Myśli i rozważania Mistrz Eckhart

Cała ludzka wiedza nigdy nie zdoła przeniknąć, czym jest dusza w swej głębi. Żeby zrozumieć czym ona jest, trzeba mieć wiedzę nadprzyrodzoną. To co można o tym wiedzieć, musi być nadprzyrodzone i pochodzić z łaski. Dusza ma możność poznania wszystkich rzeczy, nigdy nie zaznaje spoczynku, dopóki nie dotrze do pierwszego obrazu, tam gdzie wszystkie rzeczy są jednym, i tam dopiero, to znaczy w Bogu, zaznaje ona spoczynku. W nim żadne stworzenie nie jest szlachetniejsze od drugiego. Celem, dla którego dusza została dana ciału jest jej oczyszczenie. Po odłączeniu się od ciała nie ma ona ani rozumu ani woli. Jest sama i nie mogłaby zebrać tyle sił, żeby zwrócić się ku Bogu, ma co prawda te władze w sej głębi, gdzie jest ich korzeń, nie ma ich jednak w działaniu. Dusza oczyszcza się w ciele, ażeby zebrać to, co uległo rozproszeniu i wydostało się na zewnątrz. Kiedy to co pięc zmysłów wynosi na zewnątrz, znowu wróci do duszy, w jednej z jej władz wszystko staje się jednym. Dusza oczyszcza się również przez praktykę cnót, to znaczy kiedy się wznosi ku życiu w jedności. Czystość duszy polega na tym, że wyzwala się ona od życia w podziałach i przechodzi do życia w jedności. Kiedy się wzniesie do życia gdzie nie ma przeciwieństw , wszystko co w rzeczach ziemskich jest podzielone, staje się jednym. Kiedy dociera do światła umysłu wszystkie przeciwieństwa są jej obce. Wszystko co jest poza światłem jest śmiertelne i umiera. Czystość duszy polega na tym, że nie ma ona do niczego skłonności. To co zachowuje w sobie skłonność do czegoś innego, umiera i nie może mieć trwałego istnienia.

Dusza została stworzona bezpośrednio przez Boga, jest światłem wznoszącym się ponad wszystko i obrazem Bożej natury przez Niego stworzonym. Dusza nosi w sobie to światło. Ku dobru skłania się ona nawet w piekle, w duszy przeciwstawia się wszystkiemu co nie jest czyste i Boskie. Dusza została stworzona jakby w punkcie dzielącym czas i wieczność, niższymi zmysłami zajmuje się w czasie rzeczami doczesnymi, swoja władzą wyższą natomiast ujmuje i odczuwa poza czasem rzeczy wieczne.

Jeśli szukasz Boga. Gdyby mogła Go poznać bez świata. nigdy by się nie połączyła z ciałem. Dusza szuka Boga tam gdzie nie ma On imienia. czas musi ustąpić. co daje Bóg. zaprawdę nie Jego szukasz. wraz z Nim masz wszystko. przebywa w wieczności. w której ma się narodzić Bóg. które nieustannie promieniuje. Wyższe stanowiące wyższą część duszy. Kto szuka Boga a również czegoś innego to Go nie znajduje. Pierwszym. bo nic tu nie jest obce ani dalekie. jak aniołowie. Z duszy. Dusza pragnie go jak szpiku. Człowiek. nie ma nic wspólnego z czasem i ani jego nie zna. a ona ma wyjść poza czas. Gdyby człowieka nie łączyło z Bogiem nic poza dziękczynieniem. co można by uważać za źródło wszelkiego dobra. odzyskuje je na powrót w Bogu. tak by zdołało znieść światło Boga. za błyszczące światło. Dusza wyższymi władzami dotyka wieczności . to by już wystarczyło. jak rdzenia. który się pali bez przerwy. w którym są one prawdą. Gdyby mogła. ale czynisz to ze względu na własną korzyść lub szczęśliwość. niższymi natomiast dotyka czasu i dlatego podlega zmienności oraz skłania się ku rzeczom materialnym.Dusza ma dwa oblicza. jest właśnie On sam. Boga szukaj we wszystkim. żebym ja się narodził jako ten sam Bóg. to jest Boga. . Dlaczego Bóg stał się człowiekiem? Dlatego. wyższe ustawicznie się wpatruje w Boga. ani ciała. A kiedy masz Jego. Otrzymuje podobnie jak światło od światła. z którego tryska dobroć. ten nigdy by nie został dla nie stworzony . nabrać rozpędu i trwać w kontemplacji tego Bożego bogactwa. w którym pulsuje. jak ko0rzenia. W ciele jest coś ukryte. tracąc przy tym szlachetność. żebym ja umarł światu i wszystkim rzeczom stworzonym. w pełni poznać Boga. który się wyrzekł wszystkich rzeczy jako przemijających. za płonący ogień. Bóg umarł po to. niższe spogląda nieco ku ziemi i kieruje zmysłami. W jaki sposób dusza otrzymuje od Boga? Otóż niczego nie otrzymuje od Niego jako coś jej obcego. Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać. z którego ona wypływa. bo On jest w każdej rzeczy.

aby z Nim wiecznie królować. nadzieja i pragnienie rosną w niej. Bóg jest Bogiem chwili obecnej. takiego przyjmuje – nie jaki byłeś. Wiedz. Wszystkie rzeczy kiedy wyjdą z Boga i znajdą się w najbliższym stworzeniu. Doskonała i prawdziwa jest wola tylko w tym. odrzuć radość i smutek. Lęk. że jeśli w jakikolwiek sposób szukasz swego. wiesz o tym. kto się wyzbył własnej woli i cały zanurzył w Bożej.Bóg jest czystym Duchem i światłem. To co w Nim jest światłem i bytem. bo nie szukasz wyłącznie Jego samego. Bo czy cię to cieszy. 4. W Bogu bowiem jest światło i byt. do Niego dąży. Dusza tylko w Bogu znajdzie czystość. napoju. jak coś i nic. czy nie. czy smuci. Nie znajduje boga ten. 3. trzeba być również duchem i czystym światłem. Lęk. ubrania. Dociera do Niego w czterech krokach: 1. nigdy nie znajdziesz Boga. Jakiego Cię widzi. Wszystko co wtedy czyni. Bóg chętnie znosi wszelką niesprawiedliwość i zniewagi powodowane grzechami. nadzieja. a przez to . Wiedzcie. 2. w Nim czyni. rozpłynęła się w Bogu a On w niej. lecz jaki jesteś teraz. bojaźń i pewność czy nadzieję. jeśli tylko może to doprowadzić człowieka do lepszego[poznania Jego miłosierdzia. Jeśli chcesz poznać prawdę w sposób czysty. mieszkania ani też niczego innego. że wszystkie stworzenia z samej swej natury dążą do Boga i chcą się stać podobne do Niego. Zapomina całkowicie o rzeczach doczesnych. stają się do Niego tak niepodobne. Postępuje już w Bogu. w stworzeniach – ciemność i nicość. pragnienie całkowicie znikają. usiłuje ona potajemnie szukać Go w nich. Jego pragnie. Z Nim ma pozostać na wieki. w nich jest – ciemnością i nicością. Wtedy nie myśli już o rzeczach doczesnych ani o sobie samej. gdyby w nich nie było czegoś z Boga. Natura nie pragnęłaby pokarmu. Zanim dusza znajdzie się w Bogu umiera w sobie samej. Radość i smutek – bojaźń i pewność to są pośrednictwa i dopóki się w nie wpatrujesz – to wpatruje się w ciebie i Boga nie widzisz. stąd żeby od niego otrzymać bezpośrednio . dla którego rzeczy przemijające nie są małe i równe nicości. natura szuka Boga i potajemnie w swym wnętrzu zmierza do Niego.

Taki człowiek doświadcza poznania i miłości Boga i staje się tym samym. Jest to jedno i to samo narodzenie. Wszystkich swoich dzieł dokonuje po to byśmy Nim byli. Wszystko jest w Nim obecne i nowe i w kontemplacji obejmujesz to co było i co nastanie. skupiony i zamknięty w sobie samym oraz w czystości tej zanurza się w Bogu i tam osiąga jedność. a w tym samym narodzeniu dusza się rodzi na nowo w Bogu. że byłby Jedno-rodzonym Synem. Człowiek. Kiedy ona przychodzi to nie narzekajmy. miałby na własność wszystko to co ma Bóg. która trwa w obecnym „teraz’. w jedności i na pustyni. że my chcemy czegoś innego. czyli Słowo Boże. Człowiek powinien budować tylko na Bogu i oczyścić swojego ducha ze wszystkiego. w Duchu. Pan mówi. Porzuć całkowicie siebie dla Boga. by nam objawić cały bezmiar swego Bóstwa oraz pełnię swego bytu i natury. mieszkałby w wieczności. Wyjdź z siebie a On wyjdzie cały z siebie dla ciebie. Czyste serce ma ten. wielość i czas.spotęgować w nim samym miłość i wdzięczność oraz rozpalić jego gorliwość. czym On jest. Pilno Mu się stać naszą własnością w tym samym stopniu w jakim jest swoją. śpieszy się oraz postępuje tak. biegnie ku nam jakby przynaglany jakąś potężna siłą. Powinniśmy codziennie modlić się o spełnienie woli Boga. Bóg zaznaje tu w całej pełni radości i rozkoszy. Gdyby człowiek się wzniósł ponad nie. kto jest oderwany i odłączony od wszystkich rzeczy materialnych. „nikt nie usłyszy słowa mojego póki nie zaprze się siebie samego’ Kto bowiem chce usłyszeć nauki. ten musi się całkowicie zaprzeć siebie. Ojciec rodzi swego Jedno -rodzonego syna. . że Nim jesteśmy. który by wyszedł z siebie w ten sposób. Kiedy widzi. jakby cały jego Boski byt miał się rozpaść i sam w sobie w nicość się obrócić. to co pozostaje jest prostym jednym. Kiedy Bóg i człowiek wychodzą z siebie . W duszy. Śpieszy się. Trzy rzeczy przeszkadzają nam słuchać przedwiecznego: cielesność.

tak jak dwa światła ze sobą. Bóg musi się udzielić bez reszty i całą swą mocą oraz z taką pełnią i tak bezwzględnie. to ono umiera. Nigdy nie wracać do rzeczy przemijających. tak Bóg wchodzi we wszystkie jej władze i w nie się wlewa. W miarę. Nie umiera On jednak sam w sobie – tam żyje nadal. Oto pełnia czasu. wtedy umiera i umiera dla niej Bóg. jest bardziej Bogiem niż stworzeniem. Kiedy światło Boże wlewa się do duszy. Wiara doprowadza duszę tam. Ale kiedy dusza się zwraca ku rzeczom zewnętrznym. kierują ten gwałtowny potok na wszystko wokoło. lecz ona nie przestaje żyć. Każdemu człowiekowi. który się wyrzekł samego siebie aż do samej głębi. lecz wszystko to daje w postaci płodności człowiekowi. To. By Go znaleźć musi ona spełnić sześć warunków: 1. że niczego nie zatrzymuje ze swego życia. prawdziwie Jedno-rodzonym Synem i Chrystusem. Nie pragnąć niczego poza Bogiem. . dopóki On nie stanie się jej cząstką. jednoczy się ona z Bogiem. wszystko jest obecne i w tej kontemplacji masz wszystkie rzeczy. W duszy znajduje się „coś”. Jak dusza daje życie ciału. Jak ona przenika wszystkie członki. jak człowiek wyrzeka się siebie samego ze względu na Boga i z Nim się jednoczy. Doznawać goryczy w tym. I w ten sposób jestem jaki być powinienem. ażeby wszystko go doświadczyło. W Nim wyłącznie znajdować pocieszenie: 5. tak Bóg daje życie duszy. Duszy szukającej Boga wszystkie stworzenia muszą wydawać się nicością. że one za pośrednictwem dobroci i miłości. natury i Bóstwa. Tak samo Bóg: umarł dla duszy. Gdy dusza się odłącza od ciała. Stać się zbyt ciasną dla siebie samej: 3. co jej dawniej zdawało się słodkie: 2. 4. Nie mieć wewnętrznego spoczynku. nazywa się światłem wiary: jest ono cnotą Boską. gdzie ta nie może dotrzeć swoimi zmysłami ani władzami. 6.Nie ma tam ani przed ani po. w czym Bóg żyje i gdzie ona żyje w Nim. lecz żyje sam w sobie. tak. bytu. co powstaje. który się cały zdał na Niego i zajął najniższe miejsce.

. 1. wtedy ona się w nie zamienia. nie zaś odwrotnie. bo jak chce się zjednoczyć z Bogiem musi być jak On prosta. wchodzi Bóg wraz ze wszystkim.. nie będzie odczuwał nic cielesnego. o szlachetna bierności duszy. który trwa w odosobnieniu. Kiedy dusza się skłania ku stworzeniom. Gdy po usunięciu wszystkich obrazów dusza kontempluje tylko tego jedynego Jednego. co Jego. zrób wszystko na co cię stać. Jest w niej za wiele podziałów. Pozostaje w Bogu. wówczas jej bierny. do tego stopnia. Zatraca wówczas nazwę i moc. Człowiek. wolny od form. że staje się Boska. nie On w nią. zostaje uniesiony aż do wieczności. 3. z których powodu dusza nie jednoczy się z Bogiem. W jakiej mierze wychodzisz ze wszystkich rzeczy. transcendentny byt Boskiej jedności. Są trzy przeszkody. nie mniej. O cudzie nad cudami. Trzy są okoliczności sprzyjające zjednoczeniu: 1. ani więcej. ale nie traci woli ani bytu.Kiedy kropla wpadnie do morza. 2. na ile się w nich swego wyzbyłeś. będzie jakby umarły dla całego świata. Ma być odłączona od wszystkich rzeczy cielesnych i działać zgodnie z pierwotną czystością. Tylko w ten sposób znajdziesz prawdziwy pokój. Musi być prosta i niepodzielna. 2. Zacznij od tego. niezdolnej przyjąć niczego poza czystą Bożą Jednością. tak jak On w sobie samym. sam w sobie spoczywający czysty byt spotyka czysty. bo nic co ziemskie mu nie smakuje. Jest zmieszana z rzeczami doczesnymi 3. nie jest prosta. Tak samo dzieje się z duszą. Skłania się ku ciału i z tego powodu nie może się złączyć z Bogiem. w czego następstwie nie jest prosta. ż Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać wiata odtąd nie będzie go mogła poruszyć żadna rzecz doczesna. Powinna przebywać ponad sobą samą i ponad wszystkimi rzeczami i przemijającymi rzeczami i trwać mocno przy Bogu. tak. w tej samej mierze . lecz ona się w Niego przemienia. Gdy Bóg ja pociągnie ku sobie.

A czy jesteś w Bogu. w takiej samej cieszysz się pokojem. są i były nicością. tego udziałem jest radość. że już nic nie wie o sobie i wydaje się. lecz od stworzeń. . Miejscem najbardziej właściwym dla Boga jest czyste serce i czysta dusza. tak jakby kroplę wody wlano do basenu napełnionego winem – do tego stopnia. Kto się chce bezpośrednio znaleźć w ogołoceniu tej natury. lecz na sposób Boski. Kiedy dusza jest już z Bogiem zjednoczona i jakby w Nim zamknięta. ponieważ uczynione zostały z niczego. ma i pokój. Wszystkie stworzenia zanieczyszczają. Kto ma wszystko czego chce. ponieważ są niczym. czy nie. W Bogu nie ma tez niczego co by mogło budzić lęk. odłączone od wszystkich stworzeń. źle postępujesz i nigdy jeszcze nie patrzyłeś w tę prostą głębię. kto swa wole złączył całkowicie z Bożą. musi się wyzbyć wszelkich względów osobistych. wszystko w Nim jest tylko godne miłości. tak że odtąd dusza nie działa już przez nią. jak temu. Wszystkie stworzenia są nicością. a nicość jest brakiem i zanieczyszcza duszę. a na ile poza Bogiem. musi on tam być.W jakiej mierze jesteś w Bogu. tak by równie dobrze życzył człowiekowi zza morza . Tak samo nie ma w Nim niczego co by nas mogło zasmucać. łaska się od niej oddala. Czyste oznacza. w Bogu. Dopóki sobie życzysz lepiej niż człowiekowi. znakiem będzie dla ciebie pokój lub niepokój w tobie. Jeśli tylko coś jest w bogu. Wpada wówczas w cudowny zachwyt i zatraca samą siebie. że jest Bogiem. Zanieczyszczają one. który się znajduje przy nim i jest jego zaufanym przyjacielem. którego nigdy nie widział na własne oczy. Jeśli jest gdzieś w tobie niepokój. Ale ma to tylko ten. którego nigdy nie widziałeś. bo niepokój nie pochodzi od Boga. na tyle bez pokoju.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful