P. 1
WADY POSTAWY

WADY POSTAWY

|Views: 450|Likes:
Wydawca: aleksandra89m

More info:

Published by: aleksandra89m on Jun 15, 2011
Prawo autorskie:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

11/22/2013

pdf

text

original

WADY POSTAWY

Postawa ciała – sposób trzymania się w pozycji stojącej
Postawa prawidłowa: sposób trzymania się, który pozostaje w zgodności z dynamiką rozwojową człowieka w danym okresie jego rozwoju osobniczego (Malinowski) zharmonizowany układ poszczególnych odcinków ciała względem siebie oraz w odniesieniu do osi mechanicznej ciała, utrzymywany minimalnym napięciem układów mięśniowego i nerwowego (Ambros) harmonijne i bezwysiłkowe ułoŜenie poszczególnych elementów postawy w stosunku do długiej osi ciała (Przybylski) taka, która odpowiada typowej postawie wyodrębnionej z grupy rówieśniczej o tej samej płci i zbliŜonych cechach psychofizycznych (Nowotny)

Prawidłowa postawa jest układem poszczególnych odcinków ciała, który: zapewnia optymalne zrównowaŜenie i stabilność ciała stanowi dogodną pozycję wyjściową dla ruchów człowieka wymaga minimalnego wysiłku mięśniowego zapewnia duŜą wydolność statyczno – dynamiczną stwarza warunki do właściwego ułoŜenia i funkcjonowania narządów wewnętrznych Poza powyŜszymi aspektami mechanicznymi, anatomicznymi i fizjologicznymi, naleŜy jeszcze uwzględnić aspekt psychologiczny i estetyczny.

Dobra postawa zaleŜy od: prawidłowo ukształtowanego układu kostno – więzadłowego dobrze rozwiniętego i wydolnego układu mięśniowego sprawnie działającego układu nerwowego (prawidłowe odruchy postawy)

Co wpływa na prawidłową postawę ciała? • podczas odrabiania lekcji tułów powinien być wyprostowany i oddalony od stołu 3–5 cm, • nogi piszącego powinny dotykać całymi stopami podłoŜa lub podnóŜka, • podczas odrabiania lekcji głowa powinna być nieznacznie pochylona nad stołem, zaś odległość oczu od końca pióra powinna wynosić 30 – 35 cm, • łokcie nie powinny leŜeć na stole, ale wystawać nieco poza jego brzeg, • w czasie czytania dziecko powinno siedzieć prosto i nie pochylać się, • odrabianie lekcji powinno być przerywane co 30–40 minut zabawą ruchową lub pracą, która wymaga ruchu, • odŜywianie pokarmami bogatymi w białko, szkodliwe jest zarówno niedoŜywienie, jak i przekarmienie,

• eliminować długie oglądanie telewizji. • odzieŜ powinna być lekka. • obuwie powinno być elastyczne. . co związane jest z przebywaniem dziecka w pozycji siedzącej. • codziennie przeprowadzać gimnastykę poranną. • dziecko musi mieć własne łóŜko o dość twardym materacu i małą poduszeczkę tylko pod głowę. z szerokimi noskami. • naleŜy dostosować rozmiary ławek do wzrostu uczniów. nie krępująca ruchów. miękkie.• sen dziecka powinien trwać 9 – 10 lub nawet 11 godzin (w zaleŜności od wieku). • naleŜy przeprowadzać ćwiczenia śródlekcyjne.

biodrowego. nie powinno jednak być zbyt wielkie kończyny górne i dolne prawidłowo rozwinięte właściwie wykształcone wysklepienie podłuŜne i poprzeczne stopy pion spuszczony z okolicy otworu słuchowego zewnętrznego powinien przechodzić przez środek stawu ramiennego.Postawa prawidłowa w swobodnej pozycji stojącej: głowa ustawiona jest nad klatką piersiową barki w jednej linii. nie powinny być wysunięte w przód łopatki tworzą z plecami jedną płaszczyznę klatka piersiowa powinna być dobrze wysklepiona wystawanie brzucha zaleŜne jest od typu somatycznego i wieku człowieka. nieco do przodu od stawów kolanowych i skokowych oraz przez środek stóp .

. horyzontalnej). Wady postawy są wynikiem zmian patologicznych. które w sposób zdecydowany róŜnią się od typowych. mogących występować we wszystkich trzech płaszczyznach (czołowej.Wady postawy nazywa się zmiany w wyprostnej pozycji ciała. strzałkowej. fizjologicznych ukształtowań w danej populacji.

grypa.Przyczyny: 1. ospa itp. cukrzyca. opryszczka. nadciśnienie i zaburzenia hormonalne 2. środki farmakologiczne choroby zakaźne matki. stres. toksoplazmoza choroby metaboliczne np. kiła oraz pierwotniakowe np. - W okresie okołoporodowym – główne zagroŜenia są związane z patologią płodu stany ischemii (niedokrwienia) hipoksji (niedotlenienia) asfiksji (niedotlenienia i wzrostu stęŜenia CO2) wcześniactwo płód przenoszony . sposób odŜywiania. narkotyki. AIDS. choroby bakteryjne np. palenie papierosów. alkohol. W okresie przedporodowym przebywanie matki w zanieczyszczonym środowisku. niedokrwistość. zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąŜy: róŜyczka.

zmiany zapalne w jamie opłucnej spadek aktywności fizycznej dzieci i młodzieŜy błędy dietetyczne alkohol i papierosy - .3. deformacje kręgów w chorobie Scheuermanna zaburzenia wynikające z chorób innych narządów (np. wady wzroku. zaburzenia neurologiczne. przykurcze. wzrostowe zaburzenia długości KKG i KKD. 4. ograniczenia ruchomości w stawach w przebiegu chorób ogólnych) zaburzenia narządu ruchu np. - W okresie poporodowym – zagroŜeniem są choroby wirusowe oraz bakteryjne noworodka W okresie dziecięcym i młodzieńczym: okresowe. z ich róŜnicami w obwodach grup mięśniowych oraz stanem funkcjonalnym stawów (unieruchomienie.

Najczęstsze wady postawy .

RozróŜnia się cztery zasadnicze typy wadliwej postawy: • • • • Plecy wklęsło-wypukłe Plecy kołyskowe Plecy płaskie Plecy okrągłe .WADY KRĘGOSŁUPA W PŁASZCZYŹNIE STRZAŁKOWEJ Istotą wad kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej jest pogłębienie lub zmniejszenie fizjologicznych wygięć kręgosłupa.

PLECY WKLĘSŁO – WYPUKŁE W większości przypadków przyczyną powstawania tej wady jest zwiększony kąt przodopochylenia miednicy. a przez odcinkową kompensację do pogłębienia kifozy piersiowej. mięsień piersiowy większy i mięśnie obręczy barkowej ulegają przykurczowi. mięśnie pośladkowe ulegają rozciągnięciu i zwiotczeniu. a w odcinku lędźwiowym skróceniu. • • • • . Doprowadza to do nadmiernej lordozy lędźwiowej. mięsień czworogłowy uda (głowa prosta) ulega skróceniu. Zmienione ukształtowanie kręgosłupa oraz zwiększone przodopochylenie miednicy wpływa na stan mięśni i więzadeł: mięśnie prostowniki grzbietu odcinka piersiowego ulegają rozciągnięciu.

ustawienie barków do przodu. przesunięcie narządów jamy brzusznej ku przodowi i rozciągnięcie mięśni brzucha. odstawanie łopatek.PLECY WKLĘSŁO – WYPUKŁE c. .prowadzi to do zaburzeń oddychania i krąŜenia. spłaszczenie klatki piersiowej. Charakterystyczne w tej wadzie postawy jest : · · · · · pochylenie głowy ku przodowi. Przesunięcie narządów jamy brzusznej upośledza ruchy oddechowe przepony i utrudnia odpływ z nich krwi Ŝylnej .d.

tworząc krótką lordozę).w odcinku wyŜszym kręgosłupa tworzy się nadmierna kifoza piersiowo .lędźwiowa . Doprowadza to do powstania: .krzyŜowym (kręgosłup odgina się w odcinku lędźwiowo krzyŜowym ostro do tyłu.PLECY KOŁYSKOWE W tym typie wady równieŜ występuje zwiększone przodopochylenie miednicy.hiperlordozy w odcinku lędźwiowo . .

trawienia i miesiączkowania.PLECY KOŁYSKOWE c.krzyŜowej kręgosłupa.spojenie łonowe jest tu najbardziej wystającą ku przodowi częścią ciała . Charakterystyczne w tej wadzie są: .wypukłych. .mogą występować zaburzenia oddychania. a uwagę zwraca przesunięcie górnej części tułowia ku tyłowi . krąŜenia.d.postawa ciała jest bardzo podobna do postawy o typie pleców wklęsło . W wielu przypadkach osoby z tą wadą postawy uskarŜają się na dolegliwości bólowe okolicy lędźwiowo .

.PLECY PŁASKIE Wada ta występuje przy zmniejszonym kącie przodopochylenia miednicy. Poszczególne elementy kręgosłupa ulegają przeciąŜeniu i prowadzą do zmian zwyrodnieniowych. Brak fizjologicznych krzywizn kręgosłupa powoduje wypadnięcie funkcji amortyzującej kręgosłupa. Istnieje skłonność do powstawania bocznych skrzywień kręgosłupa. Plecy płaskie są często spotykane u dzieci i młodzieŜy. W badaniu nie stwierdza się ograniczenia ruchomości w poszczególnych odcinkach kręgosłupa. Przyczyn naleŜy dopatrywać się w siedzącym trybie Ŝycia. Charakteryzuje się ona spłaszczeniem lub brakiem fizjologicznych krzywizn kręgosłupa.

jej ruchomość i pojemność są ograniczone. Charakterystyczne w tej wadzie postawy jest : • klatka piersiowa jest płaska. • barki opadnięte • zmniejszenie fizjologicznych wygięć kręgosłupa powoduje wypadnięcie funkcji amortyzacyjnej kręgosłupa dlatego ludzie z tą wadą często uskarŜają się na bóle głowy .d.PLECY PŁASKIE c.

. to taka postać pleców okrągłych określamy „kifotyczną”. czego następstwem jest pogłębienie kifozy piersiowej. piersiowego odcinka kręgosłupa. to mówimy o postaci „siedzeniowej” lub o kifozie totalnej.PLECY OKRĄGŁE W tym typie wady równieŜ występuje zmniejszone przodopochylenie miednicy. Jeśli wygięcie to dotyczy górnego. Jeśli cały kręgosłup wygięty jest ku tyłowi. Plecy okrągłe charkteryzują się nadmiernym wygięciem kręgosłupa ku tyłowi: 1. 2. Doprowadza to do spłycenia lordozy lędźwiowej.

PLECY OKRĄGŁE c. osłabieniem lub nawet zwiotczeniem mięśni grzbietu. Wada ta charakteryzuje się : · · · · · wysunięciem do przodu głowy i barków. przykurczem mięśni klatki piersiowej kolana i łokcie są często w pozycji lekkiego zgięcia. odstawaniem łopatek.d. Bardzo często funkcja oddechowa klatki piersiowej jest upośledzona. .

Wada postawy o typie pleców okrągłych moŜe być wrodzona lub nabyta.d. w czasie nieprawidłowego siedzenia czy stania przy pracy lub nauce.PLECY OKRĄGŁE c. Nabyta powstaje najczęściej w następstwie chorób takich jak: krzywica. choroba Scheuermanna. które mogą być wynikiem przeciąŜenia mięśni prostowników grzbietu pracą statyczną np. ZZSK. czyli zaburzenie napięć mięśniowych mięśni grzbietu. Przyczyną powstawania pleców okrągłych moŜe być dystonia mięśniowa. gruźlica. .

zahamowanie jej dalszego rozwoju. .Leczenie wad postawy w płaszczyźnie strzałkowej Postępowanie wyrównawczo-korekcyjne ma na celu: .likwidację wady . a tym samym przywrócenie prawidłowej postawy ciała.

zwiększenie ruchomości w stawach . WaŜną rolę w leczeniu wad postawy odgrywa równieŜ właściwa organizacja warunków Ŝycia. przestrzeganie zasad higieny pracy i wypoczynku. dzięki którym uzyskujemy: . .wyrobienie nawyku prawidłowej postawy ciała.zwiększenie siły mięśniowej .W postępowaniu leczniczym wad postawy w płaszczyźnie strzałkowej zasadniczą rolę odgrywają ćwiczenia. Ŝywienia i ogólna ruchomość dziecka.

Ćwiczenia stosowane w wadach postawy: ogólnorozwojowe specjalne – korygujące określoną wadę elongacyjne antygrawitacyjne odruchu prawidłowej postawy ciała oddechowe zwiększające pojemność klatki piersiowej gry i zabawy sportowe pływanie .

WADY POSTAWY W PŁASZCZYŹNIE CZOŁOWEJ • boczne skrzywienia kręgosłupa • odchylenia w ustawieniu głowy i szyi • wadliwe ustawienie łopatek .

Powstanie i rozwój skoliozy zaleŜy od dwóch podstawowych czynników: 1.Boczne skrzywienia kręgosłupa (skoliosis) To odchylenie od osi anatomicznej całego kręgosłupa lub jego odcinka w płaszczyźnie czołowej. 2. które pociąga za sobą wtórne zmiany w układzie narządu ruchu. Biomechanicznego – jest wspólny dla wszystkich skrzywień (bez względu na etiologię). Etiologicznego – moŜe być bardzo zróŜnicowany i zapoczątkowuje powstanie skrzywienia. klatce piersiowej i narządach wewnętrznych. .

Najczęściej spotykanym podziałem skolioz jest podział Cobba. który dzieli skoliozy na: 1. Czynnościowe • statyczne lub odruchowe • nie stwierdza się utrwalonych zmian w budowie kręgosłupa • ograniczają się do płaszczyzny czołowej • skolioza ustępuje po wyeliminowaniu czynnika wywołującego 2. Strukturalne • stwierdza się utrwalone zmiany • są zawsze zniekształceniem wielopłaszczyznowy • powstają u dzieci wyłącznie w okresie wzrostu .

2. Kostno-pochodne wrodzone torakopochodne Układowe Neuropochodne wrodzone poraŜenne-wiotkie poraŜenne-spastyczne inne Mięśniowo-pochodne wrodzone dystrofie mięśniowe inne Idiopatyczne – o nieustalonej etiologii (80-90% skolioz strukturalnych) . 3.Ze względów etiologicznych skoliozy strukturalne dzielimy na: 1. 4.

wyrównane .niewyrównane .i wielołukowe (maksymalnie 4-łukowe) 3.dwu.Inne podziały: 1. Ze względu na lokalizację skrzywienia: skoliozy piersiowe skoliozy lędźwiowe skoliozy szyjne 2. Biorąc pod uwagę stopień mechanicznego wyrównania się skrzywienia: . Z uwagi na liczbę łuków skrzywienia: .jednołukowe .

6. Ze względu na występowanie skolioz w róŜnych okresach wzrostu dziecka dzielimy je na: skrzywienie wczesno-dziecięce – od1/2 do 3 roku Ŝycia skrzywienie dziecięce – od 3 do 8 roku Ŝycia skrzywienie dorastających – występuje w okresie pokwitania . zwis itp.Inne podziały c. Ze względu na stopień wyrównania się czynno-biernego skrzywienia: skrzywienie wyrównujące się czynnie – za pomocą napięcia mięśniowego skrzywienie wyrównujące się biernie – poprzez ułoŜenie się na boku. Z uwagi na wielkość kąta skrzywienia skoliozy dzielimy na stopnie. 5.: 4.d.

wada wzroku i słuchu Oprócz wyŜej wymienionych błędów w ustawieniu głowy moŜe występować kręcz szyi.ODCHYLENIA W USTAWIENIU GŁOWY I SZYI Przyczyny: . .zwiększona kifoza piersiowa lub niedbała postawa przyjmowana przy róŜnych czynnościach (wysunięcie głowy do przodu) .

to przymusowe ustawienie głowy pochylonej w bok ku jednemu z barków.niedorozwój kręgów szyjnych (kręgi klinowe. przy czym twarz dziecka jest równocześnie zwrócona w stronę przeciwną – zdrową.Kręcz szyi (torticollis) . przykurcz lub zbliznowacenie m. a czasem m. i nieco ku górze . półkręgi. zrosty kręgów powodują wadliwe ustawienie głowy) Pochodzenia mięśniowego – skrócenie.rozróŜnia się dwa rodzaje kręczu wrodzonego: Pochodzenia kostnego . sutkowo-mostkowo-obojczykowego. pochyłych .

nie zawsze uzasadnionych.WADLIWE UŁOśENIE ŁOPATEK 1. Do rzadkości naleŜą osoby posiadające symetryczne ułoŜenie łopatek. Łopatki skrzydełkowate – polegają na nieprawidłowych ustawieniach obręczy barkowej. . Asymetryczne ułoŜenie łopatek – przysparza rodzicom wielu trosk. 2. niemal u kaŜdego człowieka daje się stwierdzić choćby nieznaczne odchylenie. przy której przykręgowe brzegi łopatek wyraźnie odstają – w wyniku tego barki przemieszają się w dół i do przodu.

a jeśli jest to nieosiągalne. to zahamowanie postępu dalszego skrzywienia.o znanym czynniku etiologicznym. W świetle powyŜszych uwag celem leczenia jest likwidacja lub zmniejszenie skrzywienia. który przebiegając w warunkach nieprawidłowych (dotyczy to zwłaszcza działania sił grawitacji) potęguje zmiany zniekształcające. . lecz takŜe z nakładania się nań procesu wzrostu. Trudności w leczeniu zwiększa tendencja do stałego postępowania skrzywienia. wynikająca nie tylko z procesu chorobowego. wrodzone) Na skutek tego postępowanie terapeutyczne ma charakter wybitnie objawowy.o nieznanej etiologii .Leczenie skolioz Leczenie skolioz jest jednym z najtrudniejszych problemów ortopedii. lecz na który nie moŜemy zadziałać leczniczo w sposób bezpośredni (skoliozy neuropatyczne. Dotyczy to skolioz: .

Ŝe skoliozy małe o wartości kąta do 300 naleŜy leczyć zachowawczo. . Niektóre ośrodki rozpoczynają juŜ od 200 kąta skrzywienia leczenie skojarzone tzn. oprócz ćwiczeń stosuje się gorsety ortopedyczne. W przedziale od 30-60 kąta skrzywienia dominuje leczenie ortopedyczne połączone z intensywnymi ćwiczeniami. Skoliozy od 60 wzwyŜ z moŜliwością dalszego pogłębiania się – z reguły leczone są operacyjnie. wyłącznie ćwiczeniami.Leczenie zachowawcze skolioz Przyjmuje się.

Ogólnorozwojowe . elementy elongacji i antygrawitacji. podczas których uzyskuje się istotną poprawę lub zahamowanie postępu skrzywienia oraz przygotowuje dziecko i rodziców do kontynuacji leczenia w domu. . gry ruchowe i sportowe .Leczenie skolioz idiopatycznych odbywa się w placówkach słuŜby zdrowia.zajęcia prowadzone są codziennie w godzinach rannych.prowadzone zespołowo w formie lekcji (45 minut) . brzucha. Program i organizacja postępowania lecznicze przedstawia się następująco: 1.zawierają ćwiczenia wzmacniające mięśnie grzbietu. Najczęstszą formą organizacyjną są 4-6 tygodniowe turnusy. ćwiczenia oddechowe. zabawy. pośladków. 2.

ćwiczenia trwają ok. . derotacyjne.zawierają ćwiczenia asymetryczne. specjalne ćwiczenia oddechowe. . Kllapa.indywidualne. ćwiczenia wybranych grup mięśniowych z oporem lub obciąŜeniem w formie ćwiczeń stacyjnych (trening obwodowy).. Specjalne .2. róŜne formy wyciągów. 45-60 minut. .wykonywane są 6 razy w tygodniu. . ćwiczenia redresyjne.

Jednostka lekcyjna na basenie trwa 30 minut. dzieci pływają 5xw tygodniu. Gry i zabawy ruchowe oraz sporty uzupełniające. Dzienne obciąŜenie dziecka wszystkimi formami ćwiczeń wynosi 4.5-5 godzin. Pływanie – podporządkowane głównie nauce pływania z duŜą liczbą ćwiczeń oddechowych w wodzie.3. . 4.

Jednak niejednokrotnie. Zakres leczenia poszerza się wtedy o elektroterapię lub zaopatrzenie ortotyczne. udaje się zahamować postęp skoliozy i uzyskać wydatną poprawę sylwetki. skrzywienie narasta i zwiększa się wartość kątowa skrzywienia.W wielu przypadkach. . dzięki wieloletnim i systematycznym ćwiczeniom. mimo systematycznej kinezyterapii.

.zmniejszenie skrzywienia .Gorsety korekcyjne mają na zadanie: . Właściwe działanie aparatu czy gorsetu jest oceniane na podstawie badania klinicznego i radiologicznego. Do leczenia gorsetem korekcyjnym kwalifikuje się młodocianych ze skrzywieniem nie przekraczającym 35o.zapewnienie prawidłowego wzrostu i kształtowania się krzywizn kręgosłupa w okresie wzrastania Typ gorsetu czy aparatu korygującego dobiera się zaleŜnie od wieku dziecka i lokalizacji skoliozy. progresją roczną o wartości kątowej 5-10o .

Gorsety stosowane obecnie w nieoperacyjnym leczeniu skolioz: gorset Chenau: stosuje się przy skoliozie piersiowej.gorset Boston: stosuje się w skoliozach lędźwiowych . piersiowo-lędźwiowej i l lędźwiowej do 450 wg Cobba - gorset Milwaukee: stosuje się przy wysoko ustawionej skoliozie piersiowej do 500 wg Cobba i przy kifozie piersiowej .

. Wskazaniem do operacji dla dorosłych to: . polegająca na rozpieraniu strony wklęsłej dystraktorem metalowym oraz kompresją po stronie wypukłej. Korzystny wiek do operacji to 12-14 lat (krótko przed zakończeniem wzrostu).Przy cięŜkich skoliozach (>500) stosuje się zabieg operacyjny.utrzymujące się bóle . W ostatnich latach na czoło wysuwa się dystrakcyjna metoda Harringtona.wyraźne ograniczenie funkcji sercowo-płucnych Do najczęściej stosowanych zabiegów operacyjnych naleŜy usztywnienie kręgosłupa róŜnymi sposobami.

które ma na celu: wzmocnienie tzw.adaptację układu więzadłowo-torebkowego i korzeni nerwów na mechaniczne rozciąganie śródoperacyjne .Bez względu na metodę leczenia operacyjnego zabieg operacyjny musi być poprzedzony przygotowaniem. gorsetu mięśniowego poprawę postawy ciała i kondycji ogólnej dziecka zwiększenie wydolności krąŜeniowo-oddechowej zwiększenie korektywności skrzywienia przez rozluźnienie aparatu więzadłowo-mięśniowego .

Na ćwiczenia w czasie przygotowania do zabiegu operacyjnego składają się następujące elementy codziennej kinezyterapii: ćwiczenia ogólnokondycyjne (45 minut) ćwiczenia w basenie (30 minut) ćwiczenia stacyjne (30 minut) ćwiczenia w autokorektorze autowyciąg 3-4 godziny .

ćwiczenia wzmacniające mięśnie obręczy barkowej. stosuje się: .napinanie izometryczne mięśni grzbietu sterowane górą i dołem . biodrowej .ćwiczenia oddechowe .Po zabiegu operacyjnym. gdy dziecko jest w gorsecie lub bez zewnętrznej stabilizacji.

Ŝe najdalej wysuniętą częścią ciała jest przednia ściana klatki piersiowej.WADY KLATKI PIERSIOWEJ WyróŜniamy kilka typów fizjologicznych klatki piersiowej. Ŝebra tak uniesione. . płaskiej. gdzie mostek i cała przednia część klatki piersiowej wysunięte są ku przodowi. beczkowatej. W zaleŜności od stopnia wysklepienia klatki piersiowej mówimy o klatce piersiowej spłaszczonej. Klatka piersiowa prawidłowa.

choć najczęściej juŜ w postaci objawów jej przebycia. Zniekształcenia klatki piersiowej mają często ujemny wpływ na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy: . Mimo wielkiego postępu jaki poczyniła medycyna – krzywica ciągle daje znać o sobie. Ślady przebytej krzywicy widoczne są głównie na klatce piersiowej w postaci okręŜnego ściągnięcia jej ścian na wysokości przyczepów przepony oraz zgrubienia Ŝeber w miejscu przejścia Ŝebra kostnego w Ŝebro chrzęstne.zmniejszenie pojemności Ŝyciowej płuc . powstałymi najczęściej na skutek przebytej krzywicy.Wady patologiczne klatki piersiowej są wadami rozwojowymi.osłabienie mięśni oddechowych .

Klatkę piersiową lejkowatą 2. Klatkę piersiową kurzą .Do patologicznych wad klatki piersiowej zaliczamy dwie jej postacie: 1.

Klatka piersiowa lejkowata (szewska) (pectus excavatum) Jest następstwem wrodzonego zaburzenia rozwoju przepony lub teŜ nieproporcjonalnego rozrostu chrząstek Ŝebrowych w stosunku do jej elementów. .

zmiany są symetryczne. przy oddychaniu występują paradoksalne ruchy klatki piersiowej .na skutek osłabienia mięśni grzbietu.lejkowatym zapadnięciem dolnej części mostka i przylegających odcinków Ŝeber . są zwykle apatyczne. spłaszczenia klatki piersiowej i uwidoczenia mięśni brzucha.jeśli dno „lejka” wpada ściśle w linii środkowej .dzieci dotknięte tą wadą wykazują słaby rozwój fizyczny i wadliwą postawę. wysunięcia barków do przodu.zmiany są asymetryczne . mało ruchliwe i skłonne do schorzeń układu oddechowego oraz sercowonaczyniowego. jeśli przesunięte jest w prawo lub w lewo od linii środkowej .Klatka piersiowa lejkowata (szewska) Charakteryzuje się: . .

który tworzy silne uwypuklenie do przodu na kształt dzioba łodzi. podobnie jak ma to miejsce u ptaków . Charakteryzuje się: .w wyniku tego Ŝebra tracą wygięty kształt tworząc poniŜej sutków wyraźną wklęsłość – to boczne wypuklenie Ŝeber jeszcze bardziej uwydatnia wysunięcie mostka do przodu .zniekształcenie mostka.Klatka piersiowa kurza (pectus carinatum) Spotykana jest znacznie rzadziej niŜ klatka piersiowa lejkowata.

albo jest on odchylony nieco do tyłu. Postać – wysunięcie do przodu trzonu mostka.d.Klatka piersiowa kurza c. Postać – uwypuklona jest tylko rękojeść mostka. 2. połoŜenie trzonu mostka albo jest prawidłowe. Najbardziej do przodu sterczy zwykle wyrostek mieczykowaty. WyróŜnia się dwie postacie klatki kurzej: 1. .

wzmocnienia mięśni grzbietu i pozostałych mięśni posturalnych .zwiększenie pojemności płuc .usunięcie przykurczy .zwiększenie ruchomości w stawach barkowych. kręgosłupa oraz klatki piersiowej .Postępowanie terapeutyczne w wadach klatki piersiowej Cel ćwiczeń: .

3.rozluźniania przykurczonych mięśni i powięzi .Program zajęć obejmuje następujące grupy ćwiczeń: 1. 2. MasaŜ wykonuje się w formie ruchów głaszcząco-ugniatających dla: .rozwijające sprawność narządów wewnętrznych Pływanie Ćwiczenia poprzedza się masaŜem KKG oraz klatki pirersiowej. b. Ogólnorozwojowe Oddechowe Specjalne O charakterze kształtującym . a. 4.polepszenia krąŜenia krwi .odnoszące się do danego typu wady klatki piersiowej O charakterze wytrzymałościowym .

Są one wadami wrodzonymi lub powstają w wyniku asymetrii w budowie wyŜej połoŜonych odcinków ciała. . przeciąŜeń pracą statyczną albo na skutek innych przyczyn.WADY KOŃCZYN DOLNYCH Zniekształcenia kończyn dolnych pogarszają w znacznym stopniu statykę ciała i zmieniają postawę.

W róŜnych okresach Ŝycia dziecka kształtowanie się KKD i stóp jest nieco odmienne. jak i przed przeoczeniem stadium początkowego. Znajomość tych fizjologicznych odchyleń rozwojowych jest niezbędna dla postawienia właściwego rozpoznania i pozwoli ustrzec się zarówno przed zbędną. . a więc szkodliwą ingerencją terapeutyczną.

najbardziej zauwaŜalne od około 6 roku Ŝycia. . Po tym okresie oś kończyny samoistnie zmienia się i szpotawość przechodzi w ustawienie koślawe. Jest to pozostałość ułoŜenia wewnątrzmacicznego. Ukształtowanie szpotawe utrzymuje się do około 3 roku Ŝycia. wynikające z przewagi zginaczy nad prostownikami. ustępujące po zakończeniu wzrostu.U noworodka prawidłowością rozwojową jest nieznaczne ukształtowanie szpotawe kolan oraz zgięciowe ustawienie stawów biodrowych i kolanowych.

o słabo wykształconych mięśniach. kiedy wydolność aparatu więzadłowomięśniowego nie nadąŜa za szybko rosnącym koścem. o fizjologicznie szerszej miednicy. w wieku 4-5 lat lub w innych okresach szybkiego wzrostu.Dziewczęta. Koślawość kolan nie jest wadą wrodzoną i moŜe pojawić się dopiero w kilka miesięcy po rozpoczęciu przez dziecko chodzenia. . szybko rosnące. mają większą tendencję do koślawego ustawienia kolan. Do koślawości kolan są skłonne równieŜ dzieci szczupłe. w wieku szkolnym.

w stosunku do stawu kolanowego jest w odwiedzeniu. tzn. gdy odstęp mierzony pomiędzy kostkami przyśrodkowymi (przy zwartych. odcinek obwodowy. . jakim jest podudzie. wyprostowanych kolanach – postawa „na baczność”) przekracza 4-5 cm. Stwierdza się je wtedy.Koślawość kolan (genu valgum) – w tej wadzie oś podudzia tworzy z osią uda kąt otwarty na zewnątrz. Za koślawość wymagającą leczenia uwaŜa się odchylenie od osi kończyny przekraczające 100.

skręcenie na zewnątrz podudzia i przeprost w stawie kolanowym . Zmiany kostne charakteryzują: .skrzywienie kości udowej lub piszczelowej.przyrost kłykcia wewnętrznego kości udowej.Koślawość kolan (genu valgum) c. . pokrzywiczą. . poraŜenną oraz statyczną – wynikającą z przeciąŜenia KKD. pourazową.d. WyróŜniamy koślawość: wrodzoną.

Trzon kości udowej. stawiania i prowadzenia za rączki (małe dziecko powinno jak najdłuŜej raczkować i chodzić na czworakach).zmuszanie dziecka do chodzenia. Zmiany kostne charakteryzują: . Przyczyny: . tzn.Szpotawość kolan (genu varum) w tej wadzie oś podudzia tworzy z osią uda kąt otwarty do wewnątrz. Pozwala to zarówno na niezbędne wzmocnienie układu więzadłowomięśniowego. piszczelowej i strzałkowej wygięty jest na zewnątrz. jak i na wzmocnienie kośćca. . jakim jest podudzie. odcinek obwodowy. w stosunku do stawu kolanowego jest w przywiedzeniu.krzywica .nadwaga .

Postępowanie terapeutyczne: W przypadku koślawości czy szpotawości niewielkiego stopnia stosuje się ćwiczenia korekcyjne. . W bardziej zaawansowanych – aparaty ortopedyczne odciąŜające nasady zewnętrzne/wewnętrzne stawu kolanowego lub szyny redresyjne do stosowania na noc. W przypadku nieskuteczności powyŜszego leczenia – zabiegi operacyjne.

W ćwiczeniach zwraca się uwagę na ruchy wzmacniające mięśnie pośladkowe. Ćwiczenia poprzedza się masaŜem KKD oraz okolicy pośladków.Leczenie zachowawcze szpotawości/szpotawości kolan polega na utrzymaniu odpowiednich pozycji ciała przy jednoczesnym leczeniu przyczyn schorzenia jeśli są znane np. .polepszenia krąŜenia krwi .rozluźniania przykurczonych mięśni i powięzi. z mocniejszym zaakcentowaniem ruchów po wewnętrznej/zew. ruchy rotacyjne w stawach biodrowych (szczególnie na zewnątrz/wewnątrz). stronie kończyn. MasaŜ wykonuje się w formie ruchów głaszcząco-ugniatających dla: . krzywicy.

b. W pozycji leŜącej osiąga się to przez włoŜenie woreczka lub małej poduszeczki między kolana i lekkie ściągnięcie kostek szeroką taśmą czy bandaŜem elastycznym. Dziecko układa się tak kilkakrotnie w ciągu dnia na około 15 minut. w szpotawości -pozycje ze złączonymi kolanami i rozstawionymi stopami. UłoŜeniami korekcyjnymi są: a. w koślawości – pozycje z rozstawionymi kolanami i stopami ustawionymi blisko siebie np. siad skrzyŜny „turecki”. W pozycji leŜącej osiąga się to przez włoŜenie woreczka lub małej poduszeczki między kostki przyśrodkowe i lekkie ściągnięcie kolan szeroką taśmą czy bandaŜem elastycznym. siad na stołeczku. .Ćwiczenia wykonuje się w pozycji siedzącej lub leŜącej bez obciąŜenia stóp.

w czasie dnia wyłączenie – moŜliwie w największym stopniu – pozycji stojącej . DąŜymy do odciąŜenia stawów kolanowych we wszelkich moŜliwych warunkach: .obcas podwyŜszony po stronie przyśrodkowej). Przeciwdziałamy współistniejącemu płaskostopiu.W przypadkach wad kolan.unikanie pozycji rozkrocznej. .przy istniejącej nadwadze ciała staramy się o jej zmniejszenie .przy koślawości . Stosujemy obcas Thomasa (dla kolan koślawych .przy szpotawości – unikanie klęku „po turecku”. 3. siadu na piętach ze stopami i podudziami na zewnątrz . 2. zalecenia i przeciwwskazania przedstawiają się następująco: 1.

WADY STÓP .

gdyŜ wygięte są w drugą stronę.Stopa płaska wrodzona Jest to powaŜna i trudna do leczenia wada wrodzona stóp. Nieprawidłowe ustawienie i rozwój kośćca stóp nie poddaje się korekcji. . Deformacja dotyczy zazwyczaj obydwu stóp i jest widoczna natychmiast po urodzeniu. tak Ŝe prawie stykają się z podudziami. a w miarę wzrastania dziecka deformacja narasta i utrwala się. stanowią właściwie odwrotność stóp zdrowych. Niekiedy stopy ustawione są w silnym zgięciu grzbietowym. Stopy dziecka są niezgrabne.

Stopa płaska statyczna (pes planus) Określa się ją równieŜ jako płaskostopie czynnościowe – jest to proces stopniowego obniŜania się podłuŜnego sklepienia stopy na skutek jej niewydolności statyczno-dynamicznej .

deformacja polega na obniŜeniu kości śródstopia i spłaszczeniu łuku poprzecznego przedniego .Stopa płaska poprzecznie (pes transverso-planus) .towarzyszy najczęściej niedomodze mięśniowej lub więzadłowej stopy .

Przy koślawości stopy pięta ulega skręceniu na zewnątrz od osi pionowej większe niŜ 50 i opiera się o podłoŜe brzegiem przyśrodkowym. . szpotawości).oś pięty jest przedłuŜeniem osi podudzia.stopa płasko-koślawa łączy się często z koślawością kolan. Fizjologiczne odchylenie wynosi około 5o (częściej w kierunku do wewnątrz tj. .dziecko z wadą tego typu zdziera obcas po stronie wewnętrznej . co jest przyczyną pogłębiania się dolegliwości.w stopie prawidłowej – patrząc od tyłu .Stopa płasko-koślawa (pes plano-valgus) .

Stopa szpotawa (pes varus) Jest odwrotnością stopy płasko-koślawej. Przy szpotawości stopy dziecko zdziera obcas po stronie zewnętrznej. Charakteryzuje się skręceniem pięty do wewnątrz od osi pionowej większe niŜ 5o i oparciem jej na krawędzi zewnętrznej. .

Stopa wydrąŜona (pes excavatus) . . .Zniekształcenie polega na pogłębieniu wydrąŜenia stopy w odcinku między guzem piętowym a głowami kości śródstopia i równoczesnym skróceniu tego odcinka. wysokim podbiciem.Stęp jest ustawiony piętowo i nieco w supinacji . Wada charakteryzuje się tzw. a kość śródstopia – zwłaszcza pierwsza – w nadmiernym zgięciu podeszwowym.

Stopa końsko-szpotawa (pes equinus-varus)
- stanowi najczęstsze wrodzone zniekształcenie - deformacja jest widoczna juŜ w chwili urodzenia - przyczyną wady są zaburzenia w układzie nerwowomięśniowym, zwykle uwarunkowane genetycznie Cechy charakterystyczne: - ustawienie stopy w zgięciu podeszwowym (ustawienie końskie) - odwrócenie stopy - przywiedzenie całej stopy w stosunku do podudzia oraz przywiedzenie śródstopia w stosunku do stępu - wydrąŜenie łuków podłuŜnych stopy - skręcenie do wewnątrz dalszego odcinka podudzia i zaniki mięśniowe

Stopa piętowa (pes equinus)
- wada ujawnia się bezpośrednio po urodzeniu

Cechy charakterystyczne: - grzbietowe zgięcie stopy o róŜnym nasileniu – niekiedy aŜ do przylegania grzbietu stopy do podudzia - podeszwa stopy zwrócona jest do przodu, zaś sama pięta ustawia się w bezpośrednim przedłuŜeniu kości goleni - wada ta z reguły łatwo poddaje się leczeniu, zaś w łagodnych formach ustępuje nawet samoistnie – w trakcie wzrostu dziecka - przyczyną wady moŜe być nieprawidłowe ułoŜenie stopy lub stóp w łonie matki w czasie ostatnich tygodni Ŝycia

Paluch koślawy (hallux valgus)
- Zniekształcenie polega na odchyleniu na zewnątrz palucha, który podkłada się lub nakłada na palec drugi. - Występuje on często ze stopą poprzecznie płaską, zwłaszcza w przypadku szpotawego ustawienia pierwszej kości śródstopia.

Postępowanie terapeutyczne w wadach stóp Leczenie zaleŜy od rodzaju wady, etiologii wieku, obejmuje: 1. ćwiczenia ruchowe 2. zaopatrzenie ortopedyczne 3. tryb Ŝycia

wzmocnienie mięśni osłabionych) .1. a następnie nawyku prawidłowego ustawienia i obciąŜania stopy w warunkach odciąŜania i obciąŜania.Ćwiczenia (forma zabawowa i zadaniowa u dzieci. Ćwiczenia korekcyjne skierowane są na: . . chodzie oraz w róŜnych sytuacjach Ŝyciowych. w staniu.przywrócenie prawidłowych warunków anatomicznych (m.in. masaŜ . likwidacja przykurczy. ścisła – młodzieŜy).wyrobienie odruchu.

obcasem Thomasa. Obuwie U dzieci najczęściej stosuje się obuwie: . Zapiętek w tych wypadkach musi być szczególnie mocny i dopasowany. by nie dopuścić do zniekształcenia na skutek zwiększonego nacisku na ścianę buta. supinującym tyłostopie w stopie płasko-koślawej . Zaopatrzenie ortopedyczne: a. .z tzw.z odwrotnym obcasem Thomasa.2. pronującym tyłostopie w przypadkach nieduŜej szpotawości.

przeciwdziałają dalszemu pogarszaniu się deformacji. c. Szyny korekcyjne (wymieniane wraz ze wzrostem dziecka) np. Samowolne stosowanie jakichkolwiek wkładek ortopedycznych jest niedopuszczalne. w czasie której mogłyby się wzmocnić – powoduje to ich niedokrwienie i w efekcie jeszcze większe osłabienie – dlatego teŜ niezbędnym warunkiem przy zlecaniu wkładki jest stosowanie specjalnych ćwiczeń ruchowych. co pozbawia mięśnie moŜliwości pracy. Znaczna część tradycyjnych wkładek podpórczych – uciska i rozciąga mięśnie lub więzadła. Szyna ST.b. Łuski gipsowe . Wkładki ortopedyczne – zapewniają stopie właściwą konfigurację.Germain czy Denis –Brauna – stopa końsko-szpotawa d.

Zapewnić optymalne warunki środowiskowe – chodzi tu głównie o dobór odpowiedniego obuwia i nie przeciąŜania stóp nadmiernym wysiłkiem. 2. Uświadomić dziecku i rodzicom istnienie wady i związanych z tym zagroŜeń.W postępowaniu korekcyjnym naleŜy: 1. .

pogody. naddatek funkcjonalny wynikający z wydłuŜania się stopy przy obciąŜeniu . .wierch.wysoką cholewkę stabilizującą staw skokowy (zwłaszcza u małych dzieci) Obuwie powinno być takŜe dostosowane do pory roku. niezbyt wysoki obcas . który nie uciska stopy .Obuwie zapewniające prawidłowy rozwój stopy powinno mieć: . charakteru pracy i odpoczynku.szeroki przód umoŜliwiający ruchy palców .odpowiednią wielkość uwzględniającą tzw.wygodny.sztywny zapiętek zapewniający stabilizację pięty .

trawa) i zapewnienie stopom moŜliwości obszernych. .Nie przeciąŜanie stóp polega głównie na unikaniu: .długotrwałego stania .biegów i skoków na twardym podłoŜu .wysiłków długotrwałych prowadzących do przemęczenia mięśni wysklepiających stopy Wskazane jest natomiast chodzenie boso po miękkim podłoŜu (piasek. nieskrępowanych ruchów.

You're Reading a Free Preview

Pobierz
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->