Sztuki plastyczne (piękne) – to dziedziny sztuki takie jak: architektura, malarstwo, grafika, rzeźba, rzemiosło artystyczne (sztuka użytkowa

, zdobnictwo). W potocznym rozumieniu wyłącza się z tej definicji architekturę. Malarstwo – dziedzina sztuk plastycznych, której istotą jest posługiwanie się linią i barwą, a niekiedy tylko plamą barwną. Produktem malarstwa jest obraz – rzecz dwuwymiarowa. Znane od zarania dziejów wykształciło najwięcej tematów. Podział malarstwa ze względu na skalę: - Malarstwo monumentalne – dekoracyjne Malarstwo ścienne Malarstwo sklepienne Malarstwo platoniczne (Plafon - dekoracyjna centralna część sklepienia, otoczona dekoracyjnym obramieniem) - Malarstwo sztalugowe Malarstwo tablicowe – deska jako podobrazie, termin odnosi się do malarstwa średniowiecznego. - Malarstwo związane z ilustracją tekstu Malarstwo książkowe Iluminacje/miniatury (iluminatorstwo/miniatorstwo) Miniatura – dwa znaczenia: także malarstwo małego formatu, np. miniatury portretowe. - Malarstwo zdobiące przedmioty rzemiosła artystycznego Podział malarstwa ze względu na sposób przedstawienia treści: - Malarstwo przedstawiające Malarstwo figuralne – dominuje postać ludzka – termin dla malarstwa dawnego Malarstwo figuratywne – dominuje postać ludzka – termin dla mal. Współczesnego Malarstwo tematyczne – przyroda, przedmioty… - Malarstwo abstrakcyjne, bezprzedmiotowe, nieprzedstawiające w sposób bezpośredni rzeczywistości.

Podział malarstwa ze względu na temat: a) Malarstwo religijne, sakralne: tematy dotyczące Biblii, sceny Biblijne, symbole biblijne, święci i legendy biblijne, hagiografia. b) Malarstwo mitologiczne : mitologia grecka, rzymska, celtycka, skandynawska… c) Przedstawienia historyczne: sytuacje realne, malarstwo narracyjne, dawniej odnosiło się to także do tematyki biblijnej, do zdarzeń, które wydarzyły się na pewno, lub za takie są uznawane. c’)Przedstawienia batalistyczne d) Przedstawienia rodzajowe – sceny rodzajowe d’)Fête galante – przedstawienia rodzajowe, tzw. Tematyka elegancka: dwór w sytuacjach „zbytkowych”. Termin dotyczy głównie malarstwa okresu rococo. e) Pejzaż, przedstawienia krajobrazowe e’) Marina – krajobrazy wodne, morskie. (mariniści) e’’) Weduta – krajobraz miejski (wedutyści) Sztafaż – przedstawienie postaci ludzkiej lub zwierzęcej ożywiające kompozycję. f) Przedstawienia animalistyczne g) Martwa natura h) Portret, konterfekt - głowa - popiersie - półpostać - do kolan - cała postać, en pied - z profilu (określamy lewy, czy prawy profil) - ¾, en trois quarts (określamy czy postać zwrócona jest w lewo czy w prawo) - frontalne, en face. h’) portret reprezentacyjny - oficjalny wizerunek danego człowieka też np. portret konny h’’) portret intymny, niereprezentacyjny, „prywatny” - wieloosobowe lub jednoosobowe - pośmiertne - autoportret - historyzowane - asystencyjne - trumienne – w tradycji polskiej - fikcyjne i) studium fizjonomiczne i’) tronie – sztuka holenderska i flamandzka XVII i XVIII w. j) Akt: leżący, stojący, siedzący k) Wnętrza

Oddziaływanie barw – odbijanie koloru w przebmiocie o innej barwie. delikatny modelunek Luminizm – kształtowanie kompozycji malarskiej za pomocą gry światła (najbardziej: barok) Luminim monochromatyczny – dominująca tonacja jednobarwna Luminizm kolorystyczny – światło jako czynnik wyzwalający wibrację kolorystyczną.Mieszanie addytywne. Malarstwo monochromatyczne . Schemat kompozycyjny – stały układ poszczególnych elementów kompozycji charakterystycznych dla danego artysty. kolory podstawowe to: magenta (fioletowoczerwony). szkoły.. Krakelury – spękania w warstwach powierzchniowych Modelunek – plastyczne wydobycie kształtu poprzez zestawienie barw i/lub światłocień Sfumato – miękki. Blik – odblask na obrazie. postaciami Spiętrzenie. sztywność Figura piramidalna – charakterystyczne dla renesansu ujęcie postaci w kompozycji opartej na trójkacie. kompozycja rzędowa – brak zmniejszenia perspektywicznego. postać. jasnym słupem światła wydobyty fragment. surowość. cyjan (błękitny) i żółty Pary barw dopełniających: Żółty – fioletowy (czerwony + niebieski) Czerwony – zielony (żółty + niebieski) Niebieski – pomarańczowy (czerwony + żółty) Barwy złamane – przeciwieństwo barw czystych.Mieszanie subtraktywne. Potoczne określenie barw z zauważalną domieszką bieli. Polichromia – malarstwo wielobarwne zdobiące archiotekturę / malarska dekoracja rzeźby lub wyrobów drewnianych. szarości lub czerni. która odgrywa w obrazie znac zącą rolę. Nokturn – scena rozgrywająca się nocą. czernią i szarościami które nazywamy barwami achromatycznymi. Kompozycja zamknięta/otwarta Horror vacui – strach przed przestrzenią Amor vacui – umiłowanie pustki Plan – część przestrszeni oglądana na obrazie/rysunku wraz z przedmiotami . Kolor scharmonizowany/kontrastowy – używanie harmonijnej palety barw/ użycie kolorów dopełniających się. Elementów luyb całego obrazu (pasitoso) Faktura – sposób kształtowania dzieła sztuki.jednobarwne En-grisaille – malarstwo szaro-szare Określając koloryt obrazu – określamy koloryt ciepły/zimny Dominanta kolorystyczna – plama barwna. Kolor lokalny – brak uwzględnienia oddziaływania barw. tym bardziej zbliża się do achromatyczności. niebieski i zielony . kulistych przedmiotach. Dot. kolory podstawowe to: czerwony. Barwy ciepłe/zimne .subiektywne określenie barw przesuniętych w widmie barwnym w stronę czerwieni/błękitu. Kolorystyka. Najczęściej na obłych. szkoły. Może być grubszą warstwą farby mająsą na celu odwzorowanie blików światła. Tenebryzm (Caravaggio) – ciemna kolorystyka. jeden plan znajduje się nad drugim . Ton – właściwości barwy Nasycenie – intensywność czystej barwy Walor – odcień/stopień względnej jasności Barwy/kolory podstawowe(zasadniecze): .Kolory tęczy ( barwy spektralne) powstają w pryzmacie światła słonecznego: Fiolet-niebieski-zieleń-żółty-pomarańcz-czerwień Barwy chromatyczne . Kompozycja – sposób powiązania elementów formalnych dzieła sztuki.. Im mocniej "złamana" barwa. twórczości danego artysty. koloryt – dobór. zestawienie barw charakterystycznych dla określonej kompozycji malarskiej.wszystkie kolory w których moża doszukać się śladu barwy spektralnej – wszystkie poza bielą. Horyzontalizm – akcentowanie linii poziomych Wertykalizm – akcentowanie linii pionowych Diagonalizm – akcentowanie przekątnych Izokefalizm – brak perspektywy. kierunku. Impast – nałorzenie farby pędzlem/szpachlą by uzyskać odpowiednią fakturę.

Schemat barwny trójplanowy: . dwuzbieżna. pozycja naturalna Sylwetka esowata Figura serpentina – skręcenie ciała wokół własnej osi.. średniowieczna – stosunki wielkościowe nie są podporządkowane skrótowi perspektywicznemu. Antoni Zięba – iluzja a realizm.ukośna.załorzenie punkotu widokowego – punkto stabile.zimne niebieskie 4. PERSPEKTYWA . Camera obscura – tłum.Układ pasowy Symultanizm – kilka. . Cztery rodzaje perspektywy: 1. na jednej kompozycji Ruch symultaniczny Umberto boccioni Kontrapozt – zasada kompozycji ustawienia ciała : ciężar na jednej nodze. pinturichio 3.zmiana relacji przestrzennych występujących w rzeczywistości na relacje loniowe. SZTUKA TO ILUZJA Trompe l’oeil – zwodzenie wzroku – ekstremalnie iluzjonistycznie namalowany obraz na którym są przedmioty namalowane hiperrealistycznie. kątowe i barwne na płaszczyźnie. Obraz namalowany z użyciem camera obscura – miękkość. Iluzja – postrzeganie czegoś co nie istnieje lub istnieje w innej postaci. centralnie zbieżna. kilkanaście wydarzeń.umiejętność oddania trójwymiaru na płaszczyźnie zgodnie z prawami widzenia. żabia. psia. .ciepłe zielenie . dokładnie wykreślona architektura. Układ kulisowy – postacie i przedmioty pierwszego planu na brzegach kompozycji z otwarciem swobodnego widoku na plany dalsze – zwiększenie głębi obrazu. Mimesis – greckie mimesis to iluzja natury w sztuce. mistyczna. Maszyna optyczna znana od średniowiecza. Malarstwo monumentalne – wyliczone pod poruszającego się widza. barwna – w tego typia perspektywie złudzenie głębi tworzone jest poprzez użycie kontrastowych kolorów. Pudełko lub mały budynek. trójzbieżna? 2.brunatne . linearna/geometryczna/zbierzna/centralna. odgięcie ciała w celu zrównoważenia. ciemny pokój. Później – dążenie do tego. by każdy fragment miał swój punkt widokowy.. odwrócona. boczna. . Są one podporządkowane snaczeniu danej postaci. każde w innym miejscu i czesie. gra z widzem w sztuce XVIIw. . Holandia XVIIw. powietrzna – rozmywanie się barw w miarę odległości od widza. Perspektywa w malarstwie monumentalnym. z lotu ptaka.

) Obraz dwoisty – zakłada inteligencję i spostrzegawczość widza. Quadri sfondati – ‘przebicie muru’ malowido stara się ‘przebić ścianę’ w głąb.. Zasada trójjedności sztuk – architektura. które mają dawać iluzję realnie istniejących. Pojawiło się w epoce renesansu. szkła. Anamorfoza – (hans halbein ‘ambasadorowie’) obraz/część którego proporcje wypaczono wg ściśle okreslonych zasad. surrealizm. Popularna w czasie baroku.. renesans. rzeźba i malarstwo przechodzą się i tworzą jedno dzieło sztuki. który widzimy poprawnie tylko w ściśle określonuch warunkach (lustra. Kwadratura – malowane elementów architektonicznych. Dali Pojazd duchów .Da sotto in su – perspektywa żabia an stropie – mamy wrażenie. . nieskończoność. żepatrzymy na postacie z dołu. Przedstawiony przedmiot/postacie dają sie interpretować dwojako. (kobyłka). manieryzm.