You are on page 1of 4

Sztuki plastyczne (piękne) – to dziedziny sztuki takie jak: architektura, malarstwo, grafika, rzeźba, rzemiosło artystyczne (sztuka użytkowa

, zdobnictwo). W potocznym rozumieniu wyłącza się z tej definicji architekturę. Malarstwo – dziedzina sztuk plastycznych, której istotą jest posługiwanie się linią i barwą, a niekiedy tylko plamą barwną. Produktem malarstwa jest obraz – rzecz dwuwymiarowa. Znane od zarania dziejów wykształciło najwięcej tematów. Podział malarstwa ze względu na skalę: - Malarstwo monumentalne – dekoracyjne Malarstwo ścienne Malarstwo sklepienne Malarstwo platoniczne (Plafon - dekoracyjna centralna część sklepienia, otoczona dekoracyjnym obramieniem) - Malarstwo sztalugowe Malarstwo tablicowe – deska jako podobrazie, termin odnosi się do malarstwa średniowiecznego. - Malarstwo związane z ilustracją tekstu Malarstwo książkowe Iluminacje/miniatury (iluminatorstwo/miniatorstwo) Miniatura – dwa znaczenia: także malarstwo małego formatu, np. miniatury portretowe. - Malarstwo zdobiące przedmioty rzemiosła artystycznego Podział malarstwa ze względu na sposób przedstawienia treści: - Malarstwo przedstawiające Malarstwo figuralne – dominuje postać ludzka – termin dla malarstwa dawnego Malarstwo figuratywne – dominuje postać ludzka – termin dla mal. Współczesnego Malarstwo tematyczne – przyroda, przedmioty… - Malarstwo abstrakcyjne, bezprzedmiotowe, nieprzedstawiające w sposób bezpośredni rzeczywistości.

Podział malarstwa ze względu na temat: a) Malarstwo religijne, sakralne: tematy dotyczące Biblii, sceny Biblijne, symbole biblijne, święci i legendy biblijne, hagiografia. b) Malarstwo mitologiczne : mitologia grecka, rzymska, celtycka, skandynawska… c) Przedstawienia historyczne: sytuacje realne, malarstwo narracyjne, dawniej odnosiło się to także do tematyki biblijnej, do zdarzeń, które wydarzyły się na pewno, lub za takie są uznawane. c’)Przedstawienia batalistyczne d) Przedstawienia rodzajowe – sceny rodzajowe d’)Fête galante – przedstawienia rodzajowe, tzw. Tematyka elegancka: dwór w sytuacjach „zbytkowych”. Termin dotyczy głównie malarstwa okresu rococo. e) Pejzaż, przedstawienia krajobrazowe e’) Marina – krajobrazy wodne, morskie. (mariniści) e’’) Weduta – krajobraz miejski (wedutyści) Sztafaż – przedstawienie postaci ludzkiej lub zwierzęcej ożywiające kompozycję. f) Przedstawienia animalistyczne g) Martwa natura h) Portret, konterfekt - głowa - popiersie - półpostać - do kolan - cała postać, en pied - z profilu (określamy lewy, czy prawy profil) - ¾, en trois quarts (określamy czy postać zwrócona jest w lewo czy w prawo) - frontalne, en face. h’) portret reprezentacyjny - oficjalny wizerunek danego człowieka też np. portret konny h’’) portret intymny, niereprezentacyjny, „prywatny” - wieloosobowe lub jednoosobowe - pośmiertne - autoportret - historyzowane - asystencyjne - trumienne – w tradycji polskiej - fikcyjne i) studium fizjonomiczne i’) tronie – sztuka holenderska i flamandzka XVII i XVIII w. j) Akt: leżący, stojący, siedzący k) Wnętrza

kulistych przedmiotach. Krakelury – spękania w warstwach powierzchniowych Modelunek – plastyczne wydobycie kształtu poprzez zestawienie barw i/lub światłocień Sfumato – miękki.subiektywne określenie barw przesuniętych w widmie barwnym w stronę czerwieni/błękitu. czernią i szarościami które nazywamy barwami achromatycznymi. Kolorystyka.. tym bardziej zbliża się do achromatyczności.. surowość. jeden plan znajduje się nad drugim . szkoły. Kompozycja – sposób powiązania elementów formalnych dzieła sztuki. Horyzontalizm – akcentowanie linii poziomych Wertykalizm – akcentowanie linii pionowych Diagonalizm – akcentowanie przekątnych Izokefalizm – brak perspektywy. szkoły. sztywność Figura piramidalna – charakterystyczne dla renesansu ujęcie postaci w kompozycji opartej na trójkacie.wszystkie kolory w których moża doszukać się śladu barwy spektralnej – wszystkie poza bielą. Im mocniej "złamana" barwa. Polichromia – malarstwo wielobarwne zdobiące archiotekturę / malarska dekoracja rzeźby lub wyrobów drewnianych. która odgrywa w obrazie znac zącą rolę. Kompozycja zamknięta/otwarta Horror vacui – strach przed przestrzenią Amor vacui – umiłowanie pustki Plan – część przestrszeni oglądana na obrazie/rysunku wraz z przedmiotami . delikatny modelunek Luminizm – kształtowanie kompozycji malarskiej za pomocą gry światła (najbardziej: barok) Luminim monochromatyczny – dominująca tonacja jednobarwna Luminizm kolorystyczny – światło jako czynnik wyzwalający wibrację kolorystyczną. postaciami Spiętrzenie. Barwy ciepłe/zimne . Dot. kolory podstawowe to: czerwony. Elementów luyb całego obrazu (pasitoso) Faktura – sposób kształtowania dzieła sztuki. kierunku. twórczości danego artysty. Może być grubszą warstwą farby mająsą na celu odwzorowanie blików światła. Schemat kompozycyjny – stały układ poszczególnych elementów kompozycji charakterystycznych dla danego artysty. Oddziaływanie barw – odbijanie koloru w przebmiocie o innej barwie. Tenebryzm (Caravaggio) – ciemna kolorystyka. Impast – nałorzenie farby pędzlem/szpachlą by uzyskać odpowiednią fakturę. Kolor scharmonizowany/kontrastowy – używanie harmonijnej palety barw/ użycie kolorów dopełniających się. zestawienie barw charakterystycznych dla określonej kompozycji malarskiej. niebieski i zielony . cyjan (błękitny) i żółty Pary barw dopełniających: Żółty – fioletowy (czerwony + niebieski) Czerwony – zielony (żółty + niebieski) Niebieski – pomarańczowy (czerwony + żółty) Barwy złamane – przeciwieństwo barw czystych. postać. jasnym słupem światła wydobyty fragment. kolory podstawowe to: magenta (fioletowoczerwony). kompozycja rzędowa – brak zmniejszenia perspektywicznego. Potoczne określenie barw z zauważalną domieszką bieli.Mieszanie addytywne. Ton – właściwości barwy Nasycenie – intensywność czystej barwy Walor – odcień/stopień względnej jasności Barwy/kolory podstawowe(zasadniecze): . Nokturn – scena rozgrywająca się nocą.jednobarwne En-grisaille – malarstwo szaro-szare Określając koloryt obrazu – określamy koloryt ciepły/zimny Dominanta kolorystyczna – plama barwna. Blik – odblask na obrazie. Malarstwo monochromatyczne . koloryt – dobór. szarości lub czerni.Kolory tęczy ( barwy spektralne) powstają w pryzmacie światła słonecznego: Fiolet-niebieski-zieleń-żółty-pomarańcz-czerwień Barwy chromatyczne . Najczęściej na obłych. Kolor lokalny – brak uwzględnienia oddziaływania barw.Mieszanie subtraktywne.

Układ pasowy Symultanizm – kilka.ciepłe zielenie . Perspektywa w malarstwie monumentalnym. PERSPEKTYWA .zmiana relacji przestrzennych występujących w rzeczywistości na relacje loniowe. boczna. gra z widzem w sztuce XVIIw. Mimesis – greckie mimesis to iluzja natury w sztuce.brunatne . by każdy fragment miał swój punkt widokowy.. .umiejętność oddania trójwymiaru na płaszczyźnie zgodnie z prawami widzenia. odwrócona. Antoni Zięba – iluzja a realizm. psia. SZTUKA TO ILUZJA Trompe l’oeil – zwodzenie wzroku – ekstremalnie iluzjonistycznie namalowany obraz na którym są przedmioty namalowane hiperrealistycznie. barwna – w tego typia perspektywie złudzenie głębi tworzone jest poprzez użycie kontrastowych kolorów. kilkanaście wydarzeń. Później – dążenie do tego.ukośna.. Malarstwo monumentalne – wyliczone pod poruszającego się widza. z lotu ptaka. Schemat barwny trójplanowy: . Są one podporządkowane snaczeniu danej postaci. Obraz namalowany z użyciem camera obscura – miękkość. . każde w innym miejscu i czesie.załorzenie punkotu widokowego – punkto stabile.zimne niebieskie 4. żabia. linearna/geometryczna/zbierzna/centralna. ciemny pokój. . . Maszyna optyczna znana od średniowiecza. powietrzna – rozmywanie się barw w miarę odległości od widza. trójzbieżna? 2. na jednej kompozycji Ruch symultaniczny Umberto boccioni Kontrapozt – zasada kompozycji ustawienia ciała : ciężar na jednej nodze. centralnie zbieżna. Cztery rodzaje perspektywy: 1. Pudełko lub mały budynek. średniowieczna – stosunki wielkościowe nie są podporządkowane skrótowi perspektywicznemu. kątowe i barwne na płaszczyźnie. Układ kulisowy – postacie i przedmioty pierwszego planu na brzegach kompozycji z otwarciem swobodnego widoku na plany dalsze – zwiększenie głębi obrazu. Iluzja – postrzeganie czegoś co nie istnieje lub istnieje w innej postaci. Camera obscura – tłum. Holandia XVIIw. pinturichio 3. dwuzbieżna. pozycja naturalna Sylwetka esowata Figura serpentina – skręcenie ciała wokół własnej osi. mistyczna. odgięcie ciała w celu zrównoważenia. dokładnie wykreślona architektura.

) Obraz dwoisty – zakłada inteligencję i spostrzegawczość widza. Popularna w czasie baroku. żepatrzymy na postacie z dołu. Pojawiło się w epoce renesansu. Kwadratura – malowane elementów architektonicznych. (kobyłka). Dali Pojazd duchów . który widzimy poprawnie tylko w ściśle określonuch warunkach (lustra. Quadri sfondati – ‘przebicie muru’ malowido stara się ‘przebić ścianę’ w głąb. szkła. renesans. rzeźba i malarstwo przechodzą się i tworzą jedno dzieło sztuki. Zasada trójjedności sztuk – architektura.Da sotto in su – perspektywa żabia an stropie – mamy wrażenie. . manieryzm. nieskończoność. Anamorfoza – (hans halbein ‘ambasadorowie’) obraz/część którego proporcje wypaczono wg ściśle okreslonych zasad.. surrealizm. Przedstawiony przedmiot/postacie dają sie interpretować dwojako.. które mają dawać iluzję realnie istniejących.