Prawo Ohma

Prawo Ohma kojarzone jest zazwyczaj z pierwszym prawem Ohma, czyli proporcjonalności napięcia U mierzonego na końcach przewodnika o oporze R do natężenia prądu płynącego przez ten przewodnik I, co wyraża się wzorem:

Pierwsze prawo Ohma
Natężenie prądu stałego I jest proporcjonalne do całkowitej siły elektromotorycznej w obwodzie zamkniętym lub do różnicy potencjałów (napięcia elektrycznego U) między końcami części obwodu nie zawierającej źródeł siły elektromotorycznej. Prawidłowość tę odkrył w 1827 roku niemiecki fizyk, profesor politechniki w Norymberdze i uniwersytetu w Monachium Georg Simon Ohm. Można ją opisać jako:

Współczynnik proporcjonalności w tej relacji nazywany jest konduktancją, oznaczaną przez G.

lub w ujęciu tradycyjnym:

Odwrotność konduktancji nazywa się rezystancją (lub oporem elektrycznym) przewodnika i oznaczana jest wielką literą R:

Prawo Ohma określa opór elektryczny przewodnika:

Prawo to jest prawem doświadczalnym i jest dość dokładnie spełnione dla ustalonych warunków przepływu prądu, szczególnie temperatury przewodnika. Materiały, które się do niego stosują, nazywamy przewodnikami omowymi lub "przewodnikami liniowymi" - w odróżnieniu od przewodników nieliniowych, w których opór jest funkcją natężenia płynącego przez nie prądu. Prawo to także nie jest spełnione gdy zmieniają się parametry przewodnika, szczególnie temperatura. Ze wszystkich materiałów przewodzących prawo Ohma najdokładniej jest spełnione w przypadku metali.

którego średnia prędkość jest równa zero a nie jego wartość bezwzględna. – wektor natężenia pola elektrycznego. W polu elektromagnetycznym w przewodniku na nośniki prądu działa siła Lorentza o gęstości: . która w ogólnym przypadku jest tensorem.Różniczkowy opór elektryczny Dla przewodników nie spełniających prawa Ohma oprócz wyżej wymienionego prawa. Różniczkowe prawo Ohma Obecnie różniczkowe prawo Ohma w ośrodkach ciągłych wyraża się w postaci wektorowej: gdzie J – gęstość prądu. zatem różniczkowe prawo Ohma. przyjmuje postać: . zwanego tu prawem statycznym. Ponieważ prędkość nośników jest mała w porównaniu z prędkością termiczną nośników prądu. określa się też dynamiczne (różniczkowe) prawo Ohma: • różniczkowe prawo Ohma. w postaci: Jeśli odbiornik spełnia pierwsze prawo Ohma. to jego opór statyczny jest równy oporowi dynamicznemu. σ – gęstość siły Lorentza (siła Lorentza działająca na jednostkowy ładunek). σ – przewodność właściwa. a w ośrodkach izotropowych jest stałą. gdzie: – wektor indukcji pola magnetycznego.

wynoszące S. Korzystając z definicji różniczkowego prawa Ohma: Korzystając z pierwszego prawa Ohma. jako ilorazu natężenia prądu przez pole przekroju przewodnika w którym płynie prąd. oraz jeśli oznaczymy opór elektryczny właściwy jako: otrzymujemy drugie prawa Ohma .Drugie prawo Ohma Opór odcinka przewodnika o stałym przekroju poprzecznym jest proporcjonalny do długości tego odcinka i odwrotnie proporcjonalny do pola powierzchni przekroju Prawo to można wyprowadzić z pierwszego prawa Ohma. dostajemy: . Niech odcinek przewodnika o długości l ma ustalone pole powierzchni przekroju poprzecznego. Jeśli do końców tego odcinka przyłożone zostanie napięcie U. to pole elektryczne wewnątrz przewodnika wyniesie: Korzystając z definicji gęstości prądu.

sformułowane w 1845 roku przez Gustawa Kirchhoffa.Pierwsze prawo Kirchhoffa Pierwsze prawo Kirchhoffa – prawo dotyczące przepływu prądu w rozgałęzieniach obwodu elektrycznego. Prawo to wynika z zasady zachowania ładunku czyli równania ciągłości. że prądy wpływające do węzła są dodatnie. Wraz z drugim prawem Kirchhoffa umożliwia określenie wartości i kierunków prądów w obwodach elektrycznych. Obwody elektryczne Węzeł z prądami wpływającymi i wypływającymi Dla węzła w obwodzie elektrycznym prawo to brzmi: Dla węzła obwodu elektrycznego suma algebraiczna natężeń prądów wpływających(+) i wypływających(–) jest równa 0 (znak prądu wynika z przyjętej konwencji) lub Suma natężeń prądów wpływających do węzła jest równa sumie natężeń prądów wypływających z tego węzła. a prądy wypływające po drugiej stronie równania. Dla przypadku przedstawionego na rysunku I prawo Kirchhoffa można więc zapisać w postaci: przyjmując konwencję. zaś wypływające są ujemne i traktując je jak wielkości algebraiczne lub w postaci: biorąc pod uwagę tylko wartości prądów i zapisując prądy wpływające po jednej. W ogólnym przypadku wielu prądów prawo ma postać: .

Ciągły rozkład prądów Dla ciągłego rozkładu prądów prawo przyjmuje postać: całka po powierzchni zamkniętej z gęstości prądu jest równa zero: J – gęstość prądu (w A/m2) – wektor powierzchni dS małego fragmentu powierzchni S w m2 .przy czym należy pamiętać. że prądom wypływającym przypisuje się ujemną wartość natężenia.

Drugie prawo Kirchhoffa Przykładowe oczko obwodu zamkniętego spełniające drugie prawo Kirchhoffa Drugie prawo Kirchhoffa – zwane również prawem napięciowym. Ich znak ustala się w sposób: • • • ustala się kierunek obiegu obwodu (np zgodnie z ruchem wskazówek zegara gdy kierunek prądu jest zgodny z kierunkiem obiegu. Treść prawa Najczęściej prawo to jest formułowane w postaci W zamkniętym obwodzie suma spadków napięć na oporach równa jest sumie sił elektromotorycznych występujących w tym obwodzie Przy czym obwód ten może być elementem większej sieci. Prawo to zostało sformułowane przez niemieckiego fizyka Gustava Kirchhoffa. Zarówno spadki napięcia jak i siły elektromotoryczne mogą przybierać wartości ujemne i dodatnie. dotyczy bilansu napięć w zamkniętym obwodzie elektrycznym prądu stałego. spadek napięcia jest dodatni (w przypadku niezgodności – ujemny) gdy SEM jest spolaryzowana zgodnie z kierunkiem obiegu. Prawo to zapisane równaniem ma postać gdzie – SEM k-tego źródła napięcia. Wówczas nosi on nazwę oczka sieci. jej wartość jest dodatnia . – spadek napięcia na i-tym elemencie oczka. Dla oporów omowych gdzie Ii jest natężeniem prądu płynącego przez opornik o oporze Ri.

że krążenie wektora pola elektrycznego po zamkniętym konturze ma wartość 0. czyli Traktując spadek napięcia jako jego ujemny przyrost. można II prawo Kirchhoffa sformułować następująco Suma spadków napięcia w obwodzie zamkniętym jest równa zeru Przykład Inny przykład obwodu zamkniętego Dla przykładowego obwodu zamkniętego (pokazanego na rysunku obok) z prawa napięciowego wynikają następujące własności: gdzie rezystancja wypadkowa Widać stąd. że w przypadku nierozgałęzionego obwodu II prawo Kirchhoffa redukuje się do prawa Ohma. jeżeli kontur ten zawarty jest w obwodzie prądu stałego przy braku zmian pola magnetycznego przepływającego przez ten obwód. .Prawo to można wywieść z faktu.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful