21.

Ćwiczenie „cel życiowy”

w w w Materiały w wersji

elektronicznej

Mówimy, że ludzie rodzą się z celem życiowym. Niektórzy nigdy nie zastanawiają się nad nim i po�
zostaje on nienazwany przez całe ich życie. Mimo to istnieje. Jest on powodem naszego istnienia na
tej planecie. Jest to sprawa, którą mamy dokończyć, dar, który mamy ofiarować. Cel życiowy nie
ma związku z pracą, a nawet wykonywanym zawodem. Jest to całogodzinne, całodobowe, codzien�
ne wyrażanie tego, kim jesteś, gdy osiągasz swój pełen potencjał.
Kiedy klienci realizują ten cel, czują się spełnieni. Wnoszą swój wkład i doprowadzają do zmian.
Kiedy nie realizują tego celu, czują się odsunięci i niespełnieni. Nawet jeśli klient nie określił swoje�
go celu życiowego, on istnieje. Nawet jeśli klienci nie mogą w satysfakcjonujący sposób wyartykuło�
wać swojego celu, mogą powiedzieć, na czym polega różnica, kiedy realizują swój cel i kiedy go nie
realizują. Dla nich działanie niezgodne z tym celem życiowym jest rodzajem wyzwania. Wówczas
czują się okropnie, są pozbawieni życia, odsunięci.
Zadaniem coacha jest praca z klientami nad sformułowaniem celu życiowego w postaci stwier�
dzenia, którego mogą użyć, gdy wyrażają cel swojej egzystencji w świecie. Stwierdzenie to umoż�
liwia im łatwe i szybkie „skontaktowanie się” z ich celem życiowym. Stwierdzenie dotyczące celu
życiowego jest jak wielki neon, który pomoże im wydostać się z mielizny, gdy na niej utkną. A po�
nieważ jest to osobiste stwierdzenie klienta, do jego własnego użytku, może ono być tak wielkie
i doniosłe albo tak transformacyjne, jak tylko klient jest w stanie je wyrazić. Nie będzie przez nikogo
wyśmiane ani ocenione.
Proces określania celu życiowego zachodzi w kilku etapach.
1. ���������������������������������������������������������������������������������������������
Coach proponuje wizualizację lub ćwiczenie, które służą generowaniu wrażeń i pozwalają klien�
tom uzyskać wgląd w naturę ich celu życiowego. (Poniżej prezentujemy cztery wizualizacje.)
2. Coach wraz z klientem omawiają wizualizację pod kątem zdefiniowania wpływu, jaki klient
chciałby wywierać na innych. Klient i coach przeprowadzają burzę mózgów i współpracują ze
sobą w tym procesie. Zadaniem coacha jest słuchanie i ciągłe zachęcanie do wypowiedzenia
wszystkich słów pochodzących z wizualizacji. Coach nasłuchuje, czy jakieś słowa lub tematy
powtarzają się. Coach używa również własnej intuicji, wyczuwając, jaki wpływ na klienta mają
wypowiadane przez niego słowa lub wyrażenia. Coaching celu życiowego jest niezwykle in�
tuicyjny. Coach wraz z klientem nasłuchują słów, które wywołują u klienta największy odzew.
Coach kompiluje te słowa i ponownie podsuwa klientowi, aby ten mógł je usłyszeć i sprawdzić,
które z nich wywołują u niego najsilniejsze uczucia. W ten sposób zaczyna powstawać stwier�
dzenie o wywieraniu wpływu na innych.

Początkowe stwierdzenia o  wywieraniu wpływu zazwyczaj są ogólne: „Chcę, żeby ludzie byli
szczęśliwi”; „Chcę, żeby ludzie mieli lepsze relacje”. Problem z tego typu ogólnymi stwierdzenia�
mi polega na tym, że są one zbyt niejasne, aby zmotywować klienta do działania. Praca coachin�
gowa koncentruje się więc następnie na pogłębianiu poczucia własnego wpływu na innych, aby
powstałe stwierdzenie było bardziej precyzyjne i aby klient miał się do czego odwołać. Stwier�
dzenie o wywieraniu wpływu musi być wystarczająco jasne i silne, aby umożliwić klientowi po�
wracanie do niego, gdy w swoim życiu zboczy z obranego kursu. Opisuje ono wpływ, jaki klienci
chcą wywierać na innych, na przykład: żeby ludzie żyli pełnią życia, byli autentyczni w swoich
działaniach, kontaktowali się ze swoim prawdziwym „ja”, odnajdowali osobistą moc, odkrywali
własną kreatywność, doświadczali swojej wielkości albo powracali do życia.

© 2011 Henry Kimsey-House, Karen Kimsey-House, Phillip Sandahl and Laura Whitworth. All rights reserved.
© Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA, 2014. All rights reserved.

1

Wizualizacje to dopiero początek – gromadzenie surowego materiału. Twoje przyszłe „ja” zaczyna przemawiać do tej grupy słuchaczy. „Jestem latarnią”. Zauważmy. używanie celu ży� ciowego w coachingu wówczas. • Jestem kamykiem w bucie. W górze. który potraktują jako swój motyw przewodni. Świadomy tego wpływu na siebie i innych. na scenie. Karen Kimsey-House. All rights reserved. All rights reserved. następnym krokiem jest znale� zienie metafory. która pomoże im w określeniu celu życiowego. „Jestem budzikiem”. Istnieje wiele innych sposobów doprowadzania do tego. „Jestem kamykiem w  bucie”. • Jestem budzikiem. Cel życiowy niekoniecznie jest czymś. aby mogli poczuć siłę celu życiowego. aby byli kreatywni i szukali jakiejkolwiek inspiracji. opuszczasz salę i resztę życia prowadzisz jako inna osoba. Często trudno im zobaczyć siebie w  postaci metafory czy wyobrażenia. 2 . aby powrócili do domu”. jaki twoje przyszłe „ja” wywarło na ciebie i pozostałe osoby? • W jaki sposób zostaliście odmienieni? • Kim było twoje przyszłe „ja”. że ludzie (stwierdzenie o wywieraniu wpływu). Phillip Sandahl and Laura Whitworth. „Jestem dynamitem”. Dopracowanie tego stwierdzenia może trwać miesiącami lub latami. Jest to proces zdejmowania kolejnych warstw i docierania do istoty celu danej osoby. Nagle uświadamiasz sobie zmianę. Oto przykładowe stwierdzenia dotyczące celu życiowego: • Jestem latarnią. wiedząc. że stwierdzenia dotyczące celu życiowego mogą brzmieć staromodnie. Pytania: • Na czym polegał wpływ.3. Na przykład: „Jestem magikiem”. majestatycz� nie lub kwieciście. 2014. Wizualizacja 1 Wyobraź sobie. Mogą go narysować albo znaleźć utwór muzycz� ny. © Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA. Podczas wstępnej sesji coachingowej dotyczącej celu życiowego klient najprawdopo� dobniej znajdzie jedynie jego ogólną wersję. aby stworzyli prawdziwie wielką własną jego wersję. Rolą coacha jest właśnie zachęcanie i kontynuowanie pracy służącej doprecyzowaniu celu i. „Wzywam ludzi. co musi być osiągnięte. Zauważmy. Wszyscy jesteście odmienieni w jakiś fundamentalny sposób. Celem jest znalezienie wersji. który przypomina ludziom. która prowadzi ludzi ku ich marzeniom. aby klienci wyobrazili sobie swój cel życiowy. „Odkrywam wewnętrzną prawdę”. że wywarło tak wielki wpływ? © 2011 Henry Kimsey-House. Służą one tobie i twoim klientom. która ujmuje istotę celu życiowego. oczywiście. że trzeba nad nią jeszcze popracować. który budzi w ludziach ich wielkość. gdy klienci poszukują tego. Metafora może też dotyczyć działania: „Budzę ludzi”. jaka nastąpiła w tobie i we wszystkich przybyłych osobach. Stwierdzenie dotyczące celu życiowego zawiera się w następującej formule: Jestem (metafora). Metafora i stwierdzenie dotyczące wywierania wpływu powinny być zwięzłe i maksymalnie od� działywać na klienta – składać się z nie więcej niż 15 słów. że znajdowanie metafor zazwyczaj nie jest dla klientów łatwe. która jednak będzie już nadawać się do dalszej obróbki. który przekształca życie innych ludzi. ����������������������������������������������������������������������������������������� Gdy już stwierdzenie o wywieraniu wpływu zostanie ustalone. powinien być jednak wyzwaniem motywującym klientów do działania i trzymania się drogi prowadzącej do jego realizacji. który (która) sprawia. • Jestem dynamitem. którą klient odczuwa jako bliską prawdy. Twoje przy� szłe „ja” w pewien sposób wywarło głęboki wpływ na ciebie i pozostałych ludzi. aby żyli pełnią życia. Zadaniem coacha jest bycie orędownikiem celu życiowego i zachęcanie klientów. znaj� duje się twoje przyszłe „ja”. Ponadto odnajdywanie stwierdzenia o  celu życiowym wymaga czasu. Metafora może także zmienić się z czasem. co będzie im w życiu dawać satysfakcję. „Rozbijam kłamstwa”. I tak jest dobrze. Nie trzeba ich publicznie ogłaszać. że jesteś w dużej grupie ludzi zgromadzonych przed sceną. Zachęcaj klientów.

Na sali panuje gwar. © Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA. Spójrz na tłum. co chcesz z niej uczynić? (Przerwa). Karen Kimsey-House. a wokół niej zgromadzona duża grupa ludzi. czym chcesz. żeby była. że tym razem to ty jesteś na scenie. Pytania: • Gdzie byłeś? • Co robiłeś? • Jacy ludzie byli wokół ciebie? • Co się wówczas w nich pojawiło? • Jaki ty wywarłeś na nich wpływ? Wizualizacja 3 Powróć ponownie do swojego audytorium. kiedy w kręgosłupie. co zamierzasz tam zdziałać. All rights reserved. 3 . Wszystko pozostaje takie samo jak poprzednio. Drzwi otwierają się. Jesteś w podróży do nieodkrytej jeszcze planety we wszechświecie. Jest scena. jaki wywrzesz wpływ.10–9–8–7–6–5–4–3–2–1”. 15. ponieważ wywarłeś na nich tak wielki wpływ. Byłeś całkowicie i bezapelacyjnie żywy! (Przerwa). będą inaczej żyć. oprócz tego.. czas zatrzymuje się na moment i  słyszysz w swoich uszach głos wypowiadający twoje imię.Wizualizacja 2 Przesuń wskazówki zegara wstecz i spójrz na okres w swoim życiu. Jak będzie? © 2011 Henry Kimsey-House. co pojawia się w tobie w sytuacjach. All rights reserved. Poczuj to. Pytanie: • Jaki wywarłeś wpływ? Co zdarzyło się tym ludziom? Wizualizacja 4 Wchodzisz do statku kosmicznego. jednak nie jest zamieszkana. Statek kosmiczny ląduje na planecie. gdy masz przemówić publicznie. jednak wszyscy ci ludzie w jakiś sposób się zmienią. 2014. co inni o tobie pomyślą. Phillip Sandahl and Laura Whitworth. a następnie mówiący: „Przez 30 sekund będziesz miał szansę wywrzeć wpływ. Posia� dasz moc stworzenia z tej planety tego. jaki chcesz mieć na tę całą grupę. Gdy na niej lądujesz. kiedy nie obchodziło cię. żeby stała się ona tym. jedna możliwość wywarcia wpływu. Gdy podchodzisz do mikrofonu. Rakieta startuje.. To pod każdym względem wspaniała planeta. ramionach i koniuszkach palców u rąk czułeś mrowienie ekscytacji. czas. Będzie to tylko jedna szansa. kiedy miałeś pełny kontakt ze swoją mocą – czas. Stawiasz pierwsze kroki na planecie i mówisz: „Będzie tu tak i tak”. Trzydzieści sekund.