21.

Ćwiczenie „cel życiowy”

w w w Materiały w wersji

elektronicznej

Mówimy, że ludzie rodzą się z celem życiowym. Niektórzy nigdy nie zastanawiają się nad nim i po�
zostaje on nienazwany przez całe ich życie. Mimo to istnieje. Jest on powodem naszego istnienia na
tej planecie. Jest to sprawa, którą mamy dokończyć, dar, który mamy ofiarować. Cel życiowy nie
ma związku z pracą, a nawet wykonywanym zawodem. Jest to całogodzinne, całodobowe, codzien�
ne wyrażanie tego, kim jesteś, gdy osiągasz swój pełen potencjał.
Kiedy klienci realizują ten cel, czują się spełnieni. Wnoszą swój wkład i doprowadzają do zmian.
Kiedy nie realizują tego celu, czują się odsunięci i niespełnieni. Nawet jeśli klient nie określił swoje�
go celu życiowego, on istnieje. Nawet jeśli klienci nie mogą w satysfakcjonujący sposób wyartykuło�
wać swojego celu, mogą powiedzieć, na czym polega różnica, kiedy realizują swój cel i kiedy go nie
realizują. Dla nich działanie niezgodne z tym celem życiowym jest rodzajem wyzwania. Wówczas
czują się okropnie, są pozbawieni życia, odsunięci.
Zadaniem coacha jest praca z klientami nad sformułowaniem celu życiowego w postaci stwier�
dzenia, którego mogą użyć, gdy wyrażają cel swojej egzystencji w świecie. Stwierdzenie to umoż�
liwia im łatwe i szybkie „skontaktowanie się” z ich celem życiowym. Stwierdzenie dotyczące celu
życiowego jest jak wielki neon, który pomoże im wydostać się z mielizny, gdy na niej utkną. A po�
nieważ jest to osobiste stwierdzenie klienta, do jego własnego użytku, może ono być tak wielkie
i doniosłe albo tak transformacyjne, jak tylko klient jest w stanie je wyrazić. Nie będzie przez nikogo
wyśmiane ani ocenione.
Proces określania celu życiowego zachodzi w kilku etapach.
1. ���������������������������������������������������������������������������������������������
Coach proponuje wizualizację lub ćwiczenie, które służą generowaniu wrażeń i pozwalają klien�
tom uzyskać wgląd w naturę ich celu życiowego. (Poniżej prezentujemy cztery wizualizacje.)
2. Coach wraz z klientem omawiają wizualizację pod kątem zdefiniowania wpływu, jaki klient
chciałby wywierać na innych. Klient i coach przeprowadzają burzę mózgów i współpracują ze
sobą w tym procesie. Zadaniem coacha jest słuchanie i ciągłe zachęcanie do wypowiedzenia
wszystkich słów pochodzących z wizualizacji. Coach nasłuchuje, czy jakieś słowa lub tematy
powtarzają się. Coach używa również własnej intuicji, wyczuwając, jaki wpływ na klienta mają
wypowiadane przez niego słowa lub wyrażenia. Coaching celu życiowego jest niezwykle in�
tuicyjny. Coach wraz z klientem nasłuchują słów, które wywołują u klienta największy odzew.
Coach kompiluje te słowa i ponownie podsuwa klientowi, aby ten mógł je usłyszeć i sprawdzić,
które z nich wywołują u niego najsilniejsze uczucia. W ten sposób zaczyna powstawać stwier�
dzenie o wywieraniu wpływu na innych.

Początkowe stwierdzenia o  wywieraniu wpływu zazwyczaj są ogólne: „Chcę, żeby ludzie byli
szczęśliwi”; „Chcę, żeby ludzie mieli lepsze relacje”. Problem z tego typu ogólnymi stwierdzenia�
mi polega na tym, że są one zbyt niejasne, aby zmotywować klienta do działania. Praca coachin�
gowa koncentruje się więc następnie na pogłębianiu poczucia własnego wpływu na innych, aby
powstałe stwierdzenie było bardziej precyzyjne i aby klient miał się do czego odwołać. Stwier�
dzenie o wywieraniu wpływu musi być wystarczająco jasne i silne, aby umożliwić klientowi po�
wracanie do niego, gdy w swoim życiu zboczy z obranego kursu. Opisuje ono wpływ, jaki klienci
chcą wywierać na innych, na przykład: żeby ludzie żyli pełnią życia, byli autentyczni w swoich
działaniach, kontaktowali się ze swoim prawdziwym „ja”, odnajdowali osobistą moc, odkrywali
własną kreatywność, doświadczali swojej wielkości albo powracali do życia.

© 2011 Henry Kimsey-House, Karen Kimsey-House, Phillip Sandahl and Laura Whitworth. All rights reserved.
© Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA, 2014. All rights reserved.

1

Wszyscy jesteście odmienieni w jakiś fundamentalny sposób. „Jestem latarnią”. że trzeba nad nią jeszcze popracować. majestatycz� nie lub kwieciście. powinien być jednak wyzwaniem motywującym klientów do działania i trzymania się drogi prowadzącej do jego realizacji. Metafora może też dotyczyć działania: „Budzę ludzi”. że stwierdzenia dotyczące celu życiowego mogą brzmieć staromodnie. Na przykład: „Jestem magikiem”. Dopracowanie tego stwierdzenia może trwać miesiącami lub latami. Karen Kimsey-House. który budzi w ludziach ich wielkość. „Jestem budzikiem”. aby byli kreatywni i szukali jakiejkolwiek inspiracji. „Jestem dynamitem”. Metafora i stwierdzenie dotyczące wywierania wpływu powinny być zwięzłe i maksymalnie od� działywać na klienta – składać się z nie więcej niż 15 słów. „Odkrywam wewnętrzną prawdę”. Stwierdzenie dotyczące celu życiowego zawiera się w następującej formule: Jestem (metafora). który potraktują jako swój motyw przewodni. używanie celu ży� ciowego w coachingu wówczas. All rights reserved. • Jestem dynamitem. że znajdowanie metafor zazwyczaj nie jest dla klientów łatwe. Zauważmy. aby stworzyli prawdziwie wielką własną jego wersję. Służą one tobie i twoim klientom. która ujmuje istotę celu życiowego. W górze. Świadomy tego wpływu na siebie i innych. Często trudno im zobaczyć siebie w  postaci metafory czy wyobrażenia. Zauważmy. Pytania: • Na czym polegał wpływ. który przypomina ludziom. ����������������������������������������������������������������������������������������� Gdy już stwierdzenie o wywieraniu wpływu zostanie ustalone. Oto przykładowe stwierdzenia dotyczące celu życiowego: • Jestem latarnią. I tak jest dobrze. „Wzywam ludzi. opuszczasz salę i resztę życia prowadzisz jako inna osoba. All rights reserved. która prowadzi ludzi ku ich marzeniom. 2 . co będzie im w życiu dawać satysfakcję. • Jestem kamykiem w bucie. Celem jest znalezienie wersji. która jednak będzie już nadawać się do dalszej obróbki. którą klient odczuwa jako bliską prawdy. znaj� duje się twoje przyszłe „ja”. że wywarło tak wielki wpływ? © 2011 Henry Kimsey-House. aby mogli poczuć siłę celu życiowego. wiedząc. na scenie. Phillip Sandahl and Laura Whitworth. Rolą coacha jest właśnie zachęcanie i kontynuowanie pracy służącej doprecyzowaniu celu i. „Jestem kamykiem w  bucie”. Twoje przyszłe „ja” zaczyna przemawiać do tej grupy słuchaczy. co musi być osiągnięte. Jest to proces zdejmowania kolejnych warstw i docierania do istoty celu danej osoby. że jesteś w dużej grupie ludzi zgromadzonych przed sceną. Wizualizacja 1 Wyobraź sobie. aby powrócili do domu”. oczywiście. aby żyli pełnią życia. Twoje przy� szłe „ja” w pewien sposób wywarło głęboki wpływ na ciebie i pozostałych ludzi. która pomoże im w określeniu celu życiowego. Ponadto odnajdywanie stwierdzenia o  celu życiowym wymaga czasu. „Rozbijam kłamstwa”. Zadaniem coacha jest bycie orędownikiem celu życiowego i zachęcanie klientów. © Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA. 2014. Cel życiowy niekoniecznie jest czymś. następnym krokiem jest znale� zienie metafory.3. Nie trzeba ich publicznie ogłaszać. Nagle uświadamiasz sobie zmianę. jaka nastąpiła w tobie i we wszystkich przybyłych osobach. który przekształca życie innych ludzi. Metafora może także zmienić się z czasem. • Jestem budzikiem. gdy klienci poszukują tego. aby klienci wyobrazili sobie swój cel życiowy. Zachęcaj klientów. że ludzie (stwierdzenie o wywieraniu wpływu). jaki twoje przyszłe „ja” wywarło na ciebie i pozostałe osoby? • W jaki sposób zostaliście odmienieni? • Kim było twoje przyszłe „ja”. Podczas wstępnej sesji coachingowej dotyczącej celu życiowego klient najprawdopo� dobniej znajdzie jedynie jego ogólną wersję. Istnieje wiele innych sposobów doprowadzania do tego. Mogą go narysować albo znaleźć utwór muzycz� ny. Wizualizacje to dopiero początek – gromadzenie surowego materiału. który (która) sprawia.

jednak wszyscy ci ludzie w jakiś sposób się zmienią. kiedy miałeś pełny kontakt ze swoją mocą – czas. All rights reserved. Będzie to tylko jedna szansa. czym chcesz.Wizualizacja 2 Przesuń wskazówki zegara wstecz i spójrz na okres w swoim życiu. co pojawia się w tobie w sytuacjach. jednak nie jest zamieszkana..10–9–8–7–6–5–4–3–2–1”. Wszystko pozostaje takie samo jak poprzednio. Stawiasz pierwsze kroki na planecie i mówisz: „Będzie tu tak i tak”. jaki chcesz mieć na tę całą grupę. Gdy podchodzisz do mikrofonu. a następnie mówiący: „Przez 30 sekund będziesz miał szansę wywrzeć wpływ. Poczuj to. ramionach i koniuszkach palców u rąk czułeś mrowienie ekscytacji. co zamierzasz tam zdziałać. a wokół niej zgromadzona duża grupa ludzi. Jak będzie? © 2011 Henry Kimsey-House. kiedy w kręgosłupie. To pod każdym względem wspaniała planeta. © Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA. jaki wywrzesz wpływ. Statek kosmiczny ląduje na planecie. Pytania: • Gdzie byłeś? • Co robiłeś? • Jacy ludzie byli wokół ciebie? • Co się wówczas w nich pojawiło? • Jaki ty wywarłeś na nich wpływ? Wizualizacja 3 Powróć ponownie do swojego audytorium. co inni o tobie pomyślą. Phillip Sandahl and Laura Whitworth. ponieważ wywarłeś na nich tak wielki wpływ. Trzydzieści sekund. Byłeś całkowicie i bezapelacyjnie żywy! (Przerwa). 2014. gdy masz przemówić publicznie. czas zatrzymuje się na moment i  słyszysz w swoich uszach głos wypowiadający twoje imię. żeby była. Na sali panuje gwar. Karen Kimsey-House. czas. 3 . Rakieta startuje. Spójrz na tłum. oprócz tego. żeby stała się ona tym. All rights reserved. 15. będą inaczej żyć. jedna możliwość wywarcia wpływu.. Drzwi otwierają się. Posia� dasz moc stworzenia z tej planety tego. Gdy na niej lądujesz. co chcesz z niej uczynić? (Przerwa). że tym razem to ty jesteś na scenie. Pytanie: • Jaki wywarłeś wpływ? Co zdarzyło się tym ludziom? Wizualizacja 4 Wchodzisz do statku kosmicznego. Jest scena. Jesteś w podróży do nieodkrytej jeszcze planety we wszechświecie. kiedy nie obchodziło cię.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful