Rebelia oligarchiczna w Donbasie

REBELIA OLIGARCHICZNA W DONBASIE
Zbigniew Marcin Kowalewski
Le Monde diplomatique – Edycja polska nr 12 (109), grudzień 2014 r.
20 lutego 2014 r. na kijowskim Majdanie zginęło 75 osób. Następnego dnia Radosław
Sikorski naciska: „Jeżeli nie podpiszecie porozumienia, będziecie mieli stan wojenny i
wojsko na ulicach. Wszyscy będziecie martwi.” Wtórują mu ministrowie spraw
zagranicznych Francji i Niemiec. Trójka przywódców opozycji ukraińskiej w końcu ulega
naciskom. Z duszą na ramieniu – bardzo boją się reakcji Majdanu – idą na ugodę z Wiktorem
Janukowyczem. Ma pozostać prezydentem do grudnia – do przyspieszonych wyborów
prezydenckich. Elity polityczne Zachodu oddychają z ulgą: rewolucję udało się zwekslować
na tory instytucjonalne, gdzie niechybnie wygaśnie. Lecz oto zaraz pierwsza niespodzianka.
Wojska wewnętrzne i milicja reagują na porozumienie tak, jakby oznaczało ono kapitulację
Janukowycza. Pośpiesznie, wręcz w panice, dezerterują z pola walki, faktycznie pozbawiając
reżim siłowej ochrony. Coraz więcej milicjantów przechodzi na stronę Majdanu.
Tymczasem Majdan ma poczucie, że skapitulowali przywódcy opozycji. W mroku ponad
głowami ogromnego, bardzo wzburzonego tłumu, przez morze płomyków świec płyną
trumny ze zwłokami zabitych. Arsenij Jaceniuk, Witalij Kłyczko i Ołeh Tiahnybok składają
sprawozdanie z rokowań i bronią porozumienia. Majdan reaguje wrogą wrzawą. Przemawia
Tiahnybok, starając się zapanować nad nastrojem mas. Przez tłum przedziera się komendant
jednej z wielu kompanii samoobrony Majdanu, 27-letni Wołodymyr Parasiuk. Wbiega na
podium, chwyta mikrofon i wygłasza bardzo krótkie, niezwykle emocjonalne przemówienie,
które już po pierwszych zdaniach przechodzi do historii. „My nie należymy do żadnej
organizacji, jesteśmy zwykłym ludem Ukrainy. (…) My, prości ludzie, mówimy do naszych
polityków, którzy stoją za moimi plecami: żaden Janukowycz – żaden! – nie będzie cały rok
prezydentem. Jutro do godziny 10 ma się wynieść!” Majdan grzmi, okazując entuzjastyczne
poparcie. „Nasi przywódcy ściskają rękę temu zabójcy. Hańba!” „Hańba”, huczy tłum. „Jeśli
jutro do godziny 10 nie wystąpicie z oświadczeniem, że Janukowycz ma się podać do dymisji,
ruszymy do szturmu z bronią w ręku! Przysięgam!” [1] Porozumienie sprzed kilku godzin
właśnie diabli wzięli. Na wieść o tym, co dzieje się w resortach siłowych i na Majdanie,
Janukowycz jeszcze przed północą ucieka śmigłowcem z Kijowa. Jego reżim upadł.
Prawdziwych rewolucji ludowych nie sposób utrzymać w ryzach. Zaskakują same siebie. Na
tym polega ich ogromna siła i zdumiewająca słabość. Lawrence of Arabia – a on znał się
trochę na rewolucjach – pisał, że ich uczestnicy „są ludźmi niebezpiecznymi, gdyż nierzadko
z otwartymi oczami odtwarzają swe senne marzenia, pragnąc przemienić je w rzeczywistość”
[2]. Rewolucje nie liczą się z układami sił. Majdan, decydując się na ostateczne zerwanie
stosunku kolonialnego, od trzystu lat łączącego Ukrainę z Rosją, i zwracając się w tym celu
ku Unii Europejskiej, mierzył siły na zamiary. Tymczasem imperializm rosyjski, mocno
podupadły po rozpadzie Związku Radzieckiego, już się odrodził [3]. Przywrócenie panowania
nad Ukrainą ma dla Rosji zasadnicze znaczenie strategiczne. Stąd natychmiastowe
kontruderzenie.
Kontra imperialna
Rosja zagarnęła Republikę Autonomiczną Krymu oraz Sewastopol – rosyjskie Guantánamo –
korzystając z niebywałej wojskowej słabości Ukrainy. W 1994 r. Stany Zjednoczone i Wielka
Brytania wspólnie z Rosją nakłoniły to trzecie wówczas mocarstwo nuklearne świata do

Dwaj czołowi badacze restauracji kapitalizmu w Donbasie. Wład Mychnenko i Adam Swain. kolonialna nazwa południowo-wschodniej Ukrainy. odcięty przesmykami przez wrogie państwo – to już nie to samo. brylant w koronie Imperium Rosyjskiego. Busha. Chodzi o to. Krym w składzie Noworosji to kolosalna zdobycz. oraz na ‘zachód’. Później. do Krymu nieustannie przybywali delegaci z obwodów Noworosji. przyszły „minister obrony Donieckiej Republiki Ludowej”. co się stało na Krymie. rzekomo zdominowany przez antyrynkową nomenklaturę. Mychnenko wykazuje. Teraz Rosja mogła dokonać aneksji niemal bez wystrzału.” [7] Noworosja to stara. Przyległy do Rosji Donbas. Media światowe przemilczały radykalnie odmienne dane pochodzące od przywódców Tatarów krymskich. Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego i Praw Człowieka przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej. Przemilczały raport Jewgenija Bobrowa. znany jako Striełkow. Kiedy władza ukraińska rozpadała się na naszych oczach. Oligarchia to popularna na Ukrainie nazwa rodzimego kapitału monopolistycznego. że „na Krymie według różnych danych za przyłączeniem do Rosji zagłosowało 50-60% wyborców przy ogólnej frekwencji wynoszącej 30-50%. która znajduje się pod wpływem dziedzictwa antyzachodniej ideologii radzieckiej i Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. czyli oligarchii z Donbasu [6]. opublikowany przez Radę ds. to przecież i tak ludność rosyjskojęzyczna stanowi na Krymie większość i wiadomo. od dawna ostrzegali. w wyniku zabiegów senatora Baracka Obamy. Płk Igor Girkin. wielki ośrodek przemysłu ciężkiego – region węgla i stali – to najpotężniejszy bastion kapitału monopolistycznego. W obawie o wybuch konfliktu z Rosją zachodnia elita polityczna i medialna legitymizowała aneksję: niemal nikt nie kwestionował faktu. Ukraina pozwoliła Amerykanom zniszczyć dużą część swoich zapasów broni konwencjonalnej [5]. że na samym Krymie się nie skończy. Bobrow ujawnił w nim. choć Śląsk to przecież region zintegrowany z neoliberalną Unią Europejską. popartych przez Kongres i prezydenta George’a W. rzekomo stanowiący kuźnię ukraińskiej tożsamości narodowej i zdominowany przez proreformatorskie. Wraz z odradzaniem się imperializmu rosyjskiego następuje nawrót do imperialnego nazewnictwa – Noworosji i Małorosji. że – względnie. ile za położeniem kresu – mówiąc ich słowami – ‘korupcyjnemu bezprawiu i złodziejskiemu panowaniu donieckich protegowanych’” obalonego właśnie reżimu.rezygnacji z broni jądrowej w zamian za – jak okazało się w 20 lat później – bezwartościowy świstek zwany Memorandum Budapeszteńskim [4]. A sam Krym. za czym się opowiada. jak i marksistowskiej tradycji przynajmniej częściowo są wytworem kolonialnych poglądów zachodocentrycznych” [8]. prozachodnie i antyestablishmentowe siły polityczne” [9]. Pod względem stopnia koncentracji kapitału bije na głowę inne regiony. ideologii i geopolityki dzieli się kraj na ‘wschód’. Bastion kapitału monopolistycznego Po kilkuset latach panowania kolonialnego Ukraina jest najbardziej niezrównoważonym regionalnie krajem Europy. strukturalnie podobnymi regionami wielkoprzemysłowymi w Europie Wschodniej wynika. Sugestia była czytelna: jeśli coś sfałszowano. że dominujące sposoby postrzegania tego regionu „zarówno w liberalnej. Tymczasem z badań porównawczych nad dwoma starymi. którzy chcieli powtórzyć u siebie to. że 83% elektoratu wzięło udział w referendum aneksjonistycznym. uczestniczył w aneksji Krymu. że „przez pryzmat narodowości. że kapitalizm w Donbasie ma znacznie bardziej neoliberalny charakter niż na Śląsku. Natomiast dramatyczny spadek wielu kluczowych wskaźników . Mówi: „Było jasne. mieszkańcy Krymu głosowali nie tyle za przyłączeniem do Rosji. rzecz jasna – „szczodry system ochrony socjalnej na Śląsku oraz wysokie poziomy wydatków na ochronę zdrowia i inne usługi socjalne przyniosły w tym regionie stałą poprawę wskaźników rozwoju społecznego.

W zamian za poparcie dla prezydenta Łeonida Kuczmy uzyskał dla Donbasu. Poparcie dla reżimu Janukowycza było natomiast wysokie na wschodzie (52%). znacznie niższe na południu (32%). którego doświadczył postkomunistyczny Donbas. szeroką autonomię gospodarczą i poważne przywileje. którą zapewnił sobie za pośrednictwem Partii Regionów. jako jedynego regionu w kraju. Jeden z najlepszych zachodnich znawców historii Donbasu. bardzo niskie w centrum (11%) i nikłe na zachodzie (3%. „gdzie miejska klasa kapitalistów jest najbardziej rozwinięta”. było bardzo wysokie na zachodzie (80%). nie ma tam nacisku na większą autonomię polityczną.przeżywalności i rozwoju społecznego. Uniemożliwił to – na dość krótko – wybuch „pomarańczowej rewolucji”. był spowodowany stałym zmniejszaniem się wydatków na ochronę zdrowia i pozostałe usługi socjalne oraz w ogóle stosunkowo małą rolą państwa w systemie opieki społecznej. w znacznej mierze ukształtowany w Donbasie w zgoła błyskawicznym tempie przy użyciu politycznych. będą jałowe. lecz w realiach ruchów społecznych. gdyż „pomarańczowe zwycięstwo zapewniła większość głosów uzyskanych na najmniej burżuazyjnych obszarach kraju”. Hiroaki Kuromiya. kandydatowi Partii Regionów Janukowyczowi. że rewolucje nie generują antykapitalistycznych sił politycznych. W końcu stycznia 2014 r. zjednoczył się w samym końcu lat 90. Przy zastosowaniu bardzo wyszukanych metod badawczych Mychnenko ustalił. gdy one istnieją i się materializują – nie w wyobraźni aktywistów. Natomiast Janukowycza wyborcy poparli głównie tam. [14] To. że miejscowa elita kooperuje ze sobą. Przeciwnie – „rewolucja godności” utorowała drogę do władzy innym neoliberalnym siłom politycznym. aż dziesięciokrotnie niższe niż na zachodzie). wysokie w centrum kraju (51%). dla siebie.” [10] Drapieżny kapitał monopolistyczny. jeśli ich punktem wyjścia nie będzie decydująca okoliczność – to. zablokował kapitałom konkurencyjnym wejścia do regionu i opanował w nim władzę polityczną. przestępczych i innych pozaekonomicznych sposobów akumulacji. Mogą jedynie wynieść takie siły na swoje czoło. zapewniał nawet. aż siedemnastokrotnie niższe niż na wschodzie). [13] Dziewięć lat później poparcie społeczne w poszczególnych regionach dla „rewolucji godności” na Majdanie pokrywało się zasadniczo z poparciem dla „pomarańczowej rewolucji”. ekspansja donbaskiego kapitału monopolistycznego doprowadziła do pierwszej próby przejęcia przezeń centralnej władzy państwowej – sfałszowania wyborów i zapewnienia w ten sposób urzędu prezydenta Ukrainy politycznemu przedstawicielowi tego kapitału. że poparcie dla rewolucji. „Jest to możliwe tylko dlatego. aby bronić swoich zysków nadzwyczajnych. tzn. nie torowało jednak drogi do władzy żadnej sile politycznej wyposażonej w radykalny program alternatywny wobec kapitalizmu neoliberalnego. wziąć na siebie zadanie realizacji reform neoliberalnych w całym kraju. było największe tam.” [11] Tak wyglądało to w pierwszych latach XXI w. co możliwe jest wtedy. Rusyfikacja Donbasu . która doprowadziła do obalenia politycznego panowania donbaskiego kapitału monopolistycznego. gdyż elita skupia raczej swoją uwagę na ekspansji gospodarczej poza granice regionu.”. że „skład klasowy danego regionu był najważniejszym czynnikiem decydującym o sukcesie wyborczym [Wiktora] Juszczenki w 2004 r. reprezentującym znacznie mniej skoncentrowane i znacznie bardziej podzielone politycznie kapitały. gdzie burżuazja jest najsłabsza. niskie na południu (20%) i bardzo niskie na wschodzie (8%. [które] z kolei tworzą wstępne warunki materialne do stopniowego przenikania grup elitarnych do administracji państwowej. tzn. dlaczego tak się stało. Przejęcie władzy centralnej W 2004 r. że Donbas jest w stanie prześcignąć inne regiony „w akceptacji wartości kapitalistycznej i demokratycznej Europy” [12]. Choć gospodarczo region jest de facto autonomiczny. Rozważania nad tym.

czarnosecinną i białogwardyjską „Świata Ruskiego”. ekonomiczne i społeczne poprzez rozszerzenie sfer wpływu na terytoriach ukraińskich. [16] „W strukturze językowej środowiska miejskiego utrzymuje się inercyjny wpływ procesów etnojęzykowych doby radzieckiej. a następnie do 50. że w sferze ekonomicznej stronę rosyjską bardziej interesuje kontrola nad przemysłem hutniczym niż nad wydobyciem paliwa mineralnego.4%. ‘Kwestia językowa’.„Od lat 40. powiązana z ekspansją języka rosyjskiego i narzucaniem wyobrażenia o ‘odwiecznie rosyjskim Donbasie’. ‘wsparcia dla ludności rosyjskiej’ na Ukrainie i ‘rozszerzenia sfer posługiwania się językiem rosyjskim’ w celu przeciwdziałania ukrainizacji Donbasu stworzy się zagrożenie dla stabilności społecznej w państwie ukraińskim oraz sprowokuje się konflikt między ludnością wschodnioukraińską i zachodnioukraińską.” [17] Nie jest to jednak tylko wpływ inercyjny. Natomiast na terenach wiejskich Ukraińcy stanowią zdecydowaną większość – w każdym okręgu 73% – i w przytłaczającej większości są ukraińskojęzyczni. Podobnie jak to działo się w Związku Radzieckim. Wydaje się jednak.5% do 66. W latach 1970-1989-2001 odsetek Ukraińców uważających ukraiński za język ojczysty spadł w obwodzie donieckim z 79% do 59.7% mieszkańców.1%. po upadku ZSRR władza oligarchiczna kontynuowała aktywną politykę rozszerzonej reprodukcji wizerunku Donbasu jako regionu zrusyfikowanego i ciążącego ku Rosji. W geopolityce panowania imperializmu rosyjskiego nad Ukrainą i całą zachodnią połacią pojmowanego na modłę monarchistyczno-prawosławną. Donbas ma kluczowe znaczenie. Pisał: „Donbas w obecnych warunkach. a za pomocą populistycznych haseł w rodzaju ‘braterstwa narodów słowiańskich’. a Ukraińców – w masowy etnos (podporządkowaną większość). stał się faktycznie jednym z wariantów ekspansji kraju-lidera. przy czym Ukraińcy ukraińskojęzyczni to w pierwszym z tych miast jedynie 11. Kilka lat temu ukraiński historyk Jurij Nikołajec postawił sprawę niezwykle jasno i przewidująco.6%. kiedy za sprawą cen na rosyjski gaz zmniejszy się konkurencyjność ukraińskich przedsiębiorstw przemysłowych i pogorszy się stopa życiowa społeczeństwa. Chodzi o to. a w drugim 13. do pierwszej połowy lat 80. że przemysł węglowy wymaga wielkich dotacji i jeszcze w czasach istnienia ZSRR zwątpiono w rentowność rozwoju wydobycia węgla w Donbasie.4%. która stopniowo kształtowała wyobrażenie o Donbasie jako o ‘regionie rosyjskojęzycznym’. gdzie głównym terenem kolonialnej polityki rusyfikacji peryferii były wielkie ośrodki miejskie. aby rozwiązać pewne swoje problemy polityczne. że ludność rosyjska regionu po raz kolejny stanie się zakładniczką interesów przywódców politycznych Federacji Rosyjskiej. pozorna internacjonalizacja społeczeństwa maskowała prowadzenie polityki planowej rusyfikacji. a następnie do 41. Natomiast kontrola nad hutami to źródło zysków i rozszerzenie sfery wpływów na terytoriach ukraińskich. W Doniecku i Ługańsku Ukraińcy stanowią dziś niespełna połowę mieszkańców. jako pogranicze ukraińsko-rosyjskie. ale również przeobrażanie się ich w panującą mniejszość.2%.” [15] W niepodległej Ukrainie politykę tę kontynuowały oligarchiczne władze regionalne. Dlatego najbardziej prawdopodobne jest to. bo jako żywo przypomina ona zbrojny ruch kontrrewolucyjny sponsorowany przez Stany Zjednoczone w Nikaragui po obaleniu reżimu Somozów. staje się zatem jednym ze sposobów destabilizacji Ukrainy. W tym przypadku kraj ten aktywnie rozgrywa kartę ‘tożsamości donieckiej’ po to.” [18] Kontra oligarchiczna Donbaska kontra – takie właśnie miano bardzo dobrze pasuje do rebelii oligarchicznej w Donbasie. których cechami charakterystycznymi były nie tylko masowa migracja Rosjan. zaś w ługańskim z 87. Obecnie prawie 40% mieszkańców w obu okręgach to Rosjanie. Baronowie Partii Regionów i . który stanowi Federacja Rosyjska.

Tu. doprowadził do masowych upadłości przedsiębiorstw oraz wielkiej zapaści gospodarczej i społecznej [22]. u nas. faszystów i banderowców z Majdanu. ale mimo to brała pieniądze. tak jak za oceanem. Bardzo niewielka grupa osób pozostała wierna idei. strona internetowa separatystów [20]. I partia władzy. Po upadku reżimu Janukowycza. które wkroczyły do akcji. oligarchowie nasi wschodni (…) zaczęli pracować z aktywistami milicji. w Ameryce. z jego wsparciem wojskowym. tym razem już polityczną. Kiedy w latach 19982005 rządził obwodem. Kontrze i rosyjskim służbom specjalnym. graffiti z wizerunkami Martina Luthera Kinga. ochotniczej milicji ludowej. U nas. „We wszystkich miastach zaczęli pojawiać się przywódcy tzw. że bez celu wałęsają się po ulicach. Pieniądze brali wszyscy!” [21] „Nacisnąłem język spustowy wojny” W obwodzie ługańskim rebelię inspirował Aleksandr Jefremow. I tu. cały ten bajzel nazywają czarującym słowem ‘demokracja’. również bez żenady opowiadał mediom rosyjskim. Rozpętała się. że dwie trzecie tych aktywistów jest już na utrzymaniu oligarchy Achmetowa. i tam ubrani w to. portrety Tymoszenko i Bandery. „Ogromne kupy śmieci. Los Angeles i San Francisco policja przynajmniej niekiedy przeprowadza rajdy na takie miejsca i po prostu odstrzeliwuje niektórych rozwścieczonych Murzynów. wszelkiego rodzaju infekcje i choroby dotychczas nieznane medycynie to cecha charakterystyczna życia rezerwatów. donieckiego magnata przemysłowego i najpotężniejszego na Ukrainie oligarchy: „Doniecka Republika Ludowa była jego projektem”.magnaci przemysłowi zaczęli mobilizować kontrę już podczas Majdanu. gdzie zdobyli .” [19] Nie ma w tej eksplozji rasizmu nic dziwnego – KPU to partia kolonialna. którzy zgromadzili się na Majdanie. Donbaski kapitał monopolistyczny postanowił okopać się w swoim bastionie. aby przeciwdziałać próbom jego rozszerzenia na Donbas i wesprzeć aparat represji wysyłanymi do Kijowa bojówkami – osławionymi tituszkami. wspierana przez hegemoniczne w tym regionie rosyjskie telewizje reżimowe. 6 kwietnia na czele paru tysięcy zwiezionych autobusami osób separatyści wzięli szturmem siedzibę obwodowego zarządu Służby Bezpieczeństwa Ukrainy w Ługańsku. od dawna zainstalowane w Donbasie. (…) Nawet ciemnoskórzy sprzedawcy na rynkach secondhandu w Kijowie wyglądają na nieco bardziej cywilizowanych niż nasi ‘bladolicy bracia’ z zachodnich obwodów kraju. oprzeć się na imperializmie rosyjskim i w razie czego. potrzebny był znacznie bardziej bojowy element niż biurokracja Partii Regionów czy KPU. Paweł Gubariew. ale ‘czarni’ w środku. biedaszybów. Jeden z przywódców rebelii. Tam. ‘Biali’ na zewnątrz. tylko kalką nazistowskiego dyskursu o gettach żydowskich: „na zewnątrz biały. jego były kierowca. tak aby przynajmniej w nim zachować władzę: wymusić dla regionu autonomię. Okazało się. dokonać secesji. z których ściągał dla bossa haracz. ni mniej. o których szerzono przerażające wieści. W tym przypadku demokracji u nas jest więcej. elita ta wpadła w panikę. ni więcej. jaka była w tym rola Rinata Achmetowa. czyli po utracie władzy w państwie przez elitę polityczną i gospodarczą Donbasu. Wiadomo. Swoją niechęć do pracy motywują tym. W Nowym Jorku. nazioli. przyznawała bez ogródek Russkaja Wiesna. Czołowym przywódcą rebelii ługańskiej i pierwszym „premierem Ługańskiej Republiki Ludowej” został Walerij Bołotow. toteż ruch separatystyczny szybko zaczęły obsadzać siatki rosyjskiej skrajnej prawicy nacjonalistycznej. Dość wpływowa tu Komunistyczna Partia Ukrainy (KPU) straszyła. ochroniarz i nadzorca nielegalnych kopanek. w środku czarny” Majdan to ukraiński odpowiednich czarnych gett w Stanach Zjednoczonych – pasożytniczych siedlisk nierobów. prawa ręka Janukowycza w Partii Regionów i człowiek równie wielkich co ciemnych interesów. Sami mieszkańcy nigdzie nie pracują i otrzymują pieniądze tylko za to. kampania propagandowa o śmiertelnym zagrożeniu ze strony nacików. Wkrótce wsparły je elementy skrajnie prawicowe licznie napływające z Rosji. jaką rolę w jej zaaranżowaniu odegrała wraz z Achmetowem Partia Regionów. co oddali im dobrzy ludzie. że przestali być niewolnikami.

którzy na przepustce zamiast pójść na plażę jeżdżą sobie do Donbasu. który walczył w Naddniestrzu. ciepłą odzież… Program obrony narodowej Mimo to wojska ukraińskie stopniowo zaczęły odnosić coraz większe sukcesy. ale Moskwa postawiła mu w zamian warunek. aby tam powalczyć. zaopatrywanych na froncie przez ofiarnych ochotników z organizacji społecznych. o położeniu wojska na froncie. Takich „przepustkowych” walczących w regularnych jednostkach wojskowych przeszło już przez Donbas około 35-40 tys. w Bośni u boku nacjonalistów serbskich. dostarczono broń przeciwpancerną. a nie tylko instytucja biurokratyczna. na czele 52-osobowego oddziału. Rola psów wojny. cierpiących głód żołnierzach w trampkach. która dotychczas się toczy. robionych na handlu sprzętem i wyposażeniem. tak nazywane dlatego. Relacje z pola walki o tym. że mogą wyrastać na niebezpiecznych dla Kremla bohaterów „Ruskiego Świata”. na których generałowie nabijają sobie kabzy. że nie ma tam żadnego powstania ludowego ani w ogóle separatystycznego ruchu masowego i że mieszkańcy Donbasu nie chcą zaciągać się do szeregów rebeliantów. typowy pies wojny kresowej i kolonialnej. Przebił się do Doniecka. jak rannym żołnierzom tamuje się krew papierem toaletowym. mawia o sobie: „to ja nacisnąłem język spustowy wojny” w Donbasie [23]. przez 40 dni utrzymaliśmy Donieck – aż do przybycia ‘przepustkowych’. Na początku lipca Striełkow w ostatniej chwili i niemal cudem wyrwał się ze swoją parutysięczną brygadą z okrążenia w Słowiańsku – wbrew kategorycznemu rozkazowi z Moskwy. aby pod żadnym pozorem nie oddawać miasta. Ten monarchista – zwolennik restauracji prawosławnego imperium carskiego. w Donbasie stopniowo przejmują rosyjskie aparaty państwowe. Mimo wsparcia z Rosji rebelia trzymała się tylko za sprawą niebywałej słabości armii ukraińskiej. przeniknął z Rosji i zainstalował się w Słowiańsku. że oto właśnie ewakuuje się setki rannych. że już nadeszła odsiecz. a w ślad za nią polityczną. że jak twierdzą władze Rosji chodzi o żołnierzy. wyprowadzono oddziały z okrążenia. inercji i korupcji aparatów wojskowych. który w tym czasie. która jako siła bojowa. Władzę wojskową. na zakupach po parokrotnie zawyżonych cenach. Ministerstwo Obrony i Sztab Generalny raz po raz są przyłapywane na pokątnych interesach na wielką skalę. Sierpniowa agresja rosyjska uratowała ruch separatystyczny. gdyż „praktycznie koło zamachowe wojny. Kilka tygodni po przybyciu do Słowiańska publicznie skarżył się w dramatycznej odezwie. Natomiast dzięki temu. materiałów opatrunkowych. bez kamizelek kuloodpornych. o stratach w ludziach. pomocy medycznej. Niekoniecznie było to jednak przełomowe w pierwszej fazie rebelii wydarzenie. którego brakuje na froncie.” [25] „Przepustkowi” to wojska rosyjskie. Instytucje te nagminnie kłamią o stanie wyposażenia. padłby Donieck. któremu stacjonujące tam oddziały separatystyczne wcale nie zapewniały obrony. to zaledwie wierzchołek góry lodowej doniesień o niewyszkolonych. która pozostawała domeną rozmaitych działających na własną rękę komendantów i formacji zbrojnych. że wyszliśmy. kamizelki. mówi Striełkow. puścił w ruch nasz oddział”. zapewniono żywność. maksimum dwóch. choć sytuacja w ostatnich dniach była rozpaczliwa. a przede wszystkim za sprawą zgoła nieprawdopodobnej nieudolności. tym bardziej. praktycznie tworzyła się dopiero w walce. [24] Na stanowisku „ministra obrony” Striełkow nie zdołał stworzyć nawet zalążka centralnego dowództwa czy sztabu generalnego rebelii. . w Czeczenii i figuruje na sporządzonej przez rosyjskie stowarzyszenie „Memoriał” liście zbrodniarzy wojennych. jak również za sprawą niedoświadczenia gwardii narodowej i batalionów ochotniczych.1300 nie wiadomo dlaczego zgromadzonych tam kałasznikowów. zaopatrzenia. który posłusznie spełnił: Striełkow musiał odejść. watażków i awanturników dobiega końca. „Gdybyśmy pozostali w Słowiańsku. Kłamią. to w ciągu tygodnia.

s. Warszawa. „Regional Politics in Ukraine’s Transition: The Donetsk Elite”. 20. „The Ukrainian Donbas in ‘Transition’”.000 Small Arms and 1. na www. Gibbs. Prochanow. cit. Swain. I. Punkt wyjścia do pracy nad takim programem wskazał Maurycy Mochnacki: „więcej liczyć trzeba na ruch mas. że jest mało prawdopodobne. 2006. s. na http://www. Swain. w: A. [7] A. Swain (red. I. „Putin’s ‘Human Rights Council’ Accidentally Posts Real Crimean Election Results”. Lawrence. 400. 40. [5] D. [9] V. aby Ukraina zdołała się obronić.forbes. Mykhnenko.. 189. Mykhnenko. „Flashback: Senator Obama Pushed Bill That Helped Destroy More Than 15. op.000 Tons of Ammunition. Skuteczny może być tylko taki program obrony narodowej.org/spip. [3] Zob. D. [8] A. 146.Była posiadłość kolonialna samotnie toczy nieoczekiwaną i przytłaczającą wojnę wydaną jej przez wielkie mocarstwo.com. ‘Striełok’?”. to chyba tylko na te społeczeństwa. Le Monde diplomatique – Edycja polska.ru/.dailymail. 65. Zob. który będzie zgodny z najżywotniejszymi interesami większości społeczeństwa ukraińskiego. Szukanie oparcia i ratunku w wielkich mocarstwach imperialistycznych Zachodu to tylko powtórka dobrze znanego błędu. Kuromiya. Z. jeśli o jej losach będzie decydowała władza reprezentująca interesy burżuazji i realizująca radykalne reformy neoliberalne. Sęk jednak w tym. który popełnił już Kościuszko zwracając się do rządów państw zachodnich z jałowym orędziem głoszącym. „Donbas – ostatnie pogranicze Europy?”. 20 listopada 2014 r. że „Polacy chcą się oswobodzić z jarzma Rosji i wzywają pomocy naprzeciw temu mocarstwu. nie było [26]. Rozpaczliwe apele do Zachodu o pomoc wojskową niewiele dają. Kowalewski. http://www. 79.00 ne bude widstawky Janukowycza – Majdan pide na zbrojnyj szturm”. „Why Ukraine Surrendered Security: A Methodological Individualist Approach to Nuclear Disarmament”. Lambert Academic Publishing 2011.E.uk. P. listopad 2014 r. Matrosko. „Imperializm rosyjski”. 5 maja 2014 r. PIW 1971. Kovaleva. Tymczasem w Europie żadnej równowagi.co. na dailylviv. Gregory. s. Jeśli Ukraina może na kogoś liczyć.R. s. [11] E. zwichnie równowagę całej Europy”. [2] T. 2 nr 2. Ze względu na swój klasowy charakter władza obecna nie jest w stanie go wypracować. na działanie całego ludu niżeli na wojsko regularne” [27]. V.000 Anti-aircraft Missiles in Ukraine”. 5 marca 2014 r. które gdy raz weźmie górę.president-sovet. 17 nr 2. na którą się powoływał. . Nowa Ukraina: Zeszyty Historyczno-Politologiczne nr 2. A. 5 maja 2014 r. 21 lutego 2014 r. Routledge 2007. [6] „Problemy żytielej Kryma”. Zawtra. na www. Saarbrücken. 2010. European Urban and Regional Studies t.). które w przeszłości doświadczyły na sobie panowania imperializmu rosyjskiego i dziś znów czują się przezeń zagrożone. Londyn – Nowy Jork.php?article20690 [1] „Jakszczo zawtra do 10. s.). Swain (red. „Kto ty. [12] H. Mykhnenko. Siedem filarów mądrości t. [4] Zob.pressegauche. w: A.com. The Political Economy of Post-Communism: The Donbas and Upper Silesia in Transition. 2012. Post-Soviet Development Models and Regional Trajectories”.M. s. [10] V. Striełkow. Re-constructing the Post-Soviet Industrial Region: The Donbas in Transition. The Agora: Political Science Undergraduate Journal t. „Ukraine’s Diverging Space-Economy: The Orange Revolution.

Mykhnenko. „Widminnosti w etnomownij strukturi naselennia obłasnych centriw ta sils ´kogo naselennia piwdnia ta schodu Ukrajiny”. 12 maja 2014 r. Kowalewski. Księgarnia J. „Rosyjska biała gwardia w Donbasie”. Mochnacki. s. called oligarchy. [15] Ju. [20] A. Kijów. [26] F. intensive and planned policy of Russification waged in the Soviet Union by the Russian bureaucratic imperialism. The separatist armed rebellion in the Donbas was a panic reaction of regional oligarchy against the loss of central political power and an attempt to save the oligarchic power at least in the region with the support of Russian imperialism. 42.25 nr 2/3. s. [14] KMIS (Kyjiws´kyj Miżnarodnyj Instytut Sociołohiji). for class reasons. Prezentacja Oligarchic rebellion in the Donbas – in Polish This article was published in the December 2014 issue of the Polish monthly. Kuźmienko. The Donbas big capitals are the most concentrated. „Mowni praktyky i etniczna samoidentyfikacija naselennia Donbasu”. Kurasa NAN Ukrajiny 2012.ua. [17] W. I. s. „Stawlennia w Ukrajini ta Rosiji do akcij protestu w Ukrajini”. 17 stycznia 2014 r. Z. El-Miurid [A.pl/ [25] A. the Donbas monopoly capital took over the central political power in Ukraine. Le Monde diplomatique – Edycja polska. 47-49. With the fall of this regime. [19] M. Kraków. [27] M. I. „Statky Janukowycza: Ołeksandr Jefremow”. powerful and predatory. na www. [24] Zob. To achieve the national independence and unity. 278.praktykateoretyczna. „Nariad muczenia primieriat´ nie choczu”. [23] A. Nikołajec´. s. IPiEND im. Naukowi Zapysky Instytutu Politycznych i Etnonacional´nych Doslidżen´ im. Sklar. Ukrajinoznawczyj Almanach t.[13] V. Striełkow. Ukraine needs a . Prochanow. „Achmetow w zasadie. 186. Żupańskiego 1863. ‘czornyje’ wnutri”. . Poselens´ka struktura naselennia Donbasu (Etnopolitycznyj aspekt dynamiky).K. Nakładem autora 1871. 166-167. Kałakura. Prochanow. [22] Centr Protydiji Korupciji. op. I. in Ukraine. [18] Ju.O. op. 28 lutego 2014 r. 2012. 2011. I. 5. The political goal of this policy was to form an image of the region as the Russophone stronghold in Ukraine. Poznań. Powstanie narodu polskiego w roku 1830 i 1831 t. Striełkow. Kurasa NAN Ukrajiny nr 5 (61). A resume in English: The region of Donbas is the stronghold of monopoly bourgeoisie.F.Ja. 2009. The Donbas is also the region of Ukraine most affected between the forties and the eighties of the 20th century by the long-term. 179. With the establishment of the Yanukovytch regime. cit. I. Kommunist. Tadeusz Kościuszko i rozbiór polski. the central political power of the Donbas monopoly capital was overthrown. [16] O. 280. wyżydajet – kogda że rukowodstwo DNR naczniet dopuskat´ sierjoznyje oszybki”. s. s. na kiis. s.com. best organized and united ones.O. cit. Niesmijan]. „‘Biełyje’ snaruży. overthrown by the masses in the Kiev Maidan. Journal of Communist Studies and Transition Politics t. 28 stycznia 2014 r. Rychlicki. cit. 26 maja 2014 r. op. Russkaja Wiesna.M. Rossijskaja Gazieta. 11. any program of national defense advanced by the Ukrainian bourgeois government and based on an illusory support of Western imperialist powers will not succeed. „Class Voting and the Orange Revolution: A Cultural Political Economy Perspective on Ukraine’s Electoral Geography”. Nikołajec´.F. [21] Ju. Sniegirew. The author is convinced that.

completely different program that “would count more on a mass movement. (This is a quotation from a book published in 1863 by Maurycy Mochnacki. a revolutionary militant for the independence of Poland. on an action of the whole people.) . than on a regular army”.