Uprawa łubinu na ziarno i zieloną masę. Anna Stoń Anna Sudyn Łubin - roślina uprawna z rodziny bobowatych.

Zaliczana do roślin pastewnych. Wykorzystywana jest jako zielony nawóz oraz przerabiana na paszę dla zwierząt hodowlanych, a także jako roślina lecznicza. Rodzaje łubinu : łubin biały (Lupinus albus ) – gatunek uprawiany łubin indyjski (Lupinus mutabilis ) łubin trwały (Lupinus polyphyllus ) – antropofit zadomowiony łubin wąskolistny (Lupinus angustifolius ) – gatunek uprawiany łubin żółty Lupinus luteus ) – gatunek uprawiany Fazy rozwojowe łubinu 1.rośliny w fazie 2 – 3 liści, intensywne tworzenie brodawek korzeniowych, wysokość roślin około 14 – 15 cm . 2.rośliny w fazie 5 – 6 liści, wysokość około 28 – 35 cm, początek tworzenia pąków na roślinach łubinu 3.kwitnienie pędu głównego łubinu, pojawienie się pierwszych zawiązków strąków, wysokość roślin około 50 – 60 cm 4.Zawiązywanie strąków i wypełnianie nasion na pędzie głównym, kwitnienie pędów bocznych, wysokość roślin około 65-70 cm . 5.dojrzałość pełna nasion, wilgotność, nasion około 15% Łubin biały, wąskolistny i żółty należą do grupy roślin motylkowych jednorocznych (grubonasiennych). Łubin jest rośliną jarą (formy wieloletnie nie są u nas uprawiane). Okres wegetacji waha się w granicach 110-120 dni u łubinu wąskolistnego, 140-160 dni u łubinu białego, zależnie od gatunku i odmiany. Obok odmian gorzkich, przeznaczonych na "zielony nawóz", uprawiane są odmiany łubinu słodkiego na nasiona jako komponent białkowy do mieszanek pasz treściwych i na zielona paszę. Wszystkie trzy gatunki są cennymi roślinami strukturotwórczymi, zwłaszcza w gospodarstwach z udziałem dużej powierzchni uprawy zbóż. Łubin żółty i wąskolistny najlepiej udają się na glebach przepuszczalnych klasy IV i V (na VI wyłącznie na zieloną masę), najczęściej o pH lekko kwaśnym (łubin żółty) do obojętnego (pozostałe dwa gatunki). Niewskazane są gleby zlewne, podmokłe, o dużej zawartości próchnicy. Nieco lepsze gleby – klasy IV – należy przeznaczyć pod łubin biały, który w takich warunkach glebowych dojrzewa niemal równocześnie z łubinem żółtym, bez konieczności desykacji, nawet w środkowej Polsce. Najkrótszy okres wegetacji ma łubin wąskolistny, stąd jego uprawa na terenie całego kraju. Warunki klimatyczne Polski nie sprzyjają uprawie soi, zdecydowanie natomiast odpowiadają łubinom. Niezwykła plastyczność gatunkowa co do wymagań glebowych sprawia, że mogą rosnąć nie tylko na doskonałych glebach na przykład Kujaw – łubin biały, ale również na mazowieckich i podlaskich piaskach – łubin żółty. Unikalne cechy System korzeniowy łubinu w zależności od przepuszczalności gleby może sięgać nawet do 240 cm. Grube (1–2 cm u nasady) palowe korzenie wpływają na glebę strukturotwórczo, przyczyniając się do zgruźlania cząsteczek glebowych i poprawy warunków tlenowych dla rozwoju pożądanych w glebie bakterii brodawkowych. W kanałach powstałych po obumarciu korzeni i w przestrzeniach między gruzełkami gleby ,łatwo rozwijają się korzenie roślin następczych. Głęboki system korzeniowy łubinu pobiera z głębszych warstw profilu glebowego wypłukane związki wapnia, fosforu i potasu, przemieszczając je poprzez resztki pożniwne do płytszych warstw gleby. W ten sposób stają się one osiągalne dla roślin uprawianych po strączkowych.. Wydzielane przez korzenie substancje uruchamiają niedostępne dla innych roślin związki fosforu, co w niektórych krajach wykorzystywane jest jako forma nawożenia gleb fosforem. Uprawiając łubin w poplonie i przyorując zieloną masę, wnosi się do gleby ok. 6 t suchej masy organicznej, co jest równoważne pełnej dawce obornika. Wraz z przyoraną zieloną masą do gleby trafia 150 kg azotu na ha. Tak duża dawka suchej masy wydatnie wzbogaca glebę w związki organiczne, z których powstaje próchnica. Przeciwdziała ona wypłukiwaniu składników pokarmowych w głąb profilu glebowego. Uprawiając łubin w międzyplonach lub poplonach (np. po rzepaku lub jęczmieniu ozimym) zacienia się glebę, chroniąc jej życie biologiczne. Na 1 m2 gleby kukurydza wytwarza 11 m2 powierzchni liściowej, pszenica – 15 m2,

Do wysiewu poleca się szybko rosnące odmiany Zeus i Mirela. Łubiny reagują bardzo wyraźnie na nawożenie potasowo-fosforowe. Mieszanki łubinowo . W warunkach zachwaszczenia gleby okres ten jest więc dla łubinów niebezpieczny. a młode siewki znoszą przymrozki nawet do -8 st. która jest doskonale zabezpieczona przed degradacją materii organicznej. chroniąc przy okazji glebę przed erozją. powoduje. a tym samym mniejsze problemy z nadprodukcją i zbytem ziarna -mieszanka łubinowo . nawet w marcu.pszenżytnie Korzyści wynikające z uprawy -obecność pszenżyta stabilizuje i podwyższa plon nasion mieszanki zmniejszając ekonomiczne ryzyko uprawy. W dalszej części wegetacji łubin wytwarza silny głęboki korzeń palowy przez co wykazuje znaczną odporność na niedobór opadów. Uprawa łubinu w poplonie . bez dosuszania. Przy wysiewie poplonu na glebach lepszych (III . Wytworzona zielona masa może być przyorana w okresie przedzimowym lub pozostawiona do przyorania na okres przed siewami wiosennymi. Stwierdza się także obecność nicieni i wydzielin korzeniowych hamujących wzrost roślin. a także daje możliwość zmniejszania zakupu drogich śrut białkowych -następuje zmniejszenie obszaru upraw zbóż. W przypadku wysiewu nasion z bezpośredniego zbioru kombajnowego norma wysiewu wynosi od 250 do 300 kg/ha. na których żeruje dużo saren i jeleni. Ze względu na zbyt dużą konkurencję samosiewó w zbóż jarych.5-3 ha).IV) do nasion łubinu można domieszać nasiona peluszki Marych w ilości około 60 kg/ha. sprawność i kultura gleby. widoczny nieraz dopiero po kilku latach. Wysiew późny jest możliwy lecz wiązać się będzie z wytworzeniem coraz mniejszej zielonej masy. Poplony wysiewać można już od początku lipca. zebrane kombajnem nasiona bezposrednio po zbiorze. W efekcie wzrasta żyzność. jej szybką degradacje. najlepszym źródłem próchnicy i azotu a także czynnikiem zdecydowanie podnoszącym plonowanie zbóż. kiedy tylko można wjechać na pole. Nasiona kiełkują już w temperaturze 3–4 st. zwłaszcza w okresie kwitnienia i zawiązywania strąków. a łubin staje się jedną z najważniejszych roślin ekologicznych. 0. Zielonka słodkiej odmiany Zeus może być wykorzystywana jako pasza dla bydła. szczególnie w warunkach okresowych niedoborów opadów. Rezultatem jest zawsze 5 . W glebie ponadto pojawiają się masowo szkodliwe grzyby atakujące korzenie i podstawę źdźbła. obok obornika. wysiewa się na ścierń rozrzutnikiem nawozów lub siewnikiem z uniesionymi redlicami i płytko talerzuje (podoruje). W technologii uproszczonej zakłada się niewielką obszarowo plantację nasienną (np. ponieważ chwasty mogą je opanować i przerosnąć. całkowicie zapomina. zwłaszcza na glebach lżejszych. -obecność łubinu radykalnie zwiększa plon białka z hektara. poplony łubinowe zaleca się wysiewać po zbożach ozimych.a łubin żółty aż 50 m2. Wykorzystanie łubinu do uprawy w poplonie z przeznaczeniem na zielony nawóz oraz w mieszankach z pszenżytem Wielu rolników zauroczonych uproszczoną uprawą.C.pszenżytnia poprawia właściwości gleby i zwiększa plonowanie roślin następczych w stopniu zbliżonym do uprawy łubinu w siewie czystym -zebrane nasiona lub zielonka po zbilansowaniu mogą być wykorzystywane w żywieniu zwierząt gospodarskich jako komponent wysokobiałkowy -im większy udział łubinu tym lepsza wartość przedplonowa mieszanki lecz jest niższy plon. . Po wzejściu i wytworzeniu pierwszych liścieni wzrost łodygi nadziemnej łubinów zostaje na pewien okres zahamowany. Tymczasem coraz powszechniejsza monokultura zbożowa. Tak wczesny wysiew umożliwia roślinom skorzystanie z pozimowego zapasu wody w glebie.35% spadek plonowania. przy braku nawożenia obornikiem i sprzedaży słomy. W korzystnych warunkach dają wysoki plon zielonej masy przewyższający często 500 q z 1 ha.technologia uproszczona Łubin wysiewany w poplonie i przyorywany jest. jest wysoka zawartość materii organicznej. Gorzka odmiana Mirela polecana jest na pola. że podstawowym warunkiem utrzymania wysokiej urodzajności gleb. a końcowym terminem jest połowa sierpnia. Dlatego należy je wysiewać z chwilą. W tym czasie rozwija się intensywnie ich system korzeniowy. Z tego względu łubiny należy wysiewać w glebę dokładnie odchwaszczoną. Wprowadzenie do uprawy łubinu pozwala także zmniejszyć problemy ze zbytem i niską ceną zbóż paszowych a zamiast tego zyskać deficytowy produkt wysokobiałkowy. Łubiny z racji swojego pochodzenia mają małe wymagania cieplne przez cały okres wegetacji.C.

Umożliwiają one. przyczynia się do powstania dużej ilości kwasu masłowego zamiast mlekowego. W porównaniu do kiszonki zrobionej z kukurydzy ta z łubinu zawiera zdecydowanie więcej białka. W zielonce z łubinów znajduje się dużo białka. Z żywieniowego punktu widzenia jest to więc bardzo cenna pasza białkowa. który powtórzyć można po 3-4 tygodniach. choć trudna do utrwalenia i przechowania w formie kiszonki. w dawce 2kg/ha. W połowie maja wskazany jest oprysk: Gwarantem.4. długotrwałą konserwację białka paszowego bez obniżania jego wartości biologicznej. a wysoka białka wpływa bowiem niekorzystnie na przebieg fermentacji mlekowej w czasie zakiszania. podsuszenie zielonki na polu do 30 proc. a w uprawie na zielonkę. Norma wysiewu w zależności od typu mieszanki wynosi od 170 do 210 kg/ha. Uprawa łubinu na kiszonkę Rozwój metod zakiszania pozwala konserwować nawet rośliny strączkowe.5 .0 mm.V. chętnie pobieraną paszę o wysokiej przyswajalności znajdujących się w niej składników odżywczych. Ze względu na to.04. Zastosowanie dodatków kiszonkarskich wydaje się eliminować ten problem. Optymalny termin siewu to 20. Można też łubin oddzielić na wialni stosując sito podłużne o szczelinach 3. wpływając na tempo i przebieg fermentacji mlekowej.03 . suchej masy . W ciągu trzech dni po siewnie należy opryskać plantację Afalonem lub Linurexem w dawce 1.10. obok dodania dodatków kiszonkarskich. to druga połowa kwietnia. Dzięki temu zwierzęta otrzymują smaczną.. Kiszonka ma wó wczas przykry zapach.Agrotechnika Mieszanki łubinowo-pszenżytnie najlepiej uprawiać na glebach klasy IV . Aby uzyskać kiszonkę dobrej jakości. Niska zawartość cukrów.2 kg/ha co pozwoli zniszczyć większość chwastów. Dodatkową zaletą uprawy łubinu na kiszonkę jest wczesne udostępnienie bardzo dobrego stanowiska pod uprawę ozimin. najlepiej oznaczyć jego ilość na podstawie małej próby co pozwoli na odpowiednie skomponowanie składu paszy. a taką charakteryzuje się też łubin (ma tylko 16–18 proc. Dobrym sposobem na rozwiązanie tego problemu okazuje się. Zbyt wysoka wilgotność zielonki. że udział łubinu w zebranym plonie podlega dużym wahaniom. Przed siewem należy zastosować nawożenie azotowe w dawce 40-60 kg/ha. a mało cukrów. zawartość suchej masy w zielonce powinna wynosić 28–35 proc. a więc nieco głębiej niż zboża. Konsekwencją jest (a właściwie była) niska jakość uzyskanej kiszonki i równie niewielka wartość pokarmowa. suchej masy). jest niechętnie pobierana przez zwierzęta i może być nawet dla nich toksyczna. Gleby klasy VI w zasadzie są do tego celu niewskazane. Zaprawione nasiona wysiewamy na głębokość 3-4 cm.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful