lepiej widać fragmenty obrazka znajdujące się pod nimi. Wtopione brzegi obiektu można usunąć za pomocą maski obcinania. Maska obcinania pozwala zmienić przezroczystość obiektu niezależnie od obiektu.
Obiekt po lewej stronie wtopiono w celu utworzenia obiektu po prawej.

Aby wtopić krawędzie obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Wtapianie.

250

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

4 Wpisz wartość w polu „Szerokość”. 5 Wybierz jeden z poniższych typów krawędzi z listy „Krawędzie”: Ÿ „Proste” — przezroczystość wzrasta równomiernie od początku do końca obszaru wtapianego, Ÿ „Zaokrąglone” — wzrost przezroczystości odbywa się po krzywej w kształcie pochylonej litery „S”. W rezultacie przyrosty przezroczystości są małe na początku obszaru wtapianego, większe w środku, i znów małe na końcu obszaru. 6 Aby wyświetlić podgląd efektu w oknie obrazka, włącz przycisk podglądu.

Aby tymczasowo usunąć z obiektu wtopione krawędzie:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Z przezroczystości obiektu. 3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Wyłącz.

Aby na stałe usunąć z obiektu wtopione krawędzie:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z procedury „Aby wtopić krawędzie obiektu”. 2 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Z przezroczystości obiektu. 3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Usuń.

Ÿ Jeśli maska obcinania jest wyłączona, na jej miniaturze w oknie dokowanym Obiekty wyświetlony zostaje czerwony znak „X”.

Wyostrzanie krawędzi obiektu
Krawędzie obiektu można wyostrzyć, usuwając z obiektu te piksele, których przezroczystość jest mniejsza niż określony poziom progu.

Aby wyostrzyć krawędzie obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt.

Praca z obiektami i tekstem

251

3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Otoczka i wskaż polecenie Próg. 4 W polu „Poziom” wpisz wartość od 1 do 255, aby określić, które piksele mają stanowić krawędź obiektu.

Usuwanie aureoli obiektu
Wzdłuż krawędzi obiektu mogą leżeć przypadkowe piksele. Kontrastują one mocno z pikselami do nich przyległymi, co powoduje, że obiekt wydaje się lekko poszarpany. Dzięki usunięciu przypadkowych pikseli obiekt łagodnie wtapia się w tło i ma gładki, elegancki wygląd.
Z obiektu po lewej stronie usunięto aureolę, tworząc obiekt widoczny po prawej.

Aby usunąć aureolę obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Otoczka i wskaż polecenie Usuń aureolę. 4 W polu „Szerokość” wpisz wartość od 1 do 100.

Ÿ Jeśli podano duże wartości dla usuwania aureoli, przejście między krawędziami obiektu a tłem jest stopniowe.

Usuwanie czarnych lub białych krawędzi obiektu
Czarne lub białe krawędzie wtopionego obiektu można usunąć, zwiększając lub zmniejszając przezroczystość półprzezroczystych pikseli leżących wzdłuż krawędzi obiektu.

252

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Z obiektu po lewej stronie usunięto czarną otoczkę, tworząc obiekt po prawej.

Aby usunąć czarne lub białe krawędzie obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Z menu Obiekt wybierz polecenie Otoczka i wskaż polecenie Usuń czarną otoczkę, aby półprzezroczyste piksele stały się bardziej przezroczyste. Ÿ Z menu Obiekt wybierz polecenie Otoczka i wskaż polecenie Usuń białą otoczkę, aby półprzezroczyste piksele stały się mniej przezroczyste.

Tworzenie cienia obiektu
Można tworzyć dwa rodzaj cieni: płaskie i z perspektywą. Płaskie cienie mają wygląd zarysów obiektu. Cienie z perspektywą tworzą wrażenie trójwymiarowej głębi.
Do obiektu po lewej stronie został dodany płaski cień. Do obiektu po prawej stronie dodano cień z perspektywą.

Praca z obiektami i tekstem

253

Aby utworzyć płaski cień:
1 Zaznacz obiekt. 2 Wybierz narzędzie „Cień obiektu”. 3 Upewnij się, że przycisk „Cień - tryb” na pasku właściwości jest wyłączony. 4 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Wpisz wartość w polu „Cień - przesunięcie”, aby określić odległość, o jaką cień wykracza poza obiekt. Odległość ta jest określana w jednostkach miary ustalonych dla obrazka. Ÿ Włącz przycisk „Cień - względny” i wpisz wartość w polu „Cień przesunięcie”, aby określić rozmiar cienia jako procent wielkości obiektu. 5 Wpisz wartość w polu „Cień - kierunek”, aby określić kąt, pod jakim cień pada względem obiektu. 6 Wybierz kierunek wtapiania pikseli z listy „Cień - krawędź wtapiania”. 7 Wpisz wartości w podanych niżej polach znajdujących się na pasku właściwości: Ÿ „Cień - krycie” — określa stopień przezroczystości cienia, Ÿ „Cień - wtapianie” — określa, ile pikseli na krawędzi cienia jest wtapianych. 8 Przeciągnij kolor z ekranowej palety kolorów do oznaczonego konturem węzła kierunku cienia, aby określić kolor cienia.

Aby utworzyć cień z perspektywą:
1 Wykonaj czynności od 1 do 2 z poprzedniej procedury. 2 Włącz przycisk „Cień - tryb” na pasku właściwości. 3 Wpisz wartość w polu „Cień - kierunek”, aby określić kąt, pod jakim cień pada względem obiektu. 4 Wybierz kierunek wtapiania pikseli z listy „Cień - krawędź wtapiania”. 5 Wpisz wartości w podanych poniżej polach znajdujących się na pasku właściwości: Ÿ „Cień - krycie” — określa stopień przezroczystości cienia, Ÿ „Cień - wtapianie” — określa, ile pikseli na krawędzi cienia jest wtapianych. 6 Przeciągnij kolor z ekranowej palety kolorów do oznaczonego konturem węzła kierunku cienia, aby określić kolor cienia.

254

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

7 Wpisz wartość w polu „Cień - rozciągnięcie”, aby określić długość cienia. 8 Wpisz wartość w polu „Cień - zanikanie”, aby określić stopień zanikania cienia w miarę oddalania się od obiektu.

Ÿ Podane wartości wtapiania i krycia sumują się z atrybutami przezroczystości pierwotnego obiektu. Ÿ Wybierając kierunek wtapiania inny niż „Średnia”, można zmieniać kształt wtapianych pikseli, wybierając pozycję „Proste” lub „Zaokrąglone” z listy „Cień - krawędź wtapiania”. Ÿ Jeśli utworzono cień obiektu, obok miniatury obiektu w oknie dokowanym Obiekty zostaje wyświetlona ikona cienia. Ÿ Cień obiektu jest automatycznie zmieniany, tak aby odzwierciedlał zmiany kształtu lub przezroczystości obiektu.

Ÿ Przezroczystość cienia można też zmienić w oknie obrazka, przeciągając węzeł przezroczystości na strzałce kierunku cienia. Ÿ Kolor cienia można też wybrać, klikając dwukrotnie oznaczony konturem węzeł kierunku cienia.

Praca z przezroczystością obiektów i maskami obcinania
Możliwa jest zmiana przezroczystości całego obiektu lub jego części. Przy zmianie przezroczystości obiektu zmienia się wartość skali szarości pojedynczych pikseli. Skala szarości obejmuje wartości od czerni, która ma wartość 0 (przezroczystość), do bieli, która ma wartość 255 (nieprzezroczystość). Zmiana przezroczystości obiektu powoduje równomierne odsłanianie elementów obrazka leżących pod obiektem. Przezroczystość całego obiektu można zmienić za pomocą suwaka „Krycie”, znajdującego się na pasku właściwości dla narzędzia „Pędzel przezroczystości obiektów”. Zmianę przezroczystości części obiektu można wykonać za pomocą narzędzi przezroczystości obiektu. Narzędzie „Pędzel przezroczystości obiektów” pozwala zmienić przezroczystość obiektu za pomocą pociągnięć pędzla. Za pomocą narzędzia „Przezroczystość obiektów” można nadać obiektowi gradient przezroczystości, a narzędzie „Wybór koloru przezroczystego” można wykorzystać do nadania przezroczystości określonym kolorom (lub zakresom kolorów). Aby zmienić przezroczystość obiektu względem położonych pod nim elementów obrazka, za pomocą elementów sterujących w sekcji „Mieszanie” okna dialogowego Właściwości obiektu można określić, które piksele mają być widoczne.

Praca z obiektami i tekstem

255

Maska obcinania pozwala zmieniać przezroczystość pikseli obiektu bez wprowadzania tych zmian na stałe. Maskę obcinania można utworzyć w celu zmiany przezroczystości całego obiektu lub jego fragmentu. Maska obcinania pozwala również zmieniać przezroczystość grup obcinania w ten sam sposób, w jaki zmienia się przezroczystość obiektu. Maskę obcinania obiektu można wyłączyć, aby tymczasowo ukryć jego przezroczystość. Można także usunąć maskę obcinania, aby na trwałe usunąć przezroczystość obiektu.

Zmiana przezroczystości obiektu
Przezroczystość wszystkich pikseli obiektu można zmieniać o jednakową wartość. Jeśli jakimś pikselom nadano przezroczystość jeszcze przez zmianą globalnej przezroczystości obiektu, ich przezroczystość wzrośnie proporcjonalnie. Przezroczystość fragmentów obiektu można zmieniać za pomocą narzędzia „Pędzel przezroczystości obiektów”.
Globalna przezroczystość obiektu po lewej stronie (obiekt pierwotny) została zmieniona w celu otrzymania obiektu środkowego. Fragmenty pierwotnego obiektu zmieniono w celu otrzymania obiektu po prawej.

Aby zmienić globalną przezroczystość obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Obiekty. 4 Wpisz wartość w polu „Krycie”, znajdującym się w oknie dokowanym Obiekty.

Ÿ Pole „Krycie” nie jest dostępne dla obrazków czarno-białych (1-bitowych).

Aby zmienić przezroczystość fragmentów obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt.

256

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

3 Otwórz paletę wysuwaną „Przezroczystość obiektów” i uaktywnij narzędzie „Pędzel przezroczystości obiektów”. 4 Wpisz wartość w polu „Przezroczystość” na pasku właściwości. 5 Aby dodać nową wartość przezroczystości do istniejącej przezroczystości pikseli obiektu, włącz przycisk „Użyj oryginalnej przezroczystości” na pasku właściwości. 6 Przesuń suwak „Krycie” na pasku właściwości, aby określić poziom krycia dla narzędzia „Pędzel przezroczystości obiektów”. 7 Na pasku właściwości ustaw inne atrybuty pędzla. 8 Przeciągnij wskaźnik myszy nad obiektem.

Ÿ Suwak „Krycie” działa na wartościach skali szarości, w zakresie od 0 (przezroczyste) do 255 (nieprzezroczyste).

Stosowanie gradientu przezroczystości do obiektu
Narzędzie „Przezroczystość obiektów” pozwala zastosować gradient przezroczystości do obiektu, przez co przezroczystość obiektu zmienia się w zakresie wyznaczonym przez dwie podane wartości. Gradient można dostosować, dodając i usuwając węzły oraz określając wartość przezroczystości dla każdego węzła.
Do obiektu po lewej stronie zastosowano gradient przezroczystości tworząc obiekt po prawej.

Aby zastosować do obiektu gradient przezroczystości:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Przezroczystość obiektów” i uaktywnij narzędzie „Przezroczystość obiektów”.

Praca z obiektami i tekstem

257

4 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Wybierz rodzaj gradientu z listy „Typ” na pasku właściwości. Ÿ Aby dodawane wartości przezroczystości kumulowały się z istniejącymi, włącz przycisk „Użyj oryginalnej przezroczystości” na pasku właściwości. 5 W oknie obrazka przeciągnij początkowy węzeł strzałki gradientu w miejsce, gdzie gradient przezroczystości ma się zaczynać. 6 Przesuń suwak „Węzeł przezroczystości/Przezroczystość” na pasku właściwości, aby określić wartość przezroczystości, od której rozpocznie się gradient. 7 W oknie obrazka przeciągnij końcowy węzeł strzałki gradientu w miejsce, gdzie gradient ma się kończyć. 8 Przesuń suwak „Węzeł przezroczystości/Przezroczystość” na pasku właściwości, aby określić wartość przezroczystości, na której zakończy się gradient. 9 Naciśnij przycisk „Zastosuj” na pasku właściwości.

Aby dodać węzeł do gradientu przezroczystości:
1 Wykonaj czynności od 3 do 8 z poprzedniej procedury. 2 Przeciągnij próbkę koloru z ekranowej palety kolorów na strzałkę gradientu w oknie obrazka. 3 Przesuń suwak „Węzeł przezroczystości/Przezroczystość”, aby określić wartość przezroczystości dla węzła. 4 Naciśnij przycisk „Zastosuj” na pasku właściwości.

Ÿ Podczas przeciągania próbki koloru z ekranowej palety kolorów na strzałkę gradientu, na strzałce gradientu zostaje wyświetlony nowy węzeł, nadając przezroczystość zgodnie z wartością skali szarości wybranego koloru. Ÿ Ponieważ typy gradientu „Mapa bitowa”, „Tekstura” i „Jednorodne” wprowadzają do obiektu globalne zmiany, nie można dodawać węzłów, aby dostosować ich wartości przezroczystości. Ÿ Wszystkie piksele zaznaczonego obiektu leżące poza końcowym węzłem mają taką wartość przezroczystości, jak koniec gradientu.

Aby usunąć węzeł z gradientu przezroczystości:
Ÿ Kliknij węzeł za pomocą prawego przycisku myszy, a następnie wybierz polecenie Usuń.

258

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Ÿ Nie można usunąć początkowego i końcowego węzła gradientu przezroczystości.

Nadawanie przezroczystości niektórym kolorom obiektu
Narzędzie „Wybór koloru przezroczystego” pozwala nadać przezroczystość wszystkim pikselom aktywnego obiektu o wybranym kolorze (lub zakresie kolorów). Można usunąć jeden lub wszystkie węzły zaznaczenia koloru, aby przywrócić nieprzezroczystość pikseli określonego koloru.
Pikselom w zakresie koloru niebieskiego na obiekcie po lewej stronie nadano przezroczystość, tworząc obiekt po prawej stronie.

Aby nadać wybranym kolorom obiektu przezroczystość:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Przezroczystość obiektów” i uaktywnij narzędzie „Wybór koloru przezroczystego”. 4 Na pasku właściwości wykonaj jedną z poniższych czynności, aby określić zakres tolerancji koloru: Ÿ Naciśnij przycisk „Normalna” i wpisz wartość w polu „Podobieństwo kolorów lub poziomów barw”, aby określić zakres pikseli, którym ma zostać nadana przezroczystość w oparciu o podobieństwo kolorów. Ÿ Naciśnij przycisk „HSB” i wpisz wartości w polach „Podobieństwo kolorów lub poziomów barw”, „Poziom nasycenia koloru” oraz „Poziom jaskrawości koloru”, aby określić zakres pikseli, którym ma zostać nadana przezroczystość w oparciu o podobieństwo barwy, nasycenia i jaskrawości. 5 Kliknij wybrany kolor w oknie obrazka.

Praca z obiektami i tekstem

259

Aby usunąć węzeł zaznaczenia koloru:
Ÿ Kliknij węzeł za pomocą prawego przycisku myszy, a następnie wybierz polecenie Usuń.

Aby usunąć wszystkie węzły zaznaczenia koloru:
Ÿ Kliknij jeden z węzłów za pomocą prawego przycisku myszy, a następnie wybierz polecenie Usuń wszystko.

Ÿ Im większa wartość została podana w polu „Wygładzanie przezroczystości” na pasku właściwości, tym płynniej sąsiadujące kolory przechodzą w piksele przezroczyste.

Mieszanie kolorów obiektu
Istnieje możliwość mieszania kolorów obiektów w celu określenia, w jaki sposób piksele tych obiektów mają się mieszać z obiektami leżącymi poniżej w kolejności pionowej. Za pomocą osi X wyświetlanej na wykresach „Aktywny obiekt” i „Złożenie leżących pod spodem” można określić wartości pikseli obiektu w skali szarości. Wartości te mieszczą się w zakresie od 0 (czerń) do 255 (biel). Wartości na osi Y pozwalają określić poziom krycia pikseli obiektu w skali od 0 (przezroczystość) do 255 (nieprzezroczystość). Te piksele aktywnego obiektu, które nie mieszczą się w zdefiniowanym zakresie, zostają ukryte, odsłaniając piksele obiektów znajdujących się pod spodem.

Aby mieszać kolory obiektu:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Obiekty. 4 Kliknij strzałkę znajdującą się w prawym górnym rogu okna dokowanego Obiekty, a następnie wybierz polecenie Właściwości obiektu. 5 Kliknij kartę „Ogólne”. 6 Wybierz kanał z listy „Mieszanie”, aby określić, które kanały aktywnego obiektu i obiektu leżącego pod nim mają być mieszane. 7 Na wykresie „Aktywny obiekt” przeciągnij dowolne z poniższych węzłów: Ÿ Węzeł zwiększania maksimum (lewy górny węzeł) — określa maksymalną górną wartość w skali szarości dla pikseli obiektu.

260

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Ÿ Węzeł zwiększania minimum (lewy dolny węzeł) — określa minimalną górną wartość w skali szarości dla pikseli obiektu. Ÿ Węzeł zmniejszania maksimum (prawy górny węzeł) — określa maksymalną dolną w wartość skali szarości dla pikseli obiektu. Ÿ Węzeł zmniejszania minimum (prawy dolny węzeł) — określa minimalną dolną wartość w skali szarości dla pikseli obiektu. 8 Powtórz czynności z punktu 7 na wykresie „Złożenie leżących pod spodem”.

Ÿ W polach po prawej stronie listy „Mieszanie” wyświetlana jest wartość w skali szarości oraz przezroczystość bieżącego piksela. Ÿ Wartości minimalne muszą być równe lub mniejsze od wartości maksymalnych.

Ÿ Okno dialogowe Właściwości obiektu można także otworzyć, klikając prawym przyciskiem myszy miniaturę obiektu, a następnie wybierając polecenie Właściwości. Ÿ Okno dokowane Obiekty można także otworzyć, klikając dwukrotnie narzędzie „Wskaźnik obiektów”.

Tworzenie maski obcinania
Maska obcinania pozwala zmieniać przezroczystość pikseli obiektu niezależnie od samego obiektu. Maskę obcinania można utworzyć, aby zmienić przezroczystość całego obiektu przez odsłonięcie lub ukrycie jego pikseli. Korzystając z zaznaczeń, można zmienić przezroczystość fragmentów obiektu.

Aby utworzyć maskę obcinania odsłaniającą cały obiekt:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Aby pokazać wszystko.

Aby utworzyć maskę obcinania ukrywającą obiekt:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Aby ukryć wszystko.

Praca z obiektami i tekstem

261

Aby utworzyć maskę obcinania z części obiektu:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z procedury „Aby utworzyć maskę obcinania odsłaniającą cały obiekt”. 2 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 3 Zaznacz fragment obiektu. 4 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Z maski.

Ÿ W oknie dokowanym Obiekty obok miniatury obiektu zostaje wyświetlona oddzielna miniatura dla maski obcinania.

Zmiana przezroczystości obiektu za pomocą maski obcinania
Przezroczystość obiektu z maską obcinania można zmieniać w taki sam sposób, jak przezroczystość samego obiektu — za pomocą narzędzi oraz poleceń menu. Jeśli do maski obcinania zostanie zastosowane narzędzie edycyjne, zmieniają się wartości przezroczystości obiektu przypisanego do maski, niezależnie od samego obiektu.

Aby zmienić przezroczystość obiektu z maską obcinania:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Naciśnij przycisk „Obiekty” na pasku właściwości. 3 W oknie dokowanym Obiekty kliknij miniaturę maski obcinania obiektu, który chcesz zmienić. 4 Edytuj maskę obcinania tak samo, jak każdy inny obiekt. 5 Jeśli maska obcinania nie jest połączona z obiektem, kliknij obszar pomiędzy miniaturą maski a miniaturą obiektu. 6 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Połącz.

Ÿ Możliwa jest zmiana tylko aktywnej maski obcinania. W oknie dokowanym Obiekty aktywna maska obcinania jest oznaczona czerwonym obramowaniem. Ÿ Maska obcinania jest połączona z obiektem, jeśli w oknie dokowanym Obiekty między miniaturami maski i obiektu wyświetlony jest znak „+”.

262

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Ÿ Okno dokowane Obiekty można także otworzyć, klikając dwukrotnie narzędzie „Wskaźnik obiektów”.

Anulowanie zmian przezroczystości obiektu
Podczas zmiany przezroczystości obiektu można utworzyć maskę obcinania, aby tymczasowo wyłączyć ten efekt dla pikseli o wartości w skali szarości równej co najmniej jeden. Piksele o wartości skali szarości równej zero są całkowicie przezroczyste i nie można przywrócić im nieprzezroczystości za pomocą maski obcinania. Efekt można anulować tymczasowo, wyłączając maskę obcinania, lub na stałe, usuwając ją.

Aby tymczasowo anulować zmiany przezroczystości:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż kolejno polecenia Utwórz i Z przezroczystości obiektu. 4 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Wyłącz.

Ÿ Jeśli maska obcinania jest wyłączona, na jej miniaturze w oknie dokowanym Obiekty wyświetlony jest czerwony znak „X”. Ÿ Kiedy maska obcinania jest wyłączona, wciąż można zmieniać przezroczystość obiektu. Jednak nie można wówczas stosować zmian przezroczystości do maski obcinania.

Aby usunąć zmiany przezroczystości:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Z menu Obiekt wybierz polecenie Maska obcinania i wskaż polecenie Usuń.

Ÿ Po usunięciu maski obcinania w oknie obrazka zostają usunięte zmiany przezroczystości, a miniatura maski nie jest już wyświetlana w oknie dokowanym Obiekty.

Praca z obiektami i tekstem

263

Tworzenie i edycja obiektów tekstowych
Domyślnie tekst jest tworzony jako obiekt. Dzięki temu tekst można przesuwać, rozmieszczać, grupować, transformować i zmieniać tak samo, jak każdy inny obiekt. Tworząc tekst, można także przekształcić go w zaznaczenie. Informacje na temat tworzenia zaznaczeń można znaleźć w sekcji „Tworzenie masek i zaznaczeń” na stronie 71. Aby utworzyć obiekt tekstowy, należy określić dla niego kolor, czcionkę, rozmiar czcionki, typ wyrównania oraz odstępy między znakami i wierszami. Obiekt tekstowy można przesuwać za pomocą narzędzi „Wskaźnik obiektów” i „Tekst”. Ponadto można zmienić kolor całego obiektu tekstowego lub jego części.

Tworzenie obiektu tekstowego
Istnieje możliwość dodania tekstu do obrazka za pomocą narzędzia „Tekst”. Tekst jest tworzony jako pojedynczy obiekt, który można zmieniać przy użyciu dowolnego narzędzia do edycji obrazka. Tekstowi można także nadać takie atrybuty jak styl, kolor, rozmiar, wyrównanie, odstępy między znakami oraz odstępy między wierszami.
Tworzenie tekstu za pomocą narzędzia „Tekst”.

Aby utworzyć obiekt tekstowy:
1 Na ekranowej palecie kolorów kliknij kolor, który chcesz przypisać tekstowi. 2 Uaktywnij narzędzie „Tekst”. 3 Wybierz czcionkę z listy „Nazwa czcionki” na pasku właściwości. 4 Wybierz rozmiar czcionki z listy „Rozmiar czcionki”. 5 Wpisz wartości w poniższych polach: Ÿ „Odstępy między znakami” — pozwala określić odległość między znakami w tekście, Ÿ „Odstępy między wierszami” — pozwala określić odległość między wierszami w tekście.

264

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

6 Wybierz jedną z opcji: Ÿ „Wyrównaj do lewej” — wyrównuje wiersze tekstu do lewej, Ÿ „Wyrównaj do prawej” — wyrównuje wiersze tekstu do prawej, Ÿ „Wyrównaj tekst do środka” — powoduje wyśrodkowanie wierszy tekstu na obrazku. 7 Kliknij, aby umieścić kursor na obrazku, a następnie wpisz tekst. 8 Kliknij na zewnątrz pola tekstowego.

Ÿ Jeśli przycisk „Przekształć tekst w maskę” na pasku właściwości jest włączony, tekst jest tworzony jako zaznaczenie, a nie jako obiekt. Ÿ Wyrównanie tekstu odbywa się w oparciu o lewą krawędź pierwszej litery w tekście — tekst jest przesuwany względem tego punktu.

Przesuwanie obiektu tekstowego
Tekst można przesuwać, przeciągając go za pomocą narzędzia „Tekst” lub „Wskaźnik obiektów”. W przypadku kliknięcia i przeciągania pojedynczej litery, przesuwany jest cały obiekt tekstowy.
Tekst na górnym obrazku został przesunięty w inne położenie (dolny obrazek).

Aby przesunąć obiekt tekstowy za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów”:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Kliknij wewnątrz dowolnego znaku w tekście, aby zaznaczyć tekst. 3 Przeciągnij obiekt tekstowy do nowego położenia.

Praca z obiektami i tekstem

265

Aby przesunąć obiekt tekstowy za pomocą narzędzia „Tekst”:
1 Uaktywnij narzędzie „Tekst”. 2 Kliknij wewnątrz dowolnego znaku w tekście, aby zaznaczyć tekst. 3 Umieść kursor na krawędzi ramki tekstowej. 4 Przeciągnij ramkę, aby określić położenie tekstu w oknie obrazka.

Ÿ Po zaznaczeniu tekstu za pomocą narzędzia „Tekst”, wszystkie zmiany obiektu wykonane przy użyciu narzędzi edycyjnych zostaną utracone.

Zmiana koloru obiektu tekstowego
Jeśli obiekt tekstowy zostanie zaznaczony za pomocą narzędzia „Tekst”, jego kolor zmieni się na bieżący kolor farby. Można zmienić kolor całego obiektu tekstowego lub jego fragmentu za pomocą narzędzi „Malowanie” i „Wypełnienie”.
Kolor obiektu tekstowego zmieniano za pomocą narzędzi „Malowanie” i „Wypełnienie”.

Aby zmienić kolor całego obiektu tekstowego:
1 Uaktywnij narzędzie „Tekst”. 2 Kliknij kolor na ekranowej palecie kolorów. 3 Kliknij dowolny znak w tekście, aby zaznaczyć tekst.

Ÿ Jeśli rozmiar czcionki jest mały, może pojawić się konieczność powiększenia widoku obrazka w celu zaznaczenia tekstu.

266

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

Aby zmienić kolor fragmentów obiektu tekstowego:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Kliknij wewnątrz tekstu, aby go zaznaczyć. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Malowanie”. Ÿ Otwórz paletę wysuwaną „Wypełnienie” i uaktywnij narzędzie „Wypełnienie”. 4 Na pasku właściwości określ ustawienia wybranego narzędzia. 5 Kliknij kolor na ekranowej palecie kolorów. 6 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 7 Naciśnij przycisk „Obiekty” na pasku właściwości, aby otworzyć okno dokowane Obiekty. 8 Włącz przycisk „Zablokuj przezroczystość obiektu” w oknie dokowanym Obiekty. 9 Zastosuj narzędzie „Malowanie” lub „Wypełnienie” do tych części obiektu, które chcesz zmienić.

Ÿ Okno dokowane Obiekty można także otworzyć, klikając dwukrotnie narzędzie „Wskaźnik obiektów”.

Praca z obiektami i tekstem

267

268

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 5

RETUSZOWANIE I POPRAWIANIE JAKOŚCI OBRAZKA

6

Program Corel PHOTO-PAINT oferuje szereg funkcji służących do retuszowania i poprawiania jakości obrazka, użytecznych zarówno przy naprawianiu uszkodzonych obszarów, jak i przy podnoszeniu jakości całego obrazka. Istnieje możliwość zmiany rozmiarów, rozdzielczości i orientacji obrazka, dopasowania barw, odcieni i ostrości, a także przekształcania obrazków w celu uzyskania efektu panoramicznego. Efekty te można wykorzystać do tworzenia wysokiej jakości, profesjonalnych prac graficznych na podstawie istniejących obrazków lub zastosować w nowych projektach, tworzonych od podstaw w programie Corel PHOTO-PAINT.

Zmiana rozmiarów, rozdzielczości i orientacji
Przy tworzeniu projektu w programie Corel PHOTO-PAINT istnieje możliwość zmiany rozmiarów, rozdzielczości i orientacji istniejącego obrazka lub jego fragmentów. Kadrowanie umożliwia usunięcie zbędnych obszarów obrazka bez zmiany rozdzielczości lub rozmiarów pozostałych jego fragmentów. Zmiana rozmiaru/rozdzielczości umożliwia zmianę poziomego i pionowego wymiaru obrazka. Istnieje możliwość zwiększenia lub zmniejszenia rozdzielczości obrazka przez odpowiednio zwiększenie lub zmniejszenie gęstości próbkowania. Rozdzielczość obrazka można także poprawić przez ponowne zeskanowanie go do programu Corel PHOTO-PAINT z większą rozdzielczością wejściową. Aby dopasować orientację obrazka lub położenie jego fragmentów, można wykorzystać funkcje obrotu i prostowania.

Praca z soczewkami
Soczewki umożliwiają podglądanie korekcji, modyfikacji i efektów specjalnych zanim zostaną one ostatecznie zastosowane do obrazka. Nową soczewkę można utworzyć od podstaw lub na bazie zaznaczonego obszaru zdefiniowanego przez maskę. Soczewka utworzona od podstaw pokrywa cały obrazek; soczewka utworzona na bazie zaznaczonego obszaru pokrywa tylko ten obszar. Więcej informacji na temat soczewek można znaleźć w sekcji „Stosowanie efektów specjalnych do obrazków” na stronie 413. Korzystając z narzędzi do tworzenia masek, można także retuszować i poprawiać określone obszary obrazka. Więcej informacji na temat tworzenia masek można znaleźć w sekcji „Praca z maskami i zaznaczeniami” na stronie 71.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

271

Posługiwanie się filtrami dopasowującymi
Korzystając z filtrów dopasowujących, można poprawiać kolory i odcienie obrazków. Istnieje możliwość dopasowania balansu kolorów, wartości określających barwę, nasycenie i jasność obrazka, a także modyfikowania jaskrawości, kontrastu lub intensywności jego odcieni. Można również kontrolować cienie, półcienie i światła w obrazkach. Korzystając z soczewek, w programie Corel PHOTO-PAINT można zastosować korekcję kolorów i odcieni w wybranych obszarach obrazka. Więcej informacji na temat soczewek można znaleźć w sekcji „Praca z soczewkami” na stronie 284. Jeśli nie jest dostępna soczewka umożliwiająca wprowadzenie odpowiednich poprawek, obszar obrazka można zdefiniować przez zaznaczenie. Więcej informacji na temat zaznaczeń można znaleźć w sekcji „Tworzenie masek i zaznaczeń” na stronie 71.

Posługiwanie się filtrami dokonującymi transformacji
Korzystając z filtrów dokonujących transformacji, można wprowadzać różnorodne korekcje i modyfikacje do obrazków. Można usuwać parzyste lub nieparzyste linie z obrazków zeskanowanych lub obrazków wideo z przeplotem. Powstałe w ten sposób odstępy można zapełnić przez duplikację (skopiowanie sąsiadujących linii) lub na drodze interpolacji. Aby dokonać efektownej transformacji obrazka, można odwrócić jego kolory. W wyniku tej metody — znanej jako dopełnienie — powstaje kolorowy negatyw fotograficzny obrazu. Za pomocą filtrów dokonujących transformacji można także usunąć przejścia tonalne i utworzyć duże obszary wypełnione jednolitym kolorem. Posteryzacja obrazu polega na zmniejszeniu liczby wartości tonalnych i odwzorowaniu wszystkich istniejących kolorów na ich najbliższe odpowiedniki. Różnorodne efekty można uzyskać przez ustawienie progu jaskrawości. W zależności od wybranej opcji, piksele o jaskrawości wyższej lub niższej niż próg wyświetlane będą jako białe albo czarne.

Posługiwanie się histogramem
Histogram jest narzędziem, które występuje samodzielnie lub jako element filtrów Równoważenie poziomów, Balans próbka/wynik i Próg. Histogram to wykres jaskrawości pikseli obrazka w skali od 0 (ciemne) do 255 (jasne). Poszczególne wartości reprezentują słupki, których długość odpowiada liczbie pikseli o określonej jaskrawości. Z histogramu odczytać można szereg informacji statystycznych: minimalny i maksymalny poziom jaskrawości, średnią, medianę i odchylenie standardowe jaskrawości pikseli, liczbę pikseli na każdym poziomie jaskrawości i zakres obcinania pikseli. Histogram można uaktywniać w różnych sytuacjach, aby sprawdzić, czy konieczne jest dostosowanie balansu kolorów lub jaskrawości obrazka.

272

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Zmiana rozmiaru i rozdzielczości obrazka
Korzystając z programu Corel PHOTO-PAINT, można zmienić wymiary obrazka lub rozmiar pliku obrazka (tj. zajmowany przez obrazek obszar na dysku).

Kadrowanie obrazka
Kadrowanie polega na usunięciu zaznaczonych obszarów obrazka bez zmiany rozdzielczości lub rozmiarów pozostałych obszarów. Obrazek można wykadrować w celu usunięcia zbędnych obszarów na brzegach lub wydzielenia jednego z obiektów na obrazku. Można również dokonać kadrowania wokół maski lub obramowania i utworzyć w ten sposób mapy bitowe o nieregularnym kształcie, których można później użyć w innych obrazkach w charakterze wypełnień lub obiektów.

Zmiana rozmiaru
Istnieje możliwość zmiany rozmiaru obrazka lub rozmiaru papieru, na którym znajduje się obrazek. Rozmiar obrazka zostaje zwiększony lub zmniejszony w wyniku zmiany jego wymiaru pionowego i poziomego. W wyniku zmiany rozmiaru papieru następuje zwiększenie lub zmniejszenie pionowego i poziomego obszaru drukowalnego, ale nie samego obrazka.

Zmiana rozdzielczości obrazka
Rozdzielczość obrazka można zmienić dwiema metodami: zwiększając lub zmniejszając gęstość próbkowania. Zwiększenie gęstości próbkowania polega na zwiększeniu liczby pikseli, przypadających na jednostkę miary. Zmniejszenie gęstości próbkowania polega na zmniejszeniu liczby pikseli przypadających na jednostkę miary. W wyniku zwiększenia gęstości próbkowania może pogorszyć się jakość obrazka, gdyż dodawane są nowe piksele. Zmniejszenie gęstości próbkowania daje na ogół lepsze wyniki niż jej zwiększenie. Jeśli zachodzi potrzeba zwiększenia rozdzielczości, należy ponownie zeskanować oryginalny obrazek z większą rozdzielczością wejściową.

Kadrowanie obrazka
Kadrowanie polega na usunięciu obszarów obrazka bez zmiany jego rozdzielczości lub naruszania pozostałych jego obszarów. Istnieje możliwość wykadrowania obrazka w oknie lub dokładnego określenia rozmiaru obszaru kadrowania.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

273

Istnieje możliwość wykadrowania obrazka w oknie. Kadrowanie umożliwia wycięcie fragmentu obrazka.

Aby wykadrować obrazek w oknie:
1 Uaktywnij narzędzie „Prostowanie/Kadrowanie”. 2 Przeciągając myszą, zaznacz obszar na obrazku. 3 Przeciągnij odpowiednie uchwyty, aby dokładnie określić obszar kadrowania. 4 Kliknij dwukrotnie wewnątrz obszaru kadrowania.

Aby wykadrować obrazek w precyzyjnie określonym obszarze:
1 Uaktywnij narzędzie „Prostowanie/Kadrowanie”. 2 Wpisz wartości w następujących polach na pasku właściwości: Ÿ „Rozmiar kadru” — określa rozmiar obszaru kadrowania, Ÿ „Położenie kadru” — określa położenie obszaru kadrowania w oknie obrazka. 3 Wybierz jedną z następujących opcji na pasku właściwości: Ÿ „Kadr poziomy” — powoduje utworzenie obszaru kadrowania o orientacji poziomej, Ÿ „Kadr pionowy” — powoduje utworzenie obszaru kadrowania o orientacji pionowej. 4 Kliknij dwukrotnie wewnątrz obszaru kadrowania.

Ÿ Obrazek można wykadrować już podczas otwierania. Należy w tym celu wybrać pozycję „Wykadruj” z listy rozwijanej, umieszczonej po prawej stronie listy „Pliki typu” w oknie dialogowym Otwórz obrazek. Ÿ Jeśli zaznaczony obszar kadrowania jest większy niż aktualny rozmiar strony, to rozmiar strony zostanie powiększony i dopasowany do obszaru kadrowania.

274

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Ÿ Aby dodać cień do obrazka poza obszarem kadrowania, należy nacisnąć przycisk „Nakładka kadrowania” na pasku właściwości. Ÿ Aby wykadrować obrazek, można także nacisnąć prawy przycisk myszy i wybrać polecenie Wykadruj do zaznaczenia. Ÿ Procedurę kadrowania można przerwać, dwukrotnie klikając poza obszarem kadrowania.

Kadrowanie koloru obramowania
Istnieje możliwość wykadrowania koloru obramowania otaczającego obrazek. Kolorem obramowania może być kolor papieru, kolor farby albo dowolny inny kolor.

Aby wykadrować kolor obramowania:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Wykadruj, a następnie wskaż polecenie Kolor obramowania. 2 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Papier” — powoduje wykadrowanie koloru określonego w próbce „Papier” na pasku stanu, Ÿ „Farba” — powoduje wykadrowanie koloru określonego w próbce „Farba” na pasku stanu, Ÿ „Inny” — umożliwia wybranie koloru do wykadrowania za pomocą selektora kolorów lub narzędzia „Pipeta”. 3 Wybierz jedną z następujących opcji w sekcji „Tolerancja”: Ÿ „Normalna” — określa tolerancję koloru w oparciu o podobieństwo wartości barw sąsiednich pikseli, Ÿ „Tryb HSB” — określa tolerancję koloru w oparciu o podobieństwo barwy, nasycenia, i poziomów jaskrawości sąsiednich pikseli. 4 Przemieszczaj suwak(i) tolerancji, aby ustawić wartość tolerancji koloru, który ma być wykadrowany.

Ÿ Aby wykadrować kolor obramowania, można także nacisnąć przycisk „Wykadruj wg koloru obramowania” na pasku właściwości „Prostowanie/Kadrowanie”.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

275

Kadrowanie wokół zaznaczenia
W wyniku kadrowania wokół zaznaczenia powstaje prostokątny obrazek, którego wymiary odpowiadają wymiarom najmniejszego prostokąta, obejmującego całe zaznaczenie.
Kadrowanie wokół maski umożliwia wycięcie zaznaczonego obszaru z obrazka.

Aby wykadrować wokół zaznaczenia:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 2 Zaznacz obszar na obrazku. 3 Z menu Obrazek wybierz polecenie Wykadruj, a następnie wskaż polecenie Do maski.

Ÿ Aby wykadrować wokół zaznaczenia, można także nacisnąć przycisk „Wykadruj do maski” na pasku właściwości „Prostowanie/Kadrowanie”.

Zmiana rozmiaru obrazka
Istnieje możliwość zmiany rozmiaru obrazka przez dopasowanie jego szerokości i wysokości.
Istnieje możliwość zmiany rozmiaru obrazka z zachowaniem jego rozdzielczości.

276

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Aby zmienić rozmiar obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Zmień rozmiar/rozdzielczość. 2 Usuń zaznaczenie pola wyboru „Zachowaj proporcje”. 3 Wybierz jednostkę miary z listy rozwijanej umieszczonej obok pól „Szerokość” i „Wysokość”. 4 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ W polach „Szerokość” i „Wysokość” wpisz wartości określające rozmiar obrazka. Ÿ W polach „Szerokość %” i „Wysokość %” wpisz wartości określające procentowo nowy rozmiar obrazka w stosunku do rozmiaru oryginalnego.

Ÿ Rozmiar obrazka można zmniejszyć podczas jego otwierania. Należy w tym celu wybrać pozycję „Zmień rozmiar” z listy rozwijanej umieszczonej po prawej stronie listy „Pliki typu” w oknie dialogowym Otwórz obrazek.

Ÿ Aby zachować stosunek szerokości obrazka do jego wysokości, należy zaznaczyć pole wyboru „Zachowaj proporcje”.

Zmiana rozmiaru papieru
W wyniku zmiany rozmiaru papieru następuje zwiększenie lub zmniejszenie rozmiaru obramowania w kolorze papieru, które otacza obrazek w oknie.
Zmiana rozmiaru papieru może posłużyć do nadania obrazkowi nieco innego wyglądu.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

277

Aby zmienić rozmiar papieru:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Rozmiar papieru. 2 Wybierz jednostkę miary z listy rozwijanej umieszczonej obok pola „Szerokość”. 3 Wpisz wartość w polu „Szerokość”. 4 Wpisz wartość w polu „Wysokość”. 5 Określ położenie obrazka, przeciągając go w oknie podglądu. 6 Otwórz selektor „Kolor papieru” i wybierz kolor.

Ÿ Aby zachować stosunek szerokości obrazka do jego wysokości, należy zaznaczyć pole wyboru „Zachowaj proporcje”.

Zmiana rozdzielczości obrazka
Istnieje możliwość zmiany pionowej i poziomej rozdzielczości obrazka w celu poprawienia jego jakości. W wyniku zmiany rozdzielczości obrazka następuje odpowiednie zwiększenie lub zmniejszenie rozmiaru pliku na dysku.
Zmniejszenie rozdzielczości obrazka.

Aby zmienić rozdzielczość obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Zmień rozmiar/rozdzielczość. 2 Wpisz wartość w polu „W poziomie”. 3 Wpisz wartość w polu „W pionie”. 4 Zaznacz pole wyboru „Wygładzanie” jeśli chcesz, by przy zmianie rozdzielczości obrazka wygładzane były krawędzie jego elementów.

278

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Ÿ Jeśli rozmiar obrazka określono w pikselach, to po zmianie jego rozdzielczości w oknie dialogowym Zmień rozmiar/rozdzielczość nie zmieni się rozmiar pliku (w pikselach). Ÿ Zaznaczenie pola wyboru „Jednakowe wartości” w oknie dialogowym Zmień rozmiar/rozdzielczość powoduje, że wartość w polu „W pionie” będzie automatycznie aktualizowana, tak aby była równa wartości w polu „W poziomie”. Ÿ Pole wyboru „Jednakowe wartości” jest nieaktywne, jeśli zaznaczone zostało pole wyboru „Zachowaj proporcje”.

Ÿ Rozdzielczość obrazka można także zmienić podczas jego otwierania. Należy w tym celu wybrać pozycję „Zmień rozmiar” z listy rozwijanej umieszczonej po prawej stronie listy „Pliki typu” w oknie dialogowym Otwórz obrazek. Ÿ Aby zmienić rozdzielczość obrazka, nie zmieniając przy tym rozmiaru pliku na dysku, należy zaznaczyć pole wyboru „Zachowaj rozmiar oryginalny” w oknie dialogowym Zmień rozmiar/rozdzielczość. Ÿ Aby zachować proporcje wartości rozdzielczości poziomej do pionowej, należy zaznaczyć pole wyboru „Zachowaj proporcje”.

Zmiana orientacji obrazka
Istnieje możliwość zmiany orientacji obrazka poprzez odbijanie, obracanie i prostowanie go w oknie obrazka. W przypadku pracy z kilkoma obrazkami możliwe jest ich zszycie.

Odbijanie i obracanie obrazków
W wyniku odbijania obrazka powstaje jego lustrzane odbicie wzdłuż osi pionowej lub poziomej. W programie Corel PHOTO-PAINT odbijanie można wykorzystać do zmiany położenia obrazków zeskanowanych lub do uzyskiwania nietypowych efektów we własnych obrazkach. Przy obracaniu obrazka można określić kąt i kierunek obrotu, a także kolor papieru, który stanie się widoczny po wykonaniu operacji obrotu. Gdy obrazek jest obracany o dowolny kąt, zostaje automatycznie powiększony do rozmiaru okna obrazka. Można także zachować oryginalny rozmiar obrazka.

Prostowanie obrazków
Obrazek można wyprostować za pomocą narzędzia „Prostowanie/Kadrowanie” lub polecenia Wyprostuj. Za pomocą narzędzia „Prostowanie/Kadrowanie” można ręcznie wyprostować obrazek, podając wartości bezwzględne. Polecenie Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

279

Wyprostuj powoduje automatyczne dopasowanie przekrzywionego obrazka do krawędzi okna obrazka. Prostowanie działa najlepiej dla obrazków w kształcie czworoboku o wyraźnych krawędziach.

Zszywanie obrazków
Istnieje możliwość zszycia obrazków w celu uzyskania efektu panoramicznego. Można zszyć kilka zachodzących na siebie obrazków lub ponownie złożyć duży obrazek, który został zeskanowany w kilku fragmentach.

Odbijanie obrazka
Obrazek w oknie można odbijać w poziomie i w pionie.
W oknie obrazka można uzyskać efekt odbicia lustrzanego.

Aby odbić obrazek w poziomie:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Odbij, a następnie polecenie W poziomie.

Aby odbić obrazek w pionie:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Odbij, a następnie polecenie W pionie.

Obracanie obrazka
Obrazek można obracać o jeden z ustalonych kątów lub dokładnie określić kąt i kierunek obrotu.

280

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

W wyniku obrotu obrazka zmienia się jego orientacja w oknie.

Aby obrócić obrazek o ustalony kąt:
Ÿ Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Obróć, a następnie polecenie 90° w prawo. Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Obróć, a następnie polecenie 90° w lewo. Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Obróć, a następnie polecenie 180°.

Aby określić kąt obrotu:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Obróć, a następnie polecenie Dowolny kąt. 2 W polu „Kąt” wpisz odpowiednią wartość. 3 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Zgodnie z ruchem wskazówek zegara” — powoduje obrót obrazka w prawo, Ÿ „Przeciwnie do ruchu wskazówek zegara” — powoduje obrót obrazka w lewo.

Ÿ Aby określić kolor tła, które pojawia się po obróceniu obrazka, należy otworzyć selektor „Kolor papieru” i wybrać odpowiedni kolor. Ÿ Aby zachować rozmiar oryginalnego obrazka, należy zaznaczyć pole wyboru „Zachowaj oryginalny rozmiar obrazka”. Ÿ Chcąc uniknąć występowania poszarpanych krawędzi, należy zaznaczyć pole wyboru „Wygładzanie”.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

281

Prostowanie obrazka
Istnieje możliwość wyprostowania przekrzywionego obrazka. Prostować można cały obrazek lub jego fragment. Przy prostowaniu fragmentu cały obrazek jest kadrowany w obszarze, który podlega prostowaniu.
Istnieje możliwość wyprostowania przekrzywionego obrazka.

Aby wyprostować cały obrazek:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Wyprostuj.

Aby wyprostować fragment obrazka:
1 Uaktywnij narzędzie „Prostowanie/Kadrowanie”. 2 Przeciągając myszą zaznacz obszar na obrazku. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Tryb zmiany rozmiaru” na pasku właściwości i naciśnij przycisk „Tryb obracania”. 4 Wpisz wartości w następujących polach: Ÿ „Środek kadru” — określa położenie obszaru prostowania względem lewego-górnego rogu okna obrazka, Ÿ „Rozmiar kadru” — określa rozmiar obszaru prostowania, Ÿ „Kąt obrotu kadru” — powoduje obrót obszaru prostowania, Ÿ „Rozdzielczość kadru” — określa rozdzielczość obszaru prostowania. 5 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Kadr pionowy” — powoduje utworzenie obszaru prostowania o orientacji pionowej, Ÿ „Kadr poziomy” — powoduje utworzenie obszaru prostowania o orientacji poziomej.

282

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

6 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie poza obszarem prostowania, aby anulować bieżące zaznaczenie obszaru prostowania. Ÿ Kliknij dwukrotnie wewnątrz obszaru prostowania, aby nanieść zmiany.

Ÿ Jeśli obrazek zawiera obiekty, które nie zostały scalone z tłem, to obiekty te nie będą prostowane. Informacje na temat scalania obiektów z tłem można znaleźć w sekcji „Grupowanie i łączenie obiektów” na stronie 232.

Ÿ Aby wyprostować obrazek, można także kliknąć zaznaczenie prawym przyciskiem myszy, a następnie wybrać polecenie Wykadruj do zaznaczenia. Ÿ Można również wyprostować obrazek klikając i przeciągając uchwyty prostowania.

Zszywanie obrazków
Istnieje możliwość zszycia dwóch lub większej liczby obrazków w celu uzyskania efektu panoramicznego. Aby możliwe było zszycie obrazków, należy je otworzyć w programie Corel PHOTO-PAINT. Można określić kolejność i położenie zszywanych obrazków. Kolejność decyduje o tym, w jakim porządku ułożone będą obrazki po zszyciu. Pozycja decyduje o tym, czy obrazki będą zszywane od góry do dołu czy w układzie poziomym. Można także poddać edycji obszary zachodzących na siebie obrazków, powstałe w procesie zszywania.
Obrazek w oknie jest odbijany i zszywany.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

283

Aby zszyć obrazki:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Zszyj. 2 Wybierz obrazki, które chcesz zszyć, z listy „Pliki źródłowe” i naciśnij przycisk „Dodaj”. 3 Aby zszyć wszystkie obrazki wymienione na liście „Pliki źródłowe”, naciśnij przycisk „Dodaj wszystkie”. 4 Aby zmienić kolejność obrazków, naciśnij przycisk „Kolejność”. 5 Wybierz jedną z następujących opcji rozmieszczenia: Ÿ „W pionie” — powoduje zszycie obrazków w pionie, Ÿ „W poziomie” — powoduje zszycie obrazków w poziomie. 6 Naciśnij przycisk „OK”.

Aby zmodyfikować zachodzące na siebie obszary obrazków:
1 Aby zmodyfikować obszar, w którym obrazki na siebie zachodzą, wybierz pozycję „Jedna” z listy rozwijanej „Zakładka”. 2 Przemieszczaj suwak „W pionie”, aby ustawić pionową zakładkę. 3 Przemieszczaj suwak „W poziomie”, aby ustawić poziomą zakładkę. 4 Aby przekształcić zszyty obrazek w obiekt, zaznacz pole wyboru „Utwórz obiekty”.

Ÿ Polecenie Zszyj jest dostępne we wszystkich trybach kolorów z wyjątkiem czarno-białego. Jeśli zaznaczone pliki zawierają obrazki w tym samym trybie kolorów, to tryb ten będzie obowiązywał także w nowym pliku. Jeśli zaznaczone pliki zawierają obrazki w różnych trybach kolorów, to w nowym pliku będzie obowiązywał tryb kolorów RGB. Ÿ Jeśli do listy zszywanych obrazków dodano więcej niż dwie pozycje, to zmienia się odpowiednio zawartość listy rozwijanej „Zakładka”, tak że możliwa jest edycja obszarów zachodzących na siebie między dowolnymi parami obrazków.

Praca z soczewkami
Korzystając z soczewek można podglądać zmiany wprowadzane na obrazku. Soczewki są obiektami, dzięki którym możliwe jest oglądanie efektów specjalnych, korekcji lub modyfikacji, które mają być wprowadzone na obrazku, zanim jeszcze nastąpi faktyczna modyfikacja pikseli. Można tworzyć kilka typów soczewek i przeglądać je w oknie dokowanym Obiekty.

284

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Tworzenie soczewek
Soczewkę można utworzyć na dwa sposoby: od podstaw lub na bazie obszaru obrazka zdefiniowanego przez maskę. Soczewka utworzona od podstaw pokrywa cały obrazek. Soczewka utworzona na bazie zaznaczonego obszaru zdefiniowanego przez maskę pokrywa tylko ten zaznaczony obszar. Można wybrać typ soczewki, tak by odpowiadał on rodzajowi efektu, jaki ma być zastosowany. Typy soczewek mają swoje odpowiedniki wśród filtrów dostosowujących i korygujących z menu Obrazek oraz filtrów efektów specjalnych w menu Efekty. Zakres typów soczewek, jakie można utworzyć, zależy od trybu kolorów obrazka. Na przykład na obrazku w skali szarości nie można utworzyć soczewki typu „Zamień kolory”, gdyż nie występują na nim kolory, które można byłoby zamieniać. Soczewkę można poddać transformacji lub scalić z obrazkiem.

Zaznaczanie soczewek i poddawanie ich transformacjom
Soczewki można zaznaczać i poddawać transformacjom tak samo jak obiekty. Należy zatem najpierw zaznaczyć soczewkę za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów”, a następnie ją przesuwać, zmieniać rozmiar, skalować, pochylać, obracać, zniekształcać lub zastosować do niej efekt perspektywy. Transformacji tych można również dokonywać za pośrednictwem paska właściwości narzędzia „Wskaźnik obiektów”. Informacje na temat zaznaczania i transformacji obiektów można znaleźć w sekcji „Praca z obiektami i tekstem” na stronie 213. Soczewka różni się od obiektu tym, że jest z nią skojarzona maska obcinania. Zmiana rozmiaru lub kształtu soczewki za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów” wpływa wyłącznie na maskę obcinania skojarzoną z tą soczewką. W obrazku można utworzyć dowolną liczbę soczewek i przypisać każdej z nich unikalną nazwę. Nowe soczewki pojawiają się oknie dokowanym Obiekty jako pierwsze w kolejności pionowej, a także jako maski obcinania w oknie dokowanym Kanały. Obszary soczewek na rysunku można dodawać lub usuwać za pomocą pędzli i narzędzi „Kształt”. Można także modyfikować przezroczystość soczewki i jej właściwości lub zmieniać jej kształt za pomocą filtrów efektów specjalnych.

Scalanie soczewki z tłem obrazka
Soczewkę można scalić z obrazkiem, co spowoduje wprowadzenie skojarzonych z nią efektów na stałe. Po scaleniu soczewki z obrazkiem zmniejsza się rozmiar pliku i możliwe staje się zapisanie obrazka w różnych formatach. Przy scalaniu soczewki z tłem obrazka można wybrać tryb scalania i kontrolować w ten sposób wynik operacji. Więcej informacji na temat trybów scalania można znaleźć w sekcji „Wybór trybu scalania” na stronie 157. Jeśli obrazek jest zapisywany w pliku programu Corel PHOTO-PAINT, to razem z obrazkiem zapisywane są także soczewki i nie trzeba ich scalać z tłem. Więcej informacji na temat soczewek można znaleźć w sekcji „Stosowanie efektów specjalnych do obrazków” na stronie 413. Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

285

Tworzenie soczewki
Soczewkę można utworzyć na dwa sposoby: całkowicie od podstaw lub na bazie obszaru obrazka zdefiniowanego przez maskę. Soczewka utworzona od podstaw pokrywa cały obrazek. Soczewka utworzona na bazie zaznaczonego obszaru zdefiniowanego przez maskę pokrywa tylko ten zaznaczony obszar. Zaznaczony obszar jest przekształcany w soczewkę, a maska jest usuwana z obrazka. Więcej informacji na temat masek można znaleźć w sekcji „Tworzenie masek i zaznaczeń” na stronie 71. Rozmiar i kształt soczewki można zmieniać tak samo, jak rozmiar i kształt obiektu. Więcej informacji na temat pracy z obiektami można znaleźć w sekcji „Praca z obiektami i tekstem” na stronie 213.

Aby utworzyć soczewkę:
1 Z menu Obiekt wybierz polecenie Utwórz, a następnie polecenie Nowa soczewka. 2 Wybierz soczewkę z listy rozwijanej „Typ soczewki”. 3 Wykonaj dowolne z następujących czynności: Ÿ Wpisz nazwę w polu „Nazwa soczewki”, aby nadać nazwę soczewce. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Zmieniaj nazwy wraz z typem” aby z każdym typem tworzonej soczewki skojarzyć inną nazwę. 4 Naciśnij przycisk „OK”. 5 Ustal właściwości soczewki w oknie dialogowym.

Aby utworzyć soczewkę na podstawie maski:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Zaznacz pole wyboru „Utwórz soczewkę z maski”. 3 Naciśnij przycisk „OK”. 4 Ustal właściwości soczewki w oknie dialogowym.

Ÿ Aby utworzyć nową soczewkę, można także nacisnąć przycisk „Nowa soczewka” w oknie dokowanym Obiekty. Ÿ Przy tworzeniu soczewki dopełniającej lub zmniejszającej nasycenie do zera nie pojawia się okno dialogowe — soczewki te są automatycznie wprowadzane na obrazek. Ÿ Informacje na temat ustalania właściwości soczewki można znaleźć w sekcji „Zmiana właściwości soczewki” na stronie 287.

286

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Zaznaczanie soczewki
Aby możliwe było poddanie soczewki edycji, należy ją zaznaczyć. Soczewkę można zaznaczyć za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów”. Po zaznaczeniu soczewki w oknie obrazka wyświetlane są wokół niej uchwyty zaznaczenia.
Soczewki można zaznaczać bezpośrednio w oknie obrazka. Po zaznaczeniu soczewkę można poddać edycji lub transformacji.

Aby zaznaczyć soczewkę:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Kliknij soczewkę w oknie obrazka.

Aby zaznaczyć kilka soczewek:
Ÿ Naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT klikając soczewki za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów”.

Ÿ Można również nacisnąć i przytrzymać klawisz SHIFT lub CTRL i kliknąć miniatury soczewek w oknie dokowanym Obiekty.

Zmiana właściwości soczewki
Zmieniając właściwości soczewki można eksperymentować z typami soczewek i różnymi efektami. Wyniki tych działań widoczne są w oknie obrazka.

Aby zmienić właściwości soczewki:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz soczewkę.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

287

3 Z menu Obiekt wybierz polecenie Edytuj soczewkę. 4 Edytuj właściwości soczewki w oknie dialogowym.

Ÿ Nie można zmienić właściwości soczewki zmniejszającej nasycenie do zera lub dopełnieniającej, gdyż powodują one automatyczne wprowadzenie zmian na obrazku; można natomiast usunąć te soczewki — należy w tym celu zaznaczyć odpowiednią soczewkę i nacisnąć klawisz DELETE.

Przesuwanie soczewki
Soczewkę można przesunąć w nowe miejsce w oknie obrazka.
Efekt soczewki można obserwować dynamicznie, podczas przesuwania jej po obrazku.

Aby przesunąć soczewkę:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz soczewkę. 3 Przeciągnij soczewkę w nowe miejsce w oknie obrazka.

Zmiana obszaru soczewki
W wyniku zmiany obszaru soczewki następuje zmiana rozmiaru i kształtu obszaru obrazka, w którym widoczny jest jej efekt. Do powiększania obszaru soczewki można użyć narzędzi pędzla lub kształtu, a do zmniejszania obszaru soczewki — narzędzia „Gumka”.

Aby powiększyć obszar soczewki:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz soczewkę.

288

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

3 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i kliknij pędzel. Ÿ Otwórz paletę wysuwaną „Kształt” i uaktywnij narzędzie kształtu. 4 Ustaw atrybuty narzędzi „Pędzel” lub „Kształt” na pasku właściwości. 5 Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarami, o które chcesz powiększyć obszar soczewki.

Aby zmniejszyć obszar soczewki:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz soczewkę. 3 Otwórz paletę wysuwaną „Cofanie” i uaktywnij narzędzie „Gumka”. 4 Ustaw atrybuty narzędzia „Gumka” na pasku właściwości. 5 Przeciągnij wskaźnik myszy nad obszarami, które mają być usunięte z aktualnego obszaru soczewki.

Zmiana kształtu i przezroczystości soczewki
Kształt soczewki można zmienić, stosując do niej wybrany filtr efektów specjalnych. W przypadku niektórych filtrów efektów specjalnych jakość uzyskanego wyniku zależy od kształtu soczewki, dlatego chcąc osiągnąć jak najlepszy efekt należy eksperymentalnie zbadać działanie poszczególnych filtrów. Po uzyskaniu zadowalającego kształtu soczewki można dopasować jej przezroczystość, tak aby ograniczyć lub wzmocnić wpływ zastosowanego efektu na obrazek.
Użytkownik może dostosować do własnych potrzeb kształt i przezroczystość soczewki.

Aby zmienić kształt soczewki za pomocą filtru efektów specjalnych:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

289

2 Zaznacz soczewkę. 3 Z menu Efekty wybierz filtr efektów specjalnych. 4 Edytuj właściwości filtru efektów specjalnych w oknie dialogowym.

Aby zmienić przezroczystość soczewki:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz soczewkę. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie polecenie Obiekty. 4 Wpisz wartość w polu „Krycie”, umieszczonym w górnej części okna dokowanego Obiekty.

Ÿ Pole „Krycie” jest niedostępne podczas pracy z obrazkami czarno-białymi zapisanymi w formacie 1-bitowym.

Scalanie soczewki z tłem obrazka
Soczewkę można scalić z tłem obrazka. W wyniku tej operacji następuje trwała modyfikacja obrazka, polegająca na zastosowaniu do niego efektu scalanej soczewki; zmniejsza się także rozmiar pliku, w którym zapisany jest obrazek.
Scalenie soczewki z tłem powoduje trwałą modyfikacje obrazka.

Aby scalić soczewkę z obrazkiem:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz soczewkę. 3 Wybierz pozycję „Normalnie” z listy rozwijanej „Tryb scalania” w oknie dokowanym Obiekty.

290

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

4 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz, a następnie polecenie Połącz obiekty z tłem, aby scalić aktywne obiekty z tłem obrazka. Ÿ Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz, a następnie polecenie Połącz wszystkie obiekty z tłem, aby scalić wszystkie obiekty z tłem obrazka.

Ÿ Jeśli obrazek zapisywany jest w formacie programu Corel PHOTO-PAINT, to nie trzeba soczewki scalać z obrazkiem aby zachować jej efekt. Soczewki są bowiem automatycznie zapisywane w plikach programu Corel PHOTO-PAINT.

Posługiwanie się filtrami dopasowującymi
Zmiana kolorów i odcieni obrazka może przyczynić się do poprawy jego jakości. Korzystając z filtrów dostępnych w programie Corel PHOTO-PAINT można zmienić barwę, nasycenie, jasność, balans, proporcje i zachowanie kolorów w obrazkach. Program Corel PHOTO-PAINT oferuje ponadto narzędzia i efekty, które można wykorzystać do zmiany cieni, półcieni i świateł w obrazkach. Filtry dopasowujące można zastosować do całego obrazka lub — przy użyciu soczewki — tylko do jego fragmentu. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Praca z soczewkami”.

Równoważenie poziomów
Korzystając z filtru Równoważenie poziomów można zmieniać obszary cieni, półcieni i świateł przez redystrybucję odcieni od najciemniejszego do najjaśniejszego. Dzięki równoważeniu poziomów możliwe jest zachowanie szczegółów w obszarach cieni i świateł, które giną podczas dopasowania jaskrawości, kontrastu i intensywności odcieni obrazka. Filtru Równoważenie poziomów można także używać do utworzenia gradacji kolorów na obrazkach poddanych posteryzacji, do rozjaśnienia lub zaciemnienia dowolnej kombinacji cieni, półcieni lub świateł, do ograniczenia wartości jaskrawości, tak aby mieściły się w granicach obowiązujących przy drukowaniu, oraz do dopasowania krzywej gamma (półcieni).

Równoważenie lokalne
Działanie filtru Równoważenie lokalne polega na zwiększeniu kontrastu w pobliżu krawędzi i wydobyciu szczegółów zarówno w obszarach jasnych, jak i ciemnych. Filtr ten działa zatem podobnie jak Automatyczne równoważenie poziomów, z tym że przy tworzeniu histogramu analizowane są tylko sąsiadujące piksele, a nie cały rysunek.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

291

Balans próbka/wynik
Za pomocą filtru Balans próbka/wynik można dokonać korekcji kolorów obrazka przez przesunięcie wartości kolorów od koloru próbki do koloru wynikowego. Oba kolory wybiera się dowolnie z obowiązującego modelu kolorów. Kolory próbek można wybrać z dolnego (cienie), środkowego (półcienie) i górnego (światła) zakresu kolorów w obrazku.

Krzywa tonalna
Filtr Krzywa tonalna umożliwia dokonanie precyzyjnej korekcji kolorów przez dobór wartości poszczególnych pikseli. Można dokładnie wskazać obszar, w którym występuje problem, i wprowadzić w nim drobną lub wyraźną zmianę, zanikającą zgodnie z krzywą tonalną w miarę oddalania się od wskazanego obszaru. Filtr Krzywa tonalna umożliwia użycie bieżącej jaskrawości pikseli w charakterze wartości wyjściowych, a następnie przekształcenie ich w nowe wartości. Krzywa odpowiedzi reprezentuje równowagę pomiędzy cieniami, półcieniami i światłami.

Automatyczne równoważenie poziomów
Filtr Automatyczne równoważenie poziomów powoduje jednolite zrównoważenie cieni, półcieni i świateł przez automatyczną redystrybucję znaczących wartości pikseli w całym zakresie tonalnym.

Jaskrawość-Kontrast-Intensywność
Za pomocą filtru Jaskrawość-Kontrast-Intensywność można zmienić jaskrawość, kontrast i intensywność odcieni obrazka. Wartości pikseli mogą być przesuwane w górę lub w dół zakresu tonalnego. Dopasowanie jaskrawości powoduje jednakowe rozjaśnienie lub przyciemnienie wszystkich kolorów. Zwykle zmianie kontrastu towarzyszy dopasowanie intensywności, gdyż zwiększenie kontrastu może spowodować zanik szczegółów w cieniach i obszarach rozjaśnionych, a zwiększenie intensywności może te szczegóły odtworzyć.

Balans kolorów
Filtr Balans kolorów umożliwia zmianę proporcji kolorów składowych. Pozwala to na przechodzenie od wartości kolorów CMY do wartości RGB i odwrotnie. Na przykład chcąc ograniczyć ilość czerwieni na fotografii, można przesunąć wartości kolorów od czerwieni do koloru niebieskozielonego. Można też modyfikować wartości barwy w celu zmiany kolorów w całym obrazku.

Gamma
Filtr Gamma koryguje odcienie obrazka z uwzględnieniem własności ludzkiego oka, a w szczególności sposobu postrzegania sąsiadujących ze sobą kolorów. Na przykład jeżeli koło wypełnione 10% kolorem szarym zostanie umieszczone na

292

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

czarnym, a potem na białym tle, to koło na czarnym tle będzie wyglądało na jaśniejsze, mimo że jaskrawość koła w obu przypadkach będzie identyczna. Filtr Gamma umożliwia wydobycie szczegółów na mało kontrastowych obrazkach, bez znaczącej zmiany cieni i świateł. Zastosowanie filtru Gamma wpływa na wszystkie wartości kolorów w obrazku, jednak filtr ten działa w oparciu o krzywą; oznacza to, że największe zmiany zachodzą w obszarze półcieni.

Barwa-Nasycenie-Jasność
Filtr Barwa-Nasycenie-Jasność umożliwia zmianę barwy, nasycenia i jasności obrazka. Zmiana może dotyczyć od razu wszystkich kanałów albo być wprowadzana kanał po kanale. Działanie tego filtru polega na zmianie intensywności w wyniku zmiany nasycenia lub ilości bieli albo na całkowitej zmianie koloru. Barwa reprezentuje kolor, nasycenie reprezentuje głębię lub intensywność koloru, a jasność — ogólny procentowy udział bieli w kolorach obrazka.

Selektywna zmiana kolorów
Za pomocą filtru Selektywna zmiana kolorów można zmodyfikować kolor przez zmianę procentowego udziału składowych kolorów rozbarwianych (wartości CMYK) w spektrum kolorów (czerwonych, żółtych, zielonych, niebieskozielonych, niebieskich i purpurowych). Za pomocą tego filtru można także dodać kolor rozbarwiany do składowej tonalnej obrazka w skali szarości. Selektywne zmiany kolorów powodują zwiększanie i zmniejszanie procentowego udziału pikseli niebieskozielonych, purpurowych, żółtych i czarnych, składających się na każdy z kolorów podstawowych w spektrum kolorów. Na przykład zmniejszenie procentowego udziału koloru purpurowego w spektrum odcieni czerwonych spowoduje przesunięcie kolorów w kierunku koloru żółtego. Analogicznie, zwiększenie udziału procentowego purpury w spektrum odcieni czerwonych spowoduje przesunięcie kolorów w kierunku purpury i ogólne zwiększenie udziału czerwieni. Zakres możliwych modyfikacji kolorów jest w dużym stopniu uzależniony od wybranej metody dopasowania procentowego.

Zamień kolory
Filtr Zamień kolory umożliwia zastąpienie jednego koloru innym. W zależności od wybranego zakresu filtr ten może służyć do zastępowania pojedynczych kolorów lub całych ich zakresów.

Zmniejsz nasycenie do zera
W wyniku zastosowania filtru Zmniejsz nasycenie do zera następuje automatyczne zmniejszenie nasycenia każdego z kolorów do zera, usunięcie składowej barwy i przekształcenie każdego koloru w jego odpowiednik w skali szarości. W efekcie utworzony zostaje obrazek w skali szarości przy nie zmienionym trybie kolorów. Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

293

Barwa koloru
Użycie filtru Barwa koloru powoduje wyświetlenie miniatury, przedstawiającej obrazek po dodaniu określonej barwy koloru.

Odcień koloru
Filtr Odcień koloru umożliwia zmianę jaskrawości, nasycenia i kontrastu przez naciskanie odpowiednich przycisków z miniaturami próbek. Na miniaturach można zobaczyć, jak będzie wyglądał obrazek po wprowadzeniu określonej modyfikacji odcienia koloru. Intensywność efektu wzrasta po każdym naciśnięciu przycisku.

Praca z filtrem Równoważenie poziomów
Filtr Równoważenie poziomów można wykorzystać do wydobycia lub stonowania szczegółów w cieniach lub obszarach rozjaśnionych, do korekcji obrazków prześwietlonych lub niedoświetlonych albo do zmiany całego zakresu tonalnego. Definiując punkt początkowy i końcowy zakresu tonalnego można, dokonać redystrybucji wartości pikseli według jaskrawości.

Aby zmienić cienie, półcienie i światła na obrazku:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Równoważenie poziomów. 2 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Ustaw wartości wejściowe” — powoduje wpisanie minimalnych wartości w polach „Obcinanie wartości wejściowych” i „Kompresja zakresu wyjściowego”, Ÿ „Ustaw wartości wyjściowe” — powoduje wpisanie maksymalnych wartości w polach „Obcinanie wartości wejściowych” i „Kompresja zakresu wyjściowego”. 3 Uaktywnij jedną z pipet: Ÿ pipeta wartości wejściowych — umożliwia wybór koloru dla wartości wejściowych, Ÿ pipeta wartości wyjściowych — umożliwia wybór koloru dla wartości wyjściowych. 4 Kliknij kolor w oknie obrazka. 5 Wybierz kanał koloru z listy rozwijanej „Kanał”. 6 Aby dopasować procentowy udział pikseli, leżących poza którymś z końców zakresu tonalnego, naciśnij przycisk „Opcje”.

294

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

7 Przemieszczaj suwak „Dopasowanie współczynnika gamma”, aby ustawić półcienie. 8 Przemieszczaj jeden z następujących suwaków histogramu: Ÿ „Obcinanie wartości wejściowych” — ustawia zakres obcinania najciemniejszych i najjaśniejszych pikseli obrazka, Ÿ „Kompresja zakresu wyjściowego” — ustawia wartość jaskrawości wyjściowej najciemniejszych i najjaśniejszych pikseli obrazka.

Ÿ Zmian można dokonywać w każdym kanale z osobna lub we wszystkich kanałach jednocześnie, to znaczy w kanale pełnokolorowym. Ÿ Dokładne wartości wejściowe i wyjściowe cieni i świateł można także wpisać w polach „Obcinanie wartości wejściowych” i „Kompresja zakresu wyjściowego”.

Ÿ Aby dokonać automatycznej redystrybucji wartości pikseli w całym zakresie tonalnym, należy zaznaczyć pole wyboru „Dopasuj automatycznie”. Ÿ W części histogramu dotyczącej obcinania wyświetlania można zaznaczyć pole wyboru „Automatycznie”. Po usunięciu zaznaczenia pola wyboru „Automatycznie” możliwe będzie wpisanie wielkości obcinania w polu „Obcinanie wyświetlania histogramu”. Ÿ Aby wyświetlić histogram kanałów koloru, należy kliknąć wykres. Ÿ Wartość wpisywana w polu „Obcinanie” ma wpływ na sposób wyświetlania histogramu, a nie na sam proces równoważenia poziomów.

Praca z filtrem Równoważenie lokalne
Filtr Równoważenie lokalne można wykorzystać do zwiększenia kontrastu w pobliżu krawędzi i wydobycia szczegółów w jasnych i ciemnych obszarach obrazka. Aby określić obszar, począwszy od którego w trakcie równoważenia postępować będzie sukcesywna modyfikacja pikseli, należy użyć suwaków „Szerokość” i „Wysokość”. W wyniku tego procesu mogą powstać nienaturalne zróżnicowania kontrastu pośrodku stosunkowo jednolitych obszarów. Efekt ten można skorygować powiększając obszar, tak aby był on większy niż jakikolwiek jednolity obszar obrazka.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

295

Obrazek po lewej stronie został utworzony poprzez zastosowanie równoważenia lokalnego do obrazka po prawej. Filtr ten można wykorzystać do zwiększenia kontrastu w pobliżu krawędzi obrazka.

Aby skorzystać z filtru Równoważenie lokalne:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Równoważenie lokalne. 2 Przesuwaj jeden z poniższych suwaków: Ÿ „Szerokość” — ustawia szerokość obszaru wokół pikseli, Ÿ „Wysokość” — ustawia wysokość obszaru wokół pikseli. 3 Aby zachować równe proporcje, włącz przycisk blokowania.

Ÿ Powiększenie jednolitego obszaru obrazka może ograniczyć możliwość zwiększania kontrastu w pobliżu krawędzi.

Praca z filtrem Balans próbka/wynik
Filtr Balans próbka/wynik umożliwia zmianę wartości kolorów w obrazku na podstawie próbek kolorów wybranych z obrazka lub z jego obszaru. Po wybraniu próbek z zakresu cieni (punkt ciemny), półcieni (punkt pośredni) i świateł (punkt jasny) można wybrać dla każdego z tych zakresów kolor wynikowy. Kolor wynikowy zostanie nadany tym pikselom w obrazku lub w obszarze, których kolor jest równy odpowiedniej próbce.

296

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Zastosowano tutaj efekt Balans próbka/wynik w celu dopasowania cieni, półcieni i świateł na obrazku.

Aby zmienić kolory obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie Balans próbka/wynik. 2 Wybierz kanał koloru z listy rozwijanej „Kanał”. 3 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Uaktywnij pipetę punktu ciemnego i kliknij na obrazku punkt w ciemnym kolorze. Ÿ Uaktywnij pipetę punktu pośredniego i kliknij na obrazku punkt w kolorze pośrednim. Ÿ Uaktywnij pipetę punktu jasnego i kliknij na obrazku punkt w jasnym kolorze. 4 Kliknij dwukrotnie kolor wynikowy, odpowiadający określonemu zakresowi. 5 Wybierz kolor wynikowy w oknie dialogowym Wybierz kolor i naciśnij przycisk „OK”.

Ÿ Po wybraniu koloru wynikowego wszystkie kolory, których poziom jasności jest równy lub niższy od poziomu próbki zostaną przesunięte w kierunku koloru wynikowego. Ÿ Zestaw kanałów koloru, który pojawia się na liście rozwijanej „Kanał” zależy od trybu kolorów obrazka. Jedna z pozycji jest kanałem pełnokolorowym, a pozostałe — kanałami kolorów składowych w danym trybie.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

297

Ÿ Po usunięciu zaznaczenia pola wyboru „Obetnij automatycznie” można w polu „Obcinanie” wpisać wartość, określającą procentowy udział wartości jaskrawości, które będą ignorowane przy identyfikowaniu jasnych i ciemnych kolorów na histogramie. Ÿ Opcja „Obcinanie wyświetlania histogramu” ma wpływ na sposób wyświetlania histogramu, a nie na sam proces równoważenia.

Ÿ Zaznaczenie pola wyboru „Zawsze dopasowuj wszystkie kanały” spowoduje, że zmiany będą dotyczyły zawsze wszystkich kanałów koloru — nawet jeśli widoczny jest tylko jeden kanał.

Praca z filtrem Krzywa tonalna
Filtr Krzywa tonalna można wykorzystać do wydobycia lub stonowania szczegółów w cieniach lub obszarach rozjaśnionych, do korekcji obrazków prześwietlonych lub niedoświetlonych albo do zmiany całego zakresu tonalnego. Można wybrać gotowe krzywe odpowiedzi lub utworzyć i zapisać własne krzywe.
Za pomocą filtru Krzywa tonalna można zmodyfikować zakres tonalny obrazka.

Aby zmodyfikować cienie, półcienie i światła na obrazku:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Krzywa tonalna. 2 Wybierz kanał koloru z listy rozwijanej „Kanał”. 3 Włącz jeden z następujących przycisków: Ÿ „Krzywa” — umożliwia zdefiniowanie kształtu krzywej odpowiedzi przez przeciąganie myszą i wygładzanie rozkładu wartości; Ÿ „Liniowa” — umożliwia narysowanie krzywej odpowiedzi przez przeciąganie myszą, ale powoduje zachowanie prostych odcinków linii między węzłami;

298

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Ÿ „Odręczna” — umożliwia narysowanie krzywej odpowiedzi przez przeciąganie myszą; Ÿ „Gamma” — umożliwia skoncentrowanie korekcji w obszarze półcieni. 4 Wykonaj dowolne z poniższych czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Opcje”, aby zmienić procentowy udział pikseli, leżących poza którymś z końców zakresu tonalnego. Ÿ Naciśnij przycisk „Wygładź”, aby wygładzić odręcznie narysowaną krzywą. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj przycisk „Wygładź”, aby wygładzić krzywą tonalną. Ÿ Naciśnij przycisk „Zresetuj”, aby przywrócić oryginalną krzywą tonalną. 5 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Odwróć w poziomie”, aby odwrócić krzywą tonalną w poziomie. Ÿ Naciśnij przycisk „Odwróć w pionie”, aby odwrócić krzywą tonalną w pionie. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj klawisz ALT, a następnie kliknij prawym klawiszem myszy, aby zmienić rozdzielczość siatki. Ÿ Naciśnij przycisk „Odwróć”, aby zamienić osie wykresu. 6 Przeciągaj krzywą tonalną na siatce.

Aby załadować krzywą tonalną:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Krzywa tonalna. 2 Naciśnij przycisk „Otwórz”. 3 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest plik. 5 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Aby zapisać krzywą tonalną:
1 Wykonaj czynności od 1 do 4 z procedury „Aby zmodyfikować cienie, półcienie i światła na obrazku”. 2 Naciśnij przycisk „Zapisz”. 3 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 5 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

299

Ÿ Aby obserwować krzywe tonalne dla wszystkich kanałów obrazka jednocześnie, należy zaznaczyć pole wyboru „Wyświetl wszystkie”. Ÿ Krzywe odpowiedzi można zmieniać dla każdego kanału z osobna lub dla wszystkich kanałów jednocześnie, korzystając z kanału pełnokolorowego.

Ÿ Aby cofnąć ostatnią czynność w oknie dialogowym Krzywa tonalna, należy nacisnąć klawisz CTRL + Z. Ÿ Aby wymusić pionowe ruchy węzłów, należy nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL.

Praca z filtrem Automatyczne równoważenie poziomów
Za pomocą filtru Automatyczne równoważenie poziomów można dokonać jednolitego zrównoważenia cieni, półcieni i świateł na obrazku. Filtr ten automatycznie rozkłada znaczące wartości pikseli w całym zakresie tonalnym od 0 (wartości ciemne) do 255 (wartości jasne).
Za pomocą filtru Automatyczne równoważenie poziomów można automatycznie dokonać jednolitego zrównoważenia.

Aby automatycznie zmienić zakres tonalny:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie Automatyczne równoważenie poziomów.

Ÿ Filtry Równoważenie poziomów i Krzywa tonalna umożliwiają bardziej precyzyjne dopasowanie balansu cieni, półcieni i świateł. Więcej informacji na temat równoważenia poziomów można znaleźć w sekcji „Praca z filtrem Równoważenie poziomów” na stronie 294. Więcej informacji na temat krzywych tonalnych można znaleźć w sekcji „Praca z filtrem Krzywa tonalna” na stronie 298.

300

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Praca z filtrem Jaskrawość-Kontrast-Intensywność
Istnieje możliwość dopasowania jaskrawości, kontrastu i intensywności odcieni obrazka. Wartości te można także dostosować bezpośrednio w oknie obrazka.
Dopasowując jaskrawość, kontrast i intensywność można poprawić czytelność i jakość obrazka.

Aby zmienić jaskrawość, kontrast i intensywność obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Jaskrawość-Kontrast-Intensywność. 2 Przemieszczaj dowolny z poniższych suwaków: Ÿ „Jaskrawość” — powoduje równomierne rozjaśnienie lub przyciemnienie kolorów, Ÿ „Kontrast” — umożliwia dopasowanie różnicy między kolorami jasnymi i ciemnymi, Ÿ „Intensywność” — powoduje rozjaśnienie obszarów jasnych i przyciemnienie obszarów ciemnych.

Aby dopasować jaskrawość w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Wybierz narzędzie „Jasność” z selektora narzędzia „Efekt” na pasku właściwości. 3 Przeciągnij myszą nad obszarami, których jaskrawość chcesz zwiększyć.

Aby dopasować kontrast w oknie obrazka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Pędzel” i uaktywnij narzędzie „Efekt”. 2 Wybierz narzędzie „Kontrast” z selektora narzędzia „Efekt” na pasku właściwości. 3 Przeciągnij myszą nad obszarami, w których chcesz zmienić kontrast.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

301

Praca z filtrem Balans kolorów
Balans kolorów w obrazku można dopasować, przesuwając kolory w ramach dopełniających się par kolorów podstawowych (RGB) i dodatkowych (CMY). Ten sposób dopasowania wartości kolorów bywa użyteczny przy korekcji przebarwień. Na przykład jeśli obiekt na obrazku jest zbyt czerwony, to można przesunąć wartości kolorów od czerwieni (RGB) do koloru niebieskozielonego (CMY).
Efekt Balans kolorów umożliwia przesunięcie wartości kolorów w obrazku.

Aby przesunąć balans kolorów obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Balans kolorów. 2 Zaznacz dowolne z poniższych pól wyboru z sekcji „Zakres”: Ÿ „Cienie” — umożliwia dopasowanie tonów ciemnych, Ÿ „Półcienie” — umożliwia dopasowanie tonów pośrednich, Ÿ „Światła” — umożliwia dopasowanie tonów jasnych, Ÿ „Zachowaj luminancję” — powoduje zachowanie poziomów jaskrawości podczas dopasowywania balansu kolorów. 3 Przemieszczaj następujące suwaki: Ÿ „Niebieskozielony-czerwony” — służy do ustawiania poziomów kolorów w kanale niebieskozielonym i czerwonym, Ÿ „Purpurowy-zielony” — służy do ustawiania poziomów kolorów w kanale purpurowym i zielonym, Ÿ „Żółty-niebieski” — służy do ustawiania poziomów kolorów w kanale żółtym i niebieskim.

Praca z filtrem Gamma
Filtr Gamma umożliwia nieliniowe dopasowanie cieni, półcieni i świateł, tak aby najbardziej wyraźne zmiany zachodziły w obszarze półcieni.

302

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Dopasowanie półcieni pozwala na podkreślenie szczegółów w obrazkach o niskim kontraście, przy zachowaniu cieni i świateł.

Aby dopasować półcienie obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Gamma. 2 Przemieszczaj suwak „Wartość współczynnika gamma”, aby określić kształt krzywej gamma.

Ÿ Wyższe wartości powodują rozjaśnienie półcieni, a niższe wartości — przyciemnienie. Ÿ Filtr Równoważenie poziomów umożliwia dopasowanie półcieni niezależnie od cieni i świateł. Więcej informacji na temat dopasowywania półcieni można znaleźć w sekcji „Praca z filtrem Równoważenie poziomów” na stronie 294.

Ÿ Aby dopasować krzywą gamma, można także wpisać wartość w polu „Wartość współczynnika gamma” w oknie dialogowym Gamma.

Praca z filtrem Barwa-Nasycenie-Jasność
Za pomocą filtru Barwa-Nasycenie-Jasność można dopasować intensywność kolorów obrazka. Działanie tego filtru polega na zmianie wartości nasycenia lub ilości bieli albo na całkowitej zmianie koloru. Wartości te można dopasowywać we wszystkich kanałach koloru lub tylko w wybranych kanałach.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

303

Efektu Barwa-Nasycenie-Jasność użyto tutaj w celu zmiany kolorów obrazka.

Aby dopasować barwę, nasycenie i jasność obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Barwa-Nasycenie-Jasność. 2 Wybierz opcję z sekcji „Kanały” odpowiadającą kanałowi koloru, który chcesz dopasować. 3 Przesuń dowolne z poniższych suwaków: Ÿ „Barwa” — służy do dopasowania koloru, Ÿ „Nasycenie” — służy do dopasowania intensywności koloru, Ÿ „Jasność” — służy do dopasowania ilości bieli (wartości dodatnie) lub czerni (wartości ujemne) w kolorach.

Ÿ Wartości nasycenia można zmieniać w zakresie od -100 do 100, przy czym wartość -100 odpowiada obrazkom w skali szarości, a wartość 100 — obrazkom o nienaturalnie intensywnych kolorach. Ÿ Wybranie opcji „Główny” w oknie dialogowym Barwa-Nasycenie-Jasność spowoduje, że zmiany będą miały wpływ na wszystkie kanały koloru w obrazku. Ÿ Kolory oryginalne można porównać z nowymi, korzystając z pasków kolorów „Przed” i „Po” w oknie dialogowym Barwa-Nasycenie-Jasność. Ÿ Modyfikacje wprowadzane w poszczególnych kanałach kumulują się. Na przykład zmiana koloru czerwonego i zielonego będzie miała wpływ na oba kanały.

304

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Praca z filtrem Selektywna zmiana kolorów
Istnieje możliwość dokonywania selektywnych zmian kolorów przez dodawanie i odejmowanie bezwzględnej lub względnej wartości procentowej kolorów rozbarwianych CMYK ze spektrum kolorów czerwonych, żółtych, zielonych, niebieskozielonych, niebieskich i purpurowych. Można także dodawać kolor do pikseli w skali szarości na obrazku kolorowym.
Efektu Selektywna zmiana kolorów użyto w celu dopasowania wartości koloru w spektrum kolorów zielonych.

Aby dokonać selektywnej zmiany kolorów na obrazku:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Selektywna zmiana kolorów. 2 Przesuń dowolne z poniższych suwaków dopasowania: Ÿ „Niebiesko-zielony” — służy do dopasowania procentowego udziału koloru niebieskozielonego w spektrum kolorów, Ÿ „Purpurowy” — służy do dopasowania procentowego udziału koloru purpurowego w spektrum kolorów, Ÿ „Żółty” — służy do dopasowania procentowego udziału koloru żółtego w spektrum kolorów, Ÿ „Czarny” — służy do dopasowania procentowego udziału koloru czarnego w spektrum kolorów. 3 Wybierz opcję „Spektrum kolorów” odpowiadającą spektrum kolorów, które chcesz dopasować.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

305

4 Wybierz jedną z poniższych opcji dopasowania procentowego: Ÿ „Względne” — powoduje dodanie lub odjęcie procentowego udziału koloru rozbarwianego do lub z wybranego spektrum kolorów (np. dodanie 10% koloru purpurowego do piksela z udziałem 50% koloru czerwonego spowoduje efektywną zmianę o +5%). Ÿ „Bezwzględne” — powoduje dodanie lub odjęcie bezwzględnej wartości koloru rozbarwianego do lub z wybranego spektrum kolorów (np. dodanie 10% koloru purpurowego do piksela z udziałem 50% koloru czerwonego spowoduje efektywną zmianę o +60%).

Praca z filtrem Zamień kolory
Przy wyborze kolorów, które mają zostać zastąpione, tworzona jest tymczasowa maska kolorów. Można z niej korzystać przy użyciu elementów sterujących zbliżonych do stosowanych przy maskowaniu kolorów. Informacje na temat maskowania kolorów można znaleźć w sekcji „Zaznaczanie określonych kolorów obrazka” na stronie 85.
Efektu Zamień kolory użyto tutaj w celu zastąpienia wszystkich wystąpień koloru czerwonego kolorem purpurowym.

Aby zamienić kolory na obrazku:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Zamień kolory. 2 Otwórz selektor kolorów „Stary kolor” i wybierz kolor, który chcesz zastąpić. 3 Otwórz selektor kolorów „Nowy kolor” i wybierz kolor zastępczy. 4 Przemieszczaj dowolne z poniższych suwaków dopasowania: Ÿ „Barwa” — służy do ustawiania poziomu barwy nowego koloru, Ÿ „Nasycenie” — służy do ustawiania poziomu nasycenia nowego koloru, Ÿ „Jasność” — służy do ustawiania poziomu jasności nowego koloru, Ÿ „Zakres” — służy do ustalania zakresu zmienianych kolorów.

306

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Ÿ Zastosowanie omawianego efektu z parametrem określającym zakres równym 1 spowoduje zmianę pojedynczego koloru. Ustawienie tego parametru na 100 spowoduje przesunięcie większości kolorów obrazka w kierunku wybranego koloru. Ÿ Aby podczas zamiany kolorów ignorowane były wszystkie piksele w skali szarości, należy zaznaczyć pole wyboru „Ignoruj odcienie szarości” w oknie dialogowym Zamień kolory. Jeśli pole to nie jest zaznaczone, zamiana szarych pikseli odbywa się wyłącznie w oparciu o wartości nasycenia i jasności. Ÿ Aby zastąpić wszystkie kolory, które mieszczą się w bieżącym zakresie nowego koloru, należy zaznaczyć pole wyboru „Pojedynczy kolor docelowy” w oknie dialogowym Zamień kolory. Funkcja ta znajduje zastosowanie przy generowaniu grafiki przeznaczonej do umieszczenia na stronach WWW i przy zaznaczaniu obszaru, który ma pełnić rolę kanału lub maski alfa obrazka.

Ÿ Kolor, który ma być zastąpiony, oraz kolor zastępujący można także wybrać za pomocą narzędzi pipety — odpowiednio pipety starego koloru i pipety nowego koloru.

Praca z filtrem Zmniejsz nasycenie do zera
Za pomocą filtru Zmniejsz nasycenie do zera można zredukować nasycenie wszystkich kolorów obrazka, a tym samym wyeliminować składową barwy i zamienić kolory na ich odpowiedniki w skali szarości. W efekcie utworzony zostaje obrazek w skali szarości przy nie zmienionym trybie kolorów.
Zmniejszenie nasycenia do zera powoduje usunięcie kolorów z obrazka.

Aby zmniejszyć do zera nasycenie kolorów w całym obrazku:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Zmniejsz nasycenie do zera.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

307

Praca z filtrem Barwa koloru
Filtr Barwa koloru umożliwia dopasowanie barwy koloru obrazka przez naciskanie szeregu przycisków z miniaturami próbek. Na miniaturach można zobaczyć, jak będzie wyglądał obrazek po wprowadzeniu określonej modyfikacji barwy koloru. Intensywność efektu wzrasta po każdym naciśnięciu przycisku.
Do wartości kolorów oryginalnego obrazka dodano kolor purpurowy.

Aby dopasować barwę koloru obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Barwa koloru. 2 Zaznacz dowolne spośród poniższych pól wyboru: Ÿ „Cienie” — powoduje dopasowanie tonów ciemnych, Ÿ „Półcienie” — powoduje dopasowanie tonów pośrednich, Ÿ „Światła” — powoduje dopasowanie tonów jasnych, Ÿ „Zachowaj luminancję” — powoduje, że podczas dopasowywania barwy koloru zachowywane będą poziomy jaskrawości. 3 Przesuń suwak „Krok”, aby ustawić ilość stosowanego koloru. 4 Naciśnij dowolny przycisk miniatur: Ÿ „Więcej czerwonego” — powoduje dodanie większej ilości koloru czerwonego do obrazka, Ÿ „Więcej zielonego” — powoduje dodanie większej ilości koloru zielonego do obrazka, Ÿ „Więcej niebieskiego” — powoduje dodanie większej ilości koloru niebieskiego do obrazka, Ÿ „Więcej niebieskozielonego” — powoduje dodanie większej ilości koloru niebieskozielonego do obrazka,

308

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Ÿ „Więcej purpurowego” — powoduje dodanie większej ilości koloru purpurowego do obrazka, Ÿ „Więcej żółtego” — powoduje dodanie większej ilości koloru żółtego do obrazka.

Ÿ Aby zwiększyć intensywność zmian po każdym naciśnięciu przycisku miniatury, należy wpisać wyższą wartość w polu „Krok”.

Praca z filtrem Odcień koloru
Filtr Odcień koloru umożliwia dopasowanie jaskrawości, nasycenia i kontrastu obrazka przez naciskanie szeregu przycisków z miniaturami próbek. Na miniaturach można zobaczyć, jak będzie wyglądał obrazek po wprowadzeniu określonej modyfikacji. Intensywność efektu wzrasta po każdym naciśnięciu przycisku.
Dopasowanie odcienia koloru na bardzo jasnych obrazkach umożliwia przyciemnienie kolorów i poprawę czytelności.

Aby dopasować jaskrawość, nasycenie i kontrast obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dopasuj, a następnie polecenie Odcień koloru. 2 Przemieszczaj suwak „Krok”, aby określić intensywność każdej ze zmian. 3 Naciśnij jeden z przycisków miniatur: Ÿ „Ciemniej” — powoduje przyciemnienie obrazka, Ÿ „Bardziej nasycony” — powoduje zwiększenie nasycenia obrazka, Ÿ „Bardziej kontrastowy” — powoduje zwiększenie kontrastu obrazka, Ÿ „Jaśniej” — powoduje rozjaśnienie obrazka, Ÿ „Mniej nasycony” — powoduje zmniejszenie nasycenia obrazka, Ÿ „Mniej kontrastowy” — powoduje zmniejszenie kontrastu obrazka. Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

309

Ÿ Aby zwiększyć intensywność zmian po każdym naciśnięciu przycisku miniatury, należy wpisać wyższą wartość w polu „Krok”.

Posługiwanie się filtrami dokonującymi transformacji
Filtry dokonujące transformacji umożliwiają wprowadzanie różnorodnych korekcji i modyfikacji obrazków.

Usuwanie przeplotu
Za pomocą filtru Usuń przeplot można usuwać parzyste lub nieparzyste linie z obrazków zeskanowanych lub obrazków wideo z przeplotem. Odstępy powstałe w wyniku tego procesu można zapełnić przy użyciu jednej z dwóch metod: duplikacji lub interpolacji. Duplikacja polega na wypełnieniu odstępów kopiami linii sąsiednich. Interpolacja polega na wypełnieniu odstępów pikselami o kolorach uzyskanych z uśrednienia sąsiadujących pikseli.

Dopełnienie
Filtr Dopełnienie powoduje automatyczne przekształcenie kolorów obrazka w ich dopełnienia. W wyniku dopełnienia powstaje obrazek, będący odpowiednikiem negatywu fotograficznego.

Posteryzacja
Działanie filtru Posteryzacja polega na ograniczeniu liczby wartości tonalnych w kolorach występujących w obrazku. Wszystkie istniejące kolory odwzorowywane są na swoje najbliższe odpowiedniki. Posteryzacja powoduje usunięcie przejść tonalnych i powstanie większych obszarów jednolitego koloru.

Próg
Filtr Próg umożliwia ustawienie granicznej wartości jaskrawości, czyli progu. Piksele o wartościach większych lub mniejszych od progu są wyświetlane na biało lub czarno, w zależności od wybranej opcji. Pozostałe piksele nie zostaną zmienione i zachowają pierwotny kolor. Opcja „Obu poziomów” powoduje zmianę wszystkich pikseli na kolor biały lub czarny (zgodnie z relacją wartości ich jaskrawości do określonej wartości progu). Próg można określić dla całego obrazka lub dla wybranego kanału koloru.

Praca z filtrem Usuń przeplot
Za pomocą filtru Usuń przeplot można usunąć linie poziome z obrazków zeskanowanych lub linie przeplotu z obrazków wideo.

310

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Aby usunąć linie poziome:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dokonaj transformacji, a następnie polecenie Usuń przeplot. 2 Wybierz jedną z następujących opcji „Linie skanowania”: Ÿ „Parzyste” — powoduje usunięcie linii parzystych, Ÿ „Nieparzyste” — powoduje usunięcie linii nieparzystych. 3 Wybierz jedną z następujących opcji „Metoda zamiany”: Ÿ „Duplikacja” — odstępy będą zapełniane kopiami linii sąsiednich, Ÿ „Interpolacja” — odstępy będą zapełniane pikselami w kolorach uzyskanych przez uśrednienie pikseli sąsiednich.

Praca z filtrem Dopełnienie
Za pomocą filtru Dopełnienie można przekształcić wartości kolorów pikseli w ich dopełnienia i uzyskać w ten sposób kolorowy negatyw fotograficzny obrazka.
Na obrazku przekształcono wartości kolorów w ich dopełnienia.

Aby w całym obrazku przekształcić kolory w ich dopełnienia:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Dokonaj transformacji, a następnie wskaż polecenie Dopełnienie.

Praca z filtrem Posteryzacja
Za pomocą filtru Posteryzacja można dokonać odwzorowania grup kolorów w kolory jednolite i podkreślić krawędzie pomiędzy sąsiednimi kolorami.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

311

Efekt posteryzacji stosuje się w celu podkreślenia przejść między kolorami.

Aby dokonać posteryzacji obrazka:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dokonaj transformacji, a następnie polecenie Posteryzacja. 2 Przesuń suwak „Poziom”, aby ustawić intensywność posteryzacji.

Ÿ Aby ustawić intensywność posteryzacji, można również wpisać wartość w polu „Poziom” w oknie dialogowym Posteryzacja.

Praca z filtrem Próg
Filtr Próg umożliwia zmianę progowych wartości jaskrawości kolorów i przekształcenie zakresów kolorów w czerń i biel. Ustalone wartości progu decydują o tym, które piksele staną się czarne, a które białe. Podczas przekształcania kolorów w czerń zamianie podlegają tylko te piksele, których jaskrawość jest niższa od progu. Analogicznie, podczas przekształcania kolorów w biel zamianie podlegają tylko te piksele, których jaskrawość jest wyższa od progu.
Zastosowanie filtru Próg do przekształcenia oryginalnego obrazka kolorowego w czarno-biały.

312

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

Aby zmienić poziomy progowe w obrazku:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Dokonaj transformacji, a następnie polecenie Próg. 2 Wybierz kanał koloru z listy rozwijanej „Kanał”. 3 Wybierz jedną z następujących opcji progu: Ÿ „Czarnego” — powoduje zamianę na kolor czarny, Ÿ „Białego” — powoduje zamianę na kolor biały, Ÿ „Obu poziomów” — umożliwia podzielenie kolorów obrazka na wartości wysokie (jasne) i niskie (ciemne). 4 Usuń zaznaczenie pola wyboru „Automatycznie”. 5 Aby zmienić poziom czułości histogramu, wpisz wartość w polu „Procent”. 6 Przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „Dolny poziom” — służy do ustawiania poziomu jaskrawości najciemniejszego koloru, Ÿ „Górny poziom” — służy to ustawiania poziomu jaskrawości najjaśniejszego koloru obrazka, Ÿ „Próg” — służy do ustawiania poziomu jaskrawości, od którego kolory mają być zamieniane na czerń lub biel.

Ÿ Zmiana czułości histogramu ma wpływ tylko na sposób rysowania wykresu, a nie na wynik operacji. Ÿ W oknie dialogowym Próg wyświetlany jest histogram, obrazujący poziomy jaskrawości z zakresu od 0 (czerń) do 255 (biel). Każdy słupek histogramu odpowiada udziałowi w obrazku pikseli o odpowiednim poziomie jaskrawości. Ÿ Suwak „Górny poziom” jest niedostępny po wybraniu opcji „Czarnego”; suwak „Dolny poziom” jest niedostępny po wybraniu opcji „Białego”.

Ÿ Aby poziom czułości histogramu był zmieniany automatycznie, należy zaznaczyć pole wyboru „Automatycznie”. Ÿ W polach „Dolny poziom”, „Próg” i „Górny poziom” w oknie dialogowym Próg można wpisać dokładne wartości progowe.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

313

Posługiwanie się histogramem
Histogram to poziomy wykres słupkowy, obrazujący wartości jaskrawości pikseli obrazka na skali od 0 (piksele ciemne) do 255 (piksele jasne). Wykres przeznaczony jest tylko do odczytu. Histogram stanowi graficzną reprezentację wartości tonalnych w obrazku. Poszczególnym wartościom odpowiadają wysokości słupków, obrazujące liczbę pikseli na każdym poziomie jaskrawości. Dopasowanie wartości tonalnych powoduje zmianę poziomu i rozkładu ciemnych i jasnych obszarów na obrazku.

Praca z histogramem
Korzystając z histogramu można stwierdzić, czy konieczna jest zmiana kolorów i odcieni na obrazku. Histogram przedstawia wartości jaskrawości pikseli obrazka na skali od 0 (ciemne) do 255 (jasne). Kliknięcie histogramu powoduje wyświetlenie informacji statystycznych, pomocnych przy równoważeniu poziomów jaskrawości na obrazku.

Aby obejrzeć graficzną reprezentację wartości tonalnych w obrazku:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Histogram. 2 Wybierz kanał koloru z listy rozwijanej „Kanał”. 3 Przeciągając myszą zaznacz zakres pikseli, dla którego wyświetlone zostaną następujące informacje: Ÿ „Początek” — minimalna wartość w zakresie widocznym na histogramie; Ÿ „Koniec” — maksymalna wartość w zakresie widocznym na histogramie; Ÿ „Średnia” — średnia jaskrawość pikseli; Ÿ „Mediana” — mediana jaskrawości pikseli; Ÿ „Odchylenie standardowe” — odchylenie standardowe jaskrawości pikseli; Ÿ „Procent” — procentowy udział pikseli, które mieszczą się w zaznaczonym zakresie, w stosunku do wszystkich pikseli obrazka; Ÿ „Piksele” — liczba pikseli w obrazku. 4 Przesuwaj wskaźnik myszy nad histogramem aby wyświetlić następujące informacje w sekcji „Indywidualne”: Ÿ „Poziom” — poziom jaskrawości (z przedziału od 0 do 255), Ÿ „Piksele” — liczba pikseli na określonym poziomie jaskrawości.

314

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

5 Aby zakres obcinania ustawiany był automatycznie, zaznacz pole wyboru „Automatyczne”. 6 Aby określić procentowy udział pikseli, które nie będą uwzględniane na histogramie, wpisz odpowiednią wartość w polu „Procent obcinania”.

Ÿ Aby zakres obcinania był ustawiany automatycznie, należy zaznaczyć pole wyboru „Automatyczne”.

Retuszowanie i poprawianie jakości obrazka

315

316

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 6

DEFINIOWANIE OBSZARÓW OBRAZKA ZA POMOCĄ ŚCIEŻEK

7

Ścieżki pozwalają na tworzenie precyzyjnych konturów w obrazkach. Ścieżki można tworzyć od podstaw, korzystając z narzędzia „Ścieżka”. Można je także tworzyć z zaznaczeń albo importować obrazki wektorowe jako ścieżki. Ścieżka składa się z segmentów (linii prostych lub krzywych) połączonych w punktach zwanych węzłami. Węzły łączące segmenty krzywych mają dwa punkty sterujące wyznaczające nachylenie tworzonej lub formowanej krzywej. Punkty sterujące wyglądają jak pomniejszone węzły i są połączone liniami przerywanymi przechodzącymi przez właściwy węzeł. Po otoczeniu ścieżką fragmentu obrazka można: Ÿ przekształcić ścieżkę w maskę, która pozwala na edycję tylko obszarów otoczonych ścieżką, Ÿ zastosować pociągnięcie pędzla według ścieżki, Ÿ wyeksportować zawartość ścieżki jako mapę bitową o nieregularnym kształcie w celu umieszczenia jej w innym rysunku albo zaimportowania do innego programu graficznego, na przykład CorelDRAW®. Ponieważ ścieżki pozwalają na modyfikowanie poszczególnych segmentów tworzonego konturu, są one o wiele bardziej uniwersalne niż maski tworzone przy użyciu markizy. Każda część ścieżki może być modyfikowana z bardzo dużą dokładnością, węzły zaś mogą być dowolnie przesuwane, dodawane do ścieżki, usuwane z niej i przekształcane. Edycję ścieżek obrazka umożliwiają elementy sterujące znajdujące się na pasku właściwości oraz w dokerze Ścieżka.

Podstawowe informacje o ścieżkach
Za pomocą narzędzia „Ścieżka” można utworzyć ścieżkę w celu zdefiniowania zaznaczenia, zastosowania pociągnięcia pędzla o określonym kształcie albo utworzenia nieregularnej mapy bitowej przeznaczonej do użycia w innej aplikacji. Ścieżki zamknięte to te, które całkowicie obejmują jakiś obszar, a ścieżki otwarte to te, w których węzły początkowe i końcowe nie są połączone. Ścieżki można tworzyć w oparciu o istniejące kształty poprzez konwersję maski w ścieżkę.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

319

Otwarta ścieżka zawierająca dwa segmenty będące krzywymi i trzy węzły. Punkty sterujące wychodzą z węzłów.

Tworzenie nowej ścieżki
Ścieżkę można utworzyć umieszczając węzły w różnych miejscach obrazka. Węzły są łączone za pomocą prostych lub krzywych segmentów linii. Podczas tworzenia ścieżki program Corel PHOTO-PAINT określa rodzaj węzła, jaki ma być umieszczony, na podstawie tego, czy tworzony segment jest odcinkiem czy krzywą. Istnieje pięć typów węzłów: wyznaczający linię, wyznaczający krzywą, symetryczny, ostry i gładki.

Przekształcanie masek w ścieżki
Istnieje też możliwość przekształcenia maski w ścieżkę. Jeśli za pomocą dowolnego narzędzia maski utworzy się zaznaczenie, korzystając z przycisku „Utwórz ścieżkę z maski” można zdefiniować ścieżkę o takim samym kształcie. Przekształcanie masek w ścieżki pozwala dodatkowo modyfikować ich kształt dzięki możliwościom oferowanym przez narzędzie „Ścieżka”. W każdej chwili można też przekształcić ścieżkę z powrotem w maskę, naciskając przycisk „Utwórz maskę ze ścieżki”.

Zapisywanie ścieżek
Utworzoną ścieżkę można zapisać w celu późniejszego wykorzystania w innych obrazkach. Ponieważ jednocześnie na obrazku może być wyświetlona tylko jedna ścieżka, zapisanie ścieżki jest zabezpieczeniem przed jej utratą, jeżeli tworzona ma być nowa ścieżka. Nie zapisana ścieżka widoczna w oknie obrazka zwana jest ścieżką roboczą. Ścieżki są zapisywane w dokumencie programu Corel PHOTO-PAINT.

Otwieranie i usuwanie ścieżek
Utworzoną ścieżkę można zapisać w celu późniejszego wykorzystania w innych obrazkach. Można otwierać kilka ścieżek jednocześnie i przełączać między nimi za pomocą dokera Ścieżka. Ścieżki można tworzyć na podstawie obrazków wektorowych utworzonych w innych aplikacjach. Obrazki wektorowe tworzone są

320

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

jako zbiory linii. Linie te mogą zostać zaimportowane do programu Corel PHOTO-PAINT jako ścieżki. Można też usunąć istniejącą ścieżkę przed rozpoczęciem nowej albo na trwałe usunąć zapisaną ścieżkę.

Eksportowanie ścieżek
Zawartość ścieżki można wyeksportować jako mapę bitową o nieregularnym kształcie w celu umieszczenia jej w innym rysunku bądź wykorzystania w innych programach graficznych, takich jak CorelDRAW.

Rysowanie segmentów ścieżki
Segmenty ścieżek można rysować za pomocą narzędzia „Ścieżka”. Segmenty linii prostych rysuje się, umieszczając na obrazku węzły początkowe i końcowe lub przeciągając wskaźnik myszy w oknie obrazka. Segmenty krzywych można rysować, klikając i przeciągając wskaźnik myszy w celu umieszczenia węzłów początkowych i końcowych albo przeciągając wskaźnik myszy w oknie obrazka. Podczas tworzenia segmentów krzywych punkty sterujące przesuwają się wskazując kierunek segmentu krzywej oraz jej nachylenie względem węzła. Można tworzyć dowolną liczbę podścieżek danej ścieżki, rysując nie połączone ze sobą segmenty.
Ścieżka tworzona wokół pędzla za pomocą segmentów linii prostych i krzywych.

Aby narysować segmenty linii prostych za pomocą narzędzia „Krzywe Beziera”:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Ścieżka Beziera” umieszczony na pasku właściwości. 3 Kliknij w miejscu, gdzie ma znajdować się pierwszy węzeł ścieżki. 4 Wskaż kliknięciem punkt końcowy segmentu. 5 Aby dodać następne segmenty do ścieżki, powtarzaj czynności opisane w punkcie 4.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

321

Aby narysować segmenty krzywych za pomocą narzędzia „Krzywe Beziera”:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Ścieżka Beziera” na pasku właściwości. 3 Kliknij w miejscu, gdzie ma znajdować się pierwszy węzeł ścieżki. 4 Przeciągnij wskaźnik myszy, aby ustalić właściwe położenie punktów sterujących. 5 Aby dodać następne segmenty do ścieżki, powtarzaj czynności opisane w punkcie 4.

Aby narysować segmenty linii prostych lub krzywych za pomocą narzędzia „Ścieżka odręczna”:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Ścieżka odręczna” umieszczony na pasku właściwości. 3 Kliknij w miejscu, w którym chcesz umieścić pierwszy węzeł ścieżki. 4 Przeciągnij wskaźnik myszy, aby utworzyć segment ścieżki. 5 Jeśli chcesz wymusić rysowanie linii prostych za pomocą narzędzia „Ścieżka odręczna”, podczas przeciągania przytrzymaj klawisz CTRL.

Ÿ Dla początkowego węzła pierwszego segmentu ścieżki wyświetlany jest tylko jeden punkt sterujący. Ÿ Ścieżkę zamkniętą można utworzyć, klikając węzeł początkowy ścieżki. Kiedy wskaźnik narzędzia „Ścieżka Beziera” lub „Ścieżka odręczna” zostanie umieszczony nad węzłem początkowym, jego kształt zmieni się na wskaźnik zamykania ścieżki. Ÿ Aby węzły ścieżki były bardziej widoczne, można zmienić ich kolor. Więcej informacji na ten temat znajduje się w sekcji „Zmiana koloru ścieżki” na stronie 340. Ÿ Istniejącą ścieżkę można rozszerzyć klikając węzeł końcowy i rysując więcej segmentów.

Tworzenie ścieżki na podstawie maski
Maskę można modyfikować w bardziej precyzyjny sposób po przekształceniu jej w ścieżkę. Po zakończeniu edycji kształtu ścieżki można przekształcić ją z powrotem w maskę w celu wykorzystania jej w bieżącym obrazku.

322

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Aby przekształcić maskę w ścieżkę:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska (narzędzia)” i uaktywnij dowolne narzędzie maski. 2 Utwórz maskę. 3 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 4 Naciśnij przycisk „Utwórz ścieżkę z maski” umieszczony na pasku właściwości. 5 Wpisz odpowiednie wartości z przedziału od 1 do 10 w następujących polach: Ÿ „Zwartość” — określa stopień podobieństwa kształtu ścieżki do kształtu maski. Ÿ „Próg” — określa stopień zmian wymagany do utworzenia węzła.

Ÿ Więcej informacji na temat masek znajduje się w sekcji „Zaznaczanie obszaru obrazka o określonym kształcie” na stronie 72. Ÿ Jeśli ścieżka jest nałożona na maskę markizy, może zachodzić konieczność przesunięcia maski, aby odsłonić ścieżkę.

Ÿ Przycisk „Utwórz ścieżkę z maski” jest również dostępny w dokerze Ścieżka.

Zapisywanie ścieżki
Ścieżki należy zapisywać, jeżeli może zajść potrzeba ich późniejszej modyfikacji lub jeżeli mają zostać wykorzystane w innych obrazkach.

Aby zapisać ścieżkę:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ścieżka. 3 Kliknij strzałkę palety wysuwanej w oknie dokowanym Ścieżka i wybierz polecenie Zapisz ścieżkę. 4 W polu „Nazwa ścieżki” wpisz nazwę ścieżki.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

323

Ÿ Informacje o ścieżce są zapisywane razem z obrazkiem podczas zapisywania pliku w formacie programu Corel PHOTO-PAINT. Więcej informacji na temat zapisywania plików można znaleźć w sekcji „Zapisywanie obrazka” na stronie 28.

Ÿ Aby zapisać ścieżkę, można również kliknąć dwukrotnie jej miniaturę w dokerze Ścieżka. Ÿ Aby otworzyć doker Ścieżka, można również kliknąć dwukrotnie narzędzie „Ścieżka”.

Otwieranie ścieżki
Zapisaną ścieżkę można otworzyć i użyć jej w innym obrazku. Ścieżkę można też otworzyć jako grafikę wektorową zawierającą proste, okręgi, łuki, tekst i wielokąty. Obrazki wektorowe są zapisywane w postaci równań algebraicznych definiujących różne linie i krzywe na obrazku. Kiedy obrazki wektorowe przekształcane są w ścieżki, każdy wierzchołek wektora staje się węzłem. Aby zaimportować tekst z programu CorelDRAW, należy najpierw przekształcić tekst w krzywe.

Aby otworzyć istniejącą ścieżkę lub obrazek wektorowy:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ścieżka. 3 Kliknij strzałkę palety wysuwanej w oknie Ścieżka i wybierz polecenie Importuj ścieżkę. 4 Wybierz z listy „Szukaj w” dysk, na którym jest zapisana ścieżka. 5 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisana jest ścieżka. 6 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Ÿ Przed otwarciem kolejnej ścieżki w oknie obrazka zostanie wyświetlone zapytanie o zapisanie bieżącej ścieżki, jeśli takowa została przedtem utworzona.

324

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Ÿ Podczas ładowania ścieżek do programu Corel PHOTO-PAINT zachowywany jest ich oryginalny rozmiar i położenie, dlatego ścieżki utworzone na dużych obrazkach mogą nie być odpowiednie dla obrazków mniejszych. Ÿ Duże, złożone obrazki wektorowe nie nadają się do importowania w postaci ścieżek, ponieważ zawierają zbyt wiele węzłów.

Ÿ Aby otworzyć doker Ścieżka, można kliknąć dwukrotnie narzędzie „Ścieżka”.

Usuwanie ścieżki
Ścieżkę można usunąć z obrazka; można też na trwałe usunąć zapisaną ścieżkę.

Aby usunąć ścieżkę:
Ÿ Naciśnij przycisk „Usuń bieżącą ścieżkę” w dokerze Ścieżka.

Aby przed utworzeniem nowej ścieżki usunąć istniejącą:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Nowa ścieżka” w dokerze Ścieżka.

Ÿ Ponieważ na obrazku może być w danej chwili wyświetlona tylko jedna ścieżka, bieżąca ścieżka jest automatycznie usuwana w chwili tworzenia nowej. Jeśli bieżąca ścieżka nie została zapisana, wyświetlane jest pytanie o zapisanie zmian. Ÿ Aby tymczasowo ukryć ścieżki w obrazku, należy nacisnąć przycisk „Pokaż/Ukryj ścieżkę” w dokerze Ścieżka lub klawisze SHIFT + H.

Eksportowanie ścieżki
Ścieżki można eksportować do innych aplikacji. Można je również zapisywać w różnych formatach plików, na przykład jako .CMX (format programu CorelDRAW) czy .AI (format programu Adobe Illustrator).

Aby wyeksportować ścieżkę:
1 Utwórz ścieżkę definiującą obszar, który ma być zapisany w postaci mapy bitowej. 2 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ścieżka.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

325

3 Kliknij strzałkę palety wysuwanej w oknie Ścieżka i wybierz polecenie Eksportuj ścieżkę. 4 Z listy „Pliki typu” wybierz odpowiedni typ pliku. 5 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać ścieżkę. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz umieścić ścieżkę. 7 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Posługiwanie się ścieżką obcinania
Działanie ścieżki obcinania polega na tym, że obszar obrazka, który nie jest otoczony ścieżką, staje się przezroczysty, co powoduje, że utworzona mapa bitowa w czasie wyświetlania w innej aplikacji ma nieregularny kształt. Aby utworzyć na przykład obrazek z wizerunkiem swojego ulubionego kota siedzącego na kanapie, która została narysowana na innym rysunku, należy wokół kota utworzyć dokładną ścieżkę, a następnie utworzyć z niej ścieżkę obcinania. Jeśli nie skorzysta się z funkcji ścieżki obcinania, cała mapa bitowa zostanie zamknięta wewnątrz kwadratowej lub prostokątnej ramki.
Pędzle na tym obrazku są prostokątną mapą bitową z białym tłem.

Kiedy do pędzli na rysunku zostanie zastosowana ścieżka obcinania, a plik zapisany w formacie Encapsulated PostScript, białe tło nie będzie widoczne.

Aby przenieść ścieżkę obcinania do innej aplikacji, należy wyeksportować zawartość ścieżki jako plik EPS (Encapsulated PostScript). Można też wydrukować obszar objęty ścieżką obcinania.

326

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Posługiwanie się ścieżką obcinania
Ścieżki obcinania pozwalają na tworzenie map bitowych o nieregularnym kształcie poprzez nadanie przezroczystości obszarom leżącym poza zaznaczonym obszarem, gdy obrazek jest oglądany w innych aplikacjach. Plik mapy bitowej tworzony przez program Corel PHOTO-PAINT składa się z pikseli obrazka wyświetlanych wewnątrz ścieżki otwartej lub zamkniętej. Po utworzeniu ścieżki obcinania należy wyeksportować plik w formacie EPS. Można też określić wartość spłaszczenia, która wpływa na dokładność, z jaką segmenty krzywych ścieżki są odwzorowywane przez urządzenie wyjściowe, np. drukarkę.
Ścieżka obcinania zastosowana do pędzli na rysunku pozwala nadać przezroczystość otoczeniu, dzięki czemu na inny obrazek nakładane są tylko pędzle.

Aby utworzyć ścieżkę obcinania:
1 Utwórz ścieżkę definiującą obszar, który ma być zapisany w postaci mapy bitowej. 2 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ścieżka. 3 Kliknij strzałkę palety wysuwanej w oknie Ścieżka i wybierz polecenie Ustaw jako ścieżkę obcinania.

Ÿ Kiedy ścieżka zostanie określona jako ścieżka obcinania, w dokerze Ścieżka wyświetlona będzie ikona ścieżki obcinania.

Ÿ Ścieżkę obcinania można również utworzyć, klikając prawym przyciskiem myszy ścieżkę w dokerze Ścieżka i wybierając polecenie Ustaw jako ścieżkę obcinania.

Aby zapisać ścieżkę obcinania w pliku EPS:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

327

2 Z menu Plik wskaż polecenie Eksportuj i wybierz polecenie Eksportuj. 3 Z listy „Pliki typu” wybierz format „EPS - Encapsulated PostScript”. 4 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym ma zostać zapisany plik. 5 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać mapę bitową. 6 W polu „Nazwa pliku” wpisz nazwę pliku, po czym naciśnij przycisk „Zapisz”. 7 W oknie dialogowym Eksportuj do formatu EPS zaznacz pole wyboru „Obetnij do”. 8 Wybierz opcję „Ścieżka obcinania” i wpisz odpowiednią wartość w polu „Spłaszczenie”. 9 Zaznacz pole wyboru „Odrzuć elementy obrazka spoza obszaru obcinania”, aby zignorować elementy oryginalnego obrazka wykraczające poza ścieżkę obcinania.

Ÿ Jeżeli obrazek zawiera obiekty, wyświetlone zostanie ostrzeżenie, że zostaną one scalone z tłem. Ÿ Usuwając zaznaczenie pola wyboru „Odrzuć elementy obrazka spoza obszaru obcinania” wraz ze ścieżką można zapisać obrazek. Jednak na drukarce obsługującej język PostScript zostanie wydrukowane tylko zaznaczenie znajdujące się wewnątrz ścieżki obcinania.

Aby wydrukować obszar objęty ścieżką obcinania:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 procedury „Aby utworzyć ścieżkę obcinania”. 2 Z menu Plik wybierz polecenie Drukuj. 3 W oknie dialogowym Drukuj kliknij kartę PostScript. 4 Wpisz wartość w polu „Współczynnik gładkości”.

Zaznaczanie i transformowanie ścieżki
Kształt ścieżki można zmieniać poprzez zaznaczenie i przesuwanie jej segmentów, węzłów i punktów sterujących. Przesuwanie segmentów służy zgrubnej zmianie kształtu ścieżki, natomiast precyzyjne zmiany wykonuje się przeciągając węzły oraz punkty sterujące.

328

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

1. Na tym rysunku widać zaznaczone i przesunięte trzy węzły. 2. Te same trzy węzły przesunięto w trybie elastycznym.

Podczas przeciągania pojedynczego węzła razem z węzłem przesuwane są dołączone do niego segmenty. Jeśli przesuwanych jest kilka sąsiednich węzłów, segmenty ścieżek między tymi węzłami również są przesuwane. Podczas pracy w trybie elastycznym segmenty zachowują się jak gumowa taśma, rozciągając się i kurcząc w zależności od kierunku i odległości przeciągania węzłów. Segmenty ścieżek można też rozciągać, skalować, obracać i pochylać.

Zaznaczanie i usuwanie zaznaczenia węzłów
Aby umożliwić przesunięcie węzła, jak również jego usunięcie, rozdzielenie na dwa węzły lub zmianę rodzaju czy położenia związanych z nim punktów sterujących, należy węzeł zaznaczyć. Aby przeprowadzić jakąś operację na kilku węzłach jednocześnie, należy zaznaczyć od razu zbiór węzłów.
Węzeł nr 2 jest zaznaczonym węzłem linii; jest on wyróżniony, ale pusty w środku. Węzeł nr 3 jest zaznaczonym węzłem krzywej; jest on wypełniony.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

329

Aby zaznaczyć węzeł:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Kliknij wybrany węzeł.

Aby zaznaczyć kilka węzłów:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Klikaj poszczególne węzły przy naciśniętym klawiszu SHIFT.

Ÿ Po zaznaczeniu węzła leżącego na krzywej zostaną wyświetlone związane z nim punkty sterujące. Ÿ Można usunąć zaznaczenie jednego lub kilku węzłów ścieżki, klikając poszczególne węzły przy naciśniętym klawiszu SHIFT. Ÿ Wszystkie węzły ścieżki można zaznaczyć, klikając dowolny węzeł przy naciśniętych klawiszach CTRL + SHIFT.

Ÿ Grupę węzłów można też zaznaczyć naciskając przycisk „Edycja węzłów” i zaznaczając je markizą. Ÿ Wiele węzłów jednocześnie można też zaznaczyć naciskając przycisk „Edycja węzłów” i naciskając klawisz ALT podczas swobodnego zaznaczania markizą grupy węzłów.

Przesuwanie segmentu ścieżki
Segmenty krzywych można przesuwać przeciągając ich węzły.

Aby przesunąć segmenty ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Przytrzymując klawisz SHIFT klikaj węzły segmentów, które chcesz przesunąć. 4 Przeciągnij węzły w nowe miejsce.

330

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Ÿ Kiedy wskaźnik myszy znajdzie się nad przeznaczonym do przesunięcia węzłem, zmienia kształt ze wskaźnika narzędzia „Edycja węzłów” na wskaźnik przesuwania węzła, jeśli natomiast znajdzie się nad przeznaczonym do przesunięcia segmentem, zmienia kształt na wskaźnik przesuwania segmentu. Ÿ Całą ścieżkę można przesunąć zaznaczając jej wszystkie węzły i przeciągając ścieżkę. Zaznaczone segmenty przesuwane są łącznie podczas przeciągania należących do nich węzłów. Ÿ Jeśli węzeł znajduje się na segmencie krzywej, punkty sterujące węzła przesuwane są razem z węzłem, co zapobiega zmianom kątów nachylenia, pod jakimi krzywa przechodzi przez węzeł. Dotyczy to tylko węzłów gładkich i symetrycznych. Ÿ Zaznaczone segmenty ścieżek można przesuwać o dokładnie określone odległości (krok podsuwania) za pomocą klawiszy strzałek. Przytrzymując klawisz SHIFT i naciskając klawisze strzałek, można przemieszczać zaznaczone segmenty o wielokrotność kroku podsuwania (krok szybkiego podsuwania). Więcej informacji na temat ustawiania wielkości kroku podsuwania znajduje się w sekcji „Określanie wartości podsuwania” na stronie 49.

Ÿ Segment krzywej można także przesuwać przeciągając dowolną część segmentu.

Zmiana kształtu segmentu krzywej w ścieżce
Kiedy zaznaczy się pojedynczy węzeł na segmencie krzywej, po obu jego stronach pojawią się punkty sterujące. Przeciągając te punkty można zmieniać kształt krzywej.
Segment krzywej (1) został uformowany poprzez przeciąganie punktu sterującego A (2).

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

331

Aby zmienić kształt segmentu krzywej przez przeciąganie jej punktów sterujących:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Zaznacz wybrany węzeł. 4 Przeciągaj punkty sterujące.

Zwiększanie i zmniejszanie długości segmentu ścieżki
Tryb elastyczny pozwala na zwiększanie i zmniejszanie długości segmentów ścieżek, tak jakby były to gumowe taśmy. Kiedy segment ścieżki przesuwany jest w trybie elastycznym, jego kształt ulega zmianie zależnie od kierunku i odległości, na jaką przeciągane są węzły. Jeśli tryb elastyczny jest wyłączony, odległość między zaznaczonymi węzłami nie zmienia się podczas przesuwania.

Aby zwiększyć lub zmniejszyć długość segmentu ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Włącz przycisk „Tryb elastyczny”. 4 Zaznacz co najmniej dwa sąsiadujące węzły. 5 Przeciągnij jeden z węzłów.

Rozciąganie i skalowanie segmentu ścieżki
Rozciąganie pozwala na zmianę szerokości i wysokości segmentu ścieżki. Skalowanie to zmiana rozmiarów segmentu ścieżki.

Aby rozciągnąć lub przeskalować segment ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Zaznacz węzły, których rozmiar lub skalę chcesz zmienić. 4 Naciśnij przycisk „Rozciągnij i skaluj węzły” na pasku właściwości. 5 Przeciągaj dowolne z następujących uchwytów w polu wyróżnienia do chwili uzyskania zadowalającego efektu: Ÿ boczne uchwyty zaznaczania — służące do rozciągania ścieżki, Ÿ narożne uchwyty zaznaczania — służące do skalowania ścieżki.

332

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Ÿ Przytrzymanie klawisza ALT podczas przeciągania uchwytów pozwala zachować stałe położenie środka ścieżki w trakcie rozciągania. Ÿ Przytrzymanie klawisza SHIFT podczas przeciągania umożliwia zachowanie symetrii przekształcenia.

Obracanie i pochylanie segmentu ścieżki
Obracanie ścieżek umożliwia wykonywanie ich obrotu wokół punktu zwanego środkiem obrotu. Pochylanie ścieżek pozwala na zmianę kształtu przypominającą w efekcie rzut płaszczyzny nachylonej pod pewnym kątem w trzecim wymiarze.

Aby obrócić segment ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Zaznacz węzły, które chcesz obracać. 4 Naciśnij przycisk „Obróć i pochyl węzły” na pasku właściwości. Uchwyty obrotu to wygięte strzałki z dwoma grotami wyświetlane w narożnikach pola wyróżnienia. 5 Przeciągnij środek obrotu na odpowiednie miejsce. 6 Przeciągaj jeden z uchwytów obrotu do chwili uzyskania zadowalającego efektu.

Aby pochylić segment ścieżki:
1 Wykonaj czynności od 1 do 4 z poprzedniej procedury. Uchwyty pochylania to proste strzałki z dwoma grotami umieszczone w środku każdego pola wyróżnienia. 2 Przeciągaj uchwyt pochylania do chwili uzyskania zadowalającego efektu.

Edycja ścieżki
Jeżeli na obrazku tworzona jest ścieżka, której segmenty trudno jest właściwie ukształtować, można dodać do ścieżki nowe węzły. Zwiększając liczbę węzłów, zyskuje się większą kontrolę nad kształtem segmentów linii prostych i krzywych. Usunięcie węzła może być konieczne, jeśli jest on źródłem niepożądanych zakłóceń przebiegu ścieżki. Można też powielić ścieżkę i edytować jej duplikat, nie wpływając na oryginał. W przypadku krzywych podążających w jednym kierunku od początku do końca węzły umieszcza się co 120 stopni. Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

333

Krzywe biegnące w jednym kierunku od początku do końca mają węzły umieszczone co 120 stopni.

W przypadku krzywych zmieniających kierunek płynnie węzły umieszcza się we wszystkich punktach zmiany kierunku.
Krzywe zmieniające płynnie kierunek mają węzły w każdym punkcie zmiany kierunku.

W przypadku krzywych zmieniających kierunek gwałtownie węzły umieszcza się we wszystkich ostrych wierzchołkach.
Krzywe zmieniające kierunek gwałtownie mają węzły na każdym ostrym zakrzywieniu.

Zbędnych węzłów krzywej można się pozbyć za pomocą przycisku „Automatyczna redukcja” na pasku właściwości. Usunięcie nadmiarowych węzłów pozwala na tworzenie ścieżek gładszych i zajmujących mniej miejsca w zapisywanym dokumencie.

334

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Zbędne węzły krzywej można usunąć za pomocą przycisku „Automatyczna redukcja”

Segmenty ścieżek można łączyć w celu tworzenia zamkniętych ścieżek lub rozdzielać w celu tworzenia ścieżek otwartych. Aby na przykład zamknąć otwartą ścieżkę, wystarczy połączyć jej węzeł początkowy z końcowym. Jeżeli istnieje potrzeba otwarcia zamkniętej ścieżki lub utworzenia dwóch oddzielnych części ścieżki, zwanych podścieżkami, można rozdzielić połączenie pomiędzy węzłami. Ponieważ węzły służą jako miejsca tworzenia połączeń na ścieżce, segmenty można rozdzielić lub połączyć tylko w węźle. Jeśli w miejscu, w którym planowane jest rozdzielenie segmentów, nie ma węzła, należy go dodać. Dzięki zmianie typu segmentu ścieżki można uzyskać ścieżkę o bardziej skomplikowanym kształcie. Segmenty linii prostych można przekształcać w krzywe, przez co uzyskuje się dodatkową kontrolę nad ich kształtem. Istnieją trzy typy węzłów segmentów będących krzywymi: gładkie, symetryczne i ostre. Węzły symetryczne wymuszają zachowanie tego samego kształtu krzywej po obu stronach węzła. Węzły ostre pozwalają uzyskać nagłe zmiany kształtu ścieżki. Węzły gładkie pozwalają na płynne łączenie dwóch segmentów. Jeśli węzeł łączący krzywą z odcinkiem zostanie zmieniony na gładki, jego punkt sterujący można przesuwać jedynie po stronie krzywej, wzdłuż niewidocznej prostej będącej przedłużeniem segmentu stanowiącego odcinek. Użycie węzła gładkiego powoduje, że kąt między punktami sterującymi wynosi zawsze 180 stopni, można natomiast niezależnie zmieniać ich odległość od węzła.

Dodawanie węzłów do ścieżki
Jeśli istniejące już segmenty, węzły i punkty sterujące nie pozwalają na nadanie ścieżce właściwego kształtu, można wówczas dodać do niej węzły. Jednorazowo można dodać jeden lub kilka węzłów. Węzeł dodany do ścieżki pojawia się między zaznaczonym węzłem a poprzednim węzłem ścieżki. Istnieje też możliwość dodawania węzłów w konkretnych miejscach na ścieżce.

Aby dodać pojedynczy węzeł do ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

335

3 Zaznacz wybrany węzeł. 4 Naciśnij przycisk „Dodaj” na pasku właściwości.

Ÿ Kilka węzłów do ścieżki można dodać, naciskając przycisk „Dodaj” kilkakrotnie, raz dla każdego wstawianego węzła.

Aby dodać węzły w określonych punktach na ścieżce:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Kliknij dwukrotnie segment w miejscu, w którym chcesz umieścić dodatkowy węzeł.

Ÿ Węzły można też dodawać w określonych punktach ścieżki klikając wybrane miejsce na ścieżce i naciskając przycisk „Dodaj” na pasku właściwości.

Usuwanie węzłów ze ścieżki
Ułożone blisko siebie węzły można usunąć, upraszczając w ten sposób złożone ścieżki. Węzły można także usunąć w celu wyeliminowania niepożądanych zmian kierunku krzywych. Kiedy usuwa się węzły, kształt ścieżki zmienia się w zależności od położenia usuwanego węzła.

Aby usunąć węzeł ze ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Zaznacz wybrany węzeł. 4 Naciśnij przycisk „Usuń” umieszczony na pasku właściwości.

Ÿ Kilka węzłów naraz można usunąć, zaznaczając węzły i naciskając klawisz DELETE. Więcej informacji na temat zaznaczania wielu węzłów znajduje się w sekcji „Zaznaczanie i usuwanie zaznaczenia węzłów” na stronie 329.

Ÿ Węzeł można też usunąć, klikając go dwukrotnie.

336

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Powielanie ścieżki
Ścieżki można duplikować. Powielona ścieżka wyświetlona jest w dokerze Ścieżka ze słowem „kopia” w nazwie. Zmiany wprowadzane do duplikatu nie wpływają na oryginał.

Aby utworzyć duplikat ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Ścieżka. 3 Zaznacz wybraną ścieżkę. 4 Kliknij strzałkę palety wysuwanej w oknie Ścieżka i wybierz polecenie Duplikuj.

Usuwanie zbędnych węzłów z segmentu ścieżki
Ścieżki utworzone z masek lub edytowane mogą zawierać więcej węzłów, niż tego wymaga ich kształt. W takim wypadku nadmiarowe węzły można usunąć z całej ścieżki lub tylko z jej części. Usunięcie węzłów powoduje zmianę kształtu ścieżki w zależności położenia tych węzłów.

Aby usunąć zbędne węzły z segmentu ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Przeciągnij wskaźnik myszy w oknie obrazka, aby zaznaczyć segment ścieżki. 4 W polu „Tolerancja redukcji węzłów” wpisz wartość z przedziału od 1 do 10. Im wyższa wartość, tym więcej węzłów zostanie usuniętych. 5 Naciśnij przycisk „Automatyczna redukcja”.

Ÿ Istnieje możliwość zaznaczenia całej ścieżki i usunięcia wszystkich zbędnych węzłów.

Łączenie węzłów
Dwa węzły należące do ścieżki można połączyć, jeśli znajdują się na końcach otwartych ścieżek lub podścieżek. Węzeł powstający przy połączeniu węzłów leżących daleko od siebie zostanie umieszczony w połowie odległości między nimi.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

337

Aby połączyć dwa węzły:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Zaznacz dwa węzły. 4 Naciśnij przycisk „Złącz zaznaczone węzły”.

Przerywanie ścieżki
Ścieżki można rozdzielać lub odłączać w węzłach. Skutkiem rozdzielenia ścieżki jest dodanie węzłów na końcach rozłączonych segmentów oraz utworzenie dwóch podścieżek.

Aby przerwać ścieżkę:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Zaznacz wybrany węzeł. 4 Naciśnij przycisk „Rozłącz zaznaczony węzeł”. 5 Przeciągnij węzeł, aby zobaczyć efekt rozdzielenia ścieżki. Ÿ Aby rozdzielić ścieżkę w miejscu, w którym nie ma węzła, kliknij to miejsce i naciśnij przycisk „Rozłącz zaznaczony węzeł”.

Zmiana typu węzła
Zmiana typu węzła jest równoznaczna ze zmianą sposobu zachowania segmentów dołączonych do węzła. Choć nowy typ węzła może nie wpływać bezpośrednio na kształt ścieżki, wpływ będzie widoczny podczas przesuwania punktów sterujących podczas edycji ścieżki. Można zmienić typ kilku węzłów jednocześnie.
1. Węzeł symetryczny. 2. Węzeł gładki. 3. Węzeł ostry.

338

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Aby zmienić typ węzła:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Zaznacz wybrany węzeł. 4 Włącz jedną z opcji: Ÿ „Symetryczny” — kąt między prostymi łączącymi punkty sterujące z węzłem jest stały i wynosi 180 stopni, odległości obu punktów sterujących od węzła są identyczne. Ÿ „Ostry” — pozwala na niezależną edycję punktów sterujących po obu stronach węzła i na nadawanie ścieżce ostrych zakrzywień. Ÿ „Gładki” — ogranicza kąt między prostymi wyznaczanymi przez punkty sterujące i węzeł do 180 stopni, ale pozwala na różnicowanie odległości punktów sterujących od węzła.

Ÿ Węzeł krzywej połączony z segmentem prostej musi być gładki lub ostry.

Zmiana segmentu w odcinek lub krzywą
Segment linii prostej można zmienić w segment krzywej i vice versa. Podczas takiej zmiany należy zaznaczać węzły po obu stronach segmentu, aby wyświetlone zostały punkty sterujące krzywej.

Aby zmienić segment w odcinek lub krzywą:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Naciśnij przycisk „Edycja węzłów” umieszczony na pasku właściwości. 3 Zaznacz jeden lub kilka węzłów należących do jednego lub kilku segmentów, które mają zostać przekształcone. 4 Naciśnij jeden z poniższych przycisków: Ÿ „W odcinek prostej” — zmienia zaznaczone węzły tak, aby powstały segmenty linii prostych. Ÿ „W krzywą” — zmienia zaznaczone węzły tak, aby powstały segmenty krzywych.

Ÿ Można zmieniać kilka segmentów tego samego typu w trakcie jednej operacji.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

339

Ÿ Segment można też zmieniać w prostą lub krzywą klikając segment, a potem naciskając przycisk „W odcinek prostej” lub „W krzywą”.

Zmiana koloru ścieżki
Kolor ścieżki można zmienić, uzyskując w ten sposób ścieżkę lepiej widoczną.

Aby zmienić kolor ścieżki:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Otwórz selektor koloru „Kolor ścieżki” i kliknij wybrany kolor.

Korzystanie ze ścieżek łącznie z narzędziami maski i pędzla
Po zdefiniowaniu kształtu poprzez utworzenie ścieżki na rysunku można przekształcić ścieżkę w maskę lub stosować pociągnięcia pędzla według ścieżki.

Przekształcanie ścieżek w maski
Ścieżkę można przekształcić w maskę. Jeśli rysunek zawiera ścieżkę zdefiniowaną za pomocą narzędzia „Ścieżka”, wówczas korzystając z przycisku „Utwórz maskę ze ścieżki” można zdefiniować maskę o identycznym kształcie. Przekształcanie ścieżek w maski pozwala na modyfikowanie ich kształtu za pomocą narzędzi maski. Kiedy ścieżka przekształcana jest w maskę, maska tworzona jest dodatkowo, tak że na obrazku wyświetlana jest zarówno ścieżka, jak i utworzona z niej maska. Następnie z zaznaczenia maską można utworzyć obiekt i przemieścić go, nie zmieniając jednocześnie położenia ścieżki.

Stosowanie pociągnięć pędzla według ścieżki
Jeśli trzeba zastosować precyzyjne pociągnięcia pędzla na obrazku, można malować wzdłuż krawędzi ścieżki, korzystając z narzędzi „Malowanie”, „Efekt”, „Klonowanie”, „Rozpylacz obrazków”, „Zamiana kolorów” i „Gumka”. Wygląd pociągnięcia pędzla można modyfikować ustawiając na pasku właściwości atrybuty używanego narzędzia. Więcej informacji na temat ustawiania tych właściwości można znaleźć w sekcji „Malowanie, wypełnianie i edycja obrazków” na stronie 147.

340

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Ścieżka utworzona wokół pędzla; pociągnięcie narzędziem malarskim o atrybutach pokazanych u góry.

Po zastosowaniu pociągnięcia pędzla według ścieżki można powtórzyć dane pociągnięcie. Można też ustawić kąt między pociągnięciami a ścieżką, stosować kumulujące się kąty, skalować zapisane pociągnięcia, konfigurować zróżnicowanie rozmiarów pociągnięć stosowanych do ścieżki i rysować pociągnięcia styczne do ścieżki. Ponadto można różnicować kolory pociągnięć.

Tworzenie maski na podstawie ścieżki
Ścieżkę można przekształcić w maskę przed zaznaczeniem, wycięciem czy skopiowaniem zdefiniowanego obszaru. Można też dokonać konwersji ścieżki w maskę, a potem zaznaczenia w obiekt. Więcej informacji na ten temat znajduje się w sekcji „Tworzenie obiektu z zaznaczenia” na stronie 216.

Aby utworzyć maskę ze ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Utwórz ścieżkę. 3 Naciśnij przycisk „Utwórz maskę ze ścieżki” umieszczony na pasku właściwości.

Ÿ Po przekształceniu otwartej ścieżki w maskę węzeł początkowy zostanie automatycznie połączony z końcowym. Ÿ Zaznaczenie pola wyboru „Wygładzanie” powoduje wygładzenie ukośnych i zakrzywionych krawędzi ścieżki. Ÿ W przypadku przekształcania ścieżki leżącej poza granicami obrazka maska zostanie przycięta do krawędzi obrazka. Ÿ Więcej informacji na temat tworzenia masek znajduje się w sekcji „Tworzenie masek i zaznaczeń” na stronie 71.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

341

Ÿ Przycisk „Utwórz maskę ze ścieżki” znajduje się też w dokerze Ścieżka.

Malowanie według ścieżki
Po zdefiniowaniu obszaru obrazka za pomocą ścieżki można wzdłuż niej zastosować pociągnięcie pędzla.

Aby malować według ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Utwórz ścieżkę. 3 Uaktywnij jedno z poniższych narzędzi z przybornika: Ÿ „Malowanie”, Ÿ „Efekt”, Ÿ „Klonowanie”, Ÿ „Rozpylacz obrazków”, Ÿ „Gumka”, Ÿ „Zamiana kolorów”. 4 Naciśnij przycisk „Pociągnij według ścieżki” umieszczony na pasku właściwości.

Ÿ Pociągnięcie stosowane według ścieżki można dopasować za pomocą opcji na pasku właściwości. Ÿ Kierunek pociągnięcia można odwrócić, klikając przycisk „Odwróć kierunek pociągnięcia” na pasku właściwości. Ÿ Można malować wzdłuż określonego fragmentu ścieżki. W tym celu należy wcześniej zaznaczyć dany obszar za pomocą dowolnego narzędzia maski. Więcej informacji na temat masek znajduje się w sekcji „Zaznaczanie obszaru obrazka o określonym kształcie” na stronie 72.

Powtarzanie pociągnięcia według ścieżki
Pociągnięcia pędzla według ścieżki można powtórzyć, aby wzmocnić efekt malowania. Można też tworzyć własne pociągnięcia pędzla i korzystać z gotowych pociągnięć dostarczonych razem z programem Corel PHOTO-PAINT.

342

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

Aby powtórzyć pociągnięcie według ścieżki:
1 Uaktywnij narzędzie „Ścieżka”. 2 Uaktywnij jedno z poniższych narzędzi z przybornika: Ÿ „Malowanie”, Ÿ „Efekt”, Ÿ „Klonowanie”, Ÿ „Rozpylacz obrazków”, Ÿ „Gumka”, Ÿ „Zamiana kolorów”. 3 Kliknij przycisk „Powtórz pociągnięcie” na pasku właściwości. 4 Kliknij strzałkę palety wysuwanej znajdującą się powyżej listy „Pociagnięcie” i wybierz polecenie Załaduj ścieżkę jako pociągnięcie. 5 Wpisz odpowiednią wartość w polu „Powtórz”, aby określić liczbę powtórzeń pociągnięcia według ścieżki. 6 Naciśnij przycisk „Powtórz pociągnięcie wzdłuż ścieżki”.

Ÿ Powtarzane według ścieżki pociągnięcie można modyfikować, ustawiając wartości skali, kąta i koloru w oknie dialogowym Powtórz pociągnięcie. Więcej informacji na ten temat znajduje się w sekcji „Powtarzanie i zmiana pociągnięć pędzla” na stronie 165.

Ÿ Pociągnięcie pędzla można także wybrać z listy „Pociagnięcie”.

Definiowanie obszarów obrazka za pomocą ścieżek

343

344

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 7

PRACA Z KOLORAMI

8

Aby uzyskać zgodne z wymaganiami, spójne i dokładne odwzorowanie kolorów, ważne jest zrozumienie sposobu przekazywania informacji o kolorach między skanerem, monitorem i drukarką. Zagadnienia związane z przestrzenią kolorów dostępnych dla używanych urządzeń oraz metody zarządzania kolorami to kluczowe elementy w osiągnięciu precyzyjnej kontroli nad kolorami w projekcie. Zarządzanie kolorami polega na zapewnieniu możliwie największej zgodności kolorów uzyskanych w produkcie finalnym z pożądanymi kolorami, bez względu na rodzaj wykorzystywanych urządzeń. Każdy widzi kolory w inny sposób. Kolor jest subiektywnym wrażeniem ludzkiego oka. Każde urządzenie wykorzystywane przy opracowywaniu projektu (skaner, monitor i drukarka), może mieć inną przestrzeń kolorów. Na przykład drukarka może nie być w stanie odtworzyć określonego koloru widzianego przez ludzkie oko. Ponieważ liczba możliwych kolorów jest tak wielka, należy zastosować dokładną metodę definiowania każdego koloru. Na przykład po uzyskaniu poszukiwanego odcienia koloru jasnopomarańczowego przydatna jest możliwość odtworzenia tego koloru i przekazania innym informacji o sposobie jego uzyskania. Model kolorów pozwala zdefiniować taki odcień koloru pomarańczowego przez jego rozbicie na dokładnie określone składowe, umożliwiające precyzyjne przekazanie informacji innym osobom i urządzeniom elektronicznym, wykorzystywanym podczas tworzenia projektów. Model kolorów jest to system organizowania i definiowania kolorów na bazie zestawu podstawowych właściwości, które można powielać.

Modele kolorów
Istnieje wiele różnych modeli kolorów, na przykład HSB, RGB, CMYK czy CIE Lab. Modele kolorów RGB i CMYK to jedynie dwa spośród wielu modeli kolorów, opracowanych dla różnorodnych zastosowań projektowania cyfrowego czy DTP. Nie jest konieczna znajomość wszystkich istniejących modeli, lecz przydaje się znajomość kilku spośród bardziej rozpowszechnionych.

Model HSB
Bez światła lub obserwatora, wszystkie przedmioty wokół są bezbarwne. Kolor pojawia się jedynie w naszych umysłach, po tym jak zmysł wzroku odbierze fale świetlne o długościach odpowiadających kolorom przedmiotów. Opierając się na sposobie postrzegania kolorów przez człowieka, model HSB definiuje kolory za pomocą trzech atrybutów:

Praca z kolorami

347

Model kolorów HSB.

Ÿ barwy (H), Ÿ nasycenia (S), Ÿ jaskrawości (B). Barwa (H) to nazwa nadawana kolorom w mowie potocznej. Barwy tworzą koło kolorów. Cytryna ma barwę żółtą, a truskawka — czerwoną. Nasycenie (S) odnosi się do intensywności lub natężenia kolorów przedmiotu. Pożółkły papier nie zawiera zbyt wiele żółtego koloru w porównaniu z nasyceniem koloru cytryny. Kolory można podzielić na jasne lub ciemne, jeśli porówna się ich jaskrawość (B). Jaskrawość odnosi się do zmniejszania lub zwiększania udziału bieli w kolorze. Kolor światła żarówki jest bardziej jaskrawy i jaśniejszy od ciemnożółtej cytryny.

Model RGB
Miliony kolorów, jakie może wyświetlić monitor, mogą być opisane za pomocą udziałów koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego. Wymienione trzy składowe koloru tworzą podstawę modelu kolorów RGB (R — czerwony, G — zielony i B — niebieski). Każdemu z tych trzech kolorów jest przypisana wartość z zakresu od 0 do 255. Model RGB bazuje na kolorach światła, gdzie wyższym wartościom RGB odpowiadają większe ilości białego światła. Skutkiem tego im większe są wartości RGB, tym jaśniejsze kolory one opisują. Gdy wszystkie trzy składowe osiągną maksymalne wartości, uzyskiwany jest kolor biały. Ponieważ w modelu RGB kolory tworzone są przez sumowanie światła, jest on nazywany addytywnym modelem kolorów. Addytywny model kolorów wykorzystywany jest w monitorach i skanerach, ponieważ urządzenia te emitują światło. Wrażenie milionów różnych kolorów uzyskiwane jest dzięki wysyłaniu promieni światła czerwonego, zielonego i niebieskiego o zmiennym natężeniu.

348

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Model kolorów RGB.

Jedno z ograniczeń modelu RGB polega na tym, że jest to model zależny od urządzenia. Oznacza to, że nie tylko skanery i monitory różnych producentów, lecz nawet identyczne urządzenia tego samego producenta generują różne kolory. Parametry wszystkich monitorów zmieniają się z czasem, a wraz z nimi wyświetlane kolory, przez co konieczne jest regularne kalibrowanie monitora i innych urządzeń elektronicznych wykorzystywanych przy opracowywaniu projektów. Model RGB nie może być standardem kolorów, ponieważ wyniki jego stosowania nie są w stu procentach powtarzalne.

Model CMYK
Kolory wyświetlane na ekranie monitora są odwzorowywane na papierze przez użycie barwników, a nie światła. Kolory uzyskiwane w wydrukach na papierze i innych nośnikach powstają dzięki światłu odbitemu. Najczęściej spotykanym sposobem uzyskiwania kolorowych obrazów na papierze jest odpowiednie wymieszanie atramentu niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego. Kolory te są składowymi koloru w modelu CMYK (C — niebieskozielony, M — purpurowy, Y — żółty i K — czarny). Każdy kolor w modelu CMYK jest opisywany za pomocą wartości procentowej (od 0 do 100). Barwniki tworzą kolory, odbijając fale światła o określonych długościach i jednocześnie pochłaniając pozostałe. Ciemniejsze barwniki pochłaniają więcej światła. Ponieważ model CMYK jest oparty na kolorach atramentów, większy udział procentowy atramentu odpowiada ciemniejszym kolorom. W teorii, połączenie 100 % koloru niebieskozielonego, 100 % purpurowego i 100% żółtego powinno dać w rezultacie kolor czarny. W rzeczywistości powstaje kolor ciemnobrązowy, więc w modelu kolorów i w procesie drukowania dodatkowo stosowany jest kolor czarny, kompensujący niedoskonałe zachowanie się pigmentów. Model kolorów CMYK jest nazywany modelem subtraktywnym, ponieważ jego kolory powstają w wyniku absorbowania światła. Modelu CMYK nie można wykorzystywać jako standardu, ponieważ jest to model zależny od urządzenia i uzyskiwane w nim kolory nie są w stu procentach powtarzalne.

Praca z kolorami

349

Model kolorów CMYK.

Model CIE Lab
Wiele badań poświęcono problemowi uzyskania modelu kolorów powtarzalnego i niezależnego od urządzenia. W roku 1931 komisja La Commision Internationale de L’Eclairage (CIE) zdefiniowała model kolorów niezależny od urządzenia, oparty na sposobie postrzegania kolorów przez ludzkie oko. W modelu CIE Lab wykorzystano teorię, według której kolor nie może być jednocześnie zielony i czerwony oraz nie może być jednocześnie żółty i niebieski. W takiej sytuacji pojedyncze wartości opisują składowe zieloną i czerwoną oraz niebieską i żółtą dowolnego koloru. Nazwa Lab pochodzi od trzech wartości wykorzystywanych w modelu do definiowania koloru — wartości jasności (L) z zakresu od 0 do 100, a także dwóch wartości określających kolor: stosunku zielonego do czerwonego (a) i niebieskiego do żółtego (b). Wartości te mieszczą się w zakresie od +120 do -120. Model Lab (czasami oznaczany jako L*a*b*) stanowi system definiowania kolorów, w którym wartości kolorów bazują na powszechnie przyjętych standardach, a nie poszczególnych urządzeniach generujących kolory.

Dokładne odtwarzanie kolorów
Każde urządzenie wykorzystywane przy opracowywaniu projektu, od skanera po drukarkę, ma określony zakres kolorów, które może odtworzyć. Zakres ten jest znany jako przestrzeń urządzenia. Jeśli różnic między przestrzeniami kolorów urządzeń nie weźmie się pod uwagę, kolory wyświetlane na ekranie komputera mogą nie odpowiadać kolorom wydrukowanym na papierze. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Dokładne odtwarzanie kolorów” na stronie 368.

Wybieranie kolorów
Możliwe jest wyświetlanie wielu ekranowych palet kolorów. Palety te są najszybszym sposobem na wybranie koloru. Jeśli jednak w żadnej z palet ekranowych nie ma poszukiwanego koloru, przy wybieraniu kolorów można posłużyć się jedną z metod opisanych poniżej. Każda z tych metod udostępnia różne sposoby odnajdywania odpowiedniego koloru. Wybór właściwej metody zależy od indywidualnego sposobu pracy.

350

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Wybieranie koloru za pomocą modelu kolorów
Model kolorów przedstawia wizualną reprezentację pełnego spektrum kolorów. Zmiana koloru odbywa się przez operowanie elementami sterującymi związanymi z danym modelem kolorów. Na przykład podczas korzystania z domyślnej przeglądarki kolorów z modelem HSB, zmiana barwy (koloru) polega na przesunięciu suwaka.

Wybieranie koloru za pomocą pola mieszania
Pole mieszania kolorów pozwala łączyć kolory. W polu mieszania wyświetlana jest siatka kolorów powstałych na podstawie czterech wskazanych kolorów podstawowych.

Wybieranie kolorów za pomocą harmonii kolorów
Harmonie kolorów są najbardziej przydatne podczas wybierania kilku kolorów do projektu. Dzięki wykorzystaniu harmonii kolorów uzyskuje się pewność, że wybrane kolory będą do siebie pasować. Działanie harmonii kolorów polega na nałożeniu na koło kolorów pewnej figury, np. prostokąta, trójkąta lub pięciokąta. Nałożoną figurą można dodatkowo manipulować. W trakcie przemieszczania wierzchołka figury oznaczonego czarnym kółkiem wewnątrz koła, przenoszone są również jej pozostałe wierzchołki. Kolory wskazywane przez poszczególne wierzchołki zawsze są wzajemnie uzupełniające, kontrastowe lub harmonizujące, zależnie od wybranej figury. W obecnej wersji programu harmonie kolorów umożliwiają również wybranie modelu kolorów. Można wybierać spośród szeregu różnych modeli kolorów, w tym RGB i CMYK.

Wybieranie koloru z palety kolorów
Istnieje możliwość wyświetlania na ekranie wielu palet kolorów, pływających lub zadokowanych przy dowolnej krawędzi okna aplikacji. Istnieją dwa rodzaje palet, z których można wybierać kolory: standardowe palety kolorów i niestandardowe palety kolorów. Nie należy mylić typów palet kolorów z możliwością wyświetlania wielu palet kolorów. Ekranowe palety kolorów służą do wyświetlania i wybierania kolorów zarówno z palet standardowych, jak i niestandardowych. Aby otworzyć wiele palet kolorów, należy posłużyć się przeglądarką palet kolorów i zaznaczyć pola wyboru obok nazw ekranowych palet kolorów. W obecnej wersji programu można korzystać z nowych palet kolorów metalicznych PANTONE. Program zawiera również palety kolorów PANTONE MATCHING SYSTEM i palety kolorów pastelowych PANTONE, które można drukować na papierze powlekanym lub niepowlekanym. Palety standardowe są opracowywane przez niezależne firmy i są najbardziej przydatne, jeśli wraz z nimi używa się drukowanego wzornika kolorów. Wzornik jest zbiorem próbek kolorów, dzięki którym można dokładnie sprawdzić, jak każdy kolor będzie wyglądał po wydrukowaniu. Największą korzyścią stosowania Praca z kolorami

351

standardowej palety kolorów jest możliwość dokładnego obejrzenia prawidłowo wydrukowanego koloru. Wzorniki kolorów dostępne są w większości sklepów z artykułami dla artystów i grafików lub bezpośrednio u producenta.
Przykład katalogu próbek.

Kilka standardowych palet kolorów to zestawy kolorów dodatkowych. Przy wybieraniu koloru z jednej z takich palet należy pamiętać, że każdy kolor dodatkowy wymaga utworzenia osobnego wyciągu barwnego. W paletach kolorów dodatkowych dostępny jest suwak sterujący odcieniem, umożliwiający wybranie odpowiedniej gęstości koloru, określanej procentowo. Więcej informacji na temat kolorów dodatkowych i wyciągów barwnych można znaleźć w sekcji „Tworzenie wyciągów barwnych” na stronie 669. Niestandardowe palety kolorów są zbiorami kolorów, zapisywanymi w postaci pliku palety kolorów (rozszerzenie .CPL). Próbki kolorów można kopiować, przeciągając próbkę z dowolnej palety kolorów do palety niestandardowej. Nie istnieje ograniczenie liczby palet niestandardowych, jakie można utworzyć. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Dostosowywanie palet kolorów” na stronie 363. Każdą z ekranowych palet kolorów można wybrać jako paletę domyślną. Domyślna paleta kolorów jest stosowana we wszystkich selektorach kolorów.

Wybieranie koloru z dokera Kolor
Doker Kolor może być umieszczony przy dowolnej krawędzi okna aplikacji lub może być osobnym oknem pływającym. Można również zmienić wygląd i rozmiar dokera Kolor. Gdy doker Kolor jest otwarty, nadal można korzystać z pozostałych narzędzi i okien.

352

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Wybieranie koloru z dokera Kolor
Doker Kolor umożliwia korzystanie z innych narzędzi i okien przy jednoczesnym zapewnieniu szybkiego dostępu do funkcji tego okna. W dokerze Kolor z reguły wyświetlana jest reprezentacja przestrzeni kolorów opartych na barwach modelu HSB. Można również odczytywać wartości liczbowe składowych kolorów z innych przestrzeni kolorów.

Aby wybrać kolor z dokera Kolor:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie wskaż polecenie Kolor. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Aby wybrać kolor papieru, kliknij próbkę koloru papieru. Ÿ Aby wybrać kolor farby, kliknij próbkę koloru farby. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij mały kwadrat w obszarze wyboru kolorów na odpowiedni kolor. Ÿ Przesuń suwak koloru w górę lub w dół, aby zmienić zakres kolorów wyświetlanych w obszarze wyboru kolorów. Ÿ W polach odpowiadających kolorom składowym bieżącego modelu wpisz odpowiednie wartości.

Aby wyświetlić kolor w innej przestrzeni kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 poprzedniej procedury. 2 Wybierz model kolorów z listy znajdującej się u góry dokera Kolor.

Wybieranie koloru z przeglądarki kolorów
Domyślną przeglądarkę kolorów oparto na modelu kolorów HSB. Wybrane kolory mogą pochodzić z różnych modeli kolorów, ale przeglądarka kolorów nadal będzie bazowała na modelu HSB. Jeśli zachodzi taka potrzeba, można skorzystać z przeglądarek kolorów różnych od HSB. Więcej informacji na temat modeli kolorów można znaleźć w sekcji „Praca z kolorami” na stronie 347. Czasami może zajść potrzeba dodania używanego koloru do otwartej palety niestandardowej. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Edycja niestandardowej palety kolorów” na stronie 364.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia jednolitego:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby. Praca z kolorami

353

Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk „Edytuj”. 2 Kliknij kartę „Modele”. 3 Z listy „Model” wybierz odpowiedni model kolorów. 4 Naciśnij przycisk „Opcje” i wybierz polecenie Przeglądarki kolorów, a następnie wybierz model kolorów. 5 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij mały kwadrat w obszarze wyboru kolorów na odpowiedni kolor. Ÿ Przesuń suwak koloru w górę lub w dół, aby zmienić zakres kolorów wyświetlanych w obszarze wyboru kolorów. Ÿ Wybierz kolor za pomocą listy „Nazwa”.

Aby korzystać z innej przeglądarki kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury. 2 Wybierz odpowiednią przeglądarkę kolorów.

Ÿ Czasami wybrany kolor może leżeć poza zakresem dostępnych kolorów i w takim przypadku po lewej stronie pola z nowym kolorem wyświetlany jest przycisk przenoszenia do zakresu. Kliknięcie tego przycisku spowoduje wybranie najbliższego koloru z przestrzeni kolorów drukarki.

Wybieranie koloru poprzez mieszanie innych kolorów
Możliwe jest mieszanie jedynie tych kolorów, które znajdują się w domyślnej ekranowej palecie kolorów. Możliwe jest zmniejszenie lub zwiększenie liczby uzyskanych w wyniku mieszania kolorów przez zmianę rozmiaru próbek w siatce kolorów. Z pola mieszania można wybrać dowolną liczbę kolorów i umieścić je w niestandardowych paletach kolorów. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Dodawanie lub usuwanie wielu kolorów z palety niestandardowej” na stronie 366.

354

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk „Edytuj”. 2 Kliknij kartę „Miksery”. 3 Naciśnij przycisk „Opcje” i wybierz polecenie Miksery, a następnie wskaż polecenie Mieszanie kolorów. 4 Otwórz każdy z czterech selektorów kolorów i z każdego z nich wybierz kolor. 5 Kliknij odpowiedni kolor wyświetlany w obszarze wyboru koloru.

Aby zmienić rozmiar komórki siatki kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury. 2 Wybierz odpowiedni rozmiar komórki w siatce, przesuwając suwak „Rozmiar”.

Ÿ Czasami wybrany kolor może leżeć poza zakresem dostępnych kolorów i w takim przypadku po lewej stronie pola z nowym kolorem wyświetlany jest przycisk przenoszenia do zakresu. Kliknięcie tego przycisku spowoduje wybranie najbliższego koloru z dopuszczalnej przestrzeni kolorów.

Wybieranie koloru za pomocą harmonii kolorów
Każdej pozycji z listy „Barwy” odpowiada figura nakładana na koło kolorów. Każdy wiersz wyświetlany poniżej koła kolorów rozpoczyna się od koloru leżącego pod jednym z wierzchołków figury nałożonej na koło kolorów. Ponieważ metoda harmonii kolorów jest najbardziej przydatna, jeśli wybiera się kilka kolorów jednocześnie, za jej pomocą najlepiej jest pracować z niestandardowymi paletami kolorów. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Edycja niestandardowej palety kolorów” na stronie 364.

Praca z kolorami

355

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk „Edytuj”. 2 Kliknij kartę „Miksery”. 3 Naciśnij przycisk „Opcje” i wybierz polecenie Miksery, a następnie wskaż polecenie Harmonie kolorów. 4 Na kole kolorów kliknij kolor, którego chcesz użyć.

Aby zmienić relacje między kolorami na kole kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury. 2 Z listy „Barwy” wybierz odpowiednią pozycję.

Ÿ Każda pozycja na liście „Barwy” odpowiada innemu ułożeniu punktów wyświetlanych na kole kolorów. W celu uzyskania odpowiedniego zestawu kolorów należy dobrać konfigurację drogą eksperymentów.

Aby zmienić wygląd kolorów wyświetlanych w próbkach kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 procedury „Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia”. 2 Z listy „Wariacja” wybierz odpowiedni rodzaj odcieni kolorów. 3 Aby zmienić liczbę próbek w siatce kolorów, w polu obok suwaka „Rozmiar” wpisz odpowiednią wartość.

Wybieranie koloru ze standardowej palety kolorów
Palety standardowe PANTONE MATCHING SYSTEM, Focoltone, TOYO COLOR FINDER i DIC są standardowymi paletami kolorów dodatkowych. Jeśli podczas drukowania tworzone są wyciągi barwne, zastosowanie każdego z tych kolorów wymaga wykonania osobnej płyty drukarskiej. Może do spowodować znaczne zwiększenie kosztów drukowania. Jeśli kolory te są niezbędne na obrazku, ale nie

356

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

jako kolory dodatkowe, podczas drukowania można je przekształcić w kolory rozbarwiane. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Tworzenie wyciągów barwnych” na stronie 669.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk „Edytuj”. 2 Kliknij kartę „Gotowe palety”. 3 Z listy „Paleta” wybierz odpowiednią paletę. 4 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przesuwaj pasek przewijania kolorów, aż do chwili pojawienia się odpowiedniej próbki koloru. Ÿ Kliknij strzałkę w polu listy nazw i przewiń listę do nazwy odpowiedniego koloru. Ÿ W polu listy nazw wpisz nazwę koloru. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj lewy przycisk myszy na próbce koloru i wybierz kolor z selektora sąsiadujących kolorów.

Aby wyświetlić nazwy kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk „Opcje” i wybierz polecenie Pokaż nazwy kolorów, jeśli obok niego nie znajduje się znacznik wyboru.

Aby ukryć nazwy kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk „Opcje” i wybierz polecenie Pokaż nazwy kolorów, jeśli obok niego znajduje się znacznik wyboru.

Praca z kolorami

357

Ÿ Selektor kolorów sąsiadujących dla standardowych palet kolorów wyświetla jeden kolor o różnych gęstościach atramentu.

Wybieranie koloru z niestandardowej palety kolorów
Niestandardowa paleta kolorów może zawierać kolory pochodzące z dowolnego modelu kolorów lub standardowej palety kolorów. Niestandardowe palety kolorów powinny być zapisywane jako pliki palet kolorów (rozszerzenie .CPL). Wszystkie atramenty zdefiniowane przez użytkownika są niestandardowymi kolorami dodatkowymi. Jeśli podczas drukowania tworzone są wyciągi barwne, każdy kolor wymaga utworzenia osobnej płyty drukarskiej. Aby uniknąć dodatkowych kosztów związanych ze stosowaniem kolorów dodatkowych, podczas drukowania należy przekształcić kolory dodatkowe w kolory rozbarwiane. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Tworzenie wyciągów barwnych” na stronie 669.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk „Edytuj”. 2 Kliknij kartę „Palety niestandardowe”. 3 Z listy „Paleta” wybierz odpowiednią paletę. 4 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przesuwaj pasek przewijania kolorów, aż do chwili pojawienia się odpowiedniej próbki koloru. Ÿ Wybierz nazwę koloru z listy „Nazwa”. Ÿ W polu listy nazw wpisz nazwę koloru. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj lewy przycisk myszy na próbce koloru i wybierz kolor. Ÿ Kliknij próbkę koloru, który chcesz wykorzystać.

358

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Aby wyświetlić nazwy kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk „Opcje” i wybierz polecenie funkcję Pokaż nazwy kolorów, jeśli obok niego nie znajduje się znacznik wyboru.

Aby ukryć nazwy kolorów:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 3 poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk „Opcje” i wybierz polecenie Pokaż nazwy kolorów, jeśli obok niego znajduje się znacznik wyboru.

Ÿ Na liście „Paleta” znajdują się palety z folderu Custom\Palettes oraz otwarte palety wyświetlane na ekranie. Ÿ Selektor kolorów sąsiadujących dla palety niestandardowej wyświetla kolory najbardziej zbliżone do wybranego koloru pod względem wartości barwy i jasności.

Wybieranie koloru przez określenie wartości liczbowych
Kolor może zostać wybrany przez wpisanie wartości liczbowych jego składowych. Rodzaje składowych, które można zmieniać, zależą od modelu kolorów, za pomocą którego definiowane są kolory. Jeśli wybrano np. model RGB, wartościami tymi będą „R” (czerwony), „G” (zielony) i „B” (niebieski). Więcej informacji na temat modeli kolorów można znaleźć w sekcji „Praca z kolorami” na stronie 347.

Aby wybrać kolor farby, papieru lub wypełnienia:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk „Edytuj”. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij kartę „Modele”. Ÿ Kliknij kartę „Miksery”.

Praca z kolorami

359

3 Z listy „Model” wybierz odpowiedni model kolorów. 4 Wpisz w polach odpowiednie wartości składowych.

Ÿ Ustawianie wartości jest możliwe jedynie na kartach „Modele” i „Miksery”. Nie można zmieniać wartości na kartach „Gotowe palety” i „Palety niestandardowe”. Zakres, w którym muszą się mieścić podawane wartości uzależniony jest od modelu kolorów.

Ÿ Model kolorów i ich wartości można również zmieniać przez wybranie narzędzia „Interakcyjne wypełnienie” i zmianę wartości składowych kolorów, widocznych na pasku właściwości.

Wyświetlanie podglądu nowych kolorów
W prawej górnej części kart „Modele” i „Miksery” wyświetlane są dwa pola próbek kolorów odniesienia (próbka starego i nowego koloru). Próbka koloru „Stary” zawiera bieżący kolor obiektu, o ile nie zamieniono kolorów miejscami. Gdy kolor „Nowy” lub „Stary” nie mieści się w przestrzeni kolorów drukarki, w takiej sytuacji po lewej stronie próbki koloru wyświetlany jest przycisk dopasowania do przestrzeni. Kolor w tym przycisku należy do zakresu kolorów drukarki.

Aby porównać nowy kolor obiektu z kolorem bieżącym:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru farby, aby zmienić kolor farby. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru papieru, aby zmienić kolor papieru. Ÿ Kliknij dwukrotnie wyświetlaną na pasku stanu próbkę koloru wypełnienia, następnie naciśnij przycisk wypełnienia jednolitego, po czym naciśnij przycisk „Edytuj”. 2 Zaznacz kolor, którego podgląd chcesz wyświetlić.

Aby zamienić kolor odniesienia z nowym kolorem:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk „Opcje”, a następnie wybierz polecenie Zamień kolory.

360

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Aby skorygować kolory spoza zakresu:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 procedury „Aby porównać nowy kolor obiektu z kolorem bieżącym”. 2 Aby umieścić nowy kolor w przestrzeni kolorów drukarki, naciśnij mały przycisk widoczny po lewej stronie próbki z nowym kolorem.

Ÿ Nowy wybrany kolor jest kolorem poprzednio wyświetlanym na przycisku z kolorem z przestrzeni kolorów drukarki.

Praca z wieloma ekranowymi paletami kolorów
Możliwość używania wielu ekranowych palet kolorów pozwala uzyskać szybki dostęp do dużej liczby najczęściej stosowanych palet i kolorów. Na ekranie można wyświetlać dowolną standardową lub niestandardową paletę kolorów. Ekranowe palety kolorów mogą być dokowane przy dowolnej krawędzi okna aplikacji lub występować w postaci osobnych, pływających okien. Można zmieniać wygląd i rozmiar wybranej lub wszystkich wyświetlanych palet kolorów. Korzyścią wyświetlania na ekranie wielu palet kolorów jest możliwość tworzenia palet niestandardowych poprzez przeciąganie na nie próbek kolorów z dowolnej palety. Operacja ta nie powoduje usunięcia próbki koloru z palety źródłowej, lecz skopiowane próbki do palety niestandardowej.

Dostęp do ekranowych palet kolorów
W poniższej procedurze wyjaśniono, w jaki sposób można uzyskać dostęp do różnych ekranowych palet kolorów. Więcej informacji na temat zmiany poszczególnych kolorów można znaleźć w sekcji „Dostosowywanie palet kolorów” na stronie 363. Kolory dodatkowe oznaczono w palecie kolorów za pomocą kropki wyświetlanej w lewym dolnym rogu próbki koloru.

Aby uzyskać dostęp do ekranowej palety kolorów:
Ÿ Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż paletę kolorów, która ma być wyświetlana.

Aby otworzyć ekranową paletę kolorów:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Przeglądarka palet kolorów. 2 W celu otwarcia danej palety, zaznacz pole wyboru obok jej nazwy, wyświetlanej w dokerze Przeglądarka palet kolorów.

Praca z kolorami

361

Aby otworzyć ekranową paletę kolorów, której nie ma w dokerze Przeglądarka palet kolorów:
1 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Przeglądarka palet kolorów. Ÿ Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Otwórz paletę. 2 Naciśnij przycisk „Otwórz”, wyświetlany u dołu dokera Przeglądarka palet kolorów. 3 Zaznacz paletę, która ma zostać otwarta.

Aby zamknąć ekranową paletę kolorów:
Ÿ Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Usuń zaznaczenie pola wyboru obok nazwy palety wyświetlanej w dokerze Przeglądarka palet kolorów. Ÿ W celu ukrycia palety kolorów, kliknij jej pasek tytułu prawym przyciskiem myszy.

Ÿ Każdą dokowaną ekranową paletę kolorów można rozpoznać, umieszczając wskaźnik myszy nad próbką koloru. Pod wskaźnikiem powinna pojawić się ramka z nazwą palety. Nazwa pływającej palety kolorów jest wyświetlana na jej pasku tytułu.

Zmiana domyślnej ekranowej palety kolorów
Domyślna ekranowa paleta kolorów jest to paleta wyświetlana we wszystkich rozwijanych selektorach kolorów. Każdą paletę można wybrać jako domyślną paletę kolorów.

Aby wybrać inną domyślną paletę kolorów:
Ÿ Naciśnij i przytrzymaj prawy przycisk myszy na próbce koloru ekranowej palety kolorów, którą chcesz ustawić jako paletę domyślną, a następnie wybierz polecenie Ustaw jako paletę domyślną.

Zmiana położenia i wielkości ekranowej palety kolorów
Paleta kolorów może być wyświetlana w pływającym oknie wewnątrz okna aplikacji lub w postaci zadokowanej, a ponadto można zmienić rozmiar palety.

362

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Aby zmienić paletę kolorów w pływające okno:
Ÿ Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij i przytrzymaj lewy przycisk myszy na krawędzi palety kolorów i przeciągnij ją do wnętrza okna aplikacji. Ÿ Kliknij dwukrotnie krawędź palety kolorów.

Aby zadokować paletę kolorów:
Ÿ Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Przeciągnij pasek tytułu palety kolorów w pobliże dowolnej krawędzi okna aplikacji. Ÿ Kliknij dwukrotnie pasek tytułu palety.

Aby określić liczbę wierszy w zadokowanej palecie kolorów:
1 Kliknij paletę kolorów prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Właściwości. 2 Wpisz odpowiednią wartość w polu „Maksymalna liczba wierszy palety w stanie zadokowanym”.

Dostosowywanie palet kolorów
Niestandardowe palety kolorów są zbiorami kolorów, zapisywanymi jako pliki palet kolorów (rozszerzenie .CPL). Palety te mogą zawierać zarówno kolory dodatkowe, jak i kolory uzyskane za pomocą dowolnego modelu kolorów. W folderze palet dostępnych jest wiele wcześniej utworzonych palet kolorów, jak również można tworzyć od podstaw nowe palety. Niestandardowe palety kolorów przydatne są w sytuacji, gdy często wykorzystywane są te same kolory lub gdy zachodzi potrzeba pracy z zestawem odpowiednio dobranych kolorów. Istnieją trzy sposoby dostosowywania palet kolorów: utworzenie palety niestandardowej za pomocą edytora palet, wykorzystanie polecenia Utwórz paletę według zaznaczenia lub wykorzystanie polecenia Utwórz paletę według dokumentu.

Tworzenie palet niestandardowych
Przy tworzeniu niestandardowej palety kolorów początkowo jest ona pusta i można dołączać do niej nowe kolory. Można utworzyć paletę niestandardową, w której znajdują się wszystkie kolory zaznaczonego obiektu lub bieżącego dokumentu.

Praca z kolorami

363

Aby utworzyć paletę niestandardową:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Naciśnij przycisk „Nowa paleta”. 3 Podaj nazwę pliku palety (rozszerzenie .CPL). 4 W polu „Opis” podaj opis palety. 5 Naciśnij przycisk „Zapisz”.

Aby utworzyć nową paletę na podstawie widocznego obszaru:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Utwórz paletę według widocznego obszaru. 2 Podaj nazwę pliku palety (rozszerzenie .CPL). 3 W polu „Opis” podaj opis palety. 4 Naciśnij przycisk „Zapisz”.

Aby utworzyć nową paletę z dokumentu:
1 W menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Utwórz paletę według dokumentu. 2 Podaj nazwę pliku palety (rozszerzenie .CPL). 3 W polu „Opis” podaj opis palety. 4 Naciśnij przycisk „Zapisz”.

Ÿ Opis umieszczony w polu „Opis” staje się nazwą nowej palety niestandardowej. Jeśli nie podano opisu, jako nazwa palety wyświetlana jest nazwa pliku. Ÿ Przed wykorzystaniem polecenia Utwórz paletę według dokumentu należy otworzyć dokument.

Edycja niestandardowej palety kolorów
Do edycji palety niestandardowej można posłużyć się pięcioma przyciskami: „Edytuj kolor”, „Dodaj kolor”, „Usuń kolor”, „Sortuj kolory” i „Zresetuj paletę”. Edytowana paleta nie musi być otwierana. Aktualnie otwarte palety wyświetlane są na liście „Paleta”. Po zakończeniu pracy z edytorem palet nie zapisane zmiany zostaną utracone.

364

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Aby edytować nie otwartą paletę niestandardową:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Otwórz paletę”. Ÿ Z listy wyświetlanej u góry okna dialogowego edytora palet wybierz pozycję „Otwórz paletę”. 3 Kliknij nazwę pliku palety, którą chcesz otworzyć. 4 Wybierz odpowiednie polecenia edycyjne.

Aby edytować aktualnie otwartą paletę kolorów:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Z listy wyświetlanej u góry okna edytora palet wybierz odpowiednią paletę. 3 Naciśnij przycisk „Edytuj kolor”.

Aby edytować kolor z palety:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Z listy wyświetlanej u góry okna edytora palet wybierz odpowiednią paletę. 3 Naciśnij przycisk „Edytuj kolor”. 4 Dokonaj edycji koloru, korzystając z okna dialogowego Wybierz kolor. 5 Aby zmienić kolory, naciśnij przycisk „OK”.

Aby dodać kolor do palety:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Z listy wyświetlanej u góry okna edytora palet wybierz odpowiednią paletę. 3 Naciśnij przycisk „Dodaj kolor”. 4 Wybierz nowy kolor z okna dialogowego Wybierz kolor. 5 Naciśnij przycisk „Dodaj do palety”.

Praca z kolorami

365

Aby usunąć kolor z palety:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Z listy wyświetlanej u góry okna edytora palet wybierz odpowiednią paletę. 3 Zaznacz kolor, który chcesz usunąć z palety. 4 Naciśnij przycisk „Usuń kolor”.

Aby posortować kolory w palecie:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Z listy wyświetlanej u góry okna edytora palet wybierz odpowiednią paletę. 3 Naciśnij przycisk „Sortuj kolory” i wybierz metodę sortowania kolorów.

Aby przywrócić edytowaną paletę:
Ÿ Naciśnij przycisk „Zresetuj paletę”, aby anulować zmiany w palecie wprowadzone od jej ostatniego zapisania.

Zapisywanie niestandardowej palety kolorów
Przed zamknięciem edytora palet należy zapisać zmiany lub zostaną one utracone.

Aby zapisać paletę w pliku o nowej nazwie:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Naciśnij przycisk „Zapisz paletę jako”. 3 Wybierz folder i podaj nową nazwę pliku.

Dodawanie lub usuwanie wielu kolorów z palety niestandardowej
Metody stosowane do wybierania kolorów w edytorze palet są identyczne z dostępnymi w oknie dialogowym Wypełnienie jednolite. Z obszaru mieszania kolorów oraz ze standardowych i niestandardowych palet kolorów można wybierać wiele kolorów jednocześnie. Więcej informacji na temat wybierania kolorów można znaleźć w sekcji „Wybieranie kolorów” na stronie 350.

366

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Aby dodać wiele kolorów do palety niestandardowej:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Z listy wyświetlanej u góry okna edytora palet wybierz odpowiednią paletę. 3 Naciśnij przycisk „Dodaj kolor”. 4 W oknie dialogowym Wybierz kolor wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Ustaw wskaźnik myszy nad pierwszą próbką koloru, który chcesz wybrać, naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT, a następnie klikaj próbki kolorów, które chcesz dodać do palety. Ÿ Ustaw wskaźnik myszy nad próbką pierwszego koloru, który chcesz wybrać, naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie klikaj próbki kolorów, które chcesz dodać do palety. 5 Naciśnij przycisk „Dodaj do palety”.

Aby usunąć wiele kolorów z palety niestandardowej:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Z listy wyświetlanej u góry okna edytora palet wybierz odpowiednią paletę. 3 W obszarze wyboru kolorów wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Ustaw wskaźnik myszy nad pierwszą próbką koloru, który chcesz usunąć, naciśnij i przytrzymaj klawisz SHIFT, a następnie klikaj próbki kolorów, które chcesz usunąć z palety. Ÿ Ustaw wskaźnik myszy nad próbką pierwszego koloru, który chcesz usunąć, naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie klikaj próbki kolorów, które chcesz usunąć z palety. 4 Naciśnij przycisk „Usuń kolor”.

Ÿ Po naciśnięciu przycisku „Zresetuj paletę” zostanie przywrócony pierwotny stan palety. Ÿ Można również przeciągać poszczególne kolory do wybranych miejsc w palecie.

Nadawanie nazw kolorom z palety niestandardowej
Nadawanie nazw kolorom pozwala szybciej odnaleźć lub przejrzeć kolory w palecie niestandardowej. Praca z kolorami

367

Aby nadać kolorowi nazwę:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Z listy wyświetlanej u góry okna edytora palet wybierz odpowiednią paletę. 3 Wybierz kolor z palety w oknie. 4 W polu „Nazwa” wpisz nazwę koloru.

Dokładne odtwarzanie kolorów
Każde urządzenie wykorzystywane do tworzenia projektu ma określony zakres kolorów, jakie może odtworzyć. Jest to tak zwana przestrzeń kolorów urządzenia. Przykładowo, monitor jest w stanie wyświetlić inny zakres kolorów od tego, jaki można uzyskać za pomocą maszyny drukarskiej. Ważne jest, aby odbiorca otrzymał w ostatecznym produkcie (może to być np. czasopismo, gazeta, czy też publikacje telewizyjne lub internetowe) takie kolory, jakich się spodziewał. Oznacza to, że dokument może zawierać strony, które na monitorze są poprawnie wyświetlane, ale nie będą mogły zostać przeniesione na papier. Różne monitory, skanery, drukarki i inne typy urządzeń komputerowych mają nieco odmienne przestrzenie kolorów. Różnice w przestrzeniach kolorów mogą pojawić się nawet między podobnymi modelami urządzeń pochodzącymi od tego samego producenta. Aby prawidłowo przenieść kolory z jednego urządzenia na inne, należy uwzględnić różnice między przestrzeniami kolorów każdego z nich.

Używanie systemu zarządzania kolorami
System zarządzania kolorami (CMS) pozwala na zminimalizowanie różnic w zakresach kolorów. Bez korzystania z tego systemu, każda używana aplikacja generuje własny profil kolorów, co oznacza, że kolory wyjściowe mogą nie być zgodne. System zarządzania kolorami: Ÿ korzysta z profili urządzeń (skanerów, monitorów, drukarek) do mapowania przestrzeni kolorów pomiędzy urządzeniami; Ÿ może przekształcać kolory z jednego modelu do innego (np. z RGB na CMYK); Ÿ pozwala uzyskać dokładny podgląd kolorów wydruku na ekranie, umożliwiając korekcję kolorów. Bez systemu zarządzania kolorami nie można uzyskać dokładnej spójności kolorów w procesie przygotowywania publikacji, w którym wykorzystywane są różne urządzenia lub systemy. Włączenie korekcji kolorów powoduje, że kolory na ekranie wyglądają na nieco bledsze niż przed zastosowaniem korekcji.

368

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Wybieranie profili kolorów
Profile, nazywane też profilami kolorów ICC, są to pliki w formacie zdefiniowanym przez International Color Consortium. Opisują one charakterystykę kolorów urządzeń oraz przestrzenie kolorów. Oprogramowanie zarządzające kolorami, takie jak w pakiecie CorelDRAW, wykorzystuje profile ICC do przekształcania kolorów jednego urządzenia w odpowiednie dla innego urządzenia oraz z jednej przestrzeni kolorów w inną. Stosowanie odpowiednich profili kolorów jest istotne dla uzyskania właściwych kolorów. Oprogramowanie firmy Corel zawiera wiele predefiniowanych profili skanerów, monitorów i drukarek, które można wybrać i załadować do systemu. Wielu producentów urządzeń udostępnia profile ICC do pobrania. Należy zawsze pracować z profilami, które najlepiej pasują do urządzeń w danym systemie. Po pierwszym zainstalowaniu pakietu wstępnie wybierany jest zestaw profili ogólnych. Do zarządzania kolorami służy pięć profili, które można konfigurować. Profil monitora jest używany do wyświetlania dokumentów na ekranie komputera. Profil skanera jest przydatny podczas skanowania obrazków. Profil drukarki pełnokolorowej wykorzystuje się podczas drukowania na lokalnej lub sieciowej drukarce kolorowej. Profil drukarki wyciągów barwnych umożliwia definiowanie kolorów CMYK w dokumentach i podczas tworzenia wyciągów barwnych do drukowania. Wewnętrzny profil RGB umożliwia zdefiniowanie w dokumentach kolorów RGB. Zmiana dowolnego z tych profili wpływa na wygląd kolorów wyświetlanych i uzyskiwanych za pomocą oprogramowania. Najszybszym sposobem ustawiania profili jest wybranie odpowiedniego profilu monitora oraz profilu drukarki pełnokolorowej. Jeśli praca odbywa się w specjalnej przestrzeni kolorów RGB, można odpowiednio zmienić wewnętrzny profil RGB. Jeśli dostępny jest odpowiedni profil dla używanego skanera, można go wybrać z listy profili skanerów.

Używanie osadzonych profili kolorów
Osadzone profile kolorów uwzględniają różne przestrzenie kolorów i umożliwiają komunikację między różnymi platformami o odmiennych przestrzeniach kolorów. Profil kolorów jest opisem możliwości obsługi kolorów i ich charakterystyki dla danego urządzenia. Osadzony profil kolorów jest profilem kolorów dołączonym lub osadzonym w kolorowym dokumencie. Profil taki opisuje przestrzeń kolorów zawartych w dokumencie. Oprogramowanie firmy Corel obsługuje osadzone profile ICC. Umożliwia to przenoszenie profili kolorów między różnymi platformami i zapewnia dokładne zarządzanie kolorami w procesie powstawania publikacji. Osadzone profile kolorów zapewniają dokładne odwzorowanie kolorów między urządzeniem wejściowym (skanerem) i wyjściowym (drukarką). Możliwość osadzania profili ICC w wielu formatach plików, w tym CPT i CDR

Praca z kolorami

369

pakietu CorelDRAW, zapewnia spójność przestrzeni kolorów w różnych aplikacjach obsługujących profile ICC. Program CorelDRAW obsługuje także formaty TIFF i EPS. Profile kolorów można wykorzystać do korekcji kolorów wyświetlanych na ekranie, dzięki czemu są one wyświetlane w możliwie najbardziej dokładny sposób, na podstawie wartości kolorów. Profile umożliwiają również wyświetlanie na ekranie kolorów, jakie zostaną uzyskane na wydruku. Właściwe profile kolorów umożliwiają również ostrzeganie, gdy wybrano kolor znajdujący się poza zakresem kolorów drukarki. Dokładne profile kolorów skanera, monitora i drukarki umożliwiają korekcję kolorów, dzięki czemu kolory wyświetlane na ekranie odpowiadają kolorom uzyskanym w produkcie finalnym.

Określanie ogólnych ustawień kolorów
Karta „Ogólne” ustawień kolorów zawiera szereg dodatkowych elementów sterujących zachowaniem kolorów. Pierwsze trzy pola wyboru umożliwiają sterowanie sposobem rozkładania kolorów z niektórych specjalnych palet na składowe podczas drukowania wyciągów barwnych. Po zaznaczeniu tych pól wyboru dla poszczególnych kolorów ze wspomnianych palet utworzone zostaną oddzielne płyty drukarskie. Następna grupa pól wyboru kontroluje szereg funkcji. Zaznaczenie pola wyboru „Pokaż kolory modelu CMYK w procentach” powoduje, że wartości składowych CMYK będą przedstawiane w zakresie od 0 do 100. Wyłączenie tej opcji powoduje, że wyświetlane wartości CMYK będą przedstawiane w zakresie od 0 do 255. Pole wyboru „Odwzoruj kolory dodatkowe na kolory CMYK” pozwala uniknąć tworzenia dodatkowych płyt wyciągów barwnych dla kolorów dodatkowych zastosowanych w dokumencie. Kolory dodatkowe są na potrzeby procesu drukowania dzielone na kolory składowe C, M, Y i K. Pole wyboru „Drukarka pełnokolorowa symuluje działanie drukarki wyciągów barwnych” jest przydatne do uzyskania na lokalnej drukarce podglądu dokumentu drukowanego przez maszynę drukarską jako wyciągi barwne. Działanie tej funkcji polega na wykorzystaniu profili kolorów zarówno drukarki lokalnej, jak i drukarki wyciągów barwnych. Lista rozwijana „Odwzorowanie kolorów” kontroluje sposób, w jaki system zarządzania kolorami przekształca kolory między przestrzeniami kolorów o różnych rozmiarach lub różnych zakresach. Problem polega na rozstrzygnięciu, co zrobić z kolorami danej przestrzeni kolorów, które nie należą do innej przestrzeni, oraz jak wybrać kolor z mniejszej przestrzeni, który mógłby reprezentować początkowy kolor z większej przestrzeni. Istnieją trzy sposoby rozwiązania tej kwestii. Lista „Odwzorowanie kolorów” umożliwia wybór jednego z nich.

370

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Jeśli wybrano pozycję „Nasycenie”, kolor jest dopasowywany w taki sposób, aby uzyskać maksymalną wartość składowej nasycenia. W ten sposób zwiększane jest nasycenie kolorów, co może spowodować zauważalne przesunięcia kolorów spoza zakresu. Metoda ta najlepiej nadaje się do grafiki wektorowej (zawierającej linie, tekst i obiekty o jednolitych kolorach). Jeśli wybrano pozycję „Percepcyjnie”, kolory są dopasowywane w taki sposób, aby ich wzajemne podobieństwa zostały zachowane w nowej przestrzeni kolorów. W ten sposób unika się nagłej zmiany kolorów, lecz wszystkie kolory w nowej przestrzeni są nieco inne. W metodzie tej przesuwane są wszystkie kolory obrazka, przez co mieszczą się one w przestrzeni kolorów. Dzięki temu związki między kolorami pozostają bez zmian. Technika ta bardzo dobrze sprawdza się w przypadku map bitowych i obrazków o charakterze fotografii. Jeśli wybrano pozycję „Automatycznie”, aplikacja wybiera odpowiednią metodę dla każdego obiektu osobno: dla obiektów wektorowych stosowana jest metoda „Nasycenie”, a dla map bitowych włączana jest metoda „Percepcyjnie”. Tryb „Automatycznie” jest trybem domyślnym.

Kalibracja urządzeń
W celu osiągnięcia spójności kolorów, bardzo ważne jest odpowiednie skalibrowanie urządzeń przed rozpoczęciem pracy nad projektem. Kalibracja oznacza proces tworzenia profilu urządzenia, w trakcie którego mierzona jest jego charakterystyka kolorystyczna w celu wykorzystania przez system zarządzania kolorami. Po kalibracji monitora wiadomo, jakie są granice przestrzeni kolorów oraz jakie kolory można uzyskać za jego pomocą.

Kalibracja monitora
Każdy monitor inaczej reaguje na te same sygnały elektryczne. Dwa identyczne monitory, pochodzące od jednego producenta, inaczej reagują i wyświetlają nieco inny obraz, mimo że pochodzi on z tego samego pliku. Istnieje wiele czynników będących przyczyną tego stanu, jak na przykład okres eksploatacji monitora, światło otoczenia czy ustawienia monitora. Aby osiągnąć spójne odtwarzanie kolorów, zalecane jest skalibrowanie monitora i pamiętanie o czynnikach wpływających na jego pracę. Poniższe zalecenia powinny pomóc w uzyskaniu dokładnego odtwarzania kolorów podczas pracy nad projektem. Ÿ Przystępując do kalibracji należy najpierw rozgrzać monitor (do jednej godziny). Ÿ Przed rozpoczęciem kalibracji należy wyczyścić ekran monitora. Ÿ Należy ręcznie dopasować elementy regulacyjne monitora i zakleić je taśmą samoprzylepną w celu zapobieżenia przypadkowej zmianie ustawień po kalibracji systemu.

Praca z kolorami

371

Ÿ Monitor powinien być kalibrowany regularnie, zwłaszcza przy długim okresie eksploatacji, ponieważ z czasem warstwa luminoforu ulega zużyciu. Ÿ Praca powinna odbywać się przy stałym oświetleniu. Każde oświetlenie — jarzeniowe, żarowe lub naturalne — wpływa na kolory widoczne na monitorze. Należy w miarę możliwości unikać światła naturalnego, ponieważ w ciągu dnia ulega ono nieprzerwanym zmianom. W przypadku jarzeniówek warto zainstalować rozpraszacze światła. Ÿ Zaleca się stosowanie neutralnego tła monitora i obszaru roboczego w celu wyeliminowania ich wpływu na postrzeganie kolorów. Ÿ W pracy należy robić przerwy. Wypoczynku wymagają zwłaszcza oczy. Aby zapobiec zmęczeniu oczu, należy co pewien czas odwracać wzrok od monitora. Ÿ Jeśli do pracy wykorzystuje się kilka monitorów, we wszystkich należy ustawić ten sam punkt bieli. Ÿ W celu uzyskania profilu monitora należy wykorzystać przeznaczone do tego celu oprogramowanie.

Kalibracja skanera
Kalibracja skanera powinna być przeprowadzana mniej więcej raz na miesiąc, zależnie od intensywności jego użycia. Elementy oświetlające skanera z czasem zmieniają kolor, co wpływa na kolor uzyskany podczas skanowania. W celu poprawy jakości skanowania należy utrzymywać szklane powierzchnie w czystości. Do kalibracji skanera można wykorzystać szereg narzędzi. Ich działanie jest oparte na tej samej podstawowej technice: w skanerze należy umieścić znany obrazek źródłowy, zeskanować go, a następnie obejrzeć uzyskane kolory. Wiedząc, jakie powinny być wartości kolorów i porównując je z zeskanowanymi wartościami można zbudować profil korygujący skaner, tak aby można było uzyskać prawidłowe kolory. Dodatkowe informacje na ten temat można znaleźć w opisie akcesoriów dołączonych do oprogramowania lub skanera. Po utworzeniu profilu należy ustawić go jako profil skanera.

Kalibracja drukarki
Kolory uzyskiwane za pomocą drukarki mogą się znacznie różnić w zależności od dnia, modelu drukarki, zestawu atramentów lub rodzaju papieru kolorowego. Szczególny wpływ na kolory ma typ używanego papieru. Na przykład drukarki atramentowe mogą korzystać z różnorodnych rodzajów papieru: papieru do kserokopiarek, papieru powlekanego, nabłyszczanego i wielu innych typów papieru. Wzajemne oddziaływanie atramentów i papieru wpływa na uzyskiwane kolory. Aby zapewnić uzyskanie dokładnych kolorów, należy utworzyć profil dla każdej kombinacji nośników (atramentów, papieru, itd.), a następnie uaktualniać

372

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

profil stosownie do okoliczności. Charakterystyki drukarek zmieniają się z czasem, co może wpływać na przesunięcie kolorów. Okresowe uaktualnianie profili pozwala uzyskać za pomocą drukarki możliwie najdokładniejsze kolory. Mimo wszystkich powyższych zastrzeżeń, uzyskanie poprawnych kolorów jest możliwe przy zastosowaniu fabrycznego lub wcześniej przygotowanego profilu kolorów drukarki. W takim profilu zapisane są ogólne charakterystyki drukarki i atramentów, a różnice wynikające ze starzenia się i stosowania różnych rodzajów papieru są pomijane. Aby utworzyć profil drukarki, należy posłużyć się narzędziami do tworzenia profili drukarek lub urządzeń wyjściowych, pochodzącymi od firm trzecich. Potrzebne jest urządzenie „czytające” kolory wygenerowane przez drukarkę. Dostępnych jest wiele narzędzi do tworzenia profili, które pozwalają na skanowanie produktu wyjściowego drukarki przez skalibrowany skaner. W rezultacie uzyskuje się profil drukarki, który można wykorzystać jako profil drukarki pełnokolorowej.

Korekcja kolorów
Korekcja kolorów pozwala dopasować kolory wyświetlane na ekranie w celu możliwie dokładnego ich wyświetlania. Jeśli korygowane są jedynie kolory wyświetlane na ekranie, ich dopasowywanie odbywa się na podstawie profilu kolorów monitora. Jeśli kolory są wyświetlane w sposób symulujący ich wygląd po wydrukowaniu, dopasowywanie kolorów na ekranie odbywa się na podstawie profili monitora i drukarki. Tryb odwzorowania kolorów określa sposób dopasowywania kolorów w sytuacji, gdy konieczna jest ich korekcja.

Aby włączyć korekcję wyświetlanych kolorów:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Zarządzanie kolorami. 2 Zaznacz pole wyboru „Kalibruj kolory wyświetlane na ekranie”.

Ÿ Aby można było korzystać z zarządzania kolorami, opisywane pole wyboru musi być zaznaczone.

Aby wyświetlane kolory odpowiadały kolorom wydrukowanym:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach od 1 do 2 poprzedniej procedury. 2 Zaznacz pole wyboru „Wyświetl symulowane kolory drukarki”.

Praca z kolorami

373

3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Wybierz opcję „Symuluj drukarkę pełnokolorową”, aby wyświetlane kolory odpowiadały kolorom wydrukowanym na drukarce pełnokolorowej. Ÿ Wybierz opcję „Symuluj drukarkę wyciągów barwnych”, aby wyświetlane kolory odpowiadały kolorom uzyskanym za pomocą drukarki wyciągów barwnych.

Aby zmienić tryb odwzorowania kolorów:
1 Wykonaj czynność opisaną w punkcie 1 procedury „Aby włączyć korekcję wyświetlanych kolorów”. 2 Kliknij pozycję „Ogólne” wyświetlaną na liście kategorii. 3 Z listy „Odwzorowanie kolorów” wybierz jedną z następujących pozycji: Ÿ „Nasycenie”, Ÿ „Percepcyjnie”, Ÿ „Automatycznie”.

Ÿ Zmiana trybu korekcji kolorów nie wpływa na wygląd obrazu, jeśli nie włączono korekcji kolorów.

Wyświetlanie kolorów spoza zakresu
Po włączeniu sygnalizowania kolorów niedrukowalnych kolory spoza zakresu drukarki zastępowane są kolorem ostrzegawczym.
Niedrukowalne kolory rysunku oznaczono kolorem jasnozielonym.

374

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

Aby włączyć sygnalizowanie kolorów niedrukowalnych:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Zarządzanie kolorami. 2 Zaznacz pole wyboru „Sygnalizuj kolory niedrukowalne”.

Aby zmienić kolor ostrzegawczy:
1 Wykonaj czynności opisane w punktach 1 i 2 poprzedniej procedury. 2 Wybierz kolor za pomocą selektora kolorów „Kolor ostrzegawczy”. 3 Przesuń suwak przezroczystości, aby ustawić przezroczystość koloru ostrzegawczego.

Aby w edytorze palet wyświetlić kolory spoza zakresu:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Palety kolorów, a następnie wskaż polecenie Edytor palet. 2 Naciśnij jeden z następujących przycisków: Ÿ „Edytuj kolor”, Ÿ „Dodaj kolor”. 3 W oknie dialogowym Wybierz kolor naciśnij przycisk „Opcje” i wybierz polecenie Sygnalizuj kolory niedrukowalne.

Ustawianie profili kolorów
Właściwe skonfigurowanie profili kolorów ma na celu umożliwienie odpowiedniego odtwarzania kolorów. Podczas konfigurowania profilu kolorów należy wykorzystać dostarczone profile. Jeśli profil kolorów nie jest dostępny, najlepiej spróbować uzyskać profesjonalnie przygotowany profil od producenta urządzenia. Profile kolorów często można uzyskać za pośrednictwem sieci Internet.

Aby wybrać odpowiednie profile kolorów:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Zarządzanie kolorami i z listy kategorii wybierz pozycję „Profile”. 2 Wybierz odpowiednie profile z list „Monitor”, „Skaner”, „Drukarka pełnokolorowa”, „Drukarka wyciągów barwnych” i „Wewnętrzny format RGB”.

Praca z kolorami

375

Ÿ Wiele spośród dostępnych profili drukarek zostało utworzonych przy wykorzystaniu oprogramowania zarządzającego kolorami ColorBlind. Więcej informacji na temat programu ColorBlind i profili kolorów można uzyskać, kontaktując się z firmą Color Solutions, Inc. pod internetowym adresem http://www.color.com. Ÿ Jeśli plik jest wysyłany do drukarni, należy uzyskać profil urządzenia stosowanego w danej drukarni.

Wybieranie ogólnych ustawień kolorów
Karta ustawień kolorów „Ogólne” w oknie dialogowym Opcje zawiera dodatkowe elementy sterujące zachowaniem kolorów. Pierwsze trzy pola wyboru umożliwiają sterowanie sposobem rozkładania kolorów z niektórych specjalnych palet na składowe podczas drukowania wyciągów barwnych. Mapowanie kolorów dodatkowych do zakresu kolorów CMYK jest przydatne, jeśli chce się uniknąć konieczności tworzenia dodatkowych płyt drukarskich dla kolorów dodatkowych w dokumencie. Użycie każdego koloru dodatkowego wymaga zastosowania osobnej płyty drukarskiej i zwiększa koszty procesu drukowania. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Tworzenie wyciągów barwnych” na stronie 669. Następny zestaw pól wyboru kontroluje zachowaniem przestrzeni kolorów CMYK. Lista „Odwzorowanie kolorów” pozwala wybrać metodę stosowaną przez system zarządzania kolorami podczas przenoszenia kolorów między przestrzeniami o różnych rozmiarach.

Aby traktować kolory FOCOLTONE, TOYO i DIC jako kolory dodatkowe:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Zarządzanie kolorami, a następnie kliknij pozycję „Ogólne”. 2 Zaznacz pole wyboru obok palety, która ma być paletą kolorów dodatkowych.

Aby kontrolować zachowanie przestrzeni kolorów CMYK:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Zarządzanie kolorami, a następnie kliknij pozycję „Ogólne”. 2 Zaznacz odpowiednie pole wyboru, dotyczące zachowania kolorów CMYK.

Aby wybrać metodę przekształcania przestrzeni kolorów:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Zarządzanie kolorami, a następnie kliknij pozycję „Ogólne”.

376

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

2 Z listy „Odwzorowanie kolorów” wybierz jedną z następujących metod konwersji kolorów: Ÿ „Automatycznie”, Ÿ „Percepcyjnie”, Ÿ „Nasycenie”.

Ÿ Metoda „Nasycenie” najlepiej sprawdza się w przypadku grafiki wektorowej (zawierającej linie, tekst i obiekty o jednolitym kolorze). Ÿ Metoda „Percepcyjnie” najlepiej sprawdza się w przypadku map bitowych i obrazków o charakterze fotografii.

Praca z kolorami

377

378

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 8

PRZEKSZTAŁCANIE OBRAZKÓW

9

Przekształcanie obrazka do innego trybu kolorów w programie Corel PHOTO-PAINT powoduje zmianę struktury kolorów obrazka. Zmiana ta może wpłynąć na sposób wyświetlania i drukowania obrazka, a także na rozmiar jego pliku. Przekształcanie obrazka i zmiana jego charakterystyki kolorów powoduje przeniesienie mapy bitowej do innej przestrzeni kolorów, co może prowadzić do utraty danych.

Tryby kolorów
Kolory obrazków otwieranych, drukowanych i zapisywanych w programie Corel PHOTO-PAINT są oparte na trybach kolorów. Tryby kolorów, określające charakterystykę kolorów obrazka, opisywane są za pomocą kolorów składowych oraz głębi bitowej. Na przykład 24-bitowy tryb RGB opisywany jest za pomocą kolorów składowych: czerwonego, zielonego i niebieskiego oraz głębi bitowej równej 24 bitom (co oznacza, że w trybie tym można uzyskać do 16 milionów kolorów). Podobnie tryb kolorów CMYK (32 bity) opisywany jest za pomocą wartości kolorów: niebieskozielonego, purpurowego, żółtego i czarnego oraz głębi bitowej równej 32 bitom (co oznacza, że w trybie tym można uzyskać ponad 4 miliardy kolorów). Chociaż różnica między wyświetlanymi na ekranie obrazkami w trybach CMYK i RGB może być niezauważalna, obrazki te znacznie się różnią. Tryb kolorów RGB obejmuje większą część widma widzialnego (ma większą przestrzeń kolorów) niż tryb CMYK. Rozmiar pliku obrazka CMYK jest większy niż obrazka RGB o tych samych rozmiarach. RGB jest domyślnym trybem obrazków programu Corel PHOTO-PAINT. Tryby kolorów obsługiwane w programie Corel PHOTO-PAINT: Tryby kolorów Czarno-biały (1-bitowy) Duotone (8-bitowy) Kolor RGB (24-bitowy) Kolor CMYK (32-bitowy) Skala szarości (16-bitowy) Skala szarości (8-bitowy) Z paletą (8-bitowy) Kolor Lab (24-bitowy) Wielokanałowy Kolor RGB (48-bitowy)

Kolory obrazków można również przekształcać w kolory trybu wideo RGB NTSC (National Television Standards Committee). Ten tryb stosowany jest, jeśli obrazki mają być używane w programach telewizyjnych. Korzystając z niego unika się

Przekształcanie obrazków

381

przebarwień i zapewnia się integralność obrazka w czasie jego nadawania. Więcej informacji na temat przekształcania kolorów w kolory trybu wideo NTSC można znaleźć w sekcji „Przekształcanie obrazka w obrazek w trybie wideo” na stronie 401. Więcej informacji na temat trybów i modeli kolorów można znaleźć w sekcji „Praca z kolorami” na stronie 347.

Zmiana trybu kolorów obrazka
Tryby kolorów wpływają na liczbę kolorów, które może zawierać obrazek, liczbę kanałów i rozmiar pliku obrazka. Zmiana trybu kolorów powoduje zmianę sposobu przetwarzania obrazka przez komputer, jak również przeniesienie go do innej przestrzeni kolorów. Przeniesienie obrazka do innej przestrzeni kolorów może wpłynąć na niego w zauważalny sposób. Kiedy kolory obrazka przekształcane są na przykład z trybu RGB w CMYK, wartości kolorów w przestrzeni kolorów urządzenia RGB, które leżą poza zakresem przestrzeni kolorów CMYK są w taki sposób dopasowywane, aby znalazły się w zakresie kolorów CMYK. Subtelne wartości kolorów utracone w czasie przekształcania nie mogą zostać przywrócone przy zmianie trybu na pierwotny.
Obrazek jest przekształcany z trybu kolorów RGB w tryb CMYK.

Można uniknąć utraty informacji o kolorach, edytując obrazek w trybie oryginalnym, a następnie przekształcając go w nowy tryb. Aby móc edytować oryginalny obrazek po przekształceniu lub przekształcać go w wiele różnych trybów kolorów, należy przed zmianą trybu zapisać kopię pliku obrazka. Niektóre tryby nie mogą być bezpośrednio przekształcone w inne tryby kolorów. Tryby kolorów niedostępne dla bieżącego obrazka są nieaktywne w menu Obrazek.

Przekształcanie w obrazek czarno-biały
Tryb czarno-biały jest trybem 1-bitowym, w którym obraz zapisywany jest tylko w postaci dwóch jednolitych kolorów — czarnego i białego — bez kolorów pośrednich. Trybu czarno-białego można używać do tworzenia grafik kreskowych i prostych rysunków.

382

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Przekształcanie w obrazek w skali szarości
Każdemu pikselowi obrazka zapisanego w skali szarości przyporządkowana jest wartość jaskrawości od 0 (czarny) do 255 (biały). W 8-bitowej skali szarości do wyświetlenia obrazka używanych jest 256 odcieni szarości. W 16-bitowej skali szarości do wyświetlenia obrazka używanych jest 65535 odcieni szarości.

Zmiana trybu kolorów na RGB
Obrazki RGB zawierają trzy 8-bitowe kanały. Każdy kanał odpowiada jednemu kolorowi podstawowemu — czerwonemu, zielonemu lub niebieskiemu. RGB jest domyślnym trybem kolorów dla nowych obrazków tworzonych w programie Corel PHOTO-PAINT. Jest też trybem kolorów używanym do wyświetlania kolorów przez monitory komputerowe. Program Corel PHOTO-PAINT zapewnia również obsługę trybu, który zachowuje integralność obrazków zeskanowanych za pomocą skanerów 48-bitowych.

Zmiana trybu kolorów na Lab
W trybie kolorów Lab kolory tworzone są w oparciu o luminancję lub wartość jasności (ang. luminance — L) oraz dwa składniki chromatyczne: „a” i „b”. Składnik „a” składa się z kolorów z zakresu od zielonego do czerwonego. Składnik „b” składa się z kolorów z zakresu od niebieskiego do żółtego. Tryb ten jest przydatny, kiedy luminancja i wartości kolorów mają być edytowane niezależnie. Tryb kolorów Lab jest niezależny od urządzenia, co oznacza, że obrazki zawierają te same kolory niezależnie od użytego monitora, drukarki czy komputera. A zatem można go również wykorzystać do przenoszenia obrazków między systemami oraz do drukowania ich na drukarkach z interpreterem poleceń języka PostScript Level 2.

Zmiana trybu kolorów na CMYK
Trybu kolorów CMYK można używać do drukowania obrazków z kolorami rozbarwianymi, które używane są do tworzenia wyciągów barwnych. Kiedy zmienia się tryb kolorów obrazka na CMYK, każdemu pikselowi obrazka oryginalnego przypisywana jest wartość każdego z odpowiadających mu atramentów rozbarwianych. Tryb kolorów CMYK jest zależny od urządzenia, co oznacza, że odwzorowanie obrazka jest oparte na charakterystyce użytego monitora, komputera lub drukarki. Przed zmianą trybu na CMYK należy właściwie skalibrować system. Profile CMYK używane do zmiany trybu kolorów obrazków na CMYK są profilami drukarki. Jeśli nie zostanie załadowany określony profil urządzenia CMYK, użyty zostanie ogólny profil konwersji kolorów. Więcej informacji na temat kalibracji można znaleźć w sekcji „Praca z kolorami” na stronie 347.

Przekształcanie obrazków

383

Zmiana trybu kolorów na tryb wielokanałowy
Obrazki zapisane w trybie wielokanałowym zawierają wiele kanałów w skali szarości, przy czym każdy z kanałów zawiera 256 odcieni szarości. Kiedy tryb kolorów obrazka zmieniany jest na wielokanałowy, pierwotne kanały kolorów są przekształcane w informacje w skali szarości. Jeśli na przykład obrazek w trybie RGB jest przekształcany w tryb wielokanałowy, poszczególne kanały kolorów — czerwony (ang. red — R), zielony (ang. green — G) i niebieski (ang. blue — B) — są przekształcane na odrębne wartości w skali szarości. Obrazki w trybie wielokanałowym są najczęściej używane do wydruków specjalistycznych.

Przekształcanie obrazka w obrazek czarno-biały
Każdy z obrazków może zostać przekształcony w 1-bitowy obrazek czarno-biały. Istnieje siedem opcji zmiany trybu na tryb czarno-biały: „Rysunek kreskowy”, „Uporządkowanie”, „Raster”, „Rozkład liczności” oraz „Jarvis”, „Stucki” i „Floyd-Steinberg”, które są typami przekształcenia z dyfuzją błędów. Dyfuzja błędów najlepiej nadaje się do przekształcania fotografii. Można określić dodatkowe ustawienia, takie jak próg, typ rastra i intensywność.
Obrazek jest przekształcany z trybu RGB w tryb czarno-biały.

Aby przekształcić obrazek w obrazek czarno-biały:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Czarno-biały (1 bit). 2 Z listy „Metoda przekształcenia” wybierz jedną z poniższych opcji przekształcania: Ÿ „Rysunek kreskowy” — powoduje utworzenie czarno-białego obrazka o wysokim kontraście. Za pomocą suwaka „Próg” w sekcji „Opcje” można ustawić odpowiednią wartość progu. Wszystkie kolory o wartości w skali szarości niższej od wartości progu zostaną zamienione na kolor czarny, a kolory o wartości wyższej — na biały.

384

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Ÿ „Uporządkowanie” — organizuje poziomy szarości w powtarzalne wzory czarnych i białych pikseli. Kolory jednolite są uwydatniane, a krawędzie na obrazku są ostre. Symulacja uporządkowana najlepiej nadaje się do kolorów standardowych, takich jak używane w wykresach i grafach. Za pomocą suwaka „Intensywność” w sekcji „Opcje” można ustawić odpowiednią wartość intensywności. Wyższe wartości intensywności dają w rezultacie więcej odcieni szarości, a obrazek wydaje się ciemniejszy, natomiast niższe wartości intensywności dają w rezultacie mniej odcieni szarości, a obrazek wydaje się jaśniejszy. Ÿ „Raster” — powoduje utworzenie w obrazku różnych odcieni szarości przez zróżnicowanie wzoru czarnych i białych pikseli. W sekcji „Opcje” można wybrać typ, częstotliwość, jednostkę i kąt rastra. Ÿ „Rozkład liczności” — umożliwia uzyskanie wyglądu tekstury przez ustalenie liczności i rozprowadzenie wyniku do wszystkich pikseli. Za pomocą suwaka „Intensywność” w sekcji „Opcje” można ustawić odpowiednią wartość intensywności. Wyższe wartości intensywności dają w rezultacie więcej odcieni szarości, a obrazek wydaje się ciemniejszy, natomiast niższe wartości intensywności dają w rezultacie mniej odcieni szarości, a obrazek wydaje się jaśniejszy. Ÿ „Jarvis” — typ dyfuzji błędów, który do poszczególnych pikseli stosuje algorytm Jarvis. Za pomocą suwaka „Intensywność” w sekcji „Opcje” można ustawić odpowiednią wartość intensywności. Wyższe wartości intensywności dają w rezultacie więcej odcieni szarości, a obrazek wydaje się ciemniejszy, natomiast niższe wartości intensywności dają w rezultacie mniej odcieni szarości, a obrazek wydaje się jaśniejszy. Ÿ „Stucki” — typ dyfuzji błędów, który do poszczególnych pikseli stosuje algorytm Stucki. Za pomocą suwaka „Intensywność” w sekcji „Opcje” można ustawić odpowiednią wartość intensywności. Wyższe wartości intensywności dają w rezultacie więcej odcieni szarości, a obrazek wydaje się ciemniejszy, natomiast niższe wartości intensywności dają w rezultacie mniej odcieni szarości, a obrazek wydaje się jaśniejszy. Ÿ „Floyd-Steinberg” — typ dyfuzji błędów, który do poszczególnych pikseli stosuje algorytm Floyda-Steinberga. Za pomocą suwaka „Intensywność” w sekcji „Opcje” można ustawić odpowiednią wartość intensywności. Wyższe wartości intensywności dają w rezultacie więcej odcieni szarości, a obrazek wydaje się ciemniejszy, natomiast niższe wartości intensywności dają w rezultacie mniej odcieni szarości, a obrazek wydaje się jaśniejszy.

Ÿ Przeciągając wskaźnik w kształcie ręki w oknie podglądu, można zobaczyć pozostałe fragmenty obrazka.

Przekształcanie obrazków

385

Przekształcanie obrazka w obrazek w skali szarości
Chociaż obrazki w skali szarości często nazywane są „czarno-białymi”, w rzeczywistości składają się z wielu odcieni szarości, w zakresie od czerni do bieli. Obrazki można przekształcać w obrazki w 8- lub 16-bitowej skali szarości. Wybrana głębia bitowa może wpłynąć na rozmiar pliku i jakość obrazka.
Obrazek jest przekształcany z trybu RGB w tryb skali szarości.

Aby przekształcić obrazek w obrazek w 8-bitowej skali szarości:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Skala szarości (8 bitów).

Aby przekształcić obrazek w obrazek w 16-bitowej skali szarości:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Skala szarości (16 bitów).

Ÿ Obrazki w 8-bitowej skali szarości składają się z 256 odcieni szarości. Obrazki w 16-bitowej skali szarości składają się z ponad 65 000 odcieni szarości.

Przekształcanie obrazka w obrazek w kolorach RGB
Przekształcenie obrazka w obrazek w kolorach RGB sprawia, że piksele są wyświetlane przy użyciu różnych ilości podstawowych kolorów: czerwonego (ang. red — R), zielonego (ang. green — G) i niebieskiego (ang. blue — B). Obrazki można przekształcać w obrazki w 24- lub 48-bitowych kolorach RGB. Wybrana głębia bitowa może wpłynąć na rozmiar pliku i jakość obrazka.

386

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Obrazek w trybie CMYK jest przekształcany w tryb RGB.

Aby przekształcić obrazek w obrazek w 24-bitowych kolorach RGB:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Kolor RGB (24 bity).

Aby przekształcić obrazek w obrazek w 48-bitowych kolorach RGB:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Kolor RGB (48 bitów).

Ÿ Chociaż tryb 48-bitowych kolorów RGB podnosi jakość obrazka i ogranicza konieczność przeprowadzania korekcji, zwiększa on również wielkość pliku, a jego stosowanie jest ograniczone przez możliwości sprzętu. Obrazków w 48-bitowym trybie kolorów RGB nie można wyświetlać na standardowym monitorze RGB — kolory w tych obrazkach są wtedy przekształcane w 24-bitowe kolory RGB.

Przekształcanie obrazka w obrazek w kolorach CMYK
Tryb kolorów CMYK jest oparty na czterech atramentach: niebieskozielonym, purpurowym, żółtym i czarnym. Używany jest do tworzenia obrazków o profesjonalnej jakości, które można wydrukować na drukarce wyciągów barwnych lub na drukarce CMYK.

Przekształcanie obrazków

387

Obrazek jest przekształcany z trybu RGB w tryb CMYK.

Aby przekształcić obrazek w obrazek w kolorach CMYK:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Kolor CMYK (32 bity).

Ÿ Przekształcenie obrazków w kolorach RGB w obrazki w kolorach CMYK powoduje ich przeniesienie do mniejszej przestrzeni kolorów, co prowadzi do utraty danych. Kolory obrazka RGB mogą się zauważalnie zmienić.

Przekształcanie obrazka w obrazek w kolorach Lab
Tryb kolorów Lab jest trybem 24-bitowym, w którym kolory są tworzone za pomocą trzech składników: luminancji (L), stosunku koloru zielonego do purpurowego (a) i stosunku koloru niebieskiego do żółtego (b). Ponieważ tryb kolorów Lab jest niezależny od urządzenia, używany jest do przenoszenia obrazków między platformami.
Obrazek jest przekształcany z trybu RGB w tryb Lab.

388

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Aby przekształcić obrazek w obrazek w kolorach Lab:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Kolor Lab (24 bity).

Ÿ Aby kolory obrazka mogły zostać przekształcone w kolory Lab, musi to być obrazek w skali szarości, w kolorach RGB, CMYK lub w wielokanałowym trybie kolorów.

Przekształcanie obrazka do trybu wielokanałowego
Wielokanałowy tryb kolorów składa się z wielu kanałów — każdy z nich zawiera 256 odcieni szarości. Do trybu wielokanałowego można przekształcać obrazki, które zawierają więcej niż jeden kanał (takie jak Lab, RGB i CMYK).
Obrazek jest przekształcany z trybu RGB w tryb wielokanałowy. Wyświetlony jest kanał koloru czerwonego.

Aby obrazek przekształcić w obrazek w trybie wielokanałowym:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Wielokanałowy.

Przekształcanie obrazka w obrazek z paletą kolorów
Tryb kolorów z paletą jest trybem 8-bitowym umożliwiającym przechowywanie i wyświetlanie obrazków zawierających do 256 kolorów. Przekształcanie skomplikowanych obrazków w obrazki z paletą kolorów umożliwia zmniejszenie rozmiaru pliku obrazka.

Przekształcanie obrazków

389

Obrazek jest przekształcany w tryb kolorów z paletą.

Kiedy obrazek jest przekształcany w obrazek z paletą kolorów, tworzona jest paleta zawierająca listę kolorów obrazka. W programie Corel PHOTO-PAINT kolory do palety mogą być wybierane w oparciu o kolory z samego obrazka, gotowe palety lub palety użytkownika, które zostały użyte do tworzenia innych obrazków. Aby dokładnie kontrolować kolory zawarte w palecie, można określić ich liczbę i stosowaną czułość zakresu. Można zapisywać, usuwać i edytować wynikowe palety kolorów lub przekształcać wiele plików jednocześnie. Ponadto dostępnych jest kilka opcji, które można wybrać podczas przekształcania obrazka w tryb kolorów z paletą:

Wygładzanie
Wygładzanie polega na łagodzeniu przejść między kolorami w miejscach ich nagłych zmian. Po tej operacji obrazek wygląda na lekko rozmyty.

Symulacja kolorów
Symulacja kolorów poprawia wygląd fotografii przez zastosowanie ograniczonej palety kolorów. Piksele o określonych kolorach lub wartościach układane są względem innych pikseli o określonym kolorze. Zależność między pikselami ułatwia tworzenie dodatkowych kolorów, których nie ma w palecie. Istnieją dwa rodzaje symulacji kolorów: dyfuzja błędów i symulacja metodą uporządkowania. W dyfuzji błędów piksele układane są nieregularnie, co powoduje, że krawędzie i kolory są łagodniejsze. Symulacja metodą uporządkowania przybliża kolory przy użyciu stałych wzorów punktowych, powodując uwydatnienie kolorów jednolitych i wyostrzenie krawędzi.

Zakres czułości
Jeżeli obrazek jest przekształcany do trybu kolorów z paletą w oparciu o paletę zoptymalizowaną, można określić kolor odniesienia zakresu czułości. Kolor ten jest traktowany jak wzorzec dla przekształcenia, tj. do przekształcenia zostaje użytych więcej kolorów z określonego zakresu. Można również określić, jak

390

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

bardzo będzie uwydatniany ten kolor (oraz kolory z nim powiązane), a także dostosować jego wygląd. Następnie można przeglądnąć paletę kolorów, która zostanie użyta do przekształcania obrazka.

Przekształcanie wsadowe
Można przekształcać wiele obrazków do trybu kolorów z paletą przez ustawienie opcji przekształcania wsadowego. Możliwe jest określenie plików, które mają zostać przekształcone oraz dokonanie podglądu każdego obrazka przed zastosowaniem konwersji. Wszystkie obrazki przeznaczone do przekształcania wsadowego są przekształcane z użyciem określonej palety kolorów i opcji przekształcania.

Tablica kolorów
Po przekształceniu obrazka do trybu kolorów z paletą można dostosować paletę kolorów obrazka za pomocą polecenia Tablica kolorów. Taka paleta, zwana niestandardową, jest zbiorem kolorów zapisanym w formacie pliku palety kolorów. Palety niestandardowe są przydatne, jeżeli często stosuje się te same kolory lub zachodzi potrzeba pracy z zestawem kolorów uzupełniających. Informacje na temat tworzenia niestandardowych palet kolorów można znaleźć w sekcji „Dostosowywanie palet kolorów” na stronie 363.

Przekształcanie obrazka w obrazek z paletą kolorów
Przy przekształcaniu obrazka do trybu kolorów z paletą można wybrać odpowiedni rodzaj palety kolorów.

Aby przekształcić obrazek w obrazek z paletą kolorów:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Z paletą (8 bitów). 2 Kliknij kartę „Opcje”. 3 Z listy „Paleta” wybierz rodzaj palety kolorów: Ÿ „Standardowa” — zawiera zakres 256 kolorów o równych proporcjach koloru czerwonego, zielonego i niebieskiego. Ÿ „Standard VGA” — jest to standardowa paleta 16 kolorów VGA. Ÿ „Adaptacyjna” — zawiera oryginalne kolory obrazka, zachowując poszczególne kolory (całe widmo kolorów) znajdujące się na obrazku. Ÿ „Zoptymalizowana” — powoduje utworzenie palety kolorów w oparciu o najwyższy udział danego koloru w obrazku. Dla tej palety można również wybrać kolor odniesienia zakresu czułości.

Przekształcanie obrazków

391

Ÿ „Ciało czarne” — zawiera kolory ułożone w oparciu o temperaturę, na przykład czarny (zimny), czerwony, pomarańczowy, żółty i biały (gorący). Ÿ „Skala szarości” — zawiera 256 odcieni szarości w zakresie od czerni (0) do bieli (255). Ÿ „Systemowa” — jest to gotowa paleta kolorów używana przez system operacyjny Windows. Ÿ „Microsoft Internet Explorer” — zawiera predefiniowane kolory programu Microsoft Internet Explorer. Ÿ „Netscape Navigator” — zawiera predefiniowane kolory programu Netscape Navigator. Ÿ „Niestandardowa” — umożliwia utworzenie własnej palety przez dodanie wybranych kolorów. 4 Wybierz opcję symulacji kolorów z listy „Symulacja kolorów”: Ÿ „Brak” — powoduje wyłączenie symulacji. Ÿ „Uporządkowanie” — przybliża kolory przy użyciu stałych wzorów punktowych. Ÿ „Jarvis” — przybliża kolory przez zastosowanie algorytmu dyfuzji błędów Jarvis do poszczególnych pikseli. Ÿ „Stucki” — przybliża kolory przez zastosowanie algorytmu dyfuzji błędów Stucki do poszczególnych pikseli. Ÿ „Floyd-Steinberg” — przybliża kolory przez zastosowanie algorytmu dyfuzji błędów Floyda-Steinberga do poszczególnych pikseli. 5 Przesuń suwak „Intensywność”, aby określić intensywność przekształcenia.

Ÿ Więcej informacji na temat wyboru koloru odniesienia zakresu czułości palety można znaleźć w sekcji „Wybór koloru odniesienia zakresu czułości dla obrazków z paletą kolorów” na stronie 393. Ÿ Korzystając z okna podglądu, znajdującego się w oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą, można obejrzeć kolory, które zostaną użyte do utworzenia obrazka z paletą kolorów. Dzięki temu można zmienić opcje przekształcania przed ostatecznym zastosowaniem efektu do obrazka. Ÿ Opcja uporządkowanej symulacji kolorów działa szybciej niż poszczególne rodzaje dyfuzji błędów (Jarvis, Stucki i Floyd-Steinberg), ale jest też mniej dokładna.

392

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Ÿ Aby określić opcje przekształcenia, można również wybrać z listy „Wzorce” jeden z gotowych zbiorów ustawień.

Wybór koloru odniesienia zakresu czułości dla obrazków z paletą kolorów
Dla obrazków z paletą kolorów można wybrać kolor odniesienia zakresu czułości. Jest to kolor główny dla przekształcania obrazka do trybu z paletą, a więc określa on, jakie kolory znajdą się w palecie stosowanej przy przekształcaniu. Kolor odniesienia zakresu czułości można również zmienić, a także określić, na ile jest on ważny w przekształcanym obrazku. Opcja czułości zakresu jest dostępna tylko po wybraniu palety zoptymalizowanej.
Obrazek jest przekształcany do trybu z paletą kolorów. Zakres czułości ustawiono na żółtą kulę.

Aby określić zakres czułości dla obrazka z paletą kolorów:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Z paletą (8 bitów). 2 Kliknij kartę „Opcje”. 3 Z listy „Paleta” wybierz pozycję „Zoptymalizowana”. 4 Zaznacz pole wyboru „Kolor odniesienia zakresu czułości”. 5 Uaktywnij narzędzie „Pipeta” i wybierz dowolny kolor z obrazka. 6 Kliknij kartę „Zakres czułości”. 7 Przesuń jeden z poniższych suwaków: Ÿ „Ważność” — określa, jak bardzo przy przekształceniu zostanie uwydatniony kolor odniesienia zakresu czułości (i inne z nim powiązane). Wyższa wartość ważności oznacza, że w palecie kolorów zostanie umieszczonych więcej odcieni wybranego koloru — do tego stopnia, że pozostałe kolory mogą być wyeliminowane z obrazka. Ÿ „Jasność” — ustawia tolerancję czułości przekształcenia na składową jasności koloru odniesienia zakresu czułości. Przekształcanie obrazków

393

Ÿ „A (oś zielony-czerwony)” — ustawia tolerancję czułości przekształcenia na składową zakresu od zieleni do czerwieni koloru odniesienia zakresu czułości. Ÿ „B (oś niebieski-żółty)” — ustawia tolerancję czułości przekształcenia na składową zakresu od niebieskiego do żółtego koloru odniesienia zakresu czułości.

Ÿ Aby zobaczyć kolory wybrane do palety przed ich zastosowaniem na obrazku, należy kliknąć kartę „Paleta wynikowa”. Ÿ Aby zresetować kolor odniesienia zakresu czułości, należy nacisnąć przycisk „Zresetuj” na karcie „Opcje”. Ÿ Aby zresetować wybraną opcję zakresu czułości, należy nacisnąć przycisk „Zresetuj”, umieszczony obok tej opcji na karcie „Zakres czułości”. Aby zresetować wszystkie wartości ustawione na karcie „Zakres czułości”, należy nacisnąć przycisk „Zresetuj wszystko”.

Ÿ Aby wybrać kolor odniesienia zakresu czułości, można również otworzyć selektor kolorów „Kolor odniesienia zakresu czułości” i kliknąć odpowiedni kolor lub utworzyć kolor niestandardowy.

Zapisywanie, usuwanie i ładowanie opcji przekształcania obrazków do trybu kolorów z paletą
Po wybraniu palety kolorów oraz określeniu rodzaju symulacji i zakresu czułości dla procesu przekształcania, można zapisać wybrane opcje w postaci wzorca, który będzie stosowany do innych obrazków. W oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą można dodać lub usunąć dowolną liczbę wzorców przekształcania. Przy każdym przekształceniu można załadować i zastosować inny wzorzec lub niestandardową paletę kolorów, w zależności od potrzeb.

Aby zapisać zbiór opcji przekształcania:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Z paletą (8 bitów). 2 Kliknij kartę „Opcje”. 3 Ustaw opcje przekształcania. 4 Naciśnij przycisk „Dodaj”. 5 Wpisz nazwę w polu „Zapisz nowy wzorzec jako”.

394

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Ÿ Więcej informacji na temat ustawiania opcji przekształcania można znaleźć w sekcji „Przekształcanie obrazka w obrazek z paletą kolorów” na stronie 391.

Aby usunąć zbiór opcji przekształcania:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Z paletą (8 bitów). 2 Wybierz wzorzec przekształcania z listy „Wzorce”. 3 Naciśnij przycisk „Usuń”.

Aby załadować zbiór opcji przekształcania:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Z paletą (8 bitów). 2 Wybierz wzorzec przekształcania z listy „Wzorce”.

Aby załadować paletę kolorów niestandardowych:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z procedury „Aby zapisać zbiór opcji przekształcania”. 2 Naciśnij przycisk „Otwórz”. 3 W polu „Szukaj w” wybierz dysk, na którym znajduje się paleta. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się paleta. 5 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Edycja wynikowej palety kolorów
Po wybraniu palety kolorów do przekształcania obrazka można ją dostosować przez edycję poszczególnych kolorów.

Aby dokonać edycji palety wynikowej:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Z paletą (8 bitów). 2 Kliknij kartę „Paleta wynikowa”. 3 Zaznacz kolor. 4 Naciśnij przycisk „Edytuj”. 5 Dokonaj edycji wybranego koloru za pomocą poleceń i elementów sterujących dostępnych w oknie Tablica kolorów.

Przekształcanie obrazków

395

Ÿ Informacje na temat tworzenia palet kolorów niestandardowych można znaleźć w sekcji „Dostosowywanie palet kolorów” na stronie 363.

Ÿ Aby otworzyć tablicę kolorów, można również wybrać polecenie Tablica kolorów z menu Obrazek.

Zapisywanie wynikowej palety kolorów
Po utworzeniu i dostosowaniu palety kolorów, która ma zostać użyta do przekształcenia, można ją zapisać w pliku palety niestandardowej (.CPL). Dzięki temu można ją będzie wykorzystać w innych obrazkach lub aplikacjach.

Aby zapisać paletę wynikową:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Z paletą (8 bitów). 2 Wybierz paletę kolorów, a następnie ustaw opcje przekształcania i zakresu czułości. 3 Kliknij kartę „Paleta wynikowa”, aby przejrzeć kolory z wybranej palety. 4 Naciśnij przycisk „Zapisz”. 5 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym ma zostać zapisana paleta. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym ma zostać zapisana paleta. 7 W polu „Nazwa pliku” wpisz nazwę.

Ÿ Aby ustawić opcje przekształcania dla palety kolorów, należy zapoznać się z sekcją „Przekształcanie obrazka w obrazek z paletą kolorów” na stronie 391. Ÿ Aby ustawić opcje zakresu czułości dla palety kolorów, należy zapoznać się z sekcją „Wybór koloru odniesienia zakresu czułości dla obrazków z paletą kolorów” na stronie 393.

Przekształcanie wielu plików
Możliwe jest dokonanie równoczesnego przekształcenia wielu plików do trybu kolorów z paletą. Przed wykonaniem takiej operacji, zwanej przetwarzaniem wsadowym, konieczne jest otwarcie odpowiednich plików w programie Corel PHOTO-PAINT. Wszystkie obrazki poddawane przetwarzaniu wsadowemu są przekształcane przy użyciu palety kolorów i opcji określonych na karcie

396

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

„Opcje” okna dialogowego Przekształć w obrazek z paletą. Nazwa aktywnego pliku jest wyświetlona w prawej kolumnie karty „Przetwarzanie wsadowe”. Nazwy innych otwartych plików znajdują się w lewej kolumnie.

Aby przekształcić wiele plików:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Z paletą (8 bitów). 2 Kliknij kartę „Przetwarzanie wsadowe”. 3 Z lewej kolumny wybierz pliki, które mają zostać przekształcone, a następnie naciśnij przycisk „Dodaj”. 4 Możesz wyświetlić podgląd obrazka, wybierając go z listy „Obrazek do podglądu” i włączając przycisk „Podgląd”.

Aby wyświetlić podgląd obrazka z listy obrazków przekształconych wsadowo:
Ÿ Wybierz obrazek z listy „Obrazek do podglądu” i włącz przycisk „Podgląd”.

Ÿ Aby przekształcaniu wsadowemu poddać wszystkie otwarte pliki, należy nacisnąć przycisk „Dodaj wszystko”. Ÿ Aby usunąć plik z listy plików przetwarzania wsadowego, należy zaznaczyć jego nazwę i nacisnąć przycisk „Usuń”. Naciśnięcie przycisku „Usuń wszystko” powoduje usunięcie wszystkich plików z listy plików przetwarzania wsadowego. Ÿ Aby przywrócić ustawienia domyślne wszystkich elementów sterujących na karcie „Przetwarzanie wsadowe”, należy nacisnąć przycisk „Zresetuj”.

Przekształcanie obrazka w obrazek w trybie duotone
Obrazek w trybie kolorów duotone jest obrazkiem w odcieniach szarości wzbogaconym o jeden do czterech dodatkowych kolorów. Dostępne są cztery typy obrazków duotone: monotone, duotone, tritone i quadtone. Typ trybu duotone Monotone Duotone Opis Obrazek w skali szarości utworzony za pomocą jednego atramentu. Obrazek w skali szarości utworzony za pomocą dwóch atramentów. Zwykle pierwszy z nich jest czarny, a drugi kolorowy.

Przekształcanie obrazków

397

Tritone Quadtone

Obrazek w skali szarości utworzony za pomocą trzech atramentów. Zwykle pierwszy z nich jest czarny, a drugi i trzeci kolorowy. Obrazek w skali szarości utworzony za pomocą czterech atramentów. Zwykle pierwszy z nich jest czarny, a drugi, trzeci i czwarty kolorowy.

Krzywe tonalne
Kiedy obrazek jest przekształcany do trybu kolorów duotone, w oknie dialogowym Duotone wyświetlany jest wykres dynamicznych krzywych tonalnych, które będą użyte do konwersji. Na prostej poziomej (osi X) wyświetlanych jest 256 odcieni szarości, które można uzyskać w obrazku w skali szarości (0 odpowiada czerni, 255 bieli). Prosta pionowa (oś Y) przedstawia intensywność atramentu (od 0 do 100 procent) używaną dla odpowiednich wartości w skali szarości. Na przykład piksel o wartości 25 zostanie wydrukowany z 25-procentowym nasyceniem koloru. Dostosowując krzywe tonalne, można kontrolować kolor i intensywność atramentu stosowanego do obrazka. Po przekształceniu obrazka można w dowolnej chwili edytować krzywe tonalne.
Obrazek jest przekształcany do trybu kolorów duotone i wzbogacany o kolor niebieskozielony.

Kolory nadrukowane
Po dostosowaniu przebiegu krzywych tonalnych dla przekształcenia do trybu duotone, można określić, które kolory będą nadrukowywane podczas drukowania obrazka. Kolory nadrukowane to kolory o zbyt dużej zawartości atramentu w sytuacji, gdy dwa lub więcej kolorów nakłada się na siebie. Przy wyświetlaniu obrazka kolory stosowane są jeden po drugim, w układzie warstwowym. Na karcie „Nadrukowywanie” okna dialogowego Duotone wyświetlane są wszystkie możliwe wystąpienia nałożenia się kolorów wybranych do przekształcenia w duotone. Z każdym wystąpieniem takiego nakładania się kolorów powiązany jest nowy kolor, tworzony w wyniku tego procesu. Można również wybrać nowe kolory nadrukowane, aby sprawdzić ich nakładanie się.

398

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Przekształcanie obrazka w obrazek w trybie duotone
Przekształcenie obrazka w skali szarości w tryb duotone powoduje dodanie do niego odcieni koloru. Obrazek można przekształcić przy użyciu od jednego do czterech atramentów. Można również wybrać nowe kolory, które zostaną dodane do obrazka w trybie duotone. Odcień każdego nowego atramentu można dokładnie dopasować przez dostosowanie odpowiadającej mu krzywej tonalnej na podglądzie z siatką.

Aby przekształcić obrazek w obrazek w trybie duotone:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Duotone (8 bitów). 2 Kliknij kartę „Krzywe”. 3 Z listy „Typ” wybierz jeden z poniższych typów przekształceń w duotone: Ÿ „Monotone” — tworzony jest obrazek w skali szarości, któremu nadawany jest kolor przy użyciu jednego atramentu. Ÿ „Duotone” — tworzony jest obrazek w skali szarości, któremu nadawany jest kolor przy użyciu dwóch atramentów. Zwykle pierwszy z nich jest czarny, a drugi kolorowy. Ÿ „Tritone” — tworzony jest obrazek w skali szarości, któremu nadawany jest kolor przy użyciu trzech atramentów. Zwykle pierwszy z nich jest czarny, a pozostałe kolorowe. Ÿ „Quadtone” — tworzony jest obrazek w skali szarości, któremu nadawany jest kolor przy użyciu czterech atramentów. Zwykle pierwszy z nich jest czarny, a pozostałe kolorowe.

Aby wybrać kolor atramentu dla przekształcenia do trybu duotone:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 W polu poniżej listy „Typ” kliknij dwukrotnie kolor atramentu. 3 Wybierz nowy kolor.

Aby dostosować krzywą duotone wybranego atramentu:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z procedury „Aby przekształcić obrazek w obrazek w trybie duotone”. 2 Wybierz kolor atramentu z okna „Typ”. 3 Kliknij krzywą tonalną atramentu, aby utworzyć węzeł. 4 Przeciągnij węzeł, aby dostosować procentowy udział koloru w danym miejscu krzywej. Przekształcanie obrazków

399

5 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Włącz przycisk „Podgląd”, aby uzyskać podgląd obrazka w trybie kolorów duotone. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Pokaż wszystko”, aby na wykresie zostały jednocześnie wyświetlone krzywe tonalne wszystkich atramentów. Ÿ Naciśnij przycisk „Bez efektu”, aby przywrócić domyślną pozycję bieżącej krzywej tonalnej na wykresie. Ÿ Naciśnij przycisk „Zresetuj”, aby zresetować wszystkie opcje w oknie dialogowym Duotone.

Ładowanie i zapisywanie atramentów dla przekształceń do trybu duotone
Po wybraniu typu przekształcenia do trybu duotone i określeniu przebiegu krzywych tonalnych dla atramentów używanych w procesie przekształcania, można zapisać te ustawienia do wykorzystania przy innych obrazkach. Podczas następnego przekształcania obrazka do trybu kolorów duotone będzie można załadować zapisane ustawienia atramentów w oknie Duotone.

Aby zapisać ustawienia atramentów dla przekształceń do trybu duotone:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Duotone (8 bitów). 2 Kliknij kartę „Krzywe”. 3 Ustaw kolor przekształcenia do trybu duotone, wybierz nowe kolory atramentów i dostosuj przebieg krzywych tonalnych. 4 Naciśnij przycisk „Zapisz”. 5 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym ma zostać zapisany plik duotone. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym ma zostać zapisany plik duotone. 7 W polu „Nazwa pliku” wpisz nazwę pliku.

Aby załadować ustawienia atramentów dla przekształceń do trybu duotone:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk „Załaduj”. 3 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik duotone. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest plik duotone. 5 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

400

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Określanie sposobu wyświetlania na ekranie kolorów nadrukowanych
Aby określić sposób wyświetlania kolorów nadrukowanych na ekranie, należy zmodyfikować kolory w oknie dialogowym Duotone.
Do kolorów nadrukowanych zostały wybrane nowe atramenty. Nadrukowywanie występuje, jeżeli w przekształceniu do trybu duotone dwa kolory nakładają się na siebie.

Aby określić sposób wyświetlania na ekranie kolorów nadrukowanych:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb i wskaż polecenie Duotone (8 bitów). 2 Kliknij kartę „Nadrukowywanie”. 3 Zaznacz pole wyboru „Użyj nadrukowywania”. 4 Kilknij dwukrotnie kolor, który chcesz edytować. 5 Wybierz nowy kolor, korzystając z jednego z modeli. 6 Wykonaj jedną z czynności: Ÿ Obejrzyj kolor oryginalny i nowy kolor nadrukowany w oknie dialogowym Wybierz kolor. Ÿ Zresetuj kolor nadrukowany, naciskając przycisk „Zresetuj bieżący”. Ÿ Zresetuj wszystkie kolory nadrukowane, naciskając przycisk „Zresetuj wszystko”.

Ÿ Informacje na temat wyboru i dokonywania podglądu kolorów można znaleźć w sekcji „Wybieranie kolorów” na stronie 350.

Przekształcanie obrazka w obrazek w trybie wideo
Filtr wideo kolorów National Television Standards Committee (NTSC) definiuje przestrzeń kolorów urządzenia dla monitów telewizyjnych w Ameryce Północnej. Jeżeli jakiś obrazek ma być wykorzystany w transmisji telewizyjnej, filtru tego

Przekształcanie obrazków

401

można użyć, aby ograniczyć przestrzeń kolorów obrazka do wymogów obowiązujących w telewizji. Filtr ten pozwala uniknąć przebarwień i zapewnić integralność obrazka w czasie jego nadawania. Jeśli obrazek nie zostanie przekształcony do odpowiedniego trybu wideo, w nadawanym obrazie przejścia między kolorami nie będą płynne. Jeżeli po przekształceniu do trybu wideo obrazek poddawany jest edycji w programie Corel PHOTO-PAINT, zostaje on przeniesiony z przestrzeni kolorów wideo i konieczne jest jego ponowne przekształcenie. W celu osiągnięcia najlepszych rezultatów należy przekształcać obrazek po zakończeniu wszystkich czynności edycyjnych.

Przekształcanie obrazka do trybu wideo NTSC
Przed użyciem obrazka w transmisji telewizyjnej należy go najpierw przekształcić do odpowiedniego trybu kolorów wideo. Filtr wideo NTSC pozwala zachować integralność obrazka, który ma być wyświetlany na monitorach telewizyjnych w Ameryce Północnej.

Aby przekształcić obrazek do trybu wideo NTSC RGB:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Tryb, a następnie wskaż kolejno polecenia Wideo i NTSC RGB.

Praca z kanałami kolorów
Wiele funkcji i poleceń służących do precyzyjnej regulacji kolorów obrazka i jego jakości jest stosowanych bezpośrednio do składających się na obrazek kanałów kolorów. Każdy obrazek zawiera jeden lub więcej kanałów kolorów, które przechowują informacje o elementach koloru. Liczba kanałów kolorów zależy od liczby elementów modelu kolorów związanego z obrazkiem. Na przykład w obrazku RGB wykorzystywane są trzy odrębne kanały kolorów, po jednym dla każdego koloru składowego: czerwonego (R), zielonego (G) i niebieskiego (B). W każdym z kanałów przechowywane są informacje na temat udziału danego koloru składowego w kolorze poszczególnych pikseli obrazka.

402

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Wyświetlone zostały kanały kolorów obrazka RGB. Kanał pełnokolorowy łączy w sobie kanały czerwony (R), zielony (G) i niebieski (B).

Kiedy wszystkie kanały kolorów wykorzystywane w obrazku zostaną wyświetlone jednocześnie, to powstanie obrazek pełnokolorowy z całym zakresem kolorów obrazka. Kiedy kanały kolorów obrazka oglądane są osobno, informacje o kolorach odwzorowywane są w skali szarości. Kanał koloru można edytować i poddawać różnym operacjom w ten sam sposób, co obrazek w skali szarości. Obrazki czarno-białe, obrazki w skali szarości oraz w trybach duotone i z paletą mają tylko jeden kanał koloru. Obrazki w trybie RGB i Lab mają trzy kanały, a obrazki CMYK — cztery. Więcej informacji na temat tych trybów kolorów można znaleźć w sekcji „Przekształcanie obrazków” na stronie 381.

Rozdzielanie obrazka na kanały
Za pomocą polecenia Rozdziel kanały na można z bieżącego obrazka utworzyć serię 8-bitowych obrazków w skali szarości — po jednym dla każdego kanału koloru wybranego trybu kolorów. Obrazek utworzony w jednym trybie kolorów można rozdzielić na kanały innego trybu kolorów. Przykładowo, jeśli okazało się, że kolory obrazka RGB są zbyt mocno nasycone, można rozdzielić ten obrazek na kanały modelu HSB i zmniejszyć nasycenie (S). Obrazek można rozdzielić na następujące kanały kolorów: Tryb rozdzielenia RGB CMYK HSB HLS Utworzone kanały czerwony (R), zielony (G) i niebieski (B); niebieskozielony (C), purpurowy (M), żółty (Y) i czarny (K); barwa (H), nasycenie (S) i jaskrawość (B); barwa (H), jasność (L) i nasycenie (S);

Przekształcanie obrazków

403

YIQ Lab

luminancja (Y) i dwie wartości chromatyczności (I, Q); luminancja (L), proporcja koloru zielonego do purpurowego (a) i koloru niebieskiego do żółtego (b).

Po rozdzieleniu obrazka na kanały składowe można edytować jego atrybuty. Następnie kanały składowe można ponownie połączyć i obejrzeć zmiany w kanale pełnokolorowym.

Łączenie kanałów
Po rozdzieleniu obrazka na kanały kolorów składowych można je ponownie połączyć za pomocą polecenia Połącz kanały lub Obliczenia. Łączone kanały mogą pochodzić z dowolnych obrazków i można je zapisać w dowolnym trybie kolorów. Można na przykład połączyć kanały składowe R, G i B w modelu kolorów HLS. Chociaż obrazek nie będzie przypominał oryginału, łączenie kanałów w nowym trybie kolorów może dać ciekawe efekty. Do łączenia kanałów przy użyciu równych wartości służy polecenie Połącz kanały. Oznacza to, że wartości, typy, tryby scalania i poziomy krycia dla kanałów pozostaną takie same po procesie łączenia. Aby dokładniej sterować łączeniem kanałów składowych, należy użyć polecenia Obliczenia, za pomocą którego można określić rodzaj obrazka i kanału, metodę przekształcenia oraz poziom krycia, oglądając jednocześnie efekty zastosowania tych opcji w oknie podglądu.

Wyświetlanie kanałów kolorów przy użyciu odpowiadających im kolorów
Chociaż kanały kolorów odpowiadają kolorowym elementom obrazka, domyślnie w oknie obrazka są one wyświetlane jako obrazki w skali szarości. Można jednak wyświetlić je również w odpowiadających im odcieniach, wówczas kanał czerwony jest przedstawiany w odcieniach czerwieni, kanał niebieski w odcieniach niebieskiego itd.

404

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Kanały kolorów obrazka RGB są wyświetlane przy użyciu odcieni odpowiadających im kolorów.

Aby wyświetlić kanały kolorów za pomocą odpowiadających im kolorów:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Wyświetlanie”. 3 Zaznacz pole wyboru „Zabarw kanały kolorów na ekranie”.

Edytowanie poszczególnych kanałów kolorów przy użyciu okna dokowanego Kanały
Kanały są 8-bitowymi obrazkami w skali szarości, zawierającymi informacje na temat obrazka. Kanały można edytować w ten sam sposób, w jaki edytuje się inne obrazki w skali szarości. Można na przykład zaznaczać obszary, malować, stosować wypełnienia, efekty specjalne i filtry oraz wycinać i wklejać obiekty.

Aby edytować poszczególne kanały kolorów przy użyciu okna dokowanego Kanały:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie wskaż polecenie Kanały. 2 W oknie dokowanym Kanały kliknij kanał, który chcesz edytować. 3 Dokonaj edycji obrazka za pomocą dowolnych narzędzi i poleceń.

Przekształcanie obrazków

405

Ÿ Aby wyświetlić obrazek z uwzględnieniem dokonanych zmian, należy w oknie dokowanym Kanały kliknąć kanał pełnokolorowy, czyli pierwszy kanał na liście. Ÿ Aby otworzyć okno dokowane Kanały, można również nacisnąć przycisk „Kanały”, wyświetlany na pasku właściwości, gdy aktywne jest któreś z narzędzi maski.

Rozdzielanie obrazka na kanały kolorów
Kiedy obrazek rozdzielany jest na kanały kolorów, dla każdego kanału tworzony jest plik, którego nazwa odpowiada zapisanej w nim składowej koloru. Na przykład obrazek RGB rozdzielany jest na trzy pliki: CZERWONY-0.CPT, ZIELONY-0.CPT i NIEBIESKI-0.CPT. Każdy z nich może być edytowany bez wpływu na pozostałe.
Obrazek w trybie CMYK został rozdzielony na kanały kolorów składowych. Dla każdego kanału tworzony jest nowy obrazek.

Aby rozdzielić obrazek na kanały:
Ÿ Z menu Obrazek wybierz polecenie Rozdziel kanały na, a następnie wybierz tryb kolorów.

Ÿ Obrazki w trybach CMYK i Lab można rozdzielić tylko na pierwotne kanały składowe. Oznacza to, że obrazek CMYK można rozdzielić tylko na kanały C, M, Y i K, natomiast obrazek w trybie Lab na kanały L, „a” i „b”.

406

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

Łączenie rozdzielonych kanałów
Po rozdzieleniu obrazka na kanały kolorów składowych można ponownie połączyć kanały. Tryb kolorów wybrany do połączenia kanałów nie musi być taki sam, jak pierwotny tryb kolorów obrazka. Na przykład jeżeli obrazek RGB został rozdzielony na kanały składowej czerwonej, zielonej i niebieskiej, można połączyć pliki poszczególnych kanałów w modelu kolorów HLS.
Obrazek RGB, którego kanały zostały rozdzielone na tryb kolorów CMYK, a następnie ponownie połączone w trybie RGB.

Polecenie Połącz kanały wiąże każdy kanał docelowego trybu kolorów z wybranym przez użytkownika istniejącym plikiem kanału składowego. Aby połączyć wspomniane wyżej kanały RGB w trybie HLS, można powiązać każdy z kanałów H, L i S z dowolnym z istniejących plików kanałów składowych pod nazwą CZERWONY, NIEBIESKI i ZIELONY.

Aby połączyć rozdzielone kanały:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Połącz kanały. 2 Zaznacz opcję odpowiadającą trybowi kolorów, w którym mają zostać połączone kanały. 3 W sekcji „Kanał” zaznacz opcję odpowiadająca kanałowi trybu kolorów, w którym mają zostać połączone kanały. 4 Z listy „Obrazki” wybierz plik, który chcesz powiązać z kanałem wybranym w punkcie 3.

Ÿ W wyniku łączenia kanałów kolorów przy użyciu trybów HSB, HLS, RGB i YIQ tworzone są obrazki w trybie RGB. W wyniku łączenia kanałów w trybie kolorów Lab tworzone są obrazki w trybie Lab. W wyniku łączenia kanałów w trybie kolorów CMYK tworzone są obrazki w trybie CMYK.

Przekształcanie obrazków

407

Korzystanie z polecenia Obliczenia
Polecenie Obliczenia służy do modyfikowania istniejącego obrazka lub tworzenia nowego obrazka pełnokolorowego przez łączenie danych o kanałach z jednego obrazka z danymi o kanałach z innego obrazka. Obliczenia trybu scalania są wykonywane na pikselach dwóch kanałów źródłowych. Następnie wynik tych obliczeń jest stosowany do kanału w jednym z dwóch obrazków źródłowych, obrazka otwartego w programie Corel PHOTO-PAINT lub do nowego pliku. Można również dostosować poziom przezroczystości obrazków źródłowych w stosunku do obrazka docelowego. Istnieje również możliwość rozciągnięcia lub zmniejszenia kanału wynikowego w celu dopasowania go do obrazka docelowego (opcja „Rozciągnij”), jak również przycięcia kanału wynikowego do wymiarów obrazka docelowego (opcja „Obetnij”).
Obrazek w trybie RGB, którego kanały zostały rozdzielone w trybie CMYK. Następnie połączono kanały niebieskozielony (C) i purpurowy (M).

Aby połączyć kanały:
1 Z menu Obrazek wybierz polecenie Obliczenia. 2 W sekcji „Źródło 1” wybierz nazwę pliku z listy „Obrazek”. 3 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ W sekcji „Źródło 1” wybierz typ kanału z listy „Kanał”. Ÿ W sekcji „Metoda” zaznacz pole wyboru „Użyj wszystkich kanałów”, aby połączyć wszystkie kanały w celu utworzenia obrazka pełnokolorowego. 4 W sekcji „Źródło 2” wybierz nazwę pliku z listy „Obrazek”. 5 W sekcji „Źródło 2” wybierz typ kanału z listy „Kanał”. Jeżeli w punkcie 3 zostało zaznaczone pole wyboru „Użyj wszystkich kanałów”, lista „Kanały” nie będzie dostępna. 6 W sekcji „Przeznaczenie” wybierz nazwę pliku z listy „Obrazek” oraz typ kanału z listy „Kanał”. Jeżeli w punkcie 3 zostało zaznaczone pole wyboru „Użyj wszystkich kanałów”, lista „Kanały” nie będzie dostępna.

408

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

7 W sekcji „Metoda” wybierz tryb scalania z listy umieszczonej na górze. 8 W polu „Krycie” wpisz wartość. 9 Wybierz opcję z listy obok pola „Krycie”:

Ÿ Tryb scalania określa sposób stosowania farby do kolorów już istniejących na obrazku. Informacje na temat trybów scalania można znaleźć w sekcji „Wybór trybu scalania” na stronie 157. Ÿ Polecenie Obliczenia nie jest dostępne, jeżeli obrazek zawiera obiekty. Przed wykonaniem obliczeń wszystkie obiekty znajdujące się na obrazku muszą zostać scalone z tłem. Ÿ Zaznaczenie pola wyboru „Dopełnienie” w sekcjach „Źródło 1” i „Źródło 2” okna dialogowego Obliczenia na kanałach spowoduje odwrócenie wartości w skali szarości kanałów użytych do obliczeń. Ÿ Jeśli zaznaczenie pola wyboru „Użyj wszystkich kanałów” zostanie usunięte, wynikiem obliczeń będzie maska lub kanał koloru w skali szarości (w zależności od opcji wybranej w sekcji „Przeznaczenie”).

Przekształcanie obrazków

409

410

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 9

STOSOWANIE EFEKTÓW SPECJALNYCH DO OBRAZKÓW

10

Do jednych z najbardziej użytecznych możliwości programu Corel PHOTO-PAINT należą filtry efektów specjalnych. Filtry te wykonują serie zdefiniowanych wcześniej poleceń, których wynikiem są trójwymiarowe, artystyczne lub twórcze przekształcenia obrazka. Efekty specjalne można stosować do całego obrazka lub jego części. Korzystając z soczewek, można zaznaczyć fragment obrazka lub obejrzeć wyniki działania efektów przed ich zastosowaniem do pierwotnego obrazka. Utworzenie zaznaczenia ograniczonego maską pozwala wydzielić określony obszar na obrazku, który zostanie poddany działaniu efektu. Więcej informacji na temat soczewek można znaleźć w sekcji „Praca z soczewkami” na stronie 284. Więcej informacji na ten temat tworzenia masek można znaleźć w sekcji „Praca z maskami i zaznaczeniami” na stronie 71. Działanie efektu specjalnego można wzmocnić, wybierając jedno z poleceń podmenu wyświetlanego po wybraniu polecenia Powtórz z menu Efekty. Kilkakrotne powtórzenie tych poleceń powoduje wyświetlenie okna dialogowego Cofanie lub punkt odniesienia, które umożliwia zwiększenie liczby poziomów cofania, utworzenie punktu odniesienia dla obecnego stanu obrazka lub też dalszą pracę bez żadnych zmian. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Cofanie i ponawianie zmian” na stronie 53. Polecenie Wyrazistość ostatniej operacji z menu Edycja pozwala zmniejszyć intensywność efektu oraz określić stopień, w jakim efekt ten zostanie scalony z obrazkiem. Więcej informacji na temat trybów scalania można znaleźć w sekcji „Wybór pędzla i trybu scalania” na stronie 148.

Praca z filtrami efektów specjalnych
Filtry wykonują gotowe serie poleceń, tworząc określony efekt. Ich działanie polega na automatycznym obliczaniu wartości i charakterystyk pikseli na obrazku, a następnie na zmianie pikseli w oparciu o te wartości. Jeśli do obrazka zastosuje się na przykład filtr Poruszenie, przeanalizowane będą wartości wszystkich pikseli, po czym zostaną one rozmazane w określonym kierunku, tworząc złudzenie poruszonego obrazka. Do wyświetlania informacji o kolorach pikseli obrazka przed i po zastosowaniu efektu można używać okna dokowanego Informacje o obrazku. Więcej informacji na temat tego okna dokowanego można znaleźć w sekcji „Wyświetlanie obrazków i informacji o obrazku” na stronie 41.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

413

Podczas stosowania filtrów należy zdawać sobie sprawę z następujących faktów: Ÿ Zastosowanie filtrów efektów do obrazka zawierającego jeden lub więcej obiektów, w którym aktywną warstwą jest tło, nie ma wpływu na te obiekty. Ÿ Jeżeli odblokowany obiekt jest aktywną pozycją w dokerze Obiekty, będzie on poddany działaniu efektu. Ÿ Jeżeli filtr efektu zostanie zastosowany do podniesionego zaznaczenia, tło obrazka pozostanie niezmienione. W górnej części każdego okna dialogowego filtru efektów specjalnych znajduje się wiele stałych elementów sterujących. Więcej informacji na temat funkcji tych elementów sterujących można znaleźć w sekcji „Poznawanie obszaru roboczego” na stronie 7.

Wykorzystanie soczewek do stosowania filtrów efektów specjalnych
Soczewki to szczególny rodzaj obiektów, służących do modyfikowania określonych obszarów obrazka. Soczewki umożliwiają zastosowanie filtrów efektów specjalnych do konkretnych obiektów lub obszarów obrazka, bez zmian w pozostałej części obrazka. Następujące filtry efektów specjalnych są jednocześnie gotowymi typami soczewek: Usuwanie plamek, Wygładzanie, Zmiękczanie, Psychodeliczna, Solaryzacja, Rozpraszanie, Ziarnistość, Dodaj szum, Usuń szum oraz Wyostrzanie. Można dostosowywać rozmiar, kształt i położenie soczewek na obrazkach, jak również stosować filtry efektów specjalnych do obszarów obrazka definiowanych przez soczewki. Soczewki różnią się od zwykłych obiektów, ponieważ z każdą z nich związana jest maska obcinania. Maski obcinania umożliwiają edycję poziomu przezroczystości obiektu bez wpływu na jego piksele. Zmiana rozmiaru lub kształtu soczewki za pomocą narzędzia „Wskaźnik obiektów” dotyczy jedynie związanej z nią maski obcinania. Zmiany powodowane przez soczewkę nie są stosowane do obrazka, są one widoczne na ekranie przez tę soczewkę. Oznacza to, że można dopasowywać efekt i oglądać wyniki tych poprawek bez rzeczywistej modyfikacji samego obrazka. Można także użyć kilku soczewek dla tego samego obrazka, aby wprowadzać kolejne modyfikacje określonego obszaru. Gdy uzyskany efekt jest satysfakcjonujący, można scalić soczewki z obrazkiem w celu wprowadzenia zmian na stałe. Scalenie soczewek z obrazkiem powoduje zmniejszenie rozmiaru pliku obrazka. Więcej informacji na temat soczewek można znaleźć w sekcji „Praca z soczewkami” na stronie 284.

Korzystanie z filtrów trójwymiarowych
Do obrazka można stosować trójwymiarowe filtry efektów specjalnych. Filtry trójwymiarowe przekształcają obrazek w taki sposób, by powstało wrażenie trójwymiarowej głębi.

414

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Oto lista filtrów trójwymiarowych: Ÿ Obrót w przestrzeni — umożliwia zmianę pozycji obrazka poprzez interakcyjne dopasowanie trójwymiarowego modelu. Ÿ Cylinder — dostosowuje obrazek do kształtu cylindra. Ÿ Płaskorzeźba — przekształca obrazek w płaskorzeźbę, której elementy wyglądają jak grzbiety i szczeliny na płaskiej powierzchni. Ÿ Szkło — umieszcza nad maskami trójwymiarową, podobną do szklanej powierzchnię. Ÿ Zawijanie strony — sprawia, że jeden z rogów obrazka zostaje zawinięty do środka. Ÿ Perspektywa — nadaje obrazkom trójwymiarową głębię, tak jakby znajdowały się one na płaskiej, biegnącej w dal powierzchni. Ÿ Wypukłość/wklęsłość — zniekształca obrazek, wgłębiając go lub wybrzuszając. Ÿ Kula — rozpościera obrazek na zewnątrz lub wewnątrz sfery. Ÿ Płytka — podnosi obszar obrazka ograniczony krawędziami maski. Ÿ Zygzak — tworzy fale złożone z linii prostych i kątów, które skręcają obrazek wokół zdefiniowanego punktu środkowego.

Korzystanie z filtru Obrót w przestrzeni
Podczas korzystania z filtru Obrót w przestrzeni obrazek jest przedstawiony jako zacieniona powierzchnia na trójwymiarowym modelu. Ustawienie modelu można zmieniać, przeciągając go wskaźnikiem myszy lub wpisując wartości w polach „W pionie” i „W poziomie”.

Aby zastosować filtr Obrót w przestrzeni:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Obrót w przestrzeni.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

415

2 Wpisz wartości w poniższe pola, aby określić kąty obrotu: Ÿ „W pionie” — obraca obrazek w pionie, od góry do dołu, Ÿ „W poziomie” — obraca obrazek w poziomie, z jednej strony na drugą. 3 Wykonaj dowolną z poniższych czynności: Ÿ Przeciągnij trójwymiarowy model w oknie dialogowym Obrót w przestrzeni, aby określić kąty obrotu. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie kliknij inną płaszczyznę trójwymiarowego modelu, aby przypisać do niej obrazek. 4 Aby obrazek mieścił się w obszarze okna obrazka, zaznacz pole wyboru „Najlepsze dopasowanie”.

Ÿ Filtr Obrót w przestrzeni może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego.

Korzystanie z filtru Cylinder
Filtr Cylinder służy do wyłożenia obrazkiem wewnętrznej lub zewnętrznej strony cylindra. Suwak „Procent” pozwala określić intensywność efektu. Wartości dodatnie powodują rozszerzenie pikseli, a ujemne — zwężenie.

Aby zastosować filtr Cylinder:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Cylinder. 2 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Poziomy” — przesuwa piksele w górę i w dół,

416

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ „Pionowy” — przesuwa piksele w lewo i w prawo. 3 Przesuń suwak „Procent”, aby określić zakres zniekształcenia.

Ÿ Filtr Cylinder może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Procent”, aby dostosować przesuwanie się pikseli.

Korzystanie z filtru Płaskorzeźba
Filtr Płaskorzeźba przekształca obrazek w płaskorzeźbę, sprawiając, że szczegóły wyglądają jak grzbiety i szczeliny na płaskiej powierzchni. Możliwe jest określenie koloru oraz głębokości płaskorzeźby, a także kierunku, z którego pada światło. Filtr Płaskorzeźba daje najlepsze rezultaty dla obrazków o średnim i dużym kontraście.

Aby zastosować filtr Płaskorzeźba:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Płaskorzeźba. 2 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Kolor oryginalny” — tworzy z obrazka płaskorzeźbę, używając oryginalnych kolorów; Ÿ „Szary” — tworzy z obrazka szarą płaskorzeźbę z umiarkowanymi światłami; Ÿ „Czarny” — tworzy z obrazka czarną płaskorzeźbę ze światłami o dużym kontraście; Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

417

Ÿ „Inny” — tworzy z obrazka płaskorzeźbę o dowolnym kolorze, który można wybrać z selektora kolorów „Inny”. 3 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Głębokość” — określa głębokość grzbietów i szczelin, Ÿ „Poziom” — decyduje o ilości koloru tła zawartego w płaskorzeźbie. 4 Kliknij pokrętło „Kierunek”, aby określić położenie źródła światła.

Ÿ Filtr Płaskorzeźba może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać własny kolor, należy uaktywnić narzędzie „Pipeta” i pobrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Głębokość”, „Poziom” oraz „Kierunek”, aby określić głębokość, poziom oraz kierunek efektu.

Korzystanie z filtru Szkło
Filtr Szkło umieszcza nad obrazkiem trójwymiarową, podobną do szklanej powierzchnię. Przed zastosowaniem tego filtru należy utworzyć na obrazku zaznaczenie ograniczone maską. Po zastosowaniu filtru Szkło obszary w pobliżu krawędzi maski — zarówno wewnątrz niej, jak i na zewnątrz — zostaną „wytłoczone”.

Aby zastosować filtr Szkło:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 2 Zaznacz obszar na obrazku.

418

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

3 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Szkło. 4 Kliknij kartę „Soczewka”, a następnie przesuń dowolne z poniższych suwaków: Ÿ „Szerokość” — określa szerokość fazy. Faza jest to nachylony obszar, który tworzy efekt trójwymiarowości. Ÿ „Gładkość” — określa stopień ostrości krawędzi fazy. Ÿ „Refrakcja” — określa kąt, pod jakim światło załamuje się na fazie. Ÿ „Krycie” — określa poziom przezroczystości powierzchni szklanej. 5 Kliknij kartę „Oświetlenie”, a następnie przesuń dowolne z poniższych suwaków: Ÿ „Jaskrawość” — określa intensywność odbić światła na szkle. Ÿ „Ostrość” — określa precyzję oświetlenia. 6 Otwórz selektor kolorów „Kolor” i kliknij kolor. 7 Kliknij pokrętło „Kierunek”, aby określić kierunek światła padającego na fazę. 8 Kliknij pokrętło „Kąt”, aby określić kąt, pod jakim światło pada na fazę. 9 Wybierz jeden z poniższych stylów z listy „Opadanie”: Ÿ „Gaussowskie” — umożliwia uzyskanie opadania o łagodnym, stopniowo rosnącym nachyleniu na początku i końcu oraz stromym w środku (w kształcie litery S). Ÿ „Płaskie” — powoduje utworzenie prostej, ukośnej linii biegnącej pomiędzy górną i dolną krawędzią fazy. Ÿ „Wysepkowe” — powoduje utworzenie krzywej o stromym początku i łagodnym nachyleniu na końcu.

Aby zapisać styl szkła:
1 Dostosuj styl, wykonując czynności z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk dodawania wzorca. 3 Wpisz nazwę w polu „Zapisz nowy wzorzec jako”.

Ÿ Filtr Szkło może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

419

Ÿ Można wybrać gotowy styl efektu szkła z listy „Styl”. Ÿ Aby usunąć styl z listy „Styl”, należy nacisnąć przycisk usuwania wzorca w oknie dialogowym Szkło. Ÿ Aby wybrać kolor szkła, można uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Szerokość”, „Gładkość”, „Refrakcja”, „Krycie”, „Jaskrawość”, „Ostrość”, „Kierunek” oraz „Kąt”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Zawijanie strony
Zastosowanie efektu Zawijanie strony pozwala uzyskać wrażenie, że jeden z rogów obrazka został zawinięty do środka. Można wybrać jeden z rogów oraz określić orientację, przezroczystość i rozmiar zawijanego rogu. Możliwy jest także wybór koloru dla zawijanego rogu oraz tła, które pojawi się po zastosowaniu efektu.

Aby zastosować filtr Zawijanie strony:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Zawijanie strony. 2 Naciśnij przycisk zawijania strony. 3 Wybierz jedną z poniższych opcji dotyczących kierunku: Ÿ „Pionowy” — rozpoczyna zawijanie od górnej lub dolnej krawędzi obrazka. Ÿ „Poziomy” — rozpoczyna zawijanie od prawej lub lewej krawędzi obrazka. 4 Wybierz jedną z poniższych opcji dotyczących papieru: Ÿ „Nieprzezroczysty” — tworzy zagięty róg o jednolitym kolorze.

420

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ „Przezroczysty” — poprzez zagięty róg widoczny będzie obrazek znajdujący się pod spodem. 5 Otwórz selektor kolorów „Zawinięcie” i kliknij kolor. 6 Otwórz selektor kolorów „Tło” i kliknij kolor. 7 Przesuń suwaki „Szerokość” i „Wysokość”, aby określić rozmiar zawiniętego rogu.

Ÿ Filtr Zawijanie strony może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Selektor kolorów „Tło” jest dostępny jedynie po scaleniu wszystkich obiektów z tłem obrazka.

Ÿ Aby wybrać kolory dla zawijanego rogu oraz tła, można również uaktywnić narzędzie „Pipeta” i pobrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Szerokość” i „Wysokość”, aby określić rozmiar zawiniętego rogu.

Korzystanie z filtru Perspektywa
Filtr Perspektywa umożliwia korzystanie z interakcyjnego, dwuwymiarowego modelu w celu zmiany pozycji obrazka. Pozwala on nadać obrazkom głębię lub pochylić je poprzez zmianę ich kształtu. Przeciągając węzły modelu można zmienić punkt odniesienia. Miejsca na oknie obrazka odsłonięte wskutek zastosowania tego filtru zostaną wypełnione kolorem papieru.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

421

Aby zastosować filtr Perspektywa:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Perspektywa. 2 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Perspektywa” — umożliwia przesuwanie dwóch węzłów w poziomie i w pionie w celu uzyskania efektu głębi. Ÿ „Aksonometria” — umożliwia przesuwanie dwóch węzłów w poziomie i w pionie w celu pochylenia obrazka. 3 Przeciągnij węzły dwuwymiarowego modelu. 4 Jeżeli cały obrazek ma się zmieścić w oknie obrazka, zaznacz pole wyboru „Najlepsze dopasowanie”.

Ÿ Filtr Perspektywa może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego.

Korzystanie z filtru Wypukłość/wklęsłość
Filtr Wypukłość/wklęsłość służy do trójwymiarowego zniekształcania obrazka, przez jego wybrzuszenie lub wgłębienie. Można ustalić położenie efektu, określając punkt środkowy.

Aby zastosować filtr Wypukłość/wklęsłość:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Wypukłość/wklęsłość. 2 Włącz przycisk określania środka.

422

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

3 Kliknij w wybranym miejscu w oknie obrazka, aby ustalić punkt środkowy efektu. 4 Przesuń suwak „Wypukłość/wklęsłość”, aby określić intensywność efektu. Wartości ujemne powodują powstanie wypukłego obrazka, natomiast wartości dodatnie — obrazka wklęsłego.

Ÿ Filtr Wypukłość/wklęsłość może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego. Ÿ Aby powiększyć obrazek za pomocą narzędzia „Dłoń”, należy wyłączyć przycisk określania środka.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Wypukłość/wklęsłość”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Kula
Filtr Kula pozwala uzyskać wrażenie, że obrazek jest rozpostarty na zewnątrz lub wewnątrz sfery. Efekt ten można dostosować przy użyciu suwaka „Procent”. Wartości dodatnie powodują przesunięcie pikseli ze środka obrazka w kierunku jego krawędzi, co daje w wyniku wypukły kształt sferyczny. Wartości ujemne powodują zacieśnienie pikseli wokół środka obrazka, co nadaje mu kształt wklęsłej sfery.

Aby zastosować filtr Kula:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Kula. 2 Włącz przycisk określania środka. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

423

3 Kliknij w wybranym miejscu w oknie obrazka, aby ustalić punkt środkowy efektu. 4 Przesuń suwak „Procent”, aby ustalić poziom zniekształcenia.

Ÿ Filtr Kula może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Procent”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Płytka
Filtr Płytka pozwala podnieść obszar obrazka ograniczony krawędziami maski. Można dostosować szerokość, wysokość i gładkość podniesionej krawędzi. Można również wpływać na jaskrawość, ostrość, stopień, kierunek i kąt padającego światła. Po zastosowaniu filtru Płytka obszary w pobliżu krawędzi maski — zarówno wewnątrz niej, jak i na zewnątrz — zostaną „wytłoczone”. Więcej informacji na temat masek można znaleźć w sekcji „Tworzenie masek i zaznaczeń” na stronie 71.

Aby zastosować filtr Płytka:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska” i uaktywnij narzędzie maski. 2 Zaznacz obszar na obrazku. 3 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Płytka.

424

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

4 Kliknij kartę „Krawędź”, a następnie przesuń dowolne z poniższych suwaków: Ÿ „Szerokość” — określa szerokość fazy. Faza jest to nachylony obszar, który tworzy efekt trójwymiarowości. Ÿ „Wysokość” — określa głębokość fazy. Ÿ „Gładkość” — określa ostrość krawędzi fazy. Niskie wartości dają w wyniku ostre krawędzie, natomiast wysokie wartości — krawędzie zaokrąglone. 5 Kliknij kartę „Oświetlenie”, a następnie przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Jaskrawość” — określa jaskrawość odbić światła na fazie. Ÿ „Ostrość” — określa ostrość odbić światła na fazie. Niskie wartości dają w wyniku skupione źródło światła (takie jak światło latarki), podczas gdy wysokie wartości pozwalają uzyskać łagodniejsze i większe źródła światła (takie jak oświetlenie górne). 6 Kliknij pokrętło „Kierunek”, aby określić kierunek światła padającego na fazę. 7 Kliknij pokrętło „Kąt”, aby określić kąt padania światła. 8 Wybierz jeden z poniższych stylów z listy „Opadanie”: Ÿ „Gaussowskie” — pozwala uzyskać opadanie o łagodnym, stopniowo rosnącym nachyleniu na początku i końcu oraz stromym w środku (w kształcie litery S). Ÿ „Płaskie” — powoduje utworzenie prostej, ukośnej linii biegnącej pomiędzy górną i dolną krawędzią fazy. Ÿ „Wysepkowe” — powoduje utworzenie krzywej o stromym początku i łagodnym nachyleniu na końcu.

Aby zapisać styl krawędzi płytki:
1 Zdefiniuj niestandardowy styl, wykonując czynności z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk dodawania wzorca. 3 Wpisz nazwę w polu „Zapisz nowy wzorzec jako”.

Ÿ Filtr Płytka może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Z listy „Wzorce” można wybrać gotowy styl efektu.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

425

Ÿ Aby usunąć gotowy styl z listy „Wzorce”, należy nacisnąć przycisk usuwania wzorca. Ÿ Można wpisać wartości w polach „Szerokość”, „Wysokość”, „Gładkość”, „Jaskrawość”, „Ostrość”, „Kierunek” oraz „Kąt”, aby dostosować efekt. Ÿ Zaznaczając pole wyboru „Dopełnienie”, można użyć dopełnienia zdefiniowanej maski bez opuszczania okna dialogowego Płytka.

Korzystanie z filtru Zygzak
Filtr Zygzak powoduje utworzenie fal złożonych z linii prostych i kątów, które skręcają obrazek wokół zdefiniowanego punktu środkowego.

Aby zastosować filtr Zygzak:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Efekty trójwymiarowe, a następnie wskaż polecenie Zygzak. 2 Włącz przycisk określania środka. 3 Kliknij w wybranym miejscu w oknie obrazka, aby ustalić punkt środkowy efektu. 4 Wybierz jedną z opcji w sekcji „Typ”: Ÿ „Zmarszczki na wodzie” — tworzy zniekształcające fale przypominające zmarszczki na wodzie. Ÿ „Od środka na zewnątrz” — tworzy zniekształcające fale, które rozchodzą się od punktu środkowego i zanikają w miarę zbliżania się do krawędzi obrazka. Ÿ „Wokół środka” — tworzy zniekształcające fale dokoła środka obrazka.

426

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

5 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Fale” — określa liczbę fal. Ÿ „Siła” — określa intensywność fal.

Ÿ Filtr Zygzak może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego. Ÿ Jeżeli w polu wyniku (lub na podglądzie ekranowym) nie widać rezultatów działania efektu, wybrana została zbyt duża liczba fal dla danego obrazka. Sytuacja taka dotyczy najczęściej małych obrazków.

Ÿ Suwak „Tłumienie” umożliwia regulowanie miękkości efektu, jeśli zostanie wybrana opcja „Wokół środka”. Ÿ Aby powiększyć obrazek za pomocą narzędzia „Dłoń”, należy wyłączyć przycisk określania środka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Fale” oraz „Siła”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtrów pociągnięć ozdobnych
Filtry efektów specjalnych z podmenu Pociągnięcia ozdobne nadają obrazkom naturalny wygląd, naśladujący ręczne malowanie. Filtry te można stosować do przekształcania obrazków w rysunki pastelami, obrazy uzyskane z wykorzystaniem gąbki, akwarele lub też do utworzenia tła z teksturą dla swojej pracy. Oto lista filtrów pociągnięć ozdobnych: Ÿ Węgiel — przekształca obrazki w czarno-białe rysunki węglem. Ÿ Kredka Conté — nadaje obrazkom teksturę za pomocą kredek Conté. Ÿ Kredka — przekształca obrazki w rysunki kredkami świecowymi. Ÿ Kubizm — grupuje piksele o podobnych kolorach w kwadraty, co daje w rezultacie obrazki przypominające obrazy kubistów. Ÿ Tepowanie — przekształca piksele obrazka w plamki farby przy wykorzystaniu wielu stylów pędzli. Ÿ Impresjonizm — sprawia, że obrazek nabiera wyglądu obrazu impresjonistycznego.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

427

Ÿ Szpachelka — tworzy wrażenie, że obrazek powstał jako wynik nakładania farby na płótno za pomocą szpachelki. Ÿ Pastele — przekształca obrazki w rysunki pastelami. Ÿ Pióro i tusz — przekształca obrazki w rysunki piórem i tuszem z wykorzystaniem technik kreskowania krzyżykowego lub punktowania. Ÿ Puentylizm — analizuje główne kolory na obrazku i przekształca je w małe punkty. Ÿ Wydrapywanka — po wydrapaniu czarnej powierzchni odsłania biel lub kolor, co tworzy z obrazka ekspresyjny szkic. Ÿ Szkicownik — przekształca obrazki w szkice ołówkiem lub kredkami. Ÿ Akwarela — przekształca obrazek w akwarelę. Ÿ Mazak wodny — odtwarza obrazek w formie abstrakcyjnego szkicu kolorowym mazakiem. Ÿ Papier marszczony — sprawia, że obrazek wygląda jak namalowany na marszczonym papierze z teksturą.

Korzystanie z filtru Węgiel
Korzystając z filtru Węgiel, można przekształcić obrazek w rysunek węglem. Zastosowanie tego filtru dla obrazków kolorowych pozbawia je nasycenia kolorami.

Aby zastosować filtr Węgiel:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Węgiel. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar węgla. Ÿ „Krawędź” — określa wyrazistość konturów.

428

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Filtr Węgiel może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar” oraz „Krawędź”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Kredka Conté
Filtr Kredka Conté umożliwia nadanie tekstury obrazkom za pomocą kredek Conté. Paleta kredek Conté obejmuje pięć kolorów: czarny, biały, sangwinę, sepię oraz ciemnobrunatny. Obrazkowi można nadawać pojedyncze kolory lub też kombinację tych pięciu kolorów, zaznaczając więcej niż jedno pole wyboru odpowiadające kolorom. Można również określić nacisk kredek oraz przesuwać piksele obrazka, aby dopasować ziarnistość.

Aby zastosować filtr Kredka Conté:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Kredka Conté. 2 Zaznacz jedno z poniższych pól wyboru, odpowiadające kolorom kredek Conté: Ÿ „Czarny” — tworzy rysunek czarną kredką Conté. Ÿ „Biały” — tworzy rysunek białą kredką Conté. Ÿ „Sangwina” — tworzy rysunek kredką Conté koloru sangwiny. Ÿ „Sepia” — tworzy rysunek kredką Conté koloru sepii. Ÿ „Ciemnobrunatny” — tworzy rysunek kredką Conté koloru ciemnobrunatnego. 3 Otwórz selektor kolorów „Kolor papieru”, a następnie kliknij kolor papieru. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

429

4 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Nacisk” — określa nacisk pędzla. Ÿ „Tekstura” — określa stopień ziarnistości.

Ÿ Filtr Kredka Conté może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Można zaznaczyć jednocześnie wiele pól wyboru odpowiadających kolorom kredek Conté.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Nacisk” oraz „Tekstura”, aby dostosować efekt. Ÿ Aby wybrać kolor dla papieru, można też uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka.

Korzystanie z filtru Kredka
Filtr Kredka rozprasza piksele na obrazku, tworząc rysunek kredkami świecowymi. Można określić siłę nacisku kredki oraz utworzyć ciemne krawędzie wokół elementów na obrazku.

Aby zastosować filtr Kredka:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Kredka.

430

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar kredki. Ÿ „Kontur” — określa stopień szczegółowości krawędzi.

Ÿ Filtr Kredka może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar” oraz „Kontur”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Kubizm
Korzystając z filtru Kubizm, który grupuje w kwadraty piksele o podobnych kolorach, można utworzyć obrazek, który będzie przypominał obraz kubistyczny. Można określić rozmiar tych kwadratów, ilość światła na obrazku oraz kolor papieru.

Aby zastosować filtr Kubizm:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Kubizm. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar pociągnięć pędzlem. Ÿ „Jaskrawość” — określa ilość światła na obrazku. 3 Otwórz selektor kolorów „Kolor papieru”, a następnie kliknij kolor.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

431

Ÿ Filtr Kubizm może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać kolor dla papieru, można też uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar” oraz „Jaskrawość”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Tepowanie
Możliwe jest rozrzucanie pikseli na obrazku, tak by powstały plamki farby. Dostępne są różne rodzaje pędzli, co pozwala uzyskać szeroki zakres efektów.

Aby zastosować filtr Tepowanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Tepowanie. 2 Z listy „Styl” wybierz jeden z poniższych kształtów pociągnięć pędzlem: Ÿ „Domyślny” — tworzy eliptyczne pociągnięcia pędzlem. Ÿ „Uderzenie rozmazane” — tworzy ukośne pociągnięcia pędzlem, biegnące w dół i z lewej do prawej. Ÿ „Uderzenie okrągłym pędzlem” — tworzy okrągłe pociągnięcia pędzlem. Ÿ „Kłębek waty” — tworzy wtopione, okrągłe pociągnięcia pędzlem. Ÿ „Kostka lodu” — tworzy kwadratowe pociągnięcia pędzlem, podobne do topniejącego lodu. Ÿ „Gąbka” — tworzy pociągnięcia pędzlem podobne do śladów gąbki.

432

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

3 Przesuń suwak „Rozmiar”, aby określić rozmiar pociągnięć pędzlem. 4 Jeżeli chcesz w sposób losowy ponownie rozmieścić piksele na obrazku, wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Wylosuj”. Ÿ Wpisz odpowiednią wartość w polu „Wylosuj”.

Ÿ Filtr Tepowanie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Korzystanie z filtru Impresjonizm
Filtr Impresjonizm przekształca obrazek w plamki jednolitych kolorów, nadając mu wygląd obrazu impresjonistycznego.

Aby zastosować filtr Impresjonizm:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Impresjonizm. 2 Wybierz jedną z następujących opcji stylu: Ÿ „Pociągnięcia” — używane są rozmazane pociągnięcia pędzlem. Ÿ „Dotknięcia” — używane są zwarte dotknięcia pędzlem. 3 Przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „Pociągnięcie” — określa rozmiar pociągnięć pędzlem. Ÿ „Zabarwienie” — określa wielkość zmian kolorów między pociągnięciami pędzlem.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

433

Ÿ „Jaskrawość” — określa ilość światła na obrazku. Ÿ „Rozmiar dotknięcia” — określa rozmiar dotknięć pędzlem.

Ÿ Filtr Impresjonizm może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego. Ÿ Suwak „Rozmiar dotknięcia” jest dostępny jedynie po wybraniu opcji „Dotknięcia”.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Pociągnięcie”, „Rozmiar dotknięcia”, „Zabarwienie” oraz „Jaskrawość”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Szpachelka
Filtr Szpachelka pozwala uzyskać wrażenie, że obrazek powstał jako wynik nakładania farby na płótno za pomocą szpachelki. Można określić stopień rozmazania oraz kąt pociągnięć, aby dostosować efekt.

Aby zastosować filtr Szpachelka:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Szpachelka. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar łopatki” — określa rozmiar pociągnięć. Ÿ „Miękka krawędź” — określa stopień rozmazania. 3 Kliknij pokrętło „Kąt”, aby określić kierunek pociągnięć.

434

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Filtr Szpachelka może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar łopatki”, „Miękka krawędź” oraz „Kąt”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Pastele
Obrazek może zostać przekształcony w rysunek pastelami. Opcja „Olejna” umożliwia większe rozmazanie obrazka.

Aby zastosować filtr Pastele:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Pastele. 2 Wybierz jedną z następujących opcji odpowiadających typowi pasteli: Ÿ „Miękka” — tworzy delikatny efekt pasteli. Ÿ „Olejna” — tworzy rozmazany efekt. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar pociągnięcia” — określa rozmiar pociągnięć. Ÿ „Wariacja barwy” — określa wielkość zmian kolorów kolejnych pociągnięć.

Ÿ Filtr Pastele może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

435

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar pociągnięcia” oraz „Wariacja barwy”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Pióro i tusz
Filtr Pióro i tusz przekształca obrazek w czarno-biały rysunek piórkiem i tuszem. Można określić ilość tuszu, a także wybrać tryb kreskowania krzyżykowego lub punktowania, aby dostosować efekt.

Aby zastosować filtr Pióro i tusz:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Pióro i tusz. 2 Wybierz jedną z następujących opcji stylu: Ÿ „Kreskowanie krzyżykowe” — cieniuje obrazek przy użyciu przecinających się, ukośnych pociągnięć. Ÿ „Punktowanie” — cieniuje obrazek przy użyciu kropelek tuszu. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Gęstość” — określa gęstość pociągnięć lub kropli. Ÿ „Plamy” — określa ilość tuszu na obrazku.

Ÿ Filtr Pióro i tusz może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

436

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Gęstość” oraz „Plamy”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Puentylizm
Obrazek może zostać przekształcony w małe punkciki, tworząc obraz puentylistyczny. Można w niewielkim stopniu zmieniać rozmiar punktów, aby uzyskać większe zniekształcenie oraz dostosować jaskrawość.

Aby zastosować filtr Puentylizm:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Puentylizm. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar punktów. Ÿ „Jaskrawość” — określa ilość światła na obrazku.

Ÿ Filtr Puentylizm może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar” oraz „Jaskrawość”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

437

Korzystanie z filtru Wydrapywanka
Filtr Wydrapywanka pozwala uzyskać wrażenie, że obrazek powstał poprzez zdrapanie farby. Można określić gęstość oraz rozmiar pociągnięć, aby dostosować efekt.

Aby zastosować filtr Wydrapywanka:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Wydrapywanka. 2 Wybierz jedną z następujących opcji w sekcji „Wydrapywanie na”: Ÿ „Kolorowo” — zdrapana farba odsłania kolory. Ÿ „Biało” — zdrapana farba odsłania biel. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Gęstość” — określa gęstość pociągnięć. Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar pociągnięć.

Ÿ Filtr Wydrapywanka może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Gęstość” oraz „Rozmiar”, aby dostosować efekt.

438

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Szkicownik
Korzystając z filtru Szkicownik, można uzyskać czarno-białe lub kolorowe rysunki. Wybór trybu „Grafitowy” jako typu ołówka podkreśla czarne krawędzie na obrazku, natomiast wybór trybu „Kolorowy” — kolorowe krawędzie.

Aby zastosować filtr Szkicownik:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Szkicownik. 2 Wybierz jedną z następujących opcji, dotyczących typu ołówka: Ÿ „Grafitowy” — tworzy czarno-biały obrazek, wzmacniając czarne linie. Ÿ „Kolorowy” — tworzy kolorowy obrazek, wzmacniając kolorowe linie. 3 Przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „Styl” — określa stopień szczegółowości techniki rysunkowej. Ÿ „Rysik” — określa rozmiar ołówka. Ÿ „Kontur” — określa intensywność konturów. Ÿ „Nacisk” — określa siłę nacisku ołówka.

Ÿ Filtr Szkicownik może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Suwak „Nacisk” jest dostępny jedynie po wybraniu opcji „Kolorowy”.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Styl”, „Rysik”, „Kontur” oraz „Nacisk”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

439

Korzystanie z filtru Akwarela
Obrazek może zostać przekształcony w akwarelę. Filtr Akwarela umożliwia określenie rozmiaru pędzla, poziomu granulacji oraz jaskrawości obrazka. Można również dostosować ilość wody oraz stopień, w jakim mieszają się farby.

Aby zastosować filtr Akwarela:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Akwarela. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar pędzla” — określa rozmiar pociągnięć pędzlem. Ÿ „Granulacja” — określa granulację papieru. Ÿ „Ilość wody” — określa ilość wody w pociągnięciu pędzlem. Ÿ „Utrata koloru” — określa tempo utraty koloru przy pociągnięciu pędzlem. Ÿ „Jaskrawość” — określa ilość światła na obrazku.

Ÿ Filtr Akwarela może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar pędzla”, „Granulacja”, „Ilość wody”, „Utrata koloru” oraz „Jaskrawość”, aby dostosować efekt.

440

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Mazak wodny
Korzystając z filtru Mazak wodny, można przekształcić obrazek w abstrakcyjny szkic kolorowym mazakiem. Można zmienić rodzaj pociągnięć, wybierając różne tryby malowania. Suwak „Wariacja koloru” umożliwia określenie kontrastu między pikselami.

Aby zastosować filtr Mazak wodny:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Mazak wodny. 2 Wybierz jedną z następujących opcji wariacji: Ÿ „Domyślna” — tworzy domyślny wzór z pociągnięć. Ÿ „Uporządkowana” — tworzy uporządkowany wzór z pociągnięć. Ÿ „Losowa” — tworzy losowy wzór z pociągnięć. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar pociągnięć. Ÿ „Wariacja koloru” — określa kontrast między pociągnięciami.

Ÿ Filtr Mazak wodny może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Rozmiar” oraz „Wariacja koloru”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

441

Korzystanie z filtru Papier marszczony
Można sprawić, by obrazek wyglądał jak namalowany na marszczonym papierze z teksturą. Tryby malowania umożliwiają przekształcenie kolorowych obrazków w czarno-białe lub też zachowanie oryginalnych kolorów. Można także określić siłę nacisku pędzla, aby zwiększyć lub zmniejszyć ilość bieli na obrazku.

Aby zastosować filtr Papier marszczony:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Pociągnięcia ozdobne, a następnie wskaż polecenie Papier marszczony. 2 Wybierz jedną z następujących opcji, dotyczących koloru pędzla: Ÿ „Kolorowy” — przekształca obrazek w kolorowy rysunek. Ÿ „Czarno-biały” — przekształca obrazek w czarno-biały rysunek. 3 Przesuń suwak „Nacisk pędzla”, aby określić siłę nacisku pędzla.

Ÿ Filtr Papier marszczony może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Nacisk pędzla”, aby określić siłę nacisku pędzla.

Korzystanie z filtrów rozmywania
Filtry rozmywania modyfikują piksele na obrazku w celu ich zmiękczenia, mieszania, wygładzenia krawędzi lub uzyskania efektów ruchu. Możliwe jest rozmycie całego obrazka lub też wykorzystanie soczewki do zaznaczenia i rozmycia szczegółów na obrazku. Aby usprawnić korzystanie z efektów

442

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

rozmywania, program Corel PHOTO-PAINT wyposażono w specjalne okno dialogowe umożliwiające dostęp do czterech efektów rozmywania jednocześnie. Aby otworzyć to okno, należy z menu Efekty wybrać polecenie Rozmywanie, a następnie wskazać polecenie Strojenie. Więcej informacji na temat korzystania z okna dialogowego Strojenie rozmywania można znaleźć w sekcji „Korzystanie z filtru Strojenie rozmywania” na stronie 444. Oto lista filtrów rozmywania: Ÿ Strojenie rozmywania — specjalne okno dialogowe, udostępniające cztery efekty rozmywania. Efekty te są reprezentowane przez miniatury, pozwalające zmniejszać lub zwiększać ostrość obrazka oraz regulować ilość zawartego w nim szumu. Filtr Strojenie rozmywania może być użyty do poprawienia jakości obrazka lub uzyskania ciekawych efektów wizualnych. Ÿ Wygładzanie kierunkowe — wygładza obszary stopniowych przejść na obrazku, zachowując szczegóły krawędzi i teksturę. Filtr ten można zastosować do delikatnego rozmycia krawędzi i powierzchni na obrazku bez utraty ostrości. Ÿ Rozmywanie gaussowskie — tworzy zamglony efekt, rozmywając ostrość na obrazku zgodnie z rozkładem Gaussa. W tym efekcie piksele rozmywane są w oparciu o krzywe w kształcie dzwonu. Ÿ Usuwanie plamek — rozprasza kolory na obrazku, tworząc delikatny, rozmyty efekt przy minimalnym zniekształceniu. Jest on najbardziej przydatny do usuwania postrzępionych krawędzi, które mogą pojawiać się na rysunkach kreskowych lub obrazkach o dużym kontraście. Ÿ Filtr dolnoprzepustowy — usuwa ostre krawędzie i szczegóły z obrazka, pozostawiając gładkie wypełnienia gradientowe oraz obszary o niskiej częstotliwości. Ÿ Poruszenie — tworzy wrażenie ruchu na obrazku. Ÿ Rozmywanie promieniste — tworzy efekt rozmycia wirującego wokół lub promieniującego z wybranego punktu środkowego. Ÿ Wygładzanie — zmniejsza różnice między sąsiadującymi pikselami, aby wygładzić obrazek lub obszar na obrazku, nie powodując utraty szczegółów. Filtr ten jest szczególnie przydatny do usuwania szumów będących efektem symulowania kolorów, które powstają podczas konwersji obrazka z trybu z paletą do modelu kolorów RGB. Filtr Wygładzanie pozwala uzyskać wyraźniejszy efekt niż filtr Zmiękczanie. Ÿ Zmiękczanie — wygładza i tonuje ostre krawędzie na obrazku bez utraty ważnych szczegółów obrazka. Różnica między filtrami Wygładzanie i Zmiękczanie jest niewielka, lecz często wyraźnie widoczna przy wyświetlaniu obrazków w wysokich rozdzielczościach. Ÿ Najazd — rozmywa piksele od punktu środkowego na zewnątrz. Piksele najbliższe punktowi środkowemu są rozmywane w najmniejszym stopniu. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

443

Korzystanie z filtru Strojenie rozmywania
Naciskając przyciski z próbkami w oknie dialogowym Strojenie rozmywania, można dopasować miękkość obrazka lub uzyskać ciekawe efekty wizualne. Dzięki przyciskom można zobaczyć, jak będzie wyglądał obrazek po zastosowaniu odpowiedniej techniki rozmywania. Każde kolejne naciśnięcie przycisku z miniaturą powoduje zwiększenie intensywności efektu. Wygładzenia obrazka można również dokonać za pomocą narzędzia „Smużenie”. Więcej informacji na temat smużenia można znaleźć w sekcji „Smużenie, rozmazywanie i mieszanie farb” na stronie 203.

Aby zastosować filtr Strojenie rozmywania:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Strojenie. 2 Przesuń suwak „Krok”, aby określić intensywność efektu rozmywania. 3 Naciśnij jeden z przycisków z miniaturą: Ÿ „Gaussowskie” — tworzy zamglony efekt, lekko rozmazując obrazek. Ÿ „Wygładzanie” — miesza kolory sąsiednich pikseli. Ÿ „Wygładzanie kierunkowe” — analizuje wartości pikseli o podobnych kolorach w celu określenia kierunku, w którym stosowane będzie najbardziej intensywne wygładzanie. Ÿ „Zmiękczanie” — wygładza i tonuje ostre kontrasty.

Ÿ Filtr Strojenie rozmywania może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Krok”, aby określić intensywność efektu rozmywania.

Korzystanie z filtru Wygładzanie kierunkowe
Filtr Wygładzanie kierunkowe powoduje bardzo subtelne wygładzenie obrazka. Wartości pikseli o podobnych wartościach tonalnych poddane są analizie w celu określenia kierunku, w którym będzie stosowane najbardziej intensywne wygładzanie. Filtr ten można zastosować do delikatnego rozmycia krawędzi i powierzchni na obrazku bez utraty ostrości.

444

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Wygładzanie kierunkowe:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Wygładzanie kierunkowe. 2 Przesuń suwak „Procent”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Filtr Wygładzanie kierunkowe może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Intensywność efektu można również określić, wpisując wartość w polu „Procent”.

Korzystanie z filtru Rozmywanie gaussowskie
Filtr Rozmywanie gaussowskie tworzy zamglony efekt, rozmywając ostrość na obrazku zgodnie z rozkładem Gaussa. W tym efekcie piksele rozmywane są w oparciu o krzywe w kształcie dzwonu.

Aby zastosować filtr Rozmywanie gaussowskie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Rozmywanie gaussowskie. 2 Przesuń suwak „Promień”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Filtr Rozmywanie gaussowskie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

445

Ÿ Intensywność efektu można również określić, wpisując wartość w polu „Promień”.

Korzystanie z filtru Usuwanie plamek
Filtr Usuwanie plamek pozwala uzyskać na obrazku delikatny, rozmyty efekt. Możliwe jest zastosowanie tego filtru do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki. Można również określić wysokość i szerokość obszaru działania efektu. Ustalenie tych wartości niezależnie od siebie powoduje łagodne rozproszenie obrazka przy minimalnej utracie szczegółowości.

Aby zastosować filtr Usuwanie plamek:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Usuwanie plamek. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Szerokość” — określa liczbę sąsiadujących pikseli (z prawej i lewej), które zostaną poddane działaniu efektu. Ÿ „Wysokość” — określa liczbę sąsiadujących pikseli (z góry i dołu), które zostaną poddane działaniu efektu.

Ÿ Filtr Usuwanie plamek może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

446

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Zaznaczając pole wyboru „Symetrycznie”, można ustalić identyczne wartości dla szerokości i wysokości. Ÿ Intensywność efektu można również określić, wpisując wartości w polach „Szerokość” i „Wysokość”.

Korzystanie z filtru dolnoprzepustowego
Filtr dolnoprzepustowy umożliwia usunięcie ostrych krawędzi i szczegółów z obrazka. Za pomocą suwaków „Procent” i „Promień” można dostosować intensywność oraz promień efektu. Przy wysokich wartościach filtr tworzy efekt rozmycia usuwający szczegóły z obrazka.

Aby zastosować filtr dolnoprzepustowy:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Filtr dolnoprzepustowy. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Procent” — określa intensywność efektu. Ÿ „Promień” — określa liczbę pikseli, które są kolejno wybierane i analizowane podczas stosowania efektu.

Ÿ Filtr dolnoprzepustowy może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Wyższe wartości ustawione za pomocą suwaka „Procent” powodują złagodzenie ostrych przejść pomiędzy światłami a cieniami.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

447

Ÿ Intensywność i zakres działania efektu można również określić, wpisując wartości w polach „Procent” i „Promień”.

Korzystanie z filtru Poruszenie
Filtr Poruszenie powoduje takie rozmycie obrazka, że wygląda on jak zdjęcie poruszającego się obiektu. Przy użyciu pokrętła „Kierunek” można określić kierunek tego ruchu.

Aby zastosować filtr Poruszenie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Poruszenie. 2 Przesuń suwak „Przesunięcie”, aby określić intensywność efektu. 3 Kliknij pokrętło „Kierunek”, aby określić kierunek poruszenia. 4 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Ignoruj piksele poza obrazkiem” — ignoruje piksele poza obrazkiem. Ÿ „Użyj koloru papieru” — rozpoczyna rozmywanie od koloru tła. Ÿ „Próbkuj piksel najbliżej krawędzi” — rozpoczyna rozmywanie od kolorów przy krawędzi obrazka.

Ÿ Filtr Poruszenie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

448

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Intensywność i kierunek działania efektu można również określić, wpisując wartości w polach „Przesunięcie” i „Kierunek”.

Korzystanie z filtru Rozmywanie promieniste
Filtr Rozmywanie promieniste nadaje obrazkowi efekt rozmycia rozchodzącego się od wybranego punktu środkowego. Możliwa jest zmiana położenia punktu środkowego oraz określenie intensywności efektu.

Aby zastosować filtr Rozmywanie promieniste:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Rozmywanie promieniste. 2 Włącz przycisk określania środka. 3 Kliknij w wybranym miejscu w oknie obrazka, aby ustalić punkt środkowy efektu. 4 Przesuń suwak „Wielkość”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Filtr Rozmywanie promieniste może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Aby powiększyć obrazek za pomocą narzędzia „Dłoń”, należy wyłączyć przycisk określania środka.

Ÿ Intensywność efektu można również określić, wpisując wartość w polu „Wielkość”.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

449

Korzystanie z filtru Wygładzanie
Działanie filtru Wygładzanie polega na zastosowaniu niewielkiej ilości rozmywania i umożliwia wygładzenie ostrych krawędzi na obrazku. Zazwyczaj to delikatne rozmywanie jest widoczne dopiero podczas oglądania obrazka przy dużym powiększeniu. Możliwe jest zastosowanie filtru Wygładzanie do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki.

Aby zastosować filtr Wygładzanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Wygładzanie. 2 Przesuń suwak „Procent”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Filtr Wygładzanie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można wpisać wartość w polu „Procent”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Zmiękczanie
Filtr Zmiękczanie wygładza i tonuje ostre krawędzie, jednocześnie zachowując duży stopień szczegółowości. Różnica między filtrami Wygładzanie i Zmiękczanie jest niewielka, lecz często wyraźnie widoczna przy wyświetlaniu obrazków w wysokich rozdzielczościach.

Aby zastosować filtr Zmiękczanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Zmiękczanie. 2 Przesuń suwak „Procent”, aby określić intensywność zmiękczania.

Ÿ Filtr Zmiękczanie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Procent”, aby dostosować efekt.

450

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Najazd
Filtr Najazd umożliwia rozmywanie pikseli od punktu środkowego na zewnątrz. Piksele najbliższe punktowi środkowemu są rozmywane w najmniejszym stopniu. Dostosowując stopień rozmywania, można uzyskać całą gamę efektów.

Aby zastosować filtr Najazd:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Rozmywanie, a następnie wskaż polecenie Najazd. 2 Włącz przycisk określania środka. 3 Kliknij w wybranym miejscu w oknie obrazka, aby ustalić punkt środkowy efektu. 4 Przesuń suwak „Wielkość”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Filtr Najazd może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Wielkość”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtrów transformacji kolorów
Filtry transformacji kolorów pozwalają na uzyskanie wyrazistych efektów poprzez modyfikację kolorów na obrazku. Niektóre filtry transformacji kolorów można stosować do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

451

Oto lista filtrów transformacji kolorów: Ÿ Składowe kolorów — redukuje kolory obrazka do podstawowych składowych modelu RGB i uwydatnia zmiany odcieni. Ÿ Rastrowanie — nadaje obrazkowi postać kolorowego obrazka rastrowanego. Jest to obrazek, w którym przejścia tonalne zostały przekształcone w serie punktów o różnych rozmiarach, reprezentujących różne odcienie. Ÿ Psychodeliczna — zmienia kolory na obrazku na jaskrawe, szokujące kolory, takie jak pomarańczowy, jaskraworóżowy, niebieskozielony i jaskrawozielony. Ÿ Solaryzacja — przekształca kolory, tak by obrazek uzyskał wygląd negatywu fotograficznego. W fotografii solaryzacja jest techniką stosowaną w ciemni, polegającą na użyciu światła białego w celu zaciemnienia pustych obszarów zdjęcia.

Korzystanie z filtru Składowe kolorów
Filtr Składowe kolorów redukuje kolory na obrazku do podstawowych składowych modelu RGB oraz przedstawia zmiany odcieni w postaci jednolitych kolorów. Niskie wartości powodują wyświetlanie większej ilości zmian odcieni i gradacji.

Aby zastosować filtr Składowe kolorów:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Transformacje kolorów, a następnie wskaż polecenie Składowe kolorów. 2 Przesuń suwaki „Czerwony”, „Zielony” i „Niebieski”, aby określić intensywność efektu dla różnych składowych koloru. 3 Jeśli chcesz, aby wartości dla wszystkich trzech suwaków były równe, zaznacz pole wyboru „Zastosuj do wszystkich składowych”.

452

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Filtr Składowe kolorów jest szczególnie użyteczny przy analizach gradientów w obrazkach. Filtr ten może być używany ze wszystkimi trybami kolorów, z wyjątkiem czarno-białego. Ÿ Przy najwyższych ustawieniach obrazek zawiera duże, płaskie obszary o najciemniejszych i najjaśniejszych kolorach. Niskie wartości powodują wyświetlanie najdrobniejszych zmian odcieni.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Czerwony”, „Zielony” i „Niebieski”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Rastrowanie
Filtr Rastrowanie służy do nadania obrazkowi wyglądu kolorowego obrazka rastrowanego. Jest to obrazek, w którym przejścia tonalne zostały przekształcone w serie punktów o różnych rozmiarach, reprezentujących różne odcienie. Za pomocą zmiany kątów rastrów można uzyskać większy zakres kolorów.

Aby zastosować filtr Rastrowanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Transformacje kolorów, a następnie wskaż polecenie Rastrowanie. 2 Przesuń suwak „Maksymalny promień punktu”, aby określić maksymalny promień punktu obrazka rastrowanego. 3 Przesuń następujące suwaki, aby określić sposób mieszania się kolorów: Ÿ „Niebieskozielony” — określa kąt niebieskozielonego rastra. Ÿ „Purpurowy” — określa kąt purpurowego rastra. Ÿ „Żółty” — określa kąt żółtego rastra. Ÿ „Czarny” — określa kąt czarnego rastra. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

453

Ÿ Filtr Rastrowanie może być używany we wszystkich trybach kolorów z wyjątkiem modelu Lab, 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Tak jak w przypadku wydruków kolorowych uzyskiwanych za pomocą maszyn drukarskich, ustawienie kątów rastrów określa sposób układania się punktów poszczególnych rastrów oraz sposób mieszania kolorów ze wszystkich rastrów. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Maksymalny promień punktu”, „Niebieskozielony”, „Purpurowy”, „Żółty” oraz „Czarny”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Psychodeliczna
Filtr Psychodeliczna zmienia kolory obrazka na bardziej szokujące, jaskrawe kolory. Możliwe jest zastosowanie tego filtru do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki.

Aby zastosować filtr Psychodeliczna:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Transformacje kolorów, a następnie wskaż polecenie Psychodeliczna. 2 Przesuń suwak „Poziom”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Niewielkie zmiany ustawienia „Poziom” powodują znaczące zmiany w obrazku. Ÿ Filtr Psychodeliczna może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

454

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Poziom”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Solaryzacja
Filtr Solaryzacja sprawia, że obrazek wygląda jak negatyw obrazu fotograficznego. Możliwe jest zastosowanie tego filtru do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki.

Aby zastosować filtr Solaryzacja:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Transformacje kolorów, a następnie wskaż polecenie Solaryzacja. 2 Przesuń suwak „Poziom”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Filtr Solaryzacja może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem trybu czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Poziom”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtrów obrysu
Filtry obrysu służą do wykrywania i akcentowania krawędzi obiektów, elementów i zaznaczeń na obrazku. Filtry te zawierają elementy sterujące, które umożliwiają dopasowanie poziomu wykrywania krawędzi, wybór typu krawędzi, które mają być zaznaczone oraz koloru krawędzi. Oto lista filtrów konturu: Ÿ Wykrywanie krawędzi — wykrywa krawędzie elementów na obrazku i przekształca je w linie na jednokolorowym tle. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

455

Ÿ Wyszukaj krawędzie — znajduje krawędzie na obrazku i umożliwia ich przekształcenie w miękkie lub ostre linie. Ÿ Trasuj obrysy — trasuje elementy obrazka, wykorzystując paletę 16-kolorową.

Korzystanie z filtru Wykrywanie krawędzi
Filtr Wykrywanie krawędzi wykrywa krawędzie elementów na obrazku i przekształca je w linie na jednokolorowym tle. Filtr ten można wykorzystać do nadawania obrazkowi różnorodnych efektów konturu. Efekt można dostosować, określając intensywność konturu oraz kolor tła.

Aby zastosować filtr Wykrywanie krawędzi:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Obrys, a następnie wskaż polecenie Wykrywanie krawędzi. 2 Przesuń suwak „Wrażliwość”, aby określić intensywność efektu. 3 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Biały” — tworzy białe tło. Ÿ „Czarny” — tworzy czarne tło. Ÿ „Inny” — tworzy tło w kolorze, który można wybrać z selektora kolorów lub pobrać z obrazka za pomocą narzędzia „Pipeta”.

Ÿ Najlepsze rezultaty osiąga się przez zastosowanie filtru do obrazków o dużym kontraście, takich jak obrazki zawierające tekst. Ÿ Filtr Wykrywanie krawędzi może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

456

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Wrażliwość”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Wyszukaj krawędzie
Filtr Wyszukaj krawędzie wykrywa krawędzie elementów obrazka i przekształca je w miękkie lub ostre linie. Przekształcenie krawędzi w miękkie linie polega na utworzeniu gładkiego, rozmytego konturu. Przekształcenie krawędzi w ostre linie powoduje utworzenie ostrych, wyraźnych konturów. Filtr Wyszukaj krawędzie nadaje się najlepiej do obrazków o dużym kontraście, takich jak obrazki zawierające tekst.

Aby zastosować filtr Wyszukaj krawędzie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Obrys, a następnie wskaż polecenie Wyszukaj krawędzie. 2 Wybierz jedną z następujących opcji, dotyczących typu krawędzi: Ÿ „Miękkie” — tworzy miękki, rozmyty kontur. Ÿ „Ostre” — tworzy ostry, wyraźny kontur. 3 Przesuń suwak „Poziom”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Filtr Wyszukaj krawędzie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Poziom”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

457

Korzystanie z filtru Trasuj obrysy
Korzystając z filtru Trasuj obrysy, można wyróżnić krawędzie obiektów na obrazku. Ustalenie poziomu progowego pozwala określić, które piksele zostaną wyróżnione. Poziom progowy to wartość jaskrawości, decydująca o tym, które piksele zostaną poddane działaniu filtru. Można też wybrać typ krawędzi. Wybranie typu „Dolna” sprawia, że wyróżnione zostaną piksele o wartościach jaskrawości niższej niż poziom progowy. Natomiast w wyniku wybrania typu „Górna” wyróżnione zostaną piksele o jaskrawości wyższej niż ustalony poziom progowy.

Aby zastosować filtr Trasuj obrysy:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Obrys, a następnie wskaż polecenie Trasuj obrysy. 2 Przesuń suwak „Poziom”, aby określić progową wartość jaskrawości. 3 Wybierz jedną z następujących opcji, dotyczących typu krawędzi: Ÿ „Dolna” — trasuje kolory o wartościach jaskrawości poniżej progu. Ÿ „Górna” — trasuje kolory o wartościach jaskrawości powyżej progu.

Ÿ Najlepsze rezultaty osiąga się przez zastosowanie filtru Trasuj obrysy do obrazków o dużym kontraście, takich jak obrazki zawierające tekst. Ÿ Filtr Trasuj obrysy może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Poziom”, aby dostosować efekt.

458

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtrów twórczych
Twórcze filtry efektów specjalnych wykorzystują wiele różnych kształtów i tekstur do przekształcania obrazków w prace abstrakcyjne. Elementy rękodzieła, kryształy, tkanina, szkło, zabawki, ramki, wiry lub krople deszczu mogą służyć za podstawę do utworzenia z obrazka czegoś niesamowitego i wspaniałego. Oto lista filtrów twórczych: Ÿ Rękodzieło — przekształca obrazek w następujące kształty: układanka, trybiki, kulki, cukierki, kafelki ceramiczne oraz żetony. Ÿ Krystalizacja — przekształca obrazek w kryształy. Ÿ Tkanina — przekształca obrazek, wykorzystując następujące rodzaje materiałów: haft, sczepione dywaniki, pikowanie, sznurki, wstążki oraz kolaż tkaninowy. Ÿ Ramka — umieszcza obrazek w jednej ze 150 gotowych ramek, w innym obrazku lub w obszarze zdefiniowanym przez maskę. Ÿ Szklany blok — sprawia, że obrazek wygląda, jak gdyby był oglądany przez grube szklane bloki. Ÿ Dziecięce zabawy — przekształca obrazek w następujące kształty: kołeczki, klocki do budowania, malowanie palcami oraz malowanki. Ÿ Mozaika — rozbija obrazek na nierówne, zaokrąglone elementy, które wyglądem przypominają kolaż — mozaikę. Ÿ Cząsteczki — wzbogaca obrazek, umieszczając na nim białe lub kolorowe bańki mydlane albo małe gwiazdki. Ÿ Rozpraszanie — zniekształca obrazek poprzez rozproszenie pikseli. Ÿ Przydymione szkło — nadaje obrazkom przezroczyste, kolorowe zabarwienie. Ÿ Witraż — przekształca obrazek w witraż. Ÿ Winieta — tworzy ramkę wokół obrazka. Ÿ Wir — tworzy wir wokół wybranego punktu środkowego na obrazku. Ÿ Pogoda — dodaje do obrazków śnieg, deszcz lub mgłę.

Korzystanie z filtru Rękodzieło
Podstawę dla uzyskania wielu różnych efektów mogą stanowić kształty tradycyjnych elementów rękodzieła. Możliwe jest określenie rozmiaru elementów oraz procentu powierzchni obrazka, która będzie poddana działaniu filtru. Można również dostosować jaskrawość efektu, a także obracać kształty o kąty w zakresie do 360 stopni.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

459

Aby zastosować filtr Rękodzieło:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Rękodzieło. 2 Wybierz jeden z następujących stylów z listy „Styl”: Ÿ „Układanka” — tworzy wzór złożony z elementów układanki. Ÿ „Trybiki” — tworzy wzór złożony z kół zębatych. Ÿ „Kulki” — tworzy wzór złożony z kulek. Ÿ „Cukierki” — tworzy wzór złożony z cukierków w kształcie litery „o”. Ÿ „Kafelki ceramiczne” — tworzy wzór złożony z płytek ceramicznych. Ÿ „Żetony” — tworzy wzór złożony z żetonów do gry. 3 Przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar elementów. Ÿ „Kompletność” — określa procent powierzchni obrazka, której dotyczy efekt. Ÿ „Jaskrawość” — określa ilość światła dla efektu. Ÿ „Obrót” — określa kąt obrotu elementów.

Ÿ Filtr Rękodzieło może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar”, „Kompletność”, „Jaskrawość” oraz „Obrót”, aby dostosować efekt.

460

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Krystalizacja
Korzystając z filtru Krystalizacja, można sprawić, że obrazek będzie wyglądał jak zbudowany z kryształów. Za pomocą suwaka „Rozmiar” można określić wymiary kryształów. Wyższe wartości dają w rezultacie większe kryształy i bardziej abstrakcyjny efekt. Niższe wartości powodują powstanie mniejszych kryształów i mniejszego zniekształcenia.

Aby zastosować filtr Krystalizacja:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Krystalizacja. 2 Przesuń suwak „Rozmiar”, aby określić rozmiar fragmentów kryształów.

Ÿ Filtr Krystalizacja może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Rozmiar”, aby określić rozmiar kryształów.

Korzystanie z filtru Tkanina
Filtr Tkanina pozwala przekształcić obrazek, nadając mu fakturę tkaniny. Możliwe jest utworzenie obrazków przypominających haft, sczepione dywaniki, pikowanie, sznurki oraz wstążki. Można też określić, jaka część obrazka znajdzie się pod wpływem działania filtru, dostosować jaskrawość oraz obracać kształty o kąty w zakresie do 360 stopni.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

461

Aby zastosować filtr Tkanina:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Tkanina. 2 Wybierz jeden z następujących stylów z listy „Styl”: Ÿ „Haft” — tworzy wzór haftu. Ÿ „Sczepione dywaniki” — tworzy wzór ze sczepionych dywaników. Ÿ „Pikowanie” — tworzy wzór pikowania. Ÿ „Sznurki” — tworzy wzór ze sznurków. Ÿ „Wstążki” — tworzy wzór ze wstążek. Ÿ „Kolaż tkaninowy” — tworzy wzór z fragmentów tkaniny. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar elementów tkaniny. Ÿ „Kompletność” — określa procent powierzchni obrazka, której dotyczy efekt. Ÿ „Jaskrawość” — określa ilość światła dla efektu. Ÿ „Obrót” — określa kąt obrotu elementów.

Ÿ Filtr Tkanina może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar”, „Kompletność”, „Jaskrawość” oraz „Obrót”, aby dostosować efekt.

462

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Ramka
Filtr Ramka pozwala umieścić obrazek w jednej ze 150 gotowych ramek, w innym obrazku lub w obszarze określonym przez maskę. Istnieje możliwość wyświetlania podglądu oraz wybierania i stosowania wielu ramek do jednego obrazka. Można również zmieniać kolor, przezroczystość i wyrównanie ramki.

Aby otworzyć ramkę:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Ramka. 2 Kliknij kartę „Wybierz”. 3 Na liście „Wybierz ramkę” zaznacz nazwę pliku. 4 Naciśnij przycisk ładowania, znajdujący się z prawej strony zaznaczonej nazwy pliku. 5 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik. 7 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Aby załadować gotowy styl ramki:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Ramka. 2 Wybierz styl z listy „Wzorce”.

Aby dostosować ramkę:
1 Wykonaj czynności od 1 do 7 z procedury „Aby otworzyć ramkę”. 2 Kliknij kartę „Modyfikuj”. 3 Otwórz selektor kolorów i kliknij kolor. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

463

4 Przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „Krycie” — określa przezroczystość ramki. Ÿ „Rozmycie/wtapianie” — określa rozmycie ramki lub wtapianie maski. Ÿ „W poziomie” — określa rozmiar ramki w poziomie. Ÿ „W pionie” — określa rozmiar ramki w pionie. 5 Kliknij pokrętło „Obróć”, aby określić, o ile stopni ramka ma zostać obrócona. 6 Naciśnij dowolne z poniższych przycisków: Ÿ „Odbij w poziomie” — tworzy odbicie lustrzane ramki w poziomie. Ÿ „Odbij w pionie” — tworzy odbicie lustrzane ramki w pionie. Ÿ „Wyrównaj” — definiuje punkt środkowy ramki. Ÿ „Wyśrodkuj” — wyśrodkowuje ramkę w dokumencie.

Aby zapisać dostosowane ustawienia ramki jako gotowy styl:
1 Dostosuj ustawienia ramki. 2 Naciśnij przycisk dodawania wzorca. 3 Wpisz nazwę dla nowego stylu w polu „Zapisz nowy styl jako”. Ÿ Filtr Ramka może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Korzystanie z filtru Szklany blok
Filtr Szklany blok pozwala uzyskać efekt obrazka oglądanego przez grube bloki szkła. Możliwe jest określenie wymiarów tych bloków, jak również uzyskanie efektu ziarnistości, jeśli dla filtru zostaną podane niskie wartości.

464

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Szklany blok:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Szklany blok. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Szerokość bloku” — określa szerokość szklanych bloków. Ÿ „Wysokość bloku” — określa wysokość szklanych bloków. 3 Jeżeli wartości w polach „Szerokość bloku” i „Wysokość bloku” mają być równe, włącz przycisk blokowania.

Ÿ Filtr Szklany blok może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego. Ÿ Najlepsze rezultaty osiąga się dla średnich wartości rozmiarów bloków.

Ÿ Można wpisać wartości w polach „Szerokość bloku” i „Wysokość bloku”, aby określić wymiary bloków.

Korzystanie z filtru Dziecięce zabawy
Filtr Dziecięce zabawy pozwala przekształcić obrazek za pomocą zabawnych kształtów, takich jak kołeczki, klocki do budowania, malowanie palcami i malowanki. Możliwe jest dostosowanie rozmiaru kształtów, jaskrawości oraz fragmentu obrazka, który podlega działaniu filtru. Kształty na obrazku można ponadto obracać o kąty w zakresie do 360 stopni.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

465

Aby zastosować filtr Dziecięce zabawy:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Dziecięce zabawy. 2 Wybierz jeden z poniższych kształtów z listy „Zabawa”: Ÿ „Kołeczki” — tworzy wzór z kołeczków. Ÿ „Klocki do budowania” — tworzy wzór z klocków do budowania. Ÿ „Malowanie palcami” — tworzy wzór malowany palcami. Ÿ „Malowanki” — przekształca obrazek w malowankę. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar elementów. Ÿ „Kompletność” — określa stopień, w jakim obrazek jest pokryty elementami. Ÿ „Jaskrawość” — określa jaskrawość obrazka. Ÿ „Szczegóły” — określa poziom abstrakcyjności obrazka. 4 Kliknij pokrętło „Obrót”, aby określić kąt obrotu dla elementów.

Ÿ Filtr Dziecięce zabawy może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Suwak „Szczegóły” jest dostępny jedynie po wybraniu pozycji „Malowanki” z listy „Zabawa”.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar”, „Kompletność”, „Jaskrawość” oraz „Szczegóły”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Mozaika
Filtr Mozaika służy do rozbijania obrazka na kolorowe elementy, tworzące razem mozaikę. Możliwe jest określenie rozmiaru elementów oraz koloru tła. Filtr Mozaika pozwala również zastosować winietę, będącą ramką mozaiki.

466

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Mozaika:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Mozaika. 2 Przesuń suwak „Rozmiar”, aby określić rozmiar elementów mozaiki. 3 Otwórz selektor kolorów „Kolor tła”, a następnie kliknij kolor. 4 Jeżeli chcesz utworzyć ramkę wokół mozaiki, zaznacz pole wyboru „Winieta”.

Ÿ Filtr Mozaika może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać kolor tła dla mozaiki, można także uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Rozmiar”, aby określić rozmiar elementów mozaiki.

Korzystanie z filtru Cząsteczki
Obrazek można wzbogacić, umieszczając na nim bańki mydlane albo małe gwiazdki. Mogą to być niewielkie drobiny lub większe obiekty, o regulowanej intensywności koloru.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

467

Aby zastosować filtr Cząsteczki:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Cząsteczki. 2 Wybierz jedną z następujących opcji stylu: Ÿ „Gwiazdki” — dodaje do obrazka czteroramienne gwiazdki. Ÿ „Banieczki” — dodaje do obrazka bańki mydlane. 3 Przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar cząsteczek. Ÿ „Gęstość” — określa gęstość cząsteczek. Ÿ „Zabarwienie” — określa intensywność koloru cząsteczek. Ÿ „Przezroczystość” — określa stopień przezroczystości cząsteczek. 4 Kliknij pokrętło „Kąt”, aby określić kierunek padania światła.

Ÿ Filtr Cząsteczki może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar”, „Gęstość”, „Zabarwienie”, „Przezroczystość” oraz „Kąt”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Rozpraszanie
Obrazek można zniekształcić przez rozproszenie jego pikseli. Suwaki „W poziomie” i „W pionie” umożliwiają określenie kierunku rozpraszania. Wyższe wartości w większym stopniu zniekształcają obrazek.

468

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Rozpraszanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Rozpraszanie. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „W poziomie” — określa rozproszenie pikseli od lewej do prawej. Ÿ „W pionie” — określa rozproszenie pikseli od góry do dołu. 3 Jeżeli wartości w polach „W poziomie” i „W pionie” mają być równe, włącz przycisk blokowania.

Ÿ Filtr Rozpraszanie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można wpisać wartości w polach „W poziomie” i „W pionie”, aby określić stopień rozpraszania.

Korzystanie z filtru Przydymione szkło
Filtr Przydymione szkło umieszcza nad obrazkiem zabarwioną warstwę, podobną do tafli kolorowego szkła. Możliwe jest określenie koloru przydymionego szkła, przezroczystości efektu oraz stopnia rozmycia, które można nadać obrazkowi.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

469

Aby zastosować filtr Przydymione szkło:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Przydymione szkło. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Zabarwienie” — określa przezroczystość efektu. Ÿ „Rozmycie” — określa poziom rozmywania. 3 Otwórz selektor kolorów, a następnie kliknij kolor.

Ÿ Filtr Przydymione szkło może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać kolor odcienia, można także uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Zabarwienie” i „Rozmycie”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Witraż
Filtr Witraż rozbija obrazek na ozdobne wielokąty, które przypominają witraż. Pomiędzy kawałkami szkła można utworzyć luty oraz określać szerokość i kolor tych krawędzi.

470

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Witraż:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Witraż. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar fragmentów witrażu. Ÿ „Natężenie światła” — określa ilość światła dla efektu. 3 Wpisz wartość w polu „Szerokość lutu”, aby określić szerokość krawędzi wokół kawałków szkła. 4 Otwórz selektor kolorów „Kolor lutu”, a następnie kliknij kolor. 5 Jeżeli chcesz wykorzystać trójwymiarowe oświetlenie, zaznacz pole wyboru „Oświetlenie przestrzenne”.

Ÿ Filtr Witraż może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać kolor lutu, można także uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar” i „Natężenie światła”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

471

Korzystanie z filtru Winieta
Filtr Winieta tworzy ramkę wokół obrazka. Można określać kształt, kolor i szybkość zanikania ramki. Filtr ten może być używany we wszystkich trybach kolorów z wyjątkiem 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego oraz trybu kolorów z paletą.

Aby zastosować filtr Winieta:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Winieta. 2 Wybierz jedną z następujących opcji koloru: Ÿ „Czarny” — tworzy czarną ramkę. Ÿ „Biały” — tworzy białą ramkę. Ÿ „Inny” — tworzy ramkę o niestandardowym kolorze, który można wybrać z selektora kolorów „Inny”. 3 Wybierz jedną z opcji kształtu, aby określić kształt ramki. 4 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Przesunięcie” — określa rozmiar środkowej części ramki. Ÿ „Zanikanie” — określa szybkość zanikania.

Ÿ Filtr Winieta może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

472

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Aby wybrać kolor ramki, można także uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Przesunięcie” i „Zanikanie”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Wir
Filtr Wir służy do utworzenia wiru wokół wybranego punktu środkowego na obrazku. Zmiana kierunku dla pikseli wewnętrznych i zewnętrznych pozwala uzyskać różnego rodzaju efekty.

Aby zastosować filtr Wir:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Wir. 2 Włącz przycisk określania środka. 3 Kliknij w wybranym miejscu w oknie obrazka, aby ustalić punkt środkowy efektu. 4 Wybierz jeden z następujących stylów pędzli dla wiru z listy „Styl”: Ÿ „Pędzlem” — do utworzenia wiru używa zwykłych pociągnięć pędzlem. Ÿ „Warstwowo” — do utworzenia wiru używa warstw pociągnięć pędzlem. Ÿ „Gruby ślad” — do utworzenia wiru używa szerokich pociągnięć pędzlem. Ÿ „Cienki ślad” — do utworzenia wiru używa drobnych pociągnięć pędzlem. 5 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Rozmiar” — określa szerokość pociągnięć.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

473

Ÿ „Dośrodkowo” — określa kierunek pikseli w centrum obrazka. Ÿ „Odśrodkowo” — określa kierunek pikseli w zewnętrznych obszarach obrazka.

Ÿ Filtr Wir może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar”, „Dośrodkowo” i „Odśrodkowo”, aby określić położenie wiru.

Korzystanie z filtru Pogoda
Filtr Pogoda służy do dodawania do obrazka efektów atmosferycznych. Do wyboru są: śnieg, deszcz i mgła. Za pomocą suwaków „Siła” i „Rozmiar” można dostosować efekt.

Aby zastosować filtr Pogoda:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Twórcze, a następnie wskaż polecenie Pogoda. 2 Wybierz jedną z następujących opcji w sekcji „Prognoza”: Ÿ „Śnieg” — tworzy efekt śniegu. Ÿ „Deszcz” — tworzy efekt deszczu. Ÿ „Mgła” — tworzy efekt mgły. 3 Jeśli wybierzesz pozycję „Deszcz”, możesz kliknąć pokrętło „Kierunek”, aby określić kierunek padania deszczu.

474

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

4 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Siła” — określa intensywność efektu. Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar elementów efektu. 5 Jeżeli chcesz w sposób losowy zmienić rozmieszczenie elementów efektu na obrazku, wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Wylosuj”. Ÿ Wpisz odpowiednią wartość w polu „Wylosuj”.

Ÿ Filtr Pogoda może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Siła” i „Rozmiar”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtrów niestandardowych
Filtry niestandardowe oferują szeroki wybór narzędzi do przekształcania obrazka. Można utworzyć obraz podobny do uzyskanego środkami artystycznymi, nałożyć na obrazek dostosowaną mapę bitową, dopasować i wyostrzyć balans na obrazku, jak również edytować obrazek, korzystając z wielu różnych efektów rozmywania, wyostrzania i wykrywania krawędzi. Oto lista filtrów niestandardowych: Ÿ Alchemia — przekształca obrazki w obrazy uzyskane środkami artystycznymi, stosując pociągnięcia pędzlem do obrazków w trybie kolorów RGB. Ÿ Filtr pasmowoprzepustowy — dopasowuje ostre oraz gładkie obszary w obrazkach. Ÿ Mapa wypukłości — dodaje do obrazka tekstury i desenie, osadzając je na powierzchni płaskorzeźby, powstałej w oparciu o wartości pikseli mapy wypukłości. Ÿ Efekt użytkownika — tworzy efekty specjalne rozmywania, wyostrzania lub wykrywania krawędzi, umożliwiając wpisywanie wartości do macierzy, która reprezentuje pojedyncze piksele na obrazku.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

475

Korzystanie z filtru Alchemia
Filtr Alchemia umożliwia zastosowanie wielu różnorodnych efektów do obrazka, symulujących rzeczywiste środki artystyczne. Rozpocząć można od utworzenia pędzla, następnie należy wybrać kolor, rozmiar, kąt i przezroczystość dla tego pędzla. Utworzony pędzel można zapisać, jak również otworzyć gotowy typ pędzla.

Aby utworzyć pędzel dla filtru Alchemia:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Alchemia. 2 Na karcie „Pędzel” wybierz typ pędzla, klikając jedną z miniatur pędzli. 3 Wybierz jedną z następujących opcji nakładania warstw: Ÿ „Losowe” — pociągnięcia pędzlem są nakładane w sposób losowy. Ÿ „Uporządkowane” — pociągnięcia pędzlem są nakładane zgodnie z uporządkowanym wzorem. Ÿ „Malarskie” — sposób nakładania pociągnięć pędzlem jest zależny od koloru pędzla. 4 Przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „W poziomie” — określa poziomy kierunek pociągnięć pędzlem. Ÿ „W pionie” — określa pionowy kierunek pociągnięć pędzlem. Ÿ „Gęstość” — określa gęstość pociągnięć pędzlem.

476

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ustawianie właściwości pędzla dla filtru Alchemia
Warto poeksperymentować z elementami sterującymi, znajdującymi się na kartach „Kolor”, „Pędzel”, „Kąt” i „Przezroczystość”, aby uzyskać wyjątkowy efekt. Ponieważ małe zmiany jednego parametru mogą przyczyniać się do dużych zmian ogólnych całego efektu, dlatego wartości parametrów lepiej jest zmieniać pojedynczo, aby przekonać się, jak każdy z nich wpływa na wygląd obrazka.

Aby określić kolor dla filtru Alchemia:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Alchemia. 2 Kliknij kartę „Kolor” i wybierz jedną z następujących opcji koloru pędzla: Ÿ „Z obrazka” — kolor pędzla jest tworzony na podstawie obrazka. Ÿ „Kolor jednolity” — kolor pędzla jest tworzony na podstawie wybranego koloru. 3 Wybierz jedną z następujących opcji koloru tła: Ÿ „Z obrazka” — kolor tła jest tworzony na podstawie obrazka. Ÿ „Kolor jednolity” — kolor tła jest tworzony na podstawie wybranego koloru. 4 Przesuń dowolne z następujących suwaków wariacji: Ÿ „Barwa” — określa wielkość zmian barwy pociągnięć pędzlem. Ÿ „Nasycenie” — określa wielkość zmian nasycenia pociągnięć pędzlem. Ÿ „Jaskrawość” — określa wielkość zmian poziomu jaskrawości pociągnięć pędzlem. 5 Jeżeli chcesz w sposób losowy ponownie rozmieścić piksele na obrazku, wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Wylosuj”. Ÿ Wpisz odpowiednią wartość w polu „Wylosuj”.

Aby określić rozmiar pędzla dla filtru Alchemia:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Alchemia. 2 Kliknij kartę „Rozmiar” i wybierz dowolną pozycję z listy „Zmiana rozmiaru pędzla”. 3 Przesuń suwaki w sekcji „Dopasowanie”, aby określić rozmiar pociągnięć.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

477

Aby określić kąt pędzla dla filtru Alchemia:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Alchemia. 2 Kliknij kartę „Kąt” i wybierz dowolną pozycję z listy „Zmiana kąta pędzla”. 3 Przesuń suwaki w sekcji „Dopasowanie”, aby określić kąt pociągnięć.

Aby określić przezroczystość pociągnięć pędzlem dla filtru Alchemia:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Alchemia. 2 Kliknij kartę „Przezroczystość” i wybierz dowolną pozycję z listy „Zmiana przezroczystości pędzla”. 3 Przesuń suwaki w sekcji „Dopasowanie”, aby określić przezroczystość pociągnięć.

Ÿ Przycisk „Ustaw środek” na kartach „Rozmiar”, „Kąt” i „Przezroczystość” jest dostępny tylko po wybraniu z listy pozycji „Według odległości od promienia”. Ÿ Suwaki w sekcji „Dopasowanie” na kartach „Rozmiar”, „Kąt” i „Przezroczystość” zmieniają się w zależności od pozycji wybranej z listy parametrów zmienności pędzla.

Otwieranie i zapisywanie pędzli dla filtru Alchemia
Możliwe jest załadowanie gotowych pędzli dla filtru Alchemia oraz zapisanie własnych, dostosowanych pędzli.

Aby zapisać ustawienia filtru Alchemia w postaci gotowego stylu:
1 Ustaw parametry filtru Alchemia. 2 Naciśnij przycisk dodawania wzorca. 3 Wpisz nazwę dla nowego stylu w polu „Zapisz nowy styl jako”.

Aby zmienić istniejący gotowy styl:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Alchemia. 2 Wybierz styl z listy „Styl”.

478

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

3 Zmień ustawienia w oknie dialogowym Efekty Alchemia. 4 Naciśnij przycisk dodawania wzorca.

Aby załadować gotowy styl filtru Alchemia:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Alchemia. 2 Wybierz styl z listy „Styl”.

Aby usunąć gotowy styl filtru Alchemia:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Alchemia. 2 Wybierz gotowy styl z listy „Styl”. 3 Naciśnij przycisk usuwania wzorca.

Ÿ Filtr Alchemia korzysta z wartości początkowej generatora liczb losowych jako podstawy do obliczeń dla stosowanych pociągnięć pędzlem.

Ÿ Naciskając przycisk „Załaduj”, można otworzyć gotowy pędzel lub załadować dowolny plik .BMP w skali szarości, który może służyć jako pędzel.

Korzystanie z filtru pasmowoprzepustowego
Filtr pasmowoprzepustowy umożliwia dopasowanie balansu ostrych i gładkich fragmentów obrazka. Ostre obszary obrazka to takie, w których następują nagłe zmiany (np. kolory, krawędzie, szum). Gładkie obszary charakteryzują się stopniowymi zmianami. Gładkie obszary na wykresie częstotliwości reprezentują niskie częstotliwości, natomiast ostre obszary — wysokie częstotliwości.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

479

Aby zastosować filtr pasmowoprzepustowy:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Filtr pasmowoprzepustowy. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Częstotliwość” — określa poziomy częstotliwości. Ÿ „Szerokość pasma” — określa szerokość pasma.

Ÿ Filtr pasmowoprzepustowy może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Częstotliwość” i „Szerokość pasma”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Mapa wypukłości
Filtr Mapa wypukłości umożliwia dodanie do obrazka tekstur i deseni poprzez załadowanie obrazka z mapą wypukłości. Wartości pikseli mapy wypukłości reprezentują ich wysokość nad powierzchnią. Do wyboru są 24 gotowe mapy wypukłości, można również załadować własne obrazki z takimi mapami. Możliwe jest dostosowanie efektu przez zmianę właściwości powierzchni i oświetlenia.

Aby utworzyć niestandardową mapę wypukłości:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Mapa wypukłości. 2 Na karcie „Mapa wypukłości” naciśnij przycisk ładowania.

480

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

3 Wybierz obrazek z mapą bitową, którą chcesz wykorzystać jako mapę wypukłości, a następnie naciśnij przycisk „Otwórz”. 4 Wykonaj dowolne z następujących czynności: Ÿ Wybierz opcję „Rozciągnij i dopasuj”, aby rozciągnąć pojedynczą mapę wypukłości na cały obszar obrazka. Ÿ Wybierz opcję „Kafelkuj”, aby pokryć obszar obrazka wieloma kopiami mapy wypukłości. Ÿ Wpisz wartości w polach „Szerokość kafelka” i „Wysokość kafelka”, aby określić szerokość i wysokość kafelków. Ÿ Włącz przycisk blokowania, aby zachować równe proporcje szerokości i wysokości kafelków. 5 Kliknij kartę „Powierzchnia” i wykonaj dowolne z następujących czynności: Ÿ Przesuń suwak „Współczynnik skalowania”, aby określić głębokość mapy wypukłości. Ÿ Przesuń suwak „Podłoga”, aby obciąć najniższe części mapy wypukłości. Ÿ Przesuń suwak „Sufit”, aby obciąć najwyższe części mapy wypukłości. Ÿ Przesuń suwak „Światło”, aby określić intensywność odbić światła na mapie wypukłości. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Dopełnienie mapy bitowej” na karcie „Powierzchnia”, aby utworzyć odbicie lustrzane mapy wypukłości. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Wygładzanie mapy bitowej”, aby zmiękczyć ostre krawędzie mapy wypukłości. 6 Kliknij kartę „Oświetlenie” i wykonaj dowolne z następujących czynności: Ÿ Kliknij pokrętło „Kierunek”, aby określić kierunek światła padającego ze źródła światła. Ÿ Kliknij pokrętło „Nachylenie”, aby określić kąt padania światła ze źródła światła. Ÿ Kliknij selektor kolorów w sekcji „Światło kierunkowe” i wybierz kolor. Ÿ Kliknij selektor kolorów w sekcji „Światło rozproszone” i wybierz kolor. Ÿ Przesuń suwak „Jaskrawość”, aby określić ilość światła pochodzącego ze źródła światła. Ÿ Przesuń suwak „Jaskrawość”, aby określić ilość światła rozproszonego. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Automatyczne obliczanie jaskrawości”, aby zachowana została ogólna jaskrawość obrazka, a jej wartości mieściły się w zakresie od 1 do 255.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

481

Aby zapisać mapę wypukłości:
1 Ustaw parametry dla stylu, korzystając z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk dodawania wzorca. 3 Wpisz nazwę w polu „Zapisz nowy wzorzec jako”.

Aby załadować gotową mapę wypukłości:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Mapa wypukłości. 2 Wybierz mapę wypukłości z listy „Styl”. 3 Jeżeli chcesz dostosować gotową mapę wypukłości, wykonaj czynności od 1 do 6 z przedostatniej procedury.

Ÿ Dla osiągnięcia najlepszych rezultatów warto wybrać obrazek o jasnych kolorach lub umieścić nad nim warstwę z jasnym zabarwieniem, korzystając z filtru Przydymione szkło. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Korzystanie z filtrów twórczych” na stronie 459. Ÿ Wybranie opcji „Rozciągnij i dopasuj” na karcie „Mapa wypukłości” blokuje dostęp do pól „Szerokość kafelka” i „Wysokość kafelka”. Ÿ Aby usunąć gotowy styl z listy „Styl”, należy nacisnąć przycisk usuwania wzorca.

Ÿ Aby wybrać kolor światła kierunkowego oraz światła rozproszonego, można także uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka.

Korzystanie z filtru Efekt użytkownika
Filtr Efekt użytkownika pozwala tworzyć efekty specjalne rozmywania, wyostrzania lub wykrywania krawędzi w oparciu o wartości wpisywane do macierzy o wymiarach 5 X 5. Wartość wpisana w środkowe pole macierzy zostanie pomnożona przez wartość koloru bieżącego piksela. Wszystkie wartości w macierzy są mnożone przez odpowiednie wartości pikseli na obrazku, a następnie sumowane, by w ten sposób utworzyć nową wartość bieżącego piksela. Nowa wartość piksela jest dzielona przez wartość w polu „Podzielnik”. Wynik stanowi ostateczną wartość koloru bieżącego piksela i mieści się w zakresie od 1 do 255. Można zastosować dowolny z gotowych filtrów, dostarczonych z programem Corel PHOTO-PAINT, jak również tworzyć niestandardowe filtry i zapisywać je w celu późniejszego wykorzystania.

482

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Efekt użytkownika:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Efekt użytkownika. 2 W sekcji „Jądro” wpisz wartość w środkowym polu macierzy. 3 Wpisz wartości w pozostałych polach. 4 W sekcji „Opcje” wpisz wartość w polu „Podzielnik”. 5 Wpisz odpowiednią wartość w polu „Przesunięcie”. 6 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Zaznacz pole wyboru „Zachowaj kolory”, aby zachować kolory na obrazku. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Automatycznie wylicz podzielnik”, aby ogólna jaskrawość obrazka mieściła się w zakresie od 1 do 255. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Jądro symetryczne”, aby w macierzy rozmieścić symetrycznie jednakowe wartości. Na przykład wpisanie wartości 1 w narożnym polu w macierzy spowoduje, że wszystkie inne narożne pola również będą miały wartość 1.

Aby załadować przykładowe filtry efektów:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Niestandardowe, a następnie wskaż polecenie Efekt użytkownika. 2 Naciśnij przycisk ładowania. 3 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym znajduje się plik. 5 Kliknij nazwę pliku.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

483

Aby zapisać filtr użytkownika:
1 Utwórz efekt, wykonując czynności z procedury „Aby zastosować filtr Efekt użytkownika”. 2 Naciśnij przycisk zapisywania. 3 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym plik ma zostać zapisany. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 5 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Ÿ Wpisanie wartości w polu „Przesunięcie” spowoduje przesunięcie ostatecznej wartości koloru w górę lub w dół skali jaskrawości. Liczby dodatnie powodują rozjaśnienie całego obrazka, a ujemne jego przyciemnienie. Ÿ Filtr Efekt użytkownika może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Korzystanie z filtrów zniekształcania
Filtry zniekształcania zmieniają wygląd obrazka bez dodawania głębi. Możliwe jest zastosowanie niektórych filtrów zniekształcania do części obrazka, przy wykorzystaniu soczewki. Oto lista filtrów zniekształcania: Ÿ Bloki — rozbija obrazek na porozrzucane fragmenty klocków. Ÿ Przemieszczenie — przemieszcza piksele aktywnego obrazka zgodnie z wartościami pikseli innego obrazka, zwanego mapą przemieszczeń. Ÿ Deformacja siatki — pozwala zniekształcić obrazek przez operowanie węzłami nałożonej na obrazek siatki. Ÿ Przesunięcie — umożliwia poprawienie położenia obrazka lub przesunięcie obrazka zgodnie z podanymi parametrami. Ÿ Ziarnistość — dzieli obrazek na komórki kwadratowe, prostokątne lub rozłożone wzdłuż okręgów. Ÿ Marszczenie — zniekształca obrazek za pomocą jednej lub wielu fal. Ÿ Ścinanie — dopasowuje kształt obrazka do kształtu krzywej. Ÿ Zawirowanie — tworzy spiralny wir na obrazku na podstawie podanych wartości kierunku, liczby obrotów i kąta. Ÿ Kafelkowanie — redukuje wymiary obrazka i odtwarza obrazek w postaci serii identycznych kafelków w siatce.

484

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Świeża farba — pozwala uzyskać na obrazku wrażenie mokrej farby. Ÿ Wir wodny — dodaje do obrazka płynne, wirujące desenie. Ÿ Wiatr — rozmywa obrazek w określonym kierunku, tworząc efekt wiatru wiejącego przez obrazek.

Korzystanie z filtru Bloki
Filtr Bloki powoduje rozbicie obrazka na klockowate, prostokątne fragmenty. Można określić rozmiar bloków, odległość między elementami oraz kolor tła (które pojawia się po zastosowaniu filtru Bloki).

Aby zastosować filtr Bloki:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Bloki. 2 Wybierz jedną z poniższych pozycji z listy „Obszary niezdefiniowane”: Ÿ „Obrazek oryginalny” — wypełnia pusty obszar oryginalnym obrazkiem. Ÿ „Dopełnienie obrazka” — wypełnia pusty obszar negatywem oryginalnego obrazka. Ÿ „Czarny” — wypełnia pusty obszar kolorem czarnym. Ÿ „Biały” — wypełnia pusty obszar kolorem białym. Ÿ „Inny” — wypełnia pusty obszar kolorem wybranym z selektora kolorów. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Szerokość bloku” — określa szerokość każdego elementu układanki. Ÿ „Wysokość bloku” — określa wysokość każdego elementu układanki. Ÿ „Maksymalne przesunięcie” — określa odległość między elementami. 4 Jeżeli wartości w polach „Szerokość bloku” i „Wysokość bloku” mają być równe, włącz przycisk blokowania. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

485

Ÿ Filtr Bloki może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego.

Ÿ Wymiary bloków można również określić, wpisując wartości w polach „Szerokość bloku”, „Wysokość bloku” i „Maksymalne przesunięcie”. Ÿ Aby wybrać kolor wypełnienia dla pustych obszarów, można także uaktywnić narzędzie „Pipeta”, a następnie pobrać kolor z okna obrazka.

Korzystanie z filtru Przemieszczenie
Działanie filtru Przemieszczenie polega na wyznaczeniu wartości koloru pikseli w dwóch obrazkach, a następnie na przemieszczaniu aktywnego obrazka zgodnie z mapą przemieszczeń. Wartości z mapy przemieszczeń pojawiają się na obrazku jako kształty, kolory i zniekształcenia.

Aby zastosować filtr Przemieszczenie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Przemieszczenie. 2 Naciśnij przycisk ładowania. 3 Wybierz mapę bitową, która posłuży jako mapa przemieszczeń i naciśnij przycisk „Otwórz”. 4 Wybierz jedną z następujących opcji w sekcji „Tryb skalowania”: Ÿ „Sąsiadująco” — pokrywa obszar obrazka wieloma kopiami mapy przemieszczeń. Ÿ „Rozciągnij i dopasuj” — rozciąga pojedynczą mapę przemieszczeń na cały obszar obrazka.

486

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

5 Wybierz jedną z następujących pozycji z listy „Obszary niezdefiniowane”: Ÿ „Powtórz krawędzie” — rozciąga krawędzie obrazka, aby wypełnić odkryte obszary. Ÿ „Zawinięcie” — wypełnia odkryte obszary fragmentami z przeciwnej strony obrazka. 6 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „W poziomie” — określa poziome przemieszczenie obrazków, od lewej do prawej. Ÿ „W pionie” — określa pionowe przemieszczenie obrazków, od góry do dołu.

Ÿ Filtr Przemieszczenie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego. Ÿ Dostęp do pozycji „Powtórz krawędzie” i „Zawinięcie” listy „Obszary niezdefiniowane” jest możliwy jedynie po scaleniu wszystkich obiektów z tłem obrazka.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „W poziomie” i „W pionie”, aby dostosować skalowanie mapy przemieszczeń.

Korzystanie z filtru Deformacja siatki
Filtr Deformacja siatki umożliwia zniekształcenie obrazka poprzez przesuwanie węzłów siatki. Liczbę węzłów siatki można zwiększyć, dodając więcej (maksymalnie do 10) linii siatki. Większa liczba węzłów siatki umożliwia dokładniejszą kontrolę nad detalami obrazka. Można zastosować dowolny ze stylów deformacji siatki, dostarczonych wraz z programem Corel PHOTO-PAINT, jak również zapisywać niestandardowe style w celu ich późniejszego wykorzystania.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

487

Aby zastosować filtr Deformacja siatki:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Deformacja siatki. 2 Przesuń suwak „Linie siatki”, aby określić liczbę komórek siatki. 3 Przeciągnij węzły siatki.

Aby zapisać nowy styl deformacji siatki:
1 Dostosuj styl, wykonując czynności z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk zapisywania. 3 Z listy „Zapisz w” wybierz folder, w którym chcesz zapisać styl. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Jeśli chcesz usunąć styl deformacji siatki z listy „Styl”, naciśnij przycisk usuwania wzorca.

Ÿ Filtr Deformacja siatki może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu z paletą kolorów oraz czarno-białego. Ÿ Można wybrać gotowy styl deformacji siatki z listy „Styl”.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Linie siatki”, aby określić liczbę komórek siatki.

Korzystanie z filtru Przesunięcie
Filtr Przesunięcie umożliwia zmianę położenia obrazka w oknie obrazka. Obrazek jest przesuwany zgodnie z wartościami określonymi za pomocą suwaków przesunięcia poziomego i pionowego. Kiedy obrazek jest przesuwany, w miejscu, gdzie znajdował się on poprzednio, powstają puste miejsca. Taki pusty obszar można wypełnić, wybierając opcje „Zawinięcie” lub „Powtórz krawędzie” i uzyskując odpowiednio efekt kafelków lub rozciągnięcia.

488

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Przesunięcie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Przesunięcie. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „W poziomie” — przesuwa obrazek w poziomie, od lewej do prawej. Ÿ „W pionie” — przesuwa obrazek w pionie, od góry do dołu. 3 Wybierz jedną z następujących pozycji z listy „Obszary niezdefiniowane”: Ÿ „Zawijanie” — wypełnia odkryte obszary fragmentami z przeciwnej strony obrazka. Ÿ „Powtórz krawędzie” — rozciąga krawędzie obrazka, aby wypełnić odkryte obszary. Ÿ „Kolor” — wypełnia odkryte obszary kolorem wybranym z selektora kolorów lub pobranym z obrazka za pomocą narzędzia „Pipeta”. 4 Jeżeli chcesz, by współrzędne przesunięcia były wyświetlane w procentach, a nie pikselach, możesz zaznaczyć pole wyboru „Przesunięcie względne”.

Ÿ Filtr Przesunięcie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego. Ÿ Aby można było wypełnić pusty obszar wybranym kolorem, wszystkie obiekty muszą zostać scalone z tłem.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

489

Korzystanie z filtru Ziarnistość
Korzystając z filtru Ziarnistość, można nadać obrazkowi „komputerowy”, blokowy wygląd lub też wygląd pajęczyny. Możliwe jest zastosowanie tego filtru do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki.

Aby zastosować filtr Ziarnistość:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Ziarnistość. 2 Wybierz jedną z następujących opcji w sekcji „Tryb ziarnistości”: Ÿ „Kwadratowy” — zachowuje równe ustawienia dla szerokości i wysokości. Ÿ „Prostokątny” — pozwala na niezależne określenie ustawień dla szerokości i wysokości. Ÿ „Promieniowy” — układa piksele od środka, tworząc okrągły deseń. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Szerokość” — określa szerokość bloków. Ÿ „Wysokość” — określa wysokość bloków. Ÿ „Krycie” — określa przezroczystość efektu.

Ÿ Filtr Ziarnistość może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego.

490

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ W trybie „Promieniowy” suwak wysokości określa wartość stanowiącą różnicę między promieniami wewnętrznych i zewnętrznych krzywizn bloków. Ÿ Po wybraniu trybu ziarnistości „Promieniowy” można włączyć przycisk określania środka, a następnie kliknąć w oknie obrazka, aby ustalić punkt środkowy efektu.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Szerokość”, „Wysokość” i „Krycie”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Marszczenie
Filtr Marszczenie pozwala zniekształcić obrazek przez dodanie do niego fal. Można dostosować siłę fali podstawowej, aby określić stopień wypaczenia obrazka, a także zastosować dodatkowe fale prostopadłe, aby zniekształcenie było większe.

Aby zastosować filtr Marszczenie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Marszczenie. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Okres” — określa długość fali. Ÿ „Amplituda” — określa wysokość fali. 3 Kliknij pokrętło „Kąt”, aby określić kierunek fal. 4 Aby utworzyć falę prostopadłą, zaznacz pole wyboru „Fala prostopadła”.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

491

5 Przesuń suwak „Amplituda” w sekcji „Fala prostopadła”, aby określić siłę fali prostopadłej (jeśli zaznaczono pole wyboru „Fala prostopadła”). 6 Aby utworzyć fale o postrzępionych brzegach, zaznacz pole wyboru „Zniekształcanie marszczenia”.

Ÿ Filtr Marszczenie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego.

Korzystanie z filtru Ścinanie
Filtr Ścinanie odwzorowuje kształt obrazka zgodnie z kształtem odcinka linii. Krawędzie obrazka zostają zniekształcone wzdłuż ścieżki utworzonej w oknie dialogowym Ścinanie. Można tworzyć odcinki linii w oparciu o następujące style edycji: krzywa, prosta, styl swobodny oraz krzywa gamma. Po wybraniu stylu edycji można dostosować odcinek linii, przeciągając węzły na mapie ścinania, a także zapisać krzywą ścinania w celu jej późniejszego wykorzystania. Powstałe puste obszary można wypełnić, rozciągając obrazek lub wybierając kolor wypełnienia. Użytkownik może także załadować dowolny z gotowych odcinków linii dostępnych w programie Corel PHOTO-PAINT i zastosować go do obrazka. Pliki zapisanych map ścinania mają rozszerzenie .SHR.

Aby zastosować filtr Ścinanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Ścinanie. 2 Z listy „Styl edycji” wybierz jeden z następujących stylów edycji: Ÿ „Krzywa” — tworzy odcinek linii krzywej. Ÿ „Linia” — tworzy odcinek linii prostej. Ÿ „Swobodny” — pozwala dowolnie określić kształt odcinka linii.

492

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ „Gamma” — tworzy odcinek linii w oparciu o półcienie na obrazku. 3 Naciśnij jeden poniższych przycisków, aby zmienić orientację odcinka linii w oknie podglądu: Ÿ „Poziomo” — wyświetla poziomy odcinek linii. Ÿ „Pionowo” — wyświetla pionowy odcinek linii. Ÿ „Wygładź” — wygładza krzywą utworzoną w oparciu o styl edycji „Swobodny”. 4 Przesuń suwak „Skala”, aby określić zmiany kształtu obrazka według kształtu odcinka linii. 5 Z listy „Obszary niezdefiniowane” wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Zawinięcie” — wypełnia odkryte obszary fragmentami leżącymi po przeciwnej stronie obrazka. Ÿ „Powtórz krawędzie” — rozciąga krawędzie obrazka, aby wypełnić odkryte obszary. Ÿ „Inny kolor” — wypełnia odkryte obszary kolorem, który można wybrać z obrazka za pomocą narzędzia „Pipeta”. 6 Przeciągając w oknie podglądu, określ kształt odcinka linii.

Aby zapisać styl ścinania:
1 Dostosuj styl ścinania, wykonując czynności z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk zapisywania. 3 Z listy „Zapisz w” wybierz folder, w którym ma zostać zapisany styl ścinania. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Aby załadować styl ścinania:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Ścinanie. 2 Naciśnij przycisk ładowania. 3 Wybierz jeden z gotowych stylów ścinania.

Ÿ Filtr Ścinanie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego. Ÿ Przycisk „Inny kolor” w sekcji „Obszary niezdefiniowane” jest dostępny tylko wtedy, gdy wszystkie obiekty na obrazku zostały scalone z tłem. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

493

Ÿ Opcja „Zignoruj” jest dostępna tylko wtedy, gdy obrazek zawiera obiekty. Ÿ Aby zmiana kształtu obrazka w pełni odpowiadała kształtowi odcinka linii, w polu „Skala” należy wpisać wartość 100.

Korzystanie z filtru Zawirowanie
Filtr Zawirowanie tworzy spiralny wir na obrazku. Można określić kierunek oraz stopień rotacji wiru.

Aby zastosować filtr Zawirowanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Zawirowanie. 2 Włącz przycisk określania środka. 3 Kliknij w oknie obrazka, aby ustawić punkt środkowy, wokół którego obrazek ma wirować. 4 Wybierz jedną z poniższych opcji, aby określić kierunek obrotu: Ÿ „W prawo” — tworzy wir obracający się zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara. Ÿ „W lewo” — tworzy wir obracający się w kierunku przeciwnym do kierunku wskazówek zegara. 5 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Pełne obroty” — określa liczbę obrotów podstawowego wiru. Ÿ „Dodatkowy kąt” — określa kąt obrotu wiru.

494

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Filtr Zawirowanie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego. Ÿ Aby powiększyć widok obrazka za pomocą narzędzia „Dłoń”, należy wyłączyć przycisk określania środka.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Pełne obroty” i „Dodatkowy kąt”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Kafelkowanie
Filtr Kafelkowanie odtwarza obrazek w postaci serii kafelków i jest szczególnie przydatny do podglądu obrazków przeznaczonych na powtarzalne tła dla stron WWW. Za pomocą suwaków można określić liczbę obrazków powtarzanych na osi pionowej i poziomej. Efektu Kafelkowanie można używać w połączeniu z wypełnieniami do tworzenia teł obrazków lub tapet dla stron WWW.

Aby zastosować filtr Kafelkowanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Kafelkowanie. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Kafelki w poziomie” — określa liczbę kolumn kafelków. Ÿ „Kafelki w pionie” — określa liczbę wierszy kafelków. 3 Aby ustawić jednakowe wartości w polach „Kafelki w poziomie” i „Kafelki w pionie”, włącz przycisk blokowania.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

495

Ÿ Filtr Kafelkowanie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości oraz trybu czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Kafelki w poziomie” i „Kafelki w pionie”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Świeża farba
Filtr Świeża farba pozwala uzyskać na obrazku efekt mokrej farby. Działanie tego efektu może obejmować zakres od drobnych zmian luminescencji kolorów aż po strumienie mokrej farby kapiącej z obrazka. Można określić rozmiar kropel za pomocą suwaka „Procent”, a także zakres kolorów objętych efektem za pomocą suwaka „Świeżość”. Ujemne wartości świeżości powodują, że z obrazka kapią ciemniejsze kolory, podczas gdy wartości dodatnie powodują kapanie jaśniejszych kolorów.

Aby zastosować filtr Świeża farba:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Świeża farba. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Świeżość” — określa intensywność kapania. Ÿ „Procent” — określa rozmiar kropel.

Ÿ Filtr Świeża farba może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

496

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Świeżość” i „Procent”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Wir wodny
Filtr Wir wodny dodaje do obrazka płynne, wirujące desenie. Użytkownik może wykorzystać jeden z gotowych stylów wiru dostępnych w programie Corel PHOTO-PAINT lub utworzyć własny styl, określając długość smugi, odstępy, skręt i stopień widoczności bruzd dla efektu wiru. Można także zapisać niestandardowy styl wiru w celu jego późniejszego wykorzystania.

Aby zastosować filtr Wir wodny:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Wir wodny. 2 Wybierz styl wiru z listy „Styl”. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Odstępy” — określa odstępy między wirami. Ÿ „Długość smugi” — określa długość płynnych strumieni. Ÿ „Skręt” — określa sposób wirowania. Większe wartości sprawiają, że płyn krąży wokół środka podobnie jak w wirach, natomiast wartości mniejsze powodują, że płyn wypływa z wiru jak z fontanny. Ÿ „Widoczność bruzd” — określa poziom smużenia. 4 Aby zwiększyć zniekształcenia obrazka, zaznacz pole wyboru „Wypaczanie”.

Aby zapisać niestandardowy styl wiru:
1 Utwórz lub dostosuj efekt wiru, wykonując czynności z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk dodawania wzorca. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

497

3 Wpisz nazwę w polu „Zapisz nowy wzorzec jako”. 4 Aby usunąć gotowy styl wiru, naciśnij przycisk usuwania wzorca.

Ÿ Filtr Wir wodny wymaga dużych zasobów pamięci i jego zastosowanie może zająć sporo czasu. Ÿ Filtr Wir wodny może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Odstępy”, „Długość smugi”, „Skręt” i „Widoczność bruzd”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Wiatr
Filtr Wiatr rozmywa obrazek, tworząc efekt wiatru wiejącego przez obrazek. Można ustawić kierunek i siłę wiatru. Ponadto za pomocą suwaka „Krycie” można dopasować poziom przezroczystości efektu. Większe wartości krycia powodują uzyskanie widocznego zniekształcenia i rozmycia, podczas gdy niższe wartości dają bardziej subtelny efekt.

Aby zastosować filtr Wiatr:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Zniekształcenie, a następnie wskaż polecenie Wiatr. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Siła” — określa intensywność wiatru. Ÿ „Krycie” — określa poziom przezroczystości efektu. 3 Kliknij pokrętło „Kąt”, aby określić kierunek wiatru.

498

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Filtr Wiatr może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Siła”, „Krycie” i „Kąt”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtrów szumu
W edycji obrazków map bitowych szum definiuje się jako piksele przypadkowo rozłożone na obrazku, co przypomina śnieżenie na ekranie telewizora. Filtry szumu pozwalają tworzyć, regulować oraz usuwać szum. Aby usprawnić korzystanie z efektów szumu, program Corel PHOTO-PAINT wyposażono w specjalne okno dialogowe umożliwiające dostęp do tych efektów. Aby otworzyć to okno, należy z menu efektów wybrać polecenie Szum, a następnie polecenie Strojenie. Oto lista filtrów szumu: Ÿ Strojenie szumu — specjalne okno dialogowe, dające dostęp do dziewięciu efektów szumu. Efekty te są reprezentowane przez miniatury z podglądem obrazka po zastosowaniu różnych efektów szumu. Ÿ Dodaj szum — tworzy ziarnisty efekt, dodając teksturę do matowego lub zbyt rozmytego obrazka. Ÿ Dyfuzja — rozprowadza piksele obrazka, tak aby wypełnić puste obszary obrazka i usunąć szum. Rezultatem działania filtru może być wygładzenie, rozmycie lub obrazek miękki, o podwójnych krawędziach, tak jakby był oglądany przez fotograficzną soczewkę rozpraszającą. Ÿ Kurz i rysy — redukuje szum obrazka przez uśrednianie wartości pikseli. W rezultacie sąsiadujące kolory mieszają się ze sobą i na obrazku powstaje efekt rozmycia. Za pomocą tego filtru można usunąć kurz i rysy widoczne na obrazku. Ÿ Maksimum — usuwa szum, dopasowując wartość koloru poszczególnych pikseli w oparciu o maksimum wyliczone z sąsiadujących pikseli. Filtr ten może dać lekko rozmyty wygląd, jeśli zostanie zastosowany więcej niż raz. Ÿ Mediana — usuwa szum i szczegóły przez uśrednienie wartości koloru pikseli na obrazku. Ÿ Minimum — usuwa szum, dopasowując wartości koloru poszczególnych pikseli w oparciu o minimum wyliczone z sąsiadujących pikseli.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

499

Ÿ Usuń morę — usuwa niepożądane faliste wzory, które powstają, gdy na obrazku nakładają się na siebie wzory rastrów o różnych częstotliwościach. Ÿ Usuń szum — zmiękcza obrazek i redukuje efekt „śnieżenia” pojawiający się podczas skanowania obrazków lub przechwytywania obrazu wideo.

Korzystanie z filtru Strojenie szumu
Stosując efekty szumu, można dopasować stopień ziarnistości obrazka. Ziarnistość lub szum nadają obrazkowi chropowaty, ziarnisty wygląd. Przyciski z miniaturami pozwalają obejrzeć podgląd obrazka po zastosowaniu poszczególnych efektów szumu. Intensywność efektu rośnie za każdym naciśnięciem danego przycisku.

Aby zastosować filtr Strojenie szumu:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Strojenie. 2 Przesuń jeden z następujących suwaków: Ÿ „Poziom” — określa intensywność efektu. Ÿ „Gęstość” — określa ilość szumu dodawanego na jednostkę obszaru obrazka. 3 Naciśnij jeden z przycisków z miniaturą: Ÿ „Więcej ostrzowego” — pozwala uzyskać drobne, lekko pokolorowane ziarna, przy użyciu kolorów rozłożonych wokół wąskiej krzywej. Ÿ „Więcej gaussowskiego” — szereguje kolory na podstawie krzywej Gaussa. Ÿ „Więcej jednostajnego” — losowo dodaje kolory, nadając ogólne wrażenie ziarnistości. Ÿ „Dyfuzja” — losowo rozkłada kolory, nadając obrazkowi wygładzony wygląd. Ÿ „Minimum” — przyciemnia obrazek. Ÿ „Mediana” — usuwa szum z zeskanowanych obrazków o ziarnistym wyglądzie. Ÿ „Maksimum” — rozjaśnia obrazek bez utraty szczegółów. Ÿ „Usuwanie plamek” — losowo rozkłada kolory, dając miękki, rozmyty efekt i minimalne zniekształcenia. Ÿ „Usuwanie szumu” — zmiękcza krawędzie na obrazku i redukuje efekt ziarnistości, który niekiedy występuje podczas skanowania.

500

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

4 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Cofnij”, aby cofnąć ostatnio nadany efekt. Ÿ Naciśnij przycisk „Zresetuj”, aby cofnąć wszystkie operacje wykonane w oknie dialogowym Strojenie szumu.

Ÿ Stopień ziarnistości obrazka można też dopasować za pomocą narzędzia „Rozmazanie”. Więcej informacji na temat rozmazywania farby można znaleźć w sekcji „Smużenie, rozmazywanie i mieszanie farb” na stronie 203. Ÿ Filtr Strojenie szumu może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Intensywność i ilość szumu można też dopasować, wpisując wartości w polach „Poziom” i „Gęstość”.

Korzystanie z filtru Dodaj szum
Filtr Dodaj szum tworzy efekt ziarnistości przez dodanie do obrazka losowych pikseli. Można dostosować efekt działania tego filtru, określając typ i ilość szumu dodawanego do obrazka. Możliwe jest zastosowanie tego filtru do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki. Dostępne są trzy rodzaje szumu: gaussowski, ostrzowy i jednostajny. Szum gaussowski szereguje kolory w oparciu o krzywą Gaussa. W przypadku szumu ostrzowego wykorzystywane są kolory rozłożone wokół wąskiej krzywej. Za jego pomocą można otrzymać drobne, lekko pokolorowane ziarna. Szum jednostajny umożliwia uzyskanie ogólnie ziarnistego wyglądu.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

501

Aby zastosować filtr Dodaj szum:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Dodaj szum. 2 W sekcji „Typ szumu”, wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Gaussowski” — szereguje kolory na podstawie krzywej Gaussa. W rezultacie otrzymuje się więcej pikseli jasnych i ciemnych niż w przypadku szumu jednostajnego. Większość kolorów dodanych przez efekt jest zbliżona do oryginalnych kolorów obrazka. Ÿ „Ostrzowy” — pozwala uzyskać drobniejsze, lekko pokolorowane ziarna. Ÿ „Jednostajny” — pozwala uzyskać ogólne wrażenie ziarnistości. 3 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Poziom” — określa intensywność i zakres kolorów objętych efektem. Ÿ „Gęstość” — określa liczbę pikseli szumu na cal. 4 W sekcji „Tryb koloru”, wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Intensywność” — dodaje znaczącą ilość szumu. Ÿ „Losowy” — tworzy szum, dodając piksele o losowych kolorach. Ÿ „Pojedynczy” — tworzy szum przy użyciu koloru wybranego w selektorze kolorów.

Ÿ Filtr Dodaj szum może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Intensywność efektu i liczbę pikseli szumu można też dostosować, wpisując wartości w polach „Poziom” i „Gęstość”. Ÿ Aby wybrać kolor szumu, należy uaktywnić narzędzie „Pipeta” i wybrać kolor z okna obrazka.

Korzystanie z filtru Dyfuzja
Filtr Dyfuzja pozwala usunąć szum przez rozprowadzenie pikseli na obrazku, tak aby wypełnić puste obszary.

502

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Dyfuzja:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Dyfuzja. 2 Przesuń suwak „Poziom”, aby określić intensywność efektu.

Ÿ Filtr Dyfuzja może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Intensywność efektu można też dostosować, wpisując wartość w polu „Poziom”.

Korzystanie z filtru Kurz i rysy
Filtr Kurz i rysy zmniejsza ilość szumu na obrazku. Za pomocą tego filtru można usunąć widoczny kurz i rysy, stosując go do zaznaczenia.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

503

Aby zastosować filtr Kurz i rysy:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Kurz i rysy. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Próg” — określa stopień redukcji szumu na obrazku. Ÿ „Promień” — określa zakres pikseli wykorzystywanych do utworzenia efektu.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Próg” i „Promień”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Maksimum
Filtr Maksimum usuwa szum, dopasowując wartość koloru poszczególnych pikseli w oparciu o maksimum wyliczone z sąsiadujących pikseli. Umożliwia on również uzyskanie lekkiego efektu rozmycia, jeśli zostanie zastosowany z użyciem dużej intensywności lub jeśli zostanie zastosowany kilka razy.

Aby zastosować filtr Maksimum:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Maksimum. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Procent” — określa intensywność efektu. Ÿ „Promień” — określa liczbę pikseli, na podstawie których obliczany jest efekt.

504

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Filtr Maksimum może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Intensywność i zasięg efektu można też dopasować, wpisując wartości w polach „Procent” i „Promień”.

Korzystanie z filtru Mediana
Filtr Mediana usuwa szum i szczegóły, uśredniając wartości koloru poszczególnych pikseli na obrazku.

Aby zastosować filtr Mediana:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Mediana. 2 Przesuń suwak „Promień”, aby określić liczbę pikseli, na podstawie których obliczany jest efekt.

Ÿ Filtr Mediana może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Promień”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

505

Korzystanie z filtru Minimum
Filtr Minimum usuwa szum, przyciemniając piksele na obrazku. Stosowanie tego filtru przy ustawionej dużej intensywności może prowadzić do utraty istotnych szczegółów obrazka.

Aby zastosować filtr Minimum:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Minimum. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Procent” — określa intensywność efektu. Ÿ „Promień” — określa liczbę kolejnych pikseli, na podstawie których obliczany jest efekt.

Ÿ Filtr Minimum może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Procent” i „Promień”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Usuń morę
Filtr Usuń morę usuwa szum o charakterze deseni pojawiający się na skanowanych obrazkach rastrowych. Na przykład, jeśli skanowany jest obrazek rastrowy, pojawienie się wzoru mory jest wysoce prawdopodobne, ponieważ częstotliwość punktów na cal (dpi, ang. dots per inch) w oryginalnym wzorze rastra różni się od częstotliwości w zeskanowanym obrazku. W przypadku gdy obrazek zawiera maskę lub rozdzielczość wynikową obrazka określono na niższą

506

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

niż oryginalna, bądź obrazek zawiera obiekt i w oknie dokowanym Obiekty włączony jest przycisk „Zablokuj przezroczystość obiektu” dla tego obiektu, wówczas obrazek może zostać zmniejszony w wyniku działania tego filtru.

Aby zastosować filtr Usuń morę:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Usuń morę. 2 Przesuń suwak „Wielkość”, aby określić ilość usuwanego szumu. 3 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Lepiej” — pozwala zastosować efekt wysokiej jakości, ale działający nieco wolniej. Ÿ „Szybciej” — pozwala zastosować efekt niższej jakości, ale działający szybciej. 4 W polu „Wynik” wpisz wartość rozdzielczości wynikowej.

Ÿ Filtr Usuń morę może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Pole „Wynik” jest dostępne tylko wtedy, gdy wszystkie obiekty zostały scalone z tłem obrazka. Ÿ Jeśli obrazek zostanie zmniejszony, rozmiar obiektu lub zaznaczenia nie zmienia się, a pozostała część obrazka jest wypełniana kolorem papieru. Jeśli wyłączony jest przycisk „Zablokuj przezroczystość obiektu”, obiekt zmniejsza się wraz z resztą obrazka. Ÿ Najlepsze rezultaty można uzyskać, skanując oryginalny obrazek w rozdzielczości 300 dpi, a następnie ustawiając rozdzielczość wynikową na 200 dpi w oknie dialogowym Usuń morę. (Rozdzielczość wynikowa powinna być równa około dwóm trzecim oryginalnej rozdzielczości).

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

507

Korzystanie z filtru Usuń szum
Filtr Usuń szum pozwala zmiękczyć obrazek i usunąć przypadkowe piksele szumu. Filtr ten porównuje poszczególne piksele z sąsiednimi pikselami i oblicza średnią. Każdy piksel o wartości jaskrawości większej niż ustalona wartość progu jest usuwany. Możliwe jest zastosowanie tego filtru do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki.

Aby zastosować filtr Usuń szum:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Szum, a następnie wskaż polecenie Usuń szum. 2 Usuń zaznaczenie pola wyboru „Automatycznie”. 3 Przesuń suwak „Próg”, aby określić poziom jaskrawości, przy którym usuwany jest szum.

Ÿ Filtr Usuń szum może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Zaznaczenie pola wyboru „Automatycznie” umożliwia automatyczne ustawienie wartości progu.

Korzystanie z filtrów renderowania
Filtry renderowania umożliwiają symulowanie oświetlenia, uzyskanie efektów fotorealistycznych oraz nadanie trójwymiarowej głębi.

508

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Oto lista filtrów renderowania: Ÿ Stereogram — generuje deseń szumu złożony z punktów. W wyniku działania tego filtru powstaje obrazek, który daje wrażenie trójwymiarowej głębi, jeśli jest oglądany w określony sposób. Filtr ten nadaje się szczególnie dobrze do rysunków kreskowych o wysokim kontraście i do obrazków w skali szarości. Ÿ Odbłysk soczewki — tworzy koła światła symulujące błysk pojawiający się na fotografii, jeśli aparat skieruje się w kierunku jasnego źródła światła. Ÿ Efekty świetlne — oferuje całą gamę narzędzi umożliwiających dodawanie źródeł światła do obrazków RGB. Można określić liczbę i kolor źródeł światła, a także intensywność światła.

Korzystanie z filtru Stereogram
Filtr Stereogram generuje stereogram, czyli deseń szumu dający wrażenie trójwymiarowej głębi, jeśli jest oglądany w określony sposób. Filtr ten daje najlepsze wyniki w przypadku obrazków o wysokim kontraście.

Aby utworzyć stereogram:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie wskaż polecenie Stereogram. 2 Przesuń suwak „Głębokość”, aby określić intensywność efektu. W przypadku skomplikowanego obrazka efekt może być czasem w ogóle niewidoczny. Aby zobaczyć jego działanie, należy skoncentrować wzrok na obrazku tak, jakby się patrzyło na jakiś obiekt w oddali za obrazkiem. Aby zobaczyć odpowiednie trójwymiarowe kształty, warto spróbować przesunąć obrazek bliżej lub dalej. Z powodów fizjologicznych niektórzy ludzie w ogóle nie są w stanie zobaczyć tego efektu. 3 Aby dodać do obrazka dwa kwadraty ułatwiające ustawienie właściwej ostrości wzroku, zaznacz pole wyboru „Pokaż kwadraty”.

Ÿ Filtr ten może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem modelu Lab, 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Należy patrzeć w taki sposób, aby dwa kwadraty widzieć jako trzy, a potem przenieść wzrok na obrazek.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

509

Korzystanie z filtru Odbłysk soczewki
Filtr Odbłysk soczewki symuluje błysk światła w obiektywie aparatu fotograficznego. Działanie tego efektu polega na utworzeniu serii małych okręgów światła, otaczających bardzo jasny punkt.

Aby zastosować filtr Odbłysk soczewki:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie wskaż polecenie Odbłysk soczewki. 2 Włącz przycisk określania środka. 3 Kliknij w oknie obrazka, aby określić położenie odbłysku soczewki. 4 W sekcji „Typ soczewki” zaznacz jedną z poniższych opcji: Ÿ „50-300 mm (profesjonalny)” — tworzy efekt typowy dla ogniskowych od 50 mm (standardowy obiektyw, perspektywa normalna) do 300 mm (teleobiektyw lub obiektyw powiększający, powiększona perspektywa). Ÿ „35 mm (prosty)” — tworzy efekt typowy dla obiektywów szerokokątnych. Ÿ „105 mm (prosty)” — tworzy efekt typowy dla teleobiektywów. 5 Otwórz selektor kolorów, a następnie kliknij kolor. 6 Przesuń suwak „Jaskrawość”, aby określić jaskrawość odbłysku soczewki.

Ÿ Filtr ten może być używany tylko do obrazków w 24-bitowym trybie RGB.

Ÿ Aby wybrać kolor odbłysku soczewki, należy uaktywnić narzędzie „Pipeta” i wybrać kolor z okna obrazka.

510

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Aby powiększyć widok obrazka za pomocą narzędzia „Dłoń”, należy wyłączyć przycisk określania środka. Ÿ Aby określić jaskrawość odbłysku soczewki, można również wpisać wartość w polu „Jaskrawość”.

Korzystanie z filtru Efekty świetlne
Filtr Efekty świetlne pozwala określić kolor, jaskrawość i kontrast źródeł światła dodawanych do obrazka. Program Corel PHOTO-PAINT zawiera zestaw gotowych źródeł światła. Użytkownik może tworzyć niestandardowe źródła światła i zapisywać je w celu późniejszego wykorzystania. Za pomocą filtru Efekty świetlne można nadać obrazkowi wygląd wypukłej płaskorzeźby.

Aby zastosować filtr Efekty świetlne:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie wskaż polecenie Efekty świetlne. 2 Kliknij kartę „Źródło światła”. 3 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Reflektorowe” — pozwala uzyskać snop światła o wyraźnie określonych granicach. Ÿ „Kierunkowe” — pozwala uzyskać równomierne światło bez jaskrawego centrum. 4 Otwórz selektor kolorów i wybierz kolor źródła światła. 5 Przeciągnij selektor ustawień źródła światła, aby określić położenie i kąt padania światła. 6 Dla każdego źródła światła wykonaj dowolne z poniższych czynności: Ÿ Zaznacz pole wyboru „Włączone”, aby włączyć źródło światła. Ÿ Przesuń suwak „Jaskrawość”, aby określić intensywność światła. Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

511

Ÿ Przesuń suwak „Rozmiar stożka”, aby określić szerokość wiązki światła (od 0 do 180 stopni) i wyznaczyć wielkość plamy światła. Wyższe wartości powodują utworzenie szerokiego, rozproszonego promienia światła (takiego jak światło górne). Ÿ Przesuń suwak „Krawędź”, aby określić stopień rozlewania się światła na krawędziach plamy światła. Miękkość krawędzi wyrażana jest jako procent najwyższego stopnia skupienia światła. Ÿ Kliknij pokrętło „Kąt”, aby określić kierunek padania światła. Ÿ Przesuń suwak „Krycie”, aby określić wartość jaskrawości stosowaną do pikseli na obrazku. 7 Kliknij kartę „Atmosfera” i wykonaj dowolne z poniższych czynności: Ÿ Przesuń suwak „Jaskrawość” w sekcji „Światło rozproszone”, aby ustawić intensywność światła rozproszonego. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Włączone”, aby włączyć źródło światła rozproszonego. Ÿ Przesuń suwak „Jaskrawość” w sekcji „Obrazek”, aby ustawić intensywność światła dla całego obrazka. Ÿ Wybierz kanał tekstury z listy „Kanał”, aby określić kanał, w którym dodawana jest tekstura. Ÿ Przesuń suwak „Relief”, aby ustawić wielkość tekstury na powierzchni obrazka. Ÿ Przesuń suwak „Kontrast”, aby ustawić wyrazistość tekstury. Ustawienie 0 powoduje, że używane będą wszystkie wartości z 256 odcieni szarości, a ustawienie 100 — tylko wartości 0 i 255 (czarny i biały).

Aby zapisać styl oświetlenia:
1 Utwórz styl oświetlenia, wykonując poprzednią procedurę. 2 Naciśnij przycisk dodawania wzorca. 3 Wpisz nazwę dla stylu w oknie dialogowym Zapisz wzorzec.

Aby utworzyć płaskorzeźbę za pomocą światła:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Renderowanie, a następnie wskaż polecenie Efekty świetlne. 2 Wybierz gotowy styl z listy „Styl”. 3 Kliknij kartę „Atmosfera”. 4 Wybierz pojedynczy kanał z listy „Kanał”.

512

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

5 Przesuń suwak „Relief”, aby określić głębokość płaskorzeźby. 6 Przesuń suwak „Kontrast”, aby określić wyrazistość płaskorzeźby.

Ÿ Filtr Efekty świetlne może być używany tylko do obrazków w 24-bitowym trybie kolorów RGB oraz obrazków w 8-bitowej skali szarości. Ÿ Ustawienia na karcie „Źródło światła” dotyczą tylko bieżącego źródła światła, podczas gdy ustawienia z karty „Atmosfera” mają wpływ na cały obrazek.

Ÿ Aby dodać lub usunąć źródło światła, należy nacisnąć odpowiednio przycisk dodawania lub usuwania źródła światła. Ÿ Aby ukryć źródło światła w oknie podglądu, należy kliknąć przycisk pokazywania lub ukrywania źródła światła. Ÿ Dokładny kąt padania światła można określić, wpisując wartość w polu „Kąt” na karcie „Źródło światła”. Ÿ Kliknij przycisk „Omni” w oknie dialogowym Efekty świetlne, aby zastosować gotowy efekt świetlny Omni. Efekt ten powoduje utworzenie koła światła o wyraźnych krawędziach, którego położenie na obrazku można dopasować. Ÿ Z listy „Style” można wybrać gotowy styl oświetlenia.

Korzystanie z filtrów wyostrzania
Filtry wyostrzania zwiększają kontrast między pikselami na obrazku, co pozwala poprawić ostrość i uwydatnić krawędzie. Aby usprawnić korzystanie z efektów wyostrzania, program Corel PHOTO-PAINT wyposażono w specjalne okno dialogowe umożliwiające dostęp do tych efektów. Aby otworzyć to okno, należy z menu Efekty wybrać polecenie Wyostrzanie, a następnie wskazać polecenie Strojenie. Oto lista filtrów wyostrzania: Ÿ Strojenie wyostrzania — umożliwia dostęp do pięciu filtrów wyostrzania jednocześnie. Ÿ Wyostrzanie adaptacyjne — uwydatnia krawędzie detali przez analizę wartości sąsiadujących pikseli. Ten filtr zachowuje najwięcej szczegółów, ale jego działanie jest widoczne tylko na obrazkach o wysokiej rozdzielczości. Filtr Wyostrzanie adaptacyjne jest podobny w działaniu do filtru Maska wyostrzająca.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

513

Ÿ Wyostrzanie kierunkowe — analizuje piksele w pobliżu krawędzi, aby określić kierunek, w którym ma być stosowane największe wyostrzanie. Filtr ten pozwala uwydatnić krawędzie na obrazku bez powstawania efektu ziarnistości. Ÿ Filtr górnoprzepustowy — usuwa obszary i odcienie o niskich częstotliwościach. Filtr ten może nadać obrazkowi wrażenie delikatnej poświaty, uwydatniając światła i jasne miejsca obrazka. Ÿ Wyostrzanie — uwydatnia krawędzie na obrazku, zwiększając kontrast między sąsiednimi pikselami. Ÿ Maska wyostrzająca — uwydatnia szczegóły krawędzi na obrazku i nadaje ostrość rozmytym obszarom, ale nie usuwa obszarów o niskich częstotliwościach.

Korzystanie z filtru Strojenie wyostrzania
Ostrość obrazka można zwiększyć, wzmacniając kontrast w miejscach, gdzie przecinają się kolory lub cienie. Przyciski z miniaturami w oknie dialogowym Strojenie wyostrzania pozwalają obejrzeć podgląd obrazka po zastosowaniu poszczególnych technik wyostrzania. Intensywność efektu rośnie za każdym naciśnięciem danego przycisku.

Aby zastosować filtr Strojenie wyostrzania:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie wskaż polecenie Strojenie. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Procent” — określa intensywność efektu wyostrzania. Ÿ „Tło” — określa wielkość, o jaką musi się zmienić wartość piksela, aby efekt został do niego zastosowany. 3 Naciśnij jeden z przycisków z miniaturą: Ÿ „Maska wyostrzająca” — uwydatnia szczegóły krawędzi i wyostrza miękkie obszary. Ÿ „Wyostrzanie adaptacyjne” — uwydatnia szczegóły krawędzi bez wpływu na pozostałe obszary obrazka. Ÿ „Wyostrzanie” — zwiększa ogólną ostrość obrazka. Ÿ „Wyostrzanie kierunkowe” — analizuje piksele o zbliżonych kolorach, aby określić kierunek, w którym ma być stosowane największe wyostrzanie.

514

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Filtr Strojenie wyostrzania może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Intensywność efektu wyostrzania oraz udział tła można też dostosować, wpisując wartości w polach „Procent” i „Tło”. Ÿ Ostrość obrazka można także zwiększyć za pomocą filtru Wyostrzanie. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Korzystanie z filtru Wyostrzanie” na stronie 517.

Korzystanie z filtru Wyostrzanie adaptacyjne
Filtr Wyostrzanie adaptacyjne uwydatnia szczegóły krawędzi przez analizę wartości sąsiadujących pikseli. Filtr ten zachowuje najwięcej szczegółów obrazka, ale jego działanie jest widoczne tylko na obrazkach o wysokiej rozdzielczości.

Aby zastosować filtr Wyostrzanie adaptacyjne:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie wskaż polecenie Wyostrzanie adaptacyjne. 2 Przesuń suwak „Procent”, aby ustawić stopień wyostrzania.

Ÿ Filtr Wyostrzanie adaptacyjne może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Procent”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Wyostrzanie kierunkowe
Filtr Wyostrzanie kierunkowe analizuje piksele na krawędziach, aby określić kierunek, w którym ma być stosowane największe wyostrzanie. Filtr ten pozwala uwydatnić krawędzie na obrazku bez powstawania efektu ziarnistości.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

515

Aby zastosować filtr Wyostrzanie kierunkowe:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie wskaż polecenie Wyostrzanie kierunkowe. 2 Przesuń suwak „Procent”, aby ustawić stopień wyostrzania.

Ÿ Filtr Wyostrzanie kierunkowe może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Procent”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru górnoprzepustowego
Filtr górnoprzepustowy usuwa szczegóły obrazka, uwydatniając światła i jasne miejsca obrazka.

Aby zastosować filtr górnoprzepustowy:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie wskaż polecenie Filtr górnoprzepustowy. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Procent” — określa intensywność efektu. Ÿ „Promień” — określa, jak daleko kolory mają się rozmywać poza krawędzie.

516

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Ÿ Wysokie wartości procentowe powodują usuwanie większej liczby szczegółów i pozostawienie widocznych tylko krawędzi. Niskie wartości procentowe powodują uwydatnienie tylko światła. Ÿ Filtr górnoprzepustowy może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Procent” i „Promień”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Wyostrzanie
Filtr Wyostrzanie uwydatnia szczegóły krawędzi, zwiększając ostrość rozmytych obszarów na obrazku, a także kontrast między sąsiadującymi pikselami. Możliwe jest zastosowanie tego filtru do całego obrazka lub też do jego części, przy wykorzystaniu soczewki.

Aby zastosować filtr Wyostrzanie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie wskaż polecenie Wyostrzanie. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Poziom krawędzi” — określa intensywność efektu. Ÿ „Próg” — określa, ile pikseli zostanie objętych efektem. 3 Aby zastosować efekt do wartości intensywności pikseli, zaznacz pole wyboru „Zachowaj kolory”.

Ÿ Filtr Wyostrzanie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Poziom krawędzi” i „Próg”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

517

Korzystanie z filtru Maska wyostrzająca
Ostrość obrazka można zwiększyć, wzmacniając szczegóły krawędzi na obrazku. Filtr jest stosowany tylko do tych pikseli, których wartość w skali szarości jest większa od określonej wartości progu.

Aby zastosować filtr Maska wyostrzająca:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Wyostrzanie, a następnie wskaż polecenie Maska wyostrzająca. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Procent” — określa intensywność efektu wyostrzania. Ÿ „Promień” — określa liczbę pikseli, które są jednocześnie brane pod uwagę w obliczeniach. Ÿ „Próg” — określa, ile pikseli zostanie objętych efektem.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Procent”, „Promień” i „Próg”, aby określić intensywność i zasięg efektu.

Ÿ Filtr Maska wyostrzająca może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Korzystanie z filtrów teksturowych
Teksturowe filtry efektów specjalnych pozwalają dodawać do obrazka tekstury o różnych kształtach i powierzchniach. Można wykorzystać takie rodzaje powierzchni jak cegły, bąbelki, płótno, skóra słonia, plastik czy kamień lub nadać

518

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

obrazkowi wygląd podmalówki bądź wytrawionej płytki. Za pomocą tych filtrów można też zmienić obrazek, tak aby wyglądał jak namalowany na tynku lub oglądany przez materiał moskitiery. Oto lista filtrów teksturowych: Ÿ Mur z cegieł — grupuje piksele w serie powiązanych komórek, sprawiając, że obrazek wygląda jak namalowany na ceglanym murze. Ÿ Bąbelki — pokrywa obrazek pianą z bąbelków. Ÿ Płótno — nadaje obrazkowi teksturową powierzchnię, przy czym użytkownik ma możliwość wyboru obrazka tworzącego mapę płótna. Ÿ Bruk — dzieli obrazek na kostki bruku. Ÿ Skóra słonia — nadaje obrazkowi pomarszczony wygląd, tworząc na nim warstwę falistych linii. Ÿ Wytrawianie — nadaje obrazkowi wygląd wytrawionej płytki. Ÿ Plastik — sprawia, że obrazek wygląda jak wykonany z plastiku. Ÿ Tynk — zmienia rozmieszczenie pikseli, tak aby obrazek wyglądał jak namalowany na otynkowanej ścianie. Ÿ Relief wypukły — zmienia obrazek w relief wypukły. Ÿ Moskitiera — sprawia wrażenie, jak gdyby obrazek był oglądany przez materiał moskitiery. Ÿ Kamień — dodaje do obrazka teksturę o wyglądzie kamienia. Ÿ Podmalówka — zmienia wygląd obrazka, tak jakby został on namalowany na płótnie techniką nakładania kolejnych warstw farby.

Korzystanie z filtru Mur z cegieł
Za pomocą filtru Mur z cegieł można zmienić wygląd obrazka w serie powiązanych komórek. Można też dostosować rozmiar cegieł i gęstość deseniu.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

519

Aby zastosować filtr Mur z cegieł:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Mur z cegieł. 2 Przesuwaj suwak „Nierówności”, aby dostosować teksturę cegieł. 3 Wpisz wartości w polach „Szerokość cegły” i „Wysokość cegły”, aby określić szerokość i wysokość cegieł. 4 Wpisz wartość w polu „Grubość zaprawy”, aby określić rozmiar odstępów między cegłami. 5 Kliknij pokrętło „Kierunek światła”, aby określić kierunek padania światła na cegły. 6 Jeśli chcesz zachować równe proporcje między szerokością a wysokością cegieł, włącz przycisk blokowania.

Ÿ Filtr Mur z cegieł może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Szerokość cegły” i „Wysokość cegły”, „Grubość zaprawy” oraz „Kierunek światła”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Bąbelki
Do obrazka można zastosować teksturę o wyglądzie bąbelków. Filtr Bąbelki pozwala określić rozmiar bąbelków oraz wielkość obszaru obrazka, na którym efekt ma być zastosowany.

520

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby zastosować filtr Bąbelki:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Bąbelki. 2 Przesuń następujące suwaki: Ÿ „Średnica” — określa przeciętną średnicę bąbelków. Ÿ „Pokrycie” — określa procent obszaru obrazka objęty działaniem efektu. 3 Kliknij pokrętło „Kierunek światła”, aby określić kierunek padania światła. 4 Jeśli bąbelki mają załamywać światło, zaznacz pole wyboru „Refrakcja”.

Ÿ Filtr Bąbelki może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Średnica”, „Pokrycie” i „Kierunek światła”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtru Płótno
Filtr Płótno nadaje powierzchni obrazka wygląd wytłoczonej tekstury. Teksturę można wybrać spośród gotowych wzorów dostarczonych wraz z programem Corel PHOTO-PAINT lub utworzyć własną. W programie Corel PHOTO-PAINT można załadować i wykorzystać jako wytłoczoną mapę płótna dowolną mapę bitową. Najlepsze rezultaty osiąga się wykorzystując obrazki o wysokim i średnim kontraście.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

521

Aby zastosować filtr Płótno:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Płótno. 2 Naciśnij przycisk ładowania. 3 Odszukaj obrazek, który chcesz wykorzystać jako mapę płótna. 4 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 5 W sekcji „Dopasowanie”, przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „Przezroczystość” — określa przezroczystość efektu. Ustawienie przezroczystości na 100% powoduje, że wyżłobienia są stosowane bez istotnych zmian kolorów obrazka. Ÿ „Płaskorzeźba” — określa głębię efektu. Wartość 100 oznacza wyżłobienia takie jak na płótnie, a wartości z przedziału od 100 do 200 wzmacniają ciemne i jasne miejsca płótna w celu powiększenia wrażenia głębi. Ÿ „Przesunięcie X” — określa przesunięcie całej mapy płótna w poziomie. Ÿ „Przesunięcie Y” — określa przesunięcie całej mapy płótna w pionie. 6 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Wiersze” — przesuwa wiersze kafelków. Ÿ „Kolumny” — przesuwa kolumny kafelków. Ÿ „Rozciągnij i dopasuj” — wyłącza kafelkowanie i rozciąga mapę płótna, tak aby dopasować ją do obrazka. 7 Przesuń suwak „Przesunięcie”, aby określić wielkość przesunięcia kafelków mapy płótna.

Ÿ Filtr Płótno może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego. Ÿ Suwaki „Przesunięcie X” i „Przesunięcie Y” nie są dostępne, jeśli w sekcji „Przesunięcie kafelka” wybrano opcję „Rozciągnij i dopasuj”.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Przezroczystość”, „Płaskorzeźba”, „Przesunięcie X”, „Przesunięcie Y” oraz „Przesunięcie”, aby dostosować efekt.

522

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Bruk
Filtr Bruk pozwala dodać do obrazka teksturę o wyglądzie bruku. Można dopasować rozmiar, odstępy oraz ziarnistość kostek bruku.

Aby zastosować filtr Bruk:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Bruk. 2 Przesuń dowolne z następujących suwaków: Ÿ „Rozmiar” — określa rozmiar kostek bruku. Ÿ „Nierówności” — określa ziarnistość powierzchni kostek bruku. 3 Wpisz wartość w polu „Grubość zaprawy”, aby określić odstępy między kostkami bruku. 4 Kliknij pokrętło „Kierunek światła”, aby określić kierunek padania światła na kostki bruku. 5 Aby zdeformować kształt kostek bruku, zaznacz pole wyboru „Wypaczanie”.

Ÿ Filtr Bruk może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Rozmiar”, „Nierówności” i „Kierunek światła”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

523

Korzystanie z filtru Skóra słonia
Filtr Skóra słonia pozwala pomarszczyć obrazek poprzez nałożenie na niego warstwy falistych linii. Można dostosować wiek skóry słonia (do 100 lat), a także jej kolor.

Aby zastosować filtr Skóra słonia:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Skóra słonia. 2 Przesuń suwak „Wiek”, aby określić intensywność efektu. 3 Otwórz selektor kolorów „Kolor” i wybierz kolor zmarszczek. 4 Aby losowo zmieniać rozmieszczenie zmarszczek, wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Wylosuj”. Ÿ Wpisz odpowiednią wartość w polu „Wylosuj”.

Ÿ Filtr Skóra słonia może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać kolor skóry słonia, należy uaktywnić narzędzie „Pipeta” i wybrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartość w polu „Wiek”, aby dostosować intensywność efektu.

524

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Wytrawianie
Filtr Wytrawianie nadaje obrazkowi taki wygląd, jakby został on wytrawiony w metalu. Opcje filtru pozwalają dostosować głębokość wytrawień, stopień szczegółowości, kierunek padania światła oraz kolor metalowej powierzchni.

Aby zastosować filtr Wytrawianie:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Wytrawianie. 2 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Szczegóły” — określa stopień szczegółowości elementów obrazka. Ÿ „Głębokość” — określa głębokość wytrawiania. 3 Kliknij pokrętło „Kierunek światła”, aby określić kierunek padania światła. 4 Otwórz selektor kolorów „Kolor powierzchni” i wybierz kolor wytrawianej powierzchni.

Ÿ Filtr Wytrawianie może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać kolor powierzchni, należy uaktywnić narzędzie „Pipeta” i wybrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Szczegóły”, „Głębokość” i „Kierunek światła”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

525

Korzystanie z filtru Plastik
Obrazkowi można nadać taki wygląd, jakby został on wykonany z plastiku. W ten sposób uzyskuje się efekt trójwymiarowości. Można określić głębię obrazka oraz kolor i kierunek światła padającego na plastik.

Aby zastosować filtr Plastik:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Plastik. 2 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Światło” — określa jaskrawość oświetlonych elementów obrazka. Ÿ „Głębokość” — określa głębię cieni na plastiku. Ÿ „Gładkość” — określa stopień szczegółowości elementów obrazka. 3 Kliknij pokrętło „Kierunek światła”, aby określić kierunek padania światła. 4 Otwórz selektor kolorów „Kolor światła” i wybierz kolor światła.

Ÿ Filtr Plastik może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać kolor światła, należy uaktywnić narzędzie „Pipeta” i wybrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Światło”, „Głębokość”, „Gładkość” i „Kierunek światła”, aby dostosować efekt.

526

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Tynk
Filtr Tynk nadaje obrazkowi taki wygląd, jakby został on namalowany na otynkowanej ścianie. Można procentowo określić, w jakim stopniu szczegóły obrazka mają być objęte tym efektem.

Aby zastosować filtr Tynk:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Tynk. 2 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Szczegóły” — określa intensywność efektu. Ÿ „Jaskrawość” — określa jaskrawość efektu. 3 Aby losowo zmieniać rozmieszczenie pociągnięć pędzla, wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Naciśnij przycisk „Wylosuj”. Ÿ Wpisz odpowiednią wartość w polu „Wylosuj”.

Ÿ Filtr Tynk może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Szczegóły”, „Wylosuj” i „Jaskrawość”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

527

Korzystanie z filtru Relief wypukły
Obrazek można przekształcić w relief wypukły. Opcje pozwalają określić gładkość reliefu, stopień szczegółowości reliefu, kierunek padania światła oraz kolor powierzchni.

Aby zastosować filtr Relief wypukły:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Relief wypukły. 2 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Szczegóły” — określa stopień szczegółowości obrazka. Ÿ „Głębokość” — określa głębię reliefu. Ÿ „Gładkość” — określa stopień rozmycia. 3 Kliknij pokrętło „Kierunek światła”, aby określić kierunek padania światła. 4 Otwórz selektor kolorów „Kolor powierzchni” i wybierz kolor powierzchni.

Ÿ Filtr Relief wypukły może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Aby wybrać kolor powierzchni, należy uaktywnić narzędzie „Pipeta” i wybrać kolor z okna obrazka. Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Szczegóły”, „Głębokość”, „Gładkość” i „Kierunek światła”, aby dostosować efekt.

528

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Moskitiera
Filtr Moskitiera pozwala uzyskać efekt obrazka oglądanego przez materiał moskitiery. Można dostosować gęstość siatki i jaskrawość efektu moskitiery, a także miękkość wnętrza obrazka. Obrazek widziany przez moskitierę może być kolorowy lub czarno-biały.

Aby zastosować filtr Moskitiera:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Moskitiera. 2 Wybierz jedną z opcji koloru tła: Ÿ „Czarno-biały” — tworzy czarno-białe tło. Ÿ „Kolor” — tworzy kolorowe tło. 3 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Gęstość siatki” — określa gęstość siatki moskitiery. Ÿ „Miękkość” — określa ostrość pikseli na obrazku. Ÿ „Jaskrawość” — określa ilość światła na obrazku.

Ÿ Filtr Moskitiera może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Gęstość siatki”, „Miękkość” i „Jaskrawość”, aby dostosować efekt.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

529

Korzystanie z filtru Kamień
Filtr Kamień dodaje do obrazka teksturę o wyglądzie kamienia. Można określić stopień szczegółowości oraz gęstość deseniu, a także jego gładkość. Istnieje także możliwość określenia kąta, pod jakim światło pada na obrazek.

Aby zastosować filtr Kamień:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Kamień. 2 Wybierz styl kamienia z listy „Styl”. 3 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Nierówności” — określa poziom ziarnistości efektu. Ÿ „Szczegóły” — określa stopień szczegółowości obrazka. 4 Kliknij pokrętło „Kierunek światła”, aby określić kierunek padania światła na kamienie. 5 Aby tekstura kamienia miała wklęsły wygląd, zaznacz pole wyboru „Dopełnienie”.

Ÿ Filtr Kamień może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Nierówności”, „Szczegóły” i „Kierunek światła”, aby dostosować efekt.

530

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Korzystanie z filtru Podmalówka
Filtr Podmalówka pokrywa obrazek warstwami farby, odsłaniając miejscami teksturę płótna. Można określić, w jakim stopniu został namalowany oryginalny obrazek oraz dostosować jaskrawość obrazka.

Aby zastosować filtr Podmalówka:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Tekstura, a następnie wskaż polecenie Podmalówka. 2 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Wielkość” — określa intensywność efektu. Ÿ „Jaskrawość” — określa ilość światła na obrazku.

Ÿ Filtr Podmalówka może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Ÿ Można również wpisać wartości w polach „Wielkość” i „Jaskrawość”, aby dostosować efekt.

Korzystanie z filtrów Dekor
Filtry efektów specjalnych Dekor to krok naprzód w dziedzinie efektów specjalnych, ponieważ pozwalają one stosować fraktale i przypominające kalejdoskop wzory utworzone z elementów obrazka.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

531

Oto lista filtrów Dekor: Ÿ Julia Set Explorer 2.0 — umożliwia tworzenie i badanie fraktali Julia Set, które można wykorzystać w obrazku. Fraktale to struktury tworzone za pomocą specjalnych algorytmów i charakteryzujące się nieregularnością. Ich wpływ na obrazek może wprawiać w zdumienie. Filtr Julia Set Explorer udostępnia gotowe fraktale, a także umożliwia tworzenie nowych. Aby jak najlepiej wykorzystać ten filtr, warto poeksperymentować z różnymi elementami sterującymi. Ÿ Kalejdoskop — pozwala tworzyć przypominające kalejdoskop wzory na podstawie elementów obrazka. Filtr ten wycina fragment obrazka o prostym kształcie i powtarza go, odbija i obraca wiele razy, tworząc symetryczne wzory nad powierzchnią obrazka.

Dostęp do filtru Julia Set Explorer 2.0
Filtr Julia Set Explorer 2.0 jest modułem dodatkowym z pakietu Kai’s Power Tools. Z tego powodu interfejs użytkownika oraz plik pomocy tego filtru wyglądają nieco inaczej niż w przypadku pozostałych filtrów. Więcej informacji na temat korzystania z tego filtru można uzyskać, naciskając przycisk pomocy w oknie dialogowym Fractal Explorer V2.0. Filtr ten może być używany we wszystkich trybach kolorów z wyjątkiem modelu Lab, 48-bitowego RGB, 16-bitowego z odcieniami szarości, czarno-białego i trybu kolorów z paletą.

Aby otworzyć filtr Julia Set Explorer:
Ÿ Z menu Efekty wybierz polecenie Dekor, a następnie wskaż polecenie Julia Set Explorer 2.0.

Korzystanie z filtru Kalejdoskop
Za pomocą tego filtru można osiągnąć efekty podobne do obrazków w kalejdoskopie. Można wypróbować każdą z dostępnych 17 opcji układania elementów oraz określić różne wartości wtapiania i krycia.

532

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby uzyskać kalejdoskopowe wzory na obrazku:
1 Z menu Efekty wybierz polecenie Dekor, a następnie wskaż polecenie Kalejdoskop. 2 Naciśnij przycisk „Symetria”. 3 Kliknij jedną z miniatur symetrii i naciśnij przycisk „OK”. 4 Przesuń poniższe suwaki: Ÿ „Wtopienie” — określa miękką krawędź dla kafelków. Ÿ „Krycie” — określa poziom przezroczystości dla kafelków. 5 Wybierz tryb scalania elementów z listy „Tryb”. 6 Wykonaj jedną z poniższych czynności: Ÿ Zaznacz pole wyboru „Wyświetl granice wtopienia”, aby w oknie „Oryginał” zobaczyć granicę wtopienia. Jest to granica obszaru, nad którym jeden element zlewa się z kolejnym. Ÿ Zaznacz pole wyboru „Podgląd ciągły”, aby w oknie „Rezultat” widoczne były zmiany w trakcie ich wykonywania.

Ÿ Z listy „Źródło” można wybrać obrazek i wykorzystać go jako obrazek źródłowy dla efektu.

Aby zapisać własny układ kalejdoskopowy:
1 Dostosuj ustawienia filtru Kalejdoskop, wykonując czynności z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk „Zapisz kafelek”. 3 Z listy „Zapisz w” wybierz folder, w którym ma zostać zapisany układ. 4 W polu „Nazwa plików” wpisz nazwę pliku.

Ÿ Aby stosowanie tego filtru było możliwe, obrazek musi mieć wielkość przynajmniej 50 x 50 pikseli. Ÿ Filtr Kalejdoskop może być stosowany we wszystkich trybach kolorów, z wyjątkiem 48-bitowego trybu RGB, 16-bitowej skali szarości, trybu kolorów z paletą oraz czarno-białego.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

533

Zarządzanie filtrami dodatkowymi
Filtry dodatkowe to nowe możliwości i efekty, których można używać podczas edycji obrazków w programie Corel PHOTO-PAINT. Moduły dodatkowe filtrów i efektów specjalnych przetwarzają obrazki i modyfikują je według zdefiniowanych wcześniej specyfikacji. Podczas instalacji programu Corel PHOTO-PAINT 9 do systemu kopiowanych jest kilka filtrów dodatkowych firmowanych przez innych producentów. Filtry te zapewniają dodatkowe funkcje. Dzięki nim użytkownik ma dostęp do szerokiej gamy efektów specjalnych. Na karcie „Moduły dodatkowe” w oknie dialogowym Opcje można określić, które filtry dodatkowe mają być dostępne w menu Efekty, a które z nich nie są już potrzebne.

Dodawanie i usuwanie filtrów dodatkowych
Dodając i usuwając odpowiednie pozycje na stronie „Moduły dodatkowe” okna dialogowego Opcje, można określić, które efekty specjalne będą dostępne w menu Efekty.

Aby dodać filtr dodatkowy:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Z listy kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Moduły dodatkowe”. 3 Naciśnij przycisk „Dodaj”. 4 Wybierz folder zawierający filtry, które chcesz dodać.

Aby usunąć filtr dodatkowy:
1 Wykonaj czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Z listy „Foldery modułów dodatkowych” wybierz folder, w którym jest zapisany usuwany filtr. 3 Naciśnij przycisk „Usuń”.

Inicjowanie efektów firm trzecich podczas otwierania programu Corel PHOTO-PAINT
Filtry dodatkowe mogą być inicjowane podczas uruchamiania programu (w ten sposób będą natychmiast dostępne). Jeśli efekty nie zostaną zainicjowane podczas uruchamiania programu, do ich inicjalizacji dojdzie podczas pierwszego otwarcia menu Efekty. Użytkownik, który nie planuje korzystać z żadnych filtrów dodatkowych i dla którego istotna jest szybkość uruchamiania programu, może wyłączyć opcję automatycznego inicjowania filtrów.

534

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

Aby filtry dodatkowe były inicjowane podczas otwierania programu Corel PHOTO-PAINT:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 W oknie dialogowym Opcje kliknij pozycję „Obszar roboczy”, a następnie z listy kategorii wybierz pozycję „Moduły dodatkowe”. 3 Zaznacz pole wyboru „Inicjuj filtry przy uruchamianiu”.

Stosowanie efektów specjalnych do obrazków

535

536

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 10

TWORZENIE I EDYCJA FILMÓW

11

Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia tworzenie filmów, co pozwala uzyskać wrażenie ruchu na obrazkach. Filmy składają się z serii obrazków, zwanych klatkami. Zmiany położenia obiektów w kolejnych klatkach dają wrażenie ruchu.
Film składa się z serii obrazków zwanych klatkami. Główne elementy to tło i poruszające się obiekty.

Dla potrzeb filmu można utworzyć od podstaw nowe tło i obiekty, można także wykorzystać istniejące obrazki i obiekty. W dowolnej chwili film można zapisać. Chcąc poddać zapisany film edycji, można otworzyć go w całości lub wybrać i otworzyć tylko fragment filmu. Przy pracy na fragmentach filmu ilość danych, przetwarzanych jednorazowo przez komputer, jest odpowiednio mniejsza. Do modyfikacji filmu służą odpowiednie elementy sterujące. Możliwe jest wstawianie nowych klatek i plików, usuwanie klatek, zamiana ich kolejności i modyfikacja szybkości odtwarzania. Dostępne są też elementy sterujące odtwarzaniem filmu. Film można odtwarzać w przód, cofać do początku i przewijać do przodu. Istnieje możliwość zapisania utworzonego filmu w formacie QuickTime VR. Pliki w tym formacie zawierają opis przestrzennego środowiska (tzw. rzeczywistości wirtualnej) oddziałującego na zmysły użytkownika.

Tworzenie filmu
W skład filmu wchodzi tło i jeden lub większa liczba obiektów widocznych na pierwszym planie. Można utworzyć nowe tło i obiekty dla potrzeb filmu lub wykorzystać istniejące obrazki i obiekty.

Tworzenie i edycja filmów

539

Tworzenie tła
Przy tworzeniu nowego tła filmu należy wybrać tryb kolorów, liczbę kolorów w obrazku, jego rozmiar, rozdzielczość i kolor papieru. Do utworzenia tła filmu można także wykorzystać istniejący obrazek.

Tworzenie elementów ruchomych
Ruchome elementy filmu nazywane są obiektami. Obiekt wklejony do filmu widoczny będzie na wszystkich klatkach. Nieznacznie zmieniając położenie obiektu w kolejnych klatkach filmu uzyskuje się wrażenie ruchu. Gdy obiekt zajmie już właściwe położenie w bieżącej klatce, można go połączyć z tłem i tym samym przekształcić w stały element klatki. Więcej informacji na temat łączenia obiektów z tłem można znaleźć w sekcji „Grupowanie i łączenie obiektów” na stronie 232.
Aby uzyskać wrażenie ruchu, należy nieznacznie zmieniać położenie obiektów w kolejnych klatkach filmu.

Tworzenie tła filmu
Istnieje możliwość utworzenia tła filmu od podstaw lub wykorzystania istniejącego obrazka.

540

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Podobnie jak na wielkoekranowym filmie, tło jest miejscem, w którym toczy się akcja. W większości przypadków tło pozostaje nieruchome, poruszają się natomiast obiekty, widoczne na pierwszym planie.

Aby utworzyć tło filmu od podstaw:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Nowy. 2 Wybierz tryb kolorów z listy „Tryb kolorów”. 3 Otwórz selektor kolorów „Kolor papieru” i wybierz kolor tła. 4 Wybierz rozmiar klatki z listy „Rozmiar”. 5 Wybierz wartość z listy „Rozdzielczość”. 6 Zaznacz pole wyboru „Utwórz film”. 7 W polu „Liczba klatek” wpisz liczbę z przedziału od 1 do 10000, określającą liczbę klatek w filmie.

Ÿ Jeśli tworzony film ma być umieszczony na stronie WWW, to z listy „Tryb kolorów” należy wybrać pozycję „Z paletą (8 bitów)”. Więcej informacji na temat trybu kolorów z paletą można znaleźć w sekcji „Przekształcanie obrazka w obrazek z paletą kolorów” na stronie 389. Ÿ Maksymalna rozdzielczość, uzyskiwana na monitorze kolorowym, wynosi 96 dpi. Wyższe wartości dpi powodują zmniejszenie prędkości odtwarzania filmu.

Ÿ Rozmiar klatki można także określić, wpisując odpowiednie wartości w polach „Szerokość” i „Wysokość”. W tym celu należy z listy „Rozmiar” wybrać pozycję „Niestandardowy”.

Tworzenie i edycja filmów

541

Ÿ Aby wybrać inną jednostkę miary należy skorzystać z listy, umieszczonej obok pola „Szerokość”. Ÿ Można także wybrać dowolną rozdzielczość. W tym celu należy wpisać odpowiednią wartość w polu edycji listy „Rozdzielczość”.

Aby utworzyć tło filmu, wykorzystując istniejący obrazek:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz. 2 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest plik. 4 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 5 Z menu Film wybierz polecenie Utwórz z dokumentu.

Ÿ Aktywnemu obrazkowi nadawane jest automatycznie rozszerzenie .AVI. Obrazek ten staje się pierwszą i jedyną klatką nowego pliku filmu. Aby dodać kolejne klatki należy użyć przycisku wstawiania klatek w oknie dokowanym Film.

Tworzenie obiektów ruchomych
Aby uzyskać wrażenie ruchu obiektu, wystarczy nieznacznie zmieniać jego położenie między kolejnymi klatkami. Przy określaniu właściwego położenia obiektu pomocna jest możliwość nałożenia na bieżącą klatkę półprzezroczystych obrazów kilku (maksymalnie ośmiu) innych klatek. Nałożone klatki pełnią rolę podkładu, dzięki czemu możliwe jest prezycyjne umiejscowienie obiektu względem jego pozycji w poprzedniej lub następnej klatce.
W tym filmie obiektem ruchomym jest mewa, widoczna na jednolitym niebieskim tle.

542

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Aby utworzyć obiekt ruchomy:
1 Otwórz paletę wysuwaną „Maska/Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 2 Zaznacz obiekt. 3 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie wskaż polecenie Film. 4 Z menu Edycja wybierz polecenie Kopiuj, aby skopiować obiekt do schowka. 5 Z menu Edycja wybierz polecenie Wklej, a następnie wskaż polecenie Jako nowy obiekt. 6 Ustal położenie obiektu w bieżącej klatce. 7 Z menu Obiekt wybierz polecenie Połącz, a następnie wskaż polecenie Obiekty z tłem. 8 W oknie dokowanym Film naciśnij przycisk przejścia o jedną klatkę do przodu. 9 Powtarzaj czynności od 5 do 8 dla każdej klatki filmu.

Aby precyzyjnie ustalić położenie obiektu ruchomego:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie wskaż polecenie Film. 2 W oknie dokowanym Film uaktywnij przycisk nakładania klatek. 3 Przesuń czerwony znacznik nakładania klatek, aby wybrać klatki, które chcesz nałożyć na bieżącą klatkę. 4 Przesuń suwak w celu zwiększenia lub zmniejszenia stopnia przezroczystości nałożonej klatki. 5 Otwórz paletę wysuwaną „Obiekt” i uaktywnij narzędzie „Wskaźnik obiektów”. 6 Zaznacz obiekt. 7 Ustal położenie obiektu w bieżącej klatce.

Ÿ Aby scalić obiekt z tłem należy nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL, a następnie nacisnąć klawisz STRZAŁKA W DÓŁ. Naciśnięcie klawisza STRZAŁKA W DÓŁ po naciśnięciu i przytrzymaniu klawiszy CTRL + SHIFT spowoduje scalenie z tłem wszystkich obiektów.

Otwieranie i zapisywanie filmu
Istnieje możliwość otwarcia całego filmu lub tylko jego fragmentu. W przypadku otwarcia fragmentu filmu ilość informacji, przetwarzana jednorazowo przez komputer, będzie odpowiednio mniejsza. Tworzenie i edycja filmów

543

Film można zapisać przed lub po dodaniu do niego tła i obiektów. Należy jednak pamiętać, że po zapisaniu filmu wszystkie obiekty zostaną automatycznie scalone z tłem i nie będzie ich już można modyfikować. Jeśli film jest przeznaczony do umieszczenia na stronie WWW, to należy go zapisać w formacie animowanego pliku GIF.

Otwieranie filmu
Można otworzyć cały film lub jego fragment.

Aby otworzyć cały film:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz. 2 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest film. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest film. 4 Kliknij nazwę pliku. 5 Z dodatkowej listy, umieszczonej po prawej stronie listy „Pliki typu” wybierz pozycję „Cały obrazek”.

Ÿ Aby wyświetlić pierwszą klatkę filmu przed jego otwarciem, należy zaznaczyć pole wyboru „Podgląd”.

Aby otworzyć fragment filmu:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku. 3 W polach „Od” i „Do” podaj zakres klatek, wyznaczający fragment, który chcesz otworzyć.

Ÿ Przy otwieraniu filmu domyślnie ładowany jest tylko jego fragment. Ÿ Aby wyświetlić pierwszą klatkę filmu przed jego otwarciem, należy zaznaczyć pole wyboru „Podgląd”. Istnieje także możliwość wyświetlenia dalszych klatek. Należy w tym celu klikać pasek przewijania podglądu.

Ÿ Już po otwarciu fragmentu filmu można otworzyć inny fragment. W tym celu należy z menu Film wybrać polecenie Załaduj klatki.

544

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Zapisywanie filmu
Film można zapisać przed lub po dodaniu do niego tła i obiektów. Więcej informacji na temat zapisywania filmów przeznaczonych do umieszczenia na stronach WWW można znaleźć w sekcji „Zapisywanie filmu w formacie animowanego pliku GIF” na stronie 545.

Aby zapisać film:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać film. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Ÿ Podczas zapisywania filmu we wszystkich klatkach następuje automatyczne scalenie obiektów z tłem. Oznacza to, że obiektów nie można już później modyfikować niezależnie od tła.

Zapisywanie filmu w formacie animowanego pliku GIF
Jeśli film ma być umieszczony na stronie WWW, to należy zapisać go jako animowany plik GIF. Można odpowiednio dopasować wysokość i szerokość klatek, liczbę kolorów oraz określić, ile razy film ma być odtwarzany. Jeden z kolorów można zdefiniować jako przezroczysty — wówczas przez odtwarzany film będzie prześwitywało tło strony WWW. Ponadto można określić czas wyświetlania każdej klatki na ekranie.
Każda z powyższych klatek przedstawia mewę w innym położeniu, przez co wydaje się, że ptak leci. Jeśli tak przygotowany film ma znaleźć się na stronie WWW, to należy zapisać go jako animowany plik GIF.

Aby zapisać film w formacie animowanego pliku GIF:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. Tworzenie i edycja filmów

545

3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Z listy „Pliki typu” wybierz pozycję „GIF - Animowany GIF”. Ÿ Format animowanego pliku GIF dopuszcza użycie wyłącznie obrazków z paletą. Więcej informacji na temat przekształcania obrazów 24-bitowych do trybu kolorów z paletą można znaleźć w sekcji „Przekształcanie obrazka w obrazek z paleta kolorów” na stronie 389. Ÿ Podczas zapisywania filmu we wszystkich klatkach następuje automatyczne scalenie obiektów z tłem. Oznacza to, że obiektów nie można już później modyfikować niezależnie od tła. Ÿ Aby obejrzeć przygotowaną animację GIF, należy nacisnąć przycisk „Podgląd” w oknie dialogowym Opcje animacji formatu GIF89.

Aby dostosować ustawienia animowanego pliku GIF:
1 Wykonaj czynności od 1 do 5 z poprzedniej procedury. 2 Kliknij kartę „Ustawienia pliku”. 3 Aby ustawić rozmiary papieru, zaznacz pole wyboru „Automatyczny”. 4 Aby dopasować liczbę kolorów w obrazku, wpisz wartość z przedziału od 2 do 256 w polu „Przekształć w”. 5 Zaznacz pole wyboru „Odtwarzanie klatek w pętli”, aby uaktywnić powtarzanie sekwencji klatek. 6 Wybierz jedną z poniższych opcji: Ÿ „Nieprzerwanie” — uaktywnia ciągłe powtarzanie klatek, Ÿ „Zatrzymaj po” — umożliwia określenie liczby powtórzeń. 7 Jeśli chcesz wybrać kolor tła, wpisz odpowiednią wartość w polu „Tło”. Dozwolony zakres wartości zależy od liczby kolorów w obrazku.

Ÿ Po usunięciu zaznaczenia pola wyboru „Automatyczny” można samodzielnie ustalić rozmiar papieru, wpisując odpowiednie wartości w polach „Szerokość” i „Wysokość”. Ÿ Zaznaczenie pola wyboru „Zapisuj tylko różnice między klatkami” spowoduje, że zapisywane będą wyłącznie różnice między klatkami, a nie całe obrazki. Dzięki temu zapisany plik będzie odpowiednio mniejszy.

546

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Aby zmienić parametry klatki w animowanym pliku GIF:
1 Wykonaj czynności od 1 do 5 z procedury „Aby zapisać film w formacie animowanego pliku GIF”. 2 Kliknij kartę „Ustawienia klatki”. 3 Uaktywnij opcję „Kolor obrazka” aby wybrać kolor, który będzie traktowany jako przezroczysty. 4 Naciśnij przycisk „Wybierz kolor”, wybierz kolor w oknie dialogowym Wybierz kolor, a następnie naciśnij przycisk „OK”. Wybrany kolor będzie traktowany jako przezroczysty. 5 Wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ W polach „X” i „Y” wpisz liczbę pikseli, określającą przesunięcie bieżącej klatki w stosunku do lewego górnego narożnika strony. Ÿ Naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, zaznacz większą liczbę klatek w polu podglądu, a następnie w polach „dX” i „dY” wpisz liczbę pikseli, określającą przesunięcie każdej klatki w stosunku do klatki ją poprzedzającej. 6 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Użyj globalnej” — powoduje, że używana będzie globalna paleta kolorów; Ÿ „Użyj lokalnej” — powoduje, że używana będzie paleta zawierająca kolory występujące w obrazku. 7 W polu „Opóźnienie klatki” wpisz wartość, określającą czas pomiędzy pojawianiem się kolejnych klatek. 8 Z listy „Sposób pozbywania się” wybierz opcję, określającą sposób usuwania poprzednich klatek z ekranu. 9 Naciśnij jeden z następujących przycisków: Ÿ „Zastosuj tylko zmienione” — powoduje zapisanie w pliku tylko tych parametrów klatki, które uległy zmianie; Ÿ „Zastosuj wszystko” — powoduje zapisanie w pliku wszystkich parametrów klatki.

Ÿ Zaznaczenie pola wyboru „Przeplatanie wierszy” powoduje, że obrazek na ekranie będzie odświeżany od razu po załadowaniu każdej klatki.

Tworzenie i edycja filmów

547

Ÿ Inna metoda wyboru koloru, który ma być traktowany jako przezroczysty, polega na wpisaniu numeru jego indeksu w polu „Kolor obrazka”. Ÿ Jeśli w filmie nie występuje żaden kolor, który ma być traktowany jako przezroczysty, to w sekcji „Przezroczystość” należy wybrać opcję „Brak”.

Edycja i odtwarzanie filmu
Edycja filmu polega na reorganizacji i modyfikacji sekwencji klatek. Istnieje możliwość wstawiania do filmu klatek lub plików, przemieszczania lub usuwania klatek, a także zmiany częstości klatek. Częstość klatek to czas, przez jaki każda klatka pozostaje widoczna na ekranie zanim zostanie zastąpiona kolejną klatką. Od częstości klatek zależy szybkość odtwarzania filmu. Zmodyfikowany film można odtworzyć, aby ocenić efekty wprowadzonych zmian. Filmy można odtwarzać od początku do końca albo klatka po klatce. Odpowiednie elementy sterujące umożliwiają przechodzenie o jedną klatkę w przód i wstecz, powrót na początek filmu, przejście na jego koniec lub do dowolnej klatki.

Wstawianie klatek i plików do filmu
Do filmu można wstawić puste klatki lub kopie innych klatek. Istnieje także możliwość wstawienia do filmu całych plików, zawierających obrazki lub inne filmy. Jeśli wymiary obrazków we wstawianym pliku różnią się od wymiarów obowiązujących w bieżącym filmie, to zostaną do nich automatycznie dopasowane.
Nowe klatki można wstawić w dowolnym miejscu sekwencji.

Aby wstawić klatki do filmu:
1 Z menu Film wybierz polecenie Wstaw klatkę. 2 W polu „Wstaw” wpisz liczbę klatek, którą chcesz dodać. 3 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Przed klatką” — nowe klatki zostaną wstawione przed klatką określoną w polu „Klatka”,

548

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Ÿ „Po klatce” — nowe klatki zostaną wstawione po klatce określonej w polu „Klatka”. 4 W polu „Klatka” wpisz wartość, określającą położenie nowych klatek. 5 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Kopiuj bieżącą klatkę” — powoduje skopiowanie klatki z okna obrazka, Ÿ „Użyj koloru papieru” — powoduje dodanie klatek w kolorze papieru.

Ÿ Jednorazowo do filmu można dodać nie więcej niż 100 klatek. Program umożliwia dodanie do filmu większej liczby klatek, operację tę należy jednak wykonywać etapami.

Ÿ Aby wstawić klatki do filmu można także nacisnąć przycisk wstawiania klatek w oknie dokowanym Film.

Aby wstawić plik do filmu:
1 Z menu Film wybierz polecenie Wstaw z pliku. 2 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest film lub obrazek przeznaczony do wstawienia. 4 Kliknij nazwę pliku. 5 Z listy umieszczonej po lewej stronie przycisku „Opcje”, wybierz pozycję „Cały obrazek”. 6 Naciśnij przycisk „Otwórz”. 7 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Przed klatką” — nowe klatki zostaną wstawione przed klatką wskazaną w polu „Klatka”, Ÿ „Po klatce” — nowe klatki zostaną wstawione po klatce wskazanej w polu „Klatka”. 8 W polu „Klatka” wpisz wartość, określającą położenie wstawianego pliku w filmie.

Tworzenie i edycja filmów

549

Ÿ Aby wstawić klatki z pliku, można również nacisnąć przycisk wstawiania filmu z pliku w oknie dokowanym Film.

Usuwanie klatek z filmu
Istnieje możliwość usunięcia zbędnych klatek z filmu. Usuwanie klatek prowadzi także do ograniczenia czasu odtwarzania.
Jeśli film jest za długi albo odtwarza się zbyt wolno, to należy z niego usunąć zbędne klatki.

Aby usunąć klatki z filmu:
1 Z menu Film wybierz polecenie Usuń klatkę. 2 W polu „Od klatki” wpisz numer pierwszej klatki przeznaczonej do usunięcia. 3 W polu „Do klatki” wpisz numer ostatniej klatki przeznaczonej do usunięcia.

Ÿ Usunięte zostaną klatki z przedziału określonego w oknie dialogowym Usuń klatki, włącznie z klatkami o numerach podanych w polach „Od klatki” i „Do klatki”.

Ÿ Aby usunąć klatkę, można także posłużyć się przyciskiem usuwania klatek w oknie dokowanym Film. Przed naciśnięciem przycisku usuwania klatek należy zaznaczyć odpowiednią klatkę w oknie dokowanym Film. Aby zaznaczyć większą liczbę klatek, należy nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL. Ÿ Aby usunąć pojedynczą klatkę, należy w polach „Od klatki” i „Do klatki” wpisać ten sam numer.

550

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Zmiana kolejności klatek w filmie
Przenosząc pojedynczą klatkę lub większą ich liczbę w nowe miejsce, można zmienić kolejność klatek w filmie.

Aby zmienić kolejność klatek w filmie:
1 Z menu Film wybierz polecenie Przenieś klatkę. 2 W oknie dialogowym Przenieś klatki wpisz numer pierwszej klatki przeznaczonej do przeniesienia. 3 W polu „Do klatki” wpisz numer ostatniej klatki przeznaczonej do przeniesienia. 4 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Przed klatką” — powoduje umieszczenie klatek przed pozycją wskazaną w polu „Klatka”. Ÿ „Po klatce” — powoduje umieszczenie klatek za pozycją wskazaną w polu „Klatka”. 5 W polu „Klatka” wpisz wartość, określającą położenie przeniesionych klatek.

Ÿ Aby przenieść pojedynczą klatkę, należy w polach „Przenieś klatkę” i „Do klatki” wpisać ten sam numer. Ÿ Kolejność klatek można również zmienić, przeciągając je w nowe miejsce w oknie dokowanym Film.

Zmiana częstości klatek
Częstość klatek decyduje o tym, jak długo każda klatka będzie widoczna na ekranie. Można określić czas wyświetlania każdej klatki z osobna lub ustawić ten sam czas wyświetlania dla wszystkich klatek w filmie. Odpowiednio zmieniając częstość, można regulować szybkość przemieszczania się obiektów w kolejnych klatkach.

Aby zmienić czas wyświetlania pojedynczej klatki:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery, a następnie wskaż polecenie Film. 2 Kliknij miniaturę klatki w oknie dokowanym Film. 3 Wpisz odpowiednią wartość w polu z opóźnieniem klatki, umieszczonym obok miniatury.

Tworzenie i edycja filmów

551

Ÿ Aby ocenić wpływ wprowadzonych zmian częstości klatek na odtwarzanie filmu, można posłużyć się przyciskiem odtwarzania filmu.

Ÿ Aby zmienić częstość większej liczby klatek, należy nacisnąć i przytrzymać klawisz CTRL, wybrać klatki i wpisać odpowiednią wartość w polu z opóźnieniem klatki.

Sterowanie odtwarzaniem filmu
Film odtwarzany jest bez przerwy, dopóki użytkownik go nie zatrzyma. W trakcie odtwarzania na pasku stanu wyświetlany jest wskaźnik postępu, pokazujący jaka część filmu (w procentach) została już odtworzona. Film można przewinąć do pierwszej lub ostatniej klatki. Można także przejść do dowolnie wybranej klatki lub przeglądać film klatka po klatce w przód i wstecz.

Aby odtworzyć film:
Ÿ Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie wskaż polecenie Odtwórz film.

Aby zatrzymać film:
Ÿ Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie wskaż polecenie Zatrzymaj film.

Aby przewinąć film do początku:
Ÿ Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie wskaż polecenie Przewiń do początku.

Aby przewinąć film do końca:
Ÿ Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie wskaż polecenie Przewiń do końca.

Aby przejść do następnej klatki filmu:
Ÿ Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie wskaż polecenie Przejdź do następnej klatki.

Aby przejść do poprzedniej klatki filmu:
Ÿ Z menu Film wybierz polecenie Sterowanie, a następnie wskaż polecenie Przejdź do poprzedniej klatki.

552

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Aby przejść do konkretnej klatki:
1 Z menu Film wybierz polecenie Przejdź do klatki. 2 W polu „Klatka” wpisz numer klatki, do której chcesz przejść.

Ÿ Aby przejść do konkretnej klatki można również dwukrotnie kliknąć jej miniaturę w oknie dokowanym Film. Ÿ Do przewijania filmu, przeglądania go klatka po klatce lub przechodzenia do dowolnej klatki użyć można również elementów sterujących, umieszczonych w dolnej części okna obrazka lub w oknie dokowanym Film.

Praca z filmem w formacie QuickTime VR
Wyróżnia się dwa typy filmów w formacie QuickTime VR: panoramiczne i obiektowe. Film panoramiczny umożliwia oglądanie całego otoczenia obserwatora. Obserwator ma wrażenie, że stoi pośrodku obrazu i może obracać się o 360 stopni. W przypadku filmu obiektowego obserwator obraca się wokół obiektu i może oglądać go z dowolnej strony. Filmy panoramiczne można tworzyć przez zszycie kilku obrazków. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Zszywanie obrazków” na stronie 283.
W przypadku filmu obiektowego QuickTime VR każda klatka przedstawia obraz obiektu widzianego pod innym kątem.

W obu rodzajach filmów obserwator może spoglądać w górę i w dół, obracać się i powiększać fragmenty obrazu. Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia otwieranie, zapisywanie i modyfikowanie filmów w formacie QuickTime VR.

Tworzenie i edycja filmów

553

Istnieje także możliwość tworzenia filmów złożonych z wielu scen (węzłów), poprzez łączenie filmów panoramicznych i obiektowych. Łącza pomiędzy węzłami panoramicznymi i obiektowymi nazywane są obszarami aktywnymi.
Film panoramiczny w formacie QuickTime VR.

Otwieranie filmu w formacie QuickTime VR
Program Corel PHOTO-PAINT umożliwia otwieranie filmów, zapisanych w formacie QuickTime VR. Jeśli plik zawiera kilka scen (węzłów), to użytkownik może wybrać scenę, którą chce otworzyć. Jednorazowo można otworzyć tylko jedną scenę. Poszczególne sceny filmu można przeglądać przed ich otwarciem.

Aby otworzyć film w formacie QuickTime VR, zawierający jedną scenę:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Otwórz. 2 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym zapisany jest plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym zapisany jest plik. 4 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku.

Ÿ Otwieranie i zapisywanie plików w formacie QuickTime VR w programie Corel PHOTO-PAINT jest możliwe tylko wówczas, gdy w systemie zainstalowane jest oprogramowanie QuickTime w wersji 3.0 lub wyższej. Ÿ Wszystkie obszary aktywne ładowane są jako obiekty.

Aby otworzyć film w formacie QuickTime VR, zawierający kilka scen:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Kliknij nazwę pliku. 3 Przeciągnij pasek przewijania podglądu, aby wybrać scenę, którą chcesz otworzyć.

554

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Dostosowywanie filmu i zapisywanie go w pliku QuickTime VR
Filmy można zapisywać w formacie QuickTime VR. Filmy, składające się z jednej klatki, zapisywane są jako panoramiczne, natomiast zawierające większą liczbę klatek — jako obiektowe. Sceny filmów, zawierających wiele węzłów, można zapisywać w jednym pliku lub w oddzielnych plikach. Przed zapisaniem filmu w formacie QuickTime VR można ustalić parametry węzłów oraz świata wirtualnej rzeczywistości (VR). Do każdego węzła w filmie można przypisać nazwę i komentarz.

Aby zapisać film w formacie QuickTime VR:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Z listy „Pliki typu” wybierz pozycję „MOV - QuickTime VR”.

Ÿ W przypadku zapisania filmu w istniejącym pliku QuickTime VR, wszystkie obszary aktywne, zdefiniowane wcześniej w zmodyfikowanym węźle, zostaną utracone. Więcej informacji na temat obszarów aktywnych można znaleźć w sekcji „Tworzenie obszarów aktywnych w filmach QuickTime VR” na stronie 557. Ÿ Szerokość obrazu w filmie panoramicznym musi być równa wielokrotności czterech pikseli.

Aby zmienić parametry węzła QuickTime VR w przypadku filmu panoramicznego:
1 Wykonaj czynności od 1 do 5 z poprzedniej procedury. 2 Kliknij kartę „Węzeł”. 3 Wpisz nazwę w polu „Nazwa węzła”. 4 Z listy „Kompresja” wybierz typ kompresji stosowanej w pliku.

Aby zmienić parametry węzła QuickTime VR w przypadku filmu obiektowego:
1 Wykonaj czynności od 1 do 5 z procedury „Aby zapisać film w formacie QuickTime VR”. 2 W polu „Liczba obrazków w wierszu” wpisz liczbę obrazków w wierszu.

Tworzenie i edycja filmów

555

3 Jeśli chcesz, by film był odtwarzany automatycznie natychmiast po załadowaniu go do programu QuickTime, to w sekcji „Animacja obiektu” zaznacz pole wyboru „Włącz animację widoku”. 4 W sekcji „Ustawienia sterowania” zaznacz dowolne spośród następujących pól wyboru: Ÿ „Zawijaj przy przewijaniu” — umożliwia obrót obiektu wokół osi pionowej o więcej niż 360 stopni; Ÿ „Zawijaj przy przechylaniu” — umożliwia obrót obiektu wokół osi poziomej o więcej niż 360 stopni; Ÿ „Włącz powiększanie” — umożliwia powiększanie i pomniejszanie; Ÿ „Zezwól na przesunięcie obiektu” — powoduje, że podczas powiększania obiekt może się poruszać; Ÿ „Efekt odwrotny dla sterowania w poziomie” — powoduje, że poziome ruchy myszy będą traktowane tak, jak gdyby odbywały się w pionie; Ÿ „Efekt odwrotny dla sterowania w pionie” — powoduje, że pionowe ruchy myszy będą traktowane tak, jak gdyby odbywały się w poziomie; Ÿ „Zamień sterowanie w pionie i w poziomie” — powoduje zamianę ruchów poziomych na pionowe i odwrotnie.

Ÿ Program Corel PHOTO-PAINT dobiera wartość w polu „Liczba wierszy” na podstawie liczby podanej przez użytkownika w polu „Liczba obrazków w wierszu”.

Ÿ Jeżeli razem z polem wyboru „Włącz animację widoku” zaznaczone zostanie również pole „Animacja odwrotna”, to po załadowaniu filmu do programu QuickTime VR rozpocznie się jego ciągłe odtwarzanie.

Aby zmienić parametry świata wirtualnej rzeczywistości QuickTime VR:
1 Wykonaj czynności od 1 do 5 z procedury „Aby zapisać filmu w formacie QuickTime VR”. 2 Kliknij kartę „Świat wirtualnej rzeczywistości (VR)” w oknie dialogowym Eksport do formatu QuickTime VR. 3 Wpisz nazwę w polu „Nazwa świata VR”. 4 Wpisz szerokość w polu „Domyślna szerokość świata”. 5 Wpisz wysokość w polu „Domyślna wysokość świata”.

556

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

Ÿ Wartości wpisane w polach „Domyślna szerokość świata” i „Domyślna wysokość świata” określają wymiary filmu (w pikselach) podczas oglądania go w programie QuickTime VR.

Ÿ Aby zachować pierwotny stosunek szerokości obrazu do jego wysokości, należy zaznaczyć pole wyboru „Zachowaj proporcje”.

Tworzenie obszarów aktywnych w filmach QuickTime VR
Obszary aktywne łączą węzły filmu z innymi węzłami lub z adresami URL (Universal Resource Locator). Tworzenie obszarów aktywnych odbywa się podczas zapisywania filmu. W oknie dialogowym Eksport do formatu QuickTime VR widoczna jest lista wszystkich obiektów aktywnego obrazka. Użytkownik może wybrać obiekt i wskazać węzeł lub adres URL, do którego ma on prowadzić. W filmie można tworzyć nowe węzły, można także zastępować węzły już istniejące. Aby utworzyć nowy węzeł o niższej rozdzielczości, który będzie szybciej ładował się na stronę WWW, należy najpierw zmienić rozdzielczość obrazka. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Zmiana rozmiaru obrazka”.

Aby utworzyć obszary aktywne w filmie QuickTime VR:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Zapisz jako. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Z listy „Pliki typu” wybierz pozycję „MOV - QuickTime VR”, a następnie naciśnij przycisk „Zapisz”. 6 Kliknij kartę „Obszary aktywne”. 7 Wybierz obiekt z listy „Obszar aktywny”. 8 W sekcji „Typ obszaru aktywnego” wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Łącze” — umożliwia wybranie z listy „Łącze do” węzła, z którym będzie połączony dany obszar aktywny; Ÿ „Adres URL” — umożliwia wpisanie w polu obok adresu URL, z którym będzie połączony dany obszar aktywny. 9 Powtarzaj czynności 7 i 8 dla każdego obiektu z listy „Obszar aktywny”.

Tworzenie i edycja filmów

557

Ÿ Jeśli wybrano istniejący plik, to zostanie on nadpisany. W oknie dialogowym Eksport do formatu QuickTime VR wyświetlane są wszystkie istniejące węzły, zapisane w pliku. Aby uniknąć zastąpienia istniejącego węzła, należy dodać nowy.

Aby dodać nowy węzeł do filmu QuickTime VR:
1 Wykonaj czynności od 1 do 5 z poprzedniej procedury. 2 Naciśnij przycisk „Nowy węzeł”. 3 Wybierz obiekt z listy „Obszar aktywny”. 4 Wybierz opcję „Łącze”. 5 Z listy „Łącze do” wybierz węzeł, z którym będzie połączony wybrany obszar aktywny.

Ÿ Istnieje możliwość zmiany parametrów utworzonego węzła. Więcej informacji na temat zmiany parametrów węzłów można znaleźć w sekcji „Dostosowywanie filmu i zapisywanie go w pliku QuickTime VR” na stronie 555.

Aby utworzyć węzeł o niskiej rozdzielczości:
1 Wykonaj czynności od 1 do 5 z procedury „Aby utworzyć obszary aktywne w filmie QuickTime VR”. 2 Zaznacz węzeł panoramy. 3 Naciśnij przycisk „Nowy węzeł”. 4 Wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Pełna” — tworzy węzeł o rozdzielczości równej pierwotnej rozdzielczości obrazka, Ÿ „1/2 pełnej” — zmniejsza pierwotne wymiary węzła o połowę, Ÿ „1/4 pełnej” — zmniejsza wymiary węzła do jednej czwartej rozmiarów pierwotnych, Ÿ „Podgląd — tworzy węzeł o wymiarach równych wymiarom miniatury.

558

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 11

PUBLIKOWANIE OBRAZKÓW W INTERNECIE

12

Publikowanie obrazków w Internecie oznacza wyświetlanie ich na stronach WWW. Rzadko spotyka się serwisy WWW nie zawierające grafiki. Obrazki wzbogacają strony WWW, dodają charakteru, przedstawiają pomysły w sposób wizualny oraz nadają stronom profesjonalny wygląd. Program Corel PHOTO-PAINT dostarcza narzędzi potrzebnych do tworzenia obrazków, które można wyświetlić na stronach WWW. Program ten umożliwia zapisywanie obrazków w formacie pliku zgodnym z przeglądarkami internetowymi. Można dzięki niemu tworzyć mapy obrazów z aktywnymi obszarami, zawierającymi odnośniki do innych stron WWW.

Wybieranie formatu pliku
W przypadku grafiki internetowej używa się trzech formatów plików — GIF (Graphics Interchange Format), JPEG (Joint Photographic Experts Group) i PNG (Portable Network Graphics). W formacie GIF zapisuje się najczęściej rysunki kreskowe oraz grafikę charakteryzującą się małą liczbą kolorów lub wyraźnymi krawędziami, na przykład czarno-białe obrazki skanowane. W formacie JPEG zapisuje się obrazki o szerokim zakresie tonalnym, takie jak fotografie lub kolorowe obrazki skanowane. Format PNG używany jest jako alternatywa wobec formatów GIF i JPEG. W przypadku tworzenia grafiki dla map obrazów zastosować można dowolny z wymienionych wyżej formatów.

Format GIF
Format GIF został utworzony jako przenośny standard graficzny. Oznacza to, że jest on obsługiwany przez wszystkie graficzne przeglądarki internetowe. Format GIF obsługuje maksymalnie 8-bitowy tryb koloru (256 kolorów) oraz pozwala na zapisywanie własnych palet wraz z obrazkiem. Format GIF oferuje szereg zaawansowanych funkcji graficznych, włącznie z przezroczystymi tłami, przeplotem i animacją. Pliki w formacie GIF stosują kompresję bezstratną, co oznacza, że przy przekształceniu do formatu GIF cała informacja o pliku jest zapisywana razem z obrazkiem, dzięki czemu plik GIF wygląda dokładnie tak, jak grafika wyjściowa.

Publikowanie obrazków w Internecie

561

Format JPEG
Format JPEG został opracowany jako schemat kompresji specjalnie dla grafiki komputerowej. Obsługuje on maksymalnie 32-bitowy tryb koloru (4,2 miliarda kolorów) i dlatego jest doskonały do fotografii, map obrazu i kolorowych obrazków skanowanych. Format JPEG stosuje kompresję stratną, co powoduje utratę części informacji o obrazku, ale zapewnia doskonałą jakość grafiki i wysoki stopień kompresji. Jakość obrazka użytkownik może określić samodzielnie — im wyższa jakość, tym większy rozmiar pliku. Niektóre przeglądarki internetowe obsługują progresywne obrazki JPEG, które wyświetlane są na ekranie stopniowo, dzięki czemu część obrazka widoczna jest jeszcze przed zakończeniem jego ładowania.
Obrazek po lewej stronie zapisywany jest z zachowaniem wysokiej jakości (niski stopień kompresji). Obrazek po prawej stronie zapisywany jest z zachowaniem niskiej jakości (wysoki stopień kompresji).

Format PNG
Format PNG powstał jako alternatywa wobec formatów GIF i JPEG. W przeciwieństwie do formatu GIF, format PNG obsługuje zarówno obrazki w trybie pełnokolorowym jak i grafikę opartą na paletach. Formatu PNG można także używać do zapisywania obrazków przezroczystych (w przeciwieństwie do formatu JPEG). Format PNG stosuje system zaawansowanej kompresji bezstratnej oraz obsługuje funkcję przeplotu. Aby wyświetlić strony z obrazkami w formacie PNG, przeglądarki mogą potrzebować dodatkowego filtru obsługującego ten format. Filtry takie są powszechnie dostępne w Internecie.

Zapisywanie obrazka w formacie GIF
Format GIF został tak opracowany, żeby pliki w nim zapisane zajmowały jak najmniej miejsca na dysku oraz żeby były łatwo odczytywane i przenoszone pomiędzy różnymi komputerami. W formacie GIF należy zapisywać pliki graficzne przeznaczone do publikacji na stronach WWW, jeśli charakteryzują się one maksymalnie 256 kolorami, lub w których użyte zostały przezroczyste tła, przeplot, mapy obrazu czy też animacja.

562

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 12

Niebieskie tło obrazka po lewej stronie staje się przezroczyste w celu utworzenia obrazka po prawej stronie.

Aby zapisać obrazek w formacie GIF:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Eksportuj, a następnie wskaż polecenie Eksportuj. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Z listy „Pliki typu” wybierz pozycję „Mapa bitowa CompuServe (GIF)” i naciśnij przycisk „Zapisz”. 6 Zaznacz pole wyboru „Z przeplotem”, aby przeglądarkach internetowych obrazek był wyświetlany stopniowo (część obrazka będzie widoczna jeszcze przed zakończeniem jego ładowania). 7 Zaznacz jedną z następujących opcji w sekcji „Przezroczystość”: Ÿ „Brak” — wybranie tej opcji spowoduje, że żaden z kolorów nie będzie przezroczysty podczas wyświetlania obrazka przez przeglądarkę. Ÿ „Kolor obrazka” — wybranie tej opcji spowoduje, że przezroczysty będzie kolor, który zostanie kliknięty na palecie kolorów. Ÿ „Obszar maski” — wybranie tej opcji spowoduje, że przezroczysty będzie zamaskowany obszar obrazka.

Ÿ Jeżeli obrazek zawiera ponad 256 kolorów, to liczbę kolorów należy zmniejszyć w oknie dialogowym Przekształć w obrazek z paletą. Więcej informacji na temat tego okna dialogowego można znaleźć w sekcji „Przekształcanie obrazka w obrazek z paletą kolorów” na stronie 389. Ÿ Jeżeli obrazek zawiera obiekty, to wyświetlany jest komunikat ostrzegający, że obiekty zostaną wtopione w tło.

Publikowanie obrazków w Internecie

563

Ÿ Jeżeli zaznaczona została opcja „Obszar maski”, to dostępne jest także pole wyboru „Dopełnienie maski”. Jego zaznaczenie spowoduje, że zamiast obszaru pod maską przezroczysty będzie obszar zaznaczony. Ÿ Format GIF można stosować do zapisywania obrazków animowanych. Takie pliki GIF odtwarzane są w postaci animacji na stronach WWW. Więcej informacji na temat tworzenia animacji można znaleźć w sekcji „Tworzenie i edycja filmów” na stronie 539.

Ÿ Kolor przezroczysty można określić wpisując odpowiednią wartość w polu „Indeks” lub klikając dany kolor narzędziem „Pipeta” w oknie obrazka.

Zapisywanie obrazka w formacie JPEG
Format JPEG stosuje kompresję, w której dochodzi do nieznacznego pogorszenia jakości obrazka. W formacie JPEG należy zapisywać grafikę, którą zamierza się publikować w Internecie w postaci obrazków charakteryzujących się maksymalnie 32-bitową głębią kolorów, a także fotografie lub zeskanowane obrazki kolorowe.

Aby zapisać obrazek w formacie JPEG:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Eksportuj, a następnie wskaż polecenie Eksportuj. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Z listy „Pliki typu” wybierz pozycję „Mapy bitowe JPEG (JPG)” i naciśnij przycisk „Zapisz”. 6 W sekcji „Metoda kodowania” zaznacz pole wyboru jednej z następujących opcji: Ÿ „Progresywnie” — zaznaczenie tego pola wyboru spowoduje, że w niektórych przeglądarkach internetowych obrazek będzie wyświetlany stopniowo, tak aby część obrazka była widoczna jeszcze przed zakończeniem jego ładowania. Ÿ „Optymalizacja” — zaznaczenie tego pola wyboru spowoduje, że używana będzie najbardziej optymalna metoda kodowania. 7 Ustaw odpowiednią rozdzielczość obrazka przesuwając suwak „Kompresja”. 8 Ustaw stopień wygładzenia zagięć i kątów na obrazku przy użyciu suwaka „Wygładzanie”.

564

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 12

9 Z listy „Podformat” wybierz metodę kodowania: Ÿ „Standardowy (4:2:2)” — stosuje kompresję charakteryzującą się nieco niższą jakością obrazka. Ÿ „Opcjonalny (4:4:4)” — stosuje kompresję charakteryzującą się nieco wyższą jakością obrazka.

Ÿ W przypadku zapisywania obrazka w formacie JPEG, najlepsze efekty uzyskuje się przy użyciu 24-bitowego trybu koloru RGB. Ÿ Jeżeli obrazek zawiera obiekty, to wyświetlany jest komunikat ostrzegający, że obiekty zostaną wtopione w tło.

Zapisywanie obrazka w formacie PNG
Format PNG można stosować alternatywnie wobec formatów GIF i JPEG. W formacie PNG należy zapisywać obrazki przeznaczone do publikacji w Internecie, charakteryzujące się 8-bitowym lub 24-bitowym trybem koloru. Format PNG obsługuje kompresję bezstratną oraz przezroczystość.

Aby zapisać obrazek w formacie PNG:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Eksportuj, a następnie wskaż polecenie Eksportuj. 2 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 3 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 4 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”. 5 Z listy „Pliki typu” wybierz pozycję „Portable Network Graphics (PNG)” i naciśnij przycisk „Zapisz”. 6 Zaznacz pole wyboru „Z przeplotem”, aby przeglądarkach internetowych obrazek był wyświetlany stopniowo (część obrazka będzie widoczna jeszcze przed zakończeniem jego ładowania).

Ÿ W przypadku zapisywania obrazka w formacie PNG najlepsze efekty uzyskuje się przy użyciu 24-bitowego trybu koloru RGB. Ÿ Jeżeli obrazek zawiera obiekty, to wyświetlany jest komunikat ostrzegający, że obiekty zostaną wtopione w tło.

Publikowanie obrazków w Internecie

565

Tworzenie map obrazu
Mapa obrazu jest to obrazek, który posiada aktywne obszary zawierające odsyłacze do innych adresów internetowych w sieci WWW. Umiejscowienie aktywnych obszarów na obrazku określane jest za pomocą współrzędnych. Kliknięcie takiego obszaru powoduje automatyczne przejście na inną stronę WWW.
Mapy obrazu są to obrazki, które posiadają aktywne obszary zawierające odsyłacze do innych stron WWW.

Aby utworzyć mapę obrazu, należy: Ÿ przypisać obiektom obrazka adresy internetowe, Ÿ zapisać obrazek, Ÿ wybrać typ mapy obrazu.

Przypisywanie obiektom adresów internetowych
Aby przypisać obiektom obrazka adresy internetowe (czyli adresy URL — Uniform Resource Locators), należy zdefiniować jego obszary aktywne. Jeśli na obrazku kliknie się obszar, któremu przypisano adres internetowy, to system nawiąże połączenie z podanym adresem. Aktywny obszar może być wielokątem dopasowanym do kształtu obiektu, prostokątem takim samym jak pole wyróżnienia obiektu, owalem wpisanym w pole wyróżnienia obiektu lub kołem o promieniu równym największej odległości od środka obiektu do krawędzi.

Zapisywanie obrazka
Plik mapy obrazu można zapisać w jednym z trzech następujących formatów: GIF, JPEG lub PNG. Informacje na temat wyboru formatu pliku zawiera sekcja „Wybieranie formatu pliku” na stronie 561.

566

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 12

Wybieranie typu mapy obrazu
W zależności od wybranego typu mapy obrazu, podczas jej tworzenia automatycznie generowane są następujące pliki: Ÿ strona HTML w przypadku aktywnej/pasywnej mapy obrazu (klient/serwer) kodowanej w systemie NCSA lub w systemie CERN oraz w przypadku mapy aktywnej (klient). Ÿ plik mapy w przypadku aktywnej/pasywnej mapy obrazu NCSA, aktywno-pasywnej mapy CERN oraz pasywnej mapy (serwer) CERN. Aktywne mapy obrazu zawierają znaczniki HTML bezpośrednio w dokumencie HTML.

Tworzenie map obrazu
Aktywne obszary mapy obrazu można zdefiniować poprzez przypisanie obiektom obrazka adresów internetowych (czyli adresów URL — Uniform Resource Locators). Po zdefiniowaniu obszarów aktywnych obrazek można zapisać, dzięki czemu powstanie plik mapy obrazu. Do wyboru użytkownik ma trzy różne typy map: pasywna (serwer), aktywna (klient) i aktywna/pasywna (klient/serwer).

Aby utworzyć mapę pasywną (serwer):
1 Z menu Plik wybierz polecenie Publikuj dla Internetu. 2 Wykonaj wszystkie poniższe czynności: Ÿ Z listy „Obiekty” wybierz obiekt, który ma być zdefiniowany jako obszar aktywny. Ÿ W polu „Adres URL” wpisz adres URL (Universal Resource Locator). Ÿ Z listy „Zdefiniuj obszar jako” wybierz kształt obszaru aktywnego, a następnie naciśnij przycisk „OK”. 3 Z listy „Pliki typu” wybierz jedną z następujących pozycji: „Mapa bitowa CompuServe (GIF)”, „Mapy bitowe JPEG (JPG)”, „Portable Network Graphics (PNG)”. 4 W polu „Nazwa pliku” wpisz nazwę pliku i naciśnij przycisk „Zapisz”. 5 Wybierz opcje związane z typem pliku wybranym w punkcie 3 tej procedury, a następnie naciśnij przycisk „OK”. 6 W polu „Nazwa pliku” wpisz nazwę pliku mapy obrazu. 7 Aby skojarzyć z wybraną stroną WWW te obszary obrazka, do których nie przypisano oddzielnego adresu URL, zaznacz pole wyboru „Domyślny adres URL” i wpisz odpowiedni adres. 8 Jeśli dołączone mają być informacje o pliku, zaznacz pole wyboru „Dołącz informacje w nagłówku pliku”.

Publikowanie obrazków w Internecie

567

9 Z listy „Zapisz jako typ” wybierz jeden z następujących typów map obrazu: Ÿ „Pasywna mapa obrazu (serwer) - NCSA (*.map)” — dla serwerów obsługujących kody NCSA. Ÿ „Pasywna mapa obrazu (serwer) - CERN (*.map)” — dla serwerów obsługujących kody CERN.

Ÿ Więcej informacji na temat zapisywania obrazków przeznaczonych do publikacji w Internecie można znaleźć w sekcji „Wybieranie formatu pliku” na stronie 561. Ÿ Pasywne mapy obrazu pozwalają przetwarzać informacje niezależnie od przeglądarki używanej do wyświetlania mapy. Należy jednak skonsultować się z dostawcą usług internetowych w celu ustalenia, czy wykorzystywany serwer rozpoznaje kody NCSA i CERN. Ÿ Po zapisaniu obrazka plik z rozszerzeniem .map jest automatycznie generowany z przypisaną mu nazwą.

Aby utworzyć aktywną (klient) lub aktywną/pasywną (klient/serwer) mapę obrazu:
1 Wykonaj czynności od 1 do 8 z poprzedniej procedury. 2 W polu „Nazwa pliku” wpisz nazwę pliku HTML. 3 Z listy „Zapisz jako typ” wybierz jeden z następujących typów map obrazu: Ÿ „Aktywna mapa obrazu (klient) (*.htm)” — przetwarzanie mapy obrazu nie będzie zależeć od serwera, ale od przeglądarki internetowej. Ÿ „Aktywna/pasywna mapa obrazu - NCSA” — utworzone zostaną pliki wymagane zarówno dla klienta, jak i dla serwera NCSA. Ÿ „Aktywna/pasywna mapa obrazu - CERN” — utworzone zostaną pliki wymagane zarówno dla klienta, jak i dla serwera CERN. 4 Wpisz nazwę pliku mapy w polu „Nazwa mapy”.

Ÿ Po utworzeniu aktywnej/pasywnej mapy obrazu plik mapy jest automatycznie generowany z przypisaną mu nazwą. Aktywne mapy obrazu zawierają znaczniki HTML bezpośrednio w dokumencie HTML.

568

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 12

Ÿ Po zapisaniu obrazka plik HTML jest automatycznie generowany z przypisaną mu nazwą. Ÿ Jeżeli obrazek zawiera obiekty, to wyświetlany jest komunikat ostrzegający, że obiekty zostaną wtopione w tło.

Ÿ Adres URL oraz kształt obszaru aktywnego można określić także przy użyciu paska narzędzi „Obiekty internetowe”. Ÿ Okno dialogowe Przypisz adres URL można także wywołać poprzez kliknięcie prawym przyciskiem myszy miniatury obiektu w oknie dokowanym Obiekty, wybranie polecenia Właściwości, a następnie karty „Adres URL WWW”.

Publikowanie obrazków w Internecie

569

570

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 12

AUTOMATYZACJA ZADAŃ APLIKACJI

13

Program Corel PHOTO-PAINT daje użytkownikom możliwość korzystania z makr i skryptów, dzięki czemu można zautomatyzować serię operacji i powtarzać ją przy pracy z tym samym obrazkiem lub z kilkoma różnymi obrazkami. Makro jest serią poleceń rejestrowanych za pomocą elementów sterujących okna dokowanego Rejestrator. Makra nie są zapisywane z chwilą zakończenia sesji programu Corel PHOTO-PAINT. Skrypt jest makrem, które zostało zapisane na dysku i które może być w każdej chwili odtworzone. Makra i skrypty pozwalają użytkownikowi zaoszczędzić czas przy wykonywaniu wielu standardowych operacji, takich jak zmiana rozmiaru lub rozdzielczości obrazków, zaznaczanie obszarów na obrazkach czy całościowe modyfikacje obrazków. Na przykład, jeśli w programie Corel PHOTO-PAINT podczas skanowania serii fotografii okaże się, że wszystkie fotografie są zbyt małe i niedoświetlone, to można dopasować obrazki, zwiększając ich rozmiar i jaskrawość. Jeśli zarejestruje się polecenia wykorzystywane podczas obróbki pierwszego obrazka, można będzie później zastosować makro lub skrypt do wszystkich kolejnych obrazków, naprawiając je jedną operacją. Zarówno makra, jak i skrypty tworzy się, edytuje i odtwarza za pomocą elementów sterujących okna dokowanego Rejestrator. Skrypty można odtwarzać i organizować także przy użyciu okna dokowanego Skrypty. Skrypty tworzone w programie Corel PHOTO-PAINT można rozbudowywać za pomocą edytora Corel SCRIPT®. Edytor ten umożliwia korzystanie z następujących funkcji języka programowania Corel SCRIPT®: pętle, zmienne, funkcje i definiowane przez użytkownika okna dialogowe. W edytorze Corel SCRIPT można na przykład zastosować pętlę powodującą powtarzanie pewnych poleceń, dopóki nie zostaną spełnione wcześniej określone warunki. Użycie w skrypcie odpowiedniego okna dialogowego pozwala na pobranie od użytkownika danych wejściowych, takich jak kolory, kształty czy nazwy plików. W programie Corel PHOTO-PAINT można rozszerzyć funkcjonalność aplikacji poprzez użycie edytora VBA (Visual Basic® for Applications). Edytor ten oferuje narzędzia potrzebne do automatyzacji operacji programu Corel PHOTO-PAINT.

Automatyzacja zadań aplikacji

573

Tworzenie i zapisywanie makr i skryptów
Makra oraz skrypty można tworzyć i zapisywać w oknie dokowanym Rejestrator.

Tworzenie makr
Prawie wszystkie czynności związane z używaniem klawiatury, myszy oraz pasków narzędzi, przybornika czy menu, mogą zostać zarejestrowane. Rejestrowane operacje są tłumaczone na instrukcje, które są następnie numerowane i układane chronologicznie na liście poleceń w oknie dokowanym Rejestrator. Instrukcje te wyświetlane są w takim samym formacie jak te z okna dokowanego Cofnij/Ponów — każde polecenie to jeden wyraz, którego składnia obejmuje zwykle nazwę polecenia poprzedzoną nazwą menu (nazwy występują w języku angielskim). Mimo że dostęp do poleceń programu Corel PHOTO-PAINT można uzyskać na wiele sposobów, to w oknie Rejestrator polecenia są zawsze wyświetlane tak, jak gdyby wywołano je przy użyciu menu. Nawet jeśli użytkownik dostosuje do własnych potrzeb strukturę menu lub klawisze skrótu, nie będzie to miało wpływu na nazwy zarejestrowanych poleceń. Opcje okna dialogowego wybrane podczas rejestrowania skryptu są rejestrowane zaraz po zamknięciu okna dialogowego. Są one przekształcane na parametry dołączane do poleceń uruchamiających okno dialogowe. Z tego powodu wybieranie opcji nie jest przedstawiane w oknie dokowanym Rejestrator w postaci odrębnych czynności. Dotyczy to także wybieranych kolorów. Na przykład wybranie koloru farby z palety kolorów na ekranie i zastosowanie pociągnięcia pędzla w obrazku nie spowoduje zapisania operacji wybrania koloru na liście poleceń w oknie Rejestrator. Zamiast tego wybrany kolor zostanie zapisany jako parametr narzędzia „Malowanie”. Poniższa lista zawiera polecenia, których nie można zarejestrować w programie Corel PHOTO-PAINT: Ÿ polecenia dostosowujące wygląd paska narzędzi, przypisania klawiszy lub menu; Ÿ polecenia dostosowujące wygląd siatki, linijki lub prowadnic; Ÿ polecenia z menu Okno i Pomoc; Ÿ polecenia obliczeń związanych z obrazkiem i zszywania obrazków; Ÿ polecenia zmieniające sposób wyświetlania obrazka, np. powiększanie.

Zapisywanie makr w postaci skryptów
Polecenia zarejestrowane w oknie dokowanym Rejestrator można odtwarzać do końca bieżącej sesji programu Corel PHOTO-PAINT lub do momentu rozpoczęcia rejestracji nowego makra. Aby uzyskać dostęp do zarejestrowanych poleceń

574

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

podczas innej sesji programu Corel PHOTO-PAINT, należy je wcześniej zapisać w postaci skryptu. Skrypty utworzone w programie Corel PHOTO-PAINT można załadować i odtworzyć w dowolnej chwili. Można je również przesłać innym użytkownikom programu Corel PHOTO-PAINT. Jako pierwsze polecenie skryptu warto zarejestrować polecenie zapisania dokumentu. Pozwoli to na odtworzenie pierwotnego obrazka w sytuacji, gdyby wykonanie skryptu nie udało się lub okazało się niezadowalające.

Tworzenie makr
Serię poleceń można zautomatyzować poprzez zarejestrowanie ich w oknie dokowanym Rejestrator. Do poleceń, które można wykorzystać w makrach, należą operacje wykonywane za pomocą myszy, czynności pasków narzędzi, naciśnięcia klawiszy oraz polecenia wybierane z menu. Jeśli podczas sesji rejestrowania makra wykonywane są czynności, które nie powinny znaleźć się w makrze, to rejestrację można wstrzymać, a następnie wykonać te czynności i wznowić rejestrowanie.

Aby utworzyć makro:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Naciśnij przycisk „Nowy”, znajdujący się u góry okna dokowanego Rejestrator. 3 Naciśnij przycisk „Zarejestruj”, znajdujący się u dołu okna dokowanego Rejestrator. 4 Wykonaj czynności, które chcesz zarejestrować. 5 Naciśnij przycisk „Zatrzymaj”.

Ÿ Więcej informacji na temat poleceń, których nie można zarejestrować, można znaleźć w sekcji „Tworzenie i zapisywanie makr i skryptów” na stronie 574.

Zapisywanie makr w postaci skryptów
Aby uzyskać możliwość stosowania makra do obrazków w następnych sesjach programu Corel PHOTO-PAINT lub innej aplikacji obsługującej skrypty, należy je zapisać jako skrypt języka Corel SCRIPT (w pliku o rozszerzeniu .CSC).

Aby zapisać makro jako skrypt:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Utwórz makro. Automatyzacja zadań aplikacji

575

3 Naciśnij przycisk „Zapisz”, znajdujący się u góry okna dokowanego Rejestrator. 4 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym ma być zapisany skrypt. 5 Kliknij dwukrotnie folder, w którym ma być zapisany skrypt. 6 Wpisz nazwę pliku w polu „Nazwa pliku”.

Ÿ Więcej informacji na temat tworzenia makr można znaleźć w sekcji „Tworzenie makr” na stronie 575.

Ÿ Skrypt można również zapisać, naciskając przycisk zapisywania listy cofnięć w oknie dokowanym Cofnij/Ponów. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Zapisywanie listy cofnięć w postaci skryptu” na stronie 56.

Odtwarzanie makr i skryptów
Odtworzenie makra lub skryptu polega na zastosowaniu zarejestrowanych poleceń do bieżącego obrazka. Skrypt można odtworzyć poprzez załadowanie go w oknie dokowanym Rejestrator lub Skrypty. Do obrazka można także zastosować tylko część makra lub skryptu. W tym celu wystarczy odtworzyć jedno z zarejestrowanych poleceń lub zablokować określone polecenia. Przed odtworzeniem makra lub skryptu należy się upewnić, że bieżący obrazek zawiera składniki niezbędne do poprawnego wykonania zarejestrowanych operacji. Na przykład, jeśli w odtwarzanym skrypcie są polecenia dotyczące obiektów, a obrazek nie zawiera żadnych obiektów, to skrypt nie będzie działał prawidłowo. Dzięki funkcji przetwarzania wsadowego można uruchamiać i odtwarzać kilka skryptów jednocześnie. Można je stosować do jednego lub kilku obrazków. Po odtworzeniu skryptów można zdecydować, czy pliki początkowe mają zostać nadpisane, automatycznie zapisane w innym formacie czy też zapisane w innym folderze.

Odtwarzanie makr
Makro można odtworzyć tylko w bieżącej sesji programu Corel PHOTO-PAINT. Jeśli makro ma być odtwarzane w innych sesjach roboczych, należy je zapisać jako skrypt.

576

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

Aby odtworzyć makro:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Utwórz makro. 3 Naciśnij przycisk „Odtwórz”, znajdujący się u dołu okna dokowanego Rejestrator.

Ÿ Więcej informacji na temat tworzenia makr można znaleźć w sekcji „Tworzenie makr” na stronie 575.

Odtwarzanie skryptów
Jeśli skrypt został wcześniej zapisany, to można go wczytać i zastosować do danego pliku, korzystając z okna dokowanego Rejestrator lub Skrypty.

Aby odtworzyć skrypt za pomocą okna dokowanego Rejestrator:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Naciśnij przycisk „Otwórz”, znajdujący się u góry okna dokowanego Rejestrator. 3 Z listy „Szukaj w” wybierz dysk, na którym przechowywany jest skrypt. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym przechowywany jest skrypt. 5 Kliknij dwukrotnie nazwę pliku skryptu. 6 Naciśnij przycisk „Odtwórz”, znajdujący się u dołu okna dokowanego Rejestrator.

Aby odtworzyć skrypt za pomocą okna dokowanego Skrypty:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Skrypty. 2 Kliknij dwukrotnie folder, w którym przechowywany jest skrypt. 3 Kliknij nazwę skryptu. 4 Naciśnij przycisk „Odtwórz”, znajdujący się w dolnej części okna.

Ÿ Otwarcie skryptu w oknie dokowanym Skrypty nie powoduje automatycznego załadowania skryptu do okna dokowanego Rejestrator.

Automatyzacja zadań aplikacji

577

Ÿ Okno dokowane Skrypty można również otworzyć wybierając z menu Narzędzia polecenie Corel SCRIPT, a następnie polecenie Uruchom skrypt.

Odtwarzanie jednego polecenia
Do obrazka można stosować pojedyncze polecenia makra lub skryptu. Jest to bardzo przydatne, kiedy zachodzi potrzeba oceny wyników działania jednego polecenia przed wykonaniem pozostałych poleceń makra lub skryptu. Polecenie takie wybiera się z listy zarejestrowanych poleceń w oknie dokowanym Rejestrator poprzez umieszczenie wskaźnika położenia obok nazwy danego polecenia.

Aby odtworzyć jedno polecenie:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Utwórz makro lub otwórz skrypt. 3 Aby przesunąć wskaźnik położenia do polecenia, które chcesz odtworzyć, wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie nazwę polecenia w oknie dokowanym Rejestrator. Ÿ Aby wybrać pierwsze polecenie skryptu, naciśnij przycisk „Przewiń w tył”. Ÿ Aby wybrać ostatnie polecenie skryptu, naciśnij przycisk „Przewiń w przód”. 4 Naciśnij przycisk „Krok w przód”, znajdujący się u dołu okna dokowanego Rejestrator.

Ÿ Więcej informacji na temat tworzenia makr można znaleźć w sekcji „Tworzenie makr” na stronie 575. Więcej informacji na temat otwierania skryptów można znaleźć w sekcji „Odtwarzanie skryptów” na stronie 577.

Blokowanie poleceń przed odtwarzaniem
Istnieje możliwość tymczasowego wyłączenia pewnych poleceń z zarejestrowanej sekwencji przed odtworzeniem skryptu lub makra. Ponieważ polecenia nie są usuwane trwale, można je ponownie uaktywnić bez konieczności tworzenia od nowa całego makra czy skryptu.

578

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

Aby zablokować polecenie:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Utwórz makro lub otwórz skrypt. 3 Aby wybrać polecenia, które chcesz wyłączyć, wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Aby wybrać jedno polecenie, kliknij jego nazwę w oknie dokowanym Rejestrator. Ÿ Aby wybrać kilka poleceń nie sąsiadujących ze sobą, naciśnij i przytrzymaj klawisz „CTRL” i klikaj nazwy poszczególnych poleceń. Ÿ Aby wybrać blok sąsiadujących ze sobą poleceń, naciśnij i przytrzymaj klawisz „SHIFT” i kliknij najpierw pierwsze polecenie, a następnie ostatnie polecenie bloku. 4 Naciśnij przycisk „Włącz/Wyłącz zaznaczone polecenia”, znajdujący się u góry okna dokowanego Rejestrator. Nazwy wybranych poleceń zostaną wyszarzone, a odpowiadające im czynności nie będą wykonywane podczas odtwarzania makra lub skryptu.

Ÿ Więcej informacji na temat tworzenia makr można znaleźć w sekcji „Tworzenie makr” na stronie 575. Więcej informacji na temat otwierania skryptów można znaleźć w sekcji „Odtwarzanie skryptów” na stronie 577. Ÿ Aby uaktywnić wyłączone polecenia, należy wybrać je w oknie dokowanym Rejestrator i ponownie nacisnąć przycisk „Włącz/Wyłącz zaznaczone polecenia”.

Odtwarzanie skryptów w jednym lub w kilku obrazkach
Skrypt można odtworzyć w wielu obrazkach jednocześnie. Można również odtworzyć kilka skryptów w jednym lub w wielu obrazkach. Dzięki takiej operacji, zwanej przetwarzaniem wsadowym, można zmodyfikować kilka obrazków na raz, bez konieczności otwierania każdego z nich w celu zastosowania tego samego skryptu. Po wykonaniu przetwarzania wsadowego obrazki można zapisać w tym samym lub w innym formacie pliku, umieszczając je w tym samym lub w innym folderze.

Aby załadować pliki do przetwarzania wsadowego:
1 Z menu Plik wybierz polecenie Przetwarzanie wsadowe. 2 W oknie dialogowym Przetwarzanie wsadowe naciśnij przycisk „Dodaj plik”.

Automatyzacja zadań aplikacji

579

3 W oknie dialogowym Załaduj obrazki do przetwarzania wsadowego wybierz z listy „Szukaj w” dysk, na którym przechowywane są obrazki. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym przechowywane są obrazki. 5 Aby zaznaczyć pliki obrazków przeznaczonych do edycji, wykonaj jedną z następujących czynności na liście „Szukaj w”: Ÿ Aby zaznaczyć jeden plik, kliknij jego nazwę. Ÿ Aby zaznaczyć kilka plików nie sąsiadujących ze sobą, naciśnij i przytrzymaj klawisz „CTRL” i klikaj nazwy poszczególnych plików obrazków. Ÿ Aby zaznaczyć kilka plików sąsiadujących ze sobą, naciśnij i przytrzymaj klawisz „SHIFT” i kliknij najpierw nazwę pierwszego, a następnie ostatniego pliku danego bloku. 6 Naciśnij przycisk „Otwórz” i ponownie wykonaj czynności z punktów od 2 do 5 niniejszej procedury, aby otworzyć obrazki znajdujące się w innych folderach. Nazwy wybranych plików pojawią się w polu „Lista plików do przetwarzania wsadowego”.

Aby odtworzyć jeden lub więcej skryptów w jednym lub w wielu obrazkach:
1 Wykonaj wszystkie czynności opisane w poprzedniej procedurze. 2 W oknie dialogowym Przetwarzanie wsadowe naciśnij przycisk „Dodaj skrypt”. 3 W oknie dialogowym Załaduj skrypt wybierz z listy „Szukaj w” dysk, na którym przechowywane są skrypty. 4 Kliknij dwukrotnie folder, w którym przechowywane są skrypty. 5 Wybierz pliki skryptów i naciśnij przycisk „Otwórz”. 6 Powtórz czynności z punktów od 2 do 5, aby otworzyć skrypty z innych folderów. 7 W oknie dialogowym Przetwarzanie wsadowe wybierz z listy „Po zakończeniu” jedną z poniższych opcji: Ÿ „Nie zapisuj” — po odtworzeniu skryptów obrazki nie zostaną zapisane. Ÿ „Zastąp oryginał” — początkowa wersja każdego obrazka, który został poddany działaniu skryptów, zostanie nadpisana. Ÿ „Zapisz w innym folderze” — obrazki zostaną zapisane w folderze wybranym przy użyciu przycisku „Przeglądaj”. Ÿ „Zapisz w innym formacie” — obrazki zostaną zapisane w formacie wybranym z listy „Zapisz jako typ”. 8 Naciśnij przycisk „Odtwórz”.

580

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

Ÿ Jeśli została wybrana opcja „Zapisz w innym formacie”, to można także zmienić położenie zapisywanego pliku. W tym celu należy nacisnąć przycisk „Przeglądaj” i wybrać inny folder. Ÿ Niektóre opcje wybierane z listy „Zapisz jako typ” powodują otwarcie kolejnego okna dialogowego, w którym można bardziej szczegółowo określić atrybuty formatu pliku. Ÿ Zaznaczenie pola wyboru „Zamknij plik po przetworzeniu” spowoduje zamknięcie plików obrazków po zastosowaniu do nich skryptów. Pola tego nie należy zaznaczać, jeśli z listy „Po zakończeniu” wybrano opcję „Nie zapisuj”, ponieważ wszelkie zmiany dokonane w obrazku przez skrypt zostaną utracone. Ÿ Opcję „Nie zapisuj” z listy „Po zakończeniu” należy wybrać, jeśli użytkownik chce ocenić działanie skryptu, zanim obrazek początkowy zostanie nadpisany.

Edycja makr i skryptów
Aktywne makro lub skrypt można modyfikować w oknie dokowanym Rejestrator usuwając niepotrzebne już polecenia, zastępując istniejące polecenia nowo zarejestrowanymi, a także wstawiając nowe polecenia. Makro utworzone w oknie dokowanym Rejestrator można również edytować za pomocą edytora Corel SCRIPT. Jeśli jednak skrypt utworzony w programie Corel PHOTO-PAINT poddano edycji w innym programie, to nie da się go już otworzyć w oknie dokowanym Rejestrator. Więcej informacji na temat edycji skryptów w edytorze Corel SCRIPT można znaleźć w dotyczącej tego tematu sekcji Pomocy edytora Corel SCRIPT.

Wstawianie poleceń do makr lub skryptów
W istniejącym makrze lub skrypcie można dodawać polecenia korzystając z okna dokowanego Rejestrator. Nowe polecenia są wstawiane po poleceniu, przy którym znajduje się wskaźnik położenia w oknie dokowanym Rejestrator.

Aby wstawić polecenia do makra lub skryptu:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Utwórz makro lub otwórz skrypt. 3 Naciśnij przycisk „Wstaw nowe polecenie”, znajdujący się u góry okna dokowanego Rejestrator. 4 Aby ustawić wskaźnik położenia przy poleceniu, po którym chcesz wstawić nowe polecenia, wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie polecenie w oknie dokowanym Rejestrator.

Automatyzacja zadań aplikacji

581

Ÿ Naciśnij przycisk „Przewiń w tył”, aby przesunąć wskaźnik położenia do pierwszego polecenia w skrypcie. Ÿ Naciśnij przycisk „Przewiń w przód”, aby przesunąć wskaźnik położenia do ostatniego polecenia w skrypcie. 5 Naciśnij przycisk „Zarejestruj”, znajdujący się u dołu okna dokowanego Rejestrator. 6 Wykonaj czynności, które chcesz dodać do makra lub skryptu. 7 Naciśnij przycisk „Zatrzymaj”.

Ÿ Jeśli przycisk „Wstaw nowe polecenie” nie jest włączony, zaznaczone polecenie oraz polecenia po nim następujące zostaną zastąpione nowo rejestrowanymi poleceniami.

Zastępowanie poleceń w makrach lub w skryptach
Polecenia w makrze lub skrypcie można zastąpić nowo rejestrowanymi poleceniami korzystając z okna dokowanego Rejestrator. Polecenie, przy którym znajduje się wskaźnik położenia, oraz polecenia występujące po nim zostaną zastąpione nowo rejestrowanymi poleceniami.

Aby zastąpić polecenia w makrze lub w skrypcie:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Utwórz makro lub otwórz skrypt. 3 Aby ustawić wskaźnik położenia przy pierwszym poleceniu z bloku poleceń, który chcesz zastąpić, wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Kliknij dwukrotnie nazwę polecenia w oknie dokowanym Rejestrator. Ÿ Naciśnij przycisk „Przewiń w tył”, aby przesunąć wskaźnik położenia do pierwszego polecenia makra lub skryptu — cały skrypt zostanie nadpisany. Ÿ Naciśnij przycisk „Przewiń w przód”, aby przesunąć wskaźnik położenia do ostatniego polecenia makra lub skryptu. 4 Naciśnij przycisk „Zarejestruj”, znajdujący się u dołu okna dokowanego Rejestrator. 5 Wykonaj czynności, które chcesz dodać do makra lub skryptu. 6 Naciśnij przycisk „Zatrzymaj”.

582

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

Usuwanie poleceń z makr lub ze skryptów
Polecenie można usunąć z makra lub ze skryptu poprzez usunięcie jego nazwy z listy poleceń w oknie dokowanym Rejestrator.

Aby usunąć polecenie z makra lub ze skryptu:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Rejestrator. 2 Utwórz makro lub otwórz skrypt. 3 Aby zaznaczyć polecenia przeznaczone do usunięcia, wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Aby zaznaczyć jedno polecenie, kliknij je w oknie dokowanym Rejestrator. Ÿ Aby zaznaczyć kilka poleceń nie sąsiadujących ze sobą, naciśnij i przytrzymaj klawisz „CTRL” i klikaj poszczególne polecenia. Ÿ Aby zaznaczyć blok sąsiadujących ze sobą poleceń, naciśnij i przytrzymaj klawisz „SHIFT” i kliknij najpierw pierwsze polecenie, a następnie ostatnie polecenie bloku. 4 Naciśnij przycisk „Usuń zaznaczone polecenia”, znajdujący się u dołu okna dokowanego Rejestrator.

Ÿ Aby po usunięciu polecenia ze skryptu wprowadzone zmiany zostały zachowane, skrypt przed zamknięciem należy zapisać.

Zarządzanie skryptami
W oknie dokowanym Skrypty można dostosowywać sposób wyświetlania oraz organizować pliki skryptów. Można również przypisać do skryptów klawisze skrótu lub przyciski z paska narzędzi, a także umieścić skrypty w dowolnym menu i w ten sposób ułatwić dostęp do nich. Dzięki zmianie właściwości wyświetlania pozycji w oknie dokowanym Skrypty można szybko odnaleźć potrzebny skrypt. Polecenia Widok oraz Rozmieść ikony wybierane z menu wysuwanego w oknie dokowanym Skrypty umożliwiają zmianę wyglądu oraz kolejności wyświetlania ikon poszczególnych skryptów. Przy użyciu polecenia Widok można wybrać wielkość ikon oraz rodzaj informacji wyświetlanych wraz z ikonami. Jeśli pliki wyświetlane są w postaci miniatur, ich rozmiar można zmienić poprzez podanie nowych wymiarów lub za pomocą przeciągania wskaźnika myszy. Polecenie Rozmieść ikony służy do ustalania kolejności, w jakiej mają być wyświetlane ikony. Umożliwia ono ułożenie ikon według nazwy, rozmiaru, typu lub daty ostatniej modyfikacji pliku.

Automatyzacja zadań aplikacji

583

Okno dokowane Skrypty można także podzielić na dwie części, zwiększając możliwości przeglądania elementów okna.

Zmiana właściwości wyświetlania w oknie dokowanym Skrypty
W oknie dokowanym Skrypty można zmieniać sposób wyświetlania plików skryptów, ich kolejność oraz rozmiar ich miniatur. Okno dokowane Skrypty można także podzielić na dwa panele, uzyskując możliwość przeglądania struktury organizacji plików skryptów.

Aby zmienić sposób wyświetlania ikon:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Skrypty. 2 Kliknij strzałkę menu wysuwanego, wskaż polecenie Widok i wybierz jedną z opcji wyświetlania.

Aby zmienić kolejność wyświetlania ikon:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Skrypty. 2 Kliknij strzałkę menu wysuwanego, wskaż polecenie Rozmieść ikony i wybierz jedną z opcji rozmieszczenia.

Aby zmienić rozmiar miniatur skryptów:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Skrypty. 2 Kliknij strzałkę menu wysuwanego, wskaż polecenie Widok i wybierz polecenie Rozmiar miniatur. 3 W oknie dialogowym Rozmiar miniatur wykonaj jedną z następujących czynności: Ÿ Wybierz jeden z rozmiarów z listy „Rozmiar”. Ÿ Wpisz odpowiednie wymiary w polach „Szerokość” i „Wysokość”. Ÿ W polu podglądu przeciągnij dowolny uchwyt, aby interakcyjnie zmienić rozmiar ikony.

Aby podzielić okno dokowane Skrypty:
1 Z menu Okno wybierz polecenie Dokery i wskaż polecenie Skrypty. 2 Kliknij strzałkę menu wysuwanego i wybierz polecenie Pokaż drzewo.

Ÿ Wielkość paneli okna można zmienić przeciągając ramkę podziału.

584

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

Przypisywanie skryptowi klawisza skrótu
Jeżeli z jakiegoś skryptu korzysta się bardzo często, to można mu przypisać klawisz skrótu.

Aby skryptowi przypisać klawisz skrótu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Klawisze skrótów”. 3 Na liście „Polecenia” kliknij dwukrotnie jeden z następujących folderów: Ÿ „Skrypty ogólne”, Ÿ „Makra VBA”. 4 Z listy „Polecenia” wybierz skrypt, któremu chcesz przypisać klawisz skrótu. 5 W polu „Naciśnij nowy klawisz skrótu” wpisz kombinację klawiszy, którą chcesz przypisać do skryptu, a następnie naciśnij przycisk „Przypisz”.

Ÿ W jednym skrócie można wykorzystać maksymalnie cztery poziomy naciśnięć klawiszy. Na przykład kombinację klawiszy CTRL + ALT + 1, 2, 3, 4 uzyskuje się przez naciśnięcie i przytrzymanie klawiszy CTRL i ALT, a następnie naciskanie kolejno klawiszy: 1, 2, 3 i 4. Ÿ Aby uniknąć przypisania jednego skrótu dwóm skryptom lub skryptowi i poleceniu, należy zaznaczyć pola wyboru „Usuń konflikty” i „Przejdź do konfliktu”. Dzięki opcji „Usuń konflikty” istniejący skrót jest usuwany w przypadku, gdy użytkownik chce przypisać taki sam skrót innej operacji. Zaznaczenie opcji „Przejdź do konfliktu” powoduje, że polecenie lub skrypt, który został pozbawiony skrótu klawiszowego, ulega podświetleniu, a użytkownik proszony jest o podanie nowego skrótu w polu „Naciśnij nowy klawisz skrótu”. Ÿ Jeśli zaznaczono pole wyboru „Usuń konflikty”, ale nie zaznaczono pola „Przejdź do konfliktu”, to nie zostanie wyświetlony komunikat z poleceniem wpisania skrótu, który ma zastąpić skrót usunięty.

Przypisywanie skryptowi polecenia menu
Skrypt można umieścić w menu, z którego uruchamiany jest jak każde inne polecenie.

Automatyzacja zadań aplikacji

585

Aby umieścić skrypt w menu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Menu”. 3 Na liście „Polecenia” kliknij dwukrotnie jeden z następujących folderów: Ÿ „Skrypty ogólne”, Ÿ „Makra VBA”. 4 Z listy „Polecenia” wybierz skrypt, który chcesz umieścić jako polecenie w menu. 5 Z listy „Menu” wybierz menu lub podmenu, do którego chcesz dodać skrypt. 6 Naciśnij przycisk „Dodaj”.

Ÿ Aby wstawić linię oddzielającą pod wybranym poleceniem menu, należy nacisnąć przycisk „Separator”.

Przypisywanie skryptowi przycisku z paska narzędzi
Skryptowi można przypisać przycisk z paska narzędzi, dzięki czemu skrypt uruchamiany jest jednym kliknięciem myszy.

Aby przypisać skryptowi przycisk z paska narzędzi:
1 Wyświetl pasek narzędzi, który chcesz zmienić. 2 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 3 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Paski narzędzi”. 4 Na liście „Polecenia” kliknij dwukrotnie jeden z następujących folderów: Ÿ „Skrypty ogólne”, Ÿ „Makra VBA”. 5 Z listy „Polecenia” wybierz skrypt, któremu chcesz przypisać przycisk z paska narzędzi. 6 W polu znajdującym się po prawej stronie listy „Polecenia” kliknij przycisk reprezentujący polecenie i przeciągnij go do paska narzędzi.

586

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

Ÿ Jeśli w pierwszym lub w drugim wierszu skryptu znajdują się instrukcje REM, zostaną one wyświetlone w polu poniżej listy rozwijanej „Paski właściwości”.

Korzystanie z edytora Corel SCRIPT
Edytor SCRIPT jest aplikacją, która służy do modyfikowania zapisanych makr lub skryptów. Przy jego użyciu można zmieniać polecenia w skrypcie, ponownie zarejestrować skrypt, dodać polecenia, których nie można zarejestrować, a także napisać skrypt od początku. Ponieważ skrypty są zapisywane w zwykłych plikach tekstowych, można je edytować za pomocą dowolnego edytora tekstu pracującego w systemie Windows. Edytor Corel SCRIPT oferuje jednak pewne dodatkowe narzędzia umożliwiające testowanie, usuwanie błędów i uruchamianie plików ze skryptami. Skrypty edytora Corel SCRIPT można zapisywać jako pliki tekstowe lub programy wykonywalne. Pliki tekstowe nie zawierają skompilowanych składników binarnych i przed każdym uruchomieniem muszą być kompilowane. Pliki wykonywalne zawierają kod binarny, którego nie można modyfikować w zwykłym edytorze tekstu. Pliki Corel SCRIPT mają rozszerzenie .CSC. Edytor Corel SCRIPT zawiera również narzędzia ułatwiające tworzenie i edycję okien dialogowych, używanych do pobierania danych wejściowych od użytkownika w trakcie działania skryptu. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w sekcji „Korzystanie z okien dialogowych użytkownika w skryptach” na stronie 589.

Podstawowe informacje dotyczące języka programowania Corel SCRIPT
Wszystkie zapisane skrypty zawierają polecenia programu Corel PHOTO-PAINT. Polecenia te są częścią języka programowania Corel SCRIPT. Język programowania Corel SCRIPT składa się z dwóch zbiorów instrukcji: Ÿ Polecenia i funkcje aplikacji Corel SCRIPT, Ÿ Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT. Doświadczenie w programowaniu komputerów nie jest warunkiem niezbędnym do używania języka Corel SCRIPT ani do modyfikowania oraz pisania skryptów. Ilość potrzebnej wiedzy zależy od złożoności pisanych skryptów. Pomoc ekranowa programu Corel SCRIPT zawiera zarówno instrukcje dla osób początkujących, jak i materiały przydatne dla bardziej zaawansowanych użytkowników i programistów.

Automatyzacja zadań aplikacji

587

Polecenia i funkcje aplikacji Corel SCRIPT
Polecenia aplikacji
Każdy skrypt tworzony przez zapisanie rejestrowanych operacji z programu Corel PHOTO-PAINT składa się z poleceń aplikacji Corel SCRIPT. Polecenia aplikacji Corel SCRIPT uruchamiają określone operacje programu Corel PHOTO-PAINT. Na przykład polecenie aplikacji Corel SCRIPT może spowodować otwarcie lub zamknięcie dokumentu w programie Corel PHOTO-PAINT. Większość poleceń aplikacji Corel SCRIPT to jednowyrazowe odpowiedniki anglojęzycznych nazw elementów interfejsu aplikacji firmy Corel. Na przykład polecenie .FileNew powoduje utworzenie nowego dokumentu. Większość poleceń skryptów Corel PHOTO-PAINT działa dokładnie tak samo jak ich odpowiedniki z menu. Więcej informacji na temat konkretnych poleceń znajduje się w Pomocy ekranowej edytora Corel SCRIPT. Chociaż większość poleceń aplikacji Corel PHOTO-PAINT stanowi jednowyrazowe anglojęzyczne odpowiedniki poleceń menu, to do wykonania pewnych działań w tych aplikacjach samo polecenie może nie wystarczyć. Jeśli potrzebne są jakieś dodatkowe dane, mogą ich dostarczyć parametry. Reprezentują one dające się modyfikować aspekty działania wybranej funkcji programu lub pewne jej odmiany. Na przykład polecenie .ImageResample z programu Corel PHOTO-PAINT wymaga parametrów określających szerokość, wysokość, rozdzielczość w poziomie, rozdzielczość w pionie i używanie wygładzania przeskalowywanego obrazka. W podanym poniżej przykładzie parametry polecenia służącego do zmiany rozmiaru i rozdzielczości mają następujące wartości: szerokość 640 pikseli, wysokość 480 pikseli, rozdzielczość pozioma i pionowa 72 dpi oraz włączony mechanizm wygładzania. .ImageResample 640, 480, 72, 72, TRUE Parametry w skryptach oddziela się przecinkami, a nazwy poleceń poprzedza kropką.

Funkcje aplikacji
Funkcje te zawierają informacje na temat stanu aplikacji Corel, ich wybranych elementów oraz właściwości obrazków. Za pomocą tych funkcji można na przykład uzyskać informacje o rozmiarach obiektów programu Corel PHOTO-PAINT. Funkcji aplikacji nie można zarejestrować, muszą one być zapisane bezpośrednio w skrypcie.

588

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

Ÿ Każda z aplikacji firmy Corel umożliwiająca korzystanie ze skryptów ma własny zbiór poleceń i funkcji aplikacji. Jednak w niektórych aplikacjach pewne polecenia i funkcje mają tę samą nazwę. Na przykład polecenie .FileNew jest dostępne zarówno w programie CorelDRAW, jak i Corel PHOTO-PAINT.

Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT
Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT należą do wspólnego zbioru instrukcji, które mogą być używane we wszystkich aplikacjach firmy Corel umożliwiających korzystanie ze skryptów. Instrukcje te pochodzą z tradycyjnego języka programowania BASIC. Instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT powodują wysłanie instrukcji lub wykonanie czynności, których nie zawierają inne aplikacje firmy Corel. Za pomocą instrukcji języka programowania można na przykład wyświetlić własne okno dialogowe, sterować przepływem danych w programie przez konstrukcje typu pętli programowych, powoływać zmienne i manipulować nimi, a także dostarczać informacji o stanie komputera. Dzięki tym instrukcjom język programowania Corel SCRIPT jest bardzo efektywnym narzędziem. Skrypt zawierający tylko instrukcje języka programowania Corel SCRIPT może być wykonywany nawet wtedy, gdy nie jest uruchomiona żadna inna aplikacja firmy Corel. W Pomocy ekranowej Corel SCRIPT instrukcje i funkcje języka programowania Corel SCRIPT są pisane wersalikami, na przykład: .LEFT, .IF i .MESSAGEBOX.

Korzystanie z okien dialogowych użytkownika w skryptach
Okna dialogowe mogą być wykorzystywane do pobierania danych wprowadzanych przez użytkownika i przekazywania tych danych do działającego skryptu. Tworzy się je za pomocą instrukcji języka Corel SCRIPT, które obsługują opcje i elementy sterujące systemu Windows, takie jak przyciski, listy rozwijane czy wskaźniki postępu. Istnieją dwa sposoby budowania okien dialogowych za pomocą instrukcji języka Corel SCRIPT. Pierwszy polega na posłużeniu się edytorem Corel SCRIPT i wpisaniu za jego pomocą instrukcji określających okno dialogowe. Może to być jednak sposób czasochłonny, ponieważ parametry każdej instrukcji są bardzo specyficzne, a poza tym trudno jest sobie wyobrazić okno dialogowe wyłącznie na podstawie współrzędnych. Drugi sposób polega na korzystaniu ze specjalnych okien dialogowych edytora Corel SCRIPT. W oknach tych można określić wygląd tworzonego okna dialogowego. Okno i zawarte w nim elementy sterujące są graficzną reprezentacją pewnych instrukcji języka Corel SCRIPT. Używanie okien Automatyzacja zadań aplikacji

589

dialogowych w edytorze Corel SCRIPT jest podobne do używania aplikacji do rysowania lub malowania. Zawarte w nich elementy interfejsu są przedstawione jako obiekty graficzne, które można wstawiać i przeciągać do okien dialogowych, a także przemieszczać i wymiarować. Dzięki edytorowi Corel SCRIPT utworzenie lub edycja okna dialogowego to tylko kilka prostych czynności.

Jednostki miary i współrzędne położenia w makrach i skryptach programu Corel PHOTO-PAINT
Podstawową jednostką miary dla większości parametrów poleceń programu Corel PHOTO-PAINT jest piksel. W pikselach są wyrażone na przykład pierwsze cztery parametry polecenia .FilePrintOptionsLayout. Parametrami poleceń skryptów programu Corel PHOTO-PAINT określającymi umiejscowienie elementów na stronach są współrzędne położenia. Podstawowymi jednostkami miary współrzędnych położenia są piksele, które określają położenie względem lewego górnego rogu obrazka. Większość poleceń programu Corel PHOTO-PAINT używa czterech współrzędnych położenia. Przykładem może być polecenie .Rectangle, za pomocą którego można narysować prostokąt („long” oznacza liczbę typu long integer): .Rectangle .Left=long, .Top=long, .Right=long, .Bottom=long Ÿ Parametr „Left” określa odległość w pikselach od lewego boku prostokąta do lewej krawędzi obrazka. Ÿ Parametr „Top” określa odległość w pikselach od górnego boku prostokąta do górnej krawędzi obrazka. Ÿ Parametr „Right” określa odległość w pikselach od prawego boku prostokąta do lewej krawędzi obrazka. Ta wartość powinna być większa niż określona parametrem „Left”. Ÿ Parametr „Bottom” określa odległość w pikselach od dolnego boku prostokąta do górnej krawędzi obrazka. Ta wartość powinna być większa niż określona parametrem „Top”.

Przykładowy skrypt programu Corel PHOTO-PAINT
Poniżej znajduje się przykład prostego skryptu programu Corel PHOTO-PAINT, za pomocą którego bieżący obrazek jest kadrowany do prostokąta. REM Kadrowanie obrazka i modyfikowanie kolorów WITHOBJECT "CorelPhotoPaint.Automation.9" .MaskRectangle 53, 32, 305, 257, 0, 0 .ImageCropToMask

590

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

.ImageAutoEqualize 5, 5 .ImageHSL 45, 25, -27 END WITHOBJECT

REM Kadrowanie obrazka i modyfikowanie kolorów
Jest to nie wykonywana instrukcja-komentarz, stanowiąca opis skryptu. Jeśli w pierwszym lub w drugim wierszu zostanie wstawiona instrukcja REM, wiersze te będą wyświetlane w polu opisu podczas ładowania skryptu.

WITHOBJECT „CorelPhotoPaint.Automation.9”
Ten wiersz służy do powiązania skryptu z programem Corel PHOTO-PAINT i przygotowuje program do realizowania poszczególnych poleceń skryptu. Każdy skrypt musi zawierać polecenie WITHOBJECT.

.MaskRectangle 53, 32, 305, 257, 0, 0
Ta instrukcja tworzy prostokątne zaznaczenie na podstawie podanych parametrów: Położenie boków prostokąta: (lewo: 53. piksel, góra: 32. piksel, prawo: 305. piksel, dół: 257. piksel), tryb maski: 0 (zwykły), szerokość wtapiania: 0 (brak).

.ImageCropToMask
Ta instrukcja redukuje obrazek do zawartości prostokątnego zaznaczenia.

.ImageAutoEqualize 5, 5
Ta instrukcja stosuje polecenie automatycznego równoważenia, które modyfikuje zależności między światłami, cieniami i tonami pośrednimi obrazka. Wartości parametrów określają limity koloru białego i czarnego równe 0,05%.

.ImageHSL 45, 25, -27
Ta instrukcja zmienia poziom barwy, nasycenia i jasności.

END WITHOBJECT
Ta instrukcja powoduje zakończenie komunikacji z programem Corel PHOTO-PAINT. Każdy skrypt musi zawierać taką linię.

Ÿ Często uruchamianym skryptom można przypisać kombinację klawiszy, polecenie menu lub przycisk z paska narzędzi.

Automatyzacja zadań aplikacji

591

Automatyzacja OLE
Automatyzacja OLE jest uniwersalną techniką, za pomocą której można budować aplikacje wykorzystujące elementy programu Corel PHOTO-PAINT. Mechanizm ten oferuje standard integracji, który umożliwia aplikacjom ekspozycję swoich programowalnych obiektów, dzięki czemu inne programy uzyskują kontrolę nad tymi obiektami. Ekspozycja obiektu oznacza, że aplikacja udostępnia sterujące nim polecenia skryptów lub makr innym aplikacjom, w których można tworzyć programy. Polecenia te stają się rozszerzeniem języka programowania aplikacji kontrolującej. Każda aplikacja firmy Corel wyposażona w narzędzie Corel SCRIPT stanowi jeden programowalny obiekt automatyzacji OLE, który jest wykorzystywany przez kontrolery OLE. Przykładem kontrolera jest narzędzie Corel SCRIPT, które steruje innymi aplikacjami firmy Corel. Można również używać innych kontrolerów automatyzacji OLE, takich jak Microsoft Visual Basic czy Visual C++, w celu wysyłania poleceń do programu Corel PHOTO-PAINT i pisania aplikacji wykorzystujących składniki programów firmy Corel. Automatyzacja OLE może być użyta w przypadku długich i skomplikowanych procesów, które służą do przesyłania danych pomiędzy dwoma lub więcej aplikacjami. Na przykład może to być proces, w którym dane przekazywane są do arkusza kalkulacyjnego w celu utworzenia reprezentacji graficznej. Następnie grafikę tę wykorzystuje się w aplikacji typu Corel PHOTO-PAINT, umożliwiającej obróbkę map bitowych. Korzystając z automatyzacji OLE, można napisać program, za pomocą którego wszystkie wymienione czynności zostaną wykonane automatycznie. Dzięki automatyzacji OLE użytkownik posiada prawie całkowitą kontrolę nad wieloma aplikacjami i może budować aplikacje integrujące ich możliwości. Ponieważ aplikacje Corel stanowią jeden programowalny obiekt, nie można z kontrolera OLE uzyskać bezpośredniego dostępu do ich dokumentów jako do obiektów. Na przykład polecenia .GetObject języka Visual Basic nie można użyć do uzyskania dostępu do dokumentu programu Corel. Poza tym aplikacje Corel nie udostępniają funkcji wspomagających ani biblioteki obiektu. Jedynym sposobem uzyskania dostępu do obiektów programu Corel poprzez automatyzację OLE jest użycie poleceń aplikacji Corel SCRIPT. Pomoc ekranowa programu Corel SCRIPT zawiera pełne informacje o wszystkich dostępnych poleceniach i funkcjach aplikacji CorelDRAW i Corel PHOTO-PAINT oraz ogólne omówienie programowania z użyciem technik automatyzacji OLE. Więcej informacji na temat technik automatyzacji OLE znajduje się w następujących źródłach: Ÿ Microsoft Visual Basic Programmer’s Guide (podręcznik programisty), Ÿ Microsoft Windows Developer’s Kit (produkt), Ÿ Microsoft Office Developer’s Kit (produkt).

592

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

Ÿ Opisane wyżej zaawansowane zagadnienia związane z używaniem programu Corel SCRIPT są przeznaczone dla doświadczonych programistów systemu Windows, a nie dla osób początkujących.

Uruchamianie edytora Corel SCRIPT
Edytor Corel SCRIPT można uruchomić bezpośrednio z programu Corel PHOTO-PAINT.

Aby uruchomić edytor Corel SCRIPT z programu Corel PHOTO-PAINT:
Ÿ Z menu Narzędzia wybierz polecenie Corel SCRIPT i wskaż polecenie Edytor Corel SCRIPT.

Ÿ Edytor Corel SCRIPT można uruchomić również z pulpitu systemu Windows.

Dostęp do Pomocy ekranowej edytora Corel SCRIPT
Pomoc ekranowa edytora Corel SCRIPT zawiera szczegółowy opis składni i sposobu korzystania ze skryptów.

Aby otworzyć okno Pomocy edytora Corel SCRIPT:
1 Uruchom edytor Corel SCRIPT. 2 Z menu Pomoc wybierz polecenie Tematy Pomocy.

Korzystanie z języka Visual Basic for Applications
Język Visual Basic for Applications umożliwia automatyzację zadań programu Corel PHOTO-PAINT przy użyciu języka programowania Visual Basic. Dzięki zintegrowaniu języka VBA z programem Corel PHOTO-PAINT możliwe jest tworzenie projektów VBA, uruchamianych w programie Corel PHOTO-PAINT. Dołączając edytor VBA do swojego pakietu, firma Corel dała jego użytkownikom możliwość korzystania z języka programowania używanego na całym świecie.

Tworzenie zautomatyzowanego projektu przy użyciu języka VBA
Poszczególne zadania można zautomatyzować za pomocą edytora Visual Basic, dostępnego w programie Corel PHOTO-PAINT.

Automatyzacja zadań aplikacji

593

Aby utworzyć automatyzowany projekt:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Visual Basic i wskaż polecenie Edytor Visual Basic. 2 Utwórz zautomatyzowany projekt przy użyciu edytora i narzędzi Visual Basic.

Odtwarzanie zautomatyzowanego projektu Visual Basic
Zautomatyzowany projekt utworzony w języku Visual Basic można odtworzyć w programie Corel PHOTO-PAINT.

Aby odtworzyć zautomatyzowany projekt:
Ÿ Z menu Narzędzia wybierz polecenie Visual Basic i wskaż polecenie Odtwórz.

594

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 13

DOSTOSOWYWANIE APLIKACJI PAKIETU CORELDRAW

14

Aplikacje pakietu CorelDRAW oferują narzędzia umożliwiające kształtowanie własnego środowiska pracy. Użytkownik może definiować klawisze skrótów, decydować o rozmieszczeniu poleceń menu i określać opcje wyświetlania palety kolorów. Dostosować do własnych potrzeb można również paski narzędzi, pasek właściwości i pasek stanu, modyfikując ich wygląd, zawartość i położenie na ekranie. Podobnie można uczynić z filtrami importu i eksportu oraz skojarzeniami plików. Zmiany tych ustawień dokonuje się za pomocą okna dialogowego Opcje. Dodatkowo można zapisać wprowadzone modyfikacje jako część ustawień obszaru roboczego. Aby skorzystać z ustawień niestandardowych, wystarczy załadować zapisany wcześniej obszar roboczy. Pomoc CorelDRAW oparta jest na domyślnych ustawieniach programu. Tematy Pomocy związane z paskami narzędzi, paskiem właściwości i paskiem stanu nie będą odzwierciedlać zmian dokonanych w ramach dostosowywania tych elementów.

Dostosowywanie ustawień obszaru roboczego
Aplikacje pakietu CorelDRAW umożliwiają dostosowanie do własnych potrzeb ustawień związanych z obszarem roboczym. Użytkownik programu może w wybrany przez siebie sposób zmodyfikować wygląd ekranu, zaznaczyć odpowiednie opcje w oknie dialogowym Opcje, a następnie utworzyć własny obszar roboczy, w którym wszystkie zmiany zostaną zapisane. Dostosować można te elementy programu, z których korzysta się najczęściej, takie jak polecenia menu i klawisze skrótów. Aby skorzystać z ustawień niestandardowych, wystarczy załadować zapisany wcześniej obszar roboczy. Dla potrzeb różnych użytkowników i projektów można tworzyć odrębne obszary robocze. Więcej informacji na temat tworzenia i usuwania niestandardowych obszarów roboczych można znaleźć w sekcji „Korzystanie z wielu obszarów roboczych” na stronie 13.

Dostosowywanie opcji startowych programu Corel PHOTO-PAINT
Użytkownik może określić czynność, która będzie wykonywana podczas uruchamiania programu Corel PHOTO-PAINT. Może to być utworzenie nowego obrazka, otwarcie ostatnio edytowanego obrazka, uruchomienie Samouczka lub wykonanie innej opcji. Domyślnie po uruchomieniu programu wyświetlany jest ekran powitalny.

Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

597

Aby wybrać opcję startową programu Corel PHOTO-PAINT:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Z listy kategorii wybierz pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Z listy „Przy uruchamianiu” wybierz jedną z następujących opcji: Ÿ „Pokaż ekran powitalny” — powoduje wyświetlenie ekranu Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT, z którego można rozpocząć tworzenie nowego obrazka, otworzyć ostatnio edytowany dokument, otworzyć dowolny obrazek lub zeskanować obrazek. Można także uruchomić Samouczek lub wyświetlić informacje o nowych funkcjach programu; Ÿ „Nic” — uruchamia aplikację bez otwierania jakichkolwiek okien i plików; Ÿ „Nowy plik” — otwiera nowy dokument; Ÿ „Otwórz plik” — otwiera okno dialogowe Otwórz obrazek; Ÿ „Uruchom skrypt” — otwiera okno dialogowe Uruchom skrypt.

Ÿ Usunięcie zaznaczenia pola wyboru „Pokaż to powitanie przy uruchamianiu” na ekranie Witamy w programie Corel PHOTO-PAINT spowoduje, że po uruchomieniu programu nie będą otwieranie żadne okna i pliki.

Zachowywanie położenia okna dialogowego
Korzystając z odpowiedniej opcji można zapamiętać położenie okien dialogowych wyświetlanych w programie Corel PHOTO-PAINT. Otwierane okno pojawi się wtedy w tym samym położeniu, w którym znajdowało się ostatnio. Jeśli okno dialogowe ma kilka stron, wyświetlona zostanie ostatnio aktywna strona.

Aby zachować położenie okna dialogowego:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 W oknie dialogowym Opcje wybierz z listy pozycję „Obszar roboczy”, a następnie pozycję „Ogólne”. 3 Zaznacz pole wyboru „Zachowaj położenie okna”.

Wybieranie typu wskaźnika myszy
Istnieje możliwość określenia sposobu wyświetlania wskaźnika myszy w oknie obrazka. Dostępne są trzy typy wskaźników: „Kształt”, „Narzędzie” i „Krzyżowy”.

598

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 14

Aby wybrać typ wskaźnika:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 W oknie dialogowym Opcje wybierz z listy pozycję „Obszar roboczy”, a następnie wskaż pozycję „Ogólne”. 3 Z listy „Typ wskaźnika” wybierz odpowiedni typ wskaźnika: Ÿ „Kształt” — wyświetla wskaźnik o kształcie i wielkości końcówki aktywnego narzędzia. Końcówki różnią się w zależności od wybranego narzędzia; Ÿ „Narzędzie” — wyświetla wskaźnik o kształcie symbolizującym aktywne narzędzie; Ÿ „Krzyżowy” — wyświetla wskaźnik krzyżowy, który umożliwia precyzyjne umieszczenie narzędzia w wybranym miejscu obrazka. 4 Aby wskaźnik narzędzi korzystających z końcówek przybierał kształt i wielkość aktywnej końcówki, zaznacz pole wyboru „Wskaźnik oddaje kształt pędzla”.

Ÿ Po zaznaczeniu opcji „Kształt” w punkcie 3, pole „Wskaźnik oddaje kształt pędzla” nie jest dostępne.

Dostosowywanie skrótów klawiaturowych
Przypisanie skrótów klawiaturowych często używanym poleceniom i narzędziom pozwala pracować szybciej i wydajniej. Na przykład naciśnięcie kombinacji klawiszy CTRL + S spowoduje zapisanie pracy, tak samo jak wybranie z menu Plik polecenia Zapisz. Aplikacje pakietu CorelDRAW zawierają gotowe skróty klawiaturowe, które można modyfikować bądź dodawać własne, w celu dostosowania poszczególnych aplikacji do własnego stylu pracy. Poza definiowaniem własnych skrótów istnieje też możliwość drukowania, zapisywania i ładowania różnych ich konfiguracji w celu późniejszego wykorzystania przy specyficznych projektach. Skróty klawiaturowe można też edytować i usuwać. Można również odtworzyć konfigurację domyślną.

Przypisywanie i usuwanie skrótów klawiaturowych
Skróty klawiaturowe można przypisywać i usuwać, jak również zastępować istniejące skróty nowymi i przywracać ustawienia domyślne. Można także przeglądać zdefiniowane skróty. Gdy dokonuje się zmiany przypisanych klawiszy skrótów, informacje o tym zapisywane są w pliku z tabelą skrótów klawiaturowych. Aplikacje pakietu CorelDRAW wyposażone są w dwie tabele skrótów klawiaturowych, które można dostosowywać do własnego stylu pracy: Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

599

Ÿ tabela główna — zawiera klawisze skrótów nie związane z tekstem; Ÿ tabela edycji tekstu — zawiera wszystkie klawisze skrótów związane z tekstem.

Ÿ Nie można dostosowywać tabeli z podglądem skrótów klawiaturowych.

Aby przypisać skrót klawiaturowy do polecenia:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Klawisze skrótów”. 3 Z listy „Tabela” wybierz tabelę skrótów, której mają dotyczyć dokonywane zmiany. 4 Na liście „Polecenia” kliknij dwukrotnie folder, aby wyświetlić listę dostępnych poleceń. 5 Z listy „Polecenia” wybierz polecenie, do którego chcesz przypisać skrót klawiaturowy. 6 W polu „Naciśnij nowy klawisz skrótu” podaj kombinację klawiszy, którą chcesz przypisać do wybranego polecenia. 7 Zaznacz pole wyboru „Usuń konflikty”. 8 Naciśnij przycisk „Przypisz”.

Ÿ Lista „Bieżące klawisze skrótu” zawiera wszystkie klawisze skrótów przypisane do wybranego polecenia.

Aby uniknąć przypisania tego samego klawisza skrótu do więcej niż jednego polecenia:
1 Powtórz czynności od 1 do 7 z poprzedniej procedury. 2 Zaznacz pole wyboru „Przejdź do konfliktu”. 3 Naciśnij przycisk „Przypisz”.

Aby zastąpić istniejący skrót nowym:
1 Wykonaj czynności od 1 do 7 z procedury „Aby przypisać skrót klawiaturowy do polecenia”.

600

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 14

2 Usuń zaznaczenie pola wyboru „Przejdź do konfliktu”. 3 Naciśnij przycisk „Przypisz”.

Aby usunąć skrót klawiaturowy:
1 Wykonaj czynności od 1 do 4 z procedury „Aby przypisać skrót klawiaturowy do polecenia”. 2 Z listy „Polecenia” wybierz polecenie ze skrótem, który chcesz usunąć. 3 Na liście „Bieżące klawisze skrótów” zaznacz skrót, który chcesz usunąć. 4 Naciśnij przycisk „Usuń”.

Ÿ Nie można zmienić następujących klawiszy skrótów: F1, ALT + F6, ALT + TAB, ALT + ESC, CTRL + ESC oraz CTRL + /.

Aby zresetować skróty klawiaturowe:
Ÿ Naciśnij przycisk „Zresetuj”.

Aby wyświetlić istniejące skróty klawiaturowe:
Ÿ Naciśnij przycisk „Pokaż wszystko”.

Drukowanie skrótów klawiaturowych
Korzystając ze strony „Klawisze skrótów” okna dialogowego Opcje można wydrukować listę skrótów klawiaturowych.

Aby wydrukować listę skrótów klawiaturowych:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Klawisze skrótów”. 3 Naciśnij przycisk „Pokaż wszystko”. 4 Naciśnij przycisk „Drukuj”.

Zapisywanie skrótów klawiaturowych w formacie czytelnym dla innych programów
Istnieje możliwość zapisania listy skrótów klawiaturowych w pliku o formacie czytelnym dla takich aplikacji, jak edytory tekstu czy arkusze kalkulacyjne.

Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

601

Aby zapisać skróty klawiaturowe w formacie czytelnym dla innych programów:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Klawisze skrótów”. 3 Naciśnij przycisk „Pokaż wszystko”. 4 Naciśnij przycisk „Eksportuj do CSV”. 5 Z listy „Zapisz w” wybierz dysk, na którym chcesz zapisać plik. 6 Kliknij dwukrotnie folder, w którym chcesz zapisać plik. 7 W polu „Nazwa pliku” wpisz nazwę. 8 Naciśnij przycisk „Zapisz”.

Dostosowywanie menu
Program CorelDRAW pozwala modyfikować pasek menu oraz zawarte w nim menu. Można dodawać polecenia do istniejących menu albo dodawać nowe menu do paska menu. Można też usuwać poszczególne polecenia lub całe menu. Istnieje możliwość zmiany kolejności menu i ich poleceń, w celu ułatwienia sobie dostępu do najczęściej wykorzystywanych funkcji. Ponadto można zmienić nazwy menu i ich poleceń, a także zmodyfikować przypisane do nich klawisze skrótów, albo przywrócić ustawienia domyślne. Odnosi się to zarówno do menu z paska menu, jak i do dowolnego menu wyświetlanego po naciśnięciu prawego przycisku myszy. Pomoc CorelDRAW oparta jest na domyślnych ustawieniach programu. Tematy Pomocy nie będą odzwierciedlać zmian dokonanych w menu i ich poleceniach.

Zmiana kolejności menu
Korzystając ze strony „Menu” okna dialogowego Opcje można modyfikować kolejność, w jakiej menu wyświetlane są na pasku menu, a także przywrócić ustawienia domyślne.

Aby zmienić kolejność menu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Menu”. 3 Z listy „Menu” wybierz pozycję „Menu główne”. 4 Wybierz odpowiednie menu z wyświetlanej listy.

602

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 14

5 Naciśnij jeden z następujących przycisków: Ÿ „W górę” — przesuwa menu w kierunku początku listy; Ÿ „W dół” — przesuwa menu w kierunku końca listy.

Ÿ Przeniesienie menu w dół listy spowoduje przesunięcie go w prawo na pasku menu. Przeniesienie menu w górę spowoduje przesunięcie go w lewo na pasku menu.

Ÿ Kolejność menu można również zmieniać, przeciągając je za pomocą myszy.

Aby przywrócić początkową kolejność menu:
Ÿ Naciśnij przycisk „Zresetuj”.

Zmiana kolejności poleceń menu
Korzystając ze strony „Menu” okna dialogowego Opcje można modyfikować kolejność poleceń menu, a także przywrócić ustawienia domyślne.

Aby zmienić kolejność poleceń menu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Menu”. 3 Na liście „Menu” kliknij dwukrotnie menu, w którym znajduje się dane polecenie. 4 Kliknij nazwę polecenia menu. 5 Naciśnij jeden z następujących przycisków: Ÿ „W górę” — przesuwa polecenie menu do góry listy; Ÿ „W dół” — przesuwa polecenie menu w dół listy.

Ÿ Kolejność poleceń menu można również zmieniać, przeciągając je za pomocą myszy.

Aby przywrócić początkową kolejność poleceń menu:
Ÿ Naciśnij przycisk „Zresetuj”. Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

603

Dodawanie, usuwanie i zmiana nazwy menu
Środowisko pracy można dostosować do własnych potrzeb, określając menu, jakie mają się pojawiać na pasku menu. Można tego dokonać poprzez dodawanie, usuwanie i zmianę nazwy poszczególnych menu.

Aby dodać menu do paska menu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Menu”. 3 Z listy „Menu” wybierz pozycję „Menu główne”. 4 Z wyświetlanej listy wybierz menu, obok którego chcesz dodać nową pozycję na pasku menu. 5 Naciśnij przycisk „Dodaj menu”. 6 Wpisz nazwę nowego menu.

Ÿ W oknie dialogowym nowe menu pojawia się poniżej wybranego menu, ale na pasku menu pojawia się ono na prawo od niego.

Aby usunąć menu z paska menu:
1 Powtórz czynności od 1 do 3 z poprzedniej procedury. 2 Z wyświetlanej listy wybierz menu, które chcesz usunąć. 3 Naciśnij przycisk „Usuń”.

Aby zmienić nazwę menu na pasku menu:
1 Wykonaj czynności od 1 do 3 z procedury „Aby dodać menu do paska menu”. 2 Z wyświetlanej listy wybierz menu, którego nazwę chcesz zmienić. 3 Kliknij ponownie wybrane menu. 4 Wpisz nową nazwę.

Ÿ Aby przywrócić domyślne ustawienia menu na pasku menu, należy nacisnąć przycisk „Zresetuj”.

604

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 14

Dodawanie, usuwanie i zmiana nazwy poleceń menu
Środowisko pracy można dostosować do własnych potrzeb, określając polecenia, które mają być wyświetlane w poszczególnych menu. Można tego dokonać poprzez dodawanie, usuwanie i zmianę nazwy wybranych poleceń. Istnieje również możliwość określenia położenia polecenia w menu.

Aby dodać polecenie do menu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Menu”. 3 Z wyświetlanej listy wybierz menu, do którego chcesz dodać nowe polecenie. 4 Na liście poleceń kliknij dwukrotnie folder zawierający polecenie menu, które chcesz dodać. 5 Z listy poleceń wybierz polecenie menu, które chcesz dodać. 6 Naciśnij przycisk „Dodaj”.

Aby usunąć polecenie z menu:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Na liście menu kliknij dwukrotnie nazwę menu, z którego chcesz usunąć polecenie. 3 Kliknij polecenie menu, które chcesz usunąć. 4 Naciśnij przycisk „Usuń”.

Aby zmienić nazwę polecenia menu:
1 Wykonaj czynności z punktów 1 i 2 procedury „Aby dodać polecenie do menu”. 2 Na liście menu kliknij dwukrotnie menu zawierające polecenie, którego nazwę chcesz zmienić. 3 Kliknij ponownie wybrane polecenie. 4 Wpisz nową nazwę polecenia.

Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

605

Ÿ Naciskając przycisk „Zresetuj” można w dowolnej chwili przywrócić domyślne ustawienia poleceń menu. Ÿ Aby dodać lub usunąć wybrane polecenie, można je przeciągnąć z jednego pola do drugiego.

Dodawanie i usuwanie separatorów poleceń menu
Separator poleceń menu to pozioma linia rozdzielająca poszczególne grupy poleceń menu. Linię tę można dodawać bądź usuwać.

Aby dodać separator poleceń menu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Menu”. 3 Na liście „Menu” kliknij dwukrotnie nazwę menu, do którego chcesz dodać separator. 4 Wybierz polecenie menu, poniżej którego chcesz umieścić separator. 5 Naciśnij przycisk „Separator”.

Aby usunąć separator poleceń menu:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Na liście „Menu” kliknij dwukrotnie nazwę menu, z którego chcesz usunąć separator. 3 Kliknij separator, który chcesz usunąć. 4 Naciśnij przycisk „Usuń”.

Ÿ Aby przywrócić domyślne ustawienia głównego menu, należy nacisnąć przycisk „Zresetuj”.

Zmiana skrótów przypisanych menu i poleceniom
Istnieje możliwość zmiany skrótów przypisanych do menu i do poleceń menu.

Aby zmienić skrót menu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje.

606

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 14

2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Menu”. 3 Na liście „Menu” kliknij menu, do którego skrót chcesz zmienić. 4 Kliknij ponownie nazwę menu. 5 Przed literą, której chcesz użyć jako skrótu, wstaw znak (&). 6 Usuń wszystkie inne znaki (&) występujące w nazwie menu.

Aby zmienić skrót polecenia menu:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Menu”. 3 Na liście „Menu” kliknij dwukrotnie menu zawierające polecenie, do którego skrót chcesz zmienić. 4 Kliknij nazwę polecenia menu. 5 Kliknij ponownie nazwę polecenia menu. 6 Przed literą, której chcesz użyć jako skrótu, wstaw znak (&). 7 Usuń wszystkie inne znaki (&) występujące w nazwie polecenia.

Ÿ Należy się upewnić, czy nowy klawisz skrótu nie jest już wykorzystywany w tym samym menu. Ÿ Naciśnięcie przycisku „Zresetuj” umożliwia przywrócenie domyślnych ustawień menu.

Dostosowywanie palety kolorów
Podobnie jak w przypadku wielu innych elementów aplikacji pakietu CorelDRAW, posługiwanie się paletami kolorów jest bardzo proste. Na przykład stosując technikę klikania i przeciągania, można wyświetlać paletę kolorów, ukrywać ją i przesuwać. Można też ją zadokować na górze, na dole lub przy bocznej krawędzi okna aplikacji, albo przeciągnąć do obszaru roboczego, przekształcając w pływającą paletę kolorów. Aby uzyskać szybszy dostęp do poleceń menu, można zmodyfikować działanie prawego przycisku myszy w palecie kolorów: naciśnięcie tego przycisku może powodować wyświetlenie menu podręcznego, albo służyć do określenia koloru konturu.

Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

607

Dostosowanie palet kolorów może obejmować modyfikację ich zawartości, kolorów i rozmieszczenia. Można również zmienić rozmiary pojemników z kolorami, wyświetlić paletę kolorów w wielu wierszach (do siedmiu), a także dostosować szerokość krawędzi palety kolorów. Więcej informacji na temat dostosowywania palety kolorów, opisujących otwieranie, tworzenie, edytowanie, zapisywanie i usuwanie niestandardowych palet kolorów, można znaleźć w sekcji „Dostosowywanie palet kolorów” na stronie 363.

Określanie działania prawego przycisku myszy w palecie kolorów
W zależności od ustawienia opcji działania prawego przycisku myszy, kliknięcie nim palety kolorów może spowodować wyświetlenie menu podręcznego lub umożliwić wybranie koloru wypełnienia.

Aby włączyć wyświetlanie menu podręcznego:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Paleta kolorów”. 3 Zaznacz opcję „Wyświetla menu podręczne”.

Aby włączyć wybieranie koloru wypełnienia:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Zaznacz opcję „Ustawia kolor wypełnienia”, aby umożliwić zmianę koloru wypełnienia po kliknięciu prawym przyciskiem myszy pojemnika z kolorem.

Ÿ Opcja „Ustawia kolor wypełnienia” jest domyślnie zaznaczona.

Ÿ Po wybraniu opcji „Ustawia kolor wypełnienia” nadal można mieć dostęp do menu podręcznego palety kolorów. Należy w tym celu kliknąć i przytrzymać przez sekundę prawy przycisk myszy na pojemniku z kolorem, albo kliknąć prawym przyciskiem myszy dowolne miejsce na brzegu palety.

Zmiana szerokości ramek w palecie kolorów
Istnieje możliwość powiększenia lub zmniejszenia odstępów pomiędzy pojemnikami z kolorami na palecie kolorów przez dopasowanie szerokości ramek.

608

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 14

Aby zwiększyć szerokość ramek w palecie kolorów:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Paleta kolorów”. 3 Zaznacz pole wyboru „Oddzielone odstępami”.

Aby zmniejszyć szerokość ramek w palecie kolorów:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Usuń zaznaczenie pola wyboru „Oddzielone odstępami”.

Zmiana wielkości pojemników z kolorami
Istnieje możliwość zmodyfikowania wyglądu palety kolorów poprzez zmianę wielkości pojemników z kolorami.

Aby wyświetlać duże pojemniki z kolorami:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie wybierz pozycję „Paleta kolorów”. 3 Zaznacz pole wyboru „Duże pojemniki”.

Aby wyświetlać małe pojemniki z kolorami:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Usuń zaznaczenie pola wyboru „Duże pojemniki”.

Zmiana liczby wierszy zadokowanej palety kolorów
Można określić, ile wierszy ma zawierać zadokowana paleta kolorów.

Aby zmienić liczbę wierszy palety kolorów
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Na liście kategorii kliknij dwukrotnie pozycję „Dostosowanie”, a następnie kliknij pozycję „Paleta kolorów”. 3 Podaj odpowiednią wartość w polu „Maksymalna liczba wierszy palety w stanie zadokowanym”.

Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

609

Dostosowywanie pasków narzędzi
Użytkownik ma pełną swobodę w modyfikowaniu położenia i zawartości pasków narzędzi. Za pomocą myszy można zmieniać ich rozmiary, umieszczać je w dowolnym miejscu obszaru roboczego, a także decydować, które paski narzędzi mają być wyświetlane w oknie aplikacji. Można też dodawać, usuwać i przestawiać elementy pasków narzędzi (z wyjątkiem elementów przybornika) albo tworzyć własne paski narzędzi zawierające najczęściej używane przyciski. Ponadto istnieje możliwość zmiany wyglądu przycisków znajdujących się na pasku narzędzi. Zamiast rysunków przyciski mogą zawierać tekst, który z kolei można edytować, podobnie jak wyświetlane na przyciskach rysunki.

Zmiana położenia i rozmiaru paska narzędzi
Pasek narzędzi można umieścić w każdym miejscu na ekranie. Przesunięcie go do okna aplikacji zamienia go w pływający pasek narzędzi z paskiem tytułu. Z kolei umieszczenie go przy którymś z czterech brzegów okna dokuje go, czyniąc częścią krawędzi okna. Można zmienić rozmiar pływającego paska narzędzi, ale nie jest to możliwe, gdy pasek jest zadokowany.

Aby przesunąć pasek narzędzi:
Ÿ Kliknij brzeg paska i przeciągnij go na nowe miejsce. Jeśli przeciągniesz pasek do obszaru roboczego, zamieni się on w pływający pasek narzędzi.

Aby zadokować pasek narzędzi:
Ÿ Kliknij brzeg paska narzędzi i przeciągnij w stronę krawędzi okna aplikacji, aż zmieni kształt.

Aby zmienić rozmiar pływającego paska narzędzi:
1 Umieść wskaźnik myszy na krawędzi paska narzędzi. 2 Za pomocą podwójnej strzałki przeciągnij krawędź paska narzędzi, aby zmienić jego wielkość.

Ÿ Pływający pasek narzędzi można też zadokować w poprzednim miejscu, klikając dwukrotnie jego pasek tytułu.

610

Corel PHOTO-PAINT: Rozdział 14

Wyświetlanie paska narzędzi
Paski narzędzi dostarczane z programem ułatwiają dostęp do wielu często wykonywanych poleceń i funkcji. Można określić, które paski mają być wyświetlane w oknie aplikacji. Odnosi się to także do wszystkich niestandardowych pasków narzędzi utworzonych przez użytkownika.

Aby wyświetlić pasek narzędzi:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Z listy kategorii wybierz pozycję „Dostosowanie”. 3 Na liście pasków narzędzi zaznacz pole wyboru odpowiadające paskowi, który chcesz wyświetlić.

Wyświetlanie i ukrywanie tytułów na pływających paskach narzędzi
Istnieje możliwość określenia, czy na pływających paskach narzędzi mają być wyświetlane tytuły. Jest to przydatna opcja, ponieważ użytkownik może łatwiej zorientować się, jaki pasek jest wyświetlany (zwłaszcza, gdy zamierza go zmodyfikować).

Aby wyświetlić tytuły na pływających paskach narzędzi:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Z listy kategorii wybierz pozycję „Dostosowanie”. 3 Zaznacz pole wyboru „Pokaż tytuły pływających pasków narzędzi”.

Aby ukryć tytuły na pływających paskach narzędzi:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 Usuń zaznaczenie pola wyboru „Pokaż tytuły pływających pasków narzędzi”.

Zmiana rozmiarów przycisków i krawędzi paska narzędzi
Istnieje możliwość zmiany rozmiarów przycisków na pasku narzędzi, jak również szerokości otaczającej je ramki.

Aby zmienić rozmiar przycisków paska narzędzi:
1 Z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje. 2 Z listy kategorii wybierz pozycję „Dostosowanie”. 3 W sekcji „Rozmiar” przesuń suwak „Przycisk”, aby dopasować rozmiary przycisków.

Dostosowywanie aplikacji pakietu CorelDRAW

611

Aby zmienić rozmiar ramki otaczającej przyciski paska narzędzi:
1 Powtórz czynności 1 i 2 z poprzedniej procedury. 2 W sekcji „Przycisk” przesuń suwak „Obramowanie”, aby dopasować szerokość ramki.

Przywracanie standardowych pasków narzędzi
Jeśli standardowe paski narzędzi zostały zmodyfikowane przez uż