Rebelia oligarchiczna w Donbasie

REBELIA OLIGARCHICZNA W DONBASIE
Zbigniew Marcin Kowalewski
Le Monde diplomatique – Edycja polska nr 12 (109), grudzień 2014 r.
20 lutego 2014 r. na kijowskim Majdanie zginęło 75 osób. Następnego dnia Radosław
Sikorski naciska: „Jeżeli nie podpiszecie porozumienia, będziecie mieli stan wojenny i
wojsko na ulicach. Wszyscy będziecie martwi.” Wtórują mu ministrowie spraw
zagranicznych Francji i Niemiec. Trójka przywódców opozycji ukraińskiej w końcu ulega
naciskom. Z duszą na ramieniu – bardzo boją się reakcji Majdanu – idą na ugodę z Wiktorem
Janukowyczem. Ma pozostać prezydentem do grudnia – do przyspieszonych wyborów
prezydenckich. Elity polityczne Zachodu oddychają z ulgą: rewolucję udało się zwekslować
na tory instytucjonalne, gdzie niechybnie wygaśnie. Lecz oto zaraz pierwsza niespodzianka.
Wojska wewnętrzne i milicja reagują na porozumienie tak, jakby oznaczało ono kapitulację
Janukowycza. Pośpiesznie, wręcz w panice, dezerterują z pola walki, faktycznie pozbawiając
reżim siłowej ochrony. Coraz więcej milicjantów przechodzi na stronę Majdanu.
Tymczasem Majdan ma poczucie, że skapitulowali przywódcy opozycji. W mroku ponad
głowami ogromnego, bardzo wzburzonego tłumu, przez morze płomyków świec płyną
trumny ze zwłokami zabitych. Arsenij Jaceniuk, Witalij Kłyczko i Ołeh Tiahnybok składają
sprawozdanie z rokowań i bronią porozumienia. Majdan reaguje wrogą wrzawą. Przemawia
Tiahnybok, starając się zapanować nad nastrojem mas. Przez tłum przedziera się komendant
jednej z wielu kompanii samoobrony Majdanu, 27-letni Wołodymyr Parasiuk. Wbiega na
podium, chwyta mikrofon i wygłasza bardzo krótkie, niezwykle emocjonalne przemówienie,
które już po pierwszych zdaniach przechodzi do historii. „My nie należymy do żadnej
organizacji, jesteśmy zwykłym ludem Ukrainy. (…) My, prości ludzie, mówimy do naszych
polityków, którzy stoją za moimi plecami: żaden Janukowycz – żaden! – nie będzie cały rok
prezydentem. Jutro do godziny 10 ma się wynieść!” Majdan grzmi, okazując entuzjastyczne
poparcie. „Nasi przywódcy ściskają rękę temu zabójcy. Hańba!” „Hańba”, huczy tłum. „Jeśli
jutro do godziny 10 nie wystąpicie z oświadczeniem, że Janukowycz ma się podać do dymisji,
ruszymy do szturmu z bronią w ręku! Przysięgam!” [1] Porozumienie sprzed kilku godzin
właśnie diabli wzięli. Na wieść o tym, co dzieje się w resortach siłowych i na Majdanie,
Janukowycz jeszcze przed północą ucieka śmigłowcem z Kijowa. Jego reżim upadł.
Prawdziwych rewolucji ludowych nie sposób utrzymać w ryzach. Zaskakują same siebie. Na
tym polega ich ogromna siła i zdumiewająca słabość. Lawrence of Arabia – a on znał się
trochę na rewolucjach – pisał, że ich uczestnicy „są ludźmi niebezpiecznymi, gdyż nierzadko
z otwartymi oczami odtwarzają swe senne marzenia, pragnąc przemienić je w rzeczywistość”
[2]. Rewolucje nie liczą się z układami sił. Majdan, decydując się na ostateczne zerwanie
stosunku kolonialnego, od trzystu lat łączącego Ukrainę z Rosją, i zwracając się w tym celu
ku Unii Europejskiej, mierzył siły na zamiary. Tymczasem imperializm rosyjski, mocno
podupadły po rozpadzie Związku Radzieckiego, już się odrodził [3]. Przywrócenie panowania
nad Ukrainą ma dla Rosji zasadnicze znaczenie strategiczne. Stąd natychmiastowe
kontruderzenie.
Kontra imperialna
Rosja zagarnęła Republikę Autonomiczną Krymu oraz Sewastopol – rosyjskie Guantánamo –
korzystając z niebywałej wojskowej słabości Ukrainy. W 1994 r. Stany Zjednoczone i Wielka
Brytania wspólnie z Rosją nakłoniły to trzecie wówczas mocarstwo nuklearne świata do

prozachodnie i antyestablishmentowe siły polityczne” [9]. Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego i Praw Człowieka przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej. wielki ośrodek przemysłu ciężkiego – region węgla i stali – to najpotężniejszy bastion kapitału monopolistycznego. że kapitalizm w Donbasie ma znacznie bardziej neoliberalny charakter niż na Śląsku. jak i marksistowskiej tradycji przynajmniej częściowo są wytworem kolonialnych poglądów zachodocentrycznych” [8]. od dawna ostrzegali. Oligarchia to popularna na Ukrainie nazwa rodzimego kapitału monopolistycznego. Bastion kapitału monopolistycznego Po kilkuset latach panowania kolonialnego Ukraina jest najbardziej niezrównoważonym regionalnie krajem Europy. którzy chcieli powtórzyć u siebie to. choć Śląsk to przecież region zintegrowany z neoliberalną Unią Europejską. Sugestia była czytelna: jeśli coś sfałszowano. Chodzi o to. przyszły „minister obrony Donieckiej Republiki Ludowej”.rezygnacji z broni jądrowej w zamian za – jak okazało się w 20 lat później – bezwartościowy świstek zwany Memorandum Budapeszteńskim [4]. mieszkańcy Krymu głosowali nie tyle za przyłączeniem do Rosji. A sam Krym. popartych przez Kongres i prezydenta George’a W. Tymczasem z badań porównawczych nad dwoma starymi. brylant w koronie Imperium Rosyjskiego. Mychnenko wykazuje. ile za położeniem kresu – mówiąc ich słowami – ‘korupcyjnemu bezprawiu i złodziejskiemu panowaniu donieckich protegowanych’” obalonego właśnie reżimu. rzekomo stanowiący kuźnię ukraińskiej tożsamości narodowej i zdominowany przez proreformatorskie. Mówi: „Było jasne. że 83% elektoratu wzięło udział w referendum aneksjonistycznym. Pod względem stopnia koncentracji kapitału bije na głowę inne regiony. znany jako Striełkow. Teraz Rosja mogła dokonać aneksji niemal bez wystrzału. że „na Krymie według różnych danych za przyłączeniem do Rosji zagłosowało 50-60% wyborców przy ogólnej frekwencji wynoszącej 30-50%. Krym w składzie Noworosji to kolosalna zdobycz. że na samym Krymie się nie skończy. Dwaj czołowi badacze restauracji kapitalizmu w Donbasie. Przyległy do Rosji Donbas. że – względnie.” [7] Noworosja to stara. odcięty przesmykami przez wrogie państwo – to już nie to samo. rzekomo zdominowany przez antyrynkową nomenklaturę. Bobrow ujawnił w nim. rzecz jasna – „szczodry system ochrony socjalnej na Śląsku oraz wysokie poziomy wydatków na ochronę zdrowia i inne usługi socjalne przyniosły w tym regionie stałą poprawę wskaźników rozwoju społecznego. opublikowany przez Radę ds. W obawie o wybuch konfliktu z Rosją zachodnia elita polityczna i medialna legitymizowała aneksję: niemal nikt nie kwestionował faktu. co się stało na Krymie. kolonialna nazwa południowo-wschodniej Ukrainy. ideologii i geopolityki dzieli się kraj na ‘wschód’. że „przez pryzmat narodowości. Później. że dominujące sposoby postrzegania tego regionu „zarówno w liberalnej. Media światowe przemilczały radykalnie odmienne dane pochodzące od przywódców Tatarów krymskich. Przemilczały raport Jewgenija Bobrowa. czyli oligarchii z Donbasu [6]. strukturalnie podobnymi regionami wielkoprzemysłowymi w Europie Wschodniej wynika. za czym się opowiada. Kiedy władza ukraińska rozpadała się na naszych oczach. oraz na ‘zachód’. Busha. w wyniku zabiegów senatora Baracka Obamy. uczestniczył w aneksji Krymu. to przecież i tak ludność rosyjskojęzyczna stanowi na Krymie większość i wiadomo. Wraz z odradzaniem się imperializmu rosyjskiego następuje nawrót do imperialnego nazewnictwa – Noworosji i Małorosji. która znajduje się pod wpływem dziedzictwa antyzachodniej ideologii radzieckiej i Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Wład Mychnenko i Adam Swain. do Krymu nieustannie przybywali delegaci z obwodów Noworosji. Ukraina pozwoliła Amerykanom zniszczyć dużą część swoich zapasów broni konwencjonalnej [5]. Płk Igor Girkin. Natomiast dramatyczny spadek wielu kluczowych wskaźników .

[13] Dziewięć lat później poparcie społeczne w poszczególnych regionach dla „rewolucji godności” na Majdanie pokrywało się zasadniczo z poparciem dla „pomarańczowej rewolucji”. W końcu stycznia 2014 r. „gdzie miejska klasa kapitalistów jest najbardziej rozwinięta”. dla siebie. że Donbas jest w stanie prześcignąć inne regiony „w akceptacji wartości kapitalistycznej i demokratycznej Europy” [12]. aż dziesięciokrotnie niższe niż na zachodzie). zapewniał nawet. Poparcie dla reżimu Janukowycza było natomiast wysokie na wschodzie (52%). nie torowało jednak drogi do władzy żadnej sile politycznej wyposażonej w radykalny program alternatywny wobec kapitalizmu neoliberalnego. w znacznej mierze ukształtowany w Donbasie w zgoła błyskawicznym tempie przy użyciu politycznych. że miejscowa elita kooperuje ze sobą. nie ma tam nacisku na większą autonomię polityczną. Hiroaki Kuromiya. że „skład klasowy danego regionu był najważniejszym czynnikiem decydującym o sukcesie wyborczym [Wiktora] Juszczenki w 2004 r. Mogą jedynie wynieść takie siły na swoje czoło.” [11] Tak wyglądało to w pierwszych latach XXI w. aby bronić swoich zysków nadzwyczajnych. gdy one istnieją i się materializują – nie w wyobraźni aktywistów. że poparcie dla rewolucji. będą jałowe. że rewolucje nie generują antykapitalistycznych sił politycznych. ekspansja donbaskiego kapitału monopolistycznego doprowadziła do pierwszej próby przejęcia przezeń centralnej władzy państwowej – sfałszowania wyborów i zapewnienia w ten sposób urzędu prezydenta Ukrainy politycznemu przedstawicielowi tego kapitału. wysokie w centrum kraju (51%). jako jedynego regionu w kraju. [które] z kolei tworzą wstępne warunki materialne do stopniowego przenikania grup elitarnych do administracji państwowej. tzn. przestępczych i innych pozaekonomicznych sposobów akumulacji. było największe tam. Natomiast Janukowycza wyborcy poparli głównie tam.” [10] Drapieżny kapitał monopolistyczny. tzn. Rusyfikacja Donbasu . Przejęcie władzy centralnej W 2004 r. jeśli ich punktem wyjścia nie będzie decydująca okoliczność – to. znacznie niższe na południu (32%). Przy zastosowaniu bardzo wyszukanych metod badawczych Mychnenko ustalił. aż siedemnastokrotnie niższe niż na wschodzie). wziąć na siebie zadanie realizacji reform neoliberalnych w całym kraju.”. szeroką autonomię gospodarczą i poważne przywileje. którego doświadczył postkomunistyczny Donbas. Rozważania nad tym. [14] To. kandydatowi Partii Regionów Janukowyczowi. dlaczego tak się stało. reprezentującym znacznie mniej skoncentrowane i znacznie bardziej podzielone politycznie kapitały. zjednoczył się w samym końcu lat 90. gdyż „pomarańczowe zwycięstwo zapewniła większość głosów uzyskanych na najmniej burżuazyjnych obszarach kraju”. gdyż elita skupia raczej swoją uwagę na ekspansji gospodarczej poza granice regionu. było bardzo wysokie na zachodzie (80%). Choć gospodarczo region jest de facto autonomiczny. co możliwe jest wtedy. był spowodowany stałym zmniejszaniem się wydatków na ochronę zdrowia i pozostałe usługi socjalne oraz w ogóle stosunkowo małą rolą państwa w systemie opieki społecznej. którą zapewnił sobie za pośrednictwem Partii Regionów. „Jest to możliwe tylko dlatego. która doprowadziła do obalenia politycznego panowania donbaskiego kapitału monopolistycznego. Uniemożliwił to – na dość krótko – wybuch „pomarańczowej rewolucji”. W zamian za poparcie dla prezydenta Łeonida Kuczmy uzyskał dla Donbasu. niskie na południu (20%) i bardzo niskie na wschodzie (8%. zablokował kapitałom konkurencyjnym wejścia do regionu i opanował w nim władzę polityczną.przeżywalności i rozwoju społecznego. Przeciwnie – „rewolucja godności” utorowała drogę do władzy innym neoliberalnym siłom politycznym. gdzie burżuazja jest najsłabsza. lecz w realiach ruchów społecznych. Jeden z najlepszych zachodnich znawców historii Donbasu. bardzo niskie w centrum (11%) i nikłe na zachodzie (3%.

stał się faktycznie jednym z wariantów ekspansji kraju-lidera. Obecnie prawie 40% mieszkańców w obu okręgach to Rosjanie. a w drugim 13. przy czym Ukraińcy ukraińskojęzyczni to w pierwszym z tych miast jedynie 11. gdzie głównym terenem kolonialnej polityki rusyfikacji peryferii były wielkie ośrodki miejskie. ale również przeobrażanie się ich w panującą mniejszość. ‘wsparcia dla ludności rosyjskiej’ na Ukrainie i ‘rozszerzenia sfer posługiwania się językiem rosyjskim’ w celu przeciwdziałania ukrainizacji Donbasu stworzy się zagrożenie dla stabilności społecznej w państwie ukraińskim oraz sprowokuje się konflikt między ludnością wschodnioukraińską i zachodnioukraińską. Baronowie Partii Regionów i . Donbas ma kluczowe znaczenie. Kilka lat temu ukraiński historyk Jurij Nikołajec postawił sprawę niezwykle jasno i przewidująco. która stopniowo kształtowała wyobrażenie o Donbasie jako o ‘regionie rosyjskojęzycznym’. kiedy za sprawą cen na rosyjski gaz zmniejszy się konkurencyjność ukraińskich przedsiębiorstw przemysłowych i pogorszy się stopa życiowa społeczeństwa. jako pogranicze ukraińsko-rosyjskie. że przemysł węglowy wymaga wielkich dotacji i jeszcze w czasach istnienia ZSRR zwątpiono w rentowność rozwoju wydobycia węgla w Donbasie. bo jako żywo przypomina ona zbrojny ruch kontrrewolucyjny sponsorowany przez Stany Zjednoczone w Nikaragui po obaleniu reżimu Somozów.” [17] Nie jest to jednak tylko wpływ inercyjny. a następnie do 41. pozorna internacjonalizacja społeczeństwa maskowała prowadzenie polityki planowej rusyfikacji.1%. że ludność rosyjska regionu po raz kolejny stanie się zakładniczką interesów przywódców politycznych Federacji Rosyjskiej. W Doniecku i Ługańsku Ukraińcy stanowią dziś niespełna połowę mieszkańców. Pisał: „Donbas w obecnych warunkach. [16] „W strukturze językowej środowiska miejskiego utrzymuje się inercyjny wpływ procesów etnojęzykowych doby radzieckiej.5% do 66. staje się zatem jednym ze sposobów destabilizacji Ukrainy. powiązana z ekspansją języka rosyjskiego i narzucaniem wyobrażenia o ‘odwiecznie rosyjskim Donbasie’.” [15] W niepodległej Ukrainie politykę tę kontynuowały oligarchiczne władze regionalne. do pierwszej połowy lat 80. zaś w ługańskim z 87. ekonomiczne i społeczne poprzez rozszerzenie sfer wpływu na terytoriach ukraińskich.4%. Natomiast na terenach wiejskich Ukraińcy stanowią zdecydowaną większość – w każdym okręgu 73% – i w przytłaczającej większości są ukraińskojęzyczni.7% mieszkańców. W latach 1970-1989-2001 odsetek Ukraińców uważających ukraiński za język ojczysty spadł w obwodzie donieckim z 79% do 59. ‘Kwestia językowa’. czarnosecinną i białogwardyjską „Świata Ruskiego”. że w sferze ekonomicznej stronę rosyjską bardziej interesuje kontrola nad przemysłem hutniczym niż nad wydobyciem paliwa mineralnego. który stanowi Federacja Rosyjska. W geopolityce panowania imperializmu rosyjskiego nad Ukrainą i całą zachodnią połacią pojmowanego na modłę monarchistyczno-prawosławną.4%. Podobnie jak to działo się w Związku Radzieckim. aby rozwiązać pewne swoje problemy polityczne. Dlatego najbardziej prawdopodobne jest to. Wydaje się jednak. a za pomocą populistycznych haseł w rodzaju ‘braterstwa narodów słowiańskich’. których cechami charakterystycznymi były nie tylko masowa migracja Rosjan.„Od lat 40.” [18] Kontra oligarchiczna Donbaska kontra – takie właśnie miano bardzo dobrze pasuje do rebelii oligarchicznej w Donbasie. a Ukraińców – w masowy etnos (podporządkowaną większość). po upadku ZSRR władza oligarchiczna kontynuowała aktywną politykę rozszerzonej reprodukcji wizerunku Donbasu jako regionu zrusyfikowanego i ciążącego ku Rosji. Natomiast kontrola nad hutami to źródło zysków i rozszerzenie sfery wpływów na terytoriach ukraińskich. W tym przypadku kraj ten aktywnie rozgrywa kartę ‘tożsamości donieckiej’ po to. Chodzi o to.2%. a następnie do 50.6%.

z jego wsparciem wojskowym. Rozpętała się. ochotniczej milicji ludowej.” [19] Nie ma w tej eksplozji rasizmu nic dziwnego – KPU to partia kolonialna. ale mimo to brała pieniądze. Jeden z przywódców rebelii. gdzie zdobyli . Dość wpływowa tu Komunistyczna Partia Ukrainy (KPU) straszyła. w środku czarny” Majdan to ukraiński odpowiednich czarnych gett w Stanach Zjednoczonych – pasożytniczych siedlisk nierobów. Paweł Gubariew. potrzebny był znacznie bardziej bojowy element niż biurokracja Partii Regionów czy KPU. Okazało się. tylko kalką nazistowskiego dyskursu o gettach żydowskich: „na zewnątrz biały. „Ogromne kupy śmieci. prawa ręka Janukowycza w Partii Regionów i człowiek równie wielkich co ciemnych interesów. W Nowym Jorku. I partia władzy. U nas. toteż ruch separatystyczny szybko zaczęły obsadzać siatki rosyjskiej skrajnej prawicy nacjonalistycznej. jaka była w tym rola Rinata Achmetowa. tak aby przynajmniej w nim zachować władzę: wymusić dla regionu autonomię. nazioli. Wkrótce wsparły je elementy skrajnie prawicowe licznie napływające z Rosji. co oddali im dobrzy ludzie. Bardzo niewielka grupa osób pozostała wierna idei. o których szerzono przerażające wieści. wspierana przez hegemoniczne w tym regionie rosyjskie telewizje reżimowe. Los Angeles i San Francisco policja przynajmniej niekiedy przeprowadza rajdy na takie miejsca i po prostu odstrzeliwuje niektórych rozwścieczonych Murzynów. od dawna zainstalowane w Donbasie. dokonać secesji. „We wszystkich miastach zaczęli pojawiać się przywódcy tzw. w Ameryce. z których ściągał dla bossa haracz. elita ta wpadła w panikę. przyznawała bez ogródek Russkaja Wiesna. że dwie trzecie tych aktywistów jest już na utrzymaniu oligarchy Achmetowa. cały ten bajzel nazywają czarującym słowem ‘demokracja’. Swoją niechęć do pracy motywują tym. biedaszybów. ni mniej. Po upadku reżimu Janukowycza. strona internetowa separatystów [20]. Tu. kampania propagandowa o śmiertelnym zagrożeniu ze strony nacików. oprzeć się na imperializmie rosyjskim i w razie czego. aby przeciwdziałać próbom jego rozszerzenia na Donbas i wesprzeć aparat represji wysyłanymi do Kijowa bojówkami – osławionymi tituszkami. graffiti z wizerunkami Martina Luthera Kinga. doprowadził do masowych upadłości przedsiębiorstw oraz wielkiej zapaści gospodarczej i społecznej [22]. 6 kwietnia na czele paru tysięcy zwiezionych autobusami osób separatyści wzięli szturmem siedzibę obwodowego zarządu Służby Bezpieczeństwa Ukrainy w Ługańsku. tym razem już polityczną. również bez żenady opowiadał mediom rosyjskim. faszystów i banderowców z Majdanu. że bez celu wałęsają się po ulicach. Wiadomo. które wkroczyły do akcji. donieckiego magnata przemysłowego i najpotężniejszego na Ukrainie oligarchy: „Doniecka Republika Ludowa była jego projektem”. jego były kierowca. (…) Nawet ciemnoskórzy sprzedawcy na rynkach secondhandu w Kijowie wyglądają na nieco bardziej cywilizowanych niż nasi ‘bladolicy bracia’ z zachodnich obwodów kraju. I tu.magnaci przemysłowi zaczęli mobilizować kontrę już podczas Majdanu. Tam. Czołowym przywódcą rebelii ługańskiej i pierwszym „premierem Ługańskiej Republiki Ludowej” został Walerij Bołotow. Kontrze i rosyjskim służbom specjalnym. portrety Tymoszenko i Bandery. oligarchowie nasi wschodni (…) zaczęli pracować z aktywistami milicji. czyli po utracie władzy w państwie przez elitę polityczną i gospodarczą Donbasu. Pieniądze brali wszyscy!” [21] „Nacisnąłem język spustowy wojny” W obwodzie ługańskim rebelię inspirował Aleksandr Jefremow. Donbaski kapitał monopolistyczny postanowił okopać się w swoim bastionie. Sami mieszkańcy nigdzie nie pracują i otrzymują pieniądze tylko za to. którzy zgromadzili się na Majdanie. i tam ubrani w to. ni więcej. tak jak za oceanem. ale ‘czarni’ w środku. W tym przypadku demokracji u nas jest więcej. jaką rolę w jej zaaranżowaniu odegrała wraz z Achmetowem Partia Regionów. ‘Biali’ na zewnątrz. u nas. wszelkiego rodzaju infekcje i choroby dotychczas nieznane medycynie to cecha charakterystyczna życia rezerwatów. ochroniarz i nadzorca nielegalnych kopanek. że przestali być niewolnikami. Kiedy w latach 19982005 rządził obwodem.

robionych na handlu sprzętem i wyposażeniem. typowy pies wojny kresowej i kolonialnej. padłby Donieck. w Czeczenii i figuruje na sporządzonej przez rosyjskie stowarzyszenie „Memoriał” liście zbrodniarzy wojennych. a w ślad za nią polityczną. ciepłą odzież… Program obrony narodowej Mimo to wojska ukraińskie stopniowo zaczęły odnosić coraz większe sukcesy. który w tym czasie. . Natomiast dzięki temu. zaopatrywanych na froncie przez ofiarnych ochotników z organizacji społecznych. maksimum dwóch. że mogą wyrastać na niebezpiecznych dla Kremla bohaterów „Ruskiego Świata”. Rola psów wojny. cierpiących głód żołnierzach w trampkach. aby pod żadnym pozorem nie oddawać miasta. zapewniono żywność. że już nadeszła odsiecz. Niekoniecznie było to jednak przełomowe w pierwszej fazie rebelii wydarzenie. o stratach w ludziach. bez kamizelek kuloodpornych.1300 nie wiadomo dlaczego zgromadzonych tam kałasznikowów. choć sytuacja w ostatnich dniach była rozpaczliwa. „Gdybyśmy pozostali w Słowiańsku. inercji i korupcji aparatów wojskowych. ale Moskwa postawiła mu w zamian warunek. materiałów opatrunkowych. zaopatrzenia. Władzę wojskową. to zaledwie wierzchołek góry lodowej doniesień o niewyszkolonych. Instytucje te nagminnie kłamią o stanie wyposażenia. przez 40 dni utrzymaliśmy Donieck – aż do przybycia ‘przepustkowych’. że jak twierdzą władze Rosji chodzi o żołnierzy. jak rannym żołnierzom tamuje się krew papierem toaletowym. że nie ma tam żadnego powstania ludowego ani w ogóle separatystycznego ruchu masowego i że mieszkańcy Donbasu nie chcą zaciągać się do szeregów rebeliantów. [24] Na stanowisku „ministra obrony” Striełkow nie zdołał stworzyć nawet zalążka centralnego dowództwa czy sztabu generalnego rebelii. Sierpniowa agresja rosyjska uratowała ruch separatystyczny. gdyż „praktycznie koło zamachowe wojny. który posłusznie spełnił: Striełkow musiał odejść. na zakupach po parokrotnie zawyżonych cenach. Kilka tygodni po przybyciu do Słowiańska publicznie skarżył się w dramatycznej odezwie. a przede wszystkim za sprawą zgoła nieprawdopodobnej nieudolności. wyprowadzono oddziały z okrążenia. tak nazywane dlatego. w Bośni u boku nacjonalistów serbskich. watażków i awanturników dobiega końca. to w ciągu tygodnia. Na początku lipca Striełkow w ostatniej chwili i niemal cudem wyrwał się ze swoją parutysięczną brygadą z okrążenia w Słowiańsku – wbrew kategorycznemu rozkazowi z Moskwy. puścił w ruch nasz oddział”. mówi Striełkow. Takich „przepustkowych” walczących w regularnych jednostkach wojskowych przeszło już przez Donbas około 35-40 tys. która dotychczas się toczy. Relacje z pola walki o tym.” [25] „Przepustkowi” to wojska rosyjskie. na których generałowie nabijają sobie kabzy. że wyszliśmy. Ministerstwo Obrony i Sztab Generalny raz po raz są przyłapywane na pokątnych interesach na wielką skalę. któremu stacjonujące tam oddziały separatystyczne wcale nie zapewniały obrony. mawia o sobie: „to ja nacisnąłem język spustowy wojny” w Donbasie [23]. kamizelki. praktycznie tworzyła się dopiero w walce. Przebił się do Doniecka. Kłamią. pomocy medycznej. Mimo wsparcia z Rosji rebelia trzymała się tylko za sprawą niebywałej słabości armii ukraińskiej. Ten monarchista – zwolennik restauracji prawosławnego imperium carskiego. którzy na przepustce zamiast pójść na plażę jeżdżą sobie do Donbasu. która pozostawała domeną rozmaitych działających na własną rękę komendantów i formacji zbrojnych. aby tam powalczyć. dostarczono broń przeciwpancerną. o położeniu wojska na froncie. którego brakuje na froncie. na czele 52-osobowego oddziału. a nie tylko instytucja biurokratyczna. w Donbasie stopniowo przejmują rosyjskie aparaty państwowe. tym bardziej. która jako siła bojowa. który walczył w Naddniestrzu. jak również za sprawą niedoświadczenia gwardii narodowej i batalionów ochotniczych. że oto właśnie ewakuuje się setki rannych. przeniknął z Rosji i zainstalował się w Słowiańsku.

s. w: A. PIW 1971. [3] Zob. Lambert Academic Publishing 2011. Swain (red.co. Szukanie oparcia i ratunku w wielkich mocarstwach imperialistycznych Zachodu to tylko powtórka dobrze znanego błędu. które w przeszłości doświadczyły na sobie panowania imperializmu rosyjskiego i dziś znów czują się przezeń zagrożone. jeśli o jej losach będzie decydowała władza reprezentująca interesy burżuazji i realizująca radykalne reformy neoliberalne. [5] D.M. Ze względu na swój klasowy charakter władza obecna nie jest w stanie go wypracować.00 ne bude widstawky Janukowycza – Majdan pide na zbrojnyj szturm”. http://www. Skuteczny może być tylko taki program obrony narodowej. Londyn – Nowy Jork. Re-constructing the Post-Soviet Industrial Region: The Donbas in Transition. 5 maja 2014 r. na dailylviv. [6] „Problemy żytielej Kryma”. 79. które gdy raz weźmie górę.Była posiadłość kolonialna samotnie toczy nieoczekiwaną i przytłaczającą wojnę wydaną jej przez wielkie mocarstwo. 40. 21 lutego 2014 r. Mykhnenko. [4] Zob. Striełkow. Zob. „Donbas – ostatnie pogranicze Europy?”. „Ukraine’s Diverging Space-Economy: The Orange Revolution. The Agora: Political Science Undergraduate Journal t. nie było [26]. „Why Ukraine Surrendered Security: A Methodological Individualist Approach to Nuclear Disarmament”. I. [11] E. na www.forbes. w: A. Sęk jednak w tym. [12] H. 400. [8] A. Kovaleva. cit. Nowa Ukraina: Zeszyty Historyczno-Politologiczne nr 2. 2006.org/spip. [10] V. P. to chyba tylko na te społeczeństwa. op. Zawtra. s. Warszawa. na działanie całego ludu niżeli na wojsko regularne” [27]. Rozpaczliwe apele do Zachodu o pomoc wojskową niewiele dają. Matrosko. który będzie zgodny z najżywotniejszymi interesami większości społeczeństwa ukraińskiego. „Imperializm rosyjski”. European Urban and Regional Studies t. na którą się powoływał. Kowalewski. że „Polacy chcą się oswobodzić z jarzma Rosji i wzywają pomocy naprzeciw temu mocarstwu.com. na www.. Prochanow.).).000 Tons of Ammunition. s. D. listopad 2014 r. A. aby Ukraina zdołała się obronić.president-sovet. . 20 listopada 2014 r. 17 nr 2. 65. Le Monde diplomatique – Edycja polska. Gregory.R. zwichnie równowagę całej Europy”. 2010. Post-Soviet Development Models and Regional Trajectories”. „Regional Politics in Ukraine’s Transition: The Donetsk Elite”. Swain. na http://www.com.php?article20690 [1] „Jakszczo zawtra do 10. The Political Economy of Post-Communism: The Donbas and Upper Silesia in Transition. s. Lawrence. Routledge 2007. Punkt wyjścia do pracy nad takim programem wskazał Maurycy Mochnacki: „więcej liczyć trzeba na ruch mas. 146. 20. s. Z. V. ‘Striełok’?”. Tymczasem w Europie żadnej równowagi. 5 maja 2014 r. [7] A. Jeśli Ukraina może na kogoś liczyć.000 Small Arms and 1. „Flashback: Senator Obama Pushed Bill That Helped Destroy More Than 15.000 Anti-aircraft Missiles in Ukraine”. Kuromiya. I. Saarbrücken. który popełnił już Kościuszko zwracając się do rządów państw zachodnich z jałowym orędziem głoszącym.ru/. Swain (red. 189. 2012. [9] V. „Kto ty. 5 marca 2014 r.uk.pressegauche. Swain. że jest mało prawdopodobne. Mykhnenko. 2 nr 2. Siedem filarów mądrości t.dailymail.E. „Putin’s ‘Human Rights Council’ Accidentally Posts Real Crimean Election Results”. Gibbs. s. „The Ukrainian Donbas in ‘Transition’”. [2] T. Mykhnenko.

[15] Ju. wyżydajet – kogda że rukowodstwo DNR naczniet dopuskat´ sierjoznyje oszybki”. op. Kijów. powerful and predatory.com.O. called oligarchy. 2009. s. The author is convinced that. Journal of Communist Studies and Transition Politics t. „Class Voting and the Orange Revolution: A Cultural Political Economy Perspective on Ukraine’s Electoral Geography”. Prochanow. best organized and united ones.Ja. Striełkow. The separatist armed rebellion in the Donbas was a panic reaction of regional oligarchy against the loss of central political power and an attempt to save the oligarchic power at least in the region with the support of Russian imperialism. Niesmijan]. Ukrajinoznawczyj Almanach t. Księgarnia J. cit. Z. I. [17] W. I. Sniegirew. IPiEND im. The political goal of this policy was to form an image of the region as the Russophone stronghold in Ukraine. 2011. [14] KMIS (Kyjiws´kyj Miżnarodnyj Instytut Sociołohiji). [21] Ju. [24] Zob. „Rosyjska biała gwardia w Donbasie”.[13] V. Kommunist. na kiis. the Donbas monopoly capital took over the central political power in Ukraine. ‘czornyje’ wnutri”. With the establishment of the Yanukovytch regime. Kałakura. [18] Ju. cit. 12 maja 2014 r.ua. Mykhnenko. 5.O.K. 28 lutego 2014 r. I. s. Nikołajec´. El-Miurid [A. I. The Donbas big capitals are the most concentrated. Prezentacja Oligarchic rebellion in the Donbas – in Polish This article was published in the December 2014 issue of the Polish monthly. Kurasa NAN Ukrajiny nr 5 (61). The Donbas is also the region of Ukraine most affected between the forties and the eighties of the 20th century by the long-term. Powstanie narodu polskiego w roku 1830 i 1831 t. s. 42. [20] A. [22] Centr Protydiji Korupciji. „Achmetow w zasadie. Poselens´ka struktura naselennia Donbasu (Etnopolitycznyj aspekt dynamiky). 278. intensive and planned policy of Russification waged in the Soviet Union by the Russian bureaucratic imperialism. To achieve the national independence and unity. s. Kowalewski. Rychlicki. any program of national defense advanced by the Ukrainian bourgeois government and based on an illusory support of Western imperialist powers will not succeed. s. [23] A. Le Monde diplomatique – Edycja polska. Żupańskiego 1863. „Widminnosti w etnomownij strukturi naselennia obłasnych centriw ta sils ´kogo naselennia piwdnia ta schodu Ukrajiny”. Striełkow. 28 stycznia 2014 r. Rossijskaja Gazieta. Prochanow. [16] O. . Kurasa NAN Ukrajiny 2012.M. Kuźmienko.praktykateoretyczna. A resume in English: The region of Donbas is the stronghold of monopoly bourgeoisie. overthrown by the masses in the Kiev Maidan. na www. [19] M. s. I. Poznań. 17 stycznia 2014 r. Kraków. 166-167. „Stawlennia w Ukrajini ta Rosiji do akcij protestu w Ukrajini”. 186. 280.25 nr 2/3. cit. Naukowi Zapysky Instytutu Politycznych i Etnonacional´nych Doslidżen´ im. Nikołajec´. Tadeusz Kościuszko i rozbiór polski.pl/ [25] A.F. Ukraine needs a . 26 maja 2014 r. „‘Biełyje’ snaruży. op. With the fall of this regime. 47-49. in Ukraine. 11. Russkaja Wiesna. 179. [27] M. [26] F. 2012. op. for class reasons. s. „Statky Janukowycza: Ołeksandr Jefremow”. Mochnacki. „Nariad muczenia primieriat´ nie choczu”. Sklar. Nakładem autora 1871. the central political power of the Donbas monopoly capital was overthrown.F. „Mowni praktyky i etniczna samoidentyfikacija naselennia Donbasu”.

) . a revolutionary militant for the independence of Poland. on an action of the whole people. (This is a quotation from a book published in 1863 by Maurycy Mochnacki.completely different program that “would count more on a mass movement. than on a regular army”.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful