Theoretical Treatise on Counter-Terrorism Approaches, 19 October 2007.

, Projekt finansowany przez Komisję Europejską w ramach 6 programu ramowego. s. 3. – EU Counter-Terrorism Strategy (European Union 2005): 4 filary AT: prewencja (zapobieganie stawaniu się terrorystami przez jednostki poprzez neutralizację czynników i przyczyn prowadzących do radykalizacji i rekrutacji); ochrona (obywateli i infrastruktury poprzez redukcję podatności na ataki – w tym zwiększone bezpieczeństwo granic, transportu i infrastruktur krytycznych); ściganie (śledztwa i skazywanie terrorystów, zakłócanie działania sieci terrorystycznych i sieci wsparcia, zakłócanie planowania, podróży i komunikacji; odcinanie od funduszy i zaplecza materiałowego); reagowanie (zarządzanie i minimalizowanie konsekwencjami ataków poprzez zwiększanie możliwości w tym zakresie koordynację reakcji w skali międzynarodowej i reagowanie na potrzeby ofiar). Teoria – wielowymiarowa i systematyczna relacja między czynnikami przyczyniającymi się do zrozumienia danej kwestii. s. 6. – 5 perspektyw: Polityka publiczna – umożliwia badanie relacji między róznymi formami terroryzmu i ogólnymi zasadami polityki jego zwalczania. Rozróżnianie między różnymi typami polityki AT – droga do nadawania struktury bazującym na teorii sugestiom nt. środków AT. Ganor – 3 cele AT: 1. Eliminacja terroryzmu; 2. Minimalizacja szkód powodowanych przez terroryzm; 3. Zapobieganie eskalacji terroryzmu. s. 7. – Crenshaw zachęca rządy do „niekonwencjonalnego myślenia” w zakresie AT (M. Crenshaw, The Organization of Terrorism, w: J. O. Ellis III (ed.), Terrorism: What’s Coming The Mutating Threat, Memorial Institute for the Prevention of Terrorism – MIPT, Oklahoma 2007., s. 25.). Skoro nie ma pojedynczego, spójnego modelu terroryzmu, a grupy terrorystyczne nieustannie się zmieniają adaptują, różne struktury terrorystyczne wymagają różnych przeciwśrodków (ibidem s. 27.). Najważniejsze jest zrozumienie procesów i motywacji radykalizacji (ibidem s. 25.). Należy też uwzględniać przy budowaniu strategii AT, że zagrożenia nie da się całkowicie wyeliminować. Elastyczność strategii zapewnia możliwość nieustannego testowanie przyjmowanych założeń i teorii w konfrontacji z rzeczywistością (ibidem s. 26.). David Omand – wspólne, międzynarodowe wysiłki na rzecz AT są osłabiane m.in. przez brak jednolitej strategii AT. Strategii zaś nie ma m.in. dlatego, że brakuje teorii AT – nie wiadomo z czym się właściwie walczy i jakie strategie powinno się stosować. (D. Omand, Countering International Terorrism: The Use of Strategy, w: Survival, Vol. 47., No. 4., (2005) s. 107116., ten argument na s. 115.). Zdaniem Omanda konieczne są fundamentalne zmiany w ideologii (ibidem s. 109.) – w tym celu należy wykorzystywać zasoby Zachodu (polityka zagraniczna, ekonomiczna, pomocowa, rozwojowa) i branie pod uwagę uzasadnionych pretensji i obaw, dających pożywkę procesowi radykalizacji i teroryzmowi (ibidem s. 114.) Gunaratna (R. Gunaratna, Strategic Counterterrorism: The Way Forward”, w: J. O. Ellis III (ed.), Terrorism: What’s Coming The Mutating Threat, Memorial Institute for the Prevention of Terrorism – MIPT, Oklahoma 2007., s. 63-73.): konieczność budowania mostów między rządami a społecznościami islamskimi (s. 64.): budowanie platform, na których umiarkowani

Vol. Standardowe narzędzia AT jak sankcje. dlatego ich strategie. 64. które pomagają wzmacniać siłę oddziaływania umiarkowanych muzułmanów w zakresie przeciwdziałania radykalizacji poprzez ustanowienie norm etycznych przeciwdziałających terroryzmowi i ekstremizmowi w społecznościach islamskich (s.duchowni mogliby wyrażać swoje opinie. Ataki nie realizowały dwóch podstawowych celów polityki AT: prewencji (neutralizowanie i odstraszanie obecnych zagrożeń) i pociągania do odpowiedzialności (accountability – upewnienie się. 4. 3 studia przypadków: Libia 1986. – Perspektywa stosunków międzynarodowych Oferuje wiedzę o tym jak państwa mogą zwalczać terroryzm w ramach systemu międzynarodowego. s. kulturowych i religijnych – przykład: stworzenie Muslim Contact Units w ramach departamentów policji brytyjskiej. iż grupy terrorystyczne stają się bardziej wojownicze na skutek koncesji rządowych.). 63-73.. ponieważ najczęściej .). Wzrost wojowniczości ma następować.) są mniej skuteczne gdy terroryści uderzają w więcej niż jedno państwo (s. różnią się. Dla kontrastu inna strategia to pojednanie (opisany artykuł Sederberga). 67. 17-29. Rethinking Transnational Counterterrorism: Beyond a National Framework. Bombing bin Laden: Assessing the Efectiveness of Air Strikes as a Counter-Terrorism Strategy. Pressman. No. Bazuje na hipotezie. środki itd. s.. 23. 64. Irak 1993. Sudan i Afganistan 1998. w: International Organization. 20. dbanie o redukowanie przesądów społecznych. bogata w różnorodność kulturową i miedzynarodową. Pressman (J.). nieskutecznym instrumentem kreującym cykle przemocy” (s. 72. Sojusznicy. W 2 z 3 przypadków raczej wzmogły wrogość. Vol. 1. 20.. Ataki nie zapobiegły przyszłym zamachom (s.). Counterterrorism. Vol. de Mesquita. negocjacje i odstraszanie (s. Różne rządy postrzegają zagrożenie na różne sposoby.) – złożony model formalny interakcji między rządem a organizacjami terrorystycznymi. globalnego (s.) Zamiast próbować całkowicie wyeliminować terroryzm należy raczej próbować wytrącać terrorystów z równowagi i powodować. 17..).) Dalej o kontekście UE. Conciliation. w: The Washington Quarterly. 26. aby mieli nieustanną potrzebę naprawiania szkód i rekonstrukcji (s. – Twarda vs miękka siła Szacunek skuteczności ataków lotniczych jako instrumentu AT: (L. w The Fletcher Forum of World Affairs.) – jest to opcja polityczna po którą sięga się często pod wpływem emocji. (2007. 9. wystrzeganie się unilateralizmu (s. – skąd wiadomo. 145-176. and Patterns of Terrorism Violence. Konkluzja: “opcja ta jest tępym. B. legislacje. 71. No. 59. Aby skutecznie walczyć z transnarodowymi sieciami terrorystycznymi konieczna jest szeroka koalicja AT. Malvesti. s. że terroryści odpowiedzą za swoje działania). Otwarte działania zbrojne to jeden z najbardziej agresywnych dostępnych instrumentów AT – „narzędzie wrogości i karania raczej niż sprawiedliwości” (s. s. M. – Ethan Bueno de Mesquita (E.). polityki AT.) – wiele strategii i polityk AT skutecznych wobec terrorystów “wewnętrznych” jak IRA. s. 15. 13. że ataków nie byłoby więcej? – problem kontrfaktualności – BB). 10. czy ETA jest nieskutecznych we współczesnej erze terroryzmu transnarodowego. s. (Winter 2005).

). James Russell. S. Państwa postrzegające go jako formę wojny często angażują się w działania odwetowe. przemoc może się nasilić do punktu. prezentacji problemu oraz zakończenia. gdy ich kontrola nad organizacją zaczyna słabnąć (j. 17. więc trudniej o środki pojednawcze i koncesje wobec przestępcy niż wroga – BB). którzy przejmują kontrolę lub walczą o nią. państwa postrzegające go jako przestępstwo mogą wspierać silniej rozwiązania pojednawcze (równie dobrze można lansować odwrotną tezę – na wojnie ma się do czynienia z równorzędnym przeciwnikiem. William Casebeer. deprywacja społeczna. 4. 171. 4. od sposobu postrzegania terroryzmu. 5. Historie mają bardzo istotne właściwości: umożliwiają przypominanie wydarzeń. Storytelling and Terrorism: Towards a Comprehensive ‘Counternarrative Strategy’. kształtują reakcje emocjonalne na wydarzenia.). „lepsze” historie od tych proponowanych przez terrorystów. protagonistę). zakłócać i pokonywać grupy terrorystyczne” (jw. iż w sytuacji gdy zaoferowano koncesje. modelują uprzedzenia. znanej jako Trójkąt Gustawa Freytaga. w: Strategic Insights. jeśli chodzi o przestępczość tu mamy wyraźną asymetrię i delegitymizację przeciwnika. a nawet konstytuują tożsamość. S..-) próbującego osiągnąć cel oraz serię wydarzeń powodowanych przez jego próby osiągnięcia celu (jw. S.. 3.). Zdaniem Casebeera i Russella opowiadanie historii to kwestia fundamentalna z punktu widzenia nadawania struktury ludzkiemu myśleniu. 163. motywują ludzi do działania. Tworzenie mitów to podstawa w nadawaniu i przedłużaniu życia narracjom stojącym u podstaw działań terrorystycznych. iż jeśli umiarkowani pozwolą na przejęcie kontroli przez ekstremistów. 164.). Wg Freytaga narracje posiadają ogólny wzorzec składający się z początku. potencjalne porozumienie z rządem nie będzie już tak korzystne (jw. . Dzieje się tak dlatego.koncesje akceptuje frakcja umiarkowanych. Autorzy korzystają z teorii opowiadania historii Gustava Freytaga i Patricka Hogana. s. dojrzewania i transformacji organizacji terrorystycznych pozwoli nam na lepsze projektowanie strategii podważania skuteczności tych narracji aby odstraszać. – Jednocześnie zdaniem de Mesquity umiarkowani przywódcy są szczególnie zainteresowani porozumieniem z rządem w sytuacji. Pojednanie jako strategia AT zawiera w sobie wiele możliwości działania. s. Większość głębokich przyczyn terroryzmu (np. „Wielka strategia przeciwterrorystyczna skorzystałaby na wszechstronnym rozważeniu historii opowiadanych przez terrorystów. Zakłócanie takich mitów wymaga rozwinięcia przeciwnarracji.). (s. No. 5. jednak po otrzymaniu koncesji mogą niechętnie podjąć walkę z ekstremistami w obawie przed podważeniem swojej pozycji negocjacyjnej (s. 8. 16. 3.). S. S.). Dla grup terrorystycznych tworzenie mitów poprzez splatanie elementów narracyjnych dostarcza fundamentu dla budowy emocjonalnie przemawiającej ideologii zdolnej do wpływania i manipulowania widownią. a negocjacje są normalną formułą kończenia konfliktu. w którym utrata zasobów jest zbyt wielka. pozostawiając próżnię wypełnianą przez ekstremistów. Dlatego umiarkowani chcą sprawiać wrażenie kontrolujących ekstremistów przed zawarciem porozumienia. Hogan wzmacnia to stwierdzenie: większość fabuł zawiera agenta (bohatera. s. Historie są bogate w analogie i metafory i kształtują ludzkie postawy wobec świata (jw. które podważają oryginalne historie i oferują alternatywne. (jw. Perspektywa komunikacyjna Badania nad komunikacją oferują unikalną perspektywę budowy skutecznych strategii AT opartych na teorii i praktyce komunikacji.in. 1-16. S. (jw.w. rozwoju. alienacja) odnoszą się do psychologii człowieka. Akceptacja takiej strategii zależy m. vol. Model pokazuje.: Wyjaśnienie strategii AT z punktu widzenia teorii komunikacji. zrozumienie genezy.).

„krucjata” Busha .„Skuteczna strategia przeciwnarracyjna wymagać będzie zrozumienia składników i zawartości opowiadanej historii”. 124. Służą też do przedłużania życia grupy. Proaktywne mają wadę: . Brussels: Egmont Royal Institute for International Relations. Problem asymetrii (dylematy wspólnych działań – nie wszystkie kraje narażone są w takim samym stopniu i w taki sam sposób – BB).) Niezdolność do opowiadania dobrych historii prowadzi do zwiększenia zagrożenia terroryzmem. Potknięcia w zakresie języka stosowanego przez reprezentantów państwa (niewłaściwe metafory. czy modyfikację struktury. Potencjalne narzędzie zwalczania narracji terrorystów. Coolsaet. & Struye de Swielande. np. 3. R. ocena korzyści jest dużo trudniejsza (dochodzi problem kontrfaktualności i potrzeby informacji kontrfaktualnych w ocenie korzyści – BB).) Specjaliści AT powinni skutecznie używać narracji poprzez opowiadanie lepszych historii lub tworzenie alternatywnych wzorców. 11. pp. iż narracje odgrywają rozmaite role kluczowe z punktu widzenia organizacji terrorystycznej w czasie jej cyklu życia (genezy. Nie można nie doceniać wpływu komunikacji i używanego języka – ma on silny wpływ na postrzeganie rzeczywistości przez audytoria. Grupy terrorystyczne wykorzystują tę słabość (jw. (2007) “Belgium and Counterterrorism Policy in the Jihadi Era”. S. 19. s. wyraźne odróżnianie między członkami grup społecznych/religijnych a ekstremistami w ramach tych grup itd. T. jak np. Wiedza o konieczności opowiadania dobrej historii znajduje odzwierciedlenie w praktyce AT (unikanie stygmatyzującego języka. no. Edukacja. Dlatego w czasie transformacji narracje mogą ułatwiać tranzycję do nowych form organizacyjnych i dostarczać fundamentu dla odnowionych tożsamości (jw. (jw. 1-2. T.).) s. motywują członków i służą jako kanały myśli organizacyjnej. S. demonstrujących możliwość skutecznego działania bez używania przemocy. Ułatwiłoby to identyfikację potencjalnym i aktualnym terrorystom z osobami nie stosującymi przemocy. 12. 10. s. 18. – Perspektywa ekonomiczna Każda polityka AT wymaga rozsądnego uwzględniania kosztów i korzyści. zmianę celów. W czasie genezy narracje dostarczają zachęt do rekrutacji. Sandler. W czasie dojrzałości (s. 7. wzmacniają i tworzą tożsamości.: poprzez analizę opartą na teorii gier badanie sprawdza skuteczność kolektywnych (międzynarodowych) działań w reakcji na AT. 20. pozwalając jej na adaptację. Ponadto należy rozumieć potęgę metafor w kształtowaniu ludzkich myśli – zmiana metafor ramujących rzeczywistość (światopoglądy) może zmienić sposób myślenia o sytuacji. dojrzewania i transformacji). Rozróżnienie na środki defensywne i proaktywne. Egmont Paper 15. – kwestia wykorzystania mass mediów. wzmacniają rolę i pozycję przywódców. pomagają uzasadnić potrzebę budowy grupy.. wyjaśnianie nieporozumień i zawiłości językowych. Public Choice.75-93. O ile stosunkowo łatwo ocenić koszty. 18-19. – zob. S. vol. terminologicznych. S. s.) służą jako szczepionki przeciw zmianie środowiskowej.).). W czasie wzrostu wzmacniają poczucie obowiązku i jej mit założycielski. Jednolita narracja to ważna kwestia.BB) mogą umacniać narrację wroga (jw. rozwoju. (2005) “Collective versus unilateral responses to terrorism”. Należy pamiętać. Wszelkie działania zmniejszające zdolność grup terrorystycznych do lansowania mitycznej interpretacji swych działań stanowi skuteczne używanie opowiadania historii (jw. Jak dotychczas badaniom nad terroryzmem nie udało się uchwycić w pełni specyfiki wymiaru narracyjnego AT.

S. iż środki defensywne mogą jedynie przetransferować ataki za granicę. 89.prowokują odwety terrorystyczne (jw. Ocenić relewantne teorie 2. s.) Wreszcie pojawia się dylemat wyboru publicznego (w demokracjach) – niektóre cechy demokracji liberalnej (wolność mediów. Zaangażowanie i promowanie dialogu międzykulturowego. Zainicjować i promować reakcję ideologiczną 3. Inna asymetria kluczowa z punktu widzenia AT: fałszywe poczucie bezpieczeństwa generowane przez potencjał/siłę państwa. S. Kolejny dylemat: terroryści mogą atakować wszędzie. polityka „żadnych negocjacji) wymaga odpowiedniej koordynacji w skali międzynarodowej istnieje możliwość poważnego podważenia takich wysiłków przez kraje nie uczestniczące we współpracy. Rozwijać skuteczne. „Jeśli kraje uświadomią sobie. 78. 8. – Sandler porównuje wyniki działań proaktywnych (np. W rezultacie. izolowanie założeń co do których istnieje zgoda wśród badaczy. 5. S. które muszą być chronione (jw. 2. Środki defensywne powodują substytucję. S. wolność stowarzyszania się itd. w miarę jak rośnie liczba uczestników wymaganych do sukcesu danego działania kooperatywnego.) mogą tworzyć środowisko sprzyjające terroryzmowi. wtedy zmniejszy się tendencja do nadmiernych wydatków na cele defensywne”.). Użyteczność podejścia wielowymiarowego. Ponadto „wysoka wartość przyporządkowywana przez rządy swej autonomii w kwestiach bezpieczeństwa również ogranicza skuteczne zajmowanie się przez nie działaniem kolektywnym” (jw.). (jw. Ad. S. 80. S. 6. unikanie retoryki AT nasyconej emocjonalnie i konfrontacyjnie. s. państwa muszą pilnować wszystkiego. 21. 7. Ogólnie akceptowane założenia: 1. gdzie ich obywatele i mienie nadal stanowią cele. . spójne przeciwnarracje i komunikację strategiczną 4.). rośnie też prawdopodobieństwo zachowań kunktatorskich (zabezpieczanie się) przez poszczególnych uczestników (jw. (jw. wsparcie dla umiarkowanych duchownych. 90. 79. 24. . Zastanowić się nad podejściami w polityce zagranicznej Upewnić się co do skutecznej integracji działań AT Rozpoznać głębokie przyczyny Przyjąć wspólną definicję Być ostrożnym z podejściem opartym na przemocy Unikać koncentrowanie się jedynie na terroryzmie religijnym Ad. Zachęty do zaangażowania i współpracy.zaangażowanie wspólnotowe jest kluczowe z punktu widzenia reakcji ideologicznej na terroryzm (komponent ideologiczny AT).) Ponadto ponieważ wiele działań AT (zamrażanie środków finansowych.1. teorie i modele. 90. utwardzanie celów). Zbyt wielki rozmiar instytucji rządowych może podważać skuteczność AT i zwiększać koszty ze względu na rosnącą liczbę celów. Ocenić relewantne teorie – współpraca z badaczami formułującymi hipotezy. 9. biorącego pod uwagę kontekstualną złożoność terroryzmu AT w budowaniu strategii. ataki na bazy i obozy szkoleniowe) do defensywnych (np.).

1-49. . Brak definicji = brak międzynarodowo akceptowanej strategii AT. – toczenie i wygrywanie wojny narracji. – ostrożność w używaniu siły – badacze podkreślają. Szczególnie ostrożnie należy podchodzić do działań kontrowersyjnych z punktu widzenia prawa międzynarodowego. by była ona jak najmniej szkodliwa. 4. Sherley (eds. teorii i mechanizmów ewaluacyjnych s. Council of European Union 2002 . J.Ad. Ataki odwetowe (statystycznie wydają się zwiększać liczbę incydentów terrorystycznych) 6. Rezolucje ONZ 5. (jw. S. 8. 18. jednak szersza wspólnota międzynarodowa wciąż nie ma wspólnej definicji. Innymi słowy strategie te w najlepszym wypadku nie spełniają kryteriów oceny skuteczności. 22. 7. s.W. Podkreśla to potrzebę rozwinięcia skutecznych metod pomiaru skuteczności stosowanych środków AT. Bardzo ograniczona literatura. – ad. A. – pomiar skuteczności polityki i narzędzi AT Konieczność zbudowania mechanizmów ewaluacji.) Wnioski: brak jednoznacznych dowodów na pozytywne efekty polityki AT.jest to podstawa do działań AT w UE). 27. s. Autorzy zajęli się 6 kategoriami interwencji AT: 1. Ad.wpływ polityki zagranicznej na rozwój terroryzmu ad. 32. Enders. – wspólna definicja (UE ma definicję przyjętą w Decyzji Ramowej z 2002 r. – Framework Decision on Combating Terrorism. Landes (1978). Używanie detektorów metali na lotniskach (problem substytucji przy redukcji liczby porwań samolotów) 2. Zrozumienie przyczyn terroryzmu – klucz do skutecznych strategii AT. czy wartości demokratycznych. C. 27.) (2006) “The Effectiveness of Counter-Terrorism Strategies”. Zmiany w rządzeniu (changes in governance) Analizy statystyczne wykazują. . 25. Sandler and Cauley (1990). Cauley and IM (1988). Fortyfikowanie ambasad i działania chroniące dyplomatów 3. pp. – unikanie koncentrowania się jedynie na terroryzmie religijnym Dyskusja nt. angażowanie mediów w edukowanie opinii publicznej. Zwiększenie wymiaru kary dla porywaczy samolotów 4. 21 tekstów spełniało minimalne kryteria ewaluacji AT. 26. L. 9.). niewielkie postępy poczyniono w zakresie izolowania poszczególnych przyczyn terroryzmu. że siła zbrojna powinna być używana w AT jako ostateczność (duży potencjał generowania skutków ubocznych). Campbell Collaboration. 6. a w najgorszym są przeciwskuteczne (przyczyniają się do wzrostu intensywności terroryzmu. Lum. praw człowieka. Enders and Sandler (1993).Ad. Ad. iż najczęściej stosowane typy interwencji często nie przynoszą oczekiwanych rezultatów (zakładanych w literaturze i przez polityków).5 % zajmowało się kwestią oceny strategii AT. 7 spełniało rygorystyczne kryteria autorów (jw. – s. 3. A Campbell Systematic Review. Należy konstruować politykę AT tak. S. – od czasu pionierskiej pracy Crenshaw z 1981 r. (jw. S. Kennedy. choć efekt ten może być krótkoterminowy). BrophyBaermann .).. 5. Z 20 tysięcy tekstów potencjalnie użytecznych jedynie 1. – integracja polityki AT (w skali międzynarodowej) ad.

Barros (2003) Konkluzja: mimo bogatej literatury na temat AT brakuje uniwersalnie akceptowanej strategii bazującej na teorii. Niektóre sugestie pojawiające się w badaniach (np. iż badania nad AT są gotowe do służenia jako podstawa do formułowania realnej polityki AT. Enders and Sandler (2000). .and Conybeare (1994). aby stwierdzić jednoznacznie. Jest jednak jeszcze zbyt wcześnie. wprowadzenie mechanizmów ewaluacji narzędzi i strategii AT) mogą mieć praktyczne przełożenie na działania.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful