Geodezyjne pomiary szczegó owe Wyk adowca: Andrzej Klimczak, pok. 209b II pi tro bud.

M obok 212G rozk ad wicze , wyk adów i podst. literatur z tego przedmiotu. 2 prace semestralne w ramach wicze wykonujemy i oddajemy przed ko cem semestru:

1) Nauczy si pisa technicznie blok A4 pismo techniczne, wype ni i odda osobom prowadz cym wiczenia; 2) Kompleksowe obliczenia, projekt obliczeniowy tylko przy u yciu kalkulatora, dla ka dego inny temat. Dostaniemy pod koniec miesi ca. W necie przewodnik do wykonania tego wiczenia. Geodezyjny strój ochronny ó te kamizelki odblaskowe (5z ), obowi zkowe na ka de wiczenia.

Kalkulator zawsze ze sob ! Naukowy! W ci gu dwóch tygodnie b d opublikowane terminy konsultacji z prowadz cymi.

Geodezja gr. geo ziemia, daiomai dzieli . Polskie prawo: ka da inwestycja wymaga obecno ci geodety od pocz tku do ko ca. Geodezja zajmuje si :
y y y

Wyznaczaniem kszta tu i wielko ci jej cz ci lub ca o ci Sporz dzaniem map geodezyjnych Wykorzystaniem pomiarów geodezyjnych do ró nych prac in ynierskich i gospodarczych

Cztery etapy prac geodezyjnych:
y

y y y

Prace przygotowawcze w ka dym powiecie przy starostwie powiatowym znajduje si O rodek Dokumentacji Geodezyjno-kartograficznej. Gromadzi si tam wszystkie dokumenty wykonywane przez geodetów na terenie powiatu. Nawi zuje si kontakt z tym o rodkiem w celu zapoznania si z pracami innych geodetów. Prace polowe (pomiary w terenie) przy pomocy instrumentów geodezyjnych wykonuje si pomiary. Prace obliczeniowe przelicza si wyniki wykonane podczas prac pomiarowych. Prace graficzne (kartograficzne) wykonywanie map lub innych opracowa w oparciu o wykonane obliczenia.

Prace musz by jednolite, wykonywane wg tego samego schematu na ca ym obszarze Polski i UE. Geodezj dzielimy na: 1) Geodezj wy sz na kuli lub elipsoidzie 2) Geodezj na p aszczy nie (ni sz , miernictwo)

Inny podzia geodezji z rozró nieniem na pomiary:
y y y

Pomiary sytuacyjne p aszczyzna dwuwymiarowa, x i y Pomiary wysoko ciowe Pomiary sytuacyjno-wysoko ciowe

Osie geodezyjne w uk adzie kartezja skim: x pó noc y wschód h wysoko

Podstawy jednolito ci prac geodezyjnych: 1) Jednolity system miar (uk ad SI) 2) Jednolity pa stwowy system odniesie przestrzennych, przeliczany wzajemnie z innymi systemami: a. Jednolity pa stwowy system odniesie przestrzennych:  Geodezyjny uk ad odniesienia okre laj cy geometryczne i geofizyczne parametry Ziemi, s u cy do wyznaczania wspó rz dnych geograficznych geodezyjnych  Uk ad wysoko ci, w którym wyznacza si wysoko ci punktów wzgl dem przyj tego poziomu powierzchni odniesienia  Uk ady wspó rz dnych p askich prostok tnych oznaczone symbolami 1992 dla map w skalach 1:10 000 i mniejszych oraz 2000 dla mapy zasadniczej b. Uk ad wspó rz dnych p askich prostok tnych oznaczone symbolem 1965 oraz lokalne uk ady, które mog by stosowane do 31 grudnia 2009r. 3) Instrukcje techniczne okre laj ce standardowe cechy produktu (dok adno , sk ad, form ) normalizacja pracy na podstawie ustaw i rozporz dze . Ka dy geodeta musi zda pa stwowy egzamin o nadanie uprawnie geodezyjnych. Wtedy podpisywane dokumenty otrzymuj moc prawn . Do zdania takiego egzaminu potrzebna jest wiedza na temat: kodeksu pracy, ustaw, ogólnego prawa. Instrukcje techniczne dziel si na grupy O , G , K . O ogólne zasady wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych (O-1/O-2), zasady kompletowania dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej oraz prowadzenia pa stwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (O-3/O-4). Pozosta e instrukcje przechodz zmiany i zostan uchwalone na nowo decyzj sejmu. Odst pstwa od stosowania typowych metod, narz dzi i materia ów s dopuszczalne, pod warunkiem zachowania standardowych cech prac, przede wszystkim dok adno ci.

W pomiarach wysoko ciowych punktem odniesienia jest geoida powierzchnia. której licznik jest równy 1 a mianownik jest liczb okr g i mówi nam o tym jaki jest stosunek odcinka na mapie do tego samego odcinka w terenie. Pod nim znajduje si znak podziemny po o ony w jednej osi. bierze pocz tek w punkcie styku morza z l dem. Markowanie tymczasowy proces utrwalenia punktów w terenie.m.p. Skala mapy jest to liczba przedstawiona w postaci u amka. 1/M = dm/dt 1/M2 = pm/pt M mianownik d d ugo odcinka p powierzchnia Obiekty na mapie pokazuje si w skali lub za pomoc znaków umownych zawartych w instrukcji technicznej K-1. Pomiary sytuacyjne Pomiar sytuacyjny zespó czynno ci technicznych pozwalaj cych na okre lenie kszta tu. Podstaw pracy geodety jest okre lanie zale no ci mi dzy pomiarami dokonanymi w terenie.jest to pomiar rz dnej i odci tej mierzonego punktu sytuacyjnego wzgl dem linii pomiarowej. 2) Przedmiotem pomiarów sytuacyjnych s szczegó y terenowe wykazane w instrukcji technicznej K-1 i pokazujemy je przy pomocy znaków umownych. która w ka dym swoim punkcie jest prostopad a do si y ci ko ci. równie z wyrytym krzy em. Punkty osnowy geodezyjnej to ogólnie przyj te punkty odniesienia. Stabilizacja czynno umieszczania na sta e punktów w terenie. .Wygl daj one jak 70-centymetrowe ci te graniastos upy trójk tne zakopane w ziemi. a geoida n. Co podlega pomiarowi: 1) Pomiarowi podlegaj szczegó y terenowe trwale zwi zane z gruntem w sposób nienaturalny. Pomagaj one okre li wspó rz dne w jednolitym systemie dla ca ej Polski. na któr rzutujemy dany punkt. P aszczyzny te mog si znajdowa na ró nych wysoko ciach. Punkty osnowy geodezyjnej sztuczne punkty sytuacyjne których wzajemne po o enie okre lamy przy pomocy pomiarów geodezyjnych. metoda rz dnych i odci tych). wielko ci i wzajemnego po o enia szczegó ów terenowych umo liwiaj cych przedstawienie ich obrazów w rzucie prostok tnym na powierzchni odniesienia (dla ma ych obszarów p aszczyzna) w odpowiedniej skali (wg instrukcji G-4). Metody pomiarów sytuacyjnych: 1) Metoda ortogonalna (metoda domiarów prostok tnych.

K punkty osnowy S1. Miary zasadnicze: y y rz dne odleg o ci szczegó u sytuacyjnego od linii pomiarowej liczona wzd u prostopad ej odci te odleg o ci od pocz tku linii pomiarowej do rzutu szczegó u na lini pomiarow Miary kontrolne: y y y czo ówki odleg o ci pomi dzy dwoma pomierzonymi punktami podpórki przed u enia Miara bie ca kolejne nast puj ce po sobie miary wzrastaj ce. o ówkiem. Teodolity Teodolity ze wzgl du na dok adno y y y dzielimy na: Teodolity precyzyjne (sekundowe) Teodolity techniczne (dziesi tki sekund) Teodolity budowlane (minuty) Uk ad osiowy teodolitu: y y y y y y v-v o obrotu instrumentu h-h o obrotu lunety c-c o celowa lunety l-l o libelli alidadowej o-o o pionu optycznego p p aszczyzna g ówna libelli pude kowej O celowa jest to linia cz ca rodek krzy a kresek z rodkiem optycznym obiektywu. Galileo [EU]) (potrzebny otwarty horyzont) Szkice wykonywane r cznie. systemy GPS [USA]. S2 punkty mierzone 2) Metoda biegunowa jest to pomiar k ta pomi dzy kierunkiem do szczegó u sytuacyjnego a kierunkiem linii pomiarowej oraz odleg o ci do szczegó u sytuacyjnego. 3) Metoda nawigacji satelitarnej(metoda GPS. Glonas [RUS]. . rozpoczynaj ce si zerem a ko cz ce si miar ko cow .P. Pikieta punkt poddawany pomiarowi. mniej wi cej w skali.

cc _|_ hh (kolimacja): a. czyli dopuszczalna ró nica (Okl (Okp + 200g)) 2m0 st d k=((Ok[+200g) Okp)/2 d. odczyt ko a poziomego przy kole lewym b. b d kolimacji b dy nieusuwalne. ale mo liwe do wyeliminowania: o nieprostopad o osi poziomej obrotu lunety (h-h) do pionowej osi obrotu instrumentu (v-v) tzw. odczyty powinny ró ni si o k t pó pe ny. O2) na acie w dwóch po o eniach lunety d. inklinacja. p _|_ vv 2. odczyt ko a poziomego przy kole prawym c. kpsk _|_ vv (kreska pozioma siatki krzy a) Po ow wychylenia reguluje si rubkami rektyfikacyjnymi. ll _|_ vv 3. nieregularno podzia u limbusu b dy nieusuwalne i nie mo liwe do wyeliminowania: o wichrowato osi obrotu alidady i limbusu Dwa rodzaje grup b dów: y y b dy osiowe b dy ustawcze zwi zane z czynno ciami ustawczymi: o b d libell Sprawdzenie i rektyfikacja teodolitów Warunki osiowe: 1. wysoki cel b. czyli mimo rodowe osadzenie alidady wzgl dem limbusu. oo || hh 6. nieprostopad o osi celowej (c-c) do poziomej osi obrotu lunety (h-h) tzw. odchy ka dopuszczalna do 3mm e. rektyfikacja poziomymi rubkami krzy a kresek na odczyt O=(Okl+200g Okp)/2 Pomiar k ta poziomego w dwóch po o eniach lunety eliminuje b dy kolimacji i inklinacji! 5. odczyty (O1. mimo ród alidady. pod punktem celu ata c. a po ow rubkami ustawczymi. które s zaprogramowane w konstrukcji instrumentu): o nieprostopad o osi libelli alidadowej (l-l) do pionowej osi instrumentu (v-v). . które mo na usun za pomoc rektyfikacji (usuni cie b dy poprzez wykonanie pewnych czynno ci technicznych. rektyfikacja rubkami rektyfikacyjnymi przy d wigarze lunety 4. mimo rodowe po o enie osi celowej. hh _|_ vv (inklinacja): a.B dy instrumentalne dzielimy na trzy grupy: y y y b dy.

 ¢   ¢ ¢   ¨   §  © ¢   ¦ ¦ ¦ ¢ ¦ ¦ 1 2 3 4 5 pp _|_ vv res a pozioma KK _|_ vv cc || ll cc _|_ vv ci g o kompensacji ¥ ¢ ¢ ¡¤ £ ¡ ¡  warune libelli pude owej warune siatki kresek warunek libelli warunek kompensatora warunek kompensatora o celowa pozioma  ¦ . Cec y lunety: G = tg /tg = / = d/D1 f1/f2 przy D-> . Y 2300 /G       y powi kszenie najistotniejsza cec a lunety.Sprawdze e re y acja niwe atorów 3 Metoda podwójnej niwelacji Elementy budowy niwelatorów i teodolitów Teodolit: y y statyw spodarka czona ze statywem przy pomocy ruby sprz gaj cej posiada trzy ruby ustawcze lub kliny (element wymienny libella rurkowa i pude kowa alidada cz teodolitu. Pole widzenia lunet geodezyjnyc waha si pomi dzy 1* a 2*. W lunetac geodezyjnyc stosujemy okulary o ogniskowej wypadkowej 7mm. Powi kszenie mo na wyznaczy przy pomocy aty niwelacyjnej odczytuj c z niej go ym okiem i uzbrojonym pionowe odcinki ograniczone kreskami dalmierczymi krzy a kresek. sytuacyjno-wysoko ciowyc . któryc ogniskowa wypadkowa ma najkrótsz ogniskow . Pole widzenia lunety jest odwrotnie proporcjonalne do powi kszenia lunety. które zwi kszaj ogniskow wypadkow oraz jako okular zespó 2 socz ewek skupiaj cyc . lunetka odczytowa) y y y y y Teodolit przyrz d s u cy do pomiaru k tów poziomyc i pionowyc . Powi kszeniem lunety nazywamy stosunek tangensa k ta pod jakim widzimy przez lunet obraz dalekiego przedmiotu do tangensa k ta widzenia pod jakim widzimy przedmiot ogl dany bezpo rednio (go ym okiem). Dlatego w lunetac geodezyjnyc stosujemy jako obiektyw zespó soczewek. Lunety geodezyjne maj powi kszenie od 15 do 50 . Im wi ksza ogniskowa obiektywu a mniejsza okularu tym powi kszenie lunety jest wi ksze. D1 f2   y pole widzenia jest to k t rozwarcia powierzc ni sto kowej utworzonej przez lizgaj ce si promienie po brzegac przys ony. w której znajduje si limbus oraz na której zamontowana jest luneta ruby ruc u leniwego oraz ruby zaciskowe luneta urz dzenia k tomiercze (limbusy ko a poziomego i pionowego. pomiarac osnów. znajduje zastosowanie w pomiarac sytuacyjnyc . d f1.

promie krzywizny od 0. jego dok adno ci i producenta instrumentu geodezyjnego.5 do 2m rurkowe (pod u ne) wype nione alkoholem lub eterem siarczanym. gdy patrzymy na przedmiot przez lunet E o wietlenie obrazu rzeczywistego utworzonego na siatkówce oka. St d te jasno wzgl dn lunet okre lamy jako stosunek: J = k* E /E Gdzie: E o wietlenie obrazu rzeczywistego utworzonego na siatkówce oka. który tworzy si na siatkówce oka ludzkiego. Libella jej przeznaczeniem jest doprowadzenie osi obrotu instrumentów geodezyjnych do po o enia pionowego. P ytka ta jest umocowana przy pomocy 4 rubek rektyfikacyjnych s u cych do jej regulacji.y jasno zale y od fizycznego punktu widzenia od o wietlenia E obrazu rzeczywistego. promie krzywizny od 10 do 100m.     . Siatki kresek we wspó czesnych teodolitach siatka kresek znajduje si na p ytce p asko-równoleg ej.85 J = k * R2/r2*G Gdzie: R promie czynnego otworu lunety r promie renicy oka ( rednio r = 1mm) G powi kszenie lunety Lub wyra aj c jasno J = (k * R2/r2*G)*100% procentowo w stosunku do jasno ci obrazu uzyskanej go ym okiem. p cherzyk z parów odpowiedniej cieczy. k = 0. Na tej p ytce jest wytrawiona siatka kresek w ró nej postaci zale nej od rodzaju instrumentu. Rozró niamy dwa rodzaje libell: y y pude kowe (okr g e) wype nione alkoholem lub eterem siarczanym (najmniejszy wspó czynnik przyczepno ci). W instrumentach geodezyjnych stosuje si libelle o przewadze od 8 do 60 (libelle rurkowe) oraz od 5 do 10 (libelle pude kowe). gdy patrzymy na przedmiot go ym okiem k wspó czynnik przepuszczalno ci lunety. odst py mi dzy kreskami podzia u libelli 2mm Przewaga libelli jest to warto k towa jednej dzia ki libelli.

1mm (np.5-1. Centrowanie: y y przybli one nogi statywu dok adne ruby ustawcze Poziomowanie: y y przybli one nogi statywu dok adne ruby ustawcze Kontrola centrowania przesuni cie równoleg e po g owicy statywu instrumentu. wi c D = 100L Uk adem osiowym teodolitu nazywamy mechanizm wi spodark . y cy ze sob trzy zasadnicze cz ci teodolitu: y Uk ad osi pionowej: o Uk ad jednoosiowy o Uk ad dwuosiowy Reichenbacha repetycyjny o Uk ad dwuosiowy Bordy o Uk ad reiteracyjny Uk ad osi poziomej Urz dzenia centruj ce: y y y y y pion sznurkowy dok adno 1-2cm pion dr kowy (sztywny) dok adno 0. Czynno ci zwi zane z doprowadzeniem osi obrotu instrumentu do pionu oraz równocze nie do przeci cia si jej z centrem znaku geodezyjnego wykonujemy razem i nazywany centrowaniem i poziomowaniem. limbus.05-0.0cm pion optyczny dok adno 1-2mm pion laserowy dok adno 1-2mm wymuszone centrowanie dok adno 0.Dalmierz nitkowy Reichenbacha D = d + c = f/p * L + c f/p = k = const (sta a mno na) D = kL + c Wspó cze nie c ->0. . k -> 100. alidad . przy badaniu deformacji in ynierskich) Poziomowanie instrumentów geodezyjnych Poziomowanie instrumentu to doprowadzenie osi obrotu instrumentu (v-v) do po o enia pionowego (doprowadzenie libelli do górowania).

gdy mamy pomierzy pojedynczy k t i przy pomiarach k tów w ci gach sytuacyjnych metoda sektorowa polega na podniesieniu dok adno ci pomiaru k tów przez podzielenie kierunków na sektory i wyeliminowanie wp ywu niekorzystnego o wietlenia metoda repetycyjna polega na sprz ganiu limbusu z alidad i wykonywanie kolejnych pomiarów jednego k ta (ma o dok adna) . mikroskopy (mikrometry) optyczne obrazy dwóch przeciwleg ych cz ci limbusu na o one na siebie. Noniusz mo na swobodnie przesuwa wzd u podzia ki g ównej. Odleg o od kreski wska nikowej do najbli szej kreski limbusu mierzymy dok adnie przy pomocy mikrometru systemy kodowe y y y Metody pomiaru k tów poziomych K tem poziomym nazywamy k t dwu cienny utworzony przez dwie pionowe p aszczyzny przechodz ce przez punkty wyznaczaj ce mierzony k t oraz o obrotu instrumentu czyli rodek limbusu: y y y y metoda kierunkowa stosowana. mikroskopy odczytowe w celu u atwienia i zwi kszenia dok adno ci odczytów stosuje si w nowoczesnych teodolitach mikroskopowe urz dzenia odczytowe. metoda k towa stosowana. przy czym punkt zerowy podzia ki jest wska nikiem odczytu. gdy na jednym stanowisku trzeba pomierzy kilka kierunków: o W celu zwi kszenia dok adno ci pomiaru k tów wykonujemy pomiary w kilku seriach. Odczyty wykonuje si na dwóch diametrycznych czyli rednicowych miejscach limbusu i wynosz one rednio 50g + (a1 + a2)/2 . czyli L = nN. Mikroskopy mog by zamontowane: o bezpo rednio nad limbusem o wzd u lunety Powszechnie we wspó czesnych teodolitach redniej klasy dok adno ciowej stosowane s mikroskopy skalowe. o Seria jest to pomiar wszystkich kierunków w dwóch po o eniach lunety. o Odst p k towy pomi dzy poszczególnymi seriami obliczamy ze wzoru = 200g/n. Dok adno (warto ) noniusza t = M N = M/n . o Ka dy pomiar w pojedynczym po o eniu lunety rozpoczynamy i ko czymy na tym samym punkcie.Urz dzenia odczytowe w urz dzeniach optycznych: y systemy noniuszowe noniusz jest to podzia ka umieszczona wzd u podzia u g ównego. D ugo noniusza odpowiada n-1 dzia kom podzia u g ównego o d ugo ci M. D ugo noniusza L jest podzielona na n równych dzia ek o d ugo ci N.Maksymalny b d odczytu noniusza równy jest po owie dok adno ci t: mmax = x = t/2 .

IV osnowa szczegó owa Nieklasyfikowane osnowa pomiarowa Punkty osnów musz by dowi zane do punktów wy szej klasy. obszarach pod inwestycj i na terenach przekszta ce w asno ciowych. Osnowa pomiarowa stanowi zbiór punktów. których wzajemne po o enie i dok adno zosta y wyznaczone matematycznie. asfalcie lub kamieniu (krzy ). plastikowe.1m. Istnieje wizura (widoczno ) mi dzy punktami s siednimi. liniowe. kombinowane) Ci gi k towo-liniowe Osnowa mieszana (ci gi + wci cia. wyrównywan ci le. Osnowa pomiarowa jest osnow jednorz dow . elazne. Punkty osnowy pomiarowej podlegaj markowaniu (w niektórych przypadkach stabilizacji). II osnowa podstawowa III. który nie mo e przekracza 0. z obliczaniem b dów po o enia punktów. III klasa punkty osnowy szczegó owej Nieklasyfikowane punkty osnowy pomiarowej Wysoko ciowa: y y y I. Stabilizacj zaleca si wykonywa na terenach zbudowanych. bolce lub trzpienie elazne. Dowi zana do punktów osnowy szczegó owej (lub po prostu wy szej klasy) s u y jako podstawa do pomiaru sytuacyjnego. naci cia na betonie. punkty GPS) Sieci k towo-liniowe Inne konstrukcje pozwalaj ce okre li wspó rz dne punktów z wymagan dok adno ci Osnowa pomiarowa musi spe nia nast puj ce warunki: y y Ka dy z punktów musi mie co najmniej dwa punkty s siednie (punkty tej samej lub wy szej klasy). Typowymi znakami wykorzystywanymi do stabilizacji osnowy pomiarowej s : paliki. .Osnowa pomiarowa 3 grupy osnów: y y y podstawowa (najwa niejsza) szczegó owa pomiarowa stanowi podstaw do bezpo rednich pomiarów w terenie (pozioma): Podzia ze wzgl du na dok adno y y y I klasa punkty osnowy podstawowej II. rurki drenarskie. Zalecane metody budowy osnowy pomiarowej to: y y y y y y Pomiary GPS Wci cia (k towe.

Dopuszczalne ró nice dwukrotnego pomiaru d ugo ci boków osnowy nie powinny przekracza fld=0. których przyczyna powstawania jest znana.Wymagania stawiane osnowie pomiarowej: y y y y y y y y y y Osnowa pomiarowa musi by dowi zana do osnowy co najmniej III klasy. których warto i znak s niemo liwe do okre lenia. zm czenia lub braku staranno ci obserwatora. za stosunek d ugo ci boków s siednich jest mniejszy od 4:1. Kszta t ci gu sytuacyjnego powinien by zbli ony do prostoliniowego. Narz dzia k tomiercze powinny charakteryzowa si b dem pomiaru kierunku m 6 lub k cc 20 . maj charakter przypadkowy. b dy systematyczne s to b dy. Eliminujemy je. powtarzaj c pomiary. Punkty wcinane nie mog by wyznaczane z innych punktów osnowy pomiarowej.07+50mm/km Zalecane metody budowy osnowy pomiarowej: y y metoda wci : o wci cie k towe oba k ty o wci cie liniowe boki o wci cie kombinowane k ty i boki metoda poligonowa (ci gi sytuacyjne) o ci g dwustronnie dowi zany (pe ne nawi zanie) o ci g jednostronnie dowi zany brak kontroli o ci g dwustronnie dowi zany (niepe ne dowi zanie) Podstawowe wiadomo ci z teorii b dów Rodzaje b dów wyst puj cych podczas pomiarów geodezyjnych: y y y b dy grube (omy ki) s to przewa nie znaczne odchylenia wyników pomiaru od warto ci rzeczywistej mierzonej wielko ci i powstaj najcz ciej na skutek nieuwagi. K ty nale y mierzy w jednej serii. Drugi pomiar k tów i d ugo ci mo e by wykonywany wraz z pomiarem szczegó ów sytuacyjnych. znany jest znak warto ci i mo na je wyeliminowa stosuj c obliczone poprawki lub ograniczaj c ich wp yw przez stosowanie odpowiednich technologii pomiarowych b dy przypadkowe s to b dy. D ugo ci boków zawieraj si od 50 do 400m. po piechu. Osnow pomiarow projektujemy bezpo rednio w terenie wraz z jej pomiarem. Wynikaj najcz ciej z niedoskona o ci zmys ów cz owieka jak równie z niedoskona o ci przyrz dów geodezyjnych. Teoria b dów zajmuje si tylko i wy cznie b dami przypadkowymi! . Dalmierze powinny charakteryzowa si b dem standardowym równym m =5+3mm/km i d pomiar nale y wykonywa dwukrotnie w obu kierunkach. Do wyników pomiaru d ugo ci boków ta m geodezyjn nale y do czy poprawki ze wzgl du na temperatur i komparacj [archaiczne].

[l] o nast puj cych w asno ciach: [v] = 0 [vv] = min rednia arytmetyczna jest warto ci najbardziej prawdopodobn szeregu obserwacji tej samej wielko ci wykonanych z t sam lub ró n dok adno ci X = [li]/n X = [pili]/[pi] B d redni pojedynczego spostrze enia wyra ony poprzez b dy pozorne umo liwia ocen dok adno ci wykonania poszczególnych pojedynczych pomiarów.W a ciwo ci b dów przypadkowych: y y y y prawdopodobie stwo pope nienia b du ma ego jest wi ksze od prawdopodobie stwa pope nienia b du du ego liczba b dów ujemnych jest w przybli eniu równa liczbie b dów dodatnich wyst powanie b dów o tych samych warto ciach lecz przeciwnych znakach jest równie prawdopodobne. rednia arytmetyczna (warto najprawdopodobniejsza) i jej niedok adno : ln wynik n-tego pomiaru L warto prawdziwa obserwacji mo na u o y równanie ln+ n= L gdzie to b d prawdziwy obserwacji Obliczenie warto ci prawdziwej b du ( ) oraz prawdziwej warto ci obserwacji (L) jest niemo liwe do wyznaczenia. mo = \|[vv]/n-1| mo = \|[pvv]/n-1| B d redni warto ci najprawdopodobniejszej czyli np. st d te zast pujemy je warto ci b du pozornego (v) oraz warto ci najbardziej prawdopodobn obserwacji (X) X= ln+ vn [v]=n*X. S to liczby dodatnie odwrotnie proporcjonalne do kwadratów b dów rednich spostrze e M = \|[pvv]/[p](n-1)| . redniej arytmetycznej liczymy ze wzorów: M = mo/ \|n| = \|[vv]/n(n-1)| Gdzie p wagi spostrze e . czyli suma b dów przypadkowych jest równa zero warto ci maksymalne b dów nigdy nie przekraczaj pewnej warto ci granicznej b d cej funkcj narz dzia i doskona o ci metody pomiaru Prawdopodobie stwo wyst pienia b du w zale no ci od jego wielko ci jest opisane krzyw dzwonow (krzyw Gaussa).

s upy. grawimetrycznej i magnetycznej o znaki graniczne: pa stwa. . kana y) o boiska sportowe. pomniki. Czyli szukane wielko ci s funkcyjnie zwi zane z wielko ciami pomierzonymi bezpo rednio w terenie. k tów. dzia ek o punkty za amania granic o obiekty i urz dzenia techniczno-gospodarcze (w tym budowle i budynki trwa e) o elementy naziemne uzbrojenia terenu i studnie o obiekty drogowe i kolejowe o szczegó y uliczne (w tym kraw niki.x2 my = +-\|mx12 + mx22| Pomiar szczegó ów sytuacyjnych Instrukcja G-4 dzieli szczegó y sytuacyjne ze wzgl du na wymagan dok adno grupy: y pomiaru na trzy y y I grupa trwa e szczegó y terenowe o wyra nych. Przyk adem mog by np. latarnie. parki. figury.pi = c/mi2 B dy rednie funkcji spostrze e bezpo rednich (przenoszenie si b dów rednich) cz sto pewnych wielko ci nie mierzymy bezpo rednio. trwa e ogrodzenia) II grupa szczegó y terenowe o mniej wyra nych i trwa ych konturach: o punkty za amania konturów budowli i urz dze ziemnych (w tym tamy. ziele ce. wspó rz dnepunktów jako funkcja pomierzonych domiarów prostok tnych lub pola figur jako funkcj boków. jednoznacznie okre lonych granicach lub konturach: o zastabilizowane znaki punktów osnowy wysoko ciowej. trawniki o drzewa przyuliczne i pomniki przyrody o elementy podziemne uzbrojenia terenu III grupa szczegó y terenowe wyznaczane najmniej dok adnie: o punkty za amania konturów u ytków gruntowych i konturów klasyfikacyjnych o naturalne linie brzegowe cieków i zbiorników wodnych o linie podzia owe oddzia ów le nych o gruntowe drogi dojazdowe niestanowi ce odr bnego stanu w adania (dzia ek) o inne obiekty o niewyra nych konturach . Przyk ady: y y b d redni iloczynu y = a*x my = a*mx b d redni sumy y = x1 +. lecz wyznaczamy je na podstawie innych wielko ci bezpo rednio pomierzonych. przek tnych itp. groble. administracyjne. wa y.

Wyst py i wg bienia do 2m mo na mierzy miar bie c po cianie przyziemia (konieczne miary kontrolne) ogrodzenia trwa e: o w ogrodzeniach trwa ych wyst py i wg bienia o h 0.3m.3m kontury u ytków gruntowych stanowi III grup dok adno ciow szczegó ów sytuacyjnych st d te dok adno generalizacji wynosi h 0.50m Zasady generalizacji konturów szczegó ów sytuacyjnych Generalizacja jest to uproszczenie istniej cej sytuacji do form regularnych w postaci odcinków prostych.1m o tereny rolne h 0.75m po o enia zgeneralizowanego od rzeczywistego h odleg o Generalizacji podlegaj nast puj ce szczegó y terenowe: y y y y y granice dzia ek o nieutrwalonych za amaniach: o tereny zurbanizowane h 0.2m o tereny górskie h 0.5m kontury budynków i budowli pomiarowi podlegaj wyst py i wg bienia przekraczaj ce 0. gdy przekracza 0.3m s pomijane o bramy i furtki od strony ulicy podlegaj pomiarowi o wg bienia i wyst py do 2m podlegaj podobnym zasadom jak przy budynkach o szeroko ogrodzenia wykazujemy tylko wtedy. gdy wymiar przekracza 0. Generalizacja zale y od geodety.75m szczegó y oznaczane na mapie symbolami: o elementy naziemne uzbrojenia podziemnego mierzymy kszta t.1m II grupa h 0.30m dla punktów szczegó ów grupy III 0.2m III grupa h 0. punktów (szczegó y o niewielkich wymiarach) oraz krzywych regularnych.B d po o enia punktów szczegó ów terenowych w stosunku do najbli szego punktu osnowy poziomej nie powinien przekracza : y y y dla punktów szczegó ów grupy I 0.5m . Stopie generalizacji zale y od: y y y rodzaju szczegó u terenowego charakteru mierzonego terenu ukszta towania pionowego terenu Generalizacja uzale niona jest od grupy dok adno ciowej szczegó ów sytuacyjnych: y y y I grupa h 0.10m dla punktów szczegó ów grupy II 0.

znaki umowne ii. Prace przygotowawcze: a.pomiar uzupe niaj cy. na nowo wykonywanie mapy iii. rodzaj istniej cych materia ów geodezyjno-kartograficznych oraz sposób ich wykorzystania ii.75m wykazuj c kraw dzie zewn trzne przewody. stan mapy. dodatkowe wymagania zleceniodawcy f. osnowa dok adno i stan znaków. cel pomiaru b. otrzymanie informacji i materia ów: i.o o o elementy o wymiarach mniejszych mierzymy w rodku pokazuj c jego kszta t znakiem umownym przewody. osnowa potrzeba za o enia nowej lub uzupe nienie istniej cej iii. sposób wykorzystania istniej cych materia ów g. kiedy posiadamy zlecenie. rodzaj dokumentacji przeznaczonej dla zleceniodawcy 2. wykaz instrukcji e. stopie dezaktualizacji tre ci mapy w kontek cie wykonywanej roboty. wykorzystanie wszelkich danych odno nie granic oraz uzbrojenia ternu. zg oszenie roboty w ODGK w a ciwym terytorialnie (O-3. co jest od nas wymagane: a. chyba e rachunek ekonomiczny wskazuje na nowy pomiar d. obowi zuj cy uk ad wysoko ci c. ruroci gi podziemne i naziemne o wymiarach mniejszych mierzymy ich o Pomiar uzupe niaj cy jest to zespó czynno ci technicznych pozwalaj cych na dostosowanie dokumentów geodezyjno-kartograficznych do ich zgodno ci z terenem w zakresie ustalonej dla nich tre ci: y y y aktualizacja istniej cych map uczytelnianie zdj lotniczych przystosowanie map do okre lonych celów gospodarczych Etapy pomiaru sytuacyjnego: 1. Gdy zmiany nie przekraczaj 60% . Warunki techniczne roboty prace wykonuje si wtedy. materia . ruroci gi podziemne i naziemne mierzymy. Wtedy umawiamy si z inwestorem i dowiadujemy si . O-4) b. skala i podzia na arkusze c. obowi zuj cy uk ad wspó rz dnych oraz zasada podzia u na arkusze iv. mapa: i. je eli nie uleg y zmianom . mo liwo ci przeniesienia tre ci map. klasa ii. analiza otrzymanych materia ów: i. gdy ich rednica przekracza 0. dok adno mapy wg obowi zuj cych przepisów e. metoda opracowania mapy d.

obliczenia kontrolne i pomocnicze k.3. obliczenie wspó rz dnych punktów szczegó ów sytuacyjnych j. szkic osnowy pomiarowej d. ogólne rozpoznanie terenu b. opisy topograficzne punktów osnowy geodezyjnej g. stopie aktualno ci mapy 4. a potem s niszczone Na ka dym dokumencie musi by podpis geodety. istniej ce materia y iv. sprawozdanie techniczne: i. warunki techniczne iii. obliczenie wspó rz dnych punktów osnowy pomiarowej f. Prace obliczeniowo-kartograficzne 6. wykaz wspó rz dnych punktów osnowy geodezyjnej c. szkice polowe i. warunki wykonania pomiaru sytuacyjnego vi. Wywiad terenowy poznanie stanu faktycznego oczami duszy geodety: a. Kontrola makroskopowa mapy porównanie mapy z terenem 7. Amen. Przekazanie operatów zleceniodawc do ODGK Wszystkie dokumenty dzielimy na 3 grupy (zasoby): y y y zasób bazowy pozostaj w archiwum na wieki wieków. które le w ODGK przez pewien czas. sposób kompletowania operatu vii. szkic przegl dowy szkiców polowych h. informacje o kontroli technicznej b. Kompletowanie operatu przygotowanie wszystkich dokumentów powsta ych w czasie prac do formy wymaganej przez ODGK oraz zleceniodawc w dwóch cz ciach pomiarowy. protokó lub protoko y kontroli technicznej 8. numer dziennika robót (DZ). mapowy: a. Pomiar sytuacyjny 5. numer Krajowego Rejestru Geodezyjnego (KRG)! . dzienniki pomiaru osnowy pomiarowej e. zasób u ytkowy wykorzystywane w codziennej pracy do obs ugiwania interesantów zasób przej ciowy grupa dokumentów. istniej ca osnowa szczegó owa i pomiarowa v. dane formalno-prawne ii. stan osnowy c.

Osnowa szczegó owa stanowi zag szczenie osnowy podstawowej. których wzajemne po o enie zosta o okre lone matematycznie oraz wyznaczono dok adno ich poziomu usytuowania. OL = z+i OP = 400g-z+i i = (OL+OP-400g)/2 z = (OL-OP+400g)/2 Geodezyjne osnowy wysoko ciowe Osnowa wysoko ciowa stanowi usystematyzowany zbiór punktów. Osnowa pomiarowa stanowi zag szczenie osnowy podstawowej i szczegó owej i tworz je punkty . a stopie zag szczenia punktami uzale niony jest od intensywno ci zagospodarowania terenu. Jest on zwi zany z poziomowaniem osi pionowej oraz zorientowaniem lunety wzd u osi limbusu 0-200g.Niwelacja trygonometryczna Pomiar ró nicy wysoko ci z wykorzystaniem teodolitu i dalmierza poprzez pomiar odleg o ci zredukowanej do poziomu lub przestrzennej i k ta zenitalnego. rz dne w uk adzie wysoko ci okre la si z pomiarów geodezyjnych nawi zanych do punktów wysoko ciowej osnowy geodezyjnej Osnow wysoko ciow dzielimy: y y y podstawowe I i II klasa szczegó owe III i IV klasa pomiarowe nieklasyfikowana Osnowa podstawowa stanowi punkty w sieciach geodezyjnych o najwy szej dok adno ci równomiernie rozmieszczone na obszarze ca ego kraju. Wysoko ci punktów (H) zosta y okre lone wzgl dem przyj tego poziomu odniesienia. Uk ad wysoko ci: y y y uk ad wysoko ci tworz wysoko ci normalne odniesione do redniego poziomu Morza Ba tyckiego w Zatoce Fi skiej w Kronsztadzie wysoko ci normaln punktu jest ró nica potencja ów si y ci ko ci w tym punkcie i na powierzchni elipsoidy. Spodki tych wysoko ci wyznaczaj po o enie quasi-geoidy nazywan równie geoid niwelacyjn . podzielona przez przeci tn warto przyspieszenia wzd u pionu normalnego pola si y ci ko ci. B d indeksu ko a pionowego o indeksu nie jest ustawiona pionowo.

10m Etapy powstawania osnowy wysoko ciowej: 1.Standardowe cechy geodezyjnych osnów wysoko ciowych Rodzaj osnowy Podstawowa Szczegó owa Pomiarowa Klasa I II II IV Punkty nawi zania I I. analiza i ustalenie powy szych materia ów: 1. katalogi punktów wysoko ciowych ii. opisy topograficzne punktów wysoko ciowych iv. za o enia do projektu technicznego (cz graficzna i opisowa): i. sposób wykorzystania 3. wyniki przegl dów i konserwacji sieci vi. za cznik (mapa za o e technicznych) . opis za o e 2. II i III dla IV klasy) 3. zestawienie istniej cych materia ów 3. dok adno 4. punkty nawi zania b. uzasadnienie za o e technicznych 5. IV redni b d niwelacji po wyrównaniu 1 mm/km 2 mm/km 4 mm/km 10 mm/km 20 mm/km redni b d wysoko ci 0. operaty pomiarowe (sprawozdania) v. zasi g nowo projektowanej sieci 2. II I. II. sieci jednorz dowe c. zasada maksymalnego wykorzystania istniej cych (dobrych) punktów i ci gów ii. inne istniej ce punkty 4. omówienie warunków technicznych 4. zakres wykorzystania b. przydatno 2. zestawienie wyników pomiarów. II.02m 0. mapa topograficzna w skali 1:10 000 zawieraj ca za o enia do projekty technicznego (mapa za o e technicznych) zawiera: 1. punkty nawi zania (I i II dla klasy III oraz I. Opracowanie projektu osnowy wysoko ciowej wraz z jego zatwierdzeniem: a. III I. mapy przegl dowe osnów iii. przebieg ci gów istniej cych i projektowanych 5. III. zasady projektowania: a. cz opisowa: 1.01m 0. ocena i wykorzystanie istniej cych materia ów: i.

wywiad terenowy celem wywiadu terenowego jest weryfikacja za o e technicznych w terenie oraz zebranie danych do sporz dzenia projektu technicznego. Pomiar osnowy wysoko ciowej: a. punkty w z owe 3.3mm (IV klasa). I cz on god o mapy w skali 1:10 000. 3m o pojedynczym podziale lub dwustronnym (rewersyjne) o b dzie nie wi kszym ni 0. Stosuj c aty o pojedynczym podziale nale y pomiar wykonywa przy dwóch wysoko ciach osi celowej iv. mapa projektu 2. opis po o enie znaków wysoko ciowych nowych i adaptowanych 4. libella o przewadze 30 na 2mm uku lub kompensacyjny o równorz dnej dok adno ci. znaki projektowane i adaptowane 4. dwie aty niwelacyjne z libellami niesk adane. ustalenie przebiegu linii i miejsc pod stabilizacj znaków projektowanych iv.8 . wyniki wywiadu terenowego 3. redni b d przypadkowy poziomowania osi celowej nie mo e by wi kszy ni 0. numeracja punktów dwucz onowa. projekt ostatecznie zawiera: 1. numeracja ci gów na ka dej mapie od 1 do n (równole nikowo od zachodu) oraz d ugo ka dego ci gu podana w kilometrach ii. II cz on numer punktu (III klasa 1000/1999. 5kg . wybór znaków przewidzianych do adaptacji. opis projektu: 1. a luneta powinna by wyposa ona w dalmierz optyczny ii. zestawienie linii pomiarowych i wykazy punktów 4. W wywiadzie wykorzystujemy map za o e technicznych oraz opisy i topograficzne istniej cych punktów wysoko ciowych: i. opracowanie projektu technicznego: i. analiza i opis ka dej linii pomiarowej 2.c. przebieg linii (ci gów) 2. inne istotne dla realizacji projektu wskazówki i zalecenia iii. opis techniczny 3. Stabilizacja reperów 3. sprawdzenie stanu znaków ii. protokó kontroli techniczne 5. niwelator techniczny libellowy o powi kszeniu lunety 24x. sprz t pomiarowy: i.2mm (III klasa) i 0. w razie ich braku wybór miejsca pod stabilizacj nowych znaków iii. cz graficzna: 1. statyw sprawny i bez luzów iii. decyzja o zatwierdzeniu projektu 2. wprowadzenie zmian od za o e wynik ych z wywiadu terenowego d. dwie abki abki metalowe jednotrzpieniowe. IV klasa 2000/9999) 5.

f=+-6mm\|Lc| III klasa f=+-12mm\|Lc| IV klasa ii. d d ysta pogoda. niwelator bie ca kontrola (sprawdzenie i rektyfikacja) b dów osiowych niwelatora oraz kontrola mechanizmów c. wibracja powietrza.+ 30°C)) 2. d ugo celowej maksymalnie 50m. pomiar rano i wieczorem. f=+-4mm\|Lc| III klasa f=+-10mm\|Lc| klasa iii. celowe na stanowisku powinny przebiega w podobnych warunkach o podobnym na wietleniu 4. samochód b. warunki pomiaru i pomiar: 1. Ka da ata powinna mie wiadectwo komparacji.20mm dla IV klasy. dopuszczalna ró nica dwukrotnego pomiaru ci gu niwelacyjnego: 1. szkicownik. dok adno pomiaru: i. Poprawa ma by wyznaczona z b dem 0. przed i po zako czeniu sezonu pomiarowego ii. okresowe sprawdzenie zera aty (stopki aty) iv. mg a. aty w momencie pomiaru powinny sta pionowo (libelle sferyczne) i na abkach 6.v.6m dla III klasy w terenie falistym).15mm dla III klasy i 0. 3mm dla IV klasy d. ró nica pomi dzy dwoma wyznaczeniami ró nic wysoko ci na stanowisku nie powinna by wi ksza ni : a. z dok adno ci +-1m (dopuszczalna celowa 75m. odpowiednie warunki atmosferyczne (wiatr. ale przy niwelatorze o powi kszeniu lunety min. termometr. 30x i w dobrych warunkach atmosferycznych) 7. w gielnica. sprz t pomocniczy parasol. po wyrównaniu sieci niwelacyjnej dla ci gu nale y obliczy odchy ki w stosunku do wysoko ci reperów nawi zania i wyrównanych wysoko ci reperów w z owych: 1. . Po pomiarze sieci niwelacyjnej lub jej fragmentu nale y sprawdzi zamkni cia obwodnic (oczek niwelacyjnych): 1. celowa powinna omija przeszkody w odleg o ci 1m (nie mniej ni 0. widoczno . temperatura (-5°C . sprawdzenie sprz tu pomiarowego: i. w czasie pomiaru nale y na bie co oblicza ró nice wysoko ci na stanowisku oraz zamkni cia ci gów i porównywa z dopuszczalnymi 8. liczba stanowisk parzysta 5. 2mm dla III klasy b. okresowo w ci gu sezonu aty niwelacyjne powinny mie przynajmniej raz wyznaczone poprawki komparacyjne na redni warto d ugo ci normalnego metra aty poprzez porównanie z kontrolnym przymiarem liniowym. ruletka. pomiar dwukrotny na stanowisku oraz ka d lini mierzymy równie dwukrotnie w kierunku g ównym i powrotnym 3. silne nas onecznienie. f=+-6mm\|Lc| III klasa f=+-12mm\|Lc| klasa iii.

odchy ki otrzymane i dopuszczalne iv. poprawk oblicze si z dok adno ci 0.4. obliczenia polowe odcinków niwelacyjnych: i. obliczenie redniej ró nicy wysoko ci z dok adno ci do 0. redni b d pomiaru ci gu m=+-1/2 * \|pp/R 1/nR| 2. sie niwelacyjna iv. obliczenie kontroli sumowych iv. d ugo ci odcinków niwelacyjnych iii. wprowadzenie poprawek: i. poprawk dla rednie ró nicy wysoko ci odcinka h r z pomiaru w obu kierunkach ze wzgl du na poprawk komparacyjn pary at E r wyznacza si jako (h*E) przyjmuj c. poprawki ze wzgl du na d ugo redniego metra pary at wprowadza si do oblicze gdy s wi ksze od 0. f odchy ka zamkni poligonów e. nR liczba odcinków d. obliczenie d ugo ci odcinków niwelacyjnych iii. ci g niwelacyjny. poprawki at. e znak warto ci E okre lony jest z równania: d ugo 1m nominalnego na acie + E = 1m iii. numer znaku i opis za o enia ii. wysoko ci reperów nawi zania v.1mm c. gdzie: a. wyrównaniu mo e podlega : odcinek niwelacyjny. kryterium oceny dok adno ci pomiarów niwelacyjnych s b dy rednie na 1km: 1.25mm/m (III klasa) i 0. wyrównanie cis e sieci niwelacyjnej: i. Opracowanie wyników pomiarów. do których s nawi zane ci gi przyjmuje si jako bezb dne iii.\|ff/F 1/nF| 3. ró nica wysoko ci w kierunku g ównym i powrotnym oraz rednia jej warto .35mm/m (IV klasa) ii. wysoko ci punktów wy szych klas. zestawienie wyników pomiarów oraz odchy ki otrzymane i dopuszczalne ró nic wysoko ci b. redni b d pomiaru sieci m=+.5mm vi. R d ugo odcinka w kilometrach c. szkic roboczy sieci d. nieod czn cz ci procesu wyrównania jest analiza dok adno ci i rednie b dy punktów po wyrównaniu . obliczenia wysoko ci reperów: a. obliczenie ró nic wysoko ci dla odcinków w kierunku g ównym i powrotnym v. F d ugo poligonu e. p ró nica dwukrotnego pomiaru odcinków niwelacyjnych b. sie niwelacyjn wyrównuje si metod cis : po rednicz c zawarunkowan ii. nf liczba poligonów f. wst pna analiza dok adno ci pomiarów: i. sprawdzenie rednich ró nic wysoko ci obliczonych w terenie ii. zestawienie wyników: i.

c. ci gami niwelacyjnymi. dane formalno-organizacyjne ii. dane ilo ciowe wyznaczonych punktów wysoko ciowych viii. zawarto operatu szkic sieci w skali mapa w skali 1:10000 z naniesionymi liniami niwelacyjnymi. w zestawieniu powinny by podane redni b dy wysoko ci punktów po wyrównaniu dzenie i przekazanie dokumentacji: sprawozdanie techniczne: i. charakterystyka dok adno ciowa wyników pomiaru przed wyrównaniem vi. Ci g niwelacyjny zespó stanowisk niwelacyjnych cz cych: y y y reper nawi zania reper nawi zania reper w z owy reper nawi zania reper w z owy reper w z owy . stwierdzenie zgodno ci prac z warunkami technicznymi i obowi zuj cymi normami i przepisami technicznymi oraz uzasadnienie ewentualnych od nich odst pstw ix. g. d. e. charakterystyka zastosowanych metod pomiaru i sprz tu v. charakterystyka zrealizowanej sieci iv. b. f. w którym zbiegaj si wi cej ni dwa ci gi niwelacyjne. h.f. po wykonaniu pomiarów i oblicze nale y sporz dzi wykaz wysoko ci punktów tworz cych sie ii.5km (1km w terenie intensywnie zagospodarowanym) odcinki adaptowane dmax 5km (2km w terenie intensywnie zagospodarowanym) Reper w z owy punkt. 5. sieciami niwelacyjnymi i innymi znakami zgodnie z instrukcj opisy topograficzne protoko y przekazania znaków pod ochron cz pomiarowa cz obliczeniowa katalogi wysoko ci punktów oraz ich wspó rz dne p askie protokó kontroli technicznej 3 zasoby dokumentów przekazywanych do o rodka: y y y zasób bazowy o warto ci nieprzemijaj cej zasób u ytkowy u ytkowany przez innych zasób przej ciowy zachowywany przez kilka lat D ugo ci odcinków niwelacyjnych: y y odcinki nowoprojektowane dmax 1. zestawienie wysoko ci nale y wykona z dok adno ci 1mm (III klasa) i oddzielnie dla IV klasy z dok adno ci 1cm iii. ogólna charakterystyka terenu iii. zestawienie wysoko ci punktów sieci: i. charakterystyk wyrównania i obliczenia sieci vii. Sporz a.

piasku itp. Stabilizacja punktów: y y y y y y w szczegó owej osnowie wysoko ciowej stosuje si naziemne i cienne znaki wysoko ciowe z reperem niwelacji technicznej g owice reperów powinny by oznaczone numerami (dwuliterowa seria i czterocyfrowy numer serii) stabilizacj nale y dokona na 3 miesi ce (punkty naziemne) i 1 miesi c (znaki cienne) przed wykonaniem pomiarów stabilizacj znaków naziemnych wykonywa mo na w temperaturze powy ej 0°C a znaków ciennych powy ej 5°C stopk znaku wysoko ciowego nale y posadowi poni ej poziomu zamarzania gruntów oraz 0. Stanowisko niwelacyjne zespó czynno ci pomiarowych pozwalaj cych wyznaczy ró nic wysoko ci w zasi gu dopuszczalnych d ugo ci celowych. Sie jednorz dowa obliczana jako ca o . glinkach oraz na mieszaninie piasku i gliny (kurczenie lub p cznienie) w pobli u brzegów rzek.5m powy ej poziomu zwierciad a wody gruntowej wystaj ce cz ci g owic reperów powinny by zabezpieczone rodkami antykorozyjnymi Nie zaleca si lokalizowa znaków wysoko ciowych: y y y y y y y y y y y na gruntach nasypowych na gruntach pochodzenia organicznego na glinach. Znaki wysoko ciowe cienne nale y lokalizowa : y na budynkach wykonanych z materia ów trwa ych i posadowionych na gruntach o dobrej no no ci i fundamentach posadowionych poni ej poziomu zamarzania gruntów i oddanych do eksploatacji co najmniej 2 lata przed osadzeniem znaku . gliny. jezior.Odcinek lub linia niwelacyjna zespó stanowisk niwelacyjnych cz cych dwa s siednie repery w ci gu niwelacyjnych. mórz (100m) ba zboczach o spadku powy ej 5° na gruntach uwarstwionych uko nie do poziomu pod k tem powy ej 10° w miejscach nad mediami podziemnymi na koronach dróg i szlaków kolejowych (odleg o nie mniejsza ni podwójna wysoko skarpy) na nieporo ni tych ha dach i wydmach w miejscach nara onych na drgania i wstrz sy w zasi gu eksploatacji wyrobisk wiru.

Dopuszczalna odchy ka w d ugo ci 1m nie powinna przekracza +. Krzywa refrakcji jest w przybli eniu ko em o promieniu R hRef = d2/2R wp yw refrakcji lokalnej przeci tna warto refrakcji lokalnej wynosi dla d=100m ok. naprzemienne ustawianie aty raz w punkcie wstecz a na nast pnym stanowisku w punkcie w przód wp yw b dów systematycznych podzia u at systematyczny b d podzia u at mo e powsta w procesie produkcji. ciana bez wyst pów) na wysoko ci 30-50cm nad ziemi z dala od drzwi i okien (min. Przy silnym nas onecznieniu i nisko nad ziemi mo e wynie 2-3mm. 1mm. ze wzgl du na ciekawo spo ecze stwa: y y y repery cienne repery skalne repery ziemne: o naziemne o podziemne B dy wyst puj ce podczas wykonywania niwelacji B dy systematyczne: y y y y wp yw zakrzywienia Ziemi eliminowany poprzez pomiar ze rodka dhK = d2/2R wp yw refrakcji normalnej promie wietlny biegn cy od punktu P do punktu S za amuje si ku prostopad ej o k t refrakcji . Podejrzan at nale y sprawdzi przy pomocy specjalnych linia ów kontrolnych wykonanych z metalu i posiadaj cych dwa znaczki w odleg o ci 1m.0.y y y y y na pionowych i g adkich cianach (4m nad reperem. nierównoleg o osi celowej do osi libelli lub kompensatora eliminowany przez pomiar ze rodka   . 1m) w betonowych cianach zbrojonych o grubo ci nie mniejszej ni 25cm.4mm. hRL = kRL * d2/2R odchylenie aty od pionu: o w p aszczy nie celowania o prostopadle do p aszczyzny celowania hO = L/2 * ( /2)2 y y y y osiadanie at i instrumentu w czasie pomiaru wp yw b du zera at eliminowany przez parzyst liczb stanowisk. w cianach murowanych o grubo ci nie mniejszej ni 40cm oraz w cianach zmontowanych z elementów prefabrykowanych o grubo ci nie mniejszej ni 40cm o osadzeniu znaku wysoko ciowego ciennego nale y poinformowa w a ciciela budynku Opis topograficzny punktu wysoko ciowego format A5 Znaki wysoko ciowe (repery) ka dy punkt wysoko ciowy powinien mie dwa repery. wskutek naniesienia niew a ciwej jednostki d ugo ci na acie.

b d niedok adnego zrzutowania ko ca ta my d.2mm (III klasa) oraz +0. b d zwisu ta my D ugo strze ki 10 20 30 40 S w cm l w mm 1.2mm na 50m) cznie wp yw wszystkich b dów przypadkowych na odczyt na acie wynosi: m = 0. b d niedok adnego odczytania reszty .7mm Podsumowanie Dodaj c do tego nie usuni te resztki b dów systematycznych otrzymujemy dok adno aty równ +-1mm. b d ze wzgl du na zmian temperatury c.3 d.0 21.3mm (IV klasa) b d przypadkowy odczytu z aty ( +-0. jego predyspozycji psychofizycznych.B dy przypadkowe: y y y b d przypadkowy podzia u aty wyst puj na skutek niedok adnego po o enia dowolnej dzia ki wzgl dem zera podzia u aty i nie powinien przekracza m = +-0. b d niedok adnego wbijania szpilek c. B dy przypadkowe: a.6mm. B dy systematyczne: a.8 (+-0. do wiadczenia b d przypadkowy poziomowania osi celowej dla osnowy szczegó owej b d ten nie powinien przekracza 0. b d nie u o enia ta my wzd u linii pomiarowej f. odczytu z B dy wyst puj ce przy pomiarze d ugo ci przymiarem wst gowym 1. B dy grube 2.3 5.3 12. b d niedok adnego przy o enia ta my do punktu pocz tkowego do szpilek b. b d komparacji ró nica d ugo ci nominalnej i rzeczywistej b. b d naci gu ta my e. b d wynikaj cy z nierówno ci terenowych 3. wynika ze zdolno ci rozdzielczej oka ludzkiego) ma decyduj cy wp yw na dok adno prac niwelacyjnych i zale y od: o d ugo ci celowej o powi kszenia lunety o wielko ci najmniejszej dzia ki na acie o warunków atmosferycznych o o wietlenia o w a ciwo ci wzroku obserwatora.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful