Kinezyterapia miejscowa: 1. Ćwiczenia bierne 2. Ćwiczenia czynno - bierne 3. Ćwiczenia samowspomagane 4. Ćwiczenia czynne w odciążeniu 5.

Ćwiczenia czynne wolne 6. Ćwiczenia czynne oporowe 7.Ćwiczenia prowadzone Inne formy ćwiczeń i oddziaływań: 1. Ćwiczenia redresyjne 2. Wyciągi redresyjne 3. Ćwiczenia synergistyczne 4. Ćwiczenia oddechowe 5. Ćwiczenia relaksacyjne 6. Ćwiczenia czynności samoobsługi 7. Pionizacja i nauka chodu Kinezyterapia ogólna: 1. Ćwiczenia ogólnousprawniające 2. Ćwiczenia gimnastyki porannej 3. Ćwiczenia w wodzie 4. Sport osób niepełnosprawnych ………………………....... Ćwiczenia bierne – wykonujemy, kiedy siła mięśniowa jest na 0-1 w skali Lovetta, ćwiczenia wykonywane są przez terapeutę bez współdziałania pacjenta. Cel : - zmiana ruchu biernego na ruch czynny, - zachowanie elastyczności i długości mięśni, - zachowanie pełnego zakresu ruchu w stawach. - utrzymanie właściwego krążenia krwi i chłonki (wspomaganie pompy mięśniowej), - zachowanie pamięci ruchowej, - oddziaływanie na układ nerwowy, uaktywnienie torowania: - proprioceptywnego (czucia głębokiego)- poprzez docisk stawowy, pełne rozciągnięcie mięśnia - eksteroreceptywnego (czucia powierzchownego) poprzez potrząsanie kończyną, dotyk ręką terapeuty - oddziaływanie ideomotoryczne – nauka utrwalanie i zapamiętywanie nowych wzorców ruchowych Wskazania: - niedowłady i porażenia - napięcie spastyczne - nie utrwalone ograniczenie ruchomości w stawach - zła trofika tkanek miękkich Przeciwwskazania: - niepełny zrost - stany zapalne stanów - stan bezpośredni po zwichnięciach i innych urazach stawów - rany skóry, mięśni, pooperacyjne przed wyjęciem szwów - ból przy ćwiczeniach - ciężki ogólny stan chorego - niewydolność układu krążenia

rytmiczne dostosowane do możliwości pacjenta.w. powinno się wykonywać trakcję.demineralizacja kości Przeciwwskazania: . odpoczynek) .: wolne.k.porażenie spastyczne (spastyczność) wzmożenie napięcia mięśniowego Ćwiczenia czynno – bierne – stosujemy przy nadmiernym napięciu mięśni wywołanym bólem.g.porażenie lub niedowład obu k.stany po chirurgicznych zabiegach rekonstrukcyjnych w narządzie ruchu . otwory dla pasów stabilizacyjnych . gdzie ruch mógłby stanowić utrudnienie w gojeniu . ćwiczenia wykonujemy w pozycji leżącej.. powinna zapewniać prowadzenie ruchu. powrót do p. mających uchwyty.stany atrofii tkankowej . ćw.g. wszystkie ćw.. Wg. w celu zmniejszenia tarcia pow.w.rozbicie odruchowego koła bólu . stawowych (najczęściej przy ruchach zginania).w.d i k.k.pozycja do ćwiczeń – jak na 0-1 w teście Lovetta . ruch prowadzony jest biernie przez fizjoterapeutę. najwygodniej na stole do ćw.niedowład paresis częściowe upośledzenie (osłabienie siły mięśnia lub grupy mięśni) .w. wykonuje się 1 – 2 x dziennie.p. a pacjent czynnie rozluźnia mięśnie.paraplegia . czyli odciąganie od siebie pow. ruch. stawowych o siebie . lub k.porażenia lub niedowłady pochodzenia centralnego z wzmożonym napięciem mięśniowym (spastyczne. biernych musi być pewny. . dla ćwiczeń biernych w stawach k.porażenie lub niedowład jednej kończyny monoparesis – monoplegia . . paraparesis . tułowia. . głowy oraz szyi jest pozycja leżąca.odcinek bliższy ćwiczonego stawu musi być ustabilizowany tak. .świeże blizny pooperacyjne lub inne urazy.p.ciężki ogólny stan chorego .należy przestrzegać stałych faz ruchu w ćwiczeniach (p. połączony z czynnym intensywnym działaniem chorego w kierunku rozluźnienia mięśni” Cel: . z ramieniem wysuniętym poza łóżko.połowicze porażenie lub niedowład k.wykonując ruchy bierne w stawie. mogą to być również pasy stabilizacyjne lub ręka terapeuty. ze względu na siłę mięsni jest trudna do wykonania testem Lovetta . .k. . aby ruch odbywał się tylko w tym stawie..porażenie wiotkie (wiotkość) obniżenie napięcia mięśniowego .tempo ćw.w. unieruchomieniem lub innymi czynnikami. dlatego do tego rodzaju ćw. hemiparesis – hemiplegia .porażenie czterech kończyn tetraparesis – tertraplegia .należy stosować pozycję izolowaną.porażenie paralysis całkowite wyłączenie możliwości ruchów . dla ćwiczeń biernych w stawach k. natomiast u osób które nie mogą usiąść na krześle.klasyfikacja do tych ćw.. stabilizację uzyskuje się poprzez odpowiednio dobrane p.chwyt stosowany przy ćw. które nie może być za szerokie.p..g.d. kwalifikuje się pacjentów o nadmiernym napięciu mięśni . z oparciem. powtarzamy około 30x (w każdej płaszczyźnie) Rodzaje zaburzeń: . aby nie był wspomagany przez inne.unieruchomienie kończyn za pomocą wyciągów redresyjnych.choroby reumatoidalne . w pełnym fizjologicznym zakresie .w.Weissa „ruch bierny wykonywany przy pomocy siły zew.d. jest pozycja siedząca na krześle.k.obniżenie napięcia mięśniowego spowodowanego bólem Wskazania: .Metodyka: . nie może sprawiać bólu. gdyż utrudniałoby to wykonywanie ruchów w stawie ramiennym.czynne procesy zapalne w obrębie stawu .

.opadanie łopatki po stronie chorej jest często wynikiem uniesienia łopatki po stronie zdrowej .pełny zakres ruchu należy zastąpić zakresem funkcjonalnym: do 100 stopni zgięcie do 90 stopni odwiedzenie rotacja zew. stosuje się przy sile mięśni -2.aktywizacja pacjenta do pracy przez możliwość samodzielnego wykonywania ćwiczenia bez udziału fizjoterapeuty .2.niedowłady i porażenia Przeciwwskazania: .do 30 stopni. Wspomaganie może mieć charakter: . prowadzimy po zabiegach fizykoterapeutycznych.należy stosować temblak dla zabezpieczenia przed podwichnięciem Ćwiczenia czynne w odciążeniu – są to ćwiczenia wykonywane w warunkach zniesionego ciężaru ćwiczonego odcinka ciała. jest to podstawowy warunek zapewniający właściwą współpracę z chorym Ćwiczenia samowspomagane – są to ćwiczenia kombinowane dla części niesprawnych jest to działanie o charakterze biernym. miękkich przykurczy.zapobieganie ograniczeniom ruchu w stawach . przerwa 2 – 3 min.wzmocnienie siły mięśniowej do wartości umożliwiającej wykonanie ćwiczeń czynnych-właściwych tj.+2 w skali Lovetta. mięśni . nie podlegające świadomemu rozluźnieniu . w czasie ćw.pośredni ( system bloczkowy) Cel: .ćw. bardzo wolne.utrzymanie odpowiedniego zakresu ruchu w stawie .oddziaływanie psychoterapeutyczne Wskazania: . . czynno – biernym (przy sile mięśniowej w przedziale od 0 . a dla części zdrowych są to ćwiczenia czynne często z oporem.niewydolność układu krążenia Metodyka: .p.likwidacja tzw. pacjent musi być stale informowany jakie mięśnie ma rozluźnić i w jakim momencie.zapobieganie niekorzystnym zmianom wynikającym z bezruchu . często pod „osłoną leków”.2 w skali Lovetta). 3 w skali Lovetta .w.do 70 stopni .nie będące dowolnie kontrolowane. liczba powtórzeń 10 – 15 x w jednej serii.przy ćwiczeniach kończyn porażonych należy unikać podwichnięć w stawie .zapobieganie ograniczeniom zakresu ruchu Wskazania: . rotacja wew.niewydolność układu krążenia Metodyka: .bezpośredni (jedna ręka “ćwiczy” drugą) . ruch prowadzony jest do granicy bólu .stany zapalne stawów.ruch powinien poprzedzać opis. i stabilizacja jak przy ćw. tempo ćw. biernych.poprawa trofiki mięśniowej poprzez działanie pompy mięśniowej . Cel: .ciężki ogólny stan chorego . . ograniczeń ruchomości w stawach .podczas ćwiczeń w stawie barkowym należy stosować „orczyk” .

. w pełnym zakresie od pełnego rozciągnięcia do pełnego skurczu.zniesienie ciężaru ćwiczonej kończyny osiąga się przez odciążenie.stan bezpośredni po zwichnięciach i innych urazach stawów .. kończyny lecz bez jej zrównoważenia.zmiany chorobowe pow. Podwieszki wahadłowe pozaosiowe – punkt zaczepienia linek połączonych z podwieszkami znajduje się poza osią ruchu co daje pełne odciążenie. Daje to możliwość również wspomagania lub utrudniania ruchu. aby ruchy ćw.ból przy ćwiczeniach . na łóżku ortopedycznym lub z wykorzystaniem RUP – u (rehabilitacyjne urządzenie przyłóżkowe). Ruch powinien odbywać się (zaczynać)od momentu bezwładności kończyny tzn.w. Sposoby odciążenia: 1.niewydolność układu krążenia Metodyka: .stany zapalne stawów i mięśni . . wykonany w pełnym zakresie. Można je zwiększać w zależności od przyrostu siły. mięśni. pozaosiowe) – odciążenie przez podwieszenie można wykonać w UGUL – u na stole do ćw. Ruch odbywa się nie w płaszczyźnie osiowej lecz po wycinku koła. znajduje się prostopadle nad stawami.pozwala na wykonanie czynnego ruchu. kończyny odbywały się w płaszczyźnie poziomej (wyjątek ruchy rotacyjne) . co jest dla pacjenta dodatnim bodźcem psychicznym. mobilizującym do dalszej intensywnej pracy i nastawia pozytywnie do prowadzonych ćwiczeń . Podwieszki jedno lub dwu – stawowe. Podwieszenia (osiowe.czas ćwiczeń od 15 – 30 min. wytrzymałości mięśni.pozycja do ćwiczeń taka jak na 2 w teście Lovetta .słaby wzrost kostny . ćw. w którym odbywa się ruch .. Podtrzymanie przez kinezyterapeutę – odciążenie otrzymuje się kiedy kinezyterapeuta podtrzymuje ćwiczony odcinek. 2.punkt zaczepienia linek połączonych z podwieszkami. haczyk. kiedy dążymy do zmniejszenia ich tarcia o siebie .stwarza możliwość wykonania samodzielnego ruchu czynnego.zaniki i znaczne osłabienie siły mięśniowej . Podwieszki osiowe – punkt zaczepienia ćwiczonej kończyny znajduje się prostopadle nad osią stawu.możliwość wykonania ruchów w przypadku niewielkiego bólu .podwieszenie na sprężynach zwiększa rozluźnienie mięśni. Ruch musi być dokładny w miarę możliwości. u chorych leżących podtrzymywanie można zastąpić uchwytem za rękaw lub nogawkę piżamy na odpowiedniej wysokości. pooperacyjne przed wyjęciem szwów . Ćwiczenia czynne w odciążeniu osiowym należy prowadzić z pewnymi zasadami: . co wpływa pozytywnie na mięśnie . oporowych. Ruch odbywa się w płaszczyźnie poziomej wokół osi pionowej. kończyna była w pełni odciążona . W warunkach szpitalnych. W czasie prowadzenia ćwiczeń należy przestrzegać stałych faz ruchu. które spełnia podwójną rolę: .podwieszenie może być częściowe lub całkowite . nie przekraczamy 5 min.ciężki ogólny stan chorego . aby ćw. w czasie ruchu. Czas trwania danej grupy wynosi 2 min. Do podwieszenia używa się linki z ruchomą klamrą do regulowania ich długości. ani nie utrudnić wykonania ruchu. że po każdym wykonaniu ruchu kończyna pozostaje przez chwilę w pozycji wyjściowej. Podtrzymywanie ćwiczonego odcinka. stawowych. przy pełnym odciążeniu i zrównoważeniu kończyny ćwiczonej.p.możliwość prowadzenia ruchu przy niepełnych zrostach kości po złamaniach Przeciwwskazania: .podwieszki zakłada się tak. dobrana tak. powinno być takie aby dodatkowo nie ułatwić.rany skóry.

Chory ćwiczy bez przyborów i dlatego ćwiczenia te noszą nazwę wolnych. przestrzeganie faz ruchu. 6. jest zastępowanie pracy mięśni ćwiczonych (osłabionych) pracą mięśni wspomaganych (substytucja) . Ułożenie kończyny na rolkach lub wrotkach – chory układa kończyny na rolkach lub wrotkach Ćwiczenia czynne – wolne (właściwe) – polegają na samodzielnym wykonywaniu ruchów w stawach z pokonaniem tylko ciężaru ćwiczonego odcinka ciała. Zmniejszenie tarcia o podłoże – formą odciążenia jest zastosowanie gładkiej. taka jak przy podwieszeniu osiowym. z oporem).ćw. zakres ruchu.zwiększenie siły i wytrzymałości siły mięśni . wykonuje się bez sprzętu pomocniczego. przed ćw.jednym z błędów w wykonywaniu ćw. Zanurzenie w wodzie – poprzez zanurzenie w wodzie osiąga się odciążenie. czynnych wolnych może wynosić od 15 – 45 min. tempa ćwiczeń i stopniowe przechodzenie od ruchów prostych do bardziej złożonych koordynacyjnie .. jako ćw.u dzieci najlepszą formą ćw. w górę jest utrudniony (ćw. Zmiana kąta nachylenia płaszczyzny – podobny efekt jak przy podwieszeniu osiowym uzyskujemy przy zmianie kąta nachylenia podłoża. i jest uzależniony od ogólnej wydolności i sprawności pacjenta. Należy pamiętać o stabilizacji odcinka bliższego stawu.uzyskanie poprawy koordynacji nerwowo-mięśniowej Wskazania: .ograniczenie ruchów w stawach Przeciwwskazania: . Siła na 3 w skali Lovetta.niewydolność układu krążenia Metodyka: .w.dodatkowo można stosować ćw.osłabienie siły mięśniowej .tempo ćwiczeń dostosowane do funkcjonalnych możliwości chorego. na początku wolne . Cel: . posypanej talkiem powierzchni lub podłożenie pod ćw.poprawę koordynacji nerwowo-mięśniowej osiąga się poprzez zwiększenie liczby powtórzeń. w takich przypadkach można pomijać pozycje izolowane . wydolności fizycznej. wieku. Chory wykonuje te ćwiczenia w pełnym zakresie ruchu.stany zapalne stawów.dobór pozycji wyjściowej jak na 3 w skali Lovetta . P. można prowadzić indywidualnie lub zespołowo. odcinek ciała śliskiego materiału lub połączenie obu. . zespół powinien stanowić grupę jednorodną pod względem schorzenia. jest zabawa .ćw.zaburzenia w funkcjonowaniu mięśni .utrzymanie właściwego zakresu ruchu w stawie . należy pouczyć pacjenta co do sposobu ich wykonania. 4. Ruchem w odciążeniu jest ruch wykonywany w kierunku zgodnym do działania siły wyporu. kształtujące. płaszczyznę i kierunek ruchu .w. Ruch po płaszczyźnie. zwrócić uwagę na p. zmniejszenie tarcia pow. mięśni .czas trwania ćw.ciężki ogólny stan chorego . W czasie powrotu do pozycji wyjściowej następuje wspomaganie ruchu. Środowisko wodne stwarza najlepsze warunki do pracy dla słabych mięśni. można stosować przy sile 4 i 5 w skali Lovetta. oddechowe . rozluźnienie mięśni.3.ćw. 5. stawowych. .

poprzedzamy rozgrzewką np.każde napięcie ćw.przed przystąpieniem do ćw. ale metoda treningu.czas napięcia 5 sek.zmniejszenie do minimum zaników mięśniowych.ćw.w.niewydolność układu krążenia Metodyka: . czas odpoczynku między powtórzeniami 5-10 sek.. dla rozwoju siły mięśni nie jest ważna liczba powtórzeń.osłabienie siły mięśniowej Przeciwwskazania: .1 seria 50% obciążenia x 10 powtórzeń . tempo i wielkość oporu zależą od tego.stany zapalne stawów. od wyniku dokonanego pomiaru zależy wielkość obciążenia zastosowanego do ćwiczeń . lepsze rezultaty można uzyskać przy 30 powtórzeniach niż przy 70. „krótkie ćw.ciężki ogólny stan chorego .metoda polega na tym.zasady prowadzenia ćw.).uzyskanie przyrostu siły i wytrzymałości mięśni . powinna być stabilna. siły) .zmniejszenie zaników mięśniowych. duża efektowność oraz łatwość stosowania tych ćwiczeń powoduje że są możliwe do wykonania w każdych warunkach .Ćwiczenia czynne – oporowe – są to ćw.kinezyterapeuta – opór ręczny . izometryczne”. że wykonuje się w ciągu dnia 3 stopniowane serie po 10 powtórzeń każda na jedną grupę ćwiczonych mięśni z przerwami pomiędzy 2 min. w tym celu można posłużyć się wzorcami opracowanymi przez różnych autorów .rytm.raz na tydzień określa się ciężar maksymalnego obciążenia Metoda Hettingera i Mullera: . czy dążymy do uzyskania przyrostu siły. Cel: .są to ćw. grupy dynamicznej powinno być poprzedzone pełnym jej rozciągnięciem Sposoby oporowania: . 4 razy w tygodniu .zestaw bloczkowo – ciężarkowy .2 seria 75% obciążenia x 10 powtórzeń .. – opór submaksymalny (prawie 90% max.3 seria 100% obciążenia x 10 powtórzeń . powstałych w następstwie procesów patologicznych Wskazania: . w miarę przyrostu masy mięśniowej zwiększamy liczbę serii do 3 w ciągu dnia . mięśni . zapewniać wygodę i dobre warunki do pracy ćwiczonych mięśni .:hantle . w trakcie których chory pokonuje ciężar ćwiczonego odcinka oraz opór dodatkowy. te dają największe wyniki w rekonstrukcji prostych zaników mięśni.ciężarki niepołączone z bloczkami np. 5 x w tyg. określonej grupy mięśni. szczególnie tych powstałych w wyniku unieruchomienia .tzw.. wykonuje się na początku jedna serię w ciągu dnia (10 powt.pacjent – który sam oporuje kończynę chorą poprzez kończynę zdrową . ćw. De Lorme i Watkinsa: . ogólnousprawniające .p. należy określić wielkość aktualnego oporu i liczbę powtórzeń ruchu. pomiędzy seriami. z oporem. czynnych z oporem wg.dokonujemy pomiaru siły mięśniowej. z oporami progresywnie wzrastającymi. ćw. czy zwiększania wytrzymałości mięśni oraz od stanu ogólnego i wieku pacjenta Metoda ćw. czy też większych .

Izometryczny – nie zmienia się długość mięśnia. łokciowy nie należy redresować) . występuje tylko zmiana napięcia 2.ograniczenie ruchów w stawach w skutek przykurczu tkanek miękkich Przeciwwskazania: . przy ruchach skrętnych prowadzący musi znać bardzo dobrze mechanikę stawu. kończyny. dokładnie objaśniamy jaki ruch będziemy wykonywać. jest konieczność wejścia w granicę bólu (to przede wszystkim różni je od ćw.ostry stan zapalny stawów. tempo zależy od siły mięsni pacjenta Ćwiczenia redresyjne – są to ćw.zabiegi fizykoterapeutyczne – rozluźniające należy wykonać bezpośrednio przed ćwiczeniami . podczas ćw.wzmocnienie siły mięśniowej . przy oporze ręcznym) 4. (st.woda i inne substancje płynne oraz substancje dające się modelować np. Rodzaje skurczu mięśni: 1.stabilizacja odcinka bliższego dla stawu . występuje tylko zmiana długości mięśnia 3. musi być bardzo pewna .sprężyny lub gumy .zaburzenia pamięci wzorców ruchowych Metodyka: .przed ćw. że kinezyterapeuta prowadzi ruch odciążając kończynę ćwiczoną. mięsień w każdej sekundzie ruchu pracuje z siłą maksymalną (możliwe tylko. z użyciem odpowiednio dawkowanej siły zew. jej skuteczność zależy od dwóch czynników: rodzaju zablokowania ruchomości stawowej i jej przyczyny oraz odporności pacjenta na ból.siła współdziałająca jest dawkowana tak. ruch można pokazać na kończynie zdrowej . Czynnikiem charakteryzującym te ćw. następuje zmiana długości i napięcia mięśnia Ćwiczenia prowadzone – polega na tym.ćwiczony ruch powinien być prowadzony w jednej płaszczyźnie. .uzyskanie pełnej.utrwalenie i odtwarzanie wzorców ruchowych w przypadku niedowładów mięśni Wskazania: . Auksotoniczny – dynamiczny. a nie zastępowała ich pracy . Izotoniczny – nie zmienia się napięcie. aby umożliwiała wykonanie ruchu.:gąbka. ciała . mobilizujemy pacjenta.podwyższona temp. . biernych) Cel: . biernej ruchomości w ćwiczonym stawie Wskazania: .. a pacjent współdziała w wykonaniu ruchu Cel: .osłabienie siły mięśni ..pozycje izolowane .odwapnienie kości znacznego stopnia Metodyka: . stosując ćw. Izokinetyczny – submaksymalny opór. ruch w pełnym zakresie.ciężki ogólny stan chorego.przy zwiększonej wrażliwości pacjenta na ból (na zlecenie lekarza) trzeba podać leki przeciwbólowe .stabilizacja odcinka bliższego ćw.chwyt powinien być stabilny.

czynne oporowe wzmacniające mięśnie ..czas działania wyciągu musi być wystarczająco długi. redresyjne.twardy – nie ustępujący. są to ćw.miękki – poddający się ćwiczeniom . w skutek braku czucia bólu może dojść do rozerwania tkanek. W niektórych przypadkach przy trudno ustępujących ograniczeniach ruchu w stawach. wystąpienie obrzęku) .po ćw.masa działania jako siła redresyjna. po to aby utrwalić efekt redresji. ciała. w których wykorzystuje się zjawisko synergistów mięśniowych. biodrowy) powinna trwać minimum 30 min.w. że wyciąg zaczyna działanie redresyjne jest wystąpienie dość silnego bólu.pośredni – ciężki do wyćwiczenia. trakcja.praktycznym wskaźnikiem. odruchowa czynność broni staw przed skutecznym działaniem wyciągu przez ok. ponieważ pod znieczuleniem zniesione jest odczucie bólu. . redresyjnych wskazane jest ( w miarę możliwości) „odciąganie” od siebie powierzchni stawowych tzw. jest to zabieg bardzo niebezpieczny. w skutek mięśniowego napięcia . która całościowo w k. Wykorzystuje się tutaj system bloczkowy i odważniki.tempo ćw. technika wykonywania jest taka sama jak w redresji.: okłady parafinowe . zabiegi fizykalne można stosować w czasie zabiegu np. pod pojęciem synergistów mięśniowych rozumie się połączenie czynnościowe między pewnymi mięśniami lub ich grupami Wyróżnia się synergizmy: . kolanowy. powinna wahać się w granicach 1/8 – 1/6 masy ciała. 1-2x dziennie z uwzględnieniem przerw . natomiast po tych ćw. stosuje się manipulację. redresyje należy kończyć serią ćw. manipulację z reguły wykonuje lekarz. tylko sposób przyłożenia siły i jej rodzaj jest inny. następnie zaczyna się właściwe działanie redresji. Metodyka: .redresje wykonuje się przez 20 – 30 min.stabilizacja przy wyciągach redresyjnych wspomagana jest przez kontrwyciąg. które jest sygnałem do zaniechania dalszego rozciągania.ćw. redresyjnych należy zwrócić uwagę na reakcję miejscową tzn. (zaczerwienie. należy wówczas zmniejszyć obciążenie nawet do połowy wielkości wyjściowej Ćwiczenia synergistyczne – są to ćw. który uniemożliwa pacjentowi przesuwanie się po podłożu. redresyjne można utrwalać przez wykorzystanie zaopatrzenia ortopedycznego.w – ruch – powrót do p. .względne i bezwzględne . pozycje ułożeniowe . w czasie ćw. ..d.podczas wykonywania ćw.k.ćw. co powoduje krwiaki. a także ekspandery (sprężyny – których działanie w pewnych sytuacjach. (st.wyciągi należy poprzedzać podaniem leków przeciwbólowych i rozluźniających napięcie mięśni. 15 – 20 min. działanie wyciągów ma te same cele co ćw. po odpoczynku należy wykonać ćw. w początkowej fazie leczenia stosuje się mniejsze obciążenie 1/8 zwiększając do 1/6 .. pozwalające na adaptację do bólu . w celu zmniejszenia jej działania.ipsilateralne i kontrlateralne . czynnych w odciążeniu w szybkim tempie. jest korzystniejsze). Łokcia się nie redresuje!!!!! Wyciągi redresyjne – stanowią ostatni etap leczenia zachowawczego przed interwencją chirurgiczną. zgodnie z kierunkiem działania siły. zwiększenie temp. ale widoczna częściowa poprawa . co w wielu przypadkach zmniejsza odczucia bólowe . – odpoczynek Rodzaje przykurczów: .musimy pamiętać o kole ruchu czyli p. redresyjne wykonywane w ogólnym lub miejscowym znieczuleniu. aby działanie wyciągu było skuteczne. nie zmieniający się pod wpływem ćw. w początkowej fazie występuje odruchowe (niezależne od woli pacjenta) przeciwne działanie wyciągu. blizny. bardzo wolne.

4x dziennie Ćwiczenia oddechowe – oddychanie . te na ogół nie służą do wzmacniania mięśni.p. musimy pamiętać. żeby nie doszło do przewentylowania .trójgłowego ramienia Według Weissa ćw.k. czyli w leżeniu.wady postawy np.jest to wymiana gazowa.k.k.współudział w kształtowaniu prawidłowej postawy (poprzez kształtowanie klatki piersiowej) .czworogłowego . podstawą tej metody jest wykorzystywanie zjawiska współdziałających mięśni w ciągle zmieniających się układach synergistycznych.przed i po zabiegach operacyjnych . Wskazania: . synergistyczne mogą powodować zrost kości. powinny obejmować możliwie jak największą liczbę zespołów dynamicznych.ćw. pod wpływem odpowiednich ruchów z dozowanym oporem i przy odpowiedniej pozycji. aby nic nie przeszkadzało w swobodnym oddychaniu . oddechowego .uczymy oddychania właściwym torem . a raczej do uniknięcia np. muszą być wykonane z maksymalnym oporem .zapobieganie następstwom zmian w układzie oddechowym . – zgięcie grzbietowe nadgarstka w pozycji pronacji.obniżona ogólna sprawność fizyczna u chorych z przewlekłą chorobą ukł. między płucami a powietrzem atmosferycznym Cel: .uzyskanie izometrycznego skurczu mięśnia. stanowią najsilniejszy bodziec biologiczny dla rehabilitacji w dysfunkcji narządu ruchu.ostre stany chorób ukł. – zgięcie grzbietowe stopy powoduje napięcie m.nauczenie prawidłowego toru oddechowego .zapobieganie powikłaniom ukł. Ćw. które mają odpowiadać za „przerzut” pobudzenia . w siadzie podczas stania.unieruchomienie Metodyka: . oddechowego ze strony innych układów Wskazania: .zwracamy uwagę.w.wysoka gorączka .: kurza klatka piersiowa .przy chorobach ukł. oddechowego i krążenia . aż do pełnego zmęczenia .pouczamy pacjenta jak mają wyglądać poszczególne fazy oddechu .ćw.k. powoduje napięcie m.przyjmuje się że skuteczność terapeutyczną za pomocą tych działań można osiągnąć prowadząc ćw. oddechowego .ogólny zły stan chorego Metodyka: .g.muszą również być wykonane.: zaniku z nieczynności (gips) Cel: .przy długotrwałym unieruchomieniu Przeciwwskazania: .Przykłady synergizmów bezwzględnych: .poprawa wydolności oddechowo – krążeniowej .jako urozmaicenie innych form ćwiczeń . mogą być różne.d.

do 3 min. ćwiczenia Burgera: a) k. Test Barthel(a) – polega na przeprowadzeniu pewnego rodzaju ankiety. e) powtarzamy do 3-4 razy w serii f) 6-7 razy dziennie Przy nauce chodzenia zwracamy uwagę na: . b) stan stawów i mięśni tułowia c) sprawność OUN (równowaga) d) sprawność ukł. z zastosowaniem różnych technik relaksacji np. nawet celem odwrócenia uwagi.d. cichym głosem Ćwiczenia czynności samoobsługi – polegają na wyuczeniu i możliwości wykonywania czynności dnia codziennego. dł.k. ćw. takie aby nic nam nie przeszkadzało . która zawiera pytania z zakresu czynnościowego (j. a są to: a) zakres ruchu w stawach k.można stosować muzykę relaksacyjną . ciśnienie krwi.komendy wypowiadane spokojnie. Z chwilą.). posiadający mniejsze zaburzenia w układzie narządu ruchu. w zakresie higieny osobistej. siłę mięśni k. i ustawienie k. ustalenie zakresu potrzeb za pomocą testów czynnościowych: lokomocyjnych.miejsce ćw. przystępujemy do nauki chodzenia.g.sposób stawiania nóg (prawidłowość) .oddech spokojny. Jogi Metodyka: . sposób obciążnia k. w zakresie ubierania i rozbierania się. w zakresie spożywania posiłków. Obserwujemy tętno. Podczas pionizacji możemy zalecić ćwiczenia oddechowe. wspólnie z lekarzem ocenia stan elementów narządu ruchu. ocena chwytów. z zaznaczoną fazą wdechu i długiego wydechu Ćwiczenia relaksacyjne – polegają na uzyskaniu rozluźnienia poprzez odpowiednie pozycje. Kinezyterapeuta..k. siad na łóżku ze spuszczonymi nogami. różnica kroku z prawej i lewej strony . kroku. mimo zawrotów głowy. nauka chodzenia. naczyniowe tzw. krążenia i oddechowego e) wydolność Postępowanie zmierzające do poprawy krążenia obwodowego – ćw.szerokość kroku. gdy znosi dobrze pozycje pionową. decydującym o możliwości chodzenia. duszności. W przypadku braku stołu do pionizacji. i oceniana jest w skali 0 – 5 – 10 punktów.w. W przypadku dłuższego unieruchomienia pacjenta wymagana jest pionizacja chorego. unosimy do kąta 60 – 90 stopni (do zblednięcia) b) opuszczamy na dół do zaróżowienia c) układamy poziomo d) w każdej pozycji po 30sek. Im pacjent sprawniejszy. stanie.d. oddech pacjenta.d.k.. codziennie zwiększając kąt pochylenia stołu i czas trwania. tym nauka będzie łatwiejsza i szybsza. k.d. Służy do określenia co dany pacjent jest w stanie wykonać w danym momencie. Czas trwania 15 – 30 min / dziennie. Pionizacja i nauka chodu – przygotowanie do nauki chodzenia.k.d. zależy od stopnia upośledzenia sprawności fizycznej chorego.dł. zmieniamy pozycje poprzez: siad na łóżku.k. Pionizację najłatwiej przeprowadza się na stole pionizacyjnym. .

podnoszenie przedmiotów z podłogi. mogą być wykonywane z przyborami.d. czy asymetria) . na przyrządach. Ćwiczenia ogólnousprawniające – działają na cały organizm pacjenta.przygotowanie ustroju do oczekującego go w ciągu dnia wysiłku fizycznego .zmniejszenie ogólnej wydolności organizmu Przeciwwskazania: . Zespoły muszą być odpowiednio dobrane tzn.k. ze współćwiczącym. krążenia i oddechowego Wskazani: . Rozległe niedowłady k.niewydolność ukł. pod różnymi względami takimi jak: . Chodzenie o trójnogach. . zaczynamy przy transporterze. W miarę poprawy sprawności przechodzimy do poręczy przy wózku.częściowe ograniczenie swobodnego poruszania się .sposób przenoszenia punktu ciężkości ciała . 2.stanu funkcjonalnego .g.pobudzenie czynności ukł. Niedowłady lub porażenia k. utrzymanie prawidłowej sprawności ukł. o różnej wysokości.sposób wymachu rąk (zmniejszenie.: .g. rozpoczynamy naukę. Przy braku stabilizacji tułowia stosujemy gorset. zachowanie pełnego ruchu w stawach. krążenia i oddychania . siadanie.. trójnogach.ogólnej wydolności i sprawności . Cel: . a w miarę postępu o kulach 3.zapobieganie zjawiskom ograniczonej sprawności fiz. sanatoriach.wysoka temp. uczymy chodzić po nierównym terenie.rodzaj utykania (pochylenie do przodu) Dobór sprzętu i pomocy do nauki chodzenia: 1. w sposób aktywny Zasady prowadzenia ćw.k. za pomocą wózka z oponami.k. uzdrowiskach.: żył) Ćwiczenia ogólnousprawniające są ćwiczeniami zespołowymi. Opadanie stopy – musimy przed chodzeniem zabezpieczyć stopę przed opadaniem zakładając specjalną łuskę.d. naukę chodzenia zaczynamy od usztywnienia kolana tzw. 4. wynikające z różnego rodzaju niepełnosprawności narządu ruchu . przy pomocy drabinki zwodzonej lub poręczach. ale mogą mieć także charakter indywidualny. 5. brak. wstawanie.rodzaju schorzenia . tułowia. i k.zapewnienie choremu dobrej kondycji przez: utrzymanie i wzmocnienie siły mięśniowej. Brak stabilizacji stawu kolanowego.mobilizacja chorego do rozpoczęcia dnia..uzyskanie poprawy stanu psychicznego chorego . krążenia . pochylni.k. łuską.długotrwałe przebywanie w łóżku . Cel: . przy silnych k. Do nauki chodzenia zaliczamy chodzenie po schodach.stany zapalne stawów (inne zapalenia np.wieku i płci Ćwiczenia gimnastyki porannej – prowadzone są w szpitalach. kul. przed śniadaniem.ciężki ogólny stan chorego .

nauka pływania lub utrzymania się na wodzie Wskazania: .ograniczenia ruchomości stawów w następstwie przykurczów . Ćwiczenia w wodzie – spełniają rolę ćw. możemy stosować elementy dodatkowe takie jak muzyka .ćw.piersiową i przeponę. indywidualne albo zespołowe Właściwości środowiska wodnego – odciążenie. .relaksacja i psychoterapia Przeciwwskazania: .pacjenci z chorobami OUN .padaczka . piersiowej i kręgosłupa – skolioza .nauka chodu . .zaburzenia koordynacji ruchowo – mięśniowej . należy przewietrzyć sale.najlepszym miejscem do ćw.ostre stany zapalne . proste zaniki mięśni .wady kl.poprawa ruchomości stawów .osłabienie mięśni – niedowłady i porażenia wiotkie.. do której pacjenci przychodzą w strojach gim.starsi o ograniczonej sprawności . rozluźnienie. ogólnousprawniających. powinny być ożywiające. oddychanie przeponowe zwiększa perystaltykę jelit i włącza do krwioobiegu rezerwę krwi zalegającą w wątrobie i śledzionie .owrzodzenia .schorzenia naczyń obwodowych .prowadzący musi znać przeciwwskazania lekarskie do ćw. jest sala gimnastyczna. oddechowych. stawowych Cel: .krwawienia .przygotowanie do życia codziennego (czynności) .rozpoczęcie ćw. kończynami zdrowymi .poprawa stanu psychicznego .rozległe blizny . oddechowych uruchamiających kl.stosowanie ćw.pacjenci uczestniczący po raz pierwszy w zajęciach .czas trwania gim. prowadzone w sposób przystępny.przygotowanie do prowadzenia innych ćw.tankach Hubbarda . mogą być prowadzone jako ćw.niewydolność ukł. w wodzie można prowadzić w: .6 m Obecności instruktora w wodzie wymagają: . mało wysiłkowe. 15-20 min.chorzy ze znacznym stopniem inwalidztwa . na salach chorych do 30 min.nie zagojone rany Ćw.przed ćw. proste z przewagą ćw.nauka chodzenia . zmniejszenie tarcia pow. komendy mają być wypowiadane energicznie . od części dystalnych . dużych 25/8 1.basenach: małych 4/10 – 1m. spastyczne.znaczne odwapnienie kości i stawów .rozpoczynanie ćw. na sali gim.wannach .krązenia i oddechowego .stosowanie wolnego tempa i rozległe ruchy . dotyczące wydolności fizycznej .

czas trwania około 30 min. w wodzie .pacjent musi mieć zaświadczenie od lekarza.przerwanie ćw. że może brać udział w ćw. dyskoordynacja ruchów . gdy występuje: sinica warg.sprawdzanie dokładnie liczby pacjentów (5-6) .rozgrzewka na brzegu basenu .przedstawić ćwiczącym zasady obowiązujące na basenie . zblednięcie.sprawdzanie czystości wody .znajomość wskazań i przeciwwskazań pacjentów .nie wolno nam opuścić basenu .nie ćwiczymy zaraz po posiłku . drżenie mięśni. .Zasady bezpieczeństwa w wodzie: .basen dokładnie oświetlony .mycie przed i po zabiegu .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful