Theoretical Treatise on Counter-Terrorism Approaches, 19 October 2007.

, Projekt finansowany przez Komisję Europejską w ramach 6 programu ramowego. s. 3. – EU Counter-Terrorism Strategy (European Union 2005): 4 filary AT: prewencja (zapobieganie stawaniu się terrorystami przez jednostki poprzez neutralizację czynników i przyczyn prowadzących do radykalizacji i rekrutacji); ochrona (obywateli i infrastruktury poprzez redukcję podatności na ataki – w tym zwiększone bezpieczeństwo granic, transportu i infrastruktur krytycznych); ściganie (śledztwa i skazywanie terrorystów, zakłócanie działania sieci terrorystycznych i sieci wsparcia, zakłócanie planowania, podróży i komunikacji; odcinanie od funduszy i zaplecza materiałowego); reagowanie (zarządzanie i minimalizowanie konsekwencjami ataków poprzez zwiększanie możliwości w tym zakresie koordynację reakcji w skali międzynarodowej i reagowanie na potrzeby ofiar). Teoria – wielowymiarowa i systematyczna relacja między czynnikami przyczyniającymi się do zrozumienia danej kwestii. s. 6. – 5 perspektyw: Polityka publiczna – umożliwia badanie relacji między róznymi formami terroryzmu i ogólnymi zasadami polityki jego zwalczania. Rozróżnianie między różnymi typami polityki AT – droga do nadawania struktury bazującym na teorii sugestiom nt. środków AT. Ganor – 3 cele AT: 1. Eliminacja terroryzmu; 2. Minimalizacja szkód powodowanych przez terroryzm; 3. Zapobieganie eskalacji terroryzmu. s. 7. – Crenshaw zachęca rządy do „niekonwencjonalnego myślenia” w zakresie AT (M. Crenshaw, The Organization of Terrorism, w: J. O. Ellis III (ed.), Terrorism: What’s Coming The Mutating Threat, Memorial Institute for the Prevention of Terrorism – MIPT, Oklahoma 2007., s. 25.). Skoro nie ma pojedynczego, spójnego modelu terroryzmu, a grupy terrorystyczne nieustannie się zmieniają adaptują, różne struktury terrorystyczne wymagają różnych przeciwśrodków (ibidem s. 27.). Najważniejsze jest zrozumienie procesów i motywacji radykalizacji (ibidem s. 25.). Należy też uwzględniać przy budowaniu strategii AT, że zagrożenia nie da się całkowicie wyeliminować. Elastyczność strategii zapewnia możliwość nieustannego testowanie przyjmowanych założeń i teorii w konfrontacji z rzeczywistością (ibidem s. 26.). David Omand – wspólne, międzynarodowe wysiłki na rzecz AT są osłabiane m.in. przez brak jednolitej strategii AT. Strategii zaś nie ma m.in. dlatego, że brakuje teorii AT – nie wiadomo z czym się właściwie walczy i jakie strategie powinno się stosować. (D. Omand, Countering International Terorrism: The Use of Strategy, w: Survival, Vol. 47., No. 4., (2005) s. 107116., ten argument na s. 115.). Zdaniem Omanda konieczne są fundamentalne zmiany w ideologii (ibidem s. 109.) – w tym celu należy wykorzystywać zasoby Zachodu (polityka zagraniczna, ekonomiczna, pomocowa, rozwojowa) i branie pod uwagę uzasadnionych pretensji i obaw, dających pożywkę procesowi radykalizacji i teroryzmowi (ibidem s. 114.) Gunaratna (R. Gunaratna, Strategic Counterterrorism: The Way Forward”, w: J. O. Ellis III (ed.), Terrorism: What’s Coming The Mutating Threat, Memorial Institute for the Prevention of Terrorism – MIPT, Oklahoma 2007., s. 63-73.): konieczność budowania mostów między rządami a społecznościami islamskimi (s. 64.): budowanie platform, na których umiarkowani

20. że terroryści odpowiedzą za swoje działania). s. które pomagają wzmacniać siłę oddziaływania umiarkowanych muzułmanów w zakresie przeciwdziałania radykalizacji poprzez ustanowienie norm etycznych przeciwdziałających terroryzmowi i ekstremizmowi w społecznościach islamskich (s. 20. s. and Patterns of Terrorism Violence. B. iż grupy terrorystyczne stają się bardziej wojownicze na skutek koncesji rządowych. że ataków nie byłoby więcej? – problem kontrfaktualności – BB). aby mieli nieustanną potrzebę naprawiania szkód i rekonstrukcji (s.) są mniej skuteczne gdy terroryści uderzają w więcej niż jedno państwo (s. No. Rethinking Transnational Counterterrorism: Beyond a National Framework.) Zamiast próbować całkowicie wyeliminować terroryzm należy raczej próbować wytrącać terrorystów z równowagi i powodować. s. 59. Conciliation. 1.). 64. M. s. czy ETA jest nieskutecznych we współczesnej erze terroryzmu transnarodowego.. de Mesquita. Vol.). Malvesti. wystrzeganie się unilateralizmu (s. (Winter 2005). 71. Ataki nie zapobiegły przyszłym zamachom (s.) – wiele strategii i polityk AT skutecznych wobec terrorystów “wewnętrznych” jak IRA. Counterterrorism. 17. Bombing bin Laden: Assessing the Efectiveness of Air Strikes as a Counter-Terrorism Strategy.). Pressman. 4.. Ataki nie realizowały dwóch podstawowych celów polityki AT: prewencji (neutralizowanie i odstraszanie obecnych zagrożeń) i pociągania do odpowiedzialności (accountability – upewnienie się. 145-176.). Irak 1993. kulturowych i religijnych – przykład: stworzenie Muslim Contact Units w ramach departamentów policji brytyjskiej. negocjacje i odstraszanie (s. Sojusznicy.). globalnego (s. Konkluzja: “opcja ta jest tępym. No. – skąd wiadomo. s. 26.) – jest to opcja polityczna po którą sięga się często pod wpływem emocji. legislacje.. różnią się. Wzrost wojowniczości ma następować. ponieważ najczęściej . bogata w różnorodność kulturową i miedzynarodową. s.. Aby skutecznie walczyć z transnarodowymi sieciami terrorystycznymi konieczna jest szeroka koalicja AT. Otwarte działania zbrojne to jeden z najbardziej agresywnych dostępnych instrumentów AT – „narzędzie wrogości i karania raczej niż sprawiedliwości” (s. (2007. – Perspektywa stosunków międzynarodowych Oferuje wiedzę o tym jak państwa mogą zwalczać terroryzm w ramach systemu międzynarodowego. 13. 9. 63-73. dlatego ich strategie. w The Fletcher Forum of World Affairs. Różne rządy postrzegają zagrożenie na różne sposoby.) Dalej o kontekście UE. nieskutecznym instrumentem kreującym cykle przemocy” (s. – Twarda vs miękka siła Szacunek skuteczności ataków lotniczych jako instrumentu AT: (L. 17-29. dbanie o redukowanie przesądów społecznych. środki itd. w: International Organization. 67. Dla kontrastu inna strategia to pojednanie (opisany artykuł Sederberga). w: The Washington Quarterly. Sudan i Afganistan 1998. 3 studia przypadków: Libia 1986.). – Ethan Bueno de Mesquita (E. 15. 64. polityki AT. Vol. 10. 23. Vol. Bazuje na hipotezie.duchowni mogliby wyrażać swoje opinie. 72. W 2 z 3 przypadków raczej wzmogły wrogość.) – złożony model formalny interakcji między rządem a organizacjami terrorystycznymi. Pressman (J. Standardowe narzędzia AT jak sankcje.

Autorzy korzystają z teorii opowiadania historii Gustava Freytaga i Patricka Hogana. Dlatego umiarkowani chcą sprawiać wrażenie kontrolujących ekstremistów przed zawarciem porozumienia. a negocjacje są normalną formułą kończenia konfliktu. William Casebeer. prezentacji problemu oraz zakończenia. Storytelling and Terrorism: Towards a Comprehensive ‘Counternarrative Strategy’. modelują uprzedzenia.). Hogan wzmacnia to stwierdzenie: większość fabuł zawiera agenta (bohatera. przemoc może się nasilić do punktu. zrozumienie genezy.in. zakłócać i pokonywać grupy terrorystyczne” (jw. alienacja) odnoszą się do psychologii człowieka. iż w sytuacji gdy zaoferowano koncesje. S. Państwa postrzegające go jako formę wojny często angażują się w działania odwetowe. Większość głębokich przyczyn terroryzmu (np. dojrzewania i transformacji organizacji terrorystycznych pozwoli nam na lepsze projektowanie strategii podważania skuteczności tych narracji aby odstraszać.). a nawet konstytuują tożsamość. Akceptacja takiej strategii zależy m. S.). 17. s.).. 3. vol. (jw. 171. Perspektywa komunikacyjna Badania nad komunikacją oferują unikalną perspektywę budowy skutecznych strategii AT opartych na teorii i praktyce komunikacji. Pojednanie jako strategia AT zawiera w sobie wiele możliwości działania. 8. S. 1-16. motywują ludzi do działania. Wg Freytaga narracje posiadają ogólny wzorzec składający się z początku. 163.koncesje akceptuje frakcja umiarkowanych. . „Wielka strategia przeciwterrorystyczna skorzystałaby na wszechstronnym rozważeniu historii opowiadanych przez terrorystów. w: Strategic Insights. S. znanej jako Trójkąt Gustawa Freytaga. 5. Model pokazuje. deprywacja społeczna. potencjalne porozumienie z rządem nie będzie już tak korzystne (jw. Historie mają bardzo istotne właściwości: umożliwiają przypominanie wydarzeń. 16. s. protagonistę).. które podważają oryginalne historie i oferują alternatywne. kształtują reakcje emocjonalne na wydarzenia. którzy przejmują kontrolę lub walczą o nią.).). 3.). Zakłócanie takich mitów wymaga rozwinięcia przeciwnarracji. Zdaniem Casebeera i Russella opowiadanie historii to kwestia fundamentalna z punktu widzenia nadawania struktury ludzkiemu myśleniu. pozostawiając próżnię wypełnianą przez ekstremistów. jednak po otrzymaniu koncesji mogą niechętnie podjąć walkę z ekstremistami w obawie przed podważeniem swojej pozycji negocjacyjnej (s. No. „lepsze” historie od tych proponowanych przez terrorystów.). Dla grup terrorystycznych tworzenie mitów poprzez splatanie elementów narracyjnych dostarcza fundamentu dla budowy emocjonalnie przemawiającej ideologii zdolnej do wpływania i manipulowania widownią. rozwoju.w. 4. s. w którym utrata zasobów jest zbyt wielka. Tworzenie mitów to podstawa w nadawaniu i przedłużaniu życia narracjom stojącym u podstaw działań terrorystycznych. iż jeśli umiarkowani pozwolą na przejęcie kontroli przez ekstremistów. S. James Russell. (jw. gdy ich kontrola nad organizacją zaczyna słabnąć (j. Dzieje się tak dlatego. Historie są bogate w analogie i metafory i kształtują ludzkie postawy wobec świata (jw.: Wyjaśnienie strategii AT z punktu widzenia teorii komunikacji.-) próbującego osiągnąć cel oraz serię wydarzeń powodowanych przez jego próby osiągnięcia celu (jw. od sposobu postrzegania terroryzmu. więc trudniej o środki pojednawcze i koncesje wobec przestępcy niż wroga – BB). państwa postrzegające go jako przestępstwo mogą wspierać silniej rozwiązania pojednawcze (równie dobrze można lansować odwrotną tezę – na wojnie ma się do czynienia z równorzędnym przeciwnikiem. S. 5. 4. 164. jeśli chodzi o przestępczość tu mamy wyraźną asymetrię i delegitymizację przeciwnika. – Jednocześnie zdaniem de Mesquity umiarkowani przywódcy są szczególnie zainteresowani porozumieniem z rządem w sytuacji. (s.

terminologicznych. Potencjalne narzędzie zwalczania narracji terrorystów.) Specjaliści AT powinni skutecznie używać narracji poprzez opowiadanie lepszych historii lub tworzenie alternatywnych wzorców. rozwoju. wyraźne odróżnianie między członkami grup społecznych/religijnych a ekstremistami w ramach tych grup itd. „krucjata” Busha . pp. Coolsaet. Należy pamiętać. T. s. Jak dotychczas badaniom nad terroryzmem nie udało się uchwycić w pełni specyfiki wymiaru narracyjnego AT. Wiedza o konieczności opowiadania dobrej historii znajduje odzwierciedlenie w praktyce AT (unikanie stygmatyzującego języka. & Struye de Swielande. Grupy terrorystyczne wykorzystują tę słabość (jw. (jw. T. Nie można nie doceniać wpływu komunikacji i używanego języka – ma on silny wpływ na postrzeganie rzeczywistości przez audytoria. Problem asymetrii (dylematy wspólnych działań – nie wszystkie kraje narażone są w takim samym stopniu i w taki sam sposób – BB). Proaktywne mają wadę: . 12. ocena korzyści jest dużo trudniejsza (dochodzi problem kontrfaktualności i potrzeby informacji kontrfaktualnych w ocenie korzyści – BB). czy modyfikację struktury. – zob.). Sandler. 1-2. R. S. wzmacniają i tworzą tożsamości. W czasie wzrostu wzmacniają poczucie obowiązku i jej mit założycielski. Egmont Paper 15. pozwalając jej na adaptację. 3. S. Służą też do przedłużania życia grupy. 11. wzmacniają rolę i pozycję przywódców. (2005) “Collective versus unilateral responses to terrorism”. – kwestia wykorzystania mass mediów. O ile stosunkowo łatwo ocenić koszty. 19. Edukacja.75-93. zmianę celów. Dlatego w czasie transformacji narracje mogą ułatwiać tranzycję do nowych form organizacyjnych i dostarczać fundamentu dla odnowionych tożsamości (jw. Rozróżnienie na środki defensywne i proaktywne. 18-19. Ułatwiłoby to identyfikację potencjalnym i aktualnym terrorystom z osobami nie stosującymi przemocy. 10. no. 7. s.„Skuteczna strategia przeciwnarracyjna wymagać będzie zrozumienia składników i zawartości opowiadanej historii”. dojrzewania i transformacji). pomagają uzasadnić potrzebę budowy grupy. W czasie dojrzałości (s. jak np. vol. 18. Jednolita narracja to ważna kwestia. Ponadto należy rozumieć potęgę metafor w kształtowaniu ludzkich myśli – zmiana metafor ramujących rzeczywistość (światopoglądy) może zmienić sposób myślenia o sytuacji. 20.) służą jako szczepionki przeciw zmianie środowiskowej. Wszelkie działania zmniejszające zdolność grup terrorystycznych do lansowania mitycznej interpretacji swych działań stanowi skuteczne używanie opowiadania historii (jw. demonstrujących możliwość skutecznego działania bez używania przemocy.). 124. S. – Perspektywa ekonomiczna Każda polityka AT wymaga rozsądnego uwzględniania kosztów i korzyści.).BB) mogą umacniać narrację wroga (jw.) Niezdolność do opowiadania dobrych historii prowadzi do zwiększenia zagrożenia terroryzmem. iż narracje odgrywają rozmaite role kluczowe z punktu widzenia organizacji terrorystycznej w czasie jej cyklu życia (genezy. wyjaśnianie nieporozumień i zawiłości językowych.) s. Public Choice. S. np.: poprzez analizę opartą na teorii gier badanie sprawdza skuteczność kolektywnych (międzynarodowych) działań w reakcji na AT. W czasie genezy narracje dostarczają zachęt do rekrutacji. motywują członków i służą jako kanały myśli organizacyjnej.. s. Brussels: Egmont Royal Institute for International Relations. (2007) “Belgium and Counterterrorism Policy in the Jihadi Era”. Potknięcia w zakresie języka stosowanego przez reprezentantów państwa (niewłaściwe metafory.

8. Ocenić relewantne teorie – współpraca z badaczami formułującymi hipotezy.) mogą tworzyć środowisko sprzyjające terroryzmowi.prowokują odwety terrorystyczne (jw. Rozwijać skuteczne. wolność stowarzyszania się itd. 90. – Sandler porównuje wyniki działań proaktywnych (np. Ad.1. unikanie retoryki AT nasyconej emocjonalnie i konfrontacyjnie. S.). Ocenić relewantne teorie 2. wtedy zmniejszy się tendencja do nadmiernych wydatków na cele defensywne”. 78. s. biorącego pod uwagę kontekstualną złożoność terroryzmu AT w budowaniu strategii. 6.zaangażowanie wspólnotowe jest kluczowe z punktu widzenia reakcji ideologicznej na terroryzm (komponent ideologiczny AT). 79. polityka „żadnych negocjacji) wymaga odpowiedniej koordynacji w skali międzynarodowej istnieje możliwość poważnego podważenia takich wysiłków przez kraje nie uczestniczące we współpracy. Środki defensywne powodują substytucję. S. 89. 7. Zainicjować i promować reakcję ideologiczną 3. Inna asymetria kluczowa z punktu widzenia AT: fałszywe poczucie bezpieczeństwa generowane przez potencjał/siłę państwa. Zachęty do zaangażowania i współpracy.). . Zastanowić się nad podejściami w polityce zagranicznej Upewnić się co do skutecznej integracji działań AT Rozpoznać głębokie przyczyny Przyjąć wspólną definicję Być ostrożnym z podejściem opartym na przemocy Unikać koncentrowanie się jedynie na terroryzmie religijnym Ad. W rezultacie. 2. (jw. 90. 80. (jw. Ogólnie akceptowane założenia: 1. Kolejny dylemat: terroryści mogą atakować wszędzie. utwardzanie celów). izolowanie założeń co do których istnieje zgoda wśród badaczy. 21.). Zaangażowanie i promowanie dialogu międzykulturowego.). S. iż środki defensywne mogą jedynie przetransferować ataki za granicę. w miarę jak rośnie liczba uczestników wymaganych do sukcesu danego działania kooperatywnego.) Ponadto ponieważ wiele działań AT (zamrażanie środków finansowych. rośnie też prawdopodobieństwo zachowań kunktatorskich (zabezpieczanie się) przez poszczególnych uczestników (jw. S.) Wreszcie pojawia się dylemat wyboru publicznego (w demokracjach) – niektóre cechy demokracji liberalnej (wolność mediów. spójne przeciwnarracje i komunikację strategiczną 4. państwa muszą pilnować wszystkiego. . które muszą być chronione (jw. 9. wsparcie dla umiarkowanych duchownych. S. teorie i modele. Ponadto „wysoka wartość przyporządkowywana przez rządy swej autonomii w kwestiach bezpieczeństwa również ogranicza skuteczne zajmowanie się przez nie działaniem kolektywnym” (jw. ataki na bazy i obozy szkoleniowe) do defensywnych (np. 5. gdzie ich obywatele i mienie nadal stanowią cele. 24. „Jeśli kraje uświadomią sobie. Użyteczność podejścia wielowymiarowego. Zbyt wielki rozmiar instytucji rządowych może podważać skuteczność AT i zwiększać koszty ze względu na rosnącą liczbę celów. s. S.

Sherley (eds. 22. angażowanie mediów w edukowanie opinii publicznej. – toczenie i wygrywanie wojny narracji. – ad. Campbell Collaboration. (jw. – od czasu pionierskiej pracy Crenshaw z 1981 r. Landes (1978). – Framework Decision on Combating Terrorism. A Campbell Systematic Review. S. iż najczęściej stosowane typy interwencji często nie przynoszą oczekiwanych rezultatów (zakładanych w literaturze i przez polityków). praw człowieka. Kennedy. Zmiany w rządzeniu (changes in governance) Analizy statystyczne wykazują. 27. pp. a w najgorszym są przeciwskuteczne (przyczyniają się do wzrostu intensywności terroryzmu. Innymi słowy strategie te w najlepszym wypadku nie spełniają kryteriów oceny skuteczności. Szczególnie ostrożnie należy podchodzić do działań kontrowersyjnych z punktu widzenia prawa międzynarodowego. że siła zbrojna powinna być używana w AT jako ostateczność (duży potencjał generowania skutków ubocznych). choć efekt ten może być krótkoterminowy). s. C. Lum. (jw. Brak definicji = brak międzynarodowo akceptowanej strategii AT.jest to podstawa do działań AT w UE). Council of European Union 2002 .. – unikanie koncentrowania się jedynie na terroryzmie religijnym Dyskusja nt. – pomiar skuteczności polityki i narzędzi AT Konieczność zbudowania mechanizmów ewaluacji. 7. 26. Enders and Sandler (1993). niewielkie postępy poczyniono w zakresie izolowania poszczególnych przyczyn terroryzmu. 25. Ad.) (2006) “The Effectiveness of Counter-Terrorism Strategies”. Zrozumienie przyczyn terroryzmu – klucz do skutecznych strategii AT. . . 7 spełniało rygorystyczne kryteria autorów (jw. Zwiększenie wymiaru kary dla porywaczy samolotów 4. jednak szersza wspólnota międzynarodowa wciąż nie ma wspólnej definicji. 21 tekstów spełniało minimalne kryteria ewaluacji AT. – s. S. by była ona jak najmniej szkodliwa. Bardzo ograniczona literatura.5 % zajmowało się kwestią oceny strategii AT. Używanie detektorów metali na lotniskach (problem substytucji przy redukcji liczby porwań samolotów) 2. Ad.).) Wnioski: brak jednoznacznych dowodów na pozytywne efekty polityki AT. Należy konstruować politykę AT tak. 5. 6.Ad. 9. 8. 1-49.wpływ polityki zagranicznej na rozwój terroryzmu ad. – wspólna definicja (UE ma definicję przyjętą w Decyzji Ramowej z 2002 r. – integracja polityki AT (w skali międzynarodowej) ad. L. – ostrożność w używaniu siły – badacze podkreślają.Ad. 18.). teorii i mechanizmów ewaluacyjnych s. Autorzy zajęli się 6 kategoriami interwencji AT: 1. J. czy wartości demokratycznych. s. Fortyfikowanie ambasad i działania chroniące dyplomatów 3. Sandler and Cauley (1990). 3. Enders. 32. Rezolucje ONZ 5.W. Ataki odwetowe (statystycznie wydają się zwiększać liczbę incydentów terrorystycznych) 6. Podkreśla to potrzebę rozwinięcia skutecznych metod pomiaru skuteczności stosowanych środków AT. A. Cauley and IM (1988). S. 27. BrophyBaermann . 4. Z 20 tysięcy tekstów potencjalnie użytecznych jedynie 1.

and Conybeare (1994). Jest jednak jeszcze zbyt wcześnie. Enders and Sandler (2000). iż badania nad AT są gotowe do służenia jako podstawa do formułowania realnej polityki AT. Niektóre sugestie pojawiające się w badaniach (np. aby stwierdzić jednoznacznie. . Barros (2003) Konkluzja: mimo bogatej literatury na temat AT brakuje uniwersalnie akceptowanej strategii bazującej na teorii. wprowadzenie mechanizmów ewaluacji narzędzi i strategii AT) mogą mieć praktyczne przełożenie na działania.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful