Myśli i rozważania Mistrz Eckhart

Cała ludzka wiedza nigdy nie zdoła przeniknąć, czym jest dusza w swej głębi. Żeby zrozumieć czym ona jest, trzeba mieć wiedzę nadprzyrodzoną. To co można o tym wiedzieć, musi być nadprzyrodzone i pochodzić z łaski. Dusza ma możność poznania wszystkich rzeczy, nigdy nie zaznaje spoczynku, dopóki nie dotrze do pierwszego obrazu, tam gdzie wszystkie rzeczy są jednym, i tam dopiero, to znaczy w Bogu, zaznaje ona spoczynku. W nim żadne stworzenie nie jest szlachetniejsze od drugiego. Celem, dla którego dusza została dana ciału jest jej oczyszczenie. Po odłączeniu się od ciała nie ma ona ani rozumu ani woli. Jest sama i nie mogłaby zebrać tyle sił, żeby zwrócić się ku Bogu, ma co prawda te władze w sej głębi, gdzie jest ich korzeń, nie ma ich jednak w działaniu. Dusza oczyszcza się w ciele, ażeby zebrać to, co uległo rozproszeniu i wydostało się na zewnątrz. Kiedy to co pięc zmysłów wynosi na zewnątrz, znowu wróci do duszy, w jednej z jej władz wszystko staje się jednym. Dusza oczyszcza się również przez praktykę cnót, to znaczy kiedy się wznosi ku życiu w jedności. Czystość duszy polega na tym, że wyzwala się ona od życia w podziałach i przechodzi do życia w jedności. Kiedy się wzniesie do życia gdzie nie ma przeciwieństw , wszystko co w rzeczach ziemskich jest podzielone, staje się jednym. Kiedy dociera do światła umysłu wszystkie przeciwieństwa są jej obce. Wszystko co jest poza światłem jest śmiertelne i umiera. Czystość duszy polega na tym, że nie ma ona do niczego skłonności. To co zachowuje w sobie skłonność do czegoś innego, umiera i nie może mieć trwałego istnienia.

Dusza została stworzona bezpośrednio przez Boga, jest światłem wznoszącym się ponad wszystko i obrazem Bożej natury przez Niego stworzonym. Dusza nosi w sobie to światło. Ku dobru skłania się ona nawet w piekle, w duszy przeciwstawia się wszystkiemu co nie jest czyste i Boskie. Dusza została stworzona jakby w punkcie dzielącym czas i wieczność, niższymi zmysłami zajmuje się w czasie rzeczami doczesnymi, swoja władzą wyższą natomiast ujmuje i odczuwa poza czasem rzeczy wieczne.

Dusza wyższymi władzami dotyka wieczności . Kto szuka Boga a również czegoś innego to Go nie znajduje. Z duszy. w której ma się narodzić Bóg. ani ciała. to jest Boga. z którego ona wypływa. bo On jest w każdej rzeczy. zaprawdę nie Jego szukasz. bo nic tu nie jest obce ani dalekie. to by już wystarczyło. Dusza pragnie go jak szpiku. Bóg umarł po to. z którego tryska dobroć. Gdyby mogła Go poznać bez świata. a ona ma wyjść poza czas. Otrzymuje podobnie jak światło od światła. Wyższe stanowiące wyższą część duszy. niższymi natomiast dotyka czasu i dlatego podlega zmienności oraz skłania się ku rzeczom materialnym. Boga szukaj we wszystkim. jak rdzenia. który się wyrzekł wszystkich rzeczy jako przemijających. za błyszczące światło. Pierwszym. żebym ja umarł światu i wszystkim rzeczom stworzonym. niższe spogląda nieco ku ziemi i kieruje zmysłami. Gdyby człowieka nie łączyło z Bogiem nic poza dziękczynieniem. Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać. W jaki sposób dusza otrzymuje od Boga? Otóż niczego nie otrzymuje od Niego jako coś jej obcego. wyższe ustawicznie się wpatruje w Boga. tak by zdołało znieść światło Boga. jak ko0rzenia.Dusza ma dwa oblicza. nabrać rozpędu i trwać w kontemplacji tego Bożego bogactwa. . nie ma nic wspólnego z czasem i ani jego nie zna. Jeśli szukasz Boga. żebym ja się narodził jako ten sam Bóg. odzyskuje je na powrót w Bogu. w pełni poznać Boga. co można by uważać za źródło wszelkiego dobra. jak aniołowie. który się pali bez przerwy. Gdyby mogła. Dlaczego Bóg stał się człowiekiem? Dlatego. w którym są one prawdą. jest właśnie On sam. tracąc przy tym szlachetność. za płonący ogień. wraz z Nim masz wszystko. W ciele jest coś ukryte. które nieustannie promieniuje. A kiedy masz Jego. przebywa w wieczności. ale czynisz to ze względu na własną korzyść lub szczęśliwość. Dusza szuka Boga tam gdzie nie ma On imienia. w którym pulsuje. nigdy by się nie połączyła z ciałem. co daje Bóg. czas musi ustąpić. ten nigdy by nie został dla nie stworzony . Człowiek.

Wszystkie rzeczy kiedy wyjdą z Boga i znajdą się w najbliższym stworzeniu. usiłuje ona potajemnie szukać Go w nich. jak coś i nic. w stworzeniach – ciemność i nicość. takiego przyjmuje – nie jaki byłeś. bo nie szukasz wyłącznie Jego samego. W Bogu bowiem jest światło i byt. 3. Postępuje już w Bogu. Dusza tylko w Bogu znajdzie czystość. Wszystko co wtedy czyni. czy nie. odrzuć radość i smutek. napoju. Nie znajduje boga ten. kto się wyzbył własnej woli i cały zanurzył w Bożej. Jeśli chcesz poznać prawdę w sposób czysty. lecz jaki jesteś teraz. Zanim dusza znajdzie się w Bogu umiera w sobie samej. 2. stąd żeby od niego otrzymać bezpośrednio . Z Nim ma pozostać na wieki. Wiedz. nadzieja i pragnienie rosną w niej. Bo czy cię to cieszy. Lęk. Zapomina całkowicie o rzeczach doczesnych. Jakiego Cię widzi. pragnienie całkowicie znikają. że wszystkie stworzenia z samej swej natury dążą do Boga i chcą się stać podobne do Niego. dla którego rzeczy przemijające nie są małe i równe nicości. nigdy nie znajdziesz Boga. Dociera do Niego w czterech krokach: 1. natura szuka Boga i potajemnie w swym wnętrzu zmierza do Niego. jeśli tylko może to doprowadzić człowieka do lepszego[poznania Jego miłosierdzia. bojaźń i pewność czy nadzieję. Jego pragnie. wiesz o tym. rozpłynęła się w Bogu a On w niej. Bóg chętnie znosi wszelką niesprawiedliwość i zniewagi powodowane grzechami. Natura nie pragnęłaby pokarmu. czy smuci. To co w Nim jest światłem i bytem. Bóg jest Bogiem chwili obecnej. a przez to . do Niego dąży. Radość i smutek – bojaźń i pewność to są pośrednictwa i dopóki się w nie wpatrujesz – to wpatruje się w ciebie i Boga nie widzisz. ubrania. że jeśli w jakikolwiek sposób szukasz swego.Bóg jest czystym Duchem i światłem. w nich jest – ciemnością i nicością. stają się do Niego tak niepodobne. Wiedzcie. mieszkania ani też niczego innego. aby z Nim wiecznie królować. gdyby w nich nie było czegoś z Boga. Doskonała i prawdziwa jest wola tylko w tym. 4. trzeba być również duchem i czystym światłem. w Nim czyni. nadzieja. Wtedy nie myśli już o rzeczach doczesnych ani o sobie samej. Lęk.

kto jest oderwany i odłączony od wszystkich rzeczy materialnych. . Człowiek. czym On jest. że my chcemy czegoś innego. miałby na własność wszystko to co ma Bóg. biegnie ku nam jakby przynaglany jakąś potężna siłą.spotęgować w nim samym miłość i wdzięczność oraz rozpalić jego gorliwość. ten musi się całkowicie zaprzeć siebie. wielość i czas. „nikt nie usłyszy słowa mojego póki nie zaprze się siebie samego’ Kto bowiem chce usłyszeć nauki. Trzy rzeczy przeszkadzają nam słuchać przedwiecznego: cielesność. która trwa w obecnym „teraz’. a w tym samym narodzeniu dusza się rodzi na nowo w Bogu. w jedności i na pustyni. śpieszy się oraz postępuje tak. Gdyby człowiek się wzniósł ponad nie. Człowiek powinien budować tylko na Bogu i oczyścić swojego ducha ze wszystkiego. jakby cały jego Boski byt miał się rozpaść i sam w sobie w nicość się obrócić. Taki człowiek doświadcza poznania i miłości Boga i staje się tym samym. W duszy. Ojciec rodzi swego Jedno -rodzonego syna. Wszystkich swoich dzieł dokonuje po to byśmy Nim byli. Wszystko jest w Nim obecne i nowe i w kontemplacji obejmujesz to co było i co nastanie. Czyste serce ma ten. Kiedy Bóg i człowiek wychodzą z siebie . Jest to jedno i to samo narodzenie. w Duchu. że Nim jesteśmy. Bóg zaznaje tu w całej pełni radości i rozkoszy. Kiedy widzi. Kiedy ona przychodzi to nie narzekajmy. który by wyszedł z siebie w ten sposób. Wyjdź z siebie a On wyjdzie cały z siebie dla ciebie. by nam objawić cały bezmiar swego Bóstwa oraz pełnię swego bytu i natury. to co pozostaje jest prostym jednym. że byłby Jedno-rodzonym Synem. Porzuć całkowicie siebie dla Boga. mieszkałby w wieczności. czyli Słowo Boże. Śpieszy się. Powinniśmy codziennie modlić się o spełnienie woli Boga. skupiony i zamknięty w sobie samym oraz w czystości tej zanurza się w Bogu i tam osiąga jedność. Pan mówi. Pilno Mu się stać naszą własnością w tym samym stopniu w jakim jest swoją.

jak człowiek wyrzeka się siebie samego ze względu na Boga i z Nim się jednoczy. Bóg musi się udzielić bez reszty i całą swą mocą oraz z taką pełnią i tak bezwzględnie. wtedy umiera i umiera dla niej Bóg. 4. Stać się zbyt ciasną dla siebie samej: 3. To. W miarę. wszystko jest obecne i w tej kontemplacji masz wszystkie rzeczy. w czym Bóg żyje i gdzie ona żyje w Nim. Doznawać goryczy w tym. 6. kierują ten gwałtowny potok na wszystko wokoło. Nie mieć wewnętrznego spoczynku. że one za pośrednictwem dobroci i miłości. tak. co powstaje. który się cały zdał na Niego i zajął najniższe miejsce. tak Bóg wchodzi we wszystkie jej władze i w nie się wlewa. tak jak dwa światła ze sobą. Wiara doprowadza duszę tam. to ono umiera. . W duszy znajduje się „coś”. natury i Bóstwa. Kiedy światło Boże wlewa się do duszy. lecz żyje sam w sobie. który się wyrzekł samego siebie aż do samej głębi. I w ten sposób jestem jaki być powinienem. prawdziwie Jedno-rodzonym Synem i Chrystusem. Tak samo Bóg: umarł dla duszy. że niczego nie zatrzymuje ze swego życia. ażeby wszystko go doświadczyło. Nie pragnąć niczego poza Bogiem. tak Bóg daje życie duszy. jest bardziej Bogiem niż stworzeniem. Jak dusza daje życie ciału. co jej dawniej zdawało się słodkie: 2. dopóki On nie stanie się jej cząstką. Oto pełnia czasu. By Go znaleźć musi ona spełnić sześć warunków: 1. Nie umiera On jednak sam w sobie – tam żyje nadal. jednoczy się ona z Bogiem. gdzie ta nie może dotrzeć swoimi zmysłami ani władzami. Jak ona przenika wszystkie członki. W Nim wyłącznie znajdować pocieszenie: 5. Duszy szukającej Boga wszystkie stworzenia muszą wydawać się nicością. Gdy dusza się odłącza od ciała. bytu.Nie ma tam ani przed ani po. Ale kiedy dusza się zwraca ku rzeczom zewnętrznym. Nigdy nie wracać do rzeczy przemijających. nazywa się światłem wiary: jest ono cnotą Boską. lecz ona nie przestaje żyć. Każdemu człowiekowi. lecz wszystko to daje w postaci płodności człowiekowi.

nie jest prosta.Kiedy kropla wpadnie do morza. tak. Ma być odłączona od wszystkich rzeczy cielesnych i działać zgodnie z pierwotną czystością. bo jak chce się zjednoczyć z Bogiem musi być jak On prosta. zostaje uniesiony aż do wieczności. nie zaś odwrotnie. 1. wchodzi Bóg wraz ze wszystkim.. tak jak On w sobie samym. zrób wszystko na co cię stać. który trwa w odosobnieniu. będzie jakby umarły dla całego świata. lecz ona się w Niego przemienia. że staje się Boska. wtedy ona się w nie zamienia. transcendentny byt Boskiej jedności. Tak samo dzieje się z duszą. z których powodu dusza nie jednoczy się z Bogiem. ale nie traci woli ani bytu. O cudzie nad cudami. Człowiek. 2. 2. niezdolnej przyjąć niczego poza czystą Bożą Jednością. sam w sobie spoczywający czysty byt spotyka czysty. Powinna przebywać ponad sobą samą i ponad wszystkimi rzeczami i przemijającymi rzeczami i trwać mocno przy Bogu. Kiedy dusza się skłania ku stworzeniom. Pozostaje w Bogu. w tej samej mierze . Zatraca wówczas nazwę i moc. Skłania się ku ciału i z tego powodu nie może się złączyć z Bogiem. 3. Są trzy przeszkody. Gdy po usunięciu wszystkich obrazów dusza kontempluje tylko tego jedynego Jednego. na ile się w nich swego wyzbyłeś. Jest w niej za wiele podziałów. nie będzie odczuwał nic cielesnego. wolny od form. o szlachetna bierności duszy. . Musi być prosta i niepodzielna. Jest zmieszana z rzeczami doczesnymi 3. ani więcej. co Jego. w czego następstwie nie jest prosta. Tylko w ten sposób znajdziesz prawdziwy pokój. nie On w nią. W jakiej mierze wychodzisz ze wszystkich rzeczy. ż Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać wiata odtąd nie będzie go mogła poruszyć żadna rzecz doczesna. wówczas jej bierny. Zacznij od tego. Trzy są okoliczności sprzyjające zjednoczeniu: 1. bo nic co ziemskie mu nie smakuje. Gdy Bóg ja pociągnie ku sobie. nie mniej. do tego stopnia.

Tak samo nie ma w Nim niczego co by nas mogło zasmucać. Miejscem najbardziej właściwym dla Boga jest czyste serce i czysta dusza. odłączone od wszystkich stworzeń. łaska się od niej oddala. Wpada wówczas w cudowny zachwyt i zatraca samą siebie. Ale ma to tylko ten. Dopóki sobie życzysz lepiej niż człowiekowi. bo niepokój nie pochodzi od Boga. ma i pokój. znakiem będzie dla ciebie pokój lub niepokój w tobie. źle postępujesz i nigdy jeszcze nie patrzyłeś w tę prostą głębię. jak temu. Wszystkie stworzenia są nicością. W Bogu nie ma tez niczego co by mogło budzić lęk. lecz od stworzeń. Kto się chce bezpośrednio znaleźć w ogołoceniu tej natury. a nicość jest brakiem i zanieczyszcza duszę. ponieważ uczynione zostały z niczego. są i były nicością. musi on tam być. tak że odtąd dusza nie działa już przez nią. na tyle bez pokoju. kto swa wole złączył całkowicie z Bożą. że już nic nie wie o sobie i wydaje się. lecz na sposób Boski. A czy jesteś w Bogu. Czyste oznacza. w takiej samej cieszysz się pokojem. którego nigdy nie widział na własne oczy. tak jakby kroplę wody wlano do basenu napełnionego winem – do tego stopnia. wszystko w Nim jest tylko godne miłości. musi się wyzbyć wszelkich względów osobistych. tego udziałem jest radość. który się znajduje przy nim i jest jego zaufanym przyjacielem. ponieważ są niczym. Kto ma wszystko czego chce. czy nie. Wszystkie stworzenia zanieczyszczają. którego nigdy nie widziałeś. . że jest Bogiem. w Bogu. Jeśli tylko coś jest w bogu.W jakiej mierze jesteś w Bogu. tak by równie dobrze życzył człowiekowi zza morza . Zanieczyszczają one. a na ile poza Bogiem. Kiedy dusza jest już z Bogiem zjednoczona i jakby w Nim zamknięta. Jeśli jest gdzieś w tobie niepokój.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful