Podstawowe pomiary medyczne

POMIAR CIŚNIENIA I TĘTNA KRWI ............................................................................... 2 Wprowadzenie teoretyczne .................................................................................................... 2 Ciśnienie i tętno krwi ......................................................................................................... 2 Metody pomiaru ciśnienia tętniczego krwi ........................................................................ 3 Opis poszczególnych metod pomiaru ciśnienia krwi......................................................... 3 Wykonanie ćwiczenia ............................................................................................................ 8 Literatura .............................................................................................................................. 12 POMIAR REZYSTANCJI SKÓRY..................................................................................... 13 Wprowadzenie teoretyczne .................................................................................................. 13 Wykonanie ćwiczenia .......................................................................................................... 15 Literatura .............................................................................................................................. 16 POMIAR EKG ....................................................................................................................... 17 Wprowadzenie teoretyczne .................................................................................................. 17 Metody podłączania elektrod na ciele badanego.............................................................. 17 Jak interpretować krzywą EKG........................................................................................ 19 Aparatura pomiarowa....................................................................................................... 19 Zakłócenia ........................................................................................................................ 21 Wykonanie ćwiczenia .......................................................................................................... 23 Pomiar EKG za pomocą przyrządu CASSY. ................................................................... 23 Opracowanie wyników pomiarów ................................................................................... 23 Literatura .............................................................................................................................. 24 WYMAGANE WIADOMOŚCI............................................................................................ 25

POMIAR CIŚNIENIA I TĘTNA KRWI
Wprowadzenie teoretyczne
Ciśnienie i tętno krwi
Ciśnienie tętnicze (ang. blood pressure - BP) to ciśnienie wywierane przez krew na ścianki tętnic, przy czym rozumie się pod tą nazwą ciśnienie w największych tętnicach, np. w tętnicy w ramieniu. Jest ono znacznie wyższe, niż ciśnienie krwi wywierane na ścianki żył (które nie ma istotnego klinicznie znaczenia). Ciśnienie krwi ulega ustawicznym zmianom zarówno długookresowym (co związane jest z wiekiem, stanem zdrowia itp.), średniookresowym (zależnie od pory doby, aktywności, stanu psychicznego, spożytych używek itp.) jak i krótkookresowym (w obrębie cyklu pracy serca). W momencie skurczu serca, kiedy porcja krwi wypychana jest z serca do aorty, w tętnicach panuje najwyższe ciśnienie wynoszące zazwyczaj u zdrowego dorosłego człowieka od ok. 90 do 135 mmHg (zazwyczaj 110-130); w chwili rozkurczu - jest najniższe, np. od ok. 50 do 90 mmHg (zazwyczaj 65-80). W praktyce medycznej, do oceny stanu zdrowia badanej osoby istotna jest wartość zarówno ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego, toteż podawane są obie wartości, co zapisuje się np. 120/80 mmHg. W cyklu pracy serca wyróżniamy skurcz i rozkurcz. Podczas skurczu (systole) krew wyrzucana jest z komór do tętnic. W czasie rozkurczu (diastole) krew napływa z przedsionków do komór. W warunkach normalnych serce człowieka wykonuje ok. 60-80 skurczów na minutę. W momencie skurczu komór serca krew napływa do tętnic - powoduje to wzrost ciśnienia. W czasie rozkurczu ciśnienie w tętnicach jest niższe. Dzięki takim właściwościom układu sercowo - naczyniowego wyróżniamy ciśnienie skurczowe i rozkurczowe. W niektórych publikacjach można spotkać z określeniem górne i dolne ciśnienie krwi. Jest to nic innego jak ciśnienie skurczowe (górne) i rozkurczowe (dolne). RR = 120/80 mmHg - takie oznaczenie stosuje się do zapisania wartości ciśnienia krwi u pacjenta z ciśnieniem 120/80. Skrót RR oznacza Riva - Rocci (dla uczczenia włoskiego lekarza, który jako pierwszy skonstruował aparat do mierzenia ciśnienia). 120 - oznacza wartość ciśnienia skurczowego. 80 - oznacza wartość ciśnienia rozkurczowego. mmHg - jednostka pomiaru ciśnienia - milimetry słupa rtęci. Tętnem nazywamy faliste odkształcenie tętnicy podczas skurczu serca. Skurcz komór serca powoduje powstanie tzw. fali tętna w tętnicach. Częstością tętna nazywamy ilość uderzeń serca na minutę. U dorosłych ilość uderzeń na minutę wynosi ok. 60-80. U dzieci: 90-140/minutę.

Pokrowiec jest pokryty specjalnym przylepnym materiałem co ułatwia umocowanie mankietu na ramieniu pacjenta. − manometr elektroniczny. ultradźwiękowa. Kryterium całkowitego zamknięcia tętnicy polega na napompowaniu mankietu powyżej ciśnienia skurczowego. Kryterium przepływu ciągłego w tętnicy polega na wykryciu i zmierzeniu wielkości oscylacji ciśnienia w mankiecie powstałych pod wpływem przepływających fal tętna. polegającą na wywieraniu przez mankiet zmiennego ciśnienia na zewnętrzną ściankę tętnicy tak długo. W oparciu o eksperymenty na analogu tętnicy stwierdzono.Metody pomiaru ciśnienia tętniczego krwi Rozróżniamy dwie główne metody pomiaru ciśnienia krwi: − metodę bezpośrednią. Możemy tutaj wymienić następujące metody: osłuchowa. bezkrwawą metodę. Mankiet Mankiet składa się z gumowej poduszki napełnianej powietrzem. czy pomiar wykonywany jest na podstawie całkowitego zamknięcia tętnicy. mankietu oraz urządzenia pompującego i upuszczającego powietrze. jest stosowany w urządzeniach mikrokomputerowych mierzących ciśnienie krwi automatycznie. Aparat pomiarowy. Opis poszczególnych metod pomiaru ciśnienia krwi Charakterystyka metody osłuchowej Metoda osłuchowa jest standardową. Wszystkimi tymi metodami można oznaczyć ciśnienie skurczowe. następnie obniżając stopniowo ciśnienie powietrza w mankiecie staramy się różnymi sposobami ustalić moment ponownego przepływu krwi poniżej uciskającego mankietu. Manometr może działać na różnych zasadach: − manometr rtęciowy składa się ze szklanej pionowej rurki połączonej ze zbiornikiem rtęci. powszechnie stosowaną metodą pośrednią mierzenia ciśnienia krwi. polegająca na umieszczeniu igły lub cewnika w świetle tętnicy i połączeniu ich z kalibrowanym przetwornikiem ciśnienia − metodę pośrednią. nieinwazyjną. wykonany najczęściej w postaci krzemowego czujnika ciśnienia. natomiast ciśnienie rozkurczowe metodą osłuchową. pletyzmograficzna. czyli aneroid jest mniej dokładny niż manometr rtęciowy. który nazywa się sfigmomanometrem składa się z manometru. Przyczyną tego są wrażliwe na wstrząsy i uderzenia metalowe dźwignie aneroidu. palpacyjna. Wielkość tych oscylacji jest rejestrowana w czasie skokowego lub ciągłego upuszczania powietrza z mankietu z poziomu powyżej ciśnienia skurczowego do poziomu poniżej ciśnienia rozkurczowego. która jest umieszczona w płóciennym nierozciągliwym pokrowcu. Wymiary gumowej poduszki mankietu decydują o wiarygodności wyniku pomiaru ciśnienia krwi. Skala rurki manometru wykalibrowana jest od 0 do 300 mm Hg w odstępach 2 mm Hg. które mogą się zacinać w czasie pracy manometru. aż dojdzie do zrównania się ciśnienia w mankiecie z ciśnieniem wewnątrz tętnicy. sfigmograficzna. ultradźwiękową i pletyzmograficzną. Pośrednia metoda pomiaru ciśnienia tętniczego krwi występuje w dwóch odmianach w zależności od tego. Mankiet o nieodpowiednich wymiarach w stosunku do obwodu ramienia jest przyczyną systematycznego błędu pomiaru. czy w czasie ciągłego przepływu krwi przez tętnicę. łącznie z wymiarami mankietów są obowiązujące dla pozostałych pośrednich metod mierzenia ciśnienia krwi. Wszystkie zasady pomiaru tą metodą. napływowa. Należą tu metody: oscylometryczna i sfigmooscylograficzna. − manometr sprężynowy. jest to inwazyjna metoda. że ciśnienie .

W razie słabej słyszalności tonów Korotkowa można wzmocnić ich głośność dwoma sposobami: a. po którym następuje całkowite zniknięcie tonów (cisza). słuchawkę lekarską zastępuje się układem elektronicznym wyposażonym w czujnik ciśnienia zamontowany np. Ciśnienie skurczowe . System ten powinien dawać możliwość pompowania i upuszczania powietrza z mankietu zarówno powoli jak i szybko. po napompowaniu mankietu pacjent zaciska i otwiera dłoń kilka razy. a u dorosłych na V fazę (zniknięcie) tonów Korotkowa.u dzieci przypada na IV fazę (ściszenie) tonów Korotkowa.oznacza poziom ciśnienia.pojawianie się słabych tonów o charakterze stuków.oznacza moment. po czym odbywa się pomiar. Urządzenie pompujące i upuszczające powietrze z mankietu W skład tego urządzenia wchodzą: pompka z zaworem oraz gumowe dreny. .uprzedzenie pacjenta. pomiar obwodu ramienia pacjenta w połowie jego długości i dobór mankietu o długości równej obwodowi ramienia. czyli I fazie. 5. następnie opuszcza je i dopiero wtedy pompujemy mankiet i mierzymy ciśnienie krwi w sposób zwykły. żeby jego środek przypadał na tętnicę ramieniową a więc po wewnętrznej stronie ramienia. 7. 4. Dreny łączące mankiet z manometrem powinny być sztywne. III faza . Ponieważ tony Korotkowa są względnie niskiej częstotliwości. V faza . wewnątrz mankietu. 2. 3. ułożenie ramienia pacjenta w pozycji poziomej (wygodnie podpartego na poziomie serca. W wielu współcześnie stosowanych metodach pomiarowych.tony przybierają charakter szmeru lub świstu. których głośność stopniowo wzrasta w miarę upuszczania powietrza z mankietu. zapobiega to ich niedrożności wskutek załamywania się lub zapadania. 6. po założeniu mankietu pacjent unosi ramię nad głowę. stają się miękkie. oznaczenie orientacyjnie ciśnienia skurczowego metodą palpacyjną. Natomiast mankiet za szeroki lub/i za długi. wtedy gdy długość mankietu obejmuje cały obwód ramienia mankiet za wąski daje wyniki pomiaru ciśnienia krwi za wysokie. Częściowe otwarcie zaworu pozwala na kontrolowane zmniejszanie wartości wskazań manometru. stłumione. dlatego do ich wysłuchania należy używać lejka fonendoskopu. oznaczenie ciśnienia skurczowego w momencie wysłuchania dwóch pierwszych następujących bezpośrednio po sobie tonów Korotkowa. założenie mankietu w taki sposób. czyli środkowej części mostka). a nie membrany. powinno przebiegać następująco: 1. gdy tony nagle ulegają ściszeniu. 8. przyłożenie lejka fonendoskopu w miejscu maksymalnego tętnienia tętnicy ramieniowej w zgięciu łokciowym. szybkie napompowanie mankietu do poziomu około 30 mm Hg powyżej stwierdzonego palpacyjnie ciśnienia skurczowego. czyli mankiet za duży daje wyniki pomiaru ciśnienia krwi za niskie. Ciśnienie rozkurczowe . W czasie osłuchiwania tonów Korotkowa można wyróżnić 5 faz: I faza . IV faza . dmuchające. Słuchawka lekarska (stetoskop) Zwykle używa się fonendoskopu. że w czasie pomiaru odczuje ucisk mankietu napompowanego powietrzem. Poprawne wykonywanie pomiaru ciśnienia w oparciu o wysłuchiwanie tonów Korotkowa. przed ponownym napompowaniem mankietu musi nastąpić przerwa około 15 – 30 s. Dolny brzeg mankietu winien znajdować się 1-2 cm powyżej dołu łokciowego. II faza . b. przy którym słyszy się ostatni ton. Zamknięty zawór winien utrzymywać ciśnienie w mankiecie na stałym poziomie.powietrza z wnętrza mankietu jest przenoszone na uciskaną tętnicę z najmniejszymi stratami.odpowiada pierwszemu słyszalnemu tonowi Korotkowa. Upuszczanie powietrza z mankietu jest regulowane przez zawór pompki.tony stają się ”chropawe” i ich intensywność wzrasta. powolne upuszczanie powietrze z mankietu z szybkością 2-3 mm Hg/s 9.

reakcji obronnej. − luźne założenie mankietu jest przyczyną wyższych wyników pomiaru. Jeżeli pomiar ciśnienia krwi odbywa się w pozycji leżącej pacjenta. że tony Korotkowa są słyszalne poniżej ciśnienia rozkurczowego. a ciśnieniem rozkurczowym (IV. 30 mm Hg powyżej spodziewanego ciśnienia skurczowego. . Błędu tego można uniknąć przez pompowanie powietrza ok. Źródła dodatkowych błędów: − nie wycentrowanie środka mankietu na tętnicę ramieniową jest przyczyną zawyżenia wyników pomiaru. 11. − w przypadku braku V fazy tonów Korotkowa ciśnienie rozkurczowe należy określać na podstawie IV fazy tonów Korotkowa. Wtedy żeby uzyskać zamknięcie tętnicy należy użyć wyższego ciśnienia w mankiecie. albo efektem grawitacji. − przerwa pomiędzy pomiarami winna wynosić conajmniej 1-2 minuty. Należy określić palpacyjnie maksymalny poziom wstępnego pompowania. temperatury. niepokoju. − zbyt silne uciskanie tętnicy lejkiem fonendoskopu sprawia. Fakt ten tłumaczymy się ciśnieniem hydrostatycznym. wtedy ramię ułożone wzdłuż klatki piersiowej jest ściśle na poziomie serca i ta pozycja nie wymaga korekty w ułożeniu ramienia. zanotowanie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego z zaznaczeniem ramienia na którym dokonano pomiaru. 30 mm Hg powyżej spodziewanego ciśnienia skurczowego określonego metodą palpacyjną. niepokój pacjenta i podwyższa wyniki pomiaru. − zbyt wysokie pompowanie mankietu np. − przed pomiarem pacjent winien wypocząć 3-5 min. − uniesienie ramienia z mankietem powyżej poziomu serca obniża wynik pomiaru ciśnienia krwi. wtedy ramię znajduje się nieco wyżej niż nadgarstek i to jest właściwa pozycja. w celu uzyskania całkowitego spływu krwi żylnej. − ciśnienie krwi wykazuje indywidualne wahania w zależności od pory dnia. w pozycji lezącej. Dodatkowe zalecenia: − pomiar ciśnienia krwi winien być wykonany w ciepłym i cichym pomieszczeniu. Szybkie wypuszczenie powietrza z mankietu przy pełnym otwarciu zaworu.8 mm Hg. Obniżenie ramienia poniżej poziomu serca podwyższa wynik pomiaru. − zbyt szybkie upuszczanie powietrza z mankietu zwłaszcza u chorych z wolną czynnością serca jest przyczyną błędu systematycznego polegającego na zaniżaniu ciśnienia skurczowego i zawyżaniu ciśnienia rozkurczowego. − zbyt wolne spuszczanie powietrza z mankietu może powodować zastój krwi żylnej w kończynie poniżej mankietu i wzrost ciśnienia rozkurczowego. Dlatego zaleca się aby powietrze z mankietu upuszczać z szybkością 2 mm Hg/s. lub poniżej poziomu serca. Może ona być przyczyną poważnych błędów w mierzeniu ciśnienia krwi polegających na zbyt niskim oszacowaniu ciśnienia skurczowego.10. V faza) w zakresie około 40 mmHg. − zimny fonendoskop lub zimne ręce mierzącego powodują podwyższenie wyników pomiaru. albo podwyższeniu ciśnienia rozkurczowego. W tej sytuacji całkowite zaciśnięcie tętnicy również wymaga wyższego ciśnienia powietrza w mankiecie. napięcia. palenia tytoniu. wywołuje ból. oznaczenie ciśnienia rozkurczowego w momencie ściszenia tonów Korotkowa (IV faza) u dzieci i w momencie zniknięcia tonów Korotkowa (V faza) u dorosłych. który wynosi ok. do 300 mm Hg. płóciennego pokrowca mankietu. Gdy nie można ułożyć ramienia na poziomie serca. lub obniżenia ramienia powyżej. należy do uzyskanego wyniku pomiaru dodać (lub odjąć) 0. wtedy otrzymany wynik ciśnienia krwi należy skorygować: na każdy 1 cm uniesienia. Gdy pacjent siedzi i opiera ramię na blacie stołu. gdyż tętnicę uciska nie poduszka gumowa. pory roku. ale odcinek. − przerwa osłuchowa występująca u chorych z nadciśnieniem i objawia się niesłyszalnością tonów Korotkowa między ciśnieniem skurczowym (I faza). posiłku. albo siedzącej.

z poziomu powyżej spodziewanego ciśnienia skurczowego. Metoda oscylometryczna Oscylometria jest to metoda pomiaru ciśnienia krwi albo sposób wykrycia przepływu krwi. czyli małe oscylacje. Wyniki mierzenia ciśnienia krwi metodą oscylometryczną są zgodne z metodą bezpośrednią. nadciśnienie mankietowe). Dlatego ciśnienie krwi oznaczenie we wstrząsie metodą osłuchową często jest niemożliwe. Nie zawsze wykres oscylogramu zachowuje się w ten sposób np. Największe oscylacje stwierdza się w tętnicach znajdujących się blisko serca. Ciśnienie skurczowe wylicza się jako średnią z serii I fazy. do poziomu poniżej ciśnienia rozkurczowego. Jeżeli występują liczne skurcze przedwczesne. Pomiar ciśnienia krwi metodą oscylometryczną opiera się na kryterium ciągłego przepływu. zaś ciśnienie rozkurczowe wyznacza moment pierwszego nagłego zmniejszenia największych oscylacji. a tony Korotkowa słabo słyszalne lub niesłyszalne. − u osób starych. Następnie sporządza się wykres oscylogramu: na osi odciętych ciśnienie w mankiecie w odstępach 10 mm Hg. na wykresie oscylogramu.− w przypadku gdy czynność serca jest niemiarowa dokładne oznaczenie ciśnienia nie jest możliwe. że nie jest ona wypełniona krwią. sztywnych i twardych ścianach. Amplituda tych oscylacji jest rejestrowana za pomocą czujnika ciśnienia. . U tych osób uzyskuje się podwyższone wyniki ciśnienia skurczowego. wzrost lub spadek wysokości oscylacji jest równomierny i wtedy ciśnienia skurczowego i rozkurczowego nie możemy oznaczyć. powstających pod wpływem przepływających fal tętna. ponieważ zarówno rzut skurczowy serca jak i ciśnienie krwi zmieniają się z uderzenia na uderzenie serca. lub jego wartości są znacznie zaniżone. żeby zacisnąć tętnice o grubych. Norma ciśnienia średniego oznaczonego metodą oscylometryczną dla dorosłych wynosi 80-110 mm Hg. albo migotanie przedsionków należy pomiar ciśnienia krwi powtarzać i wyliczyć średnią z co najmniej trzech pomiarów. Wynik pomiaru ciśnienia krwi w takich przypadkach jest przybliżony. oscylometrycznej. Metodą oscylometryczną można więc oznaczyć ciśnienie średnie i niezbyt precyzyjnie ciśnienie skurczowe i rozkurczowe. osiąga maksimum i w końcu następuje spadek wielkości oscylacji. − u chorych w stanie wstrząsu tętnienie tętnicy ramieniowej jest zmniejszone lub nieobecne. ponieważ otrzymuje się wyniki ciśnienia rozkurczowego fałszywie wysokie. zamontowanego w mankiecie po każdym skokowym. potem wielkość ich wzrasta. a więc o dużym przekroju. które w stosunku do ich obwodu ramienia są za małe daje fałszywe wyniki pomiarów (tzw. polega na wykryciu i zmierzeniu wielkości oscylacji ciśnienia w mankiecie. ze zmianami miażdżycowymi w tętnicach. należy używać metody ultradźwiękowej. na osi rzędnych odpowiadająca mu wielkość wskaźnika oscylacji. co 10 mm Hg upuszczeniu powietrza z mankietu. zaś w tętnicach distalnych (o małym przekroju) oscylacje są mniejsze. Oscylacje tętna są nazywane tętnem objętościowym. trzeba użyć znacznie wyższego ciśnienia w mankiecie. Do oznaczania ciśnienia krwi we wstrząsie. na podstawie rejestracji zmian objętości kończyny w czasie skurczu i rozkurczu serca. Ciśnienie skurczowe w metodzie oscylometrycznej przypada na pierwsze wyraźne zwiększenie wysokości oscylacji. a ciśnienie rozkurczowe jako średnią z serii zarejestrowanych IV i V fazy tonów Korotkowa. Po napompowaniu mankietu powyżej ciśnienia skurczowego wyczuwa się palpacyjnie twardą tętnicę promieniową mimo to. Na oscylogramie początkowo wartości wskaźnika oscylacji są niskie. sfigmooscylograficznej lub bezpośredniej. − zastosowanie u osób otyłych zwykłych mankietów. 2). Dlatego u osób otyłych należy mierzyć obwód ramienia i przestrzegać zasad dobierania mankietów i posługiwać się specjalnym mankietem o długości 35 cm i 42 cm Nie poleca się u osób otyłych mierzyć ciśnienia krwi na przedramieniu. Największe wychylenia wskazówki oscylometru odpowiadają ciśnieniu średniemu (Rys.

jak to pokazano na (Rys. oscylometrycznej (amplituda rejestrowanych fal tętna). 3. 2. przy której fale tętna mają najwyższą amplitudę. metody sfigmograficznej (zapis fal tętna).(Rys. . Za ciśnienie średnie Pm przyjmuje się wartość. dzięki czemu można kontrolować nie tylko duże amplitudy oscylacji. które są przystosowane do rejestracji zmian ciśnienia w mankiecie pod wpływem przepływającej fali tętna. czyli rejestrujące tętno. ale także małe fale tętna . ciśnienia średniego tak. przez zastosowanie wzmacniacza elektrokardiografu. metody pletyzmograficznej (tętno objętościowe). Metoda sfigmooscylograficzna Metoda sfigmooscylograficzna jest to zmodernizowana metoda oscylometryczna pomiaru ciśnienia krwi. 2). natomiast ciśnienie rozkurczowe Pd – punkt przecięcia się dolnej krzywej sfigmooscylogramu z poziomem odcinka 60 %. Właściwie metoda sfigmooscylograficzna jest połączeniem trzech metod: 1. Ciśnienie rozkurczowe Ps wyznacza punkt przecięcia się dolnej krzywej sfigmooscylogramu z poziomem 40 %. 1) Schemat blokowy urządzenia do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi metodą oscylometryczną. Do sfigmooscylografii w zasadzie zalicza się wszystkie metody sfigmograficzne.

tzn. służący do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi znajduje się w katalogu …\CASSY\Cisnieni\Blood. Zawór w gruszce powinien być w połowie otwarty.]. powinien być nastawiony mniej więcej w środkowej części. Środkowa krzywa przedstawia wykres zarejestrowanych amplitud fal tętna. przy użyciu metody oscylometrycznej.(Rys. tak aby jego dolna krawędź znajdowała się 2-3 cm powyżej łokcia. Został on stworzony wyłączenie w celu demonstracji i zilustrowania sposobu pomiaru ciśnienia tętniczego krwi. DNH-PAN Poznań 1991. Gumowa rurka wychodząca z mankietu musi znajdować się po wewnętrznej stronie ramienia. Oprzyrządowanie pomiarowe: W celu dokonania pomiaru ciśnienia tętniczego krwi oraz częstotliwości pulsu wymagane jest użycie przystawki pomiarowej „Blond Pressure Box (524 050)” (mankiet ciśnieniowy należy do zestawu). nie mają żadnego znaczenia medycznego i nie powinny być stosowane w celu diagnostyki stanu naszego zdrowia. Metalowa płytka nie może leżeć bezpośrednio na arterii. w obszarze tętnicy i kierować się w stronę dłoni. rozkurczowego.exe. 2) Sposób wyznaczania ciśnienia krwi metodą sfigmooscylograficzną. Oprogramowanie to umożliwia pomiar ciśnienia skurczowego. Mankiet trzeba założyć na gołą. a pełnym otwarciem. Wykonanie ćwiczenia Dokonać pomiaru ciśnienia przy użyciu stetoskopu następnie wyniki porównać z uzyskanymi metodą elektroniczną. Uzyskane za jego pomocą wyniki pomiarowe. Pomiar ciśnienia tętniczego krwi i pulsu za pomocą przyrządu firmy CASSY: Program firmy CASSY. Dolna krzywa – zarejestrowane fale tętna [Sapiński A. ponieważ może to . a także częstotliwości pulsu przy użyciu urządzeń pomiarowych firmy CASSY. Pomiar: Należy podłączyć mankiet ciśnieniowy z zaworem i gruszką do pompowania powietrza do przystawki pomiaru ciśnienia przyłączonej do wejścia A stacji pomiarowej CASSY. Górna krzywa schodkowa obrazuje zmiany ciśnienia powietrza w mankiecie co 10 mm Hg. lewą rękę. między całkowitym zamknięciem.: Sfigmomanometria.

Szybkość deflacji pokazywana jest w dolnej linii ekranu w [mmHg/s]. później maleje (gdy ciśnienie w mankiecie spada poniżej ciśnienia rozkurczowego). aż ciśnienie w nim osiągnie wartość ok. Kiedy amplituda oscylacji osiąga stałą wartość po pewnej liczbie pulsów. Następna czynność polega na napompowaniu mankietu przy użyciu gumowej gruszki. 180 [mmHg]. (Rys. ale nie powinien wywierać dużego nacisku na nie. . Różnice wartości ciśnienia w kolejnych pomiarach są normalnym zjawiskiem. wykonywanymi na tym samym pacjencie musi trwać przynajmniej 2 min. powietrze ulatuje z niego automatycznie. do momentu aż zaczniemy pompować do niego powietrze. Amplituda oscylacji wzrasta początkowo wraz z czasem pomiaru (gdy ciśnienie w mankiecie spada poniżej ciśnienia skurczowego). poprzez wciśnięcie <F1>. Ramię z mankietem nie może się ruszać podczas dokonywania pomiaru! Po napompowaniu mankietu. Powietrze może zostać całkowicie wypompowane z mankietu. W celu dokonania pomiaru należy wybrać polecenie „Record measurement” z głównego menu. Mankiet powinien dobrze przylegać do ramienia. Wartość wzrastającego ciśnienia w rękawie pokazywana jest zarówno w formie cyfrowej. 3) Sposób prawidłowego użycia przyrządu do pomiaru ciśnienia firmy CASSY. poprzez naciśnięcie czerwonego przycisku na zaworze gumowej gruszki. trzymanej w prawej dłoni. Przerwa pomiędzy kolejnymi pomiarami. później dokonać korekcji offsetu poprzez naciśnięcie przycisku <F2> – zmiana wyświetlanej wartości ciśnienia na 0 [mmHg].zafałszowywać wyznaczanie krzywej ciśnienia. Ekran zawiera dwie krzywe: krzywą opadającego ciśnienia oraz krzywą oscylacji pulsu. pomiar może zostać przerwany. Rozluźnione i lekko zgięte ramię powinno leżeć na stole. jak i analogowej (wykres słupkowy). Naciśnięcie <F1> rozpoczyna pomiar. do momentu.

Wyświetlenie w dużej skali wartości ciśnienia oraz pulsu – wciśnięcie <Shift><F10>. ciśnienie skurczowe (Ps) w metodzie oscylometrycznej przypada na pierwsze wyraźne zwiększenie wysokości oscylacji. W celu ich opracowania w innym środowisku inżynierskim takim jak np. dokonuje się pomiaru składowej zmiennej ciśnienia w komorze pneumatycznej zaciskowej. na wykresie oscylogramu. zawierającej tabele wyników pomiarowych. . Wyniki mierzenia ciśnienia krwi metodą oscylometryczną są zgodne z metodą bezpośrednią. lub gdy wartości zostały już oszacowane . Konwersji tej dokonujemy przy pomocy programu.1: W zastosowanej metodzie. Jak to już było opisane w części teoretycznej. Przykładowe wyniki pomiarów ciśnienia opracowane w programie Matlab 7.Zaznaczenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego przez wciśnięcie <F1> . Nie zawsze wykres oscylogramu zachowuje się w ten sposób np. progowej. z wykorzystaniem czujnika ciśnienia i detekcji poziomu sygnału np.exe. znajdującego się w głównym katalogu …\CASSY\ ASCTRANS. Pierwszy pomiar: .wykres krzywej ciśnienia lub pulsu. Dane pomiarowe eksportowane są w postaci plików o unikalnym rozszerzeniu *. przypadające na moment największych oscylacji rejestrowanego tętna i niezbyt precyzyjnie ciśnienie skurczowe i rozkurczowe. zaś ciśnienie rozkurczowe (Pd) wyznacza moment pierwszego nagłego zmniejszenia największych oscylacji. wzrost lub spadek wysokości oscylacji jest równomierny i wtedy ciśnienia skurczowego i rozkurczowego nie możemy w tak prosty sposób wyznaczyć.dbd. należy przekonwertować zapisane pliki do postaci tekstowej. Matlab.Oszacowanie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego lub pulsu – wciśnięcie <ALT><F1> . b) Wyświetlenie rezultatu pomiarów na grafie .Opracowanie wyników pomiarów: a) Wyświetlenie wartości pomiarowych w tabeli. Metodą oscylometryczną można więc oznaczyć ciśnienie średnie.wykres zawierający do 4 przebiegów z użyciem opcji „Multigraph” .wciśnięcie <ALT><F1>. c) Zapisywanie i wgrywanie wyników pomiarów – wybór odpowiedniej opcji z menu „Disk operation” <F9>.

Ciśnienie rozkurczowe: 60 [mmHg]. Drugi pomiar: . .Częstotliwość pulsu: 50 [1/min].Oszacowane przez program wartości ciśnienia oraz pulsu dla powyższej rejestracji: .Ciśnienie skurczowe: 100 [mmHg]. .

w zastosowanej metodzie wynikają głównie z: . Leszek Filipczyński.Ciśnienie rozkurczowe: 58 [mmHg].sposobu i progu detekcji.„Biopomiary” – prof. Władysław Torbicz.bloodpressure.osobniczych właściwości sygnału składowej zmiennej ciśnienia.com . . . inż. . . Literatura . . dr hab.Ciśnienie skurczowe: 103 [mmHg]. .Internet – www. .Oszacowane przez program wartości ciśnienia oraz pulsu dla powyższej rejestracji: .sposobu przetwarzania w czasie rzeczywistym sygnału ciśnienia.„CASSY® Lab Manual (524 202)”. dr inż. .Częstotliwość pulsu: 48 [1/min]. doc.sposobu ustawienia i sterowania zaworem zmniejszającym ciśnienie.zastosowanych empirycznych algorytmów na obliczanie wartości ciśnienia skurczowego i rozkurczowego. Trudności w interpretacji wyników pomiaru bezinwazyjnego. Zwykle stosuje się skokowe upuszczanie powietrza.

galwaniczna reakcja skóry jest jednym z najprostszych i solidnych metod stosowanych w biologicznym sprzężeniu zwrotnym. odruch skórno-galwaniczny . Aktywacja autonomicznego układu nerwowego idzie w parze z pobudzeniem fizjologicznym. tym samym wyjaśniając fizjologiczny aspekt tego zjawiska. Prace Fere’a i Tarchanova pozostawały zapomniane przez wiele lat.jest to miara zmian oporu elektrycznego skóry. odkrył. Kilka lat wcześniej niemiecki badacz. Niektórzy wskazują na odkrycie przez Galvaniego istnienia procesów elektrycznych w czynnościach nerwów i mięśni. 4. Najpierw w roku 1879. Pomimo tego że jest nieskomplikowana w stosowaniu. Galvanic Skin Response). Technika pomiaru: Stosowane są dwie techniki pomiaru przewodnictwa elektrycznego skóry: 4. GSR wykorzystywany jest w badaniu poligrafem a także jako biofeedback czyli biologiczne sprzężenie zwrotne . a badania Fere’a uznano za pierwsze stwierdzenie na temat teorii pobudzenia. Reakcja skórno-galwaniczna: Reakcja skórno-galwaniczna . 3. Zastosowanie: Zmiany GSR traktowane są niekiedy jako objaw przeżywania emocji i wykorzystywane m.POMIAR REZYSTANCJI SKÓRY Wprowadzenie teoretyczne 1. Opór maleje wraz ze zwiększeniem się potliwości skóry. można uzyskać wiele psychofizjologicznych parametrów. przewodnictwo skórne. Historia GSR: Trudno jest precyzyjnie ustalić kiedy rozpoczęła się era biologicznego sprzężenia zwrotnego. reakcja elektrodermalna. dostarcza dość złożonych danych. używając historycznego terminu. Hermann.dostarczanie człowiekowi informacji zwrotnej („feedback”) o zmianach jego stanu fizjologicznego. kolega Vigouroux. reakcja psychogalwaniczna. Romain Vigouroux zmierzył rezystancję skóry w kilkunastu przypadkach znieczulicy histerycznej . że GSR jest powiązane z czynnością gruczołu potowego. Nagłe zmiany w rezystancji skóry były postrzegane w owym czasie jako źródło artefaktu i budowano nawet specjalne urządzenia. W 1888 roku. Do roku 1840 powszechnie uważano procesy elektryczne zachodzące w ciele stanowiły podstawę dla wyjaśnienia choroby oraz stawianie diagnoz i przepisywanie terapii. W 1889 rosyjski badacz Ivan Tarchanov był w stanie wykazać. Rejestrowanie zmian w oporze elektrycznym skóry w trakcie przepływu słabego prądu elektrycznego (metoda Féré'go). w wykrywaniu kłamstwa. co z kolei jest związane z aktywacją autonomicznego układu nerwowego w organizmie. co szybko skierowało badania na zastosowanie elektryczności w medycynie. reakcja elektryczna skóry. że czynność umysłowa może powodować zmiany w GSR. 2. zanotował zmiany w rezystancji skóry po stymulacji fizycznej. Chatles Fere . które stanowiły część metodologii badań nad elektrofizjologią. w związku z czym zmiany w oporze . Rezystancja skóry lub.1. które miały kontrolować lub stłumić te zmiany. z których . Do roku 1870 stworzono skomplikowaną aparaturę i procedury .in. W 1915 roku proces ten został nazwany galwaniczną reakcją skóry (GSR).GSR (ang.

EKG i inne mięśnie . Urządzenie może być wykorzystane np.EMG ) wytwarza własne pole elektryczne. złości. serce . 4.EEG. a także innych zabezpieczeń ( unikać przypinania elektrod po przeciwnych stronach ciała co może doprowadzić do przepływu prądu zakłócającego pracę serca ) aby uniknąć porażeń. lęku. Skóra podobnie jak inne narządy (np. Opis eksperymentu pomiarowego: Rezystancja skóry jest podatna na zmiany związane z czynnikami zewnętrznymi. . Możliwe jest rejestrowanie prądu wytwarzanego przez ciało (metoda Tarchanoffa). wtórnikami separującymi. Wynik pomiaru przedstawiany jest zawsze jako konduktancja skóry G=1/R [S]. Zazwyczaj stosuje się elektrody posrebrzane lub aluminiowe przymocowywane do palców ( wskazującego i dużego ) rzepami.5V co musi być uwzględnione w układnie pomiarowym. Ważną rzeczą w tego typu układach jest stosowanie niskich napieć. Opis modułu CASSY: W czasie zajęć posługujemy się modułem CASSY-E 524 048 wraz ze współpracującą z nim stacją bazową oraz oprogramowaniem. Również odpowiedni dobór elektrod znacząco wpływa na jakość pomiaru. 6. mózg .elektrycznym skóry mogą oznaczać przeżywanie emocji (np. 6. do obserwowania efektu treningu autogenicznego lub obserwacji efektu zaskoczenia. Przykładowe rozwiązania układowe: Konduktancja skóry ludzkiej jest liniowa tylko dla napieć poniżej 0.). Otrzymany w czasie eksperymentu wynik pomiaru oraz jego przebieg w czasie nie mają wartości w sensie medycznym i nie powinny być wykorzystywane w monitorowaniu zdrowia pacjenta. 50 Hz . stresu itp. wzmacniaczem i biernym filtrem dolno przepustowym o częstotliwości granicznej ok. 5. pobudzenia seksualnego.2. Sygnał następnie jest przekazywany na wejście przetwornika A/C. Poniżej został zaproponowany przykładowy układ z mostkiem wheatstone-a.

Wykonanie ćwiczenia Należy włączyć wtyczkę z modułu do pomiaru rezystancji do złącza A na urządzeniu bazowym CASSY I podłączyć elektrody do końców palców wskazującego i środkowego. Zatrzymanie pomiaru poprzez wciśnięcie klawisza F9. Należy przetestować wpływ czynników zewnętrznych na zmianę rezystancji skóry. Przeprowadzenie eksperymentu: Uruchomienie w trybie MS-DOS programu skin.3. dłoń powinna spoczywać płasko. . Przykładowe wyniki eksperymentu: Na powyższym przebiegu została przedstawiona zmiana konduktancji skóry w funkcji czasu. Jak widać około 26s – następuje pobudzenie obiektu badanego czynnikami zewnętrznymi ( w tym przypadku był to ból ) co skutkuje zmianą rezystancji skóry.exe z katalogu CASSY\REZYSTAN Zapoznanie się z opisem do programu Dostosowanie zakresu pomiarowego Rozpoczęcie pomiaru poprzez wciśnięcie klawisza F9.

edu/courses/ee476/FinalProjects/s2006/hmm32_pjw32/index.Opracowanie wykresu: W czasie ćwiczenia należy zarejestrować przebieg kondunktancji skóry.html . a następnie opracować go.verim.Biosignal Analysis and Medical Imaging Group – University of Kuopio .cornell. analizując zmiany na wykresie pod kątem zaobserwowanych zmian czynników zewnętrznych wpływających na badany obiekt.http://instruct1.ch/PL/ . czy też przenika skórę i przebiega w tkankach miękkich? Literatura .Materiały CASSY – LAB . Należy również zastanowić się jak w czasie pomiaru zamyka się ścieżka prądowa pomiędzy elektrodami: czy po skórze.http://www.cit.

Zmiany prądu mogą być mierzone z zewnątrz. trójkąt Einthoven'a. wzmacniane i kreślone w funkcji czasu. które przekazują sygnał elektryczny skurczu przedsionka do komory serca.POMIAR EKG Wprowadzenie teoretyczne Pomiar EKG czyli pomiar badania aktywności serca. skurcz oraz dalsza repolaryzacja jest nieprzerwanie powtarzanym procesem. chorobach przedsionków i komór. stosowana metoda Einthovena (3 elektrody pomiarowe na 3 kończynach + jedna elektroda odniesienia). Potencjał na elektrodach ulega zmianie za każdym razem kiedy różne komory serca kurczą się. wykrywa uszkodzenia serca powstałe w wyniku przebytych chorób. stymulatora serce (węzeł zatokowo przedsionkowy). Dzięki krzywej EKG lekarz uzyskuje o różnego rodzaju arytmiach. W związku z dużą liczbą komórek. Nieznaczne opóźnienie w przekazywaniu pobudzenia zapewnia. Na podstawie zapisu EKG można również ocenić wielkość komór serca. wygenerowane napięcie może być wykryte dzięki elektrodom umieszczonym na ciele. który powoduje przepływ małych prądów przez sąsiadujące ze sobą spolaryzowane i niespolaryzowane komórki. Metody podłączania elektrod na ciele badanego. w wyniku czego linie prowadzone prostopadle z każdego ze środków trzech boków. Podczas spoczynku komórki mięśnia sercowego są spolaryzowane tzn. − Odprowadzenie I – różnica potencjałów pomiędzy elektrodami lewa i prawa ręka. przetną się w środku trójkąta. Komory serca są elektrycznie izolowane od przedsionków. dlatego krew ma wystarczający czas na przepływ od przedsionka do komory. które pozwalają na bardzo szybkie przewodzenie bodźca. (włókna Purkinjego). Każdemu pobudzeniu mięśnia sercowego towarzyszą zmiany napięcia elektrycznego rozchodzące się od jednej komórki mięśniowej do drugiej. Komórki mięśnia sercowego mogą depolaryzować bez oddziaływania z zewnątrz tj. W przypadku EKG. Pomiar EKG jest graficzną reprezentacją mierzonych prądów. Pomiędzy pierwszymi trzema elektrodami wykroje się pomiarów różnicy potencjałów w mV. Węzeł ten jest zlokalizowany w prawym przedsionku serca. Dwa przedsionki kurczą się prawie w tym samym momencie z powodu szybkiego przewodzenia bodźców pomiędzy komórkami. Węzeł przedsionkowo-komorowy przesyła depolaryzację przez specjalne włókna (pęczek HIS'a) do komór. Podłączenie 3 dwubiegunowe kończynowe Einthoven'a Są one umieszczone na ciele badanego: prawa i lewa ręka. że komora nie kurczy się w tym samym momencie co przedsionek. lewy i prawy goleń. reprezentujące zerowy potencjał. jest nieznaczna różnica potencjałów pomiędzy błoną wewnątrz komórki a błoną zewnętrzną. a elektrodą lewa ręka. Tylko w jednym miejscu znajduje się grupa komórek. Elektrokardiogram (EKG) jest to zarejestrowana aktywność serca przy pomocy elektrod podłączonych do kończyn i do skóry klatki piersiowej na odpowiedniej wysokości. W ściance mięśniowej komory znajdują się inne włókna. − Odprowadzenie II – różnica potencjałów pomiędzy elektrodą lewa goleń. − Odprowadzenie III – różnica potencjałów pomiędzy elektrodą lewa goleń. Następnie napięcia ta są wzmacnianie i umieszczane na diagramie. samorzutnie. który w założeniu jest trójkątem równobocznym. Ustawienie elektrod w ten sposób pozwala na zbadanie przebiegu bodźców elektrycznych przez różne części serca. Trzy pierwsze elektrody tworzą tzw. a elektrodą na prawa ręka. które depolaryzują jako pierwsze naszą miano tzw. Depolaryzacja. Komórki. .

. 2) przedstawiony został sposób umieszczenia elektrod przed sercowych Wilson'a.(Rys. Na poniższym rysunku (Rys. − Odprowadzenie aVF – lewa goleniu. Podłączenie 3 jednobiegunowe kończynowe Goldberger'a Z tych elektrod dokonujemy pomiaru następujących wzmocnionych sygnałów: − Odprowadzenie aVR – prawa ręka. V6 – elektroda w lewym piątym międzyżebrzu w linii pachowej środkowej lewej. − Odprowadzenie aVL – lewa ręka. Połączenie razem 3 wyżej wymienionych odprowadzeń kończynowych daje teoretycznie wypadkowy potencjał równy 0. Podłączanie 6 jednobiegunowych przed sercowych Wilson'a • • • • • • V1 – elektroda w prawym czwartym międzyżebrzu przy brzegu mostka. V2 – elektroda w lewym czwartym międzyżebrzu przy brzegu mostka. V3 – elektroda w połowie odległości pomiędzy elektrodami V2. (Rys.obojczykowej lewej.2) Sposób podłączenia elektrod metodą Wilson'a. V4 – elektroda w lewym piątym międzyżebrzu w linii środkowo . a V4. V5 – elektroda w lewym piątym międzyżebrzu w linii pachowej przedniej lewej. a kolejne elektrody połączyć z biegunem dodatnim galwanometru. Ten wspólny punkt można połączyć z ujemnym biegunem galwanometru.1) Sposób podłączenia według metody Einthoven'a.

komorowego doprowadza do nieznacznego pulsu oznaczonego jako fala Q. Następnie EKG powraca do stanu początkowego. Dla oceny przebiegu EKG. − duża wartość współczynnika CMRR (>80 dB przy 50 Hz). Sekwencja od fali P poprzez zespół fal QRS oraz falę T stanowi jeden cykl pracy serca. Później natychmiastowo pojawia się szybki wzrost (fala R) i kolejny spadek poniżej linii izoelektrycznej (fala S). Fala P trwa około 0. 3) Przebieg krzywej EKG.Jak interpretować krzywą EKG Na rysunku numer 3 (poniżej) przedstawiony został przebieg krzywej EKG wraz z zaznaczonymi charakterystycznymi punktami. Przez ten czas węzeł przedsionkowo . W przypadku pomiarów EKG napięcie odniesienia stanowi wartość średnią z napięć na wszystkich elektrodach. Aparatura pomiarowa Wymagania. który ma miejsce podczas depolaryzacji oraz skurczu komór.05 s. Tor pomiarowy. Czas trwania tej fali może być zmierzony przez zbadania różnicy pomiędzy tymi dwoma liniami. Liczba cykli na minutę stanowi wartość tętna serca. W wielokanałowych pomiarach (jak to ma miejsce w pomiarach EKG) mierzona jest różnica pomiędzy każdą z elektrod i napięciem odniesienia. Depolaryzacji węzła przedsionkowo . − duża różnicowa impedancja wejściowa (>10MOhm przy 50 Hz). Trzy ostanie fale są nazywane zespołem QRS. Po krótkiej chwili następuje repolaryzacja komórek i odpowiedni prąd powoduje falę narastającą zwaną falą T. (Rys. na początku oraz na końcu fali P umieścić można pionowe linie. − taka sama wartość impedancji wejściowej dla wszystkich wejść. Fala P jest wynikiem depolaryzacji oraz skurczem przedsionka. . które musi spełniać układ do pomiaru biopotencjałów (wymagania te są podyktowane przez rodzaj zastosowanych elektrod): − bardzo duża wspólna impedancja wejściowa (>100MOhm przy 50 Hz). − dodatkowa redukcja napięcia wspólnego. − ekranowane doprowadzenia wejść.komorowy przesyła pobudzenie poprzez pęczek HIS'a oraz włókna Purkinje'go do komór. W typowym EKG pierwsze odchylenie od tej linii to jest małe wychylenie ku górze. Następnie EKG wraca do poziomu linii izoelektrycznej.

elektroda i wspólna impedancja wejściowa konwertują napięcie wspólne w napięcie różnicowe. Uzyskuje się bardzo wysoką wartość współczynnika CMRR bez konieczności stosowania precyzyjnego dostrajania rezystancji. Wzmacniacz ten powinien mieć wzmocnienie jednostkowe w zakresie częstotliwości do kilku MHz aby zapewniona mogła być stabilna praca wzmacniaczy.przepustowe). Wzmocnienie sygnału podawanego na ekran wynosi około 0. że udział szumów w mierzonym sygnale jest nieznaczny. Dzięki temu wartość sygnału w ekranie stanowi 99% wartości średniej. 4) Schemat układu stosowanego do pomiarów EKG.Poniżej przedstawiony został schemat układu stosowanego do pomiarów EKG (dodatkowo wyposaża się go w odpowiednio dobrane filtry dolno. Obwód ochronny: Każdy z ekranów wraz z ekranem na wejściu z elektrody umieszczonej na prawej nodze są podłączane do jednego wzmacniacza (wzmacniacz oddzielający). Aby skompensować pojemność wejść odwracających stosowane są kondensatory C f w wartość równej pojemności wejściowej. Obwód podłączany do prawej elektrody prawej nogi: . (Rys. wskutek czego poprawiona zostaje stabilność układu ochronnego oraz uzyskujemy redukcję pików w odpowiedzi częstotliwościowej. Sygnał w ekranach powinien to być sygnał będący średnią sygnałów wejściowych. Wzmocnienie sygnałów różnicowych powoduje. jak że różnica w impedancjach skóra . Wartość średnią uzyskuje jako wartość średnią napięć z wejść odwracających wzmacniaczy. Wysoka oraz równa impedancja wspólna wszystkich wejściowa na wszystkich kanałach jest bardzo ważną cechą.oraz górno .99. Brak wzmocnienia sygnałów wspólnych daje możliwość likwidacji napięcia wspólnego prawie o tak dużej wartości jak wartość napięcia zasilania.

Układ ten pozwala na dużą redukcję wartości napięcia wspólnego poprzez zmniejszenie różnicy napięcia pomiędzy pacjentem a wzmacniaczem. a) Elektrody chlorosrebrowe Ag – AgCl − srebro pokryte chlorkiem srebra. Dodatkowo baterie dostarczają napięcie zasilające mniej zakłócone niż ma to miejsce przy zasilaniu transformatorem. a ziemią poprzez zastosowanie dużej wartości rezystancji R0 (kilka MΩ) i małej wartości kondensatora w sprzężeniu zwrotnym C fb (< 1nF). lub potencjały małe i stabilne. Zwykle osiąga się redukcję od 10 do 50 dB. − nie jest konieczne stosowanie żelu lecz wtedy zwiększona jest rezystancja złącza i elektrody. Do zakłóceń wewnętrznych zalicza się aktywność elektryczną mięśni szkieletowych oraz wolno zmienny dryft sygnału spowodowany oddychaniem oraz i zmianami rezystancji elektrod pomiarowych. Dodatkowy wzmacniacz podłącza pacjenta pod to samo napięcie co napięcie wspólne wzmacniacza. przyklejana nakładką adhezyjną lub przyciskana opaską sprężystą. − połączenie z aparaturą przez folię Ag lub Al. aseptyczność.Podczas gdy jest zbyt duża różnica impedancji pomiędzy elektrodami i wejściami wtedy aby zlikwidować efekt dzielnika napięciowego podłącza się prawą nogę przez odpowiedni obwód. Kcl. − dobra przewodność. c) Elektrody z przewodzących polimerów − przewodzące i adhezyjne. − brak potencjałów na styku skóra – elektroda. − możliwość wielokrotnego stosowania. − dobre właściwości mechaniczne: trwałe przyleganie. Amplituda ta jak i impedancja ciała człowieka (pomiędzy sercem oraz elektrodami) w wyniku małych wartości są narażone na silne zakłócenia. Zakłócenia te dzielą się na dwie grupy: zakłócenia zewnętrzne (związane z zakłóceniami pola elektromagnetycznego pochodzącymi od urządzeń elektrycznych i sieci energetycznej) oraz zakłócenia wewnętrzne. − połączenie z skórą: żel przewodzący z NaCl. − stabilny potencjał złącza Ag-AgCl. Zakłócenia Pomiar EKG wiąże się z pomiarem niewielkiej amplitudy potencjałów EKG. a więc może on być wykorzystane w tym układzie. − dobre połączenie przy pomiarach w ruchu. Sygnał wykorzystywany we ekranach różni się niewiele od wartości napięcia średniego. − połączenie z skórą: żel przewodzący z NaCl. − elastyczna powierzchnia. Elektrody Pożądane właściwości: − dobre przewodzenie (przenoszenie napięcia). b) Elektrody platerowane złotem Au − metal (np. − bardzo dobra przewodność. Dodatkowo układ ten pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa pomiaru podczas pomiarów w układzie nieizolowanym poprzez zwiększenie impedancji między pacjentem. Ag) platerowany złotem (cienka warstwa). łatwość czyszczenia. Zasilanie: Zasilanie przez zastosowanie transformatora wprowadza dodatkowe pojemności pojawiające się w izolacji transformatora. − konstrukcja: zwykle dyskowa. − brak potencjałów na złączu. Sygnał wejściowy tego układu powinien być średnią sygnałów wejściowych. brak ruchów względem skóry. od około 1 do 5 mV. Zakłócenia te w przeciwieństwie do zakłóceń zewnętrznych są trudne do wyeliminowania z powodu przypadkowości sygnału pochodzącego od zakłóceń mięśniowych oraz z powodu szerokiego widma . Zastosowanie baterii daje mniejszą pojemność pasożytniczą w związku z czym jest mniejsze napięcie wspólne. Kcl.

artefakty ruchowe (związane ze spięciami mięśni). 5) Filtr do likwidacji zakłóceń od sieci energetycznej.5 Hz). (Rys. . c) zakłócenia dolnopasmowe − niskie częstotliwości. a) Sygnały pochodzące od sieci energetycznej (50 Hz ± 0. 6) Filtr do likwidacji zakłóceń dolno-pasmowych.częstotliwościowego pokrywającego widmo sygnału elektrokardiograficznego. b) zakłócenia górnoprzepustowe − indukcyjne: radiowe. 4) (Rys. poniżej przedstawiony został układ z zastosowaniem filtru wąskopasmowego (Rys. − powodują zmianę sygnału w czasie. Zakłócenia mięśniowe najczęściej występują podczas spoczynkowego badania i są spowodowane nawet niewielkim napięciem mięśni. − powodują zmianę widma sygnału. od zasilaczy impulsowych. − − charakteryzują się wąskim widmem częstotliwościowym skoncentrowanym wokół 50 Hz.

Po dokonaniu ustawień zakresów można przystąpić do pomiarów przez wybranie opcji „Record new measurement” <F1> i następnie wybranie elektrod pomiędzy którymi wyświetlane jest na wykresie napięcie.Wykonanie ćwiczenia Pomiar EKG za pomocą przyrządu CASSY. − klawisz <Alt + F1> powoduje wyświetlenie wartość średniej przebiegu. − klawisz <F1> powoduję wyświetlenie linii oznaczającej wartość średnią z przebiegu.EXE. W tym celu należy wybrać z menu opcję „Select messurement range” <F2> i podać zakres pomiarowy (zakres wprowadzanych liczb wynosi od 0. Następnie należy umieścić elektrody na ciele pacjenta w następującym porządku: − prawe ramię – elektroda czerwona. Badan osoba powinna być zrelaksowana i w pozycji rozluźnionej. Został on stworzony wyłącznie w celu demonstracji i zilustrowania sposobu pomiaru EKG. służący do pomiaru EKG znajduje się w katalogu .. Pomiar Przed przystąpieniem do pomiaru należy ustawić zakres pomiarowy badanych napięć oraz czas pomiaru. − klawisz <F6> wyświetla siatkę. Przygotowanie do pomiaru. W celu ustawienia czasu pomiaru należy z menu wybrać opcję „Select measurement time” <F3> o podać czas pomiaru (zakres wprowadzanych liczb wynosi od 5 do 999s). w przeciwnym wypadku sygnał EKG może być przekłamany w związku z występowaniem potencjałów mięśni szkieletowych. − lewa goleń – elektroda zielona. Po każdym użyciu elektrody należy przeczyścić.. Opracowanie wyników pomiarów a) Wyświetlenie wartości pomiarowych w tabeli. W celu zredukowania rezystancji skóry. − prawa goleń – elektroda czarna. − lewe ramię – elektroda żółta. nie mają żadnego znaczenia medycznego i nie powinny być stosowane w celu diagnostyki stanu naszego zdrowia. rozprowadzony na elektrodach oraz ciele w punktach podłączenie elektrod (w ćwiczeniu używa się elektrody jednorazowe które nasączone są już specjalnym żelem). . Następnie należy spryskać elektrody oraz punkty pomiarowe na ciele specjalnym spray'em dezynsekcyjnym. − z menu wybieramy opcję „Evaluate in graph” <F6>. b) Wyświetlenie rezultatu pomiarów na grafie.1 do 1). Wstęp Program firmy CASSY.\CASSY\EKG\ECG. zaleca się stosować żel. − z menu wybieramy opcję „Output measurement values” <F5> i następnie „Values in table form”. Uzyskane za jego pomocą wyniki pomiarowe. Oprzyrządowanie pomiarowe W celu dokonania pomiaru wymagane jest użycie przystawki pomiarowej „ECG/EMG box (524 049)” i podłączenie jej do wejścia A stacji pomiarowej CASSY. używając do tego celu papierowego ręcznika w celu uniknięcia osadów solnych na elektrodach po wyschnięciu żelu.

C. A. Peper. należy przekonwertować zapisane pliki do postaci tekstowej. 7) Przykładowy wynik pomiaru EKG (metoda EKGII).„High Quality Recording of Bioelectric events II: A low-noise.EXE. MettingVanRijn. A.biosemi. Grimbergen. theory and practice”: A. Matlab.„CASSY® Lab Manual (524 202)” .„High Quality Recording of Bioelectric events I: Interference reduction. Dane pomiarowe eksportowane są w postaci plików o unikalnym rozszerzeniu *. Po konwersji utworzony zostanie plik o tej samej nazwie co plik pierwotny lecz o rozszerzeniu *. zawierającej tabele wyników pomiarowych. (Rys.„Zastosowanie filtracji nieliniowej w dziedzinie transformaty falkowej do redukcji zakłóceń mięśniowych w sygnale elektrokardiograficznym – streszczenie rozprawy doktorskiej”: mgr inż.com/publications/artikel4. Metting van Rijn.biosemi.htm) .com/publications/artikel3. Na rysunku nr 7 przedstawiony został wynik pomiaru EKG przy wybraniu opcji pomiaru EKGII.c) Zapisywanie oraz wgrywanie wyników pomiarów – wybór odpowiedniej opcji z menu „Disk operation” <F9>. C.dte..asc. (http://www. A. C.htm) .\CASSY\ASCTRANS. W celu konwersji wyników do pliku tekstowego należy po uruchomieniu pliku ”ASCTRANS. Piotr Romaniuk . Konwersji tej dokonujemy przy pomocy programu znajdującego się w głównym katalogu . (http://www. low-power multichannel amplifier design”: A. W celu ich opracowania w innym środowisku takim jak np. Grimbergen. A. Literatura . Peper. C..EXE” wpisać ścieżkę oraz nazwę pliku do którego zostały zapisane wyniku pomiarów.

wymagania. źródła błędów przy pomiarze ciśnienia. . metody oraz zastosowania pomiaru rezystancji skóry. zakłócenia w pomiarze EKG. pomiar rezystancji skóry.WYMAGANE WIADOMOŚCI Metody pomiaru ciśnienia tętniczego krwi. pomiar EKG. które musi spełniać układ do pomiaru biopotencjałów. tony Korotkowa.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful