Aliteracja (z ac.

ad + litera) to powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku g osek na pocz tku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworz cych zdanie lub wers. Aliteracja cz sto by a u ywana w dawnej poezji, szczególniej w klasycznej greckiej i rzymskiej, oraz w staroniemieckiej i skandynawskiej (literatura islandzka). Stanowi a te cz sto element poezji indyjskiej jako jeden ze rodków ozdobnego stylu (alamkara). Aliteracja jest cz sta w poezji ludowej. Przyk ad aliteracji z rzymskiego poety Enniusza: O Tite, tute tati, tibi tanta tyranne tulisti. Inne przyk ady aliteracji:
y y y

bij Bo e b bny przecie pi knie pana przepraszam it takes two to tango (ang., "do tanga trzeba dwojga")

Antyteza (gr. antíthesis - przeciwstawienie, inna nazwa: contrapositum) ± figura retoryczna polegaj ca na zestawieniu dwóch elementów znaczeniowo przeciwstawnych w jedn ca o tre ciow dla uzyskania wy szej ekspresji (np. "gromobicie ciszy", "lepiej z m drym zgubi , ni z g upim znale "). Utwory literackie okresu baroku cechowa y si nagromadzeniem antytez, co mia o s u y podkre leniu paradoksu. Metafora (gr. ), inaczej przeno nia ± j zykowy rodek stylistyczny, w którym obce znaczeniowo wyrazy s ze sob sk adniowo zestawione, tworz c zwi zek frazeologiczny o innym znaczeniu ni dos owny sens wyrazów np. "od ust sobie odejm ", lub "podziel si z wami wiadomo ci ". Metonimia (zamiennia) ± figura retoryczna maj ca na celu zast pienie nazwy jakiego przedmiotu lub zjawiska nazw innego, pozostaj cego z nim w uchwytnej zale no ci.

Rodzaje metonimii [edytuj]
1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. metonimia przyczyny, np. czytam S owackiego zamiast czytam utwory S owackiego metonimia skutku, np. pot zamiast wysi ek metonimia miejsca, np. Bia y Dom og osi ... zamiast Prezydent USA og osi ... metonimia narz dzia, np. najlepsza tr bka w historii zamiast najlepszy tr bacz w historii metonimia zawarto ci, np. kufel zamiast piwo metonimia oznaki, np. ber o zamiast król metonimia konkretu, np. g owa zamiast rozum

W ogólniejszym sensie, w rozumieniu nurtu my lenia zwanego strukturalizmem, metonimia to zgrupowanie poj i przedmiotów wed ug zwi zków mi dzy nimi, np.:
y y y

zdanie jest utworzone z cz ci mowy zgodnie z pewnymi regu ami tworzenia (zwi zek zgody, zwi zek rz du, itd.), konkretny strój sk ada si z pewnych cz ci garderoby, konkretna linia melodyczna sk ada si z fraz, nut, itd.

Poj ciem dope niaj cym jest metafora

S owo to wywodzi si ze staro ytno ci.osoba i facere . zjawiska. Oba cz ony po czone s charakterystycznymi dla danego j zyka wyra eniami ± w j zyku polskim s to wyra enia jak. comparandum) scharakteryzowanego w cz onie X zostaj uwydatnione przez wskazanie na jego podobie stwo do przedmiotów lub zjawisk scharakteryzowanych w cz onie Y (tego. "wrota piekie ". przez grzech Adamów postradana ( w.Porównanie. od którego wzi a si nazwa jakiej innej rzeczy. grzechu. w przeciwie stwie do okre lenia logicznego. np. nie zawsze poszerza je b d zacie nia. Epitet ± wyraz (przymiotnik. gniazdo rozpusty. Tyestesowie. w os mi si zje y na g owie (u ywamy liczby pojedynczej ± w os zamiast liczby mnogiej ± w osy). Jest figur stylistyczn stosowan w retoryce i poezji. comparans). "s odki ca us" . podobny. bezbo no ci¶ (od nazw biblijnych miast). W Biblii (zarówno w cz ci hebrajskiej."z y bandyta". persona .  cz owiek. jak gdyby. harpagon ± µosoba sk pa¶ (od imienia bohatera Sk pca Molière¶a). tako itp. . liczby mnogiej zamiast pojedynczej (pluralis pro singulari). w której cechy przedmiotu lub zjawiska X (tego. nadaje inny nieco odcie emocjonalny. zjawisk lub idei jako osób ludzkich[2] .figura retoryczna i rodek stylistyczny polegaj ce na metaforycznym przedstawianiu zwierz t i ro lin.robi ) lub uosobienie . nazwy") ± osoba historyczna lub fikcyjna. materia u zamiast przedmiotu ze wykonanego. ponim (gr. Kolejno cz onów comparndum i comparansa w j zyku polskim i wielu innych jest dowolna. przedmiotów nieo ywionych. miejsca. niemoralno ci. kiedy do datowania wydarze u ywano imion urz dników eponimicznych (archont eponim w Atenach.. Comparandum i comparans musz wi c posiada wspóln cech semantyczn . synekdoche) to odmiana metonimii.szczególnie cz sto personifikuje si poj cia abstrakcyjne. Synekdocha . przy czym cz sto s one uzupe niane wyst puj cymi przed comparandum wyra eniami tak. Jednak. comparatio (w niektorych kontekstach tak e similitudo) ± dwucz onowa konstrukcja semantyczna. rzadziej zwierz lub przedmiot. do czego porównujemy. zw aszcza jako wyg aszaj ce przemowy. co porównujemy. miejscowo ci. liczby okre lonej zamiast nieokre lonej. Personifikacja (z ac. Epitet ma wp yw na znaczenie wyrazu. bóg. Augustyn Pa stwo Bo e 22:30) wszyscy owi Atreusowie. rzeczownik lub imies ów) okre laj cy przedmiot: "brzydkie kacz tko". "t tni ce my li". która stanowi podstaw i motywacj porównania. na podobie stwo itp. np.(gr. jakby. jak i greckiej) oraz literaturze autorów aci skich odnajdujemy przyk ady tego typu retoryki: Synami Any: Diszon (1Kronik 1:41 ) Kto ma ucho. do którego si odnosi. efor eponim w Sparcie). okre la stosunek wypowiadaj cego do danego przedmiotu lub zjawiska lub tylko s u y ku ozdobie. wyra nie wskazuj ca na jakie zjawisko przez u ycie nazwy innego zjawiska. na kszta t. Retoryka antyczna rozró nia a par odmian synekdochy: cz ci zamiast ca o ci. niech s ucha (Objawienie 3:6) Pierwsza nie miertelno . heros. niby. pó niej w Rzymie imion konsulów. zawieraj cego to pierwsze lub zawieraj cego si w pierwszym. Agamemnonowie (Klaudiusz Elian Opowiastki rozmaite 2:11) eponymos ± "dawca imienia. sodoma i gomora ± µsiedlisko wyst pku. wyst puj ce przed comparansem. zwan tertium comparationis. natomiast uwydatnia jak cech przedmiotu. rodzaju zamiast gatunku (i odwrotnie).

a mieszanie si odbieranych do wiadcze wynika z tego i zachwiana jest równowaga pomi dzy hamowaniem i wyciszaniem docieraj cych impulsów w mózgu. Szczególne znaczenie mia a w literaturze symbolizmu. barwa niebieska odczuwana jest jako ch odna. marzenie ci tej g owy. Zwi zek frazeologiczny. tam nie ma co je Hiperbolizacja-wyolbrzymienie. Druga teoria mówi. bia a flaga. W psychologii stan lub zdolno . charakterystyczne dla innych zmys ów. które cz obszary normalnie ze sob nie po czone. jak cho by angielskie too many cooks spoil the broth (dos . w korespondencji sztuk. od nazwiska Karol Linneusz pochodzi nazwa rodzajowa Linnaea ± zimozió . obraz litery lub cyfry budzi skojarzenia kolorystyczne itp. Cz zwi zków frazeologicznych ma mi dzynarodowy charakter. zwierz t i innych organizmów ywych. W literaturze . wzroku) wywo uj równie do wiadczenia. zbyt wielu kucharzy (ze)psuje rosó ) i polskie gdzie kucharek sze . sentencje i maksymy. przesadne przedstawienie jakiego zjawiska. Np. w której do wiadczenia jednego zmys u (np. wypi duszkiem albo pój po rozum do g owy. e ilo po cze synaptycznych jest taka sama.Zlatynizowane eponimy tworzy si powszechnie w taksonomii do tworzenia nazw taksonów ro lin. np. Wed ug teorii Simona Baron-Cohena u osób do wiadczaj cych synestezji mog wyst powa dodatkowe po czenia w mózgu. porzekad a. osoby lub czynu . które ma znaczenie symboliczne. Do zwi zków frazeologicznych zaliczane mog by tak e przys owia. Istniej dwie teorie t umacz ce owo zjawisko.poznanie poprzez zmys y). Na przyk ad odbieranie niskich d wi ków wywo uje wra enie mi kko ci.razem' i aísthesis . frazeologizm ± utrwalone w u yciu po czenie dwóch lub wi cej wyrazów.rodek stylistyczny polegaj cy na przypisywaniu jakiemu zmys owi wra e odbieranych innym zmys em. Synestezja (gr.równoczesne postrzeganie od sýn . synaísthesis .

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful