Relaksacja poizometryczna mięśni Jest techniką mającą na celu działanie przeciwbólowe poprzez: Zmniejszenie nadmiernego napięcia spoczynkowego mięśni

Wykorzystywanie odruchu z aparatów Golgiego w ścięgnach mięśni: test na zanikanie bólu- nacisk izometryczny ośmiosekundowy powinien zmniejszyć ból lub wrażenie rozciągania. Test ten jest gwarancją nie przekroczenia granicy zakresu, w którym doszłoby do odruchowego kurczenia włókien jako reakcji aparatów Golgiego na silne rozciąganie. Najczęściej tak właśnie dzieje się przy redresjach. Dla większości mięśni istnieją realne normy elastyczności, które możemy zbadać odpowiednimi testami. Normy te w 1984 roku wprowadził Janda. Badanie normy elastyczności mięśni wykonujemy poprzez oddalenie dwóch przyczepów mięśniowych do momentu najmniejszego uczucia rozciągania przez pacjenta. Jest to więc odpowiedni zakres ruchu, oznaczony w stopniach, lub ułożeniu partnerów stawowych, w którym pojawia się pierwsze, najmniejsze uczucie rozciągania. Normę tę trzeba utrzymywać przez całe życie. Równowaga statyczna mięśni w naszym organizmie jest niezbędna do: 1. Właściwej gry stawowej 2. Prawidłowego krążenia krwi i chłonki, a tym samym do prawidłowego dostarczania i odbierania: tlenu i dwutlenku węgla, podstawowych produktów przemiany materii, itp. 3. Zapobiegania zaburzeniom czucia głębokiego 4. Istnienia prawidłowej propriocepcji Mechanizm negatywnego stymulowania w obrębie mięśni tonicznych i fazowych: Mięśnie toniczne

Zwiększają napięcie spoczynkowe mięśni, zaburzają równowagę mięśniową

Osłabienie siły mięśni fazowych

Dalsze zwiększenie napięcia mięśni tonicznych Takie negatywne stymulowanie może prowadzić w konsekwencji do: 1. 2. 3. 4. 5. 6. Obrzęków i stanów zapalnych w obrębie mięśni Stanów zapalnych mięśni Przeciążeń mechanicznych Braku prawidłowego utlenienia Zwłóknienia tkanki mięśniowej Powstania zmian reflektoiycznych w obrębie zaburzonego mięśnia: punktów maksymalnie bolesnych, oraz punktów spustowych 7. Ogólnego zmęczenia W konsekwencji tych niekorzystnych zmian, centralny układ nerwowy przyjmuje taką nowo powstałą sytuacje jako normę.

Należy wówczas wykonać zabiegi ręczne w okolicy kręgosłupa a w późniejszym czasie ponowić próbę PIR-u. Po rozciągnięciu mięśnia do nowej bariery końcowej fazie wykonania techniki poizometrycznej relaksacji powinno się ją zakończyć skurczem antagonisty dla mięśnia rozciąganego. 4. relacji do oporu tkanek 2. W przypadku gdy uczucie rozciągania lub ból nie maleją mimo postępowania zgodnie z zasadami może to świadczyć o czynnym zespole jednostki ruchowej kręgosłupa. Błędy pacjenta podczas wykonywania PIR-u 1. 3. Trzeba cofnąć ruch. aby utrzymać część ciała nieruchomo przeciwdziałając sile grawitacji Po napięciu pacjent robi wydech i pozwala mięśniom maksymalnie się rozluźnić. Nieodpowiednia siła oporu terapeuty 5. Hipertonia mięśniowa Przykurcze pochodzenia mięśniowego lub łącznotkankowego Napięcie spastyczne mięśni Osłabienie fizjologicznej grupy mięśniowej 5. 2. PIR dla danego mięśnia wykonujemy raz dziennie W pierwszej fazie autoterapii niezbędna okazuje się pomoc drugiej osoby. Stawianie oporu w złym kierunku Wskazania do stosowania poizometrycznej relaksacji mięśni: 1. gdyż eliminuje to napięcie innych grup mięśniowych. W czasie napinania wrażenie bólu lub rozciągania musi zniknąćJeśIi nie znika to osiągnięto zbyt duży zakres.Relaksacja poizometryczna mięśni Zasady wykonywania relaksacji: Hipertoniczny mięsień ustawiamy biernie do momentu bariery stawianej przez tkanki lub do momentu maksymalnego rozciągnięcia Pacjent delikatnie napina mięsień hipertoniczny w kierunku przeciwnym do bariery stawianej przez terapeutę. Zbyt duża siła skurczu (powyżej 20%) Skurcz w złym kierunku Skurcz zbyt krótki lub zbyt długi Brak rozluźnienia po wykonanym skurczu (łączyć z wydechem) 5. 7. Napięcie trwa 5-10 sekund. ale bez widocznego ruchu w stawach Siła napięcia powinna wynosić do 20% maksymalnej siły mięśnia hipertonicznego. Lewit proponuje użycie siły na tyle dłużej. co powoduje przesunięcie bierne do kolejnego oporu tkankowego Zaczynając od nowej bariery procedurę powtarza się 3-4 razy Lewit proponuje wykorzystanie gałek ocznych prosząc o spojrzenie w kierunku skurczu. Zbyt gwałtowny początek i koniec skurczu Czynny powrót pacjenta do pozycji wyjściowej terapeuta powinien wykonać bierny powrót Błędy terapeuty podczas stosowania PIR-u Zła kontrola pozycji stawu i mięśni w 4. 2. 1. Przejście do nowej gwałtownie po skurczu Zła instrukcja słowna pozycji zbyt Obrzęki miejscowe Miejscowy zastój żylny prewencja w zwalczaniu żylaków podudzi Ograniczenia ruchomości mięśniowej 2 . 4. 3. 7. 3. 6. 6. skąd mięsień otrzymuje zaopatrzenie odkorzeniowe.

9. 11. Najważniejsze mięśnie fazowe: 1. Charakteryzuje je wysoki próg pobudliwości 4. Mięśnie toniczne: 1. Wykorzystywane do funkcji ruchowych Posiadają większą ilość włókien szybko kurczliwych Szybciej ulegają zmęczeniu Cechuje je niski próg pobudliwości Ze względu na metabolizm wyróżnia się: Włókna białe FTA (szybko kurczliwe typu A) czerpiące energię z glikolizy mleczanowej Włókna różowe FTB (szybko kurczliwe typu B) o metaboliźmie mieszanym beztlenowo oksydacyjnym Cechą tych mięśni w warunkach obciążeń nieprawidłowych jest tendencja do szybkiego obniżenia tonusu spoczynkowego. ich osłabienie i tzw. 5. 2. Mięśnie fazowe: 1. 10. 6. 3. 4. Czworoboczny część zstępująca Dźwigacz łopatki Najdłuższy grzbietu Czworoboczny lędźwi Dwugłowy uda Półbłoniasty i półścięgnisty Czworoboczny część środkowa i wstępująca Piszczelowy przedni Strzałkowe Mięśnie nad i podgnykowe Pochyłe( czasami przyjmują charakter mm. Ze względu na metabolizm nazywane ST ( wolno kurczliwe ) energię czerpią z procesów oksydacyjnych trójglicerynów ( cykl Krebsa | 3. Podstawowa ich rolą jest długotrwała praca stabilizacyjna z związku z czym nazywane są mięśniami posturałnymi 7. 8. 3. Są włóknami wolno kurczliwymi 5. funkcjonalne niedowłady.Relaksacja poizometryczna mięśni Przeciwwskazania do stosowania PIR-u: 1. złamania. 5. 3. zerwania mięśni. zwichnięcia. 12. 2. 3. gdzie są do tego odpowiednie wskazania poprzedzone właściwą diagnozą PIR-u nie stosujemy przy braku współpracy pacjenta z terapeutą Urazy mechaniczne związane z uszkodzeniem tkanek oraz struktur sąsiadujących np. Wolno ulegają zmęczeniu 6. 8. Histologicznie maja czerwona barwę 2. tonicznych) Poprzeczny brzucha 3 . 2. Pośladkowy średni i mały Prostownik grzbietu w odcinku piersiowym Równoległoboczny Prosty brzucha Skośny brzucha Obszerny boczny i przyśrodkowy 7. 5. PIR stosujemy tylko tam. przerwanie ciągłości tkanek itp. Na przeciążenie reagują skróceniem . 10. 2. 4. Piersiowy większy Biodrowo-lędżwiowy Prosty uda Gruszkowaty Przywodzi ciele Długie szyi 7. 11. 6. 4. 12.przykurcze mięśniowe Najważniejsze mięśnie toniczne: 1. 9.

Natomiast mięśniowa nierównowaga statyczna to stan. poruszania tułowiem Równowagę statyczną miednicy Fizjologiczne zakresy naturalnej ruchomości stawów kręgosłupa i stawów obwodowych Grę ślizgu stawowego stawów kręgosłupa i stawów obwodowych Fizjologiczne napięcie struktur łącznotkankowych i okołostawowych Prawidłowa funkcję obwodów regulacji struktur poprzecznych narządu ruchu Eutonię . Aby wzmocnić mięśnie fazowe w treningu siłowym najpierw należy wyciszyć mechanizm hamowania wtórnego przez rozciąganie i zmniejszanie nadmiernego napięcia spoczynkowego mięśni tonicznych. Mięśniowa równowaga statyczna warunkuje: • • • • • • • • Ergonomię pozycji stojącej oraz dźwigania. w pierwszej kolejności należy zlikwidować nadmierne napięcie hipertonicznych antagonistów w stosunku do osłabionych agonistów. 15. Pamiętać należy. żwacz. że w naszym organizmie występują również mięśnie których nie można jednoznacznie sklasyfikować jako mięśnie toniczne lub fazowe. Prostownik grzbietu w odcinku szyjnym Proste głowy i lędźwiowym Skroniowy. 4. w którym na skutek powstania przykurczów mięśni tonicznych i ich nadmiernego napięcia spoczynkowego doszło na drodze mechanizmu hamowania wtórnego do osłabienia siły mięśni fazowych. Są one ciągle jeszcze w fazie badań. w którym osobnicza norma długości mięśni tonicznych jest równoważona przez odpowiednią siłę mięśni fazowych. Trójgłowy ramienia Mostkowo-obojczykowo sutkowy 13. skrzydłowy boczny i przyśrodkowy Musimy jednak pamiętać. a obecnie określamy je mianem mięśni o typie mieszanym Zaliczamy do nich: 1. Reakcją fizjologiczną na nadmierne napięcie mięśni tonicznych jest mechanizm hamowania czyli osłabienia ich antagonistów (mięśni fazowych ). 14. że przed przystąpieniem do ćwiczeń wzmacniających mięśnie osłabione. Mięśniowa równowaga statyczna to stan. 2. Osiągnąć to można np. poprzez stosowanie relaksacji poizometrycznęj.Relaksacja poizometryczna mięśni Trójgłowy łydki 16. Naprężacz powięzi szerokiej Dwugłowy ramienia 3.umiejętność świadomego rozluźniania mięśni Zmniejszenie podatności na reagowanie nadmiernym napięciem izometrycznym mięśni w stanie silnych emocji 4 .