Myśli i rozważania Mistrz Eckhart

Cała ludzka wiedza nigdy nie zdoła przeniknąć, czym jest dusza w swej głębi. Żeby zrozumieć czym ona jest, trzeba mieć wiedzę nadprzyrodzoną. To co można o tym wiedzieć, musi być nadprzyrodzone i pochodzić z łaski. Dusza ma możność poznania wszystkich rzeczy, nigdy nie zaznaje spoczynku, dopóki nie dotrze do pierwszego obrazu, tam gdzie wszystkie rzeczy są jednym, i tam dopiero, to znaczy w Bogu, zaznaje ona spoczynku. W nim żadne stworzenie nie jest szlachetniejsze od drugiego. Celem, dla którego dusza została dana ciału jest jej oczyszczenie. Po odłączeniu się od ciała nie ma ona ani rozumu ani woli. Jest sama i nie mogłaby zebrać tyle sił, żeby zwrócić się ku Bogu, ma co prawda te władze w sej głębi, gdzie jest ich korzeń, nie ma ich jednak w działaniu. Dusza oczyszcza się w ciele, ażeby zebrać to, co uległo rozproszeniu i wydostało się na zewnątrz. Kiedy to co pięc zmysłów wynosi na zewnątrz, znowu wróci do duszy, w jednej z jej władz wszystko staje się jednym. Dusza oczyszcza się również przez praktykę cnót, to znaczy kiedy się wznosi ku życiu w jedności. Czystość duszy polega na tym, że wyzwala się ona od życia w podziałach i przechodzi do życia w jedności. Kiedy się wzniesie do życia gdzie nie ma przeciwieństw , wszystko co w rzeczach ziemskich jest podzielone, staje się jednym. Kiedy dociera do światła umysłu wszystkie przeciwieństwa są jej obce. Wszystko co jest poza światłem jest śmiertelne i umiera. Czystość duszy polega na tym, że nie ma ona do niczego skłonności. To co zachowuje w sobie skłonność do czegoś innego, umiera i nie może mieć trwałego istnienia.

Dusza została stworzona bezpośrednio przez Boga, jest światłem wznoszącym się ponad wszystko i obrazem Bożej natury przez Niego stworzonym. Dusza nosi w sobie to światło. Ku dobru skłania się ona nawet w piekle, w duszy przeciwstawia się wszystkiemu co nie jest czyste i Boskie. Dusza została stworzona jakby w punkcie dzielącym czas i wieczność, niższymi zmysłami zajmuje się w czasie rzeczami doczesnymi, swoja władzą wyższą natomiast ujmuje i odczuwa poza czasem rzeczy wieczne.

w którym pulsuje. które nieustannie promieniuje. nigdy by się nie połączyła z ciałem. zaprawdę nie Jego szukasz. żebym ja się narodził jako ten sam Bóg. Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać. w pełni poznać Boga. wraz z Nim masz wszystko.Dusza ma dwa oblicza. Dusza szuka Boga tam gdzie nie ma On imienia. niższe spogląda nieco ku ziemi i kieruje zmysłami. w którym są one prawdą. a ona ma wyjść poza czas. co daje Bóg. bo On jest w każdej rzeczy. Jeśli szukasz Boga. Człowiek. który się wyrzekł wszystkich rzeczy jako przemijających. co można by uważać za źródło wszelkiego dobra. Gdyby mogła Go poznać bez świata. tracąc przy tym szlachetność. Dusza wyższymi władzami dotyka wieczności . żebym ja umarł światu i wszystkim rzeczom stworzonym. przebywa w wieczności. jak ko0rzenia. bo nic tu nie jest obce ani dalekie. nabrać rozpędu i trwać w kontemplacji tego Bożego bogactwa. ten nigdy by nie został dla nie stworzony . Gdyby mogła. Boga szukaj we wszystkim. odzyskuje je na powrót w Bogu. Wyższe stanowiące wyższą część duszy. Dlaczego Bóg stał się człowiekiem? Dlatego. . jak aniołowie. Kto szuka Boga a również czegoś innego to Go nie znajduje. tak by zdołało znieść światło Boga. ale czynisz to ze względu na własną korzyść lub szczęśliwość. z którego tryska dobroć. Otrzymuje podobnie jak światło od światła. to jest Boga. Z duszy. z którego ona wypływa. W ciele jest coś ukryte. to by już wystarczyło. za płonący ogień. Dusza pragnie go jak szpiku. czas musi ustąpić. który się pali bez przerwy. A kiedy masz Jego. jest właśnie On sam. niższymi natomiast dotyka czasu i dlatego podlega zmienności oraz skłania się ku rzeczom materialnym. w której ma się narodzić Bóg. Pierwszym. Bóg umarł po to. Gdyby człowieka nie łączyło z Bogiem nic poza dziękczynieniem. wyższe ustawicznie się wpatruje w Boga. jak rdzenia. nie ma nic wspólnego z czasem i ani jego nie zna. W jaki sposób dusza otrzymuje od Boga? Otóż niczego nie otrzymuje od Niego jako coś jej obcego. ani ciała. za błyszczące światło.

bojaźń i pewność czy nadzieję. Nie znajduje boga ten. takiego przyjmuje – nie jaki byłeś. Lęk. jeśli tylko może to doprowadzić człowieka do lepszego[poznania Jego miłosierdzia. gdyby w nich nie było czegoś z Boga. nigdy nie znajdziesz Boga. Zanim dusza znajdzie się w Bogu umiera w sobie samej. że jeśli w jakikolwiek sposób szukasz swego. Wiedzcie. lecz jaki jesteś teraz. stąd żeby od niego otrzymać bezpośrednio . Doskonała i prawdziwa jest wola tylko w tym. że wszystkie stworzenia z samej swej natury dążą do Boga i chcą się stać podobne do Niego. ubrania. usiłuje ona potajemnie szukać Go w nich. jak coś i nic. Wiedz. dla którego rzeczy przemijające nie są małe i równe nicości. 3. wiesz o tym. trzeba być również duchem i czystym światłem. nadzieja. Radość i smutek – bojaźń i pewność to są pośrednictwa i dopóki się w nie wpatrujesz – to wpatruje się w ciebie i Boga nie widzisz. odrzuć radość i smutek. w nich jest – ciemnością i nicością. nadzieja i pragnienie rosną w niej. To co w Nim jest światłem i bytem. w stworzeniach – ciemność i nicość. Lęk. Wszystkie rzeczy kiedy wyjdą z Boga i znajdą się w najbliższym stworzeniu. w Nim czyni. rozpłynęła się w Bogu a On w niej. do Niego dąży. Natura nie pragnęłaby pokarmu. Jakiego Cię widzi. Postępuje już w Bogu. czy smuci. Wszystko co wtedy czyni. napoju. 2. Z Nim ma pozostać na wieki.Bóg jest czystym Duchem i światłem. 4. kto się wyzbył własnej woli i cały zanurzył w Bożej. Zapomina całkowicie o rzeczach doczesnych. Jeśli chcesz poznać prawdę w sposób czysty. czy nie. Wtedy nie myśli już o rzeczach doczesnych ani o sobie samej. stają się do Niego tak niepodobne. Dusza tylko w Bogu znajdzie czystość. Bóg chętnie znosi wszelką niesprawiedliwość i zniewagi powodowane grzechami. mieszkania ani też niczego innego. pragnienie całkowicie znikają. W Bogu bowiem jest światło i byt. bo nie szukasz wyłącznie Jego samego. Bo czy cię to cieszy. aby z Nim wiecznie królować. a przez to . natura szuka Boga i potajemnie w swym wnętrzu zmierza do Niego. Dociera do Niego w czterech krokach: 1. Bóg jest Bogiem chwili obecnej. Jego pragnie.

Porzuć całkowicie siebie dla Boga. Wyjdź z siebie a On wyjdzie cały z siebie dla ciebie.spotęgować w nim samym miłość i wdzięczność oraz rozpalić jego gorliwość. Ojciec rodzi swego Jedno -rodzonego syna. W duszy. Gdyby człowiek się wzniósł ponad nie. że Nim jesteśmy. która trwa w obecnym „teraz’. Człowiek powinien budować tylko na Bogu i oczyścić swojego ducha ze wszystkiego. a w tym samym narodzeniu dusza się rodzi na nowo w Bogu. że byłby Jedno-rodzonym Synem. wielość i czas. który by wyszedł z siebie w ten sposób. „nikt nie usłyszy słowa mojego póki nie zaprze się siebie samego’ Kto bowiem chce usłyszeć nauki. kto jest oderwany i odłączony od wszystkich rzeczy materialnych. w jedności i na pustyni. Bóg zaznaje tu w całej pełni radości i rozkoszy. Kiedy Bóg i człowiek wychodzą z siebie . czyli Słowo Boże. mieszkałby w wieczności. biegnie ku nam jakby przynaglany jakąś potężna siłą. Jest to jedno i to samo narodzenie. Powinniśmy codziennie modlić się o spełnienie woli Boga. Czyste serce ma ten. Człowiek. ten musi się całkowicie zaprzeć siebie. Wszystkich swoich dzieł dokonuje po to byśmy Nim byli. . Pan mówi. Wszystko jest w Nim obecne i nowe i w kontemplacji obejmujesz to co było i co nastanie. Trzy rzeczy przeszkadzają nam słuchać przedwiecznego: cielesność. Pilno Mu się stać naszą własnością w tym samym stopniu w jakim jest swoją. skupiony i zamknięty w sobie samym oraz w czystości tej zanurza się w Bogu i tam osiąga jedność. Kiedy ona przychodzi to nie narzekajmy. śpieszy się oraz postępuje tak. czym On jest. że my chcemy czegoś innego. miałby na własność wszystko to co ma Bóg. by nam objawić cały bezmiar swego Bóstwa oraz pełnię swego bytu i natury. w Duchu. Kiedy widzi. to co pozostaje jest prostym jednym. Śpieszy się. jakby cały jego Boski byt miał się rozpaść i sam w sobie w nicość się obrócić. Taki człowiek doświadcza poznania i miłości Boga i staje się tym samym.

Stać się zbyt ciasną dla siebie samej: 3. jak człowiek wyrzeka się siebie samego ze względu na Boga i z Nim się jednoczy. w czym Bóg żyje i gdzie ona żyje w Nim. lecz wszystko to daje w postaci płodności człowiekowi. Kiedy światło Boże wlewa się do duszy. By Go znaleźć musi ona spełnić sześć warunków: 1. tak Bóg wchodzi we wszystkie jej władze i w nie się wlewa. Nie mieć wewnętrznego spoczynku. Tak samo Bóg: umarł dla duszy. Gdy dusza się odłącza od ciała. Nie umiera On jednak sam w sobie – tam żyje nadal. Jak ona przenika wszystkie członki. to ono umiera. że niczego nie zatrzymuje ze swego życia. prawdziwie Jedno-rodzonym Synem i Chrystusem. To. co jej dawniej zdawało się słodkie: 2. kierują ten gwałtowny potok na wszystko wokoło. I w ten sposób jestem jaki być powinienem. 4. ażeby wszystko go doświadczyło. że one za pośrednictwem dobroci i miłości. lecz ona nie przestaje żyć. nazywa się światłem wiary: jest ono cnotą Boską. jednoczy się ona z Bogiem. Ale kiedy dusza się zwraca ku rzeczom zewnętrznym. lecz żyje sam w sobie. W Nim wyłącznie znajdować pocieszenie: 5. 6. Doznawać goryczy w tym. tak Bóg daje życie duszy. dopóki On nie stanie się jej cząstką. W duszy znajduje się „coś”. natury i Bóstwa. wszystko jest obecne i w tej kontemplacji masz wszystkie rzeczy. wtedy umiera i umiera dla niej Bóg. który się wyrzekł samego siebie aż do samej głębi. Jak dusza daje życie ciału. Nigdy nie wracać do rzeczy przemijających. Oto pełnia czasu. który się cały zdał na Niego i zajął najniższe miejsce. Wiara doprowadza duszę tam. W miarę. gdzie ta nie może dotrzeć swoimi zmysłami ani władzami. bytu. jest bardziej Bogiem niż stworzeniem.Nie ma tam ani przed ani po. . Nie pragnąć niczego poza Bogiem. Duszy szukającej Boga wszystkie stworzenia muszą wydawać się nicością. Bóg musi się udzielić bez reszty i całą swą mocą oraz z taką pełnią i tak bezwzględnie. co powstaje. tak jak dwa światła ze sobą. tak. Każdemu człowiekowi.

wówczas jej bierny. Trzy są okoliczności sprzyjające zjednoczeniu: 1. nie jest prosta. wtedy ona się w nie zamienia. Gdy Bóg ja pociągnie ku sobie. W jakiej mierze wychodzisz ze wszystkich rzeczy. Jest w niej za wiele podziałów. na ile się w nich swego wyzbyłeś. Jest zmieszana z rzeczami doczesnymi 3. Zacznij od tego. Gdy po usunięciu wszystkich obrazów dusza kontempluje tylko tego jedynego Jednego. lecz ona się w Niego przemienia. 1. będzie jakby umarły dla całego świata. który trwa w odosobnieniu. Skłania się ku ciału i z tego powodu nie może się złączyć z Bogiem. nie On w nią. transcendentny byt Boskiej jedności. do tego stopnia. Pozostaje w Bogu. w tej samej mierze . zostaje uniesiony aż do wieczności. O cudzie nad cudami. 3. Zatraca wówczas nazwę i moc.. nie mniej. Kiedy dusza się skłania ku stworzeniom. Musi być prosta i niepodzielna. tak. o szlachetna bierności duszy. ani więcej. co Jego. ż Został on stworzony dla niej po to by jej oko mogło się ćwiczyć i wzmacniać wiata odtąd nie będzie go mogła poruszyć żadna rzecz doczesna. bo jak chce się zjednoczyć z Bogiem musi być jak On prosta. z których powodu dusza nie jednoczy się z Bogiem. Są trzy przeszkody. tak jak On w sobie samym. 2. Tylko w ten sposób znajdziesz prawdziwy pokój. . nie będzie odczuwał nic cielesnego. wolny od form.Kiedy kropla wpadnie do morza. sam w sobie spoczywający czysty byt spotyka czysty. Powinna przebywać ponad sobą samą i ponad wszystkimi rzeczami i przemijającymi rzeczami i trwać mocno przy Bogu. nie zaś odwrotnie. Człowiek. niezdolnej przyjąć niczego poza czystą Bożą Jednością. w czego następstwie nie jest prosta. wchodzi Bóg wraz ze wszystkim. Tak samo dzieje się z duszą. zrób wszystko na co cię stać. ale nie traci woli ani bytu. że staje się Boska. Ma być odłączona od wszystkich rzeczy cielesnych i działać zgodnie z pierwotną czystością. bo nic co ziemskie mu nie smakuje. 2.

który się znajduje przy nim i jest jego zaufanym przyjacielem. Wszystkie stworzenia są nicością. Jeśli jest gdzieś w tobie niepokój. lecz na sposób Boski. bo niepokój nie pochodzi od Boga. jak temu. w Bogu. Dopóki sobie życzysz lepiej niż człowiekowi. musi się wyzbyć wszelkich względów osobistych. ma i pokój. Kto się chce bezpośrednio znaleźć w ogołoceniu tej natury. odłączone od wszystkich stworzeń. a nicość jest brakiem i zanieczyszcza duszę. którego nigdy nie widziałeś. Wpada wówczas w cudowny zachwyt i zatraca samą siebie. są i były nicością. wszystko w Nim jest tylko godne miłości. . tak by równie dobrze życzył człowiekowi zza morza . że już nic nie wie o sobie i wydaje się. Ale ma to tylko ten.W jakiej mierze jesteś w Bogu. tak jakby kroplę wody wlano do basenu napełnionego winem – do tego stopnia. lecz od stworzeń. w takiej samej cieszysz się pokojem. że jest Bogiem. na tyle bez pokoju. znakiem będzie dla ciebie pokój lub niepokój w tobie. źle postępujesz i nigdy jeszcze nie patrzyłeś w tę prostą głębię. A czy jesteś w Bogu. kto swa wole złączył całkowicie z Bożą. a na ile poza Bogiem. czy nie. Tak samo nie ma w Nim niczego co by nas mogło zasmucać. tak że odtąd dusza nie działa już przez nią. Miejscem najbardziej właściwym dla Boga jest czyste serce i czysta dusza. Zanieczyszczają one. łaska się od niej oddala. ponieważ są niczym. którego nigdy nie widział na własne oczy. Jeśli tylko coś jest w bogu. Kiedy dusza jest już z Bogiem zjednoczona i jakby w Nim zamknięta. W Bogu nie ma tez niczego co by mogło budzić lęk. musi on tam być. Czyste oznacza. Wszystkie stworzenia zanieczyszczają. tego udziałem jest radość. ponieważ uczynione zostały z niczego. Kto ma wszystko czego chce.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful