1. Scharakteryzować przedmiot i metody wartościowania pracy.

Wartościowanie stanowisk pracy- to systematyczny proces, który dla celu sprawnego ZZL ustala za pomocą metod naukowych relatywne znaczenie poszczególnych stanowisk zgodnie z misją i strategia działania przedsiębiorstwa. Podział i metody wartościowania pracy: • Sumaryczne- całościowa ocena stopnia trudności pracy na podstawie doświadczenia i intuicji prowadzącego. Czynniki wpływające na stopień trudności pracy oceniane są łącznie przez komisję zewnętrzną lub wewnętrzną. • Rangowanie (szeregowanie)- jest met najstarszą i najprostsza najbardziej ogólną i najmniej wiarygodna. Polega ona na sporządzeniu opisów rodzajów pracy występujących w danej jednostce i sklasyfikowaniu ich wg stopnia trudności od najprostszych do najtrudniejszych. • Grupowanie (technika sortowania kart)- każda z rozpatrywanych prac zostaje opisana na oddzielnej karcie w tylu egzemplarzach ilu jest członków w danym zespole. Procedura wartościowania polega na włożeniu karty w ten sposób aby zdaniem oceniającego pracę o najwyższym poziomie trudności znajdował się na samej górze. • Metoda porównywania parami- każdy z rozpatrywanych prac porównuje się ze sobą. Wykorzystuje się do tego tablicę krzyżową, porównywana praca znajduje się w kolumnie pionowej i poziomej analizując poszczególne wiersze odnotowuje się 2 jeżeli praca jest trudniejsza 1 jeżeli jest równa 0 jeżeli łatwiejsza. Zlicza się wszystko w poszczególnych wierszach. Jeżeli występuje ta sama liczba punktów należy je porównać bezpośrednio należy ułożyć ranking. • Metoda klasyfikacji- polegają na ustaleniu pewnej liczby klas przedziałów do których mają być zakwalifikowane badane rodzaje prac. Klasy SA wydzielone przez różnorodność istniejących rodzajów stanowisk i dla wyodrębnionych klas waha się ona od 6-20. Panuje pogląd że optymalną przez 12klas. Liczba klas stanowi skale metody. Po jej skonstruowaniu dokonuje się dokładnego opisu każdego stopnia. Metoda klasyfikacji stanowi udoskonalenie formy metody szeregowania. • Behmarting a) Analityczne- wieloaspektowa ocena przez szczegółowe poznanie i opisanie wymagań oraz warunków związanych z przeprowadzeniem poszczególnych prac, a następnie ich wartościowe punktowanie ze względu na całkowite kryteria oceny. polega na wyodrębnieniu cech jakościowych pracy, kryteriów czynników utrudnień a następnie na ustaleniu ich trudności, łącznej wielkości wymagań związanych z daną pracą. • Stare: Porównywanie czynnikow- porów kluczowych stanowisk w stosunku do innych stanow. warunkiem wyboru stanowisk modelowych jest ścisła relacja między wymaganiami pracy na tych stanowiskach a przynależna ich pracę. Technika może być wykorzystana w każdej instytucji niezależnie od jej skali wartości punktowe są ustalone jako wartości względne są również wielkościami poszukującymi, co w przeciwieństwie do innych technik gdzie określa się je dowolnie. Trudnościa tej techniki jest dobór stanowisk kluczowych.

55% z 316 organizacji posiadało formalny schemat wartościowania stanowisk pracy. Z każdemu z czynników przepisuje się pewne stopnie natężenia przejawiania się tego czynnika w pracy odzwierciedlone przez ilość pkt dla każdego z kryteriów mozna podać jego miernik. iż podstawowym powodem dla którego organizacje wprowadziły wartościowanie było opracowanie bardziej sprawiedliwej struktury płac.• Analityczno. 3.porządkiem. zdefiniowane. Geneza: Armstrong i Baron dowiódł. metoda punktowa . a osąd polityczny. Nowe: Oparte na decyzjach Oparte na kompetencjach 2. wady zalety zastosowanie: rangowania. niekonsekwencję. Omów genezę i istotę wykorzystywania wartościowania pracy Pozwala stworzyć strukturę. opisane. Wartościowanie stanowisk jest wprowadzone po to aby zastąpić chaos. na której można opierać decyzje płacowe. Omów podział metod wartościowania pracy • Sumaryczne: Rangowanie Grupowanie Klasyfikowanie Porównywanie czynników Behmarting • Analityczne: Stare: . Na podstawie zestawów syntez i analit oraz opisu stanowisk pracy dokonuje się oceny pkt poszczególnych stanowisk pracy.osadem racjonalnym. klasyfikowania. porównywania czynników.konsekwencją. kryt analit które się kwantyfikuje.porównywanie parami -analityczno punktowe Nowe: -oparte na kompetencjach -oparte na decyzjach 4.podstawą oceny jest pewien zestaw czynników cech wymagań pracy.punktowe. może również pomóc w przeprowadzeniu wewnętrznych a także zewnętrznych porównań tworząc jednolite kryteria oceny wartościowania stanowisk pracy oraz ludzi. Kryteria te są skwantyfikowane. Potwierdzono. Istota metody.

jest met najstarszą i najprostsza najbardziej ogólną i najmniej wiarygodna. Kryteria te są skwantyfikowane. Panuje pogląd że optymalną przez 12klas. Polega ona na sporządzeniu opisów rodzajów pracy występujących w danej jednostce i sklasyfikowaniu ich wg stopnia trudności od najprostszych do najtrudniejszych. lub zbyt szeroka • trudności z przyporządkowaniem do kategorii złożonych stanowisk pracy Zalety: • prosta • mało czasochłonna • niskie koszty • nadaje się do stosowania w dużych organizacjach Porównywanie czynników. warunkiem wyboru stanowisk modelowych jest ścisła relacja między wymaganiami pracy na tych stanowiskach a przynależna ich pracę.Rangowanie (szeregowanie). Klasy SA wydzielone przez różnorodność istniejących rodzajów stanowisk i dla wyodrębnionych klas waha się ona od 6-20. . Technika może być wykorzystana w każdej instytucji niezależnie od jej skali wartości punktowe są ustalone jako wartości względne są również wielkościami poszukującymi. Liczba klas stanowi skale metody. Wady: • problem z określeniem szerokości kategorii (zbyt wąska. Trudnością tej techniki jest dobór stanowisk kluczowych. mających złożone struktury • odstępy pomiędzy poszczególnymi miejscami w rankingu są stałe.porów kluczowych stanowisk w stosunku do innych stanow. Z każdemu z czynników przepisuje się pewne stopnie natężenia przejawiania się tego czynnika w pracy odzwierciedlone przez ilość pkt dla każdego z kryteriów mozna podać jego miernik. opisane. zdefiniowane.polegają na ustaleniu pewnej liczby klas przedziałów do których mają być zakwalifikowane badane rodzaje prac. Po jej skonstruowaniu dokonuje się dokładnego opisu każdego stopnia. drogie. Metoda klasyfikacji stanowi udoskonalenie formy metody szeregowania. Wady: czasochłonność. kryt analit które się kwantyfikuje. Na podstawie zestawów syntez i analit oraz opisu stanowisk pracy dokonuje się oceny pkt poszczególnych stanowisk pracy.podstawą oceny jest pewien zestaw czynników cech wymagań pracy. Nie odzwierciedlają faktycznych zadań i odpowiedzialności Zalety: • prosta • mało pracochłonna • niskie koszty • łatwo wyznaczyć skrajne stanowiska Metoda klasyfikacji.punktowe. Wady: Zalety: Analityczno. co w przeciwieństwie do innych technik gdzie określa się je dowolnie. Wady: • nie nadaje się do stosowania w dużych organizacjach.

Omów założenia metody i zastosowanie metody UMEWAP-95 UMEWAP-95 obejmuje cztery główne kryteria syntetyczne rozróżniające podstawowe rodzaje prac w przedsiębiorstwie: A. . indywidualną . może wystąpić brak obiektywizmu w doborze czynników. Jej zalety to większy obiektywizm. Dzielimy ją na: zespołową – oceniana jest przez wszystkich członków komisji.mogą być trudne do zrozumienia i stosowania. wag i punktacji Zalety: minimalizują subiektywne podejście. a te z kolei posiadają sporządzone klucze analityczne w których skład wchodzą stopnie nasilenia danego kryterium i odpowiadające im wartości punktów. określają rangę stanowiska w porównaniu z innymi. Maksymalna liczba punktów jaką można przypisać dla stanowiska wynosi w sumie 420 Zastosowanie: Istotą punktowej wyceny stanowisk jest porównanie cech danej pracy ze stopniami trudności zawartymi w kluczach analitycznych. a wady to długi czas. Jej zaleta to krótki czas.każda osoba wchodząca w skład komisji wycenia pewną liczbę (kategorię) stanowisk. dają racjonalne uzasadnienie decyzji obejmują różne stanowiska 5. Odpowiedzialność za: -przebieg i skutki pracy -decyzje -środki i przedmioty pracy -bezpieczeństwo innych osób -kontakty zewnętrzne C. które bezpośrednio służą do wyceny pracy. Uciążliwości pracy -wysiłek fizyczny -wysiłek psychonerwowy -wysiłek umysłowy -monotonia D. Złożoność pracy -wykształcenie zawodowe -doświadczenie -innowacyjność. warunki pracy -uciążliwość środowiska -czynniki niebezpieczne Wymienione wyżej kryteria syntetyczne dzielą się na kryteria elementarne. twórczość -zręczność -współdziałanie B. a wada to ryzyko subiektywizmu.

ale również szeroko pojętych prac biurowych. jest podstawą do wyznaczania stawek płac zasadniczych. Omów możliwości wykorzystania wartościowania oceny pracy Wartościowanie pracy. ustala się liczbę klas. W polskiej literaturze nazywana także metodą profilową oceny stanowisk Hay'a lub metodą kart przewodnich do profilowania pracy. Scharakteryzuj metodę hay’a Metoda Hay Metra to metoda wartościowania pracy. Strategia wynagrodzeń określa kierunki.6. po dokonaniu wyboru stanowisk kluczowych i koniecznej próby badawczej. oceniające trudność pracy. Na ich podstawie. Metoda Hay Metra opiera się na następującym układzie kryteriów syntetycznych: -umiejętności (kwalifikacje zawodowe) Techniczne Menedżerskie interpersonalne -rozwiązywanie problemów ramy swobody myślenie typ procesów myślowych (wymogi problemów) -odpowiedzialność swoboda działania rozmiary odpowiedzialności finansowej wpływ na końcowe wyniki finansowe Punktem wyjścia do wartościowania pracy są opisy pracy. ale nie wyłącznie prac kierowniczych. w długim horyzoncie czasowym wspierające realizację strategii organizacji. wysokość płac zasadniczych -pełną politykę wynagrodzenia -system planowania karier i awansowania -problematyka szkoleń -ocena okresowa pracowników -procedury rekrutacji i selekcji . cele i sposoby wynagradzania. 7.

. Omów problemy przy wyborze metodologii wartościowania pracy: Wielkość przedsiębiorstwa Czas opracowywania i wdrażania systemu Wpływ na wyniki wartościowania Elastyczność systemu Łatwość w obsłudze Pełność systemu Akceptacja systemu Jasność różnic Dostosowanie do percepcji pracowników Możliwość porównywania wyników wartościowania Niezależność systemu do osób prowadzących wartościowanie.8.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful