21.

Ćwiczenie „cel życiowy”

w w w Materiały w wersji

elektronicznej

Mówimy, że ludzie rodzą się z celem życiowym. Niektórzy nigdy nie zastanawiają się nad nim i po�
zostaje on nienazwany przez całe ich życie. Mimo to istnieje. Jest on powodem naszego istnienia na
tej planecie. Jest to sprawa, którą mamy dokończyć, dar, który mamy ofiarować. Cel życiowy nie
ma związku z pracą, a nawet wykonywanym zawodem. Jest to całogodzinne, całodobowe, codzien�
ne wyrażanie tego, kim jesteś, gdy osiągasz swój pełen potencjał.
Kiedy klienci realizują ten cel, czują się spełnieni. Wnoszą swój wkład i doprowadzają do zmian.
Kiedy nie realizują tego celu, czują się odsunięci i niespełnieni. Nawet jeśli klient nie określił swoje�
go celu życiowego, on istnieje. Nawet jeśli klienci nie mogą w satysfakcjonujący sposób wyartykuło�
wać swojego celu, mogą powiedzieć, na czym polega różnica, kiedy realizują swój cel i kiedy go nie
realizują. Dla nich działanie niezgodne z tym celem życiowym jest rodzajem wyzwania. Wówczas
czują się okropnie, są pozbawieni życia, odsunięci.
Zadaniem coacha jest praca z klientami nad sformułowaniem celu życiowego w postaci stwier�
dzenia, którego mogą użyć, gdy wyrażają cel swojej egzystencji w świecie. Stwierdzenie to umoż�
liwia im łatwe i szybkie „skontaktowanie się” z ich celem życiowym. Stwierdzenie dotyczące celu
życiowego jest jak wielki neon, który pomoże im wydostać się z mielizny, gdy na niej utkną. A po�
nieważ jest to osobiste stwierdzenie klienta, do jego własnego użytku, może ono być tak wielkie
i doniosłe albo tak transformacyjne, jak tylko klient jest w stanie je wyrazić. Nie będzie przez nikogo
wyśmiane ani ocenione.
Proces określania celu życiowego zachodzi w kilku etapach.
1. ���������������������������������������������������������������������������������������������
Coach proponuje wizualizację lub ćwiczenie, które służą generowaniu wrażeń i pozwalają klien�
tom uzyskać wgląd w naturę ich celu życiowego. (Poniżej prezentujemy cztery wizualizacje.)
2. Coach wraz z klientem omawiają wizualizację pod kątem zdefiniowania wpływu, jaki klient
chciałby wywierać na innych. Klient i coach przeprowadzają burzę mózgów i współpracują ze
sobą w tym procesie. Zadaniem coacha jest słuchanie i ciągłe zachęcanie do wypowiedzenia
wszystkich słów pochodzących z wizualizacji. Coach nasłuchuje, czy jakieś słowa lub tematy
powtarzają się. Coach używa również własnej intuicji, wyczuwając, jaki wpływ na klienta mają
wypowiadane przez niego słowa lub wyrażenia. Coaching celu życiowego jest niezwykle in�
tuicyjny. Coach wraz z klientem nasłuchują słów, które wywołują u klienta największy odzew.
Coach kompiluje te słowa i ponownie podsuwa klientowi, aby ten mógł je usłyszeć i sprawdzić,
które z nich wywołują u niego najsilniejsze uczucia. W ten sposób zaczyna powstawać stwier�
dzenie o wywieraniu wpływu na innych.

Początkowe stwierdzenia o  wywieraniu wpływu zazwyczaj są ogólne: „Chcę, żeby ludzie byli
szczęśliwi”; „Chcę, żeby ludzie mieli lepsze relacje”. Problem z tego typu ogólnymi stwierdzenia�
mi polega na tym, że są one zbyt niejasne, aby zmotywować klienta do działania. Praca coachin�
gowa koncentruje się więc następnie na pogłębianiu poczucia własnego wpływu na innych, aby
powstałe stwierdzenie było bardziej precyzyjne i aby klient miał się do czego odwołać. Stwier�
dzenie o wywieraniu wpływu musi być wystarczająco jasne i silne, aby umożliwić klientowi po�
wracanie do niego, gdy w swoim życiu zboczy z obranego kursu. Opisuje ono wpływ, jaki klienci
chcą wywierać na innych, na przykład: żeby ludzie żyli pełnią życia, byli autentyczni w swoich
działaniach, kontaktowali się ze swoim prawdziwym „ja”, odnajdowali osobistą moc, odkrywali
własną kreatywność, doświadczali swojej wielkości albo powracali do życia.

© 2011 Henry Kimsey-House, Karen Kimsey-House, Phillip Sandahl and Laura Whitworth. All rights reserved.
© Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA, 2014. All rights reserved.

1

© Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA. Phillip Sandahl and Laura Whitworth. Wizualizacja 1 Wyobraź sobie. Nie trzeba ich publicznie ogłaszać. aby klienci wyobrazili sobie swój cel życiowy. aby mogli poczuć siłę celu życiowego. Metafora może także zmienić się z czasem. „Jestem kamykiem w  bucie”. Twoje przy� szłe „ja” w pewien sposób wywarło głęboki wpływ na ciebie i pozostałych ludzi. Pytania: • Na czym polegał wpływ. majestatycz� nie lub kwieciście. znaj� duje się twoje przyszłe „ja”. • Jestem dynamitem. który potraktują jako swój motyw przewodni. I tak jest dobrze. wiedząc. Nagle uświadamiasz sobie zmianę. opuszczasz salę i resztę życia prowadzisz jako inna osoba. Istnieje wiele innych sposobów doprowadzania do tego. All rights reserved. „Jestem latarnią”. Zadaniem coacha jest bycie orędownikiem celu życiowego i zachęcanie klientów. „Jestem dynamitem”. Zauważmy. All rights reserved. „Odkrywam wewnętrzną prawdę”. Ponadto odnajdywanie stwierdzenia o  celu życiowym wymaga czasu. Twoje przyszłe „ja” zaczyna przemawiać do tej grupy słuchaczy. Metafora może też dotyczyć działania: „Budzę ludzi”. Zachęcaj klientów. aby żyli pełnią życia. który przekształca życie innych ludzi. który budzi w ludziach ich wielkość. co musi być osiągnięte. Świadomy tego wpływu na siebie i innych. Celem jest znalezienie wersji. że trzeba nad nią jeszcze popracować. że stwierdzenia dotyczące celu życiowego mogą brzmieć staromodnie. że wywarło tak wielki wpływ? © 2011 Henry Kimsey-House. • Jestem kamykiem w bucie.3. oczywiście. Oto przykładowe stwierdzenia dotyczące celu życiowego: • Jestem latarnią. że ludzie (stwierdzenie o wywieraniu wpływu). którą klient odczuwa jako bliską prawdy. ����������������������������������������������������������������������������������������� Gdy już stwierdzenie o wywieraniu wpływu zostanie ustalone. na scenie. Metafora i stwierdzenie dotyczące wywierania wpływu powinny być zwięzłe i maksymalnie od� działywać na klienta – składać się z nie więcej niż 15 słów. Karen Kimsey-House. która pomoże im w określeniu celu życiowego. Rolą coacha jest właśnie zachęcanie i kontynuowanie pracy służącej doprecyzowaniu celu i. powinien być jednak wyzwaniem motywującym klientów do działania i trzymania się drogi prowadzącej do jego realizacji. 2 . Często trudno im zobaczyć siebie w  postaci metafory czy wyobrażenia. 2014. Na przykład: „Jestem magikiem”. Zauważmy. • Jestem budzikiem. która ujmuje istotę celu życiowego. która jednak będzie już nadawać się do dalszej obróbki. Cel życiowy niekoniecznie jest czymś. „Jestem budzikiem”. który przypomina ludziom. „Rozbijam kłamstwa”. używanie celu ży� ciowego w coachingu wówczas. Wszyscy jesteście odmienieni w jakiś fundamentalny sposób. gdy klienci poszukują tego. następnym krokiem jest znale� zienie metafory. jaki twoje przyszłe „ja” wywarło na ciebie i pozostałe osoby? • W jaki sposób zostaliście odmienieni? • Kim było twoje przyszłe „ja”. Służą one tobie i twoim klientom. „Wzywam ludzi. która prowadzi ludzi ku ich marzeniom. że jesteś w dużej grupie ludzi zgromadzonych przed sceną. co będzie im w życiu dawać satysfakcję. Jest to proces zdejmowania kolejnych warstw i docierania do istoty celu danej osoby. który (która) sprawia. Stwierdzenie dotyczące celu życiowego zawiera się w następującej formule: Jestem (metafora). Podczas wstępnej sesji coachingowej dotyczącej celu życiowego klient najprawdopo� dobniej znajdzie jedynie jego ogólną wersję. aby byli kreatywni i szukali jakiejkolwiek inspiracji. Wizualizacje to dopiero początek – gromadzenie surowego materiału. aby powrócili do domu”. Mogą go narysować albo znaleźć utwór muzycz� ny. że znajdowanie metafor zazwyczaj nie jest dla klientów łatwe. jaka nastąpiła w tobie i we wszystkich przybyłych osobach. W górze. aby stworzyli prawdziwie wielką własną jego wersję. Dopracowanie tego stwierdzenia może trwać miesiącami lub latami.

będą inaczej żyć. Pytanie: • Jaki wywarłeś wpływ? Co zdarzyło się tym ludziom? Wizualizacja 4 Wchodzisz do statku kosmicznego. kiedy nie obchodziło cię. oprócz tego. jednak wszyscy ci ludzie w jakiś sposób się zmienią. 15. Phillip Sandahl and Laura Whitworth. Jesteś w podróży do nieodkrytej jeszcze planety we wszechświecie. Poczuj to. że tym razem to ty jesteś na scenie. All rights reserved. Gdy podchodzisz do mikrofonu. Rakieta startuje. Na sali panuje gwar. Jest scena. co pojawia się w tobie w sytuacjach. Pytania: • Gdzie byłeś? • Co robiłeś? • Jacy ludzie byli wokół ciebie? • Co się wówczas w nich pojawiło? • Jaki ty wywarłeś na nich wpływ? Wizualizacja 3 Powróć ponownie do swojego audytorium. Posia� dasz moc stworzenia z tej planety tego.. jaki chcesz mieć na tę całą grupę. żeby była. kiedy miałeś pełny kontakt ze swoją mocą – czas. To pod każdym względem wspaniała planeta. 3 . ponieważ wywarłeś na nich tak wielki wpływ.Wizualizacja 2 Przesuń wskazówki zegara wstecz i spójrz na okres w swoim życiu. a następnie mówiący: „Przez 30 sekund będziesz miał szansę wywrzeć wpływ. co chcesz z niej uczynić? (Przerwa). Wszystko pozostaje takie samo jak poprzednio. gdy masz przemówić publicznie. kiedy w kręgosłupie. Będzie to tylko jedna szansa. © Copyright for the Polish edition by Wolters Kluwer SA. Byłeś całkowicie i bezapelacyjnie żywy! (Przerwa). 2014. Spójrz na tłum. jedna możliwość wywarcia wpływu. a wokół niej zgromadzona duża grupa ludzi. czas. Jak będzie? © 2011 Henry Kimsey-House.. Karen Kimsey-House. czym chcesz. Stawiasz pierwsze kroki na planecie i mówisz: „Będzie tu tak i tak”. co inni o tobie pomyślą. Gdy na niej lądujesz. co zamierzasz tam zdziałać. Trzydzieści sekund. Statek kosmiczny ląduje na planecie. ramionach i koniuszkach palców u rąk czułeś mrowienie ekscytacji. jaki wywrzesz wpływ. All rights reserved. Drzwi otwierają się. żeby stała się ona tym. czas zatrzymuje się na moment i  słyszysz w swoich uszach głos wypowiadający twoje imię. jednak nie jest zamieszkana.10–9–8–7–6–5–4–3–2–1”.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful