P. 1
Relaksacja poizometryczna mięśni

Relaksacja poizometryczna mięśni

|Views: 3,567|Likes:
Wydawca: Jack Pilas

More info:

Published by: Jack Pilas on Jan 19, 2012
Prawo autorskie:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

01/07/2013

pdf

text

original

Relaksacja poizometryczna mięśni Jest techniką mającą na celu działanie przeciwbólowe poprzez: Zmniejszenie nadmiernego napięcia spoczynkowego mięśni

Wykorzystywanie odruchu z aparatów Golgiego w ścięgnach mięśni: test na zanikanie bólu- nacisk izometryczny ośmiosekundowy powinien zmniejszyć ból lub wrażenie rozciągania. Test ten jest gwarancją nie przekroczenia granicy zakresu, w którym doszłoby do odruchowego kurczenia włókien jako reakcji aparatów Golgiego na silne rozciąganie. Najczęściej tak właśnie dzieje się przy redresjach. Dla większości mięśni istnieją realne normy elastyczności, które możemy zbadać odpowiednimi testami. Normy te w 1984 roku wprowadził Janda. Badanie normy elastyczności mięśni wykonujemy poprzez oddalenie dwóch przyczepów mięśniowych do momentu najmniejszego uczucia rozciągania przez pacjenta. Jest to więc odpowiedni zakres ruchu, oznaczony w stopniach, lub ułożeniu partnerów stawowych, w którym pojawia się pierwsze, najmniejsze uczucie rozciągania. Normę tę trzeba utrzymywać przez całe życie. Równowaga statyczna mięśni w naszym organizmie jest niezbędna do: 1. Właściwej gry stawowej 2. Prawidłowego krążenia krwi i chłonki, a tym samym do prawidłowego dostarczania i odbierania: tlenu i dwutlenku węgla, podstawowych produktów przemiany materii, itp. 3. Zapobiegania zaburzeniom czucia głębokiego 4. Istnienia prawidłowej propriocepcji Mechanizm negatywnego stymulowania w obrębie mięśni tonicznych i fazowych: Mięśnie toniczne

Zwiększają napięcie spoczynkowe mięśni, zaburzają równowagę mięśniową

Osłabienie siły mięśni fazowych

Dalsze zwiększenie napięcia mięśni tonicznych Takie negatywne stymulowanie może prowadzić w konsekwencji do: 1. 2. 3. 4. 5. 6. Obrzęków i stanów zapalnych w obrębie mięśni Stanów zapalnych mięśni Przeciążeń mechanicznych Braku prawidłowego utlenienia Zwłóknienia tkanki mięśniowej Powstania zmian reflektoiycznych w obrębie zaburzonego mięśnia: punktów maksymalnie bolesnych, oraz punktów spustowych 7. Ogólnego zmęczenia W konsekwencji tych niekorzystnych zmian, centralny układ nerwowy przyjmuje taką nowo powstałą sytuacje jako normę.

