Myśli i rozważania Mistrz Eckhart

Cała ludzka wiedza nigdy nie zdoła przeniknąć, czym jest dusza w swej głębi. Żeby zrozumieć czym ona jest, trzeba mieć wiedzę nadprzyrodzoną. To co można o tym wiedzieć, musi być nadprzyrodzone i pochodzić z łaski. Dusza ma możność poznania wszystkich rzeczy, nigdy nie zaznaje spoczynku, dopóki nie dotrze do pierwszego obrazu, tam gdzie wszystkie rzeczy są jednym, i tam dopiero, to znaczy w Bogu, zaznaje ona spoczynku. W nim żadne stworzenie nie jest szlachetniejsze od drugiego. Celem, dla którego dusza została dana ciału jest jej oczyszczenie. Po odłączeniu się od ciała nie ma ona ani rozumu ani woli. Jest sama i nie mogłaby zebrać tyle sił, żeby zwrócić się ku Bogu, ma co prawda te władze w sej głębi, gdzie jest ich korzeń, nie ma ich jednak w działaniu. Dusza oczyszcza się w ciele, ażeby zebrać to, co uległo rozproszeniu i wydostało się na zewnątrz. Kiedy to co pięc zmysłów wynosi na zewnątrz, znowu wróci do duszy, w jednej z jej władz wszystko staje się jednym. Dusza oczyszcza się również przez praktykę cnót, to znaczy kiedy się wznosi ku życiu w jedności. Czystość duszy polega na tym, że wyzwala się ona od życia w podziałach i przechodzi do życia w jedności. Kiedy się wzniesie do życia gdzie nie ma przeciwieństw , wszystko co w rzeczach ziemskich jest podzielone, staje się jednym. Kiedy dociera do światła umysłu wszystkie przeciwieństwa są jej obce. Wszystko co jest poza światłem jest śmiertelne i umiera. Czystość duszy polega na tym, że nie ma ona do niczego skłonności. To co zachowuje w sobie skłonność do czegoś innego, umiera i nie może mieć trwałego istnienia.

Dusza została stworzona bezpośrednio przez Boga, jest światłem wznoszącym się ponad wszystko i obrazem Bożej natury przez Niego stworzonym. Dusza nosi w sobie to światło. Ku dobru skłania się ona nawet w piekle, w duszy przeciwstawia się wszystkiemu co nie jest czyste i Boskie. Dusza została stworzona jakby w punkcie dzielącym czas i wieczność, niższymi zmysłami zajmuje się w czasie rzeczami doczesnymi, swoja władzą wyższą natomiast ujmuje i odczuwa poza czasem rzeczy wieczne.

wyższe ustawicznie się wpatruje w Boga.Dusza ma dwa oblicza. to by już wystarczyło. tak by zdołało znieść światło Boga. Z duszy. jest właśnie On sam. tracąc przy tym szlachetność. zaprawdę nie Jego szukasz. żebym ja się narodził jako ten sam Bóg. Kto szuka Boga a również czegoś innego to Go nie znajduje. bo nic tu nie jest obce ani dalekie. . żebym ja umarł światu i wszystkim rzeczom stworzonym. Dlaczego Bóg stał się człowiekiem? Dlatego. Otrzymuje podobnie jak światło od światła. co można by uważać za źródło wszelkiego dobra. W ciele jest coś ukryte. to jest Boga. nie ma nic wspólnego z czasem i ani jego nie zna. za płonący ogień. Gdyby mogła Go poznać bez świata. Gdyby mogła. Gdyby człowieka nie łączyło z Bogiem nic poza dziękczynieniem. Bóg umarł po to. które nieustannie promieniuje. Jeśli szukasz Boga. w której ma się narodzić Bóg. Wyższe stanowiące wyższą część duszy. ani ciała. jak ko0rzenia. niższymi natomiast dotyka czasu i dlatego podlega zmienności oraz skłania się ku rzeczom materialnym. niższe spogląda nieco ku ziemi i kieruje zmysłami. jak aniołowie. w którym pulsuje. odzyskuje je na powrót w Bogu. czas musi ustąpić. z którego tryska dobroć. w pełni poznać Boga. W jaki sposób dusza otrzymuje od Boga? Otóż niczego nie otrzymuje od Niego jako coś jej obcego. przebywa w wieczności. A kiedy masz Jego. za błyszczące światło. Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać. Człowiek. który się wyrzekł wszystkich rzeczy jako przemijających. jak rdzenia. Boga szukaj we wszystkim. co daje Bóg. ale czynisz to ze względu na własną korzyść lub szczęśliwość. Dusza pragnie go jak szpiku. nabrać rozpędu i trwać w kontemplacji tego Bożego bogactwa. wraz z Nim masz wszystko. Dusza szuka Boga tam gdzie nie ma On imienia. a ona ma wyjść poza czas. ten nigdy by nie został dla nie stworzony . w którym są one prawdą. nigdy by się nie połączyła z ciałem. Pierwszym. Dusza wyższymi władzami dotyka wieczności . bo On jest w każdej rzeczy. z którego ona wypływa. który się pali bez przerwy.

Lęk. rozpłynęła się w Bogu a On w niej. Dusza tylko w Bogu znajdzie czystość. jeśli tylko może to doprowadzić człowieka do lepszego[poznania Jego miłosierdzia. stąd żeby od niego otrzymać bezpośrednio . stają się do Niego tak niepodobne. Jakiego Cię widzi. 4. w Nim czyni. nadzieja i pragnienie rosną w niej. wiesz o tym. Doskonała i prawdziwa jest wola tylko w tym. a przez to . To co w Nim jest światłem i bytem. w nich jest – ciemnością i nicością. w stworzeniach – ciemność i nicość. W Bogu bowiem jest światło i byt. Jeśli chcesz poznać prawdę w sposób czysty. Postępuje już w Bogu. ubrania. dla którego rzeczy przemijające nie są małe i równe nicości. kto się wyzbył własnej woli i cały zanurzył w Bożej. Z Nim ma pozostać na wieki. Wiedzcie. Wtedy nie myśli już o rzeczach doczesnych ani o sobie samej. lecz jaki jesteś teraz. czy nie. trzeba być również duchem i czystym światłem. gdyby w nich nie było czegoś z Boga. 3. Dociera do Niego w czterech krokach: 1. Wszystkie rzeczy kiedy wyjdą z Boga i znajdą się w najbliższym stworzeniu. takiego przyjmuje – nie jaki byłeś. do Niego dąży. Zanim dusza znajdzie się w Bogu umiera w sobie samej. 2. Natura nie pragnęłaby pokarmu. aby z Nim wiecznie królować. natura szuka Boga i potajemnie w swym wnętrzu zmierza do Niego. Wszystko co wtedy czyni. Lęk. że wszystkie stworzenia z samej swej natury dążą do Boga i chcą się stać podobne do Niego. Bo czy cię to cieszy. bo nie szukasz wyłącznie Jego samego. mieszkania ani też niczego innego. Nie znajduje boga ten. że jeśli w jakikolwiek sposób szukasz swego. Zapomina całkowicie o rzeczach doczesnych. czy smuci. jak coś i nic. nadzieja. napoju. pragnienie całkowicie znikają. usiłuje ona potajemnie szukać Go w nich. Bóg jest Bogiem chwili obecnej. Wiedz. Radość i smutek – bojaźń i pewność to są pośrednictwa i dopóki się w nie wpatrujesz – to wpatruje się w ciebie i Boga nie widzisz. Jego pragnie. nigdy nie znajdziesz Boga. odrzuć radość i smutek. Bóg chętnie znosi wszelką niesprawiedliwość i zniewagi powodowane grzechami.Bóg jest czystym Duchem i światłem. bojaźń i pewność czy nadzieję.

Wszystkich swoich dzieł dokonuje po to byśmy Nim byli. miałby na własność wszystko to co ma Bóg. Bóg zaznaje tu w całej pełni radości i rozkoszy. że Nim jesteśmy. „nikt nie usłyszy słowa mojego póki nie zaprze się siebie samego’ Kto bowiem chce usłyszeć nauki. Kiedy widzi. skupiony i zamknięty w sobie samym oraz w czystości tej zanurza się w Bogu i tam osiąga jedność. czyli Słowo Boże. Porzuć całkowicie siebie dla Boga. W duszy. Jest to jedno i to samo narodzenie. Kiedy Bóg i człowiek wychodzą z siebie . Powinniśmy codziennie modlić się o spełnienie woli Boga. Trzy rzeczy przeszkadzają nam słuchać przedwiecznego: cielesność. kto jest oderwany i odłączony od wszystkich rzeczy materialnych. Gdyby człowiek się wzniósł ponad nie. biegnie ku nam jakby przynaglany jakąś potężna siłą. jakby cały jego Boski byt miał się rozpaść i sam w sobie w nicość się obrócić. Pan mówi. że my chcemy czegoś innego.spotęgować w nim samym miłość i wdzięczność oraz rozpalić jego gorliwość. śpieszy się oraz postępuje tak. Czyste serce ma ten. wielość i czas. Taki człowiek doświadcza poznania i miłości Boga i staje się tym samym. że byłby Jedno-rodzonym Synem. który by wyszedł z siebie w ten sposób. Pilno Mu się stać naszą własnością w tym samym stopniu w jakim jest swoją. Człowiek powinien budować tylko na Bogu i oczyścić swojego ducha ze wszystkiego. czym On jest. która trwa w obecnym „teraz’. Ojciec rodzi swego Jedno -rodzonego syna. mieszkałby w wieczności. Człowiek. Kiedy ona przychodzi to nie narzekajmy. to co pozostaje jest prostym jednym. Śpieszy się. by nam objawić cały bezmiar swego Bóstwa oraz pełnię swego bytu i natury. w Duchu. ten musi się całkowicie zaprzeć siebie. a w tym samym narodzeniu dusza się rodzi na nowo w Bogu. Wszystko jest w Nim obecne i nowe i w kontemplacji obejmujesz to co było i co nastanie. Wyjdź z siebie a On wyjdzie cały z siebie dla ciebie. w jedności i na pustyni. .

to ono umiera. 6. Doznawać goryczy w tym. Nigdy nie wracać do rzeczy przemijających. co jej dawniej zdawało się słodkie: 2. W Nim wyłącznie znajdować pocieszenie: 5. że niczego nie zatrzymuje ze swego życia. Nie pragnąć niczego poza Bogiem. nazywa się światłem wiary: jest ono cnotą Boską. bytu. Jak dusza daje życie ciału. który się wyrzekł samego siebie aż do samej głębi. tak jak dwa światła ze sobą. . 4. I w ten sposób jestem jaki być powinienem. jest bardziej Bogiem niż stworzeniem. jak człowiek wyrzeka się siebie samego ze względu na Boga i z Nim się jednoczy. w czym Bóg żyje i gdzie ona żyje w Nim. Nie mieć wewnętrznego spoczynku. prawdziwie Jedno-rodzonym Synem i Chrystusem. tak Bóg wchodzi we wszystkie jej władze i w nie się wlewa.Nie ma tam ani przed ani po. Bóg musi się udzielić bez reszty i całą swą mocą oraz z taką pełnią i tak bezwzględnie. Duszy szukającej Boga wszystkie stworzenia muszą wydawać się nicością. By Go znaleźć musi ona spełnić sześć warunków: 1. Oto pełnia czasu. lecz ona nie przestaje żyć. tak. ażeby wszystko go doświadczyło. tak Bóg daje życie duszy. W miarę. Jak ona przenika wszystkie członki. wtedy umiera i umiera dla niej Bóg. gdzie ta nie może dotrzeć swoimi zmysłami ani władzami. co powstaje. lecz wszystko to daje w postaci płodności człowiekowi. dopóki On nie stanie się jej cząstką. Kiedy światło Boże wlewa się do duszy. że one za pośrednictwem dobroci i miłości. Nie umiera On jednak sam w sobie – tam żyje nadal. Ale kiedy dusza się zwraca ku rzeczom zewnętrznym. lecz żyje sam w sobie. Tak samo Bóg: umarł dla duszy. jednoczy się ona z Bogiem. To. wszystko jest obecne i w tej kontemplacji masz wszystkie rzeczy. Gdy dusza się odłącza od ciała. Wiara doprowadza duszę tam. Stać się zbyt ciasną dla siebie samej: 3. kierują ten gwałtowny potok na wszystko wokoło. natury i Bóstwa. który się cały zdał na Niego i zajął najniższe miejsce. Każdemu człowiekowi. W duszy znajduje się „coś”.

Zatraca wówczas nazwę i moc. który trwa w odosobnieniu. Gdy po usunięciu wszystkich obrazów dusza kontempluje tylko tego jedynego Jednego. Kiedy dusza się skłania ku stworzeniom. Pozostaje w Bogu. wtedy ona się w nie zamienia. w czego następstwie nie jest prosta. nie zaś odwrotnie. bo jak chce się zjednoczyć z Bogiem musi być jak On prosta. nie będzie odczuwał nic cielesnego. wówczas jej bierny. co Jego. Powinna przebywać ponad sobą samą i ponad wszystkimi rzeczami i przemijającymi rzeczami i trwać mocno przy Bogu. zrób wszystko na co cię stać. Człowiek. Zacznij od tego. O cudzie nad cudami. z których powodu dusza nie jednoczy się z Bogiem. Tak samo dzieje się z duszą. Trzy są okoliczności sprzyjające zjednoczeniu: 1. 1. tak jak On w sobie samym. sam w sobie spoczywający czysty byt spotyka czysty. ż Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać wiata odtąd nie będzie go mogła poruszyć żadna rzecz doczesna. Musi być prosta i niepodzielna. transcendentny byt Boskiej jedności. że staje się Boska.Kiedy kropla wpadnie do morza. 3. nie mniej. ani więcej. na ile się w nich swego wyzbyłeś. 2. wchodzi Bóg wraz ze wszystkim. Ma być odłączona od wszystkich rzeczy cielesnych i działać zgodnie z pierwotną czystością. Jest w niej za wiele podziałów. Jest zmieszana z rzeczami doczesnymi 3. Skłania się ku ciału i z tego powodu nie może się złączyć z Bogiem.. będzie jakby umarły dla całego świata. bo nic co ziemskie mu nie smakuje. W jakiej mierze wychodzisz ze wszystkich rzeczy. w tej samej mierze . Są trzy przeszkody. . nie On w nią. ale nie traci woli ani bytu. Gdy Bóg ja pociągnie ku sobie. tak. o szlachetna bierności duszy. wolny od form. 2. lecz ona się w Niego przemienia. nie jest prosta. Tylko w ten sposób znajdziesz prawdziwy pokój. do tego stopnia. zostaje uniesiony aż do wieczności. niezdolnej przyjąć niczego poza czystą Bożą Jednością.

Miejscem najbardziej właściwym dla Boga jest czyste serce i czysta dusza.W jakiej mierze jesteś w Bogu. Tak samo nie ma w Nim niczego co by nas mogło zasmucać. tak jakby kroplę wody wlano do basenu napełnionego winem – do tego stopnia. lecz od stworzeń. Dopóki sobie życzysz lepiej niż człowiekowi. odłączone od wszystkich stworzeń. którego nigdy nie widział na własne oczy. Wpada wówczas w cudowny zachwyt i zatraca samą siebie. którego nigdy nie widziałeś. ponieważ uczynione zostały z niczego. tego udziałem jest radość. Zanieczyszczają one. Jeśli tylko coś jest w bogu. W Bogu nie ma tez niczego co by mogło budzić lęk. że już nic nie wie o sobie i wydaje się. łaska się od niej oddala. a nicość jest brakiem i zanieczyszcza duszę. a na ile poza Bogiem. jak temu. musi on tam być. Kto się chce bezpośrednio znaleźć w ogołoceniu tej natury. że jest Bogiem. czy nie. są i były nicością. znakiem będzie dla ciebie pokój lub niepokój w tobie. Wszystkie stworzenia są nicością. Czyste oznacza. kto swa wole złączył całkowicie z Bożą. . w Bogu. źle postępujesz i nigdy jeszcze nie patrzyłeś w tę prostą głębię. A czy jesteś w Bogu. Ale ma to tylko ten. ma i pokój. w takiej samej cieszysz się pokojem. wszystko w Nim jest tylko godne miłości. który się znajduje przy nim i jest jego zaufanym przyjacielem. musi się wyzbyć wszelkich względów osobistych. Kiedy dusza jest już z Bogiem zjednoczona i jakby w Nim zamknięta. Wszystkie stworzenia zanieczyszczają. Kto ma wszystko czego chce. na tyle bez pokoju. ponieważ są niczym. tak by równie dobrze życzył człowiekowi zza morza . tak że odtąd dusza nie działa już przez nią. bo niepokój nie pochodzi od Boga. Jeśli jest gdzieś w tobie niepokój. lecz na sposób Boski.

Master your semester with Scribd & The New York Times

Special offer for students: Only $4.99/month.

Master your semester with Scribd & The New York Times

Cancel anytime.