You are on page 1of 9

Rebelia oligarchiczna w Donbasie

REBELIA OLIGARCHICZNA W DONBASIE
Zbigniew Marcin Kowalewski
Le Monde diplomatique – Edycja polska nr 12 (109), grudzień 2014 r.
20 lutego 2014 r. na kijowskim Majdanie zginęło 75 osób. Następnego dnia Radosław
Sikorski naciska: „Jeżeli nie podpiszecie porozumienia, będziecie mieli stan wojenny i
wojsko na ulicach. Wszyscy będziecie martwi.” Wtórują mu ministrowie spraw
zagranicznych Francji i Niemiec. Trójka przywódców opozycji ukraińskiej w końcu ulega
naciskom. Z duszą na ramieniu – bardzo boją się reakcji Majdanu – idą na ugodę z Wiktorem
Janukowyczem. Ma pozostać prezydentem do grudnia – do przyspieszonych wyborów
prezydenckich. Elity polityczne Zachodu oddychają z ulgą: rewolucję udało się zwekslować
na tory instytucjonalne, gdzie niechybnie wygaśnie. Lecz oto zaraz pierwsza niespodzianka.
Wojska wewnętrzne i milicja reagują na porozumienie tak, jakby oznaczało ono kapitulację
Janukowycza. Pośpiesznie, wręcz w panice, dezerterują z pola walki, faktycznie pozbawiając
reżim siłowej ochrony. Coraz więcej milicjantów przechodzi na stronę Majdanu.
Tymczasem Majdan ma poczucie, że skapitulowali przywódcy opozycji. W mroku ponad
głowami ogromnego, bardzo wzburzonego tłumu, przez morze płomyków świec płyną
trumny ze zwłokami zabitych. Arsenij Jaceniuk, Witalij Kłyczko i Ołeh Tiahnybok składają
sprawozdanie z rokowań i bronią porozumienia. Majdan reaguje wrogą wrzawą. Przemawia
Tiahnybok, starając się zapanować nad nastrojem mas. Przez tłum przedziera się komendant
jednej z wielu kompanii samoobrony Majdanu, 27-letni Wołodymyr Parasiuk. Wbiega na
podium, chwyta mikrofon i wygłasza bardzo krótkie, niezwykle emocjonalne przemówienie,
które już po pierwszych zdaniach przechodzi do historii. „My nie należymy do żadnej
organizacji, jesteśmy zwykłym ludem Ukrainy. (…) My, prości ludzie, mówimy do naszych
polityków, którzy stoją za moimi plecami: żaden Janukowycz – żaden! – nie będzie cały rok
prezydentem. Jutro do godziny 10 ma się wynieść!” Majdan grzmi, okazując entuzjastyczne
poparcie. „Nasi przywódcy ściskają rękę temu zabójcy. Hańba!” „Hańba”, huczy tłum. „Jeśli
jutro do godziny 10 nie wystąpicie z oświadczeniem, że Janukowycz ma się podać do dymisji,
ruszymy do szturmu z bronią w ręku! Przysięgam!” [1] Porozumienie sprzed kilku godzin
właśnie diabli wzięli. Na wieść o tym, co dzieje się w resortach siłowych i na Majdanie,
Janukowycz jeszcze przed północą ucieka śmigłowcem z Kijowa. Jego reżim upadł.
Prawdziwych rewolucji ludowych nie sposób utrzymać w ryzach. Zaskakują same siebie. Na
tym polega ich ogromna siła i zdumiewająca słabość. Lawrence of Arabia – a on znał się
trochę na rewolucjach – pisał, że ich uczestnicy „są ludźmi niebezpiecznymi, gdyż nierzadko
z otwartymi oczami odtwarzają swe senne marzenia, pragnąc przemienić je w rzeczywistość”
[2]. Rewolucje nie liczą się z układami sił. Majdan, decydując się na ostateczne zerwanie
stosunku kolonialnego, od trzystu lat łączącego Ukrainę z Rosją, i zwracając się w tym celu
ku Unii Europejskiej, mierzył siły na zamiary. Tymczasem imperializm rosyjski, mocno
podupadły po rozpadzie Związku Radzieckiego, już się odrodził [3]. Przywrócenie panowania
nad Ukrainą ma dla Rosji zasadnicze znaczenie strategiczne. Stąd natychmiastowe
kontruderzenie.
Kontra imperialna
Rosja zagarnęła Republikę Autonomiczną Krymu oraz Sewastopol – rosyjskie Guantánamo –
korzystając z niebywałej wojskowej słabości Ukrainy. W 1994 r. Stany Zjednoczone i Wielka
Brytania wspólnie z Rosją nakłoniły to trzecie wówczas mocarstwo nuklearne świata do

uczestniczył w aneksji Krymu. rzekomo stanowiący kuźnię ukraińskiej tożsamości narodowej i zdominowany przez proreformatorskie. Bastion kapitału monopolistycznego Po kilkuset latach panowania kolonialnego Ukraina jest najbardziej niezrównoważonym regionalnie krajem Europy. że na samym Krymie się nie skończy. Pod względem stopnia koncentracji kapitału bije na głowę inne regiony. że – względnie. Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego i Praw Człowieka przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej. A sam Krym. Płk Igor Girkin. do Krymu nieustannie przybywali delegaci z obwodów Noworosji. Oligarchia to popularna na Ukrainie nazwa rodzimego kapitału monopolistycznego. rzecz jasna – „szczodry system ochrony socjalnej na Śląsku oraz wysokie poziomy wydatków na ochronę zdrowia i inne usługi socjalne przyniosły w tym regionie stałą poprawę wskaźników rozwoju społecznego. Dwaj czołowi badacze restauracji kapitalizmu w Donbasie. Chodzi o to. że „przez pryzmat narodowości. przyszły „minister obrony Donieckiej Republiki Ludowej”.rezygnacji z broni jądrowej w zamian za – jak okazało się w 20 lat później – bezwartościowy świstek zwany Memorandum Budapeszteńskim [4]. ile za położeniem kresu – mówiąc ich słowami – ‘korupcyjnemu bezprawiu i złodziejskiemu panowaniu donieckich protegowanych’” obalonego właśnie reżimu. Mówi: „Było jasne. którzy chcieli powtórzyć u siebie to. znany jako Striełkow. opublikowany przez Radę ds. wielki ośrodek przemysłu ciężkiego – region węgla i stali – to najpotężniejszy bastion kapitału monopolistycznego. że 83% elektoratu wzięło udział w referendum aneksjonistycznym. rzekomo zdominowany przez antyrynkową nomenklaturę. Ukraina pozwoliła Amerykanom zniszczyć dużą część swoich zapasów broni konwencjonalnej [5]. ideologii i geopolityki dzieli się kraj na ‘wschód’. oraz na ‘zachód’. która znajduje się pod wpływem dziedzictwa antyzachodniej ideologii radzieckiej i Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Przyległy do Rosji Donbas. Wraz z odradzaniem się imperializmu rosyjskiego następuje nawrót do imperialnego nazewnictwa – Noworosji i Małorosji. Media światowe przemilczały radykalnie odmienne dane pochodzące od przywódców Tatarów krymskich. brylant w koronie Imperium Rosyjskiego. W obawie o wybuch konfliktu z Rosją zachodnia elita polityczna i medialna legitymizowała aneksję: niemal nikt nie kwestionował faktu. Przemilczały raport Jewgenija Bobrowa. Kiedy władza ukraińska rozpadała się na naszych oczach. Bobrow ujawnił w nim. Sugestia była czytelna: jeśli coś sfałszowano. w wyniku zabiegów senatora Baracka Obamy. strukturalnie podobnymi regionami wielkoprzemysłowymi w Europie Wschodniej wynika. Busha. popartych przez Kongres i prezydenta George’a W. Teraz Rosja mogła dokonać aneksji niemal bez wystrzału. że dominujące sposoby postrzegania tego regionu „zarówno w liberalnej. odcięty przesmykami przez wrogie państwo – to już nie to samo. kolonialna nazwa południowo-wschodniej Ukrainy. prozachodnie i antyestablishmentowe siły polityczne” [9]. to przecież i tak ludność rosyjskojęzyczna stanowi na Krymie większość i wiadomo. od dawna ostrzegali. choć Śląsk to przecież region zintegrowany z neoliberalną Unią Europejską. Tymczasem z badań porównawczych nad dwoma starymi. Później. co się stało na Krymie. Krym w składzie Noworosji to kolosalna zdobycz. jak i marksistowskiej tradycji przynajmniej częściowo są wytworem kolonialnych poglądów zachodocentrycznych” [8]. Natomiast dramatyczny spadek wielu kluczowych wskaźników . Wład Mychnenko i Adam Swain. że „na Krymie według różnych danych za przyłączeniem do Rosji zagłosowało 50-60% wyborców przy ogólnej frekwencji wynoszącej 30-50%.” [7] Noworosja to stara. za czym się opowiada. mieszkańcy Krymu głosowali nie tyle za przyłączeniem do Rosji. Mychnenko wykazuje. że kapitalizm w Donbasie ma znacznie bardziej neoliberalny charakter niż na Śląsku. czyli oligarchii z Donbasu [6].

nie ma tam nacisku na większą autonomię polityczną. tzn. gdzie burżuazja jest najsłabsza. że poparcie dla rewolucji. będą jałowe. Przeciwnie – „rewolucja godności” utorowała drogę do władzy innym neoliberalnym siłom politycznym.” [10] Drapieżny kapitał monopolistyczny. że Donbas jest w stanie prześcignąć inne regiony „w akceptacji wartości kapitalistycznej i demokratycznej Europy” [12]. zablokował kapitałom konkurencyjnym wejścia do regionu i opanował w nim władzę polityczną. ekspansja donbaskiego kapitału monopolistycznego doprowadziła do pierwszej próby przejęcia przezeń centralnej władzy państwowej – sfałszowania wyborów i zapewnienia w ten sposób urzędu prezydenta Ukrainy politycznemu przedstawicielowi tego kapitału. aby bronić swoich zysków nadzwyczajnych.” [11] Tak wyglądało to w pierwszych latach XXI w. lecz w realiach ruchów społecznych. Poparcie dla reżimu Janukowycza było natomiast wysokie na wschodzie (52%). aż dziesięciokrotnie niższe niż na zachodzie).”. którą zapewnił sobie za pośrednictwem Partii Regionów. w znacznej mierze ukształtowany w Donbasie w zgoła błyskawicznym tempie przy użyciu politycznych. gdyż „pomarańczowe zwycięstwo zapewniła większość głosów uzyskanych na najmniej burżuazyjnych obszarach kraju”. wysokie w centrum kraju (51%). [13] Dziewięć lat później poparcie społeczne w poszczególnych regionach dla „rewolucji godności” na Majdanie pokrywało się zasadniczo z poparciem dla „pomarańczowej rewolucji”. Mogą jedynie wynieść takie siły na swoje czoło. jako jedynego regionu w kraju. gdyż elita skupia raczej swoją uwagę na ekspansji gospodarczej poza granice regionu. był spowodowany stałym zmniejszaniem się wydatków na ochronę zdrowia i pozostałe usługi socjalne oraz w ogóle stosunkowo małą rolą państwa w systemie opieki społecznej. dlaczego tak się stało. Rusyfikacja Donbasu . [14] To. którego doświadczył postkomunistyczny Donbas. przestępczych i innych pozaekonomicznych sposobów akumulacji. Hiroaki Kuromiya. że miejscowa elita kooperuje ze sobą. która doprowadziła do obalenia politycznego panowania donbaskiego kapitału monopolistycznego. że rewolucje nie generują antykapitalistycznych sił politycznych. Rozważania nad tym. gdy one istnieją i się materializują – nie w wyobraźni aktywistów. niskie na południu (20%) i bardzo niskie na wschodzie (8%. dla siebie. jeśli ich punktem wyjścia nie będzie decydująca okoliczność – to. zapewniał nawet. Przejęcie władzy centralnej W 2004 r. Jeden z najlepszych zachodnich znawców historii Donbasu. [które] z kolei tworzą wstępne warunki materialne do stopniowego przenikania grup elitarnych do administracji państwowej. nie torowało jednak drogi do władzy żadnej sile politycznej wyposażonej w radykalny program alternatywny wobec kapitalizmu neoliberalnego. W końcu stycznia 2014 r. tzn. zjednoczył się w samym końcu lat 90. bardzo niskie w centrum (11%) i nikłe na zachodzie (3%. „Jest to możliwe tylko dlatego. było bardzo wysokie na zachodzie (80%). reprezentującym znacznie mniej skoncentrowane i znacznie bardziej podzielone politycznie kapitały. wziąć na siebie zadanie realizacji reform neoliberalnych w całym kraju. znacznie niższe na południu (32%). było największe tam. Choć gospodarczo region jest de facto autonomiczny. kandydatowi Partii Regionów Janukowyczowi. że „skład klasowy danego regionu był najważniejszym czynnikiem decydującym o sukcesie wyborczym [Wiktora] Juszczenki w 2004 r.przeżywalności i rozwoju społecznego. co możliwe jest wtedy. Uniemożliwił to – na dość krótko – wybuch „pomarańczowej rewolucji”. Natomiast Janukowycza wyborcy poparli głównie tam. aż siedemnastokrotnie niższe niż na wschodzie). Przy zastosowaniu bardzo wyszukanych metod badawczych Mychnenko ustalił. W zamian za poparcie dla prezydenta Łeonida Kuczmy uzyskał dla Donbasu. „gdzie miejska klasa kapitalistów jest najbardziej rozwinięta”. szeroką autonomię gospodarczą i poważne przywileje.

powiązana z ekspansją języka rosyjskiego i narzucaniem wyobrażenia o ‘odwiecznie rosyjskim Donbasie’. ale również przeobrażanie się ich w panującą mniejszość. których cechami charakterystycznymi były nie tylko masowa migracja Rosjan.2%. staje się zatem jednym ze sposobów destabilizacji Ukrainy. kiedy za sprawą cen na rosyjski gaz zmniejszy się konkurencyjność ukraińskich przedsiębiorstw przemysłowych i pogorszy się stopa życiowa społeczeństwa. ‘wsparcia dla ludności rosyjskiej’ na Ukrainie i ‘rozszerzenia sfer posługiwania się językiem rosyjskim’ w celu przeciwdziałania ukrainizacji Donbasu stworzy się zagrożenie dla stabilności społecznej w państwie ukraińskim oraz sprowokuje się konflikt między ludnością wschodnioukraińską i zachodnioukraińską.4%. ekonomiczne i społeczne poprzez rozszerzenie sfer wpływu na terytoriach ukraińskich. która stopniowo kształtowała wyobrażenie o Donbasie jako o ‘regionie rosyjskojęzycznym’. do pierwszej połowy lat 80. aby rozwiązać pewne swoje problemy polityczne.1%. bo jako żywo przypomina ona zbrojny ruch kontrrewolucyjny sponsorowany przez Stany Zjednoczone w Nikaragui po obaleniu reżimu Somozów. jako pogranicze ukraińsko-rosyjskie. Podobnie jak to działo się w Związku Radzieckim.7% mieszkańców. że przemysł węglowy wymaga wielkich dotacji i jeszcze w czasach istnienia ZSRR zwątpiono w rentowność rozwoju wydobycia węgla w Donbasie. [16] „W strukturze językowej środowiska miejskiego utrzymuje się inercyjny wpływ procesów etnojęzykowych doby radzieckiej. a następnie do 41. Chodzi o to. który stanowi Federacja Rosyjska. Obecnie prawie 40% mieszkańców w obu okręgach to Rosjanie. Pisał: „Donbas w obecnych warunkach. czarnosecinną i białogwardyjską „Świata Ruskiego”. gdzie głównym terenem kolonialnej polityki rusyfikacji peryferii były wielkie ośrodki miejskie.4%. ‘Kwestia językowa’. Dlatego najbardziej prawdopodobne jest to.5% do 66.” [17] Nie jest to jednak tylko wpływ inercyjny. W Doniecku i Ługańsku Ukraińcy stanowią dziś niespełna połowę mieszkańców. Natomiast na terenach wiejskich Ukraińcy stanowią zdecydowaną większość – w każdym okręgu 73% – i w przytłaczającej większości są ukraińskojęzyczni. pozorna internacjonalizacja społeczeństwa maskowała prowadzenie polityki planowej rusyfikacji. że ludność rosyjska regionu po raz kolejny stanie się zakładniczką interesów przywódców politycznych Federacji Rosyjskiej. Donbas ma kluczowe znaczenie.6%. a Ukraińców – w masowy etnos (podporządkowaną większość). przy czym Ukraińcy ukraińskojęzyczni to w pierwszym z tych miast jedynie 11. Natomiast kontrola nad hutami to źródło zysków i rozszerzenie sfery wpływów na terytoriach ukraińskich.„Od lat 40. zaś w ługańskim z 87.” [15] W niepodległej Ukrainie politykę tę kontynuowały oligarchiczne władze regionalne. W latach 1970-1989-2001 odsetek Ukraińców uważających ukraiński za język ojczysty spadł w obwodzie donieckim z 79% do 59. a następnie do 50.” [18] Kontra oligarchiczna Donbaska kontra – takie właśnie miano bardzo dobrze pasuje do rebelii oligarchicznej w Donbasie. W tym przypadku kraj ten aktywnie rozgrywa kartę ‘tożsamości donieckiej’ po to. Kilka lat temu ukraiński historyk Jurij Nikołajec postawił sprawę niezwykle jasno i przewidująco. że w sferze ekonomicznej stronę rosyjską bardziej interesuje kontrola nad przemysłem hutniczym niż nad wydobyciem paliwa mineralnego. a w drugim 13. po upadku ZSRR władza oligarchiczna kontynuowała aktywną politykę rozszerzonej reprodukcji wizerunku Donbasu jako regionu zrusyfikowanego i ciążącego ku Rosji. a za pomocą populistycznych haseł w rodzaju ‘braterstwa narodów słowiańskich’. stał się faktycznie jednym z wariantów ekspansji kraju-lidera. Baronowie Partii Regionów i . Wydaje się jednak. W geopolityce panowania imperializmu rosyjskiego nad Ukrainą i całą zachodnią połacią pojmowanego na modłę monarchistyczno-prawosławną.

Pieniądze brali wszyscy!” [21] „Nacisnąłem język spustowy wojny” W obwodzie ługańskim rebelię inspirował Aleksandr Jefremow. Czołowym przywódcą rebelii ługańskiej i pierwszym „premierem Ługańskiej Republiki Ludowej” został Walerij Bołotow. U nas. ale ‘czarni’ w środku. graffiti z wizerunkami Martina Luthera Kinga. oligarchowie nasi wschodni (…) zaczęli pracować z aktywistami milicji. gdzie zdobyli . które wkroczyły do akcji. dokonać secesji. czyli po utracie władzy w państwie przez elitę polityczną i gospodarczą Donbasu. ale mimo to brała pieniądze. co oddali im dobrzy ludzie. Swoją niechęć do pracy motywują tym. ni mniej. w środku czarny” Majdan to ukraiński odpowiednich czarnych gett w Stanach Zjednoczonych – pasożytniczych siedlisk nierobów. Wkrótce wsparły je elementy skrajnie prawicowe licznie napływające z Rosji. Paweł Gubariew. potrzebny był znacznie bardziej bojowy element niż biurokracja Partii Regionów czy KPU. toteż ruch separatystyczny szybko zaczęły obsadzać siatki rosyjskiej skrajnej prawicy nacjonalistycznej. nazioli. Sami mieszkańcy nigdzie nie pracują i otrzymują pieniądze tylko za to. przyznawała bez ogródek Russkaja Wiesna. elita ta wpadła w panikę. (…) Nawet ciemnoskórzy sprzedawcy na rynkach secondhandu w Kijowie wyglądają na nieco bardziej cywilizowanych niż nasi ‘bladolicy bracia’ z zachodnich obwodów kraju. Donbaski kapitał monopolistyczny postanowił okopać się w swoim bastionie. i tam ubrani w to. oprzeć się na imperializmie rosyjskim i w razie czego. strona internetowa separatystów [20]. Rozpętała się. Tu. Dość wpływowa tu Komunistyczna Partia Ukrainy (KPU) straszyła. portrety Tymoszenko i Bandery. tym razem już polityczną. aby przeciwdziałać próbom jego rozszerzenia na Donbas i wesprzeć aparat represji wysyłanymi do Kijowa bojówkami – osławionymi tituszkami. Jeden z przywódców rebelii. Bardzo niewielka grupa osób pozostała wierna idei. I partia władzy. jaka była w tym rola Rinata Achmetowa. z jego wsparciem wojskowym. ochroniarz i nadzorca nielegalnych kopanek. z których ściągał dla bossa haracz. wspierana przez hegemoniczne w tym regionie rosyjskie telewizje reżimowe. W tym przypadku demokracji u nas jest więcej. u nas. kampania propagandowa o śmiertelnym zagrożeniu ze strony nacików. o których szerzono przerażające wieści. którzy zgromadzili się na Majdanie. tak aby przynajmniej w nim zachować władzę: wymusić dla regionu autonomię. tak jak za oceanem. 6 kwietnia na czele paru tysięcy zwiezionych autobusami osób separatyści wzięli szturmem siedzibę obwodowego zarządu Służby Bezpieczeństwa Ukrainy w Ługańsku. W Nowym Jorku. ‘Biali’ na zewnątrz.magnaci przemysłowi zaczęli mobilizować kontrę już podczas Majdanu. wszelkiego rodzaju infekcje i choroby dotychczas nieznane medycynie to cecha charakterystyczna życia rezerwatów. Los Angeles i San Francisco policja przynajmniej niekiedy przeprowadza rajdy na takie miejsca i po prostu odstrzeliwuje niektórych rozwścieczonych Murzynów. od dawna zainstalowane w Donbasie. że przestali być niewolnikami. jaką rolę w jej zaaranżowaniu odegrała wraz z Achmetowem Partia Regionów. Tam. „Ogromne kupy śmieci. ni więcej. jego były kierowca. „We wszystkich miastach zaczęli pojawiać się przywódcy tzw. tylko kalką nazistowskiego dyskursu o gettach żydowskich: „na zewnątrz biały. że bez celu wałęsają się po ulicach.” [19] Nie ma w tej eksplozji rasizmu nic dziwnego – KPU to partia kolonialna. Kiedy w latach 19982005 rządził obwodem. że dwie trzecie tych aktywistów jest już na utrzymaniu oligarchy Achmetowa. I tu. Po upadku reżimu Janukowycza. biedaszybów. doprowadził do masowych upadłości przedsiębiorstw oraz wielkiej zapaści gospodarczej i społecznej [22]. ochotniczej milicji ludowej. cały ten bajzel nazywają czarującym słowem ‘demokracja’. donieckiego magnata przemysłowego i najpotężniejszego na Ukrainie oligarchy: „Doniecka Republika Ludowa była jego projektem”. również bez żenady opowiadał mediom rosyjskim. w Ameryce. Wiadomo. faszystów i banderowców z Majdanu. prawa ręka Janukowycza w Partii Regionów i człowiek równie wielkich co ciemnych interesów. Okazało się. Kontrze i rosyjskim służbom specjalnym.

Relacje z pola walki o tym. Na początku lipca Striełkow w ostatniej chwili i niemal cudem wyrwał się ze swoją parutysięczną brygadą z okrążenia w Słowiańsku – wbrew kategorycznemu rozkazowi z Moskwy. którego brakuje na froncie. Niekoniecznie było to jednak przełomowe w pierwszej fazie rebelii wydarzenie. w Czeczenii i figuruje na sporządzonej przez rosyjskie stowarzyszenie „Memoriał” liście zbrodniarzy wojennych. Przebił się do Doniecka.” [25] „Przepustkowi” to wojska rosyjskie. że już nadeszła odsiecz. że nie ma tam żadnego powstania ludowego ani w ogóle separatystycznego ruchu masowego i że mieszkańcy Donbasu nie chcą zaciągać się do szeregów rebeliantów. inercji i korupcji aparatów wojskowych. która pozostawała domeną rozmaitych działających na własną rękę komendantów i formacji zbrojnych. maksimum dwóch. że wyszliśmy. Instytucje te nagminnie kłamią o stanie wyposażenia. że oto właśnie ewakuuje się setki rannych. praktycznie tworzyła się dopiero w walce. zaopatrzenia. na zakupach po parokrotnie zawyżonych cenach. ciepłą odzież… Program obrony narodowej Mimo to wojska ukraińskie stopniowo zaczęły odnosić coraz większe sukcesy. na których generałowie nabijają sobie kabzy. watażków i awanturników dobiega końca. na czele 52-osobowego oddziału. a w ślad za nią polityczną. Mimo wsparcia z Rosji rebelia trzymała się tylko za sprawą niebywałej słabości armii ukraińskiej. Rola psów wojny. któremu stacjonujące tam oddziały separatystyczne wcale nie zapewniały obrony. materiałów opatrunkowych. [24] Na stanowisku „ministra obrony” Striełkow nie zdołał stworzyć nawet zalążka centralnego dowództwa czy sztabu generalnego rebelii. o stratach w ludziach. zaopatrywanych na froncie przez ofiarnych ochotników z organizacji społecznych. ale Moskwa postawiła mu w zamian warunek. Ten monarchista – zwolennik restauracji prawosławnego imperium carskiego. aby pod żadnym pozorem nie oddawać miasta. o położeniu wojska na froncie. w Bośni u boku nacjonalistów serbskich. Takich „przepustkowych” walczących w regularnych jednostkach wojskowych przeszło już przez Donbas około 35-40 tys. Kłamią. Natomiast dzięki temu. pomocy medycznej. która jako siła bojowa. Kilka tygodni po przybyciu do Słowiańska publicznie skarżył się w dramatycznej odezwie. puścił w ruch nasz oddział”. Sierpniowa agresja rosyjska uratowała ruch separatystyczny. typowy pies wojny kresowej i kolonialnej. jak rannym żołnierzom tamuje się krew papierem toaletowym. że jak twierdzą władze Rosji chodzi o żołnierzy. a nie tylko instytucja biurokratyczna. który walczył w Naddniestrzu. tak nazywane dlatego. mówi Striełkow. wyprowadzono oddziały z okrążenia.1300 nie wiadomo dlaczego zgromadzonych tam kałasznikowów. choć sytuacja w ostatnich dniach była rozpaczliwa. którzy na przepustce zamiast pójść na plażę jeżdżą sobie do Donbasu. aby tam powalczyć. przez 40 dni utrzymaliśmy Donieck – aż do przybycia ‘przepustkowych’. to w ciągu tygodnia. jak również za sprawą niedoświadczenia gwardii narodowej i batalionów ochotniczych. . robionych na handlu sprzętem i wyposażeniem. to zaledwie wierzchołek góry lodowej doniesień o niewyszkolonych. kamizelki. w Donbasie stopniowo przejmują rosyjskie aparaty państwowe. Ministerstwo Obrony i Sztab Generalny raz po raz są przyłapywane na pokątnych interesach na wielką skalę. „Gdybyśmy pozostali w Słowiańsku. dostarczono broń przeciwpancerną. który posłusznie spełnił: Striełkow musiał odejść. Władzę wojskową. a przede wszystkim za sprawą zgoła nieprawdopodobnej nieudolności. która dotychczas się toczy. przeniknął z Rosji i zainstalował się w Słowiańsku. cierpiących głód żołnierzach w trampkach. że mogą wyrastać na niebezpiecznych dla Kremla bohaterów „Ruskiego Świata”. gdyż „praktycznie koło zamachowe wojny. bez kamizelek kuloodpornych. tym bardziej. mawia o sobie: „to ja nacisnąłem język spustowy wojny” w Donbasie [23]. który w tym czasie. padłby Donieck. zapewniono żywność.

„Flashback: Senator Obama Pushed Bill That Helped Destroy More Than 15.M. 17 nr 2. Lambert Academic Publishing 2011. The Political Economy of Post-Communism: The Donbas and Upper Silesia in Transition. s. 5 marca 2014 r. na którą się powoływał. Ze względu na swój klasowy charakter władza obecna nie jest w stanie go wypracować. Kuromiya. na http://www. „Kto ty. „Ukraine’s Diverging Space-Economy: The Orange Revolution. op. „Why Ukraine Surrendered Security: A Methodological Individualist Approach to Nuclear Disarmament”. Mykhnenko. Tymczasem w Europie żadnej równowagi.com. Striełkow. 5 maja 2014 r. Londyn – Nowy Jork. Mykhnenko. zwichnie równowagę całej Europy”. który popełnił już Kościuszko zwracając się do rządów państw zachodnich z jałowym orędziem głoszącym. The Agora: Political Science Undergraduate Journal t. Nowa Ukraina: Zeszyty Historyczno-Politologiczne nr 2.com. s. 400. [2] T. że jest mało prawdopodobne. że „Polacy chcą się oswobodzić z jarzma Rosji i wzywają pomocy naprzeciw temu mocarstwu. Swain. 20 listopada 2014 r. w: A. [7] A. Mykhnenko. Szukanie oparcia i ratunku w wielkich mocarstwach imperialistycznych Zachodu to tylko powtórka dobrze znanego błędu. Siedem filarów mądrości t. .). to chyba tylko na te społeczeństwa. Skuteczny może być tylko taki program obrony narodowej.president-sovet.000 Small Arms and 1. Rozpaczliwe apele do Zachodu o pomoc wojskową niewiele dają. 79.000 Tons of Ammunition.. [5] D. nie było [26]. I. [3] Zob. European Urban and Regional Studies t.00 ne bude widstawky Janukowycza – Majdan pide na zbrojnyj szturm”. Routledge 2007. 2 nr 2.ru/. A. „Imperializm rosyjski”. na działanie całego ludu niżeli na wojsko regularne” [27]. Zob.uk. które gdy raz weźmie górę. w: A. 2006. Re-constructing the Post-Soviet Industrial Region: The Donbas in Transition. cit.000 Anti-aircraft Missiles in Ukraine”.E. s. Swain (red. aby Ukraina zdołała się obronić. s. Punkt wyjścia do pracy nad takim programem wskazał Maurycy Mochnacki: „więcej liczyć trzeba na ruch mas.php?article20690 [1] „Jakszczo zawtra do 10.org/spip. ‘Striełok’?”.Była posiadłość kolonialna samotnie toczy nieoczekiwaną i przytłaczającą wojnę wydaną jej przez wielkie mocarstwo. 146.co. [11] E. „Regional Politics in Ukraine’s Transition: The Donetsk Elite”. Gregory. 20. Prochanow. 2010. Kovaleva. 40. [6] „Problemy żytielej Kryma”. Gibbs.forbes. [10] V. który będzie zgodny z najżywotniejszymi interesami większości społeczeństwa ukraińskiego.pressegauche. Z. I. „Putin’s ‘Human Rights Council’ Accidentally Posts Real Crimean Election Results”. Post-Soviet Development Models and Regional Trajectories”. listopad 2014 r. Saarbrücken. [12] H. Lawrence.). 5 maja 2014 r. na www.dailymail. na www. s. Warszawa. 21 lutego 2014 r. Matrosko. s. Le Monde diplomatique – Edycja polska. które w przeszłości doświadczyły na sobie panowania imperializmu rosyjskiego i dziś znów czują się przezeń zagrożone. „Donbas – ostatnie pogranicze Europy?”. Sęk jednak w tym. V. „The Ukrainian Donbas in ‘Transition’”. [8] A. [9] V. na dailylviv. 2012. http://www. jeśli o jej losach będzie decydowała władza reprezentująca interesy burżuazji i realizująca radykalne reformy neoliberalne. Swain (red. Swain. D. PIW 1971. 65.R. Kowalewski. Jeśli Ukraina może na kogoś liczyć. 189. P. Zawtra. [4] Zob.

[23] A. 17 stycznia 2014 r. El-Miurid [A. Russkaja Wiesna. 47-49. Poznań. [26] F.O. „Achmetow w zasadie. called oligarchy. cit. „Rosyjska biała gwardia w Donbasie”. 186. op. [17] W. I. The political goal of this policy was to form an image of the region as the Russophone stronghold in Ukraine. 12 maja 2014 r. „Mowni praktyky i etniczna samoidentyfikacija naselennia Donbasu”. Kowalewski. [16] O. I.com. „‘Biełyje’ snaruży. s. Kurasa NAN Ukrajiny nr 5 (61). With the fall of this regime. 2012. the Donbas monopoly capital took over the central political power in Ukraine. Kraków. s. The author is convinced that. 28 stycznia 2014 r. the central political power of the Donbas monopoly capital was overthrown. [18] Ju. in Ukraine. [24] Zob. I. intensive and planned policy of Russification waged in the Soviet Union by the Russian bureaucratic imperialism.F. Niesmijan].pl/ [25] A. Sklar. Naukowi Zapysky Instytutu Politycznych i Etnonacional´nych Doslidżen´ im. 166-167. powerful and predatory. 26 maja 2014 r. best organized and united ones. Rychlicki. Mochnacki.O. Prochanow. Ukrajinoznawczyj Almanach t.K.25 nr 2/3. s. [19] M. na kiis. for class reasons. Księgarnia J. Z. „Stawlennia w Ukrajini ta Rosiji do akcij protestu w Ukrajini”. s. Ukraine needs a . The Donbas big capitals are the most concentrated.[13] V. 28 lutego 2014 r. Journal of Communist Studies and Transition Politics t. Prochanow. 278. cit.ua. [20] A. Powstanie narodu polskiego w roku 1830 i 1831 t.Ja. [15] Ju. Nikołajec´. „Widminnosti w etnomownij strukturi naselennia obłasnych centriw ta sils ´kogo naselennia piwdnia ta schodu Ukrajiny”. Striełkow. [21] Ju.praktykateoretyczna. [27] M. op. any program of national defense advanced by the Ukrainian bourgeois government and based on an illusory support of Western imperialist powers will not succeed. Kijów. Nikołajec´. Le Monde diplomatique – Edycja polska. Striełkow. IPiEND im. „Statky Janukowycza: Ołeksandr Jefremow”. 2011. I. na www. cit. [22] Centr Protydiji Korupciji. „Nariad muczenia primieriat´ nie choczu”. I. s. Rossijskaja Gazieta. Kommunist. 5. „Class Voting and the Orange Revolution: A Cultural Political Economy Perspective on Ukraine’s Electoral Geography”. ‘czornyje’ wnutri”. To achieve the national independence and unity. 42. wyżydajet – kogda że rukowodstwo DNR naczniet dopuskat´ sierjoznyje oszybki”. 179. The separatist armed rebellion in the Donbas was a panic reaction of regional oligarchy against the loss of central political power and an attempt to save the oligarchic power at least in the region with the support of Russian imperialism. . Tadeusz Kościuszko i rozbiór polski. Kuźmienko. Nakładem autora 1871. op. s. With the establishment of the Yanukovytch regime. Prezentacja Oligarchic rebellion in the Donbas – in Polish This article was published in the December 2014 issue of the Polish monthly. Mykhnenko. Poselens´ka struktura naselennia Donbasu (Etnopolitycznyj aspekt dynamiky). s. Kałakura. Sniegirew.M.F. 2009. 11. [14] KMIS (Kyjiws´kyj Miżnarodnyj Instytut Sociołohiji). Żupańskiego 1863. Kurasa NAN Ukrajiny 2012. overthrown by the masses in the Kiev Maidan. The Donbas is also the region of Ukraine most affected between the forties and the eighties of the 20th century by the long-term. A resume in English: The region of Donbas is the stronghold of monopoly bourgeoisie. 280.

a revolutionary militant for the independence of Poland.completely different program that “would count more on a mass movement. (This is a quotation from a book published in 1863 by Maurycy Mochnacki. than on a regular army”. on an action of the whole people.) .