http://www.edukacjaprawnicza.pl/aktualnosci/a/pokaz/c/aktualnosc/art/wymiarykultury-teorie-ktore-zrewolucjonizowaly-swiat-czesc-pierwsza.

html

Wymiary kultury – teorie, które zrewolucjonizowały świat – Część pierwsza
Marta Bem 07 października 2008 Francja – z pierwszej ręki „... Wieczorami Place de la Victoire jest pełen ludzi. Tutaj weekend zaczyna się trochę wcześniej, bo już od czwartku nikt nie myśli o pracy ani o nauce. Co prawda w piątek trzeba jeszcze pójść na zajęcia, ale studenci się tym nie przejmują: impreza trwa od czwartku i tak do końca weekendu. Tramwaje wieczorem są pełne ludzi. Któregoś popołudnia poszliśmy większą grupą do miejskiego ogrodu, usiedliśmy na trawie, otworzyliśmy tutejsze (albo belgijskie) piwo (w sklepach nie jest aż tak drogie jak w knajpach i można je kupić w normalnych butelkach, a nie w tych ich 0,2) i się integrowaliśmy. Takie prawdziwe życie erasmusowostudenckie (ja erasmusem, jak wiecie, nie jestem, ale wszyscy mnie tutaj tak traktują i już mi się powoli nudzi tłumaczenie, na jakich zasadach ja tutaj właściwie przyjechałem). Potem podjechał policjant na dziwnym pojeździe, powiedział, że zamykają już i musimy wyjść. A i żebyśmy nie zostawili butelek na trawniku i że w ogóle to nie powinniśmy tutaj pić. Coś mi się jednak wydaje, że w Polsce już by nas spisał i kazał płacić, a tutaj jeszcze nam dobranoc powiedział przy wyjściu. Można i tak...” Łukasz Kolejny artykuł z cyklu zapoczątkowanego w EP 10/2007. Zapraszamy do lektury niniejszych materiałów, do komentowania i przysyłania własnych opracowań dotyczących szeroko pojętej kultury. Miłej lektury! Kolejny artykuł z cyklu zapoczątkowanego w EP 10/2007. Zapraszamy do lektury niniejszych materiałów, do komentowania i przysyłania własnych opracowań dotyczących szeroko pojętej kultury. Miłej lektury! „Poznaj obyczaje przyjaciela, a nie będzie nienawiści” Horacy „Naszym bliźnim nie jest nasz sąsiad, ale sąsiad naszego sąsiada – tak myśli każdy naród” Fryderyk Nietsche W poprzednim artykule, pod tytułem „Podmiot i wymiary kultury – pierwsze spotkanie z klasyfikacją kultur” zapoznaliśmy się, a właściwie dopiero „liznęliśmy” temat dotyczący wymiarów kultury. Przedstawione wcześniej typologie, takie jak: kultura zachodnia – kultura wschodnia, czy chociażby kultura wysokiego kontekstu, czy niskiego kontekstu – były zaledwie pierwszymi nieśmiałymi próbami określenia czy zdefiniowania kultur. Typologie te zostały stworzone dla rozróżnienia kultur pod jednym, no czasami dwoma względami, ale daleko było im jeszcze do późniejszych teorii i propozycji, które opisują kultury praktycznie we wszystkich jej przejawach. Od czegoś trzeba było jednak zacząć i dlatego koncepcje E. Hall’a (wysoki i niski kontekst) zasługują na zastanowienie oraz rozważenie zasadności tego podziału. Jednak współczesnym twórcą wymiarów kultury (w szerokim tego słowa znaczeniu) jest Geert Hofstede – najczęściej cytowany autor w zakresie nauk społecznych, wykładowca wielu renomowanych uczelni oraz konsultant organizacji międzynarodowych.

A po nim inni. kuzyni oraz krewni żyją osobno i rzadko się ich widuje. W społeczeństwach kolektywistycznych będziemy mieli do czynienia z niższymi wskaźnikami przestrzegania praw człowieka. relacje między pracodawcą a pracownikiem przypominają więzy rodzinne. ponieważ nie odnosi się do władzy. a do siły wpływu. natomiast w przypadku wysokiego kontekstu proces komunikowania jest niezwykle skomplikowany – aby dobrze zrozumieć komunikat należy wiedzieć jakie normy i wartości kierują danym społeczeństwem. aby uniknąć takiego problemu. iż w niniejszym artykule pojawią się jedynie najważniejsze elementy definicji. orientacja długoterminowa versus orientacja krótkoterminowa. takich jak: kraje Europy Zachodniej. dlatego też na potrzeby lepszego ich zdefiniowania powstał szósty wymiar: dynamizm konfucjański. Zacznijmy nasze „bliskie spotkania” z wymiarami kultury od pierwszych prób określenia kultur i ich wymiarów E. która po latach postanawia związać życie z Japonią i która w swej książce pod tytułem „Z pokorą i uniżeniem”1 opisuje swoje perypetie jako pracownicy wielkiej japońskiej korporacji. W czym przejawiają się różnice między kulturami reprezentującymi jedną z grup? W kulturach wysokiego kontekstu. W dalszej części artykułu omówimy teorie dwóch naukowców zajmujących się wymiarami kultury: teorią Geerta Hofstede oraz teorią Fonsa Trompenaarsa. Państwo pełni tutaj dominującą rolę w gospodarce. Dlaczego jedynie tymi dwiema? Ponieważ obejmują one największy zakres sfer życia człowieka. również opinie jednostki będą uzależnione od przynależności do grupy. zatem zaczynamy: Kolektywizm – indywidualizm: Społeczeństwa kolektywistyczne charakteryzują się tym. Wszystkie wyżej wymienione wymiary. co zostało powiedziane. co zostało powiedziane i przedstawione. między innymi Fons Trompenaars czy Harry Triandis i Richard Gesteland. nazwać je można komunikowaniem miedzy wierszami. W kulturach niskiego kontekstu. duży versus mały dystans władzy. takich jak: kultury azjatyckie (Japonia. Natomiast na polu zawodowym w tego typu społeczeństwach mamy do czynienia z mniejszą mobilnością zawodową. niskie versus wysokie unikanie niepewności. Zatem co należy zapamiętać z charakterystyk obu rodzajów kultur? Najważniejsze wydaje się pamiętanie o tym. większa jej część mieści się w człowieku – odbiorcy. a indywidualne nagradzanie pracownika zakłóca harmonię. który wyróżnił dwie grupy kultur: kultury wysokiego kontekstu oraz kultury niskiego kontekstu. Jako pierwszą omówimy teorię Geerta Hofstede2. że w kulturach niskiego kontekstu znaczenie ma tylko to. Chiny czy kraje muzułmańskie) komunikowanie odbywa się w sposób niebezpośredni. jaki napotkała belgijska pisarka Amelie Nothomb – urodzona w Japonii. nie ma tu żadnego czytania między wierszami. że dobro grupy przedkładane jest nad dobro jednostki – termin ten ma z pewnością polityczne konotacje dla czytelników. jaką ma grupa. a życie prywatne zdominowane jest przez grupę lub grupy. W dalszej części artykułu postaram się przedstawić podstawowe cechy każdego z wymiarów. na podstawie analizy wielu danych. muszę jednak podkreślić. W takim typie społeczeństwa najważniejsza jest harmonia i zgoda. każda informacja jedynie w niewielkim stopniu umieszczona jest w przekazie. Społeczeństwa indywidualistyczne. że jest to wiedza tak szeroka. córka belgijskiego dyplomaty. w przypadku kultur azjatyckich nie do końca spełniły swoje zadania. męskość versus kobiecość. W tego typu kulturze kładzie się nacisk na indywidualne postrzeganie rzeczywistości – każdy powinien mieć własne zdanie. Model rodziny składa się tu jedynie z rodziców i dzieci (coraz częściej z jednego rodzica i dzieci). 5 wymiarów: kolektywizm versus indywidualizm. to znaczy. Państwo odgrywa ograniczoną rolę w gospodarce. pochodzących z ankiet wypełnionych przez pracowników 50 filii firmy IBM na całym świecie. jakiego rodzaju rejestry komunikowania stosowane są w określonych sytuacjach. a ideologie równości przeważać będą nad ideologiami wolności osobistej. że nie ma tu drugiego dna. czy Ameryki Północnej komunikowanie odbywa się w sposób bezpośredni. który wyodrębnił. jednak w kontekście opisu wymiarów kultury nie ma żadnego zabarwienia politycznego. Hall – amerykański etnolog. a prawa i zasady będą różniły się w zależności od grupy. iż w krajach tego rodzaju . Historia ta jest doskonałą kroniką różnic kulturowych jakie dzielą kraje należące do grup komunikujących w różnych kontekstach. Ważnym ideałem jest tutaj także ideał patriotyzmu. Oprócz tego zaznaczyć należy. że cały przekaz ma oznaczać jedynie to. w których dobro jednostki jest przedkładane nad dobro grupy stanowią mniejszość.

: zarówno od mężczyzn jak i od kobiet oczekuje się skromności. Umysłowe zaprogramowanie społeczeństw związane z tym wymiarem ma charakter społeczny. to pracownicy wykazują się większą mobilnością. A NIE Z FIRMĄ). ale już to jak ludzie się z tym czują. Najważniejszą wartością są tu dobre relacje międzyludzkie. Japonia. aby (mowa o tym była w pierwszym artykule serii) poznać wartości i normy kierujące działaniem ludzi będących przedstawicielami danej kultury. na przykład dla prawników :). Tramwaje wieczorem są pełne ludzi. ale studenci się tym nie przejmują: impreza trwa od czwartku i tak do końca weekendu. interesy robi się i nawiązuje się współpracę Z OSOBĄ. która mówi. by ze sobą konkurować (natomiast dziewczynki. a w dalszej części zapoznamy się również (jak wspominałam wcześniej) z teorią Fonsa Trompenaarsa i jego wymiarami. że w kulturach raczej kolektywistycznych niż indywidualistycznych relacje między ludzkie są ważniejsze od realizacji zadań. budzi najwięcej kontrowersji. Wydaje mi się. etc. natomiast jedno można powiedzieć z całą pewnością. a relacje między pracodawcą a pracownikiem są kontraktem zawieranym na rynku pracy. duży – mały dystans władzy oraz ostatni – dynamizm konfucjański) . Zatem drogi czytelniku: ODWAGI!!! A ŚWIAT WYDA CI SIĘ NIECO BARDZIEJ LOGICZNY I PRZYJAZNY!!! Francja – z pierwszej ręki „. że pomaga się jedynie tym. natomiast od kobiet skromności. Wieczorami Place de la Victoire jest pełen ludzi. nakierowania na sukces. w których role społeczne związane z płcią są jasno określone (na przykład Japonia). czy krajach muzułmańskich: Arabia Saudyjska. Ma to niebagatelne znaczenie. Podkreślić należy. czułości i troskliwości o jakość życia. Natomiast kultury indywidualistyczne (takie jak kultury anglosaskie czy skandynawskie) cechuje nadawanie większego znaczenia realizacji zadań niż relacjom międzyludzkim.. zarobki i postęp. ponieważ nie jest jeszcze jasno zdefiniowany we wszystkich sferach życia. Egipt. bo przecież role społeczne mogą być narzucone. . Tutaj weekend zaczyna się trochę wcześniej. że jest to wymiar dotyczący najgłębszych wartości i norm społecznych. Zadania dla każdej płci wpajane są od dzieciństwa i tak: chłopcy bawią się. Należy podkreślić. bo już od czwartku nikt nie myśli o pracy ani o nauce. panuje tutaj zasada. od mężczyzn oczekuje się asertywności. Któregoś popołudnia poszliśmy większą grupą do miejskiego ogrodu. orientacja długoterminowa – orientacja krótkoterminowa.. którzy na tę pomoc zasługują i NIE SĄ TO Z PEWNOŚCIĄ JEDNOSTKI NAJSŁABSZE W SPOŁECZEŃSTWIE. W kolejnym artykule przedstawię kolejne cztery wyodrębnione przez niego wymiary (niskie – wysokie unikanie niepewności. W tego typu społeczeństwach ważne są wyzwania. troskliwości oraz dbania o jakość życia). Jeśli chodzi o sferę zawodową. Ktoś mógłby zapytać: „Po co to wszystko?” Już odpowiadam: jest to niezwykle istotne. Jeśli chodzi o dzieci (dziewczynki i chłopcy). a sprawy duchowe i bytowe są przedmiotem troski dla obojga rodziców. by zrozumieć podejście do prawa w danym kraju oraz to sposobów jego przestrzegania bądź nie.mamy do czynienia z wyższym wskaźnikiem przestrzegania praw człowieka. a okazywanie uczuć i dbanie o relacje międzyludzkie jest zadaniem dla kobiet. dlatego też w społeczeństwach azjatyckich (takich jak Chiny. że prawa i zasady powinny być takie same dla wszystkich. Co prawda w piątek trzeba jeszcze pójść na zajęcia. że wykształcenie związku między jednostką a grupą ma charakter przede wszystkim psychologiczny. to tutaj bawią się one z tych samych powodów. że jedną z najważniejszych cech takiego społeczeństwa jest zasada. przeważają tu ideologie wolności osobistej nad ideologiami równości. Na tym zakończymy nasze spotkanie z klasyfikacją wymiarów kultury zaproponowaną przez Geerta Hofstede. Kobiecość charakteryzuje te społeczeństwa. Nadrzędną zasadą jest tu: POMOC NAJSŁABSZYM JEDNOSTKOM W SPOŁECZEŃSTWIE. w których role społeczne obu płci wzajemnie się przenikają (tzn. do tego jak ważne w danym społeczeństwie są zasady i dlaczego w USA prawo oparte jest na precedensach – odstępach od normy. Męskość to cecha społeczeństw. by wspólnie spędzić czas :). Męskość – kobiecość: Wymiar ten jest niezmiernie ciekawy. ale co najważniejsze: jest również głęboko emocjonalny. tkwi z nich bardzo głęboko.

żeby na przykład skosztować wspaniałego sera koziego.. niezależnie od tego czy mówimy o Francuzach w Paryżu. A i żebyśmy nie zostawili butelek na trawniku i że w ogóle to nie powinniśmy tutaj pić. ale wszyscy mnie tutaj tak traktują i już mi się powoli nudzi tłumaczenie. że w Polsce już by nas spisał i kazał płacić. 1 Amelie Nothomb „Z pokorą i uniżeniem”. W kontekście maila od Łukasza warto byłoby wspomnieć o francuskim podejściu do prawa – scena z policjantem – ale. nie jestem. wspomnę jedynie dla przypomnienia.geert-hofstede.. wszystko wtedy jest zamknięte. czy w małej wiosce. na jakich zasadach ja tutaj właściwie przyjechałem). że tydzień pracy we Francji wynosi 35 godzin.. 2 www. aby znaczną część dnia poświęcali rozkoszom stołu :)].. który produkowany jest w znikomej ilości w małym opactwie na drugim końcu Francji.2) i się integrowaliśmy.com .. Takie prawdziwe życie erasmusowostudenckie (ja erasmusem. że zamykają już i musimy wyjść. bo .” Łukasz Powyższy fragment maila naszego korespondenta z Francji. powiedział. że jest we Francji kilka świętości: po pierwsze przerwa na le déjeuner = lunch. Co to jest le déjeuner? Jest to święty czas dla Francuzów. jest to temat rzeka. jak wiecie.. Coś mi się jednak wydaje. Można i tak.. to każdy Francuz przy zdrowych zmysłach korzysta z tak zwanego le pont – czyli bierze wolny dzień w piątek i może sobie gdzieś wyjechać. którzy znaleźli się tam na jakiś czas. a nie w tych ich 0. a większość tygodnia Francuz spędza na planowaniu weekendu :) Mieszkając we Francji musisz przyswoić sobie francuski sposób pracy (kulturę ich organizacji). z Bordeaux dotyczy francuskich weekendów oraz sposobu spędzania czasu przez młodych i starych Francuzów oraz ludzi. po drugie weekend oraz tak zwane le pont (znienawidzone oraz kompletnie niezrozumiałe dla obcokrajowców we Francji zjawisko).usiedliśmy na trawie. Potem podjechał policjant na dziwnym pojeździe. otworzyliśmy tutejsze (albo belgijskie) piwo (w sklepach nie jest aż tak drogie jak w knajpach i można je kupić w normalnych butelkach. który poruszymy w następnym spotkaniu. ale przede wszystkim francuski sposób spędzania wolnego czasu. A co możemy powiedzieć o słynnych le pont? Jeśli jakieś święto wypada we czwartek. Drogi czytelniku pamiętaj. Warszawa 2002 r.. a tutaj jeszcze nam dobranoc powiedział przy wyjściu. Francuz je [już w XVIII wieku kardynał Richelieu radził swoim rodakom.