PRASA POWOJENNA W POLSCE Głos Robotniczy - dziennik wydawany w Łodzi od czerwca 1945 do stycznia 1990 roku.

Organ PPR (do grudnia 1948), następnie PZPR. Swym zasięgiem obejmował województwo łódzkie, a po zmianie podziału administracyjnego 1 czerwca 1975 roku - miejskie łódzkie, piotrkowskie, płockie, sieradzkie i skierniewickie. Przez wiele lat jedna z najpoczytniejszych gazet Polski centralnej. Po rozwiązaniu PZPR "GR" zastąpiony został przez wydawany w tym samym składzie "Głos Poranny". Na początku 2004 roku w mediach pojawiły się wzmianki o planach wydawania w Łodzi lewicowego dziennika pod nazwą "Nowy Głos Robotniczy". O dalszych losach projektu brak informacji. Szpilki - ilustrowany tygodnik satyryczny założony w 1935 roku przez Zbigniewa Mitznera i Eryka Lipińskiego, który był również jego pierwszym redaktorem naczelnym. Był wydawany w Warszawie z wyjątkiem lat 1945-1947, kiedy siedzibą redakcji była Łódź. Został zawieszony w 1994 roku. Dwukrotne próby reaktywowania tygodnika zakończyły się niepowodzeniem. W piśmie publikowali m.in. Julian Tuwim, Konstanty Ildefons Gałczyński, Stanisław Jerzy Lec, Anna Lechicka-Kuśniewicz, Antoni Słonimski, Krzysztof Teodor Toeplitz, Antoni Marianowicz, Lech Terpiłowski, Jan Galuba, Świętopełk Karpiński, Stanisław Tym, Jerzy Urban, Zuzanna Ginczanka, Radosław Zięcina. Swoje rysunki zamieszczali m.in.: Maja Berezowska, Julian Bohdanowicz,Walerian Borowczyk, Antoni Chodorowski (grafik), Andrzej Czeczot, Andrzej Dudziński, Jerzy Flisak, Ha-Ga, Mirosław Hajnos, Zbigniew Jujka, Tomasz Jura, Zbigniew Lengren, Jan Lenica, Edward Lutczyn, Edmund Mańczak, Andrzej Mleczko, Juliusz Puchalski, Marek Polański, Henryk Sawka, Grzegorz Szumowski, Ryszard Twardoch, Anatol Ulman, Antoni Wasilewski, Zbigniew Ziomecki, Zygmunt Zaradkiewicz i Szczepan Sadurski. Redaktorami naczelnymi byli:
• •

do 1939 roku: o Zbigniew Mitzner (wydawca) i Eryk Lipiński po 1945 roku: o M. Sass o B. Kmieciński o Stanisław Jerzy Lec, Leon Pasternak, Jerzy Zaruba o Arnold Mostowicz o Krzysztof Teodor Toeplitz o Witold Filler o Jacek Janczarski o Marek Przybylik o R. Starzyński

Programowo czasopismo było związane ze środowiskiem lewicy. Przed II wojną światową ośmieszało obóz sanacyjny, a po wojnie przeciwników ustroju komunistycznego.W latach 1950-1953 pismo wydawało Bibliotekę Szpilek, a w 1955-1958 Kalendarz Szpilek. W roku 1992 pismo próbował reaktywować Marek Przybylik. Od lutego do kwietnia ukazało się 13 numerów Szpilek. Trybuna Ludu - gazeta codzienna wydawana w PRL, o jednym z największych nakładów w Polsce - ok. 1 300 000 egz. ok. roku 1980 (większy nakład miała tylko Trybuna Robotnicza, wychodząca na Górnym Śląsku). Powstała z połączenia dwóch gazet: "Głosu Ludu", organu

PPR oraz Robotnika, organu PPS. Zaczęto ją wydawać w 1948 r., jako oficjalny organ KC PZPR, a jej pierwszy numer ukazał się 16 grudnia w czasie kongresu zjednoczeniowiego PPS i PPR, w wyniku którego powstała Polska Zjednoczona Partia Robotnicza. W latach 70.-80. XX wieku osiągała nakład do 1,2 mln egzemplarzy. Gazeta była w pełni podporządkowana PZPR. Traktowała kolejnych I sekretarzy PZPR całkowicie bezkrytycznie i była główną tubą propagandy partii (jej znaczenie spadło nieznacznie od lat 70. XX wieku kiedy to główną rolę propagandy PRL przejęła telewizja). Do zadań "Trybuny Ludu" należało:
• • • • •

prezentowanie stanowiska PZPR wobec wydarzeń w kraju i sytuacji międzynarodowej, publikacja materiałów partyjnych i przemówień, wspieranie działań PZPR w sprawach gospodarczych (np. Plan 6-letni, kolektywizacja wsi), inicjowanie kampanii skierowanych przeciwko wrogom ludu czyli Kościołowi katolickiemu, imperializmowi, reakcji i wrogowi klasowemu, informowanie o zmianach personalnych w partii oraz komentowanie jej polityki.

Redaktorzy naczelni:
• • • • • • •

Leon Kasman - 1948-1953 Władysław Matwin - 1953-1957 (z krótką przerwą w 1956, w tym czasie: Roman Werfel, Jerzy Morawski, W.Titkow) Leon Kasman - 1957-1967 Stanisław Mojkowski - 1967-1972 Józef Barecki - 1972-1980 Wiesław Bek - 1980-1985 Jerzy Majka - 1985-1990

"Trybuna Ludu" patronowała od 1948 r. wraz z czechosłowacką Rude Pravo i enerdowską Neues Deutschland kolarskiemu Wyścigowi Pokoju. W Warszawie od 1972 roku organizowała z ogromnym rozmachem doroczne "Święto Trybuny Ludu". W czasie ostatniego zjazdu PZPR gazeta doraźnie zmieniła tytuł na "Trybuna Kongresowa", jej redaktorem naczelnym zaś został Marek Siwiec. Po przemianach demokratycznych w Polsce (1989) i likwidacji PZPR gazetę w roku 1990 oficjalnie zlikwidowano. Jednocześnie zaczęła się ukazywać Trybuna, która nie jest formalnie organem żadnej partii (wydawana przez prywatną spółkę AdNovum) i uchodzi za nieoficjalny dziennik polskiej lewicy postkomunistycznej. Tygodnik Powszechny – ukazujący się od 1945 r. tygodnik katolicki o tematyce społecznokulturalnej, założony przez kardynała Adama Stefana Sapiehę. Redaktorem naczelnym tygodnika jest ks. Adam Boniecki. Historia Pierwszy numer Tygodnika Powszechnego ukazał się z datą 24 marca 1945 r. Komitet redakcyjny składał się początkowo z czterech osób: z ks. Jana Piwowarczyka, Jerzego Turowicza (wieloletniego redaktora naczelnego), Konstantego Turowskiego i Marii Czapskiej. Później dołączyli do nich m.in. Zofia Starowieyska-Morstinowa, Stefan Kisielewski, Leopold Tyrmand, Antoni Gołubiew, Paweł Jasienica (do aresztowania w 1948 r.), Stanisław Stomma, Hanna Malewska i Józefa Golmont-Hennelowa. W 1953 r. pismo

zamknięto z powodu odmowy opublikowania nekrologu Stalina, a jego wydawanie wznowiono w grudniu 1956 r. W latach 1953-1956 ukazywał się za to tzw. Tygodnik paxowski - pod identyczną winietą, zachowujący ciągłość numeracji - nie redagowany jednak przez prawowitych właścicieli. Po tym, jak w 1956 r. „Tygodnik” wrócił w posiadanie redaktorów z Wiślnej, na łamach publikowali m.in. Karol Wojtyła, Władysław Bartoszewski, Jerzy Zawieyski, Jacek Woźniakowski, Stefan Wilkanowicz, Leszek Kołakowski, Stanisław Lem, Zbigniew Herbert, Tadeusz Kudliński, Czesław Zgorzelski. Pismo było wówczas uważane za jedyny, niezależny głos środowiska inteligencji katolickiej. Ze środowiskiem tygodnika związane jest Koło Poselskie „Znak”. Później współpracowało ono z KOR, współtworzyło "Solidarność" (jej kapelanem został ks. Józef Tischner - jeden ze sztandarowych publicystów krakowskiego pisma). Od chwili wyboru kardynała Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową - „Tygodnik” stał się najpopularniejszym w Polsce przekaźnikiem nauki Jana Pawła II i przez długi czas jedynym pismem, któremu papież udzielił wywiadu (3 sierpnia 1980). Później dostąpiło tego zaszczytu tylko włoskie „Il Tempo”. Na łamach „Tygodnika” przez lata publikował swoje wiersze Czesław Miłosz, który w 1945 r. przygotował dla Jerzego Turowicza rękopiśmienny tomik „Wierszy pół-perskich”. Jednym polskim pismem, na którego łamach Miłosz zamieszczał swoje wiersze po otrzymaniu Nagrody Nobla, był właśnie „Tygodnik Powszechny”. Po wprowadzeniu stanu wojennego wydawanie pisma zostało na kilka miesięcy zawieszone. Od 1982 r. tygodnik ukazywał się bez przerw. W latach 80. XX wieku tygodnik stał się nieformalnym organem polskiej opozycji demokratycznej i był niekiedy uważany za jedyne legalne pismo opozycyjne w PRL. W 1987 r. na łamach „Tygodnika Powszechnego” ukazał się głośny esej Jana Błońskiego „Biedni Polacy patrzą na getto”. Od lat 90. niechętna Tygodnikowi była część kościelnej hierarchii, która krytykowała zbyt liberalną, jej zdaniem, formułę pisma (odzwierciedla to poniekąd prawie nieobecny kolportaż parafialny pisma). W 1998 r. Maria Zmarz-Koczanowicz zrealizowała film pt. „Zwyczajna dobroć” opowiadający o Jerzym Turowiczu. Po śmierci Jerzego Turowicza w 1999 r. redaktorem naczelnym Tygodnika został ks. Adam Boniecki. W kwietniu 2007 r. 49% udziałów w Tygodniku Powszechnym objęła Grupa ITI. Od 5 grudnia 2007 r. Tygodnik Powszechny wydawany jest w mniejszym formacie. W dużym stopniu została odmieniona szata graficzna pisma a także skład redakcji. Wartości Tygodnik Powszechny stara się godzić wartości liberalizmu z zasadami wiary, prezentuje otwarty, ekumeniczny nurt polskiego katolicyzmu. Kieruje się zasadą dialogu, często zapraszając do debaty na łamach reprezentantów poglądów innych niż ściśle katolickie. Według typologii Jarosława Gowina zaprezentowanej w książce „Kościół w czasach wolności” Tygodnik jest jednym z głównych reprezentantów nurtu katolicyzmu otwartego, inspirowanego katolickim personalizmem. Jak pisze Sergiusz Kowalski, analizując dyskurs publicystyki pisma w latach 1993-1995, „Publicyści Tygodnika cenią umiarkowanie, otwartość, gotowość do dialogu i kompromisu”, poszukując „modus vivendi między liberalną demokracją i Kościołem, nowoczesnością i tradycją” (Kowalski 1997: 148). Krytyka Tygodnik Powszechny w czasach PRLu był uważany za pismo, w którym w pewnym stopniu (wyznaczonym przez cenzurę) można było głosić poglądy nieprzychylne władzom komunistycznym. Po 1989 pismo stało się przedstawicielem jednej opcji w dialogu wewnątrzkościelnym - określanej jako katolicyzm otwarty - co spowodowało falę krytyki ze strony innych środowisk. Tygodnikowi przypisywano również reprezentowanie po 1989 r.

Adam Boniecki (redaktor naczelny) Patrycja Bukalska Andrzej Brzeziecki Tomasz Fiałkowski Andrzej Franaszek Elżbieta Isakiewicz Dariusz Jaworski (I zastępca redaktora naczelnego) • • • • • • Maciej Müller Piotr Mucharski Małgorzata Nocuń Michał Okoński Michał Olszewski Wojciech Pięciak • • • Artur Strzelecki Joachim Trenkner ks. Krzysztof Kozłowski).tylko jednego środowiska politycznego (Unii Demokratycznej. że wielu ludzi związanych z pismem było uczestnikami przemian politycznych (Józefa Hennelowa.) ks. Adam Boniecki Halina Bortnowska Józefa Hennelowa Krzysztof Kozłowski ks. Dodatki tematyczne • • • • • • • • • • • • Książki w Tygodniku Ucho Igielne Rzecz Obywatelska Historia w Tygodniku Dodatki specjalne Nowa Europa Wschodnia Europa Środka Cybertygodnik Unia dla Ciebie Apokryf Kontrapunkt Parafia Zespół • • • • • • • • • • • Władysław Bartoszewski (do grudnia 2007 r. Mieczysław Turek . Krytycy krakowskiego tygodnika często powołują się na fragment listu. Przeciwnicy zarzucają Tygodnikowi Powszechnemu obranie kierunku liberalnego. a nawet w niektórych sprawach lewicowego katolicyzmu. Jan Kracik Marcin Król ks. Tadeusz Mazowiecki. jaki 15 maja 1995 z okazji jubileuszu 50-lecia przesłał „Tygodnikowi” Jan Paweł II. potem Unii Wolności) – ze względu na fakt. Grzegorz Ryś Marian Stala Stefan Wilkanowicz Jacek Woźniakowski Redakcja pisma • • • • • • • ks. Powiązany z Radiem Maryja publicysta Jerzy Robert Nowak opisał domniemaną "zdradę ideałów" Jana Pawła II i Kościoła przez Tygodnik w książce Obłudnik Powszechny (2002).

wydawana za czasów PRL-u.o. Życie Warszawy – dziennik ukazujący się w Warszawie. Redaktorami naczelnymi gazety byli m. gdzie redaktorem naczelnym miał być Paweł Lisicki. Zagórski. Borowski. Trybuna Robotnicza to gazeta codzienna (organ Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Katowicach). Aleksander Chećko. obok "Trybuny Ludu". obecnie Tomasz Sobiecki. M.: W. "Życie i Nowoczesność". jednym z ważniejszych czasopism w PRL.• • • Maciej Kozłowski Michał Kuźmiński Anna Mateja • • • Jacek Prusak SJ Agnieszka Sabor Artur Sporniak Żołnierz Wolności . U. Wojciech Wencel. W okresie 'pierwszej' Solidarności oraz stanu wojennego reprezentował linię partyjnego "betonu". Ryszard Wojna. została zamknięta w 2004 roku przez prasowego monopolistę Passauer Verlagsgruppe. została sprzedana przez spółkę Dom Prasowy Sp. Andrysiak. Henryk Korotyński. W 2006 pismo miało zmienić formułę na dziennik opinii. z o. Załucki. m. Obok problematyki wojskowej prezentował oficjalne stanowisko partii . wydawana od 1943 do 1991. gazeta przeszła kolejną zmianę szaty graficznej. A. Presspublice – wydawcy m. . Andrzej Bober. W 1991 tytuł znów zmieniono na "Polskę Zbrojną". Miała wtedy największy[potrzebne źródło] nakład w całej Polsce. na "Polska Zbrojna". Pismo stało się własnością sardyńskiego biznesmena Nicolo Grauso. najważniejszą tubę propagandową rządzących Polską komunistów. Gazeta zmieniła nazwę w 1990 r.gazeta Ludowego Wojska Polskiego. A. obok " Trybuny Ludu". W latach 1970-1981 do gazety dołączane były liczne dodatki. na "Trybuna Śląska". Tomasz Wołek. przyjmując formę gazety popularnej – przypominającej miejską popołudniówkę. W sierpniu 2007 r. "Życie Warszawy" było. Po 1991 gazeta stała się przedmiotem zakulisowych przetargów politycznych. w Sielcach nad Oką w ZSRR. Jerzy Wójcik. W marcu 2006 zrezygnowano jednak i z tego projektu. Igor Janke oraz Paweł Bravo.uważany był za drugą. Maciej Rybiński. już w Polsce. W okresie 1945-1951 gazetę wydawała Spółdzielnia Wydawnicza "Czytelnik".in. Surmacz-Imienińska. W 1945. Tadeusza Kościuszki. Skoncentrowano się na wydarzeniach. a głównymi publicystami Piotr Semka. zaproponował nowy skład redakcji. Gazeta wychodziła na Górnym Śląsku. Dywizji Piechoty im. "Rzeczpospolitej" i "Parkietu". Historia Dziennik został założony z inicjatywy polskich komunistów skupionych w Związku Patriotów Polskich dla potrzeb propagandowych formującej się 1. Historia Gazeta powstała 15 października 1944 z inicjatywy Polskiej Partii Robotniczej. żeby w 1950 wrócić do pierwotnego tytułu. W sierpniu 2007 r. była ona najbardziej[potrzebne źródło] profesjonalnie wydawaną gazetą w Polsce. a później RSW PrasaKsiążka-Ruch. zmienia nazwę.in. większy niż popularna wśród społeczeństwa Trybuna Ludu.in. Kazimierz Wóycicki. Zrezygnowano z dodatku warszawskiego. Jego właściciel ówczesny Michał Sołowow. a później polskiego biznesmena Zbigniewa Jakubasa. po porzuceniu projektu utworzenia nowej opiniotwórczej gazety (na skutek pojawienia się na rynku "Dziennika").

wzrost w stosunku do 2005). a więc również na tzw. ze średnią liczbą 104 840 sprzedanych egz. Dziennik Zachodni pozostanie tą samą gazetą (ze zmianą szaty graficznej i częścią dodatków). Jak podają dane Związku Kontroli Dystrybucji Prasy z marca 2006 r. Jej siedziba mieści się w Domu Prasy w Katowicach . Dziennik Zachodni (pełny tytuł Polska Dziennik Zachodni) . historyk filmu bp Tadeusz Pieronek . Pierwszy numer gazety ukazał się 6 lutego 1945 roku. Obecnie wydawane są następujące tygodniki: • • • • • • • • • • "Życie Garwolina" "Życie Gostynina" "Życie Łukowa" "Życie Mińska" "Życie Płocka" "Życie Płońska" "Życie Radomskie" "Życie Siedleckie" "Życie Sokołowa" "Życie Węgrowa" Do 25 maja 2007 r. profesor prawa kanonicznego Marek Szołtysek . ukazało się pierwsze wydanie Dziennika Zachodniego jako "Polska Dziennik Zachodni".Śródmieściu. natomiast do listopada 2007 roku "Życie Sierpca" (obecnie włączone do "Życia Płocka"). w województwie śląskim i województwie opolskim. dziennik ukazujący się na Górnym Śląsku. ukazujące się w 10 powiatach (nie wyodrębniając 3 powiatów grodzkich) województwa mazowieckiego oraz w powiecie łukowskim województwa lubelskiego (dawniej siedleckiego). W 2004 roku połączył się z Trybuną Śląską. umieszczony na ostatniej stronie.krytyk filmowy. która jakością i ofertą będzie się równać dziennikom ogólnopolskim. Ziemiach Odzyskanych (czyli zachodnich). Zajmuje się szeroką tematyką. Wydawcy mają nadzieję stworzyć gazetę. a jednocześnie zachowa swój regionalny charakter. reżyser filmowy.senator. DZ jest najlepiej sprzedającą się gazetą regionalną w Polsce. wyposażona w nowoczesną maszynę offsetową firmy MAN-Roland marki Colorman. Jan Miodek . w marcu (7. Dziennik Zachodni wraz z innymi regionalnymi dziennikami należącymi do spółki Polskapresse został wcielony do nowej gazety ogólnokrajowej "Polska" przygotowanej we współpracy z "The Times". Cechą charakterystyczną jest rysunkowy felieton Gwidona Miklaszewskiego.regionalna gazeta.duchowny.językoznawca dr Stanisław Janicki . iż początkowo gazeta ukazywała na terenie całego Śląska. Nazwa dziennika "Zachodni" związana jest z faktem. W marcu 2007 w Sosnowcu-Milowicach uruchomiona została nowa drukarnia "Dziennika Zachodniego". Wydawany przez spółkę Polskapresse Oddział Prasa Śląska. przedstawia wydarzenia ze świata. ukazywał się tygodnik "Życie Otwocka". W poniedziałek 15 października 2007 r. Założycielem i pierwszym redaktorem naczelnym DZ był Stanisław Ziemba. Znani publicyści • • • • • Krystyna Bochenek . kraju i regionu.Tygodniki regionalne Do piątkowego "Życia Warszawy" dołączane są regionalne tygodniki. Przedstawiają one tygodniowy przegląd lokalnych wydarzeń.4 proc. dziennikarka prof.

. egzemplarzy.pismo codzienne wydawane od 4 lutego 1945 przez Spółdzielnię Wydawniczą "Czytelnik". a następnie ZG ZMP. Stefan Bratkowski. Planowane jako pismo o zasięgu ogólnopolskim ograniczono do regionu krakowskiego oraz rzeszowskiego. Marek Hłasko. a potem "Gratka" przeniosła się do Internetu. a od roku 1949 tygodnik. Jerzy Strzałkowski. W skład redakcji lub na łamach pisma publikowało swe teksty wchodziło wielu wybitnych dziennikarzy. Lech Emfazy Stefański. Jan Olszewski. Takie zjawisko socjologiczne było nawet tematem prac magisterskich (Gratkowicze. Od 2002 w Krakowie ukazuje się również w niedzielę. Jerzy Vaulin. m. Od roku 1948 do połowy roku 1954 było pismem ZG Związku Akademickiego Młodzieży Polskiej. "Po Prostu" . 11 tys. Jerzy Ambroziewicz. którzy poznawali się dzięki "Gratce" zawierali nawet między sobą związki małżeńskie). angażując się w ruch na rzecz reform ustrojowych (redaktorem naczelnym w tym czasie był Eligiusz Lasota) i stało się wręcz symbolem przemian "Polskiego Października". wydawane w latach 1947-57 w Warszawie. Oddziały terenowe DZ • • • • • • • • Bielsko-Biała Częstochowa Gliwice Katowice Lubliniec Rybnik Sosnowiec Tychy Dziennik Polski .polskie pismo społeczno-polityczne. Najpierw był to dwutygodnik. W 2003 Dziennik Polski uruchomił wydanie niedzielne sprzedające się w nakładzie ok. in. Jerzy Urban. Zostało prowokacyjnie zlikwidowane przez władze w roku 1957.Do gazety pisał także: • Kazimierz Kutz . co wywołało w Warszawie rozruchy studenckie i zamieszki uliczne. Ryszard Turski.już się ten dodatek nie ukazuje. Od roku 1955 "Po Prostu" ukazywało się jako "Tygodnik studentów i młodej inteligencji". W 2004 ukazywało się siedem wydań lokalnych (w piątek dodatkowo jeszcze pięć) na terenie województwa małopolskiego i podkarpackiego.reżyser filmowy Dodatki tematyczne • • • • • • • • Motogratka Żyj zdrowo Nasze podróże Dom dla ciebie Kibic Praca Edukacja Gratka . organizowali zloty (głównie w Katowicach). Po Prostu było początkowo organem Akademickiego Związku Walki Młodych "Życie". od 1991 przez Wydawnictwo Jagiellonia SA. ale osoby umieszczające w nim ogłoszenia nazwali siebie Gratkowiczami.

który nadal jest prezesem i głównym udziałowcem wydawnictwa. w związku z kłopotami finansowymi. krytykując m. Nawiązując do poprzedniej wybrano nazwę "zygzakiem". nie zdobyło już uznania rynku i w roku 1991 przestało się ukazywać. z o. Według danych ZKDP za grudzień 2006 r. "Wprost" jest też w czołówce najczęściej cytowanych mediów w Polsce (według Instytutu Monitorowania Mediów).144 tys. Profil Redakcja określa profil pisma jako liberalno-konserwatywny. Aktualnie znajduje się w biurowcu Millennium Plaza.o. Sam tygodnik przyznaje tytuł Człowieka Roku. był Marek Król. którego powstanie zostało zainicjowane przez tygodnik. Pierwsza projekcja. członek PZPR. odbyła się 8 listopada 1955 r. .najpierw jako tygodnik regionalny w Wielkopolsce. Nazwę "po prostu" nosił także pierwszy polski dyskusyjny klub filmowy. "Wprost" publikuje także wiele cyklicznych rankingów. zrezygnował jednak z tej funkcji. Redakcja początkowo mieściła się w Poznaniu. Według CBOS witryna internetowa "Wprost 24" (wcześniej "Wprost Online") jest pierwszą co do popularności wśród stron WWW polskich tygodników. Po jego odejściu stanowisko objął Stanisław Janecki (przedtem . do maja 2006 r.zastępca redaktora naczelnego). Liczba czytelników według badań PBC wynosi ponad 2 mln osób (wskaźnik CCS). pełniący tę funkcję przed nim.Ludzie .polski tygodnik społeczno-polityczny wydawany przez AWR "Wprost" sp. opowiadając się zaś za mechanizmami wolnorynkowymi i wartościami chrześcijańskimi. "Ranking szkół wyższych" czy "Ranking szpitali". Po zamknięciu tygodnika DKF musiał zmienić nazwę. Jego zastępcą jest Grzegorz Pawelczyk (Jerzy Marek Nowakowski. egzemplarzy. a średnia sprzedaż . Wprost . "Wprost" jest jednym z najpopularniejszych tygodników w Polsce. nadal jednak współpracuje z tygodnikiem. a w 2000 r. Klub został zamknięty w 1989 r. "Dyktator" Charlie Chaplina. Historia Ukazuje się od 5 grudnia 1982 r. jako pismo ogólnopolskie.Pismo to wznowione w roku 1990 przez Turskiego wraz z częścią zespołu. Od maja 2006 r. Stałe rubryki • • • • • • • • Skaner Z życia koalicji / Z życia opozycji Polska Giełda Biznes . b. Pod patronatem tygodnika "Wprost" kapituła złożona z laureatów poprzednich edycji przyznaje coroczne Nagrody Kisiela. do stycznia 2007 r. a od 1989 r. egzemplarzy. został odwołany ze stanowiska na kilka dni przed publikacją raportu dotyczącego WSI) Drugim zastępcą redaktora naczelnego był Wiesław Kot. warunki akcesji Polski do UE i sam charakter Unii. takich jak "Lista 100 najbogatszych Polaków". w sali kina "Wiedza" warszawskiego Pałacu Kultury i Nauki. przeniosła się do Warszawy.in. średni nakład wyniósł 258 tys.Pieniądze Know-how Nauka i Zdrowie Historia . nadmierny fiskalizm i interwencjonizm państwa oraz rozrost biurokracji. członek i sekretarz Komitetu Centralnego PZPR. Redaktorem naczelnym od lutego 1989 r. tygodnikiem kierował Piotr Gabryel. b.

podróżnik Robert Gwiazdowski ekonomista. do 2002 r. Terlikowski Łukasz Turski Szewach Weiss Wojciech Wencel Wacław Wilczyński Marcin Wolski • • • • • • • • • • • • • • Leszek Balcerowicz Piotr Bikont i Robert Makłowicz Cezary Gmyz – publicysta Małgorzata Domagalik Zygmunt Kałużyński i Tomasz Raczek Stefan Kisielewski Krzysztof Król Bogusław Mazur Leszek Miller Tomasz Nałęcz Stanisław Tym Lech Wałęsa Bronisław Wildstein Jan Winiecki • • • • • • • Zbigniew Furman Karol Kinal Dariusz Krupa Igor Morski Karol Wiszniews ki Henryk Sawka Łukasz Hernik Przekrój .• • • • • • Bez granic Świat Pasaż Kultura i Styl Laser Ueorgan Ludu Autorzy Znani dziennikarze • Obecni publicyści • • • • Byli publicyści Graficy i fotografowie • • • • • • • • Marcin Dzierżanowski dziennikarz polityczny Dariusz Baliszewski historyk Olgierd Budrewicz . Adama Smitha Jarosław Jakimczyk dziennikarz śledczy Jan Piński dziennikarz ekonomiczny Jerzy Rzewuski recenzent muzyczny Michał Zieliński publicysta ekonomiczny Robert Leszczyński . Ukazuje się od roku 1945. Fijor Stanisław Klawe i Andrzej Paulukiewicz Zdzisław Krasnodębski Robert Mazurek i Igor Zalewski Witold Orłowski Maciej Rybiński Piotr Semka Krzysztof Skiba Paweł Śpiewak Tomasz P. pełniący jednocześnie funkcję szefa działu krajowego. Zastępcami redaktora naczelnego są: Bartek Chaciński i Paweł Moskalewicz. prezydent Centrum im. wydawany w Krakowie.szef działu Kultura i Styl. dziennikarz muzyczny • • • • • • • • • • • • • Sławomir Cenckiewicz Antoni Dudek Jan M.reporter. a obecnie w Warszawie.tygodnik społeczno-kulturalny wydawany obecnie przez Edipresse Polska. . Redaktorem naczelnym jest Jacek Kowalczyk.

ekologia. pisarz Jerzy Bralczyk . twórca komiksów Bartek Chaciński . varsavianista Bohdan Butenko .poeta.językoznawca Rafał Bryndal . motoryzacja.prozaik Marcin Baran .ilustrator. Objętość numeru to zazwyczaj 84 strony. zaś sprzedaż wynosi 65 900(według danych ZKDP za sierpień 2007 r. dziennikarz Adam Wiedemann .dziennikarz.projektantka mody Konstanty Ildefons Gałczyński . twórca i redaktor rubryki kulinarnej „Jedno danie” Jan Kamyczek ..poetka.dziennikarz. twórca opracowania graficznego i wieloletni redaktor naczelny Stefania Grodzieńska .malarz. Redakcja przygotowuje również wydania specjalne: Przekrój Nauki.. poeta Małgorzata Baranowska .dziennikarz. Kilkakrotnie wychodzi w formie numerów tematycznych . pieniądze. którą przeprowadza Katarzyna Kolenda-Zaleska) A właściwie to.enolog. podróże.pseudonim Janiny Ipohorskiej. Zagranica oraz Krótka Rozmowa.. Stałe rubryki • • • • • • • • • Przekrój tygodnia (Kraj.dziennikarz Grzegorz Dyduch i Marcin Świetlicki . dziennikarze Marian Eile .muzycy. nacz.z-ca red.autor wierszy satyrycznych .założyciel. Parokrotnie ukazuje się również w formacie XXL. redakcja przyznaje nagrodę "Fenomen Przekroju". (publicystyka szefów działów oraz redaktora naczelnego i sekretarzy redakcji) Powiększenie (artykuł ilustrowany zazwyczaj 6-8 ekskluzywnymi zdjęciami) Najsztub pyta (wywiad Piotra Najsztuba. wielkie pieniądze. pisarz.Średni nakład to 125 000 egz.autor krótkich i absurdalnych haiku Olgierd Budrewicz .satyryk Dariusz Brzóska Brzóskiewicz . autorki "Demokratycznego Savoir Vivre'u" w odcinkach Ludwik Jerzy Kern . felietonistka Barbara Hoff .poeta Jan Kalkowski .aktorka.). jedzenie) Supermarket Bubloteka.główne motywy z roku 2006 to między innymi: czarno-biały. rysownik Juliusz Ćwieluch . czyli ekstremalny przegląd tygodnia. Ukazuje się w czwartki. podróżnik. Teczki.. którzy byli lub są związani z "Przekrojem": • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • Artur Andrus . zajmujący 2-5 kolumn) Twoje Sprawy (krótkie artykuły obejmujące tematykę: technologie. pisarka Marek Bieńczyk .strona Kuby Wojewódzkiego Felietony: Bartka Chacińskiego "koniec końców" oraz Romana Kurkiewicza "lewomyślnie" Rozmaitości Autorzy Znani autorzy. Od 2005 r. pisarz Andrzej Czeczot .

autor książek Magda Papuzińska .karykaturzysta.pisarka. prozaik i satyryk współpracujący dawniej z tygodnikiem Daniel Mróz .malarz.malarz. reżyser.dziennikarz ekonomiczny Sławomir Mrożek . reporter Redaktorzy naczelni Kolejni redaktorzy naczelni "Przekroju": • • • • • • • • • • Marian Eile: 1945-1969 Mieczysław Kieta: 1969-1973 Mieczysław Czuma: 1973-2000 Maciej Piotr Prus: 2000-2001 Józef Lubiński: 2001 Jacek Rakowiecki: 2001-2002 Roman Kurkiewicz: 2002 Piotr Najsztub: 2002-2006 Mariusz Ziomecki: 2006-2007 Jacek Kowalczyk: od 2007 . rysownik.dziennikarz. felietonista Lucjan Kydryński . rysownik Marcin Sendecki .reżyser.autor opowiadań o profesorze Tutce Leopold Tyrmand .dramaturg. autorka książek dla młodzieży Tadeusz Pióro . publicysta Antoni Wasilewski .dziennikarz.poeta Paweł Sito .dziennikarz Marcin Maciejowski . felietonista Lucjan Wolanowski . publicysta Jerzy Waldorff .autor felietonów kulinarnych Marek Raczkowski .twórca historyjek rysunkowych o prof.publicysta Zbigniew Mentzel .pisarka Robert Mazurek i Igor Zalewski .pisarz. satyryk Kazimierz Kutz .krytyk.pisarz.aktualnie pracujący autor rysunków i komiksów satyrycznych Andrzej Saramonowicz .• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • Szymon Kobyliński .pisarz Zbigniew Lengren .komentatorzy polityczni Wojciech Mazowiecki .grafik Tadeusz Nyczek . felietonista Stanisław Lem .pisarz.pisarz i felietonista Janusz Minkiewicz . konferansjer.dziennikarz Wawrzyniec Smoczyński Jerzy Szaniawski . scenarzysta i reżyser Wilhelm Sasnal . Filutku Filip Łobodziński . satyryk Tadeusz Mosz .rysownik. rysownik Dorota Masłowska .krytyk filmowy.rysownik. satyryk Andrzej Mleczko .

Miał koncepcję ewolucji. Tygodnik "Odrodzenie".lata 1945-1957 OKRES PRL: • • • Periodyzacja pierwszego trzynastolecia opiera się na kryteriach politycznych: o Okres lubelski: lipiec 1944 . Powstała prasa opozycyjna. o Zasady te wprowadził major Jerzy Borejsza. Do 1947 r. a nie rewolucji systemu prasowego. Miała wydawać i kolportować prasę i książki.1945.Historia prasy polskiej . Tygodnik Warszawski. która chce stworzyć swój korzystny wizerunek.1953. Okres lubelski: lipiec 1944 . o Okres małej stabilizacji:1957 . o To wszystko jest względne.1947. o Okres względnego pluralizmu prasy:1945 . Niejednolite jest też stanowisko lewicy. Powstała prasa związana z Episkopatem Polski. Był wyrazem łagodności zmian ewolucyjnych w systemie prasowym.1945. kontynuacja przedwojennego Głosu Narodu. Stworzył w 1944 r.1970. Komuniści starali się ograniczać jej nakład. o Czas tworzenia systemu prasowego opartego na nowych zasadach: "Uspołecznienie" prasy . Działalność prasowa była sterowna centralnie. Prężny ośrodek . o Okres odwilży:1953 . . spółdzielnię wydawniczo . Do 1947 r.Niepokalanów. o Można mówić w tym okresie o nasyceniu tego "rynku prasowego". ograniczając dostęp do papieru. Czytelnik rządził . Przyznawanie koncesji. a nie osoba fizyczna. o Okres budowania prasy stalinowskiej:1947 . Cenzura prewencyjna. był animatorem polskich mediów. o Ogromny wzrost ilości tytułów.kulturalną i literacką. o Wtedy zaczęto tworzyć prasę społeczno . o Sprzyjająca sytuacja polityczna.oświatową "Czytelnik".1956.był najsprawniejszy i najlepiej zorganizowany.wydawcą mogły być tylko organizacje społeczne lub polityczne. że ta prasa była spluralizowana. Okres względnego pluralizmu prasy: 1945 . o Stworzono Resort Informacji i Propagandy.informacyjnej.1947. o Zaczął też wtedy funkcjonować nowy system obiegu informacji: Władza przekazała agencji rządowej "Polpress" prawo do reprezentowania władz od strony propagandowo . bo reżyserowane przez władzę. a nie na podstawie zgłoszenia. Tygodnik Powszechny. On przesądził o tym. więc zniknął rynek prasowy.

Mistyfikowanie rzeczywistości. o Powstała wspólna polityka prasowa państw skupionych wokół ZSRR na konferencji w Szklarskiej Porębie w 1947 r. .: Tygodnik "Dookoła świata". o Cezurą są sfałszowane wybory w 1947 r. o W 1955 r. o W kwietniu 1947 r. Pozwalają im na zaprzestanie tej gry pozorów.1953 r.: Prasa zaczyna mówić ludzkim głosem. pada postulat. Odra.cenzura. Okres budowania systemu prasy stalinowskiej: 1947 . Uniformizacja treści. Komisja Prasowa decyduje. Związki z Londynem. o W 1956 r.kulturalnych i literackich. Okres odwilży: 1953 .w strukturach partyjnych / w redakcjach. a upada "Czytelnik"..: Wypadki czerwcowe komentowane są w RÓŻNY sposób. kto może zostać redaktorem naczelnym. Pojawiają się artykuły o zachodzie. decydująca w sprawach prasy i propagandy. o W 1954 r. które: Legalizują władzę komunistów. o Na zjeździe partii w 1954 r. Permanentna kampanijność: Non stop mobilizowano społeczeństwo do gotowości i różnych działań. Pozwalają im na centralizację prasy. Odbywa się Festiwal Młodzieży. o Istota modelu stalinowskiego: Kontrola: Kontrola zewnętrzna . Wymiana kadr: Zatrudniani są młodzi.• • W każdym mieście ukazują się przynajmniej dwa różne w opcji politycznej dzienniki. Monopol PAPu: Filtrował informacje wg zaleceń politycznych. o Radio Wolna Europa publikuje relacje płk Światły. Czystki polityczne: Niewłaściwe pochodzenie. Związki z prasą przedwojenną. o Związana ze śmiercią Stalina. który demaskuje kulisy władzy. o Powstała Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza (RSW). Kuźnica. powstała w ramach PZPR pozakonstytucyjna Komisja Prasowa. Przekrój. zaangażowani i dyspozycyjni ludzie. Rozrasta się oferta tygodników społeczno . o O tych zmianach decydował Jakub Berman. by traktować czytelnika podmiotowo. Kontrola wewnętrzna .1956 r.

Powojenne wydawnictwa prasowe: Czytelnik: Rzeczpospolita. 1944/5 . Najdłużej ukazujący się tytuł w Polsce powojennej . 1980 . Po 1953 “odwilż” na rynku prasowym. Przegląd Socjalistyczny. Piwowarczyka i J. prasa na usługach partii i organizacji politycznych oraz społecznokulturalnych. Express Wieczorny.wydawniczego i informacyjnego.zamknięcie "Po Prostu" we wrześniu.elementów wrogich. Kulminacją jest październik. Nowa Epoka: Kurier Codzienny.1989 Prasa powojenna . Nowiny Literackie. Gazeta Ludowa. i zmiana na stanowisku I sekretarza (Gomułka). Finał . magazyn młodzieżowy Dookoła Świata. J. względny pluralizm światopoglądowy. w latach 1956/57 (do likwidacji) jest trybuną środowisk reformatorskich “PRZEKRÓJ” od 15 IV 1945 roku szlagier wydawniczy PRL-u. Dziennik Polski.najważniejszy organ (prasowy) w PRL-u. Od 16 grudnia 1948 roku czołową gazetą staje się organ KC PZPR .Trybuna Ludu . treścią odchodzące od problematyki produkcji. Czystki w prasie z reformatorów . Pojawiają się inne tytuły gazet i czasopism. Chłopski Świat: Dziennik Ludowy. Turowicza. Życie Warszawy. 13 XII 1981 Stan Wojenny.przeciwwaga dla "Po Prostu". Cechy polskiego systemu prasowego: społeczna (państwowa) forma własności. wszechwładna kontrola partii rządzącej.: Tygodnik "Polityka" .leninowską istniały pisma propagujące inną orientację. Zielony Sztandar.doszczętne zniszczenie stołecznego centrum prasowo . Gość Niedzielny. Wiedza: Robotnik. Młoda Demokracja. pismo jednoczące tych. w tym wydawanie centralnego organu KC – Głosu Ludu. 4 IX 1954 roku Po Prostu (od 1947) ukazuje się z zieloną winietą.o Pojawia się Po Prostu. np. najczęściej katolicką Znak. Kurier Wielkopolski. którzy chcieli zmian w systemie (a nie zmian systemu). które przejęło agendy wydawnicze poszczególnych komitetów wojewódzkich PPR. 1957 r.od 24 marca 1944 roku redagowany przez ks.powstaje NSZZ “Solidarność”. . Centralizacja partyjnego aparatu wydawniczego W 1947 Polska Partia Robotnicza powołała scentralizowane wydawnictwo o charakterze spółdzielczym RSW Prasę. Obok wydawnictw upowszechniających ideologię marksistowsko. Naprzód. Nawet prasa sportowa jest podporządkowana propagandzie.

Wpływ wydawnictw zagranicznych na polski rynek prasowy. . CKM. miał prowadzić do wyborów 4 czerwca. Gentelman... Wzrost popularności dzienników lokalnych: Dziennik Zachodni.. Tygodnik Powszechny..Silnie rozwija się prasa podziemna. zmiany w organizacji pracy redakcji oraz zmiany kadrowe. Obecnie rynek prasy kolorowej obejmuje kilkaset tytułów 8 maja 1989 roku pojawił się nowy dziennik.. intelektualnie otwarte: Znak. Auto Świat. Newsweek. . przechodzenie na druk offsetowy. Dziennik Bałtycki. Świat Kobiety. Rzeczpospolita. . Tygodniki opinii Polityka . zgłoszeniowy system powoływania nowych tytułów.. Życie. Gazeta Lubuska.. “politykujące”: Rodzina Radia Maryja. Claudia... lepszy papier. Gazeta Pomorska. Trybuna Śląska. . Trybuna. Czasopisma dla: kobiet: Twój Styl. Agora. wprowadza m.. Prasa katolicka • • • • • • tygodniki: Gość Niedzielny. Gazeta Poznańska. Więź . W 1990 Sejm przyjął ustawę o likwidacji RSW Prasa-Książka-Ruch. udział kapitału obcego ocenia się na 80-90% Komputeryzacja. (alternatywna). wkrótce stał się najbardziej poczytnym dziennikiem w Polsce.. 1989 . która swoje początki miała już w latach wcześniejszych.Wprost .. . Super Express..in. Pani. wolność prasy W 1989 roku nowelizacja prawa prasowego. Dzienniki ogólnopolskie i lokalne Gazeta Wyborcza. mężczyzn: Playboy. Głos Wielkopolski. (powstała na bazie PRLowskiej Trybuny Ludu). Niedziela miesięczniki: Rycerz Niepokalanej czasopisma typowo religijne: Różaniec czasopisma “rozumiejące znaki czasu”: Przewodnik Katolicki.. Życie Warszawy. Nie.

"Wędrowiec".. Po uzyskaniu niepodległości prasa pełni rolę czynnika integrującego po rozbiorach ziemie polskie. Cenkiera w Królewcu. łącznie 1765-95 ukazywało się ok. Po utracie niepodległości nastąpił spadek czytelnictwa. "Biesiada Literacka". Gorczyna z inicjatywy dworu Jana Kazimierza zmierzającego do reformy ustrojowej kraju i pozyskania dla niej zwolenników. co wiązało się z unowocześnieniem technik drukarskich (1885 w zaborze ros.in. jakie ukazywały się przed rozbiorami wymienić trzeba: "Kurier Polski" i "Uprzywilejowane Wiadomości z Cudzych Krajów" (1765 połączone w "Wiadomości Warszawskie". J. Wzajemnej Pomocy Dziennikarzy Pol. J. 1867 pierwszą stereotypię.in. Mickiewicza). Janowskiego). "Demokrata Polski". 1774 zmienione na "Gazetę Warszawską" pod red. w Galicji "Kraj". "La Tribune des Peuples" (pod red. "Czerwony Sztandar") oraz katolicka i adresowana do mniejszości żydowskiej. po upadku powstania nasiliła się działalność cenzury.I. "Kłosy". "Bluszcz". Sienkiewicza). 1918 . gdzie rozpoczynał obrady sejm. "Robotnik". "Gazeta Codzienna" (pod red.L. program pozytywistyczny lansowały "Przegląd Tygodniowy". Anczyc zał. Bohomolca i I. w Poznaniu "Tygodnik Wielkopolski". świat. Po powstaniu styczniowym prasa zaczęła pełnić ważną rolę czynnika podtrzymującego świadomość nar. "Dziennik Wileński". wydrukowanego przez J. satyryczna "Mucha"). m. A. "Kurier Warszawski" (wydawany najdłużej w Polsce 1821-1939). "Wszechświat".). B. działało 51 drukarń. w nakładach do 1000 egz. Niemojewskiego. w Krakowie W. specjalistyczne ("Tygodnik Ilustrowany". ukazują się m. "Gazeta Polska" i twórczość publicystyczna M. "Gazeta Poznańska". zaczęły natomiast licznie powstawać czasopisma emigracyjne. z pism.D. "Świt". "Gazeta Lwowska". 1000 tytułów. a także "Słowo" (pocz. "Wiadomości Cudzoziemskie". krzewiącego oświatę wśród ludu ("Zorza"). Smolka) oraz "Tygodnik Cieszyński" (przekształcony 1851 w "Gwiazdkę Cieszyńską"). sejmikach itp. najdłużej przetrwała 1718-20 "Poczta Królewiecka" wydawana przez J..A. maszynę rotacyjną). "Walka Klas". konserwatywny dziennik "Czas".PRASA POLSKA Dzieje prasy polskiej sięgają początków XVI w. okresowe ożywienie przyniósł czas powstania listopadowego ("Nowa Polska". w kraju dopiero od lat 40. wydarzeń wojennych (sprzedawano je na jarmarkach. pojawiły się też czasopisma ilustrowane. Naruszewicz). kierowane przez H. 1882 prasę czytał tu co 10 Polak). 1909 w Warszawie Tow. na Śląsku liczne czasopisma lokalne (przyczyniając się na tym obszarze do prawdziwego rozkwitu czytelnictwa. "Gazetę Narodową i Obcą" redagowaną przez stronnictwo kołłątajowskie. kiedy to okazjonalnie ukazywały się w nakładach do kilkuset egz. po 27 numerach redakcję przeniesiono do Warszawy.in. "Naprzód". "Przedświt". Mochnackiego.. które ukazywały się do 1830 ważniejsze to: "Gazeta Krakowska" (od 1796). pojawiły się też pierwsze organizacje dziennikarskie (1893 we Lwowie powstało Tow. "Monitor" redagowany przez F. "Orzeł Biały" (pod wpływami Lelewela). informacyjne druki ulotne dotyczące zwł. J. 1912 w Krakowie Syndykat Dziennikarzy Pol. tygodnika "Merkuriusz Polski Ordynaryjny". przed wybuchem I woj. Kraszewskiego).). zwykło się uważać ukazanie się 1661 w Krakowie pierwszej gazety periodycznej. w stolicy do najpoczytniejszych należała "Gazeta Warszawska". "Proletariat". na ziemiach polskich ukazywało się ok. na Śląsku "Dziennik Górnośląski" (red. kobiece. "Pielgrzym Polski". Literatów i Dziennikarzy. A. "Kurier Litewski". "Nowiny". z ważniejszych tytułów. Świętochowski). kolejne pisma (m. "Przegląd Naukowy". "Biblioteka Warszawska". 1890 dla redakcji "Kuriera Warszawskiego" uruchomiono pierwszą na ziemiach pol. w Galicji 47. Lompa i E. na przełomie stuleci rozwinęła się także prasa proletariacka ("Równość". "Zabawy Przyjemne i Pożyteczne" (J.N. Krasickiego. XIX w. później "Głos". "Niwa" i "Prawda" (red. łącznie ukazało się 41 numerów pisma. "Awizy") miały charakter efemeryczny. Łuskiny). za początek historii prasy pol. Albertrandi i A. organem ugody z caratem był wydawany w Petersburgu tygodnik "Kraj". 90 tytułów (większość w stolicy). w zaborze austr.

A. "Przeglądu Sportowego". "Cyrulika Warszawskiego". Jaszuński.naczelne pismo Delegatury Rządu na Kraj. Agencja Telegraficzna (PAT). egz.. 1946 przekształcone w Gł. Piasecki. J. prawicowy tygodnik "Prosto z Mostu". Irzykowski. najw.in. wileńskie "Słowo" i "Dziennik Poznański". znaczenie miał "Biuletyn Informacyjny" red. S. Cat-Mackiewicz. przy czym tylko kilkanaście z nich przekraczało nakłady rzędu 200 tys. S. K. brat pisarza). wspomniani M. "Szpilki". rekordowe nakłady osiągała prasa katolicka. 15 tytułów prasy dywersyjnej w j. w Tarnopolu "Prawda Bolszewicka". satyryczne "Szpilki". łącznie w 1937 ukazywało się w Polsce 2692 tytuły."Czerwony Sztandar". "Kina". "Wędrowca". "Ster"). "Karuzelę". pisma społ. 1941-44 ukazywał się dwutygodnik "Rzeczpospolita Polska" . I. wydawca "Expressu Porannego". "Tarzana". Kulerski. "Kurier Poranny". do którego należała większość tytułów. "Polska Walcząca". demokrację . ok. "Tempo Dnia". Nowaczyński.. "Wróble na dachu". M. najw. Z. Nowakowski. nadto spore znaczenie miały "Wiadomości Polskie". K. był zespół pism "Ilustrowanego Kuriera Codziennego" wydawanego w Krakowie przez M. Zjawiskiem nowym były potężne koncerny prasowe. W.powstała Pol."Zielony Sztandar" i "Piast". K. Dąbrowska. "Stolica"). M. Korfanty. Pruszyński. specjalizujące się gł. zwane pospolicie "gadzinówkami" (m. potężnym wydawcą prasy sensacyjnej była łódzka sp-ka wydająca "Republikę". Dąbrowski. drugim koncernem był w-wski Dom Prasy. w Wilnie "Gazeta Codzienna" i "Gazeta Ludowa". A. z nakładem sięgającym 50 tys. organem PPS był "Robotnik" oraz "Naprzód" w Krakowie i "Gazeta Robotnicza" w Katowicach. 600 tytułów w 1944). kilka tytułów wydawały harcerskie Szare Szeregi (m. "Drogowskaz".jej nakłady sięgały kilkunastu tys. "Der Hammer"). Singer (ps. ogólnokrajowe dzienniki "Rzeczpospolita" i "Życie Warszawy". "Goniec Krakowski". Niedziałkowski. nie mówiąc o licznych związanych z prasą literatach i krytykach m. "Dziś i Jutro"). kult. był czas okupacji hitlerowskiej. a KPP . organami popierającymi Piłsudskiego (potem sanację) były: "Gazeta Polska".. łącznie wydano ok. Urząd Kontroli Prasy. Publikacji i Widowisk). J. 150 nielegalnych drukarń. do środowisk inteligencji były adresowane "Wiadomości Literackie" (red."Polonia". Bocheński. Niemcy zlikwidowali wszystkie dawne gazety. "Dziennik Bałtycki" itp. ("Płomyk" i "Płomyczek"). nakładem "Czytelnika" zaczęły się też ukazywać ilustrowane tygodniki ("Przekrój". z innych tytułów wydawanych w okresie międzywojennym zaczęły się ukazywać pisma Związku Nauczycielstwa Pol. 50 w 1939. Do najwybitniejszych dziennikarzy i wydawców tego okresu należeli: A.in. "Tajny Detektyw". Dąbrowskiego. wydając w ich miejsce pisma w j. Wydawniczy Sp-nia Wydawniczo-Oświatowa "Czytelnik". "Kurier Poznański" i "Kurier Codzienny" ruch ludowy . pol. do którego – obok "JKC" należały m. krakowski "Czas". niem. 1500 tytułów pism konspiracyjnych (ok. 1922 przez M. Kamińskiego. "Problemy". (np. Demokracji reprezentowały "Gazeta Warszawska". "Rycerz Niepokalanej" (zał. ("Odrodzenie". Janta-Połczyński. wydawanej zwł. zwł. Specyficznym okresem w dziejach prasy pol.in. m. egz. w samej tylko Warszawie działało ok. Słonimski. S. Tuwim. uruchomiono cenzurę prewencyjną (Biuro Kontroli Prasy. chrześc. "Express Ilustrowany". powołano Inst.Grydzewski). T. z kolei na ziemiach okupowanych przez ZSRR ukazywały się we Lwowie "Czerwony Sztandar". W. Wrzos. Stroński. "Dęby". "Źródło". "Warschauer Zeitung". Matuszewski. "Krakauer Zeitung". regionalne "Dziennik Polski". S. egz. "Dziennik Zachodni". "Kuźnica"). "Wolna Polska". "Światowid". Regnis. ("Twórczość") oraz popularno-naukowe i specjalistyczne ("Przegląd Techniczny". "Buffalo Bila" oraz zeszyty "Co tydzień powieść". "Polska Zbrojna". M.in. powołano także Polską . poglądy Nar. Kolbe). "Mały Dziennik" i "Przewodnik Katolicki". "AS". Boy-Żeleński. B. "Poznaj Świat"). Grydzewski i M. przez ZWZ-AK . popołudniówki "Dobry Wieczór"."Der Soldat". przez A. "Nowy Kurier Warszawski". w wydawaniu czasopism popularnych. "Na Szerokim Świecie".polit. oryginalnym posunięciem było wydawanie ok.in. "Żołnierz Polski". Brun. A. równolegle nastąpił rozwój prasy konspiracyjnej. Po 1945 roku prasę prywatną zlikwidowano.

edycji czasopism obcojęzycznych oraz przejmując kapitałowo znaczną część pol. sieć wydawnictw i drukarń regionalnych. powstaje m. kilka pism katolickich. "Trybuna Robotnicza". ogólnokrajowy kolportaż). "Tina". "Playboy".jak większość tytułów (łącznie z pismami partyjnymi) zawieszony 13 XII 1981. 1965 powstało "Forum" . na pol. "Głos Ludu" i inne. "Odgłosy". Orkla. "Gazeta Polska". powstają liczne nowe m.in.in. tyg. za zbytni krytycyzm): 1957 powstała "Polityka". której symbolem staje się "Gazeta Wyborcza" kierowana przez A. m. "Nowe Drogi".in. łączna liczba wydawanych tytułów sięga w tym okresie 2500.in. "Biuletyn Informacyjny KOR". powołując równocześnie Państwowe Przedsiębiorstwo Kolportażu Prasy i Książki "Ruch") oraz uruchamiając we wszystkich miastach wojewódzkich organy PZPR. "Wiedza". "Życie Literackie" i "Kultura". utwierdza się równocześnie monopolistyczna rola koncernu RSW "Prasa-Książka-Ruch". prasę katolicką ograniczono (1953 "Tygodnik Powszechny" przejął PAX). 46 dzienników. w poł. "Tygodnik Powszechny" (katolicki). następuje zniesienie cenzury. "Młody Technik". Michnika. która stopniowo przejęła większość ukazujących się w kraju tytułów (1948 wcielono do niej wyd. "Zapis". Bertelsman. (Hersant. przejściowy rozkwit przeżywa prasa lokalna.in. należąca do PSL "Gazeta Ludowa". "Pani". mag. "Argumenty". Springer.Innowacje". zamknięty 1957 za rewizjonizm (a właśc. powstanie szeregu nowych tytułów jak "Prawo i Życie". "Świat".in. w latach 70. a także "Nowa Epoka" (SD). Centralna Agencja Fotograficzna. "Robotnik". "Twój Styl". szereg tytułów pada. Krajowa Agencja Wydawnicza. do którego 1975 należy 85% nakładów całej prasy (m. "Rzeczpospolita". rynek wkraczają koncerny zagr. zwrot "Tygodnika Powszechnego". "Literatura". spory autorytet zyskuje "Przegląd Techniczny . łącznie ok. H. rynku prasowego. 1950 "Czytelnika". "Robotnik" i "Express Wieczorny" (PPS). 1963 zlikwidowano "Nową Kulturę" i "Przegląd Kulturalny" powołując w ich miejsce "Kulturę". "Przegląd Tygodniowy". Passauer Neue Presse.Agencję Prasową i kilka innych. "Popcorn". "Odrodzenie" i "Kulturę" zastąpiono "Nową Kulturą". m. "Tu i Teraz". "Tygodnik Mazowsze". znaczącą rolę odgrywa w tym okresie studencki tygodnik "Po prostu". m. lat 70. 30 tygodników regionalnych w stolicach nowych województw. Polska Agencja Interpress. po śmierci Stalina przynosi pojawienie się "Dookoła Świata" i katowickiej "Panoramy". "Głos". Burda i inne uruchamiając szereg pol. mnożą się pisma specjalistyczne. czasopismo polit. nakłady uzyskuje "Gazeta Wyborcza" z 20 mutacjami terenowymi i licznymi dodatkami. a także Ośrodek Badań Prasoznawczych w Krakowie. ogólnokrajowy "Tygodnik Solidarność" . po wprowadzeniu stanu wojennego. 1947 PPR powołała Robotniczą Spółdzielnię Wydawniczą "Prasa". pomniejszych. "Krytyka". 200 tytułów. 190 czasopism. równocześnie wznawia działalność drugi obieg. pisma niezależnych stronnictw politycznych zlikwidowano. a przełom październikowy 1956 reaktywowanie pism SD i PSL. do 1948 ukazywało się także kilka tytułów związanych z działającymi wówczas partiami politycznymi. "Puls" i inne.-polit. która opanowuje ."Trybuna Wolności". Bauer. "Bravo". lit. pojawia się także wydawana przez demokratyczną opozycję (poza oficjalnym obiegiem) prasa opozycyjna. zwł. "Walka Młodych" (ZMW).in. "Życie Literackie".in. dzienników lokalnych oraz przytłaczając rynek zalewem kolorowych tygodników nie zawsze wysokiej jakości (m. szczególne preferencje posiadały pisma PPR . młodzieżowe. ukazują się nowe czasopisma społ. w latach 90. "Przegląd Kulturalny". z tytułów uruchomionych w latach stalinowskich na uwagę zasługują "Przyjaciółka". znamieniem zmian związanych ze strajkami 1980 są nowe treści w dotychczas ukazujących się czasopismach i legalny. w miarę łagodzenia jego rygorów następuje stopniowe "odwieszanie" tytułów. w którym większe znaczenie uzyskują "Wiadomości". "Elle"). "Arka". odwilż polit. "Odra". hobbystyczne. likwidacja koncernu RSW.jedyny w krajach obozu socjalistycznego tygodnik stanowiący przegląd prasy światowej. "Hutnik". po transformacji ustrojowej 1989 pojawia się prasa niezależna. "Res Publica". najw. m. nowy podział terytorialny kraju (1975) staje się impulsem do utworzenia ok. "Słowo Powszechne" (PAX).

Dziennikarzy Pol. Małachowskiego. Eilego (założyciel "Przekroju"). Kapuścińskiego. Podkowińskiego. H.. Górnickiego.5. Broniarka. Ruch dziennikarski po 1989 ulega rozbiciu. "Przegląd" (wcześniej pt. z dzienników spore znaczenie osiaga "Rzeczpospolita". naczelny "Życia Warszawy").3.in. "Super Express" .101. W 1950 roku utworzono w miejsce RUCH nową firmę zajmującą się kolportażem wydawnictw prasowych pod nazwą: Państwowe Przedsiębiorstwo Kolportażu RUCH. J. kształtując nakład na poziomie 600 tys. Został on podzielony na wyspecjalizowane przedsiębiorstwa zajmujące się poszczególnymi obszarami działalności dawnego Towarzystwa.7. nakładem konkuruje z nią "Super Express". W 1961 roku Kluby Międzynarodowej Prasy i Książki prowadzone przez Robotniczą Spółdzielnię Wydawniczą „Prasa” zostały przejęte przez RUCH. J. D. RUCH PAŃSTWOWY Po 1945 powstawały spółdzielnie wydawnicze . D. polska edycja "Newsweeka".. S. M.420. Toeplitza. "Dziennik Polski" . "Przegląd Tygodniowy") oraz redagowane przez J. Z dziennikarzy. A. Jagielskiego.89. Szeligi. A. Rakowskiego (wieloletni red. W 1950 roku "Czytelnik" oraz pozostałe spółdzielnie wydawnicze zostały włączone do Państwowego Przedsiębiorstwa Kolportażu RUCH. Dziennikarzy Katolickich i 1998 Syndykat Dziennikarzy Polskich. "Dziennik Bałtycki" . A.3 tys. ważniejszą rolę odgrywa nadal "Polityka". RUCH posiadał prawo wyłączności na prenumeratę oraz kolportaż dzienników i czasopism. E. T. Michnika. J.301. egz. W ten sposób powstały: Centrala Kolportażu Prasy i Wydawnictw RUCH.69. K. początek nowego stulecia przynosi spadek czytelnictwa gazet codziennych na całym świecie.2. Urbana skandalizujące "Nie". Bratkowskiego. Osmańczyka.76. Działające dotychczasowo w województwach oddziały RUCH zostały przekształcone w samodzielne jednostki. "Rzeczpospolita" . którzy w latach powojennych odcisnęli swoje piętno na prasie polskiej warto wymienić nazwiska R. Giełżyńskiego. emigracyjnej "Kultury"). W.polit. Z. Paradowskiej czy J. Małcużyńskiego. W skład RUCH weszło wówczas kilka spółdzielni wydawniczych utworzonych po 1945. Kalabińskiego. W. poznańskie "Wprost". "Express Ilustrowany" . L. egz. egz. Mazowieckiego. Podemskiego. G. (rozwiązanego w stanie wojennym) działa Stow. Borejszy (twórca "Czytelnika"). M. Dziewanowskiego. H. W 1955 roku Generalna Dyrekcja Państwowego Przedsiębiorstwa Kolportażu RUCH w Warszawie została przekształcona w Centralny Zarząd Upowszechniania Prasy i Książki RUCH.63. W. Fikusa. Krall. Dziennikarzy RP (zawiązane 1982) oraz powstałe 1991 Stow. J. Korotyńskiego (wieloletni red. M. . J. Tomaszewskiego (najwybitniejszy dziennikarz sportowy). Żakowskiego. Z. "Polityki").T. nacz. Giedroycia (red.1 tys. B. "Tygodnika Powszechnego"). z młodszych – m. średni nakład dzienny (I-XI 2002) wynosił dla najpoczytniejszych tytułów: "Gazeta Wyborcza" . S.F. K. Passenta. Wolanowskiego. Jaszuńskiego. obok reaktywowanego Stow. "Gazeta Pomorska" . Kisielewskiego.5. wśród tygodników społ.188.8. Przedsiębiorstwo Filatelistyczne RUCH i inne. S. "Czytelnik" miał 10 kiosków na dworcach i w centrum miasta. "Dziennik Zachodni" . w tym "Czytelnik".ponad 50% rynku reklam prasowych.. Micewskiego. K.w marcu 1945 roku powstała spółdzielnia "Czytelnik" zajmująca się kolportażem i wydawaniem prasy. Turowicza (twórca i wieloletni red. także w Polsce. Przedsiębiorstwo Wydawnictw Zagranicznych RUCH.

a liczba zespołów wynosi 41.A. Wydział XVI Gospodarczy. RUCH zadebiutował na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych 22 grudnia 2006r. Był to debiut udany. RUCH W STRONĘ GIEŁDY W 2006 roku nowy Zarząd rozpoczął realizację programu restrukturyzacji. pięć oddziałów handlowych przy ośrodkach informacji i kultury polskiej za granicą. LIKWIDACJA "RSW".Handlowe RUCH. w tym przede wszystkim na modernizację i dalszy rozwój własnej sieci detalicznej oraz kompleksową informatyzację Spółki. Zarząd RUCH S. W 1971. które dzieliły się na zespoły i delegatury. a pierwsze jego rezultaty były widoczne już w wynikach III kwartału 2006 roku. który jest właścicielem 100% akcji Spółki. a następnie zmieniony aktem notarialnym z dnia 9 kwietnia 1992 roku (Rep. w dniu 29 kwietnia 1991. Jednocześnie Zarząd podjął decyzję o przeprowadzeniu publicznej oferty akcji pod koniec 2006 roku i uzyskał dla tej decyzji poparcie Skarbu Państwa. powyżej ceny emisyjnej. W momencie utworzenia Spółki stworzono 26 Oddziałów oraz 188 jednostek organizacyjnych niższego szczebla. 40 inicjatyw w obszarze zarządzania siecią. przedsiębiorstwa upowszechniania prasy i książki RUCH.A. Akt notarialny przekształcenia został sporządzony w dniu 24 marca 1992 roku (Rep. która przyniosła znaczącą poprawę wyników operacyjnych i finansowych. obsługujące sieć hurtową i detaliczną. zakupów oraz logistyki. W 2002 roku zakończono likwidację Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa – Książka – Ruch”. powstała Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza „PrasaKsiążka-Ruch”.Książka-Ruch”. Wejście na GPW umożliwiło Spółce pozyskanie środków na rozwój. przedsiębiorstwo poligraficzne. że Spółka będąc notowaną na giełdzie. . Następnie. A 2777/92). RUCH S. 29 listopada 1990 roku Rada Ministrów zatwierdziła plan zagospodarowania majątku Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa-Książka. z dnia 15 kwietnia 1992 roku. Program ten objął ok. A 3936/92). Na otwarciu sesji papiery Ruchu kosztowały 16 proc. roku Minister Przemysłu wydał zarządzenie. Obecnie liczba Oddziałów została zredukowana do 15. Warszawy.RUCH PRZEKSZTAŁCONY W SPÓŁDZIELNIĘ W 1969 roku Centralny Zarząd Upowszechniania Prasy i Książki RUCH został przekształcony w Zjednoczenie Upowszechniania Prasy i Książki RUCH. 24 stycznia 1992 roku Prezes Rady Ministrów wydał zarządzenie.Ruch”. jest także przekonany. w wyniku połączenia RUCH i Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa”. przedsiębiorstwa wydawnicze.st. a następnie powołał Komisję Likwidacyjną. został wpisany do RHB na mocy postanowienia Sądu rejonowego dla m.A. specjalistyczne przedsiębiorstwa handlowe. i będąc poddaną dyscyplinie rynków kapitałowych znacznie zwiększy szanse na udaną transformację Spółki w firmę zorientowaną na zaspokajanie potrzeb klienta i przynoszącą oczekiwany zwrot z inwestycji dla akcjonariuszy. RUCH SPÓŁKĄ SKARBU PAŃSTWA 22 marca 1990 roku Sejm przyjął Ustawę o likwidacji Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa. W 1972 roku Zgrupowanie obejmowało: centralę handlu zagranicznego. które umożliwiło przekształcenie Przedsiębiorstwa Kolportażowo-Handlowego RUCH w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa pod nazwą RUCH S. Przedsiębiorstwo RUCH przejęło majątek po zlikwidowanej Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej „Prasa-Książka-Ruch”. na podstawie którego utworzono przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Przedsiębiorstwo Kolportażowo.

16 listopada 2007 r. 2000 tytułów prasowych. Okrągły Stół Historyczny przełom w Polsce nastąpił w roku 1989. Proces rebrandingu marki rozłożony jest na kilka lat. w centrum Rodzinnym Witawa w Gdyni. 600 tytułów. biurowcach oraz na dworcach. jak i klientów. oznaczało czasowe zawieszenie większości tytułów prasowych. powołano Główny Urząd Kontroli Prasy. decyzja o uruchomieniu dwóch nowych marek: kawiarni i coffee oraz salonów prasowych update. 900. od stycznia 1945 r. odświeżone logo Spółki. Lata po zakończeniu działań wojennych także nie należały do najszczęśliwszych dla rozwoju polskiej prasy. łączy tradycje z nowoczesnością. zaprojektowanymi wyłącznie dla RUCH bryłami kiosków. W 1946 r. następował proces restrukturyzacji Spółki. wraz z nowymi. Dobrej 54. Kawiarnie i coffee są zlokalizowane głównie w centrach handlowych.tych. Wyrazem tego był szereg zmian w systemie prasowym po 1944 r. był lokal i coffee otwarty w Centrum Handlowym w Gorzowie Wielkopolskim. pojawiła się prasa podziemna wydawana poza cenzurą. które zapoczątkowały przejęcie przez państwo drukarń i gospodarki papierem. od 6 lutego do 5 kwietnia. Przyjęta przez Zarząd Strategia zakładała dalsze umocnienie pozycji lidera na rynku kolportażu prasy. Decyzja o utworzeniu sieci salonów prasowych pod nową marka. która była związana głównie z działającą w konspiracji Solidarnością. a także rozwijanie największej sieci detalicznej w Polsce i hurtowej sprzedaży artykułów FMCG. mimo represji. Po sierpniu 1980 r. trzecim z kolei. rozmowy przedstawicieli opozycji (głównie osób związanych z "Solidarnością") oraz obozu rządzącego (przede wszystkim przedstawicieli PZPR) miały doprowadzić do demokratyzacji systemu politycznego w Polsce oraz do naprawy polskiego systemu gospodarczego. lotniskach oraz reprezentacyjnych ulicach największych miast Polski. wraz z organizowaniem się demokratycznej opozycji. Publikacji i Widowisk. lotniskach czy dworcach PKP. działało Biuro Kontroli Prasy. pasażach. wydając w jej miejsce gazety w języku niemieckim. 23 listopada zaprezentowane zostało nowe. W drugim obiegu ukazało się w 1983 r. Nowy projekt podstawowej marki Spółki RUCH. Salony prasowe update usytuowane są w centrach i pasażach handlowych. Władze wprowadziły cenzurę prewencyjną. Po zajęciu Polski Niemcy zlikwidowali całą prasę polską. Wprowadzenie stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. zdezorganizowały działalność wydawnictw prasowych. RUCH stał się Spółką multibrandową. nastąpił szybki rozwój prasy NSZZ „Solidarność” . zarówno wśród komercjalizatorów powierzchni handlowych. podyktowana była chęcią spozycjonowania oferty Spółki w wyższej półce. Wojna i po wojnie w Polsce Działania wojenne we wrześniu 1939 r. Ogłoszona została również. tworząca tzw. a 1989 ok.. Pierwsze punkty sprzedaży w odmłodzonym wyglądzie pojawiają się w 2008 r. Polska prasa w zarysie historycznym od okresu przemian w 1989 roku 1. Prowadzone w Magdalence koło Warszawy. Łącznie poza cenzurą wydano ok. szybko rozwinęła się prasa podziemna. jako pierwsi kawę wypili goście warszawskiego lokalu przy ul. Rok 2007 był dla RUCH-u przełomowy z jeszcze jednego powodu. W stanie wojennym. W drugiej połowie lat 70 . Dzień później kawiarnię odwiedzili klienci Centrum Handlowego Magnolia we Wrocławiu. W wyniku postanowień Okrągłego Stołu .RUCH SPÓŁKĄ MULTIBRANDOWĄ W 2007 r.powstało wówczas 6 legalnych pism Solidarności. Pierwszy salon otwarto 6 lutego 2007 r. ok. drugi obieg wydawniczy.

Wolność. iż zmiany nie nastąpiły gwałtownie i okres przed 1989 rokiem był okresem przygotowawczym i wstępnym: Poszukiwanie cezur czasowych dla transformacji prasy w ustaleniach 'okrągłego stołu' lub w pierwszym numerze `Gazety Wyborczej` jest zabiegiem nie tyle fałszywym. radia i prasy. Publikacji i Widowisk. radiowych i telewizyjnych. co najważniejsze. w wyniku obrad Okrągłego Stołu zlikwidowano Główny Urząd Kontroli Prasy. Tego samego dnia Sejm jednogłośnie zniósł cenzurę. cenzura upadła. który stawał się już widoczny w okresie. kiedy władze stopniowo znosiły restrykcje stanu wojennego. zwłaszcza o media audiowizualne" (początek 1993 koniec sierpnia 1994) "nowego zagospodarowania mediów" (od września 1994 roku). Powszechna Deklaracja Praw Człowieka. Jednak rok 1989 to zasadnicza rewolucja w zakresie mediów. jak ma wyglądać nowa rzeczywistość w świecie ekranu. 11 kwietnia 1990 w tymże prawie pojawił się zapis: Prasa zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Rynek mediów w Polsce uległ zmianom. przemiany. największym i najrozleglejszym po II wojnie światowej. iż był to proces. że podstawą reform ustrojowych i gospodarczych będzie pluralizm polityczny. którą gwarantują międzynarodowe dokumenty m. Wolność słowa rozumiana jako podstawowe prawo człowieka. jakim było kontrolowanie środków masowego przekazu przez państwo. niezależność sędziów. Deklaracja Podstawowych Praw i Wolności. Rząd Tadeusza Mazowieckiego .połowa 1991) "pozornej stabilizacji i zmian podskórnych w prasie i radiu" (połowa 1991 . Postanowiono. Nikt nie chce powtórzyć błędu. Jednak nikt nie miał pomysłu na to. gospodarczych i kulturalnych na 2-3 lata przed zasadniczymi przemianami. który miał takie prawo zapewniać stało się nowe prawo prasowe. W demokratycznej Polsce dokumentem. Natomiast w sposób oczywisty prasa polska zmieniła swoje nastawienie do wielu problemów politycznych. 2. aby zlikwidować cenzurę i doprowadzić do wolności słowa. 3. korzysta z wolności wypowiedzi i urzeczywistnia prawo obywateli do ich rzetelnego informowania. przydzielanie papieru na druk już nie miało miejsca. Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych. Upadek komunizmu to przemiany polityczne. która towarzyszyła komunistycznym mediom na każdym kroku. Teraz każdy pełnoletni i nie karalny obywatel Polski mógł stać się wydawcą prasowym. Instytucję. Udało się. co nazbyt formalnym. demokratyczny tryb powoływania wszystkich przedstawicieli państwowych oraz. urząd prezydenta. prawo do informacji. a co z tym się łączy powstała możliwość konkurencji.koniec 1992) "otwartej walki o rynek mediów.powstaje Senat. która w 1946 roku powołana została do kontroli i weryfikacji wszystkich publikacji prasowych. Taki urząd pomagał władzom w sprawowaniu monopolu w zakresie mediów. Należy jednak uwzględnić fakt. wprowadzono zasadę pluralizmu związkowego. jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej. że proces transformacji mediów w Polsce można podzielić na kilka etapów: • • • • "żywiołowego entuzjazmu nowych wydawców i wymuszonych przekształceń starych tytułów" (maj 1989 .wolność słowa. Czas na zmiany W 1990 roku. dla treści tej pracy . Filar uważa. R. in. 1989 Wolność prasy Obie strony z rozmów w Magdalence uznały polski system komunikacji społecznej za przestarzały i nieodpowiedni. Dlatego czyniono wszystko. które bezpośrednio wpłynęły na rynek prasowy w Polsce. Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. (?) Stoję na stanowisku. wolny rynek.

które znalazły się w odpowiednim miejscu. . Dodatkowo oficjalne rozwiązanie PZPR. Pozostałe 51% znajduje się w rękach Państwowego Przedsiębiorstwa Wydawniczego "Rzeczpospolita". Pozostałe 49% nadal pozostaje w rękach PPW "Rzeczpospolita". aby pomagać w sukcesie wyborczym Solidarności. nowa prasa Jednak okres pokomunistyczny to nie tylko zmiany tytułów oraz likwidacje. W styczniu 1993 roku w Warszawie zlikwidowano Słowo Powszechne. "Krytyka"). Powstała ona nie po to. Początki Gazety Wyborczej to założenie 10 kwietnia 1989 roku przez Andrzeja Wajdę. Już po roku działalności. Po roku 1989 redaktorem naczelnym był Dariusz Fikus. Natomiast od lipca 1996 roku 51% udziałów przejmuje spółka "Presspublica Holding Norway". Niektóre tytuły z okresu komunizmu przestają się ukazywać. której celem będzie walka z owym monopolem państwa. Nowa rzeczywistość. W trybie przetargu sprzedano około 100 tytułów. a nawet typologicznym. Na rynku pojawia się również prasa. Stary system koncesyjny zastąpiony został licencyjnym. Wolny rynek doprowadził do tego. które nastąpiło 29 stycznia 1990 przyczyniło się do likwidacji wielu pism partyjnych. W 1995 roku dokupuje do tego kolejne 2% udziałów i staje się faktycznym właścicielem tego pisma. Prasą. która była organem Komitetu Centralnego PZPR.która była monopolistą na rynku wydawniczym w komunistycznej Polsce. lecz.Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej "Prasa" . a ponad 60 zostało przekazane pracowniczym spółdzielniom dziennikarskim. "Karta". Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich dokonał rejestracji w sądzie. obecnie jest nim Maciej Łukasiewicz. które zakładało powstanie takiego dziennika. Jednym z poważniejszych kroków była ustawa Sejmu z dnia 22 III 1990 roku. I wtedy "Rzeczpospolita" stała się dziennikiem niezależnym od władzy wykonawczej.Gazeta Wyborcza. bo w 1990 Gazeta Wyborcza była dziennikiem o największym nakładzie w Polsce. 4. Zbigniewa Bujaka oraz Aleksandra Paszyńskiego spółki Agora. To również czas powstawania całkiem nowych pism. Francuska grupa prasowa "Presse Participations Europennes" Roberta Hersanta przejmuje 49% udziałów wydawanego wcześniej przez RSW dziennika Rzeczpospolita. Upadek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej musiał zakończyć się również likwidacją Trybuny Ludu. Wtedy właśnie powstał jeden z najpopularniejszych obecnie na rynku dzienników . Sprzedaż ta wzbudziła jednak wiele kontrowersji. której właścicielem jest "Orkla Media". że powstają gazety odmienne pod względem politycznym. Tytuły wydawane do tej pory przez RSW zostały sprzedane. że w nowej rzeczywistości prasowej nie ma miejsca na pismo o takim charakterze. która wcześniej uważana była za konspiracyjną i ukazywała się tylko w nielegalnym obiegu ("Arka". o odpowiedniej porze. Jednak Tadeusz Mazowiecki zrozumiał. Ułatwieniem było postanowienie Okrągłego Stołu.likwiduje oficjalnie cenzurę i powołuje komisję. Przydział pierwszeństwa w wykupie nie był dla wszystkich zrozumiały. a właściwie jej wydawcami. jednak od chęci do utrzymania się na rynku było dość daleko i większość tych pism upadała w pierwszym okresie swojej działalności. która zakładała likwidację RSW . Przemiany społeczno-politycznie. dlatego dochodzi do wielu zmian na stanowiskach kierowniczych w mediach. Celem tej spółki było przygotowanie i stworzenie odpowiednich warunków do wydawania niezależnego dziennika. Dziennik ten był wcześniej gazetą typowo rządową. Dzięki temu właścicielami pism stawały się osoby. Ogromnym zainteresowaniem cieszyło się szczególnie zakładanie pism regionalnych. inne natomiast zmieniają nazwę oraz skład redakcji. merytorycznym. aby przynosić zysk. otwartym na różne opcje polityczne. W jej miejsce w 1990 roku powstaje Trybuna. dziennik wydawany przez Stowarzyszenie PAX. Jednocześnie kierowany przez Stefana Bratkowskiego Komitet Założycielski Stowarzyszenia pn. Sposób szacowania wartości poszczególnych pism nie był klarownie określony. z odpowiednią ilością funduszy na ten cel. Tylko nieliczne utrzymały się na rynku do dziś. Pierwszy numer tego pisma ukazał się 8 maja 1989 roku. oraz prawa wolnego rynku silnie wpływają na prasę. kierowanego przez Macieja Cegłowskiego.

Po latach transformacji Obecnie rynek prasowy w Polsce również podlega wielu przemianom. Pomimo rosnącej ilości tytułów. Na wolnym rynku pojawiają się zagraniczni inwestorzy. Należy bowiem pamiętać. To również pierwsze nieśmiałe kroki prasy kobiecej. powstają eleganckie magazyny ilustrowane. np. Dzięki temu nastąpiła wymiana pokoleniowa. jak również wskazywały na brak znajomości prawideł rządzących wolnym rynkiem prasowym. Bertelsmann. Powstają pierwsze pisma sensacyjne i erotyczne. Wydawnictwo INFOR Ryszarda Pieńkowskiego to debiut z 1995 roku. Nie są to jednak zmiany tak rewolucyjne jak na początku lat 90. musieli uzyskać zgodę Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Wiązało się to z powstaniem wielu magazynów opartych na pomyśle tabloidów. Mniejszym zainteresowaniem cieszą się również dzienniki informacyjne. Wydawcy zagraniczni. jak np. liczy się popyt i podaż. Sukces. jaki miał miejsce na początku lat 90. W tym właśnie okresie. Sukcesy na polskim rynku O niewątpliwym sukcesie na polskim rynku może powiedzieć spółka "Prószyński i S-ka". To pierwsze objawy konkurencji na polskim rynku prasowym. która w znacznym stopniu odmłodziła środowisko dziennikarskie. Tak silne zmiany doprowadziły do tego. że dziennikarze lojalni wobec komunizmu musieli odejść. Boom prasowy w Polsce nie uwzględnił jednak możliwości i sytuacji ekonomicznej. dostępniejszy oraz nowocześniejszy. mówiły o wielkim optymizmie oraz braku realizmu tych wydawców. który już po czterech latach posiadał około 40 tytułów prasowych w Polsce. Mardoch. miesięcznik Claudia. Nowe techniki umożliwiają również zwiększenie znaczenia koloru oraz zdjęć w prasie. prasa społeczno-kulturalna oraz periodyki literackie. W redakcji pojawiają się komputery. w nowej demokratycznej prasie nie było dla nich miejsca. Również zgłoszenia przyszłych wydawców i podawane w nich informacje na temat przyszłego nakładu. Końcówka roku 1998 to 14 tytułów. Pani. stał się rynkiem "normalnym". Można powiedzieć. że ogromnym konkurentem dla prasy stała się telewizja. 6. Jest oczywiście i druga strona medalu. nie bez znaczenia pozostał też fakt. powstaje Super Express. Twój Styl. Tak duże zróżnicowanie rynku medialnego wpływa oczywiście korzystnie na sposób przekazywania informacji. Uwolnienie prasy spod opieki państwa musiało zaowocować napływem zagranicznego kapitału. zwłaszcza dotyczących problemów prawnych i zarządzania. która zadebiutowała w 1990 roku miesięcznikiem Poradnik Domowy. jeżeli chcieli pozostać na młodym polskim rynku prasowym. ogólnopolski dziennik informacyjno-sensacyjny. nakłady poszczególnych periodyków malały. nie bez znaczenia pozostali również polscy prywatni właściciele. aby wejść na polski rynek. Natomiast wydawcy musieli zwrócić uwagę na oczekiwania czytelników. W roku 1980 w Polsce istniało 88 dzienników oraz 2500 czasopism i magazynów. Wykupują oni około 75% polskiej prasy ogólnopolskiej oraz około 1/3 prasy regionalnej. Już w 1993 roku liczba ta wynosiła 124 dzienniki i około 3 tysięcy czasopism i magazynów. który musi być coraz szybszy. utrzymujące się wyłącznie z reklam. ta jednak przydzielana była bez większych trudności. 5. że od roku 1993 na polskim rynku obok stacji publicznych pojawiają się liczne stacje komercyjne. w drukarniach nowe techniki składu i druku offsetowego. Konieczne są zmiany w organizacji pracy całych redakcji. Time Warner. INFOR wydaje między innymi Gazetę Prawna i Prawo i Gospodarka. Powstawanie nowych tytułów nie jest już tak gwałtowne i . Do tego wszystkiego dodać należy również ogromny postęp techniczny. Bardzo szybko osiągnął duży nakład. drukarnia prasowa oraz mocne wydawnictwo książkowe w spółce "Prószyński i S-ka". Dzięki temu między innymi polski system komunikowania zbliżył się do systemów istniejących w większości krajów Europy. że polski rynek prasowy. debiut.zaczynają rządzić prawa rynku. Należą do nich zachodnie firmy Maxwell. to jest w 1991 roku w Warszawie. Berlusconi.

z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa". która tworzy lub zestawia programy i rozpowszechnia je lub przekazuje innym osobom w celu rozpowszechniania w całości bez zmian Rozpowszechnianie .zestaw audycji radiowych lub TV. popieranie określonych spraw i idei albo do . 2: "odbiór programów radiowych i zagranicznych przeznaczonych przez nadawców do powszechnego odbioru jest wolny. Art. przyjętej 29 grudnia 1992 roku i obowiązującej od 1 marca 1993 roku. Określone zostały główne zadania radiofonii i telewizji: • • • • • • W dostarczanie informacji udostępnianie dóbr kultury i sztuki ułatwianie korzystania z oświaty i dorobku nauki upowszechnianie edukacji obywatelskiej dostarczanie rozrywki popieranie krajowej twórczości audiowizualnej Art. funkcjonowania mediów elektronicznych: • • • • • • Program . 1.jest to każdy przekaz zmierzający do promocji sprzedaży albo innych form korzystania z towarów lub usług. Zmiany mediów elektronicznych w Polsce po 1989 roku Zmiany w mediach elektronicznych po roku 1989 zaczęły się praktycznie w momencie wejścia w życie "Ustawy o radiofonii i telewizji". Nowa ustawa stanowi podstawę prawna do budowy nowego ładu informacyjnego w dziedzinie mediów elektronicznych. stanowiących odrębną całość ze względu na treść. Radiofonii i Telewizji "Polskie Radio i Telewizja" z 2 grudnia 1960 r.państwo miało monopol na działalność radiowotelewizyjną. Ustalono precyzyjnie niektóre terminy dot.o Komitecie ds. regularnie rozpowszechnianych. 1. tej poprzedniej wszystko było proste . Nadawca ma prawo do swobodnego kształtowania własnego programu.przejmowanie w całości i bez zmian programu nadawcy krajowego i zagranicznego.bezprzewodowa emisja lub wprowadzenie do sieci kablowej Rozprowadzanie . częściej dochodzi do zmniejszania ich liczby i nakładu. że pod względem graficznoedytorskim nasza prasa dorównuje obecnie prasie europejskiej. Nowe dzienniki to również rzadkość.część programu radiowego lub TV. Prawo rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych przysługuje jednostkom publicznej radiofonii i telewizji oraz osobom. Działać mogły jedynie media państwowe.dotyczy najczęściej pism fachowych. Można również stwierdzić. Ustawa ta po raz pierwszy uregulowała problemy funkcjonowania mediów elektronicznych. 2. które uzyskały koncesję na taką działalność. że nie pochodzą od nadawcy. pkt. Usuwała ona obowiązującą poprzednio .osoba. przeznaczenie lub autorstwo przekazów Nadawca . Audycje nie pochodzące od nadawcy powinny być wyraźnie wyodrębnione w programie i oznaczone w sposób nie budzący wątpliwości. ale jednocześnie ponosi pełną odpowiedzialność za jego treść. pochodzących od jednego nadawcy Audycja . rozpowszechnianego do powszechnego odbiorcy i równoczesne jego rozpowszechnianie Reklama .

wnosząc zarówno kapitał.osoba nie będąca nadawcą lub producentem audycji. nie może nią w pełni dysponować.• • osiągnięcia innego efektu pożądanego przez reklamodawcę. Zaczęły powstawać nowe pisma w nowych segmentach rynku.każdy podmiot. firmy lub znaku towarowego Przemiana polskich mediów po 1989 roku Sytuacja mediów po roku 1989 zmieniła się radykalnie. zgrupowane były w Komitecie ds. System medialny był scentralizowany i podporządkowany jednej partii. Radia i Telewizji. który zleca nadawcy wyemitowanie danego przekazu reklamowego Sponsor . który od tego czasu reguluje ład medialny w eterze. jest ograniczona ilość. bowiem w większości polskich domów telewizja odbierana jest za pomocą zwykłej pokojowej anteny. bowiem nadawca. Nad poprawnością przekazu mediów czuwał do 1989 r. Przede wszystkim Polacy odzyskując suwerenność we własnym państwie mogli pożegnać cenzurę. związanych ze związkiem zawodowym "Solidarność". jak i know-how. KRRiT przyznaje nadawcom radiowym i telewizyjnym koncesje na nadawanie naziemne na danym obszarze Polski i w danym paśmie częstotliwości.. a wówczas KRRiT ponownie dysponuje zwolnioną częstotliwością. Zaczynała jednak jako ośmiostronicowa gazetka agitująca za kandydatami opozycji w pierwszych demokratycznych wyborach do parlamentu. któremu została przyznana koncesja. że najsilniejsze media. Z kolei prasa lokalna była uzależniona od lokalnych ekspozytur PZPR. Do tego czasu media spełniały funkcję służebną wobec władzy. Tutaj kluczową rolę odegrała ustawa o radiofonii i telewizji z 1993 r. na mocy porozumienia "Okrągłego Stołu". gdy. Główny Urząd Kontroli Prasy i Widowisk. Wystarczy powiedzieć. Zajmowały się propagandą a nie informacją. a nie swoich odbiorców. ukazał się pierwszy numer "Gazety Wyborczej". Faktycznie jednak urząd ten decyduje o warunkach konkurowania mediów elektronicznych w Polsce. Zgodnie bowiem ze znowelizowanym prawem prasowym. że są reklamami i nie pochodzą od nadawcy Reklamodawca . Ma to decydujące znaczenie dla rynku telewizyjnego. która pośrednio lub bezpośrednio finansuje w całości lub w części tworzenie audycji w celu upowszechnienia swej nazwy.słowo "wyborcza" oznacza "przeznaczona na wybory". wydawcą mógł stać się odtąd każdy Polak. Wkrótce też pojawili się w Polsce wydawcy zagraniczni. wypełniając ignorowane dotąd potrzeby czytelników. ustanawiając urząd . Równolegle z rynkiem prasy zaczął powstawać rynek mediów elektronicznych. jak również na nadawanie satelitarne. Stąd zresztą wywodziła się nazwa gazety . W większości redakcji dokonała się prawdziwa rewolucja techniczna: komputeryzacja. które można zagospodarować. . zaś naziemnych częstotliwości.Krajową Radę Radiofonii i Telewizji (KRRiT). jedno z najbardziej opiniotwórczych polskich mediów. radio i telewizja publiczne.. ukazująca się w nakładzie pół miliona egzemplarzy. Dziś to największa gazeta w kraju. bez pośrednictwa telewizji kablowej czy anteny satelitarnej. Rozwój rynku prasy przyspieszyła sprzedaż części tytułów byłego monopolisty na rynku prasy RSW "Prasa. Nie może jej zbyć innemu podmiotowi. nadawany za opłatą lub inną formą wynagrodzenia i musi być wyraźnie wyodrębniona w programie i oznaczone w sposób nie budzący wątpliwości. Pierwszy numer legalnie wydanego niezależnego dziennika można było kupić 8 maja 1989 r. Gazetę tworzyli opozycji dziennikarze. Wraz z nastaniem wolności zaczęły powstawać spontanicznie nowe inicjatywy medialne. przejście na druk offsetowy. któremu szefował urzędnik państwowo-partyjny w randze ministra. co najwyżej może z niej zrezygnować. pracujący do tego czasu w nielegalnie wydawanych pismach.Książka-Ruch".

której przeciętny nakład wynosi 105 tysięcy egzemplarzy. "Super Express" . Największym wydawcą prasy lokalnej jest w Polsce . To opiniotwórczy dziennik o tematyce ogólnej z rozbudowanym działem gospodarczym i ekonomicznym. że nie ukazują się one w niedzielę. W największych miastach ukazują się dodatki lokalne. Inną gazetą ekonomiczną jest "Parkiet" w całości poświęcony warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.W Polsce ukazuje się ponad 5400 tytułów prasowych . Średni nakład "Gazety Wyborczej" wynosi prawie 600 tys. Najbardziej popularne polskie tytuły prasowe: Prasa codzienna "Rzeczpospolita" . egzemplarzy. "Dziennik" . które nie oczekują od gazety codziennej poważnych i skomplikowanych artykułów". bardzo ceniony przez czytelników dodatek "Prawo Co Dnia". a w okresie przedświątecznym sięga nawet miliona egzemplarzy.pierwszy jej numer ukazał się w maju 1989 roku. "Parkiet" ukazuje się od wtorku do soboty i zawiera m.in. że "Rzeczpospolita" jest pismem jedynie ekonomicznym. m. ale skupiają się na informacjach z regionu. tygodników. egzemplarzy. lokalnych. "Gazeta Wyborcza" . od której zaczyna swój dzień polski przedsiębiorca.to informacyjna i opiniotwórcza gazeta o tematyce społeczno politycznej. W Polsce ukazuje się ponad 3000 gazet regionalnych i lokalnych. dzienników. tuż przed przełomowymi dla naszego kraju czerwcowymi wyborami parlamentarnymi. miesięczników oraz gazet specjalistycznych.gazet ogólnopolskich. Redaktorem naczelnym Gazety jest od początku jej istnienia Adam Michnik . jej odbiorcami są "osoby. Jedną z najlepiej sprzedających się gazet lokalnych jest ukazująca się w Bydgoszczy "Gazeta Pomorska".działacz opozycji przed rokiem 1989 i intelektualista. Gazeta przoduje w zdobywaniu i publikowaniu informacji gospodarczych z różnych dziedzin. Nie ukazuje się też żadna popołudniówka.jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych gazet codziennych.jak pisze sama redakcja gazety.in. "Fakt" . Europie i na świecie. rozporządzenia i komentarze specjalistów. W każdy dzień tygodnia ukazuje się także inny dodatek tematyczny. Dzienniki Ważne miejsce w życiu społeczności lokalnych zajmują gazety lokalne. To obok "Rzeczpospolitej" druga gazeta. które podają informacje z kraju i ze świata. komentarze i rekomendacje dla inwestorów.w "Rzeczpospolitej" ukazują się liczne dodatki tematyczne związane z działalnością gospodarczą. Średni nakład "Rzeczpospolitej" przekracza 260 tys. analizy techniczne notowań. w którym zamieszczone są istotne dla przedsiębiorców akty prawne. Cechą charakterystyczną dla wszystkich polskich dzienników ogólnopolskich jest to. Swoja tematyką obejmuje podstawowe dziedziny życia społeczno politycznego w Polsce. Nie oznacza to jednak. Dziś jest filarem największego polskiego koncernu medialnego. Dziennikiem gospodarczym jest ukazujący się od 1997 roku "Puls Biznesu". Gazeta stara się skupić na życiu zwykłych ludzi.

Leszek Balcerowicz i Wisława Szymborska. Twórcą i redaktorem naczelnym pisma był przez ponad pięćdziesiąt lat. właścicieli firm cieszy się miesięcznik "Businessman Magazine". ukazującym się legalnie. Miesięczniki Dużym zainteresowaniem wśród polskiej kadry menedżerskiej. W Polsce ukazuje się również renomowany tygodnik anglojęzyczny "The Warsaw Voice"."Katolickie pismo społeczno-kulturalne" najpełniej określa sfery zainteresowania redakcji. "Wprost" ukazuje się w nakładzie ok. Panoramę polskich tygodników uzupełniają jeszcze: "Ozon" i "Przegląd" oraz wiele innych. Pismo od początku swego istnienia należy do ścisłej czołówki opiniotwórczej prasy w Polsce. Sukces polskiego wydania zaskoczył nawet redakcję.: o biznesie. "Dziennik Polski". co potwierdzają przeprowadzane wśród czytelników badania. Czytelnicy cenią "Businessmana" między . Wyjątkowe miejsce wśród polskich tygodników zajmuje "Tygodnik Powszechny". Jerzy Turowicz. społecznego i kulturalnego w szczególności naszego kraju. Co roku "Wprost" publikuje listę 100 najbogatszych Polaków. ekonomiści czy prawnicy. a ich teksty często mają charakter opiniotwórczy. Tygodnik od jedenastu lat przyznaje tytuł Człowieka Roku . Lech Wałęsa. egzemplarzy. a niejednokrotnie dramatycznych latach powojennej historii Polski. Tygodnik komentuje bieżące wydarzenia z życia politycznego.laureatami nagrody byli m. ekonomicznego. Był jedynym w krajach bloku komunistycznego niezależnym pismem społeczno-politycznym. która musiała dodrukowywać pierwsze wydanie gazety. Tygodniki Dużą i wciąż rosnącą popularnością cieszą się w Polsce tygodniki społeczno-gospodarcze.in.wydawnictwo Polskapresse. Na jego łamach swoje teksty publikują najwybitniejsi polscy politycy. przedsiębiorców. Tygodnik przebojem wszedł na rynek. Najstarszym takim tygodnikiem jest "Polityka". "Tygodnik" zawsze zabierał głos w najważniejszych społecznych debatach na temat Kościoła katolickiego. Można w nim znaleźć informacje m. 300 tys. Aleksander Kwaśniewski. W trudnych. do którego należą m. finansach i reklamie. Drugim bardzo popularnym tygodnikiem w Polsce jest ukazujący się od grudnia 1982 roku "Wprost". ale także regionu Europy Środkowej i Wschodniej. W "Polityce" pracowali i pracują najbardziej znani polscy dziennikarze. Jego podtytuł . Na internetowych stronach "The Warsaw Voice" zamieszcza wiele linków przydatnych dla zagranicznych gości w Polsce. ekonomii. egzemplarzy. Wydawca "Polityki" jest także współwłaścicielem radia Tok FM. Od kilku lat tygodnik publikuje listę 500 największych polskich przedsiębiorstw. Od września 2001 roku ukazuje się polskie wydanie "Newsweeka". kondycji kultury i losów polskiego społeczeństwa. która ukazuje się od 1957 roku. aż do swojej śmierci. Newsweek jako pierwszy przygotował specjalne wydanie o atakach terrorystycznych na Nowy Jork i Waszyngton z 11 września 2001 roku.in. "Wieczór Wybrzeża" i "Dziennik Zachodni". Średni nakład "Polityki" sięga 260 300 tys.in. Na swoich łamach opisuje także najpiękniejsze zakątki Polski i miejsca warte odwiedzenia. Leszek Miller. ukazujący się od 1945 roku.

Sposób działania grupy Garmond Press nie ograniczał się wyłącznie do pozyskiwania punktów sprzedaży. aktywne. Oprócz tego firma przejmowała mniejsze i słabsze firmy kolportażowe lub współtworzyła nowe spółki prawa handlowego. łódzkim. działające do dziś jako Agencja Reklamowa "Garmond". opolskim. dolnośląskim. "Garmond Ltd" w tym okresie zaangażował się głównie w hurtową i detaliczną sprzedaż książek. dostarczając około 3500 tytułów prasowych. śląskim. początkowo na terenie byłego województwa krakowskiego. Gazeta stara się w sposób łatwy dla każdego czytelnika przedstawić zawiłości gospodarcze.5 miliona starych złotych). dlatego w podtytule "Profitu" jest napisane "Gospodarka bez tajemnic". Oprócz kolportażu "kioskowego" grupa Garmond Press z powodzeniem prowadzi prenumeratę prasy dla firm i instytucji. W przeciwieństwie do innych prywatnych firm kolportażowych firma od początku zaczynała sprzedaż od profesjonalnych punktów sprzedaży prasy i tak jest do dzisiaj. Początkowo firma kontynuowała detaliczną sprzedaż prasy. mazowieckim. jeszcze pod nazwą "Garmond Ltd" rozpoczęła działalność w dniu 9 listopada 1989 roku. a ich liczba zaczęła systematycznie rosnąć. Innym miesięcznikiem gospodarczo . jako pierwsza prywatna firma kolporterska w kraju. punktów sprzedaży było już 300. na temat rynku reklamowego oraz prezentowane na łamach gazety rankingi. gdzie głównym towarem jest prasa. który ukazuje się od kwietnia 2001 roku.innymi za regularnie publikowane raporty np. Pierwsza spółka grupy. GRUPA GARMOND PRESS Jest największym regionalnym kolporterem prasy działającym aktualnie w dziewięciu województwach tj. "Popcorn". Obecnie dostarczamy . Kapitał zakładowy spółki wynosił na początku 250 zł (2. że "Garmond Ltd" powstał na kanwie nieformalnej struktury organizacyjnej pod nazwą "Gazeciarz Małopolski". że czytają go powszechnie także mężczyźni. w tym 1450 tytułów prasy zagranicznej. Jednym z najlepiej sprzedających się miesięczników i najpopularniejszych magazynów dla kobiet w Polsce jest "Twój Styl". utworzono także pierwsze w Polsce prywatne biuro ogłoszeń prasowych. podkarpackim oraz lubelskim. W roku 1996 grupa GARMOND PRESS rozpoczęła dostawę prasy do firm i instytucji. W chwili obecnej firma obsługuje codziennie ponad 5000 odbiorców. ROZWÓJ SIECI SPRZEDAŻY W 1992 roku Garmond dostarczał prasę do kilkunastu punktów sprzedaży detalicznej. Aktualnie grupa Garmond Press kolportuje w sieci detalicznej 1700 tytułów prasowych polskich oraz 570 tytułów zagranicznych. otwarte. małopolskim. Kolportaż prasy w obecnym kształcie rozpoczęto dopiero w lipcu 1992 roku od kilkunastu tytułów prasy kolorowej (były to najbardziej popularne wówczas tytuły. która począwszy od lipca 1989 roku rozprowadzała w Krakowie "Gazetę Wyborczą" i "Tygodnik Powszechny". dbające o wygląd i samopoczucie.5 mln złotych. a później także "Tygodnik Solidarność". gdyż ponad 60% sieci sprzedaży stanowią nadal salony prasowe i kioski. świętokrzyskim. takie jak: "Dziewczyna". Po roku.ekonomicznym jest "Profit". "Twój Styl". Należy jednak podkreślić. Badania przeprowadzone wśród czytelników "Twojego Stylu" pokazują. Redakcja charakteryzuje swoje czytelniczki jako kobiety inteligentne. Obecnie kapitał ten w odniesieniu do całej grupy "Garmond Press" wynosi blisko 4. "Bravo" i "Poradnik Domowy").

Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (KRRiT lub KRRiTV) To organ konstytucyjny (art. . prawa do informacji oraz interesu publicznego w radiofonii i telewizji. prawa do informacji oraz interesu publicznego w radiofonii i telewizji.Grupa Garmond Press jest również firmą o największej dynamice wzrostu sprzedaży spośród wszystkich działających obecnie firm kolportażowych. Kadencja członków KRRiT wynosi 6 lat. ustawowe (art. 198) odpowiadają za popełnienie deliktu konstytucyjnego przed Trybunałem Stanu. 213 . o radiofonii i telewizji. wraz z późniejszymi nowelizacjami. o rozpatrywanie wniosków i podejmowanie rozstrzygnięć w sprawach przyznawania koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych. Udział grupy Garmond Press w rynku dystrybucji wynosi 7-9% w zależności od rozprowadzanego tytułu.90 % wzrostu wartości sprzedaży w stosunku do pierwszego półrocza roku ubiegłego.215). Są oni wybierani przez: Sejm . organizację oraz szczegółowe zasady powoływania członków KRRiT określa ustawa z dnia 29 grudnia 1992 o radiofonii i telewizji. Senat . tryb działania. a przykładowo w Legionowie nawet ponad 65% rynku. Skład i struktura KRRiT Zasady. W skład Rady wchodzi (po nowelizacji ustawy z 29 grudnia 2005 roku) 5 członków. Od roku 2003 spółki grupy Garmond Press prowadzą sprzedaż pełnego asortymentu artykułów przemysłowych takich jak np. papierosy. Główne zadania • • konstytucyjne (art 213 ust. Najważniejsza dla nas jest jakość świadczonych usług. Członkowie KRRiT na mocy postanowień Konstytucji RP (art. dlatego też oferta nasza budzi coraz większe zaufanie u najbardziej prestiżowych klientów. Lokalnie udział w rynku sprzedaży prasy jest znacznie wyższy i tak w Krakowie wynosi on około 40%. UDZIAŁY W RYNKU I NAJBLIŻSZE PLANY Grupa Garmond Press obsługuje dziewięć województw.2. co stanowi 51% powierzchni kraju zamieszkałej przez 62% ludności. tytonie oraz karty telefoniczne.systematycznie prasę w prenumeracie do kilku tysięcy najpoważniejszych instytucji i firm na terenie dziewięciu województw. Prezydenta RP . 1 Konstytucji RP ): stanie na straży wolności słowa. który stoi na straży wolności słowa. W pierwszym półroczu 2004 grupa odnotowała ponad 15.2 członków. wraz z późniejszymi nowelizacjami): o projektowanie w porozumieniu z Prezesem Rady Ministrów kierunku polityki państwowej w dziedzinie radiofonii i telewizji. co potwierdzają otrzymywane przez nas referencje. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. Ze swojego grona Rada wybiera przewodniczącego i zastępcę (na wniosek przewodniczącego). 6 ust. Ta sama osoba nie może zostać ponownie wybrana na pełną kadencję.1. o określanie warunków działalności nadawców programów radiowych i telewizyjnych. na Podhalu ponad 50%. Celem firmy jest uzyskanie do końca 2005 roku co najmniej 12% wartości rynku krajowego.

Niektóre uprawnienia • • • • powoływanie rad nadzorczych spółek telewizji publicznej (Telewizja Polska S. praw wykonawców. podział środków z abonamentu radiowo-telewizyjnego. Kontrowersje • • • • Nowelizacja ustawy o radiofonii i telewizji z 29 grudnia 2005 roku zmniejszyła liczbę członków Rady z dziewięciu do pięciu. W wyniku orzeczenia TK ustawę znowelizowano ponownie i obecnie Rada sama wybiera przewodniczącego spośród swoich członków. oraz 17 spółek regionalnych Polskiego Radia). Zdaniem opozycji. organizowanie badań treści i odbioru programów radiowych i telewizyjnych.A. KRRiT nałożyła w 2006 karę w wysokości 500 tys. TVP) oraz publicznej radiofonii (Polskie Radio S. co było niemożliwe na gruncie poprzednich przepisów. w którym Kazimiera Szczuka parodiowała występującą na antenie Radia Maryja Magdalenę Buczek. nakładanie kar pieniężnych na nadawców. współpraca z właściwymi organizacjami i instytucjami w zakresie ochrony praw autorskich. określanie wysokości opłat za udzielanie koncesji oraz wpis do rejestru. udzielanie koncesji na nadawanie sygnału telewizyjnego i radiowego. . że głównym celem nowelizacji nie było ograniczenie kosztów funkcjonowania Rady. Jednocześnie jej uchwalenie pozwoliło zmienić cały skład Rady. Nowelizacja z 29 grudnia 2005 została zaskarżona do Trybunału Konstytucyjnego. który orzekł niekonstytucyjność zapisów stanowiących o powoływaniu przewodniczącego KRRiT spośród członków Rady przez prezydenta.technicznego i kształcenie kadr w dziedzinie radiofonii i telewizji.o o o o o o sprawowanie kontroli nad działalnością nadawców w zakresie określonym ustawą. praw producentów oraz nadawców programów radiowych i telewizyjnych.A. złotych na telewizję Polsat za emisję programu Kuba Wojewódzki. W związku z tym pojawiły się podejrzenia. jak utrzymywali autorzy zmian. zmiana przepisów posłużyła przede wszystkim obsadzeniu całej Rady osobami przychylnymi rządzącej koalicji PiS-LPR-Samoobrona. opiniowanie projektów aktów ustawodawczych oraz umów międzynarodowych dotyczących radiofonii i telewizji. inicjowanie postępu naukowo . Misja obserwacyjna Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w raporcie dotyczącym przebiegu wyborów parlamentarnych w Polsce w 2007 opublikowanym 22 października 2007 przez Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka OBWE z siedzibą w Warszawie zarzuciła KRRiT upartyjnienie (PiS) i niezdolność do właściwego wywiązania się ze swojej konstytucyjnej odpowiedzialności.

"sędziwym bożkiem". Skład I kadencja • • • • • • Magdalena Bajer (przewodnicząca) Tomasz Goban-Klas Bolesław Michałek Krzysztof Piesiewicz Jerzy Turowicz Piotr Wojciechowski .. Znane sprawy W 2002 r. na mocy Karty Etycznej Mediów. w którym zaproszona Kazimiera Szczuka. z inicjatywy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. zajmująca się opiniowaniem zachowań dziennikarzy oraz innych spraw istotnych dla mediów i ludzi związanych zawodowo z mediami. "gasnącym starcem" i "Breżniewem Watykanu".Członkowie: Przewodniczący Rady . półmilionowej kary na Telewizję Polsat.in. za program Kuby Wojewódzkiego wyemitowany 26 lutego 2006 r. ustawy czy dotacji budżetowych. złożyła doniesienie do prokuratury w sprawie obrazy Jana Pawła II jako głowy państwa przez Jerzego Urbana w związku z publikacją w Nie artykułu "Obwoźne sado-maso". Urban nazwał papieża m. Rada Etyki Mediów negatywnie zaopiniowała zasadność nałożenia 22 marca 2006 r. Rada Etyki Mediów wraz z organizacją Forum Młodych PiS. Zajmuje się również pilnowaniem przestrzegania zasad etycznych przez media.Witold Kołodziejski od 23 października 2007 Z nominacji prezydenta RP: • • Piotr Boroń od września 2007 Barbara Bubula od września 2007 Z ramienia Sejmu: • • Tomasz Borysiuk od stycznia 2006 Lech Haydukiewicz od stycznia 2006 Z ramienia Senatu: • Witold Kołodziejski od stycznia 2006 Rada Etyki Mediów Ta organizacja powstała 29 marca 1995 r. robiąc to bez żadnego wsparcia. kpiła (wg wielu widzów skarżących się do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji) z niepełnosprawnej redaktorki Radia Maryja – Magdaleny Buczek.

wybrano członków IV kadencji Rady Etyki Mediów w składzie: • • • • • • • • • • Magdalena Bajer (przewodnicząca) – publicystka Tadeusz Fredro-Boniecki (wiceprzewodniczący) – dziennikarz. od jesieni 2003) Piotr Wojciechowski Krzysztof Wolicki (powołany na członka Rady nie zdążył odebrać nominacji z powodu zgonu) Helena Kowalik-Ciemińska (powołana jesienią 2003) IV kadencja 10 marca 2004 r. Melchiora Wańkowicza Mariusz Jeliński – Telewizja Polska Tadeusz Kononiuk – wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim Ryszard Piekarowicz – Dział Zagraniczny PAP Anna Teresa Pietraszek – dokumentalistka i reżyser Rafał Wieczyński – producent filmowy . publicysta Maciej Iłowiecki (wiceprzewodniczący) – publicysta Telewizji Polsat Helena Kowalik-Ciemińska (sekretarz od jesieni 2005 roku) – publicystka Michał Bogusławski – były rektor Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im. zmarł 27 stycznia 1999) Magdalena Bajer (przewodnicząca) Michał Bogusławski (wiceprzewodniczący) Cezary Gawryś Więź (sekretarz) Tomasz Goban-Klas Józefa Hennelowa Tadeusz Kononiuk Jacek Kurczewski Maciej Łukaszewicz Piotr Wojciechowski III kadencja • • • • • • • • • • • Magdalena Bajer (przewodnicząca) Michał Bogusławski (wiceprzewodniczący) Cezary Gawryś (sekretarz.II kadencja • • • • • • • • • • Jerzy Turowicz (honorowy przewodniczący. do jesieni 2003) Józefa Hennelowa Tadeusz Kononiuk Jacek Kurczewski Maciej Łukasiewicz Rafał Wieczyński (sekretarz.

który będzie miał na uwadze rzetelne informowanie opinii publicznej o wydarzeniach przedstawianych za pośrednictwem mediów oraz będzie dbał o zawodową etykę i chronił swoje prawa. środowisko dziennikarskie nie tylko współpracowało z demokratyczną opozycją. SDP działało w konspiracji. Klub Fotografii Prasowej. który powstał jeszcze przed wojną. Jednak dopiero w 2001 roku SDP odzyskała utracony wcześniej majątek. Jednak stan wojenny wprowadzony przez Wojciecha Jaruzelskiego w 1981 roku doprowadził do rozwiązania. którą otrzymuje dziennikarz za nie przestrzeganie zasad etyki dziennikarskiej i nierzetelność. Takie zadania stowarzyszenie realizuje nie tylko poprzez środki masowego przekazu. Gdy nadszedł rok 1989 i ustrój w kraju się zmienił. Przystąpić do niej może każdy dziennikarz. Klub Dziennikarzy Europejskich. niewątpliwie była obrona prawdy i niezależności dziennikarskiej. Wtedy ZZD przestał istnieć na rzecz Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W miejscu gdzie organizacja miała swoją siedzibę powstało Stowarzyszenie Dziennikarzy PRL. to stowarzyszenie odzyskało swoją legalność. ale także za pośrednictwem organów . Mówiąc o Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich przede wszystkim trzeba mieć na uwadze czas i okoliczności. Od 1993 roku dziennikarzom zostają rozdawane nagrody przyznawane przez Zarząd Główny SDP. Mimo wielu aresztowań. Jednak wyobraźmy sobie czasy peerelowskiej Polski i rok 1951. Adama Smitha. dążąc razem ze społeczeństwem do demokratyzacji ustroju PRL oraz aktywnie działając na rzecz "Solidarności". Klub Publicystyki Kulturalnej. Ponadto stowarzyszenie działa na rzecz rozwoju współpracy w ramach integracji europejskiej. Najpierw był Związek Zawodowy Dziennikarzy. że członkostwo w zrzeszeniu jest dobrowolne i nie przynosi korzyści majątkowych. Narciarski Klub Dziennikarzy KACZKA. której inicjatorem było Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich. wśród których wyróżnia się Klub Publicystów Ochrony Środowiska EKOS. W 1995 roku powstała Karta Etyczna Mediów. Klub Dziennikarzy Wodniaków KOTWICA. Klub Dziennikarzy Biznesowych. w jakich organizacja ta powstała. jaką ówcześnie. Pomimo delegalizacji. a także wszechstronne informowanie społeczeństwa o najważniejszych wydarzeniach. Organizacja ta skupiła masę dziennikarzy. Ponadto wybitni dziennikarze za całokształt swojej twórczości otrzymują "Laur SDP". dbanie o rzetelność i etykę dziennikarską oraz zapewnienie równego dostępu wszystkim obywatelom do edukacji i kultury. Antynagrodą lauru jest "Hiena Roku". członkowie stowarzyszenia nie zapomnieli o swojej misji. SDP przyczyniło się do jej uchwalenie oraz dzięki takiemu działaniu wsparło projekt opracowany przez Centrum im. W tym samym roku została uchwalona w Sejmie ustawa mówiąca o dostępie do informacji publicznej. Stowarzyszenie ma swoje oddziały terenowe w wielu polskich miastach. Przy Stowarzyszeniu działa wiele klubów. Stowarzyszenie Dziennikarzy RP ma na celu przede wszystkim ochronę wolności słowa mediów. ale także wydawało podziemną prasę. Jej zakres działania jest jasno określony przez założenia Konstytucji RP oraz przez prawo prasowe. którzy czynnie włączali się w życie publiczne.STOWARZYSZENIA DZIENNIKARSKIE STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY POLSKICH Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich to najstarsza organizacja skupiająca największą liczbę miłośników tego zawodu w Polsce. STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczpospolitej Polskiej to organizacja. która skupia dziennikarzy zajmujących się przede wszystkim życiem publicznym. a rok później zdelegalizowania SDP. a także będzie przekazywał pamięć. jednak siedzibą władz naczelnych jest Warszawa.

"Świata Nauki" oraz "Wiedzy i Życia".pl kładą nacisk na współpracę międzynarodową z organizacjami zrzeszającymi dziennikarzy naukowych. Znajduje się na niej forum umożliwiające wymianę informacji i prowadzenie dyskusji na interesujące tematy. W założeniach Stowarzyszenia znalazło się organizowanie raz do roku spotkania. gdyż uważają to za dobrą drogę do promowania polskich osiągnięć naukowych za granicą. rzeczników prasowych instytucji naukowych czy specjalistów od PR zajmujących się tą tematyką. Jednym z istotniejszych "instrumentów" integrujących to środowisko ma być przyznawana każdego roku nagroda dla dziennikarza za najlepszy artykuł. Z kolei przez tę organizację są pośrednio członkami World Federation of Science Journalists w Gatineau w Kanadzie. czynny udział w ewangelickiej misji Kościoła. Polskiego Radia. KATOLICKIE STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY Katolickie Stowarzyszenie Dziennikarzy to stowarzyszenie skupiające dziennikarzy. troska o postępowanie zgodne z etyką Kościoła czy też reprezentowanie katolickiego środowiska dziennikarskiego wobec władz państwowych. Naukowi. POLSKIE STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY NAUKOWYCH NAUKOWI. Chcą także organizować szkolenia i konferencje związane z popularyzacją nauki oraz brać udział w imprezach o takiej tematyce.naukowi. "Młodego Technika". Naukowi. "Focusa". Działają także na rzecz promowania nauki i dziennikarstwa naukowego w Polsce. Stowarzyszenie skupia dziennikarzy. "Głosu Wielkopolskiego". radiowi i telewizyjni.pl szacują. ale także bez wymiany informacji o wyjazdach. że liczba aktywnych zawodowo dziennikarzy naukowych w Polsce przekracza sto osób i postawili sobie za cel integrację środowiska dziennikarzy piszących o nauce. które pełnić będzie funkcję walnego zebrania członków połączonego z wykładem zaproszonego przez zarząd naukowca. . które skupiają dziennikarzy zainteresowanych konkretną tematyką. Naukowi. którzy interesują się tematyką religijną i sprawami związanymi z życiem Kościoła. której są członkiem od samego początku swojej działalności. radio i telewizja). czemu służy strona internetowa www. Radia TOK FM. medycynie i technice.in. Członkami mogą być także dziennikarze emeryci i renciści. Zostało zawiązane z inicjatywy członków nieistniejącego już poznańskiego klubu Pro Media. szkoleniach czy stypendiach. a także popularyzatorów nauki.pl planują także informować o możliwościach wyjazdów i szkoleń oraz pośredniczyć w uzyskiwaniu dofinansowania do nich ze środków EUSJA i innych źródeł.PL To pierwsze w Polsce stowarzyszenie dziennikarzy zajmujących się sprawami nauki. związanych ze wszystkimi środkami masowego przekazu (tj. a szczególnie z European Union of Science Journalists' Associations (EUSJA). wśród których wymienia się m. program czy audycję popularnonaukową opublikowaną w Polsce.administracji publicznej. Ugrupowanie postawiło sobie kilka celów. Osoby należące do stowarzyszenia to dziennikarze prasowi. "Przekroju". W ramach stowarzyszenia działają liczne koła redakcyjne.pl ściśle współpracują z organizacjami europejskimi.pl. "Newsweeka". Wszystkie te założenia nie mogą się urzeczywistniać bez regularnych spotkań. Wśród założycieli stowarzyszenia znaleźli się przedstawiciele redakcji między innymi "Dziennika Zachodniego". Naukowi. którzy kierują się Magisterium Kościoła oraz zasadami wypływającymi z nauk głoszonych podczas Soboru Watykańskiego II. prasa.

którzy pracują we wszystkich ośrodkach w kraju i zagranicą. a w szczególności troska o oblicze polskiego dziennikarstwa. w których uczestniczą pracownicy naukowi. STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY I DOKUMENTALISTÓW "KONCENTRAT" STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY I PUBLICYSTÓW Grupa niezależnych dziennikarzy. SDA UJ skupia przy UJ dziennikarzy. która skupia dziennikarzy lokalnych. jak i drukowanej. Organizacja powstała z myślą o pracownikach mediów. którzy udali się na emigrację. Stowarzyszenie podejmuje wszelkie dostępne działania na rzecz budowania kultury politycznej i wrażliwości społecznej w życiu codziennym. STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY BIAŁORUSKICH Niezależna. Tematami dotychczasowych sesji były m. profesjonalnego dziennikarstwa. gospodarczych.także tych. Redaktorzy kierują swoje czasopismo do wszystkich Polaków .gazetao. Członkowie stowarzyszenia działają także na rzecz integracji białoruskiego środowiska dziennikarskiego. kulturalnych i sportowych. STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY EUROREGIONÓW "SPREWA-NYSABÓBR" I "PRO EUROPA VIADRINA" Organizacja pozarządowa. publicystów i pasjonatów. studenci. dostępny zarówno w wersji elektronicznej (www. Działalność stowarzyszenia została w 2004 roku doceniona przez Parlament Europejski. . Organizacja monitoruje bieżące działania białoruskich władz (we współpracy z Komisją Etyki Dziennikarskiej). Ważne są dla nich także działania na rzecz środowiska zawodowego.Absolwentów Uniwersytetu Jagielońskiego zostało powołane do życia na zjeździe założycielskim. jego poziom merytoryczny i etyczny.absolwenci UJ . działają na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania współpracy między społeczeństwami. zaproszeni goście oraz członkowie Stowarzyszenia. który odbył się 20 stycznia 2001 roku. SDiP bardzo chętnie współpracuje z młodymi dziennikarzami i studentami. którzy mają kłopoty z prawem ze względu na nieprzychylną wolności słowa politykę Białorusi. Stowarzyszenie zajmuje się również organizacją konferencji. prowadzących opiniotwórczy miesięcznik "Gazeta Ogólnopolska". audycji radiowych i telewizyjnych.STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY . odpowiedzialność dziennikarza za słowo i etyka.in. Wspomagają rozwój wspólnot i społeczności lokalnych. SDE pomaga zachować dobra kultury i wspiera rozwój edukacji. W piśmie SDiP zamieszczane są teksty na temat bieżących wydarzeń politycznych. Dziennikarze .pl). zainteresowanych problemami euroregionu. Członkowie stowarzyszenia podejmują działania na rzecz pogranicza i euroregionu lubuskiego. promować dokonania członków wspólnoty akademickiej oraz polskiej kultury i nauki.chcą wspierać swoją uczelnię. SDA UJ dwa razy do roku organizuje w Krakowie sesje.ABSOLWENTÓW UNIWERSYTETU JAGIELLOŃSKIEGO Stowarzyszenie Dziennikarzy . Od kilku lat BAŻ (popularny skrót od nazwy Bielaruskaja Asocjacja Żurnalistav) wydaje zaangażowane społecznie pismo "aBAŻur". który przyznał BAŻ nagrodę imienia Andrieja Sacharowa. która działa na rzecz obrony praw dziennikarzy oraz zasad swobodnego. pozarządowa grupa dziennikarska. dziennikarze. Dodatkowo pomaga chronić praw człowieka oraz swobód obywatelskich.

dotyczących ważnych kwestii społecznych. SDE rozwija i propaguje inicjatywy. W ramach akcji wydawane jest pismo "Bliższa Europa". odwiedzając 91 państw na całym świecie. organizowane są liczne konkursy dziennikarskie oraz Dzień Europy w Tarnowie. stowarzyszenie organizuje liczne mecze międzypaństwowe z innymi drużynami dziennikarzy oraz zapewnia systematyczne treningi swojej reprezentacji na warszawskim Bemowie. Stowarzyszenie zajmuje się również opiniowaniem aktów prawnych. Podejmują starania o zapewnienie jak najszerszego dostępu do informacji. Od tamtej pory dziennikarze tej grupy odbyli prawie 1000 podróży. które sprzyjają rozwojowi sieci internetowych oraz dąży do upowszechniania bezpłatnego dostępu do Internetu. Członkowie organizacji stale współpracują ze znanymi podróżnikami. zagranicznymi i międzynarodowymi organizacjami o zbliżonym profilu działalności.in. Olgierd Budrewicz. okolicznościowych i promocyjnych. radiowych i telewizyjnych. Bliższa Europa". Obecnym trenerem reprezentacji jest Wojciech Jagoda. Orange (sponsor główny) oraz Puma (sponsor techniczny). których działalność jest zgodna z celami stowarzyszenia.STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY OBYWATELSKICH Grupa wolontariuszy działająca na rzecz promocji i rozwoju dziennikarstwa obywatelskiego. której celem jest wspieranie rozwoju sportu i kultury fizycznej. STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY PODRÓŻNIKÓW GLOBTROTER Stowarzyszenie dziennikarzy prasowych. Dodatkowo grupa prowadzi działalność wydawniczą i zapewnia pomoc organizacyjno-ekonomiczną innym organizacjom. Beata Pawlikowska. Poprzez swoją działalność członkowie stowarzyszenia chcą szerzyć idee rozwoju społeczeństwa obywatelskiego i wspierać różnorodne formy aktywności społecznej. Organizacja co roku przyznaje nagrody za najlepsze publikacje turystyczne. biurami podróży i liniami lotniczymi. Grupa jest współorganizatorem projektu "Droga Tarnowa do zjednoczonej Europy. Do najbardziej znanych członków grupy należą m. . Członkowie TSD wielokrotnie organizowali konkursy dziennikarskie w szkołach tarnowskich. Ryszard Badowski. specjalizujących się w tematyce turystycznej. Aby popularyzować piłkę nożną. radiowych i telewizyjnych. Stowarzyszenie czynnie wspiera wszelkie akcje promujące dziennikarstwo na terenie gminy. w tym także z organizacjami rządowymi. pracownikami konsulatów.in. Grupę sponsorują m. TARNOWSKIE STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY Organizacja pozarządowa zrzeszająca dziennikarzy i publicystów z Tarnowa i okolic. SDO współpracuje z wieloma krajowymi. Dziennikarze biorą również udział w turniejach charytatywnych oraz meczach towarzyskich. STOWARZYSZENIE DZIENNIKARZY SPORTOWYCH "REPREZENTACJA PIŁKARSKA DZIENNIKARZY" Grupa dziennikarzy prasowych. Jerzy Adamuszek oraz Zofia Suska. wspierając rozwój edukacji i kultury. SDP Globtroter zostało założone w 1992 roku.

1a. popieranie krajowej twórczości audiowizualnej. 2. jak i decyzje o strukturze i zawartości programu są podejmowane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub b) istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy działalności nadawcy działa w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. ułatwianie korzystania z oświaty i dorobku nauki. Nadawcę uważa się za ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. w którym nadawca ma swoją siedzibę lub decyzje o strukturze i . 1. jak i w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. lub c) istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy działalności nadawcy działa zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zadaniem radiofonii i telewizji jest: dostarczanie informacji. chyba że: a) zarówno siedziba nadawcy znajduje się w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. 2) decyzje o strukturze i zawartości programu są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy działalności nadawcy działa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Odbiór programów krajowych i zagranicznych przeznaczonych przez nadawców do powszechnego odbioru jest wolny. 1) 2) 3) 3a) 4) 5) Art. a decyzje o strukturze i zawartości programu są podejmowane w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa. Ustawę stosuje się do nadawców ustanowionych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. o radiofonii i telewizji (tekst jednolity) Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. udostępnianie dóbr kultury i sztuki. jeżeli spełnia on co najmniej jeden z warunków: 1) ma swoją siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej oraz: a) decyzje o strukturze i zawartości programu są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub b) istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy działalności nadawcy działa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 1.USTAWA z dnia 29 grudnia 1992 r. dostarczanie rozrywki. 1. a nadawca ma swoją siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej. upowszechnianie edukacji obywatelskiej. 3) rozpoczął rozpowszechnianie programu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na podstawie prawa Rzeczypospolitej Polskiej i utrzymuje stabilne i efektywne związki gospodarcze z Rzecząpospolitą Polską. 2.

4. 1-3 i nie został uznany za nadawcę ustanowionego w państwie członkowskim Unii Europejskiej na podstawie przepisów prawa tego państwa odpowiadających warunkom określonym w ust. 1-3. Za ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się także nadawcę. w którym urządzenia nadawcze i odbiorcze należą do tej samej osoby. jeżeli nie dysponuje lub nie wykorzystuje częstotliwości na podstawie decyzji wydanej przez właściwy organ władzy publicznej państwa członkowskiego Unii Europejskiej albo 3) korzysta ze stacji dosyłowej do satelity zlokalizowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. działalność charytatywną. który: 1) dysponuje lub wykorzystuje częstotliwość na podstawie decyzji wydanej przez polski organ administracji publicznej albo 2) korzysta z satelity wykorzystującego rezerwację zasobów orbitalnych dokonaną przez polski organ administracji publicznej. a treść programu ogranicza się do spraw związanych z tą działalnością i jest adresowana do pracowników lub innego określonego kręgu osób związanych z nadawcą. 2. Art. a decyzje o strukturze i zawartości programu są podejmowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. a decyzje o strukturze i zawartości programu są podejmowane w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej albo 2) ma swoją siedzibę w państwie niebędącym państwem członkowskim Unii Europejskiej. . Art. 1a) nadawcą społecznym jest nadawca: a) którego program upowszechnia działalność wychowawczą i edukacyjną. 1. 2. Do radiofonii i telewizji stosuje się przepisy prawa prasowego. 3. W rozumieniu ustawy: 1) nadawcą jest osoba. Art. 3) programu rozprowadzanego w sieci kablowej. prowadzącej działalność gospodarczą lub inną zarejestrowaną działalność publiczną. która tworzy lub zestawia programy i rozpowszechnia je lub przekazuje innym osobom w celu rozpowszechnienia w całości i bez zmian. Ustawy nie stosuje się do: 1) programu rozpowszechnianego lub rozprowadzanego wyłącznie w obrębie jednego budynku. respektuje chrześcijański system wartości za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki oraz zmierza do ugruntowania tożsamości narodowej. Prawo rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych przysługuje jednostkom publicznej radiofonii i telewizji oraz osobom. jeżeli nie korzysta z satelity wykorzystującego rezerwację zasobów orbitalnych dokonaną przez właściwy organ władzy publicznej państwa członkowskiego Unii Europejskiej . jeżeli istotna część osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej przy działalności nadawcy działa na jej terytorium oraz nadawca: 1) ma swoją siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.zawartości programu są podejmowane na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.pomimo że nie odpowiada on warunkom określonym w ust. jeżeli liczba indywidualnych odbiorców nie przekracza 250. Za ustanowionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się także nadawcę. które uzyskały koncesję na taką działalność. 3. 4. 2) programu rozpowszechnianego lub rozprowadzanego w systemie. o ile ustawa nie stanowi inaczej.

formę. utrwalenia lub podniesienia renomy nazwy. powszechnego odbioru (system powszechnego odbioru). operatora. pochodzący od jednego nadawcy. z wyjątkiem programu rozpowszechnianego w sieci kablowej. U. jeżeli zamiarem nadawcy. nazwy. rozprowadzaniem jest przejmowanie w całości i bez zmian programu nadawcy krajowego lub zagranicznego. firmy. znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizującego sponsora lub jego działalność. Nr 173. 331 § 1 Kodeksu cywilnego. regularnie rozpowszechniany. audycją wytworzoną pierwotnie w języku polskim jest audycja spełniająca wymogi audycji europejskiej w rozumieniu niniejszej ustawy i powstała na podstawie scenariusza wytworzonego pierwotnie w języku polskim. d) który nie pobiera opłat z tytułu rozpowszechniania. odtwórców głównych ról i kompozytora. rozpowszechnianiem jest: a) bezprzewodowa emisja programu do równoczesnego. przez podmiot niebędący nadawcą lub producentem audycji. 18 ust. w szczególności związanym z wynagrodzeniem lub uzyskaniem innej korzyści.1b) 1c) 2) 3) 4) 4a) 5) 5a) 6) 7) 8) 9) 10) 11) 12) b) w którego programie nie są rozpowszechniane audycje ani inne przekazy. o których mowa w art. autora scenariusza. reklamą jest każdy przekaz. stanowią audycje i inne przekazy realizujące przyjętą specjalizację programu. znaku towarowego lub działalności przedsiębiorcy będącego producentem towaru lub świadczącego usługi. w którym nie mniej niż 70 % czasu nadawania programu w ciągu miesiąca. stanowiąca odrębną całość ze względu na treść. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. 1807). b) wprowadzanie programu do sieci kablowej (system zbiorowego odbioru). przeznaczenie lub autorstwo. reklam i innych przekazów. przekazem tekstowym jest zbiór tekstów i nieruchomych obrazów. popierania określonych spraw lub idei albo osiągnięcia innego efektu pożądanego przez reklamodawcę. która podejmuje inicjatywę. firmy. programem wyspecjalizowanym jest program. (1) (uchylony). nadawany za opłatą lub inną formą wynagrodzenia. towaru lub usługi. i równoczesne jego rozpowszechnianie. 5. c) który nie nadaje reklam lub telesprzedaży oraz sponsorowanych audycji lub innych sponsorowanych przekazów. faktycznie . zespołem twórczym jest zespół osób tworzących audycje. telesprzedażą jest każdy przekaz zawierający bezpośrednią ofertę sprzedaży towarów lub odpłatnego świadczenia usług. dla upowszechnienia. producentem jest osoba fizyczna lub osoba prawna. usług. reklamą ukrytą jest przedstawianie w audycjach towarów. osobą zagraniczną jest osoba zagraniczna w rozumieniu art. zmierzający do promocji sprzedaży albo innych form korzystania z towarów lub usług. scenografa. w godzinach 6-23. programem jest uporządkowany zestaw audycji radiowych lub telewizyjnych. poz. rozpowszechnianych za pomocą sygnału telewizyjnego równocześnie z programem. do którego zalicza się w szczególności: reżysera. 5 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. sponsorowaniem jest bezpośrednie lub pośrednie finansowanie albo współfinansowanie tworzenia lub rozpowszechniania audycji lub innych przekazów. której pierwotna rejestracja dokonana została w języku polskim. lub jednostka organizacyjna. rozprowadzania lub odbierania jego programu. jest osiągnięcie skutku reklamowego oraz jeżeli możliwe jest wprowadzenie publiczności w błąd co do charakteru przekazu. o której mowa w art. audycją jest część programu radiowego lub telewizyjnego. niepochodzący od nadawcy.

poz. jako organ państwowy właściwy w sprawach radiofonii i telewizji. 3a) uznawanie za nadawcę społecznego lub odbieranie tego przymiotu. 2a. 8) inicjowanie postępu naukowo-technicznego i kształcenia kadr w dziedzinie radiofonii i telewizji. organizacyjny i finansowy proces produkcji utworu audiowizualnego. na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 kwietnia 2005 r. 1 przez Senat i 2 przez Prezydenta. a w zarządach nie zasiadają żadne osoby pozostające w stosunku pracy z danym nadawcą lub będące nadawcami. (7) (uchylony). 5. 13) producentem niezależnym wobec danego nadawcy jest producent niepozostający w stosunku pracy z danym nadawcą. 2. spośród osób wyróżniających się wiedzą i doświadczeniem w zakresie środków społecznego przekazu. 7a) (4) (uchylony). Art. Tworzy się Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. 3) podejmowanie. . 7. 6. 10) współpraca z właściwymi organizacjami i instytucjami w zakresie ochrony praw autorskich. 9) organizowanie i inicjowanie współpracy z zagranicą w dziedzinie radiofonii i telewizji. 14) przedsiębiorcą jest przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. wysokości opłat abonamentowych. w zakresie przewidzianym ustawą. o opłatach abonamentowych (Dz. (6) (uchylony). 7) opiniowanie projektów aktów ustawodawczych oraz umów międzynarodowych dotyczących radiofonii i telewizji. o swobodzie działalności gospodarczej. 728). rozstrzygnięć w sprawach koncesji na rozpowszechnianie i rozprowadzanie programów. 2) określanie. warunków prowadzenia działalności przez nadawców. niebędący sam nadawcą i nieposiadający udziałów w organizacji nadawcy oraz w którym nadawca ani żaden podmiot od niego zależny bądź należący do tej samej grupy kapitałowej nie posiada żadnych udziałów. samodzielności nadawców i interesów odbiorców oraz zapewnia otwarty i pluralistyczny charakter radiofonii i telewizji. U. (5) W skład Krajowej Rady wchodzi pięciu członków powoływanych: 2 przez Sejm. 2. praw wykonawców.organizuje i ponosi odpowiedzialność za kreatywny. w granicach upoważnień ustawowych. Do zadań Krajowej Rady należy w szczególności: 1) projektowanie w porozumieniu z Prezesem Rady Ministrów kierunków polityki państwa w dziedzinie radiofonii i telewizji. 5) organizowanie badań treści i odbioru programów radiowych i telewizyjnych. Rozdział 2 Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji Art. 1. Nr 85. 4) sprawowanie w granicach określonych ustawą kontroli działalności nadawców. Art. zwaną dalej "Krajową Radą". 6) (2) ustalanie wysokości opłat za udzielenie koncesji oraz wpis do rejestru. praw producentów oraz nadawców programów radiowych i telewizyjnych. 1. 6a) (3) ustalanie. na warunkach określonych ustawą. Krajowa Rada stoi na straży wolności słowa w radiu i telewizji.

9. Art. Na podstawie ustaw i w celu ich wykonania Krajowa Rada wydaje rozporządzenia i uchwały. na wniosek Przewodniczącego. właściwy organ powołuje nowego członka Krajowej Rady na okres do końca tej kadencji. 4. 5. 10. W okresie kadencji członków Krajowej Rady ulega zawieszeniu ich członkostwo: 1) (utracił moc). W przypadku odwołania członka lub jego śmierci przed upływem kadencji. (9) Kadencja członków Krajowej Rady trwa 6 lat. 1. Art. Pracodawca zatrudniający członka Krajowej Rady udzieli mu. . 1. Art. 2) we władzach stowarzyszeń. 2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji. 8. 3) skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa z winy umyślnej. 4. 3. Krajowa Rada uchwala regulamin swych obrad. dokumentów i udzielenia wyjaśnień w zakresie niezbędnym dla kontroli zgodności działania nadawcy z przepisami ustawy i warunkami koncesji. 3.2b. 3. urlopu bezpłatnego na czas sprawowania funkcji. organizacji kościelnych lub związków wyznaniowych. 4. Organ uprawniony do powołania członka Krajowej Rady odwołuje go wyłącznie w przypadku: 1) zrzeczenia się swej funkcji. 3. Nie można łączyć funkcji członka Krajowej Rady z posiadaniem udziałów albo akcji spółki bądź w inny sposób uczestniczyć w podmiocie będącym nadawcą lub producentem radiowym lub telewizyjnym oraz wszelką działalnością zarobkową. 2. Krajowa Rada wybiera ze swego grona. z wyjątkiem pracy dydaktyczno-naukowej w charakterze nauczyciela akademickiego lub pracy twórczej. 6. reprezentuje Krajową Radę oraz wykonuje zadania określone w ustawie. Przewodniczący Krajowej Rady kieruje jej pracami. licząc od dnia powołania ostatniego członka. Krajowa Rada wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura Krajowej Rady. Przewodniczący Krajowej Rady może wezwać nadawcę do zaniechania działań w zakresie tworzenia i rozpowszechniania programów. 4) naruszenia przepisów ustawy stwierdzonego orzeczeniem Trybunału Stanu. od którego zależą uprawnienia wynikające ze stosunku pracy. związków zawodowych. Przewodniczący Krajowej Rady może żądać od nadawcy przedstawienia materiałów. 2-4 stosuje się odpowiednio do rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych. (uchylony). związków pracodawców. (8) Przewodniczącego Krajowej Rady wybierają ze swojego grona i odwołują członkowie Krajowej Rady. uchwały Krajowej Rady lub warunki koncesji. 7. 1. o którym mowa w ust. stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu. 11. Członkowie Krajowej Rady pełnią swe funkcje do czasu powołania następców. 5. 1. na jego wniosek. zastępcę Przewodniczącego Krajowej Rady. 2. 3. Przepisy ust. 2. (11) Krajowa Rada podejmuje uchwały większością 2/3 głosów ustawowej liczby członków. Art. 3a) (10) złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego. Przewodniczący Krajowej Rady na podstawie uchwały tej Rady może wydać decyzję nakazującą zaniechanie przez nadawcę działań w zakresie. Członek Krajowej Rady nie może być powołany na kolejną pełną kadencję. Okres urlopu wlicza się do stażu pracy. jeżeli naruszają one przepisy ustawy.

Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają co najmniej 33 % kwartalnego czasu nadawania programu na audycje wytworzone pierwotnie w języku polskim. 4. 1. które są wykonywane w języku polskim. o którym mowa w ust. reklam. Przepis ust. telesprzedaży. niższy udział w programie radiowym lub telewizyjnym audycji. dla których brak jest wystarczającej liczby audycji. z zastrzeżeniem ust. W wypadku odrzucenia sprawozdania przez Sejm i Senat kadencja wszystkich członków Krajowej Rady wygasa w ciągu 14 dni. dla: 1) nadawców w pierwszym roku rozpowszechniania przez nich programu. 15. 4. 4. telesprzedaży. reklam. transmisji sportowych. jeżeli nie zostanie potwierdzone przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. reklam lub innych przekazów.2. . 1. 12. Art. w drodze rozporządzenia. 2) programów wyspecjalizowanych. 5. 1. 3. 1 i 3. Krajowa Rada określi. Wygaśnięcie kadencji Krajowej Rady nie następuje. Nadawcy programów radiowych i telewizyjnych przeznaczają co najmniej 33 % kwartalnego czasu nadawania w programie utworów słowno-muzycznych na utwory. Art. 13. że nie pochodzą od nadawcy. z wyłączeniem serwisów informacyjnych. 2. 3. Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają ponad 50 % kwartalnego czasu nadawania programu na audycje europejskie. Do pracowników Biura Krajowej Rady stosuje się przepisy o pracownikach urzędów państwowych. Senatowi i Prezydentowi sprawozdanie ze swej działalności za rok poprzedzający oraz informację o podstawowych problemach radiofonii i telewizji. Art. o których mowa w ust. 1 ust. Audycje i przekazy niepochodzące od nadawcy powinny być wyraźnie wyodrębnione w programie i oznaczone w sposób niebudzący wątpliwości. 1. Koszty działalności Krajowej Rady i Biura Krajowej Rady są pokrywane z budżetu państwa. przekazów tekstowych i teleturniejów. Krajowa Rada przedstawia corocznie do końca marca Sejmowi. 1 i ponosi odpowiedzialność za jego treść. 5. liczonych od dnia ostatniej uchwały. 2. 1 i 3. 2. Rozdział 3 Programy radiowe i telewizyjne Art. o których mowa w ust. transmisji sportowych. przekazów tekstowych i teleturniejów. Krajowa Rada przedstawia corocznie Prezesowi Rady Ministrów informację o swojej działalności oraz o podstawowych problemach radiofonii i telewizji. 14. Nałożenie na nadawcę obowiązku lub zakazu rozpowszechniania określonej audycji lub przekazu może nastąpić wyłącznie na podstawie ustawy. Organizację i tryb działania Biura Krajowej Rady określa regulamin uchwalany przez Krajową Radę. 3. Uchwała o przyjęciu sprawozdania może zawierać uwagi i zastrzeżenia. Nadawca kształtuje program samodzielnie w zakresie zadań określonych w art. z wyłączeniem serwisów informacyjnych. Sejm i Senat uchwałami przyjmują lub odrzucają sprawozdanie. 1 nie narusza przepisów dotyczących odpowiedzialności innych osób za treść poszczególnych audycji. 1. 2.

o którym mowa w ust. tytuł i producenta audycji . Nr 32. 1 i 3 oraz w ust. U. audycje wytworzone w okresie 5 lat przed rozpowszechnieniem w programie powinny stanowić co najmniej 50 %. 1 pkt 1 i 2. 3. 15 ust. 2. 15a.uwzględniając konieczność zachowania proporcji audycji wytworzonych pierwotnie w języku polskim i audycji europejskich. w tym dane o terminie rozpowszechniania audycji. o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2. w łącznych kosztach produkcji audycji jest większościowy i współprodukcja nie podlega kontroli współproducentów niemających siedziby lub stałego miejsca zamieszkania w państwie. 160). o którym mowa w ust. sporządzonej w Strasburgu dnia 5 maja 1989 r. o opłatach abonamentowych i podstawowych opłat pobieranych przez operatorów satelitarnych lub operatorów sieci kablowych . (12) Art. 2. telesprzedaży. 2) produkcja audycji jest nadzorowana i kontrolowana przez osobę fizyczną mającą stałe miejsce zamieszkania w państwie. jeżeli większość członków zespołu twórczego stale zamieszkuje na terytorium jednego z tych państw oraz spełniony jest co najmniej jeden z warunków: 1) audycja jest wyprodukowana przez producenta mającego siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w państwie. z wyłączeniem opłat abonamentowych w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. niestosującego środków dyskryminacyjnych w stosunku do audycji pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej. Nadawcy programów telewizyjnych przeznaczają co najmniej 10 % kwartalnego czasu nadawania programu na audycje europejskie wytworzone przez producentów niezależnych. o ile spełnia ona wymagania określone w ust. rzeczywisty czas trwania audycji. lub 3) innego europejskiego państwa trzeciego niestosującego środków dyskryminacyjnych w stosunku do audycji pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej. poz. 1 pkt 1 i 2. 3) udział współproducentów. w drodze rozporządzenia. 3. przekazów tekstowych i teleturniejów. 1 pkt 1 i 2. 1 pkt 1 i 2. transmisji sportowych. nie krótszy niż 1 rok. (Dz. 15b. w odniesieniu do audycji. 1. Za audycję europejską uważa się również audycję. 1: 1) sposób prowadzenia przez nadawcę ewidencji czasu nadawania. których siedziba znajduje się w państwie. 1. z wyłączeniem serwisów informacyjnych. Audycją europejską jest audycja. z 1995 r. W czasie przeznaczonym na audycje europejskie wytworzone przez producentów niezależnych. mających siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w państwie. Art. konieczność zapewnienia przejrzystości oraz jawności informacji znajdujących się w ewidencji oraz nieobciążania nadawców nadmiernymi utrudnieniami i kosztami w związku z prowadzeniem ewidencji. lub przez osobę prawną albo podmiot nieposiadający osobowości prawnej. o których mowa w art.3) programów rozpowszechnianych wyłącznie w sposób satelitarny lub kablowy dostępnych w całości za opłatą. 3) zakres informacji zawartych w ewidencji. reklam. Audycja pochodzi z państw. która pochodzi z: 1) państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub 2) państwa będącego stroną Europejskiej konwencji o telewizji ponadgranicznej. 1 pkt 1 i 2. której większość członków zespołu twórczego stale zamieszkuje na terytorium państwa europejskiego oraz która została wyprodukowana samodzielnie lub w koprodukcji z producentem mającym siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej przez producenta . o których mowa w ust. o którym mowa w ust. Krajowa Rada określi.uwzględniając możliwość prowadzenia ewidencji w formie elektronicznej. o którym mowa w ust. 2) czas przechowywania ewidencji.

Krajowa Rada określi. o którym mowa w ust. sposób prowadzenia w programach radiowych i telewizyjnych działalności reklamowej i telesprzedaży. która została wyprodukowana w ramach dwustronnych umów o koprodukcji zawartych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej i państwami trzecimi. 16a. z uwzględnieniem zakresu ograniczeń w prowadzeniu przez nie innych audycji w programach radiowych i telewizyjnych. . 1 pkt 1. 3) wymagania dotyczące osób. Audycją europejską jest także audycja. W rozporządzeniu Krajowa Rada określi: 1) sposób ustalania dziennego czasu nadawania programu. że są reklamami i nie pochodzą od nadawcy. w stosunku odpowiadającym proporcji udziału współproducentów mających siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej w łącznych kosztach produkcji. 1 pkt 3. w tym maksymalny wymiar czasu w okresie rocznym dla jednego przedsiębiorcy lub ugrupowania gospodarczego. reklamy lub telesprzedaż mogą być nadawane wyłącznie w tych przerwach lub pomiędzy poszczególnymi częściami. 1. w łącznych kosztach produkcji audycji jest większościowy oraz współprodukcja nie podlega kontroli współproducentów niemających siedziby lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium państwa. 1 pkt 1. 2-7. 3. 1. 4) zakres udostępniania przez nadawcę czasu wykorzystywanego na reklamy i telesprzedaż. a liczba tych bloków nie może przekraczać 8. 2. Bloki programowe poświęcone wyłącznie telesprzedaży nie mogą zajmować w programie więcej niż 3 godziny dziennego czasu nadawania programu. 5) sposób prowadzenia i przechowywania przez nadawcę ewidencji czasu nadawanych reklam i telesprzedaży oraz zakres danych objętych tą ewidencją. Reklamy nie mogą zajmować więcej niż 15 %. seriali i audycji dokumentalnych. 4. Reklamy i telesprzedaż są nadawane pomiędzy audycjami. jeżeli film trwa co najmniej 20 minut dłużej niż dwa lub więcej okresów pełnych 45 minut. a udział współproducentów. których głos lub wizerunek jest wykorzystywany w reklamach. mogą być przerwane. Audycją europejską. z uwzględnieniem zasad określonych w ustawie. Kolejne przerwy w celu nadania reklam lub telesprzedaży są dopuszczalne. w celu nadania reklam lub telesprzedaży. o ile nie stanowi to uszczerbku dla wartości audycji i nie narusza uprawnień właścicieli praw autorskich. 2 i 3. jeżeli państwo to zawarło ze Wspólnotą Europejską umowę w sprawach audiowizualnych. z zastrzeżeniem ust. 1-4. Art. z wyłączeniem serii. 2. Reklamy powinny być wyraźnie wyodrębnione w programie i oznaczone w sposób niebudzący wątpliwości. jest również audycja niespełniająca wymagań określonych w ust. 4. z zastrzeżeniem ust. w drodze rozporządzenia. transmisjach innych wydarzeń zawierających przerwy oraz w audycjach składających się z autonomicznych części. więcej niż 20 % dziennego czasu nadawania programu i nie więcej niż 12 minut w ciągu godziny. mających siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium państwa. o którym mowa w ust. 3. 5. Art. przy czym minimalny czas trwania takiego bloku wynosi 15 minut. 3. 4. trwające ponad 45 minut. Filmy fabularne i filmy telewizyjne. o którym mowa w ust. wyłącznie jeden raz podczas każdego okresu pełnych 45 minut. Dotyczy to odpowiednio telesprzedaży.mającego siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania w państwie. Audycję można przerwać w celu nadania reklamy lub telesprzedaży. 2) warunki nadawania reklam i telesprzedaży w programach. jeżeli większość członków zespołu twórczego stale zamieszkuje w państwie członkowskim Unii Europejskiej. 16. o którym mowa w ust. W transmisjach zawodów sportowych zawierających przerwy wynikające z przepisów ich rozgrywania. a reklamy nadawane łącznie z telesprzedażą.

zm. 17. bezpieczeństwu lub ochronie środowiska. w zakresie regulowanym ustawą z dnia 29 lipca 1992 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. 1. U. 6. gier cylindrycznych. wykorzystujących zaufanie małoletnich. z późn. rekwizytów tytoniowych. jeżeli czas ich emisji wynosi co najmniej 30 minut. a w programie radiowym co najmniej 10 minut. napojów alkoholowych.Prawo farmaceutyczne (Dz. Wskazanie sponsora może zawierać tylko jego nazwę. 27). zm. 16c. stosuje się przepisy ust. U. Reklama nie może: naruszać godności ludzkiej. 4. zachęcających małoletnich do wywierania presji na rodziców lub inne osoby w celu skłonienia ich do zakupu reklamowanych produktów lub usług. gier w karty. oddziałujących w sposób ukryty na podświadomość. Przepisy ust. 1231. 3. zm. Zakazane jest nadawanie reklam: nawołujących bezpośrednio małoletnich do nabywania produktów lub usług. jeżeli okres pomiędzy kolejnymi przerwami w danej audycji wynosi w programie telewizyjnym co najmniej 20 minut. o których mowa w ust. 7. Zakazane jest nadawanie reklamy: wyrobów tytoniowych. w zakresie regulowanym przez ustawę z dnia 6 września 2001 r. produktów leczniczych. usług medycznych. 1-3 stosuje się odpowiednio do telesprzedaży. zakładów wzajemnych. (13) Audycje inne niż określone w ust. w nieuzasadniony sposób ukazujących małoletnich w niebezpiecznych sytuacjach. z 2002 r. 4) audycji przeznaczonych dla dzieci. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. w zakresie regulowanym przez ustawę z dnia 26 października 1982 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. poz. 2.4)). poz. zagrażać fizycznemu. z 2004 r. sprzyjać zachowaniom zagrażającym zdrowiu. Art. gier na automatach. Nr 10. z późn. świadczonych wyłącznie na podstawie skierowania lekarza. wideoloterii. poz. 2) audycji o treści religijnej. U. Nr 53. 1. U. 3) audycji publicystycznych i dokumentalnych o czasie krótszym niż 30 minut. Zakazane jest nadawanie reklamy ukrytej. Nr 4. 408. w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. 55. Nr 147. z późn. zm. 533. gier w kości. . ranić przekonań religijnych lub politycznych. 2-5. Sponsorowane audycje lub inne przekazy są oznaczane przez wskazanie sponsora na ich początku lub na końcu. z 1996 r. w zakresie regulowanym przez ustawę z dnia 9 listopada 1995 r. 2) 3) 4) 5) 1) 2) 3) 4) 5) 1) 2) 3) 4) 5) . poz.5. 1) Art. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. Nie można przerywać w celu nadania reklam lub telesprzedaży audycji w programach publicznej radiofonii i telewizji. z późn.3)). z wyjątkiem audycji. płeć lub narodowość.2)). z 2004 r. poz. psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich. Nie można przerywać w celu nadania reklam lub telesprzedaży: 1) serwisów informacyjnych i magazynów na temat aktualnych wydarzeń. zawierać treści dyskryminujących ze względu na rasę. nauczycielach i innych osobach. produktów imitujących wyroby tytoniowe lub rekwizyty tytoniowe oraz symboli związanych z używaniem tytoniu. Art. 16b.1)). jakie pokładają oni w rodzicach. 3 mogą być przerywane w celu nadania reklam lub telesprzedaży. U. 3. Nr 91.

4. z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 6. a zwłaszcza chrześcijański system wartości. Art. zawierające sceny lub treści mogące mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny. Audycje lub inne przekazy. psychiczny lub moralny rozwój małoletnich. w szczególności zawierających treści pornograficzne lub w sposób nieuzasadniony eksponujących przemoc. których zasadniczą działalność stanowi produkcja lub sprzedaż towarów lub świadczenie usług. 16b ust. widoku towaru albo usługi. 16b ust. Audycje lub inne przekazy powinny szanować przekonania religijne odbiorców. których reklama jest zakazana zgodnie z art. 6. 1 pkt 1 i 2. W rozporządzeniu Krajowa Rada określi sposób prowadzenia i przechowywania przez nadawcę ewidencji sponsorowanych audycji lub innych przekazów oraz zakres informacji objętych tą ewidencją. w drodze rozporządzenia. Sponsorowane audycje lub inne przekazy nie mogą zachęcać do kupna lub innego udostępniania towarów lub usług sponsora lub osoby trzeciej. w szczególności nie mogą zawierać treści dyskryminujących ze względu na rasę. 4. o których mowa w art. Sponsorowanie nie zwalnia nadawcy od odpowiedzialności za treść audycji. znak towarowy lub inne oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorcę lub jego działalność. których główna działalność polega na produkcji.firmę. 3) organizacje pracodawców. 8. 2) audycji publicystycznych o treści społeczno-politycznej. 4) osoby fizyczne lub osoby prawne. Zabronione jest sponsorowanie: 1) serwisów informacyjnych. 3. 1. 5. inne niż te. Zabronione jest rozpowszechnianie audycji lub innych przekazów zagrażających fizycznemu. 16b ust. Audycje lub inne przekazy nie mogą propagować działań sprzecznych z prawem. z zastrzeżeniem art. z polską racją stanu oraz postaw i poglądów sprzecznych z moralnością i dobrem społecznym. 5 i 6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. płeć lub narodowość. Sponsor nie może wpływać na treść audycji lub innego przekazu oraz ich miejsce w programie w sposób ograniczający samodzielność nadawcy. 18. 1-7. 3) audycji poradniczych i konsumenckich. znaku towarowego lub innego oznaczenia indywidualizującego przedsiębiorcę lub jego działalność. 2. sprzedaży lub innym udostępnianiu towarów lub usług. Zabronione jest sponsorowanie audycji lub innych przekazów. z zastrzeżeniem ust. 5. o których mowa w ust. Audycje lub inne przekazy nie mogą sprzyjać zachowaniom zagrażającym zdrowiu lub bezpieczeństwu oraz zachowaniom zagrażającym środowisku naturalnemu. przez: 1) partie polityczne. 3. 7. psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich. 2) związki zawodowe. widok jednego towaru lub usługi. z wyjątkiem sportowych i prognozy pogody. 1. a także w czasie trwania audycji lub innego przekazu. mogą być rozpowszechniane wyłącznie w godzinach od 23 do 6. 2. sposób sponsorowania audycji lub innych przekazów. 5 pkt 1-3 oraz przez przedsiębiorców. 131 ust. wskazania sponsora oraz sposób rozpowszechniania informacji o sponsorze w zapowiedzi audycji albo po zakończeniu audycji lub innego przekazu. Wskazanie sponsora nie może zawierać nazwy. . których reklama jest zakazana w art. w tym w szczególności czas emisji. 4. 1. Krajowa Rada określi. 4) audycji wyborczych lub bezpośrednio związanych z kampanią wyborczą. firmy. Zabronione jest sponsorowanie transmisji sportowych przez podmioty wymienione w ust.

20 ust. należy na jej pisemny wniosek i na koszt nadawcy udostępnić zapis audycji. 5. Nadawcy są zobowiązani do oznaczania audycji i innych przekazów. o których mowa w ust. Działalność nadawcy polegająca na tworzeniu i zestawianiu programu prowadzona jest w formie redakcji w rozumieniu przepisów prawa prasowego. transmisji sportowych i przekazów tekstowych. reklamy lub innego przekazu. 2) podział małoletnich na kategorie wiekowe oraz szczegółowe warunki kwalifikowania i rozpowszechniania audycji lub innych przekazów. 5. 19. 2) wydać nieodpłatnie zapis audycji lub reklamy. 3 stosuje się odpowiednio. reklam i innych przekazów przez nadawców. Osobie. reklamy lub inne przekazy na odpowiednich nośnikach i przechowuje je przez okres 28 dni od dnia rozpowszechnienia audycji. o których mowa w ust. 5b. 1. reklamy lub innego przekazu narusza jej prawa. z uwzględnieniem zakresu informacji o przechowywanych materiałach. 2. odpowiednim symbolem graficznym przez cały czas ich emisji telewizyjnej. Art. Krajowa Rada określi. w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. 1. 5a i 5b. 5. reklamy lub innego przekazu będącego przedmiotem postępowania przed organem państwowym do czasu zakończenia tego postępowania. 2. Art. z uwzględnieniem godzin nadawania audycji lub innych przekazów przeznaczonych dla danej kategorii wiekowej. o której mowa w ust. innych niż te.uwzględniając stopień szkodliwości audycji dla małoletnich w poszczególnych kategoriach wiekowych. . informującą o zagrożeniach wynikających z treści emisji radiowej. 1. sposoby utrwalania i przechowywania audycji. w drodze rozporządzenia. 20. uwzględniając stopień szkodliwości danej audycji lub przekazu dla małoletnich w poszczególnych kategoriach wiekowych. Nadawca utrwala audycje. oraz sposób ich prezentacji . o których mowa w ust. rozpowszechniania i sposób zapowiadania audycji lub innych przekazów. reklamy lub innego przekazu. W przypadku odmowy udostępnienia zapisu audycji. która twierdzi. o których mowa w ust. 2. Krajowa Rada określi. 2. Po upływie tego okresu przechowuje się zapisy audycji. 3. w drodze rozporządzenia: 1) cechy oraz szczegółowe warunki kwalifikowania. Przepis art. 4. reklamy lub innego przekazu albo wydać taki zapis na jej koszt. odpowiednim symbolem graficznym przez cały czas ich emisji telewizyjnej lub zapowiedzią słowną. że treść audycji. sądem właściwym w tych sprawach jest sąd okręgowy.5a. Do przekazów tekstowych stosuje się odpowiednio przepisy o tworzeniu i rozpowszechnianiu programów radiowych i telewizyjnych. Na pisemny wniosek Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nadawca jest obowiązany: 1) ujawnić dane umożliwiające identyfikację zleceniodawcy audycji lub reklamy. w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. o których mowa w ust. 5b. telesprzedaży. Art. służy roszczenie o udostępnienie zapisu na drodze sądowej. z wyłączeniem serwisów informacyjnych. Nadawcy dbają o poprawność języka swoich programów i przeciwdziałają jego wulgaryzacji. 6. 20a. Nadawcy są zobowiązani do oznaczania audycji lub innych przekazów. osobie. 7. 3) wzory symboli graficznych i formuł zapowiedzi. reklam.

publicystyki. . 1. 2. 6. 1 pkt 2. z zastrzeżeniem ust. niż wymienione w ust. a także wszelkie inne mecze w ramach tych imprez z udziałem reprezentacji Polski. Nadawca programu telewizyjnego może nadać bezpośrednią transmisję z wydarzenia o zasadniczym znaczeniu społecznym. 21. w tym mecze eliminacyjne. 1 pkt 1 nie wyraził gotowości zawarcia umowy umożliwiającej nadanie transmisji zgodnie z ust. Rozdział 4 Publiczna radiofonia i telewizja Art. o opłatach abonamentowych i podstawowych opłat pobieranych przez operatorów sieci kablowych. rozrywki. ważnych wydarzeń. określić listę innych. 2. Jeżeli przewiduje się organizację ważnego wydarzenia w częściach. z wyłączeniem opłat abonamentowych w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. Przepisu ust. 4. lub z innym uprawnionym. w sposób zapewniający. na podstawie umowy z nadawcą. jeżeli dany nadawca wykaże. w szczególności: 1) z czasu. na zasadach określonych w ustawie. edukacji i sportu. lub 2) jeżeli to samo wydarzenie jest transmitowane przez nadawcę programu spełniającego wymogi określone w pkt 1. dostępnym w całości bez opłaty. Ze względu na duże zainteresowanie społeczne za ważne wydarzenia uważa się między innymi: 1) letnie i zimowe Igrzyska Olimpijskie. wysoką jakością i integralnością przekazu. gospodarczego i politycznego. 7. tylko: 1) (14) w programie ogólnokrajowym w rozumieniu ustawy lub koncesji. 1 nie stosuje się. który nabył prawa do transmisji danego wydarzenia. o których mowa w pkt 1. zróżnicowane programy i inne usługi w zakresie informacji. jeżeli opóźnienie nadania transmisji z ważnego wydarzenia nie przekracza 24 godzin i wynika z ważnych powodów. to każdą taką część uważa się za ważne wydarzenie. 6. że żaden nadawca programu spełniającego wymogi określone w ust. 3. cechujące się pluralizmem. w drodze rozporządzenia.Art. w którym odbywa się dane wydarzenie. 20b. obejmującego okres między godziną 24 a godziną 6 czasu obowiązującego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. że wykonywanie tych praw przez nadawców podlegających ustawie nie pozbawi odbiorców w danym państwie możliwości odbioru tych wydarzeń na zasadach określonych przez dane państwo zgodnie z przepisami prawa międzynarodowego. 1. 3) inne mecze z udziałem reprezentacji Polski w piłce nożnej w ramach oficjalnych rozgrywek oraz mecze z udziałem polskich klubów w ramach Ligi Mistrzów i Pucharu UEFA. oferując. całemu społeczeństwu i poszczególnym jego częściom. wyważeniem i niezależnością oraz innowacyjnością. Publiczna radiofonia i telewizja realizuje misję publiczną. w drodze rozporządzenia. uwzględniając stopień społecznego zainteresowania określonym wydarzeniem i znaczenie tego wydarzenia dla życia społecznego. 2) zasady wykonywania wyłącznych praw do telewizyjnych transmisji wydarzeń. 2) półfinały i finały mistrzostw świata i Europy w piłce nożnej. 5. zwanego dalej "ważnym wydarzeniem". Krajowa Rada w zakresie wynikającym z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych może. kultury. 1 stosuje się do nadań z opóźnieniem. Krajowa Rada może. określić: 1) listy wydarzeń uznanych przez inne państwa europejskie za ważne wydarzenia. 2) z pokrywania się w czasie ważnych wydarzeń lub ich części. Przepis ust. bezstronnością.

1a. Do zadań publicznej radiofonii i telewizji, wynikających z realizacji misji, o której mowa w ust. 1, należy w szczególności: 1) tworzenie i rozpowszechnianie programów ogólnokrajowych, programów regionalnych, programów dla odbiorców za granicą w języku polskim i innych językach oraz innych programów realizujących demokratyczne, społeczne i kulturalne potrzeby społeczności lokalnych; 2) tworzenie i rozpowszechnianie programów wyspecjalizowanych, na których rozpowszechnianie uzyskano koncesję; 3) budowa i eksploatacja nadawczych i przekaźnikowych stacji radiowych i telewizyjnych; 4) rozpowszechnianie przekazów tekstowych; 5) prowadzenie prac nad nowymi technikami tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych; 6) prowadzenie działalności produkcyjnej, usługowej i handlowej związanej z twórczością audiowizualną, w tym eksportu i importu; 7) popieranie twórczości artystycznej, literackiej, naukowej oraz działalności oświatowej; 8) upowszechnianie wiedzy o języku polskim; 8a) (15) uwzględnianie potrzeb mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym, w tym emitowanie programów informacyjnych w językach mniejszości narodowych i etnicznych oraz języku regionalnym; 9) tworzenie i udostępnianie programów edukacyjnych na użytek środowisk polonijnych oraz Polaków zamieszkałych za granicą. 2. Programy publicznej radiofonii i telewizji powinny: 1) kierować się odpowiedzialnością za słowo i dbać o dobre imię publicznej radiofonii i telewizji; 2) rzetelnie ukazywać całą różnorodność wydarzeń i zjawisk w kraju i za granicą; 3) sprzyjać swobodnemu kształtowaniu się poglądów obywateli oraz formowaniu się opinii publicznej; 4) umożliwiać obywatelom i ich organizacjom uczestniczenie w życiu publicznym poprzez prezentowanie zróżnicowanych poglądów i stanowisk oraz wykonywanie prawa do kontroli i krytyki społecznej; 5) służyć rozwojowi kultury, nauki i oświaty, ze szczególnym uwzględnieniem polskiego dorobku intelektualnego i artystycznego; 6) respektować chrześcijański system wartości, za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki; 7) służyć umacnianiu rodziny, 7a) służyć kształtowaniu postaw prozdrowotnych; 8) służyć zwalczaniu patologii społecznych; 9) (16) (uchylony). Art. 22. 1. Organy państwowe mogą podejmować decyzje w sprawach działalności jednostek publicznej radiofonii i telewizji tylko w przypadkach przewidzianych ustawami. 2. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji umożliwiają naczelnym organom państwowym bezpośrednią prezentację oraz wyjaśnianie polityki państwa. 3. Krajowa Rada określa, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 2. Art. 23. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji stwarzają partiom politycznym możliwość przedstawienia stanowiska w węzłowych sprawach publicznych. 2. Uprawnienia przewidziane w ust. 1 stosuje się odpowiednio do ogólnokrajowych organizacji związków zawodowych i związków pracodawców.

3. Tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, określa, w drodze rozporządzenia, Krajowa Rada. Art. 23a. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji stwarzają organizacjom pożytku publicznego, o których mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 593, Nr 116, poz. 1203 i Nr 210, poz. 2135), możliwość nieodpłatnego informowania o prowadzonej przez te organizacje działalności nieodpłatnej. 2. Przepis ust. 1 nie wyklucza prawa nadawcy do informowania o działalności organizacji pożytku publicznego w szerszym zakresie. 3. Krajowa Rada może określić, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania związanego z nieodpłatnym informowaniem o prowadzonej przez organizacje pożytku publicznego działalności nieodpłatnej, uwzględniając potrzeby tych organizacji oraz obowiązki jednostek publicznej radiofonii i telewizji. Art. 24. 1. Podmiotom uczestniczącym w wyborach do Sejmu, Senatu, samorządu terytorialnego oraz Parlamentu Europejskiego zapewnia się możliwość rozpowszechniania audycji wyborczych w programach publicznej radiofonii i telewizji na zasadach określonych odrębnymi przepisami. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wyborów na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Podmiotom uprawnionym do udziału w kampanii referendalnej w programach radiowych i telewizyjnych w rozumieniu art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (Dz. U. Nr 57, poz. 507 i Nr 85, poz. 782) zapewnia się możliwość rozpowszechniania audycji referendalnych w programach publicznej radiofonii i telewizji na zasadach określonych odrębnymi przepisami. Art. 25. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji mogą tworzyć i rozpowszechniać programy dla odbiorców za granicą w języku polskim i w innych językach. 2. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji są obowiązane tworzyć i rozpowszechniać audycje oświatowe dla szkół i innych placówek oświatowo-wychowawczych. 3. Audycje oświatowe powinny odpowiadać wymogom zawartym w szkolnych programach nauczania. 4. Koszty tworzenia programów oraz audycji, o których mowa w ust. 1 i 2, są pokrywane z budżetu państwa, w granicach określonych ustawą budżetową. 5. Zakres i sposób prowadzenia działalności przewidzianej w ust. 1 i 2 oraz zasady pokrywania jej kosztów są określane w formie porozumień zawieranych między ministrami właściwymi odpowiednio w sprawach zagranicznych i edukacji narodowej oraz jednostkami publicznej radiofonii i telewizji. Art. 26. 1. Jednostki publicznej radiofonii i telewizji działają wyłącznie w formie jednoosobowej spółki akcyjnej Skarbu Państwa, zwanej dalej "spółką". 2. Telewizję publiczną tworzy spółka "Telewizja Polska - Spółka Akcyjna", zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów I, II i TV Polonia oraz regionalnych programów telewizyjnych. 2a. (17) Terenowe oddziały spółki "Telewizja Polska - Spółka Akcyjna" mają swoje siedziby w: Białymstoku, Bydgoszczy, Gorzowie Wielkopolskim, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Opolu, Olsztynie, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu. 3. Radiofonię publiczną tworzą:

1) spółka "Polskie Radio - Spółka Akcyjna", zawiązana w celu tworzenia i rozpowszechniania ogólnokrajowych programów radiowych i programów dla odbiorców za granicą; 2) spółki zawiązane w celu tworzenia i rozpowszechniania regionalnych programów radiowych, zwane dalej "spółkami radiofonii regionalnej". 4. (18) Do spółek wymienionych w ust. 2 i 3 stosuje się, z zastrzeżeniem art. 27-30 ustawy, przepisy Kodeksu spółek handlowych z wyjątkiem art. 312 i 402. 5. (19) Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, w porozumieniu z Przewodniczącym Krajowej Rady, dokonuje, w drodze decyzji, rezerwacji częstotliwości niezbędnych do wykonywania ustawowych zadań przez spółki oraz określa warunki wykorzystania tych częstotliwości. Do dokonywania, wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy art. 114 i 115 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1362). 6. (20) Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, w porozumieniu z Przewodniczącym Krajowej Rady, zapewnia dla spółek tworzących i rozpowszechniających: 1) ogólnokrajowe programy telewizyjne - częstotliwości niezbędne do pokrycia kraju zasięgiem odbioru programu "Telewizja Polska I" i "Telewizja Polska II"; 2) ogólnokrajowe programy radiowe - częstotliwości niezbędne do pokrycia kraju zasięgiem odbioru programu pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego oraz częstotliwości niezbędne do rozpowszechniania programów radiowych dla odbiorców za granicą; 3) regionalne programy telewizyjne - częstotliwości niezbędne do rozpowszechniania regionalnych programów telewizyjnych; 4) regionalne programy radiowe - częstotliwości niezbędne do rozpowszechniania regionalnych programów radiowych. 7. Program TV Polonia jest rozpowszechniany w sposób rozsiewczy satelitarny. 8. Do rezerwacji częstotliwości przeznaczonych do rozpowszechniania lub rozprowadzania programów w sposób cyfrowy, drogą rozsiewczą naziemną lub rozsiewczą satelitarną, stosuje się art. 115 ust. 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne. Art. 27. 1. Zarząd spółki liczy od jednego do pięciu członków. 2. Członków zarządu, w tym prezesa zarządu, powołuje i odwołuje rada nadzorcza większością dwóch trzecich głosów w obecności co najmniej trzech czwartych jej członków. 3. Kadencja zarządu trwa cztery lata. Art. 28. 1. Rada nadzorcza liczy od pięciu do dziewięciu członków. Członków rady nadzorczej powołuje Krajowa Rada, z wyjątkiem jednego, którego powołuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. 2. Rada nadzorcza podejmuje uchwały bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy składu rady. 3. Rada nadzorcza wybiera ze swego grona przewodniczącego. 4. Rada nadzorcza uchwala regulamin określający tryb jej działania. 5. Kadencja rady nadzorczej trwa trzy lata. 6. Zgody rady nadzorczej wymaga: 1) nawiązywanie i rozwiązywanie stosunku pracy z osobami zajmującymi stanowiska kierownicze określone w statucie spółki; 2) zawarcie lub przystąpienie przez spółkę do umowy zbiorowej z przedstawicielami pracowników; 3) zawiązanie bądź przystąpienie do spółki innej niż spółka, o której mowa w art. 26 ust. 1, a także nabycie lub zbycie udziałów albo akcji w takiej spółce; 4) zbycie lub obciążenie nieruchomości.

W walnym zgromadzeniu Skarb Państwa reprezentowany jest przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa. badania jego odbioru oraz zlecania niezależnych badań dotyczących percepcji programu i jego społecznych skutków. Art. 2. są wpływy pochodzące: 1) (23) z opłat abonamentowych. (21) Powołując rady programowe oddziałów emitujących programy w językach mniejszości narodowych i etnicznych oraz języku regionalnym. Art. (22) (uchylony). o których mowa w art. 26 ust. 2. jeżeli dotyczą one treści programu.7. 2. 30a. 26 ust. 3. a jej członkowie reprezentują społeczne interesy i oczekiwania związane z działalnością programową spółki. Zarząd spółki nie jest związany poleceniami i zakazami ustanowionymi przez walne zgromadzenie. Art. 4. są przedmiotem obrad i postanowień rady nadzorczej. Działalnością terenowego oddziału spółki kieruje dyrektor powoływany przez radę nadzorczą na wniosek zarządu spółki. 30. 2. których powołuje Krajowa Rada. Tworzenie i rozpowszechnianie regionalnych programów telewizji publicznej należy do terenowych oddziałów spółki. Zmiana statutu spółki wymaga uprzedniej zgody Krajowej Rady. Organem opiniodawczo-doradczym dyrektora terenowego oddziału spółki jest rada programowa oddziału. 4. Przychodami spółek. Art. 4a. odsetek za zwłokę w ich uiszczaniu oraz kar za używanie niezarejestrowanych odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych. 29. 10 członków rady programowej reprezentuje ugrupowania parlamentarne. 5. (uchylony). na wniosek zarządu spółki. określi minimalny udział audycji tworzonych przez terenowe oddziały spółki w poszczególnych programach ogólnokrajowych. Statut spółki określa zakres działania i zadania terenowego oddziału spółki. Rada programowa podejmuje uchwały zawierające oceny poziomu i jakości programu bieżącego oraz programów ramowych. 1. podejmowane większością głosów w obecności co najmniej połowy składu rady. Art. 31. 28a. Kadencja rady programowej trwa 4 lata. 1. Rady programowe publicznej radiofonii i telewizji liczą 15 członków. 6. Organem opiniodawczo-doradczym w sprawach tworzenia i rozpowszechnienia programu TV Polonia jest rada programowa TV Polonia. Pozostałych 5 powołuje z grona osób legitymujących się dorobkiem i doświadczeniem w sferze kultury i mediów. 2. 3. 2 i 3. o której mowa w art. 1. 1. Przepisy dotyczące programów dla odbiorców za granicą stosuje się odpowiednio do programu TV Polonia. Zarząd spółki zapewnia członkom rady programowej organizacyjne i finansowe warunki dokonywania ocen poziomu i jakości wyemitowanego programu. 1. 5. Krajowa Rada. Uchwały w sprawach programowych. dyrektorzy oddziałów uwzględnią kandydatów zgłaszanych przez organizacje społeczne mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym. w rozumieniu . po zasięgnięciu opinii dyrektorów terenowych oddziałów. Członkom rady programowej przysługuje dieta wypłacana przez spółkę w wysokości ustalonej przez Krajową Radę. 3.

21 ust. przygotowują i publicznie udostępniają. biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia przestrzegania zasad jawności i przejrzystości wykorzystania środków przeznaczonych na realizację zadań. 3. w tym zakładowego planu kont. a także metod przypisywania kosztów i przychodów do poszczególnych rodzajów prowadzonej działalności. 21 ust. 21 ust. 2. 2 i 3. 31a. ze wskazaniem środków przeznaczonych na wykonanie poszczególnych zadań wymienionych w art. 2) kwartalnych sprawozdań dotyczących sposobu wykorzystania środków przyznawanych zgodnie z art. oraz sposób sporządzania sprawozdań. o których mowa w art. przedsiębiorców przewidzianych przepisami prawa. 2) z obrotu prawami do audycji. 21 ust. 1a. 4) z innych źródeł. odsetek za zwłokę w ich uiszczaniu oraz kar za używanie niezarejestrowanych odbiorników. 1. o których mowa w art. Nr 76. 4) założeń programowo-finansowych w zakresie realizacji zadań. 1 i 2. o których mowa w art. za zgodą Krajowej Rady. Akcjonariuszom spółek. 31 ust. do dnia 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy. wraz z określeniem źródeł ich finansowania. o której mowa w art. 31c. dnia miesiąca następującego po upływie każdego kwartału danego roku kalendarzowego. 2 i 3. 31b pkt 1-3. 3) kwartalnych sprawozdań dotyczących kosztów poniesionych na działalność. 1 pkt 1 i ust. 1 tej ustawy. o którym mowa w ust. do 25. Art. 1. sprawozdania z wykorzystania wpływów z opłat abonamentowych w rozumieniu ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. Spółki. 26 ust. Krajowa Rada określi. o których mowa w art. dnia miesiąca następującego po upływie każdego kwartału danego roku kalendarzowego. Obowiązek. sposób prowadzenia dokumentacji.5)). z 2002 r. nie narusza obowiązków w zakresie rachunkowości i sprawozdawczości wynikających z odrębnych przepisów. 21 ust. 31 ust. (24) Zarządy spółek. 1. do 25. U. Przychodami spółek mogą być również dotacje z budżetu państwa. 2. W celu realizacji zadań radiofonii i telewizji publicznej spółki mogą tworzyć. o której mowa w art. o których mowa w art. o której mowa w art. 2 i 3. w sposób niezakłócający konkurencji na rynku. w drodze rozporządzenia. Zarządy spółek. w sposób zapewniający ujęcie w księgach rachunkowych przychodów i związanych z nimi kosztów odrębnie w odniesieniu do działalności. o której mowa w art. oraz pozostałej działalności. o której mowa w ust. o których mowa w art. z późn. 694. na realizację misji publicznej.przepisów ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. 3. 3) z reklam i audycji sponsorowanych. Art. do dnia 15 lutego. 1. o opłatach abonamentowych. 2. 32. za poprzedni rok kalendarzowy. zasad rachunkowości. 1. 26 ust. zm. o których mowa w art. 26 ust. 1. 1. poz. . 21 ust. 26 ust. do dnia 30 kwietnia danego roku. z zastrzeżeniem przepisu art. o rachunkowości (Dz. na rok następny. 10 ustawy z dnia 29 września 1994 r. są obowiązane do określenia w dokumentacji. nie przysługuje prawo do udziału w zysku. o opłatach abonamentowych. Art. Art. 8 ust. o których mowa w art. 2 i 3. 31b. 1. są obowiązane do składania Krajowej Radzie: 1) rocznego sprawozdania ze sposobu wykorzystania środków.

1. w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia ogłoszenia. o którym mowa w ust. (25) Przewodniczący Krajowej Rady w porozumieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" informacje o możliwościach uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego lub telewizyjnego oraz ustala termin. o którym mowa w ust. 33. 2. od osób zagranicznych nie może przekroczyć 49 %. 2. jeżeli: 1) udział osób zagranicznych w kapitale zakładowym spółki nie przekracza 49 %. 1. o którym mowa w ust. nie krótszy niż 45 dni od dnia ogłoszenia. Decyzja w tej sprawie jest ostateczna. przekraczających istniejące możliwości rozpowszechniania programów. od osoby zagranicznej . Przewodniczący Krajowej Rady podaje do publicznej wiadomości listę wnioskodawców uczestniczących w postępowaniu o udzielenie koncesji. Przewodniczący Krajowej Rady podejmuje decyzję w sprawie koncesji na podstawie uchwały Krajowej Rady. Art. w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych. Przewodniczący Krajowej Rady. Rozpatrzeniu podlegają wyłącznie wnioski o udzielenie koncesji w związku z ogłoszeniem. 3. w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych. Art. w szczególności częstotliwość bądź kanał oraz moc i lokalizację stacji nadawczych przeznaczonych do rozpowszechniania programu. 1a. wymaga uzyskania koncesji. 1b. która ma siedzibę w Polsce. 1. W przypadku złożenia większej liczby wniosków. posiadającej obywatelstwo polskie i stałe miejsce zamieszkania w Polsce. W ogłoszeniu. lub osobie prawnej. do składania wniosków o udzielenie koncesji. że: a) członkami zarządu spółki będą w większości osoby posiadające obywatelstwo polskie i stałe miejsce zamieszkania w Polsce. 2) warunki programowe rozpowszechniania programu. Rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych. 1. Koncesja dla spółki z udziałem osób zagranicznych może być udzielona. 1c. 6) termin i miejsce składania wniosków. w tym w szczególności rodzaj i charakter programu. 2. 4) liczbę koncesji. c) członkami rady nadzorczej spółki będą w większości osoby posiadające obywatelstwo polskie i stałe miejsce zamieszkania w Polsce.Rozdział 5 Koncesje na rozpowszechnianie programów Art. na jaki może być udzielona koncesja. 3) warunki techniczne rozpowszechniania programu. 2) umowa lub statut spółki przewidują. 35. 3. 1. Organem właściwym w sprawach koncesji jest Przewodniczący Krajowej Rady. Koncesja może być udzielona osobie fizycznej. określa się: 1) przedmiot postępowania. 34. 5) czas. Koncesja może być również udzielona: 1) osobie zagranicznej lub 2) spółce zależnej. 1. są one rozpatrywane w ramach jednego postępowania. b) w zgromadzeniu wspólników lub w walnym zgromadzeniu udział głosów osób zagranicznych i spółek zależnych. z wyjątkiem programów publicznej radiofonii i telewizji. zamieszcza w co najmniej dwóch drukowanych dziennikach o zasięgu ogólnopolskim informację o tym ogłoszeniu.

38 ust. 1. dobrych obyczajów i wychowania. 15 ust. w programie telewizyjnym albo utworów. 1. (29) Koncesja jest udzielana na 10 lat. (26) 1. Koncesja określa w szczególności: 1) osobę nadawcy. o których mowa w art. 1 i 2. jego siedzibę lub miejsce zamieszkania. W przypadku złożenia przez nadawcę wniosku. do postępowania w sprawie udzielenia koncesji nie stosuje się przepisów art. 3. 3) przewidywany udział w programie audycji wytworzonych przez nadawcę lub na jego zamówienie albo we współdziałaniu z innymi nadawcami. o których mowa w art. 2) przedmiot działalności objętej koncesją. 1 ustawy. 2. h) położenie satelity na orbicie. j) moc transpondera. W postępowaniu o udzielenie koncesji ocenia się w szczególności: 1) stopień zgodności zamierzonej działalności programowej z zadaniami określonymi w art. odmowa udzielenia koncesji na kolejny okres możliwa jest wyłącznie.których siedziba lub stałe miejsce zamieszkania znajduje się w państwie członkowskim Europejskiego Obszaru Gospodarczego . (27) Nadawca społeczny może złożyć wniosek o udzielenie koncesji na kolejny okres. 34 i 36 ust. Art. o którym mowa w ust. d) charakterystykę promieniowania anteny. Koncesji nie udziela się. . z uwzględnieniem stopnia realizacji tych zadań przez innych nadawców działających na obszarze objętym koncesją. 35a. 1 lub 2. 1. w programie radiowym lub telewizyjnym. e) częstotliwość. 3. 1 ust. 1 i 3. Art. 37.dla rozpowszechniania rozsiewczego satelitarnego: g) nazwę wykorzystywanego satelity. 5) dotychczasowe przestrzeganie przepisów dotyczących radiokomunikacji i środków masowego przekazu.dla rozpowszechniania kablowego: k) lokalizację stacji głównej. . 4) przewidywany udział audycji. 2) możliwości dokonania przez wnioskodawcę koniecznych inwestycji i finansowania programu. c) moc nadajnika i maksymalną moc promieniowania. 36.dla rozpowszechniania rozsiewczego naziemnego: a) lokalizację stacji. 1. rozsiewczy satelitarny. b) wysokość zawieszenia anteny. i) częstotliwość. f) polaryzację. Art. 2.. 3) sposób rozpowszechniania programu (rozsiewczy naziemny. 2) osiągnięcie przez wnioskodawcę pozycji dominującej w dziedzinie środków masowego przekazu na danym terenie. 15 ust. kablowy) oraz: . (28) W przypadku złożenia przez nadawcę społecznego wniosku.bez stosowania ograniczeń zawartych w ust. gdy w stosunku do nadawcy zachodzi którakolwiek z okoliczności wskazanych w art. 2. . bezpieczeństwa i obronności państwa oraz naruszenie tajemnicy państwowej. o którym mowa w ust. nie później niż 12 miesięcy przed wygaśnięciem posiadanej koncesji. 2. jeżeli rozpowszechnianie programów przez wnioskodawcę mogłoby spowodować: 1) zagrożenie interesów kultury narodowej.

3) rozpowszechnianie programu powoduje osiągnięcie przez nadawcę pozycji dominującej w dziedzinie środków masowego przekazu na danym rynku właściwym w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. datę rozpoczęcia rozpowszechniania programu. (32) Krajowa Rada. który uzyskał koncesję. . 2. w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub w ustawie. . pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady. że opóźnienie rozpoczęcia rozpowszechniania programu lub zaprzestanie rozpowszechniania programu zostały spowodowane okolicznościami od niego niezależnymi. 37a. 2. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dokonuje jej niezwłocznie na rzecz nadawcy. nie rozpoczął rozpowszechniania programu w terminie ustalonym w koncesji lub trwale zaprzestał wykonywania rozpowszechniania programu za pomocą wszystkich lub niektórych stacji nadawczych . pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady.l) obszar objęty siecią kablową.chyba że nadawca wykaże. 2) nastąpi ogłoszenie upadłości nadawcy. 1. niezbędne dla realizacji przepisów ustawy. jeżeli: 1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące nadawcy wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją. Za trwałe zaprzestanie rozpowszechniania programu uważa się fakt nierozpowszechniania programu przez okres trzech kolejno następujących po sobie miesięcy. 3a.Prawo telekomunikacyjne oraz nie stosuje się przepisów art. rodzaj programu i czas jego rozpowszechniania. 4) nastąpi przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy przez inną osobę. o rachunkowości. dane. wprowadzania zmian lub cofania rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy art. jeżeli: 1) rozpowszechnianie programu powoduje zagrożenie interesów kultury narodowej. 3. Koncesja może być cofnięta. udział w programie audycji wytworzonych przez producentów krajowych. 116 tej ustawy. termin wygaśnięcia koncesji. Przewodniczący Krajowej Rady podaje do publicznej wiadomości informacje o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia koncesji. po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. w formie przewidzianej w ustawie z dnia 29 września 1994 r. 38. (30) Koncesja. 114 i 115 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. w zakresie określonym w ust. Nadawca jest obowiązany do corocznego składania do Krajowej Rady sprawozdania finansowego. Koncesję cofa się. określi. które powinien zawierać wniosek. 1 pkt 3. Koncesja może określać inne warunki prowadzenia działalności. 4. Do dokonywania. 2) nadawca rażąco narusza warunki określone w ustawie lub w koncesji. w drodze rozporządzenia. (31) Jeżeli do rozpowszechniania programów radiofonicznych lub telewizyjnych jest wymagana rezerwacja częstotliwości. 4) nadawca. Art. oraz szczegółowy tryb postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji. jest udzielana w porozumieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej. 3. 3) działalność objęta koncesją jest wykonywana w sposób sprzeczny z ustawą lub z warunkami określonymi w koncesji. 4) 5) 6) 7) Art. bezpieczeństwa i obronności państwa lub narusza normy dobrego obyczaju. a nadawca.

organ koncesyjny wydaje decyzję o uchyleniu decyzji o uznaniu za nadawcę społecznego. 16 ust. Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję w sprawie wyrażenia zgody bądź odmowy. . 2. Do uprawnień wynikających z rezerwacji częstotliwości stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Do programów. Koncesja na rozpowszechnianie programu telewizyjnego obejmuje również wykorzystanie sygnału telewizyjnego do rozpowszechniania przekazów tekstowych. 2) promocji działalności własnej nadawcy. 2) fundacja w ramach realizacji celów statutowych. Art. 3. 3) kościelna lub wyznaniowa osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego o uregulowanej w ustawie sytuacji prawnej. ustala. 1. 2. 40. Odmowa wyrażenia zgody następuje. 39. W przypadku naruszenia przez nadawcę społecznego wymogów określonych w art. 16 ust. o której mowa w ust. niezależnie od opłat za używanie urządzeń radiokomunikacyjnych oraz używanie częstotliwości. uprawnienia. 1. Uprawnienia wynikające z koncesji są niezbywalne. Krajowa Rada w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych. 5. Stwierdza w niej obowiązek uiszczenia opłat. podziału albo innego rodzaju przekształceń spółek handlowych. 2. o których mowa w ust. 1. o których mowa w ust. stosuje się odpowiednio przepisy ustawy.4. nie stosuje się: 1) ograniczenia dopuszczalnego wymiaru czasowego reklam i telesprzedaży w ciągu godziny. Nadawca społeczny jest zwolniony z opłat za udzielenie lub zmianę koncesji. określonego w art. 4 pkt 1a. z wyłączeniem przepisów art. 39a. 39b. 16a. o których mowa w ust. 2.Prawo telekomunikacyjne. W przypadku łączenia. 3. Uprawnienia. 1. Art. Za udzielenie koncesji pobiera się opłatę. Art. 2. Na podstawie uchwały Krajowej Rady. przewidzianych w ustawie o łączności. 1. 38a. W przypadku uprawomocnienia się decyzji w sprawie cofnięcia koncesji Przewodniczący Krajowej Rady niezwłocznie ogłasza o możliwości uzyskania koncesji w zakresie objętym cofniętą koncesją. wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia udzielenia lub zmiany koncesji. 1. 2) przepisów art. 3 oraz art. 3. z zastrzeżeniem ust. Art. O uznanie za nadawcę społecznego może do Krajowej Rady wystąpić: 1) stowarzyszenie w ramach realizacji celów statutowych. 2) nastąpi przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy przez inną osobę. 1. 2. 4. 3. 1 pkt 1. 15-15b. gdy: 1) nadawca osiągnie pozycję dominującą w dziedzinie środków masowego przekazu na danym rynku właściwym w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. o których mowa w ust. Do programów. o których mowa w ust. nie przechodzą na nabywcę przedsiębiorstwa upadłego. mogą przejść na inny podmiot za zgodą Krajowej Rady wyrażoną w formie uchwały. 3-5. uwzględniając charakter poszczególnych nadawców i ich programów. Art. Koncesja może być udzielona na rozpowszechnianie w sieciach kablowych lub w sposób rozsiewczy satelitarny programu poświęconego wyłącznie: 1) telesprzedaży. w .

2. oraz może określać podmioty zwolnione od opłaty. 36 ust. 2a) programy krajowych nadawców społecznych dostępne na danym obszarze. 5. Organem prowadzącym rejestr jest Przewodniczący Krajowej Rady. 4) programy innych nadawców krajowych i nadawców zagranicznych. 40b. 43. 1. o której mowa w ust. oraz może określić podmioty zwolnione od opłaty. 1. 38. która posiada koncesję na rozpowszechnianie programu. wymaga zezwolenia Przewodniczącego Krajowej Rady. o której mowa w ust. 3. Czynności. 2. 2 oraz art. Art. o której mowa w ust. 2) regionalne programy radiofonii i telewizji publicznej dostępne na danym obszarze. Operator sieci kablowej wprowadza programy do sieci kablowej w następującej kolejności: 1) ogólnokrajowe programy radiofonii i telewizji publicznej. dokonane bez zezwolenia są nieważne. 1.drodze rozporządzenia. bądź nabycie prawa z udziałów lub akcji przez osobę zagraniczną w spółce. 4. Przewodniczący Krajowej Rady wydaje i cofa zezwolenie. Rejestr jest jawny. 4. których siedziby lub miejsce zamieszkania znajdują się w państwach będących członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Art. wysokość opłaty. do którego stosuje się odpowiednio przepisy art. Art. w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych. art. 3. 1 nie dotyczy ogólnokrajowych programów publicznej radiofonii i telewizji oraz innych programów nadawców krajowych. 40a. 1. 2. 3) programy innych nadawców krajowych dostępne na danym obszarze. . Przewodniczący Krajowej Rady może. o których mowa w ust. 1 kolejność wprowadzania programów do sieci kablowej. w stosunku do którego osoba zagraniczna jest podmiotem dominującym. w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Program rozprowadzany w sieci kablowej wymaga zgłoszenia do rejestru. 1. uważa się za czynność dokonaną przez podmiot dominujący. 1. Do postępowania w sprawach wpisu do rejestru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. art. na podstawie uchwały Krajowej Rady. Art. w uzasadnionych przypadkach. dostępnych na terenie objętym rozprowadzaniem za pomocą urządzeń odbiorczych powszechnego odbioru. 41. Czynność. dokonaną przez podmiot. 1. Za wpis do rejestru pobiera się opłatę. 1. 42. 1. 33 ust. o swobodzie działalności gospodarczej. Przepisów ust. chyba że ustawa stanowi inaczej. 5. o którym mowa w ust. do osób zagranicznych. 3. wydać decyzję zezwalającą na inną niż wymieniona w ust. Krajowa Rada w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych ustala. w drodze rozporządzenia. Nabycie lub objęcie udziałów albo akcji. 1-3 nie stosuje się do osób zagranicznych lub spółek zależnych. 2. 35 ust. Przepis ust. wysokość opłaty. 2. Rozdział 6 Rozprowadzanie programów w sieciach kablowych Art.

2. 4. 5. co najmniej dwukrotnie zamieszczone zostały treści naruszające przepisy art. Przewodniczący Krajowej Rady z urzędu wykreśli wpis programów lub programu z rejestru. płeć. 2. 45. 3. Operator sieci kablowej dokonuje zgłoszenia programu do rejestru nie później niż 2 miesiące przed rozpoczęciem jego rozprowadzania. 1. 3. Do zgłaszania zmian stosuje się odpowiednio przepisy o wpisie programu do rejestru. Operator sieci kablowej jest obowiązany zgłaszać organowi rejestracyjnemu. jeżeli: 1) wnioskodawca nie ma uprawnień do używania urządzeń radiowych i sieci telekomunikacyjnych. Organ rejestracyjny odmówi wpisu do rejestru programu. jeżeli jest on inny niż adres siedziby. zmiany stanu faktycznego i prawnego objętego wpisem do rejestru. 2) operator wprowadza zmiany do programu. w okresie ostatnich 12 miesięcy. Wpis do rejestru zawiera dane. 33 ust. 44. o którym mowa w ust. Odmowa wpisu programu do rejestru oraz wydanie zakazu rozprowadzania programu następuje w drodze decyzji administracyjnej. 3. o których mowa w ust. 2) w rozpowszechnianym programie. Art. 2) określać program przewidziany do rozprowadzania i jego nadawcę. jeżeli organ rejestracyjny nie odmówił rejestracji w terminie 2 miesięcy od daty złożenia wniosku. powstałe po dniu dokonania wpisu programu do rejestru. (uchylony). że rozprowadzanie programu nie będzie naruszało praw nadawcy programu. o którym mowa w ust. których rozprowadzanie nie podlega zgłoszeniu. 3) dokumenty wskazujące. na którym program ma być rozprowadzany. co najmniej dwukrotnie zamieszczone zostały treści podżegające do nienawiści ze względu na rasę. 3a.Art. że program jest rozpowszechniany do powszechnego odbioru. 4 i 5. 1. w okresie ostatnich 12 miesięcy. a w przypadku programu przekazywanego przez nadawcę operatorowi . 1. rozpowszechnia go nie w całości lub nierównocześnie. 3. z wyjątkiem adresu zamieszkania. Organ rejestracyjny dokonuje wpisu programu do rejestru na podstawie zgłoszenia. 4) oświadczenie o kolejności wprowadzania do sieci programów dostępnych na terenie objętym rozprowadzaniem za pomocą urządzeń odbiorczych powszechnego odbioru. 4) (uchylony). narodowość lub religię lub naruszające przepisy art. Zgłoszenie. 18. 4. Rozprowadzanie programu można rozpocząć. . 2. jego siedzibę lub miejsce zamieszkania. 3) operator nie przestrzega ustawowej kolejności wprowadzania programów do sieci kablowej. 18 ust. Operator sieci kablowej dołącza do zgłoszenia: 1) kopię zezwolenia na używanie urządzeń nadawczych i sieci telekomunikacyjnych niezbędnych do rozprowadzania programu. 5) (uchylony). Organ rejestracyjny zakaże operatorowi sieci kablowej rozprowadzania programów albo określonego programu.umowę z nadawcą programu. 3) określać obszar. 2) dokumenty wskazujące. do której stosuje się odpowiednio przepis art. w terminie 14 dni. jeżeli: 1) w rozprowadzanym programie. powinno: 1) wskazywać wnioskodawcę. 3b. 6. W przypadku wydania zakazu.

18 ust. Kto rozprowadza program radiowy lub telewizyjny bez wpisu do rejestru . 16a ust. 50 (uchylony). stosuje się odpowiednio przepisy o udzielaniu koncesji na rozpowszechnianie programów. 46. karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.podlega grzywnie. Kto rozpowszechnia program radiowy lub telewizyjny bez koncesji . art. art. 4. który nie wymaga rezerwacji częstotliwości. 15b. Przewodniczący Krajowej Rady wydaje decyzję nakładającą na nadawcę karę pieniężną w wysokości do 50 % rocznej opłaty za używanie częstotliwości przeznaczonej do nadawania programu. 20b ust. 1-3. Art. karę pieniężną w wysokości do 10 % przychodu nadawcy. a także nieobciążanie operatorów sieci kablowych utrudnieniami w zakresie wykonywanej działalności. 3.5. art. 4. 1-7. art. 52. 47. Art. Przewodniczący Krajowej Rady może nałożyć karę. jeżeli od naruszenia obowiązku. 1-6. Krajowa Rada określa. 16 ust. art. 17 ust. 15a ust. . 1. 4. 15 ust.uwzględniając możliwość prowadzenia rejestru i zgłaszania do niego wniosków w systemie teleinformatycznym. Art. osiągniętego w poprzednim roku podatkowym. art.podlega grzywnie. art. w tym: 1) wzór rejestru. Art. także w decyzji wydanej na podstawie art. szczegółowy sposób i tryb prowadzenia rejestru programów w sieciach kablowych. 48 (uchylony). Art. o której mowa w ust. 2) wzór zgłoszenia o wpis do rejestru . (33) Do rozprowadzania programów w sposób bezprzewodowy. Rozdział 8 Odpowiedzialność prawna Art. 20 ust. 1. Wpis do rejestru podlega wykreśleniu z urzędu w przypadku utraty przez operatora sieci kablowej uprawnień do używania urządzeń nadawczych i sieci telekomunikacyjnych wykorzystywanych do rozprowadzania programów. Kara pieniężna jest płatna z dochodu po opodatkowaniu lub z innej formy nadwyżki przychodów nad wydatkami. 51 (uchylony). art. 15a ust. 15 ust. 16c. Kary pieniężnej nie można nałożyć. 16b. 17 ust. zmniejszonej o podatki. w drodze rozporządzenia. o którym mowa w ust. karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. 4. 49 (uchylony). 8 i art. 1. 6. 10 ust. Art. 1. art. a w przypadku gdy nadawca nie uiszcza opłaty za częstotliwość. 2. Jeżeli nadawca narusza obowiązek wynikający z przepisów art. 16 ust. art. 2. 1-3. 1 i 6 lub z przepisów wydanych na podstawie art. 18 ust. Rozdział 7(34) (uchylony). 1. 1. Art. 53. 2. konieczność zapewnienia przejrzystości i kompletności zapisu informacji znajdujących się w rejestrze oraz sprawność postępowania rejestracyjnego. art. art. upłynął jeden rok.

1. W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. 1. Nr 58. 10 ust. poz. stronie nie przysługują środki prawne wzruszenia decyzji przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego. 22) w art.sądu gospodarczego. 84 i z 1993 r. o których mowa w art. 297. Tej samej karze może podlegać osoba kierująca działalnością nadawcy za nieudzielenie lub udzielenie nierzetelnych informacji na żądanie Przewodniczącego Krajowej Rady. 48 wprowadza się następujące zmiany: (zmiany pominięto). U. Kościoły i inne związki wyznaniowe mają prawo do emitowania w radiu i telewizji programów religijno-moralnych. poz. W postępowaniu w sprawach odwołań od decyzji. Nr 11. 53 i 54 służy odwołanie do Sądu Wojewódzkiego(35) w Warszawie . 4. Art. Nr 95. poz. Nr 29. 60. 504 oraz z 1991 r. Nr 55. 321 i Nr 86. 54. W ustawie z dnia 30 grudnia 1950 r. Art. poz. poz. 297. 2. Nr 51.Art. poz. 2 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 7 w brzmieniu: "7) członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. z 1990 r. z 1990 r. przepisy przejściowe i końcowe Art. 53 i 54. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. Art. poz. o wydawaniu Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i Dziennika Urzędowego Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" (Dz. 425) w art. uchylenia." Art. poz. Nr 51. 2." . poz. 4 oraz art. 420) w art. 25 ust. Nr 29. podlegają wpłacie do budżetu państwa. Rozdział 9 Zmiany w przepisach obowiązujących. Nr 5. 56. Nr 55. 1. 58. poz. przewidziane przepisem art. poz. 154. U. 1 w ust. 321 i Nr 86. o których mowa w ust. 59. zmiany oraz stwierdzenia nieważności decyzji. Jeżeli osoba kierująca działalnością nadawcy nie wykonuje decyzji wydanych na podstawie art. Nr 94. 155. W razie złożenia odwołania od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady do sądu. poz. U. 3. 1. 1 w pkt 2 po wyrazach "i ministrów" skreśla się przecinek i dodaje się wyrazy "oraz Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. Nr 95. 57. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. poz. Przewodniczący Krajowej Rady może wydać decyzję nakładającą na nią karę pieniężną. 524 i z 1991 r. w szczególności dotyczące wznowienia postępowania. o której mowa w ust.". upłynęły dwa lata. poz. nieprzekraczającą jednak jej sześciomiesięcznego wynagrodzenia. społecznych i kulturalnych w sposób określony w porozumieniach między władzami danego kościoła lub innego związku wyznaniowego a jednostkami publicznej radiofonii i telewizji. jeżeli od daty wydania decyzji. 3. Decyzja nakładająca karę nie może być wydana. 1 w ust. 2. 504 oraz z 1991 r. 10 ust. Kary. U. stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące spraw z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym. Art. 425 i Nr 107. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. 459) w art. 10 ust. poz. Od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady wydanych na podstawie art. 55. 4 otrzymuje brzmienie: "4. o Trybunale Stanu (Dz. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r.

poz. 26 ust. 3 pkt 1. 26 ust. 1 pkt 2. 2 otrzymuje brzmienie: "2. z Krajową Radą. powoła Krajowa Rada. lecz nie później niż po upływie roku od dnia wejścia ustawy w życie. 541) wprowadza się następujące zmiany: (zmiany pominięto). Podmioty rozprowadzające programy w sieciach kablowych dostosują swoją działalność do wymogów określonych w rozdziale 6 w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie. 1. 7. Krakowie. Pierwsze zarządy spółek. 26 ust. Zezwolenia na używanie urządzeń telekomunikacyjnych przeznaczonych do nadawania programów radiowych i telewizyjnych wygasają z dniem rozpoczęcia działalności na tym samym terenie przez nadawcę. 61. Przewidziane w ustawach szczególnych zadania Komitetu oraz Przewodniczącego Komitetu w zakresie administracji państwowej przechodzą do właściwości Krajowej Rady. 1 i 2. Katowicach. Sposób realizacji uprawnień. 26 ust. 1 i 2. Znosi się Komitet do Spraw Radia i Telewizji "Polskie Radio i Telewizja". odpowiednio do zakresu ich zadań ustawowych i statutowych. poz. W ustawie z dnia 4 lipca 1991 r. 3. o których mowa w art. Bydgoszczy. poz. 2) spółkę. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa uzgodni treść statutów spółek. Olsztynie. Art. 287 i Nr 95. przepisu art. Gdańsku. i do nadawców posiadających zezwolenia wydane w związku z ustawą. 4. z siedzibą w Warszawie oraz spółki. Przewodniczący Komitetu kieruje działalnością państwowej jednostki organizacyjnej "Polskie Radio i Telewizja" do czasu zarejestrowania spółek. 293 i Nr 105. o której mowa w art. Poznaniu. może przewidywać oddziały terenowe w innych miejscowościach niż wymienione w ust. 59. poz. 63. Warszawie. W ustawie z dnia 23 listopada 1990 r. Warszawie i we Wrocławiu. 3. 5. Do nadawców posiadających zezwolenie. o których mowa w ust. . o której mowa w art. 425) w art. Rzeszowie. we Wrocławiu i w Zielonej Górze. Poznaniu. Szczecinie. Funkcje organu założycielskiego w stosunku do przedsiębiorstw państwowych oraz uprawnienia nadzorcze w stosunku do jednostek badawczo-rozwojowych podległych Komitetowi przejmuje Przewodniczący Krajowej Rady. 2 i 3. któremu przyznano w koncesji częstotliwość wykorzystywaną dotychczas do nadawania programu. Lublinie. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może zawiązać spółki radiofonii regionalnej z siedzibami w innych miejscowościach niż wymienione w ust. 2. 5. Nr 86. Przewidziane w ustawach szczególnych zadania Komitetu oraz Przewodniczącego Komitetu w zakresie tworzenia i rozpowszechniania programów radiowych i telewizyjnych przechodzą na jednostki publicznej radiofonii i telewizji. o której mowa w art. 1 pkt 1. Lublinie. Art. zwany dalej "Komitetem". o których mowa w art. Statut spółki. Łodzi. Nr 69. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zawiąże: 1) spółkę. 8. 504 oraz z 1991 r. o których mowa w ust. 52 nie stosuje się. o której mowa w art. 64.Art. Katowicach. poz. o którym mowa w ust. 26 ust. Kielcach. U. z siedzibą w Warszawie i oddziałami terenowymi w Bydgoszczy. Szczecinie. 2. o której mowa w art. U. Przepis ust. z siedzibami w Białymstoku. o których mowa w ust. o łączności (Dz. Gdańsku. Nr 66. 1. 5 nie dotyczy uprawnień wydanych na podstawie ustawy. 62. 36 ust. Rzeszowie. 2. 59. 4. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (Dz. 6. Koszalinie. 2." Art. Krakowie. 1. Opolu. Łodzi. 3 pkt 2. regulują porozumienia między Świętym Soborem Biskupów a jednostkami publicznej radiofonii i telewizji.

1. oraz własności budynków. Przydział częstotliwości. 2. 2. Nr 103. powstałe przed wpisaniem spółki do rejestru handlowego. częstotliwości wykorzystywane przez PRTV w chwili wejścia w życie ustawy do emisji programów telewizyjnych i radiofonicznych. Pracownicy PRTV stają się z mocy prawa pracownikami właściwej spółki. 3. 1. o których mowa w ust. Rada Ministrów określi. 2. 1. wygasają z dniem przyznania tych częstotliwości spółkom. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. zwanej dalej "PRTV". odpowiada spółka. Do użytkowania wieczystego nie stosuje się przepisów art. 69. 67. 2. o których mowa w ust. 2. poz. z zachowaniem zasad określonych w art. poz. o których mowa w ust. 26 ust. będących w dniu wejścia w życie ustawy w zarządzie PRTV. 1. 64 ust. 2. 2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa wniesie do spółek. zasadę podziału i przekazywania tego mienia oraz tryb rozpoznawania spraw spornych. z 1991 r. będące w dniu wejścia w życie ustawy w zarządzie PRTV. który przewodniczy jej obradom. Budynki i inne urządzenia oraz lokale znajdujące się na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa. do opłat za czynności notarialne związane z zawiązaniem tych spółek stosuje się odpowiednio przepisy o przekształcaniu przedsiębiorstwa państwowego w spółkę. Nabycie własności następuje nieodpłatnie. 64 ust. Uprawniony organ powołujący członków Krajowej Rady na pierwszą kadencję po wejściu w życie ustawy wskaże. z zastrzeżeniem ust. 1. 464)(36) w części dotyczącej pierwszej opłaty. Nr 30. Art. z dniem zarejestrowania spółek stają się z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego tych spółek. 4. . który z nich powołany został na okres dwóch. U. 3. Art. 3. Stosunek pracy pracowników zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych. 65. 66. 236 Kodeksu cywilnego. 446 i Nr 107. 3. z dniem zarejestrowania spółek stają się z mocy prawa własnością tych spółek. 127. określonych przez Krajową Radę. 68. 2 i 3. w drodze rozporządzenia. 41 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. przyznane innym podmiotom na podstawie dotychczasowych przepisów. Zatrudnienie tych pracowników w spółce może nastąpić na warunkach uzgodnionych przez strony. Na spółki przechodzą z mocy ustawy uprawnienia i obowiązki Komitetu i PRTV wynikające z decyzji administracyjnych. Grunty stanowiące własność Skarbu Państwa. Za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy. poz. Art. 1. o których mowa w art. ustaje z mocy prawa z dniem wpisania spółki do rejestru handlowego. Ustanie stosunku pracy jest równoznaczne w skutkach prawnych z rozwiązaniem stosunku pracy wskutek wypowiedzenia umowy o pracę przez zakład pracy. Minister Łączności w porozumieniu z Przewodniczącym Krajowej Rady przydzieli spółkom. 2. o których mowa w ust. W decyzji tej określa się również warunki użytkowania wieczystego. o których mowa w art. w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia ustawy w życie. 1. a który na okres czterech lat. szczegółowy tryb inwentaryzacji mienia wymienionego w ust. następuje bez opłat. mienie pozostałe po likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej "Polskie Radio i Telewizja". Uprawnienia do używania częstotliwości. 1 i 2 są wolne od opłat sądowych i skarbowych. 1.Art. Nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntów. 2. Czynności podejmowane w wykonaniu art. stwierdza się decyzją wojewody. innych urządzeń i lokali. Pierwsze posiedzenie Krajowej Rady zwołuje Marszałek Senatu. Art.

poz. Nr 173. poz. poz. 896. Nr 63. poz. Nr 60. poz. Nr 111. 1597. poz. 1151 i 1152. poz. 1) . 257. Art. Nr 96. Nr 167. Nr 88. 2155. z 2001 r. Nr 121. Nr 104. z 2004 r. zachowują moc dotychczasowe przepisy wydane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 489. poz. z 1996 r. poz. z 2000 r. poz. 2081 i Nr 223. 28. 136. Nr 28. 554 i Nr 121. poz. z 2002 r. 877. Nr 113. Nr 106. 2274. z 1995 r. 1808 i Nr 210. 948. 1383 i 1384 i Nr 128. poz. Nr 139. poz. 315. Nr 126. Nr 3. poz. poz. Nr 69. Nr 117. poz. Nr 124. 682. 1107 oraz z 2003 r. poz. Nr 45. z wyjątkiem przepisu art. o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą. poz. U. Nr 100. U. który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1993 r. 668. Nr 29. z 1997 r. Nr 54. poz. poz. z 2003 r. U. Nr 210. poz. nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy. poz. poz. Nr 54. 1041. poz. 961. 1546 i Nr 213. Nr 24. Art. poz. Nr 43. 535. poz. Nr 114. Nr 121. Nr 12. 1152. z 1999 r. Nr 96. 2276 oraz z 2004 r. 2215 oraz z 2004 r. 1. poz. z 1999 r. 1268. Nr 213. o Komitecie do Spraw Radia i Telewizji "Polskie Radio i Telewizja" (Dz. 71.3. 5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. 591. z 2002 r. poz. poz. poz. poz. 1407. 275). poz. 1193 i Nr 120. 1083. z 2003 r. 255 i 256 i Nr 84. 1115. 307 oraz z 1984 r. Pierwszy Przewodniczący Krajowej Rady jest powoływany spośród wszystkich członków Rady pierwszej kadencji. Nr 113. 1001 i Nr 152. 1207. 391. U. Nr 5. poz. poz. U. poz. 1193. Nr 138. 1382. poz. 661. 1143 oraz z 2004 r. poz. Nr 92. 2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. poz. z 1994 r. poz. poz. 1535. poz. 984. 959. Nr 145. 4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. 52. 935. 110. poz. 770. z 1997 r. 1324 i Nr 229. 2135. 2135. z 2003 r. _________ Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. poz. poz. Nr 146. 769 i Nr 158. Nr 171. 756 i Nr 162. 719 i Nr 122. poz. Nr 88. Nr 99. Nr 229. poz. 1663. poz. U. 70. poz. Do czasu wydania przepisów przewidzianych w ustawie. 2. poz. poz. poz. Nr 91. Ustawa wchodzi w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia. Nr 84. z 1998 r. poz. 45. 1. poz. poz. Nr 80. 1372. 625. poz. 3) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. poz. Nr 124. z 1992 r. 882. poz. Traci moc ustawa z dnia 2 grudnia 1960 r. Nr 93. poz.