Relaksacja poizometryczna mięśni Jest techniką mającą na celu działanie przeciwbólowe poprzez: Zmniejszenie nadmiernego napięcia spoczynkowego mięśni

Wykorzystywanie odruchu z aparatów Golgiego w ścięgnach mięśni: test na zanikanie bólu- nacisk izometryczny ośmiosekundowy powinien zmniejszyć ból lub wrażenie rozciągania. Test ten jest gwarancją nie przekroczenia granicy zakresu, w którym doszłoby do odruchowego kurczenia włókien jako reakcji aparatów Golgiego na silne rozciąganie. Najczęściej tak właśnie dzieje się przy redresjach. Dla większości mięśni istnieją realne normy elastyczności, które możemy zbadać odpowiednimi testami. Normy te w 1984 roku wprowadził Janda. Badanie normy elastyczności mięśni wykonujemy poprzez oddalenie dwóch przyczepów mięśniowych do momentu najmniejszego uczucia rozciągania przez pacjenta. Jest to więc odpowiedni zakres ruchu, oznaczony w stopniach, lub ułożeniu partnerów stawowych, w którym pojawia się pierwsze, najmniejsze uczucie rozciągania. Normę tę trzeba utrzymywać przez całe życie. Równowaga statyczna mięśni w naszym organizmie jest niezbędna do: 1. Właściwej gry stawowej 2. Prawidłowego krążenia krwi i chłonki, a tym samym do prawidłowego dostarczania i odbierania: tlenu i dwutlenku węgla, podstawowych produktów przemiany materii, itp. 3. Zapobiegania zaburzeniom czucia głębokiego 4. Istnienia prawidłowej propriocepcji Mechanizm negatywnego stymulowania w obrębie mięśni tonicznych i fazowych: Mięśnie toniczne

Zwiększają napięcie spoczynkowe mięśni, zaburzają równowagę mięśniową

Osłabienie siły mięśni fazowych

Dalsze zwiększenie napięcia mięśni tonicznych Takie negatywne stymulowanie może prowadzić w konsekwencji do: 1. 2. 3. 4. 5. 6. Obrzęków i stanów zapalnych w obrębie mięśni Stanów zapalnych mięśni Przeciążeń mechanicznych Braku prawidłowego utlenienia Zwłóknienia tkanki mięśniowej Powstania zmian reflektoiycznych w obrębie zaburzonego mięśnia: punktów maksymalnie bolesnych, oraz punktów spustowych 7. Ogólnego zmęczenia W konsekwencji tych niekorzystnych zmian, centralny układ nerwowy przyjmuje taką nowo powstałą sytuacje jako normę.

W czasie napinania wrażenie bólu lub rozciągania musi zniknąćJeśIi nie znika to osiągnięto zbyt duży zakres. Po rozciągnięciu mięśnia do nowej bariery końcowej fazie wykonania techniki poizometrycznej relaksacji powinno się ją zakończyć skurczem antagonisty dla mięśnia rozciąganego. Napięcie trwa 5-10 sekund. Zbyt gwałtowny początek i koniec skurczu Czynny powrót pacjenta do pozycji wyjściowej terapeuta powinien wykonać bierny powrót Błędy terapeuty podczas stosowania PIR-u Zła kontrola pozycji stawu i mięśni w 4. ale bez widocznego ruchu w stawach Siła napięcia powinna wynosić do 20% maksymalnej siły mięśnia hipertonicznego. 3. PIR dla danego mięśnia wykonujemy raz dziennie W pierwszej fazie autoterapii niezbędna okazuje się pomoc drugiej osoby. gdyż eliminuje to napięcie innych grup mięśniowych. Należy wówczas wykonać zabiegi ręczne w okolicy kręgosłupa a w późniejszym czasie ponowić próbę PIR-u. Nieodpowiednia siła oporu terapeuty 5. Błędy pacjenta podczas wykonywania PIR-u 1. 3. Trzeba cofnąć ruch. skąd mięsień otrzymuje zaopatrzenie odkorzeniowe. 7. 3. W przypadku gdy uczucie rozciągania lub ból nie maleją mimo postępowania zgodnie z zasadami może to świadczyć o czynnym zespole jednostki ruchowej kręgosłupa. relacji do oporu tkanek 2. Hipertonia mięśniowa Przykurcze pochodzenia mięśniowego lub łącznotkankowego Napięcie spastyczne mięśni Osłabienie fizjologicznej grupy mięśniowej 5. Zbyt duża siła skurczu (powyżej 20%) Skurcz w złym kierunku Skurcz zbyt krótki lub zbyt długi Brak rozluźnienia po wykonanym skurczu (łączyć z wydechem) 5. 1. 6. co powoduje przesunięcie bierne do kolejnego oporu tkankowego Zaczynając od nowej bariery procedurę powtarza się 3-4 razy Lewit proponuje wykorzystanie gałek ocznych prosząc o spojrzenie w kierunku skurczu. 2. 2. 6. 4. Przejście do nowej gwałtownie po skurczu Zła instrukcja słowna pozycji zbyt Obrzęki miejscowe Miejscowy zastój żylny prewencja w zwalczaniu żylaków podudzi Ograniczenia ruchomości mięśniowej 2 . 7.Relaksacja poizometryczna mięśni Zasady wykonywania relaksacji: Hipertoniczny mięsień ustawiamy biernie do momentu bariery stawianej przez tkanki lub do momentu maksymalnego rozciągnięcia Pacjent delikatnie napina mięsień hipertoniczny w kierunku przeciwnym do bariery stawianej przez terapeutę. 4. aby utrzymać część ciała nieruchomo przeciwdziałając sile grawitacji Po napięciu pacjent robi wydech i pozwala mięśniom maksymalnie się rozluźnić. Lewit proponuje użycie siły na tyle dłużej. Stawianie oporu w złym kierunku Wskazania do stosowania poizometrycznej relaksacji mięśni: 1.

4. tonicznych) Poprzeczny brzucha 3 . gdzie są do tego odpowiednie wskazania poprzedzone właściwą diagnozą PIR-u nie stosujemy przy braku współpracy pacjenta z terapeutą Urazy mechaniczne związane z uszkodzeniem tkanek oraz struktur sąsiadujących np.przykurcze mięśniowe Najważniejsze mięśnie toniczne: 1. 11. 8. 2. ich osłabienie i tzw. 12. funkcjonalne niedowłady. 10. Ze względu na metabolizm nazywane ST ( wolno kurczliwe ) energię czerpią z procesów oksydacyjnych trójglicerynów ( cykl Krebsa | 3. 10. zerwania mięśni. 3. Charakteryzuje je wysoki próg pobudliwości 4. 9. Podstawowa ich rolą jest długotrwała praca stabilizacyjna z związku z czym nazywane są mięśniami posturałnymi 7. złamania. 4. 3. Pośladkowy średni i mały Prostownik grzbietu w odcinku piersiowym Równoległoboczny Prosty brzucha Skośny brzucha Obszerny boczny i przyśrodkowy 7. Są włóknami wolno kurczliwymi 5.Relaksacja poizometryczna mięśni Przeciwwskazania do stosowania PIR-u: 1. Wykorzystywane do funkcji ruchowych Posiadają większą ilość włókien szybko kurczliwych Szybciej ulegają zmęczeniu Cechuje je niski próg pobudliwości Ze względu na metabolizm wyróżnia się: Włókna białe FTA (szybko kurczliwe typu A) czerpiące energię z glikolizy mleczanowej Włókna różowe FTB (szybko kurczliwe typu B) o metaboliźmie mieszanym beztlenowo oksydacyjnym Cechą tych mięśni w warunkach obciążeń nieprawidłowych jest tendencja do szybkiego obniżenia tonusu spoczynkowego. PIR stosujemy tylko tam. 3. 6. Piersiowy większy Biodrowo-lędżwiowy Prosty uda Gruszkowaty Przywodzi ciele Długie szyi 7. 4. 9. 8. 11. Najważniejsze mięśnie fazowe: 1. przerwanie ciągłości tkanek itp. 6. 2. 5. 5. 5. zwichnięcia. Mięśnie fazowe: 1. 2. Mięśnie toniczne: 1. Wolno ulegają zmęczeniu 6. Histologicznie maja czerwona barwę 2. 2. Czworoboczny część zstępująca Dźwigacz łopatki Najdłuższy grzbietu Czworoboczny lędźwi Dwugłowy uda Półbłoniasty i półścięgnisty Czworoboczny część środkowa i wstępująca Piszczelowy przedni Strzałkowe Mięśnie nad i podgnykowe Pochyłe( czasami przyjmują charakter mm. 12. 3. Na przeciążenie reagują skróceniem .

Trójgłowy ramienia Mostkowo-obojczykowo sutkowy 13. Aby wzmocnić mięśnie fazowe w treningu siłowym najpierw należy wyciszyć mechanizm hamowania wtórnego przez rozciąganie i zmniejszanie nadmiernego napięcia spoczynkowego mięśni tonicznych. w którym osobnicza norma długości mięśni tonicznych jest równoważona przez odpowiednią siłę mięśni fazowych. skrzydłowy boczny i przyśrodkowy Musimy jednak pamiętać. Pamiętać należy. Reakcją fizjologiczną na nadmierne napięcie mięśni tonicznych jest mechanizm hamowania czyli osłabienia ich antagonistów (mięśni fazowych ). 14. w pierwszej kolejności należy zlikwidować nadmierne napięcie hipertonicznych antagonistów w stosunku do osłabionych agonistów. Naprężacz powięzi szerokiej Dwugłowy ramienia 3. Natomiast mięśniowa nierównowaga statyczna to stan. 2. Są one ciągle jeszcze w fazie badań. żwacz. w którym na skutek powstania przykurczów mięśni tonicznych i ich nadmiernego napięcia spoczynkowego doszło na drodze mechanizmu hamowania wtórnego do osłabienia siły mięśni fazowych. 4. że przed przystąpieniem do ćwiczeń wzmacniających mięśnie osłabione. poruszania tułowiem Równowagę statyczną miednicy Fizjologiczne zakresy naturalnej ruchomości stawów kręgosłupa i stawów obwodowych Grę ślizgu stawowego stawów kręgosłupa i stawów obwodowych Fizjologiczne napięcie struktur łącznotkankowych i okołostawowych Prawidłowa funkcję obwodów regulacji struktur poprzecznych narządu ruchu Eutonię .umiejętność świadomego rozluźniania mięśni Zmniejszenie podatności na reagowanie nadmiernym napięciem izometrycznym mięśni w stanie silnych emocji 4 . Mięśniowa równowaga statyczna to stan. 15. poprzez stosowanie relaksacji poizometrycznęj. że w naszym organizmie występują również mięśnie których nie można jednoznacznie sklasyfikować jako mięśnie toniczne lub fazowe. Osiągnąć to można np. a obecnie określamy je mianem mięśni o typie mieszanym Zaliczamy do nich: 1.Relaksacja poizometryczna mięśni Trójgłowy łydki 16. Prostownik grzbietu w odcinku szyjnym Proste głowy i lędźwiowym Skroniowy. Mięśniowa równowaga statyczna warunkuje: • • • • • • • • Ergonomię pozycji stojącej oraz dźwigania.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful