http://www.wczesniak.pl/04_dlarodzicow15.html 1.

ŚRODKI POROZUMIEWANIA SIĘ NIESŁYSZĄCYCH Naturalnym dla osób niesłyszących środkiem porozumiewania się jest język migowy. W kontaktach pomiędzy osobami niesłyszącymi dominują środki porozumiewania się, które można wywodzić lub powiązać z klasycznym językiem migowym. Należą do nich: · znaki migowe ideograficzne w systemie migowym (klasyczny język migowy); · znaki migowe daktylograficzne (alfabet palcowy i znaki liczb), przy czym alfabet palcowy pełni głównie funkcje pomocnicze i uzupełniające; · mimika i pantomimika stanowiąca integralną część znaków migowych, · gesty wtrącone, które nie są skodyfikowanymi znakami migowymi, ale je uzupełniają i ułatwiają całościowy odbiór wypowiedzi; · elementy mowy dźwiękowej lub artykulacji; · inne zachowania kinetyczne (środki niewerbalne pozawokalne, mowa ciała, parajęzyk); W kontaktach pomiędzy osobami niesłyszącymi a słyszącymi dominują te środki komunikacji interpersonalnej, dla których bazą jest język narodowy. Zaliczamy do nich: · język narodowy mówiony (głośna mowa), przy którym łączy się wykorzystywanie resztek słuchu z odczytywaniem z ust; · język narodowy artykułowany (wyraźna artykulacja bez użycia głosu) odbierany wyłącznie przez odczytywanie z ust; · znaki migowe daktylograficzne (alfabet palcowy i znaki liczb); · pismo; · fonogesty (umowne układy rąk i palców wspomagające artykulację); · znaki migowe ideograficzne i daktylograficzne w systemie językowo- migowym pełnym (język migany z końcówkami); · znaki migowe ideograficzne i daktylograficzne w systemie językowo- migowym użytkowym (język migany bez końcówek lub z końcówkami stosowanymi wybiórczo); · mimika i pantomimika stanowiąca integralną część znaków migowych; Odbiór informacji przez osoby niesłyszące przebiega głównie drogą wzrokową, jednak w niektórych przypadkach jest wykorzystywany także niesprawny słuch. Wśród możliwości odbioru należy wymienić: · odbiór mowy dźwiękowej słuchem; · odbiór mowy artykułowanej wzrokiem; · odbiór znaków migowych daktylograficznych wzrokiem; · odbiór znaków migowych ideograficznych wzrokiem; · odbiór gestów wtrąconych, mimiki i pantomimiki wzrokiem; · odbiór fonogestów wzrokiem; · odbiór pisma wzrokiem;

Krakowiak). że dla osoby posługującej się tym językiem proste czynności. ponieważ jest on bardziej dostępny dla dziecka niesłyszącego lub niedosłyszącego. pochodzi od słowa dactilos (palec) i grapho (piszę). "p" i "m". . co sprawia. Fonogesty – są to specjalne ruchy ręki (prawej lub lewej) towarzyszące mówieniu. litery alfabetu lub pojęcia. Fonogesty nie są językiem migowym i nie mają znaczenia bez kontekstu słownego. również w szkołach i uniwersytetach. 5. Niestety większość słyszących rodziców ma niewielką znajomość i doświadczenia z językiem migowym. stają się wyzwaniem. Dział języka migowego obejmujący alfabet palcowy oraz znaki migowe odpowiadające pojęciom liczbowym znakom działań arytmetycznych niektórym mianom i wyrazom jednoliterowym oraz znakom interpunkcyjnym. Polski system fonogestów zawiera 9 układów spółgłoskowych oraz 5 lokacji (ustawień) samogłoskowych. Fonogesty różnią się od języka migowego tym. ale wyjaśniają konkretne dźwięki. Daktylografia – oznacza pisanie palcami. gdyż wymaga ona znajomości języków narodowych. Istnieje duża grupa osób używających języka migowego. Język migowy – jest to zespół środków stosowanych przez osoby niesłyszące w porozumiewaniu się pomiędzy sobą i z osobami słyszącymi obejmujący właściwe danym środowiskom słownictwo – zbiór społecznie wytworzonych i obowiązujących znaków migowych oraz reguły określające ich użycie.· odbiór zachowań kinetycznych wzrokiem. Język migowy nie jest używany i rozumiany przez większość osób słyszących. że wadą komunikacji totalnej jest fakt. 3. Niektórzy opowiadają się za uczeniem języka migowego zamiast mowy. 6. że wyrażają tylko dźwięki. PRZYCZYNY USZKODZEŃ SŁUCHU. pomagające wsłuchiwać się w żywą mowę i dokładnie odczytywać wypowiedzi z ust (K. z własną składnią i gramatyką różną od języków narodowych. ponieważ druk jest zakodowaną formą języków narodowych. Niektórzy eksperci twierdzą. 2. a nie całe słowa. nauka czytania jest również trudniejsza dla osób używających języka migowego. np. Fonogesty mają na celu pomóc dziecku z ubytkiem słuchu. takie jak kupienie hamburgera czy zapytanie o drogę. Język migowy Język migowy to język wizualny komunikowany przez gesty i wyrazy twarzy. Komunikacja totalna Inną metodą rehabilitacji jest komunikacja totalna. Fonogesty Fonogesty to inna metoda rehabilitacji podkreślająca język mówiony wsparciem niektórych dźwięków mowy gestami. zapewniając wskazówki wizualne pomagające rozróżnić dźwięki wyglądające tak samo w wymowie. że większość osób słyszących nie rozumie języka miganego. Ponadto. Komunikacja totalna łączy trening słuchowy i mowę z językiem miganym. co może ograniczać kontakt dziecka ze światem słyszących. 4. W tej strategii edukacyjnej dzieci uczą się słuchania dźwięków mowy i używania mowy i języka miganego do porozumiewania.

zwłaszcza w stopniu znacznym i głębokim. · w okresie poporodowym. zatruciem lekami.zapalenia opon mózgowych i przewlekłe zapalenia ucha środkowego. Recysywna może pojawić się w każdym pokoleniu. gentamycyna itp. mają normalne możliwości rozwojowe.zaburzenia płodu. płonica. poza głuchotą starczą. zaburzeniami ukrwienia ucha wewnętrznego. które mogą uszkodzić ten narząd należy zaliczyć: · czynniki dziedziczne. zaburzenia krążeniowe lub oddechowe. grypa i świnka. urazy mechaniczne w obrębie czaszki oraz urazy akustyczne (np. powstaje przed 5 rokiem życia.wcześniactwo. · w okresie prenatalnym płodu. nieprawidłowy poród. Znaczna większość przypadków uszkodzeń słuchu. spowodowaną chorobą wirusową matki. zakażenia.Istnieje wiele przyczyn powodujących zaburzenia w działaniu narządu słuchu. Do tych. Nie zawsze ujawnia się od urodzenia. uszkodzenia słuchu mogą być spowodowane otosklerozą. urazy. Głuchotę dziedziczną dzielimy na dominującą i recysywną. należy tylko odpowiednio je kształtować i wykorzystywać. że pierwszym jej warunkiem jest nauczenie ich języka i mowy artykułowanej.poza wymienionymi już chorobami. chorobą Meniere’a.żółtaczkę (szczególnie w powiązaniu z konfliktem serologicznym). Podejmując jednak jakiekolwiek próby rewalidacji głuchych należy pamiętać. Głusi są ludźmi normalnymi pod względem intelektualnym (jeśli głuchocie nie towarzyszy upośledzenie umysłowe). Osiągnięcie tego celu jest bardzo trudne. koklusz.). toksyczne uszkodzenie nerwu słuchowego w przebiegu chorób zakaźnych.jeśli występuje również u innych członków tej samej rodziny. urazami i lekami ototoksycznymi. . stosowania leków o charakterze ototoksycznym (chinina. nieprawidłowo stosowaną narkozę itp. · w okresie późniejszym. 7. brak fachowej opieki w czasie porodu. infekcją wewnątrzmaciczną. długotrwałym urazem akustycznym (praca w hałasie) oraz głuchotą starczą. · w okresie niemowlęcym i wczesnego dzieciństwa. uraz porodowy. takich jak: odra. · w okresie okołoporodowym. powstałe podczas zabaw pirotechnicznych). i inne uszkodzenia ototoksyczne.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful