Rebelia oligarchiczna w Donbasie

REBELIA OLIGARCHICZNA W DONBASIE
Zbigniew Marcin Kowalewski
Le Monde diplomatique – Edycja polska nr 12 (109), grudzień 2014 r.
20 lutego 2014 r. na kijowskim Majdanie zginęło 75 osób. Następnego dnia Radosław
Sikorski naciska: „Jeżeli nie podpiszecie porozumienia, będziecie mieli stan wojenny i
wojsko na ulicach. Wszyscy będziecie martwi.” Wtórują mu ministrowie spraw
zagranicznych Francji i Niemiec. Trójka przywódców opozycji ukraińskiej w końcu ulega
naciskom. Z duszą na ramieniu – bardzo boją się reakcji Majdanu – idą na ugodę z Wiktorem
Janukowyczem. Ma pozostać prezydentem do grudnia – do przyspieszonych wyborów
prezydenckich. Elity polityczne Zachodu oddychają z ulgą: rewolucję udało się zwekslować
na tory instytucjonalne, gdzie niechybnie wygaśnie. Lecz oto zaraz pierwsza niespodzianka.
Wojska wewnętrzne i milicja reagują na porozumienie tak, jakby oznaczało ono kapitulację
Janukowycza. Pośpiesznie, wręcz w panice, dezerterują z pola walki, faktycznie pozbawiając
reżim siłowej ochrony. Coraz więcej milicjantów przechodzi na stronę Majdanu.
Tymczasem Majdan ma poczucie, że skapitulowali przywódcy opozycji. W mroku ponad
głowami ogromnego, bardzo wzburzonego tłumu, przez morze płomyków świec płyną
trumny ze zwłokami zabitych. Arsenij Jaceniuk, Witalij Kłyczko i Ołeh Tiahnybok składają
sprawozdanie z rokowań i bronią porozumienia. Majdan reaguje wrogą wrzawą. Przemawia
Tiahnybok, starając się zapanować nad nastrojem mas. Przez tłum przedziera się komendant
jednej z wielu kompanii samoobrony Majdanu, 27-letni Wołodymyr Parasiuk. Wbiega na
podium, chwyta mikrofon i wygłasza bardzo krótkie, niezwykle emocjonalne przemówienie,
które już po pierwszych zdaniach przechodzi do historii. „My nie należymy do żadnej
organizacji, jesteśmy zwykłym ludem Ukrainy. (…) My, prości ludzie, mówimy do naszych
polityków, którzy stoją za moimi plecami: żaden Janukowycz – żaden! – nie będzie cały rok
prezydentem. Jutro do godziny 10 ma się wynieść!” Majdan grzmi, okazując entuzjastyczne
poparcie. „Nasi przywódcy ściskają rękę temu zabójcy. Hańba!” „Hańba”, huczy tłum. „Jeśli
jutro do godziny 10 nie wystąpicie z oświadczeniem, że Janukowycz ma się podać do dymisji,
ruszymy do szturmu z bronią w ręku! Przysięgam!” [1] Porozumienie sprzed kilku godzin
właśnie diabli wzięli. Na wieść o tym, co dzieje się w resortach siłowych i na Majdanie,
Janukowycz jeszcze przed północą ucieka śmigłowcem z Kijowa. Jego reżim upadł.
Prawdziwych rewolucji ludowych nie sposób utrzymać w ryzach. Zaskakują same siebie. Na
tym polega ich ogromna siła i zdumiewająca słabość. Lawrence of Arabia – a on znał się
trochę na rewolucjach – pisał, że ich uczestnicy „są ludźmi niebezpiecznymi, gdyż nierzadko
z otwartymi oczami odtwarzają swe senne marzenia, pragnąc przemienić je w rzeczywistość”
[2]. Rewolucje nie liczą się z układami sił. Majdan, decydując się na ostateczne zerwanie
stosunku kolonialnego, od trzystu lat łączącego Ukrainę z Rosją, i zwracając się w tym celu
ku Unii Europejskiej, mierzył siły na zamiary. Tymczasem imperializm rosyjski, mocno
podupadły po rozpadzie Związku Radzieckiego, już się odrodził [3]. Przywrócenie panowania
nad Ukrainą ma dla Rosji zasadnicze znaczenie strategiczne. Stąd natychmiastowe
kontruderzenie.
Kontra imperialna
Rosja zagarnęła Republikę Autonomiczną Krymu oraz Sewastopol – rosyjskie Guantánamo –
korzystając z niebywałej wojskowej słabości Ukrainy. W 1994 r. Stany Zjednoczone i Wielka
Brytania wspólnie z Rosją nakłoniły to trzecie wówczas mocarstwo nuklearne świata do

Płk Igor Girkin. Busha. oraz na ‘zachód’. brylant w koronie Imperium Rosyjskiego. że „przez pryzmat narodowości. ideologii i geopolityki dzieli się kraj na ‘wschód’. choć Śląsk to przecież region zintegrowany z neoliberalną Unią Europejską. rzekomo stanowiący kuźnię ukraińskiej tożsamości narodowej i zdominowany przez proreformatorskie. do Krymu nieustannie przybywali delegaci z obwodów Noworosji. opublikowany przez Radę ds. Dwaj czołowi badacze restauracji kapitalizmu w Donbasie. odcięty przesmykami przez wrogie państwo – to już nie to samo. że 83% elektoratu wzięło udział w referendum aneksjonistycznym. Bobrow ujawnił w nim. Chodzi o to. rzekomo zdominowany przez antyrynkową nomenklaturę. czyli oligarchii z Donbasu [6]. Teraz Rosja mogła dokonać aneksji niemal bez wystrzału. Mówi: „Było jasne. to przecież i tak ludność rosyjskojęzyczna stanowi na Krymie większość i wiadomo. Mychnenko wykazuje. Oligarchia to popularna na Ukrainie nazwa rodzimego kapitału monopolistycznego. W obawie o wybuch konfliktu z Rosją zachodnia elita polityczna i medialna legitymizowała aneksję: niemal nikt nie kwestionował faktu. Przyległy do Rosji Donbas. która znajduje się pod wpływem dziedzictwa antyzachodniej ideologii radzieckiej i Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. że na samym Krymie się nie skończy. Krym w składzie Noworosji to kolosalna zdobycz. znany jako Striełkow. co się stało na Krymie. Ukraina pozwoliła Amerykanom zniszczyć dużą część swoich zapasów broni konwencjonalnej [5]. jak i marksistowskiej tradycji przynajmniej częściowo są wytworem kolonialnych poglądów zachodocentrycznych” [8]. w wyniku zabiegów senatora Baracka Obamy. A sam Krym. Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego i Praw Człowieka przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej. Wład Mychnenko i Adam Swain. wielki ośrodek przemysłu ciężkiego – region węgla i stali – to najpotężniejszy bastion kapitału monopolistycznego.” [7] Noworosja to stara. Bastion kapitału monopolistycznego Po kilkuset latach panowania kolonialnego Ukraina jest najbardziej niezrównoważonym regionalnie krajem Europy. rzecz jasna – „szczodry system ochrony socjalnej na Śląsku oraz wysokie poziomy wydatków na ochronę zdrowia i inne usługi socjalne przyniosły w tym regionie stałą poprawę wskaźników rozwoju społecznego. Sugestia była czytelna: jeśli coś sfałszowano. że kapitalizm w Donbasie ma znacznie bardziej neoliberalny charakter niż na Śląsku. Wraz z odradzaniem się imperializmu rosyjskiego następuje nawrót do imperialnego nazewnictwa – Noworosji i Małorosji. Natomiast dramatyczny spadek wielu kluczowych wskaźników . Media światowe przemilczały radykalnie odmienne dane pochodzące od przywódców Tatarów krymskich.rezygnacji z broni jądrowej w zamian za – jak okazało się w 20 lat później – bezwartościowy świstek zwany Memorandum Budapeszteńskim [4]. że dominujące sposoby postrzegania tego regionu „zarówno w liberalnej. przyszły „minister obrony Donieckiej Republiki Ludowej”. mieszkańcy Krymu głosowali nie tyle za przyłączeniem do Rosji. za czym się opowiada. Pod względem stopnia koncentracji kapitału bije na głowę inne regiony. że – względnie. kolonialna nazwa południowo-wschodniej Ukrainy. Kiedy władza ukraińska rozpadała się na naszych oczach. strukturalnie podobnymi regionami wielkoprzemysłowymi w Europie Wschodniej wynika. uczestniczył w aneksji Krymu. Tymczasem z badań porównawczych nad dwoma starymi. od dawna ostrzegali. ile za położeniem kresu – mówiąc ich słowami – ‘korupcyjnemu bezprawiu i złodziejskiemu panowaniu donieckich protegowanych’” obalonego właśnie reżimu. popartych przez Kongres i prezydenta George’a W. prozachodnie i antyestablishmentowe siły polityczne” [9]. Przemilczały raport Jewgenija Bobrowa. że „na Krymie według różnych danych za przyłączeniem do Rosji zagłosowało 50-60% wyborców przy ogólnej frekwencji wynoszącej 30-50%. Później. którzy chcieli powtórzyć u siebie to.

jeśli ich punktem wyjścia nie będzie decydująca okoliczność – to. Rozważania nad tym. że poparcie dla rewolucji. będą jałowe. gdzie burżuazja jest najsłabsza. [które] z kolei tworzą wstępne warunki materialne do stopniowego przenikania grup elitarnych do administracji państwowej. aż siedemnastokrotnie niższe niż na wschodzie). że rewolucje nie generują antykapitalistycznych sił politycznych. Przejęcie władzy centralnej W 2004 r. wziąć na siebie zadanie realizacji reform neoliberalnych w całym kraju. W zamian za poparcie dla prezydenta Łeonida Kuczmy uzyskał dla Donbasu. w znacznej mierze ukształtowany w Donbasie w zgoła błyskawicznym tempie przy użyciu politycznych. przestępczych i innych pozaekonomicznych sposobów akumulacji. Rusyfikacja Donbasu . kandydatowi Partii Regionów Janukowyczowi. dlaczego tak się stało. niskie na południu (20%) i bardzo niskie na wschodzie (8%. W końcu stycznia 2014 r. zjednoczył się w samym końcu lat 90. która doprowadziła do obalenia politycznego panowania donbaskiego kapitału monopolistycznego. nie ma tam nacisku na większą autonomię polityczną. zapewniał nawet. znacznie niższe na południu (32%). jako jedynego regionu w kraju. Choć gospodarczo region jest de facto autonomiczny. [14] To. którą zapewnił sobie za pośrednictwem Partii Regionów. zablokował kapitałom konkurencyjnym wejścia do regionu i opanował w nim władzę polityczną. gdy one istnieją i się materializują – nie w wyobraźni aktywistów. „Jest to możliwe tylko dlatego. lecz w realiach ruchów społecznych. Natomiast Janukowycza wyborcy poparli głównie tam. Jeden z najlepszych zachodnich znawców historii Donbasu. Poparcie dla reżimu Janukowycza było natomiast wysokie na wschodzie (52%).przeżywalności i rozwoju społecznego. Przy zastosowaniu bardzo wyszukanych metod badawczych Mychnenko ustalił. Hiroaki Kuromiya. bardzo niskie w centrum (11%) i nikłe na zachodzie (3%.”.” [11] Tak wyglądało to w pierwszych latach XXI w. Przeciwnie – „rewolucja godności” utorowała drogę do władzy innym neoliberalnym siłom politycznym. tzn. że „skład klasowy danego regionu był najważniejszym czynnikiem decydującym o sukcesie wyborczym [Wiktora] Juszczenki w 2004 r. było największe tam. „gdzie miejska klasa kapitalistów jest najbardziej rozwinięta”. tzn. że miejscowa elita kooperuje ze sobą. było bardzo wysokie na zachodzie (80%). że Donbas jest w stanie prześcignąć inne regiony „w akceptacji wartości kapitalistycznej i demokratycznej Europy” [12]. ekspansja donbaskiego kapitału monopolistycznego doprowadziła do pierwszej próby przejęcia przezeń centralnej władzy państwowej – sfałszowania wyborów i zapewnienia w ten sposób urzędu prezydenta Ukrainy politycznemu przedstawicielowi tego kapitału. [13] Dziewięć lat później poparcie społeczne w poszczególnych regionach dla „rewolucji godności” na Majdanie pokrywało się zasadniczo z poparciem dla „pomarańczowej rewolucji”. reprezentującym znacznie mniej skoncentrowane i znacznie bardziej podzielone politycznie kapitały. wysokie w centrum kraju (51%). nie torowało jednak drogi do władzy żadnej sile politycznej wyposażonej w radykalny program alternatywny wobec kapitalizmu neoliberalnego. Mogą jedynie wynieść takie siły na swoje czoło. szeroką autonomię gospodarczą i poważne przywileje. gdyż „pomarańczowe zwycięstwo zapewniła większość głosów uzyskanych na najmniej burżuazyjnych obszarach kraju”. co możliwe jest wtedy. aby bronić swoich zysków nadzwyczajnych. był spowodowany stałym zmniejszaniem się wydatków na ochronę zdrowia i pozostałe usługi socjalne oraz w ogóle stosunkowo małą rolą państwa w systemie opieki społecznej. aż dziesięciokrotnie niższe niż na zachodzie).” [10] Drapieżny kapitał monopolistyczny. dla siebie. Uniemożliwił to – na dość krótko – wybuch „pomarańczowej rewolucji”. gdyż elita skupia raczej swoją uwagę na ekspansji gospodarczej poza granice regionu. którego doświadczył postkomunistyczny Donbas.

że w sferze ekonomicznej stronę rosyjską bardziej interesuje kontrola nad przemysłem hutniczym niż nad wydobyciem paliwa mineralnego. Dlatego najbardziej prawdopodobne jest to.2%.6%. [16] „W strukturze językowej środowiska miejskiego utrzymuje się inercyjny wpływ procesów etnojęzykowych doby radzieckiej. ekonomiczne i społeczne poprzez rozszerzenie sfer wpływu na terytoriach ukraińskich.4%. Podobnie jak to działo się w Związku Radzieckim.” [18] Kontra oligarchiczna Donbaska kontra – takie właśnie miano bardzo dobrze pasuje do rebelii oligarchicznej w Donbasie. ale również przeobrażanie się ich w panującą mniejszość. do pierwszej połowy lat 80.5% do 66. Donbas ma kluczowe znaczenie. czarnosecinną i białogwardyjską „Świata Ruskiego”. W latach 1970-1989-2001 odsetek Ukraińców uważających ukraiński za język ojczysty spadł w obwodzie donieckim z 79% do 59. powiązana z ekspansją języka rosyjskiego i narzucaniem wyobrażenia o ‘odwiecznie rosyjskim Donbasie’. ‘Kwestia językowa’. po upadku ZSRR władza oligarchiczna kontynuowała aktywną politykę rozszerzonej reprodukcji wizerunku Donbasu jako regionu zrusyfikowanego i ciążącego ku Rosji. Wydaje się jednak. W tym przypadku kraj ten aktywnie rozgrywa kartę ‘tożsamości donieckiej’ po to. pozorna internacjonalizacja społeczeństwa maskowała prowadzenie polityki planowej rusyfikacji. że przemysł węglowy wymaga wielkich dotacji i jeszcze w czasach istnienia ZSRR zwątpiono w rentowność rozwoju wydobycia węgla w Donbasie. W Doniecku i Ługańsku Ukraińcy stanowią dziś niespełna połowę mieszkańców. staje się zatem jednym ze sposobów destabilizacji Ukrainy. kiedy za sprawą cen na rosyjski gaz zmniejszy się konkurencyjność ukraińskich przedsiębiorstw przemysłowych i pogorszy się stopa życiowa społeczeństwa. przy czym Ukraińcy ukraińskojęzyczni to w pierwszym z tych miast jedynie 11. których cechami charakterystycznymi były nie tylko masowa migracja Rosjan.” [17] Nie jest to jednak tylko wpływ inercyjny. aby rozwiązać pewne swoje problemy polityczne. Baronowie Partii Regionów i . gdzie głównym terenem kolonialnej polityki rusyfikacji peryferii były wielkie ośrodki miejskie.„Od lat 40. Chodzi o to. Obecnie prawie 40% mieszkańców w obu okręgach to Rosjanie. który stanowi Federacja Rosyjska. a następnie do 50. jako pogranicze ukraińsko-rosyjskie. bo jako żywo przypomina ona zbrojny ruch kontrrewolucyjny sponsorowany przez Stany Zjednoczone w Nikaragui po obaleniu reżimu Somozów. a następnie do 41. Pisał: „Donbas w obecnych warunkach.1%. a za pomocą populistycznych haseł w rodzaju ‘braterstwa narodów słowiańskich’.4%. W geopolityce panowania imperializmu rosyjskiego nad Ukrainą i całą zachodnią połacią pojmowanego na modłę monarchistyczno-prawosławną.7% mieszkańców. a w drugim 13. Natomiast na terenach wiejskich Ukraińcy stanowią zdecydowaną większość – w każdym okręgu 73% – i w przytłaczającej większości są ukraińskojęzyczni.” [15] W niepodległej Ukrainie politykę tę kontynuowały oligarchiczne władze regionalne. a Ukraińców – w masowy etnos (podporządkowaną większość). że ludność rosyjska regionu po raz kolejny stanie się zakładniczką interesów przywódców politycznych Federacji Rosyjskiej. Kilka lat temu ukraiński historyk Jurij Nikołajec postawił sprawę niezwykle jasno i przewidująco. która stopniowo kształtowała wyobrażenie o Donbasie jako o ‘regionie rosyjskojęzycznym’. Natomiast kontrola nad hutami to źródło zysków i rozszerzenie sfery wpływów na terytoriach ukraińskich. stał się faktycznie jednym z wariantów ekspansji kraju-lidera. ‘wsparcia dla ludności rosyjskiej’ na Ukrainie i ‘rozszerzenia sfer posługiwania się językiem rosyjskim’ w celu przeciwdziałania ukrainizacji Donbasu stworzy się zagrożenie dla stabilności społecznej w państwie ukraińskim oraz sprowokuje się konflikt między ludnością wschodnioukraińską i zachodnioukraińską. zaś w ługańskim z 87.

tak aby przynajmniej w nim zachować władzę: wymusić dla regionu autonomię. Dość wpływowa tu Komunistyczna Partia Ukrainy (KPU) straszyła. elita ta wpadła w panikę. donieckiego magnata przemysłowego i najpotężniejszego na Ukrainie oligarchy: „Doniecka Republika Ludowa była jego projektem”. I partia władzy. z jego wsparciem wojskowym. ni mniej. aby przeciwdziałać próbom jego rozszerzenia na Donbas i wesprzeć aparat represji wysyłanymi do Kijowa bojówkami – osławionymi tituszkami. „We wszystkich miastach zaczęli pojawiać się przywódcy tzw. U nas. tym razem już polityczną. od dawna zainstalowane w Donbasie. ni więcej. o których szerzono przerażające wieści. kampania propagandowa o śmiertelnym zagrożeniu ze strony nacików. w Ameryce. gdzie zdobyli . faszystów i banderowców z Majdanu. Czołowym przywódcą rebelii ługańskiej i pierwszym „premierem Ługańskiej Republiki Ludowej” został Walerij Bołotow. wszelkiego rodzaju infekcje i choroby dotychczas nieznane medycynie to cecha charakterystyczna życia rezerwatów. oligarchowie nasi wschodni (…) zaczęli pracować z aktywistami milicji. że bez celu wałęsają się po ulicach. które wkroczyły do akcji. u nas. strona internetowa separatystów [20]. W Nowym Jorku. Rozpętała się. „Ogromne kupy śmieci. również bez żenady opowiadał mediom rosyjskim. toteż ruch separatystyczny szybko zaczęły obsadzać siatki rosyjskiej skrajnej prawicy nacjonalistycznej. z których ściągał dla bossa haracz. Paweł Gubariew. tak jak za oceanem. co oddali im dobrzy ludzie. Swoją niechęć do pracy motywują tym. Wkrótce wsparły je elementy skrajnie prawicowe licznie napływające z Rosji. I tu. Tu. ochroniarz i nadzorca nielegalnych kopanek. Donbaski kapitał monopolistyczny postanowił okopać się w swoim bastionie. tylko kalką nazistowskiego dyskursu o gettach żydowskich: „na zewnątrz biały.magnaci przemysłowi zaczęli mobilizować kontrę już podczas Majdanu.” [19] Nie ma w tej eksplozji rasizmu nic dziwnego – KPU to partia kolonialna. ‘Biali’ na zewnątrz. ochotniczej milicji ludowej. że dwie trzecie tych aktywistów jest już na utrzymaniu oligarchy Achmetowa. jaką rolę w jej zaaranżowaniu odegrała wraz z Achmetowem Partia Regionów. jego były kierowca. cały ten bajzel nazywają czarującym słowem ‘demokracja’. Los Angeles i San Francisco policja przynajmniej niekiedy przeprowadza rajdy na takie miejsca i po prostu odstrzeliwuje niektórych rozwścieczonych Murzynów. graffiti z wizerunkami Martina Luthera Kinga. nazioli. przyznawała bez ogródek Russkaja Wiesna. Kontrze i rosyjskim służbom specjalnym. ale mimo to brała pieniądze. 6 kwietnia na czele paru tysięcy zwiezionych autobusami osób separatyści wzięli szturmem siedzibę obwodowego zarządu Służby Bezpieczeństwa Ukrainy w Ługańsku. Po upadku reżimu Janukowycza. oprzeć się na imperializmie rosyjskim i w razie czego. Sami mieszkańcy nigdzie nie pracują i otrzymują pieniądze tylko za to. Wiadomo. Bardzo niewielka grupa osób pozostała wierna idei. doprowadził do masowych upadłości przedsiębiorstw oraz wielkiej zapaści gospodarczej i społecznej [22]. Jeden z przywódców rebelii. portrety Tymoszenko i Bandery. czyli po utracie władzy w państwie przez elitę polityczną i gospodarczą Donbasu. Tam. dokonać secesji. Okazało się. którzy zgromadzili się na Majdanie. w środku czarny” Majdan to ukraiński odpowiednich czarnych gett w Stanach Zjednoczonych – pasożytniczych siedlisk nierobów. wspierana przez hegemoniczne w tym regionie rosyjskie telewizje reżimowe. Kiedy w latach 19982005 rządził obwodem. W tym przypadku demokracji u nas jest więcej. (…) Nawet ciemnoskórzy sprzedawcy na rynkach secondhandu w Kijowie wyglądają na nieco bardziej cywilizowanych niż nasi ‘bladolicy bracia’ z zachodnich obwodów kraju. że przestali być niewolnikami. ale ‘czarni’ w środku. prawa ręka Janukowycza w Partii Regionów i człowiek równie wielkich co ciemnych interesów. Pieniądze brali wszyscy!” [21] „Nacisnąłem język spustowy wojny” W obwodzie ługańskim rebelię inspirował Aleksandr Jefremow. potrzebny był znacznie bardziej bojowy element niż biurokracja Partii Regionów czy KPU. jaka była w tym rola Rinata Achmetowa. i tam ubrani w to. biedaszybów.

watażków i awanturników dobiega końca. któremu stacjonujące tam oddziały separatystyczne wcale nie zapewniały obrony. „Gdybyśmy pozostali w Słowiańsku. który w tym czasie. na zakupach po parokrotnie zawyżonych cenach. którego brakuje na froncie. że mogą wyrastać na niebezpiecznych dla Kremla bohaterów „Ruskiego Świata”.1300 nie wiadomo dlaczego zgromadzonych tam kałasznikowów. o stratach w ludziach. Ministerstwo Obrony i Sztab Generalny raz po raz są przyłapywane na pokątnych interesach na wielką skalę. zaopatrywanych na froncie przez ofiarnych ochotników z organizacji społecznych. w Bośni u boku nacjonalistów serbskich. tym bardziej. ciepłą odzież… Program obrony narodowej Mimo to wojska ukraińskie stopniowo zaczęły odnosić coraz większe sukcesy. przez 40 dni utrzymaliśmy Donieck – aż do przybycia ‘przepustkowych’. na czele 52-osobowego oddziału. [24] Na stanowisku „ministra obrony” Striełkow nie zdołał stworzyć nawet zalążka centralnego dowództwa czy sztabu generalnego rebelii. a w ślad za nią polityczną. maksimum dwóch. o położeniu wojska na froncie. że nie ma tam żadnego powstania ludowego ani w ogóle separatystycznego ruchu masowego i że mieszkańcy Donbasu nie chcą zaciągać się do szeregów rebeliantów. Takich „przepustkowych” walczących w regularnych jednostkach wojskowych przeszło już przez Donbas około 35-40 tys. padłby Donieck. mawia o sobie: „to ja nacisnąłem język spustowy wojny” w Donbasie [23]. mówi Striełkow. a nie tylko instytucja biurokratyczna. Kilka tygodni po przybyciu do Słowiańska publicznie skarżył się w dramatycznej odezwie. . która pozostawała domeną rozmaitych działających na własną rękę komendantów i formacji zbrojnych. że oto właśnie ewakuuje się setki rannych. pomocy medycznej. który posłusznie spełnił: Striełkow musiał odejść. Natomiast dzięki temu. aby tam powalczyć. w Donbasie stopniowo przejmują rosyjskie aparaty państwowe. jak również za sprawą niedoświadczenia gwardii narodowej i batalionów ochotniczych. to w ciągu tygodnia. że wyszliśmy. która dotychczas się toczy. ale Moskwa postawiła mu w zamian warunek. dostarczono broń przeciwpancerną. że już nadeszła odsiecz. robionych na handlu sprzętem i wyposażeniem. typowy pies wojny kresowej i kolonialnej. inercji i korupcji aparatów wojskowych. puścił w ruch nasz oddział”. aby pod żadnym pozorem nie oddawać miasta.” [25] „Przepustkowi” to wojska rosyjskie. na których generałowie nabijają sobie kabzy. kamizelki. cierpiących głód żołnierzach w trampkach. gdyż „praktycznie koło zamachowe wojny. Ten monarchista – zwolennik restauracji prawosławnego imperium carskiego. Rola psów wojny. która jako siła bojowa. który walczył w Naddniestrzu. Relacje z pola walki o tym. zapewniono żywność. Przebił się do Doniecka. praktycznie tworzyła się dopiero w walce. przeniknął z Rosji i zainstalował się w Słowiańsku. Sierpniowa agresja rosyjska uratowała ruch separatystyczny. którzy na przepustce zamiast pójść na plażę jeżdżą sobie do Donbasu. Władzę wojskową. bez kamizelek kuloodpornych. tak nazywane dlatego. że jak twierdzą władze Rosji chodzi o żołnierzy. jak rannym żołnierzom tamuje się krew papierem toaletowym. Niekoniecznie było to jednak przełomowe w pierwszej fazie rebelii wydarzenie. choć sytuacja w ostatnich dniach była rozpaczliwa. Na początku lipca Striełkow w ostatniej chwili i niemal cudem wyrwał się ze swoją parutysięczną brygadą z okrążenia w Słowiańsku – wbrew kategorycznemu rozkazowi z Moskwy. Kłamią. a przede wszystkim za sprawą zgoła nieprawdopodobnej nieudolności. zaopatrzenia. Instytucje te nagminnie kłamią o stanie wyposażenia. materiałów opatrunkowych. wyprowadzono oddziały z okrążenia. to zaledwie wierzchołek góry lodowej doniesień o niewyszkolonych. Mimo wsparcia z Rosji rebelia trzymała się tylko za sprawą niebywałej słabości armii ukraińskiej. w Czeczenii i figuruje na sporządzonej przez rosyjskie stowarzyszenie „Memoriał” liście zbrodniarzy wojennych.

Saarbrücken.co. Matrosko. „Imperializm rosyjski”. 5 maja 2014 r.dailymail. [4] Zob. The Political Economy of Post-Communism: The Donbas and Upper Silesia in Transition. Tymczasem w Europie żadnej równowagi. 65. s. [3] Zob. że jest mało prawdopodobne. na działanie całego ludu niżeli na wojsko regularne” [27]. Gregory. 79.000 Tons of Ammunition. jeśli o jej losach będzie decydowała władza reprezentująca interesy burżuazji i realizująca radykalne reformy neoliberalne. Sęk jednak w tym. [12] H. Gibbs. Swain (red. „Donbas – ostatnie pogranicze Europy?”. s. 2 nr 2. listopad 2014 r. P. który będzie zgodny z najżywotniejszymi interesami większości społeczeństwa ukraińskiego. Punkt wyjścia do pracy nad takim programem wskazał Maurycy Mochnacki: „więcej liczyć trzeba na ruch mas. Rozpaczliwe apele do Zachodu o pomoc wojskową niewiele dają. „Regional Politics in Ukraine’s Transition: The Donetsk Elite”. 5 maja 2014 r. na którą się powoływał. Lawrence.R. „The Ukrainian Donbas in ‘Transition’”.). Nowa Ukraina: Zeszyty Historyczno-Politologiczne nr 2. s.E. [5] D. które w przeszłości doświadczyły na sobie panowania imperializmu rosyjskiego i dziś znów czują się przezeń zagrożone. nie było [26].000 Small Arms and 1.00 ne bude widstawky Janukowycza – Majdan pide na zbrojnyj szturm”. „Flashback: Senator Obama Pushed Bill That Helped Destroy More Than 15.. Swain (red. [6] „Problemy żytielej Kryma”. Swain. op. Routledge 2007. . to chyba tylko na te społeczeństwa. Post-Soviet Development Models and Regional Trajectories”. 400. [7] A. s. s. Mykhnenko. 20 listopada 2014 r. na dailylviv.uk. Lambert Academic Publishing 2011. Jeśli Ukraina może na kogoś liczyć. 17 nr 2. Z. Szukanie oparcia i ratunku w wielkich mocarstwach imperialistycznych Zachodu to tylko powtórka dobrze znanego błędu. D. Skuteczny może być tylko taki program obrony narodowej.org/spip. V. w: A. I. 146. Re-constructing the Post-Soviet Industrial Region: The Donbas in Transition. 20.M. Warszawa. Striełkow. „Why Ukraine Surrendered Security: A Methodological Individualist Approach to Nuclear Disarmament”. I.ru/. Zawtra. [2] T. na http://www. Londyn – Nowy Jork. Kuromiya. [8] A. Swain. 189. The Agora: Political Science Undergraduate Journal t.forbes. Kovaleva. [11] E.Była posiadłość kolonialna samotnie toczy nieoczekiwaną i przytłaczającą wojnę wydaną jej przez wielkie mocarstwo. European Urban and Regional Studies t. cit. Siedem filarów mądrości t. Mykhnenko. 5 marca 2014 r. w: A. A. które gdy raz weźmie górę. s. 2010. Kowalewski. http://www.000 Anti-aircraft Missiles in Ukraine”. na www. [10] V. Zob.). 2006. „Ukraine’s Diverging Space-Economy: The Orange Revolution. 40. ‘Striełok’?”. 21 lutego 2014 r. na www. aby Ukraina zdołała się obronić. który popełnił już Kościuszko zwracając się do rządów państw zachodnich z jałowym orędziem głoszącym. [9] V.php?article20690 [1] „Jakszczo zawtra do 10.com. „Putin’s ‘Human Rights Council’ Accidentally Posts Real Crimean Election Results”. Le Monde diplomatique – Edycja polska.president-sovet. Prochanow.com. PIW 1971. zwichnie równowagę całej Europy”. „Kto ty. że „Polacy chcą się oswobodzić z jarzma Rosji i wzywają pomocy naprzeciw temu mocarstwu. 2012. Ze względu na swój klasowy charakter władza obecna nie jest w stanie go wypracować.pressegauche. Mykhnenko.

5. Nikołajec´. Ukraine needs a .K. op. Tadeusz Kościuszko i rozbiór polski. [19] M. Kommunist. wyżydajet – kogda że rukowodstwo DNR naczniet dopuskat´ sierjoznyje oszybki”. 186. „Nariad muczenia primieriat´ nie choczu”. With the establishment of the Yanukovytch regime.ua. 28 lutego 2014 r. Rychlicki. 42. na kiis. [27] M. Niesmijan]. 166-167. ‘czornyje’ wnutri”. Księgarnia J. „Widminnosti w etnomownij strukturi naselennia obłasnych centriw ta sils ´kogo naselennia piwdnia ta schodu Ukrajiny”. 26 maja 2014 r. 2012. Sklar. s. Ukrajinoznawczyj Almanach t. [16] O. Kijów. powerful and predatory. Poselens´ka struktura naselennia Donbasu (Etnopolitycznyj aspekt dynamiky). Prezentacja Oligarchic rebellion in the Donbas – in Polish This article was published in the December 2014 issue of the Polish monthly. I. [20] A.com. „Achmetow w zasadie.M. overthrown by the masses in the Kiev Maidan. Rossijskaja Gazieta. „Class Voting and the Orange Revolution: A Cultural Political Economy Perspective on Ukraine’s Electoral Geography”. the Donbas monopoly capital took over the central political power in Ukraine. 12 maja 2014 r. Kałakura. 28 stycznia 2014 r. [23] A. [21] Ju. Powstanie narodu polskiego w roku 1830 i 1831 t. Prochanow. To achieve the national independence and unity. Z. I. „Rosyjska biała gwardia w Donbasie”. Kuźmienko. s. Mochnacki. for class reasons. [24] Zob. s. cit. Kurasa NAN Ukrajiny nr 5 (61). the central political power of the Donbas monopoly capital was overthrown. The author is convinced that.O. intensive and planned policy of Russification waged in the Soviet Union by the Russian bureaucratic imperialism. With the fall of this regime. Poznań. . „‘Biełyje’ snaruży. Kraków. The political goal of this policy was to form an image of the region as the Russophone stronghold in Ukraine. s. Russkaja Wiesna. best organized and united ones. 17 stycznia 2014 r. Kurasa NAN Ukrajiny 2012. The Donbas big capitals are the most concentrated. Sniegirew. op. 179. na www. El-Miurid [A. Prochanow. s.25 nr 2/3. cit. called oligarchy. IPiEND im.O. s.F.pl/ [25] A. Żupańskiego 1863. „Mowni praktyky i etniczna samoidentyfikacija naselennia Donbasu”. any program of national defense advanced by the Ukrainian bourgeois government and based on an illusory support of Western imperialist powers will not succeed. [26] F. Striełkow. The separatist armed rebellion in the Donbas was a panic reaction of regional oligarchy against the loss of central political power and an attempt to save the oligarchic power at least in the region with the support of Russian imperialism.F. Striełkow. 47-49. [18] Ju. I. op. in Ukraine. I. Journal of Communist Studies and Transition Politics t. s. 11. 2009. Nikołajec´. 280. Le Monde diplomatique – Edycja polska. I. „Stawlennia w Ukrajini ta Rosiji do akcij protestu w Ukrajini”. The Donbas is also the region of Ukraine most affected between the forties and the eighties of the 20th century by the long-term. [14] KMIS (Kyjiws´kyj Miżnarodnyj Instytut Sociołohiji). 278. A resume in English: The region of Donbas is the stronghold of monopoly bourgeoisie. Mykhnenko.[13] V. 2011. Kowalewski.praktykateoretyczna. Naukowi Zapysky Instytutu Politycznych i Etnonacional´nych Doslidżen´ im. „Statky Janukowycza: Ołeksandr Jefremow”. [22] Centr Protydiji Korupciji. cit.Ja. Nakładem autora 1871. [15] Ju. [17] W.

) .completely different program that “would count more on a mass movement. a revolutionary militant for the independence of Poland. (This is a quotation from a book published in 1863 by Maurycy Mochnacki. on an action of the whole people. than on a regular army”.