Myśli i rozważania Mistrz Eckhart

Cała ludzka wiedza nigdy nie zdoła przeniknąć, czym jest dusza w swej głębi. Żeby zrozumieć czym ona jest, trzeba mieć wiedzę nadprzyrodzoną. To co można o tym wiedzieć, musi być nadprzyrodzone i pochodzić z łaski. Dusza ma możność poznania wszystkich rzeczy, nigdy nie zaznaje spoczynku, dopóki nie dotrze do pierwszego obrazu, tam gdzie wszystkie rzeczy są jednym, i tam dopiero, to znaczy w Bogu, zaznaje ona spoczynku. W nim żadne stworzenie nie jest szlachetniejsze od drugiego. Celem, dla którego dusza została dana ciału jest jej oczyszczenie. Po odłączeniu się od ciała nie ma ona ani rozumu ani woli. Jest sama i nie mogłaby zebrać tyle sił, żeby zwrócić się ku Bogu, ma co prawda te władze w sej głębi, gdzie jest ich korzeń, nie ma ich jednak w działaniu. Dusza oczyszcza się w ciele, ażeby zebrać to, co uległo rozproszeniu i wydostało się na zewnątrz. Kiedy to co pięc zmysłów wynosi na zewnątrz, znowu wróci do duszy, w jednej z jej władz wszystko staje się jednym. Dusza oczyszcza się również przez praktykę cnót, to znaczy kiedy się wznosi ku życiu w jedności. Czystość duszy polega na tym, że wyzwala się ona od życia w podziałach i przechodzi do życia w jedności. Kiedy się wzniesie do życia gdzie nie ma przeciwieństw , wszystko co w rzeczach ziemskich jest podzielone, staje się jednym. Kiedy dociera do światła umysłu wszystkie przeciwieństwa są jej obce. Wszystko co jest poza światłem jest śmiertelne i umiera. Czystość duszy polega na tym, że nie ma ona do niczego skłonności. To co zachowuje w sobie skłonność do czegoś innego, umiera i nie może mieć trwałego istnienia.

Dusza została stworzona bezpośrednio przez Boga, jest światłem wznoszącym się ponad wszystko i obrazem Bożej natury przez Niego stworzonym. Dusza nosi w sobie to światło. Ku dobru skłania się ona nawet w piekle, w duszy przeciwstawia się wszystkiemu co nie jest czyste i Boskie. Dusza została stworzona jakby w punkcie dzielącym czas i wieczność, niższymi zmysłami zajmuje się w czasie rzeczami doczesnymi, swoja władzą wyższą natomiast ujmuje i odczuwa poza czasem rzeczy wieczne.

jest właśnie On sam. które nieustannie promieniuje. nabrać rozpędu i trwać w kontemplacji tego Bożego bogactwa. jak ko0rzenia. z którego tryska dobroć. Człowiek. Dusza pragnie go jak szpiku. W jaki sposób dusza otrzymuje od Boga? Otóż niczego nie otrzymuje od Niego jako coś jej obcego. jak aniołowie. tak by zdołało znieść światło Boga. jak rdzenia. to jest Boga. ten nigdy by nie został dla nie stworzony . Dusza szuka Boga tam gdzie nie ma On imienia. niższymi natomiast dotyka czasu i dlatego podlega zmienności oraz skłania się ku rzeczom materialnym. w której ma się narodzić Bóg. Z duszy. a ona ma wyjść poza czas. żebym ja się narodził jako ten sam Bóg. co daje Bóg. za płonący ogień. wraz z Nim masz wszystko. Dlaczego Bóg stał się człowiekiem? Dlatego. Kto szuka Boga a również czegoś innego to Go nie znajduje. Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać. Boga szukaj we wszystkim. W ciele jest coś ukryte. przebywa w wieczności. tracąc przy tym szlachetność. w pełni poznać Boga. który się pali bez przerwy. Gdyby mogła. Pierwszym. . Dusza wyższymi władzami dotyka wieczności . w którym są one prawdą. czas musi ustąpić. Bóg umarł po to. z którego ona wypływa. co można by uważać za źródło wszelkiego dobra. ale czynisz to ze względu na własną korzyść lub szczęśliwość. za błyszczące światło. który się wyrzekł wszystkich rzeczy jako przemijających. Gdyby człowieka nie łączyło z Bogiem nic poza dziękczynieniem. bo On jest w każdej rzeczy. niższe spogląda nieco ku ziemi i kieruje zmysłami. bo nic tu nie jest obce ani dalekie. to by już wystarczyło. nigdy by się nie połączyła z ciałem. Wyższe stanowiące wyższą część duszy. żebym ja umarł światu i wszystkim rzeczom stworzonym. Gdyby mogła Go poznać bez świata. Jeśli szukasz Boga. nie ma nic wspólnego z czasem i ani jego nie zna. odzyskuje je na powrót w Bogu. w którym pulsuje. wyższe ustawicznie się wpatruje w Boga. ani ciała.Dusza ma dwa oblicza. Otrzymuje podobnie jak światło od światła. zaprawdę nie Jego szukasz. A kiedy masz Jego.

takiego przyjmuje – nie jaki byłeś. nigdy nie znajdziesz Boga. Lęk. trzeba być również duchem i czystym światłem. wiesz o tym. czy smuci. Dusza tylko w Bogu znajdzie czystość. 4. w Nim czyni. Wtedy nie myśli już o rzeczach doczesnych ani o sobie samej. Zanim dusza znajdzie się w Bogu umiera w sobie samej. odrzuć radość i smutek. w stworzeniach – ciemność i nicość. stają się do Niego tak niepodobne. Jeśli chcesz poznać prawdę w sposób czysty. do Niego dąży.Bóg jest czystym Duchem i światłem. Dociera do Niego w czterech krokach: 1. jak coś i nic. a przez to . napoju. To co w Nim jest światłem i bytem. natura szuka Boga i potajemnie w swym wnętrzu zmierza do Niego. Wiedz. Nie znajduje boga ten. że wszystkie stworzenia z samej swej natury dążą do Boga i chcą się stać podobne do Niego. ubrania. nadzieja. Wszystko co wtedy czyni. pragnienie całkowicie znikają. Z Nim ma pozostać na wieki. jeśli tylko może to doprowadzić człowieka do lepszego[poznania Jego miłosierdzia. rozpłynęła się w Bogu a On w niej. aby z Nim wiecznie królować. Wszystkie rzeczy kiedy wyjdą z Boga i znajdą się w najbliższym stworzeniu. Bo czy cię to cieszy. Bóg jest Bogiem chwili obecnej. Wiedzcie. 2. bojaźń i pewność czy nadzieję. W Bogu bowiem jest światło i byt. usiłuje ona potajemnie szukać Go w nich. Doskonała i prawdziwa jest wola tylko w tym. 3. że jeśli w jakikolwiek sposób szukasz swego. mieszkania ani też niczego innego. Zapomina całkowicie o rzeczach doczesnych. lecz jaki jesteś teraz. Lęk. nadzieja i pragnienie rosną w niej. Jakiego Cię widzi. Jego pragnie. kto się wyzbył własnej woli i cały zanurzył w Bożej. Natura nie pragnęłaby pokarmu. Postępuje już w Bogu. bo nie szukasz wyłącznie Jego samego. czy nie. stąd żeby od niego otrzymać bezpośrednio . Bóg chętnie znosi wszelką niesprawiedliwość i zniewagi powodowane grzechami. w nich jest – ciemnością i nicością. Radość i smutek – bojaźń i pewność to są pośrednictwa i dopóki się w nie wpatrujesz – to wpatruje się w ciebie i Boga nie widzisz. gdyby w nich nie było czegoś z Boga. dla którego rzeczy przemijające nie są małe i równe nicości.

Jest to jedno i to samo narodzenie. Wszystko jest w Nim obecne i nowe i w kontemplacji obejmujesz to co było i co nastanie. Powinniśmy codziennie modlić się o spełnienie woli Boga. czyli Słowo Boże. Pilno Mu się stać naszą własnością w tym samym stopniu w jakim jest swoją. W duszy. miałby na własność wszystko to co ma Bóg. Gdyby człowiek się wzniósł ponad nie. mieszkałby w wieczności. że Nim jesteśmy. . Wyjdź z siebie a On wyjdzie cały z siebie dla ciebie. skupiony i zamknięty w sobie samym oraz w czystości tej zanurza się w Bogu i tam osiąga jedność. „nikt nie usłyszy słowa mojego póki nie zaprze się siebie samego’ Kto bowiem chce usłyszeć nauki. a w tym samym narodzeniu dusza się rodzi na nowo w Bogu. biegnie ku nam jakby przynaglany jakąś potężna siłą. że byłby Jedno-rodzonym Synem. czym On jest. Ojciec rodzi swego Jedno -rodzonego syna. Człowiek. jakby cały jego Boski byt miał się rozpaść i sam w sobie w nicość się obrócić. Śpieszy się. Kiedy ona przychodzi to nie narzekajmy. śpieszy się oraz postępuje tak. który by wyszedł z siebie w ten sposób.spotęgować w nim samym miłość i wdzięczność oraz rozpalić jego gorliwość. kto jest oderwany i odłączony od wszystkich rzeczy materialnych. w jedności i na pustyni. ten musi się całkowicie zaprzeć siebie. Kiedy Bóg i człowiek wychodzą z siebie . Kiedy widzi. to co pozostaje jest prostym jednym. Trzy rzeczy przeszkadzają nam słuchać przedwiecznego: cielesność. Czyste serce ma ten. że my chcemy czegoś innego. Pan mówi. w Duchu. Bóg zaznaje tu w całej pełni radości i rozkoszy. Porzuć całkowicie siebie dla Boga. wielość i czas. która trwa w obecnym „teraz’. Taki człowiek doświadcza poznania i miłości Boga i staje się tym samym. Człowiek powinien budować tylko na Bogu i oczyścić swojego ducha ze wszystkiego. by nam objawić cały bezmiar swego Bóstwa oraz pełnię swego bytu i natury. Wszystkich swoich dzieł dokonuje po to byśmy Nim byli.

kierują ten gwałtowny potok na wszystko wokoło. Tak samo Bóg: umarł dla duszy. By Go znaleźć musi ona spełnić sześć warunków: 1. Nie umiera On jednak sam w sobie – tam żyje nadal. 6. W duszy znajduje się „coś”. lecz ona nie przestaje żyć. Nie pragnąć niczego poza Bogiem. Każdemu człowiekowi. nazywa się światłem wiary: jest ono cnotą Boską. Wiara doprowadza duszę tam. wszystko jest obecne i w tej kontemplacji masz wszystkie rzeczy. to ono umiera. prawdziwie Jedno-rodzonym Synem i Chrystusem. I w ten sposób jestem jaki być powinienem. jest bardziej Bogiem niż stworzeniem. w czym Bóg żyje i gdzie ona żyje w Nim. . Doznawać goryczy w tym. lecz wszystko to daje w postaci płodności człowiekowi. Bóg musi się udzielić bez reszty i całą swą mocą oraz z taką pełnią i tak bezwzględnie. co powstaje. tak Bóg daje życie duszy. Kiedy światło Boże wlewa się do duszy. 4. dopóki On nie stanie się jej cząstką. który się cały zdał na Niego i zajął najniższe miejsce. W miarę. tak. jednoczy się ona z Bogiem. Jak ona przenika wszystkie członki. że one za pośrednictwem dobroci i miłości. który się wyrzekł samego siebie aż do samej głębi. Oto pełnia czasu. Nie mieć wewnętrznego spoczynku. natury i Bóstwa. Nigdy nie wracać do rzeczy przemijających. Jak dusza daje życie ciału. tak Bóg wchodzi we wszystkie jej władze i w nie się wlewa. Gdy dusza się odłącza od ciała. Stać się zbyt ciasną dla siebie samej: 3. lecz żyje sam w sobie. W Nim wyłącznie znajdować pocieszenie: 5. Ale kiedy dusza się zwraca ku rzeczom zewnętrznym. ażeby wszystko go doświadczyło.Nie ma tam ani przed ani po. tak jak dwa światła ze sobą. Duszy szukającej Boga wszystkie stworzenia muszą wydawać się nicością. że niczego nie zatrzymuje ze swego życia. jak człowiek wyrzeka się siebie samego ze względu na Boga i z Nim się jednoczy. To. bytu. wtedy umiera i umiera dla niej Bóg. gdzie ta nie może dotrzeć swoimi zmysłami ani władzami. co jej dawniej zdawało się słodkie: 2.

Zatraca wówczas nazwę i moc. 1. który trwa w odosobnieniu. transcendentny byt Boskiej jedności. co Jego. nie będzie odczuwał nic cielesnego. Gdy po usunięciu wszystkich obrazów dusza kontempluje tylko tego jedynego Jednego. Powinna przebywać ponad sobą samą i ponad wszystkimi rzeczami i przemijającymi rzeczami i trwać mocno przy Bogu. zostaje uniesiony aż do wieczności. Trzy są okoliczności sprzyjające zjednoczeniu: 1. bo jak chce się zjednoczyć z Bogiem musi być jak On prosta. Zacznij od tego. 2. Gdy Bóg ja pociągnie ku sobie. że staje się Boska. Skłania się ku ciału i z tego powodu nie może się złączyć z Bogiem. nie On w nią. . Musi być prosta i niepodzielna. Ma być odłączona od wszystkich rzeczy cielesnych i działać zgodnie z pierwotną czystością. wówczas jej bierny. z których powodu dusza nie jednoczy się z Bogiem. zrób wszystko na co cię stać. do tego stopnia. nie jest prosta. w tej samej mierze . bo nic co ziemskie mu nie smakuje. sam w sobie spoczywający czysty byt spotyka czysty. lecz ona się w Niego przemienia.. będzie jakby umarły dla całego świata. nie mniej. Kiedy dusza się skłania ku stworzeniom. niezdolnej przyjąć niczego poza czystą Bożą Jednością. tak.Kiedy kropla wpadnie do morza. o szlachetna bierności duszy. ani więcej. Tylko w ten sposób znajdziesz prawdziwy pokój. Tak samo dzieje się z duszą. ale nie traci woli ani bytu. Człowiek. ż Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać wiata odtąd nie będzie go mogła poruszyć żadna rzecz doczesna. 3. tak jak On w sobie samym. Jest zmieszana z rzeczami doczesnymi 3. W jakiej mierze wychodzisz ze wszystkich rzeczy. wtedy ona się w nie zamienia. wchodzi Bóg wraz ze wszystkim. 2. w czego następstwie nie jest prosta. Jest w niej za wiele podziałów. O cudzie nad cudami. na ile się w nich swego wyzbyłeś. wolny od form. Są trzy przeszkody. nie zaś odwrotnie. Pozostaje w Bogu.

ponieważ są niczym. ma i pokój. którego nigdy nie widziałeś. że jest Bogiem. Jeśli tylko coś jest w bogu. lecz od stworzeń. a na ile poza Bogiem. W Bogu nie ma tez niczego co by mogło budzić lęk. tego udziałem jest radość. że już nic nie wie o sobie i wydaje się. bo niepokój nie pochodzi od Boga. Wszystkie stworzenia są nicością. źle postępujesz i nigdy jeszcze nie patrzyłeś w tę prostą głębię. Kto się chce bezpośrednio znaleźć w ogołoceniu tej natury. Dopóki sobie życzysz lepiej niż człowiekowi. Zanieczyszczają one. którego nigdy nie widział na własne oczy.W jakiej mierze jesteś w Bogu. A czy jesteś w Bogu. Kiedy dusza jest już z Bogiem zjednoczona i jakby w Nim zamknięta. który się znajduje przy nim i jest jego zaufanym przyjacielem. tak by równie dobrze życzył człowiekowi zza morza . jak temu. kto swa wole złączył całkowicie z Bożą. tak jakby kroplę wody wlano do basenu napełnionego winem – do tego stopnia. musi się wyzbyć wszelkich względów osobistych. ponieważ uczynione zostały z niczego. odłączone od wszystkich stworzeń. czy nie. Jeśli jest gdzieś w tobie niepokój. Miejscem najbardziej właściwym dla Boga jest czyste serce i czysta dusza. Czyste oznacza. w takiej samej cieszysz się pokojem. w Bogu. Kto ma wszystko czego chce. na tyle bez pokoju. tak że odtąd dusza nie działa już przez nią. są i były nicością. musi on tam być. łaska się od niej oddala. . Wpada wówczas w cudowny zachwyt i zatraca samą siebie. Wszystkie stworzenia zanieczyszczają. a nicość jest brakiem i zanieczyszcza duszę. znakiem będzie dla ciebie pokój lub niepokój w tobie. Tak samo nie ma w Nim niczego co by nas mogło zasmucać. wszystko w Nim jest tylko godne miłości. Ale ma to tylko ten. lecz na sposób Boski.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful