P. 1
Peugeot 106 Ksiazka

Peugeot 106 Ksiazka

4.73

|Views: 67,270|Likes:
Wydawca: api-3701196
w wordzie no ale lepsza niz nic
w wordzie no ale lepsza niz nic

More info:

Published by: api-3701196 on Oct 14, 2008
Prawo autorskie:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOC, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

09/30/2015

pdf

text

original

Silnik CHARAKTERYSTYKA TECHNICZNA Samochód Peugeot 106 jest napędzany silnikiem benzynowym lub wysokoprężnym z oznaczeniem TU.

Stosowane silniki różnią się pojemnością skokową i mocą. Zespół napędowy jest zamontowany w przedziale silnika poprzecznie do kierunku jazdy. Kadłub silnika jest wykonany ze stopu lekkiego i ma wtłoczone cztery mokre tuleje cylindrowe z pierścieniami uszczelniającymi o przekroju okrągłym. W razie dużego zużycia lub wyżłobień gładzi cylindrów, mogą być wymieniane pojedyncze lub wszystkie tuleje cylindrów równocześnie z odpowiednimi nowymi tłokami. W silniku 1,4 dm3 o mocy 69 kW (94 KM) otwory cylindrów są wykonane w kadłubie z żeliwa szarego. W dolnej części kadłuba silnika znajduje się wał korbowy podparty w pięciu łożyskach. Na wale korbowym na łożyskach ślizgowych są osadzone korbowody, które tworzą połączenie wału z tłokami. Dolne zamknięcie kadłuba silnika stanowi miska olejowa, w której zbiera się olej niezbędny do smarowania i chłodzenia silnika. Na kadłubie silnika jest przykręcona głowica cylindrów ze stopu lekkiego. Zawory dolotowe i wylotowe, usytuowane skośnie w głowicy cylindrów, są sterowane przez dźwignie i górny wał rozrządu podparty w pięciu łożyskach. Wał rozrządu jest napędzany od wału korbowego paskiem zębatym, który napędza także pompę cieczy chłodzącej, zamontowaną z boku kadłuba silnika. Zębata pompa oleju jest przykręcona u dołu do kadłuba silnika w misce olejowej i napędzana krótkim łańcuchem przez wał korbowy. Do przygotowania zdolnej do zapłonu mieszanki paliwa z powietrzem służy elektronicznie sterowany układ wtrysku benzyny, który nie wymaga obsługi. Iskrę potrzebną do zapłonu mieszanki paliwa z powietrzem wytwarza nie wymagający obsługi elektroniczny układ zapłonu. Rozdzielacz zapłonu jest umieszczony z boku głowicy cylindrów i napędzany bezpośrednio przez wał rozrządu. Oznaczenia silnika znajdują się na dwóch tabliczkach, które są przynitowane z tyłu kadłuba silnika

Na tabliczce 1 jest podany typ silnika, na tabliczce 2 - numer silnika, przy czym w miejscu (a) znajduje się numer zespołu napędowego i w miejscu (b) bieżący numer seryjny. WYMONTOWANIE I ZAMONTOWANIE SILNIKA Silnik wymontowuje się razem ze skrzynką przekładniową i wyjmuje w dół. Kolektor wylotowy i dolotowy oraz alternator pozostają zamontowane na silniku. Do wymontowania silnika jest potrzebna suwnica lub wciągnik, przewoźny podnośnik warsztatowy i kanał lub dostatecznie wysokie podstawki, aby było możliwe wyjęcie silnika spod uniesionego samochodu. Nie wolno opuszczać silnika za pomocą przewoźnego podnośnika warsztatowego, gdyż mogłoby to spowodować poważne uszkodzenie silnika i skrzynki przekładniowej. Przed zamontowaniem silnika należy założyć osłony na błotniki w przedziale silnika, aby zapobiec uszkodzeniu lakieru. Zależnie od silnika, roku jego produkcji i wyposażenia, przewody elektryczne oraz przewody podciśnienia i cieczy chłodzącej mogą być poprowadzone w przedziale silnika w odmienny sposób. Ponieważ nie ma możliwości szczegółowego opisania poszczególnych modeli, zaleca się oznakowanie taśmą każdego przewodu przed jego odłączeniem. WYMONTOWANIE I ZAMONTOWANIE SILNIKA Wymontowanie silnika

• Wymontować pokrywę przedziału silnika • Wymontować filtr powietrza • Wymontować akumulator • Odłączyć złącze wtykowe (4) i przewód masy (5)

• Oznakować taśmą i odłączyć wszystkie przewody podciśnienia. • Wymontować wentylator chłodnicy • Zdjąć kołpaki z kół przednich. • Poluzować nakrętki półosi

Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, gdyż duży moment dokręcania nakrętki półosi może być przyczyną wypadku. • Unieść i podeprzeć przód samochodu • Wymontować dolną osłonę przedziału silnika, jeśli jest zamontowana. • Zlać ciecz chłodzącą • Zlać do naczynia olej ze skrzynki przekładniowej. Wkręcić z powrotem korek spustu oleju • Zlać olej z silnika, jeśli wymaga tego zakres jego naprawy • Odłączyć linkę od dźwigni przepustnicy. Uwaga. Nie wolno załamywać linki przepustnicy. • Otworzyć opaski mocujące i odłączyć górny i dolny przewód cieczy chłodzącej od chłodnicy. • Odłączyć przewody ogrzewania połączone z silnikiem. • Silnik benzynowy: odłączyć przewód podciśnienia urządzenia wspomagającego hamulce od kolektora dolotowego. • Silnik wysokoprężny: odłączyć przewód podciśnienia urządzenia wspomagającego hamulce od pompy podciśnienia. • Poluzować opaski mocujące przewody, odłączyć przewód dopływu paliwa i zaślepić go odpowiednim korkiem. W celu zaślepienia przewodów można włożyć w nie czyste śruby z gwintem o odpowiedniej średnicy. Aby ułatwić późniejsze podłączenie, uprzednio oznakować przewody taśmą samoprzylepną. • Odłączyć linkę sprzęgła od dźwigni wyłączania • Wymontować obie półosie • Wymontować układ wylotowy • Odkręcić i wyjąć wałek prędkościomierza ze skrzynki przekładniowej. • Odkręcić śrubę mocującą (12)

podpory przejmującej moment obrotowy. Odchylić podporę do tyłu. • Odłączyć drążki zmiany biegów od skrzynki przekładniowej • Zamocować poprzeczkę (1) z hakami (2) w uchach do podwieszania silnika

Jeśli nie dysponuje się poprzeczką, należy zastosować odpowiednią linę lub łańcuch z hakami mającymi zabezpieczenia. • Podczepić wciągnik i unieść silnik tak, aby podpory silnika zostały odciążone. • Wykręcić śruby (8) i nakrętki (9) mocujące wspornik skrzynki przekładniowej i wyjąć wspornik

• Odkręcić nakrętki (10) i (11) mocujące prawą podporę silnika i wyjąć ją

• Sprawdzić, czy zostały odłączone wszystkie przewody między silnikiem i skrzynką przekładniową a nadwoziem. • Wyjąć w dół silnik ze skrzynką przekładniową z przedziału silnika

Podczas wyjmowania należy ostrożnie prowadzić zespół napędowy, aby uniknąć uszkodzeń. • Jeśli to konieczne, odłączyć skrzynkę przekładniową od silnika Zamontowanie silnika Podczas zamontowania silnika należy wymieniać każdorazowo wszystkie nakrętki samoblokujące. Następne cztery czynności należy wykonać w przypadku rozłączenia silnika i skrzynki przekładniowej. • Sprawdzić, czy łożysko wyciskowe sprzęgła i dźwignia wyłączania sprzęgła obracają się bez oporów. • Sprawdzić stan i grubość okładziny ciernej tarczy sprzęgła. Wymienić tarczę sprzęgła po przebiegu przekraczającym 80 000 km. • Nałożyć cienką warstwę smaru MoS2 na wielowypust wałka napędowego skrzynki przekładniowej. • Zamontować skrzynkę przekładniową do silnika • Wprowadzić ostrożnie silnik ze skrzynką przekładniową od dołu do przedziału silnika. Podczas unoszenia należy zwrócić uwagę, aby silnik był starannie prowadzony i nie doszło do uszkodzenia zespołu napędowego i nadwozia. • Osadzić prawą podporę silnika. Dokręcić nakrętki (10) momentem 20 N-m i nakrętki (11) momentem 50 N-m

• Osadzić lewy wspornik skrzynki przekładniowej. Dokręcić śruby (8) momentem 30 N-m i nakrętki (9) momentem 85 N-m

• Wymontować osprzęt do unoszenia silnika. • Podłączyć drążki zmiany biegów • Odchylić w przód podporę przejmującą moment obrotowy i dokręcić śrubę mocującą (12) momentem 55 N-m

• Podłączyć linkę sprzęgła do dźwigni wyłączania, wyregulować sprzęgło • Zamontować obie półosie • Zamontować układ wylotowy • Nasunąć przewód dopływowy i przewód powrotny paliwa na króćce i zamocować przewody opaskami. • Włożyć wałek prędkościomierza i zabezpieczyć go przetyczką. • Podłączyć przewody elektryczne zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. Zamocować przewody opaskami. • Nasunąć przewód podciśnienia urządzenia wspomagającego hamulców. • Sprawdzić wkład filtru powietrza, w razie potrzeby oczyścić lub wymienić wkład. Zamontować filtr powietrza • Zamontować linkę przepustnicy i sprawdzić regulację • Nasunąć i zamocować opaskami przewody ogrzewania i cieczy chłodzącej na głowicy cylindrów i króćcach. • Zamontować wentylator chłodnicy • Podłączyć przewody cieczy chłodzącej do chłodnicy i zamocować przewody opaskami. • Zamontować dolną osłonę przedziału silnika, jeśli została wymontowana. • Opuścić samochód • Dokręcić nakrętki półosi momentem 260N-m. Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, gdyż duży moment dokręcania nakrętki półosi może być przyczyną wypadku. • Napełnić cieczą układ chłodzenia i sprawdzić gęstość cieczy chłodzącej • Wlać olej do skrzynki przekładniowej • Sprawdzić poziom oleju w silniku i dolać oleju w razie potrzeby • Zamontować pokrywę przedziału silnika • Zamontować i podłączyć akumulator • Jeśli są w wyposażeniu, nastawić zegar i zakodować radioodbiornik, w celu zabezpieczenia go przed kradzieżą. • Doprowadzić silnik do normalnej temperatury pracy, sprawdzić poziom cieczy i szczelność podłączeń wszystkich przewodów. W razie potrzeby dokręcić połączenia.

GŁOWICA I UKŁAD ROZRZĄDU Wymontowanie i zamontowanie paska zębatego silnika benzynowego Wymontowanie paska zębatego • Potrzebne narzędzia specjalne

kołek (1) o średnicy 6 mm, ustalający koło zamachowe, kołek (2) o średnicy 10 mm, ustalający koło zębate wału rozrządu, przyrząd do regulacji naciągu paska zębatego (3), np. SEEMC.TRONIC 105.5. Kołki ustalające można wykonać samodzielnie lub zastosować wiertła bądź przebijaki o odpowiednich średnicach. • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Poluzować śruby koła prawego przedniego przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód oraz zdjąć koło przednie • Wymontować boczną osłonę w prawej wnęce koła. • Zwolnić naciąg i zdjąć pasek klinowy (1)

• Odkręcić trzy śruby (3) mocujące koło pasowe (2) na wale korbowym i zdjąć koło. Włożyć długi wkrętak między dwie śruby mocujące i śrubę środkową, w celu przytrzymania koła. • Otworzyć opaski mocujące i odłożyć na bok wiązkę przewodów. • Wykręcić sześć śrub mocujących (7) i wymontować górną pokrywę paska zębatego (4) oraz obie pokrywy dolne (5) i (6)

• Ustawić silnik w położeniu regulacyjnym. W tym celu obrócić wał korbowy silnika za środkową śrubę za pomocą klucza nasadowego i przedłużacza, aż będzie możliwe włożenie kołka (2)

ustalającego koło zębate na wale rozrządu. Kierunek obrotów wału korbowego - patrz rys.

• Włożyć drugi kołek ustalający (1)

w koło zamachowe, gdy silnik znajduje się w położeniu regulacyjnym. • Zaznaczyć kredą na pasku zębatym kierunek obrotów. • Poluzować nakrętkę (8)

mocującą rolkę napinacza. • Zwolnić naciąg i zdjąć pasek zębaty. Uwaga. Nie wolno załamywać przy tym paska zębatego. Należy koniecznie wymienić przypadkowo załamany pasek, gdyż zerwanie się paska podczas późniejszej pracy może spowodować poważne uszkodzenia silnika. Uwaga. Po zdjęciu paska zębatego należy unikać obracania wału korbowego oraz wału rozrządu i wyjmowania kołków ustalających, gdyż może to spowodować uszkodzenie tłoków i zaworów. Sprawdzanie stanu paska zębatego • Pasek zębaty należy wymienić w razie stwierdzenia następujących niesprawności: - śladów cieczy chłodzącej lub oleju silnikowego na pasku zębatym; przyczyną są z reguły uszkodzone pierścienie uszczelniające wału korbowego i rozrządu lub nieszczelna pompa cieczy chłodzącej; - stwardnienia gumy na zewnętrznej powierzchni paska; wtedy pasek jest błyszczący, nieelastyczny i tak twardy, że mocne naciśnięcie paznokciem nie pozostawia śladu; - pęknięcia gumy na stronie zewnętrznej; - pęknięcia lub oddzielenia osnowy na stronie wewnętrznej; - pęknięcia u podstawy zębów; - pęknięcia na wąskiej stronie paska; - dużego zużycia wąskiej strony paska; - bardzo dużego zużycia zębów, zużycia i wystrzępienia osnowy obciążonej strony zębów, złuszczonej gumy, koloru zmienionego na biały; zmniejszonej szerokości zębów; - wyłamania zębów. Zamontowanie paska zębatego Uwaga. Nie obracać wału rozrządu i wału korbowego po zdjęciu paska zębatego. Jeśli jednak jest konieczne obrócenie wału rozrządu w celu wykonania innych prac, należy koniecznie upewnić się, że żaden tłok nie znajduje się w GMR. W przeciwnym razie zawory będą naciskać na tłoki w czasie obracania wału i obie części mogą ulec uszkodzeniu. Aby temu zapobiec, należy obrócić wał korbowy do przodu lub do tyłu o kąt do 90° (1/4 obrotu). Zanim wał korbowy zostanie ponownie ustawiony w położeniu odpowiadającym GMR należy zwrócić uwagę na to, aby wał rozrządu był także w tym samym położeniu. Po spełnieniu tego warunku powinno być możliwe włożenie kołków ustalających. • Obrócić ręką rolkę napinającą paska zębatego i sprawdzić, czy obraca się bez oporu i nie ma nadmiernego luzu. Wymienić rolkę w razie potrzeby. • Nałożyć pasek zębaty w następującej kolejności

na koło zębate wału korbowego (1), koło zębate wału rozrządu (2), koło zębate pompy cieczy chłodzącej (3) i rolkę napinającą (4). Uwaga. Należy zachować kierunek obrotów paska zaznaczony strzałkami. Pasek zębaty powinien być tak zamontowany, aby pracował w takim samym kierunku, jak przed wymontowaniem. • Docisnąć ręką napinacz przeciwnie do kierunku ruchu wskazówek zegara (strzałka)

aż pasek zębaty zostanie wstępnie naciągnięty. • Dokręcić nakrętkę (7) momentem 20 N-m. • Wyjąć kołki ustalające (1) i (2)

z koła zębatego wału rozrządu i koła zamachowego. Regulacja naciągu paska zębatego • Obrócić wał korbowy za koło paska klinowego o dwa obroty zgodnie z kierunkiem obrotów podczas pracy silnika, co powoduje obrót wału rozrządu o 360°. Uwaga. Nie wolno obracać koła wału rozrządu, gdyż powoduje to przeciążenie paska zębatego. Kierunek obrotów wału korbowego silnika

• Nałożyć przyrząd do regulacji naciągu na czynną stronę (3) paska zębatego

• Poluzować nakrętkę (7) mocującą rolkę napinającą. • Obrócić rolkę napinającą przeciwnie do kierunku ruchu wskazówek zegara, aż przyrząd do regulacji naciągu wskaże 45 jednostek SEEM. • Dokręcić momentem 20 N-m nakrętkę mocującą rolkę napinającą. • Zdjąć przyrząd do regulacji naciągu paska zębatego. • Obrócić wał korbowy za koło paska klinowego o cztery obroty zgodnie z kierunkiem w czasie pracy silnika, co powoduje dwukrotny obrót wału rozrządu o 360°. Uwaga. Nie wolno obracać koła wału rozrządu, gdyż powoduje to przeciążenie paska zębatego. Kierunek obrotów wału korbowego silnika

• Zaczekać 1 minutę, aby pasek zębaty się ułożył. • Nałożyć przyrząd do regulacji naciągu na czynną stronę paska zębatego. Uwaga. Jeśli nie dysponuje się przyrządem do regulacji naciągu paska zębatego (awaria podczas podróży), można naciągnąć pasek prowizorycznie. W tym celu naciągnąć pasek tak, aby dał się obrócić o kąt 90° na najdłuższym odcinku między dwoma kołami pasowymi. W takim przypadku należy sprawdzić jak najszybciej naciąg paska zębatego za pomocą przyrządu i wyregulować w razie potrzeby. • Poluzować nakrętkę mocującą rolkę napinającą. • Obrócić rolkę napinającą przeciwnie do kierunku ruchu wskazówek zegara, aż przyrząd do regulacji naciągu wskaże 40 jednostek SEEM dla nowego i 36 jednostek SEEM dla używanego paska zębatego. Pasek zębaty jest uważany za używany, jeśli pracował w silniku dłużej niż jedną godzinę. Uwaga. Nie wolno przekraczać podanej wartości wskazania przyrządu do regulacji naciągu. Jeśli ta wartość zostanie przekroczona, należy zdjąć przyrząd i rozpocząć regulację od nowa. • Dokręcić momentem 20 N-m nakrętkę mocującą rolkę napinającą. • Zdjąć przyrząd do regulacji naciągu paska zębatego. • Obrócić wał korbowy za koło paska klinowego o dwa obroty zgodnie z kierunkiem w czasie pracy silnika, co powoduje obrót wału rozrządu o 360°. Uwaga. Nie wolno obracać koła wału rozrządu, gdyż powoduje to przeciążenie paska zębatego. Kierunek obrotów wału korbowego silnika

• Nałożyć przyrząd do regulacji naciągu na czynną stronę paska zębatego. • Zmierzona wartość powinna wynosić dla nowego paska zębatego 51 ± 3 jednostki SEEM i

dla używanego 45 ± 3 jednostki SEEM. Jeśli nie zostanie osiągnięta podana wartość, należy powtórzyć regulację. • Zamontować trzy pokrywy paska zębatego i dokręcić je momentem 6 N-m. • Dokręcić koła pasowe na wale korbowym trzema śrubami. Włożyć długi wkrętak między dwie śruby dokręcone ręką i śrubę środkową, w celu przytrzymania koła. • Zamontować i naciągnąć pasek klinowy • Zamontować osłonę wnęki przedniego koła z prawej strony. • Przykręcić koło przednie zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 Nm. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Uruchomić silnik. Naciąg paska zębatego, który świszcze podczas pracy, jest zwykle za duży. Wymontowanie i zamontowanie paska zębatego silnika wysokoprężnego Wymontowanie paska zębatego • Potrzebne narzędzia specjalne

kołek (1), specjalny przyrząd Peugeot .0132Q, ustalający wał korbowy, napinacz paska (3), specjalny przyrząd Peugeot .0132XZ z odpowiednimi ciężarkami próbnymi do silnika

wysokoprężnego, przyrząd do regulacji naciągu paska zębatego (2), np. SEEM C.TRONIC 105.5, śruba ustalająca koło zębate wału rozrządu (4), M8 x 40, dwie śruby ustalające koło zębate pompy wtryskowej (4), M8 x 30. Zamiast kołka ustalającego można zastosować wiertło lub przebijak o odpowiedniej średnicy. • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład kodu radioodbiornika. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Poluzować śruby koła prawego przedniego przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód oraz zdjąć koło przednie • Podważyć i wyjąć osłonę. • Wykręcić śrubę (1)

• Odkręcić przekaźnik podgrzewania wstępnego silnika. • Wymontować prawy reflektor • Wymontować świece żarowe • Zwolnić naciąg i zdjąć pasek klinowy (2)

• Odkręcić koło (3) paska klinowego. Włączyć najwyższy bieg i hamulec przy pomocy drugiej osoby, w celu zablokowania wału korbowego silnika. • Odkręcić śruby mocujące pokrywy paska zębatego (4) i zdjąć pokrywy. • Ustawić silnik w położeniu regulacyjnym. W tym celu obrócić wał korbowy silnika za środkową śrubę za pomocą klucza nasadowego i przedłużacza zgodnie z kierunkiem podczas pracy silnika, aż będzie możliwe wkręcenie śrub (4)

ustalających koło zębate na wale rozrządu i koło zębate pompy wtryskowej. Do ustalania są potrzebne śruby M8 długości 40 mm dla wału rozrządu i długości 30 mm dla pompy wtryskowej. Kierunek obrotów wału korbowego

• Ustalić koło zamachowe specjalnym przyrządem Peugeot .01320 (1)

gdy silnik znajduje się w położeniu regulacyjnym. Jeśli nie ma do dyspozycji tego przyrządu, można zastosować przebijak, wkrętak lub wiertło odpowiedniej średnicy. • Zaznaczyć kredą na pasku zębatym kierunek obrotów. • Poluzować nakrętkę (5)

mocującą rolkę napinacza. • Zwolnić naciąg i zdjąć pasek zębaty. Uwaga. Nie wolno załamywać przy tym paska zębatego. Należy koniecznie wymienić

przypadkowo załamany pasek, gdyż zerwanie się paska podczas późniejszej pracy może spowodować poważne uszkodzenia silnika. Uwaga. Po zdjęciu paska zębatego należy unikać obracania wału korbowego oraz wału rozrządu i wyjmowania kołków ustalających, gdyż może to spowodować uszkodzenie tłoków i zaworów. Sprawdzanie stanu paska zębatego • Pasek zębaty należy wymienić w razie stwierdzenia następujących niesprawności: - śladów cieczy chłodzącej lub oleju silnikowego na pasku zębatym; przyczyną są z reguły uszkodzone pierścienie uszczelniające wału korbowego i rozrządu lub nieszczelna pompa cieczy chłodzącej; - stwardnienia gumy na zewnętrznej powierzchni paska; wtedy pasek jest błyszczący, nieelastyczny i tak twardy, że mocne naciśnięcie paznokciem nie pozostawia śladu; - pęknięcia gumy na stronie zewnętrznej; - pęknięcia lub oddzielenia osnowy na stronie wewnętrznej; - pęknięcia u podstawy zębów; - pęknięcia na wąskiej stronie paska; - dużego zużycia wąskiej strony paska; - bardzo dużego zużycia zębów, zużycia i wystrzępienia osnowy obciążonej strony zębów,złuszczenia gumy, zmiany koloru na biały;zmniejszenia szerokości zębów; - wyłamania zębów. Zamontowanie paska zębatego Uwaga. Nie obracać wału rozrządu i wału korbowego po zdjęciu paska zębatego. Jeśli jednak jest konieczne obrócenie wału rozrządu w celu wykonania innych prac, należy koniecznie upewnić się, że żaden tłok nie znajduje się w GMR. W przeciwnym razie zawory będą naciskać na tłoki w czasie obracania wału i obie części mogą ulec uszkodzeniu. Aby temu zapobiec, należy obrócić wał korbowy do przodu lub do tyłu o kąt do 90° (1/4 obrotu). Zanim wał korbowy zostanie ponownie ustawiony w położeniu odpowiadającym GMP, należy zwrócić uwagę na to, aby wał rozrządu był także w tym samym położeniu. Po spełnieniu tego warunku powinno być możliwe włożenie kołków ustalających. • Obrócić ręką rolkę napinającą paska zębatego i sprawdzić, czy obraca się bez oporu i nie ma nadmiernego luzu. Wymienić rolkę w razie potrzeby. • Nałożyć pasek zębaty w następującej kolejności

na koło zębate wału korbowego, rolkę prowadzącą (7), koło zębate pompy wtryskowej (9), koło zębate wału rozrządu (10), rolkę napinającą (6) i koło zębate pompy cieczy chłodzącej (11). Uwaga. Pasek zębaty na odcinku (8), między kołem pompy wtryskowej a kołem wału rozrządu, powinien być całkowicie naciągnięty. Uwaga. Należy zachować kierunek obrotów paska zaznaczony strzałkami. Pasek zębaty powinien być tak zamontowany, aby pracował w takim samym kierunku, jak przed wymontowaniem. • Docisnąć ręką napinacz przeciwnie do kierunku ruchu wskazówek zegara (strzałka)

aż pasek zębaty zostanie wstępnie naciągnięty. • Dokręcić nakrętkę (7) momentem 15 Nm. • Wyjąć lub wykręcić kołki ustalające (1) i śruby ustalające (4)

z koła zębatego wału rozrządu, koła zębatego pompy wtryskowej i koła zamachowego. Regulacja naciągu paska zębatego • Obrócić wał korbowy za koło paska klinowego o cztery obroty zgodnie z kierunkiem podczas pracy silnika, co powoduje dwukrotny obrót wału rozrządu o 360°. Uwaga. Nie wolno obracać koła wału rozrządu, gdyż powoduje to przeciążenie paska zębatego. Kierunek obrotów wału korbowego silnika

• Obrócić wał korbowy, aż będzie możliwe włożenie kołka ustalającego (1) w koło zamachowe

• Zawiesić na rolce napinającej (6) specjalny przyrząd Peugeot .0132XZ z odpowiednim ciężarkiem próbnym do silnika wysokoprężnego. Uwaga. Jeśli nie dysponuje się przyrządem do regulacji naciągu paska zębatego (awaria podczas podróży), można naciągnąć pasek prowizorycznie. W tym celu naciągnąć pasek tak, aby dał się obrócić o kąt 90° na najdłuższym odcinku między dwoma kołami pasowymi. W takim przypadku należy sprawdzić jak najszybciej naciąg paska zębatego za pomocą przyrządu i wyregulować w razie potrzeby. • Poluzować nakrętkę (5) mocującą rolkę napinającą. • Nacisnąć na koniec dźwigni specjalnego przyrządu, aby zwiększyć wyraźnie naciąg paska zębatego. • Dokręcić momentem 15 N-m nakrętkę mocującą rolkę napinającą. • Wyjąć kołek ustalający i obrócić wał korbowy za koło paska klinowego o cztery obroty zgodnie z kierunkiem pracy silnika, co powoduje dwukrotny obrót wału rozrządu o 360°. Uwaga. Nie wolno obracać koła wału rozrządu, gdyż powoduje to przeciążenie paska zębatego. Kierunek obrotów wału korbowego silnika

• Zaczekać 1 minutę, aby pasek zębaty się ułożył. • Poluzować nakrętkę (5)

mocującą rolkę napinającą. • Naciągnąć pasek zębaty za pomocą ciężaru próbnego na specjalnym przyrządzie. • Obrócić wał korbowy za koło paska klinowego o dwa obroty zgodnie z kierunkiem podczas pracy silnika, co powoduje obrót wału rozrządu o 360°. Uwaga. Nie wolno obracać koła wału rozrządu, gdyż powoduje to przeciążenie paska zębatego. Kierunek obrotów wału korbowego silnika

• Obrócić wał korbowy, aż będzie możliwe włożenie kołka ustalającego w koło zamachowe. • Dokręcić momentem 15 N-m nakrętkę mocującą rolkę napinającą. Zdjąć przyrząd specjalny. • Sprawdzić regulację. W tym celu wkręcić śruby ustalające w koło wału rozrządu i koło pompy wtryskowej. Jeśli nie można wkręcić śrub, należy nałożyć ponownie pasek zębaty. • Wyjąć kołek ustalający i wykręcić śruby ustalające. • Obrócić wał korbowy za koło paska klinowego o dwa obroty zgodnie z kierunkiem w czasie pracy silnika, co powoduje obrót wału rozrządu o 360°. Uwaga. Nie wolno obracać koła wału rozrządu, gdyż powoduje to przeciążenie paska zębatego. Kierunek obrotów wału korbowego silnika

• Obrócić wał korbowy, aż będzie możliwe włożenie kołka ustalającego (1) w koło zamachowe

• Osadzić przyrząd do regulacji naciągu paska zębatego (2) na odcinku (8), między kołem wału rozrządu a kołem pompy wtryskowej. • Zmierzona wartość powinna wynosić dla nowego paska zębatego 51 ± 3 jednostki SEEM i dla używanego 45 ± 3 jednostki SEEM. Jeśli nie zostanie osiągnięta podana wartość, należy powtórzyć regulację. • Dokręcić momentem 15 N-m nakrętkę mocującą rolkę napinającą. • Zdjąć przyrząd do regulacji naciągu z paska zębatego. • Wyjąć kołek ustalający. • Zamontować pokrywy paska zębatego i dokręcić je momentem 6 N-m. • Dokręcić koła pasowe na wale korbowym. Włożyć długi wkrętak między dwie śruby dokręcone ręką i śrubę środkową, w celu przytrzymania koła. • Zamontować i naciągnąć pasek klinowy • Zamontować osłonę wnęki przedniego koła z prawej strony. • Przykręcić koło przednie zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 N-m. • Przykręcić przekaźnik podgrzewania wstępnego silnika. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik, w celu zabezpieczenia przed kradzieżą.

• Uruchomić silnik. Naciąg paska zębatego, który świszcze podczas pracy, jest zwykle za duży. Wymontowanie i zamontowanie głowicy cylindrów silnika benzynowego Głowica cylindrów powinna być wymontowywana po ochłodzeniu silnika. Kolektory wylotowy i dolotowy pozostają zamontowane. Uszkodzenie uszczelki głowicy można rozpoznać po następujących objawach: - zmniejszeniu mocy; - stratach cieczy chłodzącej, wydobywaniu się białych spalin, gdy silnik jest rozgrzany; - stratach oleju; - obecności cieczy chłodzącej w oleju silnikowym - poziom oleju nie obniża się, lecz podwyższa; szarym zabarwieniu oleju silnikowego, pianie na wskaźniku poziomu oleju - olej jest rzadki; - obecności oleju silnikowego w cieczy chłodzącej; - mocnym burzeniu się cieczy chłodzącej; - zbyt niskim ciśnieniu sprężania w dwóch sąsiednich cylindrach.

Wymontowanie głowicy • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora. • Wymontować pasek zębaty • Wymontować filtr powietrza • Zlać ciecz chłodzącą • Odłączyć linkę od dźwigni przepustnicy • Odłączyć przewód dopływowy i powrotny paliwa od kolektora wtryskiwaczy lub od zespołu wtryskowego i zaślepić przewody od powiednimi korkami. Jednopunktowy układ wtrysku benzyny do VII 1992 • Zwolnić z zamocowania i wyjąć złącze wtykowe czujnika GMP (1)

• Odłączyć złącza cewki zapłonowej (2) i rozdzielacza zapłonu (3). • Jednopunktowy układ wtrysku benzyny od VII 1992, wielopunktowy układ wtrysku benzyny: wymontować cewkę zapłonową • Odłączyć przewód od czujnika temperatury. • Otworzyć opaski i odłączyć przewody cieczy chłodzącej od obudowy termostatu (4). • Odłączyć wszystkie przewody elektryczne i przewody elastyczne od głowicy cylindrów. • Odkręcić rurę prowadzącą wskaźnik poziomu oleju (5)

• Odkręcić przednią rurę wylotową od kolektora i obudowy sprzęgła oraz podwiesić ją za pomocą drutu, aby nie opadła. • Odkręcić dwie nakrętki kołpakowe i zdjąć pokrywę głowicy cylindrów (7) z przegrodą (9) i dwoma elementami dystansowymi (8)

• Poluzować o 1/2 obrotu śruby głowicy cylindrów w kolejności odwrotnej do numeracji (od 10 do 1)

i wykręcić śruby. Uwaga. Odkręcenie śrub głowicy w niewłaściwej kolejności może spowodować odkształcenie lub pęknięcie głowicy cylindrów. • Wymontować oś dźwigni zaworów razem ze wspornikami i dźwigniami zaworów. • Odłączyć głowicę cylindrów za pomocą dwóch dźwigni wygiętych pod kątem 90°

• Dźwignie do wymontowania głowicy cylindrów można wykonać samodzielnie

Wszystkie wymiary na rysunku są podane w milimetrach. • Sprawdzić, czy zostały odłączone wszystkie przewody między głowicą cylindrów a silnikiem i nadwoziem. • Zdjąć kompletną głowicę cylindrów z kolektorem dolotowym i wylotowym. Uwaga. Po wymontowaniu nie należy kłaść głowicy cylindrów na powierzchni uszczelniającej, gdyż wtedy mogą ulec uszkodzeniu całkowicie otwarte zawory, lecz ułożyć głowicę na dwóch drewnianych krawędziakach. • W stacji obsługi tuleje cylindrów są ustalane śrubami głowicy cylindrów (2)

i dwiema nakładkami (1), aby zapobiec ukośnemu ustawieniu się tulei w razie przetaczania samochodu lub obracania wału korbowego. Można pominąć tę czynność, jeśli samochód nie jest przetaczany i nie ma potrzeby obracania wału korbowego, gdy głowica cylindrów jest wymontowana. Zamontowanie głowicy Przed zamontowaniem oczyścić odpowiednim skrobakiem głowicę cylindrów i kadłub silnika z resztek uszczelki. Należy uważać, aby pozostałości uszczelki nie wpadły do otworów. Zaślepić otwory szmatkami. Można zastosować środek czyszczący Decabloc. Uwaga. Nie należy stosować narzędzi skrawających lub środków ściernych. • Oczyścić otwory śrub głowicy w kadłubie silnika. Otwory te nie powinny być wypełnione

olejem lub wodą i w razie potrzeby należy przedmuchać je sprężonym powietrzem. Jeśli nie dysponuje się sprężonym powietrzem, należy oczyścić otwory za pomocą małego wkrętaka i nasiąkliwej szmatki. W razie potrzeby poprawić ostrożnie gwinty otworów w kadłubie silnika gwintownikiem M10 x 150. • Sprawdzić, czy głowica nie ma pęknięć, a tuleje cylindrów nie są wyżłobione. • Sprawdzić płaskość powierzchni głowicy cylindrów i kadłuba silnika w kierunku wzdłużnym i poprzecznym za pomocą stalowego liniału

Niepłaskość nie powinna przekraczać 0,05 mm. W razie potrzeby obrobić powierzchnię głowicy (czynność do wykonania w warsztacie obróbki mechanicznej). • Jeśli zostały zamontowane, odkręcić nakładki ustalające tuleje cylindrów. • Sprawdzić, czy są zamontowane tulejki centrujące (9) i (10)

• Każdorazowo należy wymieniać uszczelkę głowicy. • Ułożyć bez środka uszczelniającego nową uszczelkę tak, aby nie przykrywała żadnych otworów i oznaczenie producenta (zakreskowana powierzchnia) było skierowane do góry. • Nałożyć głowicę cylindrów po ustaleniu wału rozrządu za pomocą kołka. • Zamontować zespół dźwigni zaworów (4)

zwracając uwagę na obecność tulejek centrujących. • Zaleca się każdorazową wymianę śruby głowicy cylindrów. Jeśli jednak wymontowane śruby mają być ponownie zastosowane, należy dokładnie wyszczotkować ich gwinty. • Nasmarować olejem Molykote G Rapid gwinty i dolne powierzchnie łbów śrub głowicy i wkręcić śruby ręcznie. Uwaga. Śruby głowicy cylindrów należy dokręcać z dużą starannością. Przed dokręceniem należy sprawdzić dokładności wskazań klucza dynamometrycznego. Wszystkie silniki z wyjątkiem XSi • Dokręcić śruby głowicy cylindrów w dwóch etapach zgodnie z kolejnością od 1 do 10,

Uwaga. W każdym etapie śruby głowicy należy dokręcać w kolejności od 1 do 10. I etap: dokręcić śruby za pomocą klucza dynamometrycznego momentem 20 N-m. II etap: dokręcić śruby sztywnym kluczem o kąt 240°. Zaleca się dokręcać śruby w II etapie dwoma ruchami o 90° i jednym ruchem o 60°. Silnik XSi • Dokręcić śruby głowicy cylindrów w trzech etapach zgodnie z kolejnością od 1 do 10

Uwaga. W każdym etapie śruby głowicy należy dokręcać w kolejności od 1 do 10. I etap: dokręcić śruby za pomocą klucza dynamometrycznego momentem 20 N-m. II etap: dokręcić śruby sztywnym kluczem o kąt 120°. III etap: dokręcić śruby sztywnym kluczem o kąt 120°. Zaleca się dokręcać śruby w II i III etapie jednym ruchem o 90° i jednym ruchem o 30°. Do dokręcania śrub głowicy jest potrzebna tarcza kątowa, na przykład Hazet 6690. Jeśli nie dysponuje się taką tarczą, osadzić klucz pod kątem 90° do głowicy, obrócić go jednym pociągnięciem, aż jego ramię będzie równoległe do dłuższego boku głowicy cylindrów. Uwaga. Po tych czynnościach nie wolno dokręcać śrub głowicy. • Nałożyć pasek zębaty zgodnie z kierunkiem obrotów wału korbowego podczas normalnej pracy silnika (strzałki)

• wyregulować naciąg paska • Wyregulować luzy zaworów • Zamontować pokrywę głowicy cylindrów

W tym celu osadzić przegrodę (9), nałożyć elementy dystansowe (8) na sworznie, nałożyć pokrywę (7) i dokręcić dwie nakrętki kołpakowe momentem 5 N-m. • Włożyć posmarowaną środkiem uszczelniającym Loctite rurę prowadzącą wskaźnik poziomu oleju w króciec filtru oleju i dokręcić do głowicy cylindrów momentem 15 N-m. • Osadzić przednią rurę wylotową z nową uszczelką metalową na kolektorze wylotowym i dokręcić na przemian nowe nakrętki mo mentem 35 Nm. • Podłączyć przewody elektryczne • Nasunąć przewód podciśnienia na urządzenie wspomagające hamulce. • Podłączyć linkę do dźwigni przepustnicy i wyregulować linkę • Nasunąć przewody cieczy chłodzącej na obudowę termostatu i zamocować opaskami. Jednopunktowy układ wtrysku benzyny do VII 1992: podłączyć złącza wtykowe czujnika GMP, cewki zapłonowej i rozdzielacza zapłonu. • Jednopunktowy układ wtrysku benzyny od VII 1992, wielopunktowy układ wtrysku benzyny: zamontować cewkę zapłonową • Napełnić cieczą układ chłodzenia • Zamontować filtr powietrza. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik, w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Sprawdzić poziom oleju w silniku i w razie potrzeby dolać oleju. Jeśli głowica cylindrów była wymontowana z powodu uszkodzenia uszczelki głowicy, zaleca się wymianę oleju i filtru oleju, ponieważ w oleju silnikowym może znajdować się ciecz chłodząca. • Uruchomić i nagrzać silnik. Sprawdzić i w razie potrzeby wyregulować kąt wyprzedzenia zapłonu oraz prędkość obrotową biegu jałowego. • Sprawdzić gęstość cieczy chłodzącej i w razie potrzeby uzupełnić środek do ochrony przed zamarzaniem Uwaga. Nie należy dokręcać śrub głowicy cylindrów.

Wymontowanie i zamontowanie wału rozrządu silnika benzynowego Uwaga. Jeśli części napędu rozrządu będą wykorzystywane ponownie, powinny być zamontowane w tych samych miejscach. W celu uniknięcia zamiany należy przygotować odpowiednią paletę do odkładania części.

Wymontowanie wału rozrządu • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Odkręcić dwie nakrętki kołpakowe i zdjąć pokrywę głowicy cylindrów (7)

z przegrodą (9) i dwoma elementami dystansowymi (8). • Zablokować koło wału rozrządu (6)

za pomocą trzpienia. W tym celu wsunąć przez otwór w kole pasowym wału rozrządu odpowiedni trzpień lub wkrętak i oprzeć go o górną powierzchnię głowicy cylindrów. Należy podłożyć kawałek drewna, aby uniknąć uszkodzenia powierzchni uszczelniającej głowicy cylindrów. Przytrzymać wkrętak i odkręcić śrubę (5) mocującą koło wału rozrządu. Zdjąć koło wału rozrządu, w razie potrzeby zbić je z wału lekkimi uderzeniami gumowego młotka. W stacji obsługi Peugeota zamiast trzpienia stosuje się specjalny przyrząd 7.0132Y (4). • Wymontować pasek zębaty Jednopunktowy układ wtrysku benzyny do VII 1992 • Wymontować rozdzielacz zapłonu • Odkręcić obsadę rozdzielacza zapłonu (7)

Jednopunktowy układ wtrysku benzyny od VI11992, wielopunktowy układ wtrysku benzyny • Wymontować cewkę zapłonową • Wykręcić śruby mocujące (13)

wspornika cewki (14) i zdjąć wspornik. • Wykręcić śruby mocujące (12) obsady rozdzielacza (11) i zdjąć obsadę. (15 - kołki centrujące.)

• Wymontować głowicę cylindrów • Wykręcić śrubę mocującą koło wału rozrządu i zdjąć koło. • Odkręcić płytkę oporową wału rozrządu. • Wypchnąć przedni pierścień uszczelniający, uderzając gumowym młotkiem w wał rozrządu od strony rozdzielacza

• Wyjąć ostrożnie wał rozrządu w stronę, po której był zamontowany pasek zębaty. Zamontowanie wału rozrządu • Posmarować olejem łożyska wału rozrządu. • Zamontować ostrożnie wał rozrządu. • Włożyć płytkę oporową (2)

i do kręcić ją momentem 15 N-m. • Wcisnąć do oporu nowy pierścień uszczelniający wału rozrządu za pomocą odpowiedniej rury. Wewnętrzna i zewnętrzna średnica rury powinna odpowiadać średnicom pierścienia

uszczelniającego. Nałożyć z tyłu na rurę jedną lub więcej podkładek i wcisnąć pierścień uszczelniający za pomocą śruby (1)

mocującej koło zębate wału rozrządu lub innej dłuższej śruby. • Zamontować głowicę cylindrów • Osadzić koło zębate wału rozrządu i dokręcić ręcznie. Jednopunktowy układ wtrysku benzyny do VII 1992 • Zamontować i dokręcić obsadę rozdzielacza zapłonu. • Zamontować rozdzielacz zapłonu Jednopunktowy układ wtrysku benzyny od VII 1992, wielopunktowy układ wtrysku benzyny • Sprawdzić, czy są kołki centrujące (15)

w głowicy cylindrów. • Osadzić wspornik (14) cewki zapłonowej i dokręcić śrubami mocującymi (13). • Osadzić obsadę (11) rozdzielacza zapłonu i dokręcić śrubami mocującymi (12). • Zamontować cewkę zapłonową

• Zamontować i naciągnąć wstępnie pasek zębaty • Zablokować koło zębate wału rozrządu za pomocą trzpienia i dokręcić momentem 80 N-m. W stacji obsługi Peugeota zamiast trzpienia stosuje się specjalny przyrząd 7.0132Y Uwaga. Podłożyć pod trzpień kawałek drewna, aby uniknąć uszkodzenia powierzchni uszczelniającej pokrywę głowicy. • Obrócić wał korbowy o dwa obroty, zablokować koło zamachowe i wyregulować ostatecznie naciąg paska zębatego • Wyregulować luzy zaworów • Zamontować pokrywę głowicy cylindrów. W tym celu osadzić przegrodę (9)

nałożyć elementy dystansowe (8) na sworznie, nałożyć pokrywę (7) i dokręcić dwie nakrętki kołpakowe momentem 5 N-m. • Oczyścić powierzchnie uszczelniające obsady rozdzielacza zapłonu i głowicy cylindrów i nałożyć cienką warstwę środka uszczelniającego. Zamontować obsadę rozdzielacza z cewką zapłonową i dokręcić momentem 8 N-m. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik, w celu zabezpieczenia przed kradzieżą.

Wymontowanie i zamontowanie zaworów Wymontowanie zaworów Uwaga. Jeśli części napędu rozrządu będą wykorzystywane ponownie, powinny być zamontowane w tych samych miejscach. W celu uniknięcia zamiany należy przygotować odpowiednią paletę do odkładania części. • Wymontować głowicę cylindrów i ułożyć ją na dwóch drewnianych krawędziakach • Odkręcić od głowicy cylindrów kompletny kolektor dolotowy. • Odkręcić kolektor wylotowy od głowicy cylindrów. • Silnik wysokoprężny: wymontować wał rozrządu i wyjąć popychacze • Ścisnąć sprężynę zaworu uniwersalnym napinaczem, wyjąć kliny i zwolnić sprężynę

Uwaga. Podczas wyjmowania klina uważać, aby nie uszkodzić trzonka zaworu dociśniętą miseczką sprężyny. W razie uszkodzenia zawór należy wymienić, ponieważ uszkodzony trzonek zaworu nie zapewnia prawidłowego uszczelnienia. Powoduje to zwiększone zużycie oleju i szybsze uszkodzenie prowadnicy zaworu. • Zdjąć miseczkę sprężyny i sprężynę. • Wyjąć zawór od strony komory spalania. • Wyjąć uszczelniacz trzonka zaworu • Wymontować w taki sam sposób pozostałe zawory. Zamontowanie zaworów Przed zamontowaniem zaworów sprawdzić ich prowadnice, w razie potrzeby rozwiercić je i dotrzeć gniazda zaworów (praca wykonywana w warsztacie). Uwaga. Niekiedy miseczki sprężyn mają bardzo ostrą dolną krawędź otworu pod kliny. Ostra krawędź może uszkodzić trzonek zaworu (głębokie rysy itp.). Uszkodzone zawory należy wymienić i przed zamontowaniem usunąć ostre krawędzie miseczek. • Usunąć zadziory z trzonka zaworu na powierzchni osadzenia klinów. Uwaga. Jeśli w nowej głowicy mają być zamontowane używane zawory, to powinny być dotarte gniazda zaworów

• Nałożyć cienką warstwę oleju silnikowego na trzonek i prowadnicę. Zamontować zawór. Uwaga. Wymieniać każdorazowo uszczelniacze trzonków zaworów. • Wymienić uszczelniacze trzonków zaworów • Nałożyć sprężynę i miseczkę sprężyny. • Ścisnąć sprężynę przyrządem i zamontować kliny. Uwaga. Zwrócić uwagę na właściwe ułożenie klinów na trzonku. W razie potrzeby usunąć zadziory płótnem ściernym. • Zamontować pozostałe zawory, zwracając uwagę na to, aby nie zostały wzajemnie zamienione zawory wylotowe i dolotowe. • Silnik wysokoprężny: włożyć popychacze i zamontować wał rozrządu • Nałożyć kolektor wylotowy z nowymi uszczelkami (3)

na głowicę cylindrów. Dokręcić na przemian osiem nowych nakrętek momentem 15 N-m. • Starannie oczyścić powierzchnie przylegania głowicy cylindrów i kolektora dolotowego. • Nanieść na powierzchnię głowicy cylindrów cienką warstwę środka uszczelniającego, na przykład Loctite

• Nałożyć kolektor dolotowy i dokręcić na przemian nakrętki momentem 8 N-m. • Zamontować głowicę cylindrów • Wyregulować luzy zaworów Wymiana uszczelniaczy trzonków zaworów Wszystkie silniki Przyczyną dużego zużycia oleju mogą być uszkodzone uszczelniacze trzonków zaworów, wtedy spaliny wydzielane przez gorący silnik mają zapach oleju i niebieskawy kolor. Podczas wymiany zaworów lub wykonywania prac przy głowicy cylindrów należy każdorazowo wymieniać uszczelniacze. Wymontowanie • Wymontować głowicę cylindrów • Silnik wysokoprężny: wymontować wał rozrządu i wyjąć popychacze • Ścisnąć sprężynę zaworu uniwersalnym napinaczem, wyjąć kliny i zwolnić sprężynę

Uwaga. Podczas wyjmowania klina uważać, aby nie uszkodzić trzonka zaworu dociśniętą miseczką sprężyny. W razie uszkodzenia zawór należy wymienić, ponieważ uszkodzony trzonek zaworu nie zapewnia prawidłowego uszczelnienia. Powoduje to zwiększone zużycie oleju i szybsze uszkodzenie prowadnicy zaworu. • Zdjąć sprężynę. • Ściągnąć uszczelniacz z trzonka zaworu za pomocą dostępnych w handlu szczypiec, np. Hazet 791-5 lub 791-2

• Wymontować w ten sam sposób pozostałe uszczelniacze trzonków zaworów. Zamontowanie • Okleić taśmą trzonek zaworu w miejscu przylegania klinów, aby zapobiec uszkodzeniu uszczelniacza podczas jego zamontowania. • Nałożyć cienką warstwę oleju na nowy uszczelniacz trzonka zaworu, ostrożnie nasunąć i wcisnąć uszczelniacz za pomocą trzpienia, np. Peugeot .132W. Usunąć taśmę zabezpieczającą. Uwaga. Nie uszkodzić krawędzi uszczelniających podczas nakładania. • Zamontować w ten sam sposób pozostałe uszczelniacze trzonków zaworów. • Zamontować sprężyny zaworów • Silnik wysokoprężny: włożyć popychacze i zamontować wał rozrządu • Zamontować głowicę cylindrów Docieranie gniazd zaworów Po prawidłowej obróbce gniazd zaworów i zastosowaniu nowych zaworów nie jest konieczne docieranie gniazd zaworów. • Zawory mogą być docierane tylko za pomocą drobnoziarnistej pasty ściernej. W celu wykonywania wymaganych ruchów obrotowych talerzyk zaworu jest chwytany gumową przyssawką

Powstawaniu rowków na przylgni gniazda można zapobiegać przez częste unoszenie i równomierny obrót zaworu o pewien kąt podczas docierania. Uwaga. Po zakończeniu docierania należy starannie usunąć pastę ścierną. • Jakość docierania można sprawdzić, oceniając przyleganie oraz wykonując próbę szczelności z wykorzystaniem paliwa. Włożyć luźno zawór aż do oparcia w gnieździe i wlać paliwo do komory spalania. Paliwo nie powinno wypływać z prowadnicy, w przeciwnym razie należy powtórzyć operację docierania. Sprawdzanie ciśnienia sprężania Sprawdzenie ciśnienia sprężania umożliwia ocenę stanu technicznego silnika. Na jego podstawie można stwierdzić, czy zawory lub tłoki (pierścienie tłokowe) są w dobrym stanie, czy też uległy zużyciu. Poza tym można podjąć decyzję co do naprawy głównej lub wymiany silnika. Do sprawdzenia ciśnienia sprężania jest niezbędny manometr, który w wykonaniu dla silników benzynowych jest dostępny w specjalistycznych sklepach. Uwaga. Do sprawdzania ciśnienia sprężania silników wysokoprężnych jest potrzebny manometr o większym zakresie pomiarowym, do około 4 MPa. Różnica wartości ciśnienia sprężania w poszczególnych cylindrach silników benzynowych może wynosić maksymalnie 0,10 MPa (w silniku wysokoprężnym 0,15 MPa). Gdy w jednym lub kilku cylindrach występuje różnica przekraczająca 0,10 MPa lub 0,15 MPa, oznacza to uszkodzenie zaworów, zużycie pierścieni tłoków lub gładzi cylindrów. Jeśli pomiar dał wartość ciśnienia minimalnego, silnik należy naprawić lub wymienić. Pomiar ciśnienia sprężania może dać różne wyniki, zależnie od zastosowanego manometru i prędkości obrotowej rozrusznika. Orientacyjna, właściwa wartość ciśnienia sprężania dla silników benzynowych wynosi 1,1 do 1,3 MPa, dla silników wysokoprężnych 2,0 do 2,5 MPa. Bardziej miarodajna jest różnica ciśnień między poszczególnymi cylindrami. • Przed sprawdzaniem ciśnienia sprężania naieży nagrzać silnik. Gdy ciecz chłodząca osiągnie właściwą temperaturę pracy, należy przejechać jeszcze 5 km, aby zapewnić wystarczającą temperaturę oleju silnikowego powyżej +80°C. • Luzy zaworów powinny być właściwie wyregulowane, w razie potrzeby przeprowadzić

regulację • Wyłączyć zapłon. • Ściągnąć wszystkie nasadki świec zapłonowych za pomocą specjalnych szczypiec,np. Hazet 1849, chwytając nasadkę tylko za osłonę z blachy. • Przedmuchać sprężonym powietrzem wnęki świec zapłonowych w głowicy cylindrów i wykręcić odpowiednim kluczem wszystkie świece zapłonowe. • Jednopunktowy układ wtrysku benzyny do VII 1992: odłączyć złącze wielostykowe od cewki zapłonowej (2)

• Jednopunktowy układ wtrysku benzyny od VII 1992, wielopunktowy układ wtrysku benzyny: odłączyć złącze wtykowe od cewki zapłonowej

• Odłączyć złącze wielostykowe (strzałka)

od zespołu wtryskowego. • Silnik XSi: odłączyć złącza wtykowe od wtryskiwaczy. • Obrócić kilkakrotnie wał korbowy za pomocą rozrusznika, aby usunąć zanieczyszczenia i sadzę. Uwaga. Dźwignia zmiany biegów powinna być ustawiona w położeniu neutralnym i powinien być włączony hamulec awaryjny. Nie należy schylać się nad silnikiem podczas obracania wału korbowego, gdy świece zapłonowe są wykręcone, aby uniknąć zranienia przez wyrzucane cząsteczki nagaru. • Wcisnąć lub wkręcić zgodnie z instrukcją obsługi manometr do pomiaru ciśnienia sprężania w otwór świecy zapłonowej. • Druga osoba powinna wcisnąć całkowicie pedał przyspieszenia i trzymać go w tym położeniu przez cały czas trwania pomiaru. • Włączyć rozrusznik na około 4 s lub tak długo, aż przyrząd pomiarowy nie będzie wskazywał wzrostu ciśnienia. Akumulator musi być przy tym całkowicie naładowany, prędkość obrotowa silnika powinna wynosić co najmniej 300 obr/min. • Sprawdzić kolejno ciśnienie sprężania we wszystkich cylindrach i porównać wyniki. Za każdym razem ustawić manometr rejestrujący ciśnienie sprężania w nowym położeniu roboczym. • Wkręcić świece zapłonowe i podłączyć przewody wysokiego napięcia • Podłączyć złącze wielostykowe do zespołu wtryskowego lub wtryskiwaczy. • Podłączyć złącze wielostykowe do cewki zapłonowej.

Wymiana i regulacja naciągu paska klinowego alternatora Jeśli jest montowany ponownie używany dotychczas pasek klinowy, zawsze należy sprawdzić, czy nie jest nadmiernie zużyty lub uszkodzony. Jeśli krawędzie paska są wystrzępione i pasek ma pęknięcia, należy go wymienić. Samochód bez urządzenia klimatyzacyjnego Wymontowanie paska klinowego • Poluzować śrubę mocującą (4) alternatora (3)

• Poluzować śrubę zaciskową (5) • Obracać w lewo śrubę regulacyjną (2), co powoduje odchylenie alternatora w kierunku silnika i likwiduje naciąg paska klinowego (1). • Zdjąć pasek klinowy. Zamontowanie paska klinowego • Nałożyć i wyregulować naciąg paska klinowego. Regulacja naciągu paska klinowego • Obracać w prawo śrubę regulacyjną (5)

aż maksymalne ugięcie paska podczas naciskaniu kciukiem pośrodku najdłuższego odcinka wyniesie 4 mm. • Dokręcić śrubę (7) momentem 15 N-m i śrubę (6) momentem 35 N-m . • Ponownie sprawdzić i w razie potrzeby skorygować naciąg paska. • W stacji obsługi naciąg paska klinowego jest sprawdzany specjalnym przyrządem. Samochód z urządzeniem klimatyzacyjnym Wymontowanie paska klinowego • Poluzować obie śruby mocujące rolki napinającej. • Zwolnić pasek klinowy za pomocą śruby regulacyjnej przy rolce napinającej. • Zdjąć pasek klinowy. Zamontowanie paska klinowego • Nałożyć i wyregulować naciąg paska klinowego. Regulacja naciągu paska klinowego • Jeśli jest tylko korygowany naciąg paska klinowego, należy poluzować obie śruby mocujące rolki napinającej. • Naciągnąć pasek klinowy za pomocą śruby regulacyjnej przy rolce napinającej. • Maksymalne ugięcie paska podczas naciskania kciukiem pośrodku najdłuższego odcinka powinno wynosić 4 mm, w razie potrzeby ponownie naciągnąć pasek klinowy. • W stacji obsługi naprężenie paska klinowego jest sprawdzane za pomocą specjalnego przyrządu. • Dokręcić śruby mocujące rolki napinającej.

TYPOWE NIESPRAWNOŚCI SILNIKA Jeśli silnika nie można uruchomić, należy wykryć przyczynę występowania tej niesprawności. Aby był możliwy rozruch silnika benzynowego, do cylindrów musi dopływać mieszanka paliwa z powietrzem i świeca zapłonowa musi wytwarzać iskrę. Dlatego najpierw należy sprawdzać, czy paliwo dopływa do silnika. W celu stwierdzenia, czy jest iskra, należy wykręcić świecę zapłonową, włożyć ją w końcówkę przewodu wysokiego napięcia i przyłożyć do masy. Nie wolno trzymać przy tym końcówki lub przewodu w ręce, lecz chwycić dobrze zaizolowanymi szczypcami. Druga osoba włącza rozrusznik. Uwaga. Aby uniknąć uszkodzenia katalizatora, nie powinna być wtryskiwana benzyna. Dlatego należy wyjąć bezpiecznik pompy paliwa. Jeśli jest brak iskry, należy szukać usterki. Uwaga. Należy uwzględniać wskazówki dotyczące bezpieczeństwa przy obsłudze elektronicznego układu zapłonowego. W silniku wysokoprężnym należy sprawdzić; układ podgrzewania wstępnego i układ zasilania paliwem. UKŁAD SMAROWANIA Wiadomości wstępne Zanieczyszczenia oleju silnikowego Trudno jest dokładnie ustalić wpływ parametrów pracy silnika na znajdujący się w nim olej, gdyż wpływ ten zależy od wielu czynników wynikających z warunków eksploatacji. Olej nagrzewa się do wysokiej temperatury w silnikach pracujących przez długi czas z dużą prędkością obrotową lub przy pełnym obciążeniu. Pod wpływem wysokich temperatur następuje w obecności tlenu atmosferycznego utlenianie oleju. Produkty utleniania powodują zwiększenie lepkości oleju i mogą się odkładać jako żywicowate powłoki na denkach tłoków, w rowkach pierścieni uszczelniających i na trzonkach zaworów lub jako nagar na grzybkach zaworów. Rozcieńczanie oleju paliwem w silnikach benzynowych Jeśli do cylindrów silnika jest podawana zbyt bogata mieszanka, a silnik pracuje rzadko lub wcale nie pracuje z pełnym obciążeniem albo nie osiąga normalnej temperatury pracy (jazda w mieście), następuje niecałkowite spalanie paliwa. Sadza, produkty utleniania oleju, nie spalone paliwo, skroplona para wodna i inne substancje tworzą osady, kwasy i smoły. Nie spalone paliwo osiada na niedostatecznie nagrzanych ściankach cylindrów i spływa do skrzyni korbowej, zmywając warstewkę oleju z współpracujących powierzchni cylindrów i tłoków. Powoduje to pogorszenie smarowania tych powierzchni, a rozcieńczenie oleju obniża jego własności smarne w stopniu zależnym od ilości paliwa w oleju. W razie znacznego rozcieńczenia oleju może być konieczna jego wcześniejsza wymiana. Ponieważ przy szybkiej jeździe, gdy temperatura silnika jest wysoka, benzyna odparowuje z oleju, należy szczególnie zimą, przy wielokrotnych uruchomieniach zimnego silnika i dużej ilości benzyny w oleju, częściej sprawdzać poziom oleju. Lepkość oleju silnikowego Lepkością nazywa się własność określającą płynność oleju. Każdy olej zmienia swoją lepkość zależnie od temperatury. W miarę nagrzewania olej staje się bardziej płynny, co pogarsza

przyczepność i wytrzymałość warstewki oleju na ściskanie. Po ochłodzeniu olej gęstnieje, zmniejsza się jego płynność i zwiększa tarcie wewnętrzne. Te zmiany powodują konieczność stosowania oleju silnikowego, którego lepkość zmienia się w niewielkim stopniu pod wpływem temperatury. Olej powinien mieć wystarczająco małą lepkość podczas uruchamiania zimnego silnika, aby jego tarcie wewnętrzne nie obciążało nadmiernie rozrusznika i aby po uruchomieniu silnika olej dopłynął możliwie szybko do wszystkich miejsc wymagających smarowania. Lepkość oleju jest równoznaczna z jego tarciem wewnętrznym i jest oznaczana jednostkami SAE (Society of Automotive Engineers), na przykład SAE 30, SAE 10 itd. Duże wartości SAE oznaczają oleje o dużej lepkości, niskie odnoszą się do olejów o małej lepkości. Do określenia własności eksploatacyjnych oleju nie wystarcza jednak sama lepkość. Olej wielosezonowy W silnikach samochodów Peugeot 106 powinny być stosowane oleje wielosezonowe. Mają one tę zaletę, że nie muszą być wymieniane odpowiednio do temperatury panującej latem lub zimą. Są produkowane na podstawie oleju jednosezonowego o małej lepkości (np. 15W). W stanie rozgrzanym olej ten jest stabilizowany przez tak zwany zagęszczacz, co zapewnia odpowiednie własności smarowe w każdych warunkach eksploatacyjnych. Jeśli stosuje się olej wielosezonowy, należy korzystać z oleju wysokiej jakości, o dużym zakresie lepkości, np. 15W-40, 15W-50. Litera „W" w oznaczeniu SAE określa przydatność oleju w okresie zimowym. Olej o podwyższonych właściwościach smarowych Oleje o podwyższonych właściwościach smarowych są to oleje wielosezonowe, do których między innymi są dodawane substancje zmniejszające współczynnik tarcia. Zmniejszenie współczynnika tarcia umożliwia zmniejszenie zużycia paliwa o 2%. Oleje te mają małą lepkość (np. 10W-30) i wymagają stosowania specjalnych surowców do ich produkcji (oleje syntetyczne). Zakresy stosowania olejów silnikowych Przy doborze lepkości oleju można nie uwzględniać krótkotrwałych wahań temperatury, ponieważ zakresy stosowania sąsiednich klas lepkości SAE pokrywają się

Dopuszczalne jest mieszanie ze sobą olejów o różnych lepkościach, jeśli zachodzi konieczność uzupełnienia oleju, a lepkość oleju znajdującego się w silniku nie odpowiada już panującej temperaturze otoczenia. Nie wolno dodawać do oleju silnikowego i do paliwa żadnych dodatkowych środków poprawiających własności smarowe. Charakterystyka oleju silnikowego W nowoczesnych silnikach dopuszcza się w zasadzie stosowanie tylko olejów HD. Oleje HD są olejami uszlachetnionymi, których własności są znacznie poprawione przez dodanie różnych czynnych substancji chemicznych. Te dodatki zapewniają lepszą ochronę przeciwkorozyjną, większą odporność na utlenianie, mniejszą skłonność do tworzenia osadu w skrzyni korbowej, mają bardziej stabilną lepkość oraz własności myjące i rozpuszczające. Dodatki myjące i rozpuszczające ograniczają nie tylko tworzenie się osadów w silniku, ale mają także zdolność rozpuszczania już powstałych osadów, rozpraszania ich w oleju wraz z innymi zanieczyszczeniami, umożliwiając ich usunięcie podczas wymiany oleju. Jakość oleju silnikowego HD jest określana przez normy API (API - American Petroleum Institute). Producenci europejscy także stosują się do wytycznych tych norm. Oznaczenie klasy oleju zawiera zawsze dwie litery. Pierwsza litera określa przeznaczenie: S - Service - do silników benzynowych; C - Commercial - do silników wysokoprężnych. Druga litera określa jakość oleju wzrastającą zgodnie z kolejnością liter alfabetu. Najwyższą jakość mają według norm API oleje SG do silników benzynowych i CE do silników wysokoprężnych. Uwaga. Oleje silnikowe CE, które zostały wyraźnie określone przez producenta jako oleje do silników wysokoprężnych, nie nadają się do silników benzynowych. Są oleje, które mogą być stosowane w obu rodzajach silników, i w takim przypadku na opakowaniu podane są oba oznaczenia, np. SF/CD. W samochodzie Peugeot 106 należy stosować oleje z oznaczeniem API SG do silnika benzynowego i z oznaczeniem API CD do silnika wysokoprężnego. Europejscy producenci oleju podają dodatkowe oznaczenie „CCMC". Normy CCMC uwzględniają w szczególności europejskie technologie obowiązujące w motoryzacji. Oleje do silników benzynowych otrzymują zależnie od jakości wg CCMC klasy od G1 do G5; oleje do silników wysokoprężnych w samochodach osobowych są wg CCMC w klasie PD1 i wyższej klasie PD2. Peugeot zaleca stosowanie w silnikach benzynowych olejów wielosezonowych co najmniej klasy CCMC-G4 oraz olejów o podwyższonych własnościach smarowych i małej lepkości - klasy CCMC-G5. Te klasy odpowiadają w przybliżeniu oznaczeniu API SG i spełniają dodatkowo wymagania europejskie. Zalecany do silników wysokoprężnych olej klasy CCMC-PD2 przewyższa nieco jakością olej API CD. Zużycie oleju Przez zużycie oleju w silniku spalinowym określa się tę ilość oleju, która jest tracona w procesie spalania. W żadnym wypadku nie należy utożsamiać zużycia oleju z wyciekami z powodu nieszczelnego połączenia miski olejowej, pokrywy głowicy cylindrów itd. Normalne zużycie oleju wynika ze spalania małych jego ilości w cylindrze i odprowadzania jego cząsteczek razem ze spalinami. Olej ulega także starzeniu z powodu wysokiej temperatury i ciśnienia, którym jest stale poddawany podczas pracy silnika. Na zużycie oleju mają również wpływ warunki eksploatacyjne, sposób jazdy i tolerancje wykonania części silnika. Przeciętne zużycie oleju wynosi 0,5 dm3/1000 km i nie powinno przekraczać 1,0 dm3/1000 km. Należy koniecznie dolać oleju do silnika, jeśli jego poziom obniży się do znaku określającego minimalny poziom na wskaźniku. Dolewana ilość nie powinna przekraczać 1,4 dm3. Uwaga. Nie należy dolewać oleju powyżej znaku określającego maksymalny poziom. W przypadku

przekroczenia dopuszczalnego poziomu oleju, należy zlać jego nadmiar, ponieważ nie spalony olej może dostać się do układu wylotowego i zniszczyć katalizator. Obieg oleju w silniku Pompa oleju zasysa olej silnikowy z miski olejowej i tłoczy go do filtru oleju

Po tłocznej stronie pompy oleju znajduje się zawór przelewowy. Gdy ciśnienie wzrasta nadmiernie, zawór otwiera się i część oleju może wypłynąć z powrotem do miski olejowej. Oczyszczony olej dopływa przez środkową przestrzeń wkładu filtru do głównego kanału oleju. W kanale jest umieszczony czujnik, który przez lampkę kontrolną na tablicy rozdzielczej sygnalizuje kierowcy nadmierny spadek ciśnienia oleju. W przypadku niedrożności filtru oleju, zawór obejściowy kieruje nie oczyszczony olej bezpośrednio do kanału głównego. Olej dopływa z głównego kanału przez jego rozgałęzienia do łożysk wału korbowego i następnie przez ukośne kanały w wale korbowym jest tłoczony do łożysk korbowodów. Równocześnie olej silnikowy dopływa pionowymi przewodami do głowicy cylindrów i smaruje tam łożyska wału rozrządu, dźwignie zaworów i końce trzonków zaworów. Sprawdzanie ciśnienia oleju • Nagrzać silnik, aby temperatura oleju wynosiła około +80°C. Sprawdzić poziom oleju. • Wymontować czujnik ciśnienia oleju, który znajduje się nad filtrem oleju

• Wkręcić w kadłub silnika odpowiedni manometr zamiast czujnika. • Podłączyć obrotomierz. • Uruchomić silnik i powoli zwiększać jego prędkość obrotową. • Lampka kontrolna na tablicy rozdzielczej sterowana czujnikiem ciśnienia oleju świeci się przy ciśnieniu oleju poniżej 0,08 MPa i gaśnie, gdy ciśnienie oleju wzrasta powyżej 0,08 MPa. • Zamontować czujnik ciśnienia oleju z nowym pierścieniem uszczelniającym i dokręcić go momentem 15 N-m. • Odłączyć obrotomierz. Wymontowanie i zamontowanie miski olejowej Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Unieść i podeprzeć samochód • Zlać olej z silnika • Odkręcić przednią rurę wylotową (1)

od kolektora i od skrzynki przekładniowej. • Odkręcić miskę olejową (2) i wyjąć w dół. Podważyć ostrożnie miskę z boków za pomocą wkrętaka w razie trudności z jej odłączeniem. Zamontowanie • Oczyścić miskę olejową od wewnątrz. • Oczyścić powierzchnie uszczelniające miski olejowej i kadłuba silnika, nie stosując do tego narzędzi skrawających lub środków ściernych. Wyprostować ostrożnie wygięcia kołnierza miski olejowej. • Nałożyć środek uszczelniający (pastę silikonową) na miskę olejową. • Przyłożyć miskę olejową do kadłuba silnika i przykręcić ręcznie. Dokręcić śruby momentem 8 N-m. • Zamontować przednią rurę wylotową • Nalać świeżego oleju do silnika • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Odłączyć przewód wysokiego napięcia od cewki zapłonowej, aby nie nastąpiło uruchomienie silnika. • Włączyć rozrusznik i obracać wał korbowy silnika, aż zgaśnie lampka kontrolna ciśnienia oleju. • Podłączyć przewód wysokiego napięcia do cewki zapłonowej. • Opuścić samochód Sprawdzanie czujnika ciśnienia oleju Czujnik ciśnienia oleju należy sprawdzić wtedy, kiedy lampka kontrolna ciśnienia oleju na tablicy wskaźników nie świeci się lub świeci się bez przerwy. Jeśli lampka kontrolna świeci się bez przerwy, należy sprawdzić najpierw ciśnienie oleju. Jeśli ciśnienie oleju jest właściwe,

należy dokonać następującego sprawdzenia. • Zatrzymać silnik i odłączyć złącze od czujnika ciśnienia oleju. Czujnik znajduje się nad filtrem oleju. • Włączyć zapłon i przyłożyć styk złącza do masy (np. do kadłuba silnika). Jeśli lampka kontrolna zaświeci się, to należy wymienić czujnik ciśnienia oleju. Jeśli lampka kontrolna nie zaświeci się, to albo jest ona uszkodzona, albo jest przerwa w przewodzie elektrycznym. W tym drugim przypadku należy sprawdzić przewód według schematu instalacji elektrycznej. • Wyłączyć zapłon i podłączyć przewód elektryczny do czujnika ciśnienia oleju. Wymontowanie i zamontowanie pompy oleju Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Unieść i podeprzeć samochód • Zlać olej z silnika • Wymontować miskę olejową • Odkręcić trzy śruby (3)

odchylić w dół pompę oleju i wyjąć z łańcucha napędowego. • Wylać olej z pompy. • Rozłożyć pompę oleju

Zamontowanie • Sprawdzić, czy w kadłubie silnika jest tulejka centrująca (10)

i zamontować tulejkę w razie jej braku. • Włożyć koło pompy oleju w łańcuch napędowy. • Dosunąć pompę do kadłuba silnika, ustawić ją na tulejce centrującej (2)

i dokręcić momentem 8 N-m. • Zamontować miskę olejową • Nalać świeżego oleju do silnika • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Odłączyć przewód wysokiego napięcia od cewki zapłonowej, aby nie nastąpiło uruchomienie silnika • Włączyć rozrusznik i obracać wał korbowy silnika, aż zgaśnie lampka kontrolna ciśnienia oleju • Podłączyć przewód wysokiego napięcia do cewki zapłonowej • Opuścić samochód UKŁAD CHŁODZENIA Obieg cieczy chłodzącej Układ chłodzenia składa się głównie z chłodnicy, pompy cieczy chłodzącej, termostatu i wentylatora elektrycznego. Obieg cieczy chłodzącej jest regulowany termostatem. Gdy silnik jest zimny, ciecz chłodząca krąży tylko w kadłubie silnika i w wymienniku ciepła układu ogrzewania. W miarę wzrostu temperatury cieczy chłodzącej otwiera się termostat i kieruje ciecz do chłodnicy. Obieg cieczy chłodzącej jest wymuszony przez pompę napędzaną paskiem zębatym. Ciecz chłodząca przepływa przez chłodnicę i oddaje ciepło poprzez żebra chłodnicy otaczającemu powietrzu, którego ruch jest wywołany jazdą. Dodatkowe chłodzenie zapewnia wentylator elektryczny, który jest sterowany wyłącznikiem termicznym wkręconym w chłodnicę. Ciecz chłodząca zwiększa swą objętość ze wzrostem temperatury. Ciśnienie w układzie chłodzenia wzrasta, aż zostanie osiągnięte normalne ciśnienie robocze. Jeśli ciśnienie wzrasta nadal, ciecz chłodząca przepływa przewodem z obudowy termostatu do zbiornika wyrównawczego znajdującego się obok chłodnicy. Gdy ciśnienie w układzie spadnie po ochłodzeniu się cieczy, może ona wrócić do obiegu ze zbiornika wyrównawczego.

Ciecz chłodzącą należy wlewać do układu tylko przez zbiornik wyrównawczy. Uwaga. Wentylator chłodnicy może się samoczynnie włączyć także po unieruchomieniu silnika. Może to następować kilkakrotnie z powodu nagromadzenia się ciepła w przedziale silnika. Podczas wykonywania prac w przedziale silnika, kiedy silnik jest ciepły, trzeba zawsze liczyć się z możliwością gwałtownego włączenia się wentylatora. Pojemność układu chłodzenia Silnik benzynowy - 5,8 dm3, Silnik wysokoprężny - 5,5 dm3 Środek zapobiegający zamarzaniu cieczy chłodzącej Układ chłodzenia jest wypełniony przez producenta cieczą, stanowiącą mieszaninę wody i środka chroniącego przed zamarzaniem oraz korozją. Taka ciecz zapobiega uszkodzeniom powodowanym przez ujemną temperaturę i korozję, a także ma wyższą temperaturę wrzenia niż woda. Układ chłodzenia powinien być wypełniony przez cały rok cieczą zawierającą ten środek. Jeśli w układzie znajdzie się tylko woda, może dojść do poważnych uszkodzeń spowodowanych przez korozję. Ponieważ składniki chroniące przed korozją tracą swą skuteczność po jakimś czasie, ciecz chłodząca powinna być wymieniana co 2 lata. Środek chroniący przed zamarzaniem i korozją należy mieszać z wodą w stosunku 1:1, jest zapewniona wtedy ochrona silnika przed zamarzaniem w temperaturze do -35°C. Wymontowanie i zamontowanie obudowy termostatu Silnik benzynowy Wymontowanie • Zlać ciecz chłodzącą do naczynia. Uwaga. Nie ma potrzeby całkowitego zlewania cieczy chłodzacei. Wystarczy, jeśli poziom cieczy opadnie poniżej obudowy termostatu • Odłączyć złącze wtykowe czujnika temperatury (6)

• Odłączyć złącze wtykowe czujnika temperatury układu wtrysku benzyny. • Otworzyć całkowicie i zsunąć opaskę, ściągnąć przewód cieczy chłodzącej z króćca. • Odkręcić króciec cieczy chłodzącej (9). • Wyjąć termostat (7). • Odkręcić obudowę termostatu (5). • Jeśli jest to konieczne, wykręcić czujnik temperatury. Zamontowanie • Starannie oczyścić powierzchnie uszczelniające głowicy cylindrów i obudowy termostatu. • Nałożyć cienką warstwę środka uszczelniającego, np. Atmosit, na powierzchnię obudowy termostatu (5) stykającą się z głowicą cylindrów. • Dokręcić obudowę termostatu (5) do głowicy cylindrów momentem 8 N-m. • Zamontować w obudowie termostat (7) z nową uszczelką (8). • Nałożyć na powierzchnie uszczelniające silikonowy środek uszczelniający i dokręcić króciec cieczy chłodzącej (9) momentem 8 N-m. • Podłączyć przewód cieczy chłodzącej do króćca i zamocować przewód opaską. • Jeśli został wymontowany, wkręcić czujnik temperatury. • Podłączyć złącza wtykowe. • Napełnić cieczą układ chłodzenia Wymontowanie i zamontowanie termostatu Termostat otwiera, w miarę nagrzewania się silnika, obieg cieczy chłodzącej przez chłodnicę. Jeśli termostat nie otworzy się z powodu uszkodzenia, silnik ulega przegrzaniu. Sygnalizuje to wskaźnik temperatury znajdujący się w czerwonym polu (zaświecenie się lampki kontrolnej), gdy równocześnie chłodnica pozostaje zimna. Uszkodzony termostat może również pozostać otwarty po ochłodzeniu się cieczy. Wtedy silnik nie osiąga swej normalnej temperatury pracy lub osiąga ją bardzo wolno, a zimą spada skuteczność układu ogrzewania. Wymontowanie • Zlać ciecz chłodzącą do naczynia. Uwaga. Nie ma potrzeby całkowitego zlewania cieczy chłodzącej. Wystarczy, jeśli poziom cieczy opadnie poniżej obudowy termostatu • Otworzyć całkowicie i zsunąć opaskę, ściągnąć przewód cieczy chłodzącej z króćca. • Odkręcić króciec cieczy chłodzącej (9)

• Wyjąć i sprawdzić termostat (7), w razie potrzeby wymienić. Zamontowanie • Starannie oczyścić powierzchnie uszczelniające. • Zamontować termostat (7) z nową uszczelką (8). • Nałożyć na powierzchnie uszczelniające silikonowy środek uszczelniający i dokręcić króciec cieczy chłodzącej (9) momentem 8 N-m. • Podłączyć przewód cieczy chłodzącej do króćca i zamocować przewód opaską. • Napełnić cieczą i odpowietrzyć układ chłodzenia. Przed napełnieniem sprawdzić gęstość cieczy chłodzącej Sprawdzanie termostatu Uwaga. Można sprawdzić tylko początek otwarcia termostatu, ponieważ koniec otwarcia następuje przy temperaturze przekraczającej temperaturę wrzenia wody. • Ogrzewać powoli termostat w kąpieli wodnej, przy czym termostat nie powinien dotykać ścianek naczynia i powinien być całkowicie zanurzony. Sprawdzać temperaturę odpowiednim termometrem. • Przy temperaturze otwarcia wynoszącej około 88°C powinno rozpocząć się otwieranie zaworu termostatu. • Sprawdzić, czy termostat zamyka się całkowicie po ochłodzeniu, w przeciwnym razie należy go wymienić. • Wymienić termostat, jeśli działa wadliwie. Wymontowanie i zamontowanie pompy cieczy chłodzącej Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy

odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Zlać ciecz chłodzącą • Wymontować górną i dolną pokrywę paska zębatego • Zablokować koło wału rozrządu i koło zamachowe • Poluzować rolkę napinacza paska zębatego, zwolnić naciąg paska i zdjąć go z pompy cieczy chłodzącej • Ustawić pod miską olejową silnika przewoźny podnośnik samochodowy. Uwaga. Podłożyć drewnianą przekładkę, aby uniknąć uszkodzenia miski olejowej. • Odkręcić górną podporę zawieszenia silnika (1)

• Otworzyć i zsunąć całkowicie opaski mocujące, odłączyć przewody cieczy chłodzącej (2) i (4)

• Wykręcić śruby (10) i (11). • Wyjąć kompletną pompę cieczy chłodzącej. • Wyjąć z obudowy (9) wirnik (8) i króciec cieczy chłodzącej (10)

• Wymienić pierścienie uszczelniające (11). Zamontowanie • Sprawdzić, czy wirnik obraca się bez problemu. • Złożyć pompę cieczy chłodzącej i skręcić ją ręcznie. • Dokręcić śrubę (12)

momentem 16 N-m, śrubę (13) momentem 8 N-m i śrubę (14) momentem 8 N-m. • Wymienić uszczelnienie (9)

w kadłubie silnika. • Sprawdzić, czy tulejki centrujące (7) i (8) są w kadłubie silnika, w razie potrzeby zamontować tulejki. • Zamontować pompę cieczy chłodzącej. Dokręcić śruby (10) momentem 30 N-m i śruby (11) momentem 50 N-m

• Nasunąć przewody cieczy chłodzącej (2), (4) i zamocować je opaskami. • Silnik benzynowy: opuścić silnik i osadzić prawą podporę zawieszenia silnika. Dokręcić nakrętki (10)

momentem 20 N-m i nakrętki (11) momentem 50 N-m. • Silnik wysokoprężny: opuścić silnik i dokręcić prawą podporę zawieszenia silnika momentem 50 N-m. • Zamontować i naciągnąć pasek zębaty • Napełnić cieczą i odpowietrzyć układ chłodzenia • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą.

Wymontowanie i zamontowanie chłodnicy oraz wentylatora chłodnicy Po dużym przebiegu samochodu, w wąskich kanałach chłodnicy mogą się odłożyć zanieczyszczenia znajdujące się w cieczy chłodzącej i kamień kotłowy. Powoduje to znaczne pogorszenie sprawności chłodnicy i przegrzewanie silnika. W takim wypadku poprawę przynosi tylko wymiana chłodnicy. Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Zlać ciecz chłodzącą • Silnik benzynowy: wymontować filtr powietrza • Odkręcić osłonę termiczną kolektora wylotowego. • Odłączyć złącze wtykowe wentylatora. • Odłączyć złącze wyłącznika termicznego. • Odkręcić śrubę mocującą (1)

i wyjąć wentylator chłodnicy. • Otworzyć i zsunąć całkowicie opaski mocujące, odłączyć przewody cieczy chłodzącej u góry i u dołu chłodnicy.

• Wymontować lewy reflektor • Wykręcić śrubę mocującą (2)

kierownicy powietrza. • Wykręcić przednią śrubę mocującą (3)

kierownicy powietrza. • Unieść zaciski mocujące (4 i 5)

i wyczepić chłodnicę. • Wyjąć do góry chłodnicę. • Odkręcić osłonę termiczną (6). • Odkręcić trzy śruby mocujące wentylator. Zamontowanie • Sprawdzić, czy dolne podpory gumowe nie są uszkodzone. Wymienić je w razie potrzeby. • Przykręcić osłonę termiczną. • Włożyć od góry chłodnicę tak, aby dolne prowadzenia weszły w odpowiednie wycięcia. • Zamocować zaciski. • Dokręcić obie śruby mocujące kierownicę • Zamontować reflektor • Nasunąć górny i dolny przewód cieczy chłodzącej i zamocować przewody opaskami. • Osadzić i przykręcić wentylator chłodnicy. • Napełnić cieczą układ chłodzenia • Podłączyć złącza wtykowe wentylatora. • Przykręcić osłonę termiczną kolektora wylotowego. • Silnik benzynowy: zamontować filtr powietrza • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Włączyć na chwilę wentylator • Nagrzać silnik i pozostawić go na biegu jałowym, aż włączy się wentylator. Sprawdzić szczelność układu chłodzenia. • Sprawdzić poziom cieczy w układzie chłodzenia i dolać cieczy, jeśli to konieczne.

Sprawdzanie wyłącznika termicznego Termowyłącznik znajduje się z boku na chłodnicy, włącza wentylator elektryczny po osiągnięciu przez ciecz chłodzącą określonej temperatury, i należy go sprawdzić, jeśli wentylator nie zaczyna pracować, gdy silnik jest gorący. Warunki sprawdzania: prawny termostat i zawór wyrównujący ciśnienie w pokrywie zbiornika wyrównawczego; w przypadku uszkodzenia jednego z tych elementów termowyłącznik nie może uruchomić wentylatora, ponieważ nie jest ogrzewany przez ciecz chłodzącą. • Zdjąć osłonę i wyjąć złącze wyłącznika termicznego. Połączyć krótkim przewodem pomocniczym końcówki obu przewodów. • Włączyć zapłon. • Jeśli wentylator nie zacznie pracować, sprawdzić, czy jest prawidłowo osadzone i ma prawidłowy styk złącze przy silniku wentylatora. Sprawdzić przewody elektryczne i silnik wentylatora według schematu instalacji elektrycznej. • Wkręcić nowy włącznik termiczny z nowym pierścieniem uszczelniającym, dokręcić momentem 45 N-m i sprawdzić działanie. Nagrzać silnik i pozostawić go na biegu jałowym, aż włączy się wentylator chłodnicy. Wymiana cieczy chłodzącej Ciecz chłodząca powinna być wymieniana, gdy została zlana w celu naprawy układu chłodzenia i podczas przeglądów. Wymiana cieczy chłodzącej jest konieczna, jeśli w trakcie naprawy została wymieniona głowica cylindrów, uszczelka głowicy, chłodnica, wymiennik ciepła lub silnik. Jest to potrzebne, ponieważ w początkowej fazie eksploatacji nowych części ze stopów lekkich odkładają się na nich środki antykorozyjne i tworzą trwałą warstewkę ochronną. W zużytej cieczy chłodzącej zawartość składników chroniących przed korozją jest na ogół zbyt mała, aby zapewniła wystarczającą ochronę nowych części. Należy stosować tylko ciecz chłodzącą zalecaną przez firmę Peugeot; środek zapobiegający zamarzaniu i korozji powinien nadawać się do części ze stopów lekkich. Uwaga. Ciecz chłodząca jest trująca, dlatego nie wolno jej wylewać w przypadkowych miejscach lub dodawać do odpadów z gospodarstwa domowego. Władze gmin i miast informują, gdzie znajdują się miejsca gromadzenia szkodliwych odpadów. Zlewanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Otworzyć całkowicie zawór ogrzewania. W tym celu należy ustawić suwak regulatora temperatury na końcu czerwonego zakresu. • Otworzyć pokrywę zbiornika wyrównawczego. Uwaga. Pokrywę powinno otwierać się dopiero, gdy można trzymać dłoń na chłodnicy, aby uniknąć oparzenia gorącą cieczą chłodzącą. Należy nałożyć szmatę na króciec. • Podstawić czyste naczynie pod chłodnicę. • Unieść i podeprzeć przód samochodu • Wykręcić korek spustowy (2)

z chłodnicy i zlać całkowicie ciecz chłodzącą. • Wykręcić korek spustowy (3)

z kadłuba silnika i zlać całkowicie ciecz chłodzącą. Wlewanie • Wkręcić korek spustowy z nowym pierścieniem uszczelniającym w kadłub silnika i dokręcić momentem 50 N-m. • Wkręcić ręcznie korek spustowy w chłodnicę. • Opuścić samochód • Wykręcić śrubę odpowietrzającą (4)

• Wykręcić śrubę odpowietrzającą (5)

o 1/2 obrotu. • Napełniać układ chłodzenia, wlewając ciecz do zbiornika wyrównawczego, aż ciecz chłodząca zacznie wypływać z otworów odpowietrzających równomiernym strumieniem. • Wkręcić śruby odpowietrzające. • Wypełnić cieczą zbiornik wyrównawczy do znaku MAX. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. Odpowietrzanie układu chłodzenia Uwaga. W celu odpowietrzenia układu chłodzenia zdjąć pokrywę zbiornika wyrównawczego. • Uruchomić silnik i pozostawić go, aby pracował z prędkością obrotową 2000 obr/min. • Zatrzymać silnik, gdy włączy się wentylator chłodnicy. • Napełnić zbiornik wyrównawczy do znaku MAX. • Dokręcić pokrywę zbiornika wyrównawczego. Typowe niesprawności układu chłodzenia Temperatura cieczy chłodzącej zbyt wysoka, wskaźnik temperatury w czerwonym polu Zbyt mało cieczy chłodzącej w układzie • Poziom cieczy w zbiorniku wyrównawczym powinien znajdować powyżej znaku MIN. Sprawdzić szczelność układu chłodzenia. się Termostat nie otwiera się • Sprawdzić, czy nagrzewa się górny przewód chłodnicy. Jeśli nie, wymontować termostat i sprawdzić go, w razie potrzeby wymienić termostat. Za mały naciąg paska klinowego pompy cieczy chłodzącej • Sprawdzić i wyregulować naciąg. Uszkodzony czujnik wskaźnika temperatury cieczy chłodzącej • Sprawdzić czujnik. Uszkodzony wskaźnik temperatury cieczy chłodzącej • Sprawdzić wskaźnik. Uszkodzona pokrywa wlewu chłodnicy • Sprawdzić układ chłodzenia, przeprowadzić próbę ciśnieniową krywy. Zanieczyszczone płytki chłodnicy • Wymontować chłodnicę i przedmuchać chłodnicę sprężonym wietrzem od strony silnika. Chłodnica zanieczyszczona wewnątrz kamieniem kotłowym i produktami korozji. Chłodnica jest ciepła tylko w górnej części, dolny przewód chłodnicy nie nagrzewa się • Wymienić chłodnicę. Wentylator nie włącza się • Sprawdzić, czy złącze silnika wentylatora jest mocno osadzone i zapewnia właściwy styk. W razie potrzeby podłączyć przewód pomocniczy od akumulatora do wentylatora według schematu instalacji elektrycznej. Uwaga. Niebezpieczeństwo zranienia przez obracający się wentylator. Sprawdzić wyłącznik termiczny.

UKŁAD ZAPŁONOWY Wiadomości wstępne Układ zapłonowy wytwarza iskrę, która zapala doprowadzoną mieszankę paliwa z powietrzem. Napięcie akumulatora wynoszące 12 V jest zwiększane w cewce zapłonowej do wartości przekraczającej 30 000 V, aby umożliwić wytworzenie właściwej iskry. Silnik wysokoprężny nie ma układu zapłonowego, ponieważ wysoki stopień sprężania powoduje nagrzanie powietrza do takiej temperatury, że po wtryśnięciu paliwa następuje jego samoczynny zapłon. Silniki benzynowe samochodu Peugeot 106 są wyposażone w układ zapłonowy, który jest sterowany przez urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny z wykorzystaniem charakterystyki pracy silnika. W silnikach z jednopunktowym układem wtrysku benzyny modeli do VII 1992 układ zapłonowy składa się z rozdzielacza zapłonu z palcem rozdzielacza, cewki zapłonowej i świec zapłonowych. W innych silnikach benzynowych jest zastosowany elektroniczny układ zapłonowy sterowany charakterystyką pracy silnika, w którym także rozdzielacz zapłonu jest zastąpiony przez elementy elektroniczne. Kąt wyprzedzenia zapłonu

Urządzenie sterujące wykorzystuje przechowywaną w pamięci charakterystykę zapłonu do określania właściwego kąta wyprzedzenia zapłonu, przez co jest możliwe dostosowanie tego kąta do różnych warunków eksploatacyjnych. Rozdzielanie napięcia zapłonu do poszczególnych cylindrów odbywa się za pomocą nieruchomych, elektronicznie sterowanych elementów. Sprawdzanie kąta wyprzedzenia zapłonu nie jest potrzebne, ponieważ z braku ruchomych części w układzie nie ma możliwości zmiany tego kąta. Napięcie jest wytwarzane przez dwie, umieszczone we wspólnej obudowie cewki zapłonowe, które podczas każdego obrotu wału korbowego dają z właściwym wyprzedzeniem po dwie iskry. Jedna cewka zapłonowa przypada na dwa cylindry. Jedna iskra zapala mieszankę w cylindrze, który znajduje się w suwie sprężania, druga iskra jest wytwarzana w suwie wylotu drugiego cylindra. Obudowa cewek zapłonowych jest umieszczona na głowicy cylindrów po stronie koła zamachowego. Podczas wykonywania prac przy elektronicznym układzie zapłonowym należy stosować się do podanych zasad bezpieczeństwa, aby uniknąć porażenia osób lub uszkodzenia układu zapłonowego. Zastosowane w samochodach Peugeot 106 układy wtrysku benzyny są wyposażone w obszerny program diagnostyczny z pamięcią, niesprawności występujące podczas

eksploatacji. Do ich odczytu jest potrzebny specjalny przyrząd kontrolny i obszerna dokumentacja dla każdego typu silnika. W przypadku niesprawności należy się więc udać do stacji obsługi Peugeota. Uwaga. W razie odłączenia akumulatora są kasowane wszystkie wartości znajdujące się w pamięci diagnostycznej, a także zapamiętane wartości eksploatacyjne, jak regulacja prędkości biegu jałowego. Po ponownym podłączeniu akumulatora mogą wystąpić zakłócenia w pracy silnika (szarpanie, przerywanie pracy podczas przyspieszania lub nierównomierna praca). Zasady bezpieczeństwa przy obsłudze elektronicznego układu zapłonowego W elektronicznym układzie zapłonowym silnika benzynowego samochodu Peugeot 106 napięcie może osiągać wartość 30 kV. W niesprzyjających warunkach, na przykład przy zawilgoceniu przedziału silnikowego, szczytowe napięcie może doprowadzić do przebicia izolacji. Jeśli w takim momencie zostanie dotknięta część przewodząca, może nastąpić porażenie prądem. Należy mieć na uwadze podane niżej zasady, w celu uniknięcia zarówno porażeń osób, jak i zniszczenia elektronicznego układu zapłonowego podczas jego obsługi. - Nie dotykać i nie zdejmować przewodu wysokiego napięcia w czasie pracy silnika lub jego rozruchu. - Przewody układu zapłonowego należy odłączać tylko po wyłączeniu zapłonu. Przy włączonym zapłonie może wyzwolić się impuls wysokiego napięcia z powodu potrącenia rozdzielacza. - Podłączać i odłączać przewody przyrządów pomiarowych (obrotomierz, próbnik układu zapłonowego) można tylko po wyłączeniu zapłonu. - Do zacisku masy cewki zapłonowej nie wolno podłączać kondensatora przeciwzakłóceniowego ani lamnki kontrolnej. - Podczas pracy silnika nie wolno podłączać przyrządów pomiarowych i lampy stroboskopowej do dodatniego zacisku cewki zapłonowej. - Nie wolno zastępować cewki zapłonowej cewką innego typu. - Nie wolno nagrzewać samochodu do temperatury powyżej +80°C (np. suszenie lakieru, mycie strumieniem pary). Silnik uruchamiać dopiero po ostygnięciu samochodu. - Silnik należy myć po wyłączeniu zapłonu. - Podczas spawania elektrycznego lub zgrzewania akumulator powinien być odłączony. - Osoby z rozrusznikiem serca nie powinny wykonywać żadnych prac przy elektronicznym układzie zapłonowym. Wymontowanie i zamontowanie rozdzielacza zapłonu Jednopunktowy układ wtrysku benzyny do VII 1992 Rozdzielacz zapłonu jest napędzany przez wał rozrządu i zamocowany kołnierzem do głowicy cylindrów po stronie koła zamachowego. Wymontowanie rozdzielacza • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Wykręcić śruby mocujące, zdjąć i odłożyć kopułkę rozdzielacza.

• Odłączyć złącze wielostykowe od obudowy rozdzielacza, ciągnąc za złącze, nie za przewód. • Odłączyć przewód podciśnienia od siłownika. • Zaznaczyć pisakiem lub rysikiem traserskim położenie rozdzielacza względem głowicy cylindrów

W tym celu należy nakreślić linię przechodzącą przez rozdzielacz i głowicę. • Wykręcić nakrętki mocujące i wyjąć rozdzielacz. Zamontowanie • Sprawdzić, czy nie jest uszkodzony pierścień uszczelniający rozdzielacza i wymienić w razie potrzeby. • Zamontować rozdzielacz zapłonu, ustawiając wpust na wałku rozdzielacza tak, aby wszedł w rowek wału rozrządu. Uwaga. Wpust wchodzi w wał rozrządu tylko w jednym położeniu. • Wkręcić śruby mocujące, nie dokręcając ich. • Obrócić rozdzielacz zapłonu, aż pokryją się oba naniesione znaki, i dokręcić śruby mocujące rozdzielacz. Uwaga. Jeśli została wymieniona głowica cylindrów lub rozdzielacz zapłonu, należy obrócić rozdzielacz tak, aby śruby po dokręceniu znalazły się pośrodku podłużnych otworów. Dokręcić śruby. • Podłączyć złącze wielostykowe. • Nasunąć przewód podciśnienia. • Oczyścić wnętrze kopułki, nałożyć ją i przykręcić. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Sprawdzić kąt wyprzedzenia zapłonu i w razie potrzeby wyregulować. Wymontowanie i zamontowanie oraz sprawdzanie cewki zapłonowej Jednopunktowy układ wtrysku benzyny od VII 1992, wielopunktowy układ wtrysku benzyny Cewkę zapłonową należy sprawdzić wtedy, gdy do świec zapłonowych nie dochodzą impulsy

wysokiego napięcia wytwarzającego iskrę, chociaż rozrusznik obraca wał korbowy silnika. • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora. Sprawdzanie • Odłączyć złącze (1135)

od cewki zapłonowej. • Odłączyć od cewki zapłonowej wszystkie przewody wysokiego napięcia. • Zmierzyć rezystancję uzwojenia pierwotne go pojedynczych cewek zapłonowych. Podłączyć omomierz do odpowiednich styków cewki zapłonowej i zmierzyć kolejno rezystancję między: - stykami 1 i 4 (A)

- stykami 2 i 4 (B). Właściwa wartość rezystancji dla obu pomiarów wynosi 0,8 Q. • Zmierzyć rezystancję uzwojenia wtórnego pojedynczych cewek zapłonowych. Podłączyć omomierz do odpowiednich zacisków przewodów wysokiego napięcia i zmierzyć kolejno rezystancję między: - zaciskami 1 i 4 (C) - zaciskami 2 i 3 (D). Właściwa wartość rezystancji dla obu pomiarów wynosi w cewce zapłonowej Boscha 14,6 i) i w cewce zapłonowej Valeo 8,6 Q. • Wymienić cewkę zapłonową, jeśli wskazanie wyraźnie odbiega od właściwej wartości. Wymiana cewki zapłonowej Uwaga. Jeśli jest wymieniana cewka zapłonowa, w żadnym wypadku nie należy stosować cewki przeznaczonej do układu zapłonowego sterowanego przerywaczem. • Poluzować śruby mocujące i wyjąć cewkę zapłonową. • Osadzić i dokręcić nową cewkę zapłonową, podłączyć złącze wielostykowe przewodu. • Podłączyć przewody wysokiego napięcia do cewki zapłonowej. Uwaga. Gniazda przewodów wysokiego napięcia są oznaczone na cewce zapłonowej cyframi od 1 do 4. Przewody należy podłączyć odpowiednio do numeracji cylindrów. Cylinder 1. znajduje się po stronie paska klinowego silnika, cylinder 4. przy kole zamachowym. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Sprawdzić kąt wyprzedzenia zapłonu i w razie potrzeby wyregulować. Sprawdzanie i regulacja kąta wyprzedzenia zapłonu Jednopunktowy układ wtrysku benzyny do VII 1992 Ustawienie zapłonu należy wyregulować po wymianie głowicy cylindrów lub wymianie rozdzielacza zapłonu. Do sprawdzenia i regulacji kąta wyprzedzenia zapłonu jest potrzebny obrotomierz i lampa stroboskopowa.

Sprawdzanie kąta wyprzedzenia zapłonu • Nagrzać silnik do normalnej temperatury pracy i unieruchomić go. • Podłączyć obrotomierz zgodnie z instrukcją producenta. • Sprawdzić prędkość biegu jałowego i w razie potrzeby wyregulować. • Odłączyć i zaślepić przewód podciśnienia siłownika na rozdzielaczu zapłonu. • Podłączyć lampę stroboskopową do akumulatora

Założyć zacisk pojemnościowy na przewód wysokiego napięcia 1. cylindra. • Uruchomić silnik i pozostawić go na biegu jałowym. • Oświetlić lampą stroboskopową wskaźnik wyprzedzenia zapłonu. Właściwa wartość wynosi 8° przed GMR • Kąt wyprzedzenia zapłonu jest ustawiony właściwie, jeśli nacięcie na kole zamachowym zatrzymuje się pozornie podczas oświetlenia przy odpowiedniej wartości kąta wyprzedzenia zapłonu na wskaźniku. Jeśli ten kąt nie jest ustawiony właściwie, należy przeprowadzić regulację. • Jeśli ustawienie kąta wyprzedzenia zapłonu jest właściwe, odłączyć przyrządy i podłączyć przewód podciśnienia do rozdzielacza zapłonu. Regulacja kąta wyprzedzenia zapłonu • W celu wyregulowania kąta wyprzedzenia zapłonu poluzować śruby 4

mocujące rozdzielacz zapłonu i obrócić rozdzielacz podczas pracy silnika tak, aby znaki przy oświetlaniu pokrywały się. • Dokręcić śruby mocujące i sprawdzić ponownie kąt wyprzedzenia zapłonu. • Unieruchomić silnik. • Odłączyć przyrządy i podłączyć przewód podciśnienia do rozdzielacza zapłonu. Świece zapłonowe Świeca zapłonowa składa się z elektrody środkowej, izolatora z obudową i elektrody bocznej. Elektroda środkowa jest zamocowana szczelnie w izolatorze, który jest osadzony w obudowie. Między elektrodą środkową a boczną jest wytwarzana iskra powodująca zapłon mieszanki paliwa z powietrzem. Od świecy zapłonowej zależy łatwość rozruchu, praca silnika na biegu jałowym, przyspieszenie i prędkość maksymalna, dlatego nie powinno się odstępować bez powodu od stosowania zalecanego przez producenta typu świecy z określonym wskaźnikiem wartości cieplnej. Wskaźnik wartości cieplnej określa możliwość obciążenia cieplnego świecy zapłonowej. Im niższy wskaźnik wartości cieplnej ma świeca, tym większa jest możliwość jej obciążenia cieplnego. Taka świeca odprowadza lepiej ciepło, co zapobiega szkodliwemu samozapłonowi (stukanie silnika). Świeca z możliwością dużego obciążenia cieplnego ma jednak tę wadę, że jej temperatura samooczyszczania jest również wysoka, i wykazuje ona skłonność do szybkiego zanieczyszczenia, szczególnie wtedy, gdy silnik nie uzyskuje normalnej temperatury pracy (jazda w mieście, jazda na krótkich odcinkach zimą). „Zimne" świece zapłonowe (wskaźnik wartości cieplnej od 06) są stosowane na ogół w „gorących" silnikach, a więc o dużych mocach. Zastosowanie miedzianego (Cu) rdzenia w elektrodzie środkowej, a jeszcze bardziej srebrnej elektrody środkowej, zwiększa przewodność cieplną i możliwość obciążenia cieplnego świecy. Wskaźnik wartości cieplnej podawany jest w oznaczeniu świecy zapłonowej, zawierającym dane objaśnione w poniższych przykładach. Świece zapłonowe firmy Bosch Przykład oznaczenia; F R 7 D C 2 (1) (2) (3) (4) (5) (6) (1) W-gwint M14x1,25 z płaską powierzchnią uszczelniającą, rozwartość klucza s = 21; F - gwint M14x1,25 z płaską

powierzchnią uszczelniającą, s = 16; H - gwint M14x1,25 ze stożkową powierzchnią uszczelniającą, s = 16. (2) R - z rezystorem przeciwzakłóceniowym,który nie ma wpływu na działanie układu zapłonowego. (3) Wskaźnik wartości cieplnej. Skala wartości od 06 („zimna") do 13 („gorąca"). Wskaźnik 8 odpowiada starej wartości cieplnej 175(dawniej stosowane oznaczenie), 7- 200,6 - 225 itd. (4) B - długość gwintu 12,7 mm, wysunięte elektrody; C - długość gwintu 19 mm, normalne położenie elektrod; D - długość gwintu 19 mm, wysunięte elektrody; L - długość gwintu 19 mm, bardzo wysunięte elektrody. Podane długości gwintu odnoszą się do świec zapłonowych o płaskiej powierzchni uszczelniającej. Dodatkowa litera T (np. DT) oznacza trzy elektrody boczne. (5) Materiał elektrody środkowej: przy braku danych - stop Cr-Ni, C - warstwowa elektroda środkowa miedziano-niklowa, S - srebrna elektroda środkowa, P - platynowa elektroda środkowa. (6) 2 - elektrody w wykonaniu dwuskładnikowym. Świece zapłonowe firmy Beru Przykład oznaczenia: 14 F R 7 D U (1) (2) (3) (4) (5) (6) (1) Średnica gwintu w mm, w tym przypadku M 14x1,25. (2) F - osadzenie płaskie, K - osadzenie stożkowe. (3) R - rezystor przeciwzakłóceniowy 5 kQ/10 kQ. (4) Wskaźnik wartości cieplnej (JaK dla świec firmy Bosch). (5) Długość gwintu (jak dla świec firmy Bosch) (6) Materiał elektrody: U - warstwowa elektroda środkowa miedziano-niklowa, S - srebrna elektroda środkowa, P - platynowa elektroda środkowa, O - wzmocniona elektroda środkowa; R - materiał odporny na wypalanie. Zamontowanie świec zapłonowych • Wkręcić ręcznie świece zapłonowe, aż oprą się o głowicę cylindrów. • Dokręcić świece zapłonowe za pomocą specjalnego klucza momentem 25 N-m. Uwaga. Nie ustawiać klucza ukośnie, aby nie uszkodzić ceramicznych izolatorów. • Nałożyć nasadki na świece i sprawdzić przez poruszanie na boki, czy nasadki i przewody wysokiego napięcia są mocno osadzone. Typowe niesprawności układu zapłonowego, W celu stwierdzenia, czy jest iskra, należy wykręcić świecę zapłonową, włożyć ją w końcówkę przewodu wysokiego napięcia i przyłożyć do masy. Nie wolno trzymać przy tym końcówki lub przewodu w ręce, lecz chwycić dobrze zaizolowanymi szczypcami. Druga osoba włącza rozrusznik. Uwaga. Aby uniknąć uszkodzenia katalizatora, nie powinna być wtryskiwana benzyna. Dlatego należy odłączyć złącza wtryskiwaczy Uwaga. Należy uwzględniać wskazówki dotyczące bezpieczeństwa przy obsłudze elektronicznego układu zapłonowego. Zaleca się odczytać najpierw zawartość pamięci diagnostycznej silnika w stacji obsługi. Silnik trudno uruchomić lub nie można go uruchomić Zbyt duża rezystancja przewodu wysokiego napięcia lub nasadki świecy zapłonowej • Wymienić przewód wysokiego napięcia lub nasadkę świecy zapłonowej

Nasadki świec zapłonowych nałożone w niewłaściwej kolejności • Nałożyć nasadki świec zapłonowej zgodnie z kolejnością zapłonu 1-3-4-2 Świece zapłonowe zmoczone paliwem po wielu próbach uruchomienia • Wymontować i osuszyć świece zapłonowe Świece zapłonowe są z zewnątrz mokre i zanieczyszczone • Oczyścić i osuszyć świece zapłonowe, nałożyć ochronne kapturki silikonowe na świece i nasadki Zbyt niskie napięcie cewki zapłonowej • Sprawdzić pewność osadzenia i styk przewodów elektrycznych podłączonych do cewki zapłonowej Pęknięta cewka zapłonowa, ślady przebicia po przeskoku iskry • Wymienić cewkę zapłonową Uszkodzone świece zapłonowe • Każdorazowo wymieniać wszystkie świece zapłonowe. Można ograniczyć się do wymiany pojedynczych świec tylko po bardzo krótkim okresie ich pracy. OBWODY DOPROWADZENIA PALIWA I POWIETRZA Wiadomości wstępne W skład obwodów doprowadzenia paliwa i powietrza wchodzą: zbiornik paliwa, pompa w zbiorniku paliwa (tylko w samochodzie z silnikiem benzynowym), przewody, filtr paliwa i filtr powietrza. Zbiornik paliwa jest umieszczony pod tylnym siedzeniem, przed belką zawieszenia tylnego. Ilość zapasu paliwa może być odczytywana przez kierowcę ze wskaźnika paliwa na tablicy rozdzielczej. Zbiornik jest odpowietrzany za pomocą odpowiednich przewodów. Samochody z silnikiem wysokoprężnym są wyposażone w urządzenie ogrzewające paliwo w celu wyeliminowania zakłóceń w okresie zimowym. Zasady utrzymania czystości podczas obsługi obwodów doprowadzenia paliwa i powietrza Podczas prac przy obwodach doprowadzenia paliwa i powietrza należy zachowywać następujące zasady utrzymania czystości. ? Miejsca połączeń i ich otoczenie należy dokładnie wymyć przed rozłączeniem. ? Wymontowane części układać na czystym podłożu i przykrywać. Należy stosować folię lub papier. Nie używać szmat wydzielających włókna. ? Otwarte zespoły przykrywać dokładnie lub zamykać, jeżeli naprawa nie jest wykonywana natychmiast. ? Montować tylko czyste części. ? Części zamienne wyjmować z opakowania bezpośrednio przed zamontowaniem. ? Nie montować części, które były przechowywane bez opakowania, np. w skrzynce narzędziowej. ? Unikać korzystania ze sprężonego powietrza, gdy jest otwarty obwód doprowadzenia paliwa. ? Nie należy przetaczać samochodu.

Wymontowanie i zamontowanie oraz regulacja linki przepustnicy Uwaga. Linka przepustnicy jest bardzo podatna na załamania i dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas jej zamontowania. Niewielkie załamanie linki może spowodować jej pęknięcie podczas jazdy i linka z takim uszkodzeniem nie powinna być montowana. Wymontowanie • Wyczepić i wyjąć rozpórkę z tworzywa sztucznego (2)

linki przy pedale przyspieszenia. • Ściągnąć uszczelkę (3) z prowadnicy osłony linki. • Silnik benzynowy: odłączyć linkę od dźwigni przepustnicy. • Silnik wysokoprężny: odłączyć linkę od dźwigni pompy wtryskowej. • Wyciągnąć linkę ze wspornika. • Ściągnąć klamrę ustalającą z linki. Przedtem zanotować położenie klamry, na przykład na ile występów klamra jest oddalona od końca osłony linki, dzięki czemu jest możliwe wstępne ustawienie linki podczas zamontowania. • Odłączyć oporę (4) przy przegrodzie czołowej od prowadnicy osłony linki i ściągnąć oporę. • Wyjąć prowadnicę osłony linki (5) z przegrody czołowej. • Wyjąć kompletną linkę przepustnicy z przedziału silnika. Zamontowanie • Wprowadzić linkę do wnętrza samochodu od strony przedziału silnika przez otwór w

przegrodzie czołowej. Uwaga. Zwrócić uwagę, aby występ ustalający (A)

prowadnicy osłony linki (5) wszedł w odpowiednie wycięcie w przegrodzie czołowej. • Wciągnąć prowadnicę osłony linki do wnętrza samochodu za pomocą szczypiec, aż prowadnica znajdzie się w ustalonym położeniu. W stacji obsługi Peugeota stosuje się specjalne szczypce 0170. Uwaga. Szczypce nie powinny uszkadzać prowadnicy osłony linki. • Wsunąć oporę (4)

w prowadnicę osłony linki. • Wsunąć uszczelkę (3) na prowadnicę osłony linki od strony wewnętrznej samochodu. • Zamontować rozpórkę z tworzywa sztucznego (2) linki przy pedale przyspieszenia. • Wcisnąć klamrę ustalającą na nową linkę w zanotowanym położeniu. • Zamocować linkę we wsporniku. • Silnik benzynowy: podłączyć linkę do dźwigni przepustnicy. • Silnik wysokoprężny: podłączyć linkę do dźwigni pompy wtryskowej. • Sprawdzić regulację linki przepustnicy. Sprawdzanie i regulacja • Wcisnąć całkowicie pedał przyspieszenia przy pomocy drugiej osoby (położenie pełnego otwarcia). • Silnik benzynowy: ustawić dźwignię przepustnicy w położeniu pełnego otwarcia. • Silnik wysokoprężny: ustawić dźwignię pompy wtryskowej w położeniu maksymalnej dawki paliwa. • Jeśli występuje luz, wyjąć klamrę ustalającą przy wsporniku. Gdy linka jest naprężona,wsunąć klamrę ustalającą w nowe wycięcie osłony linki.

Wymontowanie i zamontowanie filtru powietrza

Silnik benzynowy Wymontowanie Filtr powietrza znajduje się w przedziale silnika obok kolektora dolotowego. • Otworzyć opaskę mocującą i ściągnąć przewód przewietrzania silnika (2)

• Otworzyć opaskę mocującą i ściągnąć przewód (3). • Otworzyć oba zaczepy (strzałki) na obudowie filtru powierza. • Odkręcić opaskę mocująca (1) i ściągnąć przewód łączący filtru powietrza (4). • Wyjąć wkład filtru powietrza z obudowy. Zamontowanie • Wytrzeć czystą szmatką obudowę filtru. • Włożyć wkład filtru powietrza do obudowy. • Osadzić przewód łączący filtru powietrza, dokręcić opaskę i zamknąć zaczepy mocujące. • Podłączyć przewody i zamocować opaskami. Wymontowanie i zamontowanie zbiornika paliwa Zbiornik paliwa o pojemności 45 dm3 znajduje się pod podłogą poniżej siedzenia tylnego. Uwaga. Przed wymontowaniem opróżnić zbiornik, aby zapobiec wylewaniu się paliwa. W tym celu zużyć możliwie dużą ilość paliwa podczas jazdy lub wypompować je do odpowiedniego i wystarczająco dużego pojemnika przez wlew zbiornika za pomocą pompy w wykonaniu przeciwwybuchowym. Należy zapewnić dobrą wentylację miejsca pracy. Pary paliwa są trujące. Nie używać otwartego ognia, gdyż grozi to pożarem. Przygotować gaśnicę. Wymontowanie

• Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Wymontować siedzenie tylne • Wymontować pokrywę czujnika poziomu paliwa i pompy paliwa. • Oznakować przewody paliwa (1 i 2)

taśmą, aby nie zostały zamienione wzajemnie podczas zamontowania. Poluzować opaski i odłączyć przewody. • Odłączyć złącze wtykowe (3). • Odłączyć złącze wtykowe od czujnika poziomu paliwa. • Unieść i podeprzeć samochód • Wymontować układ wylotowy ,bR> • Odkręcić osłonę termiczną. • Zwolnić opaskę mocującą (4)

filtru paliwa. • Wyczepić filtr paliwa i przewody. • Wyjąć z zamocowań linki hamulca awaryjnego (1)

• Wyczepić przewód napowietrzający zbiornika (2). • Otworzyć opaskę i odłączyć przewód wlewowy (5)

• Otworzyć opaskę i odłączyć przewód odpowietrzający (6). • Rozłączyć złączkę zaciskową (7). • W celu rozłączenia złączki zaciskowej odsunąć kołpak ochronny (9)

wcisnąć pierścień (8) i pociągnąć przewód (10). • Odkręcić nakrętki mocujące (11)

Przechylić zbiornik paliwa i wyjąć go w dół. Zamontowanie • Zamontować zbiornik paliwa tak, aby oba zaczepy weszły w zamocowania przednie. • Odchylić zbiornik paliwa w górę i zamocować go na śrubach. • Zamocować przewód napowietrzający. Uwaga. Przewód nie powinien być wygięty po zamontowaniu. Położenie A

jest właściwe, położenie B - niewłaściwe. • Nasunąć przewód (5)

na rurę wlewową i zamocować opaską. • Nasunąć przewód odpowietrzający (6) i zamocować opaską. • Połączyć złączkę zaciskową (7). • Zamocować linki hamulca awaryjnego. • Zamontować filtr paliwa z przewodami i zamocować opaską. • Zamontować osłonę termiczną. • Zamontować układ wylotowy • Opuścić samochód • Podłączyć od wnętrza samochodu złącza wtykowe czujnika poziomu i pompy paliwa oraz nasunąć dwa przewody paliwa zgodnie z oznakowaniem i zamocować przewody opaskami. • Napełnić zbiornik paliwem i sprawdzić szczelność połączeń. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Uruchomić silnik i sprawdzić, czy nie ma wycieków paliwa. • Zamontować pokrywę czujnika poziomu paliwa i pompy paliwa. • Zamontować siedzenie tylne Wymontowanie i zamontowanie pompy paliwa i czujnika poziomu paliwa Opisano wymontowanie i zamontowanie pompy paliwa silnika benzynowego. Czynności wymontowania czujnika poziomu paliwa z samochodu z silnikiem wysokoprężnym i z silnikiem benzynowym są jednakowe. Uwaga. Przed wymontowaniem opróżnić zbiornik, aby zapobiec wylewaniu się paliwa. W tym celu zużyć możliwie dużą ilość paliwa podczas jazdy

lub wypompować je do odpowiedniego i wystarczająco dużego pojemnika przez wlew zbiornika za pomocą pompy w wykonaniu przeciwwybuchowym. Należy zapewnić dobrą wentylację miejsca pracy. Pary paliwa są trujące. Nie używać otwartego ognia, gdyż grozi to pożarem. Przygotować gaśnicę. Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Wymontować siedzenie tylne • Wymontować pokrywę czujnika poziomu paliwa i pompy paliwa. Pompa paliwa • Oznakować przewody paliwa (1 i 2)

taśmą, aby nie zostały zamienione wzajemnie podczas zamontowania. Poluzować opaski i odłączyć przewody. • Odłączyć złącze wtykowe (3). • Odłączyć złącze wtykowe od czujnika poziomu paliwa. • Poluzować nakrętkę mocującą kawałkiem twardego drewna pobijanego lekkimi uderzeniami młotka. • Wyjąć zespół pompy paliwa lub czujnik poziomu paliwa ze zbiornika. Uwaga. Podłożyć szmatę i zebrać wyciekające paliwo.

Zamontowanie • Zamontować zespół pompy paliwa lub czujnik poziomu paliwa w zbiorniku. Nie dopuścić do wygięcia czujnika podczas jego wkładania. Uszczelkę zwilżyć paliwem przed zamontowaniem. • Osadzić i dokręcić nakrętkę mocującą. • Podłączyć złącza wtykowe czujnika poziomu lub pompy paliwa oraz nasunąć dwa przewody paliwa zgodnie z oznakowaniem i zamocować przewody opaskami. • Napełnić zbiornik paliwem i sprawdzić szczelność połączeń. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Uruchomić silnik i sprawdzić, czy nie ma wycieków paliwa. • Zamontować pokrywę czujnika poziomu paliwa i pompy paliwa. • Zamontować siedzenie tylne UKŁAD WTRYSKU BENZYNY Wiadomości wstępne W zależności od rodzaju silnika są stosowane w samochodzie Peugeot 106 dwa różne układy wtrysku benzyny. Wszystkie modele z wyjątkiem modelu XSi są wyposażone w jednopunktowy układ wtrysku benzyny Boscha lub Marelli. W silniku modelu XSi zastosowano wielopunktowy układ wtrysku benzyny Boscha. W obu zastosowanych układach wtrysk paliwa jest sterowany elektrycznie i odbywa się w sposób nieciągły, a więc pulsacyjnie. W układzie jednopunktowym wtryskiwacz centralny wtryskuje paliwo bezpośrednio do rury dolotowej. System sterowania zapłonem i jednopunktowym lub wielopunktowym wtryskiem benzyny wykorzystuje wspólne urządzenie sterujące. Układy wtrysku benzyny są trwałe i wymagają małego zakresu obsługi. Konieczność naprawy tych układów występuje nadzwyczaj rzadko i naprawy powinny być wykonywane przez specjalistyczny warsztat, gdyż do naprawy i sprawdzania układu wtrysku benzyny jest niezbędne specjalne oprzyrządowanie. Informacje o niektórych uszkodzeniach układu zapłonowego i układu wtrysku benzyny są przechowywane w pamięci urządzenia sterującego i mogą być odczytywane za pomocą specjalnego testera w stacji obsługi Peuge-ota. Występujące uszkodzenia są zapamiętywane w postaci dwucyfrowych kodów. W razie wystąpienia poważniejszego uszkodzenia świeci się równocześnie lampka sygnalizacyjna na tablicy rozdzielczej. W takim wypadku należy się udać niezwłocznie do stacji obsługi, w celu określenia i usunięcia uszkodzenia. Uwaga. Podczas wykonywania prac przy układzie wtrysku benzyny należy zachować określone zasady utrzymania czystości. Uwaga. W układzie panuje wysokie ciśnienie, które należy zmniejszyć przed wymontowaniem części. W tym celu owinąć miejsce połączenia szmatą i odkręcić ostrożnie przewód paliwa między pompą paliwa i filtrem. Ciśnienie paliwa w układzie obniża się samoczynnie (bez odkręcania przewodu), jeśli silnik jest unieruchomiony przez kilka godzin. Jednopunktowy układ wtrysku benzyny W odróżnieniu od układu wielopunktowego, układ jednopunktowy Boscha lub Marelli ma tylko jeden, umieszczony centralnie wtryskiwacz, który znajduje się nad przepustnicą.

Wtryskiwacz jest uruchamiany elektromagnesem zgodnie z impulsem wytwarzanym przez układ zapłonowy. Paliwo jest tłoczone elektryczną pompą umieszczoną w zbiorniku paliwa przez filtr do centralnego zespołu wtryskowego. Regulator ciśnienia przy tym zespole zapewnia utrzymanie ciśnienia w układzie na stałym poziomie około 0,1 MPa, niezależnie od ilości wtryskiwanego paliwa. Powietrze jest doprowadzane do silnika przez filtr i przepustnicę. Położenie kątowe przepustnicy uruchamianej pedałem przyspieszenia jest przekazywane do urządzenia sterującego i razem z prędkością obrotową silnika służy do określenia ilości doprowadzonego powietrza. Dodatkowo do położenia kątowego przepustnicy, czujnik sygnalizuje podciśnienie w kolektorze dolotowym. Urządzenie sterujące silnikiem określa, odpowiednio do zmierzonej ilości powietrza, czas wtrysku i przez to ilość wtryskiwanego paliwa. Przy dłuższym otwarciu wtryskiwacza jest wtryskiwana większa ilość paliwa. Skład spalin jest określany, jak w układzie wielopunktowym, przez sondę lambda i wykorzystywany do korygowania ilości wtryskiwanego paliwa. Dodatkowe czujniki zapewniają w każdych warunkach jazdy prawidłowe odmierzanie ilości paliwa. - Czujnik na króćcu cieczy chłodzącej mierzy temperaturę silnika. Gdy silnik jest zimny, zapotrzebowanie paliwa jest większe. - Czujnik w rurze dolotowej mierzy temperaturę powietrza. Temperatura powietrza dolotowego ma między innymi wpływ na jego gęstość i jest uwzględniana przez urządzenie sterujące przy określaniu ilości paliwa. Wszystkie urządzenia wtryskowe praktycznie nie wymagają obsługi, należy tylko wymieniać wkład filtru powietrza w ramach okresowych przeglądów. Wielopunktowy układ wtrysku benzyny Bosch MP3.1 Paliwo jest zasysane ze zbiornika przez elektryczną pompę i tłoczone przez filtr do kolektora paliwa i następnie do wtryskiwaczy. Regulator ciśnienia przy kolektorze paliwa zapewnia, że jest utrzymywana stała wartość ciśnienia paliwa, wynosząca do 0,3 MPa, w zależności od podciśnienia w przewodzie dolotowym. Wtryskiwacze są sterowane elektrycznie i wtryskują paliwo w sposób nieciągły, a więc pulsacyjnie, do kolektora przed zaworami. Potrzebna ilość powietrza jest doprowadzana do silnika przez filtr powietrza i kolektor dolotowy. W kolektorze dolotowym przed zaworami są umieszczone wtryskiwacze, które są otwierane przez urządzenie sterujące za pośrednictwem zaworów elektromagnetycznych. Urządzenie sterujące silnikiem określa czas wtrysku i przez to ilość wtryskiwanego paliwa odpowiednio do zmierzonego podciśnienia powietrza dolotowego, temperatury powietrza dolotowego, temperatury silnika, położenia przepustnicy, składu spalin i chwilowej prędkości obrotowej silnika. Przy dłuższym otwarciu wtryskiwacza jest wtryskiwane więcej paliwa. Odpowiednie czujniki zapewniają właściwe określanie ilości paliwa w każdych warunkach jazdy. - Czujnik ciśnienia powietrza dolotowego w urządzeniu sterującym mierzy chwilowe pod ciśnienie w kolektorze dolotowym. - Czujnik w kolektorze dolotowym mierzy temperaturę powietrza i przesyła informacje do urządzenia sterującego. - Czujnik temperatury silnika mierzy temperaturę cieczy chłodzącej. Gdy silnik jest zimny, jest wtryskiwana większa ilość paliwa. - Czujnik położenia przepustnicy jest umieszczony na wałku przepustnicy i przekazuje do urządzenia sterującego położenie przepustnicy. Ten czujnik zapewnia na przykład sterowanie odcinaniem dopływu paliwa podczas hamowania silnikiem, gdyż jak długo jest zwarty zestyk biegu jałowego czujnika i równocześnie prędkość obrotowa przekracza określoną wartość,

urządzenie sterujące blokuje dopływ paliwa do silnika. - Sonda lambda (czujnik zawartości tlenu) mierzy zawartość tlenu w strumieniu spalin i przesyła odpowiednie sygnały do urządzenia sterującego. Na podstawie tych sygnałów urządzenie sterujące zmienia skład doprowadzanej do silnika mieszanki paliwa z powietrzem, co pozwala na optymalne dopalanie spalin w katalizatorze. - Zawór regulacji biegu jałowego stabilizuje prędkość obrotową silnika na biegu jałowym. Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa podczas obsługi układu wtryskowego - Nie uruchamiać silnika bez dokręconych zacisków akumulatora. - Nie stosować do uruchamiania silnika urządzenia używanego do szybkiego ładowania akumulatorów. Nie stosować napięcia wyższego niż 12 V i nie odłączać akumulatora podczas szybkiego ładowania. - Nigdy nie odłączać zacisków akumulatora podczas pracy silnika lub po włączeniu zapłonu. - Przed sprawdzaniem elektronicznego układu wtrysku benzyny należy sprawdzić, czy układ zapłonowy jest sprawny i świece zapłonowe są właściwe. - Wymontować urządzenie sterujące, gdy samochód jest narażony na działanie temperatury powyżej +80°C (podczas suszenia lakieru). - Nie należy podłączać i odłączać wielostykowego złącza urządzenia sterującego, gdy zapłon jest włączony. - Przed sprawdzaniem ciśnienia sprężania należy przerwać doprowadzanie paliwa do wtryskiwaczy. W tym celu wyjąć bezpiecznik pompy paliwa lub złącza wtryskiwaczy. - Do sprawdzania obecności napięcia nie stosować lampki próbnej, lecz wysokoomowy próbnik napięcia lub woltomierz. - Nie wprowadzać końcówek przyrządów pomiarowych do złącza, lecz zdjąć obudowę złącza i dokonywać pomiarów na końcówkach przewodów. - Mierzyć napięcie należy tylko wtedy, gdy akumulator jest dobrze naładowany. - Odłączyć akumulator podczas sprawdzania połączeń masy. Sprawdzanie i regulacja prędkości biegu jałowego i zawartości CO Prędkość biegu jałowego i zawartość CO mogą być sprawdzane, ale nie ma możliwości ich regulacji. Aby zapewnić równomierną prędkość obrotową silnika i właściwy skład spalin, odpowiednie wartości zależne od fazy pracy silnika są wprowadzone do pamięci urządzenia sterującego. Jeśli nie są uzyskiwane właściwe parametry pracy silnika, należy udać się do stacji obsługi Peugeota, gdyż do określenia niesprawności są potrzebne specjalne przyrządy i testery. Ponowne wprowadzanie do pamięci prędkości biegu jałowego po odłączeniu akumulatora jest konieczne tylko w modelach z jednopunktowym układem wtrysku benzyny. Sprawdzanie prędkości biegu jałowego i zawartości CO • Sprawdzić, czy świece zapłonowe i wkład filtru powietrza są we właściwym stanie. • Uruchomić silnik i pozostawić go na biegu jałowym, aż włączy się wentylator chłodnicy. • Zatrzymać silnik. • Podłączyć obrotomierz i przyrząd do pomiaru zawartości CO w spalinach zgodnie z instrukcją obsługi. • Wyłączyć odbiorniki energii elektrycznej, jak reflektory, ogrzewanie szyby tylnej itp. Uwaga. Podczas sprawdzania lub regulacji nie powinien pracować wentylator chłodnicy. • Uruchomić silnik i pozostawić go na biegu jałowym przez jedną minutę. Zmierzyć prędkość biegu jałowego oraz zawartość CO i porównać z właściwymi wartościami nominalnymi.

• Jeśli nie zostanie uzyskana jedna lub obie właściwe wartości, należy udać się do stacji obsługi Peugeota. • Zatrzymać silnik. • Odłączyć przyrządy pomiarowe. Wprowadzanie do pamięci prędkości biegu jałowego silnika z jednopunktowym układem wtrysku benzyny W zależności od producenta układu wtrysku benzyny, Bosch lub Marelli, są stosowane różne sposoby regulacji. Informacja o producencie układu wtrysku benzyny jest w tabliczce znamionowej na urządzeniu sterującym (1325)

Urządzenie sterujące znajduje się w przedziale silnika pod osłoną przed zamocowaniem prawej kolumny zawieszenia. Marelli • Włączyć zapłon, nie uruchamiając silnika. • Odczekać 10 s i uruchomić silnik. Wykonanie tych czynności powoduje ponowne wprowadzenie prędkości obrotowej biegu jałowego do pamięci urządzenia sterującego. Bosch • Wyłączyć wszystkie odbiorniki energii elektrycznej, jak np. oświetlenie lub ogrzewanie szyby tylnej. • Włączyć i wyłączyć zapłon. • Uruchomić silnik i pozostawić go na biegu jałowym przez 30 s. Uwaga. Nie należy naciskać pedału przyspieszenia, gdyż wtedy do pamięci zostanie wprowadzona niewłaściwa prędkość biegu jałowego. • Jechać pojazdem przez 10 min, zmieniając prędkość obrotową, jednak silnik powinien pracować przede wszystkim w zakresie od 2500 do 3500 obr/min. • Zatrzymać pojazd i pozostawić silnik na biegu jałowym przez 1 min. Uwaga. Nie należy naciskać pedału przyspieszenia. • Unieruchomić silnik. Po wykonaniu powyższych czynności prędkość biegu jałowego jest wprowadzona do pamięci.

Sprawdzanie ciśnienia tłoczenia pompy paliwa Ciśnienie tłoczenia pompy paliwa należy sprawdzać, jeśli silnik trudno uruchomić lub w ogóle nie można go uruchomić i jeśli pracuje nierównomiernie lub często przestaje pracować. W zależności od producenta, Bosch lub Marelli, są stosowane różne sposoby sprawdzania. Warunki sprawdzania: co najmniej 10 dm3 paliwa w zbiorniku; napięcie akumulatora co najmniej 12 V. • Zatrzymać silnik. • Odłączyć złącze wtykowe podwójnego przekaźnika (1304)

• Układ wtrysku benzyny Bosch: zmostkować styki 1 i 11 wtyku przekaźnika podwójnego za pomocą przewodów z przyciskiem

• Układ wtrysku benzyny Marelli: zmostkować styki 8 i 13 wtyku przekaźnika podwójnego za pomocą przewodów z przyciskiem. Wielopunktowy układ wtrysku benzyny • Odłączyć złącza od wtryskiwaczy (1330)

• Odłączyć przewód podciśnienia od regulatora ciśnienia (1)

Podłączyć pompę podciśnienia, wytworzyć podciśnienie i spowodować przez to obniżenie ciśnienia w obwodzie paliwa. • Otworzyć opaskę i odłączyć przewód do pływowy (2) od kolektora paliwa (5), podłączyć w przewodzie dopływowym manometr (4) za pomocą przewodów odpornych na działanie paliwa. • Odłączyć pompę podciśnienia od regulatora ciśnienia. • Wcisnąć przycisk przez kilka sekund. Odczytać ciśnienie, które powinno wynosić od 0,28 do 0,32 MPa. • Jeśli odczytane ciśnienie jest niższe niż 0,28 MPa lub wzrost ciśnienia trwa bardzo długo, zacisnąć przewód powrotny tak, aby paliwo nie mogło odpływać. • Wcisnąć przycisk przez kilka sekund. Jeśli ciśnienie nie rośnie powyżej 0,28 MPa, należy sprawdzić drożność obwodu zasysania pompy, filtru paliwa i wszystkich przewodów. Jeśli ciśnienie wynosi od 0,28 do 0,45 MPa, należy sprawdzić regulator ciśnienia. • Jeśli odczytana wartość przy pierwszym pomiarze wynosiła powyżej 0,32 MPa, odłączyć przewód powrotny od kolektora paliwa (5)

Nasunąć przewód pomocni czy (3) i wprowadzić drugi koniec tego przewodu do naczynia pomiarowego (6) o pojemności około 1 dm3. • Wcisnąć przycisk przez kilka sekund. Jeśli odczytana wartość wynosi od 0,28 do 0,32 MPa, sprawdzić drożność wszystkich przewodów obwodu paliwa. • Jeśli odczytane ciśnienie paliwa przekracza wartość 0,32 MPa, należy sprawdzić regulator ciśnienia. • Jeśli ciśnienie paliwa spadnie zaraz po zwolnieniu przycisku, wcisnąć ponownie przycisk i zacisnąć przewód dopływowy między manometrem i kolektorem paliwa. • Jeśli ciśnienie nie spada, należy sprawdzić regulator ciśnienia. Jeśli ciśnienie spada, należy wymienić pompę paliwa, gdyż jest zawieszony zawór zwrotny. • Podłączyć pompę podciśnienia do regulatora ciśnienia, wytworzyć podciśnienie i spowodować przez to obniżenie ciśnienia w obwodzie paliwa. • Wymontować manometr i przewód pomocniczy. Podłączyć przewód dopływowy i powrotny paliwa oraz zamocować je opaskami. • Odłączyć pompę podciśnienia od regulatora ciśnienia i podłączyć przewód podciśnienia. • Odłączyć przewody z przyciskiem i podłączyć wtyk złącza przekaźnika podwójnego. • Podłączyć złącza do wtryskiwaczy. Jednopunktowy układ wtrysku benzyny • Wymontować filtr powietrza • Otworzyć opaskę, położyć szmatę wokół przewodu dopływowego paliwa (8)

i odłączyć przewód od zespołu wtryskowego (9). • Podłączyć w przewodzie dopływowym manometr (4) za pomocą przewodów odpornych na działanie paliwa. • Wcisnąć przycisk i odczytać wartość ciśnienia na manometrze. Właściwa wartość ciśnienia w układzie Boscha wynosi od 0,10 do 0,12 MPa, w układzie Marelli - od 0,09 do 0,11 MPa. • Jeśli odczytane ciśnienie paliwa jest niższe niż 0,10 MPa (układ Boscha) lub 0,09 MPa (układ Marelli), zacisnąć przewód powrotny paliwa. • Wcisnąć przycisk. Ciśnienie paliwa powinno wynosić 0,25 MPa. Jeśli odczytana wartość jest mniejsza niż 0,10 MPa (układ Boscha) lub 0,09 MPa (układ Marelli), należy wymienić pompę paliwa. • Jeśli ciśnienie paliwa podczas pierwszego pomiaru jest wyższe niż 0,12 MPa (układ Boscha) lub 0,11 MPa (układ Marelli), otworzyć opaskę i odłączyć przewód powrotny paliwa (10)

Nasunąć przewód pomocniczy (5) i wprowadzić drugi koniec tego przewodu do naczynia pomiarowego (6) o pojemności około 1 dm3. • Wcisnąć przycisk i odczytać ciśnienie. Jeśli ciśnienie wynosi 0,12 MPa (układ Boscha) lub 0,11 MPa (układ Marelli), wymienić filtr paliwa i sprawdzić drożność przewodów paliwa. • Jeśli ciśnienie paliwa jest niższe niż 0,10 MPa (układ Boscha) lub 0,09 (układ Marelli) albo wyższe niż 0,12 MPa (układ Boscha) lub 0,11 MPa (układ Marelli), wymienić regulator ciśnienia (11) razem ze wspornikiem. • Wymontować przewód pomocniczy i manometr. Podłączyć przewód dopływowy i powrotny paliwa oraz zamocować je opaskami. • Odłączyć przewody z przyciskiem i podłączyć wtyk złącza przekaźnika podwójnego. • Zamontować filtr powietrza Sprawdzanie wydajności pompy paliwa Wydajność pompy paliwa należy sprawdzać, jeśli silnik pracuje nierównomiernie, przerywa pracę lub często przestaje pracować. Warunki sprawdzania: co najmniej 10 dm3 paliwa w zbiorniku; napięcie akumulatora co najmniej 12 V. W zależności od producenta, Bosch lub Marelli, są stosowane różne sposoby sprawdzania. • Zatrzymać silnik. • Odłączyć złącze wtykowe podwójnego przekaźnika (1304)

• Układ wtrysku benzyny Boscha: zmostkować styki 1 i 11 wtyku przekaźnika podwójnego za pomocą przewodów z przyciskiem

• Układ wtrysku benzyny Marelli: zmostkować styki 8 i 13 wtyku przekaźnika podwójnego za pomocą przewodów z przyciskiem. Wielopunktowy układ wtrysku benzyny • Odłączyć złącze od wtryskiwaczy (1330)

• Odłączyć przewód podciśnienia od regulatora ciśnienia (1)

Podłączyć pompę podciśnienia, wytworzyć podciśnienie i spowodować przez to obniżenie ciśnienia w obwodzie paliwa. • Otworzyć opaskę i odłączyć przewód powrotny od kolektora paliwa (5), nasunąć przewód

pomocniczy (3) i wprowadzić drugi koniec tego przewodu do naczynia pomiarowego (6) o pojemności około 1 dm3. • Odłączyć pompę podciśnienia od regulatora ciśnienia. • Wcisnąć przycisk przez 15 s. Odczytać ilość paliwa przetłoczonego do naczynia pomiarowego, która powinna wynosić co najmniej 360 cm3. • Jeśli nie uzyskano właściwej ilości paliwa, należy wymienić filtr paliwa i sprawdzić drożność przewodów paliwa. Powtórzyć pomiar. Jeśli wynik pomiaru nie jest właściwy, należy wymienić pompę paliwa. • Odłączyć przewód pomocniczy i naczynie pomiarowe. Podłączyć przewód powrotny paliwa i zamocować go opaską. • Odłączyć przewody z przyciskiem i podłączyć wtyk złącza przekaźnika podwójnego. • Podłączyć złącza do wtryskiwaczy. Jednopunktowy układ wtrysku benzyny • Otworzyć opaskę, położyć szmatę wokół przewodu powrotnego paliwa (10)

i odłączyć przewód od zespołu wtryskowego. Nasunąć przewód pomocniczy (5) i wprowadzić drugi koniec tego przewodu do naczynia pomiarowego (6) o pojemności około 1 dm3. • Wcisnąć przycisk przez 15 s. Odczytać ilość paliwa przetłoczonego do naczynia pomiarowego, która powinna wynosić w układzie wtryskowym Boscha co najmniej 420 cm3 i w układzie wtryskowym Marelli co najmniej 375 cm3. • Jeśli nie uzyskano właściwej ilości paliwa, należy wymienić filtr paliwa i sprawdzić drożność przewodów paliwa. Powtórzyć pomiar.

Jeśli wynik pomiaru nie jest właściwy, należy wymienić pompę paliwa. • Odłączyć przewód pomocniczy i naczynie pomiarowe. Podłączyć przewód powrotny paliwa i zamocować go opaską. • Odłączyć przewody z przyciskiem i podłączyć wtyk złącza przekaźnika podwójnego. • Zamontować filtr powietrza Typowe niesprawności układu wtrysku benzyny Przed przystąpieniem do wyszukiwania niesprawności powinny być spełnione następujące warunki: nie popełniono błędu podczas uruchamiania silnika (przy uruchamianiu zimnego i ciepłego silnika nie należy wciskać pedału przyspieszenia, wcisnąć pedał sprzęgła), w zbiorniku jest paliwo, silnik jest sprawny pod względem mechanicznym, naładowany akumulator, wystarczająca prędkość obrotowa rozruchu, sprawny układ zapłonowy, obwód doprowadzenia paliwa jest szczelny, brak zanieczyszczeń w obwodzie doprowadzenia paliwa, właściwe odpowietrzanie skrzyni korbowej, jest elektryczne połączenie z masą (silnik skrzynka przekładniowa - nadwozie). Odczytać pamięć diagnostyczną w stacji obsługi. Uwaga. Przed rozłączeniem przewodów paliwa należy przemyć je środkiem do mycia na zimno lub benzyną. Nie można uruchomić silnika Elektryczna pompa paliwa nie pracuje po włączeniu rozrusznika (brak odgłosów pracy) Uszkodzony bezpiecznik, Uszkodzony przekaźnik pompy paliwa, Brak zasilania wtryskiwaczy napięciem (wielopunktowy układ wtrysku benzyny) Postukać lekko w obudowę pompy, co odnosi skutek w przypadku zawieszenia elementów pompy Sprawdzić, czy dochodzi napięcie do pompy. Sprawdzić stan styków, Sprawdzić bezpiecznik pompy paliwa, Sprawdzić przekaźnik pompy paliwa, Odłączyć złącza od wtryskiwaczy, podłączyć lampkę próbną i włączyć rozrusznik - lampka powinna słabo migać. Jeśli lampka świeci słabym światłem, należy wymienić urządzenie sterujące; jeśli lampka próbna nie świeci się, sprawdzić przekaźnik pompy paliwa Trudno uruchomić zimny silnik, po uruchomieniu pracuje nierówno Uszkodzony czujnik temperatury Sprawdzić czujnik temperatury w stacji obsługi Silnik przerywa pracę Chwilowe przerwy w połączeniach elektrycznych pompy paliwa, Za mała wydajność pompy paliwa, Niedrożny filtr paliwa, Uszkodzona pompa paliwa, Uszkodzony wtryskiwacz Sprawdzić, czy złącza wtykowe i podłączenia przewodów elektrycznych pompy paliwa, przepływomierza powietrza i przekaźnika pompy paliwa są mocno osadzone i nie mają zbyt dużej rezystancji. Sprawdzić bezpiecznik i styki przekaźnika pompy paliwa. Oczyścić lub wymienić styki. Sprawdzić wydajność pompy paliwa Wymienić filtr paliwa. Sprawdzić pompę paliwa. Sprawdzić wtryskiwacze. Zakłócenia w pracy silnika przy przechodzeniu z biegu jałowego do większych prędkości obrotowych Nieszczelny obwód doprowadzenia powietrza. Uszkodzony czujnik temperatury Nieszczelny obwód doprowadzenia paliwa Sprawdzić obwód doprowadzenia powietrza. Uruchomić silnik, pozostawić go na biegu jałowym i smarować pędzlem zmoczonym w benzynie miejsca uszczelnienia i połączenia w

obwodzie doprowadzenia powietrza. Jeśli przy tym zwiększa się na krótko prędkość obrotowa, usunąć nieszczelność w tym miejscu. Uwaga. Nie wdychać par paliwa - są trujące. Sprawdzić czujnik temperatury. Sprawdzić wzrokowo wszystkie miejsca połączeń przy silniku i elektrycznej pompy paliwa. Dokręcić wszystkie połączenia Nie można uruchomić gorącego silnika Zbyt wysokie ciśnienie w obwodzie doprowadzenia paliwa. Niedrożny lub załamany przewód powrotny między regulatorem ciśnienia paliwa i zbiornikiem Zlecić sprawdzenie ciśnienie paliwa, w razie potrzeby wymienić regulator ciśnienia Oczyścić lub wymienić przewód. UKŁAD WYLOTOWY Układ wylotowy składa się z kolektora wylotowego, rury wylotowej przedniej, katalizatora, rury pośredniej z tłumikiem środkowym (zależnie od modelu i wyposażenia) i tłumika tylnego. Sonda lambda do regulowania składu spalin w silnikach benzynowych jest wkręcona przed katalizatorem. Wszystkie części układu wylotowego są ze sobą skręcane lub łączone obejmami i mogą być wymieniane oddzielnie. Nakrętki samoblokujące i wszystkie uszczelnienia należy wymieniać każdorazowo po wymontowaniu. Pierścienie mocujące i amortyzatory gumowe powinny być sprawdzone, czy nie są porowate lub uszkodzone; w razie potrzeby należy je wymienić. W przypadku zamontowania nowego układu wylotowego zaleca się również wymianę wszystkich elementów mocujących. Wymontowanie i zamontowanie układu wylotowego Wymontowanie • Unieść i podeprzeć samochód • Spryskać środkiem rozpuszczającym produkty korozji wszystkie śruby i nakrętki układu wylotowego. Poczekać jakiś czas, aż środek zacznie działać. • Silnik benzynowy: odłączyć złącze wtykowe i wymontować sondę lambda • Podtrzymać układ wylotowy przewoźnym podnośnikiem warsztatowym lub przy pomocy drugiej osoby. • Rozkręcić kołnierz środkowy. Zaznaczyć położenie tulejek dystansowych i sprężyn, gdy w układzie jest kołnierz z przegubem. • Odkręcić od dołu przednią rurę wylotową od kolektora. • Odkręcić wspornik przedniej rury wylotowej. • Wyczepić układ wylotowy z gumowych elementów mocujących i wyjąć układ. • Elementy układu wylotowego mogą być także wymontowane oddzielnie. Jeśli nie można rozłączyć połączeń kołkowych lub śrub, nagrzać palnikiem spawalniczym rurę w miejscu połączenia, podkładając koc azbestowy. Uwaga. Należy zachować ostrożność ze względu na zagrożenie pożarem. Przygotować gaśnicę. Zamontowanie Uwaga. Każdorazowo należy wymieniać gumowe elementy mocujące, nakrętki, śruby i obejmy. W celu ułatwienia odkręcania nakrętek i śrub po dłuższym czasie eksploatacji, zaleca się nakładać na nie pastę odporną na wysokie temperatury, na przykład Liqui Moly LM-508-

ASC. • Wymienić każdorazowo uszczelkę metalową (7)

Dokręcić luźne śruby dwustronne (8) i wymienić uszkodzone. • Osadzić przednią rurę wylotową na kolektorze i dokręcić lekko rurę

• Nałożyć nowy pierścień uszczelniający, osadzić katalizator i dokręcić lekko do kołnierza przegubu. Podczas łączenia rur należy ułożyć właściwie pierścień uszczelniający, który działa równocześnie jako połączenie sprężyste. • Zaczepić rurę pośrednią i dokręcić lekko do katalizatora. • Zaczepić tłumik tylny w gumowych elementach mocujących. • Połączyć tłumik tylny z rurą pośrednią. Nałożyć obejmę i dokręcić ręcznie śruby. • Przed dokręceniem śrub ustawić właściwie układ wylotowy, obracając go lub przesuwając. Należy zachować przy tym wystarczającą odległość od spodu nadwozia (co najmniej 25 mm).

Elementy mocujące powinny być obciążone równomiernie. Uwaga. W celu uniknięcia hałasów wywoływanych przez drgania, należy wsunąć możliwie najdalej gumowe elementy (4)

na haki mocujące (3). • Przykręcić przedni wspornik do skrzynki przekładniowej. • Dokręcić nakrętki mocujące przy kolektorze wylotowym momentem 35 N-m. • Dokręcić śruby mocujące kołnierz rury pośredniej momentem 10 N-m. • Dokręcić śruby mocujące przy tłumiku tylnym momentem 15 N-m. • Silnik benzynowy: zamontować sondę lambda i podłączyć przewody • Opuścić samochód Wymontowanie i zamontowanie tłumika tylnego Wymontowanie • Unieść i podeprzeć samochód • Spryskać środkiem rozpuszczającym produkty korozji nakrętki obejmy między rurą pośrednią a tłumikiem tylnym. Poczekać jakiś czas, aż środek zacznie działać. Odkręcić obejmę. • Ściągnąć tłumik tylny z elementami gumowymi (4)

z haków mocujących (3) i wyjąć tłumik. Zamontowanie • Zaczepić nowy tłumik tylny na gumowych elementach mocujących. • Połączyć tłumik tylny z rurą pośrednią. Nałożyć obejmę i dokręcić ręcznie śruby mocujące. • Ustawić właściwie tłumik, zachowując dostateczną odległość od nadwozia. Uwaga. W celu uniknięcia hałasów wywoływanych przez drgania, należy wsunąć możliwie najdalej gumowe elementy (4) na haki mocujące (3)

• Dokręcić obejmę. • Opuścić samochód Wymontowanie i zamontowanie sondy lambda Sonda lambda służy do regulacji składu spalin w silnikach benzynowych. W samochodach z regulowanym katalizatorem jest wkręcona w przednią rurę wylotową przed katalizatorem. Wymontowanie • Rozłączyć złącze przewodu elektrycznego. • Wykręcić sondę lambda (1350)

z przedniej rury wylotowej. Zamontowanie Uwaga. W razie wymiany sondy należy stosować taką jej wersję, jaka była zamontowana poprzednio. • Nałożyć na gwint sondy lambda specjalny smar firmy Bosch - gwinty nowych sond są już nim pokryte. Ten smar nie powinien do stać się w szczeliny lub otwory korpusu sondy. Należy unikać dotykania palcami i zanieczyszczenia korpusu nowej sondy. Uwaga. Jeśli sonda zostanie wkręcona bez specjalnego smaru, z czasem gwint ulegnie korozji i wykręcenie sondy będzie niemożliwe. • Wkręcić sondę w przednią rurę wylotową i dokręcić momentem 30 N-m. • Podłączyć złącze przewodu sondy lambda.

Sprawdzanie szczelności układu wylotowego W samochodzie z regulowanym katalizatorem mogą występować podane niżej zakłócenia spowodowane przez nieszczelności w układzie wylotowym przed sondą lambda: utrudnione uruchamianie silnika, gaśniecie silnika, nierównomierna praca na biegu jałowym, szarpnięcia podczas przyspieszania. Warunki sprawdzania: silnik zimny lub nagrzany do temperatury, umożliwiającej dotykanie go ręką; do sprawdzania jest potrzebna instalacja sprężonego powietrza. • Uruchomić silnik i sprawdzić słuchowo, czy nie występują nieszczelności w układzie wylotowym. • Zatrzymać silnik. • Wprowadzić końcówkę przewodu sprężonego powietrza z zaworem do rury układu wylotowego i uszczelnić końcówkę szmatą. • Ustawić ciśnienie robocze w instalacji sprężonego powietrza na około 0,6 MPa. Otworzyć zawór przy końcówce. • Natryskiwać miejsca połączenia głowicy cylindrów z kolektorem wylotowym, kolektora z przednią rurą wylotową i przedniej rury wylotowej z katalizatorem dostępnym w handlu środkiem do wykrywania nieszczelności i sprawdzać, czy nie powstają pęcherzyki. • Usunąć nieszczelność. Wymiana uszczelki kolektora wylotowego Uszkodzenie uszczelki kolektora wylotowego można rozpoznać po syczącym odgłosie pracy silnika. W samochodzie z regulowanym katalizatorem ta nieszczelność prowadzi często do utrudnionego uruchamiania silnika, gaśnięcia silnika, nierównomiernej pracy na biegu jałowym i szarpnięć podczas przyspieszania. Wymontowanie • Odłączyć przewód dolotowy od osłony gromadzącej ciepłe powietrze (4)

• Odkręcić osłonę. • Odkręcić nakrętki i zdjąć kolektor ze śrub dwustronnych.

• Zdjąć i wymienić uszczelki (3). Zamontowanie • Wymienić luźne lub uszkodzone śruby dwustronne, przed wkręceniem nowych śrub nałożyć na nie odpowiedni środek uszczelniający, na przykład Curil lub Loctite AMV. • Wymienić uszczelki i zamontować je we właściwym położeniu. • Dokręcić kolektor wylotowy nowymi, samoblokującymi nakrętkami miedzianymi momentem 30 Nm. • Zamontować przednią rurę wylotową. • Zamontować osłonę gromadzącą ciepłe powietrze, podłączyć przewód dolotowy do filtru powietrza. Działanie katalizatora spalin Wszystkie samochody Peugeot 106 są wyposażane seryjnie w katalizator do oczyszczania spalin. W samochodach z silnikiem benzynowym jest montowany regulowany katalizator trzyfunkcyjny, który wymaga stosowania paliwa bezołowiowego. Samochody z silnikiem wysokoprężnym są wyposażane w katalizator utleniający. Regulowany katalizator wymaga zastosowania sterowanego automatycznie układu do przygotowywania mieszanki paliwa z powietrzem. Przez pojęcie sterowanego automatycznie urządzenia do przygotowywania mieszanki rozumie się gaźnik lub układ wtryskowy, w którym stosunek paliwa do powietrza może być zmieniany w sposób ciągły w zależności od parametrów pracy silnika i zawartości tlenu w spalinach. W zwykłym gaźniku nie jest to możliwe, ponieważ nie ma on odpowiedniego urządzenia sterującego, dlatego stosuje się gaźnik sterowany elektronicznie lub układ wtrysku benzyny. Układ do przygotowywania mieszanki otrzymuje sygnały z sondy lambda, która jest umieszczona w kolektorze wylotowym i jest omywana przez strumień spalin. Sonda jest czujnikiem elektrycznym, który przesyła zmienne sygnały napięcia określające zawartość tlenu w spalinach i umożliwia określanie składu mieszanki paliwa z powietrzem. Sonda lambda w ułamkach sekundy wysyła odpowiednie sygnały do urządzenia sterującego układem wtryskowym, które w sposób ciągły dostosowuje skład mieszanki paliwa z powietrzem. Jest to konieczne, ponieważ parametry pracy silnika (bieg jałowy, całkowite uchylenie przepustnicy) stale się zmieniają, a także dlatego, że dopalanie w katalizatorze może następować tylko wtedy, kiedy w spalinach jest jeszcze wystarczająca ilość benzyny. Do dopalania w katalizatorze w temperaturach +300°C do +800°C jest więc potrzebny większy udział paliwa w mieszance z powietrzem, niż byłby niezbędny do samego spalania, dlatego przy zastosowaniu katalizatora należy liczyć się ze wzrostem zużycia paliwa dochodzącym do 5%. W katalizatorze trzyfunkcyjnym następuje na podstawie regulacji współczynnika X równoczesne utlenianie tlenku węgla (CO), węglowodorów (HC), jak również redukcja tlenków azotu (NOX). W silniku wysokoprężnym jest stosowane oczyszczanie spalin przez regulowaną recyrkulację spalin w celu zmniejszenia ilości tlenków azotu w spalinach i katalizator utleniający. Katalizator utleniający znacznie zmniejsza ilości tlenku węgla i węglowodorów w spalinach. Użytkowanie samochodu z katalizatorem spalin Aby zapobiec uszkodzeniom sondy lambda i katalizatora, należy bezwzględnie przestrzegać następujących zasad.

Silniki benzynowe - Stosować wyłącznie benzynę bezołowiową. - Jeśli zbiornik paliwa napełniono omyłkowo etyliną, musi być wymieniona rura wylotowa przed katalizatorem i katalizator. Jednak przed zamontowaniem nowych części należy co najmniej dwukrotnie zatankować benzynę bezołowiową. - Nie wolno uruchamiać silnika przez pchanie lub holowanie samochodu. Nie spalone paliwo może spowodować po zapaleniu się przegrzanie i zniszczenie katalizatora. Silnik należy uruchamiać z wykorzystaniem akumulatora pomocniczego. - Należy unikać częstych, następujących po sobie prób uruchamiania zimnego silnika, w przeciwnym razie w katalizatorze gromadzi się paliwo, które po nagrzaniu spala się gwałtownie i uszkadza katalizator; - W razie trudności z uruchomieniem silnika nie należy włączać na długo rozrusznika. Podczas uruchamiania cały czas jest wtryskiwane paliwo. Należy ustalić i usunąć przyczynę niesprawności. - Nie sprawdzać, czy działa prawidłowo układ zapłonowy przez zdejmowanie nasadek świec zapłonowych. - Nie wolno porównywać pracy cylindrów przez wyłączanie zapłonu jednego cylindra. Po odłączeniu zapłonu pojedynczego cylindra (także przez próbnik silnika) do katalizatora dostaje się nie spalone paliwo. - Jeśli występują przerwy w zapłonie, należy unikać dużych prędkości obrotowych silnika i niezwłocznie usunąć niesprawność. - Podczas wymontowania należy chronić katalizator przed upadkiem, aby zapobiec zniszczeniu ceramicznego korpusu. Silniki benzynowe i wysokoprężne - Nie parkować w miejscach, w których może dojść do zetknięcia suchej trawy lub liści z bardzo gorącym katalizatorem promieniującym ciepło także po zatrzymaniu silnika. - Podczas wlewania lub uzupełniania oleju silnikowego należy zwrócić szczególną uwagę, aby w żadnym wypadku nie przekraczać znaku maksymalnego poziomu na wskaźniku. W przeciwnym razie nadmiar oleju dochodzi do katalizatora z powodu niecałkowitego spalania i może uszkodzić powłokę z metalu szlachetnego lub zniszczyć całkowicie katalizator.

Sprzęgło WIADOMOŚCI WSTĘPNE Sprzęgło spełnia dwa zadania: przerywa przenoszenie momentu obrotowego z silnika do skrzynki przekładniowej podczas zmiany biegów i zapewnia dzięki tarciu łagodne połączenie silnika ze skrzynką przekładniową podczas ruszania z miejsca. Sprzęgło składa się z zespołu dociskowego, tarczy sprzęgła i łożyska wyciskowego. Zespół dociskowy jest przykręcony śrubami do koła zamachowego mocowanego kołnierzem do wału korbowego silnika. Między zespołem dociskowym a kołem zamachowym znajduje się tarcza sprzęgła dociskana sprężyną tarczową do koła zamachowego. Tarcza sprzęgła jest osadzona na wałku sprzęgłowym skrzynki przekładniowej. Wciśnięcie pedału sprzęgła (rozłączenie) powoduje, poprzez linkę i dźwignię wyłączania, nacisk łożyska wyciskowego na sprężynę zespołu dociskowego. Następuje zwolnienie zespołu dociskowego i tarcza sprzęgła przestaje być dociskana do koła zamachowego. Zostaje przerwane przenoszenie momentu obrotowego od silnika do skrzynki przekładniowej. Zwolnienie pedału sprzęgła (włączenie) powoduje dociskanie tarczy sprzęgła do koła zamachowego przez zespół dociskowy i ponowne przenoszenie momentu obrotowego od silnika, ponieważ dociśnięta tarcza sprzęgła jest połączona wielowypustem z wałkiem sprzęgłowym skrzynki przekładniowej. Przy każdym włączeniu i rozłączeniu jest ścierana niewielka grubość okładziny tarczy sprzęgła. Tarcza sprzęgła jest częścią ulegającą zużyciu, a jej trwałość wynosi ponad 100 000 km przebiegu samochodu. Zużycie tarczy sprzęgła zależy głównie od obciążenia (holowanie przyczepy) i sposobu jazdy. Luz sprzęgła należy regulować podczas okresowych przeglądów i po zamontowaniu nowego sprzęgła lub nowej linki. Wymontowanie i zamontowanie oraz sprawdzanie sprzęgła Wymontowanie • Wymontować skrzynkę przekładniową • Jeśli zespół dociskowy ma być zamontowany ponownie, zaznaczyć na kole zamachowym położenie zespołu w celu umożliwienia jego właściwego zamontowania. • Poluzować kolejno śruby mocujące (strzałki)

zespół dociskowy o 1 do Vh obrotu, aż tarcza nie będzie naprężona. Uwaga. Jeśli śruby zostaną wykręcone od razu całkowicie, może ulec uszkodzeniu sprężyna tarczowa i kołki pasowane między tarczą dociskową i kołem zamachowym. • Jeśli koło zamachowe obraca się podczas odkręcania śrub, należy zablokować jego wieniec zębaty za pomocą wkrętaka. • Wykręcić całkowicie śruby. • Wyjąć zespół dociskowy i tarczę sprzęgła. Uwaga. Nie upuścić tych części podczas wyjmowania, gdyż w przeciwnym razie po ich zamontowaniu mogą występować poślizgi sprzęgła i trudności podczas wyłączania. • Wytrzeć koło zamachowe szmatką zmoczoną w benzynie. Sprawdzanie Jeśli ponownie ma być zamontowany już używany zespół dociskowy lub tarcza sprzęgła, należy je sprawdzić przed zamontowaniem. • Wymienić zaolejoną lub uszkodzoną mechanicznie tarczę sprzęgła. • Sprawdzić, czy zespół dociskowy nie ma śladów nadmiernego nagrzania i wyżłobień. • Zmierzyć suwmiarką grubość okładziny tarczy sprzęgła

Odległość od powierzchni okładzin do łbów nitów powinna wynosić co najmniej 0,3 mm. Gdy odległość ta jest mniejsza lub okładziny są popękane, należy wymienić tarczę sprzęgła. • Sprawdzić połączenie sprężyste między tarczą dociskową a pokrywą, czy nie ma pęknięć i czy nity nie są luźne

Sprzęgło z uszkodzonymi lub luźnymi połączeniami nitowymi należy wymienić. • Sprawdzić powierzchnię współpracującą zespołu dociskowego, czy nie ma na niej pęknięć, śladów nadmiernego nagrzania i zużycia. Zespół dociskowy, który jest wygięty do wewnątrz nie więcej niż 0,3 mm, może być jeszcze zamontowany. Do sprawdzenia jest stosowany stalowy liniał i szczelinomierz

• Sprawdzić zużycie wycięć pod sprężyny, sprężyn amortyzujących i piasty, w razie potrzeby wymienić tarczę sprzęgła. • Sprawdzić, czy na kole zamachowym niema śladów nadmiernego nagrzania i wyżłobień. • Oczyścić tarczę dociskową i koło zamachowe bardzo drobnym płótnem ściernym. • W stacji obsługi można sprawdzić bicie tarczy sprzęgła. Bicie boczne nie powinno przekraczać maksymalnej wartości 0,25 mm. Uwaga. Sprawdzanie bicia jest konieczne tylko w przypadku ponownego zamontowania używanej już tarczy sprzęgła, które nie wyłączało się prawidłowo. • Sprawdzić łożysko wyciskowe w obudowie skrzynki przekładniowej. Łożysko nie powinno

mieć widocznego zużycia w miejscach styku z widełkami. Łożysko obracane ręką nie powinno wykazywać oznak zatarcia. Jeśli podczas wyłączania sprzęgła łożysko pracowało głośno, należy je wymienić Zamontowanie • Sprawdzić kołki pasowane (strzałki)

w kole zamachowym, czy są mocno osadzone. • Sprawdzić wzrokowo tuleję prowadzącą (1) wałka sprzęgłowego skrzynki przekładniowej i wymienić w razie uszkodzenia. • Jeśli olej silnikowy przeciekał do obudowy sprzęgła, należy wymienić pierścień uszczelniający wału korbowego. W tym celu wykręcić sześć śrub mocujących i zdjąć koło zamachowe. Podważyć ostrożnie wkrętakiem i wyjąć pierścień uszczelniający. Wbić pierścień uszczelniający za pomocą odpowiedniej rury. Osadzić koło zamachowe, wkręcić sześć śrub mocujących, pokrytych środkiem do zabezpieczania śrub, i dokręcić je momentem 60 N-m. • Zamontować tarczę sprzęgła (2)

w kole zamachowym (3). Sprężyny amortyzujące powinny być skierowane w stronę zespołu dociskowego (1). Tarcza sprzęgła powinna być ustawiona współśrodkowo za pomocą odpowiedniego trzpienia (na przykład Hazet nr 2173) lub zużytego wałka sprzęgłowego skrzynki przekładniowej. W stacji obsługi Peugeota stosuje się specjalny przyrząd ME5T i BE3. • Zamontować zespół dociskowy na odpowiednich kołkach pasowanych koła zamachowego, zgodnie ze znakami naniesionymi podczas wymontowania. • Wkręcić kolejno śruby mocujące (5)

zespół dociskowy o 1 do Vń obrotu, aż tarcza zostanie dokręcona. Wyjąć trzpień służący do współśrodkowego ustawienia tarczy sprzęgła. Uwaga. Zwrócić uwagę, aby podczas dokręcania śrub zespół dociskowy wchodził równomiernie i bez ocierania w koło zamachowe. Moment dokręcania śrub wynosi 15 N-m. • Nałożyć cienką warstwę smaru Molykote BR 2 Plus na następujące części: - rowki wpustowe wałka sprzęgłowego (2)

skrzynki przekładniowej, - tuleję prowadzącą łożyska wyciskowego, - końce widełek wyłączających (3), - sworzeń kulisty widełek wyłączających. Nasmarować całą powierzchnię wielowypustu. Uwaga. Nie nakładać zbyt dużej ilości smaru, gdyż jego nadmiar jest wyrzucany na powierzchnie cierne podczas jazdy i pogarsza działanie sprzęgła. Jeśli zostanie zastosowany inny smar, to mogą wystąpić zakłócenia w pracy sprzęgła podczas zmiany biegów. • Zamontować skrzynkę przekładniową Wymontowanie i zamontowanie oraz sprawdzanie łożyska wyciskowego sprzęgła Głośna praca łożyska wyciskowego, gdy pedał sprzęgła jest wciśnięty, wskazuje na uszkodzenie łożyska. Nie wolno myć łożyska wyciskowego. Łożysko głośno pracujące lub obracające się z oporami należy wymienić. Wymontowanie • Wymontować skrzynkę przekładniową - tuleję prowadzącą łożyska wyciskowego (1), - wielowypust wałka sprzęgłowego skrzynki przekładniowej. • Zamontować łożysko wyciskowe i zamocować je w widełkach (2). • Zamontować skrzynkę przekładniową

Wymiana linki sprzęgła Wymontowanie • Odkręcić przeciwnakrętkę (1)

wyczepić linkę z dźwigni wyłączania i opory (2). Przed odkręceniem przeciwnakrętki zmierzyć - za pomocą calówki - przy dźwigni długość gwintu wystającego nad przeciwnakrętką, co umożliwi wstępne wyregulowanie nowej linki, odpowiednio do zmierzonej długości. • Unieść i podeprzeć samochód • Odkręcić nakrętkę mocującą (3)

i odchylić obsadę linki (4). • Odłączyć końcówkę linki od pedału sprzęgła. • Silnik 1,4 dm3: odłączyć linkę sprzęgła od wspornika (strzałka)

• Wyjąć linkę sprzęgła. • Ściągnąć łożysko wyciskowe (3)

z wałka sprzęgłowego (1) skrzynki przekładniowej. Sprawdzanie • Ścisnąć łożysko wyciskowe, obracając je równocześnie

Jeśli łożysko nie obraca się płynnie, zamontować nowe. Uwaga. Łożysko wyciskowe jest nasmarowane na cały okres swej trwałości i nie należy go myć lub uzupełniać w nim smaru. • Sprawdzić powierzchnie współpracujące, czy nie są zużyte, skorodowane lub uszkodzone. Zamontowanie • Wciągnąć gumową osłonę (5)

na obsadę linki (6). • Przy pomocy drugiej osoby przytrzymać pedał sprzęgła w najwyższym położeniu. • Zaczepić końcówkę linki na pedale sprzęgła. • Wcisnąć pedał sprzęgła przy pomocy drugiej osoby, aby linka się ułożyła. • Wprowadzić występ (9)

w wycięcie wspornika pedału (10). • Odchylić kompletną obsadę linki (11) w kierunku strzałki i przykręcić obsadę nakrętką (3). • Ułożyć linkę sprzęgła w przedziale silnika. • Silnik 1,4 dm3: zaczepić linkę sprzęgła na wsporniku.

• Podłączyć linkę sprzęgła do dźwigni wyłączania. Ustawić nakrętkę regulacyjną przy dźwigni wyłączania na odległość zmierzoną podczas wymontowania. • Opuścić samochód • Wcisnąć pedał sprzęgła około 20 razy. • Wyregulować skok pedału sprzęgła. Regulacja skoku pedału sprzęgła Skok pedału sprzęgła należy sprawdzać i regulować w razie potrzeby w ramach obsługi. Regulacja jest konieczna także po wymontowaniu skrzynki przekładniowej lub linki sprzęgła. • Wcisnąć całkowicie pedał sprzęgła i ponownie zmierzyć odległość między pedałem sprzęgła a dolną krawędzią koła kierownicy. Zanotować wymiar (L2). • Różnica obu odległości (L2 - L1) powinna wynosić od 135 do 145 mm, w przeciwnym razie należy wyregulować skok pedału sprzęgła. Sprawdzanie • Zmierzyć calówką odległość od dolnej krawędzi koła kierownicy do środkowego punktu pedału sprzęgła. Zanotować wymiar (L1)

Uwaga. Nie wciskać przy tym pedału sprzęgła. Regulacja • Poluzować przeciwnakrętkę (1)

przy dźwigni wyłączania. • Obracać nakrętkę regulacyjną, aż skok pedału będzie wynosił około 140 mm. • Zabezpieczyć śrubę regulacyjną przeciwnakrętką. Skrzynka przekładniowa i mechanizm zmiany biegów Skrzynkę przekładniową można wymontować w dół, nie wyjmując silnika. Wymontowanie skrzynki przekładniowej jest konieczne wtedy, kiedy zachodzi potrzeba jej wymiany lub naprawy i gdy należy wymienić sprzęgło. Opisano tylko wymontowanie i zamontowanie kompletnego zespołu, ponieważ nie zaleca się naprawy skrzynki przekładniowej bez specjalnego oprzyrządowania i narzędzi. Do wymontowania skrzynki przekładniowej jest potrzebny przewoźny podnośnik warsztatowy i dostatecznie wysokie podstawki, aby było możliwe wyjęcie skrzynki przekładniowej spod samochodu, podnośnik stanowiskowy lub kanał. Wymontowanie i zamontowanie skrzynki przekładniowej Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora. • Wymontować akumulator

• Silnik benzynowy: wymontować filtr powietrza • Odkręcić u góry przewód masy od skrzynki przekładniowej. • Odłączyć linkę sterowania sprzęgłem od skrzynki przekładniowej • Odłączyć od skrzynki przekładniowej złącze światła cofania. • Silnik benzynowy z jednopunktowym układem wtrysku benzyny do VI11992: zdjąć kopułkę rozdzielacza zapłonu • Włączyć hamulec awaryjny, aby samochód się nie przetoczył. • Zdjąć kołpaki z kół przednich.B • Odkręcić nakrętki mocujące półosie

Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, aby uniknąć wypadku. • Unieść i podeprzeć przód samochodu • Wymontować dolną osłonę przedziału silnika, jeśli jest zamontowana. • Zlać olej ze skrzynki przekładniowej • Odkręcić śrubę mocującą podpory przejmującej moment obrotowy (6)

Odchylić podporę do tyłu. • Odłączyć drążki zmiany biegów (7) od skrzynki przekładniowej • Wymontować rozrusznik (8)

i odłożyć go z podłączonymi przewodami • Wykręcić wałek prędkościomierza (9) z obudowy skrzynki przekładniowej. • Odkręcić po obu stronach śruby mocujące przegubu kulowego zwrotnicy i wyjąć przegub (strzałka)

ze zwrotnicy. Uwaga. Wahacz poprzeczny należy odciągnąć w dół tylko tak daleko, aby wysunął się ze zwrotnicy. Jeśli wahacz poprzeczny zostanie dociśnięty dalej w dół, rozłączy się tylny sworzeń mocujący. • Wymontować półosie • Zamontować przyrząd do podwieszania zespołu napędowego (4)

ze stopami (5). Zamontować strzemię (10) na uchu do podnoszenia silnika i zaczepić na belce poprzecznej. Odciążyć podpory zespołu napędowego za pomocą wrzeciona. Jeśli nie dysponuje się przyrządem, ułożyć odpowiedni pręt na podstawkach ustawionych z boku samochodu i podwiesić zespół napędowy na linie. • Odkręcić podporę zespołu napędowego (11)

• Opuścić trochę zespół napędowy. Uwaga. Koło pasowe alternatora nie powinno przylegać do podłużnicy. • Podeprzeć skrzynkę przekładniową przewoźnym podnośnikiem warsztatowym. • Wykręcić śruby mocujące (12) zespołu napędowego. • Wykręcić wszystkie śruby łączące silnik ze skrzynką przekładniową. • Unieść trochę skrzynkę przekładniową za pomocą przewoźnego podnośnika warsztatowego i oddzielić ją od silnika łyżką do opon

Opuścić ostrożnie skrzynkę przekładniową i wyjąć ją przy pomocy drugiej osoby. Zamontowanie • Sprawdzić sprzęgło przed zamontowaniem • Sprawdzić, czy łożysko wyciskowe sprzęgła obraca się bez oporu. Uwaga. Nie wolno myć tego łożyska, należy je tylko wycierać. Wymienić łożysko wyciskowe, jeśli przed wymontowaniem pracowało głośno podczas wyłączania sprzęgła • Zaleca się każdorazową wymianę pierścieni uszczelniających między obudową skrzynki przekładniowej a półosiami

W stacji obsługi Peugeota do zamontowania pierścieni uszczelniających stosuje się specjalny przyrząd .0317G i .0317S. Jeśli nie dysponuje się tym przyrządem, można wbić pierścienie

uszczelniające za pomocą odpowiedniej rury o takiej samej średnicy. • Wyjąć za pomocą wkrętaka zużyty pierścień uszczelniający. Przed wbiciem uszczelnień należy wypełnić smarem uniwersalnym przestrzeń między krawędziami uszczelniającymi. • Oczyścić wielowypust wałka sprzęgłowego i nałożyć cienką warstwę smaru Molykote BR2 Plus. Nałożyć także smar Molykote na tuleję prowadzącą łożyska wyciskowego i końce widełek wyłączających. • Sprawdzić, czy w kadłubie silnika są pasowane tulejki, służące do właściwego ustawienia silnika i skrzynki przekładniowej. Uzupełnić tulejki pasowane w razie potrzeby. • Unieść skrzynkę przekładniową i wprowadzić ją w położeniu poziomym do sprzęgła. Jeśli wałek sprzęgłowy skrzynki przekładnio wej nie wchodzi w tarczę sprzęgła, należy obrócić ostrożnie wałek szczypcami nastawnymi do rur

• Dokręcić na przemian śruby łączące silnik ze skrzynką przekładniową momentem 45 Nm. • Osadzić zamocowanie skrzynki przekładniowej i dokręcić śruby mocujące (strzałki)

• Unieść zespół napędowy i zamontować jego podporę zawieszenia. Dokręcić nakrętki (13)

podpory zawieszenia zespołu napędowego momentem 30 Nm i środkową nakrętkę (14) momentem 85 N-m. Wymontować przyrząd do podwieszania silnika. • Zamontować półosie • Wcisnąć drążki zmiany biegów na czopy kuliste dźwigni skrzynki przekładniowej.

• Przykręcić rurę wylotową do kolektora • Wlać olej do skrzynki przekładniowej • Zamontować rozrusznik • Podłączyć przewód elektryczny światła cofania. • Włożyć wałek prędkościomierza w obudowę skrzynki przekładniowej i dokręcić nakrętką. • Podłączyć i wyregulować linkę sprzęgła • Podłączyć przewód masy do skrzynki przekładniowej. • Odkręcić nakrętki piasty koła, podłożyć podkładki i dokręcić półosie nowymi nakrętkami (19)

momentem 260 Nm. Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, aby uniknąć wypadku. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Silnik benzynowy z jednopunktowym układem wtrysku benzyny do VII 1992: założyć kopułkę rozdzielacza zapłonu Sprawdzanie i regulacja mechanizmu zmiany biegów Mechanizm zmiany biegów składa się z dźwigni zmiany biegów, jej obudowy i drążków zmiany biegów

Podczas zmiany biegów następuje poprzeczny ruch wybierania w położeniu neutralnym dźwigni zmiany biegów i właściwy ruch włączający. Oba ruchy są przenoszone do skrzynki przekładniowej za pomocą cięgieł i odpowiednich dźwigni prowadzących. Regulację mechanizmu zmiany biegów należy sprawdzać wtedy, gdy są trudności w zmianie biegów lub biegi wyłączają się podczas jazdy. • Unieść i podeprzeć przód samochodu • Zmierzyć długości drążków

które powinny wynosić: cięgło zmiany biegów (1) - 331 mm, cięgło wybieraka (2) - 186 mm, drążek oporowy (3) 186 mm. • Jeśli zmierzone długości różnią się od właściwych, należy poluzować przeciwnakrętki i ustawić właściwe długości drążków, obracając je. • Opuścić samochód

Układ kierowniczy Wiadomości wstępne Układ kierowniczy składa się z koła kierownicy, kolumny kierownicy, przekładni kierowniczej zębatkowej i drążków poprzecznych. Kolumna kierownicy przenosi ruch obrotowy do przekładni kierowniczej. W przekładni kierowniczej zębatka jest przesuwana w lewo lub w prawo, zależnie od kierunku obrotów koła kierownicy. Drążki kierownicze, połączone przegubowo ze znajdującym się pośrodku zabierakiem zębatki, przekazują ruch na zwrotnice kół przednich. Takie połączenie drążków kierowniczych powoduje nieznaczne zmiany zbieżności kół podczas ugięć elementów zawieszenia przedniego, co jest korzystne ze względu na własności ruchowe samochodu i mniejsze zużycie opon. Zębatkowa przekładnia kierownicza pracuje iekko i bez luzów podczas przesuwania między skrajnymi położeniami. Nie wymaga ona konserwacji, jednak należy sprawdzać stan osłon chroniących ją przed zanieczyszczeniem. W niektórych modelach samochodu, zależnie od wyposażenia, kierowanie samochodem może być ułatwione przez wspomaganie hydrauliczne. Wspomaganie hydrauliczne zapewnia znaczne zmniejszenie siły potrzebnej do skręcania kół. Urządzenie wspomagające składa się z pompy oleju, zbiornika i ciśnieniowych przewodów oleju. Pompa oleju otrzymuje napęd od silnika przez pasek klinowy. Pompa zasysa olej ze zbiornika i tłoczy go pod wysokim ciśnieniem do rozdzielacza, który znajduje się w przekładni kierowniczej i jest połączony mechanicznie z wałem kierownicy. Rozdzielacz kieruje olej na odpowiednią stronę cylindra zależnie od obrotu koła kierownicy. W cylindrze olej wywiera nacisk na tłok zębatki i przez to zmniejsza siłę potrzebną do kierowania samochodem. Tłok wypiera równocześnie olej po drugiej stronie cylindra z powrotem do zbiornika. Uwaga. Należy stosować bezwzględnie podane momenty dokręcania połączeń śrubowych. Po każdym wymontowaniu należy stosować nowe nakrętki samoblokujące. Nie jest dozwolone spawanie lub prostowanie elementów układu kierowniczego. Wobec braku dostatecznego doświadczenia prace powinny być wykonywane w stacji obsługi Peugeota. Wymontowanie i zamontowanie koła kierownicy Wymontowanie • Ustawić koła przednie do jazdy na wprost. • Podważyć wąskim wkrętakiem i wyjąć nakładkę koła kierownicy (1)

• Odkręcić nakrętkę (3) koła kierownicy i zdjąć z podkładką (4). • Zaznaczyć pisakiem położenie koła kierownicy w stosunku do wału kierownicy, kreśląc linię przez obie części. • Zdjąć koło kierownicy z wału, uderzając koło dłońmi. Powinna to zrobić silna osoba, gdyż koło jest osadzone dość mocno. • Zdjąć kołpak (5). Zamontowanie • Nałożyć kołpak (5). • Osadzić koło kierownicy na wielowypuście tak, aby pokrywały się naniesione znaki. • Nałożyć podkładkę (4) i dokręcić nakrętkę koła kierownicy momentem 40 Nm. • Wcisnąć nakładkę koła kierownicy (1). • Przeprowadzić jazdę próbną na prostym odcinku drogi. Jeśli podczas jazdy na wprost ramiona koła kierownicy są ustawione ukośnie, należy je ustawić poziomo. Jest to ważne dla prawidłowego wyłączania kierunkowskazów. Wymontowanie i zamontowanie przegubu drążka kierowniczego Wymontowanie • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. • Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć przód samochodu oraz zdjąć koło. • Odkręcić samoblokującą nakrętkę przegubu drążka kierowniczego. Wycisnąć przegub drążka ze zwrotnicy za pomocą uniwersalnego przyrządu (1)

• Poluzować przeciwnakrętkę (11)

i odkręcić przegub od drążka kierowniczego. Uwaga. Należy zanotować liczbę obrotów podczas odkręcania i przy zamontowaniu wkręcić przegub na taką samą głębokość. Na rysunku powyżej jest pokazany drążek kierowniczy w stanie zamontowanym. Zamontowanie • Wkręcić przegub drążka zgodnie z zapisaną liczbą obrotów, nie dokręcając przeciwnakrętki.

• Zamontować przegub w zwrotnicy, dokręcić nową nakrętkę samoblokującą momentem 40 N-m. • Przykręcić koło zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. Opuścić samochód i dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 N-m. • Sprawdzić ustawienie zbieżności kół i dokręcić przeciwnakrętkę na przegubie momentem 40 N-m. Jeśli zbieżność kół ma być sprawdzona w stacji obsługi, dokręcić przeciwna krętkę momentem 40 N-m przed rozpoczęciem jazdy. Wymontowanie i zamontowanie osłon przekładni kierowniczej Wymontowanie • Unieść i podeprzeć przód samochodu • Poluzować opaski na obu końcach osłony (1)

• Odkręcić nakrętki mocujące (2) zabieraka drążków kierowniczych (3) i zdjąć zabierak. • Odchylić gumową osłonę (1) przekładni kierowniczej. Uwaga. Jeśli zanieczyszczenia dostały się do przekładni kierowniczej, co może się zdarzyć w przypadku uszkodzenia osłony, należy wymienić smar w przekładni. Piasek i pył zmieszane ze smarem powodują szybkie zniszczenie przekładni kierowniczej. • Wymontować osłonę i ściągnąć ją z przekładni kierowniczej. Obracać powoli koło kierownicy w obie strony, co powoduje wyciskanie smaru z przekładni kierowniczej. Smar nie zostanie usunięty całkowicie, ale będzie wyciśnięta jego wystarczająca ilość. Zamontowanie • Nałożyć trochę smaru wewnątrz osłony gumowej w miejscu połączenia i wciągnąć osłonę przez zębatkę. • Nałożyć z boku do przekładni kierowniczej specjalny smar Peugeota do układów kierowniczych, przesuwając dla ułatwienia zębatkę w obie strony. Należy włożyć tyle smaru, ile zostało usunięte. • Wciągnąć osłonę gumową na przekładnię kierowniczą. • Zamocować osłonę opaskami. • Osadzić zabierak drążków kierowniczych i przykręcić go nowymi nakrętkami samoblokującymi. • Dokręcić nakrętki samoblokujące momentem 35 N-m. • Opuścić samochód

USTAWIENIE KÓŁ Optymalną stateczność samochodu podczas jazdy i minimalne zużycie opon można uzyskać tylko przy prawidłowym ustawieniu kół. W razie nienormalnego zużycia opon, jak również braku stateczności pojazdu (nieutrzymywanie kierunku jazdy na wprost, a także utrudnione kierowanie przy pokonywaniu zakrętów) należy udać się do stacji obsługi w celu sprawdzenia ustawienia kół. Bez odpowiedniego urządzenia pomiarowego nie można dokonać ustawienia kół, dlatego przedstawiono tutaj tylko podstawowe pojęcia określające ustawienie kół. Zbieżność kół, pochylenie koła, pochylenie i wyprzedzenie sworznia zwrotnicy Zbieżnością nazywa się różnicę odległości kół mierzonej z przodu i z tyłu. Zbieżność oznacza, że koła są do siebie bardziej zbliżone z przodu niż z tyłu, przy pomiarze na wysokości środków kół. W przypadku rozbieżności koła są od siebie bardziej oddalone z przodu niż z tyłu. Pochylenie koła i pochylenie sworznia zwrotnicy zmniejszają przenoszenie na układ kierowniczy uderzeń powodowanych nierównościami jezdni i utrzymują możliwe małe tarcie podczas jazdy na zakrętach. Pochylenie koła jest to kąt, o jaki płaszczyzna koła jest odchylona od pionu. Koła przednie są więc ustawione ukośnie i przy ujemnym kącie pochylenia są od siebie bardziej oddalone w punktach styku z podłożem niż u góry. Pochylenie sworznia zwrotnicy jest to kąt między osią obrotu zwrotnicy i linią pionową przechodzącą przez punkt styku opony z podłożem, patrząc zgodnie z płaszczyzną osi podłużnej samochodu. Wyprzedzenie sworznia zwrotnicy jest to kąt między osią sworznia zwrotnicy i linią pionową przechodzącą przez punkt styku opony z podłożem, patrząc z boku samochodu. Wyprzedzenie sworznia zwrotnicy wpływa w znacznym stopniu na stabilność jazdy na wprost. Zbyt małe wyprzedzenie sprzyja zbaczaniu z kierunku jazdy na złych nawierzchniach i przy bocznym wietrze, utrudnia także powrót układu kierowniczego do położenia do jazdy na wprost podczas wychodzeniu z zakrętu. Warunki sprawdzania Do sprawdzania i regulacji ustawienia kół jest potrzebny kanał lub podnośnik z urządzeniem pomiarowym i jest konieczne spełnienie następujących warunków: - ciśnienie w ogumieniu jest właściwe, - samochód jest bez ładunku, - przed ustawianiem kół należy silnie rozkołysać samochód w celu skasowania luzów w zawieszeniu, - brak nadmiernych luzów drążków kierowniczych, - brak nadmiernych luzów w zawieszeniu kół, - bicie promieniowe lub boczne obręczy kół nie powinno przekraczać 3 mm. W samochodzie Peugeot 106 wyprzedzenie sworznia zwrotnicy i pochylenie koła są tylko sprawdzane, nie ma możliwości ich regulacji. Jeśli jedna z tych wielkości jest niewłaściwa, należy wymienić uszkodzone lub zużyte elementy zawieszenia.

Zawieszenie przednie i półosie napędowe Wiadomości wstępne W zawieszeniu przednim samochodu Peugeot 106 zastosowano dwie kolumny zawieszenia McPhersona, przy czym każda składa się ze sprężyny śrubowej i zespolonego z nią amortyzatora hydraulicznego. Kolumny zawieszenia są przykręcone u góry do nadwozia a u dołu zamocowane w zwrotnicach. Prowadzenie kół zapewniają wahacze poprzeczne. W modelach z silnikami powyżej 60 KM (44 kW) jest zamontowany dodatkowo stabilizator, który zmniejsza także przechyły nadwozia na zakrętach. Koła są osadzone na łożyskach tocznych wtłoczonych w zwrotnicę. Napęd od silnika jest przekazywany przez dwie półosie. Każda z półosi ma dwa przeguby równobieżne i łączy koło ze skrzynką przekładniową. Samochód Peugeot 106 XSi ma nieco inne zawieszenie przednie. Koła przednie są prowadzone przez odkuwane wahacze poprzeczne. Stabilizator jest połączony drążkami z kolumnami zawieszenia. Uwaga. Nie jest dozwolone spawanie i prostowanie elementów zawieszenia przedniego przenoszących obciążenia. W razie naprawy należy każdorazowo wymieniać nakrętki samoblokujące. Zawieszenie przednie nie wymaga obsługi. Wymontowanie i zamontowanie kolumny zawieszenia Wymontowanie • Włączyć hamulec awaryjny. • Zdjąć kołpak z koła przedniego. • Odkręcić nakrętkę mocującą półoś

Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, aby uniknąć wypadku. • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód, zdjąć koło przednie. • Odkręcić stabilizator od wahacza poprzecznego lub kolumny zawieszenia • Odkręcić śrubę mocującą przegubu kulowego zwrotnicy i wyjąć przegub (strzałka)

ze zwrotnicy. Uwaga. Wahacz poprzeczny należy odciągnąć w dół tylko tak daleko, aby wysunął się ze zwrotnicy. Jeśli wahacz poprzeczny zostanie dociśnięty dalej w dół, rozłączy się tylny sworzeń mocujący. • Wymontować zacisk hamulca z wkładkami ciernymi i podwiesić go z podłączonym przewodem hamulcowym w nadkolu za pomocą drutu tak, aby przewód nie był skręcany i rozciągany. Wcisnąć kawałek drewna między tłok i zacisk, aby zapobiec wysunięciu się tłoka. Uwaga. Jeśli przewód hamulcowy zostanie odłączony, należy odpowietrzyć układ hamulcowy po podłączeniu przewodu. Wymontowanie zacisku hamulca - patrz „Układ hamulcowy". • Odkręcić nakrętkę (6)

przegubu drążka kierowniczego. • Wycisnąć przegub drążka kierowniczego za pomocą specjalnego przyrządu (1)

np. Hazet 779. • Wyciągnąć półoś ze zwrotnicy. Uwaga. Zapobiec wysunięciu się półosi z obudowy mechanizmu różnicowego. • Odkręcić obie górne nakrętki mocujące (7)

i wyjąć w dół kolumnę zawieszenia. Zamontowanie • Wprowadzić od dołu i osadzić kolumnę zawieszenia w nadkolu. Wkręcić od góry nakrętki mocujące z podkładkami i dokręcić momentem 20 N-m. • Przemyć benzyną wielowypusty półosi i piasty koła, usuwając smar i olej oraz wszystkie zanieczyszczenia. • Wprowadzić półoś w piastę koła i wkręcić ręcznie wymontowaną nakrętkę. • Zamontować przegub drążka kierowniczego i dokręcić nową nakrętkę samoblokującą (6)

momentem 25 N-m. • Wyjąć kawałek drewna i zamontować zacisk hamulca z wkładkami ciernymi • Wprowadzić przegub kulowy (strzałka)

w zwrotnicę. Uwaga. Wahacz poprzeczny należy odciągnąć w dół tylko tak daleko, aby wysunął się ze zwrotnicy. Jeśli wahacz poprzeczny zostanie dociśnięty dalej w dół, rozłączy się tylny sworzeń mocujący. • Włożyć śrubę mocującą przegub kulowy i dokręcić nową nakrętkę samoblokującą momentem 50 N-m. • Zamontować i dokręcić stabilizator

• Przykręcić koło zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód. • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 N-m. • Odkręcić nakrętkę piasty koła, podłożyć podkładkę i dokręcić półoś nową nakrętką (19)

momentem 260 N-m. Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, aby uniknąć wypadku. • Sprawdzić jak najszybciej zbieżność kół i wyregulować w razie potrzeby. Rozkładanie kolumny zawieszenia, wymontowanie i zamontowanie amortyzatora oraz sprężyny Sprężyna śrubowa kolumny zawieszenia jest zamontowana w stanie naprężonym. W celu umożliwienia rozłożenia kolumny zawieszenia jest konieczne ściśnięcie sprężyny odpowiednim przyrządem. Uwaga. Nie wolno stosować żadnych środków zastępczych, np. drutu, do wiązania zwojów sprężyny. W stacjach obsługi Peugeota do tego celu jest używany specjalny napinacz. Można zastosować również inny, dostępny w handlu, przyrząd z co najmniej trzema zaczepami. Amortyzatory po przebiegu przekraczającym 80 000 km powinny być wymieniane parami ze względów bezpieczeństwa. Wymontowanie • Wymontować kolumnę zawieszenia • Zamocować kolumnę zawieszenia w imadle

W stacji obsługi Peugeota stosuje się do tego celu specjalny przyrząd .0906H. Uwaga. Nie mocować kolumny zaciskając w imadle jej rurę. • Ścisnąć sprężynę odpowiednim przyrządem. Uwaga. Nie wolno odkręcać amortyzatora, gdy sprężyna nie jest ściśnięta w bezpieczny sposób. Jeśli napinacz jest zaczepiany za zwoje sprężyny, należy nałożyć go tak, aby obejmował zwoje pewnie i nie mógł się z nich zsunąć. Napinacz należy nakładać w trzech punktach, rozmieszczonych równomiernie na obwodzie. Wstępne napięcie sprężyny śrubowej jest bardzo duże, dlatego powinny być stosowane tylko solidne przyrządy. W żadnym wypadku nie wolno związywać zwojów sprężyny za pomocą drutu, gdyż grozi to wypadkiem. • Odkręcić nakrętkę (4)

tłoczyska amortyzatora mocno wygiętym kluczem oczkowym. Przytrzymać tłoczysko kluczem Torx 40. • Zdjąć z kolumny zawieszenia: zderzak ograniczający rozciąganie (15)

górny element mocujący (14), zderzak ograniczający ściskanie (13), łożysko toczne (12) i miseczkę sprężyny (11). • Jeśli będzie wymieniany tylko amortyzator, sprężynę pozostawić napiętą. Jeśli natomiast będzie wymieniana sprężyna, należy zmniejszyć powoli jej napięcie. • Zdjąć z kolumny zawieszenia: osłonę przeciwpyłową (10)

pierścień oporowy (9), zderzak ograniczający (8) i element dystansowy (7). • Nałożyć klucz hakowy (1)

specjalny przyrząd Peugeota .0618A, na kolumnę zawieszenia i dokręcić nakrętką (4). • Odkręcić zakrętkę (5) za pomocą klucza hakowego. • Wyciągnąć z rury kolumny zawieszenia amortyzator razem z kluczem hakowym. • Odkręcić nakrętkę i zdjąć z amortyzatora klucz hakowy z zakrętką. Zamontowanie • Nałożyć na amortyzator zakrętkę (5)

i klucz hakowy (1) w kolejności pokazanej na rys. powyżej i dokręcić je nakrętką (4). • Włożyć amortyzator w rurę kolumny zawieszenia. Uwaga. W kolumnie samochodu ze wzmocnionym zawieszeniem należy nałożyć 40 do 45 cm3 smaru Esso Norva 275 między rurę kolumny zawieszenia a amortyzator. • Dokręcić zakrętkę momentem 150 N-m. W kolumnie samochodu ze wzmocnionym zawieszeniem usunąć w razie potrzeby nadmiar smaru z dolnej podkładki oporowej. • Odkręcić nakrętkę i zdjąć klucz hakowy z kolumny zawieszenia. • Wsunąć na kolumnę zawieszenia element dystansowy (7), zderzak ograniczający (8), pierścień oporowy (9) i osłonę przeciwpyłową (10) w kolejności pokazanej na rys.

• Podczas zamontowania nowych sprężyn należy zwrócić uwagę, że są stosowane różne rodzaje sprężyn zależnie od silnika i wyposażenia samochodu. W zawieszeniu przednim powinny być stosowane jednakowe sprężyny. • Ścisnąć wstępnie zmontowaną sprężynę odpowiednim przyrządem i włożyć amortyzator. Zwrócić uwagę, aby koniec sprężyny ułożył się prawidłowo w miseczce. • Nałożyć miseczkę sprężyny (11)

łożysko toczne (12), zderzak ograniczający ściskanie (13), górny element mocujący (14) i zderzak ograniczający rozciąganie (15), dokrę cić nową nakrętkę samoblokującą (4) na tłoczysko amortyzatora momentem 70 N-m. • Zmniejszyć powoli napięcie sprężyny. Zapewnić właściwe osadzenie końcówek sprężyny w górnej i dolnej miseczce, w razie potrzeby obrócić górną miseczkę sprężyny. • Zamontować kolumnę zawieszenia Wymontowanie i zamontowanie półosi napędowych Wymontowanie • Włączyć hamulec awaryjny. • Zdjąć kołpak z koła przedniego. • Odkręcić nakrętkę mocującą półoś

Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, aby uniknąć wypadku. • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód, zdjąć koło przednie. • Odkręcić stabilizator od wahacza poprzecznego lub kolumny zawieszenia • Odkręcić śrubę mocującą przegubu kulowego zwrotnicy i wyjąć przegub (strzałka)

ze zwrotnicy. Uwaga. Wahacz poprzeczny należy odciągnąć w dół tylko tak daleko, aby wysunął się ze zwrotnicy. Jeśli wahacz poprzeczny zostanie dociśnięty dalej w dół, rozłączy się tylny sworzeń mocujący. • Wymontować zacisk hamulca z wkładkami ciernymi i podwiesić go z podłączonym przewodem hamulcowym w nadkolu za pomocą drutu tak, aby przewód nie był skręcany i rozciągany. Wcisnąć kawałek drewna między tłok i zacisk, aby zapobiec wysunięciu się tłoka. Uwaga. Jeśli przewód hamulcowy zostanie odłączony, należy odpowietrzyć układ hamulcowy po podłączeniu przewodu. • Odkręcić nakrętkę (6)

przegubu drążka kierowniczego. • Wycisnąć przegub drążka kierowniczego za pomocą specjalnego przyrządu (1)

np. Hazet 779. • Wyciągnąć półoś ze zwrotnicy. • Wyciągnąć półoś ze skrzynki przekładniowej. • Wyjąć półoś. Zamontowanie • Przed zamontowaniem przemyć benzyną wielowypusty półosi i piasty koła, usuwając smar i olej oraz wszystkie zanieczyszczenia. • Wymienić każdorazowo pierścienie uszczelniające między obudową skrzynki przekładniowej a połosiami. W stacji obsługi Peugeota do zamontowania pierścieni uszczelniających (3)

stosuje się specjalny przyrząd .0317G i .0317S. Jeśli nie dysponuje się tym przyrządem, można wbić pierścienie uszczelniające za pomocą odpowiedniej rury o takiej samej średnicy. • Wyjąć za pomocą wkrętaka zużyty pierścień uszczelniający. Przed wbiciem uszczelnień należy wypełnić smarem uniwersalnym przestrzeń między krawędziami uszczelniającymi. • Wsunąć półoś w skrzynkę przekładniową. • Wprowadzić półoś w piastę koła i wkręcić ręcznie wymontowaną nakrętkę. • Zamontować przegub drążka kierowniczego i dokręcić nową nakrętkę samoblokującą (6)

momentem 25 Nm. • Wyjąć kawałek drewna i zamontować zacisk hamulca z wkładkami ciernymi • Wprowadzić przegub kulowy (strzałka)

w zwrotnicę. Uwaga. Wahacz poprzeczny należy odciągnąć w dół tylko tak daleko, aby wysunął się ze zwrotnicy. Jeśli wahacz poprzeczny zostanie dociśnięty dalej w dół, rozłączy się tylny sworzeń mocujący. • Włożyć śrubę mocującą przegub kulowy i dokręcić nową nakrętkę samoblokującą momentem 50 N-m. • Zamontować i dokręcić stabilizator • Przykręcić koło zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód. • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 N-m. • Odkręcić nakrętkę piasty koła, podłożyć podkładkę i dokręcić półoś nową nakrętką (19)

momentem 260 N-m. Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, aby uniknąć wypadku. • Sprawdzić jak najszybciej zbieżność kół i wyregulować w razie potrzeby. • Sprawdzić poziom oleju w skrzynce przekładniowej i uzupełnić w razie potrzeby Wymontowanie i zamontowanie stabilizatora W stabilizator są wyposażone tylko samochody z silnikiem o mocy od 44 kW (60 KM). Wymontowanie • Opuścić samochód • Wszystkie modele z wyjątkiem XSi: odkręcić stabilizator od wahaczy poprzecznych. W tym celu odkręcić śruby mocujące po obu stronach i zdjąć podpory (2)

• Model XSi: odkręcić łączniki (3)

wahaczy poprzecznych. • Odkręcić zaciski (1) przy podłodze i zdjąć stabilizator. Zamontowanie Wszystkie modele z wyjątkiem XSi • Nałożyć smar na gumowe elementy zacisków. • Nałożyć podpory na wahacze poprzeczne i dokręcić śruby mocujące momentem 25 N-m. Model XSi

• Osadzić stabilizator z łącznikami na kolumnie zawieszenia i dokręcić momentem 25 N-m. • Nie nakładać smaru na elementy zacisków. • Przykręcić zaciski do podłogi momentem 55 N-m. • Opuścić samochód Wymontowanie i zamontowanie wahacza poprzecznego Wymontowanie • Unieść i podeprzeć samochód • Odkręcić śrubę mocującą przegubu kulowego zwrotnicy i wyjąć przegub (strzałka)

ze zwrotnicy. Uwaga. Wahacz poprzeczny należy odciągnąć w dół tylko tak daleko, aby wysunął się ze zwrotnicy. Jeśli wahacz poprzeczny zostanie dociśnięty dalej w dół, rozłączy się tylny sworzeń mocujący. • Wszystkie modele z silnikiem od 44 kW (60 KM) z wyjątkiem XSi: odkręcić stabilizator od wahacza poprzecznego • Unieść wewnątrz samochodu wykładzinę podłogi i odchylić materiał izolacyjny. • Odkręcić nakrętki mocujące (3)

• Odkręcić nakrętkę (5)

i wyciągnąć sworzeń z zamocowania wahacza (6). • Wymontować tylne zamocowanie (4) i wyjąć wahacz poprzeczny. Zamontowanie • Sprawdzić wahacz porzeczny, czy nie jest odkształcony i czy czop kulisty wahacza nie ma nadmiernego luzu. Osłona gumowa i elastyczne tulejki nie powinny być uszkodzone, w przeciwnym razie należy wymienić wahacz. • Sprawdzić powierzchnie przylegania zamocowań wahacza poprzecznego i sworzni mocujących do podwozia, czy są czyste i wolne od środka ochrony podwozia. W razie potrzeby oczyścić te powierzchnie. • Osadzić wahacz poprzeczny, wsunąć sworzeń w zamocowanie (6)

i dokręcić nakrętkę (5) momentem 85 N-m. • Zamontować od dołu zamocowanie tylne. • Wkręcić wewnątrz samochodu nakrętki mocujące i dokręcić je momentem 40 N-m. • Wprowadzić przegub kulowy (strzałka)

w zwrotnicę. Uwaga. Wahacz poprzeczny należy odciągnąć w dół tylko tak daleko, aby wysunął się ze zwrotnicy. Jeśli wahacz poprzeczny zostanie dociśnięty dalej w dół, rozłączy się tylny sworzeń mocujący. • Włożyć śrubę mocującą przegub kulowy i dokręcić nową nakrętkę samobiokującą momentem 50 N-m. • Wszystkie modele z silnikiem od 44 kW (60 KM) z wyjątkiem Xsi: przykręcić stabilizator od wahacza poprzecznego • Opuścić samochód • Ułożyć wykładzinę podłogi wewnątrz samochodu. Uwaga. Ułożyć materiał izolacyjny i wykładzinę tak, aby przylegały do podłogi i nie przeszkadzały w uruchamianiu pedałów. Wymontowanie i zamontowanie łożyska koła

Łożyska kół przednich nie wymagają obsługi i regulacji. Uszkodzenie łożyska można rozpoznać po głośnej pracy i nadmiernym luzie, a także po zbyt wysokiej temperaturze (z piasty wycieka smar). Ponieważ łożysko koła jest wciskane, do jego wymontowania jest potrzebny odpowiedni ściągacz lub prasa ręczna. W razie małego doświadczenia w tego rodzaju pracy, należy wykonać ją w stacji obsługi. Wymontowanie • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód, zdjąć koło przednie. • Wymontować tarczę hamulca • Wszystkie modele z silnikiem od 44 kW (60 KM) z wyjątkiem XSi: odkręcić stabilizator od wahacza poprzecznego • Wymontować półoś z piasty koła • Jeśli jest stosowana prasa warsztatowa, należy wymontować kompletną kolumnę zawieszenia • Wyjąć specjalnymi szczypcami pierścień zabezpieczający z wewnętrznej strony piasty koła

• Wycisnąć na zewnątrz piastę koła ze zwrotnicy. • Podważyć wkrętakiem i wyjąć pierścień uszczelniający (4)

• Pozostający na piaście pierścień wewnętrzny ściągnąć za pomocą przyrządu

• Włożyć w łożysko ściągnięty z piasty pierścień wewnętrzny i wycisnąć do wewnątrz łożysko koła ze zwrotnicy za pomocą specjalnego przyrządu Peugeota, składającego się ze śruby .0613B1 (1)

nakrętki .0613B2Z (2) i tulei oporowej .0615EY (9).

Zamontowanie • Sprawdzić wzrokowo zwrotnicę. Na powierzchni osadzenia łożyska koła nie powinno być wyżłobień. W razie uszkodzeń należy wymienić zwrotnicę. • Nie wolno używać ponownie wymontowanego łożyska koła. • Nie wolno usuwać pierścienia z tworzywa sztucznego nowego łożyska ani ręcznie, ani podczas wciskania łożyska. Pierścień jest wypychany przez piastę podczas jej wciskania. • Nałożyć smar na powierzchnię osadzenia łożyska i wcisnąć łożysko. • Włożyć pierścień zabezpieczający w zwrotnicę. • Wcisnąć ostrożnie piastę koła w łożysko za pomocą specjalnego przyrządu Peugeota, składającego się ze śruby .0613B1 (1) i nakrętki .0613B2Z (2). Plastykowy pierścień jest przy tym wypychany przez piastę. • Jeśli została wymontowana, zamontować kolumnę zawieszenia • Zamontować półoś • Wszystkie modele z silnikiem od 44 kW (60 KM) z wyjątkiem XSi: przykręcić stabilizator do wahacza poprzecznego • Zamontować tarczę hamulca i zacisk • Przykręcić koło zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód. • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 Nm. • Odkręcić nakrętkę piasty koła, podłożyć podkładkę i dokręcić półoś nową nakrętką (19)

momentem 260 N-m. Uwaga. Samochód powinien być zahamowany i stać na kołach, aby uniknąć wypadku. • Sprawdzić jak najszybciej zbieżność kół i wyregulować w razie potrzeby. Zawieszenie tylne Wiadomości wstępne Belka zawieszenia tylnego w samochodzie Peugeot 106 jest wykonana z rury stalowej, na której są zamocowane obrotowo oba wahacze wzdłużne. W rurze znajduje się stabilizator (nie we wszystkich modelach samochodu), połączony z oboma wahaczami. Stabilizator zmniejsza pochylenie nadwozia i unoszenie wewnętrznego koła tylnego podczas jazdy na zakręcie. Sprężyste elementy zawieszenia tylnego stanowią dwa drążki skrętne połączone z wahaczami wzdłużnymi i zamontowane oddzielnie amortyzatory hydrauliczne. Piasty kół są wypełnione

smarem nie podlegającym wymianie i, podobnie jak zawieszenie tylne, nie wymagają obsługi. Wymontowanie i zamontowanie amortyzatora Amortyzatory po przebiegu przekraczającym 80 000 km powinny być wymieniane parami ze względów bezpieczeństwa. Wymontowanie • Unieść i podeprzeć tył samochodu • Odkręcić nakrętkę (5)

górnego zamocowania amortyzatora i wyjąć śrubę. • Wykręcić śrubę (6). • Wyjąć amortyzator. Zamontowanie • Sprawdzić amortyzator i wymienić go, jeśli to konieczne. Amortyzator należy wymienić także wtedy, gdy jego gumowy element mocujący jest wybity lub porowaty. • Zamontować amortyzator. Dokręcić śrubę mocującą (6) momentem 110 N-m i śrubę z nakrętką (5) momentem 90 N-m. Sprawdzanie amortyzatora Na uszkodzenie amortyzatora wskazują następujące objawy: - długo trwające ruchy nadwozia w kierunku pionowym po przejechaniu przez nierówność drogi, - rozkołysanie nadwozia po przejechaniu kolejnych nierówności drogi, - zadzieranie przodu samochodu podczas przyspieszania, - podrywanie kół na równej nawierzchni, - zbaczanie samochodu z kierunku jazdy podczas hamowania (mogą być inne przyczyny),

- niepewne pokonywanie zakrętów przez samochód z powodu niewłaściwej zbieżności kół i zarzucanie samochodu, - stuki podczas jazdy. Amortyzator można sprawdzić ręcznie. Dokładne sprawdzenie stanu amortyzatora umożliwia tylko specjalny przyrząd, gdy amortyzator jest zamontowany, lub urządzenie do kontroli amortyzatorów po wymontowaniu. Sprawdzanie ręczne • Wymontować amortyzator. • Trzymając amortyzator w położeniu, w jakim jest zamontowany, rozciągnąć go i ścisnąć co najmniej trzy razy

Tłoczysko amortyzatora powinno się przesuwać z jednakowym oporem i bez zacięć na całej długości skoku, bez nietypowych dźwięków. • Niewielkie ślady oleju, przy prawidłowym działaniu, nie są podstawą do wymiany. • W razie dużych ubytków oleju należy wymienić amortyzator. • Gumowe elementy mocowania nie powinny być wybite. • Zamontować amortyzator. Wymontowanie i zamontowanie bębna hamulca i łożyska koła Uszkodzenie łożyska koła rozpoznaje się po głośnej pracy i nadmiernym luzie. Nie ma możliwości regulowania luzu łożyska koła. Wymontowanie • Zdjąć kołpak koła. • Podważyć ostrożnie przecinakiem i młotkiem pokrywkę i zdjąć ją z piasty koła

• Poluzować nakrętkę piasty (1)

nie odkręcając jej całkowicie. Uwaga. Należy stosować odpowiedni klucz, gdyż duży moment odkręcania stwarza zagrożenie wypadkiem. • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód, zdjąć kota tylne. • Odkręcić nakrętkę piasty (1) i zdjąć podkładkę (2)

• Zdjąć bęben hamulca (3) po zwolnieniu hamulca awaryjnego. • Jeśli nie można zdjąć bębna hamulca, należy cofnąć mechanizm samoczynnej regulacji (6)

za pomocą wkrętaka włożonego przez otwór gwintowany śruby koła (4)

• Ściągnąć uszczelkę (5) z czopa. Wyciskanie łożyska koła z bębna hamulca • Sprawdzić bęben hamulca. W przypadku zużycia bębna należy wymienić go razem z łożyskiem koła. • Wyjąć specjalnymi szczypcami pierścień zabezpieczający łożysko

• Jeśli bęben hamulca nie jest zużyty, wycisnąć w dół łożysko z bębna za pomocą prasy • Wbić trzpieniem podkładkę oporową (1) pierścienia uszczelniającego

• Zamontować pierścień zabezpieczający. Zamontowanie • Nałożyć smar uniwersalny na nową uszczelkę i czop. Zamontować uszczelkę (6) tak, aby krawędź (C) była skierowana na zewnątrz. • Podkładka oporowa (5)

pierścienia uszczelniającego powinna być zamontowana na łożysku koła. • Nałożyć cienką warstwę smaru na czop, aby ułatwić zamontowanie łożyska koła. W stacji obsługi stosuje się lakier przeciwcierny. • Osadzić bęben hamulca (4)

z łożyskiem na zwrotnicy. • Nałożyć podkładkę (3), dokręcić nową nakrętkę (2) momentem 140 N-m. Uwaga. Należy stosować odpowiedni klucz, gdyż duży moment odkręcania stwarza zagrożenie wypadkiem. • Zagnieść odpowiednim przebijakiem cylindryczną część nakrętki piasty w rowku czopa, co stanowi zabezpieczenie przed odkręca niem, patrz (C)

• Za pomocą gumowego młotka wbić ostrożnie nową pokrywkę na piastę koła. • Przykręcić koło tylne zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód. • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 N-m. • Wyregulować hamulec awaryjny • Sprawdzić przed wciśnięciem nowego łożyska, czy powierzchnia osadzenia łożyska nie jest uszkodzona (wyżłobienia) i wymienić bęben hamulca w razie potrzeby. Nałożyć smar Molykote na powierzchnię osadzenia. • Wcisnąć do oporu łożysko do bębna hamulca za pomocą tulei montażowej. Wymontowanie i zamontowanie belki zawieszenia Do wymontowania belki zawieszenia tylnego jest potrzebny przewoźny podnośnik warsztatowy lub czterokolumnowy podnośnik stanowiskowy, aby zapewnić równomierne opuszczenie belki. Rozkładanie i regulację belki zawieszenia tylnego należy wykonywać w stacji obsługi. Wymontowanie • Wymontować wewnątrz samochodu półkę, siedzenie tylne z oparciem i wykładzinę bagażnika • Unieść i podeprzeć tył samochodu • Wymontować układ wylotowy • Wymontować koło zapasowe. • Odkręcić złączki (strzałka)

i zaślepić elastyczne przewody hamulcowe po lewej i prawej stronie przy belce zawieszenia. • Zwolnić hamulec awaryjny i odłączyć linkę hamulca od kabłąka wyrównującego. Wyciągnąć cięgna hamulca awaryjnego ze wspornika

• Wyjąć linki hamulca awaryjnego z uchwytów (strzałki)

• Podeprzeć belkę zawieszenia przewoźnym podnośnikiem warsztatowym lub pomostem podnośnika stanowiskowego. • Zdjąć osłony śrub w bagażniku i odkręcić cztery nakrętki (strzałki)

mocujące belkę zawieszenia. • Opuścić ostrożnie belkę zawieszenia tylnego. Zamontowanie

• Osadzić belkę zawieszenia tylnego od dołu tak, aby wszystkie sworznie mocujące weszły w odpowiednie otwory

Uwaga. Unosić belkę zawieszenia tak, aby nie zacisnąć lub nie uszkodzić przewodów hamulcowych. • Po obu stronach nowe nakrętki samoblokujące dokręcić momentem 85 N-m

• Zamontować układ wylotowy z zamocowaniami • Przewody hamulcowe na belce zawieszenia podłączyć do elastycznych przewodów hamulcowych. Uwaga. Odpowietrzyć układ hamulcowy po połączeniu przewodów • Zamocować cięgna hamulca awaryjnego we wsporniku i podłączyć linkę do kabłąka wyrównującego. Wyregulować hamulec awaryjny • Zamontować koło zapasowe. • Opuścić samochód • Zamontować wewnątrz samochodu półkę, siedzenie tylne z oparciem i wykładzinę bagażnika Uwaga. W celu zapewnienia bezpieczeństwa należy sprawdzić:

- czy są dokręcone elastyczne przewody hamulcowe, - czy elastyczny przewód hamulcowy znajduje się we wsporniku, - czy są dokręcone śruby odpowietrzające, - czy została wlana wystarczająca ilość płynu hamulcowego, - szczelność układu przy pracującym silniku; w tym celu należy przez około 10 s nacisnąć pedał hamulca z siłą 200 do 300 N (20 do 30 kG); pedał hamulca nie powinien ustępować pod naciskiem; sprawdzić szczelność wszystkich połączeń. • Zahamować kilka razy samochód podczas jazdy na mało uczęszczanej ulicy.

Układ hamulcowy Wiadomości wstępne Hydrauliczny układ hamulcowy składa się z pompy hamulcowej, urządzenia wspomagającego oraz hamulców tarczowych kół przednich i hamulców bębnowych kół tylnych. Hamulce tarczowe, w zależności od silnika i wyposażenia, mają wentylowane tarcze, w celu lepszego chłodzenia. Hamulce bębnowe kół tylnych są regulowane samoczynnie. Układ hamulcowy jest podzielony na dwa obwody, z których każdy działa na dwa koła położone po przekątnej. Jeden obwód działa na koło przednie prawe i tylne lewe, drugi obwód na koło przednie lewe i tylne prawe. Dzięki takiemu podziałowi można zatrzymać samochód, w razie nieszczelności jednego z obwodów, za pomocą drugiego obwodu. Ciśnienie w obu obwodach jest wytwarzane przez pompę hamulcową podczas naciskania pedału hamulca. Nad pompą znajduje się zbiorniczek płynu hamulcowego, którego napełnienie powinno być regularnie sprawdzane. Urządzenie wspomagające wykorzystuje podciśnienie wytwarzane przez silnik benzynowy w układzie dolotowym. Podciśnienie sterowane odpowiednim zaworem wspomaga, w razie potrzeby, siłę wywieraną na pedał. Silnik wysokoprężny ma specjalną pompę podciśnienia, która jest zamocowana kołnierzem z boku silnika i wytwarza podciśnienie potrzebne w urządzeniu wspomagającym. Hamulec awaryjny działa poprzez linki na okładziny cierne hamulców bębnowych kół tylnych. Rozpieracze tylnych hamulców bębnowych mają regulatory ciśnienia płynu hamulcowego. Regulator działa na zasadzie bezwładności i sprawia, że podczas gwałtownego hamowania tylne koła nie są blokowane. Rozpieracze nie mogą być rozkładane, w razie ich uszkodzenia należy je wymieniać jako kompletne. W samochodach Peugeot 106 są stosowane zaciski hamulca tarczowego firm Teves i Bendix. Podczas wymiany wkładek ciernych są wykonywane inne czynności dla każdego rodzaju hamulca. Niektóre modele samochodu Peugeot 106 mogą być wyposażone w elektroniczne urządzenie przeciwblokujące (ABS). Czynności opisane w tym rozdziale dotyczą także samochodów z tym urządzeniem. Podczas czyszczenia układu hamulcowego wydziela się pył, który może szkodzić zdrowiu, dlatego należy unikać wdychania tego pyłu. Wkładki cierne i okładziny szczęk hamulców są elementami, które muszą spełniać ogólne wymagania warunkujące dopuszczenie do eksploatacji. Są one także dostosowywane przez producenta do każdego modelu samochodu, dlatego należy stosować tylko okładziny zalecane przez firmę Peugeot. Podczas czynności przy układzie hamulcowym należy zachować czystość i dużą dokładność. W przypadku braku niezbędnego doświadczenia, czynności te powinny być wykonane w warsztacie specjalistycznym. Uwaga. Jadąc w czasie deszczu należy od czasu do czasu uruchamiać hamulec, aby usunąć zanieczyszczenia z tarcz hamulców. Wprawdzie siła odśrodkowa powoduje odrzucanie wody z tarcz, ale pozostaje na nich cienka warstewka zanieczyszczeń, która pogarsza działanie hamulców. Jeśli samochód ma być unieruchomiony dłuższy czas po jeździe w czasie deszczu, szczególnie zimą, kiedy jezdnie są posypywane solą, należy wcisnąć lekko pedał hamulca przed zatrzymaniem samochodu. Zahamowanie spowoduje osuszenie tarcz hamulca i ograniczenie ich korozji. Nowe wkładki cierne i szczęki hamulców powinny być „dotarte" po zamontowaniu. Należy unikać niepotrzebnego, gwałtownego hamowania do czasu przejechania około 200 km. Tarcze hamulców skorodowane podczas długiego postoju pracują głośno także po wielokrotnym hamowaniu i jest konieczna ich wymiana. Zanieczyszczenia osadzające się na okładzinach ciernych i zasklepiające rowki odprowadzające wodę powodują powstawanie wyżłobień na tarczach hamulcowych, co może pogarszać działanie hamulców.

Hamulce tarczowe w samochodach Peugeot 106 Opis czynności podczas wymontowania wkładek ciernych i zacisków różni się zależnie od rodzaju zastosowanego zacisku

Wymontowanie i zamontowanie wkładek ciernych hamulców przednich Wymontowanie ZACISK HAMULCA KOŁA PRZEDNIEGO BENDIX • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód, zdjąć koła przednie. ZACISK HAMULCA KOŁA PRZEDNIEGO TEVES Uwaga. Jeśli wkładki cierne mają być użyte ponownie, to należy je oznakować podczas wymontowania. Nie wolno zamieniać wzajemnie wkładek ciernych ze strony zewnętrznej na wewnętrzną i odwrotnie, jak również z koła prawego na koło lewe. Taka zamiana może być przyczyną nierównomiernego hamowania. Należy stosować oryginalne wkładki Peugeota. Każdorazowo należy wymieniać wszystkie wkładki cierne obu kół przednich, nawet jeśli tylko jedna wkładka osiągnęła grubość graniczną. • Jeśli jest zamontowany wskaźnik zużycia wkładki ciernej, odłączyć złącze wskaźnika od wkładki, nie ciągnąc za przewód. Zacisk Bendix

• Wyjąć zawleczkę (1)

u góry z klina (2). • Zastosować szczypce płaskie do wyjmowania klina Uwaga. Nie należy ponownie stosować wymontowanych zawleczek i klinów. Zacisk Teves • Wybić z zewnątrz do wewnątrz prowadniki wkładek ciernych (1)

za pomocą odpowiedniego przebijaka. • Zdjąć sprężyny mocujące (2). • Odciągnąć zacisk trochę na zewnątrz, co powoduje przesunięcie cylinderka hamulcowego (3)

W tym celu można włożyć łyżkę do opon między kolumnę zawieszenia (4) i zacisk. Uwaga. Podczas wciskania tłoka płyn hamulcowy jest wypierany z cylinderka do zbiorniczka. Należy obserwować poziom płynu w zbiorniczku i w razie potrzeby usunąć nadmiar płynu za pomocą strzykawki.

• Wyjąć zewnętrzną wkładkę cierną z zacisku. • Docisnąć z powrotem zacisk trochę do wewnątrz i wyjąć wewnętrzną wkładkę cierną z zacisku

Zamontowanie Uwaga. Po wymontowaniu wkładek ciernych nie należy naciskać na pedał hamulca, gdyż tłok zostanie wypchnięty z zacisku. • Oczyścić powierzchnie prowadzące i gniazdo wkładek w ramie zacisku odpowiednią szczotką z miękkiego drutu lub szmatką zmoczoną w spirytusie. Nie należy używać rozpuszczalników zawierających substancje ropopochodne i ostrych narzędzi. • Sprawdzić palcami tarczę hamulca przed zamontowaniem wkładek ciernych, czy nie ma wyżłobień na tarczy. Tarcze hamulca z wyżłobieniami można przetoczyć, jeśli mają jeszcze wystarczającą grubość (praca wykonywana w stacji obsługi). • Zmierzyć grubość tarcz hamulców • Sprawdzić gumowe osłony przeciwpyłowe (6)

czy nie są popękane. Należy wymienić niezwłocznie uszkodzone osłony, ponieważ przedostające się zanieczyszczenia powodują nieszczelność zacisku. W celu wymiany osłon zaciski muszą być wymontowane i rozłożone (praca wykonywana w stacji obsługi).

• Sprawdzić mieszki (7) prowadników wkładek ciernych, czy nie są uszkodzone. W razie potrzeby wymontować zacisk i wymienić mieszki. • Wcisnąć tłok (5)

szczypcami do rur, podkładając odpowiedni kawałek blachy. Można tłok wcisnąć także kawałkiem twardego drewna (trzonkiem młotka), zwracając szczególną uwagę, aby tłok nie ustawił się ukośnie i nie została uszkodzona powierzchnia tłoczka lub osłona przeciwpyłowa. WYMONTOWANIE I ZAMONTOWANIE WKŁADEK CIERNYCH HAMULCÓW PRZEDNICH Uwaga. Podczas wciskania tłoka płyn hamulcowy jest wypierany z cylinderka do zbiorniczka. Należy obserwować poziom płynu w zbiorniczku i w razie potrzeby usunąć płyn za pomocą strzykawki. Do zbierania płynu należy wykorzystywać butelkę używaną do odpowietrzania układu hamulcowego lub butelkę plastykową, która służy wyłącznie do tego celu. Nie wolno używać butelek po napojach. Płyn hamulcowy jest trujący i w żadnym wypadku nie należy odsysać go ustami za pomocą przewodu, lecz używać strzykawki. Po wymianie wkładek ciernych nie należy nalewać płynu hamulcowego do zbiorniczka powyżej znaku określającego maksymalny poziom, ponieważ płyn hamulcowy zwiększa swą objętość w miarę ogrzewania. Wyciekający płyn spływa na pompę hamulcową, niszczy lakier na nadwoziu i powoduje korozję. Uwaga. Jeśli tłok stawia duży opór podczas wciskania, należy naprawić zacisk (praca wykonywana w stacji obsługi). Zatarty tłok powoduje zakłócenia w działaniu hamulca i zwiększone zużycie wkładek ciernych. • Zamontować w zacisku najpierw wewnętrzną, potem zewnętrzną wkładkę cierną. Uwaga. W celu wyeliminowania pisków podczas pracy hamulców tarczowych można pokryć grzbiet i boki wkładek cienką warstwą specjalnego smaru (np. Plastilube, Tunap VC 582/S, Chevron SRJ/2, Liqui Moly LM-36 lub LM-508-ASC). Ten smar nie powinien dostać się w żadnym wypadku na roboczą powierzchnię wkładki lub na tarczę hamulca i jeśli przypadkowo tak się stanie, należy niezwłocznie zetrzeć smar i przemyć części spirytusem.

Zacisk Bendix • Zamontować górny klin (2)

Obie wkładki cierne powinny przylegać przy tym u dołu do korpusu tłoka (9). • Włożyć w otwór nową zawleczkę (1) od wewnętrznej strony tarczy hamulca. Zacisk Teves • Założyć nowe sprężyny mocujące (2)

• Włożyć nowe prowadniki (1) od wewnątrz do zewnątrz, dociskając w dół sprężyny wkładek ciernych wkrętakiem, aby znalazły się pod prowadnikami. Wbić prowadniki do oporu. • Jeśli zostało odłączone, podłączyć złącze wskaźnika zużycia (8) do wkładki ciernej. • Przykręcić koło zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód. • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 Nm. Uwaga. Wcisnąć mocno kilka razy pedał hamulca na postoju, aż będzie wyczuwalny silny opór, co spowoduje właściwe ułożenie wkładek ciernych. • Sprawdzić poziom płynu hamulcowego w zbiorniczku i w razie potrzeby uzupełnić do znaku określającego maksymalny poziom. Uwaga. W celu zapewnienia bezpieczeństwa należy sprawdzić: - czy są dokręcone elastyczne przewody hamulcowe, - czy elastyczny przewód hamulcowy znajduje się we wsporniku, - czy są dokręcone śruby odpowietrzające, - czy została wlana wystarczająca ilość płynu hamulcowego, - szczelność układu przy pracującym silniku; w tym celu należy nacisnąć pedał hamulca z siłą 200 do 300 N (20 do 30 kG) przez około 10 s; pedał hamulca nie powinien ustępować pod naciskiem; sprawdzić szczelność wszystkich połączeń. • Dotrzeć ostrożnie nowe wkładki cierne. W tym celu należy zahamować kilkakrotnie samochód od prędkości około 80 km/h do 40 km/h, naciskając lekko na pedał hamulca i stosując przerwy, aby ochłodzić hamulce. Hamulce powinny działać równomiernie i samochód nie powinien zarzucać, w razie potrzeby należy usunąć niesprawności. Uwaga. Do czasu przejechania około 200 km należy unikać gwałtownego hamowania. Zużyte wkładki cierne należy usuwać jako odpady specjalne. Wymontowanie i zamontowanie zacisku Wymontowanie • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód, zdjąć koło przednie. • Jeśli jest zamontowany wskaźnik zużycia wkładki ciernej, odłączyć złącze wskaźnika od wkładki, nie ciągnąc za przewód. • Wymontować wkładki cierne Zacisk Bendix • Odkręcić śruby mocujące (2)

zacisku. Zdjąć podkładkę zabezpieczającą (3) i wyjąć zacisk. Zacisk Teves • Odkręcić śruby mocujące (2)

i wyjąć zacisk. Wcisnąć kawałek drewna między tłok i zacisk, aby zapobiec wysunięciu się tłoka.

• Podwiesić zacisk do nadwozia za pomocą drutu tak, aby przewód hamulcowy nie był rozciągany lub skręcany. Nie należy odłączać przewodu hamulcowego (1), gdyż w przeciwnym razie jest konieczne odpowietrzanie układu. Sprawdzić przewód, czy nie jest uszkodzony, i wymienić go w razie potrzeby. • Jeśli zacisk ma być wymontowany, odkręcić nakrętkę (1)

sztywnego przewodu hamulcowego przy złączce przewodu elastycznego i zdjąć widełki (2). Odkręcić elastyczny przewód hamulcowy od zacisku, patrz (1)

Uwaga. Podczas odkręcania przewodu wypływa płyn hamulcowy, który powinien być zebrany do butelki używanej wyłącznie do tego płynu. Można także usunąć płyn hamulcowy ze zbiorniczka za pomocą strzykawki. Płyn hamulcowy jest trujący i w żadnym wypadku nie należy odsysać go ustami za pomocą przewodu, lecz używać strzykawki. Zamontowanie • Oczyścić śruby zacisku i nałożyć na gwint płynny środek zabezpieczający do śrub. • Zamontować zacisk z wkładkami ciernymi. Nie należy przy tym skręcać lub rozciągać elastycznego przewodu hamulcowego. Sprawdzić, czy przewód nie ociera o sąsiednie elementy podczas skręcania koła w skrajne położenia. • Zacisk Bendix: nałożyć podkładkę zabezpieczającą (3)

• Dokręcić śruby zacisku (2) momentem zależnym od średnicy gwintu. Właściwy moment dokręcania śrub M8 wynosi 30 N-m, śrub M12 - 100 N-m. • Jeśli został odłączony, przykręcić elastyczny przewód hamulcowy do zacisku momentem 15 N-m. • Jeśli został odłączony, przykręcić elastyczny przewód (4)

do sztywnego przewodu hamulcowego (3). Umocować sztywny przewód widełkami (2). Uwaga. Jeśli został odłączony przewód, należy odpowietrzyć układ hamulcowy • Jeśli zostało odłączone, podłączyć złącze wskaźnika zużycia do wkładki ciernej. • Przykręcić koło zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód. • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 Nm. Uwaga. Wcisnąć mocno kilka razy pedał hamulca na postoju, aż będzie wyczuwalny silny opór. • Sprawdzić poziom płynu hamulcowego w zbiorniczku • Sprawdzić, gdy samochód stoi na kołach, czy elastyczne przewody hamulcowe nie ocierają o sąsiednie elementy podczas skręcania kół w lewo i w prawo między skrajnymi położeniami. Uwaga. W celu zapewnienia bezpieczeństwa należy sprawdzić: - czy są dokręcone elastyczne przewody hamulcowe, - czy elastyczny przewód hamulcowy znajduje się we wsporniku, - czy są dokręcone śruby odpowietrzające, - czy została wlana wystarczająca ilość płynu hamulcowego, - szczelność układu przy pracującym silniku; w tym celu należy nacisnąć pedał hamulca z siłą 200 do 300 N (20 do 30 kG) przez około 10 s; pedał hamulca nie powinien ustępować pod naciskiem; sprawdzić szczelność wszystkich połączeń. • Zahamować kilka razy samochód podczas jazdy na mało uczęszczanej ulicy.

Wymontowanie i zamontowanie tarczy hamulca Wymontowanie • Wymontować wkładki cierne • Wymontować zacisk hamulca i podwiesić go z podłączonym przewodem hamulcowym w nadkolu za pomocą drutu tak, aby przewód nie był skręcany i rozciągany • Wcisnąć kawałek drewna między tłok i zacisk, aby zapobiec wysunięciu się tłoka. • Wykręcić śrubę mocującą (14) i zdjąć tarczę hamulca. Nie jest konieczne wymontowanie półosi, jak pokazano na rys.

• Jeśli nie można zdjąć tarczy z piasty koła, należy zastosować uniwersalny ściągacz. Zamontowanie Obie tarcze hamulców powinny mieć powierzchnie o tej samej chropowatości i być szlifowane w ten sam sposób, w celu zapewnienia równomiernego hamowania kół jednej osi. Należy wymieniać lub obrabiać każdorazowo obie tarcze hamulców. W warsztacie można sprawdzić bicie tarcz hamulców. Maksymalna wartość bocznego bicia tarczy, mierzona na powierzchni roboczej, wynosi 0,15 mm. Uwaga. Jeśli tarcze hamulców zostały wymienione lub obrobione, należy zamontować równocześnie nowe wkładki cierne. • Zmierzyć grubość tarczy hamulca • Usunąć korozję, jeśli występuje, z tarczy hamulca i piasty koła przedniego. • Oczyścić nowe tarcze hamulców rozpuszczalnikiem nitro w celu usunięcia środka konserwującego.

• Osadzić tarczę hamulca na piaście koła i dokręcić śruby mocujące. • Zamontować zacisk • Zamontować wkładki cierne Uwaga. Wcisnąć mocno kilka razy pedał hamulca na postoju, aż będzie wyczuwalny silny opór. • Sprawdzić poziom płynu hamulcowego w zbiorniczku Uwaga. W celu zapewnienia bezpieczeństwa należy sprawdzić: - czy są dokręcone elastyczne przewody hamulcowe, - czy elastyczny przewód hamulcowy znajduje się we wsporniku, - czy są dokręcone śruby odpowietrzające, - czy została wlana wystarczająca ilość płynu hamulcowego, - szczelność układu przy pracującym silniku; w tym celu należy nacisnąć pedał hamulca z siłą 200 do 300 N (20 do 30 kG) przez około 10 sekund; pedał hamulca nie powinien ustępować pod naciskiem; sprawdzić szczelność wszystkich połączeń. • Zahamować kilka razy samochód podczas jazdy na mało uczęszczanej ulicy. Sprawdzanie grubości tarczy hamulca • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód, zdjąć koło przednie. • Zmierzyć grubość tarczy hamulca. W stacjach obsługi stosuje się specjalny sprawdzian lub mikrometr, ponieważ w miarę zużywania się tarczy powstaje wyżłobienie nie sięgające do jej krawędzi. Można zmierzyć grubości tarczy zwykłą suwmiarką, ale wtedy należy przyłożyć po obu stronach tarczy podkładki o znanej grubości (na przykład 2 monety)

Aby otrzymać dokładną grubość tarczy, trzeba od zmierzonej wielkości odjąć grubość podkładek. Uwaga. Grubość należy mierzyć w kilku miejscach tarczy hamulca. • Grubość nowej tarczy hamulca bez otworów wentylacyjnych w samochodach z silnikiem TU9 lub TU1 powinna wynosić 8,0 mm, a jej grubość graniczna - 6,0 mm, w samochodach z silnikiem TU3 odpowiednio 10,0 mm i 8,0 mm. • Grubość nowej tarczy hamulca z otworami wentylacyjnymi powinna wynosić 20,4 mm, a jej grubość graniczna - 18,4 mm. • Jeśli zostanie osiągnięta grubość graniczna, należy wymienić tarczę hamulca.

• W razie pęknięć lub wyżłobień, które mają głębokość większą niż 0,5 mm, należy wymienić tarczę hamulca. • Przykręcić koło przednie zgodnie z oznakowaniem naniesionym podczas wymontowania. • Opuścić samochód. • Dokręcić śruby koła przemiennie na krzyż momentem 85 N-m. Wymontowanie i zamontowanie szczęk hamulców tylnych Wymontowanie • Zdjąć kołpak koła. • Podważyć ostrożnie przecinakiem i młotkiem pokrywkę i zdjąć ją z piasty koła

• Poluzować nakrętkę piasty (1)

nie odkręcając jej całkowicie. Uwaga. Należy stosować odpowiedni klucz, gdyż duży moment odkręcania stwarza zagrożenie wypadkiem. • Poluzować śruby koła przed uniesieniem samochodu. Zaznaczyć farbą położenie tarczy koła w stosunku do piasty, aby wyrównoważone koło mogło być zamontowane w tym samym położeniu. • Unieść i podeprzeć samochód, zdjąć koła tylne. • Odkręcić nakrętkę piasty (1) i zdjąć podkładkę (2)

• Zdjąć bęben hamulca (3) po zwolnieniu hamulca awaryjnego. • Jeśli nie można zdjąć bębna hamulca, należy cofnąć mechanizm samoczynnej regulacji (6)

za pomocą wkrętaka włożonego przez otwór gwintowany śruby koła (4)

• Wymontować sprężynę odwodzącą (4)

za pomocą specjalnych szczypiec, np. Hazet 797. • Nałożyć od góry na cylinderek rozpieracza sprężystą klamrę, jeśli dysponuje się takim przyrządem, aby tłoczki nie wypadły z cylinderka

W razie braku tego przyrządu należy zwracać uwagę podczas wymontowania szczęk hamulca, aby tłoczki nie wysunęły się z cylinderka, gdyż wtedy do układu hamulcowego dostanie się powietrze i będzie konieczne jego odpowietrzanie. • Docisnąć mocno miseczkę (5) sprężyny za pomocą szczypiec do rur i obrócić o 90°. Równocześnie od tyłu, za tarczą mocowania hamulca, należy nacisnąć palcem trzpień miseczki. • Odciągnąć szczęki hamulcowe w kierunku strzałek

i wyjąć szczęki z dolnego zamocowania. • Wyczepić sprężynę odwodzącą (6). • Odchylić dźwignię regulacji samoczynnej (7)

w kierunku strzałki i wyczepić mechanizm regulacji (8) z przedniej szczęki hamulcowej. • Odłączyć linkę hamulca awaryjnego od tylnej szczęki, wyjąć szczęki. • Odciągnąć osłonę przeciwpyłową (5)

z cylinderka rozpieracza. Uwaga. Nie pależy wyjmować tłoczka. Sprawdzić, czy za osłoną przeciwpyłową nie ma płynu hamulcowego i w razie przecieku wymienić cylinderek rozpieracza. Uwaga. Nie ma możliwości rozłożenia cylinderka rozpieracza i w razie nieszczelności należy wymienić go w komplecie. • Nałożyć osłonę przeciwpyłową na cylinderek.

Zamontowanie Każdorazowo należy wymieniać wszystkie szczęki hamulcowe i stosować szczęki z okładzinami tej samej jakości. Oczyścić bęben i tarczę mocowania hamulca sprężonym powietrzem lub przemyć spirytusem. Uwaga. Nie wdychać szkodliwego pyłu wydzielanego podczas czyszczenia części hamulca. Po wymontowaniu szczęk nie naciskać na pedał hamulca, gdyż spowodowałoby to wypchnięcie tłoczków z cylinderka. Jeśli wycieka płyn hamulcowy z cylinderka rozpieracza, należy go wymienić. Bębny z wyżłobieniami powinny być wytoczone, do obróbki należy oddawać każdorazowo oba bębny. Uwaga. Jeśli są wymieniane szczęki hamulcowe, należy równocześnie wymienić sprężyny odwodzące i podkładki zabezpieczające. • Zamontować dźwignię regulacji (4)

w przedniej szczęce hamulcowej i zamocować dźwignię nową podkładką zabezpieczającą (5). • Zamontować segment zębaty (6), sprężynę (8) i wspornik (7). • Zamontować w tylnej szczęce hamulcowej dźwignię hamulca awaryjnego (11)

i zamocować ją nową podkładką zabezpieczającą (10). • Zamontować sprężynę odwodzącą (9). • Włożyć między szczęki hamulcowe mechanizm regulacji samoczynnej (13) skierowany wygiętą stroną w górę. Uwaga. Mechanizmy regulacji dla lewego i prawego hamulca różnią się i nie wolno ich zamieniać wzajemnie. • Zaczepić dolną sprężynę odwodzącą (14)

w obu szczękach. • Podłączyć linkę hamulca awaryjnego do tylnej szczęki hamulcowej. • Odchylić dźwignię (7)

przeciwnie do kierunku strzałki i zamontować mechanizm regulacji samoczynnej (8). • Nałożyć na powierzchnie przylegania szczęk do tarczy mocowania hamulca bardzo cienką warstwę smaru Molykote i zamontować szczęki hamulcowe. • Zaczepić dolną sprężynę odwodzącą za szczęki hamulcowe. • Zamontować szczęki hamulcowe w podporze (11)

okładziny cierne powinny znajdować się za nakładkami mocującymi. • Dosunąć do oporu dźwignię regulacji samoczynnej do szczęki hamulcowej. W tym położeniu zaczepić górną sprężynę odwodzącą (4) • Jeśli była nakładana, zdjąć klamrę z cylinderka rozpieracza. • Włożyć oba trzpienie, nałożyć sprężyny z miseczkami (5), docisnąć silnie miseczki szczypcami do rur i obrócić o 90°, przytrzymując palcem trzpień ustalający z tyłu tarczy mocowania hamulca. • Sprawdzić pierścień uszczelniający łożyska koła i wymienić w razie potrzeby. Zamontować bęben hamulca • Jeśli do układu hamulcowego dostało się powietrze, na przykład z powodu wymiany cylinderków rozpieraczy, to przed regulacją hamulców tylnych należy odpowietrzyć układ hamulcowy • Ustawić podstawowy luz hamulców tylnych przez kilkakrotne wciśnięcie pedału. Do czasu uzyskania luzu podstawowego słychać w hamulcu trzaski. Przez otwór śruby koła można sprawdzić, czy działa regulacja samoczynna. • Wyregulować hamulec awaryjny Uwaga. W celu zapewnienia bezpieczeństwa należy sprawdzić: - czy są dokręcone elastyczne przewody hamulcowe, - czy elastyczny przewód hamulcowy znajduje się we wsporniku, - czy są dokręcone śruby odpowietrzające, - czy została wlana wystarczająca ilość płynu hamulcowego, - szczelność układu przy pracującym silniku; w tym celu należy nacisnąć pedał hamulca z siłą 200 do 300 N (20 do 30 kG) przez około 10 s; pedał hamulca nie powinien ustępować pod naciskiem; sprawdzić szczelność wszystkich połączeń. • Zahamować kilka razy samochód podczas jazdy na mało uczęszczanej ulicy. Uwaga. Zużyte wkładki cierne należy usuwać jako odpady specjalne.

Płyn hamulcowy Używając płynu hamulcowego, należy pamiętać o kilku zasadach. - Płyn hamulcowy jest trujący. W żadnym wypadku nie wolno odsysać go ustami przez wężyk. Płyn hamulcowy wlewać tylko do takich naczyń, które wykluczają pomyłkowe spożycie. - Płyn hamulcowy jest żrący i dlatego nie powinien stykać się z powłoką lakierową samochodu. Jeśli to nastąpi, natychmiast zetrzeć płyn hamulcowy i spłukać to miejsce dużą ilością wody. - Płyn hamulcowy jest higroskopijny, co oznacza że wchłania wilgoć z powietrza, i dlatego należy go przechowywać tylko w szczelnych pojemnikach. - Płyn hamulcowy, który był już w układzie hamulcowym, nie powinien być ponownie używany. Podczas odpowietrzania układu należy stosować wyłącznie świeży płyn hamulcowy. - Peugeot zaleca stosowanie następujących płynów hamulcowych: Lockheed 55, Nafic FN3, Stop HD 88, Dow Chemical ET 501 lub oryginalny płyn hamulcowy Peugeota. - Płyn hamulcowy nie powinien stykać się ze smarami i olejami mineralnymi. Nawet nieznaczne ilości oleju mineralnego czynią płyn hamulcowy bezużytecznym i powodują wadliwe działanie układu hamulcowego. - Płyn hamulcowy należy wymieniać co 40 000 km, jednak nie rzadziej niż co dwa lata. - Zużyty płyn hamulcowy powinien być oddawany w miejscowej zbiornicy odpadów szkodliwych, nie wolno wylewać go do kanalizacji lub dodawać do odpadów z gospodarstwa domowego. Odpowietrzanie układu hamulcowego Po każdym odłączeniu przewodów do układu może wniknąć powietrze i wtedy należy odpowietrzyć układ hamulcowy. Powietrze znajduje się w układzie, gdy przy kilkakrotnym naciskaniu pedału hamulca stawia on coraz większy opór. Należy usunąć nieszczelność i odpowietrzyć układ. Układ hamulcowy jest odpowietrzany przez wielokrotne naciskanie pedału hamulca, do czego jest potrzebna pomoc drugiej osoby. Jeśli jest konieczne odpowietrzanie całego układu hamulcowego, gdy powietrze wniknęło do każdego cylinderka, należy odpowietrzać oddzielnie cylinderek każdego koła. Po wymianie lub naprawie jednego zacisku lub jednego rozpieracza wystarcza na ogół odpowietrzenie tego zacisku lub rozpieracza. Kolejność odpowietrzania jest następująca; 1 - tylny cylinderek rozpieracza z prawej strony, 2 - tylny cylinderek rozpieracza z lewej strony, 3 - przedni zacisk z prawej strony, 4 - przedni zacisk z lewej strony. • Wyłączyć zapłon. • Odkręcić pokrywę zbiorniczka płynu ha mulcowego. • Zdjąć kapturek ze śruby odpowietrzającej cylinderka

i nałożyć na nią klucz oczkowy. Oczyścić śrubę odpowietrzającą. W przypadku samochodu po długim okresie eksploatacji, należy spryskać śrubę środkiem rozpuszczającym produkty korozji i odkręcić ją ostrożnie. Niekiedy odkręcenie śruby nie jest możliwe i wtedy należy wymienić rozpieracz lub zacisk. • Nasadzić czysty, elastyczny przewód i drugi jego koniec włożyć do butelki napełnionej do połowy płynem hamulcowym

Butelka powinna stać co najmniej 30 cm nad śrubą odpowietrzającą, co zapobiega przedostawaniu się powietrza do układu hamulcowego przez gwint śruby. • Pomocnik powinien wielokrotnie wciskać pedał hamulca (pompować) do czasu wytworzenia ciśnienia w układzie hamulcowym, aż zwiększy się opór pedału.

• Po osiągnięciu wystarczającego ciśnienia należy wcisnąć pedał i trzymać nogę na pedale. • Odkręcić śrubę odpowietrzającą cylinderka za pomocą klucza oczkowego o około pół obrotu. Wyciekający płyn należy zbierać do butelki. Koniec przewodu w butelce powinien znajdować się zawsze poniżej lustra płynu. • Gdy tylko spadnie ciśnienie płynu, należy natychmiast dokręcić śrubę odpowietrzającą. Uwaga. Śrubę odpowietrzającą należy dokręcać momentem 5 N-m, w przeciwnym razie zostanie uszkodzony gwint śruby. • Powtórzyć pompowanie, aż do ponownego wytworzenia ciśnienia w układzie. Wcisnąć i przytrzymać pedał. Odkręcić śrubę odpowietrzającą i po obniżeniu się ciśnienia wkręcić śrubę. • Powtarzać czynności odpowietrzania cylinderka do czasu, aż w płynie hamulcowym spływającym do butelki przestaną się pojawiać pęcherzyki powietrza. • Ściągnąć przewód ze śruby odpowietrzającej, nałożyć kapturek na śrubę • W ten sam sposób należy odpowietrzyć inne cylinderki rozpieracza lub zaciski hamulców. Uwaga. Podczas odpowietrzania należy obserwować zbiorniczek. Poziom płynu hamulcowego nie powinien się zbytnio obniżyć, ponieważ wtedy zostanie zassane powietrze przez zbiorniczek. Należy dolewać wyłącznie świeżego płynu hamulcowego. • Po odpowietrzeniu napełnić zbiorniczek świeżym płynem hamulcowym do znaku „Max". Dokręcić pokrywę. • Nacisnąć kilkakrotnie pedał hamulca przy pomocy drugiej osoby i sprawdzić, czy płyn hamulcowy nie wycieka przy śrubach odpowietrzających. Uwaga. W celu zapewnienia bezpieczeństwa należy sprawdzić: - czy są dokręcone elastyczne przewody hamulcowe, - czy elastyczny przewód hamulcowy znajduje się we wsporniku, - czy są dokręcone śruby odpowietrzające, - czy została wlana wystarczająca ilość płynu hamulcowego, - szczelność układu przy pracującym silniku; w tym celu należy nacisnąć pedał hamulca z siłą 200 do 300 N (20 do 30 kG) przez około 10 s; pedał hamulca nie powinien ustępować pod naciskiem; sprawdzić szczelność wszystkich połączeń. • Zahamować kilka razy samochód podczas jazdy na mało uczęszczanej ulicy. Odpowietrzanie układu hamulcowego w samochodach z urządzeniem ABS Uwaga. Podczas odpowietrzania tego układu hamulcowego należy wyłączyć koniecznie zapłon, gdyż włączenie zapłonu spowodowałoby uruchomienie pompy w zespole hydraulicznym i opróżnienie całego układu. • Odpowietrzyć cylinderki rozpieraczy i zaciski hamulców, jak w samochodach ze zwykłym układem hamulcowym, w wyżej opisany sposób. • Należy odpowietrzyć dodatkowo hydrauliczny zespół regulacji. • Pomocnik powinien wcisnąć pedał hamulca do oporu i trzymać pedał w tym położeniu. • Nałożyć czysty, przezroczysty przewód na śrubę odpowietrzającą (1), odkręcić śrubę, i wkręcić ją z powrotem. Uwaga. Śrubę odpowietrzającą należy dokręcać momentem około 5 N-m, w przeciwnym razie zostanie uszkodzony gwint śruby. • Zwolnić powoli pedał hamulca, wcisnąć ponownie i w tym położeniu odkręcić i wkręcić śrubę (1)

Powtarzać te czynności tak długo, aż z przewodu zacznie wypływać płyn hamulcowy bez pęcherzyków powietrza. • Odpowietrzyć w ten sam sposób drugi obwód hamulcowy. W tym celu odkręcić śrubę odpowietrzającą (2) na zespole regulacji i przeprowadzić odpowietrzanie. • Po odpowietrzeniu napełnić zbiorniczek świeżym płynem hamulcowym do znaku „max". Wkręcić korek. • Nacisnąć kilkakrotnie pedał hamulca przy pomocy drugiej osoby i sprawdzić, czy płyn hamulcowy nie wycieka przy śrubach odpowietrzających. Uwaga. W celu zapewnienia bezpieczeństwa należy sprawdzić: - czy są dokręcone elastyczne przewody hamulcowe, - czy elastyczny przewód hamulcowy znajduje się we wsporniku, - czy są dokręcone śruby odpowietrzające, - czy została wlana wystarczająca ilość płynu hamulcowego, - szczelność układu przy pracującym silniku; w tym celu należy nacisnąć pedał hamulca z siłą 200 do 300 N (20 do 30 kG) przez około 10 s; pedał hamulca nie powinien ustępować pod naciskiem; sprawdzić szczelność wszystkich połączeń. • Zahamować kilka razy samochód podczas jazdy na mało uczęszczanej ulicy. Wymiana przewodów hamulcowych Na przewody układu hamulcowego są stosowane rurki, które razem z elastycznymi przewodami ciśnieniowymi dają połączenie pompy z czterema hamulcami kół. Elastyczne przewody stanowią giętkie połączenie między stałymi i ruchomymi częściami samochodu. • Unieść i podeprzeć samochód • Odkręcić złączki i odłączyć przewód hamulcowy. • Miejsce podłączenia od strony pompy hamulcowej zamknąć odpowiednią zaślepką lub usunąć uprzednio gumową strzykawką płyn ze zbiorniczka. Płyn hamulcowy jest trujący i w żadnym wypadku nie należy odsysać go ustami za pomocą przewodu, lecz używać

strzykawki. • Nowy przewód hamulcowy należy ułożyć w tych samych miejscach, w których był ułożony stary przewód. • Jeśli ma być wymieniony elastyczny przewód hamulcowy przy zacisku, należy odkręcić całkowicie nakrętkę (1)

przewodu hamulcowego i zdjąć widełki (2). Zaślepić przewód (3) prowadzący do pompy hamulcowej. Odkręcić przewód elastyczny od zacisku. • Stosować tylko przewody zalecane przez producenta samochodu. • Nowy elastyczny przewód należy zamontować tak, aby nie był skręcony i dokręcić go momentem 10 N-m. • Po zamontowaniu sprawdzić, gdy koło jest odciążone (samochód uniesiony), czy elastyczny przewód hamulcowy podczas skręcania koła nie ociera o sąsiednie elementy. Uwaga. Należy chronić elastyczne przewody hamulcowe przed stykaniem się z olejem lub naftą, nie pokrywać ich lakierem lub środkiem do konserwacji podwozia. • Odpowietrzyć układ hamulcowy • Opuścić samochód • Sprawdzić, gdy samochód stoi na kołach, czy elastyczne przewody hamulcowe nie ocierają o sąsiednie elementy podczas skręcania kół w lewo i w prawo między skrajnymi położeniami. Uwaga. W celu zapewnienia bezpieczeństwa należy sprawdzić: - czy są dokręcone elastyczne przewody hamulcowe, - czy elastyczny przewód hamulcowy znajduje się we wsporniku, - czy są dokręcone śruby odpowietrzające, - czy została wlana wystarczająca ilość płynu hamulcowego, - szczelność układu przy pracującym silniku; w tym celu należy nacisnąć pedał hamulca z siłą 200 do 300 N (20 do 30 kG) przez około 10 s; pedał hamulca nie powinien ustępować pod naciskiem; sprawdzić szczelność wszystkich połączeń. • Zahamować kilka razy samochód podczas jazdy na mało uczęszczanej ulicy. Sprawdzanie urządzenia wspomagającego Nacisk wywierany na pedał hamulca jest wspomagany w samochodzie z silnikiem

benzynowym przez podciśnienie panujące w przewodzie dolotowym. W przypadku silnika wysokoprężnego podciśnienie jest wytwarzane przez pompę podciśnienia umieszczoną na silniku. Należy sprawdzić działanie urządzenia wspomagającego hamulce, gdy do skutecznego hamowania trzeba używać dużej siły. • Przy unieruchomionym silniku nacisnąć silnie pedał hamulca co najmniej pięć razy i uruchomić silnik, trzymając wciśnięty pedał. Pedał powinien wyraźnie ustąpić pod stopą. • Jeśli pedał nie ustępuje, odkręcić przewód podciśnienia od urządzenia wspomagające go i uruchomić silnik. Przykładając palec do końca przewodu, sprawdzić, czy jest wytwarzane podciśnienie. Urządzenie wspomagające hamulce znajduje się w przedziale silnika w pobliżu pompy hamulcowej. • Jeśli brak podciśnienia, należy sprawdzić przewód podciśnienia, czy jest szczelny i nie ma uszkodzeń, w razie potrzeby wymienić. Zacisnąć mocno wszystkie opaski. • Jeśli jest podciśnienie, zmierzyć je i w razie potrzeby wymienić urządzenie wspomagające (praca do wykonania w stacji obsługi). Sprawdzanie i regulacja hamulca awaryjnego Hamulec awaryjny należy regulować, jeśli jałowy skok jego dźwigni włączania do położenia zablokowania kół tylnych wynosi więcej niż 7 zębów zapadki lub jeśli zostały wymontowane części hamulca awaryjnego lub okładziny cierne. Sprawdzanie • Zwolnić dźwignię włączania hamulca. • Wcisnąć kilka razy pedał hamulca podczas pracy silnika, aby uzyskać właściwą regulację. Zatrzymać silnik. • Unieść i podeprzeć tył samochodu tak, aby oba koła obracały się swobodnie • Pociągnąć dźwignię włączania w górę o 4 zęby zapadki. Obrócić koła tylne, które powinny obracać się z lekkim oporem. Wyregu lować hamulec w razie potrzeby. Regulacja • Ustawić dźwignię włączania na czwarty ząb zapadki. Wkręcić nakrętkę regulacyjną (1)

aż szczęki hamulca będą przylegały lekko do bębna. Koła tylne obracane ręką stawiają wtedy lekki opór. • Pociągnąć dźwignię włączania w górę i policzyć liczbę zębów, po których przesunie się zapadka, aż do zahamowania kół tylnych. Zapadka powinna przesunąć się najwyżej o 4 do 7 zębów do pełnego zahamowania kół. • Sprawdzić, czy obie linki hamulca awaryjnego (2) przesuwają się razem w kabłąku wyrównującym (3). • Zwolnić hamulec awaryjny i sprawdzić, czy koła obracają się swobodnie. • Opuścić samochód Wymontowanie i zamontowanie linki hamulca awaryjnego Wymontowanie • Zwolnić hamulec awaryjny. • Unieść i podeprzeć tył samochodu • Odłączyć linkę od kabłąka wyrównującego. Wyciągnąć cięgna hamulca awaryjnego ze wspornika

• Wyjąć linki hamulca awaryjnego z uchwytów (strzałki)

Zamontowanie • Sprawdzić, czy dźwignie hamulca awaryjnego poruszają się bez oporów i linka nie jest zalana, w pancerzu, w razie potrzeby wymienić odpowiednie części. Uwaga. Linka nie powinna być załamana, w przeciwnym razie zakleszcza się w pancerzu lub może pęknąć w tym miejscu. • Ułożyć linkę i zamocować ją na nadwoziu. • Zamontować linkę we wsporniku. • Podłączyć linkę do kabłąka wyrównującego. • Zamontować szczęki hamulcowe • Wyregulować hamulec awaryjny • Opuścić samochód Wymiana wyłącznika świateł hamowania

Wyłącznik świateł hamowania jest umieszczony w podnóżku przy wsporniku pedału hamulca. Jeśli światła hamowania nie świecą się, należy sprawdzić najpierw bezpiecznik, a potem żarówki. Jeśli żarówki nie są uszkodzone, sprawdzić wyłącznik. W tym celu wyjąć złącza przewodów przy wyłączniku świateł hamowania i połączyć je po włączeniu zapłonu. Jeśli świecą się światła hamowania, należy wymienić wyłącznik. Wymontowanie • Odkręcić dolną osłonę tablicy rozdzielczej. • Wyjąć złącza przewodów wyłącznika świateł hamowania. • Odkręcić przeciwnakrętkę wyłącznika (strzałka)

na wsporniku pedału i wykręcić wyłącznik świateł hamowania. Zamontowanie • Wkręcić przeciwnakrętkę na nowy wyłącznik świateł hamowania w takie położenie, w jakim była na uszkodzonym wyłączniku. • Zamontować i dokręcić wyłącznik na wsporniku pedału. • Podłączyć oba złącza przewodów do wyłącznika. • Sprawdzić działanie nowego wyłącznika świateł hamowania. Włączyć zapłon. Światła hamowania powinny włączać się już po lekkim naciśnięciu pedału hamulca. Wyjąć złącza przewodów i wyregulować wyłącznik przez obrót nakrętki regulacyjnej. Sprawdzić ponownie wyłącznik. • Dokręcić przeciwnakrętkę do wspornika pedału, aby zabezpieczyć wyłącznik przed obrotem. • Zamontować i dokręcić osłonę tablicy rozdzielczej. Urządzenie przeciwblokujące ABS Niektóre modele samochodu Peugeot 106, zależnie od wyposażenia, mają urządzenie przeciwblokujące (ABS) firmy Bendix. Nie jest możliwe późniejsze, dodatkowe

zamontowanie urządzenia ABS. Urządzenie ABS

zapobiega blokowaniu kół podczas gwałtownego hamowania, dzięki czemu samochód nie traci sterowności po całkowitym wciśnięciu pedału hamulca. Urządzenie jest gotowe do pracy po włączeniu zapłonu i zgaśnięciu lampek kontrolnych. Steruje procesem hamowania, jeśli jedno z kół wykazuje skłonność do blokowania. Czujniki na kołach przesyłają do urządzenia sterującego sygnały określające chwilowe prędkości kół. Elektroniczne urządzenie sterujące wylicza na podstawie sygnałów z poszczególnych czujników średnią prędkość, która odpowiada w przybliżeniu prędkości samochodu. Urządzenie sterujące rozpoznaje, przez porównanie prędkości pojedynczego koła przedniego i średniej prędkości wszystkich kół, stan poślizgu koła i może określić dzięki temu, czy to koło zostanie za moment zablokowane. Gdy jedno z kół jest bliskie zablokowania, ciśnienie płynu hamulcowego w jego zacisku jest za duże w stosunku do przyczepności opony do jezdni i układ hydrauliczny zmniejsza ciśnienie płynu w obwodzie tego koła na podstawie sygnałów z urządzenia sterującego. Ciśnienie płynu hamulcowego jest obniżane do chwili nieznacznego zwiększenia prędkości koła, po czym zawory są zamykane i działa ciśnienie wytworzone przez wciśnięcie pedału hamulca. Ten proces powtarza się dla każdego koła podczas gwałtownego hamowania tak długo, aż zostanie zdjęta noga z pedału hamulca lub ustaje na krótko przed zatrzymaniem

samochodu. Elektroniczne urządzenie sterujące ma zabezpieczenie powodujące samoczynne wyłączenie urządzenia ABS w razie uszkodzenia. W takim przypadku zaświeci się podczas jazdy lampka kontrolna ABS na tablicy rozdzielczej. Po wyłączeniu się urządzenia ABS działa zwykły układ hamulcowy i samochód zachowuje się podczas hamowania tak, jakby nie miał tego urządzenia. • Sprawdzanie i naprawy urządzenia ABS powinien przeprowadzać specjalistyczny warsztat. Urządzenie sterujące rozpoznaje i zapamiętuje występujące niesprawności. Zapamiętana niesprawność może być określona w warsztacie przez odczytanie sygnałów z urządzenia sterującego i szybko usunięta. Uwaga. Przed spawaniem elektrycznym należy odłączyć złącze elektronicznego urządzenia sterującego po wyłączeniu zapłonu.

Wyposażenie elektryczne WIADOMOŚCI WSTĘPNE Podczas sprawdzania wyposażenia elektrycznego można spotkać w instrukcjach obsługi następujące określenia: napięcie, natężenie i rezystancja. Napięcie jest mierzone w woltach (V), natężenie w amperach (A) a rezystancja w omach (O). Napięcie w samochodzie zależy na ogół od akumulatora, który zasila instalację elektryczną prądem stałym o napięciu około 12 V. Wartość napięcia zależy od stopnia naładowania akumulatora i od temperatury zewnętrznej i może wynosić od 10 do 13 V, natomiast napięcie prądu wytwarzanego przez alternator (prądnicę) wynosi przy średniej prędkości obrotowej silnika około 14V. Pojęcie natężenia prądu występuje w dziedzinie elektrotechniki samochodowej stosunkowo rzadko. Natężenie prądu jest podawane na przykład na grzbietach bezpieczników i określa maksymalny prąd, który może płynąć w obwodzie, nie powodując przepalenia bezpiecznika i przerwania obwodu. Płynąc w każdym obwodzie, prąd musi pokonać opór. Opór elektryczny (rezystancja) zależy między innymi od następujących czynników: przekroju przewodu, materiału przewodu, poboru prądu itd. Jeśli rezystancja jest zbyt duża, mogą wystąpić zakłócenia w działaniu instalacji. Na przykład, nie może być zbyt duża rezystancja przewodów wysokiego napięcia i rozdzielacza zapłonu, gdyż brak jest wtedy wystarczająco silnej iskry na świecach zapłonowych do zapalenia mieszanki paliwa z powietrzem i silnik nie pracuje właściwie. Przyrządy pomiarowe

przeznaczone dla amatorów, które są dostosowane specjalnie do sprawdzania urządzeń w samochodach. Takim przyrządem można zmierzyć prędkość obrotową silnika i kąt zwarcia styków przerywacza, a także napięcie do 20 V. Zakres rezystancji, jaką można mierzyć tym przyrządem, jest na ogół ograniczony do wartości 1...1000 kO. Poza tym są oferowane przyrządy pomiarowe do sprawdzania elementów elektrycznych i elektronicznych. Pozwalają one na pomiary w dużym zakresie, od małych rezystancji w omach (Q) do dużych rezystancji w mega-omach (MQ). Napięcia mogą być mierzone bardzo dokładnie, co jest wymagane przede wszystkim w zespołach elektronicznych. Jeśli należy tylko sprawdzić, czy w ogóle jest napięcie, nadaje się do tego prosta lampka próbna (A)

Jednak można ją stosować tylko do obwodów elektrycznych, w których nie ma elementów elektronicznych, ponieważ są one bardzo wrażliwe na przepływ zbyt dużych prądów. W pewnych warunkach elementy elektroniczne mogą ulec zniszczeniu nawet po podłączeniu lampki próbnej. Uwaga. Do sprawdzania obwodów elektronicznych (zawierających tranzystory, diody i elektroniczne urządzenia sterujące) niezbędny jest wysokoomowy próbnik napięcia (B). Praktycznie spełnia on to samo zadanie co lampka próbna, jednak nie powoduje uszkodzeń elementów elektronicznych i nadaje się do sprawdzania wszystkich obwodów. Sposoby pomiaru Pomiar napięcia Obecność napięcia można wykryć już prostą lampką próbną lub próbnikiem napięcia. Jednak uzyskuje się wtedy jedynie informację, że jest napięcie. W celu zmierzenia tego napięcia, należy podłączyć woltomierz (przyrząd do pomiaru napięcia). Najpierw ustawia się na woltomierzu zakres pomiarowy, w którym przypuszczalnie znajduje się mierzone napięcie. Napięcia w samochodzie z zasady nie przekraczają około 14 V. Wyjątek stanowi układ zapłonowy, w którym napięcie może dochodzić do 30 000 V i może być mierzone tylko specjalnym przyrządem lub za pomocą oscyloskopu. W przyrządach pomiarowych przeznaczonych wyłącznie do samochodów należy, w celu zmierzenia napięcia, tylko nastawić przełącznik na woltomierz, podczas gdy w przyrządzie uniwersalnym ogólnego przeznaczenia trzeba przeprowadzić wiele przygotowań. Najpierw ustawia się przełącznikiem napięcie prądu stałego (DCV w przeciwieństwie do ACV - napięcia prądu zmiennego), potem wybiera się zakres pomiarowy. Ponieważ w samochodzie nie występują poza układem zapłonowym (do 30 000 V) napięcia wyższe niż około 14 V, górna granica nastawianego zakresu powinna być trochę wyższa (około 15 do 20 V). Jeśli jest pewne, że mierzone napięcie jest znacznie niższe, na przykład około 2 V, można zakres pomiarowy zawęzić, aby uzyskać większą dokładność wskazań. W razie wystąpienia wyższych napięć, przekraczających zakres pomiarowy, może dojść do zniszczenia przyrządu. Przewody przyrządu pomiarowego należy podłączyć, jak pokazano na rys.

równolegle do odbiornika. Czerwony przewód przyrządu jest łączony do przewodu prowadzącego od dodatniego zacisku akumulatora, przewód czarny do przewodu masy lub masy samochodu, na przykład kadłuba silnika. Przykład pomiaru. Jeśli nie można uruchomić silnika z powodu zbyt małej prędkości obrotowej rozrusznika, trzeba sprawdzić napięcie akumulatora podczas włączania rozrusznika. W tym celu należy podłączyć czerwony przewód woltomierza (+) do dodatniego zacisku akumulatora i czarny przewód do masy pojazdu (-), następnie przy pomocy drugiej osoby włączyć rozrusznik i odczytać wartość napięcia. Jeśli napięcie spada poniżej 10 V (przy temperaturze akumulatora +20°C), należy sprawdzić akumulator i naładować go w razie potrzeby przed kolejną próbą uruchamiania. Pomiar natężenia prądu Konieczność pomiaru natężenia prądu występuje stosunkowo rzadko podczas sprawdzania wyposażenia elektrycznego w samochodzie. Przykładem może być sprawdzanie akumulatora. Potrzebny jest do tego amperomierz, który znajduje się również w uniwersalnym przyrządzie pomiarowym. Przed pomiarem konieczne jest ustawienie zakresu pomiarowego, w którym przypuszczalnie znajduje się mierzona wartość natężenia. Jeśli wartość ta nie jest znana, należy nastawić najwyższy zakres i przy braku wskazań włączać kolejno niższe zakresy pomiarowe. Do pomiaru natężenia prądu obwód musi być przerwany i włączony do niego przyrząd pomiarowy (amperomierz). W tym celu należy wyjąć na przykład złącze i czerwony przewód (+) amperomierza podłączyć do przewodu, przez który przepływa prąd, a czarny przewód (-) do styku, do którego jest normalnie podłączony zdjęty przewód. Styki masy odbiornika i złącza powinny być połączone dodatkowym przewodem. Uwaga. W żadnym wypadku za pomocą normalnego amperomierza nie powinno być mierzone natężenie prądu w przewodach prowadzących do rozrusznika (około 150 A) lub do świec żarowych w silniku wysokoprężnym (do 60 A). Duże natężenie prądu przepływającego przez te odbiorniki może zniszczyć przyrząd pomiarowy. W stacji obsługi do tych pomiarów jest używany amperomierz kleszczowy. Na izolowany przewód zakłada się kleszcze i natężenie prądu jest mierzone przez wykorzystanie zjawiska indukcji. Pomiar rezystancji Przed pomiarem rezystancji należy upewnić się, że do elementu, do którego jest podłączany omomierz, nie dochodzi napięcie. Zawsze należy najpierw wyjąć złącze, wyłączyć zapłon, odłączyć przewód, wymontować element lub odłączyć akumulator. W przeciwnym razie może zostać uszkodzony przyrząd pomiarowy. Omomierz jest podłączany do dwóch styków odbiornika lub dwóch końców przewodu elektrycznego

Nie ma przy tym znaczenia, który przewód (dodatni lub ujemny) przyrządu pomiarowego zostanie zaciśnięty na końcówce. Pomiar rezystancji w samochodzie ma w zasadzie dwa zastosowania: - sprawdzanie rezystora lub części elektrycznej znajdującej się w obwodzie prądu, - sprawdzanie „przepustowości" przewodu elektrycznego, przełącznika lub spirali grzejnej. Określa się przy tym, czy przewód elektryczny nie jest przerwany i przez to uniemożliwia działanie podłączonego urządzenia elektrycznego. W celu dokonania pomiaru omomierz jest podłączany do obu końców sprawdzanego przewodu elektrycznego. Jeśli rezystancja wynosi 0 O, oznacza to właściwy stan przewodu. Przyrząd wskazuje .00 (nieskończoność), gdy jest przerwa w przewodzie. Zamontowanie dodatkowego wyposażenia elektrycznego Przewody, które mają być ułożone w związku z zamontowaniem wyposażenia dodatkowego, należy w miarę możliwości układać wzdłuż poszczególnych wiązek przewodów instalowanych seryjnie z wykorzystaniem istniejących opasek i osłon gumowych

W miejscach, gdzie jest to konieczne, należy mocować dodatkowo nowo układane przewody za pomocą taśmy izolacyjnej, kitu uszczelniającego, opasek itp., w celu wyeliminowania hałasów i ocierania przewodów podczas jazdy. Należy zwrócić szczególną uwagę, aby była zachowana minimalna odległość 10 mm między przewodami hamulcowymi i przewodami ułożonymi na stałe i minimalna odległość 25 mm między przewodami hamulcowymi i przewodami, które drgają razem z silnikiem lub innymi elementami samochodu.,br> W

przypadku wiercenia otworów w nadwoziu należy usunąć zadziory na krawędziach tych otworów oraz zagruntować i polakierować te miejsca. Opiłki powinny być usunięte całkowicie z nadwozia. Podczas prac przy przewodach elektrycznych należy zawsze odłączyć i odwiesić na bok przewód masy (-) akumulatora samochodu, aby zapobiec zwarciom w instalacji elektrycznej. Uwaga. Po odłączeniu akumulatora może nastąpić wyłączenie lub skasowanie danych w pamięci diagnostycznej silnika i sterowania przekładnią, urządzenia ABS oraz innych urządzeń elektrycznych, jak na przykład radioodbiornika i zegara. Przed zamontowaniem dodatkowych odbiorników elektrycznych należy każdorazowo sprawdzić, czy alternator może jeszcze przejąć zwiększone obciążenie. W razie konieczności powinien być zamontowany alternator większej mocy. Wykrywanie usterek instalacji elektrycznej Wykrywanie usterek w instalacji elektrycznej powinno przebiegać z zachowaniem ustalonych zasad, które obowiązują podczas sprawdzania uszkodzonych żarówek, jak również podczas ustalania przyczyny niesprawności silnika elektrycznego. Pierwszą czynnością jest zawsze sprawdzenie bezpiecznika, jeśli urządzenie elektryczne ma takie zabezpieczenie. Rozmieszczenie bezpieczników jest podane na pokrywie skrzynki bezpieczników. W razie przepalenia bezpiecznika należy go wymienić i sprawdzić po włączeniu elektrycznego odbiornika, czy bezpiecznik nie ulegnie ponownie natychmiastowemu przepaleniu. W takim przypadku trzeba najpierw wykryć i usunąć uszkodzenie, którym jest na ogół zwarcie. Oznacza to, że nastąpiło w jakimś miejscu, czasami także wewnątrz urządzenia elektrycznego, połączenie masy z końcówką dodatnią. Druga czynność kontrolna: jeśli bezpiecznik nie jest przepalony, a żarówka nie świeci się lub silnik elektryczny nie pracuje, należy sprawdzić, czy jest dopływ prądu. Sprawdzanie żarówki • Wyjąć żarówkę i sprawdzić ją wzrokowo. Należy wymienić żarówkę, jeśli włókno jest przepalone lub szklana bańka jest osadzona luźno w cokole. • W celu stwierdzenia z całą pewnością, że żarówka nie jest uszkodzona, należy wykonać następujące czynności: podłączyć przewód dodatni (+) i przewód masy (-) bezpośrednio do zacisków akumulatora i połączyć je z żarówką. Nie ma przy tym znaczenia, jak te przewody zostaną podłączone do żarówki. Jeden przewód należy przyłożyć do środkowego styku, drugi do korpusu żarówki i wymienić żarówkę, jeśli się nie zaświeci. Uwaga. Trzeba się upewnić, że styki przy żarówce i w oprawce nie są skorodowane. W razie potrzeby oczyścić je papierem ściernym lub wyprostować wygiętą końcówkę, aby zapewnić prawidłowy kontakt. • Jeśli żarówka nie jest uszkodzona, zamontować ją i włączyć zasilanie. Sprawdzić lampką próbną dopływ prądu, jeśli żarówka nie świeci się w dalszym ciągu. W tym celu należy podłączyć lampkę próbną do masy. Oznacza to, że jeden przewód lampki powinien stykać się z punktem masy na silniku (czysty metal) lub bezpośrednio z ujemnym zaciskiem akumulatora. Drugą końcówkę (+) lampki próbnej należy trzymać przy wtyczce lub wkłuć w przewód doprowadzający prąd. Jeśli zaświeci się lampka próbna, a żarówka nie świeci się, jest przerwa w połączeniu żarówki z masą. Aby to sprawdzić, przyłożyć do oprawki żarówki dodatkowy przewód łączący ją z masą. Żarówka powinna się zaświecić. Uwaga. Są żarówki, które mają tylko jeden przewód doprowadzający prąd, na przykład żarówki światła postojowego i oświetlenia wnętrza samochodu. Korpus tych żarówek jest połączony bezpośrednio z masą samochodu.

• Jeśli w przewodzie doprowadzającym prąd do żarówki nie ma napięcia, a więc lampka próbna nie świeci się, to bardzo prawdopodobne jest uszkodzenie wyłącznika. Sprawdzić wyłącznik, czy nie ma w nim przerwy. Sprawdzanie silników elektrycznych Małe silniki elektryczne zapewniają w coraz większym stopniu wygodę w samochodzie. Do udogodnień tych należy na przykład elektryczne opuszczanie szyb, centralne zamykanie zamków lub wysuwanie anteny. Każdy silnik jest włączany w razie potrzeby za pomocą włącznika, najczęściej ręcznie. Włącznik anteny jest sterowany automatycznie przez radioodbiornik. • Sprawdzić bezpiecznik danego silnika elektrycznego i w razie potrzeby wymienić. Uwaga. Przed ponownym włączeniem silników elektrycznych podnoszenia szyb i centralnego zamykania drzwi powinna być usunięta przyczyna przeciążenia. Może to być na przykład oblodzenie szyb i zamków lub zanieczyszczenie prowadnic szyby. • Jeśli bezpiecznik ulegnie zaraz ponownemu przepaleniu, oznacza to zwarcie w obwodzie. • W celu jednoznacznego ustalenia, czy nie jest uszkodzony silnik, należy dwa pomocnicze przewody (średnicy około 2 mm) podłączyć bezpośrednio od akumulatora samochodu do silnika. Przewód dodatni powinien być podłączony do dodatniej końcówki, przewód masy -do końcówki masy silnika. W razie wątpliwości należy określić biegunowość końcówek według schematu instalacji elektrycznej. Może być konieczne wymontowanie silnika. Wszystkie silniki elektryczne w samochodzie są zasilane napięciem instalacji (12 do 14 V). Jeśli silnik działa właściwie, usterka tkwi w zasilaniu. Uwaga. Zbyt mała prędkość obrotowa lub praca silnika z przerwami może wskazywać na zużycie szczotek węglowych, które należy w takim przypadku wymienić. • Jeśli silnik działa właściwie, należy ustalić według schematu instalacji elektrycznej, który przewód doprowadza napięcie do silnika, kiedy jest uruchamiany włącznik przed włączeniem zapłonu. • Sprawdzić lampką próbną przewód doprowadzający napięcie do silnika. Ponieważ przez silniki elektryczne przepływa duży prąd, można zastosować zwykłą lampkę próbną z żarówką. Taka lampka próbna ma ostre końcówki, którymi można przebić izolację przewodu zasilającego, co upraszcza sprawdzanie napięcia. Silniki, które obracają się w lewo i w prawo, na przykład silniki opuszczania szyb, mają dwa podłączenia dodatnie. Uwaga. Sposób sprawdzania silnika wycieraczki opisano w innym miejscu. • Jeśli napięcie nie dochodzi do silnika elektrycznego, uszkodzenie jest w obwodzie zasilania. Należy znaleźć i usunąć usterkę w przewodach zasilających według schematu instalacji elektrycznej. Z powodu dużego poboru prądu silniki elektryczne mają na ogół dodatkowe przekaźniki załączające, których sprawdzanie jest opisane w innym miejscu. • Jeśli usterka nie została wykryta, należy sprawdzić wyłącznik. • W przypadku usterki przewodu często korzystniejsze jest ułożenie nowego, ponieważ trudno zlokalizować przerwę w uszkodzonym przewodzie. Sprawdzanie wyłączników Większość odbiorników elektrycznych jest włączana i wyłączana wyłącznikami uruchamianymi ręcznie. Są również wyłączniki sterowane automatycznie, do których zalicza się na przykład czujniki ciśnienia oleju i poziomu płynu hamulcowego. Podstawowym zadaniem wyłącznika jest zamykanie i przerywanie obwodu prądowego. Są wyłączniki rozłączające przewód masy i wyłączniki, które przerywają przewód dodatni.

Sprawdzanie wyłączników żarówek i silników elektrycznych • Wymontować odpowiedni wyłącznik. • Proste wyłączniki mają tylko dwa przyłącza przewodów. W takim wypadku napięcie (+) powinno być zawsze na jednym zacisku, a po włączeniu wyłącznika także na drugim zacisku. Są również wyłączniki z wieloma zaciskami, dla których należy ustalić według schematu instalacji elektrycznej zaciski znajdujące się pod napięciem i w razie potrzeby włączyć przedtem zapłon. • Sprawdzić lampką próbną, czy jest napięcie na wyłączniku. Jeśli lampka zaświeci się, włączyć wyłącznik i sprawdzić zacisk wyjściowy, czy również na nim występuje napięcie. Obecność napięcia na obu zaciskach oznacza, że wyłącznik działa właściwie. • Brak napięcia na zacisku wejściowym oznacza, że jest przerwa w przewodzie zasilającym. Należy sprawdzić wtedy obwód zasilający według schematu instalacji elektrycznej i w razie potrzeby ułożyć nowy przewód. Sprawdzanie czujników Przykładami czujników są: czujnik ciśnienia oleju, czujniki poziomu płynu hamulcowego i cieczy chłodzącej. • Podłączyć przyrząd do wykrywania przerw (lampkę próbną lub omomierz) do końcówki doprowadzającej i odprowadzającej czujnika. W tym celu należy odłączyć przewody od czujnika. Uwaga. Czujniki wkręcone w kadłub silnika nie mają na ogół przewodu masy, ponieważ korpus czujnika tworzy poprzez kadłub silnika połączenie z masą. • Gdy czujnik jest zamknięty, próbnik nie powinien wykazywać przerwy. Najlepiej nadaje się do tego celu omomierz, który przy zamkniętym czujniku powinien wskazywać 0 Q, przy otwartym °° O (nieskończoność). • Działanie wyłącznika sygnalizującego poziom cieczy chłodzącej lub płynu hamulcowego najszybciej można sprawdzić odłączając przewód od wyłącznika przy włączonym zapłonie i dotykając przewodem do masy, na przykład kadłuba silnika. Jeśli zaświeci się lampka sygnalizacyjna na tablicy rozdzielczej, wyłącznik jest uszkodzony. • Szczególny przypadek stanowi czujnik ciśnienia oleju. Styki są zwarte (lampka kontrolna świeci się), gdy silnik jest unieruchomiony. Wyłącznik otwiera się dopiero przy pewnej wartości ciśnienia oleju. Sprawdzanie przekaźników Przekaźniki znajdują się w wielu obwodach prądowych wyposażenia elektrycznego samochodu. Przekaźnik załączający pracuje jak wyłącznik. Przykład. Jeśli wyłącznikiem ręcznym zostanie włączone światło drogowe, przekaźnik otrzymuje sygnał przełączenia zasilania na reflektory. Oczywiście można doprowadzić prąd od akumulatora do świateł bezpośrednio przez wyłącznik, jednak przy wszystkich odbiornikach z dużym poborem prądu (światła drogowe, wycieraczka szyby, światła przeciwmgłowe) instaluje się pośredni przekaźnik, aby nie przeciążać wyłącznika lub skrócić drogę przepływu prądu. Obok tych przekaźników są również przekaźniki sterujące, na przykład wycieraczkami i spryskiwaczami szyb, lub przekaźniki sygnalizujące włączenie oświetlenia zewnętrznego. Sprawdzanie przekaźnika załączającego Przekaźnik otrzymuje impuls sterujący podczas włączania odpowiedniego odbiornika energii

elektrycznej, to znaczy przepływ prądu sterującego przez cewkę powoduje wciąganie styku i zamykanie obwodu prądu roboczego, który płynie przez przekaźnik do odbiornika. Najprościej jest sprawdzić działanie przekaźnika zastępując go nowym i tak z reguły robi się w warsztacie. Ponieważ użytkownik samochodu rzadko ma pod ręką nowy przekaźnik, zaleca się przeprowadzenie następujących czynności w przypadku przekaźnika załączającego, jaki jest stosowany między innymi do włączania reflektorów przeciwmgłowych i głównych. Podane tutaj oznaczenia zacisków mogą się różnić od oznaczeń przekaźników montowanych seryjnie. • Wyjąć przekaźnik z zamocowania. • Włączyć zapłon i odpowiedni wyłącznik. • Najpierw sprawdzić za pomocą próbnika napięcia, czy jest napięcie na zacisku 30 (+) podstawy przekaźnika. W tym celu należy podłączyć próbnik do masy (-) i drugą końcówkę wprowadzić ostrożnie do zacisku 30. Jeśli zaświeci się dioda próbnika, jest napięcie na zacisku. Jeśli próbnik nie wykaże napięcia, należy znaleźć przerwę według schematu instalacji elektrycznej na odcinku od dodatniego zacisku akumulatora (+) do zacisku 30. • Wykonać mostek z kawałka izolowanego drutu, którego końce powinny być oczyszczone z izolacji. • Za pomocą mostka połączyć w podstawie przekaźnika zacisk 30 (+ akumulatora, zawsze pod napięciem) z wyjściem zamykającego styku 87 przekaźnika. Ta czynność zastępuje dokładnie działanie nie uszkodzonego przekaźnika. Położenie odpowiednich styków w podstawie przekaźnika jest zaznaczone na przekaźniku lub przy zestyku. • Jeśli po włożeniu mostka zaświecą się na przykład światła drogowe, oznacza to że przekaźnik jest uszkodzony. • Jeśli światła drogowe nie zaświecą się, należy sprawdzić, czy reflektor ma właściwe połączenie z masą. Następnie należy znaleźć i usunąć przerwę w obwodzie od zacisku 87 do reflektora według schematu instalacji elektrycznej. • W razie potrzeby zamontować nowy przekaźnik. Uwaga. Jeśli usterka występuje okresowo w obwodzie, w którym jest przekaźnik, wtedy przyczyną jest na ogół ten przekaźnik. Styk w przekaźniku nie rozłącza się od czasu do czasu, a poza tym działa właściwie. W razie wystąpienia takiej usterki należy stuknąć lekko w obudowę przekaźnika i jeśli przekaźnik zadziała właściwie, należy go wymienić. Sprawdzanie świateł hamowania • Jeśli światła hamowania nie świecą się, należy sprawdzić bezpiecznik w skrzynce bezpieczników. • Jeśli bezpiecznik nie jest uszkodzony, sprawdzić i w razie potrzeby wymienić żarówkę. Jeśli żarówki nie są uszkodzone, należy sprawdzić wyłącznik świateł hamowania, znajdujący się nad pedałem hamulca przy wsporniku. Po wciśnięciu pedału hamulca wysuwa się trzpień z wyłącznika, zamykają się styki wyłącznika i świecą się światła hamowania. • Sprawdzić wyłącznik świateł hamowania. W tym celu wymontować osłonę nad pedałem hamulca. Odłączyć złącze przewodów od wyłącznika świateł hamowania. • Włączyć zapłon. • Zmostkować oba styki w złączu wyłącznika świateł hamowania za pomocą krótkiego przewodu pomocniczego. Jeśli zaświecą się światła hamowania, wyłącznik świateł hamowania jest uszkodzony i należy go wymienić. Sprawdzanie ogrzewania szyby tylnej

Część powierzchni szyby z widocznymi drutami oporowymi powinna być wolna od szronu lub oblodzenia w jakiś czas po włączeniu ogrzewania szyby tylnej. • W razie niewłaściwego działania należy sprawdzić najpierw bezpiecznik w skrzynce bezpieczników. • Jeśli bezpiecznik nie jest przepalony, należy sprawdzić osadzenie złączy przewodów po lewej i prawej stronie szyby tylnej, w razie potrzeby oczyścić z produktów korozji. • Jeśli ogrzewanie szyby tylnej nie działa w dalszym ciągu, należy sprawdzić przewody zasilające, wyłącznik i przekaźnik załączający • W przypadku przerwania drutów grzejnych można je naprawić dostępnym w handlu lakierem przewodzącym, służącym do usuwania przerw

Miejsce uszkodzenia należy przemyć rozcieńczalnikiem lub spirytusem. • Okleić uszkodzone miejsce z obu stron taśmą klejącą i nanieść lakier małym pędzelkiem. • Pozostawić lakier do wyschnięcia przez około 24 godziny w temperaturze +25°C. Można zastosować dmuchawę gorącego powietrza. Uwaga. Nie należy włączać ogrzewania szyby tylnej przed całkowitym wyschnięciem lakieru przewodzącego. Nie należy stosować benzyny lub innych rozpuszczalników do przemywania uszkodzonego miejsca. BEZPIECZNIKI Wymiana bezpieczników Poszczególne obwody prądu są chronione bezpiecznikami topikowymi, aby zapobiec zwarciom i uszkodzeniom wynikającym z przeciążenia przewodów i odbiorników w instalacji elektrycznej. W samochodzie Peugeot 106 zastosowano nowoczesne bezpieczniki ze stykami nożowymi. Drut topikowy znajduje się w uchwycie z tworzywa sztucznego. Taka budowa bezpiecznika zapewnia odporność na korozję i wstrząsy. • Przed wymianą bezpiecznika należy zawsze wyłączyć odpowiedni odbiornik. • Skrzynka bezpieczników znajduje się pod tablicą rozdzielczą obok kolumny kierownicy z lewej strony

W celu otwarcia skrzynki należy wyjąć półkę schowka. Bezpieczniki poszczególnych obwodów są oznakowane symbolami. • Uszkodzony bezpiecznik rozpoznaje się postopionym pasku metalowym

• Wyjąć uszkodzony bezpiecznik za pomocą klamry z tworzywa sztucznego

znajdującej się w skrzynce bezpieczników. • Włożyć nowy bezpiecznik o takiej samej wartości. Znamionowa wartość prądu bezpiecznika podana jest na grzbiecie uchwytu. Uchwyt ma także kolor rozpoznawczy, według którego można określić wartość prądu. • Jeśli po krótkim czasie przepali się nowo założony bezpiecznik, należy sprawdzić odpowiedni obwód. • W żadnym wypadku nie należy zastępować bezpiecznika drutem lub podobnymi środkami zastępczymi, ponieważ mogą nastąpić z tego powodu poważne uszkodzenia wyposażenia elektrycznego. • Zaleca się posiadanie zawsze w samochodzie kilku bezpieczników zapasowych, które mogą być przechowywane w wolnych miejscach w skrzynce bezpieczników. Rozmieszczenie bezpieczników Rozmieszczenie bezpieczników zależy od wyposażenia i modelu samochodu. Rzeczywiste ich rozmieszczenie jest pokazane w instrukcji obsługi samochodu.

AKUMULATOR Wymontowanie i zamontowanie akumulatora Akumulator znajduje się w przedziale silnika po lewej stronie. Uwaga. Odłączenie akumulatora powoduje skasowanie zawartości następujących elektronicznych pamięci: - w pamięci diagnostycznej silnika są likwidowane wszystkie zapamiętane niesprawności układu wtrysku benzyny i układu zapłonowego, - w radioodbiorniku jest kasowany kod zabezpieczający przed kradzieżą i zaprogramowane stacje nadawcze; na ogół są kodowane tylko radioodbiorniki montowane seryjnie; jeśli ten kod nie jest znany, radioodbiornik może być uruchomiony tylko przez stację obsługi Peugeota. W celu uniknięcia skasowania zawartości tych pamięci, w stacji obsługi jest stosowany specjalny przewód z suchą baterią o napięciu 9 V, który należy podłączyć do zapalniczki. Ten przewód jest dostępny w sklepach z akcesoriami samochodowymi lub można go z łatwością wykonać samemu. Jeśli nie dysponuje się przewodem służącym do zachowania zawartości pamięci, należy przed odłączeniem akumulatora zapewnić dostęp do kodu zabezpieczającego radioodbiornik przed kradzieżą i odczytać pamięć diagnostyczną silnika (czynność wykonywana w stacji obsługi). Wymontowanie • Otworzyć pokrywę przedziału silnika. Uwaga. Przed odłączeniem przewodów od akumulatora należy sprawdzić, czy został wyłączony zapłon i wszystkie odbiorniki energii elektrycznej w samochodzie. • Odłączyć akumulator, najpierw przewód masy (1)

potem przewód dodatni (2). • Odkręcić i wyjąć nakładkę mocującą (3) przy stopie akumulatora. • Wysunąć z listwy ustalającej i wyjąć akumulator. Uwaga. Akumulator zawiera substancje trujące, których nie wolno usuwać razem z odpadami

z gospodarstwa domowego lub wylewać do kanalizacji. Zużyty akumulator należy oddać w miejscu gromadzenia odpadów szkodliwych. Zamontowanie • Przed zamontowaniem należy oczyścić czopy biegunów akumulatora do czystego metalu, najlepiej za pomocą szczotki z drutu mosiężnego. Oba czopy posmarować w celu zapobieżenia korozji specjalnym smarem chroniącym przed kwasami, na przykład smarem firmy Bosch. • Wsunąć akumulator w listwę ustalającą. • Zamontować i dokręcić momentem 20 N-m nakładkę mocującą akumulator. Uwaga. Przed podłączeniem przewodów do akumulatora należy sprawdzić, czy są wyłączone wszystkie odbiorniki energii elektrycznej w samochodzie. W przeciwnym razie może dojść do przeskoku iskry podczas podłączania przewodów lub do uszkodzenia wyposażenia elektrycznego. Należy zwracać uwagę na właściwe podłączenia masy i czystość powierzchni styku. Duże rezystancje połączeń, szczególnie podczas rozruchu, prowadzą do przeciążenia elektronicznych urządzeń sterujących i mogą w skrajnym przypadku spowodować ich zniszczenie. • Przewód dodatni podłączyć do czopa bieguna dodatniego (+), następnie przewód masy do czopa bieguna ujemnego (-). Uwaga. Niewłaściwe podłączenie akumulatora może spowodować znaczne uszkodzenia alternatora i wyposażenia elektrycznego. • Posmarować bieguny akumulatora wazeliną lub specjalnym smarem do biegunów (na przykład firmy Bosch). • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą • Zaprogramować w radioodbiorniku odbiór wybranych stacji nadawczych. • Jednopunktowy układ wtrysku benzyny: wprowadzić do pamięci prędkość obrotową biegu jałowego Zalecenia dotyczące akumulatora o ograniczonym zakresie obsługi Samochód Peugeot 106 jest wyposażany seryjnie w akumulator wymagający mniejszego zakresu obsługi. Należy tylko dolewać do niego niewielkich ilości wody destylowanej i pamiętać o kilku zasadach jego eksploatacji. - Do ładowania można stosować normalne urządzenia ładujące. Prąd ładowania nie powinien przekraczać 5 A; napięcie ładowania powinno wynosić od 14 do 15 V. Stałe stosowanie zbyt dużego prądu ładowania powoduje nadmierne naładowanie akumulatora i znaczne zmniejszenie jego trwałości. - Nie wolno ładować akumulatora urządzeniem do szybkiego ładowania. - Akumulator należy ładować na wolnym powietrzu lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. - W razie zbyt niskiego poziomu elektrolitu, na przykład po dłuższym przebywaniu w gorącym klimacie, należy dolać wody destylowanej - Jeśli samochód ma być unieruchomiony na dłużej niż 6 tygodni, należy wymontować akumulator i przechowywać go w stanie naładowanym. Najkorzystniejsza temperatura przechowywania mieści się w zakresie od 0 do +27°C. W tych temperaturach następuje najmniejsze samorozładowanie akumulatora. Najpóźniej po upływie 3 miesięcy akumulator należy naładować, gdyż w przeciwnym razie nie będzie się nadawał do dalszej eksploatacji. - Regularnie czyścić czopy biegunów i smarować je wazeliną bądź też specjalnym smarem

firmy Bosch. - Stosowanie urządzeń rozruchowych jest dozwolone tylko w wyjątkowych wypadkach, ponieważ akumulator jest narażony w krótkim czasie na przepływ prądu o bardzo dużym natężeniu. Ładowanie akumulatora Uwaga. Jeśli akumulator był rozładowany przez zbyt długi czas, nie można naładować go całkowicie lub w ogóle nie nadaje się on do ładowania. Czynności oznaczone znakiem - nie są konieczne w przypadku montowanego seryjnie akumulatora wymagającego mniejszego zakresu obsługi. Należy stosować się do wskazówek dotyczących akumulatorów tego typu. • Nigdy nie należy zwierać akumulatora, to znaczy nie wolno łączyć ze sobą zacisku dodatniego (+) i zacisku ujemnego (-). Podczas zwarcia akumulator nagrzewa się i może dojść do jego uszkodzenia. Nie zbliżać się do akumulatora z otwartym ogniem. Elektrolit jest żrący i nie powinien dostać się do oczu, na skórę lub na ubranie. Jeśli do tego dojdzie, należy spłukać go dużą ilością wody. • Akumulator może być ładowany także w stanie zamontowanym, jednak przed ładowaniem należy odłączyć od akumulatora przewód masy (-) i przewód dodatni (+). Uwaga. Odłączenie akumulatora powoduje skasowanie „wartości eksploatacyjnych" w pamięci elektronicznego urządzenia sterującego wtryskiem paliwa, a także kodu zabezpieczającego przed kradzieżą i zaprogramowanych stacji nadawczych w pamięci radioodbiornika. • Przed ładowaniem należy sprawdzić poziom elektrolitu i dolać w razie potrzeby wody destylowanej. • Zamarznięty akumulator należy rozmrozić przed ładowaniem. Naładowany akumulator zamarza w temperaturze -65°C, naładowany w połowie w około -30°C i rozładowany już w około -12°C. - Wykręcić korki z akumulatora lub podważyć wąskim wkrętakiem i położyć na otworach. Unika się przez to rozpryskiwania elektrolitu na lakier i pozwala na wydobywanie się gazów powstających podczas ładowania. • Akumulator powinien być ładowany tylko w dobrze wentylowanym pomieszczeniu. Podczas ładowania zamontowanego akumulatora należy pozostawić podniesioną pokrywę przedziału siinika. - Normalny prąd ładowania wynosi około 10% pojemności akumulatora (w przypadku akumulatora o pojemności 50 Axh ok. 5,0 A). Można przyjąć 10 godzin jako orientacyjny czas ładowania. • Połączyć zacisk dodatni (+) akumulatora z zaciskiem dodatnim, a zacisk ujemny (-) odpowiednio z zaciskiem ujemnym urządzenia do ładowania. • Temperatura elektrolitu podczas ładowania nie powinna przekraczać +55°C. Jeśli to nastąpi, należy przerwać proces ładowania albo zmniejszyć prąd ładowania. - Akumulator należy ładować tak długo, aż wszystkie ogniwa zaczną gwałtownie wydzielać gaz i trzy przeprowadzone kolejno, w odstępie jednej godziny, pomiary wykażą, że ciężar właściwy elektrolitu oraz napięcie przestały rosnąć. - Po naładowaniu sprawdzić poziom elektrolitu, w razie potrzeby dolać wody destylowanej. - Sprawdzić gęstość elektrolitu. Jeśli gęstość w jednym ogniwie jest wyraźnie niższa niż w pozostałych (np. pięć ogniw ma 1,26 g/cm3 i jedno ogniwo 1,18 g/cm3), to akumulator jest uszkodzony i powinien być wymieniony. - Pozostawić akumulator przez około 20 minut do czasu ulotnienia się gazów i zakręcić korki. Uwaga. Silnik nie powinien pracować, gdy akumulator jest odłączony, gdyż prowadzi to do

uszkodzenia wyposażenia elektrycznego. Sprawdzanie akumulatora Stan akumulatora jest oceniany na podstawie pomiaru woltomierzem napięcia między biegunami akumulatora. • Oczyścić akumulator z zewnątrz. • Akumulator powinno się sprawdzać co najmniej 6 godzin po ładowaniu, także przez alternator podczas pracy silnika. W przeciwnym razie należy przed sprawdzaniem włączyć reflektory na 30 sekund. • Wyłączyć reflektory i wszystkie inne odbiorniki energii elektrycznej i poczekać 5 minut. • Podłączyć woltomierz do biegunów akumulatora i zmierzyć napięcie Ocena stanu akumulatora: Napięcie 12,7 V lub więcej - akumulator w dobrym stanie; 12,6 V - stan normalny; 12,4 V lub mniej - akumulator w złym stanie, należy go naładować lub wymienić. Sprawdzanie akumulatora pod obciążeniem • Podłączyć woltomierz do zacisków akumulatora. Uwaga. Jeżeli napięcie akumulatora (bez podłączonych odbiorników energii) jest mniejsze niż 12,0 V, akumulator jest rozładowany i należy go doładować. • Uruchomić silnik i odczytać napięcie. • Napięcie nie powinno spaść podczas rozruchu poniżej 10 V, jeśli akumulator jest całkowicie naładowany (przy temperaturze elektrolitu około +20°C). • Jeśli napięcie spada gwałtownie poniżej tej granicy i stwierdza się różną gęstość elektrolitu w ogniwach (różnica przekracza 0,02 g/cm3), to akumulator jest uszkodzony. Sprawdzanie gęstości elektrolitu • Sprawdzenie gęstości elektrolitu i pomiar napięcia określają dokładnie stan naładowania akumulatora. Do sprawdzania gęstości elektrolitu służy gruszka gumowa z areometrem dostępna w sklepach specjalistycznych. Pływak areometru wynurza się tym bardziej, im jest większa gęstość zassanego elektrolitu. Na skali można odczytać gęstość elektrolitu w jednostkach ciężaru właściwego (g/cm3) albo w stopniach Baumego (+°Be). • Sprawdzić kolejno wszystkie ogniwa akumulatora, które powinny mieć taką samą gęstość elektrolitu (maksymalna różnica 0,04 g/cm3). Większe różnice świadczą o uszkodzeniu akumulatora. Samorozładowywanie akumulatora Oprócz naturalnego samorozładowania akumulatora następuje, zależnie od wyposażenia samochodu, pobór prądu przez różne urządzenia sterujące znajdujące się w stanie spoczynku. Akumulator w nie eksploatowanym samochodzie powinien być doładowywany co najmniej raz na 6 tygodni. Jeśli istnieje podejrzenie upływu prądu, należy sprawdzić instalację elektryczną w podany niżej sposób. • Do sprawdzenia powinien być użyty naładowany akumulator. • Na amperomierzu (z zakresem pomiarowym 0-5 mA do 5 A) ustawić najwyższy zakres pomiarowy. Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora.

Uwaga. Odłączenie akumulatora powoduje skasowanie w pamięci diagnostycznej silnika informacji o uszkodzeniach układu wtrysku paliwa i układu zapłonowego, a także kodu zabezpieczającego przed kradzieżą i zaprogramowanych stacji nadawczych w pamięci radioodbiornika. • Włączyć amperomierz między ujemny (-) zacisk akumulatora a przewód masy (-), przyłącze plusowe (+) amperomierza do przewodu masy (-) i przyłącze ujemne amperomierza do ujemnego (-) zacisku akumulatora. Uwaga. Sprawdzanie można przeprowadzić również za pomocą lampki próbnej. Jeśli jednak nie zaświeci się lampka włączona między przewód masy a ujemny zacisk akumulatora, należy zastosować amperomierz. • Wyłączyć wszystkie odbiorniki, odłączyć przewody zegara (także inne urządzenia o stałym poborze prądu), zamknąć drzwi. • Zmniejszać zakres pomiarowy amperomierza tak długo, aż ukaże się możliwe do odczytania wskazanie (może być 1-3 mA). • Wyjmując bezpieczniki, wyłączać kolejno poszczególne obwody. Jeśli wskazówka amperomierza wróci do zera po przerwaniu kolejnego obwodu, w tym obwodzie należy szukać źródła uszkodzenia. Powodem mogą być skorodowane lub zanieczyszczone styki, przetarte przewody lub wewnętrzne zwarcie w urządzeniu. • Jeśli nie zostanie znalezione żadne uszkodzenie w obwodach zabezpieczonych, to należy odłączać przewody urządzeń nie zabezpieczonych, jak alternator, rozrusznik i układ zapłonowy. • Jeśli wskazówka amperomierza wróci do zera po odłączeniu kolejnego z nie zabezpieczonych urządzeń, należy naprawić lub wymienić to urządzenie. W razie upływu prądu w rozruszniku lub układzie zapłonowym, także wyłącznik zapłonu powinien być sprawdzony według schematu instalacji elektrycznej. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. ALTERNATOR Wiadomości wstępne Samochód Peugeot 106 jest wyposażany w alternator firmy Bosch lub Valeo. Zależnie od modelu i wyposażenia mogą być stosowane alternatory różnej mocy. Alternator otrzymuje napęd od wału korbowego poprzez pasek klinowy. Wirnik alternatora obraca się z uzwojeniem wzbudzenia w nieruchomym uzwojeniu stojana z prędkością przewyższającą mniej więcej dwukrotnie prędkość obrotową silnika. Przez szczotki węglowe i pierścienie ślizgowe płynie prąd do uzwojenia wzbudzenia, tworząc pole magnetyczne. Położenie pola magnetycznego zmienia się stale względem uzwojenia stojana, odpowiednio do obrotów wirnika, i dzięki temu w uzwojeniu stojana powstaje prąd zmienny. Ponieważ akumulator może być ładowany tylko prądem stałym, prąd zmienny jest przetwarzany na prąd stały w prostowniku z diodami. Regulator napięcia zmienia prąd ładowania przez włączanie i wyłączanie prądu wzbudzenia, odpowiednio do stanu naładowania akumulatora, utrzymując równocześnie stałe napięcie robocze wynoszące około 14 V, niezależnie od prędkości obrotowej wirnika. Zasady bezpiecznego użytkowania alternatora

Podczas wykonywania prac przy alternatorze należy stosować podane zasady, aby uniknąć uszkodzeń wyposażenia elektrycznego. Całkowite rozkładanie i naprawa alternatora powinny być wykonywane przez warsztat specjalistyczny. - Jeśli jest podłączany dodatkowy akumulator (na przykład jako akumulator pomocniczy podczas rozruchu), należy zapewnić bezwarunkowo połączenie ze sobą biegunów jednoimiennych. - Podczas podłączania urządzenia do ładowania akumulatora połączyć przewody tego urządzenia z właściwymi biegunami akumulatora. Odłączyć od akumulatora przewód masy i przewód dodatni w czasie ładowania. - Nie dopuszczać do pracy silnika po odłączeniu akumulatora. - Nigdy nie należy zwierać zacisków alternatora i regulatora napięcia. - Nie zamieniać wzajemnie biegunów alternatora. - Nie wymontowywać alternatora, gdy jest podłączony akumulator. - Zawsze odłączać akumulator przed spawaniem elektrycznym. Wymontowanie i zamontowanie alternatora Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Zwolnić naciąg i zdjąć pasek klinowy, odkręcić śrubę zaciskową • Ściągnąć osłonę, odłączyć gruby przewód (B+) i cienki (D+). Strzałka

wskazuje przewód (B+), prowadzący do kondensatora przeciwzakłóceniowego. Przewód ten nie musi być odłączany. • Wykręcić śrubę mocującą alternator do jarzma napinającego. • Wykręcić śrubę ze wspornika, wyjąć alternator.

ALTERNATOR VALEO, BOSCH Zamontowanie • Osadzić alternator i przykręcić do wspornika. • Zamontować śrubę napinającą. • Sprawdzić zużycie paska klinowego, w razie potrzeby wymienić pasek. • Zamontować i wyregulować naciąg paska klinowego • Podłączyć przewody elektryczne do alternatora. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. Sprawdzanie napięcia alternatora • Podłączyć woltomierz między ujemny i dodatni zacisk akumulatora. • Uruchomić silnik. Przy uruchamianiu napięcie może spaść do 9,5 V. • Zwiększyć prędkość obrotową silnika do 3000 obr/min. Jeśli napięcie wynosi 13,5 do 14,5 V, alternator i regulator napięcia pracują prawidłowo. • Sprawdzić stabilność regulacji. W tym celu należy włączyć światła drogowe i powtórzyć pomiar przy 3000 obr/min. Zmierzona wartość napięcia nie powinna przekraczać o więcej niż 0,4 V wartość napięcia poprzedniego pomiaru. • Jeśli zmierzone napięcia odbiegają od podanych wartości zalecanych, należy sprawdzić alternator w warsztacie specjalistycznym. Wymiana i sprawdzanie szczotek węglowych alternatora oraz regulatora napięcia Zależnie od modelu samochodu mogą być montowane alternatory Boscha lub Valeo. Wyjmowanie szczotek węglowych jest możliwe bez wymontowania alternatora. Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Odkręcić i wyjąć ostrożnie regulator napięcia z tyłu alternatora (strzałka)

USYTUOWANIE REGULATORA VALEO • Wymienić szczotki węglowe, jeśli ich długość wynosi 5 mm lub mniej. W tym celu należy odlutować przewody plecione. • Sprawdzić zużycie pierścieni ślizgowych na wirniku, w razie potrzeby przeszlifować i wypolerować pierścienie. • Oczyścić powierzchnie szczotkotrzymacza i sprawdzić stan sprężyn, w razie potrzeby wymienić sprężyny. Zamontowanie • Zamontować szczotki węglowe (A)

i sprężyny (B) w szczotkotrzymaczu (C) i zlutować przewody. • Uchwycić przewód szczotki płaskimi szczypcami, aby cyna nie podchodziła wyżej do plecionego przewodu podczas lutowania nowej szczotki. Uwaga. Cyna w przewodzie spowodowałaby jego usztywnienie i szczotka byłaby bezużyteczna. • Założyć izolację na przewód i zacisnąć obok miejsca lutowania istniejącym uchwytem. • Sprawdzić po zamontowaniu, czy szczotki przesuwają się swobodnie w szczotkotrzymaczu. • Zamocować regulator napięcia śrubą przykręconą ręcznie, docisnąć ostrożnie regulator, aby znalazł się we właściwym położeniu i dokręcić go. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar.

• Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. ROZRUSZNIK Wiadomości wstępne Do uruchomienia silnika spalinowego jest potrzebny rozrusznik - mały silnik elektryczny. Rozrusznik powinien nadawać silnikowi prędkość obrotową wynoszącą co najmniej 300 obr/min, aby było możliwe uruchomienie silnika. Taka prędkość obrotowa może być osiągnięta, gdy rozrusznik działa właściwie i akumulator jest dostatecznie naładowany. Rozrusznik składa się z zespołu sprzęgła zębnika, korpusu z uzwojeniami i obudowy komutatora. W korpusie i obudowie jest ułożyskowany wirnik i komutator oraz znajduje się szczotkotrzymacz. W szczotkotrzymaczu są umieszczone szczotki węglowe, które podlegają powolnemu stałemu zużyciu. Rozrusznik przestaje pracować prawidłowo, gdy szczotki są nadmiernie zużyte. Z przodu w obudowie jest umieszczony zespół sprzęgła zębnika. Gdy rozrusznik zaczyna być zasilany napięciem przez wyłącznik zapłonu, osadzony na obudowie wyłącznik elektromagnetyczny przesuwa zębnik na wielowypuście śrubowym w kierunku wieńca zębatego na kole zamachowym. Po całkowitym wysunięciu zębnik jest mechanicznie połączony z kołem zamachowym i rozrusznik może obracać silnik z wymaganą prędkością obrotową. Jeśli silnik zostanie uruchomiony, zębnik otrzyma napęd od silnika i będzie miał przez chwilę prędkość obrotową wyższą niż rozrusznik, następnie mechaniczne połączenie zostanie przerwane. Do uruchomienia silnika spalinowego konieczne jest duże natężenie prądu, dlatego należy zwracać uwagę na prawidłowe połączenia przewodów, czyścić skorodowane styki i smarować je smarem zabezpieczającym. Wymontowanie i zamontowanie rozrusznika Silnik benzynowy Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Odłączyć przewody: (1)

przy zacisku 30, bezpośrednio od dodatniego bieguna akumulatora, (2) przy zacisku 50, prowadzący do włącznika zapłonu i rozrusznika. Na rysunku powyżej jest pokazany rozrusznik silnika wysokoprężnego. • Model XSi: odkręcić od kadłuba silnika tylny wspornik (2)

rozrusznika. • Wykręcić trzy śruby (2)

mocujące kołnierz rozrusznika i wyjąć rozrusznik. Zamontowanie • Zamontować rozrusznik i przymocować jego kołnierz trzema śrubami. Silnik wysokoprężny Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. • Wykręcić śruby mocujące (1)

i zdjąć osłonę termiczną (2). • Model XSi: przykręcić tylny wspornik rozrusznika. • Podłączyć przewody: (1)

przy zacisku 30, bezpośrednio od dodatniego bieguna akumulatora, (2) przy zacisku 50, prowadzący do włącznika zapłonu i rozrusznika. Na rysunku powyżej jest pokazany rozrusznik silnika wysokoprężnego. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Sprawdzić działanie rozrusznika. • Wykręcić dwie śruby mocujące (3)

• Wykręcić śrubę (4)

• Wymontować filtr powietrza i rurę dolotową • Odkręcić śruby mocujące (5)

i wyjąć wspornik rozrusznika (6). • Odłączyć przewody: (1)

przy zacisku 30, bezpośrednio od dodatniego bieguna akumulatora, (2) przy zacisku 50, prowadzący do włącznika zapłonu i rozrusznika. • Odkręcić śruby mocujące (7)

i wyjąć rozrusznik. Zamontowanie • Zamontować rozrusznik i dokręcić śruby mocujące momentem 17 N-m. • Osadzić wspornik rozrusznika i dokręcić go do kadłuba silnika momentem 10 N-m. • Podłączyć przewody: (1, rys. P-5406) przy zacisku 30, bezpośrednio od dodatniego bieguna akumulatora, (2) przy zacisku 50, prowadzący do włącznika zapłonu i rozrusznika. • Włożyć tylne śruby mocujące rozrusznik we wspornik i dokręcić momentem 17 N-m. • Dokręcić osłonę termiczną momentem 10 N-m. • Zamontować filtr powietrza • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Sprawdzić działanie rozrusznika. Sprawdzanie i wymiana wyłącznika elektromagnetycznego Sprawdzanie • Wymontować rozrusznik. • Do zacisku 50 (miejsce podłączenia przewodu o dużym przekroju) rozrusznika podłączyć napięcie akumulatora 12 V przewodem używanym przy uruchamianiu silnika za pomocą pomocniczego akumulatora. • Zębnik powinien wysunąć się do przodu po połączeniu zacisków 50 i 30 rozrusznika

przewodem pomocniczym. Jeśli to nie następuje, należy odkręcić wyłącznik elektromagnetyczny od obudowy rozrusznika i wymienić wyłącznik. W razie uszkodzenia wyłącznika elektromagnetycznego zębnik rozrusznika nie jest wprowadzany w wieniec zębaty koła zamachowego i rozrusznik nie może obracać wału korbowego silnika. Zamontowanie • Przykręcić wyłącznik elektromagnetyczny do rozrusznika. Miejsce łączenia (F)

w rozruszniku należy uszczelnić odpowiednim środkiem uszczelniającym. • Przykręcić przewody do wyłącznika elektromagnetycznego. • Sprawdzić rozrusznik, jak opisano wyżej. • Zamontować rozrusznik. OŚWIETLENIE I SYGNALIZACJA Do oświetlenia i sygnalizacji należą: reflektory, światła tylne, światła hamowania, światło cofania, kierunkowskazy, tylne światło przeciwmgłowe, oświetlenie tablicy rejestracyjnej i oświetlenie wewnętrzne. Żarówki ulegają zużyciu i powinny być wymieniane mniej więcej co 2 lata, nawet jeśli nie są uszkodzone. Nie dotyczy to stosowanych na przykład w reflektorach żarówek halogenowych, które są znacznie trwalsze i powinny być wymieniane po uszkodzeniu. Żarówki o zmniejszonej jasności rozpoznaje się po czarnym nalocie na szklanej bańce. Przed wymianą żarówki należy wyłączyć przełącznik oświetlenia, którego żarówka ma być wymieniona. Uwaga. Nie powinno się chwytać bańki żarówki gołą ręką, gdyż zanieczyszczenia mogą wyparować w wysokiej temperaturze i osadzić się na odbłyśniku reflektora, powodując jego zmętnienie. Plamy powstałe po przypadkowym dotknięciu należy usunąć nie wydzielającą włókien szmatką zmoczoną w spirytusie. Uszkodzoną żarówkę należy zastępować żarówką w tym samym wykonaniu.

Wymiana żarówek Reflektory Żarówki świateł drogowych i mijania oraz świateł postojowych lub parkowania znajdują się w obu reflektorach głównych. • Wyłączyć przełącznik odpowiedniego światła. • Otworzyć i podeprzeć pokrywę przedziału silnika. • Zdjąć osłonę reflektora (1)

i odłączyć złącze wielostykowe światła drogowego i mijania z tyłu reflektora. • Wyczepić klamrę z drutu (3) i wyjąć żarówkę światła drogowego i mijania. • W celu wymiany żarówki światła postojowego obrócić jej oprawkę (8)

i wyjąć z reflektora. • Wyjąć żarówkę światła postojowego (7) z oprawki. • Wcisnąć w oprawkę nową żarówkę światła postojowego. • Zamontować nową żarówkę światła drogowego i mijania tak, aby występ cokołu żarówki wszedł w odpowiednie wycięcie w obudowie. Zamocować klamrę z drutu. • Podłączyć złącze i założyć osłonę reflektora. Kierunkowskazy przednie • Wymontować lampę kierunkowskazu • Obrócić w lewo i wyjąć oprawkę żarówki z tyłu lampy kierunkowskazu

• Wcisnąć lekko żarówkę w oprawkę, obrócić w lewo i wyjąć. • Wcisnąć nową żarówkę w oprawkę, obrócić w prawo do oporu. • Zamontować oprawkę żarówki w lampie przez obrót w prawo. Zwrócić uwagę na właściwe ułożenie gumowej uszczelki. • Zamontować lampę kierunkowskazu Kierunkowskazy boczne • Przesunąć lampę kierunkowskazu (1)

w tył, podważyć ją ostrożnie małym wkrętakiem i wyjąć. Uwaga. Owinąć wkrętak szmatką, aby uniknąć uszkodzenia lakieru. • Wyjąć oprawkę żarówki (2) z obudowy. • Wyciągnąć żarówkę z oprawki

• Wcisnąć nową żarówkę w oprawkę. • Zamontować oprawkę w obudowie lampy. • Zamocować lampę kierunkowskazu w błotniku.

Lampy tylne • Otworzyć pokrywę tylną. • Wykręcić dwa wkręty (strzałki)

w kloszu lampy i zdjąć klosz. • Nieco wcisnąć uszkodzoną żarówkę, obrócić w lewo i wyjąć. • Wcisnąć w oprawkę nową żarówkę i zamocować ją, obracając w prawo. • Przyłożyć do obudowy lampy i przykręcić klosz z uszczelką gumową. Oświetlenie tablicy rejestracyjnej • Podważyć ostrożnie wkrętakiem i wyjąć klosz żarówki. • Wyjąć uszkodzoną żarówkę z oprawki i wymienić. • Włożyć i zamocować klosz. Oświetlenie wewnętrzne • Podważyć oprawę lampki wkrętakiem i wyjąć z wykładziny dachu. Uwaga. Przy wyjmowaniu oprawy może się złamać metalowy zacisk (strzałka)

Zacisku nie można kupić jako oddzielnej części zamiennej. • Wymienić żarówkę rurkową. W razie potrzeby wygiąć odpowiednio styki. • Wcisnąć lampkę w oprawę. Wymontowanie i zamontowanie lampy tylnej Wymontowanie • Zdjąć osłonę (9)

• Jeśli to konieczne, wyjąć klucz koła zapasowego (10). • Wykręcić wkręt mocujący (11) i zdjąć pokrywę (12). • Odłączyć złącze wielostykowe (13)

• Wykręcić wkręty mocujące (14) i wyjąć lampę tylną. Zamontowanie • Osadzić lampę tylną i przykręcić ją wkrętami mocującymi. • Podłączyć złącze wielostykowe. • Nałożyć pokrywę i wkręcić wkręt mocujący. • Wcisnąć osłonę. Ustawianie świateł Właściwe ustawienie reflektorów ma duże znaczenie dla bezpieczeństwa ruchu. Dokładne ustawienie świateł jest możliwe tylko za pomocą optycznych przyrządów kontrolnych. Dlatego opisano tylko elementy, za których pomocą można dokonać ustawienia i warunki, jakie powinny być spełnione do jego właściwego przeprowadzenia. • Powietrze w ogumieniu powinno mieć właściwe ciśnienie. • Nie załadowany samochód należy obciążyć masą 75 kg (jedna osoba) na środku tylnego siedzenia. • Zbiornik paliwa powinien być pełny. • Samochód powinien stać na równej powierzchni. • Nacisnąć silnie przód samochodu kilka razy,aby umożliwić właściwe ułożenie zawieszenia przedniego. • Światła reflektorów należy ustawiać przy włączonych światłach mijania. Właściwa wartość pochylenia dla zwykłych reflektorów wynosi 10 cm na 10 m odległości.

• Jeśli jest zamontowany korektor ustawienia reflektorów, ustawić jego pokrętło na tablicy rozdzielczej w położeniu „0"

• Otworzyć pokrywę przedziału silnika. • Śruby regulacyjne są dostępne od strony przedziału silnika. Śruba pokazana strzałką na rys.

służy do regulacji w płaszczyźnie pionowej. Śruba do ustawiania światła w płaszczyźnie poziomej znajduje się obok reflektora od środka samochodu. Wymontowanie i zamontowanie reflektora Wymontowanie • Wymontować lampę kierunkowskazu • Pociągnąć silnie reflektor (3)

w przód, dzięki czemu wychodzi on z zaczepów (4). • Zdjąć osłonę (5) i odłączyć złącza wielostykowe (6) z tyłu reflektora. • Wyciągnąć z tyłu reflektora oprawkę żarówki światła postojowego. • Wyjąć reflektor. Zamontowanie • Zamontować żarówkę światła postojowego w reflektorze. Podłączyć złącza wielostykowe i wcisnąć osłonę. • Włożyć reflektor i zamocować go w zaczepach. • Zamontować lampę kierunkowskazu. • Sprawdzić ustawienie reflektorów i w razie potrzeby wyregulować w stacji obsługi. Wymontowanie i zamontowanie kierunkowskazów przednich Wymontowanie • Wyczepić sprężynę (1)

• Wyjąć w przód lampę kierunkowskazu z błotnika. • Obrócić w lewo i wyjąć oprawkę żarówki z tyłu lampy kierunkowskazu. Zamontowanie • Zamontować oprawkę żarówki i obrócić ją w prawo, zapewniając właściwe ułożenie uszczelki gumowej. • Zamontować lampkę kierunkowskazu i zaczepić sprężynę. WSKAŹNIKI I OSPRZĘT DODATKOWY W samochodzie Peugeot 106 wskaźniki są umieszczone we wspólnej obudowie. Po wymontowaniu obudowy jest możliwa wymiana wskaźników lub żarówek do oświetlenia wskaźników. Tutaj opisaliśmy oprócz obudowy wskaźników również wymontowanie całej tablicy rozdzielczej z osłonami i przełącznikami. Uwaga. Ponieważ opisywane elementy są mocowane między innymi za pomocą śrub Torx, dlatego do odkręcania tych śrub jest niezbędny odpowiedni zestaw kluczy. Wymontowanie i zamontowanie obudowy wskaźników Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy

odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Odkręcić śruby mocujące (1)

i opuścić kolumnę kierownicy. • Odkręcić śruby mocujące (2) górnej osłony kolumny kierownicy. • Odchylić w górę górną osłonę kolumny kierownicy (3) i wyczepić haki mocujące. Zdjąć osłonę. • Wymontować pokrycie pod tablicą rozdzielczą. • Sięgnąć od dołu za tablicę rozdzielczą i odłączyć wałek prędkościomierza, odciągając go w tył. Jeśli nie ma dostępu do wałka, odkręcić nakrętkę wałka przy skrzynce przekładniowej, wysunąć obudowę wskaźników nieco dalej i odłączyć wałek prędkościomierza. • Wykręcić cztery wkręty mocujące (5)

osłony (6). • Odgiąć nieco górną krawędź tablicy rozdzielczej w górę w kierunku strzałki i wyczepić haki mocujące (7) osłony. • Odkręcić dwie śruby (8, rys. P-5827) i wyciągnąć obudowę wskaźników (9). • Odłączyć wszystkie złącza przewodów elektrycznych z tyłu obudowy wskaźników. • Wyjąć obudowę wskaźników. Zamontowanie • Podłączyć wszystkie złącza do obudowy wskaźników. • Zamocować wałek prędkościomierza w obudowie wskaźników. • Zamontować obudowę wskaźników w tablicy rozdzielczej i zamocować dwiema śrubami. • Zaczepić haki mocujące osłony i przykręcić osłonę. • Osadzić i przykręcić górną osłonę kolumny kierownicy. • Ustawić właściwie i dokręcić kolumnę kierownicy. • Zamontować pokrycie pod tablicą rozdzielczą. • Przykręcić nakrętką wałek prędkościomierza do skrzynki przekładniowej, jeśli został odkręcony. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Sprawdzić działanie wszystkich połączeń elektrycznych obudowy wskaźników. W samochodzie Peugeot 106 są stosowane obudowy wskaźników firmy VDO i firmy Jager z trzema wskaźnikami. Na rysunku

pokazano wersję Jager z trzema wskaźnikami (prędkościomierz, wskaźnik paliwa, zegar). Aby je wymienić, należy rozłożyć obudowę wskaźników. Wymiana żarówek • Wymontować osłonę obudowy wskaźników, • Sięgnąć za obudowę wskaźników i wyjąć oprawkę z uszkodzoną żarówką

• Wyjąć z oprawki i wymienić żarówkę. • Jeśli nie można wyjąć jednej z żarówek, należy wymontować obudowę wskaźników. • Podczas zamontowania oprawki zwrócić uwagę na to, aby styki przylegały do obwodu drukowanego. W razie potrzeby ustawić odpowiednio płytkę z obwodem drukowanym. Wymontowanie i zamontowanie wyłączników wciskowych W samochodzie Peugeot 106 wyłączniki świateł awaryjnych, ogrzewania szyby tylnej, tylnego światła przeciwmgłowego i innego wyposażenia specjalnego znajdują się w konsoli środkowej. Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Ściągnąć pokrętło regulacyjne dmuchawy (1)

i suwaki do regulacji ogrzewania (2). • Wykręcić wkręty z rowkiem krzyżowym (3), podważyć ostrożnie wkrętakiem i wyjąć osłonę przełączników ogrzewania. • Samochód z radioodbiornikiem: wymontować radioodbiornik • Samochód bez radioodbiornika: wyczepić klamry mocujące (6) za pomocą wkrętaka i wyjąć schowek (5). • Wykręcić nakrętki (17)

przez wnękę radioodbiornika. • Wykręcić wkręty z rowkiem krzyżowym (16) i zdjąć pokrycie (18).

• Wcisnąć dwa wąskie wkrętaki w wycięcia po lewej i prawej stronie odpowiedniego wyłącznika i wyjąć wyłącznik. • Odłączyć złącze wielostykowe z tyłu wyłącznika. Zamontowanie • Podłączyć złącza do wyłącznika. • Wcisnąć wyłącznik do wspornika, aż zostanie zamocowany. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Sprawdzić działanie zamontowanego wyłącznika. • Nałożyć pokrycie i przykręcić je nakrętkami i wkrętami. • Osadzić i przykręcić osłonę przełączników ogrzewania. • Zamontować pokrętło regulacyjne dmuchawy i suwaki do regulacji ogrzewania. • Samochód bez radioodbiornika: wcisnąć schowek w zaczepy, aż zostanie zamocowany. • Samochód z radioodbiornikiem: zamontować radioodbiornik • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. Wymontowanie i zamontowanie wyłączników kierunkowskazów, oświetlenia i wycieraczki Wyłączniki kierunkowskazów, oświetlenia, sygnalizacji światłami i wycieraczki stanowią zespół umieszczony pod kołem kierownicy. Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Odkręcić śruby mocujące dolnej osłony kolumny kierownicy (2)

• Odkręcić dwie śruby odpowiedniego wyłącznika i wyjąć go

• Odłączyć złącze wielostykowe od wyłącznika. Zamontowanie • Podłączyć złącze wielostykowe do wyłącznika. • Osadzić i dokręcić wyłącznik. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Sprawdzić działanie wyłącznika kierunkowskazów, oświetlenia i wycieraczki. • Osadzić i dokręcić osłonę kolumny kierownicy.

Wymiana wyłącznika oświetlenia wewnętrznego Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Otworzyć odpowiednie drzwi i zdjąć gumową osłonę z wyłącznika. • Odkręcić śrubę (strzałka)

i wyjąć wyłącznik na zewnątrz. • Odłączyć przewód z tyłu wyłącznika. Uwaga. Zwrócić uwagę, aby przewód nie wpadł w otwór w nadwoziu. Zamontowanie • Podłączyć przewód z tyłu wyłącznika. • Osadzić i dokręcić wyłącznik, nałożyć gumową osłonę. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. Wymontowanie i zamontowanie schowka Wymontowanie • Wyposażenie XN: wykręcić wkręty mocujące (2)

i wyjąć schowek (1). • Wykręcić wkręty mocujące (8)

i wyjąć schowek (9). Zamontowanie • Włożyć i przykręcić schowek. Wymontowanie i zamontowanie radioodbiornika Radioodbiorniki montowane przez producenta samochodu są wyposażone w zamocowania, które umożliwiają szybkie wkładanie i wyjmowanie radioodbiornika za pomocą specjalnych uchwytów (1)

które można nabyć w sklepach firmowych Peugeota. Uwaga. Zanim radioodbiornik zostanie wymontowany, ustalić kod zabezpieczający przed kradzieżą, który należy wprowadzić przed ponownym uruchomieniem radioodbiornika, gdy nastąpiła przerwa w zasilaniu prądem. Kod jest podany w dokumentach urządzenia. Sposób wprowadzania kodu zależy od typu radioodbiornika i jest opisany w jego instrukcji obsługi. Jeśli kod nie jest znany, radioodbiornik może być ponownie uruchomiony tylko w warsztacie specjalistycznym. Wymontowanie radioodbiornika zainstalowanego przez producenta samochodu • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Wsunąć specjalne uchwyty (1)

z prawej i lewej strony między radioodbiornika tablicę rozdzielczą. • Zaczepić i nacisnąć uchwyty, zwalniając w ten sposób klamry mocujące radioodbiornik. • Wyjąć radioodbiornik, odłączyć złącze wielostykowe i przewód antenowy. Zamontowanie • Podłączyć złącze wielostykowe i przewód antenowy do radioodbiornika. • Wsunąć radioodbiornik do wnęki tak, aby przewody nie zostały zaciśnięte. • Wcisnąć radioodbiornik w tablicę rozdzielczą, aż zostanie zamocowany klamrami. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • W razie potrzeby zaprogramować na nowo stacje nadawcze. Zainstalowanie radioodbiornika nie stanowiącego wyposażenia fabrycznego Radioodbiornik montowany przez producenta samochodu jest umieszczony nad zespołem regulacji ogrzewania. Samochody nie wyposażone w radioodbiornik mają w tym miejscu schowek, który należy wyjąć, jeśli ma być zamontowany radioodbiornik. Celowy jest zakup odpowiedniego zamocowania i złączy w stacji obsługi Peugeota. Większość radioodbiorników dostępnych w handlu ma zamocowania, które umożliwiają szybkie wkładanie i wyjmowanie radioodbiornika za pomocą specjalnych uchwytów

Takie uchwyty są w wyposażeniu radioodbiornika lub można je nabyć w sklepie ze sprzętem radiowym. Radioodbiornik przystosowany do uchwytów ma cztery otwory w płycie czołowej. • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Wyczepić wkrętakiem klamry mocujące (6)

i wyjąć schowek (5). • Wyciągnąć złącze wielostykowe i przewód antenowy z wnęki radioodbiornika

• Jeśli jest instalowany radioodbiornik nie będący wyposażeniem seryjnym, należy podłączyć zasilanie do złącza stanowiącego wyposażenie seryjne

• Podłączyć przewód antenowy do radioodbiornika. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Włączyć radioodbiornik i sprawdzić jego działanie. • Jeśli radioodbiornik ma kod zabezpieczający przed kradzieżą, wprowadzić ten kod (patrz instrukcja obsługi radioodbiornika). • Wsunąć i zamocować radioodbiornik we wnęce. • Nastawić zegar. • Samochód Peugeot 106 ma seryjny układ do eliminacji zakłóceń. Instalując dalsze elementy do tego układu, należy stosować elementy sprawdzone i dopuszczone do eksploatacji. Uwaga. Jeśli radioodbiornik został zainstalowany jako wyposażenie niefabryczne, może być konieczne dostrojenie go do anteny (patrz instrukcja obsługi załączona przez producenta radioodbiornika). Zamontowanie dodatkowego głośnika w drzwiach przednich • Wymontować osłonę skrzynki bezpieczników

• Wyczepić złącze zamocowane na skrzynce bezpieczników. • Wymontować schowek • Odłączyć złącze (4)

od zamocowania (3). • Ściągnąć z przodu uszczelki drzwi (5) po obu stronach. • Odchylić wykładzinę podłogi po obu stronach, aby był dostęp do otworów (6). • Wymontować pokrycie drzwi • Wyciągnąć po każdej stronie oba końce (A)

osłony przewodów (8) z otworów (7). • Przeciągnąć przewody głośnika od drzwi, przez osłonę przewodów i otwory, do złączy. • Podłączyć przewody głośnika do złączy: - czarny przewód (-) do styku 1A, - czerwony przewód (+) do styku 3B. • Przykręcić głośnik w schowku drzwi w przewidzianym do tego miejscu. • Podłączyć przewody do głośnika. • Zamontować płat pokrycia drzwi. • Ułożyć z powrotem wykładzinę podłogi i uszczelki drzwi. • Zamontować pokrywę skrzynki bezpieczników i schowek. Wymontowanie i zamontowanie anteny Samochód Peugeot 106 jest wyposażony seryjnie w antenę dachową, która jest przykręcona za lampką oświetlenia wewnętrznego. Wymontowanie • Podłożyć szmatkę i podważyć płaskim wkrętakiem osłonę lampki oświetlenia wewnętrznego. • Odkręcić nakrętkę mocującą przez otwór

WYCIERACZKI I SPRYSKIWACZE SZYB Wymiana gumowego pióra wycieraka Gumowe pióra wycieraka należy wymienić, jeśli pozostawiają na szybie ślady nieprawidłowej pracy. W handlu są oferowane kompletne wycieraki (z gumowym piórem) i same gumowe pióra wycieraków. Jeśli wymieniane są tylko pióra, należy zwrócić uwagę, aby wycieraki nie były wygięte. Pióro gumowe jest utrzymywane w dwóch metalowych prowadnicach (1)

które powinny być wyjmowane oddzielnie. Wymontowanie Uwaga. Podczas wykonywania prac przy wycieraczce należy wyjąć klucz z wyłącznika zapłonu. Poruszenie ramienia lub cięgła napędu wycieraczki może spowodować, przy położeniu wyłącznika zapłonu w pozycji „1", automatyczny ruch wycieraczki w położenie spoczynkowe i zranienie. • Odchylić do góry ramię z wycierakiem.

• Ustawić wycierak prostopadle do ramienia. • Wcisnąć zaczep sprężysty (A)

i zsunąć w dół wycierak z zagięcia ramienia. • Przesunąć wycierak w górę i zdjąć go przez otwór (B) z zagięcia ramienia wycieraka. • Ścisnąć obie stalowe prowadnice przy zamkniętej stronie gumowego pióra (w razie potrzeby zastosować szczypce), wyjąć je w bok z górnych zaczepów i wyciągnąć gumowe pióro razem z prowadnicami z pozostałych zaczepów wycieraka

Zamontowanie • Włożyć luźno nowe pióro gumowe bez prowadnic w jeden zaczep wycieraka. • Wprowadzić obie prowadnice w pióro gumowe tak, aby wycięcia prowadnic były skierowane do pióra i wchodziły w występy rowka. • Ścisnąć obie prowadnice i pióro szczypcami i wprowadzić je w pozostałe zaczepy w taki sposób, aby występy zaczepów weszły z obu stron we wgłębienia mocujące pióro (strzałka)

• Wsunąć wycierak na ramię i wprowadzić zaczep sprężysty w wygięcie ramienia. • Ustawić ramię wycieraka w normalnym położeniu. Sprawdzić, czy gumowe pióro przylega na całej swej długości do szyby. Wymontowanie i zamontowanie oraz regulacja spryskiwaczy szyb Wymontowanie • Otworzyć pokrywę przedziału silnika. • Odłączyć od dyszy przewód doprowadzający ciecz. • Ścisnąć zaczepy mocujące i wyciągnąć dyszę w górę z pokrywy przedziału silnika. Zamontowanie • Włożyć dyszę od góry w pokrywę przedziału silnika i wcisnąć dyszę, aż zostanie zamocowana. • Podłączyć przewód doprowadzający ciecz. Regulacja • Dysze można oczyścić szpilką lub sprężonym powietrzem i skorygować kierunek spryskiwania za pomocą szpilki

Wymontowanie i zamontowanie ramienia wycieraka Wymontowanie • Uruchomić na chwilę i wyłączyć silnik wycieraczki. Zaznaczyć taśmą skrajne położenie wycieraków na szybie. • Otworzyć pokrywę przedziału silnika. • Odkręcić nakrętkę mocującą (3)

• Odchylić w górę i zdjąć z czopa ramię wycieraka. Uwaga. Jeśli nie można zdjąć ramienia, należy podłożyć klucz płaski o rozwartosci 17 mm i ostrożnie podważyć ramię. Zamontowanie • Zamontować ramię wycieraka na wielowypuście czopa w zaznaczonym położeniu i przykręcić ramię niezbyt mocno. • Przyłożyć wycierak do szyby.

• Włączyć wycieraczkę i sprawdzić zasięg wycieraka, w razie potrzeby przestawić ramię. Wymontowanie i zamontowanie silnika wycieraczki Wymontowanie silnika wycieraczki szyby przedniej • Uruchomić wycieraczkę i wyłączyć ją za pomocą wyłącznika, co spowoduje ustawienie wycieraków w położeniu skrajnym. Zaznaczyć taśmą skrajne położenie wycieraków na szybie przedniej. • Otworzyć i podeprzeć pokrywę przedziału silnika. • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Wymontować ramiona wycieraków • Odkręcić nakrętki i śruby mocujące (strzałki)

zdjąć kratę wlotu powietrza pod szybą przednią. • Ściągnąć folię z silnika wycieraczki. • Odłączyć złącze wielostykowe od silnika wycieraczki. • Wykręcić śruby (2)

mocujące wycieraczkę do wsporników. • Wykręcić śruby (1) mocujące silnik do wspornika i wyjąć zespół napędu wycieraczki. Zamontowanie • Zamontować napęd, przykręcić silnik i wycieraczkę do wsporników. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Podłączyć złącze wielostykowe i ustawić silnik w położeniu skrajnym. • Osadzić i przykręcić kratę wlotu powietrza. • Zamontować ramiona wycieraków • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. Wymontowanie silnika wycieraczki szyby tylnej • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Wymontować ramię wycieraka • Odkręcić nakrętkę mocującą (1)

z czopa wycieraczki. • Otworzyć pokrywę tylną oraz odkręcić i wyczepić pokrycie. W tym celu wsunąć szeroką szpachlę lub wkrętak między pokrycie a pokrywę i podważyć pokrycie. • Odłączyć złącze wielostykowe od silnika wycieraczki (2). • Odkręcić nakrętki (3) mocujące silnik wycieraczki. • Wyjąć silnik wycieraczki (4). Zamontowanie • Osadzić i przykręcić silnik wycieraczki. • Wkręcić nakrętkę mocującą na czop wycieraczki. • Zamontować ramię wycieraka • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą.

Nadwozie Wiadomości wstępne Nadwozie samochodu Peugeot 106 jest samonośne. Podłoga, elementy boczne, dach i błotniki tylne są zgrzewane ze sobą. Większe uszkodzenia nadwozia powinny być naprawiane przez warsztat specjalistyczny. Pokrywa przedziału silnika, pokrywa bagażnika, drzwi i przednie błotniki są przykręcane i mogą być z łatwością wymieniane. Podczas ich montowania należy zapewnić właściwą regulację (szczeliny między elementem wymienianym i przyległymi elementami nadwozia), w przeciwnym razie podczas jazdy drzwi stukają lub zwiększa się hałas wewnątrz samochodu. Szczeliny między elementami muszą mieć jednakową szerokość na całej swej długości. Wiele elementów jest mocowanych śrubami Torx, więc konieczne jest posiadanie zestawu kluczy do tych śrub. Zasady bezpieczeństwa podczas prac przy nadwoziu - Jeśli są wykonywane prace spawalnicze lub inne prace powodujące iskrzenie w pobliżu akumulatora, konieczne jest wymontowanie akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora. - Przed przystąpieniem do spawania lub innych prac powodujących iskrzenie należy przygotować gaśnicę. - Nie wolno spawać ani łączyć przez lutowanie twardych lub miękkich części urządzenia klimatyzacyjnego napełnionego czynnikiem chłodniczym. Odnosi się to również do spawania i lutowania w samochodzie, jeśli istnieje niebezpieczeństwo nagrzania części urządzenia klimatyzacyjnego. Uwaga. Nie należy rozszczelniać obiegu czynnika chłodniczego wypełniającego urządzenie klimatyzacyjne. - Podczas renowacji lakieru samochód wolno podgrzewać w suszarni najwyżej do temperatury +80°C. W wyższych temperaturach mogą ulec uszkodzeniu elektroniczne urządzenia sterujące. Wymontowanie i zamontowanie zderzaka przedniego Wymontowanie • Wymontować obie lampki kierunkowskazów • Wymontować oba reflektory • Wymontować dodatkowy reflektor, jeśli jest zamontowany. • Wymontować króciec wlewowy (1) zbiornika spryskiwaczy szyb. • Odkręcić śruby mocujące (2) po obu stronach. • Odkręcić trzy śruby (3)

u dołu zderzaka. • Za pomocą szczypiec usunąć oba elementy mocujące (4) osłony wnęki koła. • Wymontować obie osłony wnęki koła. • Wymontować zbiornik cieczy do spryskiwania szyb. • Odkręcić śruby (9 i 10)

po obu stronach. • Zdjąć zderzak (11) przy pomocy drugiej osoby. • Jeśli są zainstalowane, odłączyć przewody spryskiwaczy reflektorów od dysz, znajdujących się w zderzaku. Zamontowanie nowego zderzaka W zależności od modelu i wyposażenia samochodu może być konieczne dopasowanie nowego zderzaka do istniejącego wyposażenia dodatkowego.

Samochód ze spryskiwaczami reflektorów • Wymontować dysze spryskiwaczy ze zderzaka starego typu. W tym celu ściągnąć przewód (10)

odkręcić nakrętkę (9) i wyjąć dyszę (8). • Wywiercić w nowym zderzaku dwa otwory (7)

średnicy 19 mm. Uwaga. Zapewnić właściwe pochylenie otworów. • Włożyć dysze spryskiwaczy reflektorów w nowy zderzak i przykręcić je nakrętkami. • Wsunąć przewody na dysze spryskiwaczy. Samochód z reflektorem dodatkowym • Otwór na dodatkowy reflektor jest zaznaczony na tylnej stronie zderzaka

Wypiłować otwór w nowym zderzaku. • Jeśli ma być zamontowany oryginalny reflektor dodatkowy Peugeota, wywiercić otwór średnicy 30 mm zgodnie z rysunkiem

Zamontowanie • Osadzić zderzak. • Jeśli są zainstalowane, wsunąć przewody spryskiwaczy reflektorów na dysze. • Włożyć śruby (9) i (10) po obu stronach

• Włożyć trzy śruby (3)

• Ustawić zderzak tak, aby po obu stronach była jednakowa szczelina między błotnikiem i zderzakiem. Dokręcić śruby mocujące. • Zamontować zbiornik cieczy spryskiwaczy szyby. • Zamontować obie osłony wnęki koła. • Zamontować oba reflektory • Zamontować oba kierunkowskazy • Zamontować dodatkowy reflektor, jeśli został wymontowany.

Wymontowanie i zamontowanie zderzaka tylnego Wymontowanie • Wyjąć klucz do kół i odkręcić kratkę nawiewu na wewnętrznej stronie bagażnika. • Wyjąć pokrywki (4)

i odkręcić znajdujące się pod nimi śruby (5) i (6). • Odłączyć złącze oświetlenia tablicy rejestracyjnej (7)

• Za pomocą przebijaka średnicy 3 mm usunąć zaczepy mocujące (9)

• Ściągnąć szczypcami klamry (10) po obu stronach. • Usunąć element mocujący (11) i zdjąć osłonę (12). • Zdjąć zderzak przy pomocy drugiej osoby. Podczas zdejmowania wyciągnąć z otworu gumową tulejkę (8)

z przewodem oświetlenia tablicy rejestracyjnej. Zamontowanie • Przyłożyć zderzak do nadwozia przy pomocy drugiej osoby, przeciągnąć przez otwór przewód oświetlenia tablicy rejestracyjnej i zamontować gumową tulejkę. • Włożyć śruby mocujące zderzak po obu stronach. • Ustawić zderzak tak, aby po obu stronach była jednakowa szczelina między błotnikiem i zderzakiem. Dokręcić śruby mocujące i włożyć kapturki. • Nałożyć osłonę i zamocować ją zaciskami. • Podłączyć przewód oświetlenia tablicy rejestracyjnej. • Zamontować kratkę nawiewu i włożyć klucz do kół. Wymontowanie i zamontowanie błotnika przedniego Wymontowanie • Wymontować kierunkowskaz • Wymontować boczną lampkę kierunkowskazu, jeśli jest zainstalowana • Wymontować reflektor • Wymontować zderzak przedni • Otworzyć i podeprzeć pokrywę przedziału silnika. • Odkręcić górne śruby mocujące błotnik (strzałki)

• Odkręcić pozostałe śruby mocujące błotnik (strzałki)

• Środek do ochrony antykorozyjnej podwozia i kit uszczelniający utrudniają wyjęcie błotnika i przyczyniają się do jego odkształcenia podczas wymontowania. Jeśli błotnik ma być zamontowany ponownie, potrzebna jest dmuchawa gorącego powietrza, która pozwala na ogrzanie błotnika do temperatury co najmniej +600°C. • Założyć płaską dyszę na dmuchawę i, zmiękczając środek do ochrony antykorozyjnej i kit uszczelniający w miejscu połączenia, ostrożnie odrywać błotnik. Zamontowanie • Polakierować błotnik, jeśli jest to konieczne. • Oczyścić i w razie potrzeby wyprostować powierzchnie styku błotnika z sąsiednimi elementami. • Nałożyć na powierzchnie łączenia taśmę do uszczelniania błotników. • Osadzić, ustawić i przykręcić błotnik. Zwrócić przy tym uwagę na równomierny odstęp między pokrywą przedziału silnika i błotnikiem. • Nanieść środek do konserwacji podwozia na wewnętrzną stronę błotnika. • Zamontować zderzak • Zamontować osłonę wnęki koła. • Zamontować reflektor • Zamontować kierunkowskaz • Zamontować boczną lampkę kierunkowskazu Wymontowanie i zamontowanie oraz regulacja pokrywy przedziału silnika Wymontowanie • Zaznaczyć położenie pokrywy przedziału silnika przez obrysowanie łbów śrub mocujących zawiasy

co ułatwia ponowne zamontowanie pokrywy. • Podeprzeć pokrywę przedziału silnika, odłączyć przewód doprowadzający ciecz do spryskiwacza szyby.

• Odkręcić śrubę podpory pokrywy przy prawej kolumnie zawieszenia. • Wykręcić po obu stronach dwie śruby mocujące zawiasy i zdjąć pokrywę silnika przy pomocy drugiej osoby. Zamontowanie • Osadzić pokrywę przedziału silnika, wkręcić śruby, wyregulować pokrywę i dokręcić śruby. • Przykręcić podporę pokrywy. • Podłączyć przewód doprowadzający płyn do spryskiwacza szyby. • Zamknąć pokrywę przedziału silnika i sprawdzić jej ustawienie w stosunku do błotnika. W razie potrzeby wyregulować pokrywę. Regulacja • Poluzować śruby zawiasów i przesunąć pokrywę w kierunku wzdłużnym, aż zostanie ustawiona z zachowaniem równej odległości od błotników i jej przednia część będzie wyrównana z reflektorami. • Dokręcić śruby. • Wkręcić do oporu dwa gumowe ograniczniki z lewej i prawej strony. • Poluzować śruby mocujące zamek pokrywy i przesunąć zamek, aż pokrywa będzie po zamknięciu równoległa do górnych krawędzi błotnika. • Wykręcić ograniczniki tak, aby maska silnika była po zamknięciu lekko naprężona i równoległa do górnej krawędzi błotnika. Wymontowanie i zamontowanie linki i zamka pokrywy przedziału silnika Wymontowanie • Zaznaczyć położenie zamka pokrywy przedziału silnika. W tym celu obrysować łby śrub, aby po zamontowaniu zamek znalazł się w tym samym położeniu. • Wykręcić dwie śruby mocujące (1)

i wyjąć zamek pokrywy (3). • Odłączyć linkę (2) od zamka. • Wykręcić śruby mocujące (2)

dolnej osłony kolumny kierowniczej. Zdjąć osłonę. • Wciągnąć linkę do wnętrza samochodu przy dźwigni do otwierania pokrywy przedziału silnika. Zamontowanie • Ułożyć nową linkę zaczynając od wnętrza samochodu i podłączyć linkę do dźwigni. • Podłączyć linkę do zamka pokrywy przedziału silnika. • Osadzić zamek pokrywy i przesunąć w otworach śrub, aż śruby znajdą się w oznaczonych miejscach. Dokręcić śruby. Wymontowanie i zamontowanie oraz regulacja pokrywy tylnej Wymontowanie • Wyjąć półkę. • Zdjąć osłonę silnika wycieraczki, odłączyć elektryczne złącza wycieraczki i ogrzewania szyby tylnej. • Odłączyć wiązki przewodów elektrycznych od pokrywy i wyjąć osłonę przewodów z pokrywy. • Podeprzeć pokrywę lub utrzymać ją w otwartym położeniu przy pomocy drugiej osoby. • Ściągnąć amortyzator gazowy (1)

z czopa kulistego na pokrywie tylnej. W tym celu unieść nieco wkrętakiem (3) klamrę zabezpieczającą (2). Uwaga. Nie należy wyjmować całkowicie klamry zabezpieczającej z kulistej panewki, gdyż w przeciwnym razie klamra zostanie wygięta. • Ściągnąć gumową uszczelkę u góry, jak pokazano na rysunku

• Zdjąć pierścienie zabezpieczające i wybić sworznie trzpieniem. • Zdjąć pokrywę tylną przy pomocy drugiej osoby. Zamontowanie • Osadzić pokrywę tylną przy pomocy drugiej osoby, włożyć sworznie (5) i zabezpieczyć je pierścieniami (4)

• Ułożyć wiązki przewodów elektrycznych w pokrywie tylnej i podłączyć złącza przewodów. • Zamknąć pokrywę. Wyregulować pokrywę, jeśli jest ustawiona niewłaściwie. • Wcisnąć amortyzator gazowy na czop kulisty, przy czym klamra powinna zabezpieczyć połączenie. Regulacja • Odkręcić zamek pokrywy tylnej (2)

i odczepić cięgno uruchamiające. • Ustawić ograniczniki (1)

przez ich obracanie, po obu stronach pokrywy tylnej na odległość 29 mm od górnej krawędzi podkładki do powierzchni przylegania. • Ściągnąć gumową uszczelkę, jak pokazano na rysunku

• Wymontować tylne pasy bezpieczeństwa i poszycia boczne. • Odciągnąć ostrożnie w dół tylną krawędź poszycia dachu. • Wsunąć specjalny przyrząd Peugeota 7.1317 (1)

lub odpowiedni klucz oczkowy pod poszycie dachu i poluzować śruby zawiasów. • Przesuwać pokrywę w kierunku wzdłużnym i poprzecznym, aż będzie ustawiona z zachowaniem równego odstępu do wycięcia nadwozia. • Dokręcić śruby zawiasów. • Zamontować z powrotem poszycia boczne i pasy bezpieczeństwa. • Zaczepić cięgno uruchamiające i przykręcić zamek pokrywy tylnej. • Ustawić zamek. Ustawianie zamka Jeśli pokrywa tylna klekocze podczas jazdy na nierównej nawierzchni, należy ustawić zamek po zamontowaniu i wyregulowaniu pokrywy. • Poluzować śruby mocujące (4)

rygiel zamka (3). • Zamknąć pokrywę tylną; zamek i rygiel powinny być w położeniu zamkniętym. • Pomocnik z zewnątrz powinien docisnąć pokrywę tylną do ograniczników.

• Dokręcić od wewnątrz śruby mocujące rygiel zamka. • Umieścić na ogranicznikach nakładki z gumy (5)

grubości 2 mm. • Sprawdzić ustawienie, w razie potrzeby ustawić pokrywę tylną ponownie. Podczas zamykania zamek powinien zaczepiać za rygiel i nie powinien mieć luzu w stanie zamkniętym. Wymontowanie i zamontowanie zamka pokrywy tylnej Wymontowanie • Wyjąć osłonę od wewnętrznej strony pokrywy. • Wyciągnąć w górę (strzałka)

widełki (1) ustalające bębenek zamka (3). • Wyjąć bębenek zamka, odłączyć od niego cięgno (4) łączące z zamkiem. Zaznaczyć położenie elementów. • Wykręcić śruby mocujące i wyjąć zamek pokrywy tylnej (2)

Zamontowanie • Podłączyć cięgno do zamka pokrywy tylnej i przykręcić zamek do pokrywy. • Zaczepić cięgno za bębenek zamka i zamontować bębenek z przekładką (2)

• Wsunąć z góry od strony wewnętrznej widełki ustalające bębenek zamka. • Zamknąć pokrywę tylną. Jeśli pokrywa nie zamyka się lekko lub nie jest równomierny odstęp od nadwozia, należy poluzować zamek i przesunąć go odpowiednio. Wymontowanie i zamontowanie drzwi Wymontowanie • Wymontować pokrycie drzwi • Wyciągnąć oba końce (A)

osłony przewodów (8) z otworów (7). • Jeśli są zainstalowane, wyciągnąć z drzwi elektryczne przewody głośnika i silnika do opuszczania szyby. • Wybić w dół za pomocą młotka i odpowiedniego przebijaka tulejkę rozprężną ogranicznika drzwi

• Przytrzymać drzwi przy pomocy drugiej osoby. • Wykręcić najpierw dolny i potem górny sworzeń zawiasu (6)

za pomocą klucza do gniazd Torx EX230 i zdjąć drzwi. Zamontowanie • Jeśli należy zamontować nowe drzwi, wykręcić z wymontowanych drzwi z wewnętrznej strony śruby mocujące (4)

i wyjąć płytkę zawiasu (1), nakładkę (2) oraz wkładkę (3). Przełożyć te części na nowe drzwi. • Osadzić drzwi i dokręcić je oboma sworzniami zawiasów. • Zamknąć drzwi. Uwaga. Odstęp między drzwiami i wycięciem nadwozia powinien być równomierny na całym obwodzie. W razie potrzeby należy wyregulować drzwi. W tym celu poluzować śruby zawiasów oraz rygiel drzwi i przesunąć odpowiednio drzwi. • Wyregulować rygiel, jeśli drzwi podczas zamykania przesuwają się w górę lub są nieszczelne. • Wbić tulejkę rozprężną ogranicznika drzwi. • Jeśli są zainstalowane, wciągnąć w drzwi przez osłonę przewody głośnika i silnika

opuszczania szyby. Wcisnąć końce osłony w otwory. • Zamontować płat pokrycia drzwi Wymontowanie i zamontowanie oraz regulacja rygla drzwi Wymontowanie • Zaznaczyć położenie rygla drzwi (2)

obrysowując go odpowiednim rysikiem. • Wykręcić śruby mocujące (1) wkrętakiem i zdjąć rygiel. Zamontowanie • Przyłożyć rygiel i umocować go luźno dwiema śrubami. • Ustawić i dokręcić rygiel w zaznaczonym położeniu. • Zamknąć ostrożnie drzwi i sprawdzić, czy zamek drzwi zaczepia za rygiel i drzwi są dostatecznie dociśnięte do nadwozia. W razie potrzeby wyregulować rygiel. Regulacja Mechanizm zamka powinien być wyregulowany tak, aby po zamknięciu drzwi uszczelka była dociśnięta, co zapobiega przewiewom, przenikaniu wody do wnętrza samochodu i hałasom. Z czasem gumowe uszczelki mogą osiąść, co może doprowadzić do wyżej wymienionych niedomagań. W takim przypadku, a także po zamontowaniu drzwi, należy wyregulować rygiel drzwi. • Poluzować wkrętakiem śruby mocujące (1)

sworzeń rygla o około pół obrotu. • Przesunąć rygiel trochę do wewnątrz i ponownie dokręcić. • Jeśli zostały zamontowane nowe drzwi, należy sprawdzić także, czy oś symetrii zaczepu zamka pokrywa się z osią rygla. W razie potrzeby należy przesunąć rygiel w górę lub w dół. • Zamknąć drzwi, co powinno się odbywać bez użycia nadmiernej siły. W razie potrzeby powtórzyć regulację. Wymontowanie i zamontowanie płata pokrycia drzwi Wymontowanie • Samochód z elektrycznym opuszczaniem szyby: odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Podważyć szerokim wkrętakiem i wyjąć korbkę mechanizmu opuszczania szyby (3)

i ramkę (2) klamki wewnętrznej. • Odkręcić dwa wkręty mocujące i zdjąć uchwyt (1). • Podważyć ostrożnie szerokim wkrętakiem i zdjąć osłonę (4). W samochodzie z mechanizmem opuszczania szyby o napędzie elektrycznym rozłączyć złącze wtykowe. • Odkręcić dziewięć wkrętów mocujących i zdjąć schowek w drzwiach (5). • Jeśli jest zamontowany, odłączyć przewód od głośnika. • Podważyć płat pokrycia drzwi (6) przy ramie najpierw u dołu, potem u góry za pomocą szerokiej plastykowej szpachli lub chwycić pokrycie palcami od tyłu. W stacji obsługi wkłada się za pokrycie przy zaciskach specjalny przyrząd, na przykład Hazet nr 799-3. Należy podkładać szmatkę pod przyrząd, aby nie uszkodzić lakieru. • Odciągnąć i wyjąć płat pokrycia z ramy drzwi. Zamontowanie • Sprawdzić zaciski z tworzywa sztucznego, czy nie są uszkodzone i czy są pewnie osadzone. Wymienić uszkodzone zaciski. • Wstawić płat pokrycia w wycięcie drzwi. Jeśli zostały odłączone, przeciągnąć przez odpowiednie otwory przewody elektryczne napędu opuszczania szyby lub głośnika. Wbić dłonią zaciski mocujące. • Nałożyć uchwyt i przykręcić dwoma wkrętami. • Osadzić korbkę opuszczania szyby na osi. • Wcisnąć ramkę klamki wewnętrznej. • Jeśli został odłączony, podłączyć przewód do głośnika. • Osadzić i przykręcić schowek w drzwiach. • Jeśli zostało odłączone, podłączyć do wyłącznika złącze wtykowe elektrycznego opuszczania szyby. • Osadzić i wcisnąć osłonę. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. Wymontowanie i zamontowanie bębenka zamka, zamka drzwi i klamki zewnętrznej Wymontowanie bębenka zamka • Do wymontowania bębenka zamka jest potrzebny specjalny przyrząd, który można wykonać według rysunku

• Wyjąć osłonę z otworu na krawędzi drzwi. • Przez otwór wkręcić specjalny przyrząd w widełki mocujące. • Odsunąć widełki mocujące (8)

od bębenka zamka za pomocą przyrządu. • Wyjąć na zewnątrz bębenek zamka i odłączyć cięgno. Uwaga. Gdy bębenek zamka jest wymontowany, nie należy wykręcać przyrządu z widełek mocujących, gdyż w przeciwnym razie widełki spadną. W celu ponownego zamontowania bębenka zamka byłoby wtedy konieczne wymontowanie płata pokrycia drzwi. Zamontowanie bębenka zamka • Podłączyć cięgno i włożyć bębenek zamka. • Wciągnąć widełki mocujące na bębenek zamka za pomocą przyrządu. • Wykręcić przyrząd specjalny i zamknąć otwór osłoną. Wymontowanie zamka drzwi • Wymontować płat pokrycia drzwi • Ściągnąć ostrożnie folię uszczelniającą drzwi. • Przesunąć do przodu klamkę wewnętrzną i wyczepić ją z ramy drzwi. Wysunąć trochę klamkę. • Odłączyć cięgno od klamki wewnętrznej. Zaznaczyć położenie gumowego elementu (1)

w celu ułatwienia zamontowania. • Zwolnić cięgna przycisku blokady i klamki zewnętrznej przez odchylenie klamer w kierunku strzałki i odłączyć od dźwigni. Na rysunku

pokazano wymontowany zamek drzwi. • Odkręcić śruby mocujące (2)

zamka i wyjąć zamek od wewnątrz. • Wymontowanie klamki zewnętrznej w samochodzie 5-drzwiowym: wyczepić cięgno przy zamku

Wykręcić od strony wewnętrznej drzwi jedną śrubę Torx i jedną nakrętkę. Wymontowanie klamki zewnętrznej w samochodzie 3-drzwiowym: wyczepić cięgno (10)

przy zamku. Odkręcić dużym wkrętakiem śrubę mocującą. Obrócić klamkę (9) przez otwór zamka i wyjąć klamkę. Zamontowanie • Zamontowanie odbywa się w kolejności odwrotnej do wymontowania. • Przykleić starannie i szczelnie folię za pomocą taśmy klejącej, aby zapobiec przewiewom i przedostawaniu się wody do wnętrza samochodu. • Przed zamontowaniem płata pokrycia drzwi sprawdzić, czy zamek działa właściwie i korbka opuszczania szyby obraca się bez oporu. Wymontowanie i zamontowanie mechanizmu opuszczania szyby Wymontowanie • Samochód z elektrycznym opuszczaniem szyby: odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora. • Wymontować płat pokrycia drzwi • Ściągnąć ostrożnie folię uszczelniającą drzwi. • Wymontować szybę drzwi • Nawiercić ostrożnie nity (11)

za pomocą wiertarki z wiertłem średnicy 6 mm. • Odkręcić śruby mocujące (13)

• Odłączyć złącza przewodów elektrycznego opuszczania szyby. • Odchylić mechanizm opuszczania szyby (12)

i wyjąć go przez wycięcie w wewnętrznej ściance drzwi. Zamontowanie • Zamontować mechanizm opuszczania szyby i dokręcić go śrubami mocującymi. • Przynitować mechanizm korbowy nitami zamykanymi jednostronnie. • Zamontować szybę drzwi • Przeprowadzić próbę unoszenia i opuszczania szyby. • Przykleić starannie i szczelnie folię za pomocą taśmy klejącej, aby zapobiec przewiewom i przedostawaniu się wody do wnętrza samochodu. • Zamontować płat pokrycia drzwi • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. Wymontowanie i zamontowanie szyby drzwi i uszczelnień szyby Wymontowanie • Wymontować płat pokrycia drzwi • Ściągnąć ostrożnie folię uszczelniającą drzwi. • Nałożyć korbkę na oś mechanizmu i opuścić całkowicie szybę. • Ściągnąć uszczelkę (7)

z wnęki drzwi. • Wyciągnąć częściowo z prowadnicy uszczelkę (8). • Obrócić klamrę mocującą (9)

w kierunku strzałki i wyjąć klamrę. • Odłączyć szybę drzwi, pochylić ją do przodu i wyjąć ostrożnie w górę z wnęki drzwi. Zamontowanie • Wprowadzić szybę drzwi od góry. • Umocować szybę klamrą do mechanizmu opuszczania. • Zamontować uszczelki. • Przykleić starannie i szczelnie folię za pomocą taśmy klejącej, aby zapobiec przewiewom i

przedostawaniu się wody do wnętrza samochodu. • Przed zamontowaniem płata pokrycia drzwi należy unieść szybę i sprawdzić, czy przesuwa się bez oporu. W razie potrzeby zmienić ustawienie przedniej prowadnicy szyby. W tym celu poluzować śrubę prowadnicy, przesunąć odpowiednio prowadnicę i dokręcić śrubę. Wymiana szkła lusterka zewnętrznego Szkło lusterka jest mocowane zaciskiem niezależnie od tego, czy lusterko zewnętrzne jest regulowane ręcznie lub elektrycznie. • Okleić taśmą dolną krawędź obudowy, aby zabezpieczyć ją przed uszkodzeniem. • Zwolnić sprężynę (1)

małym wkrętakiem. • Osadzić nowe szkło lusterka i zacisnąć sprężyną. Wymontowanie i zamontowanie lusterka zewnętrznego Wymontowanie • Ściągnąć nakładkę wewnętrzną (2)

• Lusterko zewnętrzne z regulacją mechaniczną: zwolnić zamocowanie (5) mechanizmu regulacyjnego (3). • Lusterko zewnętrzne z regulacją elektryczną: odłączyć złącza elektryczne. • Zdjąć nakładkę wewnętrzną (2). • Wykręcić śruby mocujące (7) i zdjąć lusterko. Zamontowanie • Osadzić i przykręcić lusterko. • Zamontować mechanizm regulacyjny lub podłączyć złącza przewodów elektrycznych. • Wcisnąć wewnątrz narożną nakładkę. Wymontowanie i zamontowanie mechanizmu regulacji lusterka zewnętrznego Wymontowanie • Wymontować szkło lusterka zewnętrznego. • Ściągnąć nakładkę wewnętrzną (2)

• Lusterko zewnętrzne z regulacją mechaniczną: zwolnić zamocowanie (5) mechanizmu regulacyjnego (3). • Lusterko zewnętrzne z regulacją elektryczną: odłączyć złącza elektryczne. • Zdjąć nakładkę wewnętrzną (2). • Wykręcić wkręty mocujące (4)

• Wyjąć mechanizm (5) przeprowadzając uchwyt regulacyjny lub przewody elektryczne przez uszczelkę (6)

Zamontowanie • Zamontować i przykręcić mechanizm, przeprowadzając uchwyt regulacyjny lub przewody elektryczne przez uszczelkę. • Wcisnąć nakładkę wewnętrzną. • Włożyć szkło lusterka. Wymontowanie i zamontowanie siedzenia przedniego Siedzenie jest zamocowane na dwóch prowadnicach, w których może być przesuwane. Wymontowanie • Przesunąć siedzenie w skrajne przednie położenie. • Odblokować oparcie i pochylić je do przodu. • Odkręcić tylne śruby mocujące (1)

przy obu prowadnicach. • Przesunąć siedzenie w skrajne tylne położenie. • Odkręcić przednie śruby mocujące (2)

przy obu prowadnicach. • Wyjąć siedzenie. Zamontowanie Uwaga. Musi być zachowana kolejność zamontowania. • Wstawić siedzenie do samochodu. • Momentem 20 N-m dokręcić śruby mocujące prowadnicy (A)

• Takim samym momentem 20 N-m dokręcić śruby mocujące prowadnicy (B). • Sprawdzić, czy działają obie blokady regulacji siedzenia i siedzenie jest właściwie unieruchomione. Wymontowanie i zamontowanie siedzenia tylnego Wymontowanie • Odchylić do przodu siedzenie tylne. • Wyjąć siedzenie w górę z zamocowania (1)

• Zwolnić blokadę (4)

oparcia (7) i odchylić oparcie w przód tak, aby górna jego krawędź znalazła się poniżej tylnej bocznej szyby (A). • Wykręcić śruby mocujące (5) i zdjąć podkładkę ryglującą (6). • Pociągnąć oparcie w górę i wyjąć je z elementów mocujących (8). Zamontowanie • Zamontować oparcie w elementach mocujących. • Włożyć i dokręcić podkładkę ryglującą. • Odchylić i zablokować oparcie w położeniu pionowym. • Zaczepić siedzenie tylne w zamocowaniu i odchylić w położenie poziome. NAPRAWY BLACHARSKO-LAKIERNICZE NADWOZIA Do wykonywania prac blacharskich i lakierowania nadwozia samochodu jest wymagana znajomość materiałów i doświadczenie w ich stosowaniu, którego nabywa się na ogół po wieloletniej praktyce. Z tego względu opisano w tym rozdziale tylko naprawę małych uszkodzeń blach nadwozia i lakieru. Do uzupełnienia powłoki jest niezbędny lakier o takim samym kolorze, gdyż nawet najmniejsze różnice są dostrzegalne zaraz po zakończeniu naprawy powłoki. Producent samochodu podaje oznaczenie koloru na tabliczce znamionowej, znajdującej się w przedziale silnika nad lewym reflektorem. Różnice między lakierem oryginalnym a lakierem używanym do uzupełnień wynikają stąd, że z biegiem czasu lakier na samochodzie zmienia się z powodu starzenia, oddziaływania ultrafioletowego promieniowania słonecznego, dużych różnic temperatury, warunków atmosferycznych i wpływów substancji chemicznych, na przykład przemysłowego zanieczyszczenia powietrza.

Mogą nastąpić także uszkodzenia powierzchni lakieru, zmiana koloru i wyblakniecie, jeśli używa się nieodpowiednich środków do mycia i pielęgnacji lakieru. Powłoki lakierowe metalizowane składają się z dwóch warstw: „metalicznej" farby gruntowej i bezbarwnego lakieru nawierzchniowego. Lakier bezbarwny jest natryskiwany na wilgotną farbę gruntową. Niebezpieczeństwo wystąpienia różnicy w kolorach jest szczególnie duże w przypadku uzupełniania lakieru metalizowanego, ponieważ już sama różnica lepkości lakieru uzupełniającego w stosunku do lakieru oryginalnego może powodować zmiany w odcieniach kolorów. Naprawa drobnych uszkodzeń lakieru Regularne usuwanie małych uszkodzeń lakieru pozwala uniknąć korozji blach nadwozia i większych napraw. Do naprawy małych zadrapań i uszkodzeń spowodowanych uderzeniami kamieni wystarcza na ogół mały zestaw renowacyjny, gdy uszkodzenia spowodowały jedynie odpryśnięcie lakieru nawierzchniowego i nie odsłoniły metalicznej powierzchni blachy. Oprócz pojemnika lakieru z pędzelkiem jest stosowana także, dostępna w sklepach z akcesoriami samochodowymi, samoprzylepna folia lakierowana, jeśli uszkodzenie jest bardzo mało widoczne lub ma być tylko zagruntowane. Głębsze uszkodzenie kamieniami, z widocznymi śladami rdzy, należy oczyścić do odsłonięcia metalicznego podłoża za pomocą skrobaka do rdzy, noża lub małego wkrętaka. Ważne jest, aby usunąć najmniejsze ślady rdzy. Skrobak do rdzy jest to mała tulejka z tworzywa sztucznego, w której jest umocowana krótka druciana szczoteczka do wydrapywania rdzy. Oczyszczone miejsca muszą być dokładnie osuszone i odtłuszczone. W tym celu naprawiane miejsce i sąsiadującą z nim powierzchnię lakieru należy oczyścić środkiem do usuwania silikonów. Na czystą powierzchnię metalu nakłada się pędzelkiem cienką warstwę farby gruntowej. Ponieważ farba gruntowa jest na ogół dostępna w aerozolu, można natrysnąć trochę lakieru na wieczko i maczać w nim pędzelek. Po wyschnięciu farby gruntowej nakładany jest lakier nawierzchniowy. Pojemnik z takim lakierem ma pędzelek w zakrętce. Jeśli jest do dyspozycji lakier w odpowiednim kolorze tylko w aerozolu, należy natryskać trochę lakieru na wieczko i nanosić go zwykłym pędzelkiem do farb wodnych. Jednorazowo należy nakładać cienką warstewkę lakieru, aby nie spływał, i zostawić lakier do całkowitego wyschnięcia. Nakładanie lakieru jest powtarzane tak długo, aż zostanie wypełniony ubytek i naprawiane miejsce zostanie wyrównane z otaczającą je powierzchnią lakieru. Naprawa wgnieceń blach nadwozia, naprawa miejsc skorodowanych Małe wgłębienia można wyklepywać za pomocą specjalnego młotka i odpowiedniego kowadełka ręcznego. W przypadku dziur w nadwoziu, spowodowanych przez korozję, zaleca się, zależnie od zakresu uszkodzenia, wymianę kompletnej części lub wspawanie kawałka blachy. • Małe wgłębienia można wyklepywać młotkiem do blach, podkładając z drugiej strony ręczne kowadełko

Nie należy uderzać młotkiem zbyt silnie, gdyż blacha zostanie rozklepana zbyt mocno i nie będzie można jej wyrównać. Wgłębienie naprawia się równomiernymi uderzeniami, rozpoczynając od jego brzegu i przesuwając się do środka. • Co jakiś czas należy sprawdzać wyklepywaną powierzchnię dłonią, aż do uzyskania wymaganego kształtu. Mniejsze nierówności są usuwane przez szpachlowanie. • Ślady rdzy i resztki starego lakieru usuwa się starannie z naprawionego miejsca za pomocą papieru ściernego o dużej ziarnistości (120), nałożonego na klocek, albo odpowiedniej tarczy ściernej. Sąsiednie listwy ozdobne lub części z tworzywa sztucznego należy okleić taśmą w celu zabezpieczenia przed przy padkowym porysowaniem. Naprawa miejsc skorodowanych za pomocą tkaniny szklanej. Ta metoda pozwala tylko na prowizoryczną naprawę i na ogół naprawiane miejsce ulega po krótkim czasie ponownej korozji. Można ją stosować wyłącznie do części nadwozia nie przenoszących obciążeń. Po zagruntowaniu naprawianego miejsca należy wykonać następujące czynności. 1. Wykonać podkładkę z drewna lub grubego kartonu o kształcie dostosowanym do krzywizny nadwozia i przyłożyć od spodu do otworu. Bez takiej podkładki trudno jest uformować matę z włókna szklanego. Podkładkę należy posmarować specjalnym środkiem antyadhezyjnym, gdyż jest usuwana po wykonaniu naprawy i nie może się związać z żywicą poliestrową. 2. Nałożyć tkaninę szklaną w trzech warstwach, przy czym pierwsza warstwa powinna wychodzić tylko nieznacznie za krawędzie blachy, a ostatnia warstwa około 3 cm. 3. Wymieszać żywicę poliestrową z utwardzaczem zgodnie z instrukcją użytkowania w miseczce do rozrabiania gipsu. Należy ściśle zachować proporcje, w przeciwnym wypadku żywica wiąże się zbyt szybko lub zbyt wolno. Nie należy przygotowywać jednorazowo zbyt wiele żywicy, gdyż utwardzi się już w naczyniu. 4. Posmarować podkładkę żywicą poliestrową za pomocą pędzla, nałożyć pierwszą warstwę tkaniny szklanej i nasycić tkaninę żywicą. 5. Należy starannie usunąć wtrącenia powietrza, widoczne jako jasne miejsca, dociskając tkaninę w różnych kierunkach rolką, zanim zostanie nałożona i nasycona żywicą następna warstwa tkaniny. 6. Pozostawić żywicę poliestrową do utwardzenia na około 24 godziny. Wyjąć podkładkę i usunąć pilnikiem wystające włókna szklane. 7. Przygotować i polakierować powierzchnię. Przygotowanie powierzchni do lakierowania

• Przed każdą naprawą powłoki lakierniczej należy umyć samochód, aby usunąć pozostałości po szlifowaniu i uniknąć zanieczyszczenia nakładanej powłoki. • Prace lakiernicze powinny być wykonywane w temperaturze powyżej + 12°C, jednak nie w prażącym słońcu i nie przy silnym wietrze. Odrdzewianie • Naprawiane miejsce okleić wokół dużą ilością taśmy, aby przez nieuwagę nie uszkodzić sąsiednich powierzchni lakieru. • Wszystkie widoczne i ukryte pod pęcherzykami lakieru ślady korozji usunąć trójkątnym skrobakiem lub wkrętakiem i papierem ściernym o ziarnistości 120. • Przeszlifować brzegi uszkodzonego miejsca na szerokości 1 do 2 cm papierem ściernym o ziarnistości 320. • Cynkowane elementy nadwozia należy szlifować tylko do farby gruntowej, nie usuwać warstwy cynku. Natryskiwanie przeciwkorozyjnej farby gruntowej • Przetrzeć naprawiane miejsce w celu usunięcia tłuszczów oraz kurzu czystą szmatką zmoczoną w rozpuszczalniku nitro i pozostawić do wyschnięcia. • Farba gruntowa i nakładany na nią lakier nawierzchniowy powinny pochodzić od tego samego producenta, aby uniknąć powstawania pęcherzy i zmarszczeń w powłoce lakierowej. • Natryskiwać farbę gruntową bardzo cienką ale kryjącą warstwą na odrdzewioną blachę z odległości około 25 cm. Przed malowaniem należy w odległości kilku centymetrów od naprawianego miejsca nakleić papier za pomocą taśmy samoprzylepnej, aby zapobiec osiadaniu rozpylonej farby na sąsiednich powierzchniach. • Po 10 do 15 minutach można kontynuować natryskiwanie. Jeśli miejsce ma być szpachlowane, farba gruntowa powinna całkowicie wyschnąć. Szpachlowanie Rozróżnia się dwa rodzaje szpachlówki: dwuskładnikową i wyrównującą. Składniki szpachlówki wypełniającej są mieszane na krótko przed użyciem. Dwuskładnikowa szpachlówka wypełniająca musi być nakładana szybko, ponieważ jej utwardzanie następuje w krótkim czasie. Wykorzystuje się ją do wypełnienia większych zagłębień w blachach. Szpachlówka wyrównująca służy do zacierania i wygładzania małych nierówności i można ją nakładać w kilku warstwach. Oba rodzaje szpachlówki są dostępne w tubach i puszkach, szpachlówka wyrównująca także w pojemnikach aerozolowych. Uwaga. Choć są często podawane na puszkach zalecenia, aby nakładać szpachlówkę na czystą blachę, celowe jest uprzednie nałożenie farby gruntowej (ochrona przed korozją). • Nałożyć szpachlówkę dwuskładnikową, uwzględniając zalecenia producenta, na wyprostowane lub naprawione tkaniną szklaną miejsce i pozostawić do utwardzenia. • Po utwardzeniu zeszlifować nierówności ręcznie lub szlifierką, stosując papier ścierny o ziarnistości 180. Można stosować także wodoodporny papier ścierny i wtedy należy od czasu do czasu spłukiwać naprawiane miejsce i papier ścierny dużą ilością wody za pomocą gąbki. • Oczyścić naprawiane miejsce i pozostawić do wyschnięcia. • Pokryć naprawiane miejsce szpachlówką wyrównującą za pomocą szerokiej, elastycznej szpachli z tworzywa sztucznego

i pozostawić do utwardzenia przez co najmniej 2 godziny. Zaleca się stosowanie szpachlówki w aerozolu na zaokrągleniach o małym promieniu i na krawędziach. • Szpachlówka wyrównująca powinna schnąć, zależnie od grubości warstwy, przez 2 do 3 godzin. Szlifowanie W handlu jest dostępny papier ścierny o różnej ziarnistości. Im niższa jest numeracja papieru, tym grubsze ziarno. Do szlifowania szpachlówki dwuskładnikowej zaleca się ziarnistość 180 do 240; szpachlówką wyrównująca i stary lakier powinny być szlifowane na mokro papierem o ziarnistości 360. Papier ścierny o ziarnistości 600 zaleca się do wykańczającego szlifowania na mokro przed lakierowaniem. • Przeszlifować zgrubnie zaszpachlowane miejsce papierem ściernym 360, zwilżając je co jakiś czas gąbką

Należy zanurzać gąbkę od czasu do czasu w czystej wodzie, aby nasiąkła. • Do następnego szlifowania na mokro nadaje się najlepiej specjalny papier wodoodporny o ziarnistości 600, przy czym jest szlifowana również sąsiednia, podlegająca natryskowi

powierzchnia oryginalnego lakieru. Należy szlifować tylko w kierunku podłużnej osi samochodu, co zapewnia małą widoczność na lakierze drobnych rys pozostających po szlifowaniu. Oczyszczenie powierzchni Przed lakierowaniem należy usunąć ślady smarów i silikonów z wyszlifowanej powierzchni oraz z sąsiadującego lakieru na szerokości jednej do dwóch dłoni, do czego najlepiej nadaje się środek do zmywania silikonów. • Po szlifowaniu oczyścić starannie miejsce podlegające lakierowaniu i okleić dokładnie wszystkie sąsiadujące powierzchnie papierem gazetowym i taśmą. Przed lakierowaniem błotników należy okleić starannie również opony i amortyzatory. • Miejsce lakierowane należy oklejać tak

aby natryskiwana powierzchnia sięgała do najbliższej listwy ozdobnej lub naroża nadwozia, gdyż na brzegu chronionej powierzchni powstaje ostra krawędź. Jeśli konieczne jest łagodne przejście do lakieru oryginalnego, osłony powinny być naklejone w odległości dwóch szerokości dłoni od miejsca naprawianego. • Spryskać podłogę wodą w celu zmniejszenia zapylenia. Lakierowanie Farba gruntowa powinna pochodzić od tego samego producenta co lakier nawierzchniowy w aerozolu, wtedy powierzchnia lakierowana jest wolna od pęcherzy i nie marszczy się. Uwaga. Zaleca się wypróbować najpierw sposób lakierowania na kawałku blachy, na przykład na starym błotniku. • Powierzchnia przeznaczona do lakierowa nia musi być sucha i wolna od pyłu. Jeśli to możliwe, należy przedmuchać powierzchnię czystym, sprężonym powietrzem. • Spryskać podłoże wodą w celu ograniczenia zapylenia. • Przetrzeć powierzchnię podlegającą lakierowaniu środkiem do usuwania silikonów. Lakier nawierzchniowy będzie miał jeszcze lepszą przyczepność, jeśli oczyszczona powierzchnia zostanie przetarta pastą do polerowania nie zawierającą silikonów. • Potrząsać intensywnie pojemnik z lakierem w aerozolu przed użyciem przynajmniej przez 3 do 5 minut, w przeciwnym razie na malowanej powierzchni zrobią się zacieki.

• W przypadku lakieru metalizowanego wypuścić niewielką ilość farby z pojemnika, aby usunąć z rurki rozpylacza zgromadzone cząsteczki metalu. • Duże powierzchnie, pionowe lub poziome, są natryskiwane „na krzyż" - rozpoczyna się poza powierzchnią malowaną i zmienia kierunek również poza nią

• Małe powierzchnie należy natryskiwać spiralnie od zewnątrz do wewnątrz w celu uniknięcia niepotrzebnego rozprzestrzeniania się rozpylonej farby. • Pojemnik z farbą w aerozolu należy prowadzić ze stałą prędkością w jednakowej odległości od powierzchni. Właściwa odległość wynosi około 25 cm. • Jeśli ma być naniesiona powłoka przechodząca niezauważalnie w oryginalny lakier, najłatwiej zrobić to nakładając co najmniej cztery zachodzące na siebie warstwy. Następna warstwa powinna być szersza o trzy do czterech centymetrów od poprzedniej. Uwaga. Jeśli natryskiwanie odbywa się z bliskiej odległości, pojemnik prowadzony jest zbyt wolno lub ze zmienną prędkością, powstają zacieki. Lakier spływa w dół w miejscach, w których nałożono go jednorazowo w zbyt dużej ilości. To samo dzieje się, jeśli zmiana kierunku przy natryskiwaniu nie odbywa się nad osłoniętą powierzchnią. Natryskiwanie należy powtarzać tyle razy, z 5-minutowymi przerwami na odparowanie rozpuszczalnika, aż zostanie uzyskane wystarczające pokrycie. Pojemnik z lakierem metalizowanym powinien być wstrząsany między kolejnymi przejściami, ponieważ cząsteczki metalu szybko się osadzają. Uwaga. W przypadku lakieru metalizowanego uzyskanie koloru zgodnego z oryginalnym lakierem jest bardzo trudne. Rozdzielenie pigmentu (cząstek aluminium) jest bardziej równomierne, jeśli ostatni natrysk jest wykonany z odległości 30 zamiast 25 cm. Można dobrać również w pewnym stopniu odcień koloru. Powolne przesuwanie ręki i nanoszenie grubszej warstwy powoduje ściemnienie, natomiast lakier wydaje się jaśniejszy przy szybciej prowadzonym natrysku. • Połysk powłoki metalizowanej uzyskuje się dopiero po nałożeniu lakieru bezbarwnego na lakier podstawowy, który powinien schnąć przez co najmniej 30 minut. Lakier bezbarwny jest natryskiwany również w trzech lub czterech cienkich warstewkach, między którymi należy robić kilkuminutowe przerwy. Lakier bezbarwny powinien sięgać mniej więcej na szerokość dłoni poza nowo natryskany lakier podstawowy; w tym celu należy odpowiednio rozsunąć osłonę z papieru. • Usunąć lakier z dysz pojemników aerozolowych. W tym celu należy odwrócić pojemnik i wcisnąć głowicę tak długo, aż przestanie się wydobywać farba. • Usunąć wszystkie osłony natychmiast po zakończeniu lakierowania, gdyż w przeciwnym

razie, jeśli natryskiwano do samej osłony, mokry lakier może przelać się na brzegach. • Pozostawić natryskaną powierzchnię do wyschnięcia. Czas suszenia można skrócić stosując promienniki. Uwaga. Nie należy używać dmuchaw gorącego powietrza, gdyż powoduje to osiadanie cząstek kurzu na świeżym lakierze. • Po utwardzeniu się lakieru, po upływie co najmniej 48 godzin, usunąć ostrożnie ślady natrysku na sąsiadujących powierzchniach za pomocą pasty polerskiej i tamponu z waty. Należy polerować tylko w kierunku zgodnym z podłużną osią samochodu. OGRZEWANIE I PRZEWIETRZANIE NADWOZIA Dmuchawa zasysa świeże powietrze do układu ogrzewania przez kratkę nawietrznika pod szybą przednią i tłoczy je do wnętrza samochodu. Powietrze przepływa przez obudowę układu ogrzewania i jest rozdzielane różnymi przesłonami do poszczególnych nawiewów. Jeśli układ zostanie ustawiony na ogrzewanie, chłodne powietrze przepływa przez wymiennik ciepła, który znajduje się w obudowie i jest ogrzewany gorącą cieczą chłodzącą silnik. Świeże powietrze dolotowe nagrzewa się na gorących płytkach wymiennika i dochodzi do wnętrza samochodu. Ogrzewanie jest regulowane za pomocą przesłony przez zmianę ilości zimnego powietrza. Przesłony są sterowane pokrętłami za pośrednictwem cięgien. Do zwiększenia wydajności ogrzewania służy trzystopniowa dmuchawa układu ogrzewania. Dmuchawa ma rezystory wstępne, w celu uzyskania różnych prędkości obrotowych na poszczególnych stopniach. W razie uszkodzenia rezystora, silnik nie pracuje z prędkością odpowiadającą temu stopniowi. Wymontowanie i zamontowanie dmuchawy Wymontowanie • Odłączyć przewód masy (-) od akumulatora. Uwaga. Powoduje to skasowanie danych zawartych w elektronicznych pamięciach, na przykład w pamięci diagnostycznej silnika, lub kodu radioodbiornika. Akumulator należy odłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. Przed odłączeniem akumulatora należy zapoznać się ze wskazówkami w opisie wymontowania radioodbiornika i akumulatora • Wymontować schowek (2)

• Odłączyć przewód powietrza (3) od dmuchawy (6). • Zdjąć osłonę (4) w przedziale silnika. • Samochód z urządzeniem klimatyzacyjnym: odkręcić wspornik (7). • Odkręcić w przedziale silnika śruby mocujące (5) przy pomocy drugiej osoby. • Odłączyć złącze wtykowe silnika dmuchawy i wyjąć silnik dmuchawy. Zamontowanie • Osadzić silnik dmuchawy i podłączyć złącze wtykowe. • Samochód z urządzeniem klimatyzacyjnym: przykręcić wspornik. • Przykręcić silnik dmuchawy śrubami mocującymi. • Zamontować osłonę. • Zamontować schowek. • Podłączyć przewód masy (-) do akumulatora. Uwaga. Akumulator należy podłączać po wyłączeniu zapłonu, ponieważ w przeciwnym razie może ulec uszkodzeniu urządzenie sterujące układem wtrysku benzyny. • Nastawić zegar. • Zakodować radioodbiornik w celu zabezpieczenia przed kradzieżą. • Sprawdzić działanie dmuchawy. Wymontowanie i zamontowanie osłony przełączników ogrzewania Wymontowanie • Ściągnąć pokrętło dmuchawy (1)

i przełącznik ogrzewania (2). • Wykręcić wkręty z rowkiem krzyżowym (3) i podważyć ostrożnie wkrętakiem osłonę (4). Zamontowanie • Osadzić i przykręcić osłonę przełączników ogrzewania. • Wcisnąć pokrętło dmuchawy i przełącznik ogrzewania.

You're Reading a Free Preview

Pobierz
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->