Lewit proponuje użycie siły na tyle dłużej. Zbyt gwałtowny początek i koniec skurczu Czynny powrót pacjenta do pozycji wyjściowej terapeuta powinien wykonać bierny powrót Błędy terapeuty podczas stosowania PIR-u Zła kontrola pozycji stawu i mięśni w 4. 3. Należy wówczas wykonać zabiegi ręczne w okolicy kręgosłupa a w późniejszym czasie ponowić próbę PIR-u. 3. 2. 7. aby utrzymać część ciała nieruchomo przeciwdziałając sile grawitacji Po napięciu pacjent robi wydech i pozwala mięśniom maksymalnie się rozluźnić. W przypadku gdy uczucie rozciągania lub ból nie maleją mimo postępowania zgodnie z zasadami może to świadczyć o czynnym zespole jednostki ruchowej kręgosłupa. relacji do oporu tkanek 2. gdyż eliminuje to napięcie innych grup mięśniowych. Błędy pacjenta podczas wykonywania PIR-u 1. Po rozciągnięciu mięśnia do nowej bariery końcowej fazie wykonania techniki poizometrycznej relaksacji powinno się ją zakończyć skurczem antagonisty dla mięśnia rozciąganego. 3. 4. skąd mięsień otrzymuje zaopatrzenie odkorzeniowe. PIR dla danego mięśnia wykonujemy raz dziennie W pierwszej fazie autoterapii niezbędna okazuje się pomoc drugiej osoby. 7. ale bez widocznego ruchu w stawach Siła napięcia powinna wynosić do 20% maksymalnej siły mięśnia hipertonicznego. Napięcie trwa 5-10 sekund. 1. W czasie napinania wrażenie bólu lub rozciągania musi zniknąćJeśIi nie znika to osiągnięto zbyt duży zakres. 6. Przejście do nowej gwałtownie po skurczu Zła instrukcja słowna pozycji zbyt Obrzęki miejscowe Miejscowy zastój żylny prewencja w zwalczaniu żylaków podudzi Ograniczenia ruchomości mięśniowej 2 . Nieodpowiednia siła oporu terapeuty 5. 4.Relaksacja poizometryczna mięśni Zasady wykonywania relaksacji: Hipertoniczny mięsień ustawiamy biernie do momentu bariery stawianej przez tkanki lub do momentu maksymalnego rozciągnięcia Pacjent delikatnie napina mięsień hipertoniczny w kierunku przeciwnym do bariery stawianej przez terapeutę. 6. Stawianie oporu w złym kierunku Wskazania do stosowania poizometrycznej relaksacji mięśni: 1. co powoduje przesunięcie bierne do kolejnego oporu tkankowego Zaczynając od nowej bariery procedurę powtarza się 3-4 razy Lewit proponuje wykorzystanie gałek ocznych prosząc o spojrzenie w kierunku skurczu. Trzeba cofnąć ruch. 2. Zbyt duża siła skurczu (powyżej 20%) Skurcz w złym kierunku Skurcz zbyt krótki lub zbyt długi Brak rozluźnienia po wykonanym skurczu (łączyć z wydechem) 5. Hipertonia mięśniowa Przykurcze pochodzenia mięśniowego lub łącznotkankowego Napięcie spastyczne mięśni Osłabienie fizjologicznej grupy mięśniowej 5.

Podstawowa ich rolą jest długotrwała praca stabilizacyjna z związku z czym nazywane są mięśniami posturałnymi 7. 6. Wykorzystywane do funkcji ruchowych Posiadają większą ilość włókien szybko kurczliwych Szybciej ulegają zmęczeniu Cechuje je niski próg pobudliwości Ze względu na metabolizm wyróżnia się: Włókna białe FTA (szybko kurczliwe typu A) czerpiące energię z glikolizy mleczanowej Włókna różowe FTB (szybko kurczliwe typu B) o metaboliźmie mieszanym beztlenowo oksydacyjnym Cechą tych mięśni w warunkach obciążeń nieprawidłowych jest tendencja do szybkiego obniżenia tonusu spoczynkowego. 12. zerwania mięśni. Charakteryzuje je wysoki próg pobudliwości 4. Pośladkowy średni i mały Prostownik grzbietu w odcinku piersiowym Równoległoboczny Prosty brzucha Skośny brzucha Obszerny boczny i przyśrodkowy 7. 2. funkcjonalne niedowłady. 5. ich osłabienie i tzw. Mięśnie toniczne: 1. złamania. 5. 4. przerwanie ciągłości tkanek itp. 3. 6. 3. Wolno ulegają zmęczeniu 6. 3. 10. 8. 2. 2. Są włóknami wolno kurczliwymi 5. gdzie są do tego odpowiednie wskazania poprzedzone właściwą diagnozą PIR-u nie stosujemy przy braku współpracy pacjenta z terapeutą Urazy mechaniczne związane z uszkodzeniem tkanek oraz struktur sąsiadujących np. zwichnięcia. Na przeciążenie reagują skróceniem . 12. 4. tonicznych) Poprzeczny brzucha 3 . 5. 2. 11.Relaksacja poizometryczna mięśni Przeciwwskazania do stosowania PIR-u: 1. Ze względu na metabolizm nazywane ST ( wolno kurczliwe ) energię czerpią z procesów oksydacyjnych trójglicerynów ( cykl Krebsa | 3. 11. Czworoboczny część zstępująca Dźwigacz łopatki Najdłuższy grzbietu Czworoboczny lędźwi Dwugłowy uda Półbłoniasty i półścięgnisty Czworoboczny część środkowa i wstępująca Piszczelowy przedni Strzałkowe Mięśnie nad i podgnykowe Pochyłe( czasami przyjmują charakter mm. Histologicznie maja czerwona barwę 2. Mięśnie fazowe: 1. 10. PIR stosujemy tylko tam. Piersiowy większy Biodrowo-lędżwiowy Prosty uda Gruszkowaty Przywodzi ciele Długie szyi 7. Najważniejsze mięśnie fazowe: 1. 9. 4. 8.przykurcze mięśniowe Najważniejsze mięśnie toniczne: 1. 9. 3.

2. 4. Reakcją fizjologiczną na nadmierne napięcie mięśni tonicznych jest mechanizm hamowania czyli osłabienia ich antagonistów (mięśni fazowych ). poruszania tułowiem Równowagę statyczną miednicy Fizjologiczne zakresy naturalnej ruchomości stawów kręgosłupa i stawów obwodowych Grę ślizgu stawowego stawów kręgosłupa i stawów obwodowych Fizjologiczne napięcie struktur łącznotkankowych i okołostawowych Prawidłowa funkcję obwodów regulacji struktur poprzecznych narządu ruchu Eutonię . że przed przystąpieniem do ćwiczeń wzmacniających mięśnie osłabione. Trójgłowy ramienia Mostkowo-obojczykowo sutkowy 13. żwacz. poprzez stosowanie relaksacji poizometrycznęj.umiejętność świadomego rozluźniania mięśni Zmniejszenie podatności na reagowanie nadmiernym napięciem izometrycznym mięśni w stanie silnych emocji 4 .Relaksacja poizometryczna mięśni Trójgłowy łydki 16. Prostownik grzbietu w odcinku szyjnym Proste głowy i lędźwiowym Skroniowy. Są one ciągle jeszcze w fazie badań. Mięśniowa równowaga statyczna warunkuje: • • • • • • • • Ergonomię pozycji stojącej oraz dźwigania. 15. Natomiast mięśniowa nierównowaga statyczna to stan. a obecnie określamy je mianem mięśni o typie mieszanym Zaliczamy do nich: 1. w którym na skutek powstania przykurczów mięśni tonicznych i ich nadmiernego napięcia spoczynkowego doszło na drodze mechanizmu hamowania wtórnego do osłabienia siły mięśni fazowych. Aby wzmocnić mięśnie fazowe w treningu siłowym najpierw należy wyciszyć mechanizm hamowania wtórnego przez rozciąganie i zmniejszanie nadmiernego napięcia spoczynkowego mięśni tonicznych. Mięśniowa równowaga statyczna to stan. skrzydłowy boczny i przyśrodkowy Musimy jednak pamiętać. Naprężacz powięzi szerokiej Dwugłowy ramienia 3. Osiągnąć to można np. w pierwszej kolejności należy zlikwidować nadmierne napięcie hipertonicznych antagonistów w stosunku do osłabionych agonistów. w którym osobnicza norma długości mięśni tonicznych jest równoważona przez odpowiednią siłę mięśni fazowych. 14. Pamiętać należy. że w naszym organizmie występują również mięśnie których nie można jednoznacznie sklasyfikować jako mięśnie toniczne lub fazowe.

You're Reading a Free Preview

Pobierz
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->