Theoretical Treatise on Counter-Terrorism Approaches, 19 October 2007.

, Projekt finansowany przez Komisję Europejską w ramach 6 programu ramowego. s. 3. – EU Counter-Terrorism Strategy (European Union 2005): 4 filary AT: prewencja (zapobieganie stawaniu się terrorystami przez jednostki poprzez neutralizację czynników i przyczyn prowadzących do radykalizacji i rekrutacji); ochrona (obywateli i infrastruktury poprzez redukcję podatności na ataki – w tym zwiększone bezpieczeństwo granic, transportu i infrastruktur krytycznych); ściganie (śledztwa i skazywanie terrorystów, zakłócanie działania sieci terrorystycznych i sieci wsparcia, zakłócanie planowania, podróży i komunikacji; odcinanie od funduszy i zaplecza materiałowego); reagowanie (zarządzanie i minimalizowanie konsekwencjami ataków poprzez zwiększanie możliwości w tym zakresie koordynację reakcji w skali międzynarodowej i reagowanie na potrzeby ofiar). Teoria – wielowymiarowa i systematyczna relacja między czynnikami przyczyniającymi się do zrozumienia danej kwestii. s. 6. – 5 perspektyw: Polityka publiczna – umożliwia badanie relacji między róznymi formami terroryzmu i ogólnymi zasadami polityki jego zwalczania. Rozróżnianie między różnymi typami polityki AT – droga do nadawania struktury bazującym na teorii sugestiom nt. środków AT. Ganor – 3 cele AT: 1. Eliminacja terroryzmu; 2. Minimalizacja szkód powodowanych przez terroryzm; 3. Zapobieganie eskalacji terroryzmu. s. 7. – Crenshaw zachęca rządy do „niekonwencjonalnego myślenia” w zakresie AT (M. Crenshaw, The Organization of Terrorism, w: J. O. Ellis III (ed.), Terrorism: What’s Coming The Mutating Threat, Memorial Institute for the Prevention of Terrorism – MIPT, Oklahoma 2007., s. 25.). Skoro nie ma pojedynczego, spójnego modelu terroryzmu, a grupy terrorystyczne nieustannie się zmieniają adaptują, różne struktury terrorystyczne wymagają różnych przeciwśrodków (ibidem s. 27.). Najważniejsze jest zrozumienie procesów i motywacji radykalizacji (ibidem s. 25.). Należy też uwzględniać przy budowaniu strategii AT, że zagrożenia nie da się całkowicie wyeliminować. Elastyczność strategii zapewnia możliwość nieustannego testowanie przyjmowanych założeń i teorii w konfrontacji z rzeczywistością (ibidem s. 26.). David Omand – wspólne, międzynarodowe wysiłki na rzecz AT są osłabiane m.in. przez brak jednolitej strategii AT. Strategii zaś nie ma m.in. dlatego, że brakuje teorii AT – nie wiadomo z czym się właściwie walczy i jakie strategie powinno się stosować. (D. Omand, Countering International Terorrism: The Use of Strategy, w: Survival, Vol. 47., No. 4., (2005) s. 107116., ten argument na s. 115.). Zdaniem Omanda konieczne są fundamentalne zmiany w ideologii (ibidem s. 109.) – w tym celu należy wykorzystywać zasoby Zachodu (polityka zagraniczna, ekonomiczna, pomocowa, rozwojowa) i branie pod uwagę uzasadnionych pretensji i obaw, dających pożywkę procesowi radykalizacji i teroryzmowi (ibidem s. 114.) Gunaratna (R. Gunaratna, Strategic Counterterrorism: The Way Forward”, w: J. O. Ellis III (ed.), Terrorism: What’s Coming The Mutating Threat, Memorial Institute for the Prevention of Terrorism – MIPT, Oklahoma 2007., s. 63-73.): konieczność budowania mostów między rządami a społecznościami islamskimi (s. 64.): budowanie platform, na których umiarkowani

Aby skutecznie walczyć z transnarodowymi sieciami terrorystycznymi konieczna jest szeroka koalicja AT. Sojusznicy. kulturowych i religijnych – przykład: stworzenie Muslim Contact Units w ramach departamentów policji brytyjskiej. negocjacje i odstraszanie (s. aby mieli nieustanną potrzebę naprawiania szkód i rekonstrukcji (s.. (2007. globalnego (s. Conciliation. M. 9. Pressman. bogata w różnorodność kulturową i miedzynarodową. w: International Organization.) są mniej skuteczne gdy terroryści uderzają w więcej niż jedno państwo (s. 17.) Dalej o kontekście UE. 23. s. ponieważ najczęściej . 64. Vol. dbanie o redukowanie przesądów społecznych. 10. s. 64.) – złożony model formalny interakcji między rządem a organizacjami terrorystycznymi. w: The Washington Quarterly. No.). 3 studia przypadków: Libia 1986. środki itd. 59. and Patterns of Terrorism Violence.). Różne rządy postrzegają zagrożenie na różne sposoby. 13. Ataki nie realizowały dwóch podstawowych celów polityki AT: prewencji (neutralizowanie i odstraszanie obecnych zagrożeń) i pociągania do odpowiedzialności (accountability – upewnienie się. Bombing bin Laden: Assessing the Efectiveness of Air Strikes as a Counter-Terrorism Strategy.. 67. legislacje. dlatego ich strategie. Sudan i Afganistan 1998. de Mesquita.). Counterterrorism. Dla kontrastu inna strategia to pojednanie (opisany artykuł Sederberga). 145-176. 20. iż grupy terrorystyczne stają się bardziej wojownicze na skutek koncesji rządowych. Bazuje na hipotezie. s. 15. różnią się. 20. Vol. s.).). wystrzeganie się unilateralizmu (s. że terroryści odpowiedzą za swoje działania).) Zamiast próbować całkowicie wyeliminować terroryzm należy raczej próbować wytrącać terrorystów z równowagi i powodować. Malvesti. Ataki nie zapobiegły przyszłym zamachom (s. B. – Perspektywa stosunków międzynarodowych Oferuje wiedzę o tym jak państwa mogą zwalczać terroryzm w ramach systemu międzynarodowego. Pressman (J. nieskutecznym instrumentem kreującym cykle przemocy” (s. (Winter 2005). Konkluzja: “opcja ta jest tępym. Standardowe narzędzia AT jak sankcje.. Rethinking Transnational Counterterrorism: Beyond a National Framework. W 2 z 3 przypadków raczej wzmogły wrogość. 63-73. 71. s. – Ethan Bueno de Mesquita (E. Vol. s. czy ETA jest nieskutecznych we współczesnej erze terroryzmu transnarodowego.) – wiele strategii i polityk AT skutecznych wobec terrorystów “wewnętrznych” jak IRA. 4. że ataków nie byłoby więcej? – problem kontrfaktualności – BB). 1. 17-29. – skąd wiadomo. Irak 1993. No.). które pomagają wzmacniać siłę oddziaływania umiarkowanych muzułmanów w zakresie przeciwdziałania radykalizacji poprzez ustanowienie norm etycznych przeciwdziałających terroryzmowi i ekstremizmowi w społecznościach islamskich (s.. Otwarte działania zbrojne to jeden z najbardziej agresywnych dostępnych instrumentów AT – „narzędzie wrogości i karania raczej niż sprawiedliwości” (s.duchowni mogliby wyrażać swoje opinie. w The Fletcher Forum of World Affairs. 26. 72.) – jest to opcja polityczna po którą sięga się często pod wpływem emocji. – Twarda vs miękka siła Szacunek skuteczności ataków lotniczych jako instrumentu AT: (L. Wzrost wojowniczości ma następować. polityki AT.

4. (jw. Akceptacja takiej strategii zależy m. S. S. 17. Zakłócanie takich mitów wymaga rozwinięcia przeciwnarracji. motywują ludzi do działania. S. 5. S. państwa postrzegające go jako przestępstwo mogą wspierać silniej rozwiązania pojednawcze (równie dobrze można lansować odwrotną tezę – na wojnie ma się do czynienia z równorzędnym przeciwnikiem. iż jeśli umiarkowani pozwolą na przejęcie kontroli przez ekstremistów. 164. Historie mają bardzo istotne właściwości: umożliwiają przypominanie wydarzeń. s. 16. William Casebeer. Państwa postrzegające go jako formę wojny często angażują się w działania odwetowe. a nawet konstytuują tożsamość. „lepsze” historie od tych proponowanych przez terrorystów. którzy przejmują kontrolę lub walczą o nią. S. „Wielka strategia przeciwterrorystyczna skorzystałaby na wszechstronnym rozważeniu historii opowiadanych przez terrorystów. Perspektywa komunikacyjna Badania nad komunikacją oferują unikalną perspektywę budowy skutecznych strategii AT opartych na teorii i praktyce komunikacji.).)..w.). s. zrozumienie genezy. S.). Zdaniem Casebeera i Russella opowiadanie historii to kwestia fundamentalna z punktu widzenia nadawania struktury ludzkiemu myśleniu. Hogan wzmacnia to stwierdzenie: większość fabuł zawiera agenta (bohatera. 171. 4. Autorzy korzystają z teorii opowiadania historii Gustava Freytaga i Patricka Hogana.). Model pokazuje. w którym utrata zasobów jest zbyt wielka. No. modelują uprzedzenia. Dla grup terrorystycznych tworzenie mitów poprzez splatanie elementów narracyjnych dostarcza fundamentu dla budowy emocjonalnie przemawiającej ideologii zdolnej do wpływania i manipulowania widownią. alienacja) odnoszą się do psychologii człowieka. 1-16.: Wyjaśnienie strategii AT z punktu widzenia teorii komunikacji. iż w sytuacji gdy zaoferowano koncesje. jednak po otrzymaniu koncesji mogą niechętnie podjąć walkę z ekstremistami w obawie przed podważeniem swojej pozycji negocjacyjnej (s. pozostawiając próżnię wypełnianą przez ekstremistów. kształtują reakcje emocjonalne na wydarzenia.koncesje akceptuje frakcja umiarkowanych. 8. w: Strategic Insights.-) próbującego osiągnąć cel oraz serię wydarzeń powodowanych przez jego próby osiągnięcia celu (jw. Pojednanie jako strategia AT zawiera w sobie wiele możliwości działania. 3.). a negocjacje są normalną formułą kończenia konfliktu.. 163.in. Dlatego umiarkowani chcą sprawiać wrażenie kontrolujących ekstremistów przed zawarciem porozumienia.).). Większość głębokich przyczyn terroryzmu (np. Dzieje się tak dlatego. Tworzenie mitów to podstawa w nadawaniu i przedłużaniu życia narracjom stojącym u podstaw działań terrorystycznych. 5. s. zakłócać i pokonywać grupy terrorystyczne” (jw. – Jednocześnie zdaniem de Mesquity umiarkowani przywódcy są szczególnie zainteresowani porozumieniem z rządem w sytuacji. od sposobu postrzegania terroryzmu. (jw. więc trudniej o środki pojednawcze i koncesje wobec przestępcy niż wroga – BB). jeśli chodzi o przestępczość tu mamy wyraźną asymetrię i delegitymizację przeciwnika. znanej jako Trójkąt Gustawa Freytaga. potencjalne porozumienie z rządem nie będzie już tak korzystne (jw. James Russell. deprywacja społeczna. rozwoju. (s. . przemoc może się nasilić do punktu. prezentacji problemu oraz zakończenia. dojrzewania i transformacji organizacji terrorystycznych pozwoli nam na lepsze projektowanie strategii podważania skuteczności tych narracji aby odstraszać. protagonistę). vol. które podważają oryginalne historie i oferują alternatywne. 3. Wg Freytaga narracje posiadają ogólny wzorzec składający się z początku. Storytelling and Terrorism: Towards a Comprehensive ‘Counternarrative Strategy’. gdy ich kontrola nad organizacją zaczyna słabnąć (j. Historie są bogate w analogie i metafory i kształtują ludzkie postawy wobec świata (jw.

„Skuteczna strategia przeciwnarracyjna wymagać będzie zrozumienia składników i zawartości opowiadanej historii”. Brussels: Egmont Royal Institute for International Relations. jak np. 10.). wzmacniają i tworzą tożsamości. (2007) “Belgium and Counterterrorism Policy in the Jihadi Era”. iż narracje odgrywają rozmaite role kluczowe z punktu widzenia organizacji terrorystycznej w czasie jej cyklu życia (genezy. Ponadto należy rozumieć potęgę metafor w kształtowaniu ludzkich myśli – zmiana metafor ramujących rzeczywistość (światopoglądy) może zmienić sposób myślenia o sytuacji. Proaktywne mają wadę: .). rozwoju. Public Choice. zmianę celów. Ułatwiłoby to identyfikację potencjalnym i aktualnym terrorystom z osobami nie stosującymi przemocy. Jednolita narracja to ważna kwestia. Problem asymetrii (dylematy wspólnych działań – nie wszystkie kraje narażone są w takim samym stopniu i w taki sam sposób – BB). – kwestia wykorzystania mass mediów. S. – zob.75-93. demonstrujących możliwość skutecznego działania bez używania przemocy. Dlatego w czasie transformacji narracje mogą ułatwiać tranzycję do nowych form organizacyjnych i dostarczać fundamentu dla odnowionych tożsamości (jw. dojrzewania i transformacji). 18. 11. wzmacniają rolę i pozycję przywódców. motywują członków i służą jako kanały myśli organizacyjnej.). Grupy terrorystyczne wykorzystują tę słabość (jw. czy modyfikację struktury. pozwalając jej na adaptację. ocena korzyści jest dużo trudniejsza (dochodzi problem kontrfaktualności i potrzeby informacji kontrfaktualnych w ocenie korzyści – BB). & Struye de Swielande. 124. S.) Specjaliści AT powinni skutecznie używać narracji poprzez opowiadanie lepszych historii lub tworzenie alternatywnych wzorców. W czasie wzrostu wzmacniają poczucie obowiązku i jej mit założycielski. wyjaśnianie nieporozumień i zawiłości językowych. T.BB) mogą umacniać narrację wroga (jw. – Perspektywa ekonomiczna Każda polityka AT wymaga rozsądnego uwzględniania kosztów i korzyści. (2005) “Collective versus unilateral responses to terrorism”. 19. „krucjata” Busha . Egmont Paper 15. s. 3. terminologicznych. Służą też do przedłużania życia grupy.: poprzez analizę opartą na teorii gier badanie sprawdza skuteczność kolektywnych (międzynarodowych) działań w reakcji na AT. pp. Wiedza o konieczności opowiadania dobrej historii znajduje odzwierciedlenie w praktyce AT (unikanie stygmatyzującego języka. W czasie dojrzałości (s. 7. 20. 1-2. S. S. Rozróżnienie na środki defensywne i proaktywne. s.) służą jako szczepionki przeciw zmianie środowiskowej. Sandler. Potknięcia w zakresie języka stosowanego przez reprezentantów państwa (niewłaściwe metafory. Należy pamiętać. vol. Coolsaet. O ile stosunkowo łatwo ocenić koszty. np. 12. T.) s. pomagają uzasadnić potrzebę budowy grupy. Potencjalne narzędzie zwalczania narracji terrorystów. (jw. wyraźne odróżnianie między członkami grup społecznych/religijnych a ekstremistami w ramach tych grup itd.. Nie można nie doceniać wpływu komunikacji i używanego języka – ma on silny wpływ na postrzeganie rzeczywistości przez audytoria. Jak dotychczas badaniom nad terroryzmem nie udało się uchwycić w pełni specyfiki wymiaru narracyjnego AT. Wszelkie działania zmniejszające zdolność grup terrorystycznych do lansowania mitycznej interpretacji swych działań stanowi skuteczne używanie opowiadania historii (jw. s. Edukacja. 18-19.) Niezdolność do opowiadania dobrych historii prowadzi do zwiększenia zagrożenia terroryzmem. no. W czasie genezy narracje dostarczają zachęt do rekrutacji. R.

rośnie też prawdopodobieństwo zachowań kunktatorskich (zabezpieczanie się) przez poszczególnych uczestników (jw. izolowanie założeń co do których istnieje zgoda wśród badaczy. Ponadto „wysoka wartość przyporządkowywana przez rządy swej autonomii w kwestiach bezpieczeństwa również ogranicza skuteczne zajmowanie się przez nie działaniem kolektywnym” (jw. 24.) Wreszcie pojawia się dylemat wyboru publicznego (w demokracjach) – niektóre cechy demokracji liberalnej (wolność mediów. s.). – Sandler porównuje wyniki działań proaktywnych (np. . (jw. spójne przeciwnarracje i komunikację strategiczną 4.). Ocenić relewantne teorie – współpraca z badaczami formułującymi hipotezy. 90.prowokują odwety terrorystyczne (jw.). w miarę jak rośnie liczba uczestników wymaganych do sukcesu danego działania kooperatywnego. wsparcie dla umiarkowanych duchownych. 7. biorącego pod uwagę kontekstualną złożoność terroryzmu AT w budowaniu strategii.). Zainicjować i promować reakcję ideologiczną 3. Inna asymetria kluczowa z punktu widzenia AT: fałszywe poczucie bezpieczeństwa generowane przez potencjał/siłę państwa. Ogólnie akceptowane założenia: 1. „Jeśli kraje uświadomią sobie. 9. Ocenić relewantne teorie 2. ataki na bazy i obozy szkoleniowe) do defensywnych (np. S. Rozwijać skuteczne. utwardzanie celów). S. gdzie ich obywatele i mienie nadal stanowią cele.zaangażowanie wspólnotowe jest kluczowe z punktu widzenia reakcji ideologicznej na terroryzm (komponent ideologiczny AT). S. W rezultacie. 90. 6.) Ponadto ponieważ wiele działań AT (zamrażanie środków finansowych. (jw. które muszą być chronione (jw. Użyteczność podejścia wielowymiarowego.) mogą tworzyć środowisko sprzyjające terroryzmowi. 79. polityka „żadnych negocjacji) wymaga odpowiedniej koordynacji w skali międzynarodowej istnieje możliwość poważnego podważenia takich wysiłków przez kraje nie uczestniczące we współpracy.1. Ad. S. Środki defensywne powodują substytucję. Kolejny dylemat: terroryści mogą atakować wszędzie. państwa muszą pilnować wszystkiego. teorie i modele. Zbyt wielki rozmiar instytucji rządowych może podważać skuteczność AT i zwiększać koszty ze względu na rosnącą liczbę celów. 80. 78. 5. . 8. iż środki defensywne mogą jedynie przetransferować ataki za granicę. Zastanowić się nad podejściami w polityce zagranicznej Upewnić się co do skutecznej integracji działań AT Rozpoznać głębokie przyczyny Przyjąć wspólną definicję Być ostrożnym z podejściem opartym na przemocy Unikać koncentrowanie się jedynie na terroryzmie religijnym Ad. wolność stowarzyszania się itd. S. s. 21. 89. wtedy zmniejszy się tendencja do nadmiernych wydatków na cele defensywne”. 2. Zachęty do zaangażowania i współpracy. Zaangażowanie i promowanie dialogu międzykulturowego. S. unikanie retoryki AT nasyconej emocjonalnie i konfrontacyjnie.

27. Sherley (eds. by była ona jak najmniej szkodliwa. choć efekt ten może być krótkoterminowy).) (2006) “The Effectiveness of Counter-Terrorism Strategies”. 25. 1-49.). (jw. – Framework Decision on Combating Terrorism.5 % zajmowało się kwestią oceny strategii AT. S. 7. 6.) Wnioski: brak jednoznacznych dowodów na pozytywne efekty polityki AT. s. czy wartości demokratycznych.wpływ polityki zagranicznej na rozwój terroryzmu ad. Ad. Brak definicji = brak międzynarodowo akceptowanej strategii AT.jest to podstawa do działań AT w UE). teorii i mechanizmów ewaluacyjnych s. J. L. Zmiany w rządzeniu (changes in governance) Analizy statystyczne wykazują. A. Landes (1978). – od czasu pionierskiej pracy Crenshaw z 1981 r. Ataki odwetowe (statystycznie wydają się zwiększać liczbę incydentów terrorystycznych) 6. 21 tekstów spełniało minimalne kryteria ewaluacji AT. iż najczęściej stosowane typy interwencji często nie przynoszą oczekiwanych rezultatów (zakładanych w literaturze i przez polityków). 7 spełniało rygorystyczne kryteria autorów (jw. – ostrożność w używaniu siły – badacze podkreślają. Z 20 tysięcy tekstów potencjalnie użytecznych jedynie 1. S. że siła zbrojna powinna być używana w AT jako ostateczność (duży potencjał generowania skutków ubocznych). Council of European Union 2002 . – ad. BrophyBaermann . C. Enders. 3. 8. Cauley and IM (1988). 32. A Campbell Systematic Review. Innymi słowy strategie te w najlepszym wypadku nie spełniają kryteriów oceny skuteczności. Sandler and Cauley (1990).W. – pomiar skuteczności polityki i narzędzi AT Konieczność zbudowania mechanizmów ewaluacji. Zrozumienie przyczyn terroryzmu – klucz do skutecznych strategii AT. angażowanie mediów w edukowanie opinii publicznej.. Lum. praw człowieka. jednak szersza wspólnota międzynarodowa wciąż nie ma wspólnej definicji. Kennedy. 5. a w najgorszym są przeciwskuteczne (przyczyniają się do wzrostu intensywności terroryzmu.Ad. Podkreśla to potrzebę rozwinięcia skutecznych metod pomiaru skuteczności stosowanych środków AT. 4. Autorzy zajęli się 6 kategoriami interwencji AT: 1. Fortyfikowanie ambasad i działania chroniące dyplomatów 3. . . Należy konstruować politykę AT tak. 26. Bardzo ograniczona literatura. 27. Campbell Collaboration. – wspólna definicja (UE ma definicję przyjętą w Decyzji Ramowej z 2002 r. Szczególnie ostrożnie należy podchodzić do działań kontrowersyjnych z punktu widzenia prawa międzynarodowego. Używanie detektorów metali na lotniskach (problem substytucji przy redukcji liczby porwań samolotów) 2. – integracja polityki AT (w skali międzynarodowej) ad. pp. – toczenie i wygrywanie wojny narracji. Ad.Ad. S. 9. 18. 22. – unikanie koncentrowania się jedynie na terroryzmie religijnym Dyskusja nt. Zwiększenie wymiaru kary dla porywaczy samolotów 4. niewielkie postępy poczyniono w zakresie izolowania poszczególnych przyczyn terroryzmu. s. – s. Rezolucje ONZ 5. Enders and Sandler (1993). (jw.).

Jest jednak jeszcze zbyt wcześnie. iż badania nad AT są gotowe do służenia jako podstawa do formułowania realnej polityki AT. wprowadzenie mechanizmów ewaluacji narzędzi i strategii AT) mogą mieć praktyczne przełożenie na działania. Barros (2003) Konkluzja: mimo bogatej literatury na temat AT brakuje uniwersalnie akceptowanej strategii bazującej na teorii.and Conybeare (1994). . Enders and Sandler (2000). aby stwierdzić jednoznacznie. Niektóre sugestie pojawiające się w badaniach (np.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